சிறுவணிகத்தில் அன்னிய முதலீடு, மக்கள் உயிர் குடிக்கும். போராடு

சிறு வணிகத்தில் 51 நூற்றுமேனி(சதவீதம்)  அளவிற்கு அன்னிய முதலீட்டை அனுமதிப்பது என்று தீர்மானித்திருப்பதாக கடந்த வாரத்தில் அரசு அறிவித்தது. அன்றிலிருந்து, எதிர்க்கட்சிகள் நாடாளுமன்றத்தை நடத்த விடாமல் அமளித்து வருகின்றன. அதாவது, அப்படிச் செய்தால் அன்னிய முதலீட்டை அவர்கள் எதிர்ப்பதாக மக்கள் நம்புவார்களாம். மட்டுமல்லாது கருணாநிதி, மம்தா, மாயாவதி, ஜெயா உள்ளிட்டோர் தாங்களும் அன்னிய முதலீட்டை எதிர்ப்பதாக காட்டிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். மறுபக்கத்தில் அரசு அன்னிய முதலீட்டால் வேலை வாய்ப்புகள் அதிகரிக்கும் என்றும், விலைவாசி குறையும் என்றும், சூடம் அணைக்காமல் சத்தியம் செய்து கொண்டிருக்கிறது. ஆனால் இவைகளில் உண்மையில்லை என்பதே உண்மை.

 

இப்போது அன்னிய முதலீட்டை எதிர்ப்பதாக காட்டும் அத்தனை கட்சிகளின் செயலும் நாடகமே. எதிர்க்கட்சிகளாக இருக்கும் போது போராடுவதாக காட்டிக் கொள்வதும், ஆளும்கட்சியகும் போது அதையே நடைமுறைப்படுத்துவதும் நாம் வழமையாக கண்டு வருபவைதான். பாஜக பொதுத்துறை நிறுவனங்களை தனியார்மயப் படுத்துவதற்கென்றே தனியாக ஓர் அமைச்சகத்தை ஏற்படுத்தவில்லையா? போலிகள் வங்கத்தையும் கேரளாவையும் தனியாருக்கு திறந்துவிடவில்லையா? ஜெயா ஆற்றையே தாரை வார்க்கவில்லையா? கருணாநிதி நோக்கியாக்களுக்கு முதலீட்டைவிட அதிக சலுகைகளை வழங்கவில்லையா? இவர்களா அன்னிய முதலீட்டை எதிர்ப்பவர்கள்?

 

சிறுவணிகத்தின் மீது அரசு நடத்தும் முதல் தாக்குதல் அல்ல இது. ஏற்கனவே பல்முனை தாக்குதலை நடத்திக் கொண்டிருக்கிறது. ஈ மொய்த்த பண்டங்களை, திறந்த வெளியில் இருக்கும் பண்டங்களை வாங்கி உண்ணாதீர்கள் என்று மக்களின் உடல்நலத்தில் அக்கரை கொண்டது போல் பிரச்சாரம் செய்யும் அரசு தான், சுகாதார நடவடிக்கைகளை புறக்கணித்து ஈ மொய்க்கும், கிருமிகள் பரவும் சூழலுக்கு ஆதரவாக செயல்படுகிறது. பெப்சி, கோக் வகைகளில் போதை மருந்துகள் உள்ளிட்டு கெடுதல் விளைவிக்கும் வேதிப்பொருட்கள் கலக்கப்படுவது உறுதி செய்யப்பட்ட பிறகும் அவைகளுக்கு எதிராக எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்க மறுக்கிறது. மாம்பழங்களை கல்வைத்து பழுக்க வைக்கிறார்கள் அது உடல்நலத்திற்கு தீங்கானது என்று சந்தைக்கு வந்த பழங்களை சாலையில் கொட்டி அழிக்கும் அரசு, லேஸ் உள்ளிட்ட சிப்ஸ் வகைகளில் நீண்ட நாட்கள் கெட்டுப் போகாமல் இருப்பதற்காக சேர்க்கப்படும் வேதிகளில் புற்றுநோயை ஏற்படுத்தும் கூறுகள் இருப்பதாக கண்டறியப்பட்ட பிறகும் அதை கண்டு கொள்ளாமல் இருப்பது ஏன்? பில் போடாமல் விற்பனை செய்வது நுகர்வோரை ஏமாற்றும் குற்றவியல் நடவடிக்கை என்று மக்களை பீதியூட்டும் அரசு, பில்போட்டு கோடிகோடியாக திருடிய அம்பானிகளை என்ன செய்தது?

 

சிறுவணிகத்தில் அன்னிய முதலீட்டை அனுமதித்தால் நுகர்வோருக்கு குறைந்த விலையில் தரமான பொருட்கள் கிடைக்கும் என்று விலைவாசி உயர்வு குறித்து கவலைப்படுவது போல் அரசு நாடகமாடுகிறதே, விலைவாசி உயர்வுக்கு முதன்மையான காரணம் என்ன? அத்தியாவசியப் பொருட்கள் முதல் அனைத்தையும் ஊக வணிகத்திற்கும், முன்பேர வர்த்தகத்திற்கும் திறந்து விட்டிருப்பதும், பதுக்கலை சட்டரீதியாக அங்கீகரித்திருப்பது தானே. இதை செய்து விலைகளை ஏற்றிய அரசு அன்னிய முதலீட்டை கொண்டுவந்து விலைகளை குறைக்கப் போகிறதா? அன்னிய முதலீட்டால் விலை குறையும் என்பதும் முழுப்பூசணியை கட்டுச்சோற்றில் மறைப்பதைப் போன்றது தான்.

 

அரசு கொள்முதல் செய்வதிலிருந்து விலகிக் கொண்டு தனியார் கொள்முதல் நிலையங்களை அமைக்க அனுமதித்திருப்பதால் விவசாயிகளிடமிருந்தும், சிறு உற்பத்தியாளர்களிடமிருந்தும் நேரடியாக தரகு, பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் கொள்முதல் செய்யும். எனவே விவசாயிகளுக்கும் நல்ல விலை கிடைக்கும், நுகர்வோருக்கும் விலை மலிவாக கிடைக்கும் என்பது அரசின் பிரச்சாரம். இன்றைய நிலையில் விலைவாசி உயர்வால் மக்கள் கடுமையாக பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். அதேநேரம் விவசாயிகளும், சிறு உற்பத்தியாளர்களும் போதிய விலை கிடைக்காமல் போராட்டங்கள் நடத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள். என்றால் இந்த விலை உயர்வின் பலன் போவது எங்கே? உற்பத்தியும் செய்யாமல் நுகரவும் செய்யாமல் கணிணி முன் அமர்ந்து விற்பனை விளையாட்டுகள் ஆடிக் கொண்டிருக்கும் வர்த்தகச் சூதாடிகள் தான் அதனை அறுவடை செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள். அவர்களை அனுமதித்துவிட்டு சிறுவணிகர்களை ஒழித்தால் விலை குறைந்து விடும் என்பது மோசடி.

 

பெரும் முதலீட்டில், குளீரூட்டி, சேமிப்புக் கிடங்கு, கணிணி, வாகனங்கள் உள்ளிட்ட வசதிகளோடு வணிகத்தை தொடங்கும் பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் அன்றைய சந்தை விலையை விட 50 காசுகளோ, ஒரு ரூபாயோ குறைத்து விற்பனை செய்வது பெரிய விசயமும் அல்ல, அவர்களுக்கு அது இழப்பும் அல்ல. ஆனால் கந்து வட்டிக்கு கடன் வாங்கி குடும்பமே சேர்ந்து வணிகத்தில் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருப்பவர்கள் இவ்வாறான விலைக் குறைப்பை செய்யமுடியுமா? இந்த ஒரு ரூபாயையோ, 50 காசுகளையோ தான் அரசு விலை குறையும் என்கிறதா? என்றால் அதன் நோக்கம் நுகர்வோருக்கு மலிவு விலையில் பொருட்களைக் கொடுப்பதல்ல. தொடக்கத்தில் விலையைக் குறைத்து வாடிக்கையாளர்களை ஈர்த்து, சிறுவணிகர்களை ஒழித்த பின் நினைத்த விலையில் எவ்வளவு வேண்டுமானாலும் கூட்டி விற்றுக் கொள்ளும் கொடும்புத்தி.

 

தரமான பொருட்கள் கிடைக்கும் என்கிறார்களே, தனியாக சோதனைச் சாலைகளில் தரத்தை உருவாக்கி பொருட்களில் ஏற்றுகிறார்களா? சிறுவர்த்தகர்கள் விற்கும் அதே பொருட்களை, உள்ளூர் சந்தையில் கிடைக்கும் அதே காய்கறிகளை துடைத்து பைகளில் அடைத்துக் கொடுப்பது தான் தரம் என்றால், அது ஏமாற்று இல்லையா? மட்டுமல்லாது இவர்களிடம் சிறுவர்த்தகம் சென்றால் மக்களிடம் இருக்கும் பல்வேறு ரகங்களை அழித்து, அவர்களுக்கு லாபம் தரும் ஒற்றை ரகத்தையே மக்களுக்கு பழக்கப்படுத்துவார்கள் என்பதற்கு கண்முன்னே சான்றுகள் இருக்கின்றன. மாணிக்க வினாயகர், காளிமார்க் உள்ளிட்ட எண்ணற்ற உள்ளூர் சோடா வகைகள் மறைந்து கோக் பெப்ஸிக்கு மக்கள் அடிமைப்படுத்தப்பட்டு வருகிறார்கள். சிப்ஸ் தயாரிப்புக்கு ஏற்ற வகையில் இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக பஞ்சாபில் பல உருளைக் கிழங்கு வகைகள் அழிக்கப்பட்டு ஒரே வகை உருளைக் கிழங்குகளை பயிரிட விவசாயிகளை ஒப்பந்த விவசாயம் மூலம் நிர்ப்பந்திக்கிறார்கள். இவைகளை மறைக்கவோ, மறுக்கவோ முடியுமா?

அன்னிய முதலீட்டை சிறுவணிகத்தில் அனுமதிப்பது வேலைவாய்ப்பை ஏற்படுத்தும் என்பதும் கடைந்தெடுத்த பொய்தான். இந்தியாவில் சில்லரை வணிகம் ஆண்டொன்றுக்கு 12லட்சம் கோடி ரூபாய்க்கு நடக்கிறது. இதை கபளீகரம் செய்வது தான் அன்னிய முதலீட்டின் நோக்கமேயன்றி விலையைக் குறைப்பதோ வேலைவாய்ப்பை அளிப்பதோ அல்ல. இன்றைய நிலையில் நாட்டில் நான்கு கோடிக்கும் அதிகமானோர் சில்லரை விற்பனையில் ஈடுபட்டிருக்கிறார்கள். அதாவது 20 கோடி மக்கள் இந்த சில்லரை வணிகத்தின் மூலம் பிழைத்து வருகிறார்கள். நூறு குடும்பங்கள் சில்லரை வணிகத்தின் மூலம் வாழ்ந்துவரும் ஒரு சிறுநகரில் பன்னாட்டு நிறுவனம் ஒன்று சில்லரை வணிகத்தில் ஈடுபடுவதாக கொண்டால் 25 பேர் வேலைவாய்ப்பை பெறுவதாக கொள்ளலாம். அதேநேரம் ஏற்கனவே இருந்துவரும் நூறு குடும்பங்களும் சில்லரை வணிகத்திலிருந்து படிப்படியாக வெளியேறி வேலையிழந்து வாழ்வதற்கு வழியற்ற நிலை உருவாகும். இன்று சில்லரை விற்பனையில் ஈடுபட்டிருப்பவர்களில் குறிப்பிடத்தக்க பங்கினர் விவசாயத்திலிருந்து ஏனைய தொழில்களிலிருந்தும் இப்படி விரட்டப்பட்டவர்கள் தாம். 25 பேருக்கு வேலை கொடுத்து விட்டு நூறு குடும்பங்களை வேலையிலிருந்து விரட்டும் இந்த அன்னிய முதலீடு வேலை வாய்ப்பை கூட்டுமா? குறைக்குமா?

 

அன்னிய முதலீடு என்பது தவிர்க்க முடியாத ஒன்று, நாட்டின் முன்னேற்றத்திற்கு அவசியமானது என்றெல்லாம் கதை விட்டுக் கொண்டு திரிகிறார்கள். அன்னிய முதலீடென்றால் இன்னொரு நாட்டிலிருந்து பணத்தை மூட்டை கட்டிக்கொண்டு இங்கு வந்து தொழில் தொடங்குவதா? இந்திய வங்கிகளில் சேமிக்கப்பட்டிருக்கும் மக்கள் பணத்தை கொண்டே தொழில் தொடங்குகிறார்கள். பின்னர் லாபம் என்றும், பல்வேறு சலுகைகளின் மூலமும் இங்குள்ள பணத்தை நாட்டுக்கு வெளியே கொண்டு செல்கிறார்கள். இதற்கு அப்பட்டமான எடுத்துக்காட்டு என்ரான். இந்திய வங்கிகள் 40%க்கு மேல் நிதியுதவி செய்து அமெரிக்க என்ரான் நிறுவனம் மகாராஷ்டிராவில் தபோல் மின் நிலையத்தை தொடங்கியது. சிறிது காலத்திற்குள் என்ரான் நிறுவனம் அமெரிக்கப் பங்குச் சந்தையில் நடத்திய மோசடியின் காரணமாக திவாலாகி விடவே, தபோல் மின் உற்பத்தி நிலையமும் இழுத்து மூடப்பட்டது. என்ரானுக்கு நிதியளித்த இந்திய வங்கிகளுக்கு ஏற்பட்ட கடன் வாராக்கடன் என்று தள்ளுபடி செய்யப்பட, அதனை இந்திய மக்கள் தங்கள் தலையில் சுமந்தார்கள். வளர்ச்சி என்பதன் பொருள் இது தானா? இந்தியாவில் மட்டுமல்ல உலகம் முழுதும் அன்னிய முதலீடு என்ற பெயரில் வளர்ந்த நாடுகள் ஏழை நாடுகளை சுரண்டிக் கொழுக்கின்றன. உள்நாட்டு வங்கிகளில் இருக்கும் பணத்தைக் கொண்டு தொழில் தொடங்கும் அன்னிய நிறுவனங்கள் காப்புரிமைத் தொகை, இலாப ஈட்டுத் தொகை, தொழில்நுட்பக் கட்டணம், ஆதாயப் பங்கு, திறன் கட்டணம் என பல்வேறு வகைகளில் உள்நாட்டுப் பணத்தை கடத்திச் சென்று விடுகின்றன.

 

போஸ்ட்வானா நாட்டில் 1995-2003 ல் போடப்பட்ட அன்னிய முதலீடு 4243 கோடி. ஆனால் வெளியேறிய உள்நாட்டு மூலதனமோ 25,294 கோடி. காங்கோவில் அன்னிய முதலீடு 7,303 கோடி. வெளியேறியதோ 12,478 கோடி. 1993 ல் பிரேசிலை விட்டு வெளியேறியது ரூ. 148 கோடி. இதுவே 1998ல்  28,000 கோடியாக உயர்ந்தது. இந்தியாவிலும் உள்வந்த முதலீட்டைவிட வெளிச்சென்ற அன்னியச் செலாவணி அதிகம் என்று ரிசர்வ் வங்கி அறிக்கை கூறுகிறது. மட்டுமல்லாமல் இந்த நிறுவனங்கள் நட்டக்கணக்கு காட்டியும், லாபத்தை குறைத்து மதிப்பிட்டும் எல்லாவிதங்களிலும் வரி ஏய்ப்பு செய்து வருகின்றன. இதை நாட்டின் வளர்ச்சி என்பதா? நாட்டை சுரண்டிக் கொழுப்பவர்களின் வளர்ச்சி என்று கூறுவதா?

 

மக்கள் குடிநீர் வேண்டும் என்று கோரி போராட்டம் நடத்துகிறார்கள். நல்ல சாலை வசதி வேண்டும், மருத்துவ மனைகள் வேண்டும், அடிப்படை வசதிகள் மேம்படுத்தப்பட வேண்டும் என்று தினம் தினம் பல்வேறு போராட்டங்கள் நடக்கின்றன. அவசியமான இவைகளை செயல்படுத்த மறுக்கிறது அரசு. காய்கறிகளோ மற்ற பொருட்களோ கிடைப்பதில் தட்டுப்பாடு நிலவுகிறது என்று மக்கள் போராடினார்களா? சந்துக்கு மூன்று கடைகள் இருக்கும் நாட்டில் அன்னிய நிறுவங்கள் நடத்தும் அங்காடிகள் வேண்டும் என்று கேட்டது யார்? மக்கள் கேட்பதை கொடுக்க மறுக்கும் அரசு கேட்காததை திணிக்கிறது என்றால் அதன் பின்னே இருப்பது மக்கள் நலனா? பன்னாட்டு முதலாளிகளின் நலனா?

 

சிறுவணிகத்தில் அன்னிய முதலீடு என்பது இருக்கும் கடைகளோடு இன்னுமொரு கடை என்பதல்ல. உள்ளிருந்து மெல்லக் கொல்லும் கொடிய நோயைப் போல உள்நாட்டு சிறுவணிகர்களை அழிப்பதுடன் மக்களை வாழத் தகுதி இல்லாதவர்களாக ஆக்கும் தனியார் மயம் தாரளமயம் உலகமயத்தின் மற்றொரு கொடுங்கரம். அது நம் கழுத்தை நெரிப்பதற்கு முன் நாம் ஒன்று திரண்டு போராடவேண்டியது அவசியம், அவசரம்.

 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

பேசுதற்கெளிய பண்டம் மட்டுமா பெண்ணியம்?

சூரியன் உதிப்பதைப்போல், காற்று வீசுவதைப்போல் தொடர்ந்து நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கும் செயல் என்று கம்யூனிசத்தின் மீதான அவதூறுகளைக் கூறலாம். அந்த அளவுக்கு குப்பை வீசியே மறைத்துவிடும் எத்தனத்தில் விதவிதமான புனைவுகளும், பொருளற்ற பொய்களும், பொருந்தா விளக்கங்களும் நாளும் பொழிந்து கொண்டே இருக்கின்றன. இது போன்ற அவதூறுகளுக்கு விளக்கமளிக்க முனைந்தால், வேறு எதையும் செய்யமுடியாத அளவுக்கு கம்யூனிஸ்டுகளின் நேரம் அவர்களுடையதாக இருக்காது. அதேநேரம் அத்தனை அவதூறுகளுக்கும் மறுக்கவியலா முறையில் தகர்ப்புகளும், தரவுகளும் தரப்பட்டிருக்கின்றன. என்றாலும் அவதூறுகளுக்கான தேவை குறைவதே இல்லை. ஏனென்றால் அவதூறுகள் விமர்சனத்திலிருந்தோ, ஆய்விலிருந்தோ கிளைப்பதில்லை. மாறாக கம்யூனிச எதிர்ப்பிலேயே தம்முடைய இருப்பு இருக்கிறது எனும் நிலையிலிருந்து கிளைக்கிறது. அதனாலேயே அவதூறுகள் மீண்டும் மீண்டும், மீண்டும் மீண்டும் கொட்டப்படுகின்றன.

தமிழ் இணையப் பரப்பில் அவ்வாறான அவதூறுகளையும் அதற்கான விளக்கங்களுடன் தொகுக்க வேண்டும் எனும் ஆவலை, தொடராக செய்யலாம் எனும் முயற்சியே இந்தப் பகுதி. முதலாவதாக ஆணாதிக்கத்தை, பெண்ணியத்தை எடுத்துக் கொள்ளலாம். சில அடிப்படையான அம்சங்களை பார்ப்பதனூடாக அதற்குள் கடக்கலாம்.

இந்த உலகம் ஆணாதிக்க உலகமாக இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது என்பதை ஓரளவு அனைவரும் அறிந்து வைத்திருப்பர். இதற்கு எதிராக ஆணாதிக்கம் போட்டுத்தந்த பாட்டையில் நடைபோடுவதை பெண்களுக்கான சுதந்திரமாக மேற்கு நாடுகள் விளம்புகின்றன. ஆணாதிக்கம் என்பதை ஆண் சார்ந்ததாகவும், பெண்ணியம் என்பதை பெண் சார்ந்ததாகவும் மடைமாற்றி ஆணுக்கு எதிராக பெண்ணைப் போராட வைப்பது எனும் ஏற்பாட்டின் மூலம் ஆணாதிக்கத்தை தக்க வைப்பதைத்தான் இன்றைய முதலாளியம் கைக் கொண்டிருக்கிறது. இதற்கு மாறாக மார்க்சியம் ஆணாதிக்க சமூகத்திலிருந்து ஆண்களும் பெண்களும் விடுதலை பெற வேண்டும் என்கிறது. பெண்களுக்கு எதிராக செய்யப்படும் குற்றங்களையும் அத்துமீறல்களையும் விமர்சிப்பது மட்டுமோ அல்லது ஆண்களின் சீரழிவுகளை அதே தன்மையுடன் நாங்களும் செய்வதை முன்னிட்டு ஆண்கள் எங்களை கட்டுப்படுத்த முடியாது என்பது மட்டுமோ பெண்ணியமாகிவிடுவதில்லை. ஆண்களும் பெண்களும் ஆணாதிக்கத்தில் கட்டுண்டு கிடக்கிறார்கள். அவர்களை ஆணாதிக்கத்தில் நீடிக்க வைப்பதின் பலனும் தேவையும் தனியுடமைக்கு இருக்கிறது. ஆகவே தனியுடமையை தக்கவைத்துக் கொண்டு பெண்ணியம் பேசுவது பொருத்தமாகவும் இருக்காது, தனியுடமையை தகர்ப்பதை நோக்கமாக கொள்ளாத வரை அது முழுமையடையவும் முடியாது.

காதல்

இன்று இளவயதின் பொழுது போக்காக இருக்கிறது காதல். அதற்கும் மேல் ஒரு துணையைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்கான வழிமுறையாக இருக்கிறது. ஆனால் இது ஆணாதிக்கத்திற்கு எதிரான பெண்களின் போராட்டம். தனியுடமை வளர்ந்து வந்த காலங்களில் சமூகத்தின் கலவிக் கட்டுப்பாடுகளிலும் மாற்றங்களைக் கொண்டுவந்தது. ஆணின் பலதார வேட்கை (இன்றுவரை இது பல்வித வடிவங்களில் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கிறது) வரைமுறையின்றி பெண்களைச் சீரழித்த போது, தன்னிடம் நீளும் பலதரப்பட்ட கைகளிலிருந்து தன்னைக் காக்க ஒன்றை தெரிந்தெடுக்கும் முடிவிலான பெண்ணின் ஆயுதம் தான் காதல். காதலின் அடிப்படையே ஆணாதிக்க பலத்தின் எதிரே பெண் தன் பாதிப்பைக் குறைத்துக் கொள்ளும் உத்தி தான். அதனாலேயே இன்றும் பெண் காதலிப்பவளாகவும், ஆண் காதலிக்கப்படுபவனாகவும் இருக்கிறார்கள். ஆனால் இன்றைய பெண்ணியத்தின் பார்வையோ சுதந்திரமாய் காதலிக்கும் உரிமை கோருகிறது. அதாவது காதல் என்பதை சமூகத்துக்கு வெளியே தனி மனிதனின் உரிமையாக நுகர்ச்சி சார்ந்த விசயமாக அணுகுகிறது. ஆனால் அது இருவேறு கூறுகளாக பிரிந்து கிடப்பதை பொருட்படுத்த மறுக்கிறது. சுதந்திரமான காதலைக் கோரும் அதே வேளையில் காதலிக்க சுதந்திரம் இல்லாமலிருக்கும் சூழலை மாற்றுவது குறித்து கவலையற்றிருக்கிறது. இதில் தொழிற்படும் வர்க்க வேறுபாடுகளை உள்வாங்காமல் ஆளும்வர்க்க மானோபாவத்தில் கட்டுப்பாடுகளற்று சுதந்திரமாக காதல் புரியும் உரிமையைக் கோருவதே இன்றைய பெண்ணியத்தின் செயல்பாடுகளாக இருக்கிறது. அதேநேரம் பெரும்பான்மையான உழைக்கும் வர்க்கம் காதலிக்கவே சுதந்திரமின்றி முடக்கப் பட்டுள்ளது. எனவே காதலிக்க சுதந்திரம் கோருவது என்பது சமூக, பொருளாதார விசயங்களுடன் பிணைக்கப் பட்டுள்ளது. இதை பொருட்படுத்தாமல் புறந்தள்ளும் எதுவும் காதலாக இருக்க முடியாது, உடல் நுகர்ச்சியாகவே இருக்க முடியும்.

திருமணம்

தொடக்கத்திலிருந்து இப்போது வரை திருமணம் என்பது ஒரே வடிவமாக இருந்து வந்திருக்கவில்லை. கணங்களுக்கு பொதுவான மண முறையிலிருந்து தனி மனிதனுக்கான மணமுறை வரை திருமணம் பல்வேறு வடிவங்களை எடுத்துள்ளது. எனவே தற்போதைய திருமண வடிவம் இப்படியே நீடித்திருக்கும் என எதிர்பார்க்க முடியாது. இதில் முதன்மையாக கவனிக்க வேண்டியது, திருமணம் என்பது சொத்துடமையின் சாரம் தானேயன்றி காதலின் சாரம் அல்ல. ஆகவே சொத்துடமை மாறும் போது திருமணங்களும் மாறியே தீரும். ஏனென்றால் ஒருவனுடைய சொத்து வேறு யாரையும் அடைந்துவிடாமல் அவனின் நேரடி இரத்த வாரிசுக்கு கடத்துவது தான் திருமணத்தின் இறுதியான பலன்.

உழைப்பு

இயற்கையோடு வினை புரிந்து மனித முன்னேற்றத்திற்கான உற்பத்தியில் ஈடுபடுவதே உழைப்பு. இதில் பால் வேற்றுமைக்கு இடமில்லை. மனிதனின் தொடக்கமான புராதன பொதுவுடமை சமூகத்தில் பெண் தலைமை ஏற்றிருந்த வரையில் உற்பத்தியில், உழைப்பில் பால் வேற்றுமை ஊடுருவவே இல்லை. மாறாக ஆண் தலைமை ஏற்று ஆணாதிக்கம் கருக்கொண்ட போது பாலியல் ரீதியான பிரிவினைகள் மெல்ல மெல்ல புகுத்தப்பட்டன. சமூக உற்பத்தியில் ஆண் ஈடுபட பராமரிப்பு சார்ந்த பணிகளில் மட்டுமே பெண்கள் முடக்கப்பட்டார்கள். விவசாயம், மருத்துவம், கட்டடக் கலை போன்றவைகளை பெண்களே உலகிற்கு வழங்கி இருந்தாலும் திட்டமிட்டு பெண் உற்பத்தியிலிருந்து பிரித்து வைக்கப்பட்டாள். இதன்மூலமே ஆணைச் சார்ந்திருப்பவளாக பெண் மாற்றப்பட்டாள். பெண் ஆணைச் சார்ந்திருப்பவளாக இருபதன் மீதே ஆணாதிக்கம் நிலைபெற்றிருக்கிறது. எனவே ஆணாதிக்கம் தகர்க்கப்பட வேண்டுமென்றால் அதன் முதல் நிபந்தனையே சமூக உற்பத்தியில் பெண் ஈடுபடுத்தப் படவேண்டும் என்பதாகத்தான் இருக்க முடியும். ஆனால் இன்று பெண் உற்பத்திக்கு வெளியே சமையல், குழந்தை வளர்ப்பு, பராமரிப்பு பணிகளில் மட்டுமே ஈடுபடுத்தப்பட்டிருக்கிறாள்.

அரசியல்

அரசியலில் பெண்களின் பங்களிப்பு நிச்சயமாய் ஆண்களுக்கு குறைந்ததாய் இருக்க முடியாது. இன்றைய நிலையில் பெண்கள் அரசியலில் பங்களிப்பது அரிதான செயலாகவே இருக்கிறது. அதேவேளையில், எல்லா விதத்திலும் பெண்களை ஒதுக்கி வைத்து விட்டு அரசியலில் பெண்களின் பங்களிப்பு இல்லை என்பது உள்நோக்கம் கொண்டதாகவே இருக்க முடியும். நிர்வாக உரிமை என்பது உற்பத்தியின் பங்களிப்பிலிருந்தே பிறக்கும். அரசியல் என்பது நாட்டின் நிர்வாகம். நாட்டின் உற்பத்தியில் பெண்கள் எந்த அளவிற்கு பங்களிக்கிறார்களோ அந்த அளவிற்குத்தான் நிர்வாகத்திலும், அரசியலிலும் பங்களிப்பு இருக்கும்.இந்த வகையிலும் பெண்கள் உற்பத்தில் ஈடுபட்டாக வேண்டியது இன்றியமையாததாக இருக்கிறது.

இனி அவதூறுகளைக் கவனிக்கலாம்.

கம்யூனிசம் என்பது அனைத்தையும் பொதுவுடமையாக வைப்பது. அது குடும்ப உறவுகளைச் சிதைத்து மனைவி மக்களையும் பொதுவுடமையாக்கும். காட்டுமிராண்டி காலத்தில் இருந்தது போல் யாரும் யாருடனும் புணரலாம் எனும் மிருக நிலையை ஏற்படுத்துவது தான் கம்யூனிசம்.

இப்படிக் கூறுபவர்கள் எந்த அடிப்படையில் இருந்து இதைக் கூறுகிறார்கள் என்று பார்த்தால் வெறும் யூகமாகத்தான் இருக்கும். இதற்கு அடிப்படையான கருத்துகள் எதையும் கம்யூனிச நூல்களிலிருந்தோ, ஆசான்களின் மேற்கோள்களில் இருந்தோ காட்ட முடியாது. இந்த வெற்று யூகத்தின் நோக்கமே பொதுவுடமை எனும் வார்த்தையை மையமாக வைத்து மக்களை அச்சுறுத்துவது தான். ஆனால் திருமணம் என்பது ஆணாதிக்க வடிவம் என்பதை மறுக்க முடியாது. பெண் தனது அனைத்து வித கட்டுகளிலிருந்தும் விடுதலை பெறும் போது திருமணம் எனும் வடிவத்திலிருந்தும் விடுதலை பெற்றாக வேண்டும். என்றால் சோசலிசத்தில் மண உறவு எவ்வாறு இருக்கும்? சேர்ந்து வாழ்தல் எனும் லிவிங் டுகதர் என்பது சோசலிசத்திற்கு நெருக்கமான வடிவம் தான். ஒத்த உணர்வுகள் ஏற்படும் போது சேர்த்து வாழ்வது எளிதாகவும், கருத்து வேறுபாடுகள் தோன்றி முற்றும் போது பிரிவது எளிதாகவும் இருக்க வேண்டும். யாரும் யாரையும் அடக்க முற்படாமல் இயல்பாய் வாழ வேண்டும். யாரையும் ஏற்பதும் மறுப்பதும் இணையின் சொந்த முடிவாய் இருக்க வேண்டும். இதற்கு திருமணத்தை விட லிவிங் டுகதரே வசதியான வடிவம். அதேநேரம் இது சட்டம் போட்டு ஓரிரவில் ஏற்படுத்தப்படும் மாற்றமாக இருக்காது.

இந்த வசதிகள் ஓரிரு மதங்களில் விவாகரத்தூரிமை உட்பட ஏற்படுத்தப்பட்டிருக்கிறதே என சிலர் எண்ணலாம். ஆனால் அவைகள் மேலோட்டமானவை. ஆணைச் சார்ந்து இருப்பவளாக பெண்ணை இருத்திவிட்டு செய்யப்படும் சில்லரை சீர்திருத்தங்கள். ஆணால் வழங்கப்படும் சலுகையாக இருப்பதற்கும் அதுவே பெண்ணின் உரிமையாக இருப்பதற்கும் வித்தியாசம் இருக்கிறது. மட்டுமல்லாது பொருளியல் பலம் இல்லாமல் பெண்களுக்கு கொடுக்கப்படும் இது போன்ற சலுகைகள் ஒருவகையில் அவளை மிரட்டவே பயன்படும்.

லிவிங் டுகதர் மெய்யாகவே பெண்களை தளைகளிலிருந்து மீட்பதாக இருக்க வேண்டுமென்றால் இரண்டு வித தன்மைகள் சமூகத்தில் நிலவ வேண்டும். ஒன்று, ஆணும் பெண்ணும் சமம் எனும் நிலை ஏற்பட்டிருக்க வேண்டும். இரண்டு, குழந்தை வளர்ப்பு தனிமனித பொறுப்பாக இல்லாமல் அரசின் கடமையாக இருக்க வேண்டும். இந்த இரண்டும் ஏற்பட்டிருக்காத சமூகத்தில் லிவிங் டுகதர் பெண்ணுக்கு மற்றொரு சுமையாகவும், ஆணுக்கு பலதார வேட்கைக்கான இன்னொரு கருவியாகவுமே இருக்கும்.

பெண்களையும் உற்பத்தியில் ஈடுபடுத்துவது எனும் பெயரில் ஆலைகள், தொழிற்சாலைகள், விவசாயத்தில் ஆண்களைப் போல் கடினமாக உழைத்தாக வேண்டிய நிர்ப்பந்தத்தை ஏற்படுத்துகிறார்கள்.

இதில் கவனிக்க வேண்டிது “ஆண்களைப் போல் கடினமாக” எனும் சொற்களை. கடின வேலைகளுக்கு ஆண்கள், மென்மையான வேலைகளுக்கு பெண்கள் எனும் பகுப்பை எந்த அடிப்படையில் இவர்கள் செய்கிறார்கள்? ஆணும் பெண்ணும் சமம் என்பதற்கு எதிராக இவர்கள் எடுத்து வைக்கும் வாதத்தை கவனித்தால் இந்த அடிப்படை விளங்கும். ஆணைவிட பெண் இயற்கையாகவே உடல் ரீதியாகவும் மனரீதியாகவும் பலவீனமானவளாக இருக்கிறாள். எனவே ஆணும் பெண்ணும் சமமாக இருக்க முடியாது என்று வாதிப்பவர்களே “ஆண்களைப் போல் கடினமாக” என்பதை பயன்படுத்துகிறார்கள். உடல் பலமும், அறிவுத் திறனும் பயிற்சியினால் வருபவைகள். அந்த பயிற்சியை பெண்களுக்கும் அளிக்க வேண்டும் என்றால் ஆண்களைப் போல் கடினமாக எனும் திரையில் பெண்களுக்கு பரிந்து பேசுபவர்களாய் தோற்றம் தருகிறார்கள். பயிற்சியை மறுத்து பலவீனமானவளாக பெண்ணை ஆக்கிவிட்டு அதனால் தான் ஆண் உயர்ந்தவன் என்கிறார்கள்.

கம்யூனிசம் என்பதை அதன் சரியான பொருளில் உணராதவர்கள் கூட கம்யூனிஸ்டுகள் என்றால் உழைப்பவர்களின் உரிமைகளுக்காக போராடுபவர்கள் என்பதாகத்தான் தெரிந்து வைத்திருப்பார்கள். என்றால் சோசலிசத்தில் பெண்களை கடினமான வேலைகளில் கசக்கிப் பிழிந்தார்கள் என்பது எந்த விதத்தில் உண்மையாக இருக்க முடியும்?

முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறைக்கும் சோசலிச உற்பத்தி முறைக்கும் சில வித்தியாசங்கள் இருக்கின்றன. முதலாளித்துவம் லாபத்திற்காக உற்பத்தி செய்கிறது, சோசலிசம் தேவைக்காக உற்பத்தி செய்கிறது. லாபமே இலக்கு என்பதால் முதலாளித்துவம் பெரும்பாலானவர்களை வேலையில்லாத ‘ரிசர்வ் பட்டளமாக’ ஆக்கிவைத்து குறிப்பிட்ட உழைப்பளிகளின் கடின உழைப்பைக் கொண்டு உற்பத்தி இலக்கை எட்டுகிறது. சோசலிசமோ லாப நோக்கின்றி தேவையை கருத்தில் கொண்டு அனைவரையும் உற்பத்தியில் ஈடுபடுத்துவதன் மூலம் இலக்கை எட்டுகிறது. முதலாளித்துவ உலகில் இயல்பு மீறிய கடின உழைப்பை தனிமனித முன்னேற்றம் என்ற பெயரில் அங்கீகரிப்பவர்கள், நாட்டின் முன்னேற்றத்திற்காக குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு மட்டும் விருப்பப்படுபவர்கள் அதிக நேரம் வேலையை செய்ய முன்வாருங்கள் என அழைப்பதை கொச்சைப்படுத்த முடியுமா?

சோசலிச உற்பத்தியின் முதன்மையான அம்சம் உழைப்பளிகளை அவர்கள் விரும்பும் வேலையை விரும்பும் விதத்தில் செய்ய உற்சாகமூட்டுவதன் மூலம் உழைப்பின் மீதான பிணைப்பை அதிகரிப்பது. ஈடுபாட்டுடன் செய்யும் வேலையான இதில் கடின உழைப்பு எங்கிருந்து வரும்?

உடற்கலவிக்கு கட்டுப்பாடு, தாயின் பராமரிப்பு மறுக்கப்படும் குழந்தைகள் பற்றி.

ஆண் பெண் கலவி என்பது இனப்பெருக்கத்தை நோக்கமாக கொண்டது. உடற்தேவையான இது மனத்தேவையாக மாற்றம் பெருவதிலிருந்துதான் சிக்கல்கள் தோன்றுகின்றன. இன்றைய நிலையில் ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் இருக்கும் உடலுறவு குறித்த மயக்கங்கள் ஏற்படுத்தும் விளைவுகளை மறுக்க முடியுமா யாரும்? பொருளாதார நிலமைகளினால் உடலுறவு பலன்களை தடுப்பதற்கான, இன்ப நுகர்வாக உடலுறவை மாற்றி அதற்கான உந்துதல்களை தூண்டுவதற்குமான மருந்துகளின் விற்பனை பல்லாயிரம் கோடிகளில் கொழிக்கும் சுரண்டலாக இருக்கும் போது; முதலாளித்துவத்தின் அத்தனை சுரண்டல்களையும், கசடுகளையும் அகற்றும் சோசலிசம் உடலுறவின் மீது கவிழ்ந்திருக்கும் கசடுகளை மட்டும் அகற்றக் கூடாது என்று யாரேனும் கருத இடமுண்டா? ஒரு விழிப்புணர்வாக செய்யப்படும் இதை நேரம் குறித்த இயந்திரத்தனமான செயல்பாடாக கருதுவது என்ன விதமான மனோநிலை?

சோசலிசத்தில் குழந்தைகள் வளர்ப்பு தனிப்பட்டவர்களின் பொறுப்பல்ல, சமூகத்தின் கடமை. தாயின் பராமரிப்பு என விதந்தோதுவது குழந்தை வளர்ப்புடன் பெண்ணைப் பிணைக்கும் ஆணாதிக்க சிந்தனை. ஏற்றத்தாழ்வற்ற, வர்க்க பேதமற்ற சமூகத்தை நோக்கி அடிவைக்கும் சோசலிசம் அதன் குருத்துகள் மீது கவனம் கொள்ளாமல் இருக்க முடியாது. தாயின் பராமரிப்பு என இன்று விதந்தோதப்படுவது தாயின் பாசத்துடன் கூடிய வளர்ப்பு முறை. தனியுடமையின் சாயலுடன் கூடிய தாயின் பாசத்தில் இருக்கும் வளர்ச்சியின் சிறப்பைவிட சமூக நோக்கில் உயரிய சிந்தனை முறையுடன் கூடிய வளர்ச்சி மேலானதாகவே இருக்கும். அதேநேரம் இது பெண்ணின் வளர்ச்சிக்கும் அவசியமானது.

பெண்களின் சமத்துவம் குறித்து பேசும் இவர்களில் எத்தனை பெண் தலைவர்கள் இருக்கிறார்கள்?

அரசியல் பங்களிப்பு என்பது எண்ணிக்கையைப் பொருத்ததல்ல. ஆணுக்கு சமமான உரிமையைப் பொருத்தது. உற்பத்தியில் இருக்கும் பங்கின் அளவிற்கே நிர்வாகத்தில் இருக்கும் என்பது தோழர் லெனின் கூற்று, உற்பத்தியில் ஆணுக்கு சமமான பங்களிப்பை பெண்கள் ஆற்றும் சமூகம் வரை இந்த வேறுபாடு தொடரவே செய்யும். சோவியத்களில் ஆணுக்கு சமமான அரசியல் பங்களிப்பை பெண்கள் செய்தார்கள். சட்ட உருவாக்கங்களில், அரசியல் விவாதங்களில் ஆணுக்கு சமமாக பெண்களும் கலந்து கொண்டார்கள். இதன் தொடர்ச்சியிலிருந்து தான் தலைவர்கள் உருவாகி வரவேண்டும். மாறாக தலைமைப் பொறுப்பில் சில பெண்கள் அமர்ந்து விடுவது மட்டுமே சமத்துவத்தைக் குறிக்காது. இன்று உலகில் இருக்கும் பெண் தலைவர்கள் ஆணாதிக்கத்தை எதிர்ப்பவர்கள் என்று கூற முடியுமா? ஆகவே ஆணாதிக்கத்தின் தகர்வு என்பது பெண் தலைவர்களின் எண்ணிக்கையைப் பொருத்ததல்ல.

அடுத்ததாக, முக்கியத்துவம்(!) வாய்ந்த கேள்விக்கு வருவோம். உற்பத்தியில் பெண்களின் பங்களிப்பு குறித்து பேசும் இவர்களின் சொந்த வாழ்வில் பெண்களை உற்பத்தியில் ஈடுபடுத்தவில்லையே ஏன்?

உற்பத்தியில் பெண்களை ஈடுபடுத்துவது என்பதை கீழிருந்து மேலாக செய்ய முடியாது. அதாவது தனிமனிதனாக இதை செய்ய முடியாது. சோசலிச அரசு ஏற்பட்ட பின்னர் மேலிருந்து கீழாக படிப்படியாகவே ஏற்படுத்த முடியும். உற்பத்தியில் பங்களிப்பது என்பது வெறுமனே வேலைக்குப் போவதல்ல. இன்று வேலைக்குப் போகும் பெண்கள் தங்களின் ஊதியத்தில் குறைந்த பங்கைக் கூட தங்கள் விருப்பத்துடன் செலவு செய்ய முடியாதிருக்கிறார்கள் என்பதே இதற்குச் சான்று. அதேநேரம் ஆணாதிக்க சூழலிருந்து வெளிவர விருப்பமற்று இருப்பவர்கள் என்றாலும் இயன்றவரை தங்கள் குடும்பத்தினரை அதிலிருந்து வெளியில் கொண்டு வரும் எத்தனங்களை தொடர்ந்து செய்து கொண்டே இருக்கிறார்கள் தோழர்கள். வாழ்வின் நடப்புகளிலிருந்து சமூக மத கட்டுப்படுகளை மீறி வருவதற்கு ஊக்கமளிக்கிறார்கள். இதை அவர்களின் புரிதல்களினூடாகத்தான் செய்ய முடியுமேயன்றி திணிக்க முடியாது.

இறுதியாக, இது போன்ற கேள்விகள் எதிர்வினை எனும் அடிப்படையிலிருந்து தான் எழுந்து வருகின்றனவேயன்றி தேடலிலிருந்து அல்ல. தேடலிலிருந்து என்றால் இது போன்ற ஆழமற்ற கேள்விகள் எழாது. உங்களில் ஆழமான கேள்விகளை வீசுவோருக்காக நான் காத்திருக்கிறேன்.

தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:

சோவியத் யூனியனின் அற்புதங்கள்

புரட்சி நாளை வரவேற்போம் சுடராய் அல்ல சுட்டெரிக்கும் நெருப்பாய்

கம்யூனிசமே வெல்லும்

நவம்பர் புரட்சியை நெஞ்சிலேந்துவோம்

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌
%d bloggers like this: