செங்கொடியல்ல இஸ்லமே கற்பனைகளின் களம் 19

விந்து குறித்த குரானின் விந்தைகள்

 எடுத்துக் கொள்ளப்பட்ட நண்பர் இஹ்சாஸின் பதிவு

 19073

மறுப்புக் கட்டுரை என்றால் எதை மறுக்கிறோமோ அதில் எழுதப்பட்டவைகளை உள்வாங்கி அதன் ஒட்டு மொத்த சாரத்தை மறுக்கும் நோக்கில் விபரங்களையும் விளக்கங்களையும் எடுத்து வைக்க வேண்டும். நண்பர் இஹ்சாஸின் பதிவை எடுத்துக் கொண்டால் மேற்குறிப்பிட்ட ஏதாவது இருக்கிறதா? இந்த நிலையில் அதையும் மறுத்து எழுத வேண்டும் என்றால் .. .. .. மெய்யாகவே மிகக் கடினமான ஒரு வேலை தான்.

 

குரான் வசனம் 86:7 ல் முரண்பாடான ஒரு செய்தியை பதிவு செய்திருந்தேன். குறிப்பிட்ட அந்த வசனம் முதுகந்தண்டுக்கும் விலா எலும்புக்கும் இடையிலிருந்து என்றிருக்கிறதா? முதுகந்தண்டுக்கும் முன்பகுதிக்கும் இடையிலிருந்து என்றிருக்கிறதா? சில மொழி பெயர்ப்புகளைப் பார்க்கலாம்.

 

between the backbone and the ribs: யூசுப் அலி

between the loins and ribs: பிக்தல்

between the loins and the breast-bones: அல் பெர்ரி

between the loins [of man] and the pelvic arch [of woman]: ஆஸாத்

முதுகந்த்ண்டுக்கும் விலா எலும்புகளுக்கும் இடையிலிருந்து: ஜான் டிரஸ்ட்

முதுகுத் தண்டுக்கும் முன்பகுதிக்கும் இடையிலிருந்து: பிஜே

 

குறிப்பிட்ட அந்த வசனத்திற்கு இதுவரை மொழிபெயர்த்த பெரும்பாலானோர் முதுகந்தண்டுக்கும் விலா எலும்புகளுக்கும் இடையிலிருந்து என மொழிபெயர்த்திருக்க, சிலர் முதுகந்தண்டுக்கும் மார்பெலும்புக்கும் இடையிலிருந்து என்று மொழிபெயர்த்திருக்க, இன்னும் ஒருவரோ பொதுவாக முதுகந்தண்டுக்கும் தனியாக ஆணுக்கு ஒரு இடத்திலும் பெண்ணுக்கு ஒரு இடத்திலிருந்தும் கடைசியாக வந்த பிஜே வின் மொழிபெயர்ப்போ முதுகந்தண்டுக்கும் முன்பகுதிக்கும் என்றிருக்கிறது. குரானில் இருக்கும் “பைனி இ சுல்பி வல் தரைபி” எனும் சொற்றொடருக்கு மெய்யாகவே என்னதான் பொருள்? முதுகந்தண்டுக்கும் விலா எலும்புகளுக்கும் இடையில் என்பதா? முதுகந்தண்டுக்கும் நெஞ்செலும்புக்கும் இடையில் என்பதா? முதுகந்தண்டுக்கும் முன்பகுதிக்கும் இடையில் என்பதா? எது சரியான பொருள்? இருக்கும் சொல் ஒன்று கொள்ளும் பொருள் மூன்று என்றால் ஒன்று குரானின் அந்த வசனத்தில் பிழையிருக்க வேண்டும். அல்லது, இவர்கள் காலந்தோறும் மாற்றி மாற்றிக் கூறும் பொருளில் பிழை இருக்க வேண்டும். நண்பர் இஹ்சாஸ் இதில் எதை ஒப்புவார்?

 

கருத்து முதல் வாதம் என்பது இதைத்தான். இருக்கும் சொல் ஒன்றாக இருக்கும், காலந்தோறும் விரிவடையும் அறிவியல் நுட்பங்களுக்கு ஏற்ப அந்தச் சொல்லின் பொருளை மட்டும் மாற்றிக் கொண்டே செல்வார்கள். இது போன்று பொருள் மாறுதலுக்கு உள்ளான சொற்கள் குரானில் ஏராளம் இருக்கின்றன. அனைவருக்கும் தெரிந்த ஒரு எடுத்துக்காட்டு ‘அலக்’ இதை வைத்துக் கொண்டுதான் 1400 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே குரான் அறிவியல் பேசியது என்று புளகமடைந்து கொள்கிறார்கள்.

 

முதகந்தண்டிற்கும் அதன் சுற்றுப்புற ஏரியாவில் ஒரு இடத்திலிருந்து என்று இன்னொரு மொழி பெயர்ப்பு வருவதற்கு முன் நாம் நம்முடைய விளக்கத்தை இன்னும் விளக்கமாக கூறிவிடுவோம். குதித்து வெளிப்படும் நீரினால் அவன் படைக்கப்பட்டான், அது முதுகந்தண்டுக்கும் விலா எலும்புகளுக்கும் இடையிலிருந்து வெளிப்படுகிறது. இது மிகத் தெளிவாக மனிதன் கருவாக உருவாவது குறித்து பேசுகிறது. மனிதன் கருவாக உருவாவதற்கு எது தேவையோ அது முதுகந்தண்டுக்கும் விலா எலும்புகளுக்கும் இடையிலிருந்து வெளிப்படுகிறது. இது தான் அந்த வசனம் கூற வருவது. பெண்ணின் சினை முட்டையுடன் இணைந்து கருவை உருவாக்க வல்ல விந்து எங்கிருந்து வெளிப்படுகிறது? விரையில் உற்பத்தியாகி செமினல் வெஸிக்கிள்ஸ், புரோஸ்டேட் ஆகிய இரண்டு சுரப்பிகளில் உற்பத்தியாகும் சுரப்புகளையும் இணைத்துக் கொண்டு சுரப்பிகளின் இடத்திலிருந்து சற்று மேலேறியிருக்கும் குழாய் வழியே ஆணுறுப்பிலிருந்து வெளியாகிறது. இது தான் விந்தின் பாதை. இந்த அறிவியல் விளக்கம் குரானில் இருக்கும் என எதிர்பார்ப்பது முட்டாள்தனம். ஆனால் விந்து உருவாகும் விரைகள் குறித்தோ அதனுடன் கலக்கும் துணைத் திரவங்கள் குறித்தோ எதுவும் கூறாத குரான், தண்டுவடத்தை ஒட்டிய ஒரு இடத்திலிருந்து வெளிப்படுகிறது என்று கூறினால் அது எப்படி அறிவியல் கண்டுபிடிப்பாகும்? இதற்கு மதவாதிகளின் விளக்கம் தான் அது வரும் குழாய் தண்டுவடத்தை ஒட்டிச் செல்கிறது என்பது. இது போதாதா மதவாதிகள் புழகமடைவதற்கு? ஆனால் நாம் அப்படி புல்லரிக்கும் கூட்டத்தைச் சார்ந்தவர் இல்லையே. ஒரு எடுத்துக்காட்டு கூறலாம், ஒரு பேருந்து சென்னையிலிருந்து விழுப்புரம் திருச்சி வழியாக மதுரைக்கு செல்கிறது என்று கொள்வோம். அந்தப் பேருந்து விழுப்புரத்திலும், திருச்சியிலும் நின்று ஆட்களை ஏற்றிக் கொண்டு மதுரை வருகிறது. ஆனால், அந்தப் பேருந்து திண்டிவனத்தில் நிற்கவும் இல்லை ஆட்களை ஏற்றவும் இல்லை. இந்த நிலையில் அந்தப் பேருந்து திண்டிவனத்திலிருந்து வருகிறது என்று கூறினால் அதில் எந்த அளவுக்கு உண்மை இருக்குமோ அந்த அளவுக்குத்தான் மேற்கண்ட வசனமும் இருக்கிறது. யார் எந்த அளவுக்கு புல்லரித்துக் கொள்ள வேண்டுமோ அந்த அளவுக்கு புல்லரித்து சொரிந்து கொள்க.

 

இதே விந்து குறித்து குரான் குறிப்பிடும் இன்னொரு விந்தை தகவலையும் அந்தக் கட்டுரையில் குறிப்பிட்டிருந்தேன். கலப்பு இந்திரியத் துளியிலிருந்து மனிதனைப் படைத்தோம் என்பது குரானின் அந்த மற்றொரு வசனம். கலப்பு இந்திரியத் துளி என்பதற்கு குரான் “நுஃப்ததின் அம்ஷாஜின்” எனும் சொல்லைப் பயன்படுத்தியிருக்கிறது. இது நண்பர் இஹ்சாஸ் குறிப்பிடும் சீனிக் கரைசலுக்கு பொருந்துமா? அப்படிக் கூறமுடியுமா? கலப்பு இந்திரியத் துளி என்றால் ஆணுக்கு வெளிப்படும் விந்துத்துளியும் பெண்ணுக்கு வெளிப்படு உயவுத் துளியும் கலந்தது என்று தான் பொருள் கொள்ள முடியும். அப்படிக் கொள்வதற்குத் தான் அந்த வசனத்தில் இடமிருக்கிறது. மாறாக அதற்கு உயிரணுவும், சினை முட்டையும் எனும் பொருளை அந்த வசனத்திலிருந்து எப்படி வந்தடைந்தார் என்று நண்பர் இஹ்சாஸோ, அதற்கு பொழிப்புரை எழுதிய வசனகர்த்தாக்களோ விளக்குவார்களா? துளி எனும் சொல் நீர்த்த நிலையிலிருக்கும் திரவப் பொருட்களைத்தான் குறிக்கும். தவிரவும், பெண்களுக்கு வெளிப்படும் திரவம் உயவுத் திரவம் என்பது முகம்மதுவுக்கு தெரியாது என்பதோடு மட்டுமல்லாது, அந்தத்திரவம் குழந்தை பிறப்பில் பங்கு வகிக்கிறது என்று முகம்மது கூறிய ஹதீஸும் இருக்கிறது.

sperm5 

.. .. .. உம்மு ஸலமா பெண்களுக்கு ஸ்கலிதம் ஏற்படுமா என்று கேட்டதற்கு நபி அவர்கள், நண்றாக கேட்டாய்! ஆம், அப்படி இல்லையென்றால் அவர்களுடைய குழந்தை எதனால் அவளைப் போன்றும் இருக்கிறது? என்று கேட்டார்கள் என ஸைனப் பிந்த் உம்மு ஸலாமா அறிவித்தார். புஹாரி 130

 

முகம்மது கூறிய மேற்கண்ட ஹதீஸின் செய்திக்கும், குரானின் அந்த வசனத்திற்கும் ஒரு தொடர்பும் இல்லையா? அந்த நேரத்தின் அறிதலின் படி முகம்மது கூறிய அந்த தவறான செய்தியே அவர் கூறிய குரானிலும் பிரதிபலித்திருக்கிறது. பின் எந்த விதத்தில் இவர்கள் உயிரணு, சினை முட்டை என்று சகட்டு மேனிக்கு பொருள் கொள்கிறர்கள்? குரானில் அறிவியல், புவியியல், வரலாறு, மாங்காத்தொலி, தேங்காமட்டை எல்லாம் இருக்கிறது என்று கூறுவதற்கு முன் கொஞ்சமேனும் சிந்தித்துப் பார்க்க மாட்டார்களா? 

குரானில் ஒரு சொல் கூட மாறாது என்று ஜல்லியடித்துக் கொண்டே நாளொரு மேனியும் பொழுதொரு வண்ணமுமாக அந்த்ச் சொல்லின் அர்த்தத்தை மாற்றிக் கொண்டு திரிகிறார்கள். மத போதையில் நனைந்து ஜல்லி கண்டு நடுங்கிக் கொண்டிருப்பவர்களால் உண்மைகளை உணர்ந்து கொள்ள முடியாது. அறிவியலின் வெயிலில் தங்களை காய வைத்துக் கொள்வோர் மட்டுமே உணர்ந்து கொள்ள முடியும். நண்பர் இஹ்சாஸும் அவ்வாறு தன்னை வெயிலில் காய வைத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று அந்த எல்லாம் வல்ல அல்லா(!)விடம் துஆ செய்வோம். வேறு என்ன செய்வது .. .. ..?

 

இத்தொடரின் முந்தைய பகுதிகள்

 

செங்கொடியல்ல, இஸ்லாமே கற்பனைகளின் களம் 1

செங்கொடியல்ல, இஸ்லாமே கற்பனைகளின் களம் 2

செங்கொடியல்ல, இஸ்லாமே கற்பனைகளின் களம் 3

செங்கொடியல்ல, இஸ்லாமே கற்பனைகளின் களம் 4

செங்கொடியல்ல, இஸ்லாமே கற்பனைகளின் களம் 5

செங்கொடியல்ல, இஸ்லாமே கற்பனைகளின் களம் 6

செங்கொடியல்ல, இஸ்லாமே கற்பனைகளின் களம் 7

செங்கொடியல்ல, இஸ்லாமே கற்பனைகளின் களம் 8

செங்கொடியல்ல, இஸ்லாமே கற்பனைகளின் களம் 9

செங்கொடியல்ல, இஸ்லாமே கற்பனைகளின் களம் 10

செங்கொடியல்ல, இஸ்லாமே கற்பனைகளின் களம் 11

செங்கொடியல்ல, இஸ்லாமே கற்பனைகளின் களம் 12

செங்கொடியல்ல, இஸ்லாமே கற்பனைகளின் களம் 13

செங்கொடியல்ல, இஸ்லாமே கற்பனைகளின் களம் 14

செங்கொடியல்ல, இஸ்லாமே கற்பனைகளின் களம் 15

செங்கொடியல்ல, இஸ்லாமே கற்பனைகளின் களம் 16

செங்கொடியல்ல, இஸ்லாமே கற்பனைகளின் களம் 17

செங்கொடியல்ல, இஸ்லாமே கற்பனைகளின் களம் 18

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

இந்த லட்சணத்தில் குடியரசு தினம் ஒரு கேடா?

பட்டினியால் வாடும் மக்களின் தன்மையை அளவிடும் சர்வதேச அளவிலான குறியீட்டெண்ணின் அடிப்படையில் இந்தியா எத்தியோப்பாவை விடத் தாழ்ந்து போயுள்ளது. சீனா (47 வது இடம்), பாகிஸ்தானை விடவும் (88ஆவது இடம்) இந்தியா (94 ஆவது இடம்) மிகவும் பின்னோக்கிச் சென்றுக் கொண்டிருக்கிறது.
மகப்பேற்றின்போது போதிய மருத்துவ வசதி இன்மையால் இறந்து போகும் இந்தியப் பெண்களின் எண்ணிக்கை மட்டும் ஆண்டுக்கு 1.17 லட்சம்.
வயது வந்த இந்தியர்களில் 48.5% பேர்கள் ஊட்டச்சத்துக்குறைவானவர்கள். 3 வயதுக்குக் குறைவான குழந்தைகளில் 47! பேருக்கு வயதுக்கேற்ற உயரமில்லை. 15.5% பேர்களுக்கு உயரத்துக்கேற்ற எடை இல்லை என்பதெல்லாம் ஆய்வுகளில் தெரியவந்தவை.
1997 முதல் 2005 வரை இந்தியா முழுவதும் ஒன்றரை லட்சம் விவசாயிகள் தற்கொலை செய்து தங்கள் உயிரை மாய்த்துக்கொண்டனர்.
மராட்டியம், கருநாடகம், ஆந்திரம், மத்தியப் பிரதேசம் ஆகிய 4 மாநிலங்களில் மட்டும் 89,000 விவசாயிகள் தற்கொலை செய்து கொண்டனர்.
32 ஆயிரம் பேர்கள் தற்கொலை செய்து கொண்ட மராட்டிய மாநிலத்தில் தான் 4 கோடிக்கு மேல் சொத்து வைத்துள்ள பணக்காரர்கள் 25 ஆயிரம் பேர் வாழும் மாநகரமான மும்பை உள்ளது என்பது வேதனை கலந்த உண்மை.
விவசாயத்துக்கு 1990-இல் வங்கிகள் வழங்கிய கடன் 13.8 சதவீதமாக இருந்தது. அதே வங்கிகள் 2001 – -2 நிதியாண்டில் வழங்கிய கடனோ 7.2 சதவீதம் என்று ரிசர்வ் வங்கி வெளியிட்டுள்ள தகவலில் இருந்தே, ஆட்சியாளர்களுக்கு விவசாயத்தின் மீதுள்ள அக்கறை தெளிவாகப் புரியும்.
விவசாயத்தைப் படிப்படியாய் தலைமுழுகி விடுவது என்ற அடிப்படையில், 1991-இல் விவசாயத் துறையில் அரசு செய்த முதலீடு 3.4 சதவிதமாக இருந்த நிலைமை மாறி, அதை 2001-ல் 1.3 சதவிதமாகச் சுருக்கி, விவசாயிக்கு சுருக்குக் கயிற்றைத் திரித்துத் தந்தது.
உடல் உழைப்புக்கு அவசியமாகத் தேவைப்படும் புரதத்தை வழங்கும் பருப்பின் நுகர்வோ 15.2 கிலோவில் இருந்து 10.6 கிலோவாகச் சரிந்துள்ளது.
உலக அளவில் நாளொன்றுக்கு தனிநபர் உண்ணும் உணவின் கலோரி மதிப்பு 3206. ஆனால் இந்திய மக்களின் ஏழைகளான 30 சதவிதம் பேர் உண்பதோ வெறும் 1626 கலோரிதான் என்றால், இந்திய ஏழைகளின் வாழ்க்கை என்பதே ஏதோ உயிரைக் கையில் பிடித்துக் கொண்டுதான் இருக்கிறது என்பதுதானே பொருள்?
இந்திய மக்களில் 91 கோடி பேர்களின் தினசரி வருமானம் 80 ரூபாய்க்கும் கீழே என்றும், அந்தக் கொஞ்ச நஞ்ச பணத்துக்குள் உணவு, வீட்டு வாடகை, மருத்துவம், குழந்தைகளுக்கான கல்வி ஆகிய அடிப்படைத் தேவைகள் அனைத்தையும் பார்த்துக் கொள்ளும்படியான அவல் நிலைக்குத் தள்ளி உள்ளது என்றும் உலக வங்கியே குறிப்பிடுகிறது.
ஆனால் அதே நேரத்தில், நாட்டில் உள்ள 10 சதவீதப் பணக்கார்கள் இந்நாட்டின் 52 சதவீத சொத்துக்களையும் வளங்களையும் அனுபவிக்கின்றனர். அடித்தட்டில் இருக்கும் 10 சத ஏழைகள் அனுபவிக்கும் வளங்களோ வெறும் 0.21 சதமாகச் சுருங்கி உள்ளது.
110 கோடி இந்திய மக்களில் வெறும் ஒரு லட்சம் பேரை மட்டும் கோடீஸ்வர்களாக்கி, பல பத்து கோடிப்பேரை ஐந்துக்கும் பத்துக்கும் அல்லாடுபவர்களாக மாற்றப்பட்டுள்ளனர்.
 
டிசம்பர் 2008 “புதிய ஜனநாயகம்”
“உழைத்தவர் மெலிந்தனர் வலித்தவர் கொழித்தனர்” கட்டுரையில் இருந்து

தடியால் கனிய வைக்கப்படும் தேசபக்தி பழம்

 

மற்றொரு முறை நாட்டில் தேசபக்தி பொங்கி வழிந்தோடுகிறது. எல்லா ஓட்டுக்கட்சிகளும் இது குறித்து பேசுகின்றன. பாகிஸ்தானின் அட்டகாசம் எல்லை மீறிவிட்டதாக ஆளும் கட்சி எதிர்க் கட்சி பேதமின்றி அனைவரும் ஒத்த குரலில் சொல்கிறார்கள். இது கடினமான நேரம், பாகிஸ்தானுடனான உறவுகளை பரிசீலிக்கிறோம், அனைத்து சமாதான முயற்சிகளையும் நிருத்தி வைத்திருக்கிறோம் என்கிறது காங்கிரஸ். கார்கில் போல் இன்னொரு போரை நடத்தி பாகிஸ்தானை ஒடுக்குங்கள் என்பதோடு மட்டுமல்லாது ஆங்காங்கே சில போராட்டங்களையும் நடத்தியிருக்கிறது பாஜக. இராணுவ வீரரின் தலையை அல்ல தேசத்தின் மனசாட்சியே வெட்டி விட்டதாக ஊடகங்கள் தொடர்ந்து பரப்பி வருகின்றன. மக்களும் அவ்வாறான மனநிலையில் தான் இருக்கிறார்கள்.

 

இராணுவ வீரர்களுக்காக இவ்வாறு பொங்கி எழுவது தான் தேசபக்தியின் அளவுகோலா? இந்தியா அல்லது பாகிஸ்தான் மட்டுமல்ல எல்லா நாட்டிலும் காவல்துறை, இராணுவம் என்றால் அதன் பொருள் ஒன்று தான். மக்கள் மீது பாய்ந்து குதற கொஞ்சமும் தயங்காத, ஆயுதம் தவிர வேறெந்த மொழியும் தெரியாத கொடூர விலங்கு. காஷ்மீரில் சில ஆயிரம் இளைஞர்கள் காணாமல் போன கணக்கு இராணுவத்தின் அட்டவணையில் இருக்கிறது. அவர்களிடம் கேட்டால் சொல்வார்கள் இராணுவம் தேசபக்தியின் அடையாளமா என்பதை. அஸ்ஸாம் இராணுவ அலுவலக கட்டிடத்தின் வாசலில் சில பெண்கள் தங்கள் ஆடைகளைக் களைந்து நிர்வாணமாக ‘இந்திய இராணுவமே எங்களை வன்புணர்ச்சி செய்’ என்ற முழக்கத்தை தாங்கி நின்று போராடினார்களே, அவர்களிடம் கேட்டால் சொல்வார்கள் இந்திய இராணுவம் நாட்டிற்குள் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறது என்று. ஒன்றிரண்டு அல்ல நாடு முழுவதும் ஓராயிரம் ரணங்கள் மக்கள் மனதில் வடுக்களாக இருக்கின்றன. இவைகளை மீறித்தான் இராணுவம் நாட்டைக் காக்கிறது எனும் பிம்பம் மக்களிடம் பதிய வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. இந்திய இராணுவம் மட்டுமா? பாகிஸ்தான் இராணுவமும் தன் சொந்த மக்கள் மீது ஆயுதங்களைத் திருப்ப கொஞ்சமும் தயங்காதவை தான்.

 

என்ன இருந்தாலும், எதிரி நாட்டு இராணுவம் நம் இராணுவ வீரர்களை கொல்வதை எப்படி அனுமதிக்க முடியும்? அனுமதிக்க முடியாது தான். இராணுவம் கொடூர விலங்கு என்பதை இரண்டு நாட்டு இராணுவங்களின் சமாதான காலத்தின் மீறல் நடவடிக்கை மூலம் கொல்லப் படுவதற்கு பொருத்த முடியாது தான். ஆனால் அதேநேரம் இராணுவம் தேச பக்தியின் குறியீடாக கொண்டு மிகை மதிப்பாக தூக்கிப் பிடிக்கப் படுவதை ஏற்கவும் முடியாது. என்றால் இதை எப்படி அணுகுவது? இராணுவ வீரர்கள் எப்போதுமே பலியாடுகள் தான். எல்லைகளின் பணியில் இருக்கும் இராணுவ வீரர்கள் இனிப்புகள் பரிமாறிக் கொள்வதும், இயல்பாய் பேசிக் கொள்வதும் சாதாரண நிகழ்வுகள் தான். அதே நேரம் நெருக்கடியான காலங்களிலோ யாரிடம் இனிப்பை பரிமாறிக் கொண்டார்களோ அவர்களுடன் துப்பாக்கி ரவைகளையும் சீறவிட்டுக் கொள்வார்கள். அவர்கள் ரொட்டியைச் சுட வேண்டுமா?, துப்பாக்கியால் சுட வேண்டுமா? என்பதை தீர்மானிப்பது சர்வ நிச்சயமாக அவர்கள் அல்ல.

 

இந்த சம்பவம் நடந்ததும், அத்தனை சமாதான முயற்சிகளும் நிறுத்தப்படுகின்றன என்று அறிவித்தது இந்திய அரசு. சில நாட்கள் கழித்து இது போன்ற சம்பவங்களுக்காக சமாதான முயற்சிகளை நிறுத்தினால் அது சர்வதேச அரங்கில் சரியான நடவடிக்கையாக இருக்காது என்கிறார் வெளியுறவு அமைச்சர். சில நாட்களில் இந்த வித்தியாசம் ஏற்பட்டது எப்படி? இரண்டு நாடுகளும் பதட்டத்தை தணித்து இணக்கமான முறையில் பிரச்சனைகளை அணுக வேண்டும் என அமெரிக்கா யோசனை கூறியது எதற்காக? இரண்டுக்கும் என்ன தொடர்பு? எங்கள் வீரர்கல் இவ்வாறு நடந்து கொள்ளவில்லை என்று உடனடியாக கூறிய பாகிஸ்தான், பின்னர், இந்தியாவும் முன்னர் இது போல் நடந்து கொண்டிருக்கிறது என்றபோது முன்னெப்போதோ நடந்தவற்றை இந்த நிகழ்வுடன் தொடர்புபடுத்த முடியாது என்றோர் இராணுவ அதிகாரி கூறினாரே. அதன் பொருள் என்ன? தொடர்ச்சியாக நாளிதழ்கள் வாசித்துக் கொண்டிருப்பவர்களுக்குத் தெரியும். துப்பாக்கிச்சூடு முதல் சில வீரர்கள் கொல்லப்பட்டார்கள், பதிலடி கொடுக்கப்பட்டது என்பது வரை மாதத்திற்கு இரண்டு செய்திகளாவது எல்லைச் செய்தி வந்து கொண்டிருக்கிறது. பத்தோடு பதினொன்றாக கடந்து செல்லும் அந்தச் செய்திகள் இப்போது இவ்வளவு முக்கியத்துவம் பெற்றதன் காரணம் என்ன?

 

நம்முடைய இராணுவ வீரர்களை பாகிஸ்தான் இராணுவ வீரர்கள் கொன்று தலையை வெட்டி எடுத்துச் சென்று விட்டார்கள் என்றவுடன் இந்தியாவுக்கே பெருத்த அவமானம் நேர்ந்து விட்டதாய் கருதுபவர்கள். அறுநூறுக்கும் அதிகமான மீனவர்களை இலங்கை இராணுவம் சுட்டுக் கொன்றபோது அதை எப்படி எடுத்துக் கொண்டார்கள்? இருபத்தைந்தாயிரம் பேர் உடனடியாகவும், லட்சம் பேர் படிப்படியாகவும் கொல்லப்பட்ட போபால் கொடூரத்தின் போது யூனியன் கார்பைடு நிறுவனத்தின் முதலாளியை அரசு பத்திரமாக தனி விமானத்தில் அமெரிக்காவுக்கு அனுப்பி வைத்ததே அதை எப்படி எடுத்துக் கொண்டார்கள்? அன்னிய நாட்டால் சொந்த நாட்டு மக்கள் கொல்லப்பட்ட போது அதை அவமானமாக எடுத்துக் கொள்ளாததற்கும் இப்போது இராணுவ வீரர்கள் கொல்லப்பட்டதும் இதை அவமானமாய் கொள்வதற்கும் உள்ள வேறுபாடு என்ன?

 

 

ஆளும் வர்க்கங்கள் எதை எந்த விதத்தில் அவமானமாக கருதுகிறார்களோ அதை அந்த விதத்தில் தேசபக்தியாய் கருத வேண்டும் என்றால் நாம் என்ன பொம்மைகளா? இராணுவ வீரர்கள் கொல்லப்பட்டால் தேச அவமானம் உழைக்கும் மக்கள் கொல்லப்பட்டால் தேசமே அலட்சியம் என்றால் தேசம் என்பதில் உழைக்கும் மக்கள் அடங்க மாட்டார்களா? ஆம். அரசு அப்படித்தான் கருதிக் கொண்டிருக்கிறது. அதன் ஒவ்வொரு அசைவிலும் உழைக்கும் மக்களை கண்டு கொள்ளாத தன்மையை பிரித்துப் பார்க்க முடியும்.

 

90களின் பிறகு வந்த ஒவ்வொரு அரசும் வெளிப்படையாக மக்கள் விரோத நடவடிக்கைகளையே தங்கள் கொள்கைகளாக கொண்டு செயல்படுத்தி வருகின்றன. அரசின் வேளாண் கொள்கையால் இரண்டு லட்சத்திற்கும் அதிகமான விவசாயிகள் தற்கொலை செய்து மாண்டிருக்கிறார்கள். உணவு தானியங்கள் புழுத்துப் போய் எலிகள் தின்றாலும் அதை ஏழை மக்களுக்கு குறைந்த விலையில் தரமாட்டோம் என்கிறது உணவுக் கொள்கை. ஒற்றைக்குடம் தண்ணீருக்காக இரண்டு கிலோமீட்டர் நடக்கும் தாய்மார்கள் இருக்கும் நாட்டில் ஆறுகள் ஏரிகள் குளங்கள் தனியாருக்கு தாரைவார்க்கப்படுகின்றன, நிலத்தடி நீர் கூட மக்களுக்கு சொந்தமில்லை என்று ஓலை நீட்டுகிறது அரசின் நீர்க் கொள்கை. ஆப்பிரிக்க நாடுகளைவிட இந்தியாவில் சத்துக்குறைவால் இறக்கும் குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை அதிகம் என்கிறது ஐநாவின் அறிக்கை. கிரிக்கெட்டிலும், திரைப்படங்களிலும் தான் தேசபக்தியின் இலக்கணங்கள் கற்பிக்கப்படுகின்றன. இவைகளெல்லாம் அவமானமாக தெரியாத இந்தியாவுக்கு இரண்டு சிப்பாய்கள் இறந்ததும் தேசபக்தி பொங்குகிறதென்றால், நாடு என்பதென்ன வெறும் எல்லையா? அல்லது அந்த எல்லைக்குள் வாழும் மக்களா?

 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

அல்லாவின் சட்டங்கள் எக்காலத்துக்கும் பொருத்தமானவைகளா? 2. குற்றவியல் சட்டம்

death sentence in saudi

 

இஸ்லாமிய நீதி வழங்களில் முஸ்லீம்களில் பேருவப்பாக கூறப்படும் சட்டங்கள் என்றால் அது குற்றவியல் சட்டங்கள் தான். இஸ்லாமியச் சட்டங்கள் இருந்தால் நாட்டில் கற்பழிப்பே நடக்காது என்பார்கள். திருட்டு அறவே ஒழிந்துவிடும் என்பார்கள். அப்படி என்ன சிறப்பு இஸ்லாமிய குற்றவியல் சட்டங்களில்? கண்ணுக்குக் கண் பல்லுக்குப் பல் என்று கூறப்படும் ஹமுராபி காலத்துச் சட்டங்கள் தான். முகம்மது தான் வாழ்ந்த காலத்தின் போது 2,300 ஆண்டு பழமையாக இருந்த ஹமுராபி காலத்து பாபிலோனியச் சட்டங்களை சீர்திருத்தி மறுபதிப்பு செய்தது தான் இஸ்லாமிய குற்றவியல் சட்டங்கள். குற்றவியல் சட்டங்கள் மட்டுமே குற்றங்களைக் குறைத்துவிடும் என்று ஒரு வாதத்துக்கு வைத்துக் கொண்டாலுமே, அது யாருக்கு உரித்தாகும் முகம்மதுக்கா? ஹமுராபிக்கா? யாருக்கு என்பது ஒருபுறமிருந்தாலும், இப்படி குற்றங்களை அறவே ஒழிக்கும் தகுதி சட்டங்களுக்கு உண்டா?

 

திருடினால் மனிக்கட்டிலிருந்து கையை தரித்து விடுவது, கொலைக்கு கொலை இது போன்றவைகள் தான் குற்றங்களுக்கு எதிரான இஸ்லாமிய தீர்வுகள். இப்படி தண்டனை கொடுத்துவிடுவதால் மட்டுமே குற்றங்களை சமூகத்திலிருந்து நீக்கிவிட முடியாது. எந்த வகைக் குற்றமானாலும், குற்றம் புரிவதற்கான தேவையும், தூண்டுதலும் சமூகத்தில் இருக்கும் வரை குற்றங்களை சமூகத்திலிருந்து நீக்கிவிட முடியாது. ஏற்றத் தாழ்வான சமூகத்தை தக்க வைத்துக் கொண்டு, சமூகம் அப்படி ஏற்றத் தாழ்வாய் இருப்பதினாலேயே இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது என்று கூறிக் கொண்டு சட்டம் போட்டு குற்றங்களை தடுத்துவிட முடியும் என்பது கடல்நீரைக் காய்ச்சி சர்க்கரை எடுக்கலாம் என்பது போன்று அபத்தமானது.

 

திருடனோ திருடியோ அவர்கள் சம்பாதித்த பாவத்திற்கு அல்லாஹ்விடமிருந்துள்ள தண்டனையாக அவர்களின் கரங்களைத் தரித்து விடுங்கள் .. .. .. குரான் 5:38

 

இனி மனித இனம் முழுமைக்கும் இருக்கப் போகும்(!) சட்டம் திருட்டுக்கு கையைத் தரிப்பது. எது திருட்டு? எந்தத் திருட்டிலிருந்து கையைத் தரிப்பது? என்பது குரானிலும் கூறப்படவில்லை, முகம்மதும் பட்டியலிட்டுக் காட்டவில்லை. ஆகவே இங்கு குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும் திருட்டு என்பது திருடும் தன்மை தானேயன்றி திருட்டின் மதிப்பல்ல என்பது விளங்கும். பசியின் கொடுமையினால் ஒற்றை இட்லியைத் திருடினாலும், நாட்டின் வளத்தையே ஒட்டக் கொள்ளையடித்தாலும் இரண்டுமே திருட்டு எனும் ஒற்றைச் சொல்லில் அடங்கும். இரண்டுக்கும் தண்டனை கையை வெட்டுவது தானா?

 

திருட்டு என்பதை எந்த அடிப்படையிலிருந்து தீர்மானிப்பது? எடுத்துக்காட்டாக, சௌதி அரேபியாவின் எண்ணெய் வளத்தைக் கொள்ளலாம். எண்ணெய் எடுப்பது சௌதி, ஆனால் எவ்வளவு எடுக்க வேண்டும், என்ன விலையில் விற்க வேண்டும் என்பதை தீர்மானிப்பது அமெரிக்கா. மட்டுமன்றி, எண்ணெயின் மூலம் கிடைக்கும் பணத்தை பெட்ரோ டாலர்களாக அமெரிக்காவில் மட்டுமே முதலீடு செய்ய வேண்டும் என்பது அமெரிக்காவுக்கும் சௌதிக்கும் இடையிலிருக்கும் ஒப்பந்தம். இதனடிப்படையில் பார்த்தால் சௌதியில் இருக்கும் எண்ணெய் வளம் அதன் மக்களுக்கு தரும் பலனை விட அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்துக்கு தரும் பலன் அதிகம். இந்தச் சுரண்டலை மேலாண்மை என்பதா? அடிமைத்தனம் என்பதா? ஒப்பந்தம் என்பதா? எதுவானாலும் சௌதி ஆளும் வர்க்கங்களின் பார்வையில் இது நிர்வாகம். மக்களின் பார்வையில் இது சொந்த நாட்டின் வளத்தை இன்னொரு நாடு திருடிக் கொண்டு செல்வது. இந்தத் திருட்டுக்கு என்ன தண்டனை? யார் கையை வெட்டுவது? கையை மட்டும் வெட்டினால் போதுமா?

 

இது அரசியல் தானே தவிர திருட்டல்ல என்றால் அல்லா போட்ட சட்டம் ஆளும் வர்க்க கண்ணோட்டத்தில் மட்டுமே செயல்படும் என்பது உறுதியாகும். சௌதி மக்கள் சந்தித்துக் கொண்டிருக்கும் மானிய வெட்டுக்கும், வேலையில்லாத் திண்டாட்டத்துக்கும் பின்னே இந்த அரசியல் இருக்கிறது என்றால் அல்லா போட்ட சட்டமான கையை வெட்டுவது சர்வ நிச்சயமாக பொருந்தாத சட்டம் என்பது உறுதியாகும். என்ன சொல்கிறீர்கள் முஸ்லீம்களே!

 

.. .. .. சுதந்திரமுடையவனுக்கு சுதந்திரமுடையவன், அடிமைக்கு அடிமை, பெண்ணுக்குப் பெண், இருப்பினும் அவனுக்கு அவனது சகோதரனால் ஏதும் மன்னிக்கப்படுமானால் வழக்கமான முறையைப் பின்பற்றி நஷ்ட ஈட்டை கொலை செய்தவன் பெருந்தன்மையுடனும் நன்றியறிதலுடனும் செலுத்திவிடல் வேண்டும். இது உங்கள் இறைவனிடமிருந்து கிடைத்த சலுகையும் கிருபையும் ஆகும். .. .. .. குரான் 2:178

 

மேலோட்டமாக படித்தலே அபத்தமாகத் தெரியும் இந்த வசனம் தான் முக்காலமும் உணர்ந்த அல்லா வழங்கும் சட்டம். எளிமையாகச் சொன்னால் கொலைக்குக் கொலை. தூலமாகச் சொன்னால் வர்க்கக் கொழுப்பும், ஆணாதிக்கமும் வழிந்தோடும் சட்டம். குரான் பல வசனங்களில் சுதந்திரமானவனும் அடிமையும் தகுதியில் ஒன்றல்ல என்கிறது, அது தான் இதிலும் தெரித்திருக்கிறது. அடிமையைக் கொன்றால் இன்னொரு அடிமை கொல்லப்பட வேண்டும், பெண்ணைக் கொன்றால் இன்னொரு பெண்ணைக் கொல்ல வேண்டும். ஆண்டான் அடிமைக் காலகட்டத்தில் அடிமைகளைக் கொல்ல ஆண்டைகளுக்கு முழு சுதந்திரம் இருந்தது என்பதை இங்கே நினைவுபடுத்திக் கொள்க.

 

மரணதண்டனை கூடாது என்பதை முன்வைத்து இதை சிலர் மறுக்கக் கூடும். ஆனால், அவ்வாறன்றி கொலைக்கு கொலை என்பது காட்டுமிராண்டித்தனம் என்பதாலேயே இது எக்காலத்துக்கும் பொருந்தாத சட்டமாக இருக்கிறது. கொலைக்கான காரணம் இச் சட்டத்தில் என்ன விதத்தில் தொழிற்படும்? அண்மையில் ஒரு வழக்கு குறித்து செய்தி ஊடகங்களில் வந்த செய்தி, மகளை வன்புணர்ச்சி செய்ய முயன்ற கணவனை மட்டையால் அடித்துக் கொன்ற மனைவியை அது குற்றமல்ல என்று நீதிமன்றம் விடுதலை செய்தது. அல்லாவின் பார்வையில் இது வரம்புமீறிய செயல் என்பதை முஸ்லீம்கள் ஒப்புக் கொள்வார்களா? கொலைக்கு கொலை என்றால் அந்த மனைவி கொல்லப்பட வேண்டியவரா?

 hammurabi code

 

ஆண்டைகளுக்கு இச்சட்டம் ஒரு சலுகையையும் வழங்கியிருக்கிறது. கொலைக்கு பகரமாக கொலை என்பது ஏழைகளுக்கு அடிமைகளுக்கு மட்டும் தான் ஆண்டைகள் நட்ட ஈடாக பணம் கொடுத்து கொல்லப்படுவதிலிருந்து தப்பித்துக் கொள்ளலாம். இந்த அயோக்கியத்தனம் இன்றும் அல்லாவின் அனுமதி எனும் பெயரில் நடந்து கொண்டிருக்கிறது. இதை முன்வைத்து யாராருக்கு நட்டஈடு எவ்வளவு என்று அட்டவணையே போட்டு வைத்திருக்கிறார்கள். இதன்படி கொல்லப்பட்டது முஸ்லீமாக இருந்தால் 3,00,000 ரியால், முஸ்லிம் பெண்ணாக இருந்தால் 1,50,000 ரியால், கிருஸ்துவ, யூதனாக இருந்தால் 1,50,000 ரியால், கிருஸ்தவ, யூத பெண்ணாக இருந்தால் 75,000 ரியால் வேறு மதங்களைச் சார்தவராக இருந்தால் 6,666 ரியால், வேறு மதங்களைச் சார்ந்த பெண்ணாக இருந்தால் 3,333 ரியால். என்ன சொல்வது இதற்கு? இது சௌதிச் சட்டம் தாயன்றி இஸ்லாமியச் சட்டம் அல்ல என்று கூறுவோர் இரண்டு அம்சங்களைக் கவனிக்க வேண்டும். ஒன்று, இப்படி பேதம் பார்ப்பதை வசனம் 4:92ன் மூலம் தொடங்கி வைத்ததே குரான் தான். இரண்டு, இஸ்லாம் தொடங்கிய காலம் முதல் இன்றுவரை அங்கு அதிகாரத்தில் இருப்பது இஸ்லாம் தான்.

 

மனிதன் கணந்தோறும் அறிவியல் ரீதியாகவும், வரலாற்று அறிதல் ரீதியாகவும், புவியியல் ரீதியாகவும், கலாச்சார ரீதியாகவும், பண்பாட்டு விழுமியங்கள் ரீதியாகவும், இன்னும் பலவாறாகவும் மாறிக் கொண்டே இருக்கிறான். எல்லாம் மாறும் உலகில் எல்லாக் காலத்தில் மாறாத ஒரே சட்டம் என்பது கருத்தியல் ரீதியாகவே பிழையானது. முஸ்லீம்கள் இஸ்லாமியச் சட்டமே எக்காலத்துக்கும் பொருந்தக் கூடியது என்று கூறுவது, மதம் கொடுக்கும் அழுத்தத்திலிருந்து தானேயன்றி யதார்த்தத்தில் அதுவே பொருத்தமானதாக இருக்கிறது என்பதால் அல்ல. மதப் பரப்புரையாளர்கள் கொடுக்கும் திருகல் விளக்கங்களை கிள்ளை போல் புரியாமல் அப்படியே மீளச் சொல்வதை விடுத்து சற்றே சிந்தை செலுத்தினால் எக்காலத்துக்கும் பொருந்தும் சட்டம், எல்லோருக்கும் பொருந்தும் சட்டம் என்று சதா காலமும் கூறிக் கொண்டிருக்க மாட்டார்கள் என்பதே உண்மை.

 

இத்தொடரின் முந்தைய பகுதிகள்

44. அல்லாவின் சட்டங்கள் எக்காலத்துக்கும்  பொருத்தமானவைகளா? 1. மணச்சட்டம்

43. அல்லாவும் அவன் அடிமைகளின் அடிமையும் 3

42. அல்லாவும் அவன் அடிமைகளின் அடிமையும் 2

41. அல்லாவும் அவன் அடிமைகளின் அடிமையும் 1

40. அல்லாவின் பார்வையில் பெண்கள் 5. ஆணாதிக்கம்

39. அல்லாவின் பார்வையில் பெண்கள் 4. மஹ்ர் மணக்கொடை

38. அல்லாவின் பார்வையில் பெண்கள் 3. விவாகரத்து

37. அல்லாவின் பார்வையில் பெண்கள் 2. சொத்துரிமை

36. அல்லாவின் பார்வையில் பெண்கள் 1. புர்கா

35. மனிதன்: அல்லாவின் அருளா? பரிணாமத்தின் பரிசா? 4

34. மனிதன்: அல்லாவின் அருளா? பரிணாமத்தின் பரிசா? 3

33. மனிதன்: அல்லாவின் அருளா? பரிணாமத்தின் பரிசா? 2

32. மனிதன்: அல்லாவின் அருளா? பரிணாமத்தின் பரிசா? 1

31. ஸம் ஸம் நீரூற்றும் குரானும்

30. விண்வெளியைக் கடந்த முதல் மனிதர் முகம்மதின் மிஹ்ராஜ்

29. மீனின் வயிற்றில் மனிதனைப் பாதுகாத்த அல்லா

28. குரான் குறிப்பிடும் பேசும் உயிரினங்கள் இருப்பது சாத்தியமா?

27. தடயமில்லாத அல்லாவின் அத்தாட்சிகள்

26. குரானில் மிதக்கும் சின்னச் சின்னப் பிழைகள்

25. நிலவை உடைத்து ஒட்டிய அல்லா

24. ஆதிமனிதன் மொழியறிந்தவனா? அல்லாவின் பதில் என்ன?

23. கால வெளியில் சிக்கிக்கொண்ட அல்லா

22. குரானின் காலப்பிழைகள்

21. குரான் குறிப்பிடும் நட்சத்திரங்கள்: மனிதப் பார்வையா? இறைப் பார்வையா?

20. மக்காவின் பாதுகாப்பு: குரானின் அறிவிப்புகள் உண்மையா?

19. சூரத்துல் கஹ்புக்கும் புத்தருக்கும் என்ன தொடர்பு?

18. நூஹின் கப்பல் நிறைய புராணப் புழுகுகள்

17. பிர் அவ்னின் உடல் எனும் கட்டுக்கதை

16. கருவறை குறித்த அல்லாவின் கதையாடல்கள்

15. விந்து குறித்த குரானின் விந்தைகள்

14. பாலும் தேனும் அல்லாவின் வேதத்தின் பாடுகள்

13. கோள்களும் அதன் விசையும் அல்லாவின் தேற்றங்கள்

12. விண்வெளி குறித்த அல்லாவின் பண்வெளிகள்.

11. குரானின் மலையியல் மயக்கங்கள்

10. கடல்கள் பற்றிய அல்லாவின் புனைகதைகள்

9. பூமி உருண்டை என யார் சொன்னது, அல்லாவா? மனிதனா?

8. பிரபஞ்சமும் அதை கட்டுப்பட அழைத்த குரானும்

7. குரான் கூறுவது அறிவியலாகுமா?

6. ஹதீஸ்களும் அதன் பிரச்சனைகளும்.

5. குரானின் பாதுகாப்பில் விழுந்த கேள்விக்குறிகள்.

4. மெய்யாகவே குரான் பாதுகாக்கப்பட்டது தானா?

3. குரானின் சவாலுக்கு பதில்

2. அல்லாவின் ஆற்றலிலுள்ள இடர்பாடுகள்

1. இஸ்லாம். பிறப்பும் இருப்பும்: ஓர் எளிய அறிமுகம்

இஸ்லாம்: கற்பனைக்கோட்டையின் விரிசல்கள் வழியே….

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

வாழ்வையும், பண்பாட்டையும் ஆக்கிரமிக்கும் பயங்கரவாதி

 

மக்களின் ஆரோக்கியத்தின் மீதும், மனித வளத்தின் மீதும், தனி மனிதனின் ஆளுமையின் மீதும் மிகப்பெரிய பண்பாட்டு ஆக்கிரமிப்பு தாக்குதலை தொடுத்து வருகிறது தமிழக அரசு .. .. .. சாராய வியாபாரத்தின் மூலம். குடியின் போதையில் வாய்ச்சண்டை முற்றி அடிதடி, கொலை. குடிப்பழக்கம் காரணமாக கடனாளியாகி குடும்பமே தற்கொலை. குடிபோதையில் மனைவி குழந்தைகளை வெட்டிக் கொன்ற விவசாயி .. .. .. இப்படி அன்றாடம் மூன்று நான்கு செய்திகளை பத்திரிக்கைகளில் பார்க்கிறோம். அண்மைக்காலமாக நிகழும் குற்ற நடவடிக்கைகளில் பாதிக்கும் மேற்பட்டவை குடிபோதையினால் நடப்பவையே. அனைத்து மகளிர் காவல் நிலையங்களில் வரதட்சனையை விட குடிபோதையில் பெண்களைத் துன்புறுத்தும் ஆண்கள் மீதான புகார்கள் தான் 80 விழுக்காட்டுக்கு மேல் பதிவாகின்றன.

 

பள்ளி மருத்துவமனைகளுக்கு அருகில் 100 மீட்டருக்குள் புகையிலை மதுப் பொருட்கள் விற்கக் கூடாது என அரசின் விதி உள்ளதாக அரசு கூறுகிறது. ஆனால் அதே அரசு தான் அது போன்ற விதிகளை குடித்துவிட்டு கசக்கி எறியபடும் ‘டிஸ்போஸபிள் கப்’ போன்றதாக மாற்றுகிறது. சாலை விபத்துகள் அதிகம் நடக்கும் மாநிலங்களில் முதல் இடம் தமிழகத்திற்கு. கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளில் மட்டும் தோராயமாக 15 ஆயிரம் பேர் சாலை விபத்துகளில் மரணமடைந்திருக்கிறார்கள். இந்த விபத்துகளில் 60 விழுக்காடு மது காரணமாக நடந்திருக்கிறது.

 

18 ஆயிரம் கோடி வருமானம் வருகிறது என்பதற்காக பத்தாயிரம் பேரை சாலை விபத்துகளில் காவு கொடுக்க அரசு தயாராக இருக்கிறது. அரசு கணக்கின் படியே டாஸ்மாக்கின் வருவாய் உயர்வுக்கு நிகராக குடித்துவிட்டு வாகனம் ஓட்டி இறப்பவர்களின் எண்ணிக்கையும் அதிகரிக்கிறது. நிகழாண்டில் 21 ஆயிரம் கோடிக்கு டாஸ்மாக் விற்பனை இலக்கு நிர்ணயித்துள்ளது அரசு. இனி சாகப் போகிறவர்கள் எத்தனை ஆயிரம் பேரோ? இதில் நம்மில் ஒருவர் கூட இருக்கலாம்.

 

குடித்துவிட்டு வாகனம் ஓட்டுபவர்கள் மனித வெடி குண்டுகள் என்றும், போதையில் மரணங்களை உண்டாக்குவோர் மீது கொலை வழக்கு பதிவு செய்யவும் கூறுகிறது நீதிமன்றம். இத்தகைய மனித வெடிகுண்டுகளையும், கொலையாளிகளையும் டாஸ்மாக் மூகம் உருவாக்கி உலவவிட்டிருக்கும் அரசை என்ன செய்யலாம்?

 

தொடர்ச்சியான மதுப்பழக்கத்தால் கணிசமானோர் சிரோஸிஸ் உள்ளிட்ட மிகக் கொடுமையான கல்லீரல் நோய்களுக்கும், சைக்கோஸிஸ் போன்ற மனநோய்களுக்கும் ஆட்படுகின்றனர். குடியினால் ஏற்படும் மரணத்தினால் இளம் விதவைகளின் எண்னிக்கையும் தமிழ் நாட்டில் அதிகரித்து வருகிறது.

 

குடிகாரர்களின் எண்ணிக்கையை அதிகப்படுத்த ஆண்டுதோறும் இலக்கு வைத்துச் செயல்படும் அரசிடம், குடிநோயை குணப்படுத்த வேண்டிய போதை மீட்பு மையங்களுக்கும் மனநல மருத்துவர்களுக்கு இருக்கும் பற்றாக்குறையை தீர்க்கும், குறைக்கும் திட்டமோ, இலக்கோ கிடையாது. ஊருக்கு பத்து டாஸ்மாக் கடைகளை நடத்தும் அரசு, ஒற்றை ஒரு போதை மீட்பு மையம் கூட நடத்தவில்லை. குடிக்கு அடிமையானவர்களை குடி நோயாளிகள் என்கிறது மருத்துவம். இந்த நோயை திட்டமிட்டுப் பரப்பும் அரசை கிரிமினல் அரசு என்று கூறாமல் வேறென்ன பெயரால் அழைக்க முடியும்?

 

பள்ளி கல்லூரி மாணவர்களிடையே குடிப்பழக்கம் அதிகரித்து வருகிறது. பதினைந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்புவரை போதைப் பழக்கம் அறிமுகமாகும் வயது 25ஆக இருந்தது. இன்று அது 13 வயதாக குறைந்திருக்கிறது. 21 வயதுக்குட்பட்டோருக்கு சாராயம் விற்கக் கூடாது என விதி இருந்தும் பள்லி மாணவர்களுக்கும் கூட சாராயம் விற்கப்படுகிறது. பருவ வயதில் போதைப் பொருட்கள் மீது இயல்பாக இருக்கும் ஆர்வமும்; சாராயம் சிகரெட் குடிப்பது ஆண்மையின் வெளிப்பாடு என்ற அறியாமையும் சேர்ந்து மாணவர்களை டாஸ்மாக் பக்கம் ஈர்க்கிறது. பார்களும் அதற்கு வசதி செய்து கொடுக்கின்றன. முன்பு குடிநோய் சிகிச்சைக்கு கணவன்களை அழைத்துச் சென்ற பெண்கள் தற்போது பருவ வயது பிள்ளைகளை அழைத்துச் செல்கிறார்கள். எதிர்கால தலைமுறையே சீரழிந்து போய்க் கொண்டிருப்பதற்கான அபாயச் சங்கு இது.

 

அரசு நிறுவனமான டாஸ்மாக் 1983 – 1984ல் தொடங்கப்பட்டபோது அதன் முதலீட்டுத் தொகை 15 கோடி, அன்றைய ஆண்டு வருவாய் 139 கோடி. 2003 – 2004ல் அதன் ஆண்டு வருவாய் 3500 கோடி. 2011 – 12ல் 18 ஆயிரம் கோடி 18 ஆயிரம் கோடி என்பது லாபம் மட்டுமே ஆண்டு தோறும் 40 ஆயிரம் கோடி ரூபாயை உழைக்கும் மக்களிடமிருந்து பிக்பாக்கெட் அடிக்கிறது அரசு. இது 25 ஆண்டுகளில் பூதாகர வளர்ச்சி. இந்தியாவின் எந்த பொதுத்துறை நிறுவனமும் இத்தகைய வளர்ச்சியை அடையவில்லை. அந்த திமிரில் தான் நிகழும் ஆண்டுக்கு 21 ஆயிரம் கோடியாக இலக்கு நிர்ணயித்துள்ளது. தமிழகத்தில் மதுக் கொள்கை என்று எதுவுமில்லை. அதிகபட்ச வருவாய் ஈட்டுவது ஒன்று மட்டும் தான் அதன் இலக்கு. ஆண்டு தோறும் போடப்படும் அந்த இலக்கு எட்டப்பட வேண்டுமானால் புதிய குடிகாரர்களையும், புதிய குடி அடிமைகளையும் அது உருவாக்கியாக வேண்டும். கட்டுப்பாடில்லாமல் குடிக்க வேண்டும் என்பதற்காகத் தான் அது பார்களையும் திறந்து வைத்திருக்கிறது. அரசு, அரசியல்வாதிகள், அதிகாரிகள், பெருந்தொழிலதிபர்கள், சமூக விரோதிகள் என அனைவரையும் கொண்ட வலைப் பின்னலோடுதான் இந்த டாஸ்மாக் இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. அரசுக்கு மட்டுமல்ல, அரசியல்வாதிகளுக்கும், சமூக விரோதிகளுக்கும் டாஸ்மாக் மூலம் பணம் கொட்டுகிறது. 18 ஆயிரம் கோடி ரூபாயைக் கடந்து இன்னுமொரு பத்தாயிரம் கோடி அரசியவாதிகளுக்கும், சமூக விரோதிகளுக்கும் போகிறது. கருணாநிதி கொண்டுவந்த பல திட்டங்களை கலைத்துப் போட்ட ஜெயா டாஸ்மாக்கில் ஒட்டுகிறார்.

 

எந்த ஓட்டுக் கட்சியாக இருந்தாலும் கவர்ச்சிகரமான இலவசத் திட்டங்களை அறிவித்துத்தான்  தேர்தலில் வெற்றி பெறுகிறார்கள். ஜெயாவோ, கருணாநிதியோ தங்கள் பரம்பரை சொத்துகளிலிருந்தோ அல்லது தாங்கள் கொள்ளையடித்த பணத்திலிருந்தோ இந்த இலவசங்களைக் கொடுக்கவில்லை. மாறாக, டாஸ்மாக் மூலம் மக்களிடமிருந்து பறித்தெடுத்துத்த பணத்தைக் கொண்டு தான் இந்த இலவசங்களை வழங்குகின்றன. ஜெயா அரசு ஆண்டொன்றுக்கு ஒரு குடும்பத்துக்கு கொடுக்கும் இலவசங்களின் மதிப்பு 16 ஆயிரம் ரூபாய். மாறாக, குடிப்பதன் மூலம் அரசு அதே குடும்பத்திடமிருந்து ஓர் ஆண்டில் பறித்துக் கொள்ளும் மதிப்பு ஒரு லட்சத்து 26 ஆயிரம் ரூபாய்.

 

சாராய விற்பனை மூலம் பெண்களின் தாலியறுத்து, இளம் தலைமுறையினரை சீரழித்து சின்னாபின்னமாக்கி, குடிகார கணவன்மார்களால் பெண்கள் குழந்தைகளின் மன அமைதியை இழக்க வைத்து, அவர்களை அன்றாடம் சித்திரவதைக்கு உள்ளாக்கி அந்த அவலம் சோகம் கண்ணீரிலிருந்து கறக்கப்பட்ட பணத்தைக் கொண்டு, பறிகொடுத்த மக்களுக்கு மிக்சி, கிரைண்டர், மடிக்கணிணி போன்றவற்றை இலவசமாக தருவது எவ்வளவு பெரிய கிரிமினல் தனம்? எவ்வளவு பெரிய கொடூரம்? எவ்வளவு பெரிய குற்றம்? பதவிக்கு வந்து மக்கள் பணத்தை பகற் கொள்ளையடிக்கவும், தொழிலதிபர்கள் பெரும் லாபம் ஈட்டவும் கொடுக்கப்படும் இந்த இலவசங்கள் ஏதோ ஜெயா கருணாநிதியின் தயாள குணத்திலிருந்து பிறந்த மக்கள் மீதான பாசம், பரிவு என்றெல்லாம் சித்தரிப்பது எவ்வளவு பெரிய மோசடி? பித்தலாட்டம்?

 

தனியார்மயம், தாராளமயம், கடுமையான உழைப்பு நிறைந்த உதிரித் தொழிலையும், அதிக பணிச் சுமையையும், வீடு குடும்பத்தை விட்டு நாடோடிகளாக அலையும் அகதி வாழ்க்கையையும் ஏற்படுத்தி உள்ளது. இந்தச் சூழலில் சாராயம் என்பது எளிதில் ஆனால் சற்றே செலவில் கிடைக்கும் வலி நிவாரணியாக மாறுகிறது. அவலத்தில் உழலும் வாழ்க்கையை உரிமைக்கான போராட்டங்களினால் மாற்றுவது என்பது போய் வலியை மறக்க குடிப்பது என்றாகி விட்டது.

 

முன்னெப்போதைக் காட்டிலும் பெரும்பாலான ஆண்கள் அன்றாடம் குடித்தே தீர்வது என்பது வழக்கமாக மாறிவிட்டது. உடலுழைப்பு செய்யும் ஏழை ஆண்கள் தங்களின் வருமானத்தில் குறிப்பிடத்தகுந்த பங்கை குடிப்பதற்காகச் செலவழிக்கிறார்கள். வேலை கிடைக்காத நாட்களில் கடன் வாங்கி குடிக்கிறார்கள். அதனால் வருமானமிருந்து வாழமுடியாத அவலம் நிரந்தரமாகி விட்டது. அந்த வகையில் இது ஏழைக் குடும்பங்களின் பெண்கள் பிரச்சனையாகி விட்டது.

 

காற்று நிலம் நீர் என இயற்கையின் அத்தனை வளங்களிலும் பகற்கொள்ளையடித்து லாபம் பார்த்து பழகிப் போன அரசியல்வாதிகளும், தொழிலதிபார்களும், அரசு அதிகாரிகளும், சமூக விரோதிகளும் எக்காலத்திலும் டாஸ்மாக்கை ஒழிப்பதற்கு விரும்ப மாட்டார்கள். எனவே டாஸ்மாக்கால் அதிகம் பாதிக்கப்படும் ஏழைப் பெண்கள் விழித்தெழுந்து போராடும் வரை டாஸ்மாக்கை ஒழிக்க முடியாது. அத்தகைய போராட்டம் ஆந்திராவில் 90களில் நடந்தது. பல நகரங்களில் சாராயக் கடைகளை பெண்கள் அடித்து நொறுக்கி மூடினார்கள்.

 

இதைத்தவிர டாஸ்மாக்கை ஒழிப்பதற்கு வேறு வழியில்லை. நமது வாழ்வை வழிமறிக்கும் மறுகாலனியாக்கத்தை உணரவிடாமல் நமது சிந்தனையை சீரழித்து பண்பாட்டு ஆக்கிரமிப்பு செய்யும் டாஸ்மாக்கை ஒழித்துக் கட்டாமல் நமக்கு வாழ்வில்லை, வழியில்லை.

 

டெல்லி குற்றவாளிகள் – கல்லெறியும் யோக்கியர்கள்

டெல்லி குற்றவாளிகள்- கல்லெறியும் உரிமை எல்லோருக்கும் உண்டு… யோக்கியனான பிறகு அதை செய்யுங்கள் என்பதுதான் என் கோரிக்கை

இந்தியாவை சில நாட்கள் கட்டிவைத்திருந்த ஒரு செய்தி கசப்பான முடிவுக்கு வந்திருக்கிறது. பாலியல் சாயம் பூசப்பட்ட செய்திகள் எப்போதும் சிறப்பான விற்பனையை கொண்டிருக்கின்றன. இம்முறை அது இன்னும் மெருகேற்றப்பட்டு விழிப்புணர்வு, பாதுகாப்பு, மனிதாபிமானம் என பல முகமூடிகளுடன் விற்பனை செய்யப்பட்டு வருகிறது. போராடுபவர்கள் எல்லோரையும் நக்சலைட் என்றும் அன்னிய கைக்கூலிகள் என்றும் பேசிய வாய்கள் எல்லாம் இந்த விவகாரத்தில், உணர்வுகளை மதிப்பதாவும் வன்முறையின்றி போராடும்படியும் கோரிக்கை வைக்கின்றன.

இந்த நிகழ்வு எப்படி மைய அரசால் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது என்பதும் மக்களின் பொதுஉணர்வானது எப்படி பெரிய ஊடகங்களால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது என்பதும் முக்கியமாக விவாதிக்கப்பட வேண்டிய விடயமென்றாலும் இம்முறை நான் அதுகுறித்து எழுத விரும்பவில்லை. மக்களின் பரவாலான நம்பிக்கையின்படி இது பாலியல் வன்கொடுமைக்கெதிரான இளைஞர்களின் சீற்றம் எனும் கருத்தின் அடிப்படையிலேயே இந்த பதிவை தொடர்கிறேன்.

பொதுவில் இந்த போராட்டத்தை நடத்துவோரும் ஆதரிப்போரும் வைக்கும் கருத்துக்கள் என்னென்ன? பாலியல் பலாத்கார குற்றங்களுக்கு தூக்குதண்டனை வழங்கு, அதனை சிறப்பு நீதிமன்றம் வைத்து விசாரணை செய், பெண்கள் பாதுகாப்புக்கு சிறப்பு சட்டம் இயற்று.. இவைதான் பாலியல் பலாத்காரத்துக்கு எதிரான நடவடிக்கை என பரவலாக சொல்லப்படுகின்றன. சில, பாலா(சேது) ரசிகர்களோ குற்றவாளிகளுக்கு ஆணுறுப்பை வெட்டிவிடும் தீர்வை முன்வைக்கிறார்கள். சரி, கடுமையான சட்டங்களால் பாலியல் குற்றங்களை தடுத்துவிட முடியுமா?

குற்றங்கள் இங்கு பெரும்பாலும் மூன்று காரணங்களால் நடக்கின்றன. ஒன்று, சட்டத்தை எப்படியும் வளைத்துவிடமுடியும் எனும் நம்பிக்கையில் நடப்பவை. பெரும்பாலான பெரிய குற்றங்களும் பெரிய மனிதர்களின் குற்றங்களும் இந்த வகையிலானவை.

இரண்டு, தண்டனையை அறிந்து அதற்கு தயாராக இருந்து செய்யப்படும் குற்றங்கள். வழிப்பறி போன்ற குற்றங்கள் இந்த பட்டியலில் வரும்.

மூன்று, தண்டனை பற்றிய அறிவின்றி உணர்ச்சிவயப்பட்டு செய்யப்படும் குற்றங்கள். வெடிகுண்டு மிரட்டல் விடுக்கும் மாணவர்கள் இதற்கான சிறந்த உதாரணமாக வைக்கலாம்.

ஆக, ஒரு குற்றத்துக்கான காரணியாக மூன்றில் எது இருந்தாலும் குற்றவாளி தண்டனை பற்றி கவலைகொள்ளப்போவதில்லை அல்லது அது அவனுக்கு நினைவுக்கு வரப்போவதில்லை. தண்டனை பற்றி பயம் இருப்பவனுக்கு சிறைக்கு போவதென்பதே கடுந்தண்டனைதான். ஆக பயந்தகொண்டு குற்றம் செய்யாமல் இருப்பவன் இப்போதிருக்கும் சட்டத்துக்கே பயந்தவனாகத்தான் இருப்பான். பிறகு கடுந்தண்டனை வாயிலாக எப்படி குற்றத்தைத் தடுப்பீர்கள்?

பாலியல் குற்றங்களுக்கான நடவடிக்கையை எடுக்க வேண்டியது காவல்துறை. அதற்கான தண்டனையை வழங்கவேண்டியது நீதித்துறை. இந்தியாவில் அதிகம் பாலியல் அத்துமீறல் செய்யும் துறை எது என்று பார்த்தால் அதில் காவல்துறையும் ராணுவமும்தான் முதலில் வரும். மனைவியை கணவன் அடிப்பது தவறில்லை என்றும் தலித் பெண்ணை உயர்சாதிக்கார்கள் கற்பழித்திருக்க மாட்டார்கள் என்றும் தீர்ப்புக்கள் எழுதிய நீதிமான்கள் இருக்கும் நாடு இது. இந்த நடைமுறையை வைத்துக்கொண்டு  கடுமையான தண்டனையை யாருக்கு வாங்கிக்கொடுக்க முடியும்? ஆக, அதிகாரமும் பணமும் இல்லாதவன் மட்டும் தண்டிக்கப்பட்டால் போதும் என்பதுதான் உங்கள் நிஜமான கோரிக்கையா?

இந்த கருத்துக்களை பகிர்ந்துகொண்ட பெரும்பாலான நபர்களிடம் இருந்து எனக்கு வந்த பதில் கேள்வி “” அப்ப என்னதான் செய்யலாம் என்கிறீர்கள்? குற்றவாளிகளை அப்படியே போகவிடுவதா?.” இப்போது பிரச்சினை பலாத்கார குற்றவாளிகளை எப்படி தண்டிப்பது என்பதல்ல. நியாயமான காவல் மற்றும் நீதித்துறை இருக்கும்பட்சத்தில் இப்போதையை சட்டங்கள் வாயிலாகவே அவர்களை தண்டிக்க முடியும். ஆனால் இவ்வகை குற்றங்களை எப்படி கட்டுப்படுத்துவது?

இன்றைக்கு பெருகிவரும் பாலியல் துன்புறுத்தல்களுக்கு அடிப்படை நம் நாட்டில் இருக்கும் பெண்கள் பற்றிய கண்ணோட்டத்தில் இருக்கிறது. இரவு பத்து மணிக்கு நண்பனுடன் சாலையில் நிற்கும் பெண்ணைப் பற்றிய சமூகத்தின் கருத்தென்ன? அது அவளது உரிமை என சொல்லும் ஆண்கள் நூறில் பத்தாவது இருப்பார்களா? தொன்னூறு விழுக்காடு ஆண்கள் பெண் ஒருத்தி இரவில் ஆணுடன் தனியே வருவது தவறென கருதும் நாட்டில்  பத்து விழுக்காடு ஆட்களேனும் அந்த தவறை செய்பவர்களை தண்டிக்க வேண்டும் என கருத்தினை கொண்டிருப்பார்கள். அதில் குறிப்பிட்ட சதவிகித மனிதர்கள் தாங்களே அந்த தண்டனையை வழங்க வேண்டுமென நினைப்பார்கள். அதிலொருவன் வன்புணர்ச்சியில் இறங்குகிறான். செயல் ஒரு மிகச்சிறிய சதவிகிதத்தினருடையதாக  இருக்கலாம், ஆனால் அதற்கான நியாயம் பெரும்பாலானவர்களிடமிருந்துதான் கிடைக்கிறது.

இந்தியன் ஏர்லைன்ஸ் நஷ்டத்தில் இயங்குவதற்கான காரணங்களில் ஒன்றாக வசீகரமற்ற பணிப்பெண்களையும் குறிப்பிட்டது டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியா. இந்த செய்தி வந்த பிறகு, ஒன்று அந்த பத்திரிக்கை கண்டனத்துக்கு உள்ளாகியிருக்க வேண்டும். அல்லது விமானத்தில் சாப்பாடு கொடுக்கக் கூட அழகான இளமையான பெண் வேண்டுமென விரும்பும் இந்திய பயணிகளின் பொது புத்தி விமர்சனத்துக்குள்ளாகியிருக்க வேண்டும். ஆனால் அந்த செய்தி மிக சாதாரணமாக நம்மை கடந்து சென்றது. செக்சியாக இருக்கிறாய் என் சொன்னால் அதை பாராட்டாக எடுத்துக்கொள்ள சொல்கிறார் இந்திய மகளிர் ஆணைய தலைவி. பெண்கள் மீதான எல்லா வன்முறைகளையும் பெண்களது ஆடையும் நடவடிக்கையுமே தூண்டுவதாக ஆகப்பெரும்பாலான இந்திய ஆண்கள் நம்புகிறார்கள். இந்தியாவின் தலைவிதியை நிர்ணயிக்கிற மதங்களும் அரசு எந்திரமும் பெண்ணுரிமைக்கு எதிரானதாக இருக்கிறது. செய்தி சொல்லவும் பொழுதுபோக்கவும் இருக்கிற ஊடகங்களும் சினிமாவும் அவ்வாறே. ஒருவரியில் சொல்வதானால் இந்தியாவின் ஆன்மாவே பெண்களது பாதுகாப்புக்கு எதிரானதுதான்.

புதிய சட்டங்கள் இயற்றலாம், ஆனால் அந்த சட்டத்தை மேற்சொன்ன ஆன்மாவைகொண்ட போலீஸ்தான் நடைமுறைப்படுத்தியாகவேண்டும். நாகை மாவட்டம் தலைஞாயிறு கிராமத்தில் சமீபத்தில் 11 வயது தலித் சிறுமி பாலியல் வன்புணர்ச்சி செய்யப்பட்ட வழக்கு வழக்கமான பிரிவுகளின்கீழ் பதியப்பட்டிருக்கிறது. சிறார்கள் மீதான பாலியல் வன்முறைக்கெதிரான தமிழகத்தில் இருக்கும் சிறப்பு சட்டத்தின்கீழ் அந்த வழக்கு எடுத்துக்கொள்ளப்படவில்லை, அந்த சட்டம் பற்றிய தகவல்கூட அவ்வழக்கை நடத்தும் போலீசுக்கு தெரியவில்லை. விரைவு நீதிமன்றங்கள் அமைக்கலாம். உத்திரப்பிரதேசத்தில் பதினான்காண்டுகளுக்கும் மேலாக ஒரு பாலியல் வன்புணர்ச்சி வழக்கு “விரைவு நீதிமன்றத்தில்” நடந்துகொண்டிருக்கிறது. பெண்களைக் கொண்டே பெண்கள் குற்றங்களை அனுகலாம். ஒரு பெண் முதல்வராக இருந்த போதுதான் வாச்சாத்தி முதல் இருளர் பெண்கள் வன்கொடுமை வரை தமிழகத்தில் நடந்தது. பணத்துக்காக பெண்கள் இந்த குற்றச்சாட்டை வைக்கிறார்கள் என ஒரு பெண் முதல்வர்தான் சொன்னார். ஆகவே இப்போது நடக்கும் போராட்டங்களில் வைக்கப்படும் எல்லா கோரிக்கைகளும் மேற்சொன்ன ஏதோ ஒரு புள்ளியில் முட்டிக்கொண்டு நின்று போகும்.

பண்பாடு கலாச்சாரம் ஆகியவை பெண்களது நடவடிக்கைகளால் கெடுகிறது என நீங்கள் நினைத்தாலும், பெண்கள் அடக்கமாக இருந்தால் பாதுகாப்பாக இருக்கலாம் என நீங்கள் கருதினாலும், புகை பிடிக்கும் பெண்களைக் கண்டு கலிமுற்றிவிட்டது என நீங்கள் புலம்பினாலும், இரண்டு பாலினங்களுக்கும் இரண்டு விதமான ஒழுக்க மதிப்பீடுகளை நீங்கள் வைத்திருந்தாலும், இந்த பொண்ணுங்களே இப்படிதான் என உசுப்பேற்றும் வகையிலான சினிமா வசனத்தை நீங்கள் நெருடலின்றி ரசித்திருந்தாலும் பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறையை வெளியிலிருந்து ஆதரிப்பதாகவே பொருள்.

பெண்களுக்கு எதிரான குற்றங்களில் நம் ஒட்டுமொத்த சமூகத்தின் பங்கை அந்த ஆறுபேரின் மரணத்தின் மூலமும் ஒரு மெழுகுவர்த்தி மூலமும் .கழுவிவிட முடியும் என நினைப்பது முட்டாள்தனம். நியாயமான காவல்துறையும் நீதித்துறையும் இருந்தால் பாலியல் வன்முறையில் ஈடுபடும் எல்லா குற்றவாளிகளையும் தண்டித்துவிடமுடியும். எனக்குள்ள எல்லா உரிமைகளையும் கொண்டிருக்கிற சக ஜீவன் என பெண்களைக் கருதுகிற ஆண்கள் உருவாகிறவரை அந்த வன்முறைகளை தடுக்க முடியாது.

 

முதற்பதிவு: வில்லவன்

 

%d bloggers like this: