மீண்டும் பெட்ரோல் டீசல் விலை உயர்வு: மக்களை வயிற்றிலடித்து தாளமாய் ரசிக்கும் கொடூரம்

இந்த ஆண்டில் மூன்றாவது முறையாக பெட்ரோல் டீசல் உள்ளிட்ட எரிபொருட்களின் விலை உயர்த்தப்பட்டிருக்கிறது. இதற்கு வழக்கம் போல சர்வதேச அளவில் கச்சா எண்ணெயின் விலை உயர்ந்துவிட்டது, பெட்ரோலிய நிறுவனங்களின் இழப்பு அதிகரிக்கிறது, நட்டம் என்று காரணங்கள் கூறப்படுகின்றன. இதிலும், தவிர்க்கவியலாத நிலையில் சிறிதளவே உயர்த்தியிருப்பதாகவும், பெட்ரோல் பயன் படுத்துவோர் இதைத் தாங்கும் அளவுக்கு சக்தி படைத்தவர்கள் என்றும் சமாதானம் வேறு. அப்படி என்ன தவிர்க்கவியலாத நிலை அரசுக்கு? கடந்த சில ஆண்டுகளாகவே பன்னாட்டளவில் கச்சா எண்ணெயின் விலை ஏறியும் இறங்கியும் ஊசலாடிக்கொண்டு தான் இருக்கிறது. கச்சா எண்ணெய் விலை குறையும் போது விலையை குறைக்கமுடியாது ஏண்ணெய் நிறுவனங்கள் ஏற்கனவே நிறைய நட்டமடைந்திருக்கின்றன என்று கூறினார்கள். இப்போது கச்சா எண்ணெயின் விலை அப்படி ஒன்றும் திடீரென்று அதிகரித்து விடவும் இல்லை. ஆனாலும் பெட்ரோலியப் பொருட்களின் விலை படிப்படியாக உயர்த்தப்பட்டுக்கொண்டே இருக்கிறது.

கச்சா எண்ணெய் ஒரு பீப்பாய்க்கு 17 லிருந்து 30 டாலருக்குள் ஆறுமாத காலம் நீடித்திருந்தது, அது 50 டாலரை எட்டியதிலிருந்து விலை உயர்த்தப்படவேண்டும் என்று கூப்பாடு போடத்துவங்கினார்கள் இன்றைக்கு 80 டாலராக வருவதற்குள் இரண்டு முறை விலை உயர்த்தப்பட்டுவிட்டது. ஆனால் பீப்பாய்க்கு 140 டாலர் விற்றபோது என்ன விலையில் விற்கப்பட்டதோ அதே விலையில் தான் 80 டாலரில் இருக்கும் இன்றும் விற்கப்படுகிறது எனும் போது, இப்போது விலையை உயர்த்த வேண்டிய அவசியமென்ன?

எப்போதெல்லாம் எரிபொருள் விலை உயர்த்தப்படுகிறதோ அப்போதெல்லாம் எண்ணெய் நிறுவனங்கள் நட்டத்தை சந்திக்கின்றன என்பதே பல்லவியாய் திரும்பத்திரும்ப பாடப்படுகிறது. ஆனால் அது உண்மையல்ல. வருவாய் இழப்பு என்பதைத்தான் நட்டம் என்று மக்களை ஏமாற்றுகிறார்கள். ஆனால் உண்மையில் இந்திய எண்ணெய் நிறுவனங்கள் லாபத்திலேயே இருக்கின்றன. கடந்த 2009 – 2010 நிதியாண்டில் இந்தியன் ஆயில் கார்ப்பரேசன் 10,200 கோடியும்; பாரத் பெட்ரோலியம் 1,500 கோடியும்; ஹெச்.பி.சி.எல் 1,300 கோடியும்; ஓ.என்.ஜி.சி 16,700 கோடியும்; கைல் 3,140 கோடியும் லாபமாக ஈட்டியுள்ளன. இந்த நிலையில் பெட்ரோலிய நிறுவனங்கள் நட்டத்தை சந்திப்பதால் விலை உயர்வு என்பது யாரை ஏமாற்ற?

சர்வதேச அளவில் தற்போது கச்சா எண்ணெய் ஒரு பீப்பாய்க்கு 77 டாலராக விற்கிறது. இதன்படி ஒரு லிட்டர் கச்சா எண்ணெய் சற்றேறக்குறைய 34 ரூபாய் வருகிறது. இந்தக் கச்சா எண்ணெயிலிருந்துதான் பெட்ரோல், டீசல், மண்ணெண்ணெய் உள்ளிட்ட பொருட்கள் தயாரிக்கப்படுகின்றன. கச்சா எண்ணெயைப் பொருத்தவரை கழிவு என்பதே கிடையாது. பாரபின் மெழுகு போன்ற அனைத்துப் பொருட்களும் பிரித்தெடுத்தபின் எஞ்சியிருப்பது சாலை போட பயன்படுத்தும் தாராகிறது. 34 ரூபாய் கச்சா எண்ணெயிலிருந்து பல பொருட்களைத் தயாரித்தும், பெட்ரோல் விலை ரூபாய் 55 வரை விற்றும் பெட்ரோலிய நிறுவனங்கள் நட்டத்தை சந்திக்கின்றன என்பது எப்படி?

எண்ணெய் நிறுவனங்களுக்கு வருவாய் இழப்பு ஏற்படுவதற்கும், பெட்ரோல் டீசல் விலை இந்த அளவு உயர்வாய் விற்கப்படுவதற்கும் சர்வதேச அளவில் விலை ஏறுவதும் இறங்குவதும் காரணமல்ல. அது மத்திய மாநில அரசுகள் விதிக்கும் வரிகளில் நிலை கொண்டிருக்கிறது. தற்போது விற்கப்படும் பெட்ரோல் டீசல் விலையில் 51.25 விழுக்காடு வரிகள் தாம், அதாவது நாம் பெட்ரோலுக்கு கொடுக்கும் விலையில் பாதிக்கும் சற்று அதிகமாக வரியாகத்தான் கொடுக்குறோமேயன்றி பெட்ரோலுக்கான விலையாகவல்ல. மத்திய மாநில அரசுகள் வரியைக் குறைத்துக்கொண்டாலே விலை உயர்வுக்கு அவசியமில்லாமல் போகும். ஆனால் அரசுகள் தங்கள் செய்யும் ஊதாரித்தனமான செலவுகளையும், முதலாளிகளுக்கு கொடுக்கும் சலுகைகளையும் சமாளிப்பதற்கு பெட்ரோல் டீசல் மீது விதிக்கும் வரிகளையே பெரிதும் சார்ந்திருக்கின்றன. இப்படி கோடிகோடியாக வரி என்ற பெயரில் கொள்ளையடிக்கும் அரசுகள், அதில் கொஞ்சம் மானியமாக தந்துவிட்டு அதனால் தான் நட்டம் என நாடகமாடுகின்றன.


மத்தியில் எந்தக் கட்சி ஆட்சியமைத்தாலும், பெட்ரோலியப்பொருட்களுக்கு மானியம் தந்து மக்களைக் காப்பதுபோல் ஒரு பொய்த் தோற்றத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. பெட்ரோலியப் பொருட்களிலிருந்து வரியாக அரசு பெறும் தொகையோடு ஒப்பிட்டால் மானியம் என்பது ஒன்றுமில்லை என்பது ஒருபுறமிருக்க, இந்த அரசுகள் பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்கு, முதலாளிகளுக்கு வழங்கும் சலுகைகளை வெளிப்படையாக சொல்வதில்லை. கடந்த நிதிநிலை அறிக்கையில் முதலாளித்துவ நிறுவனங்களுக்கு கம்பனி வரி உள்ளிட்ட நேரடி வரிவிதிப்புகளில் அளித்திருக்கும் சலுகை மட்டும் 80,000 கோடியாகும். இது தவிர கலால் வரி, சுங்கவரி போன்ற வரிவிதிப்புகளிலிருந்து அளிக்கப்பட்டுள்ள சலுகை மொத்தம் 4,19,786 கோடியாகும். அதாவது ஒரு ஆண்டில் மொத்தம் 5 லட்சம் கோடியை முதலாளிகளுக்கு மானியமாக அள்ளிக்கொடுத்துவிட்டு, பெட்ரோலியப் பொருட்களுக்கு மானியம் கொடுப்பதால் அந்நிறுவனங்கள் நட்டமடைகின்றன என்பது கடைந்தெடுத்த அயோக்கியத்தனம் அல்லவா?

இதுவரை பெட்ரோல் டீசல் விலையை உயர்த்தியதற்கும் இப்போது உயர்த்தியிருப்பதற்கும் இடையில் ஒரு வித்தியாசம் இருக்கிறது. இந்த முறை பெட்ரோல் டீசல் விலையை மட்டும் உயர்த்தவில்லை, கிரிட் பாரிக் பரிந்துரைகளை ஏற்று விலை நிர்ணயத்தில் அரசின் கட்டுப்பாடுகளை நீக்கியிருக்கிறது. அதாவது,  இதுவரை எரிபொருட்களின் விலையை அரசு தான் தீர்மானித்து வந்தது. பெட்ரோல் டீசல் விலையை உயர்த்துவது என்று தீர்மானித்துவிட்டு, ஒப்புக்கு அமைச்சரவை கூடி விவாதிக்கும். தேர்தல் காலம் எவ்வளவு தூரத்தில் இருக்கிறது என்பதைப் பொருத்து விலையை தீர்மானிக்கும். இப்போது அதிலிருந்து தன்னை விடுவித்துக்கொண்டு பெட்ரோல் டீசல் விலைகளை பெட்ரோலிய நிறுவனங்களே தீர்மானிக்கும் என்று அறிவித்திருக்கிறது. இதன்படி 15 நாட்களுக்கு ஒரு முறை சர்வதேச விலை நிலவரங்களுக்கு ஏற்ப பெட்ரோலிய நிறுவனங்களே விலையை அறிவிக்கும். பெட்ரோலிய நிறுவனங்களின் வருவாய் இழப்பை சரிக்கட்ட கிரிட் பாரிக் பரிந்துரையை அமல்படுத்துவது அவசியம் என்று கூறப்பட்டாலும் உண்மை அதுவல்ல.

இந்தியாவின் மொத்த எரிபொருள் தேவையில் 74 விழுக்காடு வெளிநாடுகளிலிருந்து இறக்குமதி  செய்யப்படுகிறது. மீதமுள்ள 26 விழுக்காடு இந்தியாவிலேயே கிடைக்கிறது. இந்தியாவில் கிடைக்கும் 26 விழுக்காடு எரிபொருளை அரசு துரப்பணம் செய்யவில்லை, மாறாக ரிலையன்ஸ், எஸ்ஸார் போன்ற தனியார் நிறுவனங்களே செய்கின்றன. இந்த தனியார் நிறுவனங்கள் அண்மையில் நாடெங்கும் பெட்ரோல் டீசல் விற்பனையை தொடங்கி விலை கட்டுபடியாகவில்லை என்று மூடிவிட்டன. இந்த தனியார் நிறுவனங்களுக்கு பெட்ரோல் விலையை அரசே தீர்மனிப்பது பிடிக்கவில்லை. அதனால் அவை விற்பனை நிலையங்களை மூடிவிட்டு அரசுக்கு நெருக்குதல் கொடுத்தன. இதை ஏற்றுத்தான் தற்போது விலையை பெட்ரோல் நிறுவனங்களே தீர்மானித்துக்கொள்ளட்டும் என அரசு நழுவியிருக்கிறது.

பெட்ரோல் டீசல் விலை என்பது எரிபொருளை மட்டும் குறிக்கும் விலையல்ல. பெட்ரோல் விலையில் ஒரு காசு உயர்ந்தாலும் அது அனைத்துப் பொருட்களின் விலையிலும் எதிரொலிக்கும். பெட்ரோலியப் பொருட்களின் விலை உயர்வு என்பது, நாட்டின் அனைத்துப் பொருட்களின் விலை உயர்வுக்கும் காரணியாக அமையும் ஒன்றாகும். இவ்வளவு முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஒன்றை தனியார்களின் தீர்மானத்திற்கு விட்டிருப்பது ஒன்றே அரசு மக்கள் மீது எந்த அளவுக்கு அக்கரையை கொண்டிருக்கிறது என்பதை விளக்குவதற்குப் போதுமானதாகும். வெளிநாட்டிலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்படும் கச்சா எண்ணெய்க்கு அரசு ஏகப்பட்ட வரிகளை விதித்து பெட்ரோல் இந்த விலையில் விற்கிறது. ஆனால் உள்நாட்டில் எடுக்கப்படும் கச்சா எண்ணெய்க்கும் தனியார் நிறுவனங்கள் இதே விலையில் தான் விற்று மக்களை மொட்டையடிக்கின்றன. இந்த தனியார் நிறுவனங்களின் கைகளுக்குள் விலையும் வந்துவிட்டதால், இனி எந்த அளவுக்கு அவை மக்களை கொள்ளையடிக்கும் என்பதற்கும் இது ஒன்றே போதுமானதாகும்.

மத்திய இந்தியாவின் காடுகளில் கனிம வளம் கொட்டிக்கிடப்பதால், பன்னாட்டு நிறுவங்களும் தரகு முதலாளிகளும் அவைகளை எடுத்து கொழுக்க வேண்டும் என்பதற்காக ஆண்டாண்டு காலமாக அங்கு வாழ்ந்துவரும் பழங்குடி மக்களை விரட்டியடிப்பதற்கும், கொல்வதற்கும் துணிந்திருக்கிறது அரசு. அதேபோல்தான், பெட்ரோலியப் பொருட்களின் விலை உயர்வினாலும் அதன் வழியாக ஏற்படும் விலைவாசி உயர்வினாலும் நூறுகோடி மக்கள் பாதிக்கப்பட்டாலும் பரவாயில்லை, சில தனியார் நிறுவனங்கள் மட்டும் வருமான இழப்பை அடைந்துவிடக் கூடாது என்பதில் அரசு மிகக் கவனமாய் இருக்கிறது. அதாவது ஓட்டு வாங்கவேண்டும் என்பது போன்ற திரை மறைப்புகளையெல்லாம் கடந்து வெளிப்படையாகவே அரசு என்பதன் வர்க்கத்தன்மையை காட்டிவிட்டது. இனி மக்கள் உணர்ந்துகொள்ள வேண்டியது தான் மீதமிருக்கிறது.

செம்மொழி மாநாட்டின் ஆரவாரத்தில் அடங்கிப் போனது தமிழ்


எங்கும் செம்மொழி, எதிலும் செம்மொழி. மன்னிக்கவும், எங்கும் செம்மொழி மாநாடு, எதிலும் செம்மொழி மாநாடு. அனைத்து வகை ஊடகங்களும் அரசின் கவனிப்பில் (அல்லது கண்காணிப்பில்) திக்குமுக்காடிப் போய் செம்மொழி மாநாடு என்றே தீர்க்கின்றன. திருவிழாக்கூட்டம் போல் கோவை நிறைந்திருக்கிறது. பல்நாட்டு அறிஞர்கள் ஆய்வேடுகள் சாற்றுகிறார்கள். கலைச்சொற்கள் காற்றில் பரவுகின்றன. அக்கால மன்னர்கள் பரிசில் வழங்கியது போல், அறிஞர்கள் பட்டமும் விருதும் பெறுகிறார்கள். மக்கள் அரங்க அமைப்பையும், ஆரவாரத்தையும் கண்டு பேருவகை அடைகிறார்கள். ஆனால் தமிழ்? ஆய்வேடுகள் ஒப்பிக்கப்பட்டு விடுவதால் மட்டும் தமிழ் வளர்ந்துவிடுமா? மாரடைப்பு நோய் நெஞ்சில் களிம்பு தடவுவதால் சரியாகி விடுமா?

ஒரு மொழி வளரவேண்டுமென்றால் அம்மொழி பேசும் மக்கள் சிறப்பாக வாழவேண்டும் என்பது இன்றியமையாததாகும். மக்கள் சிறப்பாக வாழ்வது என்பது அம்மக்கள் கொண்டிருக்கும் அரசியல் விழிப்புணர்வோடும், அதற்கான போர்க்குணத்தோடும் தொடர்புடையது. அரசியல் விழிப்புணர்வு தான் மொழியின் ஆழுமையை மக்களுக்கு உணர்த்தவல்ல கருவி. ஆனால் தமிழை வாழவைக்க மாநாடு நடத்துபவர்களின் நோக்கம் மக்களின் அரசியல் விழிப்புணர்வை முடக்குவதாக இருக்கும்போது, மாநாடும், இனியவை நாற்பதும் தமிழுக்கு என்ன இனிமையை கூட்டிவிட முடியும்?

ஈழத்து மக்கள் அரசியல் ரீதியாக முடமாக்கப் பட்டிருக்கிறார்கள். முதலாளிகளின் வேட்டையை முன்னிருத்தி மக்களின் வாழ்வைப் பறிக்கும் அனைத்தையும் உடனிருந்து செய்து முள்வேலிகளுக்குள் முடக்கிவிட்ட பின் மாநாடு வந்தா அவர்களின் மொழியைக் காக்கும்?

பல்வேறு நாடுகளில் தமிழர்கள் வாழ்ந்துவந்தாலும் இலங்கையிலும் இந்தியாவிலும் தான் தேசிய இனம் என்று குறிப்பிடத்தக்க வகையில் இருக்கிறார்கள். இலங்கையில் மொழி வளர்ச்சி குறித்து பேசும் சூழல் இல்லை. தமிழ் நாட்டிலோ மொழியை வளர்ப்பதற்கான எந்தக் குறிகளும் இல்லை. மழலையர் கல்வி முதல் ஆய்வுக்கல்வி வரை தமிழுக்கு இடமில்லை. தமிழ் மொழியில் கற்றால் வேலை வாய்ப்புக்கு அது உதவாது என்ற நிலை ஒரு பக்கம் என்றால்; மறுபக்கம் கல்வி கற்கும் வாய்ப்பே மக்களுக்கு மறுக்கப்படுகிறது. கல்வித்துறையை அரசு கைகழுவி நாட்களாயிற்று. தனியார் பள்ளிகள் ஊக்குவிக்கப்பட வேண்டும் என்பதற்காகவே அரசு பள்ளிகள் கவனிப்பாரற்று விடப்படுகின்றன. கிராமப்புற பள்ளிகள் போதிய சேர்க்கையில்லை என்பதால் மூடப்படுகின்றன. ஆனால் ஆசிரியர் பணியிடங்களை நிரப்பாமலும், வேண்டிய வசதிகளை செய்து கொடுக்காமலும் அரசு மாணவர்களை தனியார் பள்ளிகளை நோக்கி விரட்டிவிடுகிறது. தனியார் பள்ளி கல்லூரிகள் கல்வி எனும் பெயரில் மக்களை கொள்ளையடிக்கின்றன. அந்தக் கொள்ளை சட்டரீதியாக ஏற்றுக்கொள்ள சட்டங்கள் செய்கிறது அரசு.

தமிழை வளர்ப்பதற்கு  என்ன சூழல் நிலவுகிறது தமிழ் நாட்டில்? நலத்திட்டங்கள் எனும் பெயரில் செய்யப்படும் அனைத்தும் தமிழர்களை மக்களை கொள்ளையிடுவதையே இறுதி இலக்காக கொண்டுள்ளன. விவசாயிகள் விவசாயத்தை விட்டு துரத்தப்படுவதால் வேறற்று அவர்கள் நகரியச்சூழலில் நடப்படுகிறார்கள். சிறுகடை வியாபாரிகள் உட்பட எந்தத் தொழிலைச் செய்பவர்களாக இருந்தாலும் அவர்கள் தொழிலைவிட்டு விரட்டப்படும் சூழலை அரசு திட்டமிட்டு செய்துவருகிறது. மக்களை நசுக்கிவிட்டு மாநாடு நடத்தினால் மொழி வளர்ந்துவிடுமா?


எந்தக்காலத்தில் மன்னர்கள் தமிழை காத்தனர்? அவர்கள் செய்ததெல்லாம் தம்மைப் பாராட்டி முதுகு சொறிந்து விடுபவர்களுக்கு உழைப்பவர்களின் சொத்தை பரிசாக கொடுத்தது தான். அன்றைய முடி சூடிய மன்னர்களும் உழைக்கும் மக்களை வாழவைக்கவில்லை, குடியரசு அரிதாரம் பூசிய இன்றைய மன்னர்களும் உழைக்கும் மக்களை வாழவைக்கப் போவதில்லை. பின் யாருக்காக மொழி? மக்கள் பசியால் பீடிக்கப்பட்டு தூர தேசங்களுக்கு கால்நடையாய் சென்றுகொண்டிருக்கையில் போர்ப் பரணி பாடிய கவிதைகளாலா தமிழ் வாழ்ந்தது? இன்று கருணாநிதியை பாராட்டித் தொடங்கும் ஆய்வறிக்கைகளாலா தமிழ் வாழ்ந்துவிடப் போகிறது? அன்றும் இன்றும் தமிழை வாழவைத்துக்கொண்டிருப்பவர்கள் உழைக்கும் மக்கள். பேச்சு வழக்கில் முட்டும் சொற்களை அடக்கி நீட்டிக்குறைத்துப் பேசியவன் உழைக்கும் தமிழன். அதை அழபெடையாய் குறிப்பெடுத்தவன் கவிஞன். உருவாக்கிய உழைக்கும் மக்களை நசுக்கிவிட்டு குறிப்பெடுத்த கவிஞர்களுக்கு பாராட்டா? இன்று கணிணிப் பயன்பாட்டில் தமிழ் ஐந்தாம் இடத்தில் இருக்கிறதாம், பெருமைப் படுகிறார்கள். ஆனால் இதை சாதித்துக் காட்டியவர்கள் இலங்கைத் தமிழர்கள். தாம் செல்லும் இடங்களுக்கெல்லாம் தமிழை சுமந்து சென்றவர்கள். அரசுகள் ஒரு முயற்சியும் செய்யாதபோதே எழுத்துறுக்களை வடிவமைத்தவர்கள், அதை ஒருங்குறியாக்க முயற்சித்தவர்கள். அவர்களை இனப்படுகொலை செய்துவிட்டு மாநாடுகள் நடத்துவதாலா தமிழ் வளரும்?

இதுபோன்ற மாநாடுகள் மூலம் எப்படி தமிழ் வளர்க்கிறார்கள்? பழந்தமிழ் நூல்களை பரவச் செய்வதாக கூறிக்கொண்டு தம்மை துதி பாடுபவர்களுக்கு பதவிகள் கொடுத்து மொழிபெயர்ப்பு என்ற பெயரில் தமிழைப் பெயர்த்தெடுப்பார்கள். சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் தமிழக அரசு மொழிபெயர்த்த நூல்களில் பிழைகள் மலிந்துள்ளன என்று திரும்பப் பெறப்பட்டது. கடந்தமுறை இவர்கள் ஆட்சியில் இருந்தபோது கலைச்சொல்லாக்கம் என்ற பெயரில் துறை ஒன்று உருவாக்கப்பட்டது ஆனால் பதவிக்காலம் முடியும் வரை ஒருமுறை கூட அது கூட்டப்படவே இல்லை. நடப்பு பிரச்சனைகளிலிருந்து மக்களை திசைதிருப்ப மாநாட்டுத் திருவிழா நடத்தி, தமிழ் விழாதிருக்க ஒரு விழா; ஒல்காப்புகழ் தொல்காப்பியம் என்றெல்லாம் பகட்டாய் மொழிந்து நான்கு நாள் கூத்தை முடித்துவிட்டு பதவிச்சண்டையில் சாணக்கியம் காட்டத் திரும்பி விடுவார்கள். வீணாக்கப்பட்ட மக்கள் பணத்தையா தமிழ் வளர்ச்சி என்பது?

பள்ளிகளில் தமிழை துரத்திவிட்டு தமிழை வாழவைத்துவிட முடியுமா? தாய் மொழியில் கற்பது கவைக்குதவாது எனும் நச்சை மக்களிடம் விதைத்துவிட்டு தமிழை அறுவடை செய்துவிட முடியுமா? புதிய தொழில் நுட்பங்களை தமிழுக்கு இறக்குமதி செய்யாமல் பழங்கதைகளை ஏற்றுமதி செய்வதால் தமிழ் செலவாணியாகிவிடுமா? மக்கள் வாழ்வை அறுத்துவிட்டு தமிழை பிழைக்கவைத்து விடமுடியுமா?

அன்று தொடங்கி இன்றுவரை தமிழை வாழவைத்துக்கொண்டிருப்பவர்கள் மக்கள். தாங்கள் சந்தித்துவரும் சுரண்டல்களை எதிர்கொள்ளும் போராட்ட வடிவில் தொடர்ந்து அவர்கள் தமிழை வளர்ப்பார்கள். பள்ளிகளிலும் இன்னும் எல்லாத் துறைகளிலும் தனியார்களை நுழைத்தவர்களை விரட்டியடிக்கும் போராட்டத்தினூடாக அவர்கள் தமிழையும் காப்பார்கள்.

(சீன) சோவியத் இயக்கம் ௨

ஒரு கம்யூனிஸ்டின் உருவாக்கம் பகுதி: ௧௨

1928 மே மாதத்தில் சூடே, சிங் காங் சின் வந்து சேர்ந்தார். அதோடு எங்கள் படைகள் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டன. நாங்கள் ஒருங்கிணைந்து (முதலாவது பிங் மாநாட்டில் இங்கு மாசேதுங்கும் சூடேயும் மாவோ லின் பியா, சியா சீ ஆகியோருடன் இணைந்து கம்யூனிஸ்ட் அகிலத்தின் ஆதரவு பெற்ற அரசியல் மத்தியக்குழுத்தலைவர் லி லி சான் மேற்கொண்ட நெருக்குதலால் அனைத்திற்கும் எதிராக தாக்குப்பிடித்தனர். அதன் பின்னீடு மாஸ்கோவில் கல்வி கற்றுத் திரும்பிய 28 போல்ஷ்விக்குகளும்) ஆறு சியென் பகுதிகளில் ஒரு சோவியத் வலையத்தை நிறுவத்திட்டமிட்டோம். இது ஹூனான், சியாங் சீ, குவாண்டுங் எல்லை மாவட்டங்களில் படிப்படியாக கம்யூனிஸ்ட் சக்தியை உறுதிப்படுவதாக இருந்தது. இவைகளை ஆதரவுத் தளமாகக் கொண்டு களப்பிராந்தியத்தை பாரிய பகுதிகளில் விரிவாகவும் திட்டமிடப்பட்டிருந்தது. இந்த மூலோபாயம் கட்சியின் பரிந்துரைகளுக்கு எதிராக இருந்தன. கட்சி விரைவாக விரிவுபடுத்தலுக்கான பாரிய அடிப்படையிலான கருத்துக்களைக் கொண்டிருந்தது. ராணுவத்தினுள்ளேயே நானும் சூடேயும் இருவிதப்போக்குகளுக்கு எதிராகப் போராடவேண்டியிருந்தது. முதலாவதாக ஹூனானின் தலைனகரான ஷாங் ஷாவை நோக்கி முன்னேற வேண்டுமென்ற ஆசை, உடனடியாக இதை ஒரு அதி தீவிர நடவடிக்கை என்று நாங்கள் கருதினோம். இரண்டாவதாக குவாங்குங் எல்லைக்குத் தெற்காக பின்வாங்கும் விருப்பம் இருந்தது. இதை நாங்கள் பின்வாங்கும் தத்துவம் (சரணடையும் தத்துவம்) என்று கருதினோம். அப்போது நாங்கள் எங்களுடைய பிரதான பணிகளாக கருதிய கடமைகள் இரண்டாக இருந்தன. காணிகளைப் பிரிப்பது, சோவியத்துகளை உருவாக்குவது இவையே அந்த இரண்டு பணிகள். இந்த நடைமுறைகளை விரைவுபடுத்துவதற்காக நாங்கள் பாட்டாளி மக்களை ஆயுதபாணிகளாக்க விரும்பினோம். எங்களுடைய கொள்கை சுதந்திர வர்த்தகத்தை அனுமதித்தது. (கோமிண்டாங் பகுதிகளுடன்)கைப்பற்றப்பட்ட துருப்புகளுடன் தாராளமாக நடந்துகொள்வது, பொதுவாக ஜனநாயக மிதவாதத்திற்கு விருப்பம் தெரிவித்தது.

1928ம் ஆண்டு இலையுதிர் காலத்தில் சிங்காங்சனில் ஒரு பிரதிநிதிகள் கூட்டத்திற்கு (இரண்டாவது மாவோபிங் மாநாடு) அழைப்பு விடுக்கப்பட்டது. இக்கூட்டத்தில் சிங்காங்சனின் வடக்கேயுள்ள சோவியத் மாவட்டங்களில் இருந்தும் பிரதிநிதிக் குழுக்கள் கலந்து கொண்டன. சோவியத் மாவட்டங்களில் இருந்த கட்சி உறுப்பினர்களிடையே  மேலே குறிப்பிட்ட விடயங்கள் சம்பந்தமாக மாறுபாடான கருத்துக்கள் தற்போதும் நிலவிவந்தன. இந்தக்கூட்டத்தில் அந்த விடயங்கள் சம்பந்தமான பிரச்சனைகள் முழுமையாக எழுப்பப்பட்டன. ஒரு சிறு அளவினான பகுதியினர், இந்த அடிப்படை மீதான எங்கள் எதிர்காலம் மிக ஒடுக்கமாக வரையறுக்கப்பட்டுள்ளது என்று கூறினர். ஆனால் பெரும்பான்மையோர் இந்தக் கொள்கைத்திட்டத்தில் நம்பிக்கை தெரிவித்தனர். ஆகவே சோவியத் இயக்கம் வெற்றி பெறவேண்டும் என்று பிரகடனப்படுத்தும் தீர்மானம் பரிந்துரை செய்யப்பட்டபோது அது இலகுவாக நிறைவேற்றப்பட்டது. ஆனால் கட்சியின் மத்தியக்குழு இந்த இயக்கத்திற்கு அப்போதும் தனது ஒப்புதலை வழங்கவில்லை. மாஸ்கோவில் இடம்பெற்ற சீனக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் ஆறாவது காங்கிரஸின் நடவடிக்கை அறிக்கை சிங்காங்சானுக்கு 1928ம் ஆண்டு குளிர்காலத்தின் போது கிடைக்கும் வரை இதற்கு ஒப்புதல் கிடைக்கவில்லை.

அந்த காங்கிரஸ் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட புதிய பாதையை நானும் சூடேயும் முழுமையாக ஒப்புக்கொண்டோம். அந்த நேரத்தில் இருந்து கட்சித் தலைவர்களிடையேயும், விவசாய மாவட்டங்களின் சோவியத் இயக்கத்தினரிடையேயும் இருந்த வேறுபாடுகள் மறைந்து போயின. கட்சி ஒற்றுமை மீள நிறுவப்பட்டது.

ஆறாவது காங்கிரஸின் தீர்மானங்கள்1925 – 27 ந் புரட்சி சாங் காண்டான் இலையுதிர் கால் அறுவடைக்கிளர்ச்சி ஆகியவை பற்றி விளக்கம் அளித்திருந்தது. விவசாய இயக்கத்திற்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கும் அனுமதி வழங்கலோடு அந்தக் காங்கிரஸின் தீர்மானங்கள் முடிவு பெற்றன. இதே காலத்தில் சீனாவின் வேறு பகுதிகளில் செஞ்சேனைகள் உருவாகலாயின. 1927 குளிர்காலத்தில் ஹூப்பே மாகாணத்தின் மேற்கு கிழக்கு பகுதிகளில் கிளர்ச்சி எழுந்தன. புதிய சோவியத் மாவட்டங்களின் உருவாக்கத்திற்கு இவை அடித்தளம் அமைத்தன. மேற்குப்பகுதியில் ஹோ லூங்கும் கிழக்கில் ஹாய் துக்கும் தங்கள் சொந்த விவசாயி தொழிலாளி ராணுவங்களை அமைக்கத்தொடங்கினர். இதில் பின்னவருடைய நடவடிக்கை வலையம், ஒயூ வான் சோவியத்தின் மையப்படுத்தியாகியது. இதற்கு சுசி யாங் சியென்னும் சாங் குவோராவ்வும் பின்பு சென்றனர். பியூ கின்னுக்கு அருகே கியாங்கின் வடகிழக்கு எல்லைப்புறத்தே 1927ம் ஆண்டு குளிர்காலத்தின் பாங் சி மின்,  சியாவ் சி பிங் ஆகியோரும் ஒரு இயக்கத்தை தொடங்கினர். இந்த இயக்கத்தின் பகுதியில் பின்பு பலம்வாய்ந்த சோவியத்தளம் ஒன்று உருவாகியது. காண்டின் கிளர்ச்சி தோல்வியடைந்த பின்பு ஹாய்லு பெருகுக்கு விசுவாசமான துருப்புகளில் ஒரு பகுதியினரை  பெங்பாய் தலமை வகித்துச்சென்று அங்கு ஒரு சோவியத்தை அமைத்தார். அது ஒரு தீவிரவாதக் கொள்கை காரணமாக விரைவில் அழிந்து போயிற்று. இருப்பினும் இந்த மாவட்டத்தில் இருந்து கு ரா சென்னின் தலைமையில் ஒரு பகுதி ராணுவம் வெளியே வந்தது. அது என்னுடனும் சூடேயுடனும் தொடர்புகளை ஏற்படுத்தியது. பின்னீடு இந்தப் படைப்பிரிவு பதினோராவது செஞ்சேனையின் படையாகியது.

1928 வசந்த காலத்தின் போது கியாங்சியில் சிங்குவோ துங்கு பகுதிகளில் போராளிகள் தீவிரமாக இயங்கத் தொடங்கினர். இவர்களில் லி வெங் லுங், லி ஷாவ் த்சு ஆகியோரால் தலைமைதாங்கப்பட்டனர். இந்த இயக்கம் கியான் பகுதியைச் சுற்றி தனது தளத்தைக்கொண்டிருந்தது. இந்தப் போராளிகள் பின்னீடு மூன்றாவது ராணுவத்தின் பிரதான படைப்பிரிவாக மாறினர். அதே வேளை இந்த மாவட்டம் முழுவதுமே மத்திய சோவியத் அரசாங்கத்தின் தளமாக மாறியது. மேற்கு பியூ கியென்னில் சாங் ரிங் செங், ரெங் த்சு ஹூய் ஆகியோரால் சோவியத்துகள் உருவாக்கப்பட்டன. இதில் இவர்களோடு இணைந்து செயலாற்றிய ஹூ பெய்டே பின்னாளில் ஒரு சமூக ஜனநாயக வாதியாக மாறினார்.

சிங் காங்சானில் போராட்டம் (எதிர்) அதி தீவிரவாதம் காலகட்டத்தின் போது, இந்த மலையக மீளக் கைப்பற்ற  சியாங் காய் ஷேக்கின் வெள்ளை துருப்புகள் இரு தடவை எடுத்த முயற்சிகளை முதலாவது ராணுவம் முறியடித்தது. நாங்கள் உருவாக்கிக்கொண்டிருந்த ஒரு நகரும் ராணுவத்திற்கு சிங் காங்சான் ஒரு அருமையான தளமாக இருந்தது. அதில் நல்ல இயற்கையான பாதுகப்பு நிலைகள் இருந்தன. அத்தோடு ஒரு சிறிய ராணுவத்தை வைத்துப் பராமரிப்பதற்குப் போதுமான உணவு தானியங்களை அந்தப்பகுதி உற்பத்தி செய்தது. அது ஒரு 500லி சுற்றுவட்டப் பரப்பைக் கொண்டிருந்தது. அதன் விட்டம் 80லியாக இருந்தது. உள்ளூரின் இந்த இடம் வேறு விதமாக அழைக்கப்பட்டது. அதற்கு ராசியாவ் வூகின் (பெரிய சிறிய 5 கிணறுகள்) உண்மையில் சிங் கிங் சான் அருகிலுள்ள ஒரு மலையின் பெயராகும். அங்கு பல காலமாக யாரும் ஜீவிக்கவில்லை. அந்த மலையின் சரிவிலேயே இருந்த 5 பிரதான கிணறுகளாலேயே அதற்கு அந்தப் பெயர் ஏற்பட்டது. அவற்றின் பெயர்கள் ரா சியாவ்ஷாங் ஹியா சுங் என்பனவாகும் (பெரியது, சிறியது, உயர்ந்தது தாழ்ந்தது, மத்தியிலுள்ளது) இந்த மலையிலுள்ள ஐந்து கிராமங்கள் இந்த ஐந்து கிணறுகளின் பெயராலேயே அழைக்கப்பட்டன.

எங்களுடைய ராணுவத்தின் படைப்பிரிவுகள் சிங் சாங் சானில் இணைந்த பின்பு அங்கு ஒரு மீள் ஒருங்கமைத்தல் இடம்பெற்றது. அதிலிருந்து புகழ்பெற்ற நான்காவது செஞ்சேனை உருவாக்கப்பட்டது. இதற்கு சூடே கமாண்டராக நியமிக்கப்பட்டார். நான் அரசியல் கமிசாராக நியமிக்கப்பட்டேன். கிளர்ச்சிகளுக்கும் ஹோசியனின் ராணுவத்தில் ஏற்ப்பட்ட கலகங்களுக்கும் பின்பு மேலும் துருப்புகள் 1928ம் ஆண்டின் குளிர் காலத்தில் சிங் காங் சானுக்கு வந்து சேர்ந்தனர். இவர்களிடமிருந்து பெப் ரே ஹூவாயின் தலைமையில் 5ஆவது செஞ்சேனை உருவாகியது. பெங் குடன் கூட நெடும்பயணத்தின் போது குவெய்சோ மாகாணத்தின் சுன்யீ என்ற இடத்தில் பின்பு கொல்லப்பட்ட டெம் பிங் 1931ல் குவாங்சியில் கொல்லப்பட்ட குவாங் குவா நூ மற்றும் ரியன் யுவான் ஆகியோரும் இருந்தனர்.


பெரும் எண்ணிக்கையிலான துருப்புகளின் வருகையை அடுத்து மலையில் நிலமை மோசமாக இருந்தது. துருப்புகளிடம் குளிர்கால உடை இருக்கவில்லை. உணவுக்கு மிகுந்த தட்டுப்பாடு நிலவியது. மாதக்கணக்காக நாங்கள் வெள்ளரி, கக்கரிப் பழவகைகளுடனே வாழ்க்கையைக் கழித்தோம். துருப்புகள் தங்கள் சொந்த சுலோகம் ஒன்றை சத்தமிட்டுச் சொல்வார்கள், “முதலாளித்துவம் ஒழிக, தண்ணீர் விடாய்ப் பழங்களை உண்ணுங்கள்” என்பது தான் அந்த சுலோகம்.  சிங் சாங் சானில் பெங் ரே ஹூவாயை விட்டுவிட்டு கோமிண்டாங் படைகளால் ஏற்படுத்தப்பட்டிருந்த முற்றுகையை சூ டே உடைத்தார். 1929 ஆம் ஆண்டில் யுத்தக்களமாக இருந்த மலையில் எங்களுடைய தரிப்பிடம் முடிவுக்கு வந்தது.

தற்போது 4ஆவது ராணுவம் சியாங்சிக்கு தென்புறமாக ஒரு போரியக்கத்தை தொடங்கியது. விரைவில் அது வெற்றிகரமாக வலர்ச்சியடைந்து நாங்கள் உங்குவில் ஒரு சோவியத்தை அமைத்தோம். அத்தோடு அங்கேயே உள்ளூர் செஞ்சேனைத் துருப்புகளை சந்தித்து அவர்களுடன் இணைந்தோம். படைகளை பிரிவுகளாக அணி நிலைப்படுத்தி யுங் ரிங், ஷாங் கெங், லுங் யென் ஆகிய பகுதிகளுள் தொடர்ந்து முன்னேறினோம். அந்த மாவட்டங்கள் அனைத்திலும் சோவியத்துகளை அமைத்தோம். செஞ்சேனை வருவதற்கு முன்பு தீவிரவாத மக்கள் இயக்கங்கள் அங்கே இருந்தமை எங்கள் வெற்றியை உறுதிப்படுத்தியது. அத்தோடு சோவியத் அதிகாரத்தை ஒரு உறுதியான அடிப்படையில் விரைவாக உறுதிப்படுத்தவும் உதவியது. விவசாய வெகுஜன இயக்கங்கள் வாயிலாகவும் போராளிகள் வாயிலாகவும் செஞ்சேனையின் செல்வாக்கு தற்போது மேலும் சில சியான்களில் விரிந்து பரவியது. ஆனால் அந்த இடத்தில் வெகு காலத்திற்குப் பின்புவரை கம்யூனிஸ்டுகள் அதிகாரத்தை முழுதாக நிறுவிக்கொள்ளவில்லை.

செஞ்சேனையில் நிலமைகள் அரசியல் ரீதியாகவும் பொருள் பண்ட ரீதியாகவும் முன்னேற்றம் அடையத் தொடங்கின. ஆனால் தற்போதும் பல பிழையான போக்குகள் காணப்பட்டன. எடுத்துக்காட்டாக ஒருமுனைவாதம் மிக பலகீனமாக இருந்தது. இது ஒழுக்கக் கட்டுப்பாடின்மை ஜனநாயகம் பற்றிய மிகைப்படுத்தப் பட்ட கருத்துகள் கட்டமைப்பில் தளர்ச்சியான தன்மை ஆகியவற்றில் இந்தப் ப்லவீனம் பிரதிபலித்தது. எதிர்த்துப்போராடவேண்டிய மற்றும் ஒரு போக்காக அலையும் டிரியும் தன்மை இருந்தது. அரசு இயக்கத்தின் மீதும் மாற்றங்கள் புதிய அனுபவங்கள் நிகழ்வுகள் மீதும் பாசமற்ற தன்மை இவர்களிடம் காணப்பட்டது. ராணுவத்தின் சில எச்ச சொச்சங்களும் அங்கு காணப்பட்டன. சில கமாண்டர்கள் துருப்புகளை கேவலமாக நடத்தவும் செய்தனர். தனிப்பட்ட முறையில் தங்களை வெறுப்பவர்கள் மீது பழிவாங்கும் நடவடிக்கைகளையும் மேற்கொண்டனர். விருப்பமானவர்களுக்கு சலுகைகள் வழங்கினர்.

1929 டிசம்பரில் மேற்கு பியூகியானில் இடம்பெற்ற 4வது செஞ்சேனை 9வது கட்சி மாநாடு கூட்டப்பட்ட பின்பு இந்தப் பலவீனங்கள் சீர் செய்யப்பட்டன. அபிவிருத்திக்கான கருத்துகள் ஆலோசிக்கப்பட்டன, பல தப்பபிப்பிராயங்கள் சீர்செய்யப்பட்டன. புதிய திட்டங்கள் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டன. இது செஞ்சேனையின் ஒரு உயர்தரமான கோட்பாட்டுத் தலைமைத்துவத்திற்கான அடித்தளத்தை அமைத்தது. இதற்கு முன்பு மேலே குறிப்பிட்ட போக்குகள் மிக மோசமாக இருந்தன. இந்த நிலமை கட்சியிலிருந்த ஒரு ட்ராட்ஸ்கிய வாதப் பிரிவானாலும், ராணுவத் தலைமைத்துவத்தாலும் இந்த இயக்கத்தின் வலுவை குறைத்து மதிப்பிட பயன்படுத்தப்பட்டது. இவர்களுக்கு எதிராக ஒரு உத்வேகமான போராட்டம் தற்போது தொடங்கப்பட்டது. அவர்களில் பலர் கட்சிப் பதவியிலிருந்தும், ராணுவக் கட்டளைத் தலைமையகங்களிலிருந்தும் அகற்றப்பட்டனர். இவர்களில் லுயூ என் காங் என்ற ராணுவக் கமாண்டர் தனித்துவம் வாய்ந்தவர். எதிரிகளுடனான சமர்களின் போது கஷ்டமான சூழ்நிலைகளுக்குள் இட்டுச்சென்று செஞ்சேனையை அழிக்க முயன்றமை கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. இவ்வாறான பல தோல்வியில் முடிவடைந்த சண்டைகளின் பின்பு இவர்களுடைய திட்டங்கள் தெளிவாகத்தெரிந்தன. எங்கள் திட்டங்களையும் நாங்கள் முன்னெடுத்த அனைத்து விடயங்களையும் இவர்கள் மிகக் கடுமையாக எதிர்த்தார்கள். இவர்களது பிழைகளை அனுபவங்கள் எடுத்துக்காட்டியிருந்ததால் பொருப்பான பதவிகளில் இருந்து இவர்கள் வெளியேற்றப்பட்டனர். பியூ கியான் மாநாட்டிற்குப் பின்பு இவர்கள் தங்கள் செல்வாக்கை இழந்தனர்.

சியாங்சியில் சோவியத் அதிகாரத்தை ஏற்படுத்துவதற்கான வழிவகைகளை இந்த மாநாடு தயாராக்கியது. அடுத்த வருடத்தில் பல அற்புதமான வெற்றிகள் கிடைத்தன. கியாங்சியில்கிட்டத்தட்ட முழுத் தென்பகுதியும் செஞ்சேனையிடம் வீழ்ச்சியடைந்தது. மத்திய சோவியத் பிராந்தியத்திற்க்கான தளம் உருவாக்கப்பட்டது.

சோவியத்களின் எதிர்காலத் திட்டங்களைப்பற்றி ஆராய்வதற்காக தென் கியாங்சியில் 1930 பிப்ரவரி ஏழாம் திகதி ஒரு முக்கிய உள்ளூர் கட்சி மாநாட்டுக்கு அழைப்பு விடுக்கப்பட்டது. இதில் உள்ளூர் கட்சிப் பிரதிநிதிகள், இராணுவ அரசாங்கப் பிரதிநிதிகள் கலந்து கொண்டனர். இந்தக்கூட்டத்தில் காணிக்கொள்கை விரிவான உறையில் ஆராயப்பட்டது. காணிகளின் மீள் வினியோகத்திற்கு எதிரானவர்களால் தலமை தாங்கப்பட்ட ‘சந்தர்ப்பவாதத்திற்கு’ எதிரான போராட்டம் வெற்றிகொள்ளப்பட்டது. காணி மீள் வினியோகத்தை நடைமுறைப்படுத்துவது என்றும் உறுதி எடுத்துக்கொள்லப்பட்டது. அதுவரை செஞ்சேனை உள்ளூர் மாவட்ட சோவியத்துகளையே அமைத்திருந்தது இந்த மாநாட்டில் கியாங்சி மாகாண சோவியத் அரசை நிறுவுவது என்று தீர்மானிக்கப்பட்டது. இந்த புதிய திட்டத்துக்கு விவசாயிகள் மகிழ்சியான உற்சாகமான ஒத்துழைப்புகளை நல்கினர். இந்த உதவி வரப்போகும் மாதங்களில் கோமிண்டாங் படைகளை நிர்மூலமாக்கும் போரியக்கங்களை தோற்றுவிக்க பெருமளவில் உதவியது.

இந் நூலின் முந்திய பகுதிகள்

பதிப்புரை

முகவுரை

மாவோவின் குழந்தைப் பருவம் ௧

மாவோவின் குழந்தைப் பருவம் ௨

ஷாங் ஷா வில் வாழ்ந்த நாட்கள் ௧

ஷாங் ஷா வில் வாழ்ந்த நாட்கள் ௨

புரட்சிக்கு முன்னோடி ௧

புரட்சிக்கு முன்னோடி ௨

தேசியவாத காலகட்டம் ௧

தேசியவாத காலகட்டம்

வழக்குறைஞர்கள் பட்டினிப் போராட்டம்: தமிழ் வாழ்க, தமிழர் மடிக

பத்தாவது நாளாக தொடர்ந்துகொண்டிருக்கிறது வழக்குறைஞர்களின் பட்டினிப் போராட்டம். நீதிமன்றங்களில் வழக்கு மொழியாகவும், அலுவல் மொழியாகவும் தமிழையும் அங்கீகரிக்கவேண்டும் எனும் கோரிக்கையுடன் மதுரையில் தொடங்கிய இந்த பட்டினிப் போர் சென்னை, புதுவை, கோவை, புதுக்கோட்டை என விரிவடைந்து கொண்டிருக்கிறது. பல்வேறு அமைப்புகளும், மக்களும் ஆதரவளித்து வருகிறார்கள். தமிழ் மொழி பேசும் மக்கள் வாழும் மாநிலத்தில் தமிழ் மொழியையும் வழக்கு மொழியாக செயல்படுத்துங்கள் என போராடும் நிலை என்பது முரண்பாடான ஒன்றாய் தோன்றலாம், ஆனால் இந்த முரண்பாடு மொழியோடு மட்டும்  முடிந்துவிடுவதன்று. மக்கள் வாழ்நிலைகள் இற்றுப்போய் ஒவ்வொரு நாளையும் கடுஞ்சிரமமின்றி கழிக்கமுடியாது எனும் அளவுக்கு தள்ளிவிட்டுவிட்டு மொத்த அரசு இயந்திரமும் செம்மொழி மாநாட்டுக்காக பாடுபட்டுக்கொண்டிருக்கும் முரண்பாட்டைப் போல் ஏராளம்.

உலகத் தமிழ் செம்மொழி மாநாடு சிறப்புறத் தொடங்கவிருக்கும் வேளையில் இதென்ன தொல்லை என்பதாகத்தான் இதை அரசு பார்க்கிறது. அதனால் தான் இந்தக் கோரிக்கைக்காக அரசு ஏற்கனவே செயல்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறது என்பது போல் பட்டியல் அறிக்கையும், தூண்டி விடுகிறார்கள் என்று லாவணிக் கச்சேரியும் செய்துவருகிறார் கருணாநிதி. அழகிரியை அனுப்பி அடக்கிவைக்கச் சொல்கிறார். ஆனால் பழரசம் கொடுத்து புகைப்படம் எடுத்துக்கொள்வதற்கு அவர்கள் கழகக் கண்மணிகள் அல்லவே. மறுபுறம் தனி ஈழம் அமைத்துத்தருவேன் என்றதைப் போலவே நான் ஆட்சிக்கு வந்தால் தமிழை வழக்கு மொழியாக்குவேன் என்கிறார் ஜெயலலிதா. 67க்குப் பிறகு தொடர்ச்சியாக ஆண்டுவரும் இரு கட்சிகளும் இதற்காக செய்ததென்ன?  தமிழ் எனும் தீக்குச்சியால் உரசினால் ஓட்டுப்பொறுக்க முடியும் என்றால் அனல் பறக்கும் வசனங்களுடன் வீதிக்கு வருவார்கள். ஓட்டு அறுவடை செய்யமுடியாத இடத்தில் உழுவது எதற்கு? வாரிசுகளுக்கு பதவி என்றால் சக்கர நாற்காலியில் தன்னையே பொட்டலமாக கட்டிக்கொண்டு தில்லிக்கு பறக்க முடியும். மேலவைக்கு அனுமதி என்றால் நான்கே நாட்களில் நாடாளுமன்றத்தை வளைக்க முடியும். என்றாலும், அரசியல் சாணக்கியர் கடிதம் எழுதி காரியம் முடிப்பார், காத்திருங்கள்.

மக்கள் என்ன நினைக்கிறார்கள் இப்போராட்டம் குறித்து? பருப்பு விற்கும் விலையில் நீதிமன்றங்களில் ஆங்கிலத்தில் வாதாடினால் என்ன? தமிழில் வாதாடினால் என்ன? வாழ்க்கையை கடக்கவேண்டி ஓடும் வேகத்தில் நீதிமன்ற மொழியில் நிதானிக்க முடியாது. எந்தப் போராட்டம் என்றாலும் விலகி நிற்கும் மக்களுக்கு இது ஒரு வாய்ப்பாடாகவே பயன்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறது. தன் முன்னால் நிகழும் ஒன்றின் சரி தப்பு என்ன என்பதைவிட தனக்கு என்ன சாதகம் பாதகம் என்னும் அளவீடுகளுக்கே பழக்கப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறார்கள். போராடுவது பிழைக்கத் தெரியாதவனின் வேலை என்பது அவர்கள் வாழ்வியலின் வீழ்படிவு. ஆனால் ஒவ்வொருவரும் போராடும் அவசியத்திலிருக்கிறார்கள். பருப்பு விலையின் பின்னாலிருக்கும் அரசியலுக்கும், நீதிமன்றங்களின் வழக்கு மொழியின் பின்னாலிருக்கும் அரசியலுக்கும் பெரிய வித்தியாசம் ஒன்றுமில்லை. விலைவாசிகள் ஏன் உயர்கின்றன? எனும் கேள்விக்கான பதிலிலிருக்கும் நுண்மையான செயல்பாடுகள் மக்களுக்கு எளிதில் விளங்கி விடுவதில்லை. காரணம் சாமானியனுக்கு கல்வி எதற்கு என்பது போல் நிர்வாகவியல் விவகாரங்கள் எல்லோருக்கும் எளிதாய் இருக்கவேண்டிய அவசியமில்லை. சமூகத்தின் பெரும்பாலான பிரிவினர் உணவைப்பற்றி மட்டுமே சிந்தித்தால் போதுமானது அதற்கு மேல் ஒன்றும் அவர்களுக்கு தேவையில்லை என்று அவர்களை சுரண்டும் கூட்டம் தீர்மானித்து வைத்திருப்பதைப் போல; சாமானிய மக்களின் வழக்கு விவகாரங்கள் அவர்களுக்கு எளிதில் புரியும் மொழியில் இருந்தால் வழக்கின் நியாய அநியாயங்கள் எளிதில் பிடிபடுவதாக இருந்தால் நீதிமன்றங்களின் மாட்சிமை இங்கு கேள்விக்கு உள்ளாக்கப்படுமல்லவா? அதனால் தான் வட்டார மொழிகளில் வழக்காடுவது தேவையில்லை என தீர்மானிக்கப் பட்டிருக்கிறது. கோடிக்கணக்கான மக்கள் பேசும் மொழியை வட்டார மொழி என விளிக்கும் திமிர் வேறு எங்கிருந்து வந்திருக்கும்?


சிலர் நினைக்கிறார்கள், செம்மொழி மாநாடு நடக்கவிருக்கும் இந்நேரத்தில் உண்ணாவிரதம் இருப்பது அரசியலல்லவா? என்று. ஆம் அரசியல் தான். தமிழுக்கு செம்மொழித்தகுதி வாங்கித்தந்து விட்டேன், மாநாடு நடத்துகிறேன் என்று சினிமாவுக்கு பாட்டெழுதுபவர்களைக் கொண்டு பாராட்டிப் பாடிக் கொள்வதற்கு, தமிழை அரியணையில் வீற்றிருக்கச் செய்வதாக தன்னை எழுதிக்கொள்வதற்கு அரசு இயந்திரத்தையும் பல கோடிகளையும் கொட்டிக்கொண்டிருக்கும் இந்த நேரம் தானே வீட்டிற்குள்ளே வரமுடியாமல் தமிழ் வீதியில் நிருத்தப்பட்டிருக்கிறது என்பதை அம்பலப்படுத்த சரியான நேரம். அரசு அலுவலகங்களில் தமிழர்களை வதைக்கும் திட்டங்களை தீட்டிக்கொண்டு முகப்பில் தமிழ் வாழ்க என்று  மின்னொளிப் பலகை வைப்பதையும்; மக்களின் வாழ்வை சீரழிக்கும் அத்தனை பெருமுதலாளிகளையும் அழைத்து அவர்களின் லாபத்திற்கு எல்லா சலுகைகளையும் உத்திரவாதங்களையும் செய்து கொடுத்துவிட்டு வெளிநாட்டு தமிழறிஞர்களை அழைத்து கலைச்சொற்களையும் ஆய்வறிக்கைகளையும் பேசிவிட்டால் தமிழ் வளர்ந்துவிடும் என்பதையும், கன்னத்தில் அறைவதுபோல் அம்பலப்படுத்திக்காட்டும் தமிழில் வழக்காடும் உரிமை வேண்டும் எனும் இப்போராட்டம் மிகச்சரியான தருணத்தில் தான் முன்னெடுக்கப்பட்டுள்ளது.

இன்னும் சிலர் ஆங்கிலத்தில் இருக்கும் சட்டங்களை, தமிழுக்கு மாற்றுவது என்ன அவ்வளவு சுலபமான காரியமா? பல மொழிகள் இருக்கும் நாட்டில் பொது மொழியில் வழக்காடுவது தானே சரியாக இருக்கும்? தமிழ் தெரியாத நீதிபதிகளிடம் தமிழில் எப்படி வழக்காட முடியும்? என்றெல்லாம் சிந்திக்கிறார்கள். தமிழ் கலைச்சொற்கள் இல்லாத மொழியோ கலைச்சொற்கள் உருவாக இடமில்லாத வேர்ச்சொற்களற்ற மொழியோ அல்ல. கணிணியில் எந்த இந்திய மொழியும் எட்டமுடியாத அளவில் சிறப்பாக செயல்படுத்தப்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறது தமிழ் என்பதை கண்டுகொண்டிருக்கிறோம். முகம் தெரியாத பலர் இதில் தங்கள் பங்களிப்புகளை செய்து கொண்டிருக்கின்றனர். இந்நிலையில் சட்டத்துறைக்கு மட்டும் எப்படி தமிழ் அன்னியமாகிவிடமுடியும்? இன்னும், மாவட்ட அளவிலான நீதிமன்றங்களில் தமிழ் வழக்கு மொழியாக இருந்துகொண்டிருக்கிறது. பொது மொழி என்பதும் ஏற்கமுடியாத ஒன்றுதான். வட மாநிலங்களில் இந்தி வழக்கு மொழியாக இருக்கிறது அங்கு பொது மொழி பிரச்சனை எழவில்லையே. இந்திக்கு பொது மொழி அவசியமில்லை தமிழுக்கு அவசியம் என்பது ஒரே மொழி, ஒரே கலாச்சாரம் எனும் ஆர்.எஸ்.எஸ் கொள்கையின் திருந்திய வடிவம். அதை ஏற்பதற்கில்லை. வழக்குகளோடு தொடர்புடைய மக்கள் என்ன மொழி பேசுகிறார்களோ அந்த மொழியில் வழக்குகளை நடத்துவதுதான் சரியாக இருக்கும். வழக்காளிகளுக்காகத்தான் வழக்கே தவிர நீதிபதிகளுக்காக வழக்கல்ல. அந்தந்த மாநில நீதிபதிகளை நியமிக்கலாம். இந்தி தெரியாத நீதிபதிகள் இந்தி பேசும் மாநிலங்களில் நியமிக்கப்பட்டால், நீதிபதிக்கு இந்தி தெரியாது அதனால் இந்தியில் வழக்காடக் கூடாது என்பது எவ்வளவு அபத்தமோ அதுபோன்றது தான் நீதிபதிக்கு தமிழ் தெரியாது என்பதற்காக தமிழில் வழக்காடக் கூடாது என்பதும்.

தமிழில் வழக்காடிவிட்டால் எல்லாருக்கும் சம நீதி கிடைத்துவிடும் என்றோ, மற்ற எல்லாப் பிரச்சனைகளும் தீர்ந்துவிடும் என்றோ யாரும் நினைத்துவிடமுடியாது. குறைந்த பட்சம் வழக்கு நடக்கும் லட்சணம் மக்களுக்கு தெரியும். எந்த அடிப்படையில் லட்சக்கணக்கான வழக்குகள் தேங்கிக்கிடக்கின்றன என்பது வெளிப்படையாகும். எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக சொந்த மொழியில் வழக்கு நடத்துவது என்பது அடிப்படை உரிமைகளில் ஒன்று. ஆகவே இது உரிமைக்கான போராட்டம்.

தற்போது இரவோடு இரவாக போராடும் வழக்குறைஞர்களை கைது செய்து அப்புறப்படுத்திவிட்டு போராட்டத்தை நசுக்கிவிட அரசு முனைகிறது. அரசின் நோக்கமும், எண்ணமும் தமிழ் வழக்கு மொழி என்பதுதான் என்று அறிக்கைவிடும் அரசுதான் அதே கோரிக்கைக்காக போராடுபவர்களின் போராட்டத்தை நசுக்க முனைகிறது. எந்தப்போராட்டமானாலும் அதை நீர்த்துப் போகச் செய்வது அல்லது நீக்கிவிடுவது என்பது தான் அரசின் செயல்முறை. ஏனென்றால் அரசு என்பதன் உள்ளீடு அரசு பிச்சையிடும் உரிமைகளை மக்கள் பொருக்கிக் கொள்ள வேண்டும் என்பது தானேயன்றி உரிமைக்களுக்காக மக்கள் போராடக்கூடாது. போராட்டம் விரிவடைகிறது, போராட்டத்திற்காக சாலை மறியல், இரயில் மறியல் நடந்திருக்கிறது.

போலியாய் தமிழை முன்னிறுத்தும் பிழைப்புவாதிகளை புறக்கணித்து மக்கள் இப்போராட்டத்தை ஆதரிக்க வேண்டும். ஆதரிப்பதன் மூலம் இதை ஒரு தொடக்கமாக மாற்றிக்காட்டவேண்டிய அவசியத் தேவை மக்களுக்கு இருக்கிறது.

சட்டபூர்வமானது கல்விக் கட்டணக் கொள்ளை

தமிழ்நாடு பள்ளிகள் கட்டண முறைப்படுத்தும் சட்டம், மெட்ரிக் பள்ளி முதலாளிகளுக்குச் சாதகமாக உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.

தமிழக அரசு கொண்டுவந்துள்ள கட்டண முறைப்படுத்தும் சட்டத்தின் மோசடித்தனத்தை அம்பலப்படுத்தி, புரட்சிகர மாணவர் - இளைஞர் முன்னணி சென்னையில் நடத்திய ஆர்ப்பாட்டம்

தமிழகத்திலுள்ள தனியார் “மெட்ரிக்” பள்ளிகளின் கட்டணக் கொள்கைக்குக் கடிவாளம் போடப்போவதாகக் கூறிக்கொண்டு, தமிழ்நாடு பள்ளிகள் கட்டண முறைப்படுத்தும் சட்டத்தைக் கொண்டுவந்திருக்கிறது, தமிழக அரசு. இந்தக் கல்வியாண்டு முதலே இச்சட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்தும் நடவடிக்கைகளையும் தமிழக அரசு எடுத்துவருகிறது.

இச்சட்டத்தின் கீழ் அமைக்கப்பட்டுள்ள கோவிந்தராசன் கமிட்டி, ஆரம்பப்பள்ளிகள் அதிகபட்சமாக ரூ. 3500 வரையிலும், நடுநிலைப் பள்ளிகள் ரூ. 5000 வரையிலும், உயர்நிலைப்பள்ளிகள் ரூ. 8000 வரையிலும், மேனிலைப்பள்ளிகள் ரூ. 11000 வரையிலும் ஆண்டு கல்விக்கட்டணமாக வசூலிக்கலாம் என நிர்ணயித்திருக்கிறது. பேருந்துக் கட்டணம், விடுதிக்கட்டணம் தவிர்த்து, பிற கட்டணங்கள் அனைத்தும் சேர்த்து இந்த வரம்பைத் தாண்டக் கூடாதென்றும், இந்த உத்தரவை மீறும் பள்ளிகளின் அங்கீகாரம் ரத்து செய்யப்படும்; அதன் நிர்வாகிகள் மீது கிரிமினல் வழக்குத் தொடரப்படும் என்றும் தமிழக அரசு அறிவித்திருக்கிறது.

மெட்ரிக் பள்ளி முதலாளிகள் இந்தச் சட்டமும், இந்தக் கட்டண நிர்ணயமும் தங்களின் அடிப்படை உரிமையைப் பறிப்பதாகக் கூறி, இதனை ஏற்றுக்கொள்ள மறுத்து வருகின்றனர். அதாவது, கல்விக் கட்டணம் என்ற பெயரில் பொதுமக்களைக் கொள்ளையடிப்பது தங்களின் அடிப்படை உரிமை என்பது அவர்களின் வாதம். இதன் அடிப்படையில் இச்சட்டத்தை எதிர்த்து உயர்நீதி மன்றத்திலும், பின்னர் உச்சநீதி மன்றத்திலும் வழக்குப் போட்டு தோற்றுப்போனார்கள். இதன்பின், பள்ளிகளை திறக்கமாட்டோம் என மிரட்டத்தொடங்கினார்கள்.

தனியார் முதலாளிகள் பள்ளிகளைத் திற்க்காவிட்டால், அந்தச்சுமை முழுவதும் தன்மீது விழுந்துவிடும் என “உணர்ந்து” கொண்ட தமிழக அரசு, “கோவிந்தராசன் கமிட்டி நிர்ணயித்துள்ள கட்டணம் தமக்குக் கட்டுபடியாகாது” எனக் கருதும் பள்ளி நிர்வாகங்கள், கட்டணத்தை மறு நிர்ணயம் செய்யக் கோரி விண்ணப்பிக்கலாம் எனத் தற்போது அறிவித்திருக்கிறது.

பள்ளிகளைத் திறக்கவேண்டிய பருவம் நெருங்கிவிட்ட இவ்வேளையில், ஒருபுறம் கட்டணத்தை மறு நிர்ணயம் செய்வது தொடர்பாக அரசு பேரம் நடத்திக்கொண்டிருக்க, இன்னொரு புறமோ, மெட்ரிக் பள்ளிகள் பழையபடியே மாணவர்களைச் சேர்ப்பதற்கு கட்டணக்கொள்ளையை நடத்திக்கொண்டிருப்பதாக முதலாளித்துவப் பத்திரிக்கைகளே அம்பலப்படுத்தி எழுதி வருகின்றன. கட்டணக் கொள்ளையை தடுக்க வந்ததாகக் கூறப்பட்ட சட்டமோ, தனது கண்களைக் கருப்புத்துணியால் கட்டிக்கொண்டு, இருட்டறையில் சுகமாகத் தூங்கிக்கொண்டிருக்கிறது.

மெட்ரிக் முதலாளிகள், “தரமான கல்வியைக் கொடுப்பதற்குத் தாங்கள் போட்டுள்ள முதலீட்டுக்கு ஏற்ப கட்டணம் நிர்ணயிக்கப்படவில்லை” என அரசின் மீது குற்றம் சுமத்தி வருகிறார்கள். இதுவொரு அப்பட்டமான பொய். கோவிந்தராசன் கமிட்டி, பெற்றோர்களையோ, சமூக அக்கரை கொண்ட கல்வியாளர்களையோ கலந்து ஆலோசித்து இக்கட்டணத்தை நிர்ணயிக்கவில்லை. மாறாக, தமிழகத்திலுள்ள அனைத்து மெட்ரிக் பள்ளி முதலாளிகளிடம், அவர்களது வரவு செலவுக் கணக்கையும், தரமான கல்வியைக் கொடுக்க ஒவ்வொரு பள்ளியும் என்னென்ன வசதிகளைச் செய்து கொடுத்திருக்கிறது என்ற விபரத்தையும் கேட்டு, அவற்றின் அடிப்படையில் தான் ஒவ்வொரு பள்ளிக்கும் ஏற்றவாறு, மேலே குறிப்பிட்ட வரம்புக்குள் கட்டணத்தை நிர்ணயித்திருக்கிறது.

கோவிந்தராசன் கமிட்டி பள்ளி முதலாளிகள் கொடுத்த அறிக்கையை ஏ/சி அறைக்குள் உட்கார்ந்துகொண்டு ஆய்வு செய்துதான் கட்டணத்தை நிர்ணயித்திருக்கிறதேயொழிய ஒவ்வொரு பள்ளிக்கும் நேரில் சென்று ஆய்வு நடத்திக் கட்டணத்தை நிர்ணயிக்கவில்லை. தாங்கள் கொடுக்கும் அறிக்கையின் அடிப்படையில் தான் கட்டணம் நிர்ணயிக்கப்படும் எனத் தெரிந்தபிறகு, பள்ளி முதலாளிகள் அதற்றபடி கணக்கு வழக்குகளில் விளையாடி இருக்கமாட்டார்களா? அக்கமிட்டியில் உள்ள அதிகார வர்க்கத்தை இலஞ்சப்பணத்தால் குளிப்பாட்டி இருக்கமாட்டார்களா?

நெல், கோதுமை போன்ற அத்தியாவசிய உணவுப் பொருட்களின் விலையை நிர்ணயிக்கும்போழுது, அரசு விவசாயிகளிடம் நீங்கள் போட்ட முதலீடு எவ்வளவு என்றெல்லாம் ஆலோசனை நடத்துவதில்லை. கல்வியும் அதுபோன்ற அத்தியாவசிய சேவைதானே? இதற்குக் கட்டணம் நிர்ணயிக்கும் போது மட்டும், முதலாளிகளிடம் கலந்து ஆலோசிக்க வேண்டிய அவசியமென்ன?

மெட்ரிக் பள்ளி முதலாளிகள் போட்டுள்ள முதலீட்டுக்கு ஏற்ப  குறிப்பிட்ட அளவு இலாபம் கிடைக்கும்படிதான் கட்டணத்தை நிர்ணயிஒத்திருக்கிறது, அரசு. இந்த லாபம் போதாது என்பது தான் பள்ளி முதலாளிகளின் புலம்பல். தமிழக அரசு பொதுமக்களின் ‘நலனில்’ இருந்து தான் இப்பிரச்சனையை அணுகியிருப்பதாகக் கூறுவது உண்மையானால், “இந்த இலாபத்திற்குள் நடத்த முடியாதென்றால், கடையை மூடிவிட்டுப் போங்கள்” எனப் பள்ளி முதலாளிகளிடம் கறாராகச் சொல்லியிருக்கலாம். ஆனால் அரசோ, கட்டணத்தை மறு நிர்ணயம் செய்வதற்கு முதலாளிகளை வெற்றிலை பாக்கு வைத்து அழைக்கிறது.

+2 தேர்வில் நல்ல மதிப்பெண்கள் பெற்றும், தனியார் கல்லூரிகள் கேட்கும் பணத்தைக் கட்டமுடியாமல் பரிதவித்து நிற்கும் ஏழை மாணவிகள்.

மூன்று ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை கட்டணம் மறு நிர்ணயம் செய்யப்படும் எனச் சட்டத்தில் காட்டப்பட்டுள்ள சலுகை, இப்போது முதலாளிகளின் வசதிக்கேற்ப கட்டணம் மறு நிர்ணயம் செய்யப்படும் என்ற திசையில் செல்லத் தொடங்கிவிட்டது.

எனவே, இந்தச் சட்டத்தைக் கறாராக நடைமுறைப் படுத்தினால், மெட்ரிக் பள்ளிகள் நடத்திவரும் கட்டணக் கொள்ளையை கட்டுப்படுத்திவிடலாம் எனக் கூறப்படுவதெல்லாம் வெறும் மாயை தான். உண்மையைச் சொன்னால், மெட்ரிக் பள்ளிகள் நடத்திவரும் கட்டணக் கொள்ளையைச் சட்டப்பூர்வமாக்கிவிட்டது, தமிழக அரசு. தமிழக அரசிற்கும் மெட்ரிக் பள்ளிகளுக்கும் இடையே கட்டண நிர்ணயம் தொடர்பாக நடக்கும் யுத்தம், மெட்ரிக் பள்ளிகள் கொள்ளைக் கூடாரமாக மாறிவிடக் கூடாது என்பதற்காக அல்ல; மாறாக கொள்ளையை எப்படித் தொடருவது என்பது குறித்துத்தான்.

சென்னையிலுள்ள மாதா பொறியியல் கல்லூரி அதிகக் கட்டணம் வசூலிப்பதாக வந்த புகாரையடுத்து, தமிழக அரசின் கண்காணிப்புக் குழுத் தலைவர் ராமசாமி (இடமிருந்து மூன்றாவது) அக்கல்லூரியில் கடந்த ஆண்டு நடத்திய திடீர் சோதனை நாடகம்

தங்களின் பிள்ளைகளை மெட்ரிக் பள்ளிகளில் படிக்கவைத்துவரும் பெற்றோர்கள் தான் இச்சட்டம் பற்றியும், அதன் அமலாக்கம் பற்றியும் அதிக அக்கரை செலுத்த வேண்டும். ஆனால் அவர்களோ, எருமை மாட்டில் மழைபெய்த கதையாக, இன்றும் கூட இப்பிரச்சனை பற்றி சொரணையற்றுத்தான் இருக்கிறார்கள்.

“தாங்களே விரும்பி அதிகக் கட்டணம் செலுத்துவதாகப் பெற்றோர்களிடம் எழுதி வாங்குவது; வாங்கப்படும் அதிகக் கட்டணத்திற்கு உரிய ரசீது தராமல் துண்டுச்சீட்டில் கட்டணத்தையும் சேர்க்கை விபரத்தையும் எழுதிக்கொடுப்பது” உள்ளிட்ட பலவழிகளில் மெட்ரிக் பள்ளிகள் தங்கள் கட்டணக் கொள்ளையைத் தொடர்ந்து நடத்திக்கொண்டுதான் இருக்கின்றன. இது சட்டவிரோதமானது எனத் தெரிந்திருந்தும் கூட, நடுத்தர வர்க்கப் பெற்றோர்கள் தங்கள் பிள்ளைகளின் ‘எதிர்காலம்’ கருதி முணுமுணுப்போடு அடங்கிப் போய்விடுகிறார்கள். அவர்களைப் பொருத்தவரை, பீச், பார்க், சினிமா, ஹோட்டல் போன்ற சுகங்களைத் தியாகம் செய்துவிட்டு, பிள்ளைகளை மெட்ரிக் பள்ளியில் படிக்க வைத்துவிட வேண்டும் என்பது தான் குறிக்கோள்.

இதற்குப் பெயர் தியாகம் அல்ல; தவறை எதிர்க்கத் துணியாத, நியாயத்துக்காகப் போராட விரும்பாத தன்னலம். இந்தத் தன்னலமும், ஆங்கில வழிக் கல்விமீது அவர்களுக்கு இருக்கும் முட்டாள்தனமான மோகமும் தான் மெட்ரிக் பள்ளிகளின் கட்டணக் கொள்ளைக்கு அடிப்படையாக இருக்கிறது. தமிழக அரசு சமச்சீர் கல்வித்திட்டத்தைக் கொண்டுவர முயன்றபோட்ய்கு, கல்வியின் ‘தரம்’ தாழ்ந்து போகும் என மெட்ரிக் பள்ளிகளின் முதலாளிகளோடு சேர்ந்து கொண்டு சாமியாடியவர்களும் இவர்கள் தான். இப்போது அதே ‘தரத்தைக்’ காரணமாகக் காட்டித்தான், மெட்ரிக் பள்ளிகளின் முதலாளிகள் தங்களின் கட்டணக் கொள்ளையை நியாயப் படுத்தி வருகிறார்கள். மெட்ரிக் பள்ளிகளின் தரத்தின் பின்னே உள்ள தகிடுதத்தங்களைப் பற்றிப் பேசினால், அப்பள்ளிகளின் வணவாளம் தண்டவாளம் ஏறிவிடும்.

அரசுப் பளிகள் தரத்தில் மின்னுகின்றன என்பதல்ல நமது வாதம். ஆனால், அரசுப் பள்ளிகளுக்கு மாற்றாகக் கல்வியில் தனியார்மயம் புகுத்தப்படுவதும், அதை ஆராதிப்பதும் அபாயகரமானது என்பதைத்தான் நாம் குறிப்பிட விரும்புகிறோம்.

இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அரசு நிர்ணயித்த கட்டணத்திற்கு மேல் வசூல் வேட்டை நடத்திய தனியார் பொறியியல் கல்லூரிகளில் திடீர் சோதனை நடத்தப்பட்டது. ஆனாலும், இக்குற்றத்திற்க்காக எத்தனை பொறியியல் கல்லூரிகளின் அங்கீகாரம் ரத்து செய்யப்பட்டன, எத்தனை முதலாளிகள் மீது கிரிமினல் வழக்குகள் தொடரப்பட்டன என ஒரு விரலையாவது மடக்கமுடியுமா? எம்.பி, எம்.எல்.ஏ க்களே பள்ளிகளையும் கல்லூரிகளையும் நடத்திவரும் பொழுது, இந்தச் சட்டம் நூல் பிசகாமல் நடைமுறைப் படுத்தப்படும் என்பதற்கு ஏதாவது உத்திரவாதம் உண்டா? ஆரம்பக் கல்வி தொடங்கி ஆராய்ச்சிக் கல்வி முடிய அனைத்து மட்டங்களிலும் தனியார் மயத்தை புகுத்த வேண்டும் அரசின் கொள்(ளை)கையாக இருக்கும் போது, கட்டணக் கொள்ளையை இக்கேடுகெட்ட அரசு தடுத்து நிருத்திவிடும் என நம்ப முடியுமா?

கல்வி வள்ளல்கள் நடத்திவரும் கட்டணக் கொள்கையைச் சட்டம் போட்டுத் தடுத்துவிட முடியும் என்பது, கடப்பாரையை முழுங்கிவிட்டு அது செரிக்க சுக்குக் கசாயம் குடிப்பது போன்றது. அரசுப் பள்ளிகளையும், கல்லூரிகளையும் தரமாக நடத்தக் கோருவதும், தாய்மொழி வழியாகவே உயர்கல்வி வரை கொடுக்கக் கோருவதும்தான் இப்பிரச்சனைக்கு ஒரே மாற்று. தனியார்மய மோகத்தாலும், ஆங்கில வழிக் கல்வி மீது இருக்கும் குருட்டுத்தனமான பக்தியின் காரணமாகவும் நடுத்தரவர்க்கம் இவ்வுண்மையைப் புரிந்து கொள்ள மறுக்கிறது. இதனைப் புரிந்து கொண்டு கல்வியைத் தனியார் மயமாக்குவதை எதிர்த்துப் போராடாதவரை, இந்தக் கட்டணக் கொள்ளை என்ற சிலுவையை அவ்வர்க்கம் சுமந்துதான் தீரவேண்டும்.

காஞ்சிபுரம் மாவட்டம் மேல் ஒட்டி வாக்கத்திலுள்ள ஆதி திராவிட மற்றும் பழங்குடி இன நல நடுநிலைப் பள்ளியின் அவலத் தோற்றம்; கல்வியைக் கைகழுவும் அரசின் அயோக்கியத்தனம்

நீர்த்துப் போன சமச்சீர் கல்வித் திட்டம்!


“சமச்சீர் கல்வித்திட்டத்தைக் கொண்டுவந்தாலும் மெட்ரிக் கல்வி வாரியத்தைக் கலைக்கமாட்டோம்; ஆங்கிலவழிக் கல்வித் திட்டத்தைக் கைவிட மாட்டோம்; தமிழகத்தில் மையக் கல்வி வாரிய பாடத்திட்டத்தின் கீழ் (சி.பி.எஸ்.சி) இயங்கும் பள்ளிகளில் சமச்சீர் கல்வித்திட்டம் அமலாகாது” இப்படி பல சமரசங்கலைச் செய்துகொண்டுதான் சமச்சீர் கல்வித்திட்டத்தைத் தமிழக அரசு கொண்டு வந்திருக்கிறது. ஆனாலும் மெட்ரிக் பள்ளி முதலாளிகள் சமச்சீர் கல்வித்திட்டத்தால் கல்வியின் தரம் தாழ்ந்து போகும் என ஒப்பாரி வைத்து, இத்திட்டத்தைத் தடை செய்யக் கோரி வழக்கு தொடுத்தார்கள். சென்னை உயர்நீதிமன்றம் இவ்வழக்கைத் தள்ளுபடி செய்துவிட்டாலும், தமிழக அரசின் சமச்சீர் கல்வித்திட்டத்தை மேலும் நீர்த்துப் போகச்செய்யும் வண்ணம் பல நிபந்தனைகளை விதித்திருக்கிறது.

  • சமச்சீர் கல்வித்திட்டம் பொதுப்பாடங்களுக்கு மட்டுமே பொருந்துமே தவிர துணைப் பாடத் திட்டங்களுக்குப் பொருந்தாது. மெட்ரிக் பள்ளிகள் தங்கள் விருப்பம் போல துணைப் பாடங்களைத் தெரிவு செய்து கொள்ளலாம்.
  • சமச்சீர் கல்வித்திட்டத்தின் கீழ் தமிழக அரசு வெளியிடும் பாடநூல்களைத்தான் மெட்ரிக் பள்ளிகள் வாங்கவேண்டும் எனக் கட்டாயப் படுத்தக்கூடாஅது. அரசு அங்கீகரித்துள்ள பாடத்திட்டத்தின் படி தனியார் வெளியிடும் பாட நூல்களை வாங்கிக் கொள்ளும் உரிமை மெட்ரிக் பல்ளிகளுக்கு உண்டு. இந்த நிபந்தனை சமச்சீர் கல்வித்திட்டத்தின் அடிப்படை நோக்கத்தையே சீர்குலைத்து விடுமென்றும், மெட்ரிக் பள்ளிகளின் நோட்டுப் புத்தகக் கொள்ளைக்கு அளிக்கப்பட்டுள்ள அங்கீகாரம் என்றும் கல்வியாளர்கள் அம்பலப்படுத்தியுள்ளனர்.
  • சமச்சீர் கல்வித்திட்டத்தின் கீழ் தமிழக அரசு வகுக்கும் அனைத்து விதிகலையும் மெட்ரிக் பள்ளிகள் பின்பற்றவேண்டிய அவசியமில்லை; தங்களால் முடிந்த விதிகளை மட்டும் அப்பள்லிகள் பிபற்றலாம். விதிகளைப் பின்பற்றவில்லை என்ற காரணத்தைக்கூறி மெட்ரிக் பள்ளிகளின் மீது நடவடிக்கை எடுக்கக் கூடாது.

சென்னையிலுள்ள டி.ஏ.வி பள்ளியில் மாணவர்களுக்கு நடத்தப்படும் சதுரங்கப் பயிற்சி: மாணவர்களின் பல்திறனை வளர்ப்பது என்ற பெயரில் நடந்து வரும் கொள்ளை

இவை எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக, சமச்சீர் கல்வித்திட்டம் இந்தக் கல்வியாண்டு முதல் அமலாவதை விரும்பாத உயர்நீதி மன்ற நீதிபதிகள், அதனை அடுத்த கல்வியாண்டுக்கு ஒத்திப்போடும் நரித்தனத்தில் இறங்கினார்கள். தமிழக அரசு இக்கல்வித்திட்டத்தை இந்த ஆண்டே அமலாக்கவில்லை என்றால், பாடப் புத்தகங்களை அச்சிட்ட வகையில் அரசுக்குப் பலகோடி ரூபாய் நட்டமேற்படும் என வாதாடியது. இதனையடுத்து, சமச்சீர் கல்விக்கான பாடத் திட்டத்தையும், அக்கல்வித்திட்டத்திற்கான விதிமுறைகளையும் மே 15 2010க்குள் தங்களிடம் காட்டினால், இந்தக் கல்வியாண்டு முதல் அமல்படுத்த ஒப்புதல் அளிப்பதாக இறங்கி வந்துள்ளனர், ‘நீதி’பதிகள்.

புதிய ஜனநாயகம் ஜூன் 2010 இதழிலிருந்து

தொடர்புடைய இடுகை:

கலைஞரின் சமச்சீர் கல்வி: அசுரப்பசிக்கு அல்வா மிட்டாய்

குரான் குறிப்பிடும் நட்சத்திரங்கள்: மனிதப் பார்வையா? இறைப் பார்வையா?

இஸ்லாம்: கற்பனைக்கோட்டையின் விரிசல்கள் வழியே பகுதி ௨௧


இதுவரை நாம், குரான் இறைவனின் வேதம் தான் என்பதற்கு மதவாதிகள் அறிவியல் உண்மைகள், அறிவியல் முன்னறிவிப்புகள் என விதந்தோதியவைகள் அறிவியலாக இல்லாமலிருக்கிறது என்பதையும், புரட்டுகளாக இருக்கின்றன என்பதையும் பார்த்தோம். இனி குரானில் மதவாதிகளால் வெளிச்சமிட்டுக் காட்டப்படாத, மேற்கோளாக அதிகம் பயன்படுத்தப்படாத பகுதிகள், வசனங்கள் எவ்வாறு அறிவியலோடு முரண்படுகின்றன என்பதை கவனிக்கலாம்.

விழுகின்ற நட்சத்திரத்தின் மீது சத்தியமாக குரான் 53:1

……… இன்னும் அவற்றை ஷைத்தான்களை (வெருட்டும்) எரிகற்களாகவும் ஆக்கினோம்……… குரான் 67:5

சூரியன் சுருட்டப்படும் போது, நட்சத்திரங்கள் உதிர்ந்து விழும்போது குரான் 81:1,2

இவைகள் நட்சத்திரங்கள் குறித்து குரான் குறிப்பிடும் வசங்களில் சில. இந்த வசனங்கள் நட்சத்திரங்கள் விழுவதாகவும், ஷைத்தானை விரட்டப் பயன்படும் கல்லாகவும், உதிர்ந்து விழுவதாகவும் சுட்டுகின்றன. வசனம் 53:1 ல் நட்சத்திரம் விழுவதாக குறிப்பிடுகிறது. ஒரு பொருள் விழுவது எனும் சொல் எதைக்குறிக்கும்? ஒரு பொருள் அதன் இடத்திலிருந்து புவியீர்ப்பு விசையால் கவரப்பட்டு இழுத்துக்கொள்ளப்படுவதையே குறிக்கும். இங்கு நட்சத்திரம் விழுவதாக குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது, ஆனால் எதன் மீது அல்லது எதன் விசையால் கவரப்பட்டு விழுகிறது என்பது குறிப்பிடப்படவில்லை. பூமியிலிருந்து மனிதர்களை நோக்கி கூறப்படுவதால் பூமியில் விழுவதாக கொள்வதற்கே வாய்ப்பிருக்கிறது. ஒரு நட்சத்திரம் பூமியில் விழ முடியுமா? பூமியை விட மடங்குகளில் பெரிய அளவில் உள்ள நட்சத்திரங்கள் பூமியில் எப்படி விழமுடியும்? பூமிக்கும் நட்சத்திரங்களுக்கும் இடையிலுள்ள தூரம் மிக மிக அதிகம், புவியீர்ப்பு விசை எட்டமுடியாத தூரங்களில் அவை இருக்கின்றன. பூமிக்கு மிக அருகில் உள்ள நட்சத்திரமே 14 கோடியே 95 லட்சம் கிலோமீட்டர் தூரத்தில் இருக்கிறது. இவ்வளவு பக்கத்தில் இருக்கும் நட்சத்திரமான சூரியன் பூமியின் மீது விழ வேண்டாம், கொஞ்சம் நெருங்கி வந்தாலே போதும் பூமி காணாமல் போய்விடும். பூமியைவிட சூரியன் அளவில் 98 மடங்கு பெரியது, சூரியனை விட பல ஆயிரம் மடங்கு பெரிய நட்சத்திரங்களெல்லாம் விண்ணில் இருக்கின்றன. இவைகளில் எந்த நட்சத்திரம் பூமியின் மீது விழுவது. ஆக விழுகின்ற நட்சத்திரம் என குரான் குறிப்பிடுவதில் ஏதாவது அறிவியல் பார்வை இருக்கிறதா?

67:5 ல் நடத்திரத்தை ஷைத்தானை விரட்டப்பயன்படும் எரிகல்லாக குறிப்பிடுகிறது குரான். ஷைத்தான் என்பது அல்லாவின் உதவியாளனாய் இருந்து கட்சிமாறிய ஒரு இனம். முதல் மனிதனை (ஆதாம்) களிமண்ணால் படைத்து தன் உதவியாளர்கள் அனைவரையும் அழைத்து பணியுங்கள் என்று அல்லா கூற, அல்லாவின் ராஜ்ஜியத்தில் முதல் கலகக்குரல் ஒலிக்கிறது. நெருப்பால் படைக்கப்பட்ட நான் களிமண்ணால் படைக்கப்பட்ட மனிதனை பணிவதா என்று இப்லீஸ் எனும் உதவியாளன் மட்டும் மறுக்க, ராஜ்ஜியத்திலிருந்து விரட்டப்பட்டு ஷைத்தான் என்ற பெயரில் பல்கிப்பெருகி மனிதர்களை குரானின் வழியிலிருந்து கெடுத்துக்கொண்டிருக்கிறான். இது மனிதர்கள் அல்லாவை பின்பற்றாமலிருக்கும் மனிதர்களின் அடிப்படை குறித்த குரானின் காரியக் கற்பனை. இந்த ஷைத்தான்கள் வானத்திலிருக்கும் அல்லாவின் ராஜ்ஜியத்தில், அல்லாவும் மலக்குகளும் (அல்லாவின் உதவியாளர்கள், ஷைத்தானும் முன்னர் ஒரு மலக்கு தான்) பேசிக்கொள்வதை ஒட்டுக்கேட்கிறதாம். அப்படி ஒட்டுக்கேட்க முயற்சிக்கையில்தான் நட்சத்திரங்கள் எரிகற்களாக ஷைத்தான்களை விரட்டுகிறதாம். இதைத்தான் அந்த வசனம் குறிப்பிடுகிறது. இதில் எங்காவது அறிவியல் பார்வை தென்படுகிறதா? அப்படி நட்சத்திரங்கள் பூமியை நெருங்கமுடியுமா? இரவில் வானத்தைக் கவனித்தால் எரிகற்கள் விழுவதை பார்த்திருக்கலாம். இதை வைத்து அவை ஷைத்தானை விரட்டுவதாக முகம்மது சுவராசியமாக கதைகட்டியிருக்கிறார், அவ்வளவுதான்.

81 ம் அத்தியாயத்தின் முதல் இரண்டு வசனங்கள் நட்சத்திரங்கள் குறித்த அல்லாவின் பார்வை அறிவியலோடு எவ்வளவு தீவிரமாய் முரண்படுகிறது என்பதை இன்னும் விரிவாக அம்பலப்படுத்துகிறது. அந்த வசனங்களில் சூரியன் சுருட்டப்படுகிறது. நட்சத்திரங்கள் உதிர்ந்து விழுகின்றன. உலகத்தின் இறுதி நாளில் அதாவது நியாயத்தீர்ப்பு நாளில் உலகத்தின் அழிவு எப்படி இருக்கும் என்று இந்த அத்தியாயம் விவரிக்கிறது. அதில் தான் சூரியன் சுருட்டப்படுகிறது, நட்சத்திரங்கள் உதிர்ந்து விழுகின்றன. நட்சத்திரங்கள் உதிர்கின்றன என்றால், சூரியனும் உதிரத்தானே வேண்டும். ஏனென்றால் சூரியனும் ஒரு நட்சத்திரம் தானே. எனவே சூரியன் ஒரு நட்சத்திரம் என்பது அல்லாவுக்கு தெரியவில்லை. அவருடைய பார்வையில் புள்ளியைப்போல் மினுக்கிக் கொண்டிருப்பதுதான் நட்சத்திரம். அதனால் தான் அவை உதிரவைக்கப்படுகின்றன, சூரியன் பெரியதாய் இருக்கிறது எனவே அது சுருட்டப்படுகிறது. ஐ.ஆர்.எஸ் 5 போன்ற நட்சத்திரங்களெல்லாம் உதிரும் போது, அதை விட பத்தாயிரம் மடங்கு சிறிய சூரியன் சுருட்டப்படுகிறது என்றால், இது அறிவியல் பார்வையா?

நட்சத்திரங்களால் மனிதர்களுக்கு ஏற்படும் பயன் என்ன? அல்லது எதற்காக அல்லா நட்சத்திரங்களைப் படைத்திருக்கிறான்? இதற்கான விடை ஸஹீஹுல் புஹாரி ஹதீஸ் எண்கள் 3198, 3199 ஆகிய இரண்டுக்கும் இடையில் நட்சத்திரங்கள் எனும் தலைப்பில் இருக்கிறது.

௧) அவற்றை வானத்திற்கு அலங்காரமாக ஆக்கியுள்ளான்.

௨) ஷைத்தான்களை எறிந்து விரட்டுவதற்கான கருவியாக ஆக்கியுள்ளான்.

௩) அவற்றின் வாயிலாக வழியறிந்து கொள்வதற்கான அடையாளங்களாக அவற்றை ஆக்கியுள்ளான்.

இந்த மூன்றைத்தான் நட்சத்திரங்களை படைத்தததன் காரணங்களாக அந்த ஹதீஸ் கூறுகிறது. வெளியைக்கடந்து ஸூப்பர் நோவாக்களிலிருந்து பூமியை அடையும் காஸ்மிக் கதிர்களை ஒருபுறம் ஒதுக்கிவைத்துவிடுவோம். சூரியன் எனும் நட்சத்திரம் இல்லையென்றால் மனித இனம் ஏது? சூரியக்குடும்பத்தில் பூமியின் இருப்புக்கு சூரியன் ஆற்றும் பருண்மையான காரணங்களையெல்லாம் விட்டுவிட்டாலும் கூட, சூரியன் இல்லாமல் ஒரு புல்பூண்டுகூட பூமியில் இருக்கமுடியாதே. தாவரங்கள் சூரிய ஒளியைக் கொண்டே பச்சயம் தயாரிக்கின்றன. உயிரினங்கள் சூரிய ஒளியைக்கொண்டே வெப்பம் பெருகின்றன. ஆக பூமியில் அனைத்தும் உயிர்வாழத்தேவையான ஆதாரங்கள் சூரியன் எனும் நட்சத்திரத்தின் வழியாக பெற்றுக்கொண்டிருக்கும் போது, வழியைக் கண்டறிவதற்கான அடையாளமாக கூறுவது, ஆண்டவனின் அனைத்தும் அறிந்த பண்பையே கேள்விக்குறியாக்கவில்லையா? ஓதத்தெரியாத உம்மி நபிக்கு (முகம்மது) வேண்டுமானால் இவைகள் தெரியாமல் இருந்திருக்கலாம், அந்த இறைவனுக்கு………..?

இரவு வானத்தில் எரிகற்கள் விழுவதைப் பார்த்து, நட்சத்திரம்தான் விழுகிறது என்று எண்ணி தன்னுடைய குரானில் முகம்மது வசனங்களை கட்டியமைத்திருக்கிறார் என்பதற்கு இது ஒரு தெளிவான அத்தாட்சியில்லையா? மதவாதிகள் பதில் கூறலாம்.

இத்தொடரின் முந்தைய பகுதிகள்

20.

மக்காவின் பாதுகாப்பு: குரானின் அறிவிப்புகள் உண்மையா?

19. சூரத்துல் கஹ்புக்கும் புத்தருக்கும் என்ன தொடர்பு?

17. பிர் அவ்னின் உடல் எனும் கட்டுக்கதை

16. கருவறை குறித்த அல்லாவின் கதையாடல்கள்

15. விந்து குறித்த குரானின் விந்தைகள்

14. பாலும் தேனும் அல்லாவின் வேதத்தின் பாடுகள்

13. கோள்களும் அதன் விசையும் அல்லாவின் தேற்றங்கள்

12. விண்வெளி குறித்த அல்லாவின் பண்வெளிகள்.

11. குரானின் மலையியல் மயக்கங்கள்

10. கடல்கள் பற்றிய அல்லாவின் புனைகதைகள்

9. பூமி உருண்டை என யார் சொன்னது, அல்லாவா? மனிதனா?

8. பிரபஞ்சமும் அதை கட்டுப்பட அழைத்த குரானும்

7. குரான் கூறுவது அறிவியலாகுமா?

6. ஹதீஸ்களும் அதன் பிரச்சனைகளும்.

5. குரானின் பாதுகாப்பில் விழுந்த கேள்விக்குறிகள்.

4. மெய்யாகவே குரான் பாதுகாக்கப்பட்டது தானா?

3. குரானின் சவாலுக்கு பதில்

2. அல்லாவின் ஆற்றலிலுள்ள இடர்பாடுகள்

1. இஸ்லாம். பிறப்பும் இருப்பும்: ஓர் எளிய அறிமுகம்இஸ்லாம்: கற்பனைக்கோட்டையின் விரிசல்கள் வழியே….

தீர்ப்பும் கருப்பு, சட்டமும் கருப்பு: வெளுக்கப்போவது யார்?


இறந்துவிட்ட ஒருவரைத்தவிர மீதி எழுவருக்கும் இரண்டாண்டு சிறைத்தண்டனையும் ஒரு லட்சம் அபராதமும் என்பது ஒரு தீர்ப்பின் மூலம் தரப்பட்ட தண்டனை. தீர்ப்பின் பிறகு சிறையில் அடைக்கப்பட்டார்களா? பணத்தைக் கட்டி பிணை வாங்கிக்கொண்டு வீடு திரும்பி விட்டார்கள். சரி, இவர்கள் செய்த குற்றம் என்ன? உடனடியாக 3000 பேர் தொடந்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ஏறத்தாழ 25000 பேரின் மரணத்திற்கும்; உடனடியாக 1.5 லட்சம் பேர் தொடர்ந்து இன்றுவரை ஏராளமானோர் பாதிப்படைந்தும் வருவதற்கு காரணமான, உலகின் மிக மோசமான விசவாயு விபத்தான போபால் யூனியன் கார்பைடு ஆலையின் நிர்வாகிகள். அதாவது 28000 பேரின் மரணத்திற்கும், லட்சக்கணக்கானோர் இன்றும் பாதிக்கப்பட்டுவருவதற்குமான தண்டனைதான் இரண்டு வருடமும் ஒரு லட்சமும், அதுவும் 26 ஆண்டுகள் கழித்து.


இந்தத் தீர்ப்பும் கூட கீழ்நீதிமன்றம் தான் அளித்துள்ளது. மேல் முறையீட்டிற்கு அனுமதியும் உள்ளது, இனி அவர்கள் உயர்நீதி, உச்சநீதி என்று பணத்தால் பறந்து, எந்தச் சொகுசையும் விட்டுவைக்காமல் வாழ்ந்து செத்தும் விடுவார்கள், வழக்கு மட்டும் தூங்கிக் கொண்டிருக்கும். ஏன் இப்படிப் பிறந்தோம்? என்று காரணம் தெரியாமல் இன்றும் ஊனங்களுடன் பிறக்கும் ஆயிரக்கணக்கான குழந்தைகள் குறித்து எந்த வித உறுத்தலும் இல்லாமல் கழிப்பறைக் காகிதங்களை வீசுவதைப்போல் பணத்தை வீசிவிட்டு நகர்ந்து செல்ல அனுமதித்திருக்கும் இந்த அரசையும் அதன் நீதியையும் என்ன செய்வது?


சிலர் சொல்கிறார்கள். நடந்தது விபத்து, அவர்கள் நிர்வாகிகள் எனவே அவர்களை தண்டித்தது தவறு. ஒரு விதவைத்தாய், நூறைத்தாண்டிய மாணவர்கள் படிக்கும் பள்ளி, மதிய உணவை உண்ட ஐம்பதுபேருக்கு வாந்தி மயக்கம். பொறுப்பை உணராமல் சமையல் செய்து விட்டதாய் நீக்கப்பட்டுவிட, ஆறு ஆண்டுகள் கடந்த பின்னும் தன்னை மீண்டும் வேலையில் சேர்த்துக்கொள்ளுமாறு கெஞ்சிக்கொண்டிருக்கிறாள். பணிப்பொறுப்பில் இரண்டும் ஒன்றா? பாதிப்பில் இரண்டும் ஒன்றா? ஆனால் தண்டனை….? 1984 டிசம்பர் 3 அதிகாலையில் நடந்தது விபத்தல்ல. திட்டமிட்டு செய்யப்படவில்லை என்றாலும் அதை விபத்து என்று குறுக்கிவிடமுடியாது. ஏனென்றால் அது அலட்சியத்தால் விளைந்தது. 1982 ஆம் ஆண்டிலேயே சிறிய கசிவால் வேலைசெய்த ஊழியர்கள் சிலர் இறந்துவிட அமெரிக்காவிலிருந்து வந்த பாதுகாப்புக்கான உயர்மட்டக்குழு பரிந்துரைத்த பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள் எதுவும் செயல்படுத்தப்படவில்லை. எனவே இந்த நிர்வாகிகளின் அலட்சியத்தினாலேயே அந்த விபத்து நடந்திருக்கிறது.


இவ்வளவு கோரமான ஒரு விபத்து நடந்து 26 ஆண்டுகள் கடந்த பின்னும் அதில் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கான நிவாரணம் இன்னும் முறையாக வழங்கப்படவில்லை. உயிரிழந்தவர்களுக்கு ஒரு லட்ச ரூபாயும் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு 25000 ரூபயும் என்று அறிவிக்கப்பட்ட நிவாரணத்தொகையும் அறைகுறையாக இழுத்தடிக்கப்பட; பாதிக்கப்பட்டவர்கள் கடந்த ஏப்ரலில் டில்லி சென்று தொடர் போராட்டங்களை அறிவித்தனர். அரசோ போலீஸை ஏவி விட்டு காமன் வெல்த் விளையாட்டுப்போட்டிகள் நடைபெறவிருப்பதால் தொடர்போராட்டங்களை அனுமதிக்க முடியாது என்று விரட்டியடித்தது. இந்த வழக்கு குறித்தவற்றில் அரசு திட்டமிட்டே மக்களை வஞ்சித்து வந்திருக்கிறது. இந்த விபத்தின் முக்கிய குற்றவாளியான வாரன் ராபர்ட் ஆண்டர்சன் எனும் யூனியன் கார்பைடு தலைமை நிர்வாகியை சர்வ அலட்சியமாக தப்பிக்க விட்டது. 25000 ரூபாயை பிணையத்தொகையாக பெற்றுக்கொண்டு அமெரிக்கா சென்றுவர அனுமதித்து தன் எஜமான விசுவாசத்தை காண்பித்தது நீதி மன்றம். போனவன் திரும்பிவரவில்லை, பின்னர் தேடப்படும் குற்றவாளியாக அறிவித்து கிச்சுகிச்சு மூட்டியது நீதிமன்றம். வாஷிங்டனுக்கு அருகிலுள்ள தீவில் இருப்பதாக பத்திரிக்கைகள் அம்பலப்படுத்தியும் அவனை பிடித்துக்கொண்டுவர எந்த நடவடிக்கையையும் அரசு செய்யவில்லை.


இதுபோன்ற தொழிற்சாலைகள் மக்கள் நலனுக்கு ஊறு விளைவிப்பவை என்பதால் தான் அமெரிக்கா போன்ற நாடுகளிலிருந்து விலக்கப்பட்டு இந்தியா போன்ற மூன்றாம் உலக நாடுகளின் தலையில் கட்டப்படுகின்றன. நாமும் வேலைவாய்ப்பை வழங்குவதாக தலையில் தாங்க தயாராய் இருக்கிறோம். ஆனால் அவற்றில் மெய்யாக நடப்பது என்ன? மருத்துவக்கழிவுகள் என்ற பெயரில் அணுக்கழிவுகளை இந்தியப் பெருங்கடலில் கொட்டுகிறது அமெரிக்கா, மன்மோகன் அரசோ வாலாட்டிக்கொண்டிருக்கிறது. யூனியன் கார்பைடு தொழிற்சாலையில் பூச்சிக்கொல்லிக்கான ஆய்வுகள் செய்வதாக அனுமதி பெற்றிருக்கிறது. ஆனால் மெதைல் ஐசோ சயனைட் போன்ற வாயுக்கள் வெளியேறுமளவுக்கு அங்கு நடந்தது என்ன? என்று எழுப்பப்பட்ட ஐயங்களையெல்லாம் அரசு சட்டை செய்யவே இல்லை. அங்கு இந்தியாவின் அனுமதியுடனேயே ரசாயண ஆயுதங்கள் பற்றிய ஆய்வுகள் நடந்திருக்கவேண்டும் எனும் ஐயம் தீர்க்கப்படாமலேயே உள்ளது.


இந்திய நீதிமன்ற நடைமுறையை பொருத்தவரை, இயற்றப்பட்ட சட்டங்களின் வழி நின்று வாதப் பிரதிவாதங்களின் அடிப்படையில் தீர்ப்பு வழங்கப்படுவதாக கூறுவார்கள். இந்த வழக்கில், கீழ்மட்ட நீதிமன்றங்களிலேயே 26 ஆண்டுகள் கழிக்கப்பட்டது, என்றாலும் பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளில் எந்தக்குறையும் இல்லை எனும் வாதத்தை முறியடிக்க எந்த முனைப்பும் காட்டாமல் முக்கியமான காரணத்தை நீர்த்துப்போகச்செய்ய துணை செய்தது அரசுத்தரப்பு. என்றாலும் அமெரிக்க முதலாளிகளுக்கு ஒரு குறியீடாக காட்டவேண்டும் என்பதற்காகவே, வரைவு நிலையிலிருக்கும் ஒரு சட்ட மசோதாவின் அடிப்படையில் இந்தத் தீர்ப்பு தயாரிக்கப்பட்டிருக்கிறது.


அமெரிக்காவுடனான அணுசக்தி ஒப்பந்தம் ஏற்பட்டு ஆண்டுகள் கடந்தும் முதலீடுகள் எதுவும் வந்து கொட்டப்படவில்லை இங்கு. ஏனென்றால் இந்தியாவின் விபத்துகள் குறித்த சட்டம் அமெரிக்க முதலாளிகளை பாதிக்கும் விதத்தில் இருக்கிறதாம். அதனால் அதை நீக்குங்கள் பிறகு வருகிறோம் என்று சொல்லிவிட்டார்கள். அதற்காக தயரிக்கப்பட்டதுதான் அணுமின் எரிசக்தி பாதிப்புச்சட்டம். இதன் படை அணுவிபத்து நடந்தால் 500 கோடி மட்டும் முதலாளிகள் செலுத்திவிட்டு சென்றுவிடலாம், வழக்குகள் எதுவும் கிடையாது என்பது தான் அந்தச் சட்டம். ஆனால் இதுபோன்ற சட்டம் எதுவும் இல்லாமலேயே யூனியன் கார்பைடு நிர்வாகத்திற்கு எதிராக அரசு ஒன்றையும் கிழித்துவிடவில்லை. பேருக்கு யூனியன் கார்பைடு நிறுவனத்திற்கு எதிராக வழக்குகள் பதியப்பட்டது, அவ்வளவுதான் அதைத்தாண்டி எதுவும் நடைபெற்றுவிடவில்லை. அமெரிக்காவிலிருக்கும் வாரன் ஆண்டர்சனை இங்கு கொண்டுவர எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கப்படவில்லை. 1989ல் இழப்பீடாக வழங்கப்பட்ட சில நூறு கோடி இதைத்தாண்டி வேறு எதுவும் நடந்துவிடவில்லை என்றாலும் அதையே சட்டபூர்வமாக கேட்டிருக்கிறார்கள். அதற்கு சட்ட முன்வரைவை தயாரித்து நாடாளுமன்றத்தில் வைக்க நல்ல நாளுக்காக காத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அதற்கு முன்னோட்டமாக எங்கள் தீர்ப்புகள் எப்படி இருக்கும் என்பதை கோடி காட்டியிருக்கிறார்கள்.


ஜனநாயகம், மக்களாட்சி எனும் போலித்திரைகள் கூட தற்போது இவர்களுக்கு தேவைப்படவில்லை என்பதையே இவைகள் நமக்கு உணர்த்துகின்றன. மக்கள் செத்தாலும் பரவாயில்லை அவர்களின் லாப விகிதம் மட்டும் குறைந்துவிடக்கூடாது என்பதிலேயே அரசுக்கு அக்கரை. மக்கள் புதையுண்டௌ எத்தனை ஆண்டுகள் கடந்தாலும் அவர்களுக்கு எந்தப் பங்கமும் வந்துவிடக்கூடாது என்பதிலேயே அரசுக்கு குறி. இந்தக் கருப்பாடுகளையும், கருப்புச்சட்டங்களையும் இன்னும் எவ்வளவு காலம் பொருத்துக்கொண்டிருக்கப்போகிறோம் எனும் கேள்வியைத்தான் இத்தீர்ப்பின் மூலம் நம் முன் நெட்டித்தள்ளியிருக்கிறார்கள். பதில் சொல்ல முன்வாருங்கள்.

தொடர்புடைய இடுகை

முதலாளிகளின் லாபத்திற்கு முன் மக்களின் உயிர் தூசு: பயங்கரவாதிகளின் சட்டம்

%d bloggers like this: