வாச்சாத்தியைக் குதறிய வெறிநாய்களை 19 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு கட்டிப்போட உத்தரவு

மறந்து போய்விட்ட வாச்சாத்தி வழக்கு கடந்த சில நாட்களாக மீண்டும் வலம் வரத் தொடங்கியிருக்கிறது. இரண்டு நாட்களுக்கு முன்னதாகவே வழங்கப்பட்டிருக்க வேண்டிய தீர்ப்பு குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களில் சிலர் வரவில்லை என்பதால் மேலும் இரண்டு நாட்கள் தள்ளிவைக்கப்பட்டது.  தீர்ப்பை கேட்கத் திரண்டிருந்த வாச்சாத்தி மக்களில் ஒருவர் கூறினார், “இருபது ஆண்டுகள் காத்திருந்து விட்டோம் இரண்டு நாட்கள் காத்திருப்பதில் ஒன்றும் பிரச்சனையில்லை” இத்தனை ஆண்டுகள் கடந்து வந்தாலும் அனைவரையும் குற்றவாளிகள் என அறிவித்திருப்பதில் பலர் அமைதி கொள்ளலாம். ஆனால் இந்த தீர்ப்பில் எடுத்துக் கொள்ளப்பட வேண்டிய முதன்மையான அம்சம் தவிர்க்கப்பட்டிருக்கிறது என்பதே உண்மை.

அய்யா ஆட்சியில் செய்ததை அம்மா நீக்குவதும்,  அம்மா ஆட்சியில் செய்ததை அய்யா நீக்குவதும் இங்கு வழக்கமானது. ஆனால் 1992ல் அம்மா ஆட்சியில் நடந்த இந்தக் கோரத்தை மறைக்கவும், வழக்கை நீர்த்துப் போகச் செய்யவும் அம்மாவும் அய்யாவும் ஒற்றுமையாய் செயல்பட்டிருக்கிறார்கள்.  அதிகாரவர்க்கமும் ஆட்சியாளர்களும் ஒன்றாய் கைகோர்த்து மக்கள் மீது பாய்ந்து பிராண்டுவது தான் ஆட்சியாக, நிர்வாகமாக, அரசியலாக பய்ணப்பட்டு வந்திருக்கிறது.  நீதிமன்றத்தில் புகுந்து கொலைவெறித் தாக்குதல் நடத்துவதென்றாலும், பரமக்குடியில் தாண்டவமாடுவது என்றாலும், நிகழ்வுகள் வேறாக இருந்தாலும், ஆட்சியாளர்கள் வேறாக இருந்தாலும் நோக்கம் ஒன்றுதான். அரசை எதிர்ப்பவர்கள் தீவிரவாதிகள் தான்.  இதுதான் வாச்சாத்தியிலும் நடந்திருக்கிறது எனும் போது, அம்மாவாக இருந்தாலும், அய்யாவாக இருந்தாலும் ஒன்றுதான்.

தொன்னூறுகளில், வீரப்பன், சந்தன மரம் போன்ற சொற்களெல்லாம் நாளும் உச்சரிக்கும் சொற்களாக இருந்தன.  காடுகளில் மறைந்து திரிந்த வீரப்பன் எனும் கொள்ளையனுக்கு கோடிகோடியாய் கொட்டிக் கொடுக்கும் சந்தன மரக் கடத்தலும், யானைத் தந்தங்களும் ஏன் தேவைப்பட்டது? எனும் கேள்வி எழுப்பப்படாமலேயே அவனை திட்டமிட்டுக் கொன்றதுடன் முடிந்துவிட்டது. பழங்குடி மக்கள் காடுகளில் இருந்தவரை வீரப்பன்கள் உருவாகவில்லை.  காடுகளின் ஓர் அங்கமாகவே இருந்த பழங்குடியினர் காடுகளை விட்டு துரத்தப்பட்டது தான் வீரப்பன்களுக்கு பலனில்லாத்போதும் வீரப்பன்களை உருவாக்கியது.

47ல் 40 நூற்றுமேனியாக இருந்த காடுகள் வனத்துறையின் கட்டுப்பாட்டிற்கு வந்ததும் 17 நூற்றுமேனியாக சுருங்கிப் போனது.  வாச்சாத்தியும் இதனுடன் இணைந்தது தான். தர்மபுரி மாவட்டத்தின் சித்தேரி மலையடிவாரத்தில் இருப்பது தான் வாச்சாத்தி கிராமம். விவசாயமும், காடுகளில் சுள்ளி பொறுக்குதலும், கூலி வேலையுமே அந்த பழங்குடிகளின் வாழ்வாதாரம்.  இவர்களைத்தான் சித்தேரி காடுகளின் சந்தன மரங்களை வெட்டிக் கடத்த வனத்துறையினரும் காவல் துறையினரும் பயன்படுத்தியிருக்கிறார்கள்.  பணம் அதிகமாக கிடைத்தாலும் நமக்கு இது பிரச்சனையை ஏற்படுத்தும் என்பதை உணர்ந்த அவர்கள் ஒரு கட்டத்தில் மரத்தை வெட்டிக் கடத்த மறுக்கிறார்கள். 1992 ஜூன் 19 ல் வனத்துறையினர் சமாதானம் பேச ஊருக்குள் செல்கிறார்கள் என்றாலும் மக்கள் உறுதியாக மறுத்துவிடவே, மறுநாள் ஜூன் 20ம் தேதி வாச்சாத்தி மக்கள் சந்தன மரத்தை கடத்துவதாக தகவல் கிடைத்திருப்பதாகவும், சோதனை போடும் அதிகாரத்துடன் வந்திருப்பதாகவும் கூறிக் கொண்டு வனத்துறை, வருவாய்த்துறை, காவல் துறை மூன்றும் வாச்சாத்தியை சுற்றி வளைக்கிறது.

அன்றிலிருந்து மூன்று நாட்கள் வாச்சாத்தி அவர்களின் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கிறது.  அனைவரையும் ஒன்று திரட்டி ஒரே இடத்திற்கு கொண்டு வந்தார்கள். ஆண்கள், பெண்கள் குழந்தைகள் என்ற பேதமின்றி அனைவரும் அடித்து நொறுக்கப்பட்டார்கள். சேமித்து வைத்திருந்த தானியங்கள் வீதிகளில் கொட்டப்பட்டன.  சேர்த்து வைத்திருந்த பணம், தங்கம் போன்றவை திருடப்பட்டன.  குடிநீர் கிணற்றில் பெட்ரோலும், மண்ணெண்ணையும் கலந்து பாழக்கப்பட்டது.  ஆண்களை நிர்வாணப்படுத்தி ஒருவர் சிறுநீரை மற்றவர் குடிக்குமாறு துன்புறுத்தப்பட்டனர். எல்லாவற்றுகும் மேலாக 18 பெண்கள் கூட்டாக வன்புணர்ச்சி செய்யப்பட்டார்கள். அவர்களின் ஆடு கோழிகளை அடித்து சாப்பிட்டு விட்டு அமைதியாக சந்தனக் கட்டைகளை அடுக்கிவைத்து அதன் முன் ஊர் மக்களை நிறுத்தி புகைப்படம் எடுத்துக் கொண்டு வன்புணர்ச்சி செய்யப்பட்ட 18 பெண்கள் உட்பட 90 பெண்களையும், 15 ஆண்களையும்,  28 குழந்தைகளையும் கைது செய்து அழைத்துக் கொண்டு அந்த அரச பயங்கரவாத வெறிநாய்கள் வெளியேறிபோது 34 பேர் கொல்லப்பட்டிருந்தனர், 28 பேர் படுகாயம் அடைந்திருந்தனர்.

ஜூலை ஏழு வரை இப்படி ஒன்று நிகழ்ந்ததாக யாருக்கும் தெரியாது.  தமிழ்நாடு மலைவாழ் மக்கள் சங்கத்தின் மூலமாக அறைகுறையாக செய்திகள் வெளிவருகிறது.  அன்றைய சட்டமன்ற உறுப்பினர் அண்ணாமலை அரூர் காவல் நிலையத்தில் இது குறித்து புகார் கொடுக்க புகார் பதிவு செய்யப்படவே இல்லை.  பழங்குடி மக்கள் சங்க பொதுச் செயலாளர் சண்முகம் தலைமையில் நீதிமன்றத்தில் மனு தாக்கல் செய்யப்பட்டு இது குறித்து விசாரணை கமிசன் அமைத்து அறிக்கை தாக்கல் செய்யுமாறு நீதிமன்றம் அரசைப் பணித்தது.  இதனால் பழங்குடியினர் நல ஆணையத்தின் தென் மண்டல ஆணையாளர் பாமதி தலைமையிலான குழுவினர் விசாரணை நடத்தி நீதி மன்றத்திடம் அறிக்கை சமர்ப்பித்த பிறகே நீதி மன்றம் வழக்கை பதிவு செய்யுமாறு ஆணையிட்டது. ஆனாலும் வழக்கை நடத்தவே வாச்சாத்தி மக்கள் பல்வேறு போராட்டங்களை நடத்த வேண்டியிருந்தது.  தமிழ்நாடு காவல்துறை வழக்கை நீர்த்துப்போக வைக்கும் முயற்சிகளில் இறங்க சிபிஐ விசாரிக்க வேண்டுமென்று போராடினார்கள்.  கிருஷ்ணகிரி நீதி மன்றத்திற்கும் தர்மபுரி அமைர்வு நீதிமன்றத்திற்கும் மாற்றி மாற்றி இந்த வழக்கு பந்தாடப்பட்டது, மட்டுமல்லாது, இந்த வழக்கை விசாரித்த நீதிபதிகளும் தொடர்ந்து மாற்றப்பட்டனர். ஆனாலும் பாதிக்கப்பட்ட வாச்சாத்தி மக்கள் ஒவ்வொருமுறை நீதிபதி மாறும் போதும் தங்கள் கூலி வேலை செய்தே வாழமுடியும் என்ற நிலையிலும் தயங்காமல் வந்து நடந்ததைக் கூறி போராடினார்கள்.  அதிகாரிகள் தரப்பிலிருந்து வழக்கை இழுத்தடிக்கும் அத்தனை முயற்சிகளையும் எதிர்கொண்டே இந்த தீர்ப்பு வந்திருக்கிறது.

 

12 பேருக்கு 10 ஆண்டுகள் கடுங்காவல் தண்டனையும், 5 பேருக்கு 7 ஆண்டுகள் கடுங்காவல் தண்டனையும்

269 நபர்களில், வழக்கு நடந்து கொண்டிருக்கும் போதே மரணமடைந்து விட்ட 54 பேர் தவிர ஏனையவர்களுக்கு அவரவர் மீதான குற்றச்சாட்டுகளின் அடிப்படையில் அதிகபட்சமாக 3 ஆண்டுகளும், குறைந்தபட்சமாக 9 மாதங்களும் கடுங்காவல் தண்டனை விதித்து தருமபுரி மாவட்ட அமர்வு நீதிமன்ற நீதிபதி எஸ். குமரகுரு தீர்ப்பளித்திருக்கிறார். குற்றம் சாட்டப்பட்ட அனைவரையும் குற்றவாளிகள் என தீர்ப்பளித்து தண்டனை அறிவிக்கப்பட்டிருந்தாலும், பத்து ஆண்டு, ஏழு ஆண்டு கடுங்காவல் தண்டனை விதிக்கப்பட்ட17 பேர் மட்டுமே சிறையில் அடைக்கப் பட்டிருக்கிறார்கள்.  மீதமுள்ள 198 பேருக்கும் 3 ஆண்டுகளுக்கு குறைவான தண்டனை என்பதால் பிணை வழங்கப்பட்டு வெளியில் விடப்பட்டுள்ளார்கள்.

அனைவரும் தண்டனை அடைந்து விட்டனர் என்பதோடு முடிந்துவிடும் விசயமல்ல இது. இப்போது வழங்கப்பட்டிருக்கும் தண்டனை அவர்கள் செய்த வன்கொடுமைக்கும், வன்புணர்ச்சிக்கும், தாகுதலுக்கும் அளிக்கப்பட்டிருக்கிறது. இதன் மூலம் திடீரென அவர்கள் ஊருக்குள் புகுந்து அத்துமீறி நடந்திருப்பது உறுதி செய்யப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால் முக்கியமான கேள்வியே அவர்கள் அதை ஏன் செய்தார்கள் என்பது. அதை நீதிமன்றம் கண்டு கொள்ளாமல் விட்டிருக்கிறது.  அதாவது, அந்த பழங்குடி மக்கள் சந்தன மரம் கடத்தினார்கள், அதை தடுக்கப் போன அதிகாரிகள் கொஞ்சம் வரம்பு கடந்து விட்டார்கள் அவ்வளவு தான். இது தான் நீதி மன்றத்தின் பார்வை. இவ்வளவு பெரிய அநீதி நடந்திருக்கிறது என்பதை விசாரிக்கும் போது இது ஏன் நடந்தது எனும் கேள்வியே எழாமல் தண்டனையளிக்க முடியும் என்றால், அந்த மக்களைப் பற்றி நீதி மன்றத்தின் பார்வை என்ன?  சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தில் இந்த வழக்கை சிபிஐ எடுத்து நடத்தக் கோரும் மனுவை தள்ளுபடி செய்த நீதிபதி பத்மினி ஜோசுதுரை சொன்ன காரணம் ”பொறுப்புள்ள அரசு அதிகாரிகள் இதுபோன்ற நடந்திருக்க வாய்ப்பில்லை“ என்பது.  இரண்டு நீதிபதிகளின் பார்வையிலும் பெரிய வித்தியாசம் ஒன்றுமில்லை.  தொடக்கத்தில் இது மக்கள் கவனத்திற்கு செல்லாது எனும் நிலையில் பொறுப்புள்ள அதிகாரிகள் இப்படி நடக்கமாட்டார்கள் என்று கூறிய நீதிபதி, எல்லா ஆதாரங்களும் அம்பலப்பட்டுவிட்ட நிலையில் வேறு வழியின்றி இன்னொரு நீதிபதி தண்டனை அளித்திருக்கிறார்.

அரசு அதிகாரிகளின் அரசின் குணமாகவே இது இருக்கிறது. மக்களைப்பற்றி யாதொரு கவலையும் இன்றி நாட்டின் வளங்களை கொள்கை ரீதியிலும் தனிப்பட்ட முறையிலும் தனியாருக்கு வாரிக் கொடுப்பது.  அதற்கு உடன்பட மறுத்தாலோ, எதிர்த்தாலோ தீவிரவாத முத்திரை குத்தி பசுமை வேட்டை போல இராணுவத்தை ஏவி கொன்றொழிப்பது, அல்லது போலி மோதல் கொலைகளில் சுட்டுக் கொல்வது. வாச்சாத்தி போல வெகுசில வழக்குகளிலேயே உண்மை வெளிவருகிறது. ஏனையவைகளில் தேசபக்தி முழக்கங்களில் குளிக்க வைத்து ஊடகங்கள் மக்களின் எதிர்ப்புணர்வில் மஞ்சள் பூசி விடுகின்றன.

என்ன சூழலில் நாம் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம் என்பதை மக்களுக்கு உணர்த்துவதற்கும், ஒன்றிணைந்து போராடுவதைத் தவிர வேறு வழியில்லை என்பதை தெளிவிப்பதற்கும் மீண்டுமொரு வாய்ப்பாக இந்த வழக்கு வாய்த்திருக்கிறது.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

செங்கொடியல்ல இஸ்லாமே கற்பனைகளின் களம் 9

நுழைவாயில்

செங்கொடியல்ல இஸ்லாமே கற்பனைகளின் களம் 2

எடுத்துக் கொள்ளப்பட்ட நண்பர் இஹ்சாஸின் பதிவு

முன்குறிப்பு: இத்தொடரின் கடந்த கட்டுரையில் நண்பர் அம்பலப்படுத்துவதாக கூறியிருந்தார். இதுவரை செய்யவில்லை, அவரின் அம்பலப்படுத்தலுக்காக காத்திருக்கிறேன், எனக் குறிப்பிட்டிருந்தேன். தற்போது அவர் அம்பலப்படுத்துவதாக(!) கருதிக்கொண்டு ஒரு பதிவிட்டிருக்கிறார்.  அம்பலப்படுத்தல் என்றால் என்ன?  எனக்கு எதிராக எதை அவர் அம்பலப்படுத்தியிருக்கிறார்?  அம்பலப்படுத்தல் என்றால் நான் வெளிப்படுத்தாமல் மறைத்த ஒன்றை அவர் வெளிப்படுத்தி நான் அதை மறைத்திருக்கிறேன் என்பதை விளக்கினால் அது அம்பலப்படுத்தலாக கொள்ளப்படும்.  அவர் அழைத்ததை நான் மறைக்கவில்லை. அவருக்கு நான் பதிலளித்து விட்டதையும் குறிப்பிட்டிருக்கிறேன். மீண்டும், மீண்டும் அவர் அழைக்கவே அதற்கு பதிலளிக்காமல், வெளியிடாமல், கண்டு கொள்ளாமல் விட்டுவிட்டேன் என்பதையும் மறைக்கவில்லை, வெளிப்படையாக கூறியிருக்கிறேன். இப்போது நண்பர் அந்த மின்னஞ்சல் செய்திகளை பதிவாக இட்டிருக்கிறார். இதில் எதை நான் மறைத்திருக்கிறேன், எதை அவர் அம்பலப்படுத்தியிருக்கிறார் என்பது அவருக்கே வெளிச்சம்.

அந்தப் பதிவில் அவர் கூறியிருக்கும் இன்னொன்று, அவர் தொடர்ச்சியாக இப்படி அழைத்ததன் விளைவாகவே கடந்த பதிவை நேரடி விவாதம் குறித்து எழுதியிருப்பதாகவும், அது அவர் அழைப்புக்கு கிடைத்த வெற்றி என்றும் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். அவ்வாறல்ல, நண்பர் எந்த வரிசையில் எனக்கான மறுப்பை எழுதியிருக்கிறாரோ அந்த வரிசையிலேயே நான் இத்தொடரை எழுதி வருகிறேன். அந்த வரிசையில் அவர் எழுதிய நேரடி விவாதம் தொடர்பான இடுகை வந்ததால் அதற்கு பதிலெழுதியிருந்தேனேயன்றி, நண்பர் அழைத்திருக்கிறார் என்பதால் வரிசை மீறி அதை எடுத்துக் கொள்ளவில்லை.

இப்போது மட்டும் இதை வரிசை மீறி விளக்கமளிப்பதேன் என்றால், அதில் தனிப்பதிவாக இடுவதற்கான விசயம் ஒன்றும் இல்லை என்பதால் முன்குறிப்பாக தெரிவித்திருக்கிறேன், அவ்வளவு தான்.

 ****************************************

என்னுடைய ’இஸ்லாமே கற்பனைகளின் களம் 2’ பதிவில் இஸ்லாமியர்கள் மத அடிப்படையில் ஒன்றிணைவது எப்படி இந்துப் பாசிசங்களுக்கு உதவுகிறது என்பதை விரிவாக விளக்கியிருந்தேன்.  இதற்கு பதில் தருவதாக இருந்தால், நான் கூறியது தவறு என்பதை விளக்கி சரியானதாக அவர் கருதுவதை கூற வேண்டும். இதை நண்பர் செய்திருக்கிறாரா? குறைந்த பட்சம் நான் கூறியிருப்பதை பரிசீலனைக்கு எடுத்துக் கொள்ளக்கூட இல்லை. மாறாக மேலோட்டமாக எனக்கு நானே முரண்படுவதாக காட்டிக் கொண்டு, உளறுகிறேன்,  லாஜிக் இல்லை, பல்டி அடிக்கிறார், சுயநினைவோடுதான் எழுதினாரா? என்றெல்லாம் வார்த்தைகளைக் கொட்டியிருக்கிறார்.  ஆனாலும் பதிலெழுதுவதாய் காட்டிக்கொள்ள வேண்டும் என்பதால் இரண்டு கேள்விகளையும் கேட்டு வைத்திருக்கிறார்.

\\எதிரி இருந்தால்அழிக்குமே தவிர ஆக்காது! இஸ்லாமியர்கள் ஒண்றினைந்தால் அதைக்காட்டி இந்துக்களும்ஒண்றினந்த்துவிடுவார்களாம். இன்று இஸ்லாமியர்கள்ஒண்றினைந்திருக்கின்றனர்  அதனால் இந்துக்கள்ஒண்றிணைந்துவிட்டனரா?//\\பார்ப்பனியம் அனைத்து உழைக்கும் மக்களுக்கு  விரோதி என்பதால்இஸ்லாமியர்கள் மத ரீதியில் ஒண்றினைவது கூடாது என்கிறார்.பார்ப்பனியத்தை  ஒழிக்க வேண்டும் என்றால்அதற்கு எதிரியாகவிருப்பவர்கள்ஒன்று கூடினால்தான் முடியும் இதனால்  இஸ்லாமியர்கள் ஒன்று கூடுவது அவசியம்//

பார்ப்பனிய பாசிசங்கள் என்றும் ஒடுக்கப்பட்டவர்களை தங்களோடு உள்ளவர்களாய் கருதுவதில்லை. ஒடுக்கப்பட்டவர்களை ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக அடிமைகளாகவே வைத்திருக்கிறார்கள்.  அதேநேரம் அடிமைகளாய் வைத்திருப்பவர்களையே தேவைப்பட்ட இடங்களில் தங்கள் இராணுவமாகவும் பயன்படுத்துகிறார்கள். இது எப்படி சாத்தியமாயிற்று?  அவர்களை இந்து எனும் மதத்திற்குள் ஒன்றிணைத்து வைத்திருப்பதால். அடிமைகளாக்கி ஒடுக்கப்பட்டிருப்பவர்கள் அவர்களுக்கு எதிராக அல்லவா கிளர்ந்தெழ வேண்டும். அதற்காகத்தான் காலம்தோறும் எதிரிகளை உருவாக்கி வருகிறர்கள். சாங்கியம், பௌத்தம் தொடங்கி இஸ்லாம் ஈறாக எதிரிகள் உருவாக்கப்பட்டுக் கொண்டே இருக்கிறார்கள். இந்த எதிரிகளைக் காட்டியே இந்து ஒற்றுமையை கட்டிக் காக்கிறார்கள்.  இந்துப்பாசிசங்கள் இஸ்லாத்திற்கு எதிராக எப்படி பரப்புரை செய்கிறார்கள் என்பதை கவனித்துப்பார்த்தால் இது எளிதாக விளங்கும்.  இன்றுவரை ஒடுக்கப்பட்டவர்கள் தங்களை இந்து என கருதிக் கொள்வதுதான் பார்ப்பனியத்தின் முதன்மையான பலமாக இருக்கிறது.  அவர்கள் தங்களை இந்துவாக கருதிக் கொண்டிருக்கும்வரை பார்ப்பனியத்தை வீழ்த்துவது கடினம்.

இந்தியாவில் சகல அதிகாரங்களையும் கையில் வைத்திருக்கும் பார்ப்பனியம் வெகு எளிதாக இஸ்லாமியர்களை பிளவுபடுத்திவிட முடியும். இஸ்லாமியர்களில் குறிப்பிட்ட பிரிவினர்களுக்கு சலுகைகள் அளித்து மற்றவர்களை ஒடுக்குவதை தொடர்ந்து செய்து வந்தால் இஸ்லாமியர்கள் வெகு எளிதாக பிரிந்துவிடுவார்கள்.  ஆனால் கவனமாக அவ்வாறு செய்யாமல் தவிர்த்து வருகிறது பார்ப்பனியம்.  பண்டைய இந்தியாவில் சிறுபான்மையினர் என்று ஒதுக்கமுடியாத அளவில் இஸ்லாமியர்கள் இருந்தார்கள். இதை வெகு தந்திரமாக பிரித்தாண்டார்கள். கவனிக்க, பாகிஸ்தான் பிரிவினைக்கான கோரிக்கை முதலில் முஸ்லீம்களிடமிருந்து எழவில்லை. பார்ப்பன பாசிஸ்டுகள் தான் முதலில் இந்த திட்டத்தை முன்மொழிந்து பரப்பினார்கள். தந்திரமாக பெருவாரியான முஸ்லீம்களை தனிநாடாக பிரித்துவிட்டு இந்திய முஸ்லீம்களை ஒன்றிணைத்திருக்கிறார்கள்.

இவர்களை தனிப்பட்ட மதத்திற்கு எதிரானவர்களாக கருதமுடியாது. அனைத்து மதங்களிலும் இருக்கும் உழைக்கும் வர்க்கத்திற்கு எதிரானவர்கள்.  மத அடிப்படையில் இந்து, முஸ்லீம், கிருஸ்தவன் என்று பிரிந்து ஒன்றிணைவது அந்த பாசிசங்களுக்கு ஆதரவாகவும், சொந்த வர்க்க நலனுக்கு எதிராகவும் அமைகிறது.  மலம் அள்ளும் ஒரு ஒடுக்கப்பட்டவனும், மகிந்திராக்களும் இந்து எனும் அடிப்படையில் ஒன்றாகிவிட முடியுமா? ஒரு ஏழை சுமைதூக்கும் தொழிலாளியும் பால் தினகரன்களும் கிருஸ்தவன் எனும் அடிப்படையில் ஒன்றாகிவிடமுடியுமா? அதுபோல் தான் முஸ்லீம்களும். உழைக்கும் வர்க்கமாக இவர்கள் ஒன்றிணைய வேண்டும், மத அடிப்படையில் ஒன்றிணைய ஒன்றிணைய அது பார்ப்பனிய பசிசங்களுக்குத்தான் உதவுமேயன்றி ஒருபோதும் சொந்த வர்க்கத்திற்கு உதவியாய் இருக்காது.  பாட்டாளி வர்க்கத்திற்கு சொந்த மதத்திலிருக்கும் ஆளும்வர்க்கம் எதிரானது தான். இதை புரிந்து கொள்ளாதவரை பாட்டாளிவர்க்கம் பயன்படுத்தப்படுமேயன்றி பலன் பெறாது.

மத பரப்புரை நிகழ்சிகள் ஒருவித ஹீரோயிஸ மனப்பான்மையாகவே அமைகின்றன.  ஒரு அமைப்பின் பிரபலமான தலைவர் ஒருவரின் நிகழ்சிக்கும் அதே அமைப்பின் பிரபலமில்லாத ஒருவரின் நிகழ்ச்சிக்கும் மக்களின் ஆர்வம் ஒரேபோல் இருப்பதில்லை. இது ஏன் என்பதை சிந்தித்தால் மத பரப்புரை நிகழ்சிகளின் உள்ளீடு என்ன என்பது எளிதில் புரிந்து போகும்.

தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகளிலும் கூட மக்கள் ஏன் ஈர்க்கப்படுகிறார்கள் என்பதை நுழைவாயில் பகுதியிலும் எளிதாக காட்டியிருக்கிறேன். \\ இந்து மதத்தில் அதன் ஆன்மீக சாரங்களை யாரும் வாழ்க்கை நெறியாக கொள்வதில்லை. கிருஸ்துவத்திலும் கூட ஆன்மீகத்தையும் சமூகத்தையும் பிரித்துப்பார்க்கும் போக்கு வெளிப்படுகிறது, ஆனால் இஸ்லாத்திலோ அதை பின்பற்றுபவர்களின் மனதில் ஆழமாக பதிந்திருக்கிறது//  இந்நிலை ஆய்வு நோக்கிலிருந்து சரி தவறுகளை உள்வசமாய் பரிசீலித்து பெறப்பட்ட முடிவு அல்ல. நெகிழ்வுத்தன்மையுடன் ஆன்மீகத்தை அணுகுவது போல் காட்டிக் கொள்வது இந்து மதத்தை பின்பற்றும் சாதாரண மக்களிடம் எப்படி இயல்பாக இருக்கிறதோ, அதுபோலவே உறுதித்தன்மையுடன் இருப்பது போல் காட்டிக் கொள்வது சாதாரண முஸ்லீம்களிடம் இயல்பாக இருக்கிறது.  மதவிவகாரங்களைக் கடந்து செல்வது ஒரு இந்துவுக்கு சாதாரணமாக இருப்பது போல் முஸ்லீம்களுக்கு இல்லை என்பது நிறுவனமயமாக்கப்பட்ட மதத்தின் இறுக்கத்தில் இருக்கிறது. இதை இஸ்லாம் உண்மையானது என்பதால் தான் கேட்டவுடன் ஈர்க்கிறது என்று மொழிபெயர்க்க முடியாது.  ஏனென்றால் கேட்கப்படும் எல்லோரையும் அது ஈர்ப்பதில்லை.  இதை முஸ்லீம்களுக்கு மதத்தின் மீதுள்ள ஆர்வம் என்றோ, இஸ்லாத்தின் உண்மையான தன்மையின் சான்று என்றோ கூறமுடியாது. அது முஸ்லீம்களுக்கு கற்பிக்கப்பட்ட வடிவத்தை மட்டுமே காட்டுகிறது.  இந்த வடிவம் இஸ்லாத்தின் உண்மைத்தன்மையல்ல என்பதை விளக்குவதற்கே என்னுடைய தொடரை (இஸ்லாம் கற்பனைக் கோட்டையின் விரிசல்கள் வழியே) எழுதிக் கொண்டிருக்கிறேன்.

இஸ்லாம் முதலாளித்துவத்தை ஆதரிக்கிறது.  ஏனென்றால் இஸ்லாம் என்பது  வணிகர்களின் நிர்வாகத்தை நாடோடி, விவசாய, வணிக அரபுக் குலங்களின் பொதுவான நிர்வாகமாக வளர்த்தெடுக்கும் ஒரு முயற்சியாக தோன்றியது தான்.  இதை தொடரின் இறுதிப் பகுதியில் நான் விளக்கவிருக்கிறேன்.  முதலாளித்துவம் ஒட்டுமொத்த மனித இனத்தை எவ்வாறு பாதிக்கிறது, மக்களைச் சுரண்டி ஒருபக்கம் குவிக்கிறது என்பது பலவாறாக உலகில் விளக்கப்பட்டுள்ளது.  மட்டுமல்லாது உலக மக்கள் வரலாறு சமூக காலகட்டங்களின் வழியாக எப்படி கடந்து வந்துள்ளது என்பதெல்லாம் மக்கள் முன் ஆய்வுரைகளாக உள்ளன. அவைகளை விளக்கினால் அது தனி தலைப்பாக நீண்டு செல்லும்.  முதலாளித்துவத்தின் ஆன்மாவான லாபக்கோட்பாட்டை இஸ்லாம் ஆதரிக்கிறது என்பதால், மக்களின் மனங்களை முதலாளித்துவம் கட்டமைத்திருக்கும் சுய உதவிக் குழுக்கள் எப்படி கட்டுப்படுத்த விரும்புகிறதோ அதே விதத்தில் தான் இஸ்லாமும் மக்களின் மனங்களை கட்டுப்படுத்த விரும்புகிறது என்பதால் முதலாளித்துவத்தின் கொடுமைகளை மக்களிடமிருந்து இஸ்லாத்தால் நீக்க முடியாது. இது போராட்டங்களோடும், வெற்று கோசங்களோடும் முடிந்துவிடும் விசயமல்ல. எனவே இஸ்லாத்தின் இறுக்கங்களை உடைத்து முதலாளித்துவத்திற்கு எதிராக வர்க்க அடிப்படையில் அணிதிரட்ட வேண்டியது அவசியமாகிறது. (இது எல்லா மதங்களுக்கும் பொருந்துவது)

நண்பர் மீண்டும் மீண்டும் இஸ்லாமிய இறையியல் குறித்து நான் கூறுவதாக கூறிக் கொண்டிருக்கிறார். ஒன்று விளங்கவில்லை என்றால் மீண்டும் கேட்கலாம். தவறில்லை. ஆனால், நான் விளக்கமளித்த பிறகும் அதையே தொடர்ந்து கூறிக் கொண்டிருந்தால் அதை பிடிவாதம் என்று தான் வகைப்படுத்த முடியும். \\ அரபு தேசியவாதம், அரபு மார்க்ஸியம் என்று இஸ்லாமிய இறையியலை விட்டுக்கொடுக்காமல் தத்துவம் பேசியவர்களெல்லாம் இன்றைய நிதிமூலதனத்தின் முன் முனை மழுங்கிய வாளாக செயலற்றிருக்கிறார்கள்//  இது தான் நான் நுழைவாயில் பகுதியில் எழுதியிருக்கும் வாக்கியம்.  இதில் அரபு தேசியவாதம், அரபு மார்க்சியம் இவையிரண்டும் இஸ்லாமிய இறையியல் என்று நான் எங்கே குறிப்பிட்டிருக்கிறேன். இஸ்லாமிய இறையியலை அதாவது இஸ்லாத்திலிருக்கும் கடவுள் நம்பிக்கையை விட்டுக் கொடுக்காமல், சமூகத்திற்கு மார்க்சியக் கொள்கைகளையும், ஆன்மீகத்திற்கு இஸ்லாமிய கடவுட் கொள்கையையும் கலந்து அரபு மார்க்சியம் என்று தனி கோட்பாடு ஒன்றை உருவாக்கினார்கள். சில காலம் இது செல்வாக்கிலும் இருந்தது. ஆனாலும் அது முதலாளித்துவத்தின் நிதி மூலதனத்தின் முன்னால் செயலற்றதாகிவிட்டது. இது தான் இந்த வாக்கியத்தின் பொருள் என்பது, தமிழ் தெரிந்த யாருக்கும் எளிதில் விளங்கும். இதைத்தான் என்னுடைய முந்தைய பதிவிலும் சுட்டிக் காட்டியிருந்தேன் \\ அரபுலக மண்ணில் ஆன்மீகத்திற்கு இஸ்லாமும் சமூகத்திற்கு மார்க்ஸியமும் என்று இரணடையும் இணைத்து, கடவுட் கொள்கையை விட்டுக்கொடுக்காமல் மார்க்ஸிய தத்துவங்களை இஸ்லாத்துடன் இணைத்து உருவானது தான் அரபு மார்க்ஸியம்// ஆனால் நண்பர் மீண்டும் தன்னுடைய பதிவில் இப்படி குறிப்பிட்டிருக்கிறார், \\ இவர் இஸ்லாமிய இறையியலாக அரபு தேசியவாதம்,அரபு மார்க்ஸியம் போன்றவற்றை குறிப்பிட்டார். அதை தவறு என்று கூறியதற்கு அவர் அளிக்கும் சமாளிப்பு பதில்தான் இது// \\ அரபு மார்க்ஸியம், தேசியவாதம் என்பன இஸ்லாமிய இறையியல் என்று தெளிவாகவே குறிப்பிடுகிறார்// மேற்குறிப்பிட்ட அந்த வாக்கியம் எப்படி அவர் கூறும் பொருளில் இருக்கிறது என்பதை விளக்க வேண்டும்.  அல்லது இதில் அவர் வறட்டு பிடிவாதம் பிடித்ததை ஒப்புக்கொள்ள வேண்டும்.

நுழைவாயில் பகுதியில் நான் ஒரு வேண்டுகோளை வைத்திருந்தேன்.  அதாவது இந்தத்தொடரை முன்முடிவுகளுடன் அணுகாதீர்கள் என்று. ஒருவரின் முன்முடிவு என்பதற்கும், அவரின் நிலைப்பாடு என்பதற்கும் ஒரு வித்தியாசமும் இல்லையா? நண்பருக்கு மெய்யாகவே இரண்டு சொற்களுக்கும் இடையே பொருள் வேறுபாடு ஒன்றும் தெரியவில்லை என்றால், நல்ல தமிழாசிரியரிடம் கேட்டு தெரிந்து கொள்ளலாம்.  இந்த தொடரில் எனக்கு ஒரு நிலைபாடு இருக்கிறது, நண்பருக்கு ஒரு நிலைபாடு இருக்கிறது. இருவரும் அவரவர் நிலைபாடுகளில் நின்று தான் எழுதிக் கொண்டிருக்கிறோம். அந்த நிலைபாட்டை விட்டுவிட்டு விவாதம் செய்யுங்கள் என்று சொன்னது யார்? நண்பர் இப்படி எழுதியிருக்கிறார், \\ இஸ்லாம் சரியானது என்று நம்பாமல் அதைப்பற்றி எழுத வர வேண்டும் என்று வேண்டுகோள் விடுப்பது என்பது அறிவுடமையா? சந்தேகத்தில் இருந்தால் அது சரி என்று எந்தவகையில் ஒருவர் வாதிட முன் வருவார்// இஸ்லாத்தை மறுப்பது என்னுடைய நிலைப்பாடு, அதேநேரம் எந்த பரிசீலனையும் இல்லாமல் விமர்சனமாக வைக்கப்படுவது அனைத்தும் தவறானது என்று நான் முடிவு செய்ய இயலுமா? இது என்னுடைய கருத்து அதற்கு எதிராக வைக்கப்படுவது மாற்றுக் கருத்து எனும் அடிப்படையில் தான் என்னுடைய வாதங்கள் அமைந்திருக்கும்.  ஆனால் நண்பரின் வாதங்களைப் பார்த்தால், \\ உளறிக் கொட்டுகிறார், அறிவில்லாமல் எழுதியிருக்கிறார், சமாளிக்கிறார், சுயநினைவோடு இருந்தாரா? மூடிக் கொண்டு போகவேண்டும், தைரியமில்லாத கோழைகள்// இப்படிப் போகும். இவ்வாறு எப்போது ஒருவரால் எழுதமுடியும். எங்கு விமர்சனம், மாற்றுக் கருத்து எனும் எண்ணம் இல்லாமல் தன்னுடைய நிலைப்பாட்டுக்கு எதிராக யார் என்ன சொன்னாலும் அது தவறாக மட்டுமே இருக்கமுடியும் என்ற முன்முடிவு இருக்கும் இடத்தில் தான் இதுபோன்ற சொல்லாடல்கள் பிறக்க முடியும்.  ஒருவேளை என்னுடைய வாதங்கள் நண்பருக்கு உளறலாக தெரிந்தால், அது என்ன விதத்தில் உளறலாக இருக்கிறது என்பதை விளக்க வேண்டுமேயல்லாமல், உளறல் என்று எழுதக்கூடாது. இது போன்றவைகளெல்லாம் கண்ணியமாக, அழகான முறையில் விவாதம் செய்ய விரும்புபவர்கள் செய்ய வேண்டியது.

இதுவரை

செங்கொடியல்ல, இஸ்லாமே கற்பனைகளின் களம் 
செங்கொடியல்ல, இஸ்லாமே கற்பனைகளின் களம் ௨
செங்கொடியல்ல, இஸ்லாமே கற்பனைகளின் களம் ௩
செங்கொடியல்ல, இஸ்லாமே கற்பனைகளின் களம் 
செங்கொடியல்ல, இஸ்லாமே கற்பனைகளின் களம் ௫
செங்கொடியல்ல, இஸ்லாமே கற்பனைகளின் களம் 6

செங்கொடியல்ல, இஸ்லாமே கற்பனைகளின் களம் 7

செங்கொடியல்ல, இஸ்லாமே கற்பனைகளின் களம் 8 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

கூடங்குளம் ஆபத்து பாதுகாப்பில் மட்டும் தானா?

கடந்த பத்து நாட்களாக நடைபெற்றுவந்த உண்ணாவிரதப் போராட்டம் ஜெயாவின் வாக்குறுதிகளை நம்பி முடிவுக்கு வந்திருக்கிறது.  கடந்த சில ஆண்டுகளாகவே அரசுசாரா அமைப்புகள் அணு உலைகள் ஆபத்தானவை என்று கூடங்குளம் பகுதிகளில் மக்களிடையே செயல்பட்டு வந்திருக்கின்றன.  இந்த ஆண்டின் தொடக்கத்தில் ஜப்பானில் ஏற்பட்ட நிலநடுக்கமும், சுனாமியும் அதனைத் தொடந்து அணு உலைகள் வெடித்துச் சிதறியதும் அந்த மக்களிடையே மிகுந்த பய உணர்வை தோற்றுவித்தது.  அதுபோன்ற இயற்கைச் சீற்றங்கள் ஏதேனும் இங்கும் நடந்தால் என்ன நடந்தது என்பதை உணர்வதற்குக் கூட நாம் மிச்சமிருக்க மாட்டோம் எனும் அச்ச உணர்வே அவர்களை போராட்ட உணர்வுக்குள் உந்தித் தள்ளியிருக்கிறது.

அமைச்சரவைக் கூட்டத்தில் தீர்மானம் நிறைவேற்றி மைய அரசுக்கு அனுப்பிவைத்தால் அதற்கு என்ன மதிப்பிருக்கும் என்பது ஒரு புறம் இருக்கட்டும்.  இரண்டு நாட்களுக்கு முன்னர் அணு உலை பாதுகாப்பாகவே இருக்கிறது, மக்கள் அச்சப்படத் தேவையில்லை என அறிக்கைவிட்ட ஜெயாவை உள்ளாட்சித் தேர்தல் ஞாபகங்களே தீர்மானம் நிறைவேற்றும் உணர்வுக்குள் உந்தித் தள்ளியிருக்கும் என்பதில் யாருக்கும் ஐயமிருக்கப் போவதில்லை. மட்டுமல்லாது தினம் ஒரு ஓட்டுக் கட்சித் தலைவர்கள் உண்ணாவிரதமிருந்த மக்களை பார்த்து முழக்கமிட்டதிலும் இந்த உணர்வைத்தவிர வேறு ஒன்றும் தொழிற்பட்டிருக்காது என்பதிலும் ஐயமொன்றுமில்லை.

வளர்ச்சியடைந்த நாடுகள், வளரும் நாடுகள், மூன்றாம் உலக நாடுகள் என்று உலக நாடுகளை மூன்றாக பிரித்திருக்கிறார்கள்.  இதில் வளர்ச்சியடைந்த வல்லாதிக்க நாடுகள் எதிலும் கடந்த முப்பது ஆண்டுகளில் புதிதாக எந்த அணு உலையும் தொடங்கப்படவில்லை.  உலகிலேயே யுரேனிய வளம் அதிகம் கொண்டிருக்கும் ஆஸ்திரேலியாவில் ஒரு அணு உலை கூட கிடையாது.  வளரும் நாடுகளும் மூன்றாம் உலக நாடுகளிலுமே மின்சார பற்றாக்குறையை சமாளிக்க என்று காரணம் கூறிக் கொண்டு தொடர்ச்சியாக அணு உலைகள் அமைக்கப்பட்டு வருகிறது.  அமெரிக்க, ரஷ்ய ஏகாதிபத்தியங்கள் பனிப்போரின் போட்டியால் உருவாக்கி குவித்து வைத்திருக்கும் அணு ஆயுத அழிவுச் சமன்பாடுகளை உலகிற்கு விற்பதற்காக மின்சாரத்தை காரணமாகக் காட்டி உலக நாடுகளின் தலையில் அணு தொழில் நுட்பங்களை இறக்கி வருகின்றன.  வல்லரசு கனவில் இந்த நாடுகளும் மின்சாரம் எனும் திரை மறைவில் அணு ஆயுதங்களை பிரசவிக்கின்றன.

மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்ய அணுத் தொழில் நுட்பம் சிறப்பான பங்களிப்பைச் செய்யும் என்று எந்த அறிவியலாளரும் ஒப்புக் கொண்டதில்லை.  உலகம் முழுவதிலிருக்கும் மொத்த அணு உலைகளும் அவற்றின் மொத்தத் திறனில் சிக்கலின்றி மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்தாலும், மொத்த உலகத் தேவையில் 17 நூற்றுமேனியை (சதவீதம், விழுக்காடு)  மட்டுமே நிறைவு செய்திருக்கும். ஆனால் அந்த 17 நூற்றுமேனி மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்ய; மரபுசார்ந்த தொழில்நுட்பங்களின் மூலம் 70 நூற்றுமேனி மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்ய எவ்வளவு செலவு செய்திருக்க் வேண்டுமோ அந்த அளவுக்கு செலவு செய்தாக வேண்டும். மட்டுமல்லாது, அணுநுட்பத்தில் மின்சாரம் உற்பத்தி செய்யப்படுவதினால் ஏற்படும் கழிவுகளை ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு பாதுகாத்தாக வேண்டும். அணுநுட்பத்தை ஆதரிக்கும், ஏகாதிபத்தியங்களுக்கு அடிவருடும் எந்த அயோக்கியர்களும் இந்தக் கழிவுகளைப் பாதுகாக்க என்ன வழிமுறையை வைத்திருக்கிறார்கள் என்று வெளிப்படையாக மக்களுக்கு அறிவித்ததில்லை.  இதற்காக ஆகும் செலவுகளையெல்லாம் கொண்டு கூட்டிப்பார்த்தால் இந்தியா போன்ற நாடுகள் மின்சாரத்திற்காக அணுநுட்பத்தை பயன்படுத்துவது, வெளிச்சம் இல்லை என்பதால் கூரையை எரிப்பதைவிட படு முட்டாள்தனமான செய்கை.

 

அமெரிக்காவின் மூன்றுமைல் தீவு விபத்தும், ரஷ்யாவின் செர்னோபில் விபத்தும், ஜப்பானின் புக்குஷிமா விபத்தும் நிகழ்வதற்கு முன்னர் மிக்குயர் திறன் கொண்ட பாதுகாப்பு அமைப்புகளை செயல்படுத்தி வருகிறோம் என்று தான் உலகிற்கு கூறிக் கொண்டிருந்தார்கள்.  ஆனால் நிகழ்ந்த பின்போ, எதிர்வரும் தலைமுறைகளும் கதிர்வீச்சின் கோரத்தில் சிக்கிக் கொண்டிருப்பதை மீட்க எதுவும் செய்ய இயலாமலிருக்கிறார்கள், முயலாமலுமிருக்கிறார்கள்.  மக்களின் இருப்பையே அசைத்துப் பார்க்கும் இதில் பாதுகாப்பு அமைப்புகளில் இவர்கள் காட்டும் அலட்சியம் எந்த எண்ணத்தில் இருந்து முளைக்கிறது?  எந்த எல்லை வரை பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள் செய்தாலும் கட்டுப்படுத்த முடியாத இந்த நுட்பங்களை உலகெங்கும் ஏற்றுமதி செய்யத் தூண்டிய அடிப்படை என்ன? பிரதமரோ, முதல்வரோ அல்லது யாரோ சில அதிகாரிகளோ தந்து செல்லும் சில உறுதி மொழிகளால் அமைதியடைந்துவிட முடியுமா? ஆபத்து எனும் அச்சம் மட்டும் இது போன்ற போராட்டங்களுக்கு உரமாயிருக்க போதுமா? ஆனால், இடிந்தகரையில் தன்னார்வக் குழுக்களால் ஒழுங்கு செய்யப்பட்டு, 127 பேர் மேற்கொண்ட சாகும் வரை உண்ணாவிரதமும் ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் மேற்கொண்ட தொடர் உண்ணாவிரதமும் பாதுகாப்பு பயங்களைத் தாண்டி மேலெழுந்து வரவே இல்லை.

1986 ல் நடந்த செர்னோபில் விபத்தின் இரண்டு ஆண்டுகளுக்குள்ளாகவே 1988ல் கோர்பசேவ் ராஜிவ் காந்தி இடையே அதே அணுநுட்பத்தில் கூடங்குளம் அனு உலைக்கான ஒப்பந்தம் கையெழுத்தாகிறது. அணு தொழில் நுட்பத்திலும் கணநீர் பயன்பாட்டிலும் ஏற்றுமதி செய்யும் தகுதியுள்ள நாடாக இருந்தும், காலாவதியான தொழில்நுட்பம் அணு ஆற்றல் ஒப்பந்தம் எனும் பெயரில் இந்தியாவின் மீது திணிக்கப்படுகிறது.  போபால் நச்சுவாயு கசித்து கொத்துக் கொத்தாய் மக்கள் மடிந்து விழுந்து கொண்டிருக்கும் போது அதற்கு காரணமானவனை பாதுகாப்பாக தப்பிக்க வைத்த நாடு இது. அதே அடிச்சுவடியில் அணு விபத்து நடந்தால் அந்த தொழில்நுட்பத்தை தந்தவர்கள் இழப்பீடு எதுவும் தரவேண்டியதில்லை என்று சட்டம் வகுக்கிறார்கள்.  இவைகளின் பின்னாலிருக்கும் அரசியல் காரணங்களை வரித்துக் கொள்ளாமல், அழிந்து விடுவோம் எனும் அச்சம் மட்டும் பேரளவான நிதித் திட்டமிடலுடன் நடத்தப்படும் இது போன்ற திட்டங்களுக்கு எதிரான ஆயுதங்களைத் தந்துவிடுமா?

மின்சாரம் எனும் இன்றியமையாத தேவையின் பின்னே மறைந்து வரும் மறுகாலனியாக்கத்தை நிகழ்விலிருந்தே கண்டு கொள்ளலாம். இருக்கும் மின்சாரத்தை மக்களுக்கு வெட்டி விட்டு பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்கு கொட்டிக் கொடுப்பதை தொழில் வளர்ச்சி என்று நம்பச் சொல்கிறார்களே,  அதன் மீது கேள்வி எழுப்பாத யாருக்கும் மின்சாரத்தின் பின்னிருப்பதை அறிவதில் துல்லியமிருக்காது.  அதனால் தான் அணு உலைகளின் பாதுகாப்பு மட்டுமே முதன்மைப்படுத்தப் படுகிறது. கடந்த பத்து நாட்களில் ஒருமுகப்பட்ட மக்கள் ஓட்டுக் கட்சிகளின் வாக்குறுதிகளில் ஒதுங்கிவிடலாகாது.  அடுத்த சுற்றுக்கு ஆயத்தமாவோம். அப்போது உண்ணாமல் அமர்ந்துவிடாமல் நம் அரசியலைக் கூர்தீட்டி எழுந்து நிற்போம், அதிகார ஆயுதம் வைத்திருப்போரை பதில் கூறவைப்போம்.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

இந்த மண்ணில் சொர்க்கத்தைப் படைப்போம் 18

ஸ்டாலின் துற்றப்படுவது ஏன்? : பகுதி – 18

வர்க்க சர்வாதிகாரத்தை நாசப்படுத்தும், பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரத்தைத் குப்புறக் கவிழ்க்க டிராஸ்கி முனைந்தான். 

பாடட்டாளி வர்க்க தலைமைக்கு எதிரான டிராட்ஸ்கியம் “ஆழ்ந்த பொருளிலில்லாத, வெட்டித்தனமான அரசியலாகும்” என்றார் லெனின். தனது விமர்சனத்தில் தொடர்ச்சியாக இந்த ஆய்வுரைகளை எடுத்துக் காட்டி அம்பலப்படுத்திய போது “இந்த வாதங்களை வாசகர்கள் கவனமாகப் பரிசீலித்து தீரச் சிந்தித்துப் பார்ப்பார்களாக. இவற்றில் “முத்துக்கள்” அப்படியே நிரம்பி வழிகின்றன. முதலாவதாக, இந்தப் பிரகடனம் கோஷ்டிவாதத்தின் நோக்கு நிலையில் இருந்து மதிப்பீடு செய்யப்பட வேண்டும். டிராட்ஸ்கியும் “வேறு பல” இராணுவத்துறை ஊழியர்களும் அதிகார வர்க்க உணர்வை வளர்த்துக் கொண்டு இருக்கிறார்கள், காட்டுமிராண்டித்தனத்தின் எச்சங்களை ஊக்குவிக்கிறார்கள் என்று குற்றம் சாட்டி தோம்ஸ்கி ஒரு கொள்கை விளக்கத்தை வெளியிட்டிருப்பாரானால், டிராட்ஸ்கி என்ன சொல்லியிருப்பார், அதை அவர் எப்படிச் சொல்லியிருப்பார் என்பதைக் கற்பனை செய்து கொள்ளுங்கள். இங்கு பகைமைத் தன்மை, கோஷ்டித் தன்மை அனைத்தையும் காணத் தவறுகின்ற, திட்டவட்டமாகவும் கவனிக்கத் தவறுகின்ற, ….” தன்மையை ஸ்டாலின் அல்ல லெனினினே சுட்டிக் காட்டுகின்றார். லெனின் இதை மேலும் அம்பலப்படுத்தும் போது “.. பல தொழிற் சங்கவாதிகள் “தமது மத்தியில் ஒரு உணர்வை வளர்க்கப் பார்க்கிறார்கள்”.. இது முற்றிலும் ஒரு அதிகார வர்க்க அணுகுமுறை. இதில் முழுமையாகக் காணும் அம்சம் கோடிக்கணக்கான மக்கள் திரளின் வளர்ச்சி மட்டமோ, வாழ்க்கை நிலைமைகளோ அல்ல, மாறாக “தமது மத்தியில்” தோமஸ்கியும் லசொல்ஸ்கியும் வளர்க்க முயலும் “உணர்வே”…” என்று டிராட்ஸ்கியத்தின் அதிகார வர்க்கப் போக்கையும், தனக்கு தேவைபட்டவர்களை மக்களுக்கு எதிராக வளர்க்கும் போக்கையும் திட்டவட்டமாக சுட்டிக் காட்டுகின்றார். டிராட்ஸ்கிக்கு எதிராக லெனினின் எதை அம்பலம் செய்து போராடினரோ, அதை அப்படியே டிராட்ஸ்கி, ஸ்டாலின் மீது முத்திரை குத்தினான். இதுவே கடந்த 80 வருட டிராட்ஸ்கியின் அரசியலாகி, நீடிக்கின்றது. டிராட்ஸ்கி கட்சியின் பெயரால் செய்த கோஷ்டிவாத முயற்சி, அதிகார வடிவத்தில் அதிகார வர்க்கம் சார்ந்து மேல் இருந்து சிலர் ஆட்சியை அமைப்பதன் மூலம் பாட்டாளி வர்க்கத்தை தூக்கியெறிய முயன்றான். இந்த முயற்சி லெனினுக்கு எதிராகவே முதலில் தொடங்கப் பெற்றது. இது ஸ்டாலினுக்கு எதிராக பின்னால் வளாச்சி பெற்றது.

லெனின் இந்த கோஷ்டிவாத டிராட்ஸ்கிய முயற்சியை மேலும் குறிப்பிடும் போது “அவரும் “அடிதாங்கித் தன்மையுடைய” புஹாரின், உள்ளிட்ட இதரர்களும் இத்தகைய கவனத்துடன் தட்டிக் கழிப்புச் செய்தும் மூடிமறைத்தும் வரும் இந்த முழுச் சர்ச்சையின் சாரத்தையும் தோழர் டிராட்ஸ்கி தம்மை அறியாமலே வெளிப்படுத்தி விட்டார்.” என்பதை தெளிவாக அடையாளப் படுத்திவிடுகிறார் லெனின். கட்சியையும், பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரத்தையும் ஒழித்துக் கட்டும் மூடிமறைத்த செயலை டிராட்ஸ்கி தன்னை அறியாமலே வெளிப்படுத்தியதை லெனின் சுட்டிக்காட்டுகின்றார். சற்று காலம் தாழ்த்தி ஸ்டாலின் காலத்தில் முற்றாக முடிமறைத்தும், சில பகிரங்கமாகவும் வெளிப்பட்டது. இந்த கோஷ்டிவாத திருகு தாளங்களை லெனின் மேலும் துல்லியமாக அம்பலம் செய்வதை இந்த விமர்சனத்தில் இருந்து சுயமாக படித்துத் தெரிந்து கொள்ளமுடியும். என்றாலும், முக்கியமான சில பகுதிகளை தொடாந்து பார்ப்போம்.

தொழிலாளர்களின் ஜனநாயகம் குருட்டு வழிபாட்டிலிருந்து விடுபட்டது என்று தோழர் திரோதஸ்கி தமது ஆராய்ச்சியுரைகளில் எழுதுகின்றார் உண்மையில் தொழிலாளர்கள் லெனின் தலைமையிலான கட்சியையும், அதன் கொள்கைகளையும் குருட்டுத் தனமாக பின்பற்றுவதாக குற்றம்சாட்டி, அதை மறுதலிக்க கட்சியைக் கோருகின்றார். லெனினின் பாட்டாளி வர்க்க கண்ணோட்டம் தவறானவை என்றும், அதை தொழிலாளி வர்க்கம் குருட்டுத்தனமாக பின்பற்றுவதாகவும், “சொல்லளவிலான அங்கீகரித்தாக” கூறி தனது போல்ஸ்சுவிக்கல்லாத செயலுக்கு ஆதாரவைக் கோரினான். லெனின் தலைமை மீதும், கட்சி மீதான அப்பட்டமான டிராட்ஸ்கிய அவதூறுகளை பொழிந்தான். சொந்த கருத்தை எற்க மறுத்தவர்கள் மீது தூற்றுவது டிராட்ஸ்கிய வழியாகும். இதற்காக சதிகளை கூட பின்னால் செய்ய முற்பட்டு தோற்ற போது, சதியாளர்களை பாதுகாக்க ஏகாதிபத்தியத்தில் முதுகில் எறி ஜனநாயகம் பற்றியும் மனித உரிமை பற்றியும் கூக்கூரல் இட்டான்.

லெனின் இந்த கோஷ்டிவாத செம்மல்களின் ஜனநாயகம் பற்றிய போலிப் பண்பை தோலுரிக்கும் போது “சம்பிரதாய ஜனநாயக விதிகளின் கீழ், டிராட்ஸ்கிக்கு மத்தியக்கமிட்டி முழுவதற்கும் எதிராகக் கூட ஒரு கோஷ்டிவாதக் கொள்கை விளக்கத்துடன் முன்வருவதற்கான ஓர் உரிமை இருந்தது. இது மறுக்க முடியாது. 1920 டிசம்பர் 24ல் ஏற்கப்பட்ட விவாதச் சுதந்திரம் பற்றிய அதன் முடிவு மூலம் மத்தியக் கமிட்டி இந்த சம்பிரதாய உரிமையை அங்கீகாரம் செய்து விட்டது என்பதும் கூட மறுக்க முடியாதது. இடைப்பட்ட அடிதாங்கித் தன்மையுடைய புஹாரின் இந்த சம்பிரதாய உரிமையை டிராட்ஸ்கி விஷயத்தில் அங்கீகரித்தார், ஆனால் பெத்ரோகிராத் கிளையின் வியத்தில் அங்கிகரிக்கவில்லை. காரணம், 1920 டிசம்பா 30ந் திகதி “தொழிலாளர் ஜனநாயகம் என்னும் புனித கோத்திற்குள்” அவர் சொற்பொழிவாற்றத் தொடங்கி விட்டதே போலும்” என்கிறார், ஜனநாயக பண்பையும், ஜனநாயக மத்தியத்துவத்தையும் முறைகேடாகவும், தனக்கு சார்பாக கோஷ்டிகள் திரித்துப் பயன்படுத்தியதை அம்பலப்படுத்துகின்றார். இது ஸ்டாலின் செய்யவில்லை. கோஷ்டிவாதத்தில் நின்று கட்சிக்கு அறைகூவல் விடுத்த பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரத்தையே தூக்கி எறிய முயன்றவர்களின் பண்பாகவும் நடத்தையாகவும் இழிந்து போனது. இது தான் ஸ்டாலின் காலத்திலும் தொடர்ந்தது. லெனின், இந்த கோஷ்டிவாத மக்கள் விரோத திட்டங்களை எடுத்துக் காட்டும் போது “டிராட்ஸ்கியின் “புதிய கடமைகளும் முறைகளும்” உண்மையில் எவ்வளவு பிழைபட்டனவாக இருக்கின்றனவோ (அவை குறித்து பின்னர் விளக்குவோம்), அந்த அளவுக்கு பிழையில்லாதவை என்று வைத்துக் கொண்டாலும் கூட, தொழிச்சங்க இயக்கம், லட்சக்கணக்கான தொழிற்சங்க உறுப்பினர்களின் பயிற்சி மற்றும் குடியரசுக்கு தீங்கு விளைக்கும் என்பதை மறுக்க முடியுமா?” என்று லெனின் கேள்வி எழுப்புகின்றார். பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரமும், மக்களின் அடிப்படையான நலன்களையும் கூட டிராட்ஸ்கி கட்சியின் பெயரால் குழி தோண்டிப் புதைக்க முயன்றான். தன்னை போல்ஸ்விக் என்றும், லெனினிய தொடர்ச்சி என்று கூறி நடத்தும் திரிபுவாத பித்தலாட்டங்களையும், 1917க்கு பிந்திய கால நிகழ்ச்சிகள் நமக்கு எதை உணர்த்தி நிற்கின்றன என்பதை சுய அறிவுள்ள யாரும் சுயமாகக் கண்டறிய முடியும். இக் காலகட்டத்;தில் மிகவும் நெருக்கடியான நிலை காணப்பட்டது. மாஸ்கோவில் ஒரு நாளைக்கு 225 கிராம் பானும் (ரொட்டி), 7 கிராம் இறைச்சியும், 10 கிராம் சீனியுமே நாள் ஒன்றுக்கு ஒரு தொழிலாளிக்கு கிடைத்துக் கொண்டிருந்தது. எங்கும் பற்றாக்குறை தலைவிரித்தடியாது. இந் நிலையில் தான் டிராட்ஸ்கி லெனினுக்கு எதிரான கோஷ்டியை உருவாக்கி அதற்கு தலைமை தாங்கினான்.

கட்சியைப் பிளக்கவும், கட்சியை தனக்கு சார்பாக களையெடுக்கவும் டிராட்ஸ்கி 1920களில் முழு வீச்சாக செயல்பட்டான். இந்த அபாயத்தை சுட்டிக் காட்டிய லெனின் “.. எந்த வகையான மோதலிலும் முற்றிலும் தனிப்பட்ட தகராறிலும் கூட நேரலாம், இது அரசியலிலும் நிகழ்கின்றது. எந்த ஒரு வேறுபாடும் அற்பமான ஒன்றாக இருந்தாலும் கூட அது ஒரு பிளவாக வளர்வதற்கு சந்தாப்பம் இருக்கும் பட்சத்தில் அரசியல் ரீதியில் அபாயகரமானதாக ஆகியேதீரும். அரசியல் கட்டமைப்பு முழுவதையும் குலுக்கி நாசமாக்கி விடும் அல்லது தோழர் புஹாரினின் உவமையைப் பயன்படுத்திக் கூறினால் வீழ்ச்சிக்கு இட்டுச் செல்லும் வகைப்பட்டதான பிளவையே இங்கு நான் குறிப்பிகிறேன்.” என்று லெனின் டிராட்ஸ்கியின் பிளவுக்கான முயற்சியை விரிவான ஆதாரத்துடன் முன்வைக்கின்றார். (லெனினை படிக்காதவர்கள் பார்க்க விரிவான விமர்சனத்தை)

டிராட்ஸ்கியின் கோஷ்டிவாத பிளவு எப்படி பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரத்தை அழித் தொழிக்கும் என்பதை லெனின் சுட்டிக் காட்டும் போது “பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரத்தின் கீழ் இருக்கும் ஒரு நாட்டில் பாட்டாளிகளின் அணிகளிலோ, பாட்டாளி வர்க்கக் கட்சிக்கும் பாட்டாளி மக்கள் திரளுக்கும் இடையிலோ ஒரு பிளவு ஏற்படுவது, குறிப்பாக பாட்டாளி வர்க்கம் மக்கள் தொகையில் ஒரு சிறுபான்மையாக அமைந்திருக்கும் பொழுது, சற்று ஆபத்தானது என்பதல்ல, மிகவும் அதிக ஆபத்தானதாகும் என்பது தெளிவு. …தோழர் தோமஸ்கி அரசியல் குழுவின் முன்னால் கடுஞ் சினத்துடன் தோன்றி, மிகவும் சுமுக மனநிலை கொண்ட தோழர் ருத்சுதாக்கினுடைய முழு ஆதாரவுடன் மாநாட்டில் தோழர் டிராட்ஸ்கி தொழிற்சங்களை “துப்புரவாக்குவது” பற்றிப் பேசினார் என்றும் அவர் (தோம்ஸ்கி) இதை எதிர்த்தார் என்றும் விவரிக்கத் தொடங்கினார். அது நிகழ்ந்த போது, கொள்கைதான் (அதாவது கட்சியின் தொழிற்சங்கக் கொள்கை) சர்ச்சையின் மூலவேராக இருக்கின்றது என்றும் தோழர் தோம்ஸ்கிக்கு எதிராகத் தோழர் டிராட்ஸ்கி தனது “துப்புரவாக்கும்” கொள்கையுடன் வந்தது முற்றிலும் தவறானது என்றும் அங்கேயே அப்போழுதே நான் முடிவு செய்தேன்.” என்று லெனின் குறிப்பிடும் போது, கட்சியின் பிளவுபடும் அபாயத்தை கவனமாகவும் சிறப்பாகவும் சுட்டிக் காட்டுகின்றார். கட்சியை தூய்மைப்படுத்தல் என்பது டிராட்ஸ்கியால் தமது கோஷ்டி அணியை பலப்படுத்தல் என்பதைத் தாண்டி எதுவுமற்ற சராமாகிவிடுகின்றது. எதிரியை பாதுகாத்து கோஷ்டிவாதத்தின் உச்சநலன்களை அடைய, பாட்டாளி வர்க்கத்தை துடைத்தெரியவும் இது காரணமாகிவிடும் என்பதை லெனின் இனம் கண்டு, அதை அந்த இடத்திலேயே எதிர்த்துப் போராடுகின்றார்.

டிராட்ஸ்கி தொழிச்சங்களை துப்பரவாக்க கோரி பின் அதுவே அரசியல் அர்த்தம் பெற்று, எதிரிக்கு எதிரானதாக மாறிய போது, துப்பரவாக்குவதை மறுக்க தொடங்கினர். இதை லெனின் சுட்டிக் காட்டி அம்பலப்படுத்தும்; போது “.. மேலிருந்து துப்புரவாக்கும்” கொள்கை தம் மீது சார்த்தப்படுவது தோழர் டிராட்ஸ்கிக்குப் “படுமோசமான கேலிப் போலித்தனமாக” இப்போது தோன்றுகிறது. ஆனால் “துப்புரவாக்குதல்” என்பது ஒரு மெய்யான “கோம்” தோழர் டிராட்ஸ்கியால் ஐந்தவாது அகில ருஷ் மாநாட்டில் உச்சரிக்கப்பட்ட பிறகு கட்சி முழுவதிலும் தொழிற்சங்களிலும் “பற்றிக் கொண்டுவிட்டது” என்று கூறப்படும் பொருளில் மட்டுமல்ல, துரதிருஷ்டவசமாக இன்றும் கூட மேலும் அதிகக் கருத்தாழமான அர்த்தத்தில் இது உண்மையில் நிலவுகின்றது.” அலை அலையாக தனது தவறுகளுக்கு எற்ப இடைவிடாது குட்டிக்காரணம் அடித்த டிராட்ஸ்கி, தனது அதிகாரத்துக்காக எதையும் எப்படியும் புரட்டிக் காட்ட முயன்றார். லெனினின் சரியான நிலையை ஏற்று சுயவிமர்சனம் செய்வதற்கு பதில், மீண்டும் மீண்டும் தொடர்ச்சியாக தனது நிலையை தக்க வைக்க பிரயத்தனம் செய்தான். லெனின் டிராட்ஸ்கியின் தவறை எடுத்துக் காட்டும் போது 1920 டிசம்பர் 30 இல் முதலாவது உரையிலேயே தோழர் ஸினொவியெவ் இப்பிரச்சினையை மொட்டையாகவும் சரியாகவும் சாற்றினார். “தோழர் டிராட்ஸ்கியின் நிதானம் தவறிய ஆதாரவாளர்கள்” தான் ஒரு பிளவைக் கொண்டு வந்தார்கள் என்று அவர் கூறினார். இதனால் தான் தோழர் புஹாரின் தோழர் ஸினோவியெவின் உரையில் “ஏராளமான வெப்பக் காற்று” என்று நிந்தனையாக வருணித்தார் போலும்? …தோழர் ஸினோவியெவ் தான் மெய்விவரங்களை மேற்கோள் காட்டிச் செயல்படுகிறார் என்பதையும் டிராட்ஸ்கியும் புஹாரினும் மெய்விவரங்கள் இல்லாத, அறிவுஜீவிகளியல்பான “சொல்லடுக்குகளில்” ஈடுபட்டிருறார்கள் …” என்பதை லெனின் சுட்டிகாட்டி பிளவின் அபாயத்தை கடுமையாக எச்சரிக்கின்றார்.

மார்க்சியத்தின் அடிப்படையான அடிச்சுவட்டையே டிராட்ஸ்கி மறுத்து திரித்த போது லெனின் “இத்தகைய சாதாரண பிரச்சினைக்கு நாம் திரும்ப வேண்டியிருப்பது விசித்திரமே, ஆனால் துரதிருஷ்டவசமாக டிராட்ஸ்கி மற்றும் புஹாரின் பொருட்டு நாம் இவ்வாறு செய்ய வேண்டிய கட்டாயம் எற்பட்டுள்ளது. பிரச்சனையைத் திடீரென்று “மாற்றியதற்காகவும்” அவர்கள் “பொருளாதார” அணுகுமுறையைப் பின்பற்றுகின்ற பொழுது நான் “அரசியல் அணுகுமுறையைப் மேற்கொள்வதற்காகவும் அவர்கள் இருவருமே என்னை இடித்துரைக்கின்றனர்…. இது வெளிப்படையான தத்துவார்த்தத் தவறாகும்; எனது “அரசியல்” அணுகுமுறை ஒரு மார்க்சியவாதிக்கு முரணான முறையில், ஏற்பில்லாத முறையில் இடித்;துரைக்கப்பட்ருப்பதை முன்பே கேள்விப்பட்ட காரணத்தால் ….எல்லா வகைகளிலும் அரசியல் பொருளியலை விட தலைமையான முக்கியத்துவமுடையது. வேறு வகையான வாதம் செய்வது என்பது மார்க்சியத்தின் அடிச்சுவடியையே மறுத்துவிடுவதாகும். நான் எனது அரசியல் மதிப்பீட்டில் தவறு செய்துள்ளேனா? அப்படி நீங்கள் கருதினால் அதைக் கூறுங்கள் மற்றும் நிருபியுங்கள். ஆனால் அரசியல் அணுகுமுறை “பொருளாதார” அணுகுமுறைக்குச் சமமானது என்ற நீங்கள் கூறும் போது, “இரண்டையும் ஒன்றாக எடுத்துக் கொள்ளலாம்” என்ற சொல்லும் போது நீங்கள் மார்க்சியத்தின் அரிச்சுவடியையே மறுத்து விடுகிறீர்கள். வேறு சொற்களில் கூறினால், அரசியல் அணுகுமுறை என்பதன் அர்த்தம் என்ன? தொழிற்சங்களின் பாலான தவறான போக்கு சோவியத் ஆட்சி அதிகாரத்தை நாசப்படுத்தும், பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரத்தை நாசப்படுத்தும், பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரத்தைத் குப்புறக் கவிழ்க்கும் என்பதே. (ருசியாவைப் போன்ற ஒரு விவசாய நாட்டில் தொழிற்சங்கங்களுக்கும் கட்சிக்கும் இடையில் கட்சியின் தவறு காரணமாகப் பிளவு ஏற்பட்டால் சோவியத் ஆட்சி அதிகாரம் சரிந்து விழுவது நிச்சயம்.) ….தாம் உற்பத்தி வளர்ச்சியில் அக்கறை கொண்டிருப்பதாகவும் அப்படியிருக்க நம் மனதில் சம்பிரதாய ஜனநாயகத்தை தவிர வேறு எதுவும் இல்லை என்பது போலவும் நிலைநாட்ட டிராட்ஸ்கியும் புஹாரினும் முயலுகின்றார்கள். ஆனால் இந்தப் படப்பிடிப்பு தவறானது. …இந்தக் காரியத்தில் சரியான அரசியல் அணுகுமுறை இல்லாமல் சம்பந்தப்பட்ட வர்க்கத்தால் ஆட்சியில் நிலைத்திருக்க முடியாது, பின்விளைவாக அது தனது உற்பத்திப் பிரச்சனைக்கத் தீர்வு காணவும் திரணியற்றதாகிவிடும்” என்று ஸ்டாலினோ, மாவோவோ கூறவில்லை, லெனின் தான் கூறுகின்றார். மார்க்சியத்தை கைவிட்டு கதம்பங்களாக பாட்டாளி வர்க்க ஆட்சியை தூக்கியெறிய கோஷ்டிவாத பிரதிநிதியான டிராட்ஸ்கி முனைந்தான். முதலாளித்துவ மீட்சிக்குரிய உள்ளடகத்தை அன்றே டிராட்ஸ்கி முன்வைத்தான். பாட்டாளி வர்க்க ஆட்சியின் உயிரை கழுத்தைத் திருகி கொன்றுவிடும் முயற்சியில் டிராட்ஸ்கி ஈடுபட்டான். கோஷ்டிவாதத்தையும், பிளவையும் முன்நிறுத்தி தனது தலைமையை லெனினுக்கு மாற்றக முன் தள்ளிய டிராட்ஸ்கி, பாட்டாளி வர்க்க அரிச்சுவட்டையே மறுத்து நின்றான். லெனின் முன்வைப்பது மார்க்சியமல்ல என்று தூற்றி கொச்சைப்படுத்தினான். இதையே பின்னால் ஸ்டாலினுக்கும் செய்தான். லெனின் மார்க்சியத்தை கைவிட்டு உள்ளதாக குற்றம் சாட்டிய டிராட்ஸ்கி, அரசியல் அடிப்படையை மறுத்து பொருளாதார கூறைக் கொண்டு சமுதாயத்தை மாற்ற முடியும் என்றான். இதைத் தான் குருச்சேவும், தெங் சியவோ பிங்கும் செய்தானர். இதனால் தான் டிராட்ஸ்கியவாதிகள் அதை முதாலளித்துவ மீட்சியாக எற்பதில்லை. அன்று டிராட்ஸ்கி வெற்றி பெற்று இருந்தால், 1920 களிலேயே சோவியத்தில் முதலாளித்துவ மீட்சி டிராட்ஸ்கியின் தலைமையில் நடைபெற்று இருக்கும். இதை லெனினிய ஆய்வுரைகள் தெட்டத் தெளிவாகவே சந்தேகத்தக்கிடமின்றி நிருபிக்கின்றன. டிராட்ஸ்கி அன்று தோற்ற போதும், அவன் தனது ஆயுள் வரை முதலாளித்துவ மீட்சிக்காகவே போராடினான். கோட்பாட்டிலும், சதிகளிலும் ஒன்று இனைந்து உலகளவில் சோவியத் எதிர்பளர்களை ஒன்று திரட்டினான்.

 

இந்நூலின் முந்தைய பகுதிக‌ள்

1. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 1

2. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 2

3. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 3

4. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி –  4

5. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 5

6. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 6

7. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 7

8. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 8

9. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 9

10. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 10

11. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 11

12. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 12

13. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 13

14. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 14

15. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 15

16. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 16

 

17. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 17

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

குண்டுவெடிப்பு குறித்து நிரபராதி அப்சல் குருவின் அறிக்கை!

நண்பர்களே,

திகார் சிறையில் தூக்குத்தண்டனை விதிக்கப்பட்டிருக்கும் காஷ்மீரத்து அப்பாவி அப்சல்குருவின் வழக்கறிஞர் அனுப்பிய ஊடகச் செய்தி அறிக்கையை இங்கு மொழிபெயர்த்து தருகிறோம். கூடவே டெல்லி உயர்நீதிமன்ற குண்டு வெடிப்பை கண்டித்தும், சம்பந்தமே இல்லாமல் அவரது பெயர் இழுக்கப்பட்டிருப்பது குறித்தும் அப்சல் குரு அவரது வழக்கறிஞர் பஞ்சொலி மூலம் வெளியிட்டிருக்கும் அறிக்கையும் தரப்பட்டிருக்கின்றது.

மூவர் தூக்கு குறித்து அதிகம் அறிந்த தமிழகத்தில் அப்சல் குருவின் நியாயம் பலருக்கும் தெரியாது. பாராளுமன்றத் தாக்குதலில் அவருக்கு எந்தப் பங்கும் இல்லை என்பதும், அத்தகைய ஆதாரங்கள் ஒன்று கூட இல்லாத நிலையில் ‘தேசத்தின் மனசாட்சியை’ திருப்திப் படுத்துவதற்க்காக அவருக்கு மரண தண்டனை அளிப்பதாக வெட்கம் கெட்ட உச்சநீதிமன்றம் அந்த தீர்ப்பில் குறிப்பிட்டிருக்கிறது.

மேலும் பாராளுமன்றத் தாக்குதல் நிச்சயமாக இந்திய உளவுத்துறையின் சதி நடவடிக்கை என்பதை பல மனித உரிமை அமைப்புகள் உரிய காரணங்களுடன் முன்வைத்திருக்கின்றனர். இதை உண்மையாக விசாரித்துப் பார்த்தால் அன்று இருந்த பா.ஜ.க அரசும், உள்துறை அமைச்சராக இருந்த அத்வானியும் குற்றவாளிக்கூண்டில் நிறுத்தப்படுவார்கள். அதை மறைக்கவே இந்துத்வா கும்பல் அப்சல் குருவை அதிவிரைவாக தூக்கிலட வேண்டும் என்று துடிக்கிறது. காங்கிரசு அரசு அதற்கு ஒத்தூதுகிறது.

இதை காஷ்மீரத்து மக்கள் அறிவார்கள். ஒரு வேளை அப்சல் குரு அநியாயமாகத் தூக்கிலடப்பட்டால் காஷ்மீர் மீண்டும் தீப்பிடித்து எரியும். இதற்காக மட்டும்தான் ஆளும் வர்க்கங்கள் கொஞ்சம் தயங்குகின்றன. ஆனால் காஷ்மீரத்திற்கு வெளியே இது மக்கள் போராட்டமாக பரிணமிக்கவில்லை என்பதற்கு நாம் வெட்கப்பட வேண்டும், வேதனைப்பட வேண்டும். பதிவர்கள், வாசகர்கள் அனைவரும் அப்சல் குருவின் நியாயத்திற்காக தங்களது குரலை ஒலிக்கச் செய்ய வேண்டும் என்ற கோரிக்கையுடன்

வினவு

_____________________________________________________

என்.டி.பஞ்சொலி,

வழக்கறிஞர், ஜி 3/617 ஷாலிமார் கார்டன் விரிவாக்கம் 1

ஷஹிபாபாத், காஜியாபாத் (உ.பி) 201005

ஏன் அப்சல் குரு தூக்கிலிடப்படக்கூடாது?

 

அப்சல் குரு

 

முகமது அப்சல் குருவின் வழக்கறிஞா் என்ற அடிப்படையிலும், கூடவே மக்கள் சிவில் உரிமைக் கழகத்தின் உறுப்பினா் என்ற அடிப்படையிலும், நான் இத்துடன் அப்சல் குரு விடுத்த அறிக்கை நகலை இணைத்துள்ளேன்.

இந்திய பாராளுமன்றம் தாக்கப்பட்டது என்பது கண்டனத்துக்குரியது என்பதிலோ, அது எந்த அடிப்படையிலும் நியாயப்படுத்த இயலாத செயல் என்பதிலும் எவ்வித சந்தேகமுமில்லை. ஆனால் அந்த குற்றம் குறித்த மொத்த புலனாய்வு நடைபெறும் வழிமுறையில், விதத்தில் பல கேள்விகள் முன் நிற்கின்றன.  மேலும் எவ்வாறு துவக்க நிலை விசாரணையே துவங்காத நிலையில் மின்னணு ஊடகங்கள், குற்றம் சாட்டப்பட்டவரின் மீது குற்றம் நிரூபிக்கப்பட்டது போல் சித்தரித்து அவரை கொன்றேயாக வேண்டும் எனுமளவிற்கு எவ்வாறு ஒலிபரப்ப இயலும்?

மேலும் மீண்டும் ஒரு பயங்கரமான குண்டு வெடிப்பு சம்பவம் டெல்லி உயர்நீதிமன்றத்தில் 7 செப் 2011-ல் நடைபெற்று பல உயிர்கள் பலியான சில மணிகளில், அப்சல் குருவின் பெயர் இதில் இழுக்கப்பட்டிருக்கிறது.  ஊடகங்கள் மின்னஞ்சல் ஒன்றை குறிப்பிட்டு அதன் உண்மைத் தன்மை நிறுவப்படாத சூழலிலேயே, முக்கியமான நேர ஒலி/ஒளி பரப்புகளில் குண்டுவெடிப்பு என்பது அப்சல் குருவிற்கு ஆதரவாக உள்ள குழுவினால் ஏற்பட்டது போல் உருவகப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

கார்ப்பரேட் ஊடகங்கள் என்பது யாருக்கும் கட்டுப்படாத ஒன்றாகும்.  மேலும் 24 மணி நேர தொலைக்காட்சி ஒளிபரப்புகளை மேற்கொள்கிற அத்தகைய ஊடகங்களின் செயல்பாடு, அடிப்படையான பத்திரிகை தர்மத்தை மீறுகிற செயல்களை திறம்பட கண்காணிக்க அதிகார அமைப்பு ஏதுமில்லை. அத்தகைய ஊடகங்களில் நடைபெறுகிற அனைத்து விவாத நிகழ்ச்சிகளும், நிலைத்திருக்கக் கூடிய கருத்திற்கு முரணாக யார் ஒருவர் மாறாக கருத்து சொன்னாலும் அதை எதிர்த்து மிகுதியான கருத்து திணிக்கப்பட்டு ஒலிபரப்பப்படுகிறது. மின்னணு ஊடகங்களெல்லாம் மிக உரக்க ஊழலுக்கு எதிராக பேசிய போதிலும், எந்தவித பொறுப்புமின்றி அதிகாரத்தோடு அத்தகைய ஊடகங்கள் தாம் செய்து வரும் ஊழலை ஒருபோதும் உணர்ந்து பார்ப்பதில்லை.

ஊடகத்தின் முன்பாக யாரேனும் அப்சல் குருவிற்கு சாதகமாக பேசினால் அவர் இந்தியனுக்கெதிராக பேசுபவர் எனவும், தேசிய பாதுகாப்பு வல்லுனர்கள் சொல்லும் தேசப்பற்று என்பது நிலையாக நிற்கக் கூடிய கார்ப்பரேட் ஊடகங்களுக்கும் மற்றும் இந்து மத உரிமை பேசுபவர்களுக்கு மட்டுமே உரித்தானது போல் சித்தரிக்கப்படுகிறது.

நமது “அப்சல் குருவை காப்பாற்றுங்கள்” என்கிற பிரச்சாரம் இந்திய ஜனநாயகத்தில் கீழ்காணும் அம்சங்களை பிரதிபலிக்கிறது.

  1. புலனாய்வு அமைப்புகளில் நிலவி வரும் ஊழல் மற்றும் அவர்களிடம் தொழில் திறமை குறைவாக இருப்பது அம்பலப்படுத்தப்படுகிறது.  பாராளுமன்ற தாக்குதல் வழக்கில் புலனாய்வு அதிகாரியாக செயல்பட்டவர் பலமுறை புகழ்ந்து பேசப்பட்டார்.  ஆனால் பின்னர் கோடிக்கணக்கான பணம் சம்பந்தப்பட்ட ரியல் எஸ்டேட் பரிமாற்றங்களில் அவருக்கிருந்த நிழலான மோசமான தொடர்புகள் காரணமாக அவர் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டார்.  அப்சலை தூக்கிலிடுவதன் மூலம் சிறப்பு பிரிவில் செயலாற்றும் காவலர்களின் ஊழல்களிலிருந்து மக்களின் கவனத்தை திசை திருப்பிவிடலாம்.
  2. நீதித்துறை என்பது அரசியலமைப்பு சட்ட நிலை, மற்றும் சட்ட நெறிமுறைகளுக்கு அப்பாற்பட்டு ஊடகங்களால் ஆதிக்கம் செலுத்தப்பட்டு வருகிறது. அதன் விளைவாக உச்ச நீதிமன்றம் “இந்த நாட்டின் தேசிய மனச்சாட்சியை திருப்திப் படுத்துவதற்காக” தூக்கு தண்டனையை உறுதிப்படுத்துகிறது. எந்த ஒரு நபரின் இறப்பு குறித்த தண்டனையை முடிவு செய்யும் சட்ட அடிப்படை இங்கு கிடையாது. அப்சல் தூக்கிலிடப்பட்டால் அது எந்த ஒரு இந்தியனும் இந்திய உரிமைக் குழுக்கள் அல்லது கார்ப்பரேட் நலனை திருப்திப் படுத்துவதற்காக தூக்கிலிடப்படலாம் என்றாகிவிடும்.
  3. பாராளுமன்ற தாக்குதல் வழக்கில் திட்டத்தின் பிரதம மூளை என்ற அடிப்படையில் மெளலானா மசூத் அசார்,காஜிபாபா மற்றும் தாரிக் அகமது என்ற 3 பாக்கிஸ்தானியர்கள் மீது குற்றம் சாட்டப்பட்டு குற்றக் குறிப்பாணை பதிவு செய்யப்பட்டது.  அத்தகைய பிரதம மூளையாக செயல்பட்டவர்கள் பிடிக்கப் படவில்லை.  கொலை நடவடிக்கையில் நிதர்சனமாக ஈடுபட்டவர்கள் இறந்து விட்டனர்.  எனவே சதிச்செயலில் ஒரு பங்கு அப்சலுக்கு உண்டு என கருதப்படினும் அவருக்கு தலைமை தண்டனையான தூக்கு தண்டனை வழங்கப்படக் கூடாது. ஏனேனில் அவர் குறிப்பிட்ட தாக்குதலுக்கு மூளையாக செயல்படவும் இல்லை, தாக்குதலில் ஈடுபடவும் இல்லை.  அப்சலை தூக்கிலிடுவதன் மூலம் உண்மைக் குற்றவாளிகளை கண்டுபிடிக்கும் பொறுப்பு என்பதும், தீவிரவாதத்திற்கு உண்மை காரணம் என்னவென்று கண்டறியும் நடவடிக்கையும் புறந்தள்ளப்பட்டுவிடும்.
  4. மனித உரிமை ஆர்வலர்கள் இது தொடர்பாக கைதான இருவர் ஒன்றும் அறிந்திராதவர்கள் என நிரூபித்துள்ளனர்.  இதில் கருவுற்றிருந்து சிறையில் குழந்தையை பெற்றெடுத்த ஒரு சீக்கிய பெண்ணும் அடக்கம். அவளது வாழ்வு முழுமையாக பழிவாங்கப்பட்டுவிட்டது.  நாம் எப்போதும் அவளை தொலைக்காட்சிகளில் கண்டதில்லை, என்பதுடன் அவளின் பயங்கரமான சோகமயமான வாழ்க்கையையும் கண்டதில்லை.  இது எவ்வாறு சில குடிமக்கள் கைவிடப்படுகிறார்கள் என்பதை காண்பிக்கிறது.
  5. டெல்லியிலும் நாட்டின் பிற பகுதியிலும் இந்த வழக்கில் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்கள் மீது நியாயமாக ஒன்றுபட்ட ஆதரவு காண்பிப்பதை காஷ்மீர மக்கள் பார்க்கின்றனர்.  அப்சலை தூக்கிலிடுவதென்பது அத்தகைய காஷ்மீர மக்களுக்கும், இதர இந்திய பகுதி மக்களுக்கும் இடையே நிலவிவரும் உணர்வு பூர்வமான பாலம் உடைந்துவிட ஏதுவாகும்.
  6. அப்சல் குருவிடம் எப்போதும் நியாயமான விசாரணை நடத்தப்படவில்லை. மேலும், அவருக்காக எந்த வழக்கறிஞரும் ஆஜராக முன்வராததால், அவர் வழக்கறிஞர் மூலம் தனது தரப்பை தெரிவிக்க இயலவில்லை. மிக முக்கியமான சாட்சியங்கள் கூட குறுக்கு விசாரணை செய்யப்படவில்லை. அப்சலை தூக்கிலிடுவதன் மூலம் இந்திய அரசியலமைப்பு சட்டத்தில் ஒவ்வொருவருக்கும் உறுதியளிக்கப்பட்டுள்ள நியாயமான விசாரணை என்ற உரிமையை நாம் குறைத்து மதிப்பிடுவதாக ஆகிவிடும்.
  7. பாராளுமன்ற தாக்குதல் வழக்கின் முழுமையான அனுபவம் என்பது நமது ஜனநாயக நிறுவனங்களின் பலவீனத்தை காட்டுவதாக உள்ளது. அதே சமயம் அது குறிப்பிட்ட சில மெனக்கெடும் ஆர்வலர் குழுக்கள் மற்றும் வழக்கறிஞர்கள் ஜனநாயக உரிமைக்காக போராட துணிந்தால் அதற்கு இடமளிப்பதும் சாத்தியப்படும் என்பதும் மெய்ப்பிக்கப்பட்டுள்ளது. அப்சல் தூக்கிலிடப்பட்டால் அந்த இடம் என்பது குற்றத் தீர்ப்பிற்குள்ளாகிவிடும்.  இந்துத்வா தீவிரவாதிகள் வெடிகள் வெடித்து கொண்டாடலாம், கார்ப்பரேட் ஊடகங்களுக்கு சில தினங்களுக்கு தொடர்ந்து ஒலிபரப்ப நாடக காட்சிகள் கிடைக்கலாம். ஆனால் இந்திய ஜனநாயகம் என்பது வெடித்து சிதறுவதாக ஆகிவிடும். எனவே தான் அப்சல் குரு தூக்கிலிடப்படக்கூடாது.
  8. நான் இத்துடன் அப்சலின் பத்திரிக்கை செய்தி அறிக்கை நகல் ஒன்றை இணைத்துள்ளேன்.  அவர் வேண்டுகையின்படி அது பிரசுரிக்கப்பட்டால் அவர் மீது தவறான கருத்துக் கொண்டிருக்கும் மக்களில் பலர் அவரின் குரலைக் கேட்க முடியும்.

– என்டி பஞ்சொலி,  வழக்கறிஞர், 09 செப் 2011

 அப்சல் குருவின் பத்திரிகை செய்திக் குறிப்பு:

 சில தீய சக்திகள் மற்றும் சமூக விரோத நபர்கள் டெல்லி நீதிமன்ற வளாகத்தில் கடுங்கொடிய மற்றும் பதைபதைக்க வைக்கும் குண்டு வெடிப்பு என்ற சம்பவத்தை மேற்கொண்டிருப்பது மிகவும் கவலைப்படக் கூடிய செயலாகும்.  அந்த கொடுஞ்செயல் அனைவராலும் கண்டிக்கத்தக்க செயலாகும்.  எந்த ஒரு மதமும் அப்பாவி மக்களை கொல்வதை அனுமதிப்பதில்லை.  எனது பெயர் இதில் சம்பந்தமில்லாமல், தேவையில்லாமல் இழுத்தடிப்பது அறிந்து நான் மிகவும் துயருற்றுள்ளேன். சில தரகர்கள்/குழுக்கள் அசிங்கமான ஆட்டத்தை ஆடி என்பெயரை இதில் ஈடுபடுத்துகின்றனர்.  மிகக்கொடுமையான குற்றங்கள் நடைபெறும் போது சில தவறான நோக்கமுள்ள குழுக்கள் என் பெயரை வேண்டுமென்றே இழுப்பது என்பது இது முதல்தடவையல்ல. எப்போதெல்லாம் நாட்டில் குண்டு வெடிப்புகள் நடைபெறுகிறதோ, அப்போதெல்லாம் என் பெயரை வேண்டுமென்றே அடிபடச் செய்வதன் மூலம் என் மீது களங்கம் விளைவிக்கவும், எனக்கு எதிரான பொதுக் கருத்தை வலுப்படுத்துவதற்காகவும் இவ்வாறு செய்யப்படுகிறது.

 நான் இதை எனது வழக்கறிஞர் திரு என்டி பஞ்சொலி மூலம் இதை எனது பத்திரிகை செய்திக் குறிப்பாக அனுப்பியுள்ளேன்.  தயவு செய்து இதை பிரசுரிக்கவும்.

 (ஒ-ம்) அப்சல் குரு

த/பெ: அபிபுல்லா

பகுதி எண் 8, சிறை எண் 3

திஹார் சிறைச்சாலை

___________________________________________________

– தமிழாக்கம்: சித்ரகுப்தன்

___________________________________________________

முதல் பதிவு: வினவு

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

 

 

சாதி வெறியனின் குருபூஜைக்கு மலர் மாலை, அதை எதிர்த்து போராடியவனின் குருபூஜைக்கு துப்பாக்கிக் குண்டு

கடந்த (11/09/2011) ஞாயிறன்று பரமக்குடியில் நடந்ததை கலவரம் என்கிறார்கள் சிலர்.  சாதிக்கலவரம் என்கிறார்கள் வெகுசிலர்.  காவலர்களைத் தாக்கியதால் துப்பாக்கிச்சூடு என்கிறார்கள்.  பொதுச் சொத்துக்கு சேதம் விளைவித்து வன்முறை என்கிறார்கள்.  அனைவரும் சிந்திக்க மறுப்பவர்களா? அல்லது உண்மையைப் பேசுவதில்லை என சத்தியம் செய்தவர்களா?

செய்தி ஊடகங்கள் அனைத்தும், காட்சி ஊடகங்களானாலும், அச்சு ஊடகங்களானாலும் கலவரத்தில் துப்பாக்கிச்சூடு ஏழுபேர் மரணம் என்று தான் தம் வாசகர்களிடம் பூசுகின்றன. காட்சி ஊடகங்கள் இன்னும் சற்று மேலே போய் பேருந்துக்காக காத்திருப்பவர்களை, தாங்கள் நெடுந்தொலைவிலிருந்து வந்து செய்வதறியாது பதைத்து நிற்கிறோம் என்று கூறவைத்து, கலவரத்தின் பாதிப்பாக காட்சிப்படுத்துகிறார்கள்.

ஆனால், அங்கு நடந்திருப்பது திட்டமிடப்பட்ட போலிமோதல் (என்கவுண்டர்) கொலைகள்.  வழக்கமான போலிமோதல்களில் குறிப்பிட்ட ஒருவரோ, பலரோ கொல்லப்பட வேண்டும் என்று இலக்கு நிர்ணயிப்பார்கள். பரமக்குடியில் குறிப்பாக யார் என்பது முடிவு செய்யப்படவில்லை, அவ்வளவு தான் வித்தியாசம்.

கடந்த சில ஆண்டுகளாகவே இம்மானுவேல் சேகரன் கொல்லப்பட்ட நாள் இம்மானுவேல் சேகரன் குருபூஜையாக தாழ்த்தப்பட்ட மக்களால் கடைப்பிடிக்கப்பட்டு வருகிறது.  இதுபோன்ற குருபூஜைகள் சாதிவெறிக்கு எதிரான போராட்ட குணத்தை கூர்தீட்டும் என்றோ,  ஆதிக்க சாதியினரை கேள்விக்கு உள்ளக்கும் என்றோ கூறிவிட முடியாது.  ஒருவகையில் பார்ப்பனிய பண்பாட்டு விழுமியங்களுடன் நடக்கும் இதுபோன்ற குருபூஜைகள் அவர்களை இன்னும் சாதிய அமைப்புகளுக்குள் கண்டுண்டு கிடக்கச் செய்யவே உதவும். என்றாலும்,  முத்துராமலிங்கத்தின் குருபூஜை அரசு மதிப்புடன், குறிப்பிட்ட நாட்களுக்கு விடுமுறை அறிவித்து, பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள் உள்ளிட்ட அனைத்தும் அரசே ஏற்பாடு செய்து நடத்தப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. சாதிவெறிக்கு குறியடையாளமான முத்துராமலிங்கத்தின் குருபூஜையே அந்தப்பகுதி தாழ்த்தப்பட்ட மக்களின் பதைப்பையும், பாதிப்புகளையும் பொருட்படுத்தாமல் ஆண்டுதோறும் நடந்து கொண்டிருக்க; சாதிவெறி ஆதிக்கத்திற்கு எதிராக போராடி அந்த சாதி வெறியர்களாலேயே கொலையுண்டு போன இம்மானுவேல் சேகரனின் நினைவு நாளை அதே போல் ஏன் கொண்டாடக் கூடாது எனும் எதிர்ப்புணர்ச்சியின் காரணமாகவே இம்மானுவேல் சேகரன் குருபூஜை நடத்தப்படுகிறது.

ஒரு பொதுக்கூட்டம் நடத்த வேண்டும் என்றாலே அதற்கு தகுந்த பாதுகாப்பளிப்பது அரசின் வேலை.  சாதிவெறியின் அடையாளமான பசும்பொன் குருபூஜைக்கு எல்லா ஏற்பாடுகளையும் செய்யும் அரசு, குறிப்பாகச் சொன்னால், ஓட்டுப் பொறுக்க உதவும் என்பதால் படம்காட்ட வரும் அத்தனை ஓட்டுப் பொறுக்கி தலைவர்களையும் ஒரே நேரத்தில் வந்தால் பிரச்சனைக்கு வழிவகுக்கும் என்று தனித்தனியாக நேரம் ஒதுக்கிக் கொடுத்து படம் காட்டச் சொல்லும் அரசு, வழிநெடுக தாழ்த்தப்பட்டவர்கள் மீது தேவர் சாதிவெறியர்களின் சீண்டலை கண்டும் காணாமல் இருக்கும் அரசும் காவல் துறையும் ஜான் பாண்டியனை மட்டும் ஏன் கைது செய்து வரவிடாமல் தடுக்க வேண்டும்?

சட்டம் ஒழுங்கு பூச்சாண்டி காட்டி இம்மானுவேல் சேகரனின் குருபூஜையை தடுத்து நிறுத்த வேண்டும். அதை முத்தராமலிங்கத்தின் குருபூஜைக்கு இணையாக வளரவிடக் கூடாது என்பது தான் தமிழக அரசின் நோக்கமாக இருக்கிறது.  அதிமுக தேவர்சாதி ஆதரவுக் கட்சி என்பது அனைவரும் அறிந்தது தான். ஊழலுக்காக நீதிமன்றத்தால் கண்டிக்கப்பட்டு ஓபியை முதல்வராக்கியபோது, “நான் வேறொரு சமுதாயத்தைச் சேர்ந்தவளாக இருந்தாலும் தேவர் சமுதாயம் மீது நான் எவ்வளவு பற்றுக் கொண்டிருக்கிறேன் என்பதற்கு ஓபியை முதல்வராக்கியதே சான்று” என்று வெளிப்படையாக அறிவித்தார் ஜெயா.  ஓட்டுப் பொறுக்கி அரசியல் என்பதைத்தாண்டி சட்டமன்றத்திலேயே தன்னை ’பாப்பாத்தி’ என்று அறிவித்த ஜெயா, இயல்பாகவே ஆதிக்க சாதியின் மீது விருப்பும் தாழ்த்தப்பட்டவர்கள் மீது வெறுப்பும் கொண்டவராகவே தன்னை எப்போதும் வெளிக்காட்டியிருக்கிறார். மட்டுமல்லாது, கடந்த தேர்தலில் தேவர்சாதியின் ஒரு பிரிவினர் திமுகவை ஆதரித்ததும், அவர்களை மீண்டும் அதிமுக வாக்குவங்கியாக தக்கவைத்துக் கொள்ளும் தேவையும் சேர்ந்துகொள்ள, கலவரபயத்தை விதைத்து, சட்டம் ஒழுங்கு பிரச்சனையை எழுப்பி படிப்படியாக இம்மானுவேல் சேகரனின் குருபூஜையை இல்லாமல் செய்துவிட வேண்டும் எனும் நோக்கிலேயே இந்த போலிமோதல் திட்டமிடப்பட்டிருக்கிறது.

ஜான் பாண்டியனை இரண்டு நாள் ஏன் தடுத்து வைத்திருந்தீர்கள்? ஏன் எந்த நீதிமன்றத்திலும் நேர்நிருத்தவில்லை? என்று நீதிமன்றம் கேள்வி எழுப்பியிருக்கிறது.  இப்போது, பரமக்குடி பகுதியில் ஒரு சிறுவன் சிலரால் கொல்லப்பட்டதற்கு ஆறுதல் தெரிவிக்க ஜான் பாண்டியன் அந்த வீட்டுக்குச் சென்றால் பதட்டம் ஏற்படும் கலவரம் வரும் என்று காரணம் கூறுகிறார்கள். இப்போது மட்டும் என்ன நடந்திருக்கிறது?  ஜான் பாண்டியனை கைது செய்தால் சாலை மறியல் உள்ளிட்ட பிரச்சனைகள் எழும் என்று காவல் துறைக்கு தெரியாதா?

ஒரு வாரத்திற்கு முன்பிருந்தே பரமக்குடி பகுதியில் மூவாயிரத்திற்கும் அதிகமான காவல்துறையினர் குவிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். ஜான் பாண்டியன் கைது செய்யப்பட்டதற்காக சாலை மறியல் செய்ததோ இருநூறு பேர்.  இவர்களை காவல் துறையால் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை என்றால் ஒரு வாரமாக அங்கு காவல்துறை செய்தது என்ன? கூட்டம் கட்டுக்கு அடக்கவில்லை என்றால், எச்சரிக்கப்படும், தடியடி நடத்தப்படும்,  கண்ணீர்புகை குண்டுகள் வீசப்படும், ரப்பர் தோட்டாக்கள் பயன்படுத்தப்படும், அதையும் மீறினால் மாவட்ட ஆட்சியரின் அனுமதியின் பேரில் கால்களில் துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தி அப்போதும் கலையவில்லை என்றால் வேறுவழியில்லாமல் மரண நோக்கில் துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தப்பட வேண்டும்.  இப்போது கண்ணீர் புகை குண்டுகள் வீசியும் கலையவில்லை என்பதால் துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தினோம் என்கிறார்கள்.  கொல்லப்பட்ட அனைவரும் மார்பிலும் தலையிலும் குண்டு தாக்கி இறந்திருக்கிறார்கள்.

ஒரு வாரத்திற்கு முன்பே ஆயிரக்கணக்கான காவல் துறையினர் பாதுகாப்பு பணியில் ஈடுபட்டிருக்கிறார்கள். முதலில் அமைதியாக சாலை மறியல் மட்டுமே நடந்திருக்கிறது. என்றால் அதை கலவரமாக மாற்றி துப்பாக்கி சூடு நடத்தும் அளவுக்கு கொண்டு சென்றது யார்? அப்போது காவல் துறை என்ன செய்து கொண்டிருந்தது?  மாவட்ட ஆட்சியரிடம் துப்பாக்கிச் சூடு நடத்த முறைப்படி அனுமதி பெறப்படவில்லை என்பதும் தெரிகிறது. மேலே இருக்கும் படம் கற்களை குவித்து வைத்துக் கொண்டு காவல்துறையினர் வாய்ப்புக்கு காத்திருந்ததை தெளிவாகக் காட்டுகிறது.    என்றால் இது திட்டமிடப்பட்ட போலிமோதல் கொலைகள் தான் என்பதற்கு இதற்கு மேலும் சான்றுகள் வேண்டுமோ?

 காஷ்மீரிலும், வடமேற்கு மாநிலங்களிலும் எப்படி மக்களைக் கொல்கிறதோ அதுபோலவே இங்கும் மக்கள் கொல்லப்பட்டிருக்கிறார்கள். கூறப்படும் காரணங்கள் வேறு, நடத்தப்பட்ட நாடகங்கள் வேறு. அங்கு அது தீவிரவாதத்திற்கு எதிரான நடவடிக்கையாக பார்க்கப்படுகிறது. இங்கு கலவரத்தை தடுக்கும் நடவடிக்கையாக பார்க்கப்படுகிறது.  எங்கும் மக்களை பாதுகாக்கும் நடவடிக்கையாக காட்டிக் கொண்டே அரசால் மக்களை கொன்று குவிக்க முடிகிறது, அதுவும் வேறு வழியில்லாமல்தான் நடவடிக்கை எடுக்க நேர்ந்தது என்று காட்டிவிட்டால் போதும், மக்களின் ஆதரவும் கிடைத்துவிடும் என்று தான் அரசுகள் எண்ணுகின்றன. அன்று மாஞ்சோலை தோட்டத் தொழிலாளர்கள் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டபோது ஊர்வலம் நடத்தியவர்கள் பெண் காவலாளியை மானபங்கப் படுத்த முயன்றார்கள் என்று கூறப்பட்டது. இன்றும் காவல்துறை உயரதிகாரிகள் காயம்பட்டார்கள் என்று கூறப்படுகிறது. தங்கள் மீது கல்லெறி நடந்துவிட்டாலோ, காயம்பட்டுவிட்டாலோ, மக்கள் மந்தைகளைப் போல் சுட்டு வீழ்த்தப்படுவார்கள் என்றால் காவல்துறையை வெறிகொண்ட விலங்குகள் என்று கூறுவது எப்படி தவறாக இருக்க முடியும்? எப்போதுமே பிரச்சனையை திசை திருப்புவதே அதை நீர்த்துப் போகச் செய்வதற்கான உத்தியாக கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது. ஜான் பாண்டியன் தியாகியா? அரசியல் தலைவரா? ரவுடியா? என்பது இங்கே பிரச்சனை அல்ல. திட்டமிட்டு மக்களை காவல்துறை படுகொலை செய்திருக்கிறது என்பதே இங்கு முதன்மையாக பேசப்பட வேண்டியது.

ஆனால் எந்த ஓட்டுக்கட்சியும் இது குறித்து பேச மறுக்கிறது. ஓய்வு பெற்ற நீதிபதியைக் கொண்டு விசாரணைக் கமிசன் அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது, துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தாமலேயே கலவரத்தை அடக்கியிருக்க முடியும், இழப்பீட்டுத்தொகையை இன்னும் அதிகரித்துத் தரவேண்டும்,  விசாரணைக் கமிசன் போதாது சிபிஐ விசாரணை வேண்டும். சட்டசபையில் விவாதிக்க வேண்டும், தொடர்புடைய காவல்துறை அதிகாரிகளை இடைநீக்கம் செய்ய வேண்டும் இதுபோன்ற ஓலங்களைத்தான் எல்லா வண்ண ஓட்டுக் கட்சிகளும் ஒச்சமிட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன.  இன்னும் இரண்டு மாதகால முடிவில் அல்லது நீட்டப்படும் காலங்களின் முடிவில் விசாரணை அறிக்கை எப்படி இருக்கும் என்பதோ, அதன் பரிந்துரைகளுக்கு அரசு என்ன மதிப்பளிக்கும் என்பதோ யாருக்குமே தெரியாத ஒன்றல்ல.  கயர்லாஞ்சிகளும், திண்ணியங்களும், இரட்டைக் குவளைகளும் இன்னும் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கின்றன.  ஆயிரம் ஆயிரம் ஆண்டு காலம் ஒடுக்கப்பட்டுக் கிடந்தவர்கள் சிறு அளவில் எதிர்ப்பைக் காட்டினாலும் இது தான் நடக்கும் என்று அரசு துப்பாக்கியை உயர்த்திக் காட்டுவதும் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கிறது.  இன்னும் எத்தனை காலம்தான் இந்த ஓட்டுக் கட்சிகளின் ஒட்டப்பட்ட வாலாக இருப்பது என்பதை ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் முடிவு செய்தாக வேண்டிய காலம் இது. 

 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

தோழர் செங்கொடியின் மரணத்தை முன்னிட்டு…..

அண்மையில் தமிழ் அறிந்த அனைவரும் ஒருமுறையேனும் உச்சரித்த, உச்சரிக்கும் பெயராக மாறியிருக்கிறது காஞ்சி தோழர் செங்கொடியின் பெயர். அவரின் தற்கொலை தமிழகத்தை அதிரவைத்தாலும், அந்த ஈகம் கண்களில் நீரையும், அரசின் மீதான கோபத்தையும் வரவழைத்திருந்தது. அதேநேரம், தற்கொலை தீர்வாகுமா? மூன்று உயிருக்காக ஒரு உயிரை மாய்த்துக் கொள்வது எந்த விதத்தில் சரியாகும் என்று கேட்டுக் கொண்டு பதிவுலகில் ஒரு கூட்டம் வலம் வந்தது. தற்கொலைகள் தீர்வல்ல, அது ஒரு போராட்ட வழிமுறை அல்ல. என்றாலும் அதன் பின்னிருக்கும் அரசியலை நீர்த்துப் போகவைக்கும் ஓர் உத்தியாக இது கையாளப்பட்டது. இந்தக் கூட்டத்தில் பெரும்பாலானோர் தோழர் செங்கொடியின் உடலில் எரிந்த அரசியலின் வெப்பத்தை எதிர்கொள்ள முடியாமல், இரக்க உணர்ச்சியை அணிந்து கொண்டு பார்த்தவர்கள். வேறு சிலரோ மதப் போர்வைக்குள் பத்திரமாக பதுங்கிக் கொண்டு எட்டிப் பார்த்தவர்கள். முத்துக்குமார் நிகழ்வின் போதும் இந்த மதவாதிகள் ஓயாமல் ஓதிய பாட்டுக்களை மீளக் கொண்டுவந்து இப்போதும் ஓதிப் பார்க்கிறார்கள்.

முதலில் கடையநல்லூர்.ஆர்க் தளத்தில் இது குறித்த ஒரு விவாதம் நடைபெற்றது. அதில் என்னுடன் விவாதித்தவர் தொடரமுடியாமல் நிறுத்திக் கொண்டார். பின்னர், ’நெத்தியடி முகம்மது’ என்ற பெயரில் எல்லோருக்கும் அறிமுகமான பின்னூட்டவாதியாக இருந்து பின்னர் பதிவரான நண்பர் முகம்மத் ஆஷிக் தளத்திலும் இது குறித்த கட்டுரை இருப்பதை அறிந்து. அங்கும் அந்த சுட்டியை இணைத்திருந்தேன். முதலில் அதற்கு பதிலளித்த நண்பர் முகம்மத் ஆஷிக், அதன் பிறகு நான் அளித்த விளக்கங்களை வெளியிடவில்லை. பிளாக்கர் பின்னூட்ட விதிகளை சரியாக அறிந்து கொள்ளாமல் நான் வெளியிட்ட முதல் பின்னூட்டம் வெளிவராத போது, அதை அவருக்கு மின்னஞ்சலில் அனுப்பிவைத்து வெளியிடக் கோரியிருந்தேன். அதுபோல இப்போதும் பிரச்சனையாக இருக்கும் என எண்ணி அவருக்கு மீண்டும் மின்னஞ்சலாக அனுப்பிவைத்தேன். ஆனால் இப்போதுவரை அது வெளிவரவே இல்லை.

எனவே, அதை இங்கு பதிவு செய்துவிடலாம் எனும் எண்ணமே இந்த இடுகை. மட்டுமல்லாது, முன்பு ஒருமுறை இதே நெத்தியடி முகம்மது இங்கு தமது பின்னூட்டம் வெளிவருகிறதா என்று சோதனை செய்து பார்ப்பதற்காக ஒரு பின்னூட்டமிட்டார். உருப்படியில்லாத இந்த பின்னூட்டம் எதற்கு என்று அதை நீக்கிவிட்டேன். உடனே அவரது சகோ.க்கள் எங்கள் பின்னூட்டத்தை எப்படி நீக்கலாம் என்று வானுக்கும் மண்ணுக்குமாய் குதித்தார்கள். (நூலகம் பகுதியில் விவாதம் எனும் தலைப்பில் ஏழ்மையும் அதன் காரணமும் என்பதில் இதை காணலாம்) இந்த நேரத்தில் அதுவும் நினைவில் வந்து போனது, அதற்காகவும் இந்தப் பதிவு.

தொடர்புடைய நண்பர் முகம்மத் ஆஷிக்கின் பதிவு: பதிவரே நிறுத்துங்கள் மூளைச் சலவையை

நண்பர் முகம்மத் ஆஷிக்,

வேறொரு தளத்தின் விவாதத்தை இங்கு வைக்க வேண்டாம் என்பது தான் அன்று செங்கொடி தளத்தின் நிலைபாடு, விமர்சனங்களை மறுப்பதல்ல. அதனால் தான் தேவைப்படின் மின்னஞ்சலில் கேட்கலாம் எனும் தெரிவும் தரப்பட்டிருந்தது.  அந்தப் பதில்கள் பொதுவில் வைக்கப்பட வேண்டும் என்பது உங்கள் விருப்பமாக இருந்திருந்தால் அதையும் அப்போதே வெளிப்படையாக கேட்டிருக்கலாமே.  ”வேறொரு தளத்தின் விவாதங்கள் இங்கு தொடர வேண்டாம் என்றால், இந்த தளத்திற்கான கேள்வியாக முன்வைக்கிறோம், பதில் தாருங்கள்”  என்று ஏன் உங்களால் கேட்டிருக்க முடியாது?  ஏனென்றால், உங்கள் நோக்கம் அதுவல்ல.

\\ அது உங்கள் கேள்விகளுக்கான பதிலாக அத்தளத்தில் பதியப்பட்டதல்ல///—அப்புறம் எதற்கு என்னை அங்கே பின்னூட்டங்களை பார்வையிட சொன்னீர்கள்…? ///ஒரே தலைப்பு எனும் அடிப்படையில் ஒரு தொடக்கத்திற்காகவே அந்த சுட்டி தரப்பட்டிருந்தது.///—இல்லை..! நீங்கள் அதற்காக நீங்கள் தரவில்லை.  —பின்னூட்டங்களை படிக்க சொல்லித்தான் தந்தீர்கள்..! எதற்கு இந்த முரண்..?//

இதில் என்ன முரண் இருக்கிறது என்பதை கொஞ்சம் தெளிவு படுத்துங்களேன்.  உங்கள் பதிவில் எழுப்பப்பட்டிருப்பதற்கான பதிலல்ல. ஆனால், உங்கள் பதிவின் நோக்கமும், அங்கிருக்கும் பின்னூட்டங்களின் நோக்கமும் ஒன்றே எனும் அடிப்படையில்; இப்பதிவில் என்னுடைய பதிலைத் தொடங்குவதற்கான ஒரு முனோட்டமாக அதை உங்கள் பார்வைக்கு தந்திருந்தேன். இது எந்த விதத்தில் முரண்பட முடியும்.

உங்கள் கேள்விக்கான பதிலாக தரப்பட்டவையல்ல என்றபோதிலும், செயலை மட்டுமே எடுத்துக்கொண்டு காரணத்தைப் புறந்தள்ளும் உங்களது இழிவை மறுப்பதை துல்லியமாக்குகிறது. இதில் என்ன முரண் இருக்கிறது? முதலில் வாக்கியங்களை பிய்த்துப் பார்ப்பதை விட அந்த வாக்கியம் கூறும் பொருளை உய்த்துப் பார்ப்பது எப்படி என்பதை கற்றுக் கொள்ள முன்வாருங்கள்.

தற்கொலைகள் ஆதரிக்கப்பட, பின்பற்றப்பட வேண்டிய ஒன்றல்ல. ஒரு மனிதனின் முடிவு எனும் நிலையில் அது தவறு. அதேநேரம் அந்த தவறான முடிவுக்கான நோக்கம் ஒரு பொது நலம் சார்ந்து, அரசுக்கு எதிரான கலகமாக இருப்பதால், இந்தத் தன்மையை உணர்ந்து அந்த முடிவு எடுக்கப்பட்டிருப்பதால் அதை வெறும் தற்கொலை எனும் செயலாக மட்டும் சுருக்கிப் பார்க்க முடியாது.  இது தான் முத்துக்குமார், செங்கொடிக்கான வீரவணக்கமாக கட்டுரைகளில் பயணப்பட்டிருக்கிறது. மட்டுமல்லாது. அவர்களின் முடிவு தவறானது என்பதும் கட்டுரைகளில் சுட்டிக் காட்டப்பட்டிருக்கிறது. நீங்கள் மேற்கோள் காட்டியிருக்கும் பெரியவரின் கருத்து கூட அந்த முடிவு தவறு என்பதையே சுட்டிக் காட்டுகிறது.  இதில் எங்கிருந்து வருகிறது முரண்?  முன்முடிவுகளை கண்ணாடியாக அணிந்து கொண்டு வாசிப்பதை விட அதில் உள்ளாடும் பொருளைப் புரிந்து கொண்டு எதிர்வினையாடுவது உங்களுக்கு கடினமாகவே இருக்கும் என்பது எனக்கு புரிந்ததுதான்.

\\ இங்கே யாரும் அவர்களை இழிவு படுத்தவில்லை….. ஏன் நீங்கள் கண்டனம் செய்யவில்லை என்றேதான் திருப்பி திருப்பி கேட்கிறோம் // அல்ல, அவர்களின் முடிவு தவறானது என்பது அந்த கட்டுரைகளில் சுட்டிக் காட்டப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால், மேலே குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும் காரணங்களால் அதை கண்டனம் செய்ய வேண்டிய அவசியமில்லை.  நீங்கள் இழிவுபடுத்தவில்லை எனக் குறிப்பிட்டிருந்தாலும் உங்களின் கட்டுரை அவர்களை இழிவுபடுத்தவே செய்கிறது.  \\ எந்த காரணத்துக்காகவும் யார் செய்தாலும்// என்று நீங்கள் குறிப்பிட்டிருக்கிறீர்களே அது இழிவுபடுத்தல் தான். அதாவது காரணத்தை, நோக்கத்தை முன்வைத்து செய்யப்பட்ட ஒரு செயலை அந்த நோக்கத்தை நீக்கிவிட்டு செயலை மட்டும் தான் பார்ப்பேன் என்பது இழிவு படுத்தல் தான்.  \\ இறைவனை நம்பிக்கை கொண்ட ஒருமுஸ்லிம் இது போன்ற பகுத்தறிவு இல்லாத இழிசெயலை ஒருபோது செய்யமாட்டான்// \\ மூடர்கள் கூட இந்த இழி செயல் செய்வார்களா? // இந்த பின்னுட்டங்களுக்கும் உங்களின் இடுகைக்கும் உள்ள வித்தியாசம் அவர்கள் பயன்படுத்தியிருப்பது போன்ற சொற்களை நீங்கள் பயன்படுத்தவில்லை என்பதது தானேயன்றி, இரண்டின் நோக்கமும் இழிவு படுத்துவது தான். சரி இப்போது நீங்கள் கூறுங்களேன், மதம் என்பதைத்தவிர செங்கொடிகளின் தற்கொலைகளை எதிர்ப்பதற்கு என்ன தான் காரணம்?

\\ நல்ல நோக்கம் உள்ளது என்றும் சொல்லிவிட்டு அதை செய்ய நீங்கள் முன்வரமாட்டீர்கள்……..பெரியவரின்’ துப்பாக்கி தூக்கும் வரிகளும் நல்ல நோக்கம்தானா…? அதையும் தெளிவுபடுத்தி விடுங்கள் // நீங்கள் புரியாதது போல் நடித்துக் கொண்டிருக்கும் விசயம் இது தான்.  நாங்கள் அதைச் செய்ய முன்வராததன் காரணம், நல்ல நோக்கம் மட்டும் போதாது, நல்ல வழிமுறையும் வேண்டும். நோக்கமும், வழிமுறையும் சரியாக இருக்கும் ஒன்றைத்தான் நாங்கள் பின்பற்ற முடியும்.  நோக்கம் மட்டும் நல்லதாக இருந்தால் அதை இழிவு படுத்தவும் முடியாது செயல்படுத்தவும் முடியாது.  இதைத்தான் நீங்கள் தலைவர்கள், தொண்டர்கள், பிரபாகரன், பிடல் காஸ்ட்ரோ என்றெல்லாம் நீட்டி முழக்கிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள். ஆம், பெரியவரின் துப்பாக்கி தூக்கும் வரிகளும் நல்ல நோக்கம் தான்.

 

தட்டையான புரிதல் என்றால் அதற்கு எதிரான பதங்களை பாவிப்பதால் மட்டும் உங்கள் புரிதல் உருண்டையாகிவிடும் என எதிர்பார்க்க முடியுமா?  சுமையூந்து நிகழ்வுக்கும் செங்கொடி நிகழ்வுக்கும் உள்ள பொருத்தப்பாடு, இருவரும் தங்களை இழக்கத் துணிகிறார்கள் சுயநலமற்ற ஒரு காரணத்திற்காக. சுமையூந்து என்பது உருவமாக இருக்கிறது, அதனால் தடுக்கும் வழிகளும் வெளிப்படையாக இருக்கிறது. இதுவே செங்கொடி விசயத்தில் அருவமாக இருக்கிறது. தமிழகம் தழுவிய போராட்டங்களும், ஆர்ப்பாட்டங்களும், உண்ணாவிரதங்களும் சரியான பலனைத் தருமா எனும் ஐயம் எழுகிறது.  அந்த தூக்கு குறித்து சட்டமன்றத்தில் நிறைவேற்றப்பட்ட தீர்மானம் இரண்டு நாட்களுக்கு முன் நிறைவேற்றப்பட்டிருந்தால் ஒருவேளை செங்கொடி காப்பாற்றப்பட்டிருக்கலாம்.  எனவே இது வெறும் தற்கொலை மட்டுமல்ல அரசு தாமதத்தால் விளைந்த கொலையும் கூட.  ஏனென்றால், செங்கொடியின் முடிவு மக்களின் போராட்டங்களை அரசு கண்டுகொள்ளாததை பாற்பட்டும் இருக்கிறது.  உருண்டை என கேலி செய்வதால் மட்டும் உங்களுக்கு பருண்மையான புரிதல் வந்து விடாது.

நீங்கள் பல்லாயிரம் ஆண்டுகளாக தியாகம் என கொண்டாடிக் கொண்டிருக்கும் நிகழ்வில் என்ன பொதுநலம் இருக்கிறது?  இறைவன் சொந்தக்காரன் என்று உங்கள் நம்பிக்கையை கூறுகிறீர்கள்.  வெறும் நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் சுயநலமாக ஒரு தற்கொலைக்கு தயாராவதையே தியாகம் என்று பல்லாயிரம் ஆண்டுகளாக கொண்டாடிக் கொண்டிருக்கும் நீங்கள்,  ஒரு பொது நலனுக்காக பிரமாண்டமான அரசு எந்திரத்தின் அநீதிக்கு எதிராக எந்த ஆயுதத்தை எடுப்பது என்று புரியாமல், பயன்படவேண்டுமே எனும் பதைப்பில் மேற்கொண்ட முடிவை இழிவு படுத்துகிறீர்கள். எந்த விதத்தில் இது சரி கூறமுடியுமா?

உங்களின் சமூக மற்றும் அரசியல் புரிதல் தவறானது.  உயிர் என்பதை வெறும் இருத்தலுக்கான சாரம் என்பதாக புரிந்து கொள்ளக் கூடாது.  கொள்ளைகளும் கொலைகளும் புரிந்து வயிறு வளர்ப்பதை மட்டுமே வாழ்க்கையாக கொண்டவனுக்கு இருப்பதும்,  சமூகத்துடிப்புடன் போராட்டக் களத்தில் நிற்பதையே வாழ்க்கையாகக் கொண்டவனுக்கு இருப்பதும் தன்மையில் உயிர் தான். ஆனால் இரண்டையும் ஒன்றாக மதிப்பிட முடியுமா?  வாழ்க்கை என்பது யாரோ தருவதற்கும், அதை திருப்ப ஒப்படைப்பதற்கும் இடைப்பட்ட புனிதமல்ல.  இருப்பதின் அடையாளமே அதை எதற்காக செலவிட தயாராக இருக்கிறோம் என்பதில் பொதிந்திருக்கிறது.  இறைவன் தந்த உயிர், அதை அவன் தான் எடுக்க வேண்டும் நாமே போக்கக் கூடாது எனும் மத விழுமியங்களில் இருந்தே தற்கொலைகளுக்கு எதிரான உங்களின் அறச்சீற்றம் எழும்புகிறது.  மெய்யில் இது அறச்சீற்றமே அல்ல.  இது உங்கள் அகச்சீற்றம்.  அதை சமூகத்தளத்தில் இருந்து எழுப்பப்படும் கேள்விகள் போலக்காட்டி அகச்சீற்றத்தை அறச்சீற்றமாக மொழிமாற்றம் செய்கிறீர்கள் என்பதைத்தவிர வேறொன்றுமில்லை.

செங்கொடி

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

%d bloggers like this: