சிந்தித்தால் நீங்கள் தீவிரவாதி

OmarKhalid

ஜே.என்.யு வில் நடந்து கொண்டிருக்கும் பிரச்சனை என்பது, பி.ஜே.பி., ஆர்.எஸ்.எஸ் பாசிச வானரங்களால் தங்களின் நிகழ்ச்சி நிரலின் படி உருவாக்கப்பட்டது என்பதை அந்த பாசிச வானரங்களின் அடிதாங்கி ஊடகங்களே வேறு வழியில்லாமல் ஒப்புக் கொண்டிருக்கும் இந்த சூழலில், சுழன்றடிக்கும் ஒரு நெருப்பின் நாக்கைப் போல் வெளிவந்திருக்கிறது தோழர் உமர் காலித் ன் உரை. படியுங்கள், வெறுமனே வாசிப்பது மட்டுமல்ல, அதிலிருக்கும் உணர்வை உள்வாங்கிக் கொண்டால் மட்டுமே நீங்கள் படித்ததாகப் பொருள்படும்.

கடந்த சில நாட்களாக தொடர்ந்து போராட்டத்தில் கலந்து கொண்ட மாணவ தோழர்களுக்கும், ஆசிரிய தோழர்களுக்கும் நன்றி தெரிவித்துக் கொள்ள விரும்புகிறேன். இந்த போராட்டம் ஐந்தாறு மாணவர்களுக்கான போராட்டம் கிடையாது. இன்று இந்த போராட்டம் நம் அனைவருக்குமான போராட்டமாகும். இந்த போராட்டம் இந்த ஒற்றை பல்கலைக்கழகத்தின் போராட்டம் மட்டுமல்ல, நாடெங்கிலும் உள்ள அனைத்து பல்கலைக்கழகங்களின் போராட்டமாகும். இது சமூகத்திற்கான போராட்டம் ஆகும். வருங்காலத்தில் நாம் எப்படியான சமூகத்தை படைக்க விரும்புகிறோம் என்பதற்கான போராட்டமாகும்.

கடந்த பத்து நாட்களாக என்னை பற்றி எனக்கே தெரியாத பல விசயங்களை என்னால் கேட்க முடிந்தது. நான் இரண்டு முறை பாகிஸ்தான் சென்று வந்ததாக கேள்விப்பட்டேன். என்னிடம் பாஸ்போர்ட் இல்லையென்றாலும், நான் பாகிஸ்தான் சென்று வந்ததாக அறிந்தேன். ஜேஎன்யூ பல்கலைக்கழக மாணவர்கள் சிறந்த அறிவாளிகள் என்றாலும், நான்தான் மாஸ்டர் மைண்ட் என்பதையும் அறிந்து கொள்ள முடிந்தது. 18 பல்கலைக்கழகங்களில் நான் இந்த (அப்சல் குருவைத் தூக்கு தொடர்பான ஒருங்கிணைப்பு) நிகழ்ச்சியை ஒருங்கிணைக்க முயற்சி செய்தேனாம். எனக்கு இந்த அளவுக்கு ஆற்றல் உள்ளது என்று எனக்கே தெரியாது.

கடந்து இரண்டு மூன்று மாதங்களாகவே நான் இதற்கு திட்டமிட்டு வந்தேனாம் . கடந்த சில நாட்களில் மட்டும் 800 போன் கால்களை பேசியிருக்கிறேனாம். ஊடகங்களுக்கு இது குறித்து எந்த ஆதாரமும் தேவையில்லை. பொய்யென்றாலும் அதை உண்மை போல உறுதியாக சொல்கின்றன. காஷ்மீருக்கு, வளைகுடாவுக்கு என்று தொடர்ந்து சொல்கிறார்கள். ஒரு ஆதாரத்தையாவது காட்ட வேண்டாமா? அப்படி கால் செய்திருந்தால் ஒன்றும் நிகழப்போவதில்லை என்பது வேறு விசயம், ஆனால், செய்திருந்தால் ஒற்றை ஆதாரத்தையாவது காண்பிக்க வேண்டாமா? விசாரணையில்லாமல், ஆதாரமில்லாமல் எதை வேண்டுமானாலும் இவர்கள் சொல்வார்கள். அதாவது இவர்களுக்கு வெட்கம் என்பது வருவதேயில்லை. அவர்களுக்கு வெட்கம் வர வேண்டும் என்று எதிர்பார்த்தோமேயானால், நம்மை நாமே முட்டாள்களாக்குவதற்கு சமம்.

நம்மை தவறாக சித்தரிப்பதற்காகவே இந்த ஊடகங்கள் நடத்திய விசாரணை, அரசாங்க தரப்பிலிருந்து மொஹம்மதோடு எந்த தொடர்பும் இல்லை என்று வந்த பிறகும், மன்னிப்பு கேட்க வேண்டுமென்று இவர்களுக்கு தோன்றவே இல்லை. இப்படி மிகக்கேவலமாக சொல்லப்பட்ட இந்த பொய்களால், ஊடகங்கள் நாங்கள் அடங்கிவிடுவோம் என்று நினைத்தால், அது நடக்காது. ஆதிவாசிகள் என்றால் மாவோயிஸ்டுகள் என்பதும், இஸ்லாமியர் என்றால் தீவிரவாதிகள் என்பதும் என்ற தொடர் பரப்புரையில் அரசு இயந்திரமும், ஊடகமும் தொடர்ந்து ஈடுபட்டு வருகின்றன. இப்படியான குற்றச்சாட்டுகளில் அகப்படுகிற அப்பாவிகளின் குரல் பல நேரம் வெளியில் கேட்பதில்லை. ஆனால், இந்த முறை தவறான இலக்கை அவர்கள் தேர்வு செய்து விட்டார்கள். ஜேஎன்யூ மாணவர்கள் இதற்கு சரியான பாடம் கற்பிப்பார்கள். ஒவ்வொரு ஊடகமும் இதற்கு பதில் சொல்ல வேண்டியிருக்கும் .

நான் என்னை பற்றி கவலைப்பட்டதில்லை. நீங்கள் ஆயிரக்கணக்கில் என்னோடு இருப்பீர்கள் என்பது எனக்கு தெரியும். ஆனால், என் சகோதரி மற்றும் தந்தையின் பேட்டிகளை படித்த பிறகுதான் எனக்கு பதட்டம் தொற்றிக் கொண்டது.

எனக்கு ஏராளமான சகோதரிகள் இருக்கிறார்கள், அவர்களையெல்லாம் சமூக வலைதளங்களின் வழியாகவும் மற்ற வழிகளிலும் வன்புணர்ந்துவிடுவோம் என்றும், அமிலம் ஊற்றி விடுவோம் என்றும், கொலை செய்து விடுவோம் என்றும் கேவலமான முறையில் தொடர்ந்து மிரட்டி வந்திருக்கின்றனர். பஜ்ரங் தள் கூட்டம் கந்தமாலில் கிருஸ்துவ சகோதரியை வன்புணர்ச்சிக்குள்ளாக்கிய போது பாரத் மாதா கி ஜெய் என்றுதான் முழக்கமிட்டார்கள்.தோழர் கண்ஹையாவின் அன்றைய உரையை நினைவுப்படுத்த விரும்புகிறேன். உங்கள் பாரத மாதாவில் எங்கள் அன்னையும், சகோதரியும் இல்லையென்றால், அதை எங்கள் பாரத மாதாவாக ஏற்றுக் கொள்ள முடியாது. இப்படி சொல்வதில் எங்களுக்கு எந்த வெட்கமும் இல்லை.

என் தந்தையிடம் விசாரணை என்ற பெயரில் அவரது பழைய செயல்பாடுகளை எடுத்து, அதை வைத்து என் மீது முத்திரை குத்த முயற்சி செய்கிறார்கள். அதாவது, எப்படியாவது குற்றம் சுமத்திவிட வேண்டும் என்ற முனைப்பு. சிலர் ஜீ நியூசில் இருக்கிறார்கள், டைம்ஸ் நவ்வில் ஒரு அண்ணன் இருக்கிறார், அவரின் பெயரை நான் இங்கே குறிப்பிட விரும்பவில்லை மேலும் சில ரிப்போர்ட்டர்கள் இருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு ஜேஎன்யூ மாணவர்கள் மீது இவ்வளவு வெறுப்பும், கோபமும் எங்கிருந்து வந்தது என்பது புரியவில்லை. இவ்வளவு வெறுப்பை எப்படி வந்தது?

என் மேல் நடந்த மீடியா விசாரணையை பற்றி ஒரு சிறிய விசயத்தை இங்கே குறிப்பிட விரும்புகிறேன். கடந்த ஆறு ஆண்டுகளாக இந்த வளாகத்தில் அரசியல் செய்து வருகிறேன். ஒரு கணம் கூட என்னை இஸ்லாமியனாக உணர்ந்தது கிடையாது. என்னை முஸ்லீமாக வெளிப்படுத்தியதும் கிடையாது. நான் புரிந்து கொண்டவரையில் சமூக ஒடுக்குமுறை என்பது இஸ்லாமியர்கள் மீதும் மட்டும் இல்லை, தலித்துகளின் மீதும், பழங்குடிகளின் மீதும் இருக்கிறது. ஒடுக்கப்பட்ட சமூகங்களில் இருந்து வரும் எங்களை போன்றவர்கள், உடனடி அடையாளத்திலிருந்து வெளிவந்து, அனைத்து பிரச்சினைகளையும் முழுமையாக பார்த்து புரிந்து கொள்ள வேண்டிய தேவையிருக்கிறது. கடந்த ஏழு ஆண்டுகளாக இஸ்லாமியனாக எண்ணாத எனக்கு கடந்த பத்து நாளில்தான் நான் இஸ்லாமியன் என்று தோன்றியது. ரோஹித்தின் சொல்லில் கூற வேண்டுமானால், நான் என் உடனடி அடையாளத்தில் சுருக்கப்பட்டு இருக்கிறேன். என்னை பாகிஸ்தானின் ஏஜெண்ட் என்று சொல்கிறார்கள். நான் பாகிஸ்தான் கவிஞர் ஒருவரின் ஓரிரு வரிகளை இங்கே கூற ஆசைப்படுகிறேன்.

இந்துஸ்தானும் எங்களது,
பாகிஸ்தானும் எங்களது,
இரு நாட்டின் மீது அமெரிக்காவின் கரம் இறுகியுள்ளது,
நீங்களோ அந்த கரம் பற்றிக் கொண்டு அலையும்
அமெரிக்காவின் தரகர்கள் ஆவீர்கள்

தரகர் வேலையைத் தவிர ஒன்றுமே அறியாத இவர்கள், அரசாங்கம் என்ற பெயரில் அமர்ந்து கொண்டு, அமெரிக்காவின் காலை நக்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இந்தியாவின் கனிம வளங்களை, இயற்கை வளங்களை, மனித வளங்களை பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்கு விற்று வருகிறது. கல்வியை விற்கிறது. உலக வர்த்தக ஒப்பந்த மாநாட்டில் மண்டியிட்டு நிற்கிறது. இவர்கள்தான் தேசபக்தி என்றால் என்ன என்று எங்களுக்கு பாடம் எடுக்கிறார்கள்.அவர்கள் நம்மை தேசவிரோதிகள் என்கிறார்கள். உலக தேசவிரோதிகளே ஒன்று சேருங்கள். மக்களின் மீதான பிரியத்தில் ஊன்றி நின்று, மக்களின் உரிமைகளுக்காக போராடுங்கள். நமக்கு எல்லைகள் கிடையாது, கட்டுகள் கிடையாது. உலகெங்கிலும் இருக்கிற அரச ஆளும் வர்க்கத்திற்கு எதிராக திரள்வோம். இதுபோன்ற இழிவான உத்திகளால், அவர்கள் எம்மை அச்சுறுத்த முடியாது. எங்களை மெளமாக்க முடியாது.

தோழர்களே, உங்களுக்கு நான் ஆலோசனை கூற வேண்டிய தேவையில்லை. நாம் அஞ்ச வேண்டிய, பதட்டப்பட வேண்டிய தேவையில்லை. அவர்களிடம் பெரும்பான்மை இருக்கலாம், நாடாளுமன்றத்தில் நிறைய சீட்டுகள் இருக்கலாம், அரசு இயந்திரம் காவல்துறை, இராணுவம் இருக்கலாம், இருந்தும், அவர்கள் கோழைகள். அவர்கள் நம்மை கண்டு அஞ்சுகிறார்கள். அவர்கள் நமது போராட்டங்களை கண்டு அஞ்சுகிறார்கள். நாம் சிந்திக்கிறோம் என்பதே அவர்களுக்கு அச்சுறுத்தலாக இருக்கிறது.

எனது தோழன் நிர்பான் பிப்ரவரி 10-ஆம் தேதி ஊடகங்களில் கூறினார் “தேசவிரோதியாவது அனைத்திலும் எளியது. நீங்கள் சிந்திக்க தொடங்கிவிட்டாலே உங்களுக்கு தேசவிரோதி முத்திரை விழுந்துவிடும்.” ஒருவேளை இப்படியான வழிமுறைகளின் வழியாக எங்களை அச்சுறுத்திவிடலாம் என்று நினைத்தார்கள் என்றால், அவர்கள் பெரிய மாயை ஒன்றில் சிக்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்றுதான் பொருள்.

நான் ஏற்கனவே கூறியதை போல, தவறான பல்கலைக்கழகத்தில் கை வைத்துவிட்டீர்கள் ஏற்கனவே, பல்வேறு பல்கலைக்கழகங்களை அச்சுறுத்த முயன்று வருகிறீர்கள். திரைப்பட கல்லூரியாகட்டும், ஐதராபாத் மத்திய பல்கலைக்கழகத்தில் நிகழ்ந்ததாக இருக்கட்டும், ரோஹித் வெமுலா மற்றும் அவரது தோழர்களுக்கு நிகழ்ந்த அடக்குமுறைகளாகட்டும், ரோஹித் வெமுலா கொலை செய்யப்பட்டதாக இருக்கட்டும், பனாரஸ் இந்து பல்கலைக்கழகத்தில் சந்தீப் பாண்டேக்கு நேர்ந்ததாக இருக்கட்டும்…அனைத்து போராட்டங்களிலும் நாங்கள் தோளோடு தோள் நின்று போராடியிருக்கிறோம்.

ஒவ்வொரு போராட்டத்தையும் தெருவுக்கு, மக்களிடம் எடுத்து சென்றிருக்கிறோம். எங்களுக்கு எங்கள் கடமை என்ன என்பது புரிந்துதான் இருக்கிறது. ஜேஎன்யூ போராட்டங்களில் முன்னணியில் நிற்கிறது என்பதற்காக ஜேஎன்யூவை ஒழித்து கட்டுவோம் என்று முடிவு செய்திருந்தீர்கள் என்றால், உங்களை போல பலர் வந்து சென்றார்கள், அவர்களே முடிந்து போனார்கள் என்பதை உங்களுக்கு சொல்லிக் கொள்ள கடமைப்பட்டிருக்கிறேன்.

ஒருவேளை, நீங்கள் இந்திரா காந்தியை மறந்திருக்கக் கூடும். எமெர்ஜென்சிக்கு பிறகு இந்த பல்கலைக்கழகத்திற்கு வந்த போது, அவர் உள்ளே நுழைய அனுமதிக்கப்படவில்லை. நீங்கள் மன்மோகன்சிங்கை மறந்து போயிருக்கக் கூடும். அவர் நேருவின் சிலையை திறந்து வைக்க வந்திருந்தார். அவருக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து இதே பல்கலைக்கழகம் போராடியது. ப.சிதம்பரம் இந்த பல்கலைகத்திற்கு வந்த போது, மாணவர்கள் அவரை வரவேற்பார்கள் என்று கருதினார். ஆனால், மாணவர்கள் யார் பக்கம் என்பதையும், அவருடைய இடம் எது என்பதையும் மாணவர்கள் அவருக்கு புரிய வைத்தார்கள். ஜேஎன்யூ என்றுமே விளிம்பு நிலையில் இருக்கும் மக்களின் பக்கம்தான் நிற்கும். உங்களின் கீழ்த்தரமான உத்திகளால் நாங்கள் அஞ்சிவிடப்போவதில்லை.

தோழர்களே, இவை அனைத்தும் நம்மை உளவியல் ரீதியாக சீண்டி பார்க்கும் திட்டம் கொண்டது. அவர்கள் நாம் பயந்து விடுவோமோ என்று சோதித்துப் பார்க்கிறார்கள். அவர்களின் சவாலை நாம் ஏற்றுக் கொண்டு, நாம் அஞ்சமாட்டோம், மாறாக, எதிர்த்து போராடுவோம் என்பதை அவர்களுக்கு உறுதியாக தெரிவிக்க கடமைப்பட்டிருக்கிறோம். நாங்கள் அனைத்து முனைகளிலிருந்து உங்களை எதிர்ப்போம்.

எந்தவித அச்சமும் இல்லாமல், அனைத்து பிரச்சினையிலும், எந்த வித கருத்தையும் தெரிவிக்க வேண்டும். தோழர்களே, இவர்கள் பெரும் கோழைகள். அவர்களின் மாணவர் அமைப்பு அகில பாரதிய வித்யா பரிஷத், இந்த வளாகத்தின் குரங்கு படை. அவர்களுக்கு அனுமதி கிடைத்திருக்கிறது. உங்களது செயல்திட்டம் முன்னுக்கு வரவில்லையா? குழப்பம் விளைவியுங்கள் என்று அறிவுறுத்தப்பட்டிருக்கிறது. பல்கலைக்கழக துணை வேந்தர், ரிஜிஸ்டிரார், காவல்துறை, எம்.பி என அனைவரும் உங்கள் பக்கம் நிற்பதை நாங்கள் உறுதி செய்வோம் என்று அவர்களுக்கு உறுதி வழங்கப்பட்டிருக்கிறது.

அப்பாராவுக்கு பதிலாக ஜக்தீஷ் குமாரை நியமித்ததாகட்டும், தத்தாத்ரேயாவுக்கு பதிலாக மகேஷ் கிரியை நியமித்ததாகட்டும் அவர்களுடைய செயல்வடிவம் ஒன்றே ஒன்றுதான்.

இனிமேலும், ரோஹித்துக்கு நடந்தது எங்கும் நடக்காது. நாங்கள் எங்கள் உடனடி அடையாளத்தோடு சுருங்கமாட்டோம். நாங்கள் இதற்கு தொடக்கமாக இருப்போம், சிறகு விரித்து பறப்போம், எதிர்கொள்வோம். நாங்கள் எதனால் உருவாக்கப்பட்டோம் என்பது எங்களுக்கு தெரியும். இந்த பல்கலைக்கழகத்தை நாங்கள் நேசிக்கிறோம். இந்த சுதந்திர வெளி நாங்கள் உருவாக்கியது. அதில் ஒரு இன்ச் இடத்தைக் கூட உங்களுக்கு தர மாட்டோம். நீங்கள் இந்த வெளியை அழிப்பதை அனுமதிக்க மாட்டோம்.

ஏபிவிபி-க்கு ஒரு விஷயம் நன்றாக தெரியும், அவர்களால் மக்களிடம் சென்று, மக்களை அணி திரட்ட முடியாது. கடந்த பத்து நாட்களாக ஊடகங்களின் வழியாக, இத்தனை ஊடக விசாரணைக்கு பிறகும், பிரச்சாரங்களுக்கு பிறகும், பத்து நாட்களுக்கு முன் உறங்கி கிடந்ததை போல தேசபக்தியை எழுப்ப எடுக்கப்பட்ட முயற்சிக்கு பிறகும், அவர்களுக்கு ஆதரவாக நடந்த போராட்டம் மிகவும் குறைவாகத்தான் இருக்கிறது. ஆனால், நமக்கு ஆதரவான போராட்டங்களில் ஆயிரக்கணக்கில் மக்கள் பங்கெடுக்கிறார்கள். இங்கே பதினைந்தாயிரம் பேர் திரண்டார்கள். ராகுல் காந்தி இந்த வளாகத்திற்கு வந்திருந்த போது ச்சீ(ஜீ) நியூஸ் தொலைக்காட்சி, மாணவர்களிடையே பிளவு ஏற்பட்டுவிட்டது என்று சொன்னதை கவனித்தேன். ஆனால், இந்தப்பக்கம் 3000 பேரும், அங்கே பத்து பன்னிரெண்டு பேரும்தான் இருந்தார்கள் என்று அதற்கு பிறகுதான் தெரியவந்தது.

செய்திகளை திரிப்பதற்கு கொஞ்சம் கூட வெட்கமின்றி எப்படி பொய் சொல்ல வேண்டும் என்ற திறன் இவர்களுக்கு நன்றாகவே வாய்த்திருக்கிறது. தோழர்களே, இந்த பல்கலைக்கழகம்தான் நமக்கு கற்பித்திருக்கிறது. இங்கிருந்துதான் மாணவர் போராட்டங்களை நடத்தினோம். நாம் ஒன்றை புரிந்து கொள்ள வேண்டும், எந்த பல்கலைக்கழகம் மாற்று கருத்துக்கு இடமளிக்க மறுக்கிறதோ, அது பல்கலைக்கழகம் அல்ல, அது சிறை. நம் பல்கலைக்கழகங்களை சிறைக்கூடங்களாக மாற்றும் இவர்களின் செயல்திட்டங்களை நாம் ஒருங்கிணைந்து ஒற்றுமையாக நின்று கண்டிப்பாக தோற்கடிப்போம்.

நாம் நம்மிடையே உள்ள அமைப்புகளுக்குள் இருக்கும் மாற்றுக் கருத்துகளை எப்படி எதிர்கொள்வது, எப்படி விவாதித்து முடிவை எட்டுவது என்பது நமக்கு தெரியும். தோழர் அசுதோஷ், தோழர் அனந்த்தின் அமைப்பு ஏதாவதொரு நிகழ்ச்சி நடத்தும் போதோ, அல்லது நாம் ஏதாவதொரு நிகழ்ச்சி நடத்தும் போதோ, நமக்குள்ளேயே எதிரெதிராக நிகழ்ச்சிகளை நடத்தினாலும், எந்த நிகழ்ச்சியிலும் புகுந்து குழப்பம் விளைவிக்க வேண்டிய தேவை நமக்கு இல்லை. ஏனென்றால், மக்களை சந்திப்பது எப்படி என்பது நமக்கு தெரியும். இவர்களின் உத்திகளுக்கு நாம் கண்டிப்பாக அடிபணிய மாட்டோம்.

இந்த தாக்குதல் பல்கலைக்கழத்திற்கு எதிரானது மட்டும்தான் என்று புரிந்து கொள்ள வேண்டாம். என் உரையை முடிக்கும் முன்னர் ஒன்றை மட்டும் சொல்லிக் கொள்ள விரும்புகிறேன். நாடு முழுக்க பல்வேறு தாக்குதல்கள் நடந்து கொண்டிருக்கிறது. ஹோண்டா தொழிலாளர்கள் மீதும், சோனி சோரியின் மீதும், ஜக்தல்பூர் சட்ட உதவிக் குழுவின் மீதும் நடத்திய தாக்குதல்களை எதிர்க்கும் அனைத்து போராட்டங்களையும் ஒருங்கிணைத்து நாம் ஒடுக்கப்பட்ட விளிம்புநிலை மக்களின் பக்கம் நிற்க வேண்டும். ஜேஎன்யூவின் இந்த கலாச்சாரத்தை உயர்த்தி பிடிக்க வேண்டும்.

(ஜே என் யு – JNU மாணவர் சங்கமான DSU தலைவரான உமர் காலித், தீவிரவாத தொடர்புடையவர் எனக் குற்றம் சாட்டப்பட்டார். தேசத்துரோக குற்றச் சாட்டுக்கும் உள்ளானவர். மகாராஷ்டிராவைச் சேர்ந்தவர். அவரது குடும்பத்திற்கு பல அச்சுறுத்தல் வந்த நிலையில், சரணடைவதற்கு முன்னால், JNU வில், ஜேஎன்யு மாணவர்களுக்காக அவர் ஆற்றிய உரையின் தமிழாக்கம்.)

இது முதல் பதிவு அல்ல, முகநூல் பதிவுகளிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

Advertisements

போதையிலிருந்து தமிழகத்தை மீட்போம்! திருச்சிக்கு வாருங்கள்!

12657442_518976178272029_1146155974848426023_o

அன்புடையீர், வணக்கம்!

டாஸ்மாக் போதையால் சீரழிந்த குடும்பங்களின் எண்ணிக்கை கணக்கிட முடியாது. கணவனை இழந்த விதவைகளின் துயரங்களை சொல்லி மாளாது. பள்ளி மாணவிகள் – மாணவர்கள் குடிப்பதும், குழந்தைகளை குடிக்க வைப்பதும், குடிப்பது தவறில்லை என்ற பண்பாட்டுச் சீரழிவும் புற்றுநோயாக நம் சமூகத்தை அழித்து வருகிறது. தாய்மார்கள் கதறுகிறார்கள்.

டாஸ்மாக்கால் உயிரிழந்தவர்கள், சாலை விபத்தில் செத்து மடிந்தவர்கள்,விதவைகளாகிப் போனவர்கள் ஏராளம். பாம்பைக் கண்டவுடன் அலறியடித்து கொல்ல முயலுவதைப் போல, டாஸ்மாக்கை மூடினால் தான் அழிவிலிருந்து மீண்டு வாழ முடியும். யாராவது இந்த சனியனை ஒழித்துக் கட்ட மாட்டார்களா என்ற எதிர்பார்ப்பும் ஆத்திரமும் மக்களிடையே எரியும் நெருப்பாக தகிக்கிறது.

கூச்சப்பட்டு ஒழிவு மறைவாக குடித்த நிலைமை போய், குடிக்கும் பழக்கமில்லாத பெண்கள், இளைஞர்கள், மாணவர்கள் கூட கூச்சநாச்சமின்றிக் குடிக்கும் நிலமை வந்து விட்டது. பள்ளி மாணவன் முதல் கிழவன் வரை அரை நிர்வாணமாக, போதை தலைக்கேறி நடுத் தெருவில் கிடக்கிறார்கள். பள்ளி மாணவிகள், சிறுமிகள் முதல் வயதான பெண்கள் வரை யாரும் பயமின்றி தெருவில் போக முடிவதில்லை. குடிவெறி போதையில் பெற்ற மகளிடமே காமவெறியுடன் பாயும் தகப்பன், இதை தடுக்க முடியாமல் அவனை அடித்தே கொல்லும் மனைவி. கூடப்பிறந்த சகோதரியிடமே பாலியல் வன்முறையில் ஈடுபடும் சகோதரன், வல்லுறவுக்கு ஆளாக்கப்படும் சிறுமிகள், குடிக்க காசு கொடுக்கவில்லை என்று தாயைக் கொல்லும் பிள்ளைகள், குவார்ட்டருக்காக திருடனாக மாறும் கல்லூரி மாணவர்கள். இப்படி சமூகமே மெல்ல அழுகி, அழிந்து கொண்டிருக்கிறது.

அரசு பள்ளிகளை மூடும் அரசு, மக்கள் போராடினால் கூட டாஸ்மாக்கை மூட முடியாது என திமிராக நிற்கிறது. விபத்து அதிகரிப்பதால் நெடுஞ்சாலையில் உள்ள சாராயக் கடைகளை அகற்ற வேண்டும் என உயர்நீதி மன்றமும், உச்சநீதி மன்றமும் உத்தரவிட்டும் செய்ய மறுக்கிறது. டாஸ்மாக்கை மூட வேண்டும் என்ற உயர்நீதி மன்ற உத்தரவை அமல்படுத்தக் கோரி போராடிய அய்யா சசிபெருமாள் சாகட்டும் என ஜெயலலிதா அரசு வேடிக்கை பார்த்தது. கிராமப் பஞ்சாயத்துகள் எங்கள் ஊருக்கு டாஸ்மாக் வேண்டாம் எனப் போட்ட தீர்மானங்கள், அரசியல் அமைப்புச் சட்டப்படி மதுவிலக்கை அமல் படுத்த வேண்டும் என்பவை அனைத்தும் செல்லாக் காசாகிப் போய் விட்டது.

டாஸ்மாக்கை மூடப் போராடிய பச்சையப்பன் கல்லூரி மாணவர்களை போலீசு அடித்து நொறுக்கி, மாணவிகளை பூட்சு காலால் மிதித்தது. மூடு டாஸ்மாக்கை என போராடிய மக்கள் அதிகாரம் அமைப்புத் தோழர்கள் பலரை மாதக் கணக்கில் பொய் வழக்கில் சிறையிலடைத்து துன்புறுத்தியது. கலிங்கப்பட்டியில் போராடிய மக்கள் மீது கண்ணீர்புகை வீச்சு, தடியடி.

“ஊருக்கு ஊரு சாராயம் தள்ளாடுது தமிழகம்,

ஊத்திக் கொடுத்த உத்தமிக்கு போயசில் உல்லாசம்”

எனப் பாடிய கோவனை தேசத் துரோக வழக்கில் நள்ளிரவில் கைது செய்தது. அவரை நிரந்தரமாக சிறையில் அடைக்க உச்சநீதி மன்றம் வரை வழக்கு நடத்தியது. டாஸ்மாக்கை எதிர்த்தால் ஜெயா அரசுக்கு ஏன் இவ்வளவு ஆத்திரம்? போதையும் போலீசும் என இரட்டைக்குழல் துப்பாக்கியாக ஆட்சி நடத்தி அனைத்துப் பிரச்சனைகளையும் அடக்கி ஒடுக்க முயல்கிறது ஜெயா அரசு.

வெள்ளப் பேரழிவில் கூட தத்தளித்த தமிழகத்தில் மருத்துவமனைகளும் பள்ளிக் கூடங்களும் மூடப்பட்ட நிலையில் டாஸ்மாக் விற்பனை நடத்திய வக்கிரம் தான் ஜெயா ஆட்சி. பாலியல் குற்றவாளியை கரண்டு கம்பத்தில் கட்டி வைத்து விளக்கமாத்தால் விளாசினால், ஊர் மக்கள் தர்ம அடி கொடுத்தால் யாராவது பெண்களிடம் வாலாட்டுவானா? அறிவுரை சொல்லி பொம்பள பொறுக்கியை திருத்த முடியாது. அது போல் எத்தனை தாய்மார்கள் தாலி அறுத்தாலும், எத்தனை குடும்பங்கள் அழிந்தாலும் சாராயத்தை விற்றே தீருவேன் என்பவர்களிடம் மனு கொடுத்து என்ன பயன்?

குடி போதையில் இருந்து நம் இளைஞர்களை மீட்காமல், டாஸ்மாக்கை மூடாமல் எந்த பிரச்சனையை யாரிடம் பேசி என்ன பயன்? குடி போதையோடு ஆணாதிக்க கொடுமையை சகித்துக் கொண்டு, தினம் தினம் செத்துப் பிழைக்கும், தாய்மார்கள் களத்தில் இறங்கினால் டாஸ்மாக்கை நிரந்தரமாக மூட முடியும். ஆயிரக்கணக்கில் பெண்கள் மேல் மருவத்தூருக்கும், வேளாங்கன்னி மாதா கோவிலுக்கும் கால் வலிக்க நடக்கிறார்கள். நம் குடும்பத்தை, நமது சமூகத்தை சீரழிக்கும் குடியின் பிடியிலிருந்து விடுவிக்க சிறைக்கு போனாலும் பரவாயில்லை என ஒரு கணம் நினைத்தால், டாஸ்மாக்கை மூடப் போராடுவது கடினமில்லை.

எந்தக் கட்சிக்கு ஓட்டுப் போட்டும் டாஸ்மாக்கை நிரந்தரமாக ஒழிக்க முடியாது. ஓட்டுப் போட்டு அவர்களிடம் அதிகாரத்தை கொடுத்து விட்டு, அப்புறம் மனுவை வைத்துக் கொண்டு கலக்டர் ஆபீசு வாசலில் எதற்காக காத்து நிற்க வேண்டும்? மனு கொடுக்கும் மூட நம்பிக்கையை விட்டொழிப்போம்.

இனி அஞ்சுவதற்கோ தயங்குவதற்கோ எதுவும் இல்லை. நீதி நம் பக்கம், மக்கள் நம் பக்கம்.

குடி கெடுக்கும் அரசிடம் கெஞ்சாதே!

தடுக்க வரும் போலீசுக்கு அஞ்சாதே!

மூடு கடையை எவன் வருவான் பார்ப்போம்!

நம் தெருவில் இனி டாஸ்மாக் கிடையாது!

இது தான் மக்கள் அதிகாரம்.

டாஸ்மாக்  தேர்தல் பகடைக் காயல்ல, தமிழகத்தை மீட்கும் போராட்டம். எதிர்கால தலைமுறைக்கானது. சாராயக் கடையை மூடுவதற்கு நடக்கும் மக்கள் போராட்டத்தில் அனைத்துக் கட்சிகளும் ஈடுபட்டால் 24 மணி நேரத்தில் டாஸ்மாக்கை இயங்க விடாமல் செய்ய முடியும். எதற்காக காத்திருக்க வேண்டும்? இத்தகைய போராட்டம் தான் கள்ளச் சாராயத்தையும் ஒழிக்கும். மக்களின் எரியும் பிரச்சனையாக உள்ள டாஸ்மாக் தான் முதன்மையானது அதை மூடாமல், யாரும் தேர்தல் அரசியல் பேச முடியாது என்ற நிலையை நாம் உருவாக்க வேண்டும். அதற்குத் தான் இந்த டாஸ்மாக் ஒழிப்பு மாநாடு.

சுயமரியாதை தமிழகத்திற்காக, தேசபக்தியோடு மக்களை நேசித்ததற்காக எண்ணற்றவர்கள் சிறைக் கொட்டடியில் வாடினார்கள், தூக்கில் தொங்கினார்கள். அவர்களின் தியாகம் நம்மைக் கேள்வி கேட்கிறது. அத்தகைய வீரம்செறிந்த தமிழகத்தை மீட்டெடுப்பதில் டாஸ்மாக் ஒழிப்புப் போராட்டம் முதன்மையானது. அந்த அடித்தளத்தில் அனைத்தையும் சாதிக முடியும்.

சாராய சாம்ராஜ்யத்துக்கு முடிவு கட்டுவோம்!

அனைவரும் திருச்சிக்கு வாங்க!

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

‘உணர்வு’ கும்பலிடம் வரலாற்றறிவை எதிர்பார்க்க முடியுமா?

Muhammad enters Mecca in December 629

விரைந்து வாருங்கள் முஸ்லீம்களே! கம்யூனிசம் நோக்கி .. பகுதி 8

உணர்வின் கற்பனை உரையாடல் தொடர் எட்டாம் பகுதியைப் படிக்க இங்கே சொடுக்குங்கள்.  8.1, 8.2

இத் தொடரின் கடந்த பகுதியில் இரண்டு அம்சங்களை பின்னர் பார்க்கலாம் என்று கூறி முடித்திருந்தேன். எனவே, ஒன்பதாவது பகுதியை பார்க்கும் முன் அவைகளை விளக்கி விடலாம்.

இஸ்லாம் பின்பற்ற எளிதானது மார்க்சியம் கடினமானது. இதை ‘உணர்வு’ கும்பல் எந்த அடிப்படையிலிருந்து கூறியிருக்கிறதோ அந்த அடிப்படையிலிருந்து இதை மறுக்க வேண்டும். இஸ்லாமும் குரானும் அனைவருக்கும் பொதுவானது. ஆனால் மார்க்சியமோ ஏழைகளுக்கு மட்டும் தான் பொருந்தும். அதுவும் ஏழைகளும் பின்பற்ற முடியாதபடி கடினமானது. இது தான் ‘உணர்வு’ கும்பல் கூறவரும் கருத்து.

அனைவருக்கும் பொதுவானது என்பதே ஒரு புரட்டல்தனமான கருத்து. ஒரு அடிமையும் சுதந்திரமானவனும் ஒருபோதும் சமமாக முடியாது என்று குரான் பல வசனங்களில் கூறுகிறது. சமகாலத்தில் வாழும் இரண்டு மனிதர்கள் சமமாக முடியாது எனும் போது, அதையும் குரானே கூறி விட்ட பிறகு அந்த குரான் அனைவருக்கும் பொதுவானதாக எப்படி இருக்க முடியும்? உலகில் வாழும் மனிதர்கள் பொருளாதாரம், சமூக மதிப்பு, உற்பத்தித் திறன் உள்ளிட்ட பல்வேறு அம்சங்களில் ஏற்றத் தாழ்வான நிலையில் இருந்து வந்து கொண்டிருக்கும் போது குரான் அனைவருக்கும் பொதுவானது என்றால் அதன் பொருள் நகைப்புக்கிடமானது. எப்படி எல்லாக் காலத்துக்கும் பொருத்தமான நூல் என்று ஒன்று இருக்க முடியாதோ, அதேபோல் எல்லோருக்கும் பொதுவான நூல் என்றும் எதுவும் இருக்க முடியாது. ஏனென்றால் காலம் மாறிக் கொண்டே இருக்கிறது அதேபோல் மனிதர்களும் ஒரே தன்மையில் இருப்பதில்லை. ஆகவே, எல்லோருக்கும் பொதுவான ஒரு நூல் என்று எதுவும் இருக்க முடியாது, குரான் உட்பட. இது இன்னும் எளிதாக விளங்க வேண்டும் என்றால் ஒரு எடுத்துக்காட்டை பார்க்கலாம். இஸ்லாம் பரவிக் கொண்டிருந்த அன்றைய அரேபிய கலாச்சாரங்களை எடுத்துக் கொண்டால் பாலைவன உட்பகுதிகளில் வாழ்ந்த பதவி இன மக்களுக்கு வழிப்பறி என்பது ஒரு தொழில். மக்காவைச் சுற்றி வாழ்ந்த பண்டமாற்று வணிகர்களுக்கு பதவிகளின் தொழில் ஒரு தொல்லையாக இருந்தது. இந்த இரண்டு தரப்பினருக்கும் பொதுவானதாக குரானில் ஏதாவது இருக்கிறதா? மாறாக திருட்டு குற்றம் என்று ஒருபுறம் கூறி தண்டனை கொடுத்தும், தன்னுடைய வழிப்பறியை ‘கனிமத்’ பொருட்கள் என்று மறுபுறம் நியாயப்படுத்தியும் நெருக்குதல் கொடுத்து அனைவரையும் ஏற்க வைத்தது. இதை அனைவருக்கும் பொதுவானது என்று கூற முடியுமா? புதிதாக தோன்றும் எந்த ஒரு நன்நெறியும் ஒரு சாராரை சார்ந்தும் அதற்கு மாறான மறு சாராரை நிர்பந்தம் செய்தும் ஏற்க வைக்கும். இது தான் வரலாறு, இதற்கு வெளியே அனைவருக்கும் பொது என்பது மதவாதிகளின் ஜல்லியடிப்பு என்பதன்றி வேறொன்றுமில்லை.

எந்த ஒரு மதத்தை பின்பற்றுவதையும் விட கம்யூனிசத்தை பின்பற்றுவது கடினமானது தான். இதில் மாற்றுக் கருத்து ஒன்றுமில்லை. ஆனால் எளிமையானதெல்லாம் சரியானதாக இருக்க வேண்டுமென்று எந்த அவசியமும் இல்லை. மதம் என்பது என்ன? சில வணக்க வழிமுறைகள், சில ஒழுங்குபடுத்தல்கள் அவ்வளவு தான். தனிமனித முறைமைகளைத் தாண்டி மதங்களில் என்ன இருக்கிறது? இஸ்லாத்தில் என்ன இருக்கிறது? கற்பனையான ஒரு மதத்தை பின்பற்றும் எந்த ஒரு மனிதனுக்கும் சமூகக் கடமைகள் என்று எதுவும் இல்லை. தனிமனிதனாக மதக் கடமைகளை நிறைவேற்றினால் சொர்க்கம் இல்லையென்றால் நரகம் அவ்வளவு தான். ஆனால் கம்யூனிசத்தை பின்பற்றுவது என்பது சமூகக் கடமைகளைக் கொண்டது. மக்களை ஒன்று திரட்டி நடப்பு உலகின் உற்பத்தி முறையை புரட்சிகரமான முறையில் மாற்றியமைத்து அதன் மூலம் இதுவரை சுரண்டப்பட்டு வந்த அனைவருக்கும் வாழ்வழிப்பதையும், சுரண்டிக் கொண்டிருந்த அனைவரையும் அவர்கள் செய்து கொண்டிருந்ததற்கான விளைவை அனுபவிப்பதற்கும் வழிவகை செய்வது. இதை ஒரு மதத்துடன் ஒப்பிடுவதே முறையற்றது.

‘உணர்வு’ கும்பல் இஸ்லாத்தை பின்பற்றுவது எளிதானது, கம்யூனிசத்தை பின்பற்றுவது கடினமானது என்கிறது. அவர்கள் எந்த அடிப்படையில் கூறினார்களோ தெரியாது. ஆனால் மேற்கண்ட அடிப்படையில் அது உண்மையானது தான். இஸ்லாத்தை பின்பற்றுவதை விட கம்யூனிசம் பின்பற்ற கடினமானது என்றாலும், கம்யூனிசத்தை தங்கள் வாழ்நெறியாகக் கொண்டு ஒழுகும் ஆயிரக் கணக்கானோரை காட்ட முடியும். அதற்கான போராட்டத்தில் உயிரையும் துச்சமெனக் கருதி மக்களுக்காக பாடுபடும் ஆயிரக் கணக்கானோரை காட்ட முடியும். இஸ்லாம் பின்பற்ற எளிதானது எனக் கூறும் ‘உணர்வு’ கும்பல் இஸ்லாத்தை முழுதாக பின்பற்றி வாழ்பவர் என்று உலகில் ஒற்றை ஒருவரையேனும் காட்ட முடியுமா? இவர்கள் விதந்து போற்றும் முகம்மதே முற்று முழுதாக பின்பற்றியவரில்லை. குரான் சில இடங்களில் முகம்மது சரியாக நடக்கவில்லை என்று கண்டித்திருக்கிறது. இந்த நிலையில் முழுதாக இஸ்லாத்தை பின்பற்றியவர்கள் யார்? ‘உணர்வு’ கும்பல் பதில் கூறுமா?

அடுத்து, கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கை எனும் நூலிலிருந்து ஒரு மேற்கோள் காட்டியிருக்கிறது ‘உணர்வு’ கும்பல். தனியொரு மனிதன் திருந்தினால் சமூகம் திருந்துமா? இது கேள்வி. இந்தக் கேள்விக்கு ‘உணர்வு’ கும்பல் அளிக்கும் பதில், ‘முகம்மது தனியொரு மனிதராக சக மனிதர்களிடம் அறிவுரை கூறி ஒவ்வொருவராக திருத்தி அதன் மூலம் அரபியாவையே திருத்தினார்’ என்பது. மார்க்ஸும் இதையே தான் கூறியிருக்கிறார் என்று – தனியொருவனை திருத்துவதன் மூலம் சமூகத்தை திருத்தி விடலாம் – அந்த பொருந்தாத, தவறான மேற்கோளை காட்டியிருக்கிறது ‘உணர்வு’ கும்பல். “தனியொருவர் பிறர் ஒருவரை சுரண்டுதல் எந்த அளவுக்கு ஒழிக்கப்படுகிறதோ, அதே அளவுக்கு ஒரு தேசம் பிரிதொன்றைச் சுரண்டுதலும் ஒழிக்கப்படும்” இதுதான் அந்த மேற்கோள். இதன் பொருளும், ‘உணர்வு’ கும்பல் சுட்டிக் காட்டும் பொருளும் ஒன்றா? மார்க்ஸிய நூல்களின் வாசிப்பனுபவம் உள்ள எவருக்கும் புரியும் ‘உணர்வு’ கும்பல் பொருந்தாத மேற்கோளைக் காட்டியிருக்கிறது என்று. அதன் பொருள் என்னவென்று பார்க்கலாம். அந்த வாக்கியத்துடன் இணைதிருக்கும் இன்னொரு வாக்கியத்தையும் சேர்த்து படித்துப் பார்த்தால் அதன் பொருளை விளங்குவதற்கு ஏதுவாக இருக்கும்.

“தனியொருவர் பிறர் ஒருவரை சுரண்டுதல் எந்த அளவுக்கு ஒழிக்கப்படுகிறதோ, அதே அளவுக்கு ஒரு தேசம் பிரிதொன்றைச் சுரண்டுதலும் ஒழிக்கப்படும். தேசத்தினுள் வர்க்கங்களுக்கிடையிலான பகைநிலை எந்த அளவுக்கு மறைகிறதோ, அதே அளவுக்கு தேசங்களுக்கிடையேயான பகைமையும் இல்லாதொழியும்”

மனிதர்கள் ஒருவருக்கொருவர் சுரண்டுவது இல்லாதொழியும் போது ஒரு நாடு இன்னொரு நாட்டை சுரண்டுவது இல்லாது ஒழியும். அதாவது இரண்டு நாடுகள் இருக்கின்றன என்று கொண்டால் இரண்டு நாடுகளிலும் உள்ள மக்கள் ஒருவரை ஒருவர் சுரண்டுவது ஒழிந்து விட்டால் அந்த இரண்டு நாடுகளும் ஒன்றை ஒன்று சுரண்டிக் கொள்ளுமா? அதேபோல அந்த இரண்டு நாடுகளும் உள்ள பகை வர்க்கங்கள் அதாவது ஏழை பணக்காரன் எனும் முரண்பாடு மறைந்து விட்டால் தெளிவாய்ச் சொன்னால் உற்பத்தியும் பகிர்வும் சமூகமயமாகி விட்டால் அந்த இரண்டு நாடுகளுக்கு இடையில் பகைமை கொள்வதற்கான காரணிகள் இல்லாமல் போகும். இது தான் அதன் பொருள். இந்த மேற்கோளில் சுரண்டல் ஒழிக்கப்பட வேண்டும் என்பது வருகிறதே தவிர அந்த சுரண்டல் எந்த வழிகளில் ஒழிக்கப்பட வேண்டும் என்பது இடம்பெறவில்லை. ஆனால், ‘உணர்வு’ கும்பல் சுட்டிக் காட்டுவதோ எந்த வழியில் சமூக மாற்றம் நடைபெற வேண்டும் என்பதை. ஒவ்வொருவராக திருத்தி சமூக மாற்றம் முகம்மதால் நிகழ்த்தப்பட்டது என்று கூறிவிட்டு அதற்கு இசைவாக மார்க்ஸும் இவ்வாறு தான் கூறியிருக்கிறார் என்று அந்த மேற்கோளைக் காட்டுகிறார்கள். எவ்வளவு அயோக்கியத்தனம் இது.

ஒவ்வொருவராக திருத்தி சமூக மாற்றம் ஏற்படச் செய்வது சாத்தியமா? முகம்மது அப்படித்தான் சமூகத்தை மாற்றினாரா? என்பதைப் பார்ப்போம். மார்க்சியம் சமூக மாற்றம் மேலுருந்து கீழாக நடைபெற வேண்டும் கீழுருந்து மேலாக நடைபெற முடியாது என்கிறது. ஒரு சமூகத்தின் கலாச்சாரம், பழக்கவழக்கங்கள், சிந்தனை முறை, உறவு, சட்டங்கள், கோட்பாடுகள் என அனைத்தும் உற்பத்தி முறையை சார்ந்து தான் இயங்கும். ஒரு சமூகத்தின் உற்பத்தி முறை மாறும் போது இதற்கு இசைவாக மேற்கண்ட அனைத்தும் மாறும். இதற்கு மாறாக தனியொருவராக மாறி சமூகத்தை மாற்ற முடியாது. ஏனென்றால் உற்பத்தி தனியொரு மனிதனின் கையில் இல்லை, சமூகத்தின் கைகளில் இருக்கிறது. சமூகத்தின் உற்பத்தியை பல்வேறு வடிவங்களில் தனியொரு மனிதன் அபகரித்துக் கொள்வது தான் சுரண்டல். அப்படி சுரண்டிக் கொழுக்கும் மனிதர்களை மாற்றி உற்பத்தியின் பலன்களை சமூகத்துக்கு திருப்பிவிட முடியாது. ஆண்டவன் பேரைச் சொன்னாலும் ஆட்டுக் குட்டியின் பேரைச் சொன்னாலும் எந்த ஒரு மனிதனும் சமூக உற்பத்தியை சொந்தமாக அபகரிப்பதை விட்டுக் கொடுக்க மாட்டான். [தன்னிடமுள்ள ஒரு பொருளை அல்லது ஒரு சொத்தை பிறருக்கு தானமாக கொடுப்பது என்பது வேறு, சமூக உற்பத்தியை தன் சொத்தாக அபகரிப்பதை விட்டுக் கொடுப்பது என்பது வேறு] அதை பலவந்தமாகத் தான் செய்ய முடியும். அந்த பலவந்தத்தை தனியொரு மனிதன் செய்துவிட முடியாது. அதனால் தான் மார்க்சியம் புரட்சியின் வழியாக பாட்டாளி வர்க்கம் அதிகாரத்தை கைப்பற்றி உற்பத்தி கருவிகளை பொதுவுடமைப்படுத்துவதன் மூலம் உற்பத்தி முறையில் மாற்றத்தை செய்ய வேண்டும் என்கிறது.

இது போன்ற சமூக மாற்றத்தை முகம்மது ஏற்படுத்தினாரா? இல்லை, முகம்மது செய்ததெல்லாம் அன்றைய ஆண்டான் அடிமைச் சமூகத்தில் சில சீர்திருத்தங்களைச் செய்ததும் வணிகர்களின் பிரதிநிதியாக இருந்து இல்லாதிருந்த அரசை ஏற்படுத்தியதும் தான். இதையும் அவர் ஓவ்வொருவராகச் சென்று பேசி மனம் மாற்றி செய்யவில்லை, செய்ய முடியவில்லை. அதற்கு ஆதாரம் மக்கா. மக்காவில் மூன்று ஆண்டுகளாக முயற்சி செய்தும் ஒன்றும் நடக்காதாதால் அவர் மக்காவை விட்டு ஓடிப் போனார். அப்படி ஓடிப் போனதே ஒவ்வொருவராக மனம் மாற்றி ஒன்றும் செய்ய முடியாது என்பதற்கான ஆதாரம். மக்காவில் மூன்று ஆண்டுகளாக ஒன்றும் செய்ய முடியாத முகம்மது மதீனா சென்றதும் யாரையும் பேசி மனம் மாற்றாமலேயே அரசராகி விட்டாரே அது எப்படி? ‘உணர்வு’ கும்பலால் பதில் சொல்ல முடியுமா? பொய்களுக்கு மேல் பொய்களாக அடுக்கி வைத்தால் அதன் பெயர் தான் இஸ்லாம். ஒன்றும் செய்ய முடியாமல் முகம்மது ஓடிப் போனதை கொலை செய்யப் பார்த்தார்கள், கொடுமைப் படுத்தினார்கள் அதனால் தான் ஓடிப் போனார் என்று திருப்பிப் போட்டார்கள். ‘உணர்வு’ கும்பலோ அதற்கும் மேலே சென்று ஒவ்வொருவராக மனம் மாற்றி சமூகத்தை திருத்தினார் என்று ஒரே போடாக போடுகிறார்கள். இதற்கு மார்க்ஸை வேறு துணைக்கு அழைக்கிறார்கள்.

முகம்மது மதீனாவில் உடனடியாக எப்படி ஆட்சியதிகாரம் பெற முடிந்தது? மதீனாவில் அவ்ஸ், கஸ்ரஜ் எனும் இரண்டு குலத்தவர்கள் இருந்தார்கள். அரபுகளான இவர்களே பெரும்பான்மையாக இருந்தாலும் அங்கு சிறுபான்மையினராக இருந்த யூதர்களின் ஆதிக்கமே மிகுந்திருந்தது. ஏனென்றால் அவ்ஸ், கஸ்ரஜ் இனத்தவர்களிடையே நீண்ட காலமாக நடைபெற்று வந்த மோதல்கள். நீண்ட கால மோதலால் இரு குலத்தவருமே களைத்திருந்தனர். அதே நேரம் தங்களின் ஆதிக்கத்திற்காக இருவருக்குமிடையே பகைமையை யூதர்கள் மூட்டி வந்தனர். மட்டுமல்லாது தங்களிடையே கடவுளின் தூதர் ஒருவர் தோன்றி உங்களை வெளியேற்றி விட்டு மதீனாவை எங்களுக்கு சொந்தமாக்குவார் என்றும் யூதர்கள் அரபுக்களிடம் கூறி வந்தனர். இந்த நிலையில் தான் முகம்மது தன்னை கடவுளின் தூதர் என்று கூறிக் கொண்டிருந்தது அவர்களை எட்டுகிறது. இதனால் யூதர்களை முந்திக் கொண்டு முகம்மதை அனுகுகிறார்கள். அதுமட்டுமன்றி முகம்மதுவுக்கும் கஸ்ரஜ் குலத்தினருக்குமிடையே உறவு உண்டு. முகம்மதின் பாட்டனார் அப்துல் முத்தலிபின் தந்தை ஹாஷிம் கஸ்ரஜ் குலத்திலேயே திருமணம் செய்திருந்தார். முகம்மதின் தந்தை அப்துல்லா ஒரு வியாபாரப் பயணத்தில் வழியில் மதீனா அருகே நோய் வாய்ப்பட்டு மரணமடைந்து விட யாத்ரிபின் கஸ்ரஜ் குலத்தினிடையே தான் அவர் உடல் அடக்கம் செய்யப்பட்டிருந்தது. இந்த அடிப்படையில் அவ்ஸ், கஸ்ரஜ் குலத்தினரிடையே ஒற்றுமையையும், யூதர்களை ஒடுக்குவதற்கும் ஒரு பொதுவான தலைமையை தேடிக் கொண்டிருந்த அவர்களுக்கு முகம்மது பொருத்தமானவராக தெரிந்தார். இது தான் முகம்மது மதீனா சென்றதும் ஆட்சியதிகாரம் பெற முடிந்ததுமான ரகசியம்.

அபூதல்ஹா என்பவர் தன்னுடைய தோட்டத்தை முகம்மது ஒரு வசனம் கூறியதும் அப்படியே விட்டுக் கொடுத்தார் என்று புழகமடைகிறது ‘உணர்வு’ கும்பல். அபூதல்ஹா மட்டுமல்ல, முகம்மதுவும் அவரது சீடர்கள் சிலரும் மக்காவை விட்டு மதீனா வந்ததும் மதீனாவசிகள் பலர் தங்களின் நிலங்களை, வீடுகளை மக்காவாசிகளுக்கு பகிர்ந்து கொடுத்தார்கள். மட்டுமல்லாது தங்களின் மனைவிகளைக் கூட விவாகரத்து செய்து மக்காவாசிகளுக்கு திருமணம் செய்து வைத்தார்கள். இப்படி மனைவிகளை பகிர்ந்து கொடுங்கள் என்று முகம்மது வசனம் எதையும் இறக்காத போதிலும் மதீனாவாசிகள் கொடுத்தார்களே, அது எப்படி? பதில் கூற முடியுமா ‘உணர்வு’ கும்பலால்? தங்களின் நீண்ட நாள் பிரச்சனைக்கு தீர்வு கிடைக்கப் போகிறது எனும் நம்பிக்கையல்லாது அவர்களுக்கு வேறு என்ன அதிசயம் இருந்தது குரானில்? திறனிருந்தால் ‘உணர்வு’ கும்பல் பதில் கூறிப் பார்க்கட்டும்.

மதீனாவை முகம்மது பேசிப்பேசியே[!] ஆட்சியை ஏற்படுத்தியது ஒரு பக்கம் என்றால் மக்காவில் தன் ஆட்சியை எப்படி விரிவு படுத்தினார்? முதலில் மூன்று ஆண்டுகள் முகம்மதாக பேசி சமூக மாற்றத்தை ஏற்படுத்த முடியாமல் மதீனா போனவர், மீண்டும் மன்னர் முகம்மதாக வந்து பேசி மக்காவாசிகளின் மனதை மாற்றினாரா? போரில் வெற்றி கொண்டு மக்காவைப் பிடிக்கிறார். பிடித்தவுடன் அவரின் முதல் ஆணை என்ன தெரியுமா? காஅபா ஆலயத்துக்குள் இனி முஸ்லீம்களைத் தவிர வேறு யாரும் நுழையக் கூடாது என்று ஆணையிட்டது தான். அதன் பிறகு திடீரென அனைவரும் முஸ்லீம்களாக மாறி விட்டார்கள். [முஸ்லிம் 2587] மூன்று ஆண்டுகள் பேசிப்பேசி முடியாமல் தோல்வி கண்ட முகம்மது ஒரே நாளில் அனைவரையும் எப்படி முஸ்லீமாக மாற்றினார்? அப்படி என்ன பேசி மாற்றினார்? ‘உணர்வு’ கும்பலால் பதில் கூற முடியுமா? அவர்களால் பதில் சொல்ல முடியாது என்பது ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும், முகம்மது அவர்களை கட்டாய மதமாற்றம் செய்தார் என்பது இன்னொரு புறம் இருக்கட்டும். முகம்மது நிகழ்த்திய சமூக மாற்றம் ‘உணர்வு’ கும்பல் கூறும் முறையில் நிகழ்ந்திருக்கிறதா? அல்லது மார்க்ஸ் கூறியவாறு மேலிருந்து கீழாக அதாவது அதிகாரத்திலிருந்து மக்களுக்கு எனும் வழியாக நிகழ்ந்திருக்கிறதா? ‘உணர்வு’ கும்பல் சிந்திக்காது. அறிவு நேர்மையுள்ள முஸ்லீம்கள் சிந்திப்பார்களா?

இதில் ‘உணர்வு’ கும்பல் இன்னொரு எள்ளலையும் செய்திருக்கிறது. மார்க்சியர்கள் கம்யூனிசத்தை மக்களிடம் கொண்டு செல்ல இரகசியமாக திட்டம் தீட்டி செயல்படுகிறார்களாம். பொதுமக்கள் முன்னிலையில் அல்லது திரையரங்குகள், கடற்கரை, பூங்காக்கள் மாதிரி பொது இடங்களில் போவோர் வருவோரை எல்லாம் கூட்டி வைத்துத்தான் டி.என்.டி.ஜே தங்களின் திட்டங்களை தீட்டிக் கொள்கிறார்கள் என்று நம்பிக் கொள்வோம். ஆனால் முகம்மது இரகசியமாகத் தான் திட்டங்களை தீட்டியிருக்கிறார். ‘உணர்வு’ கும்பலுக்கு அது தெரியாது என்றால் ஆதாரங்களை தருகிறோம். போகட்டும், முகம்மதுவுக்கு இருந்த எதிர்ப்பெல்லாம் தனிமனித, குழுக்களின் எதிர்ப்பு தான். ஆனால் இன்று மார்க்ஸியர்களுக்கு இருக்கும் எதிர்ப்பு அதிகார பலம், ஊடக பலம், நாடு தழுவிய வலைப் பின்னல் நிர்வாக பலம், இராணுவ பலம், பொருளாதார பலம் என மிக பலம் பொருந்திய அரசு எனும் எதிரியுன் மோதிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அதற்கு இரகசிய திட்டம் தீட்டல் அவசியம் தான். இதெல்லாம் வரலாற்றறிவு உள்ளவர்களுக்குத் தெரிந்திருக்கும். மதம் பிடித்த கும்பல்களிடம் அதை எதிர்பார்க்க முடியுமா?

இத்தொடரின் முந்திய பகுதிகள்:

1. கற்பனை உரையாடலல்ல, காத்திரமான சொல்லாடல்

2. கருத்து பயங்கரவாதம் செய்யும் டி.என்.டி.ஜே

3.  பதில்சொல்ல முடியாத டி.என்.டி.ஜே

4. வளைகுடாவில் வேலை செய்யும் முஸ்லீம்கள்

5. எதிலும் மேலோட்டமாக இருப்பதே மதவாதம்

6. துரோகி முகம்மதா மார்க்ஸா டி.என்.டி.ஜே பதில் சொல்லுமா?

7.  ‘உணர்வு’ கும்பலின் தரம் பொய்களும் அறியாமையும் தான்

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

சட்டமும் நீதிமன்றங்களும் புனிதமானவைகளா?

Arbitration-l

ஏழு மாவட்ட விவசாயிகளும் தங்கள் எதிர்ப்புக் குரலை தொடர்ச்சியாக பதிவு செய்திருந்தும் கெயில் நிறுவனம் விவசாய நிலத்தில் குழாய் பதிப்பது தொடர்பான வழக்கில் நேற்று நீதிமன்றம் தமிழக அரசின் மனுவை தள்ளுபடி செய்து குழாய் பதிக்கும் வேலைகளுக்கு அனுமதியளித்து உத்தரவிட்டிருக்கிறது. தமிழகத்தின் வழக்குறைஞர் ஏன் நீதிமன்றத்துக்கு செல்லவில்லை? நீதிபதிகள் எந்த அடிப்படையில் அனுமதி வழங்கினார்கள்? போன்றவைகள் ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும். அரசின் திட்டம் மக்களை பாதிக்கிறது எனவே, அதை தடுக்க வேண்டும் என நீதிமன்றங்களின் கதவைத் தட்டினால், அது அரசின் கொள்கை முடிவுகளில் தலையிட முடியாது என தட்டிக்கழிக்கிறது. இதுவே ஒரு நிறுவனத்தின் திட்டத்தை எதிர்த்து அரசு (ஏதேதோ காரணங்களுக்காக) வழக்காடினால் அரசின் கொள்கை முடிவை இடக்கையால் ஒதுக்கித் தள்ளிவிட்டு நிறுவனத்துக்கு அனுமதியளிக்கிறது. இதற்கு ஓராயிரம் தீர்ப்புகளை எடுத்துக்காட்டுகளாக தரலாம். என்றால் சட்டங்களும், நீதிமன்றங்களும் எதற்காக, யாருக்காக ஏற்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றன? மக்கள் பாதிப்படையாமல் தடுப்பதற்காகவா? மக்களுக்கு பாதிப்பு ஏற்படுத்துவோரை பாதுகாக்கவா?

சட்டங்கள், நீதி முறைமை குறித்து தெளிய வேண்டுமென்றால் அரசு பற்றிய புரிதலிலிருந்து தான் தொடங்க முடியும். தற்போது நடைமுறையிலிருக்கும் அரசுமுறை ஜனநாயக அரசு எனப்படுகிறது. ஆனால் அது முதலாளித்துவ ஜனநாயக அரசுகள் என்பதே சரியானது. அரசுகள் அவை எந்த வடிவத்தில் இருந்தாலும் – முதலாளித்துவ ஜனநாயக அரசாக இருந்தாலும் குடியரசாக இருந்தாலும் முடியரசாக இருந்தாலும் – அது அனைத்து மக்களுக்கும் பொதுவானதல்ல. அரசு எந்த வர்க்கத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறதோ அந்த வர்க்கத்துக்கு மட்டுமே சாதகமாக இருக்கும். அரசு எப்படி இருக்கிறதோ அந்தப்படியே அது உருவாக்கும் சட்டங்களும் இருக்கும். ஆனால் எப்போதுமே அரசு தன் சட்டங்களை அனைவருக்கும் பொதுவானது என நம்ப வைப்பதிலேயே தன் வெற்றியை சம்பதித்துக் கொண்டு வருகிறது. இப்போது நம்முன் இருக்கும் கேள்வியே கெயில் போன்ற தீர்ப்புகளில் நீதிமன்றங்கள் ‘நாங்கள் நிறுவங்களுக்கு சாதகமாகத்தான் இருப்போம்’ என்று வெட்டவெளிச்சமாக கூறிவரும் பொழுது, நீதிமன்றங்களின் அரசுகளின் இரட்டை வேடத்தை நாம் ஏன் நம்ப வேண்டும்? என்பதே.

இந்தியா என்பது இப்போதுக்கு முன் எப்போதும் ஒரே நாடாக இருந்ததில்லை. பலநூறு சிற்றரசுகளாக இருந்த பகுதியை முகலாயர்கள் ஒருங்கிணைத்தார்கள். அதன்பின் ஆங்கிலேயர்கள் வந்தார்கள். அவர்களை அடியொற்றி இன்றைய அரசு இருக்கிறது. இந்தக் காலங்களிலெல்லாம் ஒரே சட்ட முறைமைகளா இருந்து வந்தது? மாறும் காலங்களுக்கு ஏற்ப மாறித்தான் ஆக வேண்டும். ஆனால் அந்த மாற்றங்களுக்கான அடிப்படை என்ன? மக்கள் பொருட்படுத்த தேவையில்லாத கிள்ளுக் கீரைகள் என்றால், நாடு என்பது என்ன? அந்த நாட்டில் வாழும் மக்களா? இல்லை நிலப் பரப்புகளுக்கு உட்பட்ட மண்ணா? மக்களை பொருட்படுத்தாத சட்டங்களை, அரசுகளை அந்த மக்கள் என்ன செய்ய வேண்டும்?

அண்மையில் நண்பர் ஒருவரிடம் பேசிக் கொண்டிருந்த போது வித்தியாசமான ஒரு கருத்தைக் கூறினார். “சட்டங்கள் மக்களுக்கு எதிராக ஆக்கப்பட்டிருக்கின்றன. ஆனால் அதற்காக சட்டங்களை மீறுவது இந்திய அரசியல் சாசனத்தை வகுத்த அம்பேத்காருக்கு செய்யும் அவமரியாதை இல்லையா?” இது அறியாமை மட்டுமல்ல, என்ன காரணத்துக்காக அம்பேத்கார் பயன்படுத்தப்பட்டாரோ அதில் சிக்கிக் கொண்டிருக்கும் மடமையும் கூட. இந்திய அரசியல் சாசனத்தை யாத்த அம்பேத்கார் தான் ‘இதை எரிக்கும் முதல் ஆளாகவும் நானே இருப்பேன்’ என்று கூறியிருக்கிறார். இரட்டை வாக்குரிமையை கொண்டு வந்து விட வேண்டும் என அவர் பட்டபாட்டையும், காந்தியால் அவர் அவமானகரமாக தோற்கடிக்கப்பட்டதையும் எவ்வளவு எளிதாக மறந்துவிட முடியுமா?

இந்தியாவின் பெரும்பான்மை மக்கள் ஒடுக்கப்பட்டவர்கள். இந்திய அரசியல் சாசனத்தை வகுக்க பார்ப்பனர்கள் கோலோச்சியிருந்த அவையில் அம்பேத்கார் தேரிந்தெடுக்கப்பட்டதற்கு அவருடைய மேதமை மட்டுமே காரணமாக இருந்திருக்க முடியுமா? இது ஒரு பக்கம் என்றால், இந்திய அரசியல் சாசனத்தை அம்பேத்கார் வகுத்தார் என்பதே ஒரு பொன்மாற்று(பம்மாத்து) தான். இவைகளையெல்லாம் அறியாதவரல்ல அம்பேத்கார். ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கு இதன் மூலம் சரியான திசைவழியை ஏற்படுத்திவிட வேண்டும் என்பதே அவரின் முயற்சியாக இருந்தது.

இந்திய அரசியல் சாசனம் வகுக்கப்பட வேண்டும் என முதலில் எம்.என்.ராய் தன் இந்தியன் பேட்ரியாட் எனும் நூலில் 1927 ல் வெளிப்படுத்தினார். இதை காங்கிரசும் ஏற்றுக் கொண்டது. 1945ல் தான் இந்திய அரசியல் சாசனத்தை வகுப்பதற்காக ஒரு நிர்ணயசபை ஏற்படுத்தப்படுகிறது. பிரிட்டிஷ் இந்தியாவிலிருந்து 296 உறுப்பினர்களையும், பிற சிற்றரசுகளிலிருந்து 93 உறுப்பினர்களையும் கொண்டு இந்திய அரசியல் நிர்ணயசபை என்ற பெயரில் உருவாக்கப்பட்டது. இந்த நிர்ணய சபை அரசியல் சாசனத்துக்கான வழிமுறைகளை உருவாக்க 22 குழுக்களை ஏற்படுத்தியது.

கண்காணிப்பு குழு

கொடிக்குழு

மத்திய அரசின் அதிகாரம் குறித்த குழு

மாகாண அரசியலமைப்பு குழு

ஆவணக்குழு

நிதி மற்றும் அரசு அலுவலர்கள் குழு

நடைமுறைக் குழு

மொழிபெயர்ப்புக் குழு

அலுவல்குழு

அரசியல் அமைப்புக்கென 12 குழுக்கள்

வரைவுக் குழு

இவை தான் அந்த 22 குழுக்கள். இந்த 22 குழுக்களில் வரைவுக் குழுவுக்கு மட்டும் தான் அம்பேத்கார் தலைவராக இருந்தார். அம்பேத்காரையும் முகம்மது சாதுல்லா போன்ற ஒன்றிரண்டு இஸ்லாமியர்களையும் தவிர இந்த 22 குழுக்களிலும் நிறைந்திருந்தது பார்ப்பன, பனியாக்கள் தான்.

அம்பேத்கார் தலைமையிலான வரைவுக் குழுவின் பணி, ஏனைய குழுக்கள் இங்கிலாந்து, பிரிட்டீஷ் இந்தியா, ஐரோப்பிய நாடுகள் போன்ற பல நாடுகளின் சட்டங்களிலிருந்து தொகுத்துத் தருவதை ஆராய்ந்து இந்தியாவுக்கு ஏற்ப திருத்தியமைத்து நடைமுறைப்படுத்துவதற்கு சிக்கலில்லாமல் வகுத்துத் தருவது தான். இதில் அம்பேத்கார் கொண்டுவர நினைத்த எதையும் அவ்வளவு எளிதில் கொண்டுவர முடிந்ததில்லை என்பது வரலாறாக இருக்கிறது.

இன்றுவரை அந்த பார்ப்பன பனியாக்களின் மேலாதிக்கம் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கிறது. கூடுதலாக இன்று அரசு இயந்திரம் முழுமையும் பார்ப்பன மயமாகி இருக்கிறது. தாராளமயமும் பார்பனியமும் ஒன்றிணைந்து செல்கிறது. பாராளுமன்றத்தின் ஒப்புதல் இல்லாமல் பதினைந்து முக்கிய துறைகளில் தாராள அன்னிய நேரடி முதலீட்டுக்கு அனுமதி வழங்கப்படுகிறது என்றால் அது மக்களுக்கு தெரியாதபடி பார்ப்பனியம் மாட்டுக் கறியை பிரச்சனையாக்கி அத்லக்களை கொல்கிறது.

கடந்த இருபது ஆண்டுகளில் மூன்று லட்சம் விவசாயிகள் தற்கொலை செய்து மாண்டிருக்கிறார்கள். இதுவே செய்தியாக கடந்து போகுமளவுக்கு மக்களை பழக்கியிருக்கிறார்கள் என்றால் கெயில் குழாய் பதிப்பதால் பாதிக்கப்படும் விவசாயிகள் குறித்து யாருக்கு என்ன கவலை இருக்கும்? எப்போதும் இளம் பெண்களுடனே இருக்கும் சாராயப் பொறுக்கி மல்லையாவுக்கு பல்லாயிரம் கோடி கடனை தள்ளுபடி செய்வதை விவாதிக்காமல் ஏழைகளுக்கு ஒப்புக்கு கொடுக்கப்படும் மானியங்களால் இந்தியப் பொருளாதாரம் வீழ்வதாக விவாதிக்கும் நிலை ஏற்பட்டதன் பின்னணி இதே பார்பனியத்தின் கைகளில் ஊடகங்கள் இருப்பது தானே.

எல்லாத் துறைகளிலும் ஊடுருவி இருக்கும் பார்ப்பனியம் நீதித்துறையில் இன்னும் தீவிரமாக களமிறங்கி இருக்கிறது. எதிர்ப்புக் குரலே இல்லாமல் செய்துவிடும் எத்தனிப்புகளோடு அது தீவிரம் காட்டி நிற்கிறது. நீதித்துறை ஊழலை எதிர்த்து பேரணி நடத்திய வழக்குறைஞர்களை தொழில் செய்ய விடாமல் பழி வாங்கியிருக்கிறது. அதுவும், நீதித்துறை ஏற்றுக் கொண்டிருக்கும் விழுமியங்கள் எல்லாவற்றையும் தூக்கிக் கடாசி விட்டு அப்பட்டமாய் அம்மணமாகி நிற்கிறது. காலியாக இருக்கும் நீதிபதி பணியிடங்களை ஆர்.எஸ்.எஸ் அம்பிகளைக் கொண்டு நிரப்புவதற்காக எந்த எல்லைக்கும் செல்ல தயாராகி நிற்கிறது.

லாலுவையும், பாதலையும் தண்டித்து தன்னுடைய இருப்பை காட்டிக் கொள்ளும் நீதிமன்றம் பாசிச ஜெயாவின் காலடியில் வீழ்ந்து கிடக்கிறது. நர வேட்டை ஆடினாலும் மோடி, அமித்ஷா வை மயிலிறகால் வருடும் நீதிமன்றம் கூட்டு மனசாட்சிக்காக குற்றமே செய்யாத அப்சல்குரு களை கொன்று போடுகிறது. நிர்பயாக்களுக்காக நீலிக்கண்ணீர் வடித்த அதே வேளையில் பெண்களை குத்தாட்டம் ஆடவிட்டு தங்கள் வக்கிரங்களை தணித்துக் கொள்கிறார்கள் நீ.. .. ..திபதிகள்.

இப்படி எல்லா திசைகளிலும் மக்களுக்கு எதிராக இரக்கமில்லாமல் செயலாற்றும் நீதி மன்றங்களையும் சட்டங்களையும் அரசையும் இல்லாத புனிதம் சொல்லி இன்னமும் தாங்கிப் பிடித்துக் கொண்டிருக்க வேண்டுமா? அல்லது தூக்கி வீசிவிட்டு மக்கள் தங்கள் அதிகாரத்தை கையிலெடுக்க வேண்டுமா?

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

 

%d bloggers like this: