அறிவியலா? அறிவியலாளர்களா? மதமா?

devotional vs political

வணக்கம் தோழர்,

அறிவியலை நாம் அறிவியலாளர்கள் வாயிலாகவே அறிகிறோம்.அறிவியலாளர்களிலும் கடவுள் நம்பிக்கையாளர்கள் இருக்கிறார்களே. அறிவியலையும், அறிவியலாளர்களையும் எப்படி பிரித்து புரிந்து கொள்வது ?

 ராஜ்ரம்யா கேள்விபதில் பகுதியிலிருந்து

 தோழரே,

அரசியல் இஸ்லாம் மற்றும் ஆன்மீக இஸ்லாம் ஆகியவற்றுக்கான வேறுபாடுகள் குறித்து விரிவாக அறிய விரும்புகிறேன். இதுகுறித்த தங்களின் விளக்கங்களுடன், அதுதொடர்பான ஏதேனும் புத்தகம் இருந்தாலும் அதை ஆன்லைனில் அனுப்பி வைத்து உதவும்படி கேட்டுக் கொள்கிறேன். மற்றபடி, தங்களுடைய துணிச்சலான அறிவுசார் சமூகப்பணி தொடர்வதற்கு என் வாழ்த்துகளை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

 பிரசன்னா கேள்விபதில் பகுதியிலிருந்து

நண்பரே! ” அதிகாரம் என்கிற சொல் பொதுவுடைமைக்கு ஏற்புடையதா?

 செல்வராஜன் கேள்விபதில் பகுதியிலிருந்து

 

அறிவியலுக்கும் அறிவியலாளர்களுக்கும் இடையிலான வேறுபாடு என்பது நுணுக்கமானது. ஒரு மனிதனுக்கு அனைத்து துறைகளிலும் அல்லது அனைத்து நிகழ்வுகளிலும் கருத்து நிலைப்பாடு இருக்கும். அந்த கருத்து நிலைப்பாடு அறிவியல் நிலைப்பாடாக இருக்க வேண்டும் என்ற அவசியம் இல்லை. மட்டுமல்லாது, அறிவியல் நிலைப்பாட்டுக்கு புறம்பானதாகவும் இருக்கலாம். இந்த நிலை அறிவியலாளர்களுக்கு எப்படி ஏற்படுகிறது?

 

ஒரு மருத்துவரைப் போல, ஒரு பொறியாளரைப் போல ஒரு அறிவியலாளரும் சமூகத்துடன் ஒட்டாத கல்வியத் தான் கற்கிறார். அவர்களைப் போலவே ஒரு வேலையாகத் தான் அறிவியலாளரும் பணிபுரிகிறார். மருத்துவர் என்றவுடன் எப்படி அவர் பகுத்தறிவுவாதியாக இருப்பார் என்று நாமாக ஒரு முடிவுக்கு வரமுடியாதோ அதே போலவே ஒரு அறிவியலாளரும் பகுத்தறிவுவாதியாக இருக்க வேண்டும் என்றும் நாமாக முடிவுக்கு வரமுடியாது. அறிவியலாளர் என்பது குறிப்பிட்ட ஒரு மனிதரின் ஒட்டு மொத்த சாரம் அல்ல. அது அவரின் கல்வி, பணி குறித்த ஓர் அம்சம் மட்டுமே, கூடுதலாக ஆர்வமும் இருக்கலாம்.

 

ஆனால் இவைகளைத் தாண்டி அறிவியல் கண்ணோட்டம் யாருக்கெல்லாம் இருக்கிறதோ அவர்களையெல்லாம் நாம் அறிவியலாளர்களாக கருதுவதில்லை. எடுத்துக்காட்டாக கம்யூனிஸ்டுகளைக் கொள்ளலாம். கம்யூனிஸ்டுகள் அனைத்து நிகழ்வுகளையும் அறிவியல் கண்ணோட்டம் கொண்டே பார்க்கிறார்கள். இயங்கியல் முறையில் பகுத்துப் பார்த்தே எதிலும் முடிவுக்கு வருகிறார்கள். இந்தக் கண்ணோட்டம் அவர்களுக்கு பயிற்சியின் மூலம், சரியான சமூகப் பார்வையின் மூலம் வருகிறது. இந்த வாய்ப்புயும் முயற்சியும் எப்படி ஒரு மருத்துவருக்கு, ஒரு பொறியாளருக்கு இருந்திருக்க வேண்டிய கட்டாயம் இல்லையோ அதைப் போலவே, ஓர் அறிவியலாளருக்கும் இருந்திருக்க வேண்டிய கட்டாயம் இல்லை. ஆகவே எப்படி ஒரு மருத்துவரிடமிருந்து மருத்துவத்தை மட்டும் எதிர்பார்க்கிறோமோ அதை போல ஓர் அறிவியலாளரிடம் அறிவியலை மட்டுமே எதிர்பார்க்க வேண்டும்.

 

எந்த ஒரு செயலும் அறிவியலைக் கொண்டே அறிவியல் விதிகளைப் பயன்படுத்தியே நடைபெறுகிறது. எனவே, நம் நம்பிக்கைகள் பழக்க வழக்கங்கள், திட்டங்கள், எண்ணங்கள் என அனைத்தையும் அறிவியலைக் கொண்டே சோதித்துப் பார்க்கிறோம், சரி காண்கிறோம். அறிவியலை விலக்கி விட்டு எதையும் செய்ய முடியாது. அதேநேரம் எது அறிவியல் என்பதிலும் கவனமாக இருக்க வேண்டும். நிலத்தின் ஆழத்தில் இருக்கும் ஹைட்ரோ கார்பன் எனும் எரிபொருள் மூலத்தை வெளியில் எடுத்து பயன்பாட்டுக் கொண்டு வருவது என்பது அறிவியல் தான். அறிவியல் என்பதாலேயே அதை ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டுமா? என்பது முதன்மையான கேள்வி. கூர்மையான ஒரு கத்தி உடலை வெட்டுவது எனும் செயல் கூட அறிவியல் விதிகளுக்கு உட்பட்டு தான் நடக்கிறது. ஆனால் அதைச் செய்ய வேண்டுமா? செய்யக் கூடாதா? என்பதை அறிவியலைக் கொண்டு மட்டும் நாம் முடிவெடுப்பதில்லை. சமூகக் காரணங்களைக் கொண்டு தான் முடிவெடுக்கிறோம்.

 

மனித வாழ்வில் அறிவியலின் பாத்திரம் என்ன? சமூகமே அனைத்தையும் விட முதன்மையானது. நிகழ்வுகளின் விதிகளைத் தீர்மானிப்பதற்கும் தேவைவின் அடிப்படையில் மீளமைப்பதற்கும், தடுப்பதற்குமே அறிவியலின் துணை மனிதனுக்கு தேவையாய் இருக்கிறது. எதை அறிந்து கொள்வது? எதை மீளமைப்பது? எதைத் தடுப்பது? என்பதை சமூகமே தீர்மானிக்க வேண்டும். எனவே, சமூகத்தின் கையில் பயணப்படும் அறிவியலே தேவை. ஆனால் இன்றைய அறிவியல் முதலாளித்துவத்தின் கைகளில் பயணப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. அதனால் தான் சாக்கடை அடைப்பை போக்குவதற்கு நேரடியாக மனித உழைப்பையும், செவ்வாயில் மண்ணை அள்ளி வர அறிவியலையும் பயன்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறோம்.

 

இந்த அம்சங்கள் அனைத்தையும் ஒன்றிணைத்துத் தான் அறிவியலை புரிந்து கொள்ள வேண்டும். இந்த புரிதல் ஒரு கம்யூனிஸ்டுக்குத் தான் இருக்கும். அன்றி, ஓர் அறிவியலாளனுக்கு இருக்கும் என எதிர்பார்க்க முடியாது. அதனால் தான் சந்திராயன் விண்கல மாதிரியை திருப்பதி பாலாஜியின் காலடியில் வைத்து வணங்கி விட்டு ஏவினார்கள்.

 ***************************************

 

 அரசியல் இஸ்லாம், ஆன்மீக இஸ்லாம் குறித்து நூல்கள் எதுவும் இருப்பதாக எனக்கு தெரியவில்லை. இந்த மாறுபட்ட இரண்டு இஸ்லாம் எனும் கருதுகோள் நானாக உருவாக்கிக் கொண்டது தான். ஆனால் இஸ்லாம் குறித்த அனைத்து நூல்களிலும் குரான் ஹதீஸ்கள் உட்பட இந்த வேறுபட்ட இரண்டு இஸ்லாம்களுக்கான கூறுகளைப் பார்க்க முடியும். இருக்கும் இரண்டு இஸ்லாம்களில் ஆன்மீக இஸ்லாம் குறித்தே பெரும்பாலானோர் அறிந்து வைத்திருக்கின்றனர். இஸ்லாத்தை விமர்சிப்பவர்கள் கூட அதை ஒரு மதமாக பார்த்து அது பிறழ்ந்து போன திசைகள் குறித்து ஆய்கிறார்களே தவிர இஸ்லாம் ஓர் அரசியல் எனும் பார்வையில் ஆய்வதாக தெரியவில்லை. ஆன்மீக இஸ்லாம் என்பதே அரசியல் இஸ்லாத்தின் ஒரு விளைவு தான். இஸ்லாம் என்பது முகம்மது தொடங்கிய மதமா அல்லது முகம்மதுவின் காலத்துக்குப் பிறகு உருவான மதமா எனும் பார்வையே ஆன்மீக இஸ்லாம், அறிவியல் இஸ்லாம் என்பதற்கான அடிப்படை. இஸ்லாம் முகம்மது தொடங்கிய மதம் எனக் கருதுபவர்கள் ஆன்மீக இஸ்லாத்தைப் பார்க்கிறார்கள். அது முகம்மதுவின் காலத்துக்குப் பிற்கு தோற்றம் பெற்றது எனக் கருதுபவர்கள் அரசியல் இஸ்லாத்தை பார்க்கிறார்கள். வரலாற்று தரவுகளின் வழியே கவனித்தால் அரசியல் இஸ்லாமே இயல்பாக இருக்கிறது. அதை மறைப்பதற்கான தேவையிலிருந்தே ஆன்மீக இஸ்லாம் உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது. அல்லது ஆன்மீக இஸ்லாம் அரசியல் தேவையிலிருந்து உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது. இந்த அடிப்படையில் உலகின் பிற மதங்களோடு ஒப்பிடமுடியாத அளவில் இஸ்லாம் இருக்கிறது. இதனுடன் ஓரளவு பொருந்தக் கூடியது பார்ப்பனிய மதம். இதை இன்னும் விரிவாக பேசவேண்டும் என்றால் தனித்தனி தலைப்புகளாக பிரித்துக் கொண்டு வரலாற்று, சமூக கண்ணோட்டத்துடன் அணுக வேண்டும். அவ்வாறு அணுகிப் பார்க்கும் ஆர்வமும் தேடலும் உங்களுக்கு இருக்கிறது எனக் கருதுகிறேன்.

 ***************************************************

 

அதிகாரம் என்கிற சொல் பொதுவுடைமைக்கு ஏற்புடையதா? இந்தக் கேள்வி எதனை அடிப்படையாக வைத்து கேட்டிருக்கிறீர்கள் எனத் தெரியவில்லை. பொதுவுடமை எனும் சொல்லை இயங்கியல் ரீதியாக புரிந்து கொள்ளும் போது இது போன்ற கேள்விகள் எழாது.

 

உற்பத்திக் கருவிகளை தனியுடமையிலிருந்து விடுவிப்பதன் திசைவழியில் உலக வளங்கள் அனைத்தையும் எந்த ஒரு தனி மனிதருக்கோ அல்லது தனி குழுவுக்கோ சொந்தமாக இருக்க விடாமல் அனைவருக்கும் பொதுவாக்குவது எனும் இலக்கைத் தான் பொதுவுடமை எனும் சொல் குறிக்கிறது. அப்படியென்றால் நடப்பு உலகம் அம்மாதிரியான பொதுவுடமையில் இல்லை என்று பொருளாகிறது. என்றால் யாரிடம் இருக்கிறது? எப்படி அதனை அடைவது? இதற்கு விடை தான் பொதுவுடமை எனும் தத்துவம்.

 

வரலாற்றியல் பொருள்முதவாதத்தின் அடிப்படையில் இன்றைய முதலாளித்துவ உற்பத்திமுறை கட்டமைப்பை எந்தக் கோணத்தில் இருந்து அணுகினாலும் அது முதலாளித்துவ ஜனநாயகம் எனும் பெயரிலிருக்கும் முதலாளித்துவ சர்வாதிகாரமே. இதில் உங்களுக்கு மாற்றுக் கருத்து இருக்காது என எண்ணுகிறேன். அப்படியானால் தன் கொடூரக் கைகளை எல்லாத் திக்கிலும் விரித்திருக்கும் இந்த முதலாளித்துவ சர்வாதிகாரம் எனும் கட்டமைப்பை நீக்கிவிட்டு அந்த இடத்தில் அதற்கு மாற்றான ஒரு கட்டமைப்பை நிருவ வேண்டியதிருக்கிறது. அது தான் பொதுவுடமை சமுதாயம். இந்த பொதுவுடமை சமுதாயத்தில் அதிகாரம் எனும் சொல் பொருளற்றதாக இருக்கும். ஆனால் அந்த பொதுவுடமையை அடையும் வரை நடப்பு முதலாளித்துவ சமூகத்திலிருந்து பல்வேறு தலைகீழ் மாற்றங்களைச் செய்தாக வேண்டியதிருக்கிறது. இந்த தலைகீழ் மாற்றத்தைச் செய்வதற்கு அதிகாரம் தேவை. தெளிவாகச் சொன்னால் முதலாளித்துவ சர்வாதிகாரத்துக்கு எதிராக பயன்படுத்துவதற்கு மக்களுக்கு அதிகாரம் தேவை. அந்த இடைக்கால அதிகாரம் தான் பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரம். அதாவது பொதுவுடமையை அடைவதற்கான பாட்டை. இந்த பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரம் என்பது முதலாளி வர்க்க சர்வாதிகாரம் வீழ்ச்சியடைந்த பின்பு ஏற்படுவது. முதலாளி வர்க்க சர்வாதிகாரத்தை வீழ்த்துவதற்கும் மக்களுக்கு அதிகாரம் தேவை.

அம்மணம் உங்கள் கன்னத்தில் அறையவில்லையா?

manippu delhi naked struggle

 

ஊதாரிகளின் அம்மணம்

ஊக்கிப் பேசப்படும்

நாகரீகமாய்.

அந்த அம்மணங்களின் கூடுகளில்

சுயநலப் புழுக்கள் நெளியும்

அறுவெறுப்பாய்.

 

அம்மணம் இங்கே

பக்தியாக இருக்கும் போது

போராட்டமாய் கூடாதா?

 

லட்சக் கணக்கில் விவசாயிகள்

உயிர் துறந்த போது

செய்தியாக மட்டுமே இருந்தது உங்களுக்கு,

ஆடை துறந்த போதோ

உங்கள் வல்லரசுக் கனவு

அம்மணப்பட்டதாய் அலறுகிறீர்கள்.

 

இந்திய இராணுவமே எங்களைக் கற்பழி

மணிப்பூரில் எங்கள் தாய்மார்கள்

ஆயுதமேந்திய கிருஷ்ணன்களை நோக்கி அம்மணமானார்கள்.

 

பன்றித் தொழுவத்தின் முடை நாற்றத்தை

அம்மணமாக்கினார்கள் எங்கள் விவசாயிகள்.

அந்த கிருஷ்ணன்களின் இளைய தம்பிகள் இன்று

கைது ஆடை அணிவிக்கிறார்கள்.

 

பத்து லட்சத்தில் ஒற்றை ஆடை அணிந்தவர்கள்

இந்த அம்மணத்தைக் கொஞ்சம் பார்க்கட்டும்

ஆடையின் அம்மணத்தை உடுத்திக் கொண்டு

அங்கத்தின் அம்மணத்தை மறைத்தவர்கள்

தங்கள் அரசியலின் அம்மணத்தை கொஞ்சம்

உற்றுப் பார்த்து தரிசிக்கட்டும்.

 

பாதி மயிர் மழிப்பில் தொடங்கி

தலை கீழாக நின்றது வரை

வடிவங்கள்.

அவற்றில் ஒன்று தானா அம்மணம்?

புழுத்துப் போன இந்த அரசமைப்பு

நம்மை அரவணக்காது என்றுணர்ந்த

குறியீடு அது.

 

37 லட்சம் கோடிகளை தள்ளுபடி செய்து விட்டு

கூச்சமே இல்லாமல்

விவசாயக் கடன் தள்ளுபடி என்பது

நேர்மையை பாதிக்கும் என்றார்களே

அது அம்மணம் இல்லையா?

 

மூன்று லட்சம் விவசாயிகள் தற்கொலை

பாசனப் பரப்புகள் அனைத்தும் சாக்கடை

வனங்களை அழித்ததால் மழைவளம் நோயாளி

பசுமைப் புரட்சி கொண்டு வேளாண்மைக்கு தூக்கு

இடுபொருள் விலை உச்சம்

விளைபொருள் விலை துச்சம்

இன்னும் .. .. இன்னும் .. .. .. ஆனாலும்

இந்தியா விவசாயநாடு என்கிறார்களே

அது அம்மணம் இல்லையா?

 

மரபணு மாற்று விதை என்றும்

பணப்பயிர் விவசாயம் என்றும்

ஏகாதிபத்திய அறுவடைக்காக

விவசாயி மூளையில் உழுதன அரசுகள்.

 

நம்மாள்வார்கள் போராடிக் கொண்டிருக்கையில்

சுவாமிநாதன்களை கொண்டாடின அரசுகள்.

 

மலட்டு விதைகள்

விவசாயிகள் ஆண்மையை நசுக்கிய போது

பி.டி க்கு எதிராக பேசவும் கூடாதென

சட்டம் போட்டு முந்தி விரித்தன அரசுகள்.

 

கடற்கரை தொடங்கி ஆற்றங்கரை வரை

ஒட்டச்சுரண்டி விற்றுக் குவித்த போது

கலவிக் கொண்டிருந்த அரசுகள்,

விவசாயி கரம்பை மண்ணை அள்ளிய போது

மானமே போனதாய் துடித்தன.

 

கோடைக்கு முன்னே பாலை தலை காட்டி

வைத்த நாற்றும் வதங்கக் கண்டு

மொத்தமும் போனதாய் மண்ணில் வீழ்ந்தான்.

குடிக்க தண்ணீர் மட்டுமல்ல

கண்ணீரும் வற்றிய போதும்

தாமிரவருணியில் உபரி நீர் என்று

பெப்சி கோலாக்களின் உதடுகளில்

முத்தமிட்டுக் கொண்டிருந்தன நீதிமன்றங்கள்.

 

இவற்றை அம்மணமாய் பார்க்காதவர்கள்

முகம் சுழிக்கிறார்கள்

விவசாயிகளின் அம்மணம் கண்டு.

 

பூமியை அவிழ்த்து உண்ணத் தந்தவர்கள்

ஆடையை அவிழ்த்து பார்க்கத் தந்திருக்கிறார்கள்.

வயிற்றிலடிக்கத் தெரியாத அவர்களுக்கு

அவிழ்க்க மட்டுமல்ல,

அடிக்கவும் தெரியும்.

வன்முறை என்று அலறாதீர்கள்.

அவர்கள் அடிக்கத் தொடங்கும் போது

கல்லறைக்குள்ளும்

உங்களால் செத்து விட முடியாது.

 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

முகம்மதுநபி பாலியல் வேட்கை கொண்டவர் என்று சொன்னால் டி.என்.டி.ஜே வின் பதில் என்ன?

intrest

விரைந்து வாருங்கள் முஸ்லீம்களே! கம்யூனிசம் நோக்கி .. பகுதி 12

உணர்வின் கற்பனை உரையாடல் தொடர் பன்னிரண்டாம் பகுதியைப் படிக்க இங்கே சொடுக்குங்கள்.  12.1, 12.2, 12.3

இந்த தலைப்பை பார்த்து முகம்மதியர்களுக்கு கடும் கோபம் வரக்கூடும். அந்த கோபத்தின் நேர்மையை நான் அளிக்கும் விளக்கத்துடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்க வேண்டும் என்று அவ்வாறு கோபப்படுபவர்களைக் கோருகிறேன். முகம்மது முதலாளித்துவ கைக்கூலியா? எனும் கடந்த தொடரில் இப்படி விளக்கமளிக்கப்பட்டிருந்தது.

\\\ஏன் இப்படிச் சொன்னால் என்ன தவறு? மார்க்ஸ் வட்டி வங்கியை ஏற்படுத்தச் சொன்னார், மார்க்ஸ் வட்டியை ஆதரித்தார் என்று பொய் சொல்லி அதன் மூலம் மார்க்ஸ் ஒரு யூதக் கைக்கூலி எனச் சொல்லும் உணர்வு கும்பலை நோக்கி (உணர்வு கும்பலை நோக்கி மட்டுமே) அதே திசையில் ஒரு கேள்வியை எழுப்பிப் பார்க்கலாம். இதற்காக பொய் சொல்ல வேண்டிய அவசியமில்லை. முகம்மது லாபத்தை ஆதரித்தார் என்பது ஆதாரபூர்வமான உண்மை. எனவே, முகம்மது நபி ஒரு முதலாளித்துவ கைக்கூலி என்று கூறினால் டி.என்.டி.ஜே விலிருக்கும் எந்தக் கொம்பனாவது மறுக்க முடியுமா?///

இதே அடிப்படையில் தான் மேற்கண்ட தலைப்பும் வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. போதை மயக்கத்தில் ஆட்டம் போட்ட மார்க்ஸ் ஒரு வழிகாட்டியா? என்று கேள்வி எழுப்பியிருக்கிறது உணர்வு கும்பல். ஐரோப்பியக் கலாச்சாரத்தில் மது அருந்துவது என்பது வெகு இயல்பானது. கல்லூரி காலத்தில் மார்க்ஸ் மது அருந்தினார் என்பதும் இயல்பானது. ஆனால் அதை இன்று குடும்பத்தை கவனிக்காமல் உழைக்கும் சொற்பக் காசையும் குடித்து அழித்து விட்டு சுயநினைவின்றி வீதியில் வீழ்ந்து கிடக்கும், அல்லது டாஸ்மாக் கடையில் வரிசையில் நிற்கும் ஒரு குடி நோயாளியுடன் மார்க்ஸை ஒப்பிட முடியுமா? மார்க்ஸ் மது அருந்தினார் என்பதை எந்த மார்க்சியவாதியும் மறுப்பதில்லை. ஆனால் அவர் அருந்திய மதுவைக் கொண்டு தான் அவரை மதிப்பிட வேண்டுமா? எனும் கேள்வி யாருக்கு புரியும். ஆனால், உணர்வு கும்பலுக்கு புரியுமா? மது அருந்தியதைக் கொண்டு அவரை வழிகாட்டியா என்று கேள்வி எழுப்ப முடியும் என்றால்; முகம்மதுவுக்கு நபித்துவம் வழங்கப்பட்டதாக கூறப்படுவதற்குப் பின்பும் (கவனிக்கவும் அவர் உலக மக்களின் அழகிய முன்மாதிரியாக, உலக மக்களின் வழிகாட்டியாக ஆனதன் பிறகும்) முப்பதுக்கும் மேற்பட்ட பெண்களை திருமணத்தின் மூலமும், அதற்கு மேலும் சில பெண்களை திருமண உறவுக்கு வெளியேயும் பாலியல் ரீதியாக பயன்படுத்திக் கொண்ட முகம்மது நபியை, இதற்கு மேல் உறவுக்கு அலையாதே என்று குரானே கண்டித்த முகம்மது நபியை பொம்பளை பொறுக்கி என அழைப்பதில், ஒரு பொம்பளைப் பொறுக்கி தான் உங்களுக்கு வழிகாட்டியா என்று கேட்பதில் என்ன தவறு இருக்க முடியும்? எனவே, பொருளற்று கோபம் கொள்பவர்கள் தங்கள் விரலை டி.என்.டி.ஜே வை நோக்கி நீட்ட வேண்டும் எனக் கோருகிறோம்.

உணர்வு கும்பல் எழுதியுள்ள 12வது பகுதி முழுவதும் வட்டியின் கொடுமை பற்றியும், தொடர்பே இல்லாமல் பைத்தியக்காரனின் உணர்வற்ற உளரல் போல் யூதர்களுக்கு ஆதரவாக மார்க்ஸ் வட்டியை ஆதரித்தார் என்று திரும்பத் திரும்ப கூறுவதன் மூலமும் நிரப்பியிருக்கிறார்கள். கடந்த பகுதியில் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கையில் இல்லாத ஒன்றை பொய்யாக, இட்டுக்கட்டி கூறி மார்க்ஸ் வட்டியை ஆதரித்தார் என்று அசடு வழிந்த உணர்வு கும்பல் இந்தப் பகுதியில் யூதர்கள் வட்டித் தொழில் செய்பவர்கள், மார்க்ஸும் யூதர் தான் என்பதால் தன் இனத்தை ஆதரிக்க வேண்டும் என்பதற்காக வட்டியை ஆதரித்து மூலதனத்தில் எழுதியுள்ளார் என்று அயோக்கியத்தனமாக உளறியிருக்கிறார்கள். இதனிடையே யூதர்களின் மீது குரான் உமிழும் வெறுப்பு வசங்களை ஆங்காங்கே எடுத்துக்காட்டி இருக்கிறார்கள். அதாவது மார்க்ஸ் எப்ப்படி யூதர்களை ஆதரிக்கிறார் பாருங்கள் என்று பொய்யாய் எழுதி விட்டு அதனுடன் குரான் எப்படி யூதர்களை வெறுத்து எழுதியிருக்கிறது பாருங்கள் என்று ஒப்பீட்டு முறையை பயன்படுத்தியுள்ளார்கள். தெளிவாகச் சொன்னால் குரானுக்கு எதிரானவர் மார்க்ஸ் என்று சிம்பாலிக்காக முஸ்லீம்களிடம் பதியவைக்கும் முயற்சி.

யூதர்கள் மீது குரானுக்கு அல்லது அல்லாவுக்கு அல்லது முகம்மதுவுக்கு ஏன் இந்த வெறுப்பு? பலஸ்தீனியர்கள் மீது தொடுக்கப்படும் பயங்கரவாத தாக்குதல்களையும், அவர்களின் நாட்டை ரவுடித்தனமாக பறித்துக் கொண்டதையும் அறிந்தவர்கள் அனைவரும் இஸ்ரேல் மீது, யூதர்கள் மீது கொடும் வெறுப்பு கொண்டிருப்பார்கள். இது 70 ஆண்டு கால வரலாறு. ஹிட்லர் யுதர்களை விரட்டி விரட்டி கொன்றொழித்த கதையை மட்டும் அறிந்தவர்கள் யூதர்கள் மீது பரிதாபம் கொண்டிருப்பார்கள். இது நூற்றாண்டு கால வரலாறு. ஆனால் குரான் 1400 ஆண்டுகளுக்கு முன்பிருந்தே யூதர்கள் மீது மிகக் கடுமையான வெறுப்பை உமிழ்கிறதே இதன் காரணம் என்ன? அவர்கள் நபிமார்களை கொலை செய்தார்கள், அல்லாவின் கட்டளைக்கு மாறு செய்தார்கள் என்பதான பதில்கள் கூறப்படுவது உண்மையானால், யூதர்களைத் தவிர பிற மக்கள் அனைவரும் நபிமார்களை ஏற்றுக் கொண்டார்களா? ஒவ்வொரு நபியும் எதிர்க்கப்பட்டே இருக்கிறார் எனும் போது, பிற மக்கள் மீது இல்லாமல், யூதர்கள் மீது மட்டும் ஏன் இவ்வளவு வெறுப்பு ஏன் உமிழப்படுகிறது? சுருக்கமாகப் பார்க்கலாம்.

யூதம், கிருஸ்தவம், இஸ்லாம் ஆகிய மூன்று மதங்களும் அப்ரஹாமிய மதங்கள் என்று அழைக்கப்படுகின்றன. இதில் கிருஸ்தவம் யூத மதத்தின் வழி வந்தது. அப்ரஹாம் என்றழைக்கப்படும் இப்ராஹிமுக்கு இரண்டு மகன்கள். இஸ்மாயில், இஸ்ஹாக் (இஸ்மவேல், ஈசாக்) இப்ராஹிமுக்கும் அவர் மனைவி சாரா வுக்கும் பிறந்தவர் இஸ்ஹாக். இப்ராஹிமுக்கும் சாராளின் வேலைக்காரி ஆகார் க்கும் பிறந்தவர் இஸ்மாயில். இஸ்ஹாக்கின் வழிவந்தவர்கள் யூதர்கள் என்றும், இஸ்மாயிலின் வழி வந்தவர்கள் முஸ்லீம்கள் என்றும் கூறப்படுகிறார்கள். இந்த இரண்டு மகன்களில் அல்லாவினால் சிறப்புக்குறியவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர் யார் என்பது தான் இஸ்லாமியர்களுக்கும் யூதர்களுக்கும் உள்ள முரண்பாடு. இதில் பெரும் குழப்பமும் முரண்பாடுகளும் இருக்கின்றன. (இது குறித்து வாய்ப்பிருந்தால் பின்னர் விரிவாகப் பார்க்கலாம்) யூதமதமும், கிருஸ்தவ மதமும் இஸ்ஹாக் தான் அந்த சிறப்புக்குறியவர் என்கின்றன. இஸ்லாமோ இஸ்மாயில் தான் அந்த சிறப்புக்குறியவர் என்கின்றது. இந்த பங்காளிச் சண்டை தான், தெளிவாகச் சொன்னால் மனைவிக்குப் பிறந்த மகனா? வேலைக்காரிக்குப் பிறந்த மகனா? எனும் கேள்வியில் இருக்கும் கோபம் தான் முகம்மதின் குரானில் யூத வெறுப்பாக வழிகிறது. குரானில், இஸ்லாத்தில் இருக்கும் யூத வெறுப்பு என்பது அறிவியல் வழியிலோ, சமூக உணர்விலோ வந்தது அல்ல என்பது சரியான திசையில் சிந்திப்போருக்கு புரியும்.

வட்டியின் மீது இஸ்லாம் ஏன் கடுமையான தடையை ஏற்படுத்தி இருக்கிறது என கடந்த பதிவில் பார்த்ததை நினைவூட்டிக் கொள்வோம்.

\\\இஸ்லாம் போரில் கொள்ளையடிப்பதை அனுமதிக்கிறது. கனீமத் பொருட்கள் போரில் வென்றவர்களுக்குச் சொந்தம். கனீமத் என்பது கடவுளின் கொடை. முகம்மதின் சம காலத்தில் முகம்மதை பின்பற்றியவர்களின் சொத்து என்பது பெரும்பாலும் கனீமத் பொருட்களால் வந்தது. இதில் நீங்கள் போதுமான அளவு தானம் செய்யுங்கள் என வலியுறுத்துகிறது குரான். அப்படி தானம் செய்யும் பொருட்கள் உங்களை சுத்தீகரிக்கும் என்கின்றன ஹதீஸ்கள். ஏன் தானம் செய்வதின் மூலம் மனிதன் தன்னை சுத்தீகரித்துக் கொள்ள வேண்டும்? ஏனென்றால் அவன் சொத்துகளாக இருப்பவை பிறரிடமிருந்து அபகரிக்கப்பட்டவை. அந்த சொத்துகளை நீங்கள் உண்ணுங்கள், உண்ணுவதால் ஏற்படும் பாவங்களை தானம் கொடுத்து கழுவிக் கொள்ளுங்கள். அதை நீங்கள் விரிவாக்க வேண்டுமென்றால் உங்கள் உழைப்பை செலுத்தி விரிவாக்கம் செய்யுங்கள். மாறாக வட்டி என்பது உழைக்காமல் விரிவாக்கம் செய்வது, அதை செய்யாதீர்கள். இது தான் வட்டியை தடுக்கும் இஸ்லாத்தின் உள்ளடக்கம்///

இதுவும், அறிவியல் வழியிலோ, சமூக உணர்விலோ வந்தது அல்ல என்பது சரியான திசையில் சிந்திப்போருக்கு தெள்ளெனப் புரியும்.

வட்டியின் மீது இஸ்லாத்துக்கு இருக்கும் இயல்பான தடை, யூதர்கள் மீது இஸ்லாத்துக்கு இருக்கும் இயல்பான கோபம் இந்த இரண்டையும் திரட்டி அதை கம்யூனிசத்தின் மீதான, மார்க்ஸின் மீதான கோபமாக மடைமாற்றுவதைத் தான் ‘உணர்வு கும்பல்’ செய்திருக்கிறது. இஸ்ரேலின் ரவுடித்தனத்தை அதை அங்கீகரித்த ஏகாதிபத்தியத்தை ரியல் எஸ்டேட் நடவடிக்கையாக சுருக்கியது உணர்வு கும்பல். வரலாற்று அறிவு இல்லாமல் அரங்கேற்றிய இந்த வரலாற்றுத் திரிப்பை முஸ்லீம்களின் மனதில் இறக்கும் கருவியாக வட்டியின் மீது முஸ்லீம்களுக்கு இருக்கும் வெறுப்பை எப்படி பயன்படுத்தியதோ அதேபோலத் தான் வட்டியின் மீதான வெறுப்பை மார்க்சின் மீதான, மார்க்சியத்தின் மீதான வெறுப்பாக முஸ்லீம்கள் மனதில் படிய வைக்க முயல்கிறது ‘உணர்வு கும்பல்’. அதனால் தான் வட்டியைப் பற்றி குறிப்பிடும் ஒவ்வொரு இடத்திலும் யூதர்களின் வட்டித் தொழிலை மார்க்ஸ் தன் மூலதனத்தில் ஆதரித்தார் எனும் பொய்யை மீண்டும் மீண்டும் இணைத்தே எழுதுயிருக்கிறது ‘உணர்வு கும்பல்’.

யூத இனத்தின் தொழிலான வட்டியை மார்க்ஸ் ஆதரித்தார் என ‘உணர்வு கும்பல்’ கூறுவது வரட்டுக் குற்றச்சாட்டு தானே தவிர அதற்கு எந்த விதமான விளக்கத்தையும் அந்தக் கும்பல் கூறவில்லை. எனவே, அந்த வரட்டுத்தனங்களை புறந்தள்ளி வட்டியின் மீது கவனத்தை குவிக்கலாம். வட்டி என்பது லாபத்தின் ஒரு பகுதி அதாவது தனக்கு உடமை இல்லாத மூலதனத்தை பயன்படுத்தி பெறும் லாபத்தின் ஒரு பகுதியை மூலதன உடமையாளனுக்கு திருப்பியளிக்கும் ஒரு பகுதி தான் வட்டி என்பது. இது தான் வட்டி குறித்த மார்க்சியத்தின் பார்வை. இந்த வட்டிக்கும் மக்களுக்குமான உறவு என்ன? மூலதனமும் தனிச் சொத்துடமையும் இருக்கும் வரை வட்டி நீடிக்கும், ஒழிக்க முடியாது. மார்க்சியத்தின் இந்தக் கூற்றை முஸ்லீம்களாலும் மறுக்க முடியாது. குரான் தண்ணீர் குடிக்காமல் வட்டி வாங்காதீர்கள் என்று 1400 ஆண்டுகளுக்கு முன்பிருந்து கத்திக் கொண்டிருந்தாலும் இன்னும் முஸ்லீம்களிடம் மட்டும் கூட வட்டியை ஒழிக்க முடியவில்லை. இது மட்டுமல்லாமல் முகம்மது, நபி எனும் சான்றிதழ் வாங்கியதிலிருந்து இன்றுவரை இஸ்லாத்தின் சட்டங்களே செயல்பாட்டில் இருக்கும் நாடான சௌதி அரேபியா, முதல் வளைகுடா போரில் அமெரிக்கா தனக்கு செய்த இராணுவ உதவிக்கான பொருளாதார ஈட்டை வட்டியுடன் தான் திருப்பிச் செலுத்தியது. எனவே வட்டியை ஒழிக்க இஸ்லாமும் குரானும் அல்லாவும் முகம்மது நபியும் மட்டும் போதாது மார்க்சும் மார்க்சியமும் வேண்டும் என்பது முஸ்லீம்களுக்கு தெரிந்த ஒன்று தான்.

என்றால் மார்க்சியம் ஏன் வட்டியை தடை செய்யவில்லை? முதலில் மார்க்சியம் கவைக்குதவாத மதங்களின் வேதங்களைப் போல் சட்டத் தொகுப்பு அல்ல. தனிச்சொத்துடமை நீடிக்கும் வரை வட்டியும் நீடிக்கும் என்பதால் அதை மேலிந்து கீழாகத் தான்  ஒழிக்க முடியும். அதாவது பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகார அரசு ஏற்பட்டு உற்பத்தி முறையை மாற்றும் நோக்கில் செயல்படும் போது தனியுடமையை ஒழிக்கும் நிலை ஏற்படும். அதன் தொடர்ச்சியாகத் தான் வட்டி ஒழியும்.அதாவது அரசு இந்த வேலையைத் தொடங்கி முடிக்கும் போது தான் மக்களிடம் வட்டி ஒழியும். மாறாக கீழிருந்து மேலாக அதாவது தனி மனித ஒழுக்கத்தின் வாயிலாக வட்டியை தடை செய்து அது மேல் நோக்கி அரசு வரை பரவி வட்டி இல்லாததாகும் என்பது சாத்தியமே இல்லாதது. டி.என்.டி.ஜே வில் இந்த கற்பனைத் தொடரை எழுதும் பாசிலை விட்டு விடுவோம். பாவம் அவர் அறியாதவர். எல்லாவற்றையும் கரைத்துக் குடித்த அறிஞர் ஒருவர் இருக்கிறாரே, திறனிருந்தால் இதை மறுத்து முறியடிக்கட்டும் பார்க்கலாம். நேரடி விவாதம் எனும் வார்த்தைகளுக்கு உள்ளே ஒழிந்து கொள்ள மட்டுமே அவர்களுக்குத் தெரியும்.

வட்டியின் கொடுமைகளைப் பேசும் உணர்வு கும்பல் லாபத்தின் கொடுமைகளைப் பற்றி பேச மறுப்பது ஏன்? லாபக் கோட்பாடு  மனித குலத்தின் உயர்வுக்கு பாடுபட்டுக் கொண்டிருக்கிறதா? அதனால் தான் இஸ்லாம் லாபத்தை ஆதரிக்கிறதா? இந்தக் கேள்விக்கு பதில் சொல்லும் கடமை யாருக்கு இருக்கிறது? இஸ்லாத்தின் சார்பாக எந்தக் கேள்விக்கும் பதில் சொல்ல தயாராக இருக்கிறோம் என்று பீற்றிக் கொள்ளும் அறிஞர்கள் ஏன் இதற்கு பதில் சொல்ல முன்வருவதில்லை. மக்ரிபுக்கு முன் சுன்னத்து உண்டா இல்லையா என்று கேட்டால் தான் மாய்ந்து மாய்ந்து பதில் எழுதுவார்களா? முஸ்லீம்களே, நீங்கள் பதில் கூறுங்கள். வட்டி குறித்து குரான் கூறுவதா, மார்க்சியம் கூறுவதா, எது சரி?

இஸ்லாமிய வங்கி முறை என்று ஒன்று உள்ளது. வட்டியில்லாத வங்கி முறை என்று இஸ்லாமியர்கள் புளகமடைந்து கொள்வார்கள். இந்த வங்கிகளில் தகுதியுடையவர்கள் தொழில் தொடங்க கடன் வாங்கலாம். கடனுக்கு இத்தனை விழுக்காடு வட்டி என்று வட்டி கணக்கிட மாட்டார்கள். ஆனால், அவர்களின் தொழில் லாபகரமாக நடந்தால் கடனை திரும்ப அடைக்கும் போது வாங்கிய கடனை விட குறிப்பிட்ட அளவு அதிகமாக வசூலிப்பார்கள். ஒரு வேளை நட்டமடைந்தால் வாங்கிய கடனை மட்டும் திருப்பச் செலுத்தினால் போதும். இது தான் இஸ்லாமிய வங்கியின் அடிப்படை. லாபகரமாக தொழில் நடந்தால் வாங்கிய கடனை விட ஏன் குறிப்பிட்ட அளவு அதிகமாக கொடுக்க வேண்டும்? இதற்குப் பெயர் என்ன? வட்டியை வட்டி என்றில்லாமல் வேறொரு பெயர் வைத்து விட்டால் அது வட்டி இல்லை என்றாகி விடுமா? பூ என்று சொன்னால் என்ன? புய்ப்பம் என்று சொன்னால் என்ன? இதை வட்டியில்லாத இஸ்லாமிய வங்கி என்று புளகமடையும் முஸ்லீம்களே, வட்டி என்பது லாபத்தின் ஒரு பகுதி என்று மார்க்ஸ் சொன்னதன் அடிப்படையில் தானே இஸ்லாமிய வங்கிகள் செயல்படுகின்றன. சிந்தித்துப் பாருங்கள். குரானில் முகம்மது நபி சொன்னதா? மூலதனத்தில் மார்க்ஸ் சொன்னதா? எது சரி.

ஒருவர் தன்னுடைய தேவைகளுக்காக இன்னொருவரிடம் ஒரு லட்ச ரூபாய் கடன் வாங்குகிறார் என்று கொள்வோம். இரண்டு ஆண்டுகள் கழித்து அந்தக் கடனை திருப்பிச் செலுத்துகிறார். கடனாக கொடுக்கும் போது இருந்த ஒரு லட்ச ரூபாயின் மதிப்பு, இரண்டு ஆண்டுகள் கழித்து திரும்பச் செலுத்தும் போது இருக்குமா? இன்றைய பொருளாதார சூழலில் அப்படி இருப்பதற்கான வாய்ப்பே இல்லை. என்றால் எதன் பொருட்டு கடன் வழங்கியவர் தனக்கு ஏற்பட்ட நட்டத்தை பொறுத்துக் கொள்ள வேண்டும்? கடன் பெற்றவர் தான் பெற்றதை விட அதிகமாக செலுத்தினால் அதில் ஒரு நேர்மை இருக்கிறது. தனக்கு உடமையில்லாத பணத்தை தன்னுடைய தேவைகளுக்காக பயன்படுத்தியிருக்கிறார். அதன் மூலம் லாபம் அடைந்திருக்கிறார் எனும் அடிப்படையில் அந்த தார்மீக நேர்மை வருகிறது. அதேநேரம் கடன் வழங்கியவர் எந்த அடிப்படையில் மதிப்பிழப்பை ஏற்றுக் கொள்வது? பிறருக்கு உதவி செய்வது எனும் அடிப்படையில் கொடுத்த கடனால் தனக்கு ஏற்படும் மதிப்பிழப்பை எப்படி ஈடுசெய்வது? இதற்கு முஸ்லீம்கள் என்ன பதிலை சிந்தித்தாலும் அந்தப் பதிலின் அடிப்படை வட்டி என்பதற்கு மார்க்சியம் அளிக்கும் வரையறையை ஏற்றுக் கொள்வதாகத் தான் இருக்கும். அப்படி என்றால் லாபத்தை அனுமதித்து வட்டியை மட்டும் தடுக்க நினைக்கும் குரானின் செயல் குறைபாடுடையதா? இல்லையா? முஸ்லீம்களே, பதில் சொல்லுங்கள்.

வட்டி வாங்கக் கூடாது, கொடுக்கக் கூடாது என்பது மட்டும் இஸ்லாத்தின் நிலை அல்ல. வட்டிக் கணக்கை எழுதுவதும் பாவம் என்று தான் இஸ்லாம் நிலைப்படுகிறது. இந்த அடிப்படையிலிருந்து தான் முஸ்லீம்கள் வங்கி வேலைக்கு செல்லக் கூடாது என்று முல்லாக்கள் ஃபத்வா வழங்குகிறார்கள். ஒரு நெருக்கடியான சூழல் நேரும் போது பாதிக்கப்பட்டவர்கள் என்ன செய்வது? வேலைவாய்ப்பை இழந்த ஓர் அன்றாட கூலித் தொழிலாளி மனைவி குழந்தைகள் பசியால் வாடும் போது அவருக்கு கிடைக்கும் எளிமையான நிவாரணம் வட்டிக்கு கடன் வாங்குவது தான். இதை தடுக்க நினைக்கும் மதம், அருகிலேயே உணவுக் கடைகளை திறந்து லாபம் சம்பாதிக்க அனுமதி அளித்திருக்கிறது. யதார்த்த உலகில் இருந்து சிந்தித்துப் பார்க்கும் எவருக்கும் மதம் என்ன சொல்ல விரும்புகிறது என்பது புரியும்.

மீண்டும் மீண்டும் உறுதிப்படுத்துவதில் குற்றம் ஒன்றும் இல்லை. மார்க்சியம் வட்டியை ஆதரிக்கிறது எனும் உணர்வு கும்பல் அதற்கான தெளிவான ஆதாரத்தை கொண்டு வரட்டும். மார்க்சியம் வட்டியை ஒழிக்கவே விரும்புகிறது. ஆனால் தனியுடமை நீடிக்கும் வரை வட்டியை ஒழிக்க முடியாது என்று அறிவியல் பார்வையில் விளக்குகிறது. வட்டி போன்ற சமூகக் கொடுமைகளை மேலிருந்து கீழாக ஒழிக்க முடியுமே அல்லாது. கீழிருந்து மேலாக ஒழிக்க முடியாது என்று தெளிவு தந்திருக்கிறது. ஆனால் உணர்வு கும்பல் ஜாக்கி வைத்து தூக்கும் குரானின் நிலைப்பாடு என்ன? லாபத்தை தக்க வைத்துக் கொண்டு வட்டியை ஒழித்து விடலாம் என்பது மோசடி. வட்டியை எதிர்த்து கூப்பாடு போடுவோர்கள் லாபத்துக்கு எதிராக கள்ள மவுனம் சாதிப்பது கொடுமை. இதை நேமையாக மீளாய்வு செய்ய உணர்வு கும்பலோ, டி.என்.டி.ஜே வோ ஒருபோதும் முன்வரப் போவதில்லை. குரான் எக்காலத்துக்குமான தீர்வு என நம்பிக்கை கொண்டிருக்கும் முஸ்லீம்களே, உங்கள் நம்பிக்கை மூட நம்பிக்கை இல்லை என நீங்கள் கருதினால் நீங்கள் பரிசீலித்துப் பார்ப்பதிலிருந்து தப்பிச் செல்ல முடியாது.

இத்தொடரின் முந்திய பகுதிகள்:

1. கற்பனை உரையாடலல்ல, காத்திரமான சொல்லாடல்

2. கருத்து பயங்கரவாதம் செய்யும் டி.என்.டி.ஜே

3.  பதில்சொல்ல முடியாத டி.என்.டி.ஜே

4. வளைகுடாவில் வேலை செய்யும் முஸ்லீம்கள்

5. எதிலும் மேலோட்டமாக இருப்பதே மதவாதம்

6. துரோகி முகம்மதா மார்க்ஸா டி.என்.டி.ஜே பதில் சொல்லுமா?

7.  ‘உணர்வு’ கும்பலின் தரம் பொய்களும் அறியாமையும் தான்

8. உணர்வு கும்பலிடம் வரலாற்றறிவை எதிர்பார்க்க முடியுமா?

9. மத்ஹபுகள் ஏன் தொடங்கப்பட்டன பதில் சொல்லுமா டி.என்.டி.ஜே

10. டி.என்.டி.ஜே வுக்கு தெரியுமா மாப்ளா கிளர்ச்சியின் வாசம்

11. முகம்மதுநபி முதலாளித்துவத்தின் கைக்கூலியா? டி.என்.டி.ஜே வே பதில் சொல்

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

கோவை ஃபாரூக்: இரண்டு முனையிலும் முன்னேற்றமில்லை

farook-child-450

கடந்த 16/03/2017 அன்று இரவு திராவிடர் விடுதலைக் கழக செயற்பாட்டாளர் தோழர் ஃபாரூக் கொடூரமான முறையில் வெட்டிக் கொலை செய்யப்பட்டார். இரண்டு வாரங்களைக் கடந்த பின்னும் அதன் அதிர்வலைகள் அடங்கவில்லை. அந்த அளவுக்கு அந்தப் படுகொலையின் தாக்கம் இருக்கிறது. முதலில், ஒரு பெரியாரிய செயற்பாட்டாளரை இஸ்லாமிய மதவாதிகள் கொல்லத் துணிவார்களா? எனும் கேள்வி முதன்மையானது. அடுத்து, இந்தப் படுகொலையின் பிறகான எதிரொலிப்புகள் இஸ்லாமிய இயக்கங்களிடமிருந்தும், பெரியாரிய, இன்னும்பிற சமூக இயக்கங்களிலிருந்தும் மிக நிதனாமான, உணர்ச்சிவயப்படாத அணுகுமுறை. இந்தக் கோர நிகழ்வின் மெய்யான காரணம் இன்னும் வெளிப்படுத்தப்படவில்லை. என்றாலும், சிலர் சரணடைந்திருக்கிறார்கள், சிலர் கைது செய்யப்பட்டிருக்கிறார்கள் என்பதன் வாயிலாக இஸ்லாமிய மதவெறி இதில் பெரும் பங்காற்றியுள்ளது என்பது வெளிப்படையாகிறது.

 

தமிழகத்தில் செயல்படும் இஸ்லாமிய இயக்கங்கள் இந்த மதவெறியை எவ்வாறு உள்வாங்கியிருக்கின்றன அல்லது எவ்வாறு அறிந்து கொண்டிருக்கின்றன என்றால் அவைகளின் செயல்பாடுகள் அவ்வாறு இல்லை என்பதை நிரூபிக்கின்றன. இஸ்லாம் ஒரு அமைதி மார்க்கம், இஸ்லாத்தை அறியாதவர்களின் செயல் என்பதை பதிய வைப்பதிலேயே அவை உறைந்திருக்கின்றன. மட்டுமல்லாது, இந்த இரண்டு வாரங்களில் பெரியாரிய இயக்கங்களும் இஸ்லாமிய இயக்கங்களும் உருவாக்கியிருந்த இணக்கமான சூழலை குலைக்கும் விதமாக ஒரு இஸ்லாமிய அமைப்பு வீடியோவை வெளியிட்டிருக்கிறது. இது எந்த நோக்கத்தை உள்ளடக்கிக் கொண்டிருக்கிறது என்பதை நுணுகிப் பார்க்கும் தேவை ஏற்பட்டிருக்கிறது.

 

இஸ்லாமிய மதவெறி என்பது இல்லாத ஒன்றா? இஸ்லாத்தின் தொடக்க காலத்திலிருந்தே இந்த மதவெறி வெறியாட்டம் போட்டுக் கொண்டு தான் இருந்திருக்கிறது. தன்னை எதிர்த்து விமர்சனம் செய்கிறார்கள் என்பதற்காக அபு அபக் எனும் முதியவரையும், அஸ்மா பின் மர்வான் எனும் பெண் கவிஞரையும் கொடூரமாக கொலை செய்வதற்கு ஏவியவர் தான் முகம்மது நபி. இஸ்லாமிய ஆட்சி இருக்கும் நாடுகளில் அரசு இது போன்ற படுகொலைகளை வெகு எளிதாக செய்து கொண்டிருக்கிறது. பக்கங்கள் கொள்ளாத அளவுக்கு அந்த அட்டவணை நீண்டு செல்லும். அரசுக்கு வெளியே தனிப்பட்டவர்கள், இயக்கங்கள் செய்யும் அச்சுறுத்தல்களும், முடக்கங்களும் துயரங்களும் கொலைகளும் கூட தொடர்ந்து கொண்டே இருக்கின்றன. அமெரிக்காவின் ஆமினா வதூத், கனடாவின் இர்ஷாத் மஞ்சி, எகிப்தின் நவ்வல் சதாவி, லெபனானில் சாதிக் ஜலால் அல் அஸ்ம், மஹ்தி அமில், பாகிஸ்தானின் தாரிக் அலி, சோமாலியாவின் ஹிர்ஸ் அலி போன்றோர் இஸ்லாத்தின் மீதான விமர்சனங்களால் இயல்பான வாழ்க்கையை வாழ முடியாத அளவுக்கு நெருக்குதல்களுக்கு உள்ளாக்கப்பட்டவர்கள். தமிழகம் என்று எடுத்துக் கொண்டாலும் குமரி மாவட்டம் தக்கலையில் கவிஞர் ஹெச்.ஜி.ரசூல், புதுக்கோட்டையில் அலாவுதீன், நெல்லையில் துராப்ஷா என தொடர்ந்து கொண்டிருக்கிறது. அன்றைய முகம்மது நபி தொடங்கி இன்றைய கும்பல்கள் வரை அனைவரும் இஸ்லாத்தை அறியாதவர்கள் என்று மேம்போக்காக கடந்து சென்றால் இஸ்லாம் என்பதில் என்ன மிச்சமிருக்கும்? இஸ்லாத்தை அதன் தூ.. .. ..ய வடிவில் பரப்புகிறோம் என்று திரியும் இவர்களின் திரித்தல்கள் சமூகத்தில் என்ன விளைவை ஏற்படுத்தி இருக்கின்றன என ஆய்ந்து பார்க்காதவர்கள் மெய்யில் அந்தக் குற்றங்களை தூண்டியவர்கள் என்பதில் ஐயமொன்றும் இல்லை.

 

அதேவேளை பார்ப்பன மதவெறிக்கு சற்றும் குறைந்ததில்லை இஸ்லாமிய மதவெறி என்று கிடைத்த வாய்ப்பை பயன்படுத்த நினைக்கும் சமூக செயற்பாட்டாளர்களின் செயலும் சீர்தூக்கிப் பார்க்க வேண்டிய தேவை இருக்கிறது. தபோல்கர், கல்புர்க்கி போன்றவர்களின் கொலைக்குப் பின்னே இருக்கு பார்ப்பனிய மதவெறியையும், ஃபாரூக் கொலைக்குப் பின்னே இருக்கும் இஸ்லாமிய மதவெறியையும் ஒரே தட்டில் வைத்து எடை போட முடியுமா? இந்தியாவைப் பொருத்தவரை இஸ்லாம் ஒரு ஒடுக்கப்படும் மதம். இஸ்லாமியப் பெயர் மட்டுமே போதும், அதை தாங்கியிருப்பவர் இயல்பான வாழ்கையை வாழ கூடுதல் சிரமப்பட வேண்டும் என்பது இங்கு யதார்த்தம். சிறுபான்மை இன மக்கள் ஒரு பதட்டத்துடனேயே எப்போதும் இருக்க வேண்டிய சமூகமாக இது இருக்கிறது. ஏனென்றால் இங்கு பார்ப்பனிய மதம் பெரும்பான்மை மதம் எனும் அடிப்படையில் மட்டும் இங்கு தங்கியிருக்கவில்லை. அரசு இயந்திரத்தின் அடி முதல் நுனி வரை கைப்பற்றியிருக்கிறது, அதிகாரத்தில் இருக்கிறது. தங்களுக்கு எதிரானவர்களை நீக்க நினைக்கும் உளவியல் இரண்டு மதத்தினருக்கும் ஒன்றே போல் இருக்க முடியுமா? தங்களின் தங்குதடையற்ற அதிகாரத்துக்கு இடையூறு எனும் உளவியலுக்கும், தங்கள் இருப்பே கேள்விக்குறியான சூழலில் அதையும் கெடுக்கும் இடையூறு எனும் உளவியலுக்கும் வேறுபாடு இல்லை எனக் கருதுவோரை எவ்வாறு வகைப்படுத்துவது?

 

இன்றைய சமூக சூழலில் கோவை ஃபாரூக் படுகொலை என்னமாதிரியான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தி இருக்கிறது? வட மாநிலங்களோடு ஒப்பிடுகையில் தமிழ்நாடு சமூகநீதி அடிப்படையில் பலமடங்கு உயர்ந்த நிலையில் இருக்கிறது. அதனால் தான் ஆர்.எஸ்.எஸ் போன்ற சமூக விரோத அமைப்புகள் இங்கு தலைதூக்க முடியாமல் இருக்கிறது. மறுபுறத்தில் அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியம் உருவாக்கிய கள்ளக் குழந்தையான இஸ்லாமிய மீட்டுருவாக்கம் வளைகுடா நாடுகளின் பொருளாதார உதவியாலும், அங்கு அதிக எண்ணிக்கையில் தமிழர்கள் வேலை பார்ப்பதாலும் இஸ்லாமிய இயக்கங்கள் என்ற பெயரில் தமிழ்நாட்டில் வேர்பிடித்து வளர்ந்துள்ளன. இன்னொரு புறத்தில், இஸ்லாமியர்களை எதிரியாக நிலைநிருத்த பார்ப்பனியம் அனைத்து வேலைகளையும் அரசு எந்திரத்தின் உதவியுடன் செய்து வருகிறது. இதே கோவையில் சில மாதங்களுக்கு முன் சசிகுமார் எனும் பொறுக்கி கொலை செய்யப்பட்ட போது, அவனுடைய சடலத்தை 18 கிலோமீட்டர் தூரத்துக்கு ஊர்வலம் நடத்த அனுமதித்து, அவர்கள் வழியெங்கும் நிகழ்திய சூறையாடல்களையும், வக்கிரங்களையும் அனுமதித்து பாதுகாத்தது. ஆனால் ஃபாரூக்கின் உடலை விரைந்து அடக்கம் செய்ய தேவையானதைச் செய்தது. மட்டுமல்லாது பல இஸ்லாமிய குழுக்களை கருங்காலிகளாக உருவாக்கியும் வருகிறது. உவைசியின் அமைப்பு அம்மாதிரியான கருங்காலி அமைப்பு தானா எனும் ஐயம் இருந்து கொண்டிருக்கிறது. தமிழ்நாட்டில் காலூன்ற வேண்டும் என்று ஆர்.எஸ்.எஸ், பி.ஜே.பி அமைப்புகள் பகீரத பிரயத்தனம் செய்து வருகின்றன என்பது பாசிச ஜெயா மறைவுக்குப் பின்னரான நிகழ்வுகள் அம்பலமாக்கி இருக்கின்றன. இந்த சூழலில் தான் புதிய தேவை ஒன்று சமூகத்தின் மீது அழுத்துகிறது. பார்ப்பனியம் வெகு மக்களை நெருக்கடிக்குள் தள்ளத் தள்ள தலித்துகளும், சிறுபான்மை மக்களும் ஒன்றிணைந்து வருகிறார்கள். உனா சலோ போராட்டம் அதற்கு மிகச் சிறந்த எடுத்துக் காட்டு. மெரினாவிலும் பேதங்கள் இற்று வீழ்ந்தன. தமிழ்நாட்டைப் பொருத்தவரையில் நீண்ட காலமாகவே இந்த இணக்கம் இங்கு உண்டு. புரட்சிகர, தலித்திய இயக்கங்கள் இஸ்லாமிய மக்களை தள்ளிவைத்து பார்த்ததே இல்லை. இது போன்ற சமூகச் சூழலில் நிகழ்ந்த ஃபாரூக்கின் படுகொலை யாருக்கு பலனை அளிக்கும் என்று பார்ப்பது முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக இருக்கிறது.

 

காவல்துறை இதுபோன்ற சமூக முக்கியத்துவம் வாய்ந்த வழக்குகளில் எப்படி செயல்பட்டிருக்கிறது என்பதற்கு அதன் வரலாறு சான்றாக இருக்கிறது. ஃபாரூக் கொலை வழக்கிலும் அந்த சாத்தியங்களை மறுப்பதற்கில்லை. இந்த வழக்கில் சரணடைந்தவர்கள் கூறிய காரணங்களை உற்று நோக்கினால் இது புலப்படும். முதலில் சரணடைந்தவர் ஃபாரூக்கை அழைத்த தொலைபேசி இலக்கம் இரண்டு நாட்களுக்கு முன்னர் தொலைந்து போன என்னுடைய செல்லிடப் பேசியின் இலக்கம் என்று கூறி சரணடைந்தார். அதன் பிறகு இது குறித்த எந்த தகவலும் காவல்துறையின் பக்கமிருந்து வெளியிடப்படவில்லை. குறிப்பிட்ட இலக்கத்திலிருந்து தான் அழைப்பு சென்றிருக்கிறது என்று வெளியில் எப்படி தெரிந்தது? இரண்டாவது கட்டமாக சரணடைந்தவர்கள் காவல்துறை தங்களை துன்புறுத்துவதாகக் கூறி சரணடைந்திருக்கிறார்கள். ஆனால் இந்த விபரங்களெல்லாம் பின்னர் ஊடகங்களிலிருந்து மறைக்கப்பட்டு விட்டன. தற்போது ஆறுபேரிடம் விசாரணை செய்து வருகிறோம் என்று தான் காவல்துறையிலிருந்து தகவல் வெளியிடப்படுகிறது. எனவே, காவல்துறை இந்த வழக்கில் இஸ்லாமியர்களை கைது செய்து விசாரித்து வருகிறது, ஃபாரூக்கின் தகப்பனார் உள்ளிட்ட உறவினர்கள் உணர்ச்சிவயப்பட்ட நிலையில் கொடுக்கும் பேட்டிகள், இவைகளை மட்டும் வைத்துக் கொண்டு முடிவெடுக்க விரும்புவோர்கள் சுவாதி கொலை வழக்கு என்ன விதத்தில் முடிவுக்கு கொண்டுவரப்பட்டது என்பதை நினைவுபடுத்திக் கொள்ளட்டும்.

 

தமிழ்நாட்டில் இளைஞர்கள் பரவலாக இஸ்லாமிய, தலித்திய இயக்கங்களிலிருந்து விடுபட்டு பொதுவெளியில் சமூக அரசியல் கண்ணோட்டத்தில் போராட்டங்களில், நிகழ்வுகளில் கைகோர்த்து வருகிறார்கள். ஃபாரூக்கின் படுகொலை நேரடியாக இதில் பாரதூரமான விளைவுகளை ஏற்படுத்துகிறது. எனவே, இதில் உடனடியாக பலனை அனுபவிக்கும் இடத்தில் ஆர்.எஸ்.எஸ் பி.ஜே.பி கும்பல் இருக்கிறது என்பதை மறந்து விடக் கூடாது. இஸ்லாமிய உழைக்கும் மக்களானாலும், இந்து உழைக்கும் மக்களானாலும் மதவெறியின் தொடர்பு எல்லைக்கு வெளியே இருக்கிறார்கள். அன்றாட வழிபாட்டு நம்பிக்கைக்கு வெளியே மதம் என்பது பெரிதாக ஒன்றுமில்லை. ஆனால், பார்ப்பனிய மதவெறியர்களும் இஸ்லாமிய மத வெறியர்களும் அவர்களை மதங்களுக்குள் இழுத்து விடுவதையே தங்களுக்கான வெற்றியாக எண்ணி செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஃபாரூக் இதை எதிர்த்துத்தான் செயல்பட்டார். ஃபாரூக்கின் அடையாளம் இது தான். ஃபாரூக் மதவெறியர்களால் கொடூரமாக கொலை செய்யப்பட்டு விட்ட பின்பு அவரின் அடையாளம் என்ன என்பதை மதவெறியர்கள் தீர்மானிக்க நாம் அனுமதிக்கக் கூடாது. அது தான் ஃபாரூக்குக்கு நாம் செலுத்தும் வீர வணக்கம்.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

தேர்தல் முடிவு: பின்வாயால் சிரிக்கும் மக்களாட்சி

bjp cong celeb

உத்திரப்பிரதேசம், உத்தர்காண்ட், பஞ்சாப், மணிப்பூர், கோவா ஆகிய ஐந்து மாநிலங்களுக்கு பல கட்டங்களாக தேர்தல் நடந்து முடிவுகள் அறிவிக்கப்பட்டன. இவைகளில் உத்திரப்பிரதேசம், உத்தர்காண்ட் ஆகிய இரண்டு மாநிலங்களில் பாஜக பெரும்பான்மை பலத்துடன் ஆட்சியைப் பிடித்திருக்கின்றது. பஞ்சாப்பில் காங்கிரஸ் பெரும்பான்மை பலத்துடன் ஆட்சியை பிடித்திருக்கிறது.  மணிப்பூர், கோவா ஆகிய மாநிலங்களில் காங்கிரசுக்கு பெரும்பான்மை பலம் கிடைக்காவிட்டாலும் அதிக இடங்களைப் பிடித்த கட்சியாக வந்துள்ளது.

ஓட்டுக் கட்சிகள் தேர்தல்களை எப்படி எதிர் கொள்கின்றன என்பதற்கு புதிதாக விளக்கம் கூற வேண்டிய தேவையின்றி அனைவருமே நன்றாக அறிந்திருக்கின்றனர். ஒற்றை வரியில் சொல்வதானால் ஜாதியையும், பணபலத்தையும் தாண்டி அதில் வேறொன்றுமில்லை. ஆனால் வென்ற பின் அவர்களின் கூப்பாடு இருக்கிறதே .. .. .. சொல்லி மாளாது. பாஜக தன் கொள்கைகளுக்கு கிடைத்த வெற்றியாக கூறியிருக்கிறது. பாஜக வுக்கும் காங்கிரசுக்கும் ஒரே கொள்கைதான். அது மக்களை மொட்டையடிப்பது. தங்களை கொள்ளையடிக்கும் கொள்கைக்காக மக்கள் இந்த கொள்ளையர்களை வெற்றி பெற வைத்திருக்கிறார்கள் என்று புரிந்து கொள்ளவா?

உத்திரப்பிரதேசத்தில் சமாஜ்வாடி கட்சியும், பஞ்சாப், கோவாவில் பாஜகவும், உத்தர்காண்ட், மணிப்பூரில் காங்கிரசும் ஆளும் கட்சிகளாக இருந்தன. இதில் மணிப்பூர் தவிர – அங்கும் ஆட்சி அமைப்பதற்கு போதிய வலுவில் ஆளும் கட்சி வரவில்லை – ஏனைய மாநிலங்களில் ஆளும் கட்சிகள் தோல்வியடைந்துள்ளன. தனியார்மயக் கொள்கைகளை புதிய உத்வேகத்துடன் செயல்படுத்தப்படத் தொடங்கிய 90 களிலிந்து நடைபெற்ற அனைத்து தேர்தல்களையும் – மத்திய தேர்தலானாலும், மாநில தேர்தல்களாலும் – எடுத்துக் கொண்டு பார்த்தால் இந்த முடிவு தான் ஒவ்வொரு முறையும் கிடைத்திருக்கிறது. வெகுசில விதிவிலக்குகளில் சிறப்புக காரணங்கள் இருக்கின்றன. ஆளும் கட்சி தோல்வியடைந்து எதிரில் இருந்த கட்சி வெற்றியடைகிறது என்றால் அதன் பொருள் என்ன? எங்களை சரியாக ஆளவில்லை அல்லது எங்களை சரியாக வாழ விடவில்லை என மக்கள் சொல்லியிருக்கிறார்கள் என்பது தானே. இதை கண்டுபிடிப்பதற்கு துப்பறியும் புலிகளை வரவழைக்க வேண்டுமா?

குதிரை பேரம் என்றொரு சொல் நீண்ட காலமாய் இங்கே புழக்கத்தில் இருக்கிறது. ஆனால் அண்மையில் எந்த ஒளிவு மறைவும் இல்லாமல், மக்கள் நம்மைப் பற்றி என்ன கருதுவார்கள் எனும் சிந்தனையற்று வெகு இயல்பாய் அந்த குதிரை பேரம் நடக்கிறது. கூவத்தூரையும், கோவா மணிப்பூரில் நடப்பதையும் குதிரை பேரம் எனும் சொல்லின் இலக்கணத்தினுள் அடக்கி விட முடியுமா? சட்டபூர்வமான செயலைப் போலவே நடக்கின்றன. மக்களாட்சி எனும் சொல், அதன் மெய்யான பொருளை புரிந்து கொள்ளாதவர்களைப் பார்த்து தன் பின் வாயால் சிரித்துக் கொண்டிருக்கிறது.

ஊடகங்களின் வாந்தி நாற்றம் சகிக்கவே முடியாததாய் இருக்கிறது. அரசு எதைக் கழிந்தாலும் அதை உண்டு வாந்தி எடுப்பது ஒன்றே தன் ஒரே வாழ்நாள் கடமை என்றுதான் அச்சு காட்சி ஊடகங்கள் அனைத்தும் செயல்படுகின்றன. இதில் வாந்தி நாற்றத்தில் தான் மூக்கைப் படித்துக் கொண்டு மக்கள் தமக்கான செய்திகளை தேடி அடைய வேண்டியதிருக்கிறது.

இந்த நிலமைகளின் நடுவே தான் தேர்தல் முடிவுகளைக் கொண்டு தன்னுடைய கொள்கைகளுக்கு கிடைத்த வெற்றி என்று மக்களை நம்ப வைக்க அல்லது மக்களை முட்டாளாக்க பாஜக முயல்கிறது. உ.பியிலும், உத்தர்காண்டிலும் வென்றது கொள்கைகளுக்கு கிடைத்த ஆதரவு, மோடி அலை இன்னும் குறையவில்லை என்று கொண்டால் பஞ்சாப்பில் படு கேவலமாக மூன்றாம் இடத்துக்கு தள்ளப்பட்டதே பாஜக அதன் பொருள் என்ன? கோவாவிலும், மணிப்பூரிலும் முக்காடு போட்டுக் கொண்டு பின்வாசல் வழியாக நுழைய வேண்டியிருந்ததே அதன் பொருள் என்ன?

முதலில் தேர்தல் முடிவுகள் என்பவை மக்கள் முடிவை எதிரொலிப்பவை அல்ல. மக்களாட்சி என்றால் என்ன? இரட்டை ஆட்சி முறை என்பன போன்ற சற்றே கடினமானவைகளை விலக்கி வைத்து விட்டு எளிமையாக பார்க்கலாம். தேர்ந்தெடுத்து வாக்களிப்பது எனும் தன்மையே பெரும்பாலான மக்களிடம் இல்லை. கல்லானாலும் கணவன் எனும் மூடநம்பிக்கையைப் போல எப்போதோ ஏதோ ஒரு ஈர்ப்பினால் தாலி கட்டிக் கொண்டதைப் போன்ற மனோநிலையில் வாக்களிப்பவர்களே இங்கு அதிகம். நாம் ஏற்றிருக்கும் கட்சி செய்தது சரியா என சிந்திப்பதை விட இதை எப்படி நியாயப்படுத்துவது என்று சிந்திப்பதே இங்கு அதிகம். அடுத்து, மக்களிடம் இயல்பாய் இருக்கும் நேர்மை உணர்ச்சியை பணம் கொடுத்து கரையானாய் அரித்து, பணம் கொடுப்பவனுக்கு நேர்மையாய் இருப்பது என்று மாற்றியிருக்கின்றன அனைத்து ஓட்டுக் கட்சிகளும். இவைகளுக்கு அப்பாற்பட்டு அனைத்து கட்சிகளுமே தாம் தோற்கும் போது வாக்குப் பதிவு இயந்திரத்தில் நிரலை தங்களுக்கு சாதகமாய் எழுதி முடிவை மாற்றி விட்டார்கள் எனும் குற்றச்சாட்டை வைத்துக் கொண்டே இருக்கிறார்கள். தேர்தல் கமிசனும், ‘எங்கே சுற்றித் திரிந்தாலும் சீசரின் மனைவி சந்தேகத்துக்கு அப்பாற்பட்டவள் என்பதைப்போல’ வாக்குப்பதிவு இயந்திரத்தின் நிரலை மாற்ற முடியாது எனும் ஒற்றைப் பதிலை ஒவ்வொரு முறையும் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறது. இவைகளின் எந்த இடைவெளியிலாவது பாஜக வின் கொள்கைகளுக்கான ஆதரவு கசிந்து வருகிறதா?

ரூபாய் நோட்டுகள் மதிப்பிழப்பினால் அனைத்து மக்க்ளும் கடுமையாக பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். முதுகில் வலித்தாலும் தாங்கிக் கொண்டு தாலி கட்டிக் கொண்டவர்களைத் தவிர வேறு யாரும் இதை ஆதரிக்கவில்லை என்பதோடு மட்டுமல்லாமல் திட்டித் தீர்க்கிறார்கள் என்பதும் வெளிப்படை. மதவெறிப் படுகொலைகள், கலவரங்கள், தினந்தோறும் வெறியூட்டும் பேச்சுக்கள், தேசப்பக்தி என இவர்களால் மக்க்ள் ஒவ்வொரு நாளும் அல்லலுற்றுக் கொண்டே இருக்கிறார்கள். என்றாலும் இந்த வானரங்களுக்கு வாக்குகள் எப்படிக் கிடைத்தன? இதற்கான பதில் முடை நாற்றமெடுக்கும் ஊடகங்கள் என்பது தான். மக்களின் துயரங்கள் மக்களிடம் சென்று சேர்ந்து விடக்கூடாது என்பதில் ஊடகங்கள் காட்டிய முனைப்பு மனுவின் கடைவாயில் வழிந்த அதிகார கொழுப்பை விட அறுவெறுக்கத் தக்கது. மக்கள் தன்னெழுச்சியாக வங்கிகளை தாக்கி நொறுக்கினார்கள் என்பது எளிதாக கடந்து போகும் செய்தியல்ல. அறுபதுக்கும் மேற்பட்ட மக்களை உயிரிழந்தார்கள் என்பது பத்தோடு பதினொன்றான செய்தியா? ஆனால் அப்படி கடந்து செல்ல மக்களை நெட்டித் தள்ளின ஊடகங்கள். பெய்டு நியூஸ் என்பதையெல்லாம் இப்போது யாரும் பெரிதாக எடுத்துக் கொள்ளாத அளவுக்கு ஊடகங்களால் மலிவாக்கப்பட்டிருக்கின்றன. இவைதான் ஆளும் கட்சிக்கு எதிரான ஒரு மாற்றுக் கட்சியாக பாஜக வை மக்களுக்கு அடையாளப் படுத்தியிருக்கின்றன.

இப்போதும் இது பாஜகவின், மோடியின் மீப்பெரும் வெற்றியாக மக்களிடம் முன்னிருத்தி மக்களை மூளைச் சலவை செய்து கொண்டிருப்பதும் இதே ஊடகங்கள் தாம். இதில் மயங்குவதற்கு ஒன்றுமில்லை. பாஜகவும், மோடியும் அதே நைந்து கிழிந்து போன ப்ழைய கோமணத் துணி தான். ஆளும் கட்சிக்கு எதிரான மனோநிலை வரும் போது பஞ்சாப்பில் மூன்றாம் இடத்துக்கு தள்ளப்பட்டது போல் மக்களால் உமிழப்படுவார்கள் என்பதில் ஐயம் ஒன்றும் இல்லை. ஆனால் அவர்கள் அதிகாரத்தில் இருக்கும் காலம் தான் அனைத்தையும் விட கவனம் கொள்ளத் தக்கது.

இந்தத் தேர்தல் முடிவுகள் மக்களை நேசிப்பவர்களுக்கு கடந்து செல்ல வேண்டிய தூரம் இன்னும் அதிகமிருப்பதை உணர்த்தியிருக்கிறது. உ.பி வெற்றியை கொள்கைக்கு கிடைத்தது என்று மட்டும் பாஜக கூறவில்லை. ராமர் கோவில் கட்டுவதற்கு மக்கள் தந்திருக்கும் ஒப்புதலாகவும் பாஜக பரப்பிக் கொண்டுள்ளது. 80களில் ஒற்றை இலக்கத்தில் இருந்த பாஜகவின் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களின் எண்ணிக்கையை அயோத்தி பிரச்சனையை முன் வைத்தே உயர்த்தினார்கள். புழுத்து நாறிக் கிடக்கும் இந்தக் கட்டமைப்பை தாக்கி வீழ்த்துவதில் தான் மக்களின் வெற்றியே அடங்கியுள்ளது. அதற்கு கிழிந்து போன திரைச்சீலையான தேர்தல்கள் ஒருபோதும் உதவாது என்பதை மக்கள் கருத்தாக மாற்ற வேண்டும். இதைச் செய்து முடிப்பது தான் மெய்யான வெற்றி.

இன்றைய தமிழகத்தின் துடிப்பை ஒட்டுமொத்த இந்தியாவுக்கும் ஏற்றுமதி செய்யும் பெரும் கடமை மக்களை நேசிப்பவர்களுக்கு இருக்கிறது. மெரினா எழுச்சியின் துடிப்பு இன்னமும் இளைஞர்களிடம் கனன்று கொண்டிருக்கிறது. சிந்தனைக் குழாம்களின் திட்டமிடுதலில் என்.ஜி.ஓக்கள் நடத்தும் போராட்டங்கள் உலகமெங்கும் நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கின்றன. மெரினா எழுச்சியும் அப்படி தொடங்கியது தான். ஆனால் உலகமெங்கும் வெற்றிகரமாக போராட்டங்களை நடத்தியவர்கள மெரினாவில் முதல் நெருடலைச் சந்தித்தார்கள். அவர்களின் கைகளிலிருந்து போராட்டம் கை நழுவி மக்களின் கைகளில் வந்தது. கோக் பெப்சிக்கு எதிராக, விவசாயத்துக்கு ஆதரவாக என்று சுழன்றடித்தது. இதை நீறு பூக்க விடாமல் காப்பதோடு இதன் துடிப்பலைகளை இந்தியாவெங்கும் ஏற்றுமதி செய்ய வேண்டும்.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

அரசியல் எழுச்சியுற்ற பெண்களாவோம்

irumbu_2379057g

உழைக்கும் பெண்களே!

மார்ச் 08 ம் நாள் அனைத்துலக மகளிர் தினமாக கடைப்பிடிக்கப்பட்டு வருகிறது. வீட்டுக்குள் முடங்கிக் கிடந்த பெண்களை சமூக நடவடிக்கையில் ஈடுபடுத்திய வெற்றி தினமே இந்த மகளிர் தினம். ஆனால் இன்றைய சமூகத்தின் பெண்களின் நிலை என்ன? அரியலூர் நந்தினி, போரூர் ஹாசினி, எண்ணூர் ரித்திகா, பெங்களூர் விமானப் பணிப் பெண், நடிகை பாவனா .. .. ..

ஒவ்வொருவரும் மகளிர் தினம் பற்றி பேச முற்படும் போது இப்படி ஒரு பட்டியல் வரிசை கட்டி வந்து நிற்கிறது. காதலன் என்ற கயவனாலேயே கூட்டுப் பாலியல் வன்கொடுமைக்கு ஆளாகி கொல்லப்பட்டு, அவருடைய பிறப்புறுப்பை பிளேடால் கிழித்து கருவை உருவி எரித்துக் கொன்று நிர்வாணமாய் பாழடைந்த கிணற்றில் வீசப்பட்டாள் அரியலூர் நந்தினி. காணாமல் போன அன்றே புகார் கொடுத்தும், 15 நாட்கள் கழித்து பிணமாக கண்டுபிடித்து கொடுத்தது காவல்துறை. ஆணாதிக்க வெறியுடன், சாதி ஆதிக்க வெறியும் இந்துமத வெறியும் சேர்ந்து தலைக்கேறிய மணிகண்டன் என்ற இந்து முன்னணி பொறுக்கிகளின் வக்கிர செயலின் விளைவு தான் சிறுமி நந்தினி.

நந்தினிக்கு நேர்ந்த கொடுமை இப்படி என்றால் 6 வயது சிறுமி ஹாசினிக்கும் 3 வயது குழந்தை ரித்திகாவுக்கும் நேர்ந்த கொடுமை நெஞ்சை பதற வைக்கிறது. ஒடுக்கப்பட்ட ஏழைக் குழந்தைகள் மட்டும் என்றில்லை, பெங்களூரு விமானப் பணிப்பெண்ணாக இருந்தாலும், பிரபல நடிகை பாவனாவாக இருந்தாலும் கூட பெண்ணாக பிறந்த யாரும் இந்த பொறுக்கித் தனத்திலிருந்து தப்பிக்கை முடியவில்லை. வாழத் தகுதியற்றதாக மாறிவிட்ட சமூக நிலையை துலக்கமாக எடுத்துக் காட்ட பெண்களின் மீதான இந்த வன்முறைகள் போதாதா?

நிர்பயா தொடங்கி பாவனா வரை ஒவ்வொரு நிகழ்வின் போதும் குற்றம் சாட்டப்படுவது, கொடுமைக்குள்ளான அதே பெண்கள் தான். வன்முறைக்கு ஆளான பெண்ணையே ஏன் 6 மணிக்கு மேல் வெளியே சென்றாய்? ஏன் ஆண்களுடன் இயல்பாய் பேசினாய்? ஏன் சத்தம் போட்டு சிரித்தாய்? என்று குற்றம் சாட்டுவது சமூகம் அவர்கள் மீது தொடுக்கும் இரண்டாவது வன்முறை.

பாலியல் வன்முறை என்பது இத்துடன் முடிந்து விடுவதில்லை. பெண்ணாய் பிறந்தாலே பிறந்தது முதல் குடும்பத்தில் தந்தையை, சகோதரனை, கணவனை, கடைசியாய் மகனை அண்டி வாழ கட்டாயப்படுத்தப் படுகிறார்கள். முதலாளியாள், உயர் அதிகாரிகளால், சக ஆண் ஊழியர்களால், சக மாணவனால் .. .. .. என பெண்கள் வன்முறைக்கு ஆளாவது தொடர்கதையாய் உள்ளது. தன்னுடைய  வாழ்க்கையையும், தன்னுடைய வாழ்க்கைத் துணையையும் வயதுக்கு வந்த பெண் தானே தேர்ந்தெடுக்க குடும்பமும் சமூகமும் அனுமதிப்பதில்லை. சாதி மதம் மாறி திருமணம் செய்யும் பெண்கள் கௌரவத்தின் பெயரால் குடும்பத்தினராலேயே கொலை செய்யப்படும் வக்கிரம். பெண்ணுரிமை, சமூக உரிமை பற்றி பேசும் படங்களை தடை செய்யும் அரசு, ஆணாதிக்கம், சாதி ஆதிக்கம், ஆபாசம் ஆகியவற்றை சினிமா இணையங்களில் தடை செய்ய மறுக்கிறது.

அரசின் தனியார்மய தாராளமய உலகமய கொள்கையால் கல்வி, மருத்துவம், குடிநீர், மின்சாரம் .. .. .. அனைத்தும் காசுக்கு என்றான நிலையில் பெண்களும் வேலைக்கு செல்ல வேண்டிய கட்டாய சூழல் ஏற்பட்டிருக்கிறது. அங்கு பெண்கள் அற்பக் கூலிக்கு கொத்தடிமைகளாக உறிஞ்சப்பட்டு எச்சில் இலைகளைப் போல் வீசப்படுகிறார்கள்.

படித்த பெண்களும் கூட அலுவலகங்களில், வணிக நிறுவனங்களில் சிரமப்பட்டு உடல்வலிக்க வேலை செய்துவிட்டு வீடு திரும்பினால் அங்கும் வீட்டு வேலைகள் அவர்களை அடித்துத் துவைக்கின்றன. சமூகத்தின் மனப்போக்கு மட்டுமல்ல, போலீசு, நீதித்துறை, பாராளுமன்றம், சட்டமன்றங்கள், செய்தி ஊடகங்கள் என அனைத்தும் ஆணாதிக்க தன்மையுடனேயே இயங்குகின்றன. மொத்த கட்டமைப்புமே பெண்களுக்கு எதிராக நிற்கும் போது இந்தக் கட்டமைப்புக்குள்ளேயே பெண்கள் விடுதலை பெறுவது சாத்தியமாகுமா?

மெரினா எழுச்சியில் தமிழகமெங்கும் இரவு பகலாக ஆண்களுக்கு நிகராக பெண்களும் இணைந்து போராடினார்கள். ஆண்களும் பெண்களும் ஆயிரக் கணக்கில் குழுமியிருந்தும் ஒற்றைஒரு பாலியல் சீணடலுக்குக் கூட பெண்கள் ஆளகவில்லை. அழுகிப்போன இந்த சமூகத்தை தாக்கி தகர்த்துவிட்டு புதிய சமுதாயத்தை கட்டியமைக்கும் மாற்று அரசியலுக்கான எழுச்சியே பெண் விடுதலையை சாத்தியமாக்கும் என்பதற்கு துலக்கமான எடுத்துக்காட்டு இது.

உலக மகளிர் தினத்தை கடைப்பிடிக்கும் வழியில் அத்தகைய மாற்று அரசியல் கலாச்சாரத்தை முன்னெடுக்க உறுதியேற்போம்.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

இது வேற தமிழ்நாடுடா!

neduvasal-small-boy

நெடுவயல் இன்னொரு மெரினாவாக மாறிக் கொண்டிருக்கிறது. கடந்த 14 நாட்களுக்கும் மேலாக மக்கள் ஹைட்ரோ கார்பன் திட்டத்துக்கு எதிராக போராடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். காவி பண்டாரங்களைத் தவிர வேறெவரும் அதை ஆதரிக்கவில்லை. அந்த பண்டாரங்கள் கூட நேரடியாக ஆதரிக்க முடியாமல் பசப்பலான சொற்களால் முட்டுக் கொடுத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆனாலும் அவர்களிடம் அறுவறுக்கத்தக்க காவித் திமிர் வெளிப்படவே செய்கிறது. மக்கள் விரும்பாவிட்டால் ஹைட்ரோ கார்பன் திட்டத்தை செயல்படுத்த மாட்டோம் என்கிறார்கள். அப்படியென்றால் நெடுவயலில் குவிந்திருக்கும் மக்களைக் குறித்து இந்த காவிக் கயவர்கள் கொண்டிருக்கும் கருத்து என்ன? ஆளுக்கொரு கருத்தை உமிழ்வது, முன்னுக்குப் பின் முரணாக உளருவது, அபத்தமான பொய்களை அவிழ்த்து விடுவது என மோடியின் கிழிந்து போன கோவணத்தை மறைக்க கடும் முயற்சி செய்து தோற்றுக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

பன்னாட்டு அளவில் கச்சா எண்ணெயின் விலை வீழ்ச்சியடைந்து கொண்டிருந்த போது அதற்கு ஒப்ப விலையைக் குறைக்காமல் வரிகளை உயர்த்தி மக்களை கொள்ளையடித்தது மோடி அரசு. அதேநேரம் உள்நாட்டில் உற்பத்தி செய்யப்படும் கச்சா எண்ணெய்க்கும் இறக்குமதி செய்யப்படும் கச்சா எண்ணையைப் போலவே விலையை வைத்து மக்களை ஏய்த்தன தரகு நிறுவனங்கள். இந்த சட்டப்படியான கொள்ளையை பல்வேறு பொருட்களுக்கும் விரிவுபடுத்தும் நோக்கத்தில் தான் மேக் இன் இந்தியா, ஸ்டாண்ட் அப் இந்தியா என பல்வேறு திட்டங்களை முழக்கினார் மோடி. இதன் ஒரு தீற்றாகத்தான் உள்நாட்டு எரிபொருள் வளங்களை அதிகரிப்பது என முடிவெடுக்கப்பட்டது. இந்த முடிவின்படி, ஏற்கனவே கண்டறியப்பட்டு சிறிய அளவில் இருக்கிறது, ஆழம், அதிகம், தூரம் அதிகம் போன்ற காரணங்களால் கைவிடப்பட்ட எரிபொருள் வயல்களை தூசி தட்டி எடுத்து தனியார் நிறுவனங்களுக்கு எல்லா சலுகைகளையும், விலக்குகளையும் வாரி வழங்கி களத்தில் இறக்கி விட்டிருக்கிறது மோடி அரசு.

உள்நாட்டு எரிபொருள் வளங்களை பயன்படுத்த நினைப்பது சரிதானே என்று டேஷ்பக்த கோயிந்துகள் கேட்கலாம். ஆனால் யார் பயன்படுத்துவது என்றொரு கேள்வி இருக்கிறதே. அடுத்த 15 ஆண்டுகளில் இந்த வளங்களை தனியார் நிறுவனங்கள் கொள்ளையிடுவதன் மூலம் அரசுக்கு கிடைக்கவிருப்பதாய் திட்டமிடப்பட்டிருக்கும் வருவாய் மொத்தம் 14 ஆயிரம் கோடி. நெடுவாசல், காரைக்கால் இரண்டு பகுதிகளுக்கும் சேர்த்து கிடைக்கவிருப்பது வெறும் 300 கோடி. கோயிந்துகளா, தமிழ்நாடு டாஸ்மாக்கில் மட்டும் ஒரு ஆண்டுக்கு கிடைக்கும் வருவாய் 35 ஆயிரம் கோடி. இதற்குப் பெயர் உள்நாட்டு வளங்களைப் பயன்படுத்துவதா? இதில் இன்னொரு அயோக்கியத்தனமும் இருக்கிறது. அரசுக்கு இவ்வளவு லாபம் கிடைக்கும் அறிக்கை வெளியிடும் மோடி அரசு, இதன் மூலம் தனியார் நிறுவனங்களுக்கு எவ்வளவு கிடைக்கும் என்பதைப் பற்றி மூச்சு கூட விட மறுக்கிறது. நீ கடலை கொண்டு வா, நான் உமி கொண்டு வருகிறேன், இரண்டு பேரும் ஊதி ஊதி திண்போம் என்று ஒரு சொலவடை சொல்லுவார்களே அது நினைவுக்கு வருகிறதா? தனியார் நிறுவனங்கள் இயற்கை வளங்களைக் கொள்ளையடித்து கொழுப்பதற்கு, அதன் மூலம் மக்களின் வாழ்வை அழிப்பதற்கு, விவசாய நிலங்களைப் பாலையாக்கி, நிலத்தடி நீரை பாழாக்கி அனைத்து மக்களையும் பிச்சையெடுக்க வைப்பதற்குப் பெயர் உள்நாட்டு வளங்களைப் பயன்படுத்துவதா? ஹைட்ரோ கார்பன் எடுப்பதற்கு அனுமதி வழங்கப்பட்டுள்ள 22 நிறுவனங்களில் 4 மட்டுமே பொதுத்துறை நிறுவனங்கள். மீதமுள்ள 18ம் தனியார் நிறுவங்கள். இந்தப் 18 நிறுவனங்களில் 15 நிறுவங்கள் எந்த முன் அனுபவமும் இல்லாத கத்துக் குட்டி நிறுவனங்கள். இந்த நிறுவனங்கள் தான் கத்துக்குட்டி, வழங்கப்படுள்ள சலுகைகளோ மொத்தமாக கட்டி. இதற்குப் பெயர் உள்நாட்டு வளங்களைப் பயன்படுத்துவதா?

தனியார் நிறுவனங்கள் தங்கள் விருப்பம் போல் விலையை தீர்மானித்துக் கொள்ளலாம்.

இந்தத் துறையில் முன் அனுபவம் பெற்றிருக்க வேண்டும் என்ற தேவையில்லை.

கூடுதல் வரிகள் நீக்கம், ராயல்டி தொகை குறைப்பு.

ஹைட்ரோ கார்பன் துரப்பண பணிக்காக வெளிநாடுகளிலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்படும் இயந்திரங்களுக்கு சுங்கவரி நீக்கம்.

அரசு நிறுவனத்திடமிருந்து தேவைப்படும் எந்திரங்களை கட்டணமின்றி பெற்று தேவைக்கு பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம்.

துரப்பணம் செய்யும் போது தனியார் நிறுவனங்களின் செலவு அதிகமானால் அந்த செலவை அரசிடம் பகிர்ந்து கொள்ளலாம். அதற்கு ஈடாக உற்பத்தி செய்யப்படும் பொருட்களில் பங்கு என்று நடைமுறையில் இருக்கும் விதியை மாற்றி, தனியார் நிறுவனம் தீர்மானிக்கும் வருவாயின் ஒரு பங்கை பெற்றுக் கொள்வது என்று மாற்றம்.

என்பன போன்ற பல சலுகைகளைப் பெற்றுக் கொண்டு தான் பாஜக வின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினரான சித்தேஸ்வரராவ் என்பவருக்கு சொந்தமான ஜெம் லேபரட்ரீஸ் என்னும், எந்த முன் அனுபவமும் இல்லாத நிறுவனம் தான் நெடுவயலில் களம் இறங்கியிருக்கிறது.

இது மீத்தேன் எடுக்கும் திட்டம் இல்லை. அந்த அளவுக்கு ஆழமாக தோண்ட வேண்டாம் மேலோட்டமாக கைகளால் தோண்டினால் போதும் என்று கொடூர இசை சவுண்ட்ராஜன் பாட்டு படித்திருக்கிறார். மீத்தேன் என்பது தனிப்பெயர் என்றால் ஹைட்ரோ கார்பன் பொதுப் பெயர். கச்சா எண்ணெய், ஷெல்கேஸ், மீத்தேன், ஈத்தேன், புரோப்பேன், பியூபேன், பெண்டேன் எக்சேன், எப்டேன், ஆக்டேன், நோனேன், டெக்கேன் என அனைத்து நச்சுகளுக்கும் பொதுப் பெயர் தான் ஹைட்ரோ கார்பன் என்பது. அதாவது ஹைட்ரஜனுடன் எத்தனை கார்பன் அணுக்கள் சேர்கின்றன என்பதைப் பொருத்து அதற்கு பெயர் மாறுபடும் அவ்வளவு தான்.

ஊரில் இருப்பவர்களை எல்லாம் நீ விஞ்ஞானியா? என்று கேட்டுக் கொண்டிருக்கும் பாஜகவின் வேதியியல் விஞ்ஞானிகள் புலம்பிக் கொண்டிருப்பது போல இது வளங்களை பயன்படுத்துவதல்ல. மக்களை துடிக்கத் துடிக்க கருவறுப்பது. பசுமைப் புரட்சி தொடங்கி இன்று வரை விவசாயத்தை வன்புணர்ச்சி செய்து கொண்டிருக்கிறது இந்திய அரசு. மூன்று லட்சத்துக்கும் அதிகமான விவசாயிகள் மானம் தாளாமல் தற்கொலை செய்து மாண்டு போயிருக்கிறார்கள். கொலைக் கருவிகளைக் கையிலேந்திய கழுதைப் புலிகள் கூட்டம் கண்ணில் படும் விலங்குகளையெல்லாம் கொன்று குதறுவதைப் போல இந்தியப் பரப்பின் அனைத்து வளங்களையும் கபளீகரம் செய்து வருகிறது பன்னாட்டு, தரகு முதலாளிகள் கூட்டம். வனங்களை அழித்து, காற்றை மாசுபடுத்தி, நீர்நிலைகளை சாக்கடையாக்கி அழித்த அந்தக் கூட்டம் நிலத்தின் ஆழத்தில் உறங்கும் ஹைட்ரோ கார்பன் எனும் அலாவுதீன் பூதத்தை அதன் எஜமானனாகிய மக்களின் அனுமதியின்றி துளை போட்டு தட்டி எழுப்பப் பார்க்கிறது. மட்டுமல்லாது, அதை மக்களைக் கொல்ல ஏவி விடவும் போகிறது. இதைப் புரிந்ததால் தான் மக்கள் போராடுகிறார்கள். தங்கள் எஜமானர்களான தரகு, பன்னாட்டு முதலாளிகளின் கொள்ளை லாபம் குறைந்து விடக் கூடாதே என்பதற்காக காவி வானரங்கள் கலங்குகின்றன.

எல்லா வழிகளையும் அடைத்து விட்டு மக்களை எலிகளைப் போல் வேட்டையாடிக் கொண்டிருக்கிறது மோடி அரசு.

விவசாயிகளுக்கு கடனுதவி, காப்பீடு என்ற பெயரில் தனியாரின் உர, பூச்சிக் கொல்லி, விதை நிறுவனங்களுக்கு கொட்டிக் கொடுப்பது,

தொழிலாளர் நலச் சட்ட சீர்திருத்தம் என்ற பெயரில் கூலி அடிமைகளான தொழிலாளிகளை முதலாளிகளிடம் நேரடி அடிமைகளாக பூட்டி விடுவது,

கருப்புப்பணம், கள்ளப்பணம் ஒழிப்பு என்ற பெயரில் அனைத்து தரப்பு மக்களையும், குறிப்பாக சிறு குறு தொழில் முனைவோரை, தொழிலாளிகளை அவர்களின் வாழ்வாதாரங்களை பறித்து, நிதி நிறுவன முதலாளிகளின் லாபத்திற்காக பிச்சைக்காரர்களைப் போல அலைய விட்டிருப்பது,

இருக்கும் உரிமைகளை கேட்டுப் போராடினால் இராணுவம், போலீசைக் கொண்டு எந்தவித ஒழிவுமறைவும் இல்லாமல் மிருகத்தனமாக அடித்து நொறுக்கி ஒடுக்குவது,

கலாச்சாரம், பண்பாட்டு ஒருமை என்ற பெயரில், ஒற்றுமையாக வாழும் அனைத்து மக்களையும் காவி பயங்கரவாதிகளைக் கொண்டு வெறிபிடித்து பேச வைப்பது, கொடூரக் கொலைகளைச் செய்வது ஆகியவற்றின் மூலம் பிளவுபடுத்தி இரத்தம் குடிப்பது .. .. ..

என்று எல்லா வழிகளையும் அடைத்து விட்டு மக்களை எலிகளைப் போல் வேட்டையாடிக் கொண்டிருக்கிறது மோடி அரசு.

இதோ, நெடுவாசல் போராட்டத்திலும் காவல்துறை குவிக்கப்பட்டு வருகிறது, போராட்டத்தில் நக்சலைட்டுகள், பயங்கரவாதிகள் ஊடுருவல் என்று பாசிச பண்டாரங்கள் கத்தத் தொடங்கி விட்டன. முதல்வர் நாற்காலியில் அமர்ந்திருக்கும் பொம்மையோ ஹைட்ரோ கார்பன் திட்டத்தை அனுமதிக்க மாட்டோம். எனவே, போராட்டத்தை கை விடுங்கள் என்று எந்த உறுதிமொழியும் இல்லாமல் வாய்மொழியாக ஒப்பித்திருக்கிறார்.  மெரினா போராட்டத்தின் கடைசி கட்டத்தில் தென்பட்ட அத்தனை அறிகுறிகளும் தொன்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன. எதிர்மறை படிப்பினையாக இன்னொரு மெரினா கடைசி நாளாக நெடுவாசல் மாறிவிடக் கூடாது. அதேநேரம் ஆண்டுக்கணக்காக தொடரும் கூடங்குளம் போராட்டத்தைப் போலவும் நெடுவாசல் மாறிவிடக் கூடாது.

தமிழகத்தின் அனைத்து அசைவுகளும் நெடுவாசலை நோக்கி உறையட்டும். இது வேற தமிழ்நாடு என்று காட்டுவோம்.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

%d bloggers like this: