எத்தனை நாள் தான் சகிப்பது நீதித்துறையின் அயோக்கியத்தனத்தை?

peoples-power-trichy-rally-03-300x200

அப்சல் குருவுக்கு மரண தண்டனை விதித்து தீர்ப்பெழுதிய நீதிபதி(!)கள், குற்றம் நீரூபிக்கபடவில்லை என்றாலும் இந்திய கூட்டு மனசாட்சியை திருப்திப்படுத்த மரண தண்டனை விதிக்கிறோம் என்றார்கள்.

சுவாதி கொலை செய்யப்பட்ட வழக்கில், 90 நாட்களை நெருங்கியும் குற்றப்பத்திரிக்கை தாக்கல் செய்ய முடியாதிருந்த நிலையில், இன்னும் ஓரிரு நாட்களில் பிணை கிடைத்துவிடும் என்ற நிலையில், ராம்குமார் தற்கொலை செய்து கொண்டார் என்றது சிறைத்துறை.

இந்த இரண்டு நிகழ்வுகளிலும் வெளிப்படும் கிடக்கை என்னவென்றால், அப்சல் குரு வழக்கைப் பொருத்தவரை தண்டனை கொடுப்பது என தீர்மானித்து விட்டால் குற்றத்தின் தன்மையோ, சட்டவிதிகளோ எங்களுக்கு ஒரு பொருட்டே அல்ல. எந்த எல்லைக்கும் நாங்கள் செல்வோம், எங்களை யாரும் கேள்வி கேட்க முடியாது எனும் திமிர்த்தனம். ராம்குமார் படுகொலையைப் பொருத்தவரை எங்களை காத்துக் கொள்ள, மறைத்துக் கொள்ள வேண்டுமென்றால் எவ்வளவு கேவலமான பொய்களையும் அவிழ்த்து விடுவோம். நம்புவதைத் தவிர உங்களுக்கு வேறு வழியில்லை. எங்களின் அதிகாரத்தை எவரும் எதுவும் செய்து விட முடியாது எனும் இறுமாப்பு.

இந்த திமிர்த்தனத்தையும், இறுமாப்பையும் இன்னும் அதிக தீவிரத்துடன் அதிகாரவர்க்கத்தின் அடுக்குகள் அண்மையில் மீண்டும் ஒருமுறை வெளிக்காட்டியிருக்கிறது. வழக்குறைஞர்களுக்கு விதிக்கப்பட்டிருக்கும் வாழ்நாள் தடை. ஆனால், முந்தியவைகளுக்கு ஏற்பட்ட அதிர்வலைகள் வழக்குறைஞர்கள் மீதான இந்த அடாவடிக்கு எதிராக பரவலாக எழவில்லை.

நீதிபதிகளுக்கு எதிராக முழக்கமிட்டார்கள் என்ற குற்றச்சாட்டுக்குத் தான் மில்ட்டன், பார்த்தசாரதி ஆகியோருக்கு வாழ்நாள் முழுவதும் வழக்குறைஞர்களாக பணியாற்ற முடியாதவாறு தடையும், மகேந்திரனுக்கு 3 ஆண்டுகள் தடையும் விதிக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஏற்கனவே, மதுரை வழக்குறைஞர்கள் 5 பேருக்கு வாழ்நாள் தடையும், 8 பேருக்கு 3 ஆண்டுகள் தடையும் விதிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

முழக்கமிட்டதற்கு தான் வாழ்நாள் தடையா? என குழப்பம் ஏற்படலாம். இதன் பின்னிருக்கும் வன்மம் புரிய வேண்டுமென்றால் நிகழ்தவைகளை தொகுத்துப் பார்க்க வேண்டும்.

1. குடித்துவிட்டு வந்து அடாவடி செய்யும், கட்டப்பஞ்சாயத்து செய்யும், அறியாமையைப் பயன்படுத்தி பணம் பறிக்கும், சாதகமான தீர்ப்புக்காக பணம் வசூலித்துக் கொடுக்கும் தரகர்களாக, மிரட்டுபவர்களாக இருக்கும் வழக்குறைஞர்கள் எந்தப் பிரச்சனையும் இன்றி பணிபுரிந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.

2. ஊழல் முறைகேடுகளில் ஈடுபட்டும், பாலியல் ரீதியான முறைகேடுகளில் ஈடுபட்டும், மக்களைப் பற்றிய கவலை கொஞ்சமும் இன்றி கார்ப்பரேட்டுகளுடன் கைகோர்த்துக் கொண்டும், அவமதிப்பு என்பதை வைத்துக் கொண்டு மக்களை நாங்கள் மேலானவர்கள் என்பதாக செயல்பட்டுக் கொண்டும் இருக்கும் நீதிமான்கள் நிறைந்திருக்கிறார்கள்.

3. இந்தியாவில் வேறெந்த மாநிலங்களிலும் இல்லாத அளவுக்கு தமிழகத்தில் மக்கள் பிரச்சனைகளுக்கு குரல் கொடுக்கும், மக்களோடு சேர்ந்து போராடும் வழக்குறைஞர்கள் அதிகம். பல போராட்டங்களில் முதல் குரல் வழக்குறைஞர்களிடமிருந்தே வந்திருக்கிறது. இந்த மூன்று யதார்த்தங்களையும் மனதில் கொண்டு நிகழ்ந்தவைகளை தொகுத்துப் பார்க்க வேண்டும்.

2015 ஜூலை 1 முதல் தலைக்கவசம் அவசியம் என நீதிபதி கிருபாகரன் உத்தரவிடுகிறார்.

காவிரி, முல்லைப்பெரியாறு, ஈழம், உரிமையியல்குற்றவியல் சட்ட திருத்தங்கள், காவல் துறை அராஜகங்கள் என மக்களை பாதிக்கும் அனைத்துப் பிரச்சனைகளுக்கும் எதிராக குரல் கொடுக்கும் வழக்குறைஞர்கள், இந்த கட்டாய தலைக்கவச உத்தரவையும் எதிர்த்து டாஸ்மாக் அரசின் விருப்பம், தலைக்கவசம் கட்டாயமா? எனக் கேட்டு போராடுகிறார்கள்.

இதை நீதிமன்ற அவமதிப்பாக கருதிய நீதிமன்றம் மதுரை உயர்நீதிமன்ற வழக்குறைஞர்கள் சங்கத் தலைவர், செயலாளர் ஆகியோர் மீது நீதிமன்ற அவமதிப்பு வழக்கு தொடுக்கிறது.

இதனிடையே 2015 செப்டம்பர் 10 ம் தேதி மதுரையில் வழக்குறைஞர்கள் ஊழல் நீதிபதிகளுக்கு எதிராக பேரணி நடத்தி ஊழல் நீதிபதிகளின் பட்டியலை வெளியிடுகிறார்கள்.

இதற்காக 43 வழக்குறைஞர்கள் முறைப்படியான எந்த விசாரணையும் நடத்தாமல் இடைநீக்கம் செய்யப்பட்டார்கள்.

தலைவர், செயலாளர் மீதான அவமதிப்பு வழக்கு விசாரணை சென்னையில் நடைபெற்ற போது எந்தவிதமான சட்டவிதிகளும் மரபுகளும் பின்பற்றப்படவில்லை. தலைக்கவசம் குறித்த அவமதிப்பு வழக்கில், அதைப் பற்றி எதுவும் கேட்காத நீதிபதிகள், ஊழல் பட்டியல் வெளியிட்டது குறித்து கேள்வி எழுப்புகிறார்கள். சென்னை வழக்குறைஞர்களையே உள்ளே விடாமல் தடுத்து நிறுத்துகிறார்கள். சீருடை அணியாத காவலர்களும் பாதுகாப்பு வழங்கலாம் என முன்கூட்டியே நீதிபதிகள் அறிவுறுத்தி இருந்ததால் போலீஸ் என்ற பெயரில் ரவுடிகளும் கலந்திருக்கலாம் எனும் நிலை. நீதிபதிகளுக்கான வாசலில் நீதிபதிகளுடன் சென்று வழக்குக்கு தொடர்பே இல்லாத நிலையில் உள்ளே அமர்ந்திருக்கும் இரண்டு வழக்குறைஞர்கள். எந்த அடிப்படையும் இல்லாமல் அவர்கள் கொடுக்கும் புகாரை வைத்துக் கொண்டு மிரட்டும் தொனியில் விசாரிக்கும் நீதிபதிகள் என ஒரு கலவரமான சூழலில் தான் நீதிமன்ற அராஜகங்களை எதிர்த்து முழக்கமிடுகிறார்கள் வழக்குறைஞர்கள். இது குறித்து விரிவாக தெரிய விரும்புவோர் இங்கு சென்று வருக.

இவ்வாறு முழக்கம் எழுப்பினார்கள் என்பதற்காகத் தான் இப்போது இந்த வாழ்நாள் தடை.

எந்த ஒன்றிலுமே நிகழ்வுகளை மட்டுமே வைத்துக் கொண்டு முடிவுக்கு வருவது என்பது குறைபாடு உடையதாகத்தான் இருக்கும். அதற்கான நோக்கங்களையும் இணைத்து பரிசீலித்துப் பார்ப்பதே சரியானதாகவும், முழுமையானதாகவும் இருக்கும். அந்த அடிப்படையில் மேற்கண்ட நிகழ்வுகளுக்க்கான அடிப்படை நோக்கம் என்ன என்று பார்த்தால், நீதிபதிகளின் ஊழலை மறைப்பது தான் நோக்கம் என்பது போல் தெரியலாம். இது ஒரு துணை நோக்கம் தான். இதனிலும் முதன்மையான நோக்கம் ஒன்றும் உள்ளே இருக்கிறது.

இந்தியாவில் தோராயமாக 500 நீதிபதிகளுக்கான பணியிடங்கள் காலியாக இருக்கிறது. அரசுக்கும் நீதித்துறைக்கும் நீதிபதிகளை நியமிப்பது தொடர்பாக கொலீஜிய முரண்பாடுகள் ஒருபக்கம் இருந்தாலும், அதில் எப்படிப்பட்டவர்களை நியமிப்பது என்பதில் அரசின் நீதித்துறையின் திட்டங்களில் முரண்பாடு ஒன்றுமில்லை. நிர்வாக இயந்திரம் காவிமயமாகி இருக்கிறது என்பது அனைவரும் அறிந்தது தான். அவ்வாறு காவிமயமாகி இருக்கிறது என்பதற்கு கார்ப்பரேட் மயமாகி இருக்கிறது என்பது தான் பொருள். கார்ப்பரேட்டுகளுக்கு எதிராக எப்போதும் எந்தத் தீர்ப்பும் வராது. ஆனால், எதிர்மனு, இடைக்கால தடை போன்ற அம்சங்கள் கூட கார்ப்பரேட்டுகளுக்கு எதிராக இருக்கக் கூடாது என்றால் காவி மனோநிலையில் இருப்பவர்கள் மட்டுமே பொருத்தமனவர்கள். மக்கள் மத்தியில் இவை பிரச்சனைகளாகும் போது மத மோதல்களாக மடைமாற்றி திசை திருப்புவதும் அவசியம். எனவே, அந்த 500க்கும் மேற்பட்ட காலியிடங்களில் ஆர்.எஸ்.எஸ் பயங்கரவாதிகளைக் கொண்டு நிரப்ப வேண்டும்.

அப்படி ஒரு நிலை வந்தால், அதை வழக்குறைஞர்கள் எந்த முணுமுணுப்பும் காட்டாமல் அடிமைகளைப் போல் ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும். எனவே, நியமனங்களுக்கு முன்பு வழக்குறைஞர்களை ஒடுக்கும் கருப்புச் சட்டங்கள் அவசியப்படுகின்றன. நீதிமன்ற வழாகங்களுக்குள் போராட்டம் செய்வதோ, முழக்கம் இடுவதோ, துண்டுப் பிரசுரம் கூட கொடுக்கக் கூடாது எனும் விதிகளை புகுத்த நினைப்பதற்கு வேறெதுவும் காரணமாக இருக்க முடியுமா?

பல விசயங்களுக்கு தமிழகம் முன்மாதிரியாய் இருப்பதைப் போல, இவ்வாறான நியமனங்களை எதிர்ப்பதிலும் தமிழக வழக்குறைஞர்கள் முன்மாதிரியாய் விளங்குவார்கள். இதனால் தான் வழக்குறைஞர்களை ஒடுக்குவதை தமிழகத்திலிருந்து தொடங்கியிருக்கிறார்கள். எந்த மாநிலத்திலும் அமல்படுத்தாத வரைவு விதிமுறைகளை தமிழகத்தில் அமல்படுத்தத் துடிப்பதில் வேறேதும் நோக்கம் இருந்துவிட முடியுமா?

எனவே, கோஷம் போட்டதற்கு வாழ்நாள் தடையா? என்பதல்ல இங்கு பிரச்சனை. இது வழக்குறைஞர்களுக்கு மட்டுமேயான பிரச்சனையும் அல்ல. கார்ப்பரேட் பயங்கரவாதிகளுக்கு எதிராக, காவி பாசிஸ்டுகளுக்கு எதிராக நாம் என்ன செய்யப் போகிறோம்? வழக்குறைஞர்களுடன் இணைந்து எவ்வாறு இதை முன்னெடுக்கப் போகிறோம்? என்பது தான் நமக்கு முன்னிருக்கும் கேள்வி.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

%d bloggers like this: