தீர்ப்பும் கருப்பு, சட்டமும் கருப்பு: வெளுக்கப்போவது யார்?


இறந்துவிட்ட ஒருவரைத்தவிர மீதி எழுவருக்கும் இரண்டாண்டு சிறைத்தண்டனையும் ஒரு லட்சம் அபராதமும் என்பது ஒரு தீர்ப்பின் மூலம் தரப்பட்ட தண்டனை. தீர்ப்பின் பிறகு சிறையில் அடைக்கப்பட்டார்களா? பணத்தைக் கட்டி பிணை வாங்கிக்கொண்டு வீடு திரும்பி விட்டார்கள். சரி, இவர்கள் செய்த குற்றம் என்ன? உடனடியாக 3000 பேர் தொடந்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ஏறத்தாழ 25000 பேரின் மரணத்திற்கும்; உடனடியாக 1.5 லட்சம் பேர் தொடர்ந்து இன்றுவரை ஏராளமானோர் பாதிப்படைந்தும் வருவதற்கு காரணமான, உலகின் மிக மோசமான விசவாயு விபத்தான போபால் யூனியன் கார்பைடு ஆலையின் நிர்வாகிகள். அதாவது 28000 பேரின் மரணத்திற்கும், லட்சக்கணக்கானோர் இன்றும் பாதிக்கப்பட்டுவருவதற்குமான தண்டனைதான் இரண்டு வருடமும் ஒரு லட்சமும், அதுவும் 26 ஆண்டுகள் கழித்து.


இந்தத் தீர்ப்பும் கூட கீழ்நீதிமன்றம் தான் அளித்துள்ளது. மேல் முறையீட்டிற்கு அனுமதியும் உள்ளது, இனி அவர்கள் உயர்நீதி, உச்சநீதி என்று பணத்தால் பறந்து, எந்தச் சொகுசையும் விட்டுவைக்காமல் வாழ்ந்து செத்தும் விடுவார்கள், வழக்கு மட்டும் தூங்கிக் கொண்டிருக்கும். ஏன் இப்படிப் பிறந்தோம்? என்று காரணம் தெரியாமல் இன்றும் ஊனங்களுடன் பிறக்கும் ஆயிரக்கணக்கான குழந்தைகள் குறித்து எந்த வித உறுத்தலும் இல்லாமல் கழிப்பறைக் காகிதங்களை வீசுவதைப்போல் பணத்தை வீசிவிட்டு நகர்ந்து செல்ல அனுமதித்திருக்கும் இந்த அரசையும் அதன் நீதியையும் என்ன செய்வது?


சிலர் சொல்கிறார்கள். நடந்தது விபத்து, அவர்கள் நிர்வாகிகள் எனவே அவர்களை தண்டித்தது தவறு. ஒரு விதவைத்தாய், நூறைத்தாண்டிய மாணவர்கள் படிக்கும் பள்ளி, மதிய உணவை உண்ட ஐம்பதுபேருக்கு வாந்தி மயக்கம். பொறுப்பை உணராமல் சமையல் செய்து விட்டதாய் நீக்கப்பட்டுவிட, ஆறு ஆண்டுகள் கடந்த பின்னும் தன்னை மீண்டும் வேலையில் சேர்த்துக்கொள்ளுமாறு கெஞ்சிக்கொண்டிருக்கிறாள். பணிப்பொறுப்பில் இரண்டும் ஒன்றா? பாதிப்பில் இரண்டும் ஒன்றா? ஆனால் தண்டனை….? 1984 டிசம்பர் 3 அதிகாலையில் நடந்தது விபத்தல்ல. திட்டமிட்டு செய்யப்படவில்லை என்றாலும் அதை விபத்து என்று குறுக்கிவிடமுடியாது. ஏனென்றால் அது அலட்சியத்தால் விளைந்தது. 1982 ஆம் ஆண்டிலேயே சிறிய கசிவால் வேலைசெய்த ஊழியர்கள் சிலர் இறந்துவிட அமெரிக்காவிலிருந்து வந்த பாதுகாப்புக்கான உயர்மட்டக்குழு பரிந்துரைத்த பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள் எதுவும் செயல்படுத்தப்படவில்லை. எனவே இந்த நிர்வாகிகளின் அலட்சியத்தினாலேயே அந்த விபத்து நடந்திருக்கிறது.


இவ்வளவு கோரமான ஒரு விபத்து நடந்து 26 ஆண்டுகள் கடந்த பின்னும் அதில் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கான நிவாரணம் இன்னும் முறையாக வழங்கப்படவில்லை. உயிரிழந்தவர்களுக்கு ஒரு லட்ச ரூபாயும் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு 25000 ரூபயும் என்று அறிவிக்கப்பட்ட நிவாரணத்தொகையும் அறைகுறையாக இழுத்தடிக்கப்பட; பாதிக்கப்பட்டவர்கள் கடந்த ஏப்ரலில் டில்லி சென்று தொடர் போராட்டங்களை அறிவித்தனர். அரசோ போலீஸை ஏவி விட்டு காமன் வெல்த் விளையாட்டுப்போட்டிகள் நடைபெறவிருப்பதால் தொடர்போராட்டங்களை அனுமதிக்க முடியாது என்று விரட்டியடித்தது. இந்த வழக்கு குறித்தவற்றில் அரசு திட்டமிட்டே மக்களை வஞ்சித்து வந்திருக்கிறது. இந்த விபத்தின் முக்கிய குற்றவாளியான வாரன் ராபர்ட் ஆண்டர்சன் எனும் யூனியன் கார்பைடு தலைமை நிர்வாகியை சர்வ அலட்சியமாக தப்பிக்க விட்டது. 25000 ரூபாயை பிணையத்தொகையாக பெற்றுக்கொண்டு அமெரிக்கா சென்றுவர அனுமதித்து தன் எஜமான விசுவாசத்தை காண்பித்தது நீதி மன்றம். போனவன் திரும்பிவரவில்லை, பின்னர் தேடப்படும் குற்றவாளியாக அறிவித்து கிச்சுகிச்சு மூட்டியது நீதிமன்றம். வாஷிங்டனுக்கு அருகிலுள்ள தீவில் இருப்பதாக பத்திரிக்கைகள் அம்பலப்படுத்தியும் அவனை பிடித்துக்கொண்டுவர எந்த நடவடிக்கையையும் அரசு செய்யவில்லை.


இதுபோன்ற தொழிற்சாலைகள் மக்கள் நலனுக்கு ஊறு விளைவிப்பவை என்பதால் தான் அமெரிக்கா போன்ற நாடுகளிலிருந்து விலக்கப்பட்டு இந்தியா போன்ற மூன்றாம் உலக நாடுகளின் தலையில் கட்டப்படுகின்றன. நாமும் வேலைவாய்ப்பை வழங்குவதாக தலையில் தாங்க தயாராய் இருக்கிறோம். ஆனால் அவற்றில் மெய்யாக நடப்பது என்ன? மருத்துவக்கழிவுகள் என்ற பெயரில் அணுக்கழிவுகளை இந்தியப் பெருங்கடலில் கொட்டுகிறது அமெரிக்கா, மன்மோகன் அரசோ வாலாட்டிக்கொண்டிருக்கிறது. யூனியன் கார்பைடு தொழிற்சாலையில் பூச்சிக்கொல்லிக்கான ஆய்வுகள் செய்வதாக அனுமதி பெற்றிருக்கிறது. ஆனால் மெதைல் ஐசோ சயனைட் போன்ற வாயுக்கள் வெளியேறுமளவுக்கு அங்கு நடந்தது என்ன? என்று எழுப்பப்பட்ட ஐயங்களையெல்லாம் அரசு சட்டை செய்யவே இல்லை. அங்கு இந்தியாவின் அனுமதியுடனேயே ரசாயண ஆயுதங்கள் பற்றிய ஆய்வுகள் நடந்திருக்கவேண்டும் எனும் ஐயம் தீர்க்கப்படாமலேயே உள்ளது.


இந்திய நீதிமன்ற நடைமுறையை பொருத்தவரை, இயற்றப்பட்ட சட்டங்களின் வழி நின்று வாதப் பிரதிவாதங்களின் அடிப்படையில் தீர்ப்பு வழங்கப்படுவதாக கூறுவார்கள். இந்த வழக்கில், கீழ்மட்ட நீதிமன்றங்களிலேயே 26 ஆண்டுகள் கழிக்கப்பட்டது, என்றாலும் பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளில் எந்தக்குறையும் இல்லை எனும் வாதத்தை முறியடிக்க எந்த முனைப்பும் காட்டாமல் முக்கியமான காரணத்தை நீர்த்துப்போகச்செய்ய துணை செய்தது அரசுத்தரப்பு. என்றாலும் அமெரிக்க முதலாளிகளுக்கு ஒரு குறியீடாக காட்டவேண்டும் என்பதற்காகவே, வரைவு நிலையிலிருக்கும் ஒரு சட்ட மசோதாவின் அடிப்படையில் இந்தத் தீர்ப்பு தயாரிக்கப்பட்டிருக்கிறது.


அமெரிக்காவுடனான அணுசக்தி ஒப்பந்தம் ஏற்பட்டு ஆண்டுகள் கடந்தும் முதலீடுகள் எதுவும் வந்து கொட்டப்படவில்லை இங்கு. ஏனென்றால் இந்தியாவின் விபத்துகள் குறித்த சட்டம் அமெரிக்க முதலாளிகளை பாதிக்கும் விதத்தில் இருக்கிறதாம். அதனால் அதை நீக்குங்கள் பிறகு வருகிறோம் என்று சொல்லிவிட்டார்கள். அதற்காக தயரிக்கப்பட்டதுதான் அணுமின் எரிசக்தி பாதிப்புச்சட்டம். இதன் படை அணுவிபத்து நடந்தால் 500 கோடி மட்டும் முதலாளிகள் செலுத்திவிட்டு சென்றுவிடலாம், வழக்குகள் எதுவும் கிடையாது என்பது தான் அந்தச் சட்டம். ஆனால் இதுபோன்ற சட்டம் எதுவும் இல்லாமலேயே யூனியன் கார்பைடு நிர்வாகத்திற்கு எதிராக அரசு ஒன்றையும் கிழித்துவிடவில்லை. பேருக்கு யூனியன் கார்பைடு நிறுவனத்திற்கு எதிராக வழக்குகள் பதியப்பட்டது, அவ்வளவுதான் அதைத்தாண்டி எதுவும் நடைபெற்றுவிடவில்லை. அமெரிக்காவிலிருக்கும் வாரன் ஆண்டர்சனை இங்கு கொண்டுவர எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கப்படவில்லை. 1989ல் இழப்பீடாக வழங்கப்பட்ட சில நூறு கோடி இதைத்தாண்டி வேறு எதுவும் நடந்துவிடவில்லை என்றாலும் அதையே சட்டபூர்வமாக கேட்டிருக்கிறார்கள். அதற்கு சட்ட முன்வரைவை தயாரித்து நாடாளுமன்றத்தில் வைக்க நல்ல நாளுக்காக காத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அதற்கு முன்னோட்டமாக எங்கள் தீர்ப்புகள் எப்படி இருக்கும் என்பதை கோடி காட்டியிருக்கிறார்கள்.


ஜனநாயகம், மக்களாட்சி எனும் போலித்திரைகள் கூட தற்போது இவர்களுக்கு தேவைப்படவில்லை என்பதையே இவைகள் நமக்கு உணர்த்துகின்றன. மக்கள் செத்தாலும் பரவாயில்லை அவர்களின் லாப விகிதம் மட்டும் குறைந்துவிடக்கூடாது என்பதிலேயே அரசுக்கு அக்கரை. மக்கள் புதையுண்டௌ எத்தனை ஆண்டுகள் கடந்தாலும் அவர்களுக்கு எந்தப் பங்கமும் வந்துவிடக்கூடாது என்பதிலேயே அரசுக்கு குறி. இந்தக் கருப்பாடுகளையும், கருப்புச்சட்டங்களையும் இன்னும் எவ்வளவு காலம் பொருத்துக்கொண்டிருக்கப்போகிறோம் எனும் கேள்வியைத்தான் இத்தீர்ப்பின் மூலம் நம் முன் நெட்டித்தள்ளியிருக்கிறார்கள். பதில் சொல்ல முன்வாருங்கள்.

தொடர்புடைய இடுகை

முதலாளிகளின் லாபத்திற்கு முன் மக்களின் உயிர் தூசு: பயங்கரவாதிகளின் சட்டம்

%d bloggers like this: