தனக்குள் தானே சிக்கிக் கொண்ட சுவனப்பிரியன்

self deceive

 

சுவனப்பிரியனுக்கு மறுப்புரை – பகுதி 3

 

எடுத்துக் கொண்ட பதிவர் சுவனப்பிரியனின் பதிவு, “செத்த கம்யூனிஸத்துக்கு உயிர் கொடுக்க நினைக்கும் செங்கொடி”

 

இந்த பதிவுக்கு செல்லும் முன் சில விசயங்களை தெளிவுபடுத்தி விடுவது சரியாக இருக்கும்.

  1. முதல் பதிவான “கள்ள உறவுக்குள் சிக்கிக் கொண்ட கடவுள்” என்பதற்கு பதிவர் சுவனப்பிரியன் இதுவரை எந்தப் பதிலையும் தரவில்லை. எனவே, அதற்கு முதலில் பதில் தர வேண்டும். அடுத்த பதிவில் க.உ.சி.க குறித்து அவர் பதிலேதும் தரவில்லை என்றால் பதிவர் சுவனப்பிரியன் என்னுடைய அந்தப் பதிவை ஏற்றுக் கொண்டார் என்று எடுத்துக் கொண்டு, அந்த அடிப்படையிலேயே வாதங்கள் கொண்டு செல்லப்படும். அதை பதிவர் சுவனப்பிரியனும் ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும். ஏனென்றால், மறுத்து எதையும் கூறமுடியாத போது அவரால் மறுக்க முடியாதது சரியானது என்பதே பொருள். சரியான ஒன்றை ஏற்றுக் கொள்வது அனைவராலும் ஒப்புக் கொள்ளப்பட்ட பொது உண்மை. ஆகவே, பதிவர் சுவனப்பிரியன் மறுக்க வேண்டும் அல்லது ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும். எதையும் செய்யாமல் கள்ள மவுனம் சாதிப்பது என்னுடைய நேரத்தை வீணாக்கும் செயல். அதை அனுமதிக்க முடியாது.
  2. ஒரு நாளுக்கு பதினோரு மணி நேரம் இருக்கும் போதே எழுத்து விவாதம் செய்வதற்கு தனக்கு நேரமில்லை என்றார் பதிவர் சுவனப்பிரியன். ஆனால், இப்போது தொடர்ச்சியாக மூன்று பதிவுகளை இட்டிருக்கிறார். இதன் மூலம் முன்னர் தாம் சொன்னது பொய் என்றும், எழுத்து விவாதம் செய்வதற்கு போதிய நேரம் இருக்கிறது என்றும், எழுத்து விவாதம் செய்வதற்கு தனக்கு விருப்பமிருக்கிறது என்றும் இதன் மூலம் அவர் தெளிவுபடுத்தியிருக்கிறார். நன்றி.

 

விவாதமென்று ஆகிவிட்டபின் விதிமுறைகள் இல்லாமலா?

  1. ஒரு பதிவு வெளியிடப்பட்டதிலிருந்து அதிகபட்சம் ஏழு நாட்களுக்குள் என்னுடைய பதிவை நான் வெளியிட்டுவிடுவேன். இயலாதபட்சத்தில் ஐந்து நாட்களுக்குள் தாமதத்திற்கா காரணத்தைக் கூறி இன்னும் எத்தனை நாள் அவகாசம் வேண்டும் என்பதையும் கோரிவிடுவேன். இது குறித்து பதிவர் சுவனப்பிரியன் தன் கருத்தைக் கூறினால் ஒரு ஒழுங்கை கொண்டு வந்து விடலாம்.
  2. கேட்கப்படும் கேள்விகளை எந்த விதத்திலும் திசை திருப்பாமல், சரியான கோணத்தில் பதில் சொல்வேன் என்றும், தேவையற்ற திசைதிருப்பல்களோ, குறிக்கோளற்று பதில் கூறுவதோ, பதில் கூறாமல் கடந்து செல்வதோ இருக்காது என்றும் உறுதியளிக்கிறேன். இதேபோன்ற உறுதிமொழியை பதிவர் சுவனப்பிரியனிடமிருந்தும் எதிர்பார்க்கிறேன்.
  3. என்னுடைய வாதங்களை தகுந்த உள்ளீடுகளுடனும், விவாதத்தை தேடல்களுடன், விவாத நேர்மையுடன் நகர்த்திச் செல்வேன் என்றும், என்னுடைய வாதங்களில் தவறிருப்பதாக சுட்டிக்காட்டப்பட்டு அது சரியாகவும் இருந்தால் தயங்காமல் அவற்றை ஏற்று மாற்றிக் கொள்வதில் எந்த வித அசூயையும் எனக்கு இருக்காது என்றும் உறுதியளிக்கிறேன். இதேபோன்ற உறுதிமொழியை பதிவர் சுவனப்பிரியனிடமிருந்தும் எதிர்பார்க்கிறேன்.
  4. இந்த விவாதத்திலிருந்து நானாக முறித்துக் கொண்டு வெளியேறிச் செல்லமாட்டேன், இறுதி முடிவு எட்டப்படும் வரை விவாதம் சீரிய முறையில் செல்வதற்கு என்னால் இயன்ற அனைத்தையும் செய்வேன் என்றும் உறுதியளிக்கிறேன். இதேபோன்ற உறுதிமொழியை பதிவர் சுவனப்பிரியனிடமிருந்தும் எதிர்பார்க்கிறேன்.
  5. இந்த விவாதம் எப்படி முடிவாகிறதோ அதனடிப்படையில் என்னுடைய வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொள்வேன் என்று உறுதியளிக்கிறேன். இதேபோன்ற உறுதிமொழியை பதிவர் சுவனப்பிரியனிடமிருந்தும் எதிர்பார்க்கிறேன்.
  6. இங்கு எதிரெதிரே நிற்பவை இஸ்லாமும் புரட்சிகர கம்யூனிசமும். வாதிடும் இருவரும் இரண்டையும் தெரிந்திருப்பது அவசியம், குறைந்தபட்சம் அடிப்படைகளேனும். அப்படியில்லாமல் இலக்கின்றி பொத்தம்பொதுவாக கூறப்படுபவைகள் அவதூறுகளாகவே கருதப்படும். இதை ஏன் இங்கொரு விதியாக குறிப்பிடுகிறேனென்றால் பதிவர் சுவனப்பிரியன் எழுதியுள்ள இரண்டாம், மூன்றாம் பதிவுகள் இந்த வகைக்குள் அடங்குபவைகளே. இதை உணாரமல் போனால் விவாதம் சீரிய முறையில் செல்லாமல், நேரம் வீணாவதில் தான் முடியும். இதை பதிவர் சுவனப்பிரியன் ஏற்றுக் கொள்வார் என நம்புகிறேன். ஏனென்றால் தர்ஹாவாதிகள், ஷியாக்களின் செயல்பாடுகளோடு ஷன்னிகளை ஒப்பிட்டால் சுவனப்பிரியன் ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டார் எனபதை நான் அறிந்திருக்கிறேன். எனவே, நான் என்னுடைய வாதங்களை குரான் ஹதீஸ் அடிப்படையில் எடுத்து வைப்பதை உறுதி செய்வது போல், போலிகளின் செயல்பாட்டோடு புரட்சிகர கம்யூனிஸ்டுகளை ஒப்புநோக்க மாட்டார் என அவர் உறுதியேற்க வேண்டும் என எதிர்பார்க்கிறேன்.
  7. இஸ்லாம் கம்யூனிசம் என்பவை அனைத்தையும் உள்ளடக்கியவை. எனவே, இந்த விவாதம் ஒரு தலைப்பில் ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதியை முதலில் தேர்ந்தெடுத்து அதில் நின்று விவாதித்து முடிவு கண்டபின் அடுத்ததை தொடங்க வேண்டும். எ.கா வறுமை, பாலியல், ஆணாதிக்கம் போன்று.
  8. பதிவு இட்டவுடன் இருவரும் குறிப்பிட்ட பதிவில் அதை தெரிவிக்க வேண்டும்.

 

இனி சுவனப்பிரியன் பதிவுக்கு திரும்பலாம். தன்னுடைய பதிவின் தலைப்பை செத்த கம்யூனிசம் என்று தொடங்கியிருக்கிறார்.

கம்யூனிசத்திற்கு எதிராக பேசுபவர்கள் எவரானாலும் வழக்கமாக செய்யும் அதே முதலாளித்துவ புரட்டான கம்யூனிசம் செத்துப் போய்விட்டது என்பதைக் கூறி தங்களை அச்சுப்பிசகாமல் அம்பலப்படுத்திக் கொண்டே தான் இருக்கிறார்கள். பதிவர் சுவனப்பிரியனும் இதற்கு விதி விலக்கல்ல.

 

கம்யூனிசம் செத்துப் போய் விட்டதா? ஒரு கொள்கை சமூகத்தில் தேவையற்றதாகி விட்டது, மரித்து விட்டது என்று கூற வேண்டுமாயின் முதலில் அந்தக் கொள்கை உலகில் செயல்படுத்தப்பட்டிருக்க வேண்டும். செயல்படுத்தும் போது எந்த நோக்கத்திற்காக அந்தக் கொள்கை உருவானதோ அதற்கு எதிர்மறையான விளைவுகளைத் தந்திருக்க வேண்டும். அப்போது தான் ஒரு கொள்கையை செத்துப் போன கொள்கை என்று கூற முடியும். ஆனால் இதுவரை உலகில் கம்யூனிசம் செயல்பாட்டில் இருந்திருக்கவில்லை. தனியொரு நாட்டில் கம்யூனிசத்தை செயல்படுத்தவும் முடியாது. ரஷ்யா சீனாவில் சோசலிசம் தான் செயல்படுத்தப்பட்டது. கம்யூனிசம் என்பது மனித குல வரலாற்றின் மகோன்னதமான நிலை. அதைக் கொண்டு வரும் நோக்கிலான ஆயத்தங்கள் தான் சோசலிசம். அரசு என்றால் என்னவென்று புரியாமல், வரலாறு என்னவென்று தெரியாமல் கம்யூனிசம் ஒரு கட்சி என்றும், யாரோ ஆளும் ஆட்சி என்றும் பாமரத் தனத்தில் இருப்பவர்களிடம், அதிலும் அது குறித்து அறிந்து கொள்ளாவோ, தெரிந்து கொள்ளாவோ கூடாது என்ற மூடநம்பிக்கையில் இருப்பவர்களிடம் முதலாளித்துவ வாந்தியை தவிர வேறெதையும் எதிர்பார்க்க முடியாது.

 

குழந்தைப் பருவத்திலிருந்த சோசலிசத்தை அதன் எதிரி வல்லூறுகள் கிழித்துப் போட்டதினால் அந்தந்த நாடுகளில் சோசலிசம் பின்னடைவைச் சந்தித்தது. சோசலிசத்தை தாக்கி வீழ்த்துவதற்கு முதலாளியம் செய்த சதிகளும் எத்தனங்களுமே அது சரியான திசையில் இலக்கை நோக்கிச் சென்றது என்பதற்கான கட்டியம். இன்று உலகமெங்கும் கம்யூனிச திசை வழியில் போராட்டங்கள் நடந்து கொண்டிருக்கின்றன. இதற்கு இஸ்லாமிய நாடுகளும் விலக்கில்லை. கம்யூனிச நூல்களும் அதன் ஆய்வுகளும் பெருமளவில் விற்பனையாகிக் கொண்டிருக்கின்றன என்பதை முதலாளித்துவ ஊடகங்களால் கூட மறைக்க முடியவில்லை. இதன் பொருள் கம்யூனிசம் இன்னும் உயிர்ப்புடன் இருக்கிறது என்பதையல்லவா குறிக்கிறது. உலகில் இஸ்லாம் போன்ற மதங்கள் உட்பட அனைத்துவித சுரண்டல்களும் இருந்து கொண்டிருக்கும் வரை கம்யூனிசத்தின் தேவை இருந்து கொண்டே இருக்கும். தீர்ந்து போகாது, மரித்தும் போகாது.

 

செத்த கம்யூனிசம் என்று தலைப்பு வைத்திருக்கும் சுவனப்பிரியன் நேர்மையாக கீழுள்ள கேள்விகளுக்கு பதில் கூறிப் பார்க்கட்டும்.

 

ரஷ்யா சீனாவில் சோசலிச ஆட்சி வீழ்ந்து விட்டது எனவே கம்யூனிசம் செத்து விட்டது என்பவர்களே, ஸ்பெயின் உள்ளிட்ட ஐரோப்பிய நாடுகளில் இஸ்லாமிய ஆட்சி வீழ்ந்து விட்டது. உத்மானியப் பேரரசு வீழ்ந்து அதனிடத்தில் பல தேசிய அரசுகள் வந்துவிட்டன. எனவே, இஸ்லாம் செத்து விட்டது என நான் கூறுகிறேன், மறுக்க முடியுமா உங்களால்?

 

இஸ்லாமிய நாடு எனும் ஹோதாவில் இன்று இருக்கும் நூற்றுச் சொச்ச நாடுகளில் எந்த நாடும் முற்று முழுதாக இஸ்லாமிய கொள்கைகளுக்கு செயல்வடிவம் கொடுக்க இயலவில்லை, முடியவில்லை. எனவே, இஸ்லாம் செத்துப்போய் விட்டது என்று நான் கூறுகிறேன், மறுக்க முடியுமா உங்களால்?

 

இன்று உலகில் இருக்கும் கோடிக்கணக்கான முஸ்லீம்களில் ஒற்றை ஒருவரையாவது இஸ்லாத்தை நூறுசதம் பின்பற்றுபவர் என்று அடையாளம் காட்ட முடியுமா? என்றால் ஒருவரால் கூட பின்பற்றப்பட முடியாத, ஒருவர் கூட முழுமையாக பின்பற்றாத இஸ்லாம் செத்து விட்டது என்று நான் கூறுகிறேன். மறுக்க முடியுமா உங்களால்?

 

இஸ்லாம் தோன்றிய அன்றிலிருந்து இன்றுவரை 1400 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக சௌதியில் ஆட்சியில் இருக்கும் கொள்கை இஸ்லாம் தான். இஸ்லாத்தில் இருப்பதாக கூறப்படும் சமூக மேன்மையை(!), அமைதியை(!) இந்த 1400 கால ஆட்சியதிகாரத்தில் அங்கு கொண்டுவர முடிந்திருக்கிறதா? என்றால் இஸ்லாம் செத்த மதமா? உயிருள்ள மதமா?

 

அடுத்து, மதவாதிகளின் இலக்கணத்துக்கு கொஞ்சமும் விலகாமல் பதிவர் சுவனப்பிரியன் செயல்படுகிறார் என்று கூறியிருந்தேன். அந்த இலக்கணங்களை மேற்கோளாக எடுத்துப் போட்டிருக்கிறார் சுவனப்பிரியன். அதற்கு மறுப்புக் கூறியிருப்பார் என்று பார்த்தால், அதில் நான் செய்திருக்கும் ஒரு தட்டச்சுப்பிழையை சுட்டிக்காட்டி அதுவே நான் ஆத்திகத்தின் பக்கம் வருவதற்கான ஆதாரம் என்று கூறியிருக்கிறார். என்னால் சிரிக்காமல் இருக்க முடியவில்லை. (நண்பர் மணியும் தொலைபேசியில் பேசும் போது தன்னால் இன்னும் சிரிப்பை அடக்க முடியவில்லை என்றார்) இருந்தாலும் தட்டச்சுப்பிழையை சுட்டிக் காட்டியதற்கு நன்றி. இனி, சற்றே கவனம் கொள்கிறேன்.

 

பதிவர் சுவனப்பிரியனுக்கு நான் ஒரு சவால் விட்டிருந்தேன். அந்த சவாலை ஏற்றுக் கொள்ளும் துணிவிருக்கிறதா? என்று கேள்வியும் கேட்டிருந்தேன். இதற்கு பதிலெழுதப் புகுந்த பதிவர் சுவனப்பிரியன். இஸ்லாம் ஸ்ட்ராங்கான கொள்கையாக இருப்பதால் வேறெதையும் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டிய தேவை இல்லை என்று கூறியிருக்கிறார். பதிவர் சுவனப்பிரியன் இதில் கவனிக்க வேண்டியது என்னவென்றால், கம்யூனிசத்தை ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள் என்று சுவனப்பிரியனிடம் கோரிக்கை விடுக்கவில்லை. மாறாக சவால் விட்டிருக்கிறேன். ஏற்றுக் கொள்ளும் துணிவிருக்கிறதா? என்று கேள்வி எழுப்பியிருக்கிறேன். இந்த சவாலை சுவனப்பிரியன் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை என்று அவருடைய சுற்றிவளைத்த பதிலிலிருந்து புரிகிறது.

 

இதில் இன்னொரு அம்சமும் இருக்கிறது. இந்த சவாலுக்கு நான் ஒரு நிபந்தனை விதித்திருந்தேன். விவாத நேர்மையுடன் பதிவர் சுவனப்பிரியன் நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்பது தான் அந்த நிபந்தனை. இந்த நிபந்தனையுடன் கூடிய அந்த சவாலை சுவனப்பிரியன் ஏற்றுக் கொள்ள மறைமுகமாக மறுத்திருப்பதன் மூலம் அவர் ஒரு விசயத்தை தெளிவுபடுத்தியிருக்கிறார். அதாவது, தன்னிடம் விவாத நேர்மையை எதிர்பார்க்க வேண்டாம் என்பது தான் அந்த விசயம். அந்த பதிலிலிருந்து நான் அப்படித்தான் புரிந்து கொள்கிறேன். இதை பதிவர் சுவனப்பிரியன் உறுதிப்படுத்த வேண்டும். மீண்டும் ஒரு நேர்மையற்ற விவாதத்தை நடத்தி என்னுடைய நேரத்தை வீணடித்துக் கொள்ள நான் விரும்பவில்லை.

 

இதன் பிறகு பதிவர் சுவனப்பிரியன் எழுதியிருப்பதெல்லாம் கம்யூனிசத்துக்கு எதிரான அக்மார்க் அவதூறுகள். தோழர் ஸ்டாலின் தன் மகளுக்கு இஸ்லாமிய ஆடை கண்ணியம் வடிவிலான ஆடையை அணியச் சொன்னார். கம்யூனிச வன்முறை, பெண் உழைப்பு, தீண்டாமை என்று செல்கிறது. அவற்றை ஒவ்வொன்றாக பார்ப்போம்.

 

தோழர் ஸ்டாலின் தன் மகளுக்கு கூறியது ஒரு தந்தை மகளுக்கு இடையிலான உரையாடல். இருக்கமான ஆடைகளை அணியாதே தொளதொளப்பான ஆடைகளை அணிந்து கொள் என்பதற்கும் இஸ்லாம் கூறும் பெண்களுக்கான ஆடை அடிமைத்தனத்துக்கும் ஒரு தொடர்பும் இல்லை. நுகர்வுக் கலாச்சாரம் பெண்களை உரித்துப் பார்க்கத் துடிக்கிறது என்றால் அதன் காரணம் ஆணாதிக்கம். இதே போல் இஸ்லாமியம் பெண்களை ஆடைகளுக்குள் அடைத்துப் போடுகிறது என்றால் அதன் காரணமும் ஆணாதிக்கமே. இரண்டும் ஆணாதிக்கத்தின் இருவேறு முனைகள். வேறுபட்ட முனைகள் என்பதால் எதிரெதிரானது என்று கருத முடியாது. ஏனென்றால் இரண்டுமே ஆணாதிக்கத்தை அடித்தளமாக கொண்டிருக்கின்றன. மேலதிக விபரங்களுக்கு இந்த கட்டுரையை படிக்கவும். அல்லாவின் பார்வையில் பெண்கள், 1. புர்கா. பதிவர் சுவனப்பிரியன் உட்பட இஸ்லாமிய மதவாதிகள் அனைவரும் இந்த விசயத்தில் பொய்யையே வலிந்து கூறிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இஸ்லாம் கூறுவது தெளிவான, அப்பட்டமான பெண்ணடிமைத்தனம். எனவே, பதிவர் சுவனப்பிரியன் நுனிப்புல் மேயாமல் எதிலும் ஆழமான பார்வையை செலுத்துமாறு கோருகிறேன்.

 

இன்று கம்யூனிசம் பேசும் யாரும் தன் மனைவியை வேலைக்கு அனுப்புவதில்லை எனவே, அவர்கள் இரட்டை வேடம் போடுகிறார்கள் என்கிறார் பதிவர் சுவனப்பிரியன். பொய்யையும் புனை சுருட்டுகளையும் கட்டவிழ்த்து விட்டால் தங்களுடைய இரட்டைத்தனம் மறைந்துவிடும் என்று கருதுகிறார் போலும். அவர் இப்படி எழுதியிருக்கிறார், \\\ஒரு ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் அடிப்படையில் உடல் ரீதியாகவும் மன ரீதியாகவும் நிறைய வித்தியாசம் உண்டு. அறிவியலும் ஒத்துக் கொள்கிறது. இஸ்லாமும் ஒத்துக் கொள்கிறது. ஆனால் கம்யூனிஸ்டுகள் ஒத்துக் கொள்வதில்லை. இதை உணராத காரணத்தினாலேயே கம்யூனிஸ்டுகள் உற்பத்திக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து பெண்களையும் தொழிற்சாகைளுக்கு இழுத்து வந்து கட்டாய வேலை வாங்கினர்/// இதில் கட்டாய வேலை என்பது பொய் என்பதால் அதை பதிவர் சுவனப்பிரியனிடமே விட்டுவிடுவோம். இஸ்லாம் பெண்கள் வேலைக்குச் செல்வதை அனுமதிக்கிறதா? இல்லையா? ஆம் அனுமதிக்கிறது என்றால் உடல் ரீதியாகவும், மன ரீதியாகவும் ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் இடையே நிறைய வித்தியாசம் உண்டு. இதை இஸ்லாம் உணர்ந்திருக்கிறது என்பதன் பொருள் என்ன? சுவனப்பிரியன் என்ன சொல்ல வருகிறார்? ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் இடையே மன ரீதியாகவும், உடல் ரீதியாகவும் வித்தியாசம் இருக்கிறது. எனவே, பெண்கள் வேலைக்குச் செல்லக் கூடாது என்கிறாரா? அன்றிலிருந்து இன்று வரை கிராமப்புறங்களில் பெண்கள் விவசாய உற்பத்தியில் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்களே. அவர்கள் உடல்ரீதியாகவும், மனரீதியாகவும் என்ன பாதிப்பை பெற்று விட்டனர்? இன்று தொழிற்சாலை உற்பத்திகளிலும் பெண்கள் பெருமளவில் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்களே. அவர்கள் உடல்ரீதியாகவும், மனரீதியாகவும் என்ன பாதிப்பை பெற்று விட்டனர்? மெய்யாகவே பதிவர் சுவனப்பிரியன் இரட்டை வேடம் போடவில்லை என்றால் பதில் கூறட்டும். பெண்கள் வேலைக்குச் செல்வது சரியா? தவறா? சரி என்றால் கம்யூனிசம் பெண்களை வேலை செய்யச் சொன்னது தவறில்லை என்றாகும். தவறு என்றால் இஸ்லாம் பெண்களுக்கு வேலை செய்ய அனுமதி அளித்தது சரியில்லை என்றாகும். பதிவர் சுவனப்பிரியன் தான் இரட்டை வேடம் போடவில்லை என்று இங்கு நிரூபிக்குமாறு பணிவன்புடன் கேட்டுக் கொள்கிறேன்.

 

பெண்கள் வேலைக்குச் செல்வது குறித்து கம்யூனிசம் என்ன சொல்கிறது? பெண்கள் ஆண்களைப் போலவே உற்பத்தி வேலைகளில் ஈடுபடாதவரை அரசியல் ரீதியாகவும் சமூக குடும்ப ரீதியாகவும் பெண்கள் விடுதலையடைய முடியாது என்கிறது. ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் இடையே மனரீதியாக வித்தியாசம் இருக்கிறது என்பது பொய். இதை எந்த அறிவியலாளரும் ஏற்றுக் கொள்வதில்லை. ஆனால் உடல் ரீதியாக சில வித்தியாசங்கள் இருக்கின்றன. இது ஆணைவிட பெண் உடல் வலுவிலோ, திறனிலோ அறிவிலோ எந்த வித குறையையும் ஏற்படுத்தாது. தவிரவும், ஒரு ஆணுக்கும் இன்னொரு ஆணுக்கும் இடையே கூட உடல் ரீதியாக வித்தியாசங்கள் இருக்கின்றன. அப்படி என்றால் அந்த இன்னொரு ஆண் வேலை செய்யக் கூடாது என்று கூறுவார்களா? உற்பத்தி, உற்பத்திக் கருவிகள், உற்பத்தி உறவுகள், உற்பத்தி உறவுகளுக்கிடையேயான பகிர்மானம் இவைதான் உலகம் இயங்குவதின் அச்சாணி. இதில் உலகின் சரிபாதியினரான பெண்களை உற்பத்தியிலிருந்து அன்னியப்படுத்தியதன் மூலமே பெண்களை அடிமைகளாக்கி வைத்திருக்கின்றனர் ஆண்கள். ஆதியில் சமூகத்துக்கும் உற்பத்திக்கும் தலைமை தாங்கியது பெண்களே என்பது தான் வரலாறு. இதை மாற்றி ஆண்கள் உற்பத்திக்கும் பெண்கள் வீட்டு குடும்ப பராமரிப்புக்கும் என்று மாற்றியதன் மூலமே ஆண் பெண்ணை பலவீனப்படுத்தினான். இதை மீளத் திருத்தி ஆணும் பெண்ணும் உற்பத்தி சார்ந்த வேலைகளில் ஈடுபட வேண்டும். குடும்பம் சார் வேலைகளிலிருந்தும் குழந்தை வளர்ப்பிலிருந்தும் பெண்ணை விடுவித்து அதை அரசின் கடமையாக மாற்றியமைக்க வேண்டும் என்று கம்யூனிசம் கூறுகிறது. இது தான் சரியானது, மதவாதிகள் கூறுவதெல்லாம் பெண்ணை அடிமைத்தளையில் கட்டி வைப்பது. அவ்வாறல்ல என பதிவர் சுவனப்பிரியன் கருதினால் கம்யூனிசம் குறித்தும் இஸ்லாம் குறித்தும் இன்னும் கொஞ்சம் ஆழமாக கற்றுக் கொண்டு வரட்டும். நான் ஆயத்தமாக இருக்கிறேன்.

 

எல்லாம் சரி இப்போது ஏன் கம்யூனிஸ்டுகள் பெண்களை குறிப்பாக தங்கள் மனைவிகளை உற்பத்தியில் ஈடுபடுத்தாமல் குடும்ப பராமரிப்பிலேயே விட்டு வைத்திருக்கின்றனர்? பெண்களும் உற்பத்தியில் ஈடுபட வேண்டும் என்பது சமூகத்திலிருந்து தனிநபருக்கு வர வேண்டியது. தனிநபரிலிருந்து சமூகத்துக்கு அல்ல. அதாவது பெண்கள் உற்பத்தியில் ஈடுபட வேண்டும் என்றால் குடும்பப் பராமரிப்பு குழந்தை வளர்ப்பு போன்ற வேலைகளிலிருந்து பெண்கள் விடுவிக்கப்பட வேண்டும். அதாவது இந்த வேலைகளை அரசு ஏற்றுக் கொள்வது வரை பெண்கள் உற்பத்தியில் ஈடுபடுவது அவர்களுக்கு இரட்டைச் சுமையாகவே இருக்கும். இன்று வேலைக்குச் செல்லும் பெண்கள் வேலையும் செய்துவிட்டு குடும்பப் பராமரிப்பிலும் குழந்தை வளர்ப்பிலும் ஈடுபடும் கொடுமையை உலகம் கண்டு கொண்டுதான் இருக்கிறது. இஸ்லாத்திலும் இதில் விதிவிலக்கு இல்லை. ஆனால் கம்யூனிஸ்டுகள் எதை மேலிருந்து கீழாக செய்ய வேண்டும், எதை கீழிருந்து மேலாக செய்ய வேண்டும் என்பதில் தெளிவாக இருக்கின்றனர். அதனால் தான், கம்யூனிஸ்டுகள் இன்றைய சமூகத்தில் பெண்களை உற்பத்தியில் ஈடுபடுத்துவதில்லை. இது கம்யூனிஸ்டுகளின் இரட்டை நிலையல்ல, சரியான நிலை. மட்டுமல்லாது எந்த கம்யூனிஸ்டும் ஆணாதிக்கமாக பெண்களை அடிமைப்படுத்துவதில்லை. கடந்த பதிவில் சுவனப்பிரியன் குறிப்பிட்டாரே, என் மனைவி கூட கம்யூனிசக் கொள்கையில் இல்லை என்று. ஆணின் முடிவை பெண்மீது என்றுமே கம்யூனிஸ்டுகள் திணிப்பதில்லை என்பதற்கு இதுவே சான்று. புரிந்து திருந்தும் வரை விளக்கமளிக்கிறோம், காத்திருக்கிறோம். அவர்கள் உண்மைகளைக் கண்டு திரும்புகிறார்கள். ஆனால் இஸ்லாமிய மதவாதிகளோ பெண்களை அடிமைப்படுத்த எண்ணுகின்றனர். தங்கள் முடிவை வலிந்து திணிக்கின்றனர். இஸ்லாமிய பெண்கள் அணியும் புர்காவே இதற்குச் சான்று. இதை சரியான கோணத்தில் புரியாவிட்டால் இப்படித்தான் பதிவர் சுவனப்பிரியனைப் போல் தானும் குழம்பி மற்றவர்களையும் குழப்பும் நிலையை அடைய வேண்டியதிருக்கும்.

 

அடுத்து பதிவர் சுவனப்பிரியனின் வன்முறை கொலை எனும் முதலாளித்துவ அலறல். கம்யூனிஸ்கள் மக்களை கொன்றழித்தனர் எனும் முதலாளித்துவ புழுகு மூட்டைகளை அதை கூறிய முதலாளித்துவவாதிகளே “நாங்கள் காசுக்காத்தான் அவ்வாறு கூறினோம்” என்று வாக்குமூலம் அளித்து விட்டார்கள். ரஷ்யா ஒரு இரும்புத்திரை நாடு என்று கூறி, அதன் ஆவணங்கள் வெளியிடப்பட்டால் புரிந்து போகும் என்று கெக்கொலி கொட்டியவர்கள் கோர்ப்பச்சேவ் ஆவணங்களைத் திறந்து வைத்தபோது, ஈராக்கில் பேரழிவு ஆயுதங்கள் என்று கூறிவிட்டு இன்று வரை மௌனத்தில் உறைந்து கிடக்கிறார்களே அதே போல் கள்ள மௌனத்தில் அமிழ்ந்து கிடக்கிறார்கள். சோவியத் யூனியனில் ஸ்டாலினுக்குப் பிறகும், சீனத்தில் மாவோவுக்குப் பிறகும் கம்யூனிசம் இல்லை. ஆனால் பதிவர் சுவனப்பிரியன் போன்ற மதவாதிகளோ போலிகளின் செயல்பாடுகளைக் காட்டி தம்மை சமாளித்துக் கொள்ள முயல்கிறார்கள். பதிவர் சுவனப்பிரியனுக்கு திறனிருந்தால் கம்யூனிஸ்டுகள் யார் எங்கு என்ன வன்முறையில் எப்போது ஈடுபட்டார்கள் என்று தரவுகளுடன் வரட்டும் அப்போது தெரியும் வன்முறைகளின் சொந்தக்காரர்கள் யார் என்பது?

 

ஆனால் கம்யூனிஸ்டுகளின் பாதையெங்கும் இரத்தக்கரை படிந்திருக்கிறது. ஏனென்றால் ஆட்சியாளர்களுக்கு கம்யூனிஸ்டுகளைக் கொன்றழிப்பது என்பது அவ்வளவு உவப்பாக இருந்திருக்கிறது. உலக நாடுகள் அனைத்திலும் இதற்கான தடங்கள் உண்டு. இஸ்லாமிய நாடுகள் கூட இதற்கு விதி விலக்கில்லை. பதிவர் சுவனப்பிரியன் தற்போது இருக்கிறாரே அந்த நாட்டில் 1970களின் தொடக்கத்தில் நஜ்ரான் பகுதியில் 70க்கும் மேற்பட்ட கம்யூனிஸ்டுகள் கொல்லப்பட்டனர். இந்தோனேசியாவில் 3 லட்சத்துக்கும் அதிகமான கம்யூனிஸ்டுகள் கொன்று குவிக்கப்பட்டனர். வெறும் ஆட்சியாளர்கள் மட்டுமல்ல. பதிவர் சுவனப்பிரியன் ஆராதிக்கிறாரே முகம்மது, அவர் கூட வன்முறை வெறியாட்டம் ஆடியவர் தான். இதோ எடுத்துக்காட்டுகளாக ஒன்றிரண்டு.

 

இறைத்தூதர் அவர்கள் அன்சாரிகளில் ஒரு குழுவினரை அபூ ராபிஉவிடம் அவனைக் கொல்வதற்காக அனுப்பினார்கள்.. .. .. பிறகு நான் என் உள்ளத்தில் உறுத்தும் வேதனை எதுவுமின்றி எழுந்தேன், இறுதியில் நாங்கள் நபி அவர்களிடம் சென்று நடந்ததை அவர்களுக்குத் தெரிவித்தோம். புஹாரி 3022

 

நபி அவர்கள் கஅப் இப்னு அஷ்ரஃபைக் கொல்வதற்கு யார்? .. .. .. இவ்வாறு முகம்மத் இப்னு மஸ்லமா அவனிடம் பேச்சுக் கொடுத்துக் கொண்டேயிருந்து அவனைக் கொல்வதற்கு வசதியான தருணம் கிடைத்தவுடன் அவனைக் கொன்று விட்டார்கள். புஹாரி 3031

 

இன்னும் வேதக்காரர்களிலிருந்தும் உதவி புரிந்தார்களே அவர்களை அவர்களுடைய கோட்டைகளிருந்து கீழே இறக்கி, அவர்களின் இருதயங்களில் திகிலைப் போட்டு விட்டான்.  ஒரு பிரிவாரை நீங்கள் கொன்று விட்டீர்கள். இன்னும் ஒரு பிரிவாரை சிறைப்பிடித்தீர்கள். குரான் 33.26

 

தங்கள் வேத உபனிடதங்களில் இப்படி வரலாறு வைத்திருப்பவர்கள் தாம் கம்யூனிஸ்டுகளை நோக்கி விரல் நீட்டுகிறார்கள் வன்முறையாளர்கள் என்று.

 

கம்யூனிசத்தில் வன்முறையின் பாத்திரம் என்ன? இதைப் புரிந்து கொள்ள அரசு குறித்த தெளிவு வேண்டும். இணக்கம் காண முடியாமல் போன பகை வர்க்கங்களிடையே தான் பிரநிதிப்படுத்தும் வார்க்கம் சார்ந்து பிற வர்க்கங்களை அடக்கி வைப்பதே அரசு. இப்படியான அரசின் கீழ் அடங்கிக் கிடக்கும் வர்க்கங்கள் அநீதியான உற்பத்திப் பங்கீட்டினால் வாழ்விழந்து போகும் போது, தங்கள் வாழ்வுக்கு இடையூறாக உள்ள அரசை வன்முறை மூலம் அதாவது புரட்சியின் மூலம் அகற்றி விட்டு சமூக மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறார்கள். இது தான் கம்யூனிசத்தில் வன்முறையின் பங்கு. இதில் கவனம் கொள்ள வேண்டிய இரண்டு அம்சங்கள். 1. புரட்சியில் ஈடுபடுவது சமூக மாற்றத்துக்காகவேயன்றி வெறுமனே அரசை மாற்ற அல்ல. 2. புரட்சியில் ஈடுபடுவது கம்யூனிஸ்டுகள் மட்டுமல்ல, மக்களே. மக்கள் இன்றி புரட்சி இல்லை. இந்த அடிப்படையில் உலகில் இரண்டு புரட்சிகள் நடந்துள்ளன. ரஷ்யாவிலும் சீனாவிலும் நடந்த புரட்சியை வன்முறை, கொலை என்று எவனும் விரல் நீட்டியதில்லை. மற்றப்படி மக்களின் விரோதிகளும், மதவாதிகளும் கம்யூனிஸ்டுகளுக்கு எதிராக சுட்டுபவை அனைத்தும், ஆதாரமற்ற, காலாவதியாகிப் போன முதலாளித்துவ அவதூறுகள்.

 

அடுத்து, தீண்டாமை. இஸ்லாமிய மதவாதிகள் தீண்டாமைக்கு எதிராக முழங்குவதெல்லம் ஒரு ஒப்பீடு மட்டுமே. அதாவது, அரேபிய நிலையையும், இந்திய நிலையையும் ஒப்பிட்டுக் காட்டி எங்கள் மதத்தில் தீண்டாமை இல்லை என்று பசப்புவது. ஆனால் இஸ்லாத்தில் தீண்டாமை உண்டு.

 

முதலில் தீண்டாமை என்றால் என்ன என்று பார்த்து விடலாம். இன்றைய உலகில் சாதிப் படிமுறை ஆசியப் பகுதிகளில் குறிப்பாக இந்தியாவில் நிலவும் நடைமுறை. உலகின் எல்லாப் பகுதிகளிலும் உழைப்புப் பிரிவினை இருந்திருக்கிறது. இந்த உழைப்புப் பிரிவினை மேல்கட்டுமானத்தில் நிலவுவது. உலகின் பிறபகுதிகளில் நிலப்பிரபுத்துவ காலகட்டத்தின் மறைவில் உழைப்புப் பிரிவினையும் மெல்ல மங்கி மறைந்தது. ஆனால் இந்தியப் பகுதிகளில் அது அடிக்கட்டுமானத்தில் சாதிப் பிரிவினையாகப் படிந்ததால் தொடர்ந்ததுடன், பார்ப்பனிய மதம் இதை வாழ்க்கை முறையாக்கி தீண்டாமைக் கொடுமையை தன்னுடைய மேலாதிக்கத்துக்காக நிலை நிருத்தியது. இது இந்தியப் பகுதிகளில் மட்டுமே நிலவும் நிலை. உலகின் வேறு பகுதிகளில் இந்நிலை இல்லை. இதை பார்ப்பனிய மதத்துடன் ஒப்பிட்டுக் காட்டி இதில் இஸ்லாம் சிறந்தது என்று கூறினால் மாற்றுக்கருத்து ஒன்றுமில்லை. ஏற்கலாம். ஆனால் இஸ்லாத்தில் தீண்டாமை இல்லை என்றால் அதை ஏற்க முடியாது. ஏனென்றால் இஸ்லாத்தில் தீண்டாமை உண்டு ஆனால் அது உடல் தீண்டாமையாக இல்லாமல் வேறு வடிவத்தில் இருக்கிறது.

 

பதிவர் சுவனப்பிரியன் இருக்கும் நாட்டில் பல கோத்திரங்கள் உண்டு. சில கோத்திரங்கள் உயர்வானவை, சில கோத்திரங்கள் தாழ்ந்தவை. எடுத்துக்காட்டாக கஹ்தானி, அஸ்மரி ஆகிய இரண்டு கோத்திரங்களை எடுத்துக் கொள்வோம். பள்ளிவாசலில் தொழுகையில் நிற்கும் போது தோளோடு தோள் உரச நின்று இருவரும் தொழுவார்கள். ஒரே கலத்தில் உண்பார்கள். ஒருவர் வீட்டுக்கு ஒருவர் சென்று கொள்வார்கள். ஆனால் ஒரு கஹ்தானி வீட்டுப் பெண்ணை ஒரு அஸ்மரி பையனுக்கு திருமணம் செய்து கொடுக்க மாட்டார்கள். ஏன்? ஒரு அஸ்மரி உயரதிகாரியாக இருக்கும் ஒரு நிறுவனத்தில் அவருக்கு கீழே ஒரு கஹ்தானி வேலை செய்ய நேர்ந்தால் அங்கு நடக்கும் பனிப்போரை வரலாறு தெரிந்தவர்களால் கவித்துவமாக காண  முடியும். அவர்களுள் வெளிப்படும் சாதி மனோபாவம் உடல் தீண்டலில் இல்லை என்பதால் அதை தீண்டாமை இல்லை என்று மொழிபெயர்க்க முடியுமா? இது நடைமுறை எடுத்துக்காட்டு.

 

இறைத்தூதர் அவர்கள் கூறினார்கள், இந்த ஆட்சியதிகாரம் குரைஷிகளிடம் தான் இருக்கும் அவர்களில் இருவர் எஞ்சியிருக்கும் வரை. புஹாரி 3501

ஏன்? அன்ஸாரிகள் ஆட்சியதிகாரத்துக்கு அறுகதையற்றவர்களா? என்ன காரணத்தினால்? முகம்மதுவுக்கு மக்காவிலிருந்து தன்னை விரட்டியடித்த தன்னுடைய குரைஷி குலத்தை விட, தன்னை ஆதரவளித்து ஆட்சியதிகாரத்தை வழங்கிய, இன்னும் ஒரு படி மேலே சென்று புலம் பெயர்ந்து வந்தவர்களுக்கு தங்களுடைய மனவியர்களையே திருமணம் செய்து வைத்து, தங்களுடைய சொத்துகளை பிரித்துக் கொடுத்த அன்ஸாரிகள் என்ன அடிப்படையில் குறைந்தவர்களாகி விட்டார்கள்? குரைஷிகள் இருவர் இருக்கும் வரை அன்ஸாரிகள் ஆட்சியதிகாரத்துக்கு தகுதியாக மாட்டார்கள் என்றால் அது என்ன மாதிரியான மனோபாவம்? இதை தீண்டாமை எனும் ஒற்றைச் சொல்லில் அடக்கிவிட முடியுமா? இது இஸ்லாமியர்கள் உயிரைவிட மேலானவராக மதிக்கும் முகம்மது வெளிப்படுத்திய எடுத்துக்காட்டு. இதற்குப் பிறகும் இஸ்லாத்தில் தீண்டாமை இல்லை என்பவர்களைக் கண்டு எந்த வாயால் சிரிப்பது?

 

இப்படிப்பட்ட வரலாற்றை கொண்டிருப்பவர்கள் கம்யூனிஸ்டுகள் சாதிக்காததை சாதித்து விட்டார்களாம். சோவியத் யூனியனிலும், மக்கள் சீனத்திலும் சோசலிச காலங்களில் எந்த விதத்திலாவது தீண்டாமை இருந்தது என்று காட்ட முடியுமா? பதிவர் சுவனப்பிரியனால். தான் பிடித்த முயலுக்கு மூன்று கால்கள் தான் இருக்கிறது என்பதால் பிற முயல்களுக்கு நான்காவது காலை வெட்டி விட முயலும் பதிவர் சுவனப்பிரியன் போன்றோர் உண்மைகளைக் காண முன்வர வேண்டும்.

 

சோவியத் யூனியனில் இஸ்லாமியர் நிலை என்ன என்பதைக் காட்டும் சிறு பதிவு. பானைச் சோற்றுக்கு ஒரு சோறு பதம்

 

“இஸ்லாமியர் மீது சோவியத் அதிகாரத்தை எவரும் திணிக்கவில்லை. மத்திய ஆசியாவில் அது மக்களாலேயே உருவாக்கப்பட்டது. என்ன கெட்ட காலமோ மக்களுடைய விருப்பத்துக்கு எதிராக சோவியத் ஆட்சியமைப்பு திணிக்கப்பட்டதாக நமது நலத்துக்கு எதிரானவர்களால் கதைக்கப்பட்டு இன்றுவரை பரப்பி விடப்படுகிறது. உஸ்பெக்கிஸ்தானில் புரட்சி நிகழ்ந்த போது நான் இளைஞன். புரட்சி மக்களின் அடியாளத்திலிருந்து வரவேற்பைப் பெற்றது. மசூதிகளில் சிறப்புத் தொழுகைகள் நடத்தப்பட்டன. மறைநூல் ஓதப்பட்டது. மக்களுடைய நலத்துக்கான வெற்றி. அன்றைய காலகட்டத்தில் இஸ்லாமிய சோவியத்துகள் என்றழைக்கப்பட்ட மக்கள் அதிகார ஆட்சியமைப்புகளுக்கு முதன்முதலாக தகைமைசால் இஸ்லாமியர்கள் பொதுமக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்கள்.”

முப்தி ஜியாவுதீன் இப்னு முப்தி இஸான் பாபா கான்.

தலைவர்,

இஸ்லாமிய வாரியம்,

மத்திய ஆசியா மற்றும் கஜகஸ்தான்.

நூல் சோவியத் ரஷ்யாவில் முஸ்லீம்கள். தமிழில் பொன். சின்னத்தம்பி முருகேசன்.

 

பதிவர் சுவனப்பிரியன் பதிவிட்டிருக்கும் இரண்டாவது மூன்றாவது பதிவுகளை நான் அலட்சியம் செய்கிறேன். காரணம், விதி எண் ஆறில் குறிப்பிட்டபடி கம்யூனிசத்துக்கும் அந்தப் பதிவுகளுக்கும் ஒரு தொடர்பும் இல்லை. அப்படி ஏதேனும் இருப்பதாக பதிவர் சுவனப்பிரியன் கருதி, அதை விளக்கிக் கூறினால் தொடரும் பதிவுகளில் அதைப் பார்க்கலாம். தற்போது பதிவர் சுவனப்பிரியன் பதிலளிக்க வேண்டியவைகள்.

  1. கள்ள உறவுக்குள் ஒழியும் கடவுள் எனும் பதிவுக்கான பதில்.
  2. முதலில் எழுத்து விவாதத்துக்கு நேரம் இல்லை என்று பொய்யாக கூறியதன் காரணம் என்ன?
  3. நேரடி விவாதத்துக்கு வர வேண்டும் என்று கூறியவர் தன் முடிவை மாற்றிக் கொள்ள நேர்ந்ததற்கான காரணம் என்ன?
  4. சுவனப்பிரியன் – நெருப்புக்கோழி பதிவில் இருக்கும் குறிப்பான அம்சங்களுக்கான பதில்,
  5. இந்தப் பதிவில் விவாதிக்கப்பட்டவைகளுக்கான பதில்.
  6. இந்த விவாதத்துக்கு பொருத்தமான தலைப்பை தேர்ந்தெடுப்பது.

இந்த ஆறு அம்சங்களுக்கும் பதில் கூறிய பிறகு அவருக்கு விருப்பமான கம்யூனிசத்தின் மீதான அவதூறுகளைக் கூறிக் கொள்ளலாம்.

முந்திய பதிவுகள்

1. கள்ள உறவுக்குள் ஒழியும் கடவுள்

2.  சுவனப்பிரியன் – தலையை மண்ணுக்குள் புகுத்தி இருட்டெனக் கூறும் நெருப்புக்கோழி

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

முகம்மது ஏன் அத்தனை பெண்களை மணந்து கொண்டார்?

22

இஸ்லாம்: கற்பனைக் கோட்டையின் விரிசல்கள் வழியே  .. பகுதி 54

முஸ்லீம்களுக்கு நான்கு பெண்கள் வரை முறைப்படி திருமணம் செய்து கொள்ளவும், மண உறவுக்கு அப்பாற்பட்டு விருப்பப்படி, வரம்பற்று அடிமைப் பெண்களுடன் உறவு கொள்ளவும் அனுமதி உண்டு என்பது அனேகருக்கு தெரிந்திருக்கும். ஆனால் முகம்மது எத்தனை பெண்களிடம் மண உறவு கொண்டார் என்பது தெரியுமா? தோராயமாக 31 பெண்கள்.

 

  1. கதீஜா,
  2. சவ்தா,
  3. ஆய்ஷா,
  4. ஆய்ஷாவின் அடிமைப் பெண்,
  5. உம்மு சலாமா,
  6. ஹஃப்ஸா,
  7. ஜைனப் பிந்த் ஜஹ்ஷ்,
  8. ஜுவைரியா,
  9. உம்மு ஹபீபா,
  10. ஷஃபியா,
  11. மைமூனா,
  12. ஃபாத்திமா,
  13. ஹிந்த்,
  14. ஸனா பிந்த் அஸ்மா,
  15. ஜைனப் பிந்த் கொஸாய்மா,
  16. ஹப்லா,
  17. அஸ்மா பிந்த் நோமன்,
  18. மரியா
  19. ரைஹானா பிந்த் ஸைத்
  20. உம்மு ஷரிக்,
  21. மைமூனா,
  22. ஸைனப்
  23. காவ்லா,
  24. முலைக்கா பிந்த் தாவூத்,
  25. அல் ஷன்பா பிந்த் அம்ர்,
  26. அல் அலிய்யா,

27 அம்ரா பிந்த் யாஸித்,

  1. பெயர் தெரியாத ஒரு பெண்,
  2. குதாய்லா,
  3. சனா பிந்த் சுப்யான்,

31 ஷரஃப் பிந்த் கலீஃபா

 

உலகிற்கே முன்மாதிரியாய் விளங்கும், ஆன்மீகத்தை போதிப்பதற்காக வந்த முகம்மது, இவ்வளவு பெண்களை ஏன் மணந்து கொள்ள வேண்டும்? இஸ்லாமிய மதவாதிகள் இதற்கு பல காரணங்களைக் கூறுகிறார்கள். அரசியல் காரணங்களுக்காகவும், இஸ்லாத்தின் வளர்ச்சிக்காகவும் அனாதைகளுக்கு வாழ்வளிக்கவுமே இத்தனை பெண்களை மனந்து கொண்டாரேயன்றி உடல் சுகத்துக்காக அல்ல என்று கூறுகிறார்கள். அதில் கொஞ்சமேனும் உண்மை இருக்கிறதா?

 

அரசியல் காரணங்கள் என்பதன் பொருள் என்ன? பகை கொண்டிருக்கும் இரண்டு அரச குடும்பங்களுக்கிடையில் திருமண உறவு ஏற்பட்டதன் மூலம் பகை மறந்து இணக்கமாயிருப்பது வரலாற்றில் சாதாரண நிகழ்வு. இப்படி ஏதாவது ஒரு நிகழ்வு முகம்மதின் வாழ்வில் நிகழ்ந்திருக்கிறதா? முகம்மதின் எந்த திருமணத்தின் மூலம் எந்த இரு குலங்களுக்கிடையே ஒற்றுமை ஏற்பட்டது விளக்கம் கூற முடியுமா மதவாதிகளால்?

 

இஸ்லாத்தின் வளர்ச்சிக்காக முகம்மதின் திருமணம் உதவியதா? மதவாதிகள் இப்படி கூறுவது இஸ்லாத்திற்கே முரணானது. ஏனென்றால், இஸ்லாமிய இறையியலின் படி முகம்மதின் பணி அல்லாவின் செய்தியைப் பரப்புவது தானே தவிர இஸ்லாத்தை விரிவடையச் செய்வதல்ல. இதற்கு முகம்மதின் வாழ்விலேயே ஒரு எடுத்துக்காட்டு இருக்கிறது. முகம்மதின் நெருங்கிய உறவினர் ஒருவர் மரணத்தருவாயில் இருக்கிறார். அவரை ஒரு முஸ்லீமாக மரணமடையச் செய்ய வேண்டும் என்று கடுமையாக முயற்சிக்கிறார் முகம்மது. ஆனால், முயற்சி பலிக்கவில்லை. அபோது அல்லா கூறுகிறான், ஒருவர் முஸ்லீமாக மாறுவதும் காஃபிராகவே இருந்து விடுவதும் என் விருப்பபடியே. உன் விருப்பபடி எதுவும் நடக்காது. உன் வேலை தூதுச் செய்தியை மனிதர்களிடம் எத்தி வைப்பது மட்டுமே என்றொரு வசனம் இறங்குகிறது. இஸ்லாத்தின் யதார்த்தம் இப்படி இருக்கையில் சிரமப்பட்டு திருமணங்கள் மூலம் இஸ்லாத்தை வளர்க்க வேண்டிய அவசியம் முகம்மதுவுக்கு இல்லையே.

 

அனாதைகளுக்கு வாழ்வளிக்கவா? இதைவிட அயோக்கியத்தனமான பதில் வேறொன்று இருக்க முடியாது. முகம்மது நடத்திய போர்களால் பல பெண்கள் அனாதைகள் ஆக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். அவர்களில் சிலரை முகம்மது மணந்திருக்கிறார். இதற்குப் பெயர் அனாதைகளுக்கு வாழ்வளிப்பது என்றால் அவர்களை அனாதைகளாக ஆக்கியதே முகம்மது தானே. போரில் கணவர்களை கொன்றுவிட்டு அவர்களின் மனைவியை மணப்பது அவர்களுக்கு வாழ்வளிப்பதற்கு என்றால், முகம்மதை இதைவிட வேறு யாரும் இவ்வளவு கேவலப்படுத்த முடியாது.

 

அரசியல் காரணங்களுக்காகவோ, இஸ்லாத்தின் வளர்ச்சிக்காகவோ, அனாதைகளுக்கு வாழ்வளிக்கவோ முகம்மது அத்தனை திருமணங்களைச் செய்யவில்லை என்றால் வேறு எதற்காக இந்த திருமணங்களைச் செய்தார்? பாலியல் வேட்கைக்காகத் தானே தவிர வேறு எதற்காகவும் இல்லை. இதை ஹதீஸ்கள், குரான் வசனங்கள் மூலமே நிரூபிக்க முடியும். இப்போது கீழ்க்காணும் சில ஹதீஸ்களைக் கவனியுங்கள்.

 

நபி அவர்கள் இரவில் அல்லது பகலில் தங்களின் மனைவிமார்களிடம் குறிப்பிட்ட நேரத்தில் தங்கக் கூடியவர்களாக இருந்தார்கள். அவர்களின் மனைவியர் பதினோரு பேர் இருந்தார்கள் என அனஸ் இப்னு மாலிக் கூறிய போது நான் அவரிடம், அதற்கு நபி அவர்கள் சக்தி பெறுவார்களா? என்று கேட்டதற்கு, அவர்களுக்கு முப்பது பேர்களுடைய சக்தி கொடுக்கப்பட்டுள்ளது என்று நாங்கள் பேசிக் கொள்வோம் என அனஸ் கூறினார் என்று கதாதா கூறினார். புஹாரி 268

 

நபி அவர்கள் ஒரே இரவில் எல்லா மனைவியரிடமும் சென்று வருவார்கள். அன்று அவர்களுக்கு ஒன்பது மனைவியர் இருந்தனர் என அனஸ் இப்னு மாலிக் கூறினார். புஹாரி 284

 

அல்லாவின் தூதர் கூறினார், ஜிப்ரீல் ஒரு பாத்திரத்தில் கொண்டு வந்ததை நான் ஆருந்தியதிலிருந்து எனக்கு நாற்பது ஆண்களின் பாலியல் பலம் கிடைத்துவிட்டது. இப்ன் சாத் எழுதிய “கிதாப் அல் தபக்கத் அல் கபீர்” பக்கம் 438,439

 

இந்த ஹதீஸ்கள் தெரிவிப்பது என்ன? ஒரே இரவில் ஒன்பதோ அல்லது பதினொன்றோ மனைவிகளுடன் முகம்மது வீடுகூடியிருக்கிறார் என்பதைத்தானே இவை தெரிவிக்கின்றன? மெய்யாகவே உடலியல் ரீதியாக அது அவருக்கு சாத்தியமா எனும் கேள்வியை ஒதுக்கி வைத்து விட்டாலும் இயல்பை மீறிய பாலியல் வேட்கை அவருக்கு இருந்திருக்கிறது என்பதே நமக்கு கிடைக்கும் செய்தி. அதைத்தான் மேற்கண்ட ஹதீஸ்கள் உறுதிப்படுத்துகின்றன.

 

முகம்மது மக்காவில் இருந்த காலம் வரை, அவரின் முதல் மனைவியான கதீஜா இறக்கும் வரை, ஏறக்குறைய இருபத்தைந்து ஆண்டுகள் ஒரு திருமண பந்தத்தில் மட்டுமே – கதீஜாவுடன் மட்டுமே – வாழ்ந்திருக்கிறார். கதீஜா இறந்த சில மாதங்களுக்குப் பிறகு சவ்தா என்ற பெண்ணுடன் திருமணம். அதன் பின்னர் ஆய்ஷா. இவை தான் மக்காவில் நடந்த திருமணங்கள். இதன் பின்னர் மதீனாவில் அதிகாரம் கைகூடிய பின்னரோ இறப்பது வரை தோராயமாக ஆண்டுக்கு இரண்டு அல்லது மூன்று திருமணங்கள். சரி இப்போது இன்னொரு ஹதீஸைப் பார்ப்போம்.

 

.. .. .. நாங்கள் நபி அவர்களுடன் புறப்பட்டு அஷ்ஷவ்த் என்றழைக்கப்படும் தோட்டத்தை நோக்கி நடந்தோம் .. . .. அப்போது நபி அவர்கள் இங்கேயே அமர்ந்திருங்கள் என்று சொல்லிவிட்டு தோட்டத்திற்குள் சென்றார்கள். அல்ஜவ்ன் குலத்துப் பெண் அழைத்து வரப்பட்டு பேரீச்சத் தோட்டத்திலிருந்த ஒரு வீட்டில் தங்க வைக்கப்பட்டிருந்தார். அப்பெண் உமைமா பிந்த் நுமான் இப்னி ஷராஹீல். அவருடன் அவரை வளர்த்த செவிலித் தாயும் இருந்தார். அப்பெண் இருந்த வீட்டினுள் நபி அவர்கள் நுழைந்து உன்னை எனக்கு அன்பளிப்புச் செய் என்று கூறினார்கள். அதற்கு அந்தப் பெண் ஓர் அரசி தன்னை இடையருக்கெல்லாம் அன்பளிப்புச் செய்வாளா? என்று கேட்டாள். அவளை அமைதிப்படுத்துவதற்காக  தங்களின் கரத்தை அவள் மீது வைக்கப் போனார்கள். உடனே அவள் உங்களிடமிருந்து நான் அல்லாஹ்விடம் பாதுகாப்பு கோருகிறேன் என்று கூறினாள். அப்போது நபி அவர்கள் அவளை நோக்கி கண்ணியமானவனிடம் தான் நீ பாதுகாப்பு கோரியிருக்கிறாய் என்று சொல்லிவிட்டு அங்கிருந்து வெளியேறி எங்களிடம் வந்தார்கள் .. .. .. புஹாரி 5255.

 

இந்த ஹதீஸ் என்ன கூறுகிறது? முகம்மதின் மனைவியர் பட்டியலில் இல்லாத இந்தப் பெண்னை பாலியல் நோக்கில் அணுகியிருக்கிறார் என்பதும், அந்தப் பெண் அதை மறுத்திருக்கிறாள் என்பதும் தெளிவாகிறது. ஒரே இரவில் எல்லா மனைவியர்களின் வீடுகளுக்கு சென்று வந்த பிறகும் கூட வேறொரு புதுப் பெண்ணிடம் கை நீட்டியிருக்கிறார் என்றால் இதை எப்படி புரிந்து கொள்வது? பாலியல் வேட்கை தவிர இதற்கு வேறெந்தக் காரணத்தையும் கூற முடியுமா? இதற்கு இஸ்லாமிய மதவாதிகள் அந்தப் பெண்ணுடன் முகம்மதுக்கு ஏற்கனவே திருமண ஒப்பந்தம் ஆகியிருந்தது என்று கூறுகிறார்கள். திருமண ஒப்பந்தம் ஆகியிருந்தது என்றால் ஏன் அந்தப் பெண் மறுக்கிறாள். அதுவும் தன்னை அரசியாகவும் முகம்மதை இடையராகவும் உவமைப்படுத்தி முகம்மதை கேவலப்படுத்துகிறாள் என்றால் எந்த அடிப்படையில் அது திருமண ஒப்பந்தம்?

 

முகம்மது இரண்டாவதாக மணம் புரிந்த ஸவ்தாவை அவள் வயது முதிர்ந்துவிட்டாள் என்பதற்காக விவாகரத்து செய்ய எண்ணுகிறார். உடனே ஸவ்தா என்னுடன் கழிக்கும் நாட்களை நான் உனக்கு விட்டுக் கொடுக்கிறேன். உனக்கு விருப்பப்பட்ட மனைவியுடன் அந்த நாளைக் கழித்துக் கொள்ளலாம் அதற்குப் பதிலாக என்னை விவாகரத்துசெய்ய வேண்டாம் உங்களுடைய மனைவி எனும் அந்தஸ்தில் இருக்க விரும்புகிறேன் என்று கேட்டுக் கொள்கிறாள். அதாவது, முகம்மதுவுக்கு பல மனைவிகள் இருந்தனர் என்பதால், ஒவ்வொரு மனைவியிடமும் இத்தனை நாள் தங்கியிருப்பது என்று முறை வைத்துக் கொண்டு தங்கியிருப்பது முகம்மதின் வழக்கம். இந்த அடிப்படையில் சவ்தா தன்னுடன் முகம்மது தங்கியிருக்கும் நாட்களை உனக்கு விருப்பமான மனைவியிடம் தங்கியிருப்பதற்காக எடுத்துக் கொள். அதற்குப் பதிலாக என்னை விவாகரத்து செய்யாமல் உன்னுடைய மனைவி எனும் அந்தஸ்திலேயே இருக்கச் செய் என்று கூறுகிறாள். இதை அங்கீகரித்து ஒரு குரான் வசனமும் இறங்குகிறது.

 

ஒரு பெண் தன் கணவனிடமிருந்து வெறுப்பையோ அல்லது புறக்கணிப்பையோ பயந்தால் அப்பொழுது அவ்விருவரும் தங்கள் இருவருக்கிடையே ஏதேனும் ஒரு சமாதனத்தை உண்டாக்கிக் கொள்வது அவ்வருவரின் மீதும்  குற்றமில்லை .. .. .. குரான் 4:128

 

இந்த ஸவ்தா வயதானவளாகவும் அழகற்றவளாகவும் இருந்தாள் என்பதே முகம்மது விவாகரத்து செய்ய எண்ணியதற்கான காரணம். இதில் முகம்மதை எந்த எண்ணம் உந்தியிருக்கும் என்பதை புரிந்து கொள்வது கடினமா என்ன?

 

ஜுவைரியாவை முகம்மது மணந்த கதையும் முகம்மதின் பாலியல் நாட்டத்தை நமக்கு தெரிவிக்கிறது. பனூ முஸ்தலிக் எனும் யூத குலத்தின் மீது திடீரென எந்த முன்னறிவிப்பும் இன்றி போர் தொடுக்கிறார் முகம்மது. அதில் முஸ்லீம்கள் வெற்றியடைகிறார்கள். பல்லாயிரம் கால்நடைகள் உட்பட பிடிபட்டவர்கள் அனைவரும் அடிமைகளாக்கப்படுகின்றனர். இந்தப் போரில் அடிமைகளாக பிடிபட்டவர்களில் ஃபாரா எனும் பெண்ணும் அடக்கம். இவள் அந்த யூத குலத்து தலைவனின் மகள், நடந்த போரில் இவள் கணவன் கொல்லப்பட்டு விட்டான். அடிமைகளைப் பங்கிடும் போது இவள் ஒரு குதிரை வீரனுக்கு ஒதுக்கப்படுகிறாள். ஆனால் ஒரு தலைவனின் மகளான தன்னை சாதாரண வீரனுக்கு அடிமையாக்கியது தகாது என எண்ண அவளை முகம்மது ஜுவைரியா என்று பெயர் மாற்றி மணந்து கொள்கிறார். மட்டுமல்லாது மதீனா திரும்பும் வழியிலேயே அவர்களுக்குள் உறவும் நடக்கிறது. இந்த விபரங்கள் புஹாரி நூல் 46 எண் 717 ல் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கிறது. அதாவது ஒரு பெண், அவள் கணவன் போரில் கொல்லப்பட்ட அதே நாளில் அல்லது மறு நாளில் திருமணம் செய்து உறவும் கொள்ளுதல் என்பது அந்தப் பெண்ணுக்கு எவ்வளவு கொடூரமான அனுபவமாக இருக்கும். இந்த நிகழ்வில் முகம்மதுவிடம் வெளிப்பட்டது என்னவிதமான மனோநிலை? காமத்தைதவிர வேறு ஏதாவது இதை உந்தியிருக்குமா?

 

இதோபோல் ஷஃபியாவுடனான திருமண நிகழ்வும் முகம்மதின் பாலியல் வேட்கையை வெளிப்படுத்துகிறது. கைபர் போரில் பெரிய அளவில் போர் புரியாமலேயே எளிதில் பனூ நதீர் எனும் யூத குல மக்கள் முகம்மதின் கைகளில் விழுகிறார்கள். இந்த யூத குழுவின் தலைவனான கினானா இப்ன் அல் ரபீ பனூ நதீர் குலத்தின் கருவூலத்தை காண்பிக்கும்படி சித்திரவதை செய்யப்படுகிறான். இந்த சித்திரவதை தாங்காமல் கினானா இறந்தும் விடுகிறான். இந்த கினானாவுடைய மனைவி தான் ஷஃபியா. வழக்கம் போல அடிமைகள் பகிர்ந்தளிப்பில் ஷஃபியா திஹ்யா என்பவருக்கு ஒதுக்கப்படுகிறாள். ஆனால் ஷஃபியா குறித்து முகம்மதின் சீடர்கள் முகம்மதிடம் விபரம் தெரிவிக்க அவர்களை அழைத்து வருமாறு பணிக்கிறார் முகம்மது. திஹ்யா, ஷஃபியா, கினானாவின் சகோதரி ஆகியோரை போர்க்களத்தினூடே அழைத்து வருகிறார். தனக்கு வேண்டியவர்கள் எல்லாம் கொல்லப்பட்டு வீழ்ந்து கிடக்க அதனிடையே அழைத்து வரப்படும் கினானாவின் சகோதரி வாய்விட்டு கதறி அழுகிறார், ஷஃபியாவோ அழவும் திராணியற்றி வெறித்துப் பார்த்தவாறு வருகிறார். அழும் இந்த ஷைத்தானை வெளியேற்றுங்கள் என்று தன் அடிமை பிலாலுக்கு உத்திரவிட்டுவிட்டு ஷஃபியாவை தன் மனைவியாக அறிவிக்கிறார். இந்த நிகழ்வில் யூத முஸ்லீம் சமூக நல்லிணக்கம் பொங்கி வழிகிறதா? அல்லது காமமா?

 

முகம்மது அரசியல் காரணங்களுக்காகத் தான் பல திருமணங்களை செய்து கொண்டார் என்பது இன்று அது விமர்சனங்களுக்கு உள்ளாக்கப்பட்ட பின் இஸ்லாமிய பரப்புரையாளர்கள் செய்யும் சப்பைக்கட்டு. என்ன காரணங்கள் கூறப்பட்டாலும் காமமே அதில் மிகைத்திருந்தது என்பது உறுதி. இதை கீழ்காணும் குரான் வசனங்கள் உறுதி செய்கிறது.

 

இது மற்ற மூஃமீன்களுக்கன்றி உமக்கே. அவர்களுக்கு அவர்களுடைய மனைவிமார்களையும், அவர்களுடைய வலக்கரங்கள் சொந்தமாக்கிக் கொண்டவர்களையும் பற்றி நாம் கடமையாக்கியுள்ளதை நன்கறிவோம். உமக்கு ஏதும் நிர்ப்பந்தங்கள் ஏற்படாதிருக்கும் பொருட்டே .. .. .. குரான் 33:50

 

ஏனைவர்களுக்கு நான்கு திருமணத்திற்கு மேல் கூடாது என்று வரம்பு விதித்திருந்தாலும் நிர்ப்பந்தம் ஏதும் ஏற்பட்டு விடாதிருக்கும் பொருட்டு நான்கு எனும் வரம்பு முகம்மதுக்கு இல்லை என்று விதி விலக்களிக்கிறது இந்த வசனம். அப்படி என்ன நிர்ப்பந்தம் முகம்மதுக்கு இருந்தது? அரசியல் நிர்ப்பந்தமா? இஸ்லாத்தை வளர்த்தெடுக்க வேண்டுமே எனும் கவலையா? தாம் மணம் முடிக்காவிட்டால் அவர்கள் அனாதைகளாகவே இருந்துவிட நேருமே எனும் பதைபதைப்பா? என்ன நிர்ப்பந்தம் இருந்தது முகம்மதுக்கு? நாற்பது ஆண்களின் பலம் முகம்மதுவுக்கு இருந்தது என்பதை பொருத்திப் பார்த்தால் அவருக்கு ஒரே ஒரு நிர்ப்பந்தம் மட்டுமே இருந்திருக்க முடியும். இன்னோரு குரான் வசனத்தை பார்ப்போம்.

 

இவர்களுக்குப் பின்னால் உம் வலக்கரம் சொந்தமாக்கிக் கொண்டவர்கள் தவிர இதர பெண்கள் உமக்கு ஹலால் ஆக மாட்டார்கள். இன்னும் இவர்களுடைய இடத்தில் வேறு மனைவியரை மாற்றிக் கொள்வதும். அவர்களுடைய அழகு உம்மைக் கவர்ந்த போதிலும் சரியே – ஹாலால் இல்லை – மேலும் அல்லாஹ் அனைத்துப் பொருட்களையும் கண்காணிப்பவன். குரான் 33:52

 

இதில் கவனிக்க வேண்டிய ஒரு வாக்கியம் “அவர்களுடைய அழகு உம்மைக் கவர்ந்த போதிலும் சரியே” என்பது. ஆக முகம்மதின் திருமணங்களில் அவர்களின் அழகு முகம்மதை கவர்வது முக்கியமான அம்சமாக இருந்திருக்கிறது என்பது இந்த வசனத்தின் மூலம் உறுதியாகிறது. இதற்கு வெளியே மதவாதிகள் என்ன வியாக்கியானங்களை, சப்பைக்கட்டுகளைக் கூறினாலும் அது குரானுக்கு முரணான கருத்தாகவே இருக்கும். இதன் மூலம் முகம்மதின் திருமணங்களில் காமமே மிகுந்து இருந்திருக்கிறது. அதுவும் சராசரி மனிதனுக்கு இருப்பதைவிட வெகு தூக்கலாய். இது தான் ஒரு யுக முன் மாதிரி மனிதனுக்கான தகுதியா?

இத்தொடரின் முந்தைய பகுதிகள்

53. முகம்மதின் மக்கா வாழ்வும் அவரின் புலப்பெயர்வும்

52.  தன்னுடன் தானேமுரண்பட்ட முகம்மது

51. முகம்மது நல்லவரா? கெட்டவரா?

50. முகம்மது அனுப்பிய கடிதங்கள் மதமா? ஆட்சியா?

49. முகம்மது நடத்திய போர்கள்: அரசியலா? ஆன்மீகமா?

48. முகம்மது சொல்லிய சாத்தானின் வசனங்கள் 2

47. முகம்மது சொல்லிய சாத்தானின் வசனங்கள் 1

46. இஸ்லாமியப் பொருளாதாரம்: ஜக்காத் எனும் மாயை

45. அல்லாவின் சட்டங்கள் எக்காலத்துக்கும்  பொருத்தமானவைகளா? 2. குற்றவியல் சட்டம்

44. அல்லாவின் சட்டங்கள் எக்காலத்துக்கும்  பொருத்தமானவைகளா? 1. மணச்சட்டம்

43. அல்லாவும் அவன் அடிமைகளின் அடிமையும் 3

42. அல்லாவும் அவன் அடிமைகளின் அடிமையும் 2

41. அல்லாவும் அவன் அடிமைகளின் அடிமையும் 1

40. அல்லாவின் பார்வையில் பெண்கள் 5. ஆணாதிக்கம்

39. அல்லாவின் பார்வையில் பெண்கள் 4. மஹ்ர் மணக்கொடை

38. அல்லாவின் பார்வையில் பெண்கள் 3. விவாகரத்து

37. அல்லாவின் பார்வையில் பெண்கள் 2. சொத்துரிமை

36. அல்லாவின் பார்வையில் பெண்கள் 1. புர்கா

35. மனிதன்: அல்லாவின் அருளா? பரிணாமத்தின் பரிசா? 4

34. மனிதன்: அல்லாவின் அருளா? பரிணாமத்தின் பரிசா? 3

33. மனிதன்: அல்லாவின் அருளா? பரிணாமத்தின் பரிசா? 2

32. மனிதன்: அல்லாவின் அருளா? பரிணாமத்தின் பரிசா? 1

31. ஸம் ஸம் நீரூற்றும் குரானும்

30. விண்வெளியைக் கடந்த முதல் மனிதர் முகம்மதின் மிஹ்ராஜ்

29. மீனின் வயிற்றில் மனிதனைப் பாதுகாத்த அல்லா

28. குரான் குறிப்பிடும் பேசும் உயிரினங்கள் இருப்பது சாத்தியமா?

27. தடயமில்லாத அல்லாவின் அத்தாட்சிகள்

26. குரானில் மிதக்கும் சின்னச் சின்னப் பிழைகள்

25. நிலவை உடைத்து ஒட்டிய அல்லா

24. ஆதிமனிதன் மொழியறிந்தவனா? அல்லாவின் பதில் என்ன?

23. கால வெளியில் சிக்கிக்கொண்ட அல்லா

22. குரானின் காலப்பிழைகள்

21. குரான் குறிப்பிடும் நட்சத்திரங்கள்: மனிதப் பார்வையா? இறைப் பார்வையா?

20. மக்காவின் பாதுகாப்பு: குரானின் அறிவிப்புகள் உண்மையா?

19. சூரத்துல் கஹ்புக்கும் புத்தருக்கும் என்ன தொடர்பு?

18. நூஹின் கப்பல் நிறைய புராணப் புழுகுகள்

17. பிர் அவ்னின் உடல் எனும் கட்டுக்கதை

16. கருவறை குறித்த அல்லாவின் கதையாடல்கள்

15. விந்து குறித்த குரானின் விந்தைகள்

14. பாலும் தேனும் அல்லாவின் வேதத்தின் பாடுகள்

13. கோள்களும் அதன் விசையும் அல்லாவின் தேற்றங்கள்

12. விண்வெளி குறித்த அல்லாவின் பண்வெளிகள்.

11. குரானின் மலையியல் மயக்கங்கள்

10. கடல்கள் பற்றிய அல்லாவின் புனைகதைகள்

9. பூமி உருண்டை என யார் சொன்னது, அல்லாவா? மனிதனா?

8. பிரபஞ்சமும் அதை கட்டுப்பட அழைத்த குரானும்

7. குரான் கூறுவது அறிவியலாகுமா?

6. ஹதீஸ்களும் அதன் பிரச்சனைகளும்.

5. குரானின் பாதுகாப்பில் விழுந்த கேள்விக்குறிகள்.

4. மெய்யாகவே குரான் பாதுகாக்கப்பட்டது தானா?

3. குரானின் சவாலுக்கு பதில்

2. அல்லாவின் ஆற்றலிலுள்ள இடர்பாடுகள்

1. இஸ்லாம். பிறப்பும் இருப்பும்: ஓர் எளிய அறிமுகம்

இஸ்லாம்: கற்பனைக்கோட்டையின் விரிசல்கள் வழியே….

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

சுவனப்பிரியன் – தலையை மண்ணுக்குள் புகுத்தி இருட்டெனக் கூறும் நெருப்புக்கோழி

God exist or not

மதவாதி என்பதற்கான இலக்கணத்தை கொஞ்சமும் விட்டு விலகாமல் கடைப்பிடிக்கிறார் சுவனப்பிரியன். விசயத்தை குழப்புவது, தெளிவாகத் தெரியும் உண்மைகளை மறுப்பது, சுற்றி வளைப்பது, எது பேசுபொருளோ அதைத் தவிர மற்றெல்லாவற்றையும் பேசுவது, யதார்த்தத்தை பரிசீலிக்காமல் தான் சொல்வது மட்டுமே சரி என குருட்டுத்தனமாக வாதிடுவது இவைகளெல்லாம் மதிவாதியின் இலக்கணம். இவை அனைத்தும் சுவனப்பிரியனிடம் ஒருங்கே குடி கொண்டிருக்கின்றன. இந்த உலகம் எப்படி இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது? சூழலில் என்னென்ன மாற்றங்கள் நிகழ்கின்றன? மனிதன் எங்கணம் எதனால் பாதிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறான்? அதிலிருந்து மீள்வதற்கு அவர்கள் என்னென்ன வழிமுறைகளைக் கையாள்கிறார்கள்? இது போன்ற எந்தக் கேள்விகளும் ஆய்வுகளும் சிந்தனைகளும் பதிவர் சுவனப்பிரியனிடம் இல்லை. நெருப்புக்கோழி தனக்கு ஓர் ஆபத்து என்று கருதினால் பாலை மணலில் தலையை புதைத்துக் கொண்டு தானே மறைந்து விட்டதாய் கற்பனை செய்து கொள்ளுமாம். அதுபோல தன் மதத்தில் தலையை புதைத்துக் கொண்டு அனைத்துமே அப்படி இருப்பதாக கற்பனை செய்து கொள்கிறார்.

 

இங்கு பிரச்சனை என்ன? சுவனப்பிரியன் தன்னுடைய மதத்தை பரப்புரை செய்து பலப்பல பதிவுகளை எழுதிக் கொண்டிருக்கிறார். அது குறித்து கவனம் கொள்ள எதுவுமில்லை. அப்படியான ஒரு பதிவை மணி என்பவர் என்னுடைய கவனத்துக்கு கொண்டு வந்து “இது ஏற்றுக் கொள்ளும்படி இருக்கிறது உங்கள் கருத்து என்ன?” என்று கேட்கிறார். இதனால் அந்தப் பதிவில் கவனம் கொள்ள நேர்ந்தது. அப்படி என்ன இருந்தது அந்தப்பதிவில்?

 

நாத்திகர்களுக்கு நரகம் என்பது சரியா? எனும் கேள்வியை எடுத்துக் கொண்டு பதில் கூறுகிறார். அதில் நேரடியாக பதில் கூறாமல் ஒரு உதாரணம் கூறி அதையே பதிலாக முன்வைக்கிறார். இதை மறுத்து நேரடியாகவும், சுவனப்பிரியன் கூறிய உதாரணம் வழியாகவும் எடுத்துக்கொண்டு அவர் எழுதியது தவறு என்பதை விளக்கி “கள்ள உறவுக்குள் ஒழியும் கடவுள்” எனும் தலைப்பில் பதிவொன்றை எழுதினேன். இதை நண்பர் மணி பதிவர் சுவனப்பிரியனிடம் எடுத்துச் சொல்கிறார். இதற்கு பதிவர் சுவனப்பிரியன் என்ன செய்திருக்க வேண்டும்? ஒன்று, அதை கண்டுகொள்ளாமல் விட்டிருக்கலாம். இரண்டு, அதற்கு முறையாக மறுத்து பதிலெழுதியிருக்கலாம். ஆனால் பதிவர் சுவனப்பிரியன் என்னுடைய பதில் வழவழா, கொளகொளா என்றிருப்பதாக குறிப்பிடுகிறார். இதற்கு நான் அவரிடம் விளக்கம் கேட்டேன், என்னுடைய பதில் எந்த விதத்தில் வழவழா கொளகொளா என்றிருக்கிறது என்பதை விளக்குங்கள் என்று? இதற்கும் அவர் பதிலெழுதவில்லை. மாறாக நேரடியாக விவாதிக்க வந்தால் செலவை நான் ஏற்றுக் கொள்கிறேன் என்றார். அதாவது, நாத்திகர்களுக்கு நரகம் சரியே என அவர் எழுதியது குறித்தல்ல. பொதுவாக கடவுள் குறித்து ஏற்கனவே பலமுறை எழுதப்பட்டிருக்கிறது என்பதால் பதில் எழுதுவதை விட எழுத்து விவாதமாக செய்யலாம் என நான் அழைப்பு விடுத்ததற்கு மறு மொழியாக நேரடியாக வாருங்கள் என்று கூறினாரே தவிர எந்த பதிவு குறித்து பேசிக் கொண்டிருக்கிறோமோ அது குறித்து எதுவும் எழுதவில்லை. மீண்டும் நான் அவருக்கு இதை நினைவுபடுத்துகிறேன். நேரடி விவாதமா எழுத்து விவாதமா என்பது இங்கு பொருட்டல்ல. எழுதப்பட்ட பதிவுக்கும் மறுப்புக்கும் உங்கள் பதில் என்ன என்பதே மையமான பிரச்சனை என்றேன். இப்போது மீண்டும் பதிவர் சுவனப்பிரியன் எதையெல்லாமோ சுற்றிவளைத்து பேசுகிறாரே தவிர அந்த பதிவு குறித்து எதுவும் பேச பிடிவாதமாக மறுக்கிறார். ஏன் இப்படி இருக்க வேண்டும்? தனக்கு பதில் தெரியாது என்றோ, தன்னால் பதில் சொல்ல முடியாது என்றோ சொல்லுவதில் அவருக்கு என்ன பிரச்சனை. இதைத்தான் வறட்டுப் பிடிவாதம் என்பது. என்ன கூறப்பட்டிருக்கிறது என்பதை கொஞ்சமும் பரிசீலிக்காமல் கூறியதை மறைக்க வேறொன்று அதை மறைக்க இன்னொன்று என்று கூறிக் கொண்டிருப்பது என்ன விதமான மனநோய்?

 

மீண்டும் ஒன்றை தெளிவுபடுத்து விடுகிறேன். பதிவர் சுவனப்பிரியன் எடுத்து வைக்கும் எதையும் பரிசீலித்து சரி என்றால் ஏற்பதற்கும் தவறு என்றால் மறுப்பதற்கும் எப்போதுமே நான் ஆயத்தமாக இருக்கிறேன். இது என்னுடைய நேர்மை. இதுபோன்ற நேர்மையை காட்ட பதிவர் சுவனப்பிரியன் ஆயத்தமாக இருக்கிறாரா? என்பதே என் முதல் கேள்வி. அவ்வாறில்லாமல் மீண்டும் மீண்டும் ஏதேதோ பேசி சுற்றிச் சுற்றி வந்தால் மன்னிக்கவும் எனக்கு வேறு வேலைகள் இருக்கின்றன. அவருக்கும் தொழுவது துஆ கேட்பது என்று ஏராளமான வேலைகள் இருக்கும். இருவரின் நேரமும் வீணாகாமல் இருப்பதற்கு அதுவே வழி. இனி அவர் எழுதியிருப்பதற்குள் செல்லலாம்.

 

பதிவர் சுவனப்பிரியன் தொடக்கத்திலிலேயே, பொய்யிலிருந்தும் காரியவாத முன்முடிவிலிருந்தும் தொடங்குகிறார்.  \\\நாத்திகர்களுக்கு விவாதம் ஒரு பொழுது போக்கு/// இது காரியவாத முன்முடிவு. \\\எதையுமே நம்பாத ஒருவன்/// இது பொய், நாத்திகவாதிகள் கடவுளின் இருப்பத்தான் நம்ப மறுக்கிறார்களே தவிர தம் வாழ்வில் பலதை நம்பிக் கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள். உலகில் அறிஞர்கள் பலரும் கேள்வி கேட்பதையை அறிதலுக்கான முதல்படி என்றுதான் கூறியிருக்கிறார்கள். ஆனால் மதவாதிகளுக்கு மட்டுமே கேள்விகள் பிடிப்பதில்லை. ஏனென்றால் கேள்விகள் அவர்களின் மதவாதத்தை சிக்கலுக்கு உள்ளாக்குகின்றன. அவர்களின் மதவாதமோ வெற்று நம்பிக்கைகளின் மேல், மூடநம்பிக்கைகளின் மேல் கட்டப்பட்டிருக்கிறது. அதனால் தங்களை பரிசீலிக்கக் கோரும் எதனையும் அவர்கள் விரும்புவதில்லை. பதிவர் சுவனப்பிரியன் என்னுடைய மறுப்பு நேரடியாக பதில் கூறாமல் சுற்றிச்சுற்றி வருவதும் அதனால் தான். மீண்டும் நான் கூறுகிறேன். முடிவை எட்ட வேண்டும் என்றால் அங்கு நேர்மை இருக்க வேண்டும், பரிசீலனை இருக்க வேண்டும். பரிசீலனையும், நேர்மையும் இல்லாத விவாதம் நேரத்தை வீணாக்கத்தான் செய்யும். என்னிடம் அந்த நேர்மையும் பரிசீலனையும் இருக்கிறது. பதிவர் சுவனப்பிரியனுக்கு அவை இருக்கின்றவா என்பதே இவ்விவாதத்தை முன்னெடுத்துச் செல்லும். மற்றதெல்லாம் வீண் தான். அதேநேரம் யார் நேரத்தை வீணாக்க முயல்கிறார்கள் என்பதையும் இது காட்டிக் கொடுத்துவிடும்.

 

\\\அவர் என்னிடம் கேட்க நினைக்கும் கேள்விகளுக்கான பதில் அவரது தளத்திலும் எனது தளத்திலும் பலமுறை கொடுத்தவைகளே! அதனை திரும்பவும் தோண்ட நான் விரும்பவில்லை/// நான் கேட்க விரும்பிய அல்லது நான் ஏற்கனவே காட்ட கேள்வி எதற்கும் பதிவர் சுவனப்பிரியனிடம் பதில் இல்லை. இருந்தால் தாராளமாக எடுத்துக் காட்டலாம். முன்னர் எனக்கும் பதிவர் சுவனப்பிரியனுக்கும் இடையான பதிவுப் பரிமாற்றங்கள் தொடர்பான சுட்டி முந்திய பதிவிலேயே கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. அதிலிருக்கும் எதற்காவது பதில் எழுதி இருப்பாரானால் பதிவர் சுவனப்பிரியன் சுட்டிக் காட்டட்டும். கவனிக்காமல் இருந்ததற்காக வருத்தம் தெரிவித்துவிட்டு, அவருடைய பதிவு சரி என்றால் ஏற்றுக் கொள்வதற்கும், தவறு என்றால் விளக்கமாக அதை மறுப்பதற்கும் நான் ஆயத்தமாக இருக்கிறேன். சுட்டிக்காட்ட பதிவர் சுவனப்பிரியன் ஆயத்தமாக இருக்கிறாரா என்பதை தெரிவிக்கட்டும். மாறாக இப்படி பொதுமைப்படுத்திக் கூறுவது தங்கள் உள்ளீட்டை மறைக்கும் ஓர் உத்தி என்றே நான் கருதுகிறேன்.

 

அடுத்த பத்தியில், கம்யூனிசம் சாதிக்காததை இஸ்லாம் சாதித்திருப்பதாக கூறுகிறார். என்ன சாதித்திருக்கிறது என்பதை கூற முன்வந்தால், எது சாதனை? எது வேதனை? என அதை விரிவாக அலசலாம். என்றாலும் அதற்காக ஓர் ஒப்பீட்டை அவர் பயன்படுத்தியிருக்கிறார், \\\கம்யூனிஷம் வீழ்ந்து அந்த நாடுகளில் இஸ்லாம் மறுமலர்சி பெற்று வருவதை தினமும் பார்கிறோம்/// கம்யூனிசம் அந்த நாடுகளில் வீழ்ந்து என்பதில் அவர் குறிப்பிடுவது என்ன? இதை நாம் பலமுறை கேள்களாக எழுப்பியிருக்கிறோம். பதில் கூற முடியாதவர்கள் மீண்டும் மீண்டும் இதை எழுதிக் கொண்டே இருக்கிறார்கள். இதை பதிவர் சுவனப்பிரியன் விரிவாக விவாதிக்க முன்வந்தால் எது வீழ்ந்திருக்கிறது எது எழுந்திருக்கிறது என்பது தூலமாக எடுத்துக்காட்டலாம்.

 

நம்முடைய சிந்தனையை இப்பேரண்டத்தில் உலவவிட வேண்டும் என்கிறார் பதிவர் சுவனப்பிரியன். அப்படி உலவ விட்டால் அது கடவுள் இல்லை எனும் முடிவுக்குத்தான் நம்மை இட்டுச் செல்லுமேயல்லாது கடவுள் இருக்கிறார் எனும் முடிவுக்கல்ல. மற்றப்படி குரானுக்குள் அறிவியல். ஓதத்தெரியாத உம்மிநபி என்பதெல்லாம் மதவாதப் பூச்சாண்டிகள். பதிவர் சுவனப்பிரியன் முன்வந்தால் அந்தப் பூச்சாண்டிகளை பிரித்து, அலசி, காயப் போடலாம். பதிவர் சுவனப்பிரியனுக்கு வசதி எப்படி? இதில் அவர் பயன்படுத்தியிருக்கும் வாசகங்களைப் பாருங்கள். \\\இன்றைய அறிவியல் கண்டு பிடிப்புகளுக்கும் இறை வேதமான குர்ஆனுக்கும் எந்த வித்தியாசத்தையும் என்னால் பார்க்க முடியவில்லை. இது இறை வேதம்தான் என்பதற்கு இதை விட ஒரு சாட்சி நமக்கு தேவையில்லை/// அதாவது அறிவியலுக்கும் வேதத்துக்குமான வித்தியாசத்தை அவரால் பார்க்க முடியவில்லையாம், அதனால் நமக்கு சாட்சி தேவையில்லையாம். வார்த்தைகளுக்குள் ஒழிந்து கொள்வது என்பது இதைத்தானா?

 

மதமும் வேதமும் பரவிவருகிறது என்பது எல்லா வண்ண மதவாதிகளும் கூறுவது தான். இது குறை உண்மை. பொய்யைவிட குறை உண்மைகள் ஆபத்தானவை. இஸ்லாம் பாரவுகிறது என்று இஸ்லாமியர்கள் கூறுகிறார்கள். கிருஸ்தவம் பரவுகிறது என்று கிருஸ்துவர்கள் கூறுகிறார்கள். அவர்களுடைய வலைதலங்களை பார்வையிடுங்கள். பார்ப்பனிய மதமும் கூட எங்கள் கலாச்சாரத்தில் இணைகிறார்கள் என்று அவ்வப்போது கரடி விடுகிறது. இவை எல்லாவற்றையும் விட கம்யூனிசத்திற்கான ஆதரவு விரிகிறது என்று முதலாளித்துவ அறிஞர்களே கூறுகிறார்கள். அது மட்டுமா? கொலை கொள்ளை வன்புணர்வு நடத்தும் ஆணாதிக்க மிருகங்களும் கூடிக் கொண்டே போகிறார்கள் என்று நாளிதழ்களிலிருந்து அறிய முடிகிறது. இது மட்டும் தானா? தாயிப் நகரில் சாக்கடைக்குள் நூற்றுக்கணக்கான குரான்கள் வீசப்பட்டுக் கிடந்தன? இவைகளுக்கெல்லாம் காரணம் என்ன? மதவாதிகளால் இதற்கு பதில் கூற முடியாது. வேண்டுமானால் பதிவர் சுவனப்பிரியன் கூட இதற்கான பதிலை கூறிப் பார்க்கட்டும். மார்க்க்சியத்தில் மட்டுமே இதற்கு சரியான பதில் இருக்கிறது. ஏகாதிபத்தியச் சுரண்டல் மக்களை வாழ வழியில்லாமல் செய்து கொண்டிருக்கிறது. அவர்கள் வாழ்வாதாரங்கள் பறிபோவதால் எதிர்காலம் குறித்த பயம் வருகிறது. அதனால் அவரவர் வழிகளில் அவரவர் நம்பிக்கையை அதிகப்படுத்திக் கொள்கிறார்கள், மாற்றிக் கொள்கிறார்கள். இது தான் மதம் மீதான ஆழ்ந்த நம்பிக்கைக்கும், மதம் மாறுவதற்கும், அராஜகம் செய்வதற்கும் சரியான வழியான புரட்சிகர மார்க்சியம் பக்கம் வருவதற்கும் வழிசமைக்கிறது. இதை அவரவர் மதம் சார்ந்து விளம்பரப்படுத்திக் கொள்வது அவரவர்களின் போதாமையைக் காட்டுமேயல்லாது, அறிவு விலாசத்தைக் காட்டாது.

 

இத்தனை ஆண்டுகள் எழுதியும் ஒருவரைக் கூட மாற்ற முடியவில்லை. மனைவியைக் கூட மாற்ற முடியவில்லை என்றெல்லாம் தேவையில்லாமல் கதை சொல்லி இருக்கிறார் பதிவர் சுவனப்பிரியன். இதெல்லாம் அறியாமையின் வெளிப்பாடு. ஒருவரின் மதத்தை மாற்றி அவரை நாத்திகராக்குவது என்னுடைய வேலையே இல்லை. ஆனால் சமூக, அரசியல் நிலைபாடுகளில் புரிதலை ஏற்படுத்தி வாழ்வின் சரியான திசையை காட்டுவதன் மூலம் மதம் உட்பட அனைத்துவித சுரண்டல் தனங்களை எதிர்த்து போராட வைக்கிறோம். இதில் தான் தனியொருவருக்கு மட்டுமல்ல சமூகத்துக்கான வாழ்வே இருக்கிறது. அப்படி எத்தனையோ இளைஞர்கள் பக்குவப்படுத்தப் பட்டிருக்கிறார்கள். தொடர்ந்து பக்குவப்படுத்தப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

 

பன்றிக்குப் பிறந்தது பன்றிக் குட்டி என்பது போல முஸ்லீமுக்கு பிறந்தவன் முஸ்லீம் என்பது போல் கம்யூனிஸ்டுக்கு பிறந்தவன் கம்யூனிஸ்ட் என்று எங்களால் கணக்கு வைத்துக் கொள்ள முடியாது. என்னுடைய மனைவி குறித்து பதிவர் சுவனப்பிரியன் தானாக கற்பனை செய்து கொண்டாரா? இல்லை யாரிடமேனும் கேட்டாரா? என்பது எனக்குத் தெரியாது. ஆனால் என் குடும்பத்திலுள்ளவர்கள் இஸ்லாத்தையும், குரானையும் காறித் துப்பிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பது பதிவர் சுவனப்பிரியனுக்கு தகவல் கொடுத்தவருக்கு தெரியவில்லை என்றுதான் எடுத்துக் கொள்ள முடியும்.

 

எல்லாம் முடிந்த பிறகும் மதவாதிகள் கடைசியாக நீட்டி முழங்கும் விசயம் ஒன்று இருக்கிறது. மதத்தை நம்புபவர்கள் இவ்வுலக வாழ்வில் செழுமையாக வாழ்கிறார்கள். கடவுள் இல்லை என்றாலும்கூட அவர்களுக்கு இழப்பு ஒன்றுமில்லை. ஆனால் இருந்துவிட்டாலோ நாத்திகர்கள் நட்டமடைந்தவர்கள் ஆவார்கள் என்பது தான் அந்த கடைசி விசயம். மனிதர்கள் இந்த பூமியில் வாழ்வதைத்தவிர வேறொரு வாழ்க்கை அவர்களுக்கு இல்லை. இந்த உலகில் இருக்கும் வரை யாரும் யாரையும் எந்த விதத்திலும் சுரண்டக் கூடாது. அப்படி சுரண்டினால் அதை அனுமதிக்க முடியாது. அதற்கு எதிராக போராடுவேன் என்று வாழும் வாழ்க்கையே சரியான வாழ்க்கை. இந்த அடிப்படையில் வாழாத எவரும் சரியான வாழ்க்கை வாழ்ததாக கூறிக் கொள்ள முடியாது. பிறப்புக்கும் இறப்புக்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் இருப்பதை வாழ்க்கை என்று அறுதியிட முடியாது. அந்த இடைப்பட்ட காலத்தில் இருப்பதில் அல்ல, வாழ்வதிலேயே இருக்கிறது வாழ்க்கை. ஒருவன் மதநம்பிக்கையாளனாக செல்வ வளங்களுடன் வாழ்ந்து மரிக்கிறான் என்று கொள்வோம். மரணத்தின் பிறகான வாழ்தல் ஒன்றில்லை என்றானால், இருக்கும் ஒரே வாழ்க்கையையும் அவன் வீணடித்தவனாவான். பிறந்தது முதல் இறப்பது வரை எதை அடிப்படையாய் வைத்து எல்லா முடிவுகளையும் ஒருவன் எடுக்கிறானோ அந்த ஒன்று கற்பனை, அப்படி ஒன்று இல்லை என்றாவது இருந்த ஒரு வாழ்வை மூடநம்பிக்கையால் வீணடித்து விட்டான் என்றாகாதா? இது அவனுக்கு நட்டம் இல்லையா? ஒருவேளை கடவுள் இருந்து நியாயத் தீர்ப்பு நாளில் கடவுள் முன் தோன்றினால் அவனை சட்டையைப் பிடித்து உலுக்கி, “ஏனடா நீ பொம்மையைப் போல் விளையாடியதற்கு எனக்கெதற்குடா தண்டனை” என்று கேள்வி எழுப்புவான் ஒரு புரட்சிகர கம்யூனிஸ்ட். அதற்கான நெஞ்சுரமும், நேர்மைத் திறமும் புரட்சிகர கம்யூனிஸ்டுகளிடம் மட்டுமே இருக்கும். ஏனென்றால் பூமியிலும் அவர்கள் அவ்வாறே வாழ்ந்திருக்கின்றனர். எனவே, மதவாத வறட்டுக் கற்பனைக் கதைகளெல்லாம் எடுபடாது.

 

பூமி இருக்கும் வரை எந்த ஒரு முஸ்லீமையும் மாற்ற முடியாது என்று எழுதி வைத்துக் கொள்ளச் சொல்கிறார் பதிவர் சுவனப்பிரியன். பூமி இருக்கும் வரை என்றெல்லாம் இழுக்க வேண்டாம். பதிவர் சுவனப்பிரியன் ஒரே ஒரு வாக்குறுதி மட்டும் தரட்டும், “கூறப்படும் விசயங்களை பரிசீலனையுடன் பார்த்து சரியாக இருந்தால் ஏற்றுக் கொள்வேன், தவறாக இருந்தால் விட்டுவிலகுவேன்” என்ற ஒரே ஒரு உறுதிமொழியை மட்டும் என்னிடன் தரட்டும். பதிவர் சுவனப்பிரியனை நான் கம்யூனிஸ்டாக மாற்றிக் காட்டுகிறேன். இது சவால். ஏற்றுக் கொள்ளும் துணிவு இருக்கிறதா பதிவர் சுவனப்பிரியனிடம்.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

தில்லி தேர்தல் – அடுத்த மோடி தயாராகிறார்

arkej2003

தில்லி சட்டமன்றத் தேர்தலில் ஆம் ஆத்மி கேஜ்ரிவால் பெருவெற்றி அடைந்திருப்பது ஓட்டுக்கட்ட்சி அரசியல்வாதிகளிடையே சலசலப்பையும், மக்களிடையே ஒரு விழிப்புணர்வையும் ஏற்படுத்தி இருப்பதாக கருதப்படுகிறது. இத்தேர்தலுக்கு முன்பாகவே முடிவு தெரிந்ததைப் போல் சுரத்தின்றியே காங்கிரஸ் செயல்பட்டது. இதனால் ஆம் ஆத்மிக்கும் பா.ஜ.க வுக்கும் இடையே கடும் போட்டி நிலவுவதாக ஊடகங்கள் தொடர்ந்து செய்திகளை கொட்டிக் கொண்டிருந்தன. அதிலும் மோடியை ஜாக்கி வைத்து தூக்குவதற்கு ‘செயற்கரிய’ அனைத்தையும் செய்தன. ஆம் ஆத்மியின் வெற்றியை தடுக்க முடியாது என்று தெரிந்த பின்பும் கூட பா.ஜ.க 30 இடங்கள் வரை பெறும் என்று நம்பவைக்க முயன்று கொண்டிருந்தார்கள். கடைசியில் மூன்று இடங்களோடு ஒடுங்கிக் கொள்ள வேண்டியதாயிறு.

 

கடந்த முறை சட்டமன்றத் தேர்தல் வெற்றிகளின் போது இது மோடி அரசின் மீதான வாக்கெடுப்பு என்றவர்கள் இப்போது இது மோடி அரசின் மீதான மக்களின் மதிப்பீடு அல்ல என்கிறார்கள். வேறு சிலர் இது நல்ல அரசியலின் தொடக்கம் என்கிறார்கள். கட்சி அரசியல் சாராமல் கேஜ்ரிவால் போன்றவர்கள் நாடு முழுவதும் தோன்றி வந்தால் இந்த ஊழல் அரசியல்வாதிகளை இதுபோல் மக்கள் விரட்டியடிப்பார்கள். என்கிறார்கள். இன்னும் சிலரோ மொத்த வாக்கு விகிதத்தில் ஒரு சதவீதத்துக்கும் குறைவாகவே ‘நோட்டோ’வுக்கு வாக்கு கிடைத்திருக்கிறது. இது ஆபத்தான அறிகுறி. என்னதான் கேஜ்ரிவால் நல்லவர் திறமையானவர் என்றாலும் மக்கள் அவரிடம் இந்த அளவுக்கு நம்பிக்கை வைப்பது அவரையும் சாதாரண அரசியவாதியாக ஆக்கிவிடும் என எச்சரிக்கிறார்கள். இவைகளெல்லாம் உண்மையா?

 

பொதுவாக, தேர்தலில் வெற்றி பெறுவது என்பது குறிப்பிட்ட அந்தக் கட்சி முன்பு ஆட்சியில் இருந்தபோது என்ன செய்தது? எதை சாதித்தது? என்பது பேசப்படும் விசயமாக ஆனதே இல்லை. கட்சிகள் அளிக்கும் தேர்தல் அறிக்கையில் என்ன சொல்லப்பட்டிருக்கின்றன என்பது கூட வாக்களிப்பவர்களுக்கு தெரியாது. மாறாக, தற்போது ஆட்சியில் இருக்கும் கட்சி மீது மக்கள் கொண்டிருக்கும் வெறுப்பு மட்டுமே வாக்களிப்பதில் பெரும் பங்கு வகிக்கிறது. இதனால் தான் பெரும்பாலான மாநிலங்களில் ஒவ்வொருமுறையும் ஆட்சியிலிருக்கும் கட்சி தோற்று எதிர்க்கட்சியாய் மாறுவதும், எதிர்க்கட்சியாய் இருந்தது ஆளும் கட்சியாய் மாறுவதுமாக மாறி மாறி வந்து கொண்டிருக்கின்றன. இது ஓரளவுக்கு சரிதான். ஒரு கட்சியே தொடர்ந்து ஆட்சியில் இருக்கும் நிலை இல்லாமல் இருந்தால் தான் முறைகேடுகள் ஓரளவுக்கு தடுக்கப்பட்டு மக்கள் நலனின் கொஞ்சம் அக்கரை எடுத்து செயல்படுவார்கள் என்று நம்பும் நிலைக்கு மக்கள் தள்ளப்பட்டிருக்கிறார்கள்.

 

மத்தியில் பா.ஜ.க ஆட்சிக்கு வந்த பிறகான இந்த குறைந்த நாட்களிலேயே, தேர்தலுக்கு முன் மக்கள் எந்த அளவுக்கு ப.ஜ.க வை நம்பினார்களோ அதைவிட அதிகமாக இப்போது வெறுக்கிறார்கள். மக்களின் இந்த மனோநிலையைத் தான் ஆம் ஆத்மியின் வெற்றி காட்டுகிறது. மோடியில் அலை என்று உருவகிக்கப்பட்ட நீர்க்குமிழியும் கடந்த காங்கிரஸ் ஆட்சியின் மீதான வெறுப்புதான். இப்படி ஒவ்வொரு முறையும் ஆட்சியாளர்களின் மீது வெறுப்பு ஏற்படும் போது அந்த வெறுப்பின் குவிப் புள்ளியாக ஏதாவது ஒன்று கட்டமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. அப்படித்தான் மோடி கட்டியமைக்கப்பட்டார். இப்போது தில்லியைப் பொருத்தவரை கேஜ்ரிவால் கட்டியமைக்கப்பட்டிருக்கிறார்.

 

ஆனால், இது வெறும் வெறுப்பின் அரசியலா? ஓவ்வொரு முறையும் ஆட்சி மாறுகிறது என்றால் அது ஆட்சியாளர்கள் மீதான வெறுப்பா? அல்லது ஆட்சி செய்வதற்காக அவர்கள் வைத்திருக்கும் கொள்கையின் மீதான வெறுப்பா? மத்தியில் என்றாலும் சரி, மாநிலங்களில் என்றாலும் சரி ஆட்சியாளர்களின் கொள்கைகளில் மாறுபாடு ஒன்றுமில்லை. காங்கிரஸ் மீதான வெறுப்பை அறுவடை செய்த பா.ஜ.க கங்கிரஸ் செய்து வந்ததையே இன்னும் தீவிரமாக செயல்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறது. அதனால் தான் ஆட்சிக்கு வந்த குறைந்த நாட்களிலேயே பா.ஜ.க வும் வெறுப்பை எதிர் கொண்டிருக்கிறது. அப்படியென்றால் அது ஆட்சியாளர்களின் மீதான வெறுப்பா? ஆட்சியாளர்களின் கொள்கைகள் மீதான வெறுப்பா? கொள்கைகள் மீதான வெறுப்பை எந்த அளவுக்கு ஆட்சியாளர்களின் மீதான வெறுப்பாக மாற்றியமைக்கிறார்களோ அந்த அளவுக்கு அது அவர்களின் தேர்தல் வெற்றிக்கு உதவுகிறது. 67 இடங்களைப் பெற்று ஆம் ஆத்மி பெறு வெற்றி அடைந்திருக்கிறது என்றால் அதன் பொருள் மோடிக்கு எதிராக கேஜ்ரிவால் மீது மக்கள் நம்பிக்கை கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பது தான். ஆனால் மக்களின் இந்த நம்பிக்கை சரியானது தானா?

 

ஒவ்வொரு முறையும் மக்கள் இப்படித்தான் ஏமாற்றப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். முதலில் கேஜ்ரிவால் ஊழல் அரசியல்வாதிகளிலிருந்து மாறுபட்டவரா? காங்கிரஸ் கட்சியின் அடுக்கடுக்கான ஊழல்களை பிரச்சாரம் செய்து தான் கேஜ்ரிவால் அரசியல் களத்துக்கு வந்தார். கடந்தமுறை தில்லி தேர்தலின் ஆட்சியமைக்க போதுமான பெரும்பான்மை இல்லை என்றதும் எந்தக் கட்சியின் ஊழல்களை எதிர்த்து சண்டமாருதம் செய்தாரோ அதே கட்சியின் ஆதரவுடன் ஆட்சியமைத்தார். அது மட்டுமா? காங்கிரஸ் கட்சியின் ஆதரவை பெறுவதா வேண்டாமா எனும் கொள்கை முக்கியத்துவம் வாய்ந்த பிரச்சனையில் தாம் முடிவெடுத்தால் விமர்சனங்களைச் சந்திக்க வேண்டியதிருக்கும் என்பதால் அதை தந்திரமாக மக்கள் பக்கம் தள்ளி விட்டார். சந்தர்ப்பவாத, தந்திரவாத இந்த நடவடிக்கை அவர் சாதாரண அரசியல்வாதிகளுக்கு அப்பாற்பட்டவர் என்பதைக் காட்டுகிறதா?

 

இப்போது தில்லியில் ஆம் ஆத்மி சார்பில் போட்டியிட்டு வென்றிருக்கும் பலர் பிற ஓட்டுக் கட்சிகளிலிருந்து கட்சிமாறி வந்தவர்கள் தாம். நேற்றுவரை வேறொரு ஓட்டுக் கட்சியில் ஒட்டியிருந்து எல்லாவித ஓட்டுக் கட்சி இலக்கணங்களையும் பிசகின்றி செய்து வந்தவர்கள் திடீரென ஆம் ஆத்மியில் சேர்ந்தவுடன் புனிதர்கள் ஆகி விடுவார்களா? இவர்களில் ஓரிருவர் அமைச்சர்களாகக் கூட ஆகிவிட முடியும். எவ்வித வரைமுறைகளும் இன்றி இவர்களைச் சேர்த்துக் கொண்ட ஆம் ஆத்மியும், கேஜ்ரிவாலும் எந்த விதத்தில் சாதாரண அரசியல் ஓட்டுக் கட்சிகளை விட மாறுபட்டவர்?

 siku

இவை எல்லாவற்றையும் விட கேஜ்ரிவால் யார்? ஆம் ஆத்மி எப்படிப்பட்டது? எனும் கேள்விகளில் தான் மக்கள் எந்த அளவுக்கு ஏமாற்றப்பட்டிருக்கிறார்கள் என்பது அடங்கியிருக்கிறது. இதை புரிந்து கொள்வதற்கு, அரசுசாரா தொண்டு நிறுவனங்கள், சிந்தனைக் குழாம், குடிமைச் சமூக அமைப்புகள் போன்றவை குறித்த தெளிவு வேண்டும்.

 

தொண்டு நிறுவனங்கள் குறித்து பலரும் தெரிந்து வைத்திருக்கின்றனர். கடல்புறங்களிலிருந்து மீனவர்களை அகற்றுவது எப்படி? என்று அரசு சுற்றி வளைத்து யோசனை செய்து கொண்டிருந்த போது சுனாமி வந்தது. களத்தில் இறங்கின தொண்டு நிறுவனங்கள். மீனவர்களுக்கு உதவுகிறோம் என்ற பெயரில் மெழுகுதிரி செய்வது, அலங்காரப் பொருட்கள் செய்வது என்று சொல்லிக் கொடுத்து ‘சம்பாதிக்கும்’ ஆசை காட்டினார்கள். அதாவது மீனவர்களை மீன்பிடிப்பதிலிருந்து நைச்சியமாக வெளியேற்றினார்கள். இது தான் அரசுசாரா தொண்டு நிறுவனங்களின் பணி.

 

அரசு அதிகார அமைப்பினரின் பணியே எந்த திட்டத்தில் எவ்வளவு கமிசன் அடிப்பது? எப்படி மாட்டிக் கொள்ளாமல் ஊழல் செய்வது என ஓட்டுக் கட்சி அரசியல்வாதிகளுக்கு பாடம் எடுப்பது என்று ஆகிப்போனது. ஓட்டுக் கட்சி அமைச்சர்களுக்கோ தங்கள் துறை சார்ந்த அறிவு கொஞ்சமும் இருப்பதில்லை. என்றால் உலக வங்கி போன்ற சர்வதேச அமைப்புகள் இடும் கட்டளைகளை மக்களை ஏய்த்து அமல்படுத்தும் திட்டங்களை தீட்டுவது யார்? இந்த இடத்தில் தான் சிந்தனைக் குழாம்களின் பங்களிப்பு வருகிறது. லட்சக்கணக்கில் கோடிக்கணக்கில் காசு வாங்கிக் கொண்டு இது போன்ற திட்டங்களுக்கான யோசனைகளை தெரிவிப்பதற்கென்றே அமெரிக்க மூளை பொருத்திய இந்தியர்கள் பல்வேறு பெயர்களில் நிறுவனங்களை நடத்தி வருகிறார்கள். இவர்கள் தாம் சிந்தனைக் குழாம்கள் என்றழைக்கப்படுகிறார்கள். மானியத்தை வெட்டும் திட்டத்துக்கு உங்கள் பணம் உங்கள் கையில் எனும் பெயர் வேறெப்படி வந்திருக்க முடியும்? விவேகானந்தா இண்டர்நேஷனல் ஃபவுண்டேசன் எனும் சிந்தனைக் குழாமின் இயக்குனர் அஜித் தோவால் இப்போது தேசியப் பாதுகாப்பு ஆலோசகராக நியமிக்கப்பட்டிருக்கிறார்.  நர. மோடியின் முதன்மைச் செயலாளராக அதன் உறுப்பினர் நிரிப்பேந்திர மிஸ்ரா நியமிக்கப்பட்டுள்ளார். இன்னொரு உறுப்பினரான பி.கே மிஸ்ரா கூடுதல் முதன்மைச் செயலராக நியமிக்கப்பட்டுள்ளார். சிந்தனைக் குழாம்கள் தான் அரசின் மூளையாக செயல்படுகிறார்கள் என்பதற்கு இதைவிட வேறு சான்றுகள் வேண்டுமா?

 

தொழிற்சாலைகள், பள்ளிக்கூடங்களை நடத்துவது அரசின் வேலையல்ல என்று அறிவுஜீவிகள் எனப்படுவோர் அடிக்கடி பேசிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். கொள்கை முடிவுகளை அரசு அதிகாரிகள் மட்டும் செய்யக் கூடாது மக்கள் குழுக்களுக்கும் இதில் பங்கிருக்க வேண்டும் என்கிறார்கள் ஜனநாயகவாதிகள் எனப்படுவோர். சாராயக்கடை நடத்துவது தான் அரசின் வேலையா என எதிர்க் கேள்வி கேட்டால் அறிவுஜீவிகள் பதில் கூற மாட்டார்கள். அரசின் கொள்கை முடிவுகளில் மக்களுக்கு பங்கிருக்க வேண்டுமல்லவா சேரிகளிலும் வந்து கருத்தெடுப்பு நடத்துங்கள் என்றால் ஜனநாயகவாதிகள் முகத்தை திருப்பிக் கொள்வார்கள். அப்படி என்றால் அவர்கள் சொல்ல வருவது என்ன? பெரும் தொழில் நிறுவனங்களை, சேவைத்துறைகளை அரசு கைகழுவி விட்டு கார்ப்பரேட் முதலாளிகளுக்கு தடையாக உள்ள மக்கள் நலச் சட்டங்களை நீக்கி அல்லது செயலிழக்கச் செய்து, பாதிக்கப்படும் மக்களின் எதிர்ப்பை கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களுக்கு பாதிப்பில்லாமல் அடக்க வேண்டும். இது தான் அரசின் பணி. இதற்கு தேவைப்படும் விதத்தில் குடிமைச் சமூகங்களை பயன்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும் என்பது தான் அந்த அறிவுஜீவிகள், ஜனநாயகவாதிகளின் கூற்று. குடிமைச் சமூகம் என்பது அரசுசாரா தொண்டு நிறுவனங்கள், சிந்தனைக் குழாம்கள் ஆகியவற்றின் கூட்டு. இப்படிப்பட்டவர்கள் அரசுகளுக்கு ஆலோசனை கூறினால் அது ஊசிமுனை அளவுக்காவது உழைக்கும் மக்களுக்கு பலனளிக்குமா?

 

ஓரிரு ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் இந்தியாவில் ஊழல்களை ஒழிக்கப் போவதாய் கூறிக் கொண்டு அந்த ஊழல்வாதிகளின் பணத்திலே உண்ணாவிரதம் இருந்தார் அன்னா ஹஸாரே. அப்போது அவரின் வலக்கரமாய் அறிமுகமானவர் தான் கேஜ்ரிவால். ஆனால் 2003ம் ஆண்டிலேயே குடிமைச் சமூகம் இதழ் கேஜ்ரிவாலை அட்டைப்படக் கட்டுரையாக வெளியிட்டு அறிமுகப்படுத்தியிருக்கிறது. அன்னா ஹஸாரே நடத்திய ஊழல் ஒழிப்பு சூப்பர் ஷோவுக்கு முன்னணியில் நின்றவர்கள் அனைவரும் அமெரிக்காவின் ஃபோர்ட் ஃபவுண்டேஷன் நிதியில் வழங்கப்படும் மகசாசே விருதைப் பெற்றவர்கள். ஆம் ஆத்மியை உருவாக்கியவர்களான அர்விந்த் கேஜ்ரிவால், யோகேந்திர யாதவ், மனீஷ் சிசோதியா ஆகியோர் அதே ஃபோர்ட் ஃபவுண்டேஷன் நிதியில் அரசுசாரா தொண்டு நிறுவனம் நடத்தியவர்கள். அதிலும் கேஜ்ரிவால் நடத்திய கபீர் எனும் தொண்டு நிறுவனம் வெளிநாட்டிலிருந்து பணம் பெற்றதாக அருந்ததிராய் குற்றம் சாட்டியபோது கேஜ்ரிவால் அதை மறுக்கவே இல்லை. அதேநேரம் ஃபோர்ட் ஃபவுண்டேஷனின் பிரதிநிதியான ஸ்டீவன் சோல்னிக் 2008ம் ஆண்டு வரை 3,69,000 அமெரிக்க டாலரை கேஜ்ரிவாலுக்கு வழங்கியிருப்பதாக ஒப்புக் கொண்டார். இப்படி அன்னிய நாட்டு நிதியில் குளித்துக் கொண்டிருந்தவர்கள் ஒன்று கூடி கட்சியமைத்து இரண்டே ஆண்டுகளில் தில்லியில் மிருக பலத்துடன் ஆட்சியில் அமர்ந்திருக்கிறார்கள் என்றால் அதன் பொருள் என்ன?

 

சரி ஆட்சியில் அமர்ந்து விட்டார். இனி என்ன வழியில் அவர் ஆட்சி நடத்துவார்? முன்னர் நாற்பத்துச் சொச்சம் நாட்கள் அவர் ஆட்சி செய்தபோது என்ன செயதார்? என்ன சொன்னார்? “எனக்கு எந்த சித்தாந்தமும் இல்லை. சித்தாந்தம் இல்லாமல் இருப்பதே என்னுடைய சித்தாந்தம்” என்றார். ஆனால் அதனைத் தொடர்ந்து, “கார்ப்பரேட் துறை நாட்டின் வளர்ச்சியில் பெரும் பங்காற்ற வேண்டும். சில பேரைத் தவிர, பெரும்பாலான தொழிலதிபர்கள் ஊழலுக்குப் பலியானவர்கள்தான். அவர்கள் ஊழலை ஊக்குவிப்பவர்கள் அல்ல” என்று ஓபன் மாகஸின் எனும் இதழுக்கு பேட்டியளித்திருக்கிறார். பெரிய அளவில் ஊழலைத் தொடங்கி அதனை இன்று வரை கட்டிக் காத்து வருபவர்கள் கார்ப்பரேட் முதலாளிகள். ஆனால் அவர்கள் ஊழலால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் என்று கூறினால் அதில் ஒழிந்திருக்கும் சித்தாந்தம் என்ன? எனக்கு எந்த சித்தாந்தமும் இல்லை என்று கூறிக் கொண்டே முதலாளித்துவம் தான் என்னுடைய சித்தாந்தம் என சுற்றிவளைத்து கூறினால் அதன் பொருள் என்ன? இப்படிப்பட்டவர் தன்னை கண்டெடுத்து, கட்டுரை எழுதி பிரபலமாக்கி, விருது கொடுத்து, பணம் கொடுத்து, இன்று ஆட்சிக் கட்டில் வரை உந்தித் தள்ளி கொண்டு வந்திருக்கும் ஃபோர்டு ஃபவுண்டேஷனுக்கு ஆதரவாக இருப்பாரா? மக்களுக்கு ஆதரவாக இருப்பாரா?

 

சில்லரை வணிகத்தில் வால்மார்ட் போன்ற நிறுவனங்களை தில்லியில் தடை செய்வதாக அறிவித்த போது “தான் பன்னாட்டு முதலீடுகளுக்கு எதிரி அல்ல, சில்லறை வணிகத்தில் அவர்களை அனுமதிப்பது வேலை வாப்பைப் பாதிக்கும் என்பதால் மட்டுமே அதனை எதிர்க்கிறேன். தனியார் முதலாளித்துவத்தை ஊக்குவிப்பதற்குத் தடையாக உள்ள அனைத்தையும் அகற்ற வேண்டும் என்பதே தனது பொருளாதாரக் கொள்கை” என்று ராய்டர் நிறுவனத்துக்கு அளித்த பேட்டியில் கூறுகிறார். தனியார் முதலாளித்துவத்தை ஊக்குவிக்கிறோம் என்று கூறிக் கொண்டுதான் மோடி குஜராத்தில் டாடா நானோ கார் தயாரிப்புக்கு ஒரு லட்ச ரூபாய் காரை ஒரு ரூபாய்க்கு விற்றால் கூட லாபம் பார்க்கலாம் எனும் அளவுக்கு கோடி கோடியாக அள்ளிக் கொட்டினார். தமிழ்நாட்டில் கருணாநிதி நோக்கியா நிறுவனத்துக்கு முதலீட்டை விட அதிகமாக சலுகைகள் வழங்கினார். நிதி நெருக்கடியால் மானியங்களை வெட்டுகிறோம் என்று கூறிக் கொண்டு ஆண்டுக்கு ஒரு லட்சம் கோடிக்கு மேல் முதலாளிகளுக்கு ஒவ்வொரு பட்ஜெட்டிலும் சலுகைகள் காண்பிக்கப்படுகின்றன. இப்படியான பொருளாதாரக் கொள்கையைத் தான் அனைத்து கட்சிகளும் கொண்டிருக்கின்றன, அமல்படுத்துகின்றன. அது தான் கேஜ்ரிவாலின் பொருளாதாரக் கொள்கை என்றால் மோடிக்கும் கேஜ்ரிவாலுக்கும் இடையில் என்ன வித்தியாசம்?

 

தன்னுடைய பொருளாதாரக் கொள்கையை வலிந்து கூறும் கேஜ்ரிவால், காஷ்மீர் பிரச்சனை, தலித்களின் மீதான ஒடுக்குமுறை, முஸ்லீம்களுக்கு எதிரான வெறித்தனமான அரசியல், ஊழல் ராணி ஜெயா இவை குறித்தெல்லாம் ஏதாவது கருத்து தெரிவித்திருக்கிறாரா? அப்படியென்றால் அவரின் உள்ளடக்கம் என்ன? நாட்டில் பழம் தின்று கொட்டை போட்ட அரசியல் பெருச்சாளிகளிடமிருந்து எந்த விதத்தில் மாறுபடுகிறார் கேஜ்ரிவால்?

 

உலக வங்கியும், பன்னாட்டு நிதியமும் காலால் இடும் கட்டளைகளை தலைமேற்கொண்டு செய்து முடிப்பது மட்டுமே இந்திய அரசியல்வாதிகள், ஆட்சியாளர்களின் பணி. இதில் மக்களிடம் ஓட்டு வாங்க வேண்டுமே என்பதற்காக சில மேற்பூச்சுகள் செய்து கொள்ளலாமே தவிர வேறொன்றும் இவர்களால் செய்து விட முடியாது. இதில் மக்கள் மத்தியில் அம்பலப்பட்டுப் போனால் ஆளை மாற்றுவார்கள். அப்படித்தான் தொழில்சார் சட்டங்களில் கார்ப்பரேட்டுக்கு சாதமான விசயங்களைச் சேர்ப்பது தாமதமானதால் ‘அண்டர் அச்சீவர்’ என்ற பட்டத்தை முகத்தில் ஒட்டி மன்மோகன் சிங்கை விரட்டியடித்தார்கள். மோடி அதை வேகமாக செயல்படுத்தினாலும் அதை மறைப்பதற்காக இந்துவெறி பாசிசங்களை சுதந்திரமாக உலவ விட்டிருப்பது அமெரிக்க எஜமானர்களுக்கு பிடிக்கவில்லை. அதனால் தான் ஒபாமா இந்தியா வந்த போது காந்தி இப்போது இருந்தால் இந்தியாவின் மதவாத தாக்குதல்களைக் கண்டு அதிர்ச்சியடைவார் என்று மோடியின் முகத்தில் துப்பி விட்டுப் போனார். சீக்கிரமே மோடி மக்களிடம் விளக்குமாற்றால் அடிவாங்க நேர்ந்தால் என்ன செய்வது என்று முன்னதாகவே அடுத்த மோடியை தயார் செய்கிறார்கள். அது தான் அரவிந்த் கேஜ்ரிவாலும், ஆம் ஆத்மியும்.

 

நொருங்கி வீழும் நிலையில் இருக்கும் இந்த நெருக்கடியின் கோரத்தால் மக்கள் வாழவே முடியாமல் தத்தளிக்கிறார்கள். அது அரசுக்கு எதிரான கோபமாக உருமாறும் போதெல்லாம் அழும் குழந்தைக்கு மிட்டாய் கொடுப்பது போல ஆளை மாற்றுகிறார்கள். இது அவர்களின் கோபத்தை தணித்திடுமா? மக்களுக்கு நல்வாழ்வு கிடைத்திடுமா? நாட்டின் இயற்கை வளங்களையும், மக்களையும் கொள்ளையடிப்பதையே முன்னேற்றம் என்று நம்பவைத்து கழுத்தறுத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆளை மாற்றுவதால், கட்சியை மாற்றுவதால் மக்களையும் நாட்டையும் காக்க முடியாது. அதற்கு ஒரே வழி மக்களிடம் அதிகாரம் வர வேண்டும். ஒவ்வொரு ஊரிலும் அதிகாரத்துக்கான மக்கள் குழுக்களை கட்டியமைக்க வேண்டும். மக்களுக்கு தேவையில்லாத சுமையாக இருக்கும் அரசு அமைப்புகளை நொருக்கி வீழ்த்த வேண்டும். இதைத் தவிர வேறு வழியில்லை.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

உக்ரைன் – உண்மைகளை மறைக்கும் ‘தமிழ் இந்து’

ukraine

தமிழ் இந்துவின் உக்ரைன் தொடரைப் படிக்க

உக்ரைன்.
ஒரு சில மாதங்களுக்கு முன்பு மிகுந்த முக்கியத்துவம் வாய்ந்த பிரச்சனையாக உலகின் முன் இருந்தது. இன்றைய செய்திகளின் நிகழ்ச்சி நிரலில் உக்ரைன் இப்போது இல்லை. என்றாலும் உக்ரைன் தொடர்பான பேச்சு வார்த்தைகள் நடந்து கொண்டிருக்கின்றன. இந்த உக்ரைன் பிரச்சனை தொடர்பாக கடந்த இரண்டாம் தேதியிலிருந்து தமிழ் இந்து நாளிதழில் ஆறு நாட்கள் தொடராக ஒரு கட்டுரை வெளியானது. அந்தக் கட்டுரைத் தொடர் வாசகர்களுக்கு உக்ரைன் பிரச்சனை குறித்த செய்திகளை வழங்கவில்லை. மாறாக, ஒரு கண்ணோட்டத்தை வழங்கியது. சோவியத் யூனியனுக்கு எதிரான கண்ணோட்டம். அதன் வழியே கம்யூனிசத்துக்கு எதிரான கண்ணோட்டம். அதுமட்டுமல்லாமல் உக்ரைன் பிரச்சனையில் அமெரிக்காவின் பங்கு குறித்த எதையும் காட்சிப்படுத்தாமல் ரஷ்யாவையும் உக்ரைனையும் மட்டுமே பாத்திரங்களாகக் கொண்ட ஒரு ஓவியத்தையும் வாசகனின் மனக்கண் முன் தீட்டிக் காட்டியிருக்கிறது.

காட்சி ஊடகங்களானாலும் சரி, அச்சு ஊடகங்களானாலும் சரி வெளிநாட்டுச் செய்திகள் என்ற பெயரில் பாண்டாக் கரடி குட்டி போட்டதையும், அமெரிக்க மாநகராட்சி குப்பை வண்டிகள் பனிப்பொழிவை அள்ளி சாலைகளை சுத்தப்படுத்துவதையும் மட்டுமே செய்திகளாக கூறிக் கொண்டிருக்கின்றன. பற்றியெறிந்து கொண்டிருக்கும் பிரச்சனை குறித்த செய்திகள் கூட “ஈராக்கில் பயங்கரவாதிகள் நிகழ்த்திய குண்டு வெடிப்பில் அமெரிக்க பாதுகாப்புப் படையினர் இருவர் கொல்லப்பட்டனர்” என்பது போல் தான் செய்தி வெளியிடுகின்றன. ஈராக்கின் எண்ணெய் வளம் தன்னுடைய கட்டுப்பாட்டில் இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக ஈராக்கிலிருந்த ஆட்சியை தூக்கியெறிந்து, குழந்தைகள் உட்பட பல்லாயிரக்கணக்கான மக்களைக் கொன்று, இராணுவ முகாம்களுக்குள் இருப்பதைப்போல் சொந்த நாட்டில் மக்களை துப்பாகி முனையில் நிம்மதியில்லாமல் உலவவிட்டிருக்கும் அமெரிக்காவையும் அதன் கூலிப்படையினரையும் பாதுகாப்புப் படையினர் என்றும், அவர்களை எதிர்த்து போராடுபவர்களை பயங்கரவாதிகள் என்றும் குறிப்பிடுவதற்கு இந்த ஊடகங்களுக்கு கொஞ்சமும் வெட்கமில்லை. இந்த இலக்கணத்துக்கு கொஞ்சமும் விலகாமல், மாத்திரை குறையாமல் வந்திருப்பது தான் தமிழ் இந்துவின் உக்ரைன் பற்றிய “உருக்குலைகிறதா உக்ரைன்” எனும் கட்டுரைத் தொடர்.

அந்த தொடர் குறித்து பார்க்கும் முன் ஒரு விசயத்தை தெளிவுபடுத்தி விடுவது பொருத்தமாக இருக்கும். இன்றைய ரஷ்யா ஒரு கம்யூனிச நாடல்ல, அதுவும் ஒரு முதலாளித்துவ நாடுதான். எனவே, இன்றைய ரஷ்யாவின் செயல்பாடுகளை கம்யூனிசத்தோடு பொருத்திப் பார்ப்பது முறையற்றதும் உள்நோக்கம் கொண்டதும் ஆகும்.

முதலில் அந்தத் தொடரின் சில வாக்கியங்களை மேற்கோளாக காட்டி அதன் மூலம் அவர்களின் விருப்பம் எப்படிப்பட்டதாக இருக்கிறது என்பதை எடுத்துக் காட்டிவிட்டு உக்ரைன் பிரச்சனைக்குள் புகுந்து பார்க்கலாம்.

“1905ல் ரஷ்யப் புரட்சி நடந்த பிறகு அங்கு முழுமையான முடியாட்சி என்பது அரசியல் சட்ட முடியாட்சியாக (constitutional monarchy) மாறியது. ஆனாலும் கூட மன்னர் அரசியலில் பலம் மிகுந்தவராகத்தான் இருந்தார். 1917-ல் நடைபெற்ற பிப்ரவரி புரட்சி, மன்னராட்சியை முற்றிலுமாக ஒழித்தது. ரஷ்ய பேரரசில் அன்று இருந்த நாடுகள் இணைந்து ஒரே நாடாக தங்களை அடையாளப்படுத்திக் கொண்டன. யூனியன் ஆஃப் சோவியத் சோஷலிஸ்ட் ரிபப்ளிக்ஸ் என்று தங்களது ஒற்றுமையை ஒரே பெயரில் காட்டிக் கொண்டன. அதன் சுருக்கம்தான் சோவியத் யூனியன். மன்னராட்சி களையப்பட்டு சோவியத் யூனியன் உருவானதற்கு லெனின் தலைமையில் அமைந்த புரட்சிப் படை முக்கியக் காரணம். சோவியத் யூனியன் என்று ஆனவுடன் அங்கு கம்யூனிஸ அரசு அமைந்தது”

இது ரஷ்யாவில் மக்கள் புரட்சி மூலம் ஜார் ஆட்சி அகற்றப்பட்டு பாட்டாளி வர்க்கத்தின் தலைமையில் சோசலிச அரசு அமைந்ததை குறிப்பிடும் அந்தத் தொடரின் ஒரு பத்தி. மேலோட்டமாக ரஷ்ய வரலாறு அறிந்தவர்களுக்கு கூட மேற்கண்ட இந்த பகுதியில் பெரும் பிழை இருப்பதாக தோன்றாது. அந்த அளவுக்கு முனைப்பெடுத்து உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது அதன் வாக்கியங்கள். இதைப் படிக்கும்போது என்ன தோன்றுகிறது? இந்தியாவில் சர்தார் வல்லபபாய் படேல் தலைமையில் இந்திய இராணுவம் மாநிலங்களை ஒருங்கிணைத்து இந்தியா என்றொரு நாட்டை கட்டியது போன்ற தோற்றம் வருகிறதா இல்லையா. இது தான் புரட்சியின் பாத்திரமா? 1905ல் ரஷ்யப் புரட்சி என்று குறிப்பிட்ட ஆசிரியர், 1917ல் பிப்ரவரிப் புரட்சி என்று குறிப்பிட்ட ஆசிரியர், மிகக் கவனமாக 1917 நவம்பர் புரட்சியைப் பற்றி கூறவில்லை. ஏன்? அதாவது அங்கு நடந்தது ஒரு அரசு மாற்றமே தவிர அரசியல் மாற்றமல்ல என்பது தான் அந்த இடத்தில் ஆசிரியர் குறிப்பிட விரும்புவது. உண்மையை மறைப்பவர்களை நாம் எளிதில் அடையாளம் கண்டு கொள்ள முடியும். ஆனால் இது போன்ற மறைக்கவும் வேண்டும் அதேநேரம் மறைத்ததும் தெரியக்கூடாது என்று திட்டமிட்டு செயல்படுபவர்களிடம் நாம் எச்சரிக்கையாகவே இருக்க வேண்டும்.

“சோவியத்தில் `அனைவரும் சமம்’ என்பதை அடிப்படையாகக் கொண்ட கம்யூனிஸ அரசு அமைந்தது. இதன் விளைவாக பல அடிப்படை மாற்றங்கள் அங்கு நிகழ்ந்தன. யாரும் தனிப்பட்ட சொத்துக்களை வைத்திருக்க முடியாது. எல்லாமே அரசினுடை யது”

கம்யூனிசம் வந்தால் எல்லோருடைய சொத்துகளையும் பிடுங்கிக் கொள்வார்கள் என்று வலதுசாரிகள் பூச்சாண்டி காட்டிக் கொண்டிருக்கிறார்களே, அதே பூச்சாண்டிதான் இதிலும் தொழிற்பட்டிருக்கிறது.

“ரஷ்யப் புரட்சியின்போது (அதாவது சோவியத் யூனியன் உருவாகும் கால கட்டத்திலேயே) உக்ரைன் பகுதியினர் தங்களுக்கு சுதந்திரம் வேண்டுமென்று போராடினர். சோவியத் யூனியனின் ஒரு பகுதியாக விளங்க தங்களுக்கு சம்மதமில்லையென்று கூறினர். ஆனால் சோவியத் இதற்கு ஒத்துக் கொள்ளவில்லை. பிரம்மாண்ட செம்படைக்கு முன் எண்ணிக்கையில் குறைந்த கிழக்கு உக்ரைனியர் எம்மாத்திரம்? அடக்கு முறையில் துவண்டனர். இணைப்பில் சேர ஒத்துக் கொண்டனர்”

மீண்டும் படேலின் இந்தியாவைப் போன்று லெனின் தலைமையிலான சோவியத்தையும் பிம்பமாக்க்கும் முயற்சி. பின்லாந்து எப்படி தனிநாடாகியது என்பதை சிந்திப்பவர்களால் உக்ரைனை இப்படி பார்க்க முடியாது. அவதூறு கூற விரும்புகிறவர்கள் மட்டுமே இப்படி கூறத் துணிவார்கள்.

“சோவியத்தின் ஒரு பகுதியான சைபிரியா கடுங்குளிர் பிரதேசம். தண்டனைக்கு உட்படுத்தப்பட்டவர்களை அங்கு அனுப்பும் பழக்கத்தை சோவியத் யூனியன் வழக்கமாகவே கொண்டிருந்தது – அந்தமானுக்கு அனுப்பப்பட்ட சுதந்திரப் போராட்ட வீரர்கள் நினைவுக்கு வருகிறார்களா?”

அந்தமானுக்கு அனுப்பப்பட்டவர்கள் வெள்ளை காலனி ஆட்சியை எதிர்த்த இந்திய சுதந்திர போராட்ட வீரர்கள். சைபீரியாவுக்கு அனுப்பபட்டவர்கள் எப்படிப்பட்டவர்கள்? ஒவ்வொரு நாடும் தண்டனையாக சில பகுதிகளுக்கு அனுப்புவதை வழக்கமாக வைத்திருக்கின்றன. ஆனால் இந்த சைபீரியாவை அந்தமானோடு ஒப்பிட வேண்டிய அவசியமென்ன? இந்தியாவை வெள்ளைக்காரர்கள் காலனிப்படுத்தி வைத்திருந்ததைப் போல ரஷ்யாவை ஸ்டாலின் காலனிப்படுத்தி வைத்திருந்ததாக குறிக்க விரும்புகிறார்கள். இதை அவதூறு என்றல்லாமல் வேறுஎன்ன சொல்லால் குறிப்பிடுவது?

“அப்படிப் பிரிந்தால் வேறு பல பகுதிகளும் பிரிந்துவிட வாய்ப்பு உண்டே! கவலைப்பட்ட ஸ்டாலின் திட்டங்கள் தீட்டினார் .. .. .. குருஷேவ் ரஷ்ய அதிபரானார். இவர் உக்ரைன் எல்லைப் பகுதிக்கு அருகிலிருந்த ஒரு சிறு கிராமத்தில் பிறந்தவர். தொடக்கத்தில் ஸ்டாலின் உக்ரைனுக்கு எதிராக செய்த சதியில் இவரும் பங்கு கொண்டார். என்றாலும் உலகப் போரின்போதும் அதற்குப் பிறகு தனது ஆட்சியிலும் உக்ரைனில் உண்டான பாதிப்புகளைக் களைய முயற்சிகளை எடுத்துக் கொண்டார்”

அதாவது ஸ்டாலின் கெட்டவர், குருஷேவ் நல்லவர். இது யாருடைய கூற்று?

“அமெரிக்கா எதற்கு உக்ரைன் விஷயத்தில் இவ்வளவு குரல் கொடுக்க வேண்டும்? ஏதோ ஒரு சிறிய நாடு தொடர்பான பிரச்னை இது என்று அமெரிக்காவால் விடமுடியவில்லை. ரஷ்யாவின் அதிகாரம் அதிகமாவதை அதனால் சகித்துக் கொள்ள முடியாது. தவிர ஆர்க்டிக், பசிபிக், ஈரான் என்று பல கோணங்களில் உக்ரைன் பிரச்னையை அணுகுகிறது அமெரிக்கா”

இது அப்பட்டமாக நரியைப் பரியாக்கும் முயற்சி. அமெரிக்காவின் உலக மேலாதிக்கப் போக்கும் தன்னுடைய மறுகாலனிய நாடுகளாக உலகின் ஏனைய நாடுகள் அனைத்தும் இருக்க வேண்டும் என்று உலக போலீஸ்காரனாக செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் அமெரிக்காவின் போக்கு உலகிற்கே தெரியும். தமிழ் இந்துவுக்கும், இத்தொடரின் ஆசிரியர் ஜி.எஸ்.எஸ் க்கும் தெரியாதா?

இப்படி சொல்லிக் கொண்டே போகலாம். ஒரு புரிதலுக்காக மாட்டுமே இதனைக் குறிப்பிடும்படி ஆனது என்பதால், எடுத்துக்காட்டுகளை முடித்து விட்டு உக்ரைன் பிரச்சனையை அதன் தொடக்கத்திலிருந்து பார்க்கலாம்.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

கள்ள உறவுக்குள் ஒழியும் கடவுள்

God-does-not-exist

நேற்று கேள்வி பதில் பகுதியில் மணி எனும் நண்பர் கேள்வி ஒன்றை கேட்டிருந்தார். அதற்கான பதில் சற்று நீளமாக வந்து விட்டதால், பதிவாக இட்டுவிட்டேன். பொருத்தருள்க.

 

நண்பரே,

 

சுவனப்பிரியன் என்பவர் நாத்திகர்களுக்கு நரக தண்டனை கொடுப்பது சரியானது தான் என்று கூறுகிறார். மனைவி எல்லோருக்கும் எல்லாப் பணிவிடைகளையும் சரியாகச் செய்து நல்ல பெயர் எடுத்து இருந்தாலும் பக்கத்து வீட்டு ஆடவருடன் உடலுறவு வைத்ததை எப்படி ஒரு கணவனால் ஏற்க முடியும்? அதேபோல் நாத்திகன் பல நல்லவைகளைச் செய்தாலும் கடவுளை ஏற்றுக் கொள்ளாததால் அவன் செய்த நல்லவைகள் பலனில்லாமல் போகும் என்கிறார். ஏற்றுக் கொள்ளும்படிதான் இருக்கிறது. இதற்கு உங்கள் பதில் என்ன?

 

அந்த பதிவை படிக்க இங்கே சொடுக்கவும் நன்மை செய்யும் நாத்திகர்களுக்கு சொர்க்கம் கிடையாதா?

நண்பர் மணி,

 

இது போன்று பதில் கூறுபவர்களிடம் நீங்கள் எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும். ஏனென்றால் இவர்கள் சிந்தனையை மழுங்கடிக்கச் செய்யும் உத்தியைக் கையாள்கிறார்கள். சில நேரங்களில் உதாரணங்கள் உண்மைகளை புரியவைக்க உதவும். ஆனால் அவை ஒருபோதும் உண்மைகள் ஆகிவிடுவதில்லை.

 

நாத்திகர்கள் நல்ல செயல்களை செய்து யாருக்கும் இன்னல்கள் செய்யாதிருக்கும்போது அவர்களை நரகில் இடுவது சரியா? இது நேரடியான கேள்வி. இதற்கு நேரடியான பதிலைக் கூறுவது தான் பொருத்தமானது.  இதை நாம் இப்படி பார்க்கலாம். மனிதர்கள் குறித்த கடவுளின் நோக்கம் என்ன? மனிதன் நல்லவனாக, சரியானவனாக, நேர்மையானவனாக இருப்பதா? அல்லது தன்னை வணங்குபவனாக இருப்பதா? தன்னை வணங்குபவனாக மனிதன் இருப்பதே கடவுளுக்கு முதன்மையானது. அதற்கு அடுத்ததாகத்தான் அந்த கடவுள் கூறும் வாழ்வியல் விழுமியங்களுக்கு ஒத்ததாக வாழ்வது. இந்த இரண்டாவது அம்சத்தில் கவனிக்க வேண்டியது என்னவென்றால் நல்லவனாக இருப்பது என்பதன் பொருள் கடவுள் கூறியபடி வாழ்வது தானே தவிர சமூக மதிப்பின்படி நல்லவனாக வாழ்வதல்ல. இந்த இரண்டு அம்சங்களையும் கணக்கிலெடுத்துக் கொண்டு பார்த்தால் சொர்க்கம் என்பது கடவுளை வணங்கி, கடவுளுக்கு விருப்பமான முறையில் வாழ்வது மட்டுமே, இவ்வாறில்லாமல் வாழ்பவர்களுக்கு நரகம் தவிர வேறில்லை. ஒரு எடுத்துக்காட்டுடன் இதைப் பார்க்கலாம். ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட மனைவிகளுடன் வாழ்பவனை சமூகம் நல்லவனாக கருதுவதில்லை. ஆனால் நீங்கள் கூறும் சுவனப்பிரியனின் கடவுளுக்கு ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட மனைவிகளுடன் வாழ்வது கெட்டவனின் அடையாளமல்ல. ஆக, நல்லவனாக இருப்பது என்பது சமூகத்தில் நல்லவனாக வாழ்வதைக் குறிக்காது. மாறாக, கடவுளுக்கு நல்லவனாக வாழ்வதையே குறிக்கும். ஆகவே, சமூகத்தில் நல்லவனாக வாழும் நாத்திகர்களுக்கு நரக தண்டனை என்பது கடவுளின் முரண்பாடு. இதை மறைப்பதற்காகத் தான், இதுபோன்ற கேள்விகளுக்கு நேரடியாக பதில் கூறுவதை விடுத்து உதாரணங்களையே பதிலாக கூறிவிடுகிறார்கள்.

 

இப்போது அவர் கூறிய உதாரணத்தையும் பார்ப்போம். முதலில் ஓர் ஆண் தன் குடும்பத்தில் இருந்து குழந்தை பெற்றுக் கொண்டு தகாத முறையில் இன்னொரு பெண்ணுடன் தொடர்பு வைத்திருப்பதை இந்த சமூகம் எப்படி பார்க்கிறது என்பதற்கும், ஒரு பெண் தன் குடும்பத்தில் இருந்து குழந்தை பெற்றுக் கொண்டு தகாத முறையில் இன்னொரு ஆணுடன் தொடர்பு வைத்திருப்பதை இந்த சமூகம் எப்படி பார்க்கிறது என்பதற்கும் நிறைய வித்தியாசம் இருக்கிறது. இந்த வித்தியாசம், இந்த சமூகம் ஆணாதிக்க சமூகமாக இருக்கிறது என்பதிலிருந்து வருகிறது. முதலில் இதைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். ஒரு பெண் தன் குடும்பத்துக்கு வெளியே பாலுறவைத் தேடுகிறாள் என்பதன் பொருள் என்ன? தனக்கு பாலுறவு விசயத்தில் பற்றாக்குறை இருக்கிறது என்றும், அதை தீர்ப்பதற்கு இதை விட வேறு வழியில்லை என்றுமே பொருள். பெரும்பான்மையான பெண்கள் குடும்பத்துக்கு வெளியே பாலுறவைத் தேடுவதற்கு இதுவும் ஆண்களின் மிரட்டலுமே காரணங்களாக இருக்கின்றன. ஆனால் ஆணுக்கு இது போன்று அவசியமில்லை. குடும்ப உறவு போதுமானதாக இருந்தாலும் அவனுடைய பாலியல் வேட்கை எப்போதும் சந்தர்ப்பத்தை எதிர்நோக்கியே இருக்கும். ஏனென்றால் இது ஆணாதிக்க சமூகம். எந்த ஒரு மனிதனின் தனிப்பட்ட நடவடிக்கைகளும் அவர்களது வாழ்நிலையையே பிரதிபலிக்கின்றன. இப்போது தன்னுடைய குடும்பத்தில் தன் பாலியல் தேவைகளுக்கு பற்றாக்குறை நிலவுகிறது என்றும், அதை தாங்கிக்கொள்ள முடியாது என்றும், குடும்ப உறவுக்கு வெளியே தேடுவதைத் தவிர வேறு வழியில்லை என்றும் எண்ணி செயல்படும் ஒரு பெண் தன் சமூக உறவுகளிடம் இயல்பானவளாக நல்லவளாக இருக்க முடியுமா? அவளின் பாலியல் பற்றாக்குறை என்பது பல்வேறு வடிவங்களில் உறவுகளிடம் வெளிப்பட்டே தீரும். அப்படி வெளிப்படுத்தும் பெண் தன் சமூக உறவுகளிடம் கோபத்துடன், எரிச்சலுடன், ஆற்றாமையுடன் நடந்து கொள்ளும் ஒரு பெண்ணால் எல்லோருக்கும் நல்லவளாக இருக்க முடியாது என்பதே யதார்த்தம். எனவே, சுவனப்பிரியனின் எடுத்துக்காட்டு பொருத்தமற்றது.

 

இது ஒருபுறம் இருக்கட்டும். இப்போது குடும்பத்துக்கு வெளியே பாலுறவைத் தேடும் ஒரு பெண்ணுக்கு தண்டனை அளிக்க வேண்டும் என்றால், அவளின் அந்தக் குற்றத்துக்கு அவள் மட்டுமே பொறுப்பாளியா? அவளுக்கு பாலியல் பற்றாக்குறையை ஏற்படுத்திய கணவன், பாலியல் தேவையே முதன்மையானது எனும் எண்ணத்தை அவளுள் ஏற்படுத்திய இந்த சமூகம், அவளின் பற்றாக்குறையை தனக்கு சாதகமாக பயன்படுத்திக் கொண்ட அந்த ஆண், இவர்களெல்லாம் குற்றவாளிகள் இல்லையா? இந்த உதாரணத்தை நாத்திகர்களோடு பொருத்தினால் நாத்திகனாக இருப்பது அவனுடைய குற்றம் மட்டுமா? அவன் நாத்திகனாக இருக்க வேண்டுமென்று ஏற்கனவே தீர்மானித்த கடவுளின் முடிவில் பங்கு இல்லையா? கடவுள் இல்லை என்று உணரவைத்த சமூகத்தின் பங்கு இல்லையா? அவனுடைய தேடல்களை நாத்திகத்தின் திசையில் கொண்டு சென்ற அறிவியலின் பங்கு இல்லையா? அவனை மட்டும் பலிகடாவாக ஆக்குவது எந்த விதத்தில் சரி?

 

ஆக, நேரடியாகப் பார்த்தாலும், அவர் கூறிய உதாரணத்தின் வழியாகப் பார்த்தாலும் சமூகத்தில் நல்லவனாக வாழ்ந்த நாத்திகனுக்கு தண்டனை வழங்குவது என்பது எந்த விதத்திலும் பொருந்தாத, பிழையான ஒன்று என்பது தெளிவு. இது கடவுள் உண்டு எனும் கோணத்திலிருந்து பார்த்து அளிக்கப்பட்ட பதில். கடவுள் என்ற ஒன்று கிடையாது என்பது அறிவியல் ரீதியாகவும், சமூக ரீதியாகவும், வரலாற்று ரீதியாகவும் நீருபிக்கப்பட்ட ஒன்று. அது மக்களின் மனதில் இருக்கும் ஒரு வெற்று நம்பிக்கை. மக்களில் பெரும்பாலானோருக்கு அந்த வெற்று நம்பிக்கை இருக்கிறது என்பதைத் தாண்டி கடவுளையும், கடவுள் நம்பிக்கையையும் பொருட்படுத்த வேண்டிய தேவையில்லை.

 

அந்த இடுகையில் நாத்திகம் குறித்த வேறு சில கருத்துகளையும் சுவனப்பிரியன் பதிவு செய்துள்ளார். பரிணாமம், பேரண்ட,மனித உடல் அமைப்புகள், தானே தோன்றியிருக்க முடியுமா? போன்றவை குறித்தெல்லாம் கேள்வி எழுப்பியுள்ளார். இது போன்ற கேள்விகளுக்கெல்லாம் பலரும் பல விதங்களில் பல முறை பதிலளித்து விட்டார்கள். மீண்டும் மீண்டும் அவற்றை பதிவு செய்து கொண்டிருக்க வேண்டியதில்லை. வேண்டுமானால் நீங்கள் சுவனப்பிரியனிடம் கேள்வி எழுப்புங்கள் இவைகளையெல்லாம் படைத்து பரிபாலிப்பது கடவுள் தான் என்பதற்கு தூலமான ஆதாரம் இருக்கிறதா என்று. மற்றப்படி அந்த வழக்கச் சகதிக்குள் நான் சிக்கிக் கொள்ள விரும்பவில்லை.

 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

பதில் சொல்ல முடியாத டி.என்.டி.ஜே

விரைந்து வாருங்கள் முஸ்லீம்களே! கம்யூனிசம் நோக்கி .. பகுதி 3tntj 3

உணர்வின் கற்பனை உரையாடல் தொடர் பகுதி மூன்றை படிக்க இங்கே சொடுக்குங்கள்.  3.1, 3.2

 

கற்பனை உரையாடலின் மூன்றாவது பகுதியில் கம்யூனிஸ்டின் வாதங்களே இடம்பிடித்திருக்கின்றன. அந்த வாதங்களுக்கு முறையான பதிலேதும் சொல்லாத அல்லது சொல்ல முடியாத சகோதரர்(!) ஃபாசில், சில இட்டு நிரப்பல்களைச் செய்துள்ளார்.  அவர்களின் வழக்கமான “குரானில் அனைத்துக்கும் தீர்வுண்டு” “நாத்திகர்கள், மாற்று மதத்தவர்களுடன் விவாதம் புரிந்து மார்க்கத்தை புரிய வைத்திருக்கிறோம்” “இஸ்லாம் சாந்தியும் சமாதானமும் உடைத்த மார்க்கம்” என்பன போன்ற வழக்கமான இட்டு நிரப்பல்கள் தாம். இவைகளை விளக்கமாக பார்ப்பதற்கு முன்பு ஏற்கனவே தெளிவு படுத்திய ஒன்றுக்கு மீண்டும் ஒரு நிரூபணம் தந்திருக்கிறார்கள் அந்த கற்பனை உரையாடலில்.

 

அவர்களின் கற்பனை உரையாடலுக்கு ‘ஒரு கம்யூனிஸ்டுக்கும் முன்னாள் கம்யூனிஸ்டான முஸ்லீம் ஒருவருக்கும் நடந்த உரையாடல்’ என்று விளக்கமளித்திருந்தது எவ்வாறு பொய்யானது, புரட்டல்தனமானது என்பதை இத்தொடரின் முதல் பகுதியில் நிருவியிருந்தோம். இதற்கு மேலும் ஒரு சான்றாக அவர்கள் இப்படி எழுதியிருக்கிறார்கள். “.. .. இந்தப் புரட்சிகர அமைப்புகளிடம் பொறுமையாக அவர்கள் சொல்வதை புரிந்து கொண்டால்தான் மார்க்கத்தை புரிய வைக்க முடியும் .. ..” அதாவது புரட்சிகர அமைப்புகள் சொல்வதை இனிமேல் தான் புரிந்து கொள்ளவே வேண்டும் என்றால் அவர் எப்படி முன்னாள் கம்யூனிஸ்டாக இருக்க முடியும்?

 

இன்னொரு அம்சத்தையும் இங்கு கவனிக்க வேண்டியதிருக்கிறது. அந்த கற்பனை உரையாடலில் கம்யூனிஸ்ட் ஏல்லாவற்றையும் ஒரே சந்திப்பில் கூறிவிட முடியாது. எனவே, அடுத்த முறை இன்னும் கூடுதல் தகவல்களுடன் வருகிறேன் என்கிறார். இதை அவர் நழுவப் பார்த்தார் எனும் சொல்லால் குறிப்பிடுகிறார்கள். அடுத்த சந்திப்பு கூட நீண்ட நாட்கள் நடைபெறாமல் தேடிக் கண்டுபிடித்தது போன்ற தொனியில் எழுதியிருக்கிறார்கள். எழுதுவது கற்பனை உரையாடல், இதை ஒரு சந்திப்பு முடிந்து மறு சந்திப்பு என்று எழுதினால் அதில் எதேனும் பிழை இருக்குமா? ஆனால் எதிராளி நழுவப் பார்ப்பது போலவும், பின்னர் தேடிக் கண்டுபிடித்து உரையாடுவது போலவும் எழுத வேண்டிய அவசியம் என்ன? அவர்களின் உத்தியே இது தான். நேரடி விவாதம் என்பது, இரண்டு நாள் விவாதம் நடத்துவது எந்த முடிவும் எட்டப்படாமலேயே நாங்கள் ஜெயித்து விட்டோம் என்றும் தங்களின் அடுக்கடுக்கான ஆதாரங்களுக்கு எதிராளி பதில் சொல்ல முடியாமல் தோற்று விட்டதாகவும் அவர்களின் தளத்தில் எழுதி புளகமடைந்து கொள்வார்கள். அவ்வளவு ஏன், இவர்களின் ஆதர்ச நாயகரான பி.ஜே கூட இதே உத்தியைத்தான் பயன்படுத்துவார். மாற்றுக் கருத்துடையவர்களை விவாதத்துக்கு அழைக்கும் போது, வாருங்கள் விவாதிப்போம் சரியானதை ஏற்றுக் கொள்வோம் எனும் நாகரீக சொல்லாடல் மருந்துக்கும் அங்கு இருக்காது. மாறாக, எங்களுடன் விவாதிக்க வந்தால் அவர்களின் மடத்தனங்களை தோலுரித்துக் காட்டுவோம் என்பதாக இருக்கும் அவரின் அழைப்பு. இதை வெறும் உத்தி என்பதாகவும் சுருக்கிவிட முடியாது. இது ஒரு உளவியல் ரீதியான தாக்கம். இந்த உளவியல் தாக்கத்தினால் தான் இஸ்லாமிய இளைஞர்களிடம் இவரின் செல்வாக்கு அதிகரித்தது. போகட்டும். அந்த கற்பனை உரையாடலுக்கு திரும்புவோம். மெய்யாக அந்த கம்யூனிஸ்டின் வாதங்களுக்கு பதில் சொல்லாமல் நழுவியிருப்பது யார்? விசிலடிச்சான் குஞ்சுகளை விட்டுவிடுவோம், அந்த கற்பனை உரையாடலை படித்துக் கொண்டிருக்கும் நியாய உணர்ச்சியுள்ள இஸ்லாமியர்கள் மீது கேள்விகளைப் போடுவோம்.

 

குரானில் அனைத்துக்கும் தீர்வுண்டா? குரான் என்பது என்ன? ஆண்டான் அடிமை காலகட்டத்தில் வாழ்ந்த ஒருவர் 14 நூற்றாண்டுகளுக்கு முன் எழுதிய, நீதி போதனைகள் கொண்ட, ஆறாயிரத்துச் சொச்சம் வசனங்களின் தொகுப்பு. அதில் எதற்கு என்ன விதத்தில் தீர்வு இருக்கிறது? அந்த காலகட்டத்தில் வாழ்ந்த ஒருவரின் அறிவளவும் முதிர்ச்சியையும் தவிர்த்து வேறு ஏதாவது அதில் வெளிப்பட்டிருக்கிறதா? ஒரு மதத்தின் வேதம் எனும் அடிப்படையில் அந்த மதத்தில் இருப்பவர்களுக்கு அந்த வேதத்தில் மிகையான நம்பிக்கைகள் இருக்கலாம். ஆனால், அதுவே உண்மையாக இருக்க வேண்டுமென்று எந்த அவசியமும் இல்லை. ஒரு மத நம்பிக்கையை பொது உண்மையாக முன்வைப்பது மதவாதிகளுக்கு கைவந்த கலை. அந்த அடிப்படையில் வருவது தான் குரானில் அனைத்துக்கும் தீர்வுண்டு என்பதும்.

 

அடுத்து, விவாதம் குறித்து இந்த கற்பனை உரையாடல்காரர்கள் விதந்தோதுவதும் இவ்வாறுதான் இருக்கிறது. விவாதம் என்பது என்ன? மாறுபட்ட கருத்துடைய இருவர் தத்தமது வாதங்களை எது சரியானதோ அதை தவறான நிலைப்பாட்டில் இருப்பவர் உணரும் விதத்தில் எடுத்து வைப்பது தான் விவாதம். ஆனால், இந்த கற்பனை உரையாடல்காரர்கள் செய்த அத்தனை விவாதங்களையும் பாருங்கள். தி.கவினருடன் நடந்த விவாதமாகட்டும், ஜமாலி குழுவுடன் நடந்த விவாதமாகட்டும், கிருஸ்தவர்களுடன் நடந்த விவாதமாகட்டும் இந்த விவாதங்கள் எதிலும் தெளிவு இருந்ததுண்டா? ஒரு பிரச்சனையை முன்வைத்து எது சரி எது தவறு எனும் ரீதியில் விவாதம் நகர்ந்து முடிவு எட்டப்பட்டதுண்டா? திகவினருடன் நடத்திய விவாதத்தை எடுத்துக் கொண்டால் புராக் விமானமும் புஷ்பக விமானமும் என்ற பெயரில் உண்மை இதழில் வெளிவந்த கட்டுரையில் இருந்து தொடங்கியது அந்த விவாதம். பார்ப்பனிய புராணங்களில் இருக்கும் புஷ்பக விமானமும், இஸ்லாமிய புராணத்தில் இருக்கும் புராக் விமானமும் ஒன்றுதான், இரண்டும் புராணக் குப்பைகள் என்ற அடிப்படையில் எழுதப்பட்டிருந்த அந்தக் கட்டுரைக்காக உணர்வு இதழில் பதினேழு வாரங்கள் தொடர் கட்டுரை எழுதினார்கள், ஆனால் மறந்தும் கூட முகம்மது நபி பறந்த புராக் விமானம் குறித்து அதில் எழுதவில்லை. இதன் தொடர்ச்சியாகத் தான் நேரடி விவாதம் நடந்தது. அதிலும் கூட புராக் விமானம் பற்றிய பேச்சே இடம்பெறவில்லை. எதை முன்வைத்து விவாதம் தொடங்கியதோ அது குறித்த பேச்சே இடம்பெறவில்லை என்றால் அந்த விவாதத்தின் பொருள் என்ன? நோக்கம் என்ன?

 

ஜமாலி குழுவினருடன் அல்லாவுக்கு உருவம் உண்டா என்று விவாதம் நடத்தினார்கள். இரண்டு தரப்பிலிருந்தும் மாறி மாறி ஹதீஸ்களை எடுத்துக் காட்டினார்கள். உணர்ச்சிவசமாய் பேசினார்கள். நேரம் முடிந்தது, கலைந்து சென்றுவிட்டார்கள், அவ்வளவு தான். இதை விவாதம் என்பதா? அக்கப்போர் என்பதா? கிருஸ்தவர்களுடன் எது உண்மையான இறை வேதம் என்ற தலைப்பில் நடந்த விவாதத்திலும் அதே கதை தான். ஒரு பகுதி நடந்து முடிந்ததும் நிகழ்த்தப்பட்ட அரசியல் விளையாட்டுகள் .. .. இது போல் இன்னும் ஏராளமான விவாதங்களை களியக்காவிளையில் தொடங்கி சுட்டிக் காட்டலாம். இதை வைத்துக் கொண்டுதான் விவாதம் நடத்தி எதிராளிகளுக்கு மார்க்கத்தை புரியவைத்துவிட்டதாய் இறும்பூறெய்திக் கொள்கிறார்கள்.

 

இது போலத்தான் இஸ்லாம் சமாதானத்தை கொண்டு வந்த மார்க்கம் என்பதும், முகம்மது மதீனாவில் அரசரானது தொடங்கி மரிக்கும் வரையில் பல வழிப்பறி ஆயுதச் சண்டைகளை நடத்தியிருக்கிறார். அவர் மரணத்தின் பிறகான இருநூறாண்டு கால வரலாறு வாரிசுரிமைச் போர்களால் இரத்தத்தில் தோய்ந்தது. இன்றுவரை அவர் பெயரைச் சொல்லி இயங்கிக் கொண்டிருக்கும் இஸ்லாம் பல்வேறு பிரிவுகளைக்கண்டு சமாதானமில்லாம் ஒருவரை ஒருவர் முஸ்லீமல்ல என்று விலக்கிக் கொண்டும், அதனால் ஏகாதிபத்தியத்தின் கைகளில் சிக்கிக் கொண்டு ஒருவரை ஒருவர் கொன்று குவிக்கும் சூழல்வரை எடுத்துக் கொண்டால், என்ன சமாதானத்தைக் கொண்டு வந்தது இஸ்லாம்? பொருளாதாரச் சமாதானத்தையா? அரசியல் சமாதானத்தையா? என்ன சமாதானத்தைக் கொண்டு வந்தது இஸ்லாம்? தொடங்கிய காலம் முதல் இன்றுவரை மக்களுக்கு எந்த சமாதானத்தையும் கொடுக்காத இஸ்லாத்தை, சாந்தியையும் சமாதானத்தையும் கொண்டு வந்த மார்க்கம் என்று கூறுவது உள்ளீடற்ற, அரசியலற்ற, புரட்டல்வாத வெற்று மதவாதிகளின் கூற்று. எவ்வாறென்றால் மக்களுக்கு சாந்தியையும், சமாதானத்தையும் கொண்டு வரவேண்டுமென்றால் அது அரசியலால், சமூக மாற்றத்தால், மக்கள் அரசியல் விழிப்புணர்வு பெற்று தன் சொந்தக் கரங்களால் போராடிப் பெறும் சமூக மாற்றத்தினால் மட்டுமே சத்தியம். வரலாற்றிலிருந்து இதை எளிதாக கண்டு கொள்ள முடியும். முஸ்லீம் உழைக்கும் மக்கள் கண்டு கொள்ள முன்வர வேண்டும்.

 

அந்த கற்பனை உரையாடலின் மூன்றாவது பகுதியில் அவர்களே உருவாக்கிய பாத்திரமான கம்யூனிஸ்டின் வாதம் என்ன? உலகில் உழைக்கும் மக்களின் உழைப்பை, வியர்வையை சுரண்டிக் கொழுக்கிறது பணக்கார வர்க்கம். இந்த சுரண்டலை அந்த பணக்கார வர்க்கம் சட்டபூர்வமான வழிகளில் செய்கிறது. இதை எதிர்த்து போராடுபவர்களை ஒடுக்கவே அரசு இருக்கிறது. இதை மக்களின் எழுச்சிப் போராட்டங்கள் மூலமல்லாது, சமூகப் புரட்சியின் மூலமல்லாது வேறு எந்த வழிகளிலும் போக்குவது சாத்தியமில்லை. இது தான் அந்த கம்யூனிச வாதத்தின் சாராம்சம். இதற்கு அந்த கற்பனை உரையாடல்வாதிகள், மதவாதிகள் கொடுத்த பதில் என்ன? ஒன்றுமில்லை. பதில் கூற முடியாமையை மறைக்கத்தான் மேற்கண்ட இட்டுநிரப்பல்களும், மதவாத சவடால்களும். எச்சரிக்கிறோம், மக்கள் அனைத்தையும் கவனித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அவர்களை ஏமாற்றுவது அத்தனை எளிதல்ல.

இத்தொடரின் முந்திய பகுதிகள்:

1. கற்பனை உரையாடலல்ல, காத்திரமான சொல்லாடல்

2. கருத்து பயங்கரவாதம் செய்யும் டி.என்.டி.ஜே

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

%d bloggers like this: