செல்லாத ரூபாய்:வீரியம் புரியாமல் அமைதி காக்கிறோம்

500,1000 ரூபாய் நோட்டுகள் செல்லாது என்ற அறிவிப்பைத் தொடர்ந்து மக்கள் இதுவரை சந்தித்திராத பல இன்னல்களை சந்தித்து வருகிறார்கள். கருப்புப்பணத்தை, கள்ளநோட்டுகளை இந்த நடவடிக்கை ஒழிக்குமா? ஒழிக்காதா? மோடியின் நோக்கம் என்ன? பெருமுதலாளிகள் இதனால் இழந்தது பெற்றது என்ன? அறிவிப்புக்கு முன்னமே பணம் மாற்றிய தகவல்கள் என நாள்தோறும் செய்திகள் மக்களைத் தாக்கி செயலிழக்கச் செய்து கொண்டிருக்கின்றன. செய்தி ஊடகங்கள் முழுக்க முழுக்க மக்களைக் கை கழுவி விட்டு அரசின் ஊது குழலாய் அப்பட்டமாய் மாறி நிற்கின்றன. இணையத்தில் சமூக ஊடகங்கள் மட்டுமே மக்களுக்கான விளக்கங்களை சொல்லிக்  கொண்டிருக்கின்றன. இந்த நிலையில் தோழர் வில்லவன் எழுதிய இந்தக் கட்டுரை அந்த விளக்கங்களினின்று விலகி யதார்த்தத்தை நேரப்போகும் அபாயத்தை எளிமையாய் மக்களுக்கு புரியவைக்க முயல்கிறது. படித்துப் பாருங்கள்.

money_3079003f

மோடியின் பொருளாதாரக் கலவரம்- முதலிரவோடு கலைந்துபோன மோடி பக்தர்களின் சொப்பன ஸ்கலித சுஹானுபவம்!

மோடி ஆர்ப்பாட்டமாக அறிவித்த ரூபாய் நோட்டு புரட்சி பாமர மக்களை நாடோடிகளாகவும் பிச்சைக்காரர்களாகவும் மாற்றி தெருவில் நிறுத்தி ஒரு வாரமாகிறது. இளைஞர்களுக்கு ஈவ்டீசிங் செய்ய கற்றுக்கொடுக்கும் சினிமா மக்களுக்கு கருப்புப் பணம் என்றால் என்னவென்றும் கற்றுத்தந்திருக்கிறது. அந்த விழிப்புணர்வின் உச்சபட்ச ஆர்கசத்தில் இருந்த மிடில்கிளாஸ் மக்கள் தமது சொப்பன ஸ்கலித சுகானுபவத்தில் கூச்சலிட்டார்கள். எதிர்ப்பதா ஆதரிப்பதா என குழம்பிய கட்சிகள் மையமாக கருத்து சொல்லின. மோடியின் காலை நக்கும் வாய்ப்புக்கு காத்திருந்த எலைட் குடிகள் அல்லது தம்மை அப்படி கருதிக்கொள்ளும் மனிதர்கள் மோடியை புகழும் ஒரு நல்வாய்ப்பை இறுக பற்றிக்கொண்டார்கள். தந்தி டிவி பாண்டே நள்ளிரவுவரைக்கும் நற்செய்தியளித்தார்.

அன்றிரவு முதல் ஏடிஎம்கள் முற்றுகைக்கு உள்ளாயின. மறுநாள் நாடே 100 ரூபாய்க்கு அல்லாடியது. கிரெடிட் கார்டு வைத்திருக்கும் பக்தர்கள் தேசபக்தி வகுப்பெடுப்பதில் பிஸியானார்கள். விவரம் தெரியாமல் பயணித்த மக்கள் குழந்தையின் பாலுக்குக்கூட பணமின்றி தவித்தபோது புதிய இந்தியா பிறந்ததாக பூரித்தார் ரஜினி. சொன்ன கையோடு அந்த குழந்தைக்கு பொம்மை வாங்க வெளிநாட்டுக்கும் பறந்துவிட்டார். அவரது ஆதர்ச நாயகன் மோடியோ பேடிஎம் விளம்பரத்தில் என் மூஞ்சியை பார்த்துக்கொள்ளுங்கள் என சொல்லாமல் சொல்லிவிட்டு சிங்காரம் குறையா முகத்தோடு ஜப்பான் கிளம்பிவிட்டார்.

அன்று துன்பப்பட்டவர்கள்கூட இது ஓரிரு நாளில் தீர்ந்துவிடும் சங்கடம்தான் என நம்பினார்கள். ஆனால் இந்தியர்கள் நம்பிக்கை ஒருநாளும் உண்மையாவதில்லை. செய்தி வந்த அன்றே வங்கிப் பணியாளர்கள் அச்சமடைந்தார்கள். அந்த அச்சம் வங்கிகள் திறந்தபோது எல்லா மக்களுக்கும் பரவிற்று. பணமிருந்தும் செலவளிக்க இயலாமல் அல்லாடிய மக்களின் கதை மெல்ல சமூக வலைதளங்களை ஆக்கிரமிக்க ஆரம்பித்தன. அப்போதும் இது ஒரு தற்காலிக பிரச்சினை எனும் பார்வையே இருந்தது. வங்கிகளில் இரண்டாம் நாள் கொடுக்கும் பணத்துக்கு தட்டுப்பாடு வந்தபோதுதான் சிக்கலின் தீவிரம் உறைக்க ஆரம்பித்தது. பல வங்கிகளில் இரண்டாம் நாளே பணம் இல்லை. பணம் இருக்கும் வங்கிகள் தமது வாடிக்கையாளர்களுக்கு மட்டுமே பணம் தரப்படும் என அறிவித்தன. ஏடிஎம்களில் 2 லட்சத்துக்கு மேல் பணம் வைக்க முடியாது என்பதும் புதிய 2000 ரூபாய் தாள் ஏடிஎம் டிரேயில் பொருந்தாது எனும் தகவல்கள் வந்தன. ஏடிஎம்களை புதிய நோட்டுக்கு தக்கவாறு மேம்படுத்த 100 நாட்களாவது ஆகலாம் எனும் செய்திகளும் எட்டிப்பார்த்தன. புழக்கத்தில் உள்ள 87 சதம் பணத்தை மாற்ற உள்ள பெரிய கட்டமைப்பில் இருக்கும் கோளாறுதான் முதல் எச்சரிக்கையாக அமைந்தது.

இந்த அடிப்படை குறைபாடு குறித்த தகவல்கள் வந்தவுடன் மோடியின் கால் நக்கிகள் பேச்சில் பதற்றம் தென்பட்டது. அறிவிப்பு வந்த முதல் இரவோடு தமக்கு ஏற்பட்ட பரவச உணர்வு இத்தனை சீக்கிரம் தீரும் என அவர்கள் எதிர்பார்க்கவில்லை, வழமைபோலவே அது ஒரு சுயஇன்ப பரவசம்தான் என அறிந்தபோது பதற்றம் ஆத்திரமாக உருவெடுத்தது. 10 மாதங்களாக திட்டமிடப்பட்டது என பாஜக வட்டாரங்கள் சொல்கின்றன, எனக்கே அரை மணிநேரம் முன்னால்தான் தெரியும் என அருண்ஜெட்லீ சொல்கிறார். அப்படியானால் 10 ஆண்டுகளாக மோடி திட்டமிட்டது யாருடன் எனும் குழப்பம் தோன்றியது. பாஜக ஸ்லீப்பர் செல்கள் மெல்ல நழுவ ஆரம்பித்தன, முட்டுக்கொடுப்பதா விலகி ஓடுவதா எனும் குழப்பம் சமூக ஆர்வலர்களிடமும் பொருளாதார நிபுணர்களிடமும் வெளிப்பட்டது. கலவரம் செய்து நாற்காலியை தக்கவைப்பதுபோல இதையும் ஒருசில நாளில் முடித்து சீன் காட்டிவிடலாம் என நாக்பூர் பெருந்தரகர்கள் எண்ணியிருக்கக்கூடும். ஆனால் அந்த புரிதலில் ஒரு பெரும் பிழை நேர்ந்துவிட்டது என்றே நம்ப வேண்டியிருக்கிறது. சங்கிகளிடம் ஒரு கலவரத்தை ஆரம்பிக்கவும் முடிக்கவும் போதிய ஆள்பலம் இருக்கிறது. அதில் முக்கால் நூற்றாண்டு முன்னனுபவம் இருக்கிறது. ஆனால் ரூபாய் நோட்டு விவகாரம் அப்படியானதல்ல. இந்தியா இதற்குமுன் இப்படியான ஒரு நடவடிக்கை எடுத்த அனுபவமில்லை

இதன் முதல் பேரபாயம் புதிய ரூபாய் நோட்டுக்களின் இருப்பில் இருந்து துவங்குகிறது. பணம் அச்சடிப்பது பிட் நோட்டீஸ் போல இலகுவான பணியல்ல. புழக்கத்தில் இருக்கும் நோட்டுக்களை மாற்றீடு செய்ய போதுமான அளவு புதிய நோட்டுகள் கையிருப்பு இல்லை. அவை முடிய பல மாதங்கள் ஆகலாம். அதனால்தான் மை வைப்பது, ஆதார் அட்டை கேட்பது என பல குறுக்கு யோசனைகள் படையெடுக்கின்றன. இப்படியான அறிவிப்புக்கள் நாள்தோறும்கூட வரலாம். ரிசர்வ் வங்கியின் பணம் அச்சிடும் திறனுக்கும் நாட்டின் இன்றைய தேவைக்கும் பாரிய இடைவெளி இருப்பது அப்பட்டமாக தெரிகிறது. இது சரியாக மே மாதம் வரை ஆகலாம் என செய்தி வாசிக்கிறது கலைஞர் டிவி. சில ஊடகங்கள் 4 மாதம் ஆகும் என்கின்றன.

இப்போது வங்கிகளில் செலுத்தப்படும் பணத்தில் பெரும்பங்கு தினசரி தொழிலுக்கான முதலீடு அல்லது உடனடி தேவைக்கான கையிருப்பு அல்லது சேமிப்பு. இப்போது தரப்படும் 4500 பணம் கைச்செலவுக்கானது மட்டுமே. ஏடிஎம்கள் சர்வ நிச்சயமாக முழுமையாக செயல்படப்போவதில்லை. மக்களிடம் பணத்துக்கான தேவை சில நாட்களில் உருவாகையில் வங்கிகள் பெரும் நெருக்கடியை எதிர்கொள்ள நேரிடும். மக்கள் பல செலவீனங்களை ஒத்தி வைக்கிறார்கள் (வாடகை, மளிகை பாக்கி ஆகியவை) இது நீண்ட நாட்களுக்கு சாத்தியமல்ல. டிசம்பர் முதல் வாரத்தில் இந்த நெருக்கடி இன்னும் தீவிரமடையும். பணமாக ஊதியம் கொடுக்கும் நிறுவனங்கள் ஏராளமாக இருக்கின்றன. அவையும் வங்கிகளை விரைவில் நெருக்க ஆரம்பிக்கும்.

இப்போதே சிறுவணிகர்கள் வியாபாரம் 75% சதவிகிதம் பாதிக்கப்பட்டுவிட்டது. கிருட்டினகிரியில் விவசாயிகள் விளைபொருளுக்கு உரிய விலை இல்லை. இது கிட்டத்தட்ட பாமர மக்களுக்கான ஒரு கலவரச்சூழல். காரணம் இங்கு வங்கியில் முடங்குவது அவர்கள் சேமிப்பல்ல மாறாக அவர்கள் தினசரி வாழ்வுக்கான முதலீடு. இதனை எத்தனை நாட்களுக்கு அவர்கள் தாங்குவார்கள்?

பண இருப்பு குறைகையில் அடிவாங்கும் அடுத்த தொழில் கட்டுமானம். அதில் பெருமளவு பணம் கைமாறுவது வங்கி பரிமாற்றமாக அல்ல. வங்கிக்கடனில் வீடு கட்டுவோரும் நகைகளை அடகுவைப்பது கைமாத்து வாங்குவது சேமிப்பை உடைப்பது என பல நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டே அதனை முடிக்கிறார்கள். இந்த சாதாரண வங்கி நடவடிக்கைகள் கொஞ்ச நாளுக்கு மிகவும் சிரமப்படுத்தக்கூடியவை. இதில் தொடர்புடைய பல துறைகள் பணமாக மட்டுமே வியாபாரம் செய்யக்கூடியவை. ஆகவே கட்டுமானம் முற்றாக முடங்கும். அது சார்ந்த தொழிலாளிகள் வேலையிழப்பார்கள்.

இதன் வேறுவகையான அவலத்தை வங்கி ஊழியர்கள் எதிர்கொள்கிறார்கள். கற்பனைக்கெட்டாத அளவுக்கு பரிவர்த்தனைகளும் குழப்பங்களும் அவர்களை மூச்சுத்தினற வைக்கின்றன. மோடியிடமும் ஜெட்லியிடமும் கேட்கவேண்டிய கேள்விகளை வங்கி காசாளர் எதிர்கொள்கிறார். பணம் கையிருப்பு இல்லாமல் பதில் சொல்லி சலித்துப்போகிறார்கள் அவர்கள். வங்கிகள் பெரும் ஆள்பற்றாக்குறையில் இயங்குகின்றன. இனி வரப்போகும் ரூபாய் நோட்டு நெருக்கடி அவர்களைத்தான் நேரடியாக தாக்கும். இடையே மை வை, நாமம் போடு என அரசு புதிய கடமைகளை திணிக்கிறது. நான் பேசியவரை அவர்கள் கடுமையான மன அழுத்தத்திலும் களைப்பிலும் இருப்பது தெரிகிறது. வங்கிகளுக்கு இனி 100 மற்றும் அதற்கு குறைவான ரூபாய்கள் சில மாதங்களுக்கு மக்களிடமிருந்து வராது. நாடு முழுக்க இருக்கும் வங்கிகளுக்கு பணம் சப்ளை நடந்துகொண்டே இருக்க வேண்டும். வழக்கமான வங்கிப்பணிகள் எப்போது ஆரம்பிக்கும் என்பதும் தெரியவில்லை. அதற்கான திட்டங்கள் என்ன என்பதும் தெரியவில்லை.

சுற்றுலாத்துறை முதல் கோயில்கள் வரை வருமானக்குறைவை சந்திக்கவிருக்கின்றன.

கிராமங்களின் கதி என்னவாகும் என தெரியவில்லை. இப்போதே கூட்டுறவு வங்கிகளை அரசு கைகழுவிவிட்டது. கூலி வியாபாரம் என இரண்டு பக்கமும் ரொக்கத் தேவையுள்ள விவசாயம் பற்றி இப்போதைக்கு கவலைப்படக்கூட ஆளில்லை.

வங்கிகளின் கையிருப்பு அதிகமாவதால் அதனை கார்ப்பரேட்டுக்களுக்கு கடனாக கொடுப்பார்கள். சேமிப்புக்கான வட்டி குறைக்கப்படும். முதியோர் பாதுகாப்புக்கு எந்த திட்டமும் இல்லாத இந்தியாவில் முதியோர் தன்மானத்தோடு வாழ்வது அவர்களது சேமிப்பை நம்பியே. விளம்பரத்தால் வாழும் ஒரு கிழவனால் எண்ணற்ற முதியவர்கள் தங்கள் ஓய்வுகால வருமானத்தை இழக்கவிருக்கிறார்கள். ஆனால் பெரு நிறுவனங்கள் இதன் சாதகங்களை மட்டும் அனுபவிக்கவிருக்கின்றன. இப்போதே ஸ்டேட் வங்கி மல்லையா உள்ளிட்ட கார்ப்பரேட்டுக்களின் கடன் 7000 கோடியை தள்ளுபடி செய்திருக்கின்றன. பேரங்காடிகள், பேடிஎம் வகையறாக்கள் எல்லாம் பெரும் லாபத்தில் திளைக்கிறார்கள்.

சற்றேறக்குறைய 99 சதவிகிதம் மக்களை நிர்மூலமாக்கும் எல்லா தகுதியும் கொண்ட ஒரு பெரும் தாக்குதலை மோடி தொடுத்திருக்கிறார். இதைவிட மென்மையாக இந்த சர்வாதிகாரத்தை கண்டிக்க முடியாதும் எனும் அளவில் ஊடகங்கள் இதனை கையாள்கின்றன. இப்படியான ஒரு ரூபாய் நோட்டு தட்டுப்பாடு இதற்கு முன்னால் எந்த நாட்டிலும் வந்திருப்பதாக தெரியவில்லை. இதன் பின்விளைவுகள் அனுமானிக்க முடியாதை, அவை நல்லவையாக இருக்க இயலாது என்பது நிச்சயம். இந்தியா ஒரு பெரும் பொருளாதார பேரழிவை நோக்கி நகர்ந்துகொண்டிருக்கிறது. அதன் வீரியம் புரியாமல் நாம் அமைதி காக்கிறோம்.

 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

பெண்கள் என்றால் .. .. ..

மூதூர் மொகமட் ராபி செங்கொடி தளத்தை தொடர்ச்சியாக வாசித்துக் கொண்டிருப்பவர்களுக்கு தெரிந்த பெயர் தான். பலமுறை கேள்வி பதில் பகுதியில் தன்னுடைய கேள்விகளால் இந்தத் தளத்தின் ஈர்ப்புக் கவர்ச்சியை கூட்டியவர். அந்தக் கேள்விகளும், சில பின்னூட்டங்களும் அவரின் அகத் தேடல்களை, அற உணர்ச்சிகளை புறம் கொண்டு வந்தவைகள். அண்மையில் ஆணாதிக்கம் குறித்து ஒரு கட்டுரையை அனுப்பியிருந்தார். வெகு எதார்த்தமான கேள்விகள், எளிமையான விளக்கங்கள். அந்தக் கட்டுரையை உங்களுக்கும் அறியத்தருவதில் எனக்கு மகிழ்ச்சியே. இவருடைய வேறு ஆக்கங்களை வாசிக்க விரும்புபவர்கள் சிறகுகள் எனும் வலைதளத்தில் காணலாம்.

பெண்கள் பற்றிய ஆண்களின் மனோநிலைதான் என்ன?

“பெண்ணோடு தோன்றி பெண்ணோடு வாழ்ந்தும்

பெண்மனது என்னவென்று புரியவில்லையே?”

மேலேயுள்ள பிரபலமான பழைய தமிழ் சினிமாப் பாடலின் வரிகளை நீங்கள் அறிவீர்களா? 

முன்பெல்லாம் அந்தப்பாடல் வரிகளைக்கேட்கும்போது ‘அட! நாம் ஆண்களெல்லாம் புரிந்துகொள்ள முடியாதளவு பெண்கள் புதிராக இருக்கின்றார்கள் போல’ என்று பெருமையாகக்கூட நினைத்திருக்கின்றேன்.

ஆனால், இப்போது கேட்டால் அருவருப்பாகவுள்ளது. இதை வாசித்துக்கொண்டு செல்லும்போது ஏனென்பது உங்களுக்கும் புரியும்.

பெண்களைப்பற்றி  நமது சமூகத்திலுள்ள ஆண்கள் என்னதான் நினைக்கின்றார்கள்? 

தாய் எனும் பெண்ணிலிருந்து பிறந்து அவளிடம் பாலருந்தி அவளது பராமரிப்பிலேயே வளர்ந்து  வருகின்றான்; ஒரு ஆண்மகன். அதே பெண்ணின் வயிற்றிலே பிறந்து  தன்னைப்போலவே வளரும் பெண்குழந்தையான தனது சகோதரியுடன் சேர்ந்து ஒரே வீட்டில் ஒரேசூழலில் ஒன்றாக வளருகின்றான். ஆனால் இளம்பருவத்தை எட்டியதும் அவனிடத்தில் பெண்கள் பற்றிய ஏளனமான கருத்துக்களும் வக்கிரமான சிந்தனைகளும் எப்படித் தலைதூக்குகின்றன..?

பாலியல் தேவைகளுக்காக பெண்கள் மீது ஈர்ப்பு ஏற்படுவதை ஓர் இயற்கையான உணர்வாக ஏற்றுக்கொள்ளமுடியும். ஆனால் அதையும் மீறி பெண்கள் மீதான மரியாதையற்ற அவனது எண்ணங்களையும் நடத்தைகளையும் நாம் எவ்வாறு புரிந்துகொள்வது?

நமது சமூகத்திலே தனது வயதொத்த ஒரு பெண், தன்னைவிட புத்திசாலியாகவோ திறமைசாலியாகவோ இருப்பதை விரும்பாத அல்லது சகித்துக்கொள்ள முடியாத போக்கு ஆரம்பப் பாடசாலைப்பருவத்திலிருந்தே ஆண்பிள்ளைகளிடம் காணப்படுகின்றது. இதன் தொடர்ச்சியாக பதின்வயதை அடைந்ததும் ஒரு பெண்பிள்ளை பாடங்களிலோ அல்லது பாடசாலைச் செயன்முறைகளிலோ ஆண் பிள்ளைகளுக்குச் சமமாகவோ அல்லது ஆண்களை விடத் திறமையாகவோ சவாலாக இருந்தால் அதை எவ்வாறு எடுத்துக் கொள்ளுவார்கள்? ஒன்றில் முயன்று படித்துப் பயின்று அவளை முந்துவதற்கு நினைப்பான். முடியாதவிடத்து நேர்மையீனமான வழிமுறைகளைக் கையாண்டு அவளை வீழ்த்துவதற்கு நினைப்பான். இரண்டும் முடியாதவிடத்து அவள் திறமை காட்டும் துறையை மலினமாகச் சித்திரித்து அவளது சுயதிருப்தியை இல்லாதொழிக்க முயற்சிப்பான்.

இதுவே வளர்ந்து தொழிற்துறைக்குள் வந்தபின்பு ஒரு பெண் உயர்பதவிக்கு வந்து விட்டாளெனின் அவளை சக ஆண்கள் எப்படி எடுத்துக் கொள்கின்றார்கள்…? ஒன்றில் அவளை மானசீகமாக வெறுப்பார்கள். அல்லது அவளது பெண் என்ற பால்நிலை வேறுபாட்டை ஒரு பலவீனமாக எடுத்துக்காண்பிக்கும் விதமாக அவளை சுயமாக இயங்கவிடாது மிகை உதவிகளைப்புரிய முற்படுவார்கள். 

உதாரணத்திற்கு ஒரு பாடசாலைக்கு அதிபராக சகல தகைமைகளுடனும் ஒரு பெண் நியமிக்கப்பட்டாளாயின் அங்குள்ள பெரும்பான்மையான ஆண் ஆசிரியர்கள் அவளை தமது மேலதிகாரியாக ஏற்றுக்கொள்வதற்கு உள்ளுர விரும்புவதில்லை. அவர்களது ஒவ்வொரு நடவடிக்கைகளிலும் ஒரு பெண்ணின் கீழே இயங்குகின்றோமே என்ற ஆற்றாமையோடு வெதும்பிக் கொண்டிருப்பார்கள்.

அல்லது ‘நீங்கள் பெண் என்பதால் உங்களால் எல்லாவற்றையும் செய்ய இயலாது. ஆகவே நாங்கள் உங்களுக்கு ஒத்தாசை புரிகின்றோம்” என்று உதவுவார்கள். உதவிபுரிவது நல்ல விடயம்தான் என்றாலும் அந்த உதவிகளுக்குள்ளே இருக்கும் மறைமுக செய்தி முக்கியமானது. அதாவது ஒரு தகைமையுள்ள பெண்ணைக்கூட அவளது பலவீனங்களை வைத்து வீழ்த்துவதிலே ஆண்களுக்குள்ள குரூர திருப்தியைத்தான் அந்த உதவிகள் வேறுவிதமாக நிறைவேற்றுகின்றன.

                இவ்வளவு ஏன் ஒரு நமது நாட்டின் ஆட்சி உயர்பீடத்திலே ஒரு பெண் இருந்த கால கட்டங்களில் எல்லாம் “பொம்பளை ஆட்சிக்குக் கீழ் இருப்பது நல்லது இல்லை’ என்று கூறித்திரிந்த படித்த கனவான்கள் கூட நம்மிடையே இருந்தார்கள் என்றால் பார்த்துக் கொள்ளுங்களேன்.

தமது வாழ்விலே தாய், சகோதரி, தாரம், மகள், மருமகள், பேத்தி என்று ஓர் ஆணுக்கு வாழ்நாள் முழுவதும் பெண் உறவுகள் அடுத்தடுத்து ஏற்பட்டு வந்தும் கூட  பெண்ணை சகமனிதனாக கருதுவதற்கு ஆண்கள் ஏன் முன்வருவது கிடையாது…?

ஏன் பெண்களை கடவுள்களாகப் போற்றுகின்றார்களே…காதலி என்று கொஞ்சுகின்றார்களே…மனைவி ஏன்று மாய்கின்றார்களே தாயிற் சிறந்த கோவிலுமில்லை…தாயின் பாதங்களின் கீழேதான் சொர்க்கம் உள்ளது, தாயே மனிதனின் கண்கண்ட தெய்வம் என்றெல்லாம் புகழாரம் சூட்டியிருப்பதெல்லாம் ஆணணாதிக்கமுள்ள இந்தச் சமூகம்தானே… என்றெல்லாம் நீங்கள் சிநிதிப்பீர்கள்…கேட்பீர்கள்…?

அவற்றை நான் மறுக்கவில்லை! ஆனால் அதற்காக மகிழ்ச்சியடையவும் முடியவில்லை. ஏனெனில் அது ஆண்வர்க்கத்தினரின் ஒரு விதமான ஏமாற்று அல்லது தப்பித்தல்…

அதாவது.. நீங்கள் பெண்களை ஒரேயடியாக உயர்த்திக் கடவுளாக்குவதிலும்  எதிர்மறையாக, “ஆண்களை மயக்கி மோசம்செய்ய வந்த பிசாசுகள்” என்று வசைபாடுவதிலும் நிகழும் விளைவு ஏறத்தாழ ஒன்றுதான். ஆம்! இந்த இரண்டு செயல்களினாலும் பெண்களுக்கு சமூகத்திலே கிடைக்க வேண்டிய நியாயமான சம அந்தஸ்தை அல்லவா மறுக்கின்றீர்கள். வேறு வார்த்தையில் சொல்வதானால்… கடவுள் – பிசாசு என்ற இரு அந்தங்களுக்கும் பெண்ணை எடுத்துச் செல்வதன் மூலம் பெண்ணைப் பெண்ணாகப் பார்ப்பதிலிருந்தும் அவளுக்குச் சம முக்கியத்துவம் தருவதிலிருந்தும் தந்திரமாகத் தப்பித்துக் கொள்கின்றீர்கள்.

ஒருவன் தனது மனைவியை அல்லது காதலியை ஓர் சகமனிதனாக எண்ணாமல் போகப்பொருளாக நினைத்து அவiளைக் கொண்டாடுவதனால் அவளுக்குரிய சம முக்கியத்தவம் கிடைத்து விடுவதில்லை.

“ஓ! என் அழகிய கிளியே பார்! உன்னை எவ்வளவு விலையுயர்ந்த கூண்டிலே அடைத்து வைத்திருக்கின்றேன்..இதைவிட கௌரவம் வேறென்ன வேண்டும் உனக்கு?” என்று அதுவரை சுதந்திரமாய்ப் பறந்துதிரிந்த கிளியிடம் கூறுவதற்கும் ஒரு மனைவியை அல்லது காதலியை அழகிய துணிமணிகளாலும் விலையுயர்ந்த ஆபரணங்களாலும் அலங்கரித்து “கார்கூந்தலழகியே..கயல்விழித் தேனே காலம் முழுக்க நான் உனதழகுக்கு அடிமையே” என்று பிதற்றுவதற்கும் பெரிய வேறுபாடுகள் கிடையாது.

ஆண்களின் இந்தப் புகழ்ச்சிக்குப் பின்னாலிருக்கும் ஏமாற்றுச் சதிவலையைப் புரிந்து கொள்ளாத பெண்கள் வேண்டுமானால் ஏமாந்து போகலாம். ஆனால் உண்மைகளை நீண்ட காலத்திற்கு ஒளித்து வைக்க முடியாது. அது ஒரு பெண்ணின் கர்ப்பம் போல என்றாவது ஒருநாள் வெளிப்பட்டே தீரும்.

காதலியைப் புகழ்வதிலே பாலியல் தேவைகள் என்ற தேவையுண்டு. தாயைப் புகழ்வதற்கு காரணமென்ன?

மனிதன் உயர்நிலைப் பகுத்தறிவுள்ள விலங்கு.  தான் புரியும் ஒவ்வொரு செயலுக்கும் தனது சமூகம் சார்ந்த பெறுமானங்களை அறிந்தும் புரிந்தும் வைத்திருக்கக்கூடியவன். எந்தவொரு தீங்கான செயலைச் செய்யும்போதும் உள்ளார்ந்த குற்றவுணர்வை வேறு ஏதோ ஒரு விதத்தில் சமாதானம் செய்ய வேண்டிய தேவை அவனுக்குள்ளது.  (உ-ம் : பாவகாரியங்களை விரும்பியோ விரும்பாமலோ செய்தவர்கள் கோயில் உண்டியல்களுக்கு ஒரு குறிப்பிட்ட தொகையை அல்லது பொருளை பரிகாரமாக்குதல்)

ஓர் ஆண் தாய் என்பவளை மிகைத்துப் போற்றுவதற்குப் பல காரணங்கள் இருக்கலாம். ஒன்றில் சிறுவயதிலே தாயை இழந்ததனால் உண்டான பிரிவாற்றாமை ஏக்கமாக இருக்கலாம்.  இருந்தபோதிலும் தனது குற்றவுணர்வை சமாதானம் செய்யும் நோக்கமே பெரும்பாலும் உள்ளது. 

சிறுவயதிலே தனது குழப்படிகளால் தாயை வருத்திய குற்றவுணர்வுகள்… இளைஞனானதும் தாயைச் சரிவரப் போஷிக்காத குற்றவுணர்வுகள்.. திருமணமானதும் தனது அன்றாட அலுவல்களினாலும் பொறுப்புகளினாலும் தாயைச் சென்று பார்த்துவரக்கூட முடியாத குற்றவுணர்வுகள்…என்று உள்மனத்திலே கிளம்பும்போது அவற்றைச் சமாதானஞ் செய்ய ஏதாவது செய்தாக வேண்டுமே…

“அம்மாவென்றழைக்காத உயிரில்லையே…” போன்ற ‘அம்மா’பாடல்களை எழுதியும் பாடியும் வருகின்ற வாலி, இளையராஜா, வைரமுத்து, பாரதிராஜா போன்றவர்களைப் பார்த்தீர்களானால்  இந்த உண்மைகள் தெளிவாக விளங்கும். அவர்கள் அத்தனைபேரும் தமது துறைசார்ந்த பரபரப்பான மனிதர்கள்.

கிராமத்துத்தாயை ஊரிலே கள்ளிக்காட்டிலும் கருவேலங்காட்டிலும் விட்டுவிட்டு பிழைப்புத்தேடி சென்னைக்கு வந்தவர்கள். நீண்டகால அலைச்சல்களுக்குப் பின்பு சினிமாத்துறையிலே குறிப்பிடத்தக்களவு வெற்றிபெற்றாலும் அவர்களுக்கெல்லாம் உள்ளுர தங்கள் தாய்குறித்த மேற்கூறிய உணர்வுகளின் உறுத்தல்களை சமாதானஞ் செய்வதற்கு எதாவது செய்தாக வேண்டிய தேவையுள்ளது. அதன் விளைவுகள்தான் தாய்மீதான அதீத பாசத்தை வெளிக்காட்டும் விதமான பாடல்கள் நூல்கள் முதலியன.

கிராமத்திலேயே கிடந்து வாழ்நாள் முழுவதும் தாய்க்கு ஒத்தாசையாக இருந்துவரும் பிள்ளைகளுக்கு -அதிலும் குறிப்பாக தாயை அவளது முதுமைப்பருவத்தின் ஆரம்பம் முதலே பராமரித்து வரும் பெண்பிள்ளைகளுக்கு இத்தகைய மிகை-முயற்சி களின்  அவசியம் -இருப்பதில்லை.

ஆக நமது சமூகத்திலேயுள்ள ஆண்கள்  தங்களில் ஒருத்தியாகி ஒன்றாய் வாழும் பெண்ணை ஒன்றில் எட்டாத உச்சியில் கொண்டு நிறுத்துவார்கள் அல்லது அதல பாதாளத்தில் வீழத்துவார்களேயொழிய  சகமனிதனாக மதிப்பதில்லை என்பதுதான் உண்மை.

இவ்வாறு மதிக்காமல் இருப்பதற்கு அடிப்படைக் காரணங்கள் எதுவாக இருக்க முடியும் என்று பார்ப்போம். வேறு எதுவுமே கிடையாது. நாம் வாழும் குடும்பச் சூழல்தான் முக்கியமான காரணம். சிசுவாகப் பிறக்கும் ஓர் ஆண்குழந்தை ஓரளவு தன்னைப் புரிந்து கொள்ளக்கூடிய பருவம் வந்தவுடன் ஆண்- பெண் பால் வேறுபாட்டையும் அவற்றுக்கிடையேயுள்ள சமமின்மையையும் தனது தாய் தந்தையிடமிருந்துதான் முதலில் புரிந்து கொள்கின்றான்.

வெகுஅரிதான விதிவிலக்குகளைத் தவிர, தந்தை நினைத்ததை தடையின்றிச் செய்வதையும் சுதந்திரமாக இயங்குவதையும் மாறாக, தாய் அவ்வாறின்றி தனது பெரும்பான்மையான தேவைகளுக்கும் நடமாட்டங்களுக்கும் தந்தையைச் சார்ந்து வாழ்வதையும் பார்க்கின்றான். அத்துடன் அடிக்கடி தாயின் நியாயமான கோரிக்கைகள் கூட தந்தையினால் வரையறுக்கப்படுவதையும் காண்கின்றான். அங்கிருந்தே ஆரம்பமாகின்றது ஒரு ஆண்மகனின் பெண்களின் மீதான மேலாதிக்கக் கருத்துருவாக்கம்.

இந்தக் கருத்து மேலும் வலுவடைவது தனது சகோதரி அல்லது உறவுப் பெண் பருவ வயதுக்கு வந்தவுடன் திடீரென வேறுபட்டு நடாத்தப்படும் விதம். அவளை சுயமாக நடமாட விடாது கட்டுப்படுத்துவதும் அவளது நிலைகுறித்து குடும்பத்தினரால் அதீதகவனம் செலுத்தப்படுவதும் சிறிய சிறிய மீறல்களுக்கெல்லாம் அவள் கண்டிக்கப்படும் விதமும் அவனைப் பெரும் குழப்பத்திற்குள்ளாக்குகின்றன.

பலவேளைகளிலே அதற்குரிய உருப்படியான காரணங்கள் கூட அவனுக்குச் சரிவரக்கூறப்படவதில்லை. இதனால் ஆண்- பெண் எனும் பால்வேறுபாடுள்ள மனிதர்களின் இயற்கையான உடல்சார்ந்த வேறுபாடுகள் பற்றிய புரிந்துணர்வு முறையாகச் செய்யப்படாத வெற்றிடம் ஒன்று அவனிடம் உருவாகின்றது.

அந்த வெற்றிடத்தை உடனடியாக நிரப்புவது அவனது வயதொத்த கற்றுக்குட்டி நண்பர்களே. முறையான பாலியல் கல்வி மூலமாகச் செய்யப்பட வேண்டிய மேற்கூறப்பட்ட விடயம் கற்றுக்குட்டித்தனமான அரைகுறை விளக்கங்களால் நிரப்பப்படுகின்றது. இதனால்தான் பொதுவாக ஆண்கள் இளம்பருவத்தை எட்டும்போது தமது நண்பர் வட்டத்தின் தன்மைகளுக்கேற்ப பெண்கள் பற்றிய தவறான கண்ணோட்டங்களுக்கும்  வக்கிர உணர்வுகளுக்கும் ஆளாகி விடுகின்றனர்.

இன்றைய முதலாளித்துவ சமூக  நுகர்வுக் கலாசாரத்தின் விளைவுகளான சினிமா, தொலைக்காட்சி, நச்சு இலக்கியங்கள், விளம்பரங்கள் போன்றவை பெண்களை வெறும் போகத்திற்குரிய உயிரினங்களாக மட்டுமே கருதுகின்ற வக்கிர உணர்வுகளையும் மரியாதையின்மையையும் மேலும் தூண்டி விடுகின்றன.

சில சமூகங்களிலே பின்பற்றப்படும் நம்பிக்கைகள் சார்ந்த கருத்தாக்கங்களும் ஆண்களின் மனதிலே பெண்களை இரண்டாம்தரப் பிரஜைகளாகக் கருதும் எண்ணப்பாங்குகளுக்குக் காரணமாக இருந்து வருகின்றது.  தாம் பின்பற்றுகின்ற மதம் கலாசாரம் ஆண்கள்-பெண்கள் தொடர்பாக எத்தகைய வழிமுறைகளை காலம் காலமாக வலியுறுத்தி வருகின்றதோ அத்தகைய நிலைப்பாடே ஆண்களின் மனோபாவமாக உருவெடுத்து வளருகின்றது. கல்வி வளர்ச்சி, தர்க்க ரீதியான சிந்தனை, ஏனைய சமூகங்களின் இடைத்தாக்கங்கள் இத்தகைய நம்பிக்கைகள் சார்ந்த கருத்தாக்கங்களில் தாக்கங்களை விளைவித்தாலும் மிகப்பெரிய மாற்றங்களை உருவாக்குவதில்லை.

உதாரணமாக ஒரு ஆண்மகன் தனது துறைசார் கல்வியினூடாக தனது சமூக நம்பிக்கைகள் பற்றி எழும் கேள்விகள் குறித்து சிந்திக்க முன்வருவதில்லை. இதற்குரிய காரணங்களில் ஒன்றாக அந்த நம்பிக்கைகளைக் கேள்விக்குட்படுத்தம்போது தான் வாழும் சமூகத்திலிருந்து கிடைக்கும் உவப்பற்ற எதிர்வினைகளைக் கூறலாம். இதைவிடவும் முக்கியமான காரணம் ஒன்றுள்ளது.

இயல்பாகவே சமூக நம்பிக்கைகளால் ஆண்களுக்கு தரப்பட்டிருக்கும் ‘பெண்களை மேலாதிக்கம் செய்யும் வசதியை’ அவர்கள் இழக்க விரும்புவதில்லை. இதன் காரணமாக ஒரு ஆண்மகன் எவ்வளவுதான் தான் சார்ந்திருக்கும் துறையில் பெரும் அறிஞனாகவோ புத்திஜீவியாகவோ இருந்தபோதிலும் தனது சமூகம் பின்பற்றி வருகின்ற நம்பிக்கை மரபுகளைக் கேள்விக்குட்படுத்துவதில்லை.

இதை ஓர் எளிய உதாரணத்தினூடாக விளங்கிக்கொள்ள முடியும். நானறிந்த  நன்கு படித்து பெரும்பட்டங்களும் புகழும் பெற்ற ஒரு டாக்டர் தனது சிக்கலான சத்திரசிகிச்சைகளை முடித்துக் கொண்டதும் ஓய்வறைக்குச் சென்று சிகரட் ஒன்றைப்புகைக்கும் பழக்கமுடையவாக இருந்து வருகின்றார்.

புகைத்தல் ஒரு மனிதனின் நுரையீரல்களுக்கு எவ்வளவு கேடானது என்பதை ஐந்தாம் தரத்தில் கற்கும் ஒரு சிறுவன் கூட நன்கறிவான். அவ்வாறெனின் இத்தனை பட்டம்பெற்ற டாக்டருக்கு அது தெரிவதில்லையா? தனது சேவைக் காலத்திலே புகைத்தலின் தீங்கைப்பற்றி பொதுமக்களுக்கு அவர் பெரும் சொற்பொழிவுகளைக் கூட ஆற்றியிருக்கக்கூடும்.

அவரிடம் இதுபற்றி நான் ஒருதடவை வினவியபோது,  “தெரியும்தான்.. என்ன செய்வது? பழகிவிட்டது…டென்ஷனைக் குறைப்பதற்குத்தான் அப்படிச் செய்யகின்றேன்” என்றார். இதனை எவ்வாறு புரிந்து கொள்வது?

இந்த டாக்டரின் மனோநிலைதான் பெண்களை இரண்டாம்தரப் பிரஜையாகக் கருதுவதை அப்பட்டமாகவும் மறைமுகமாகவும் ஊக்குவிக்கின்ற சமூகங்களிலிருந்து வரும் பெரும்பாலான படித்த ஆண்களிடமும் இருந்து வருகின்றது.

பெருந்தீங்குபயக்கும் காட்டுமிராண்டித்தனமான கருத்தாக்கங்களைத்தான் இன்னும் கும்பல் கும்பலாகப் பின்பற்றிக்கொண்டிருக்கின்றோம் என்பதை நன்கு அறிந்தாலும் கூட அவற்றிலிருந்து தமது மக்களை விடுவிக்கும் எண்ணமோ செயற்பாடுகளோ இல்லாமல் வாளாவிருக்கின்றார்கள் இந்த “அறிவுஜீவி”கள்.

அப்படிச் சும்மா இருப்பதுகூட அவர்களுக்குச் சுகமாக இருக்கின்றதோ என்னவோ..? என்றாலும் கற்ற கல்வியினாலும் பெற்ற அறிவினாலும் உண்மைகளைப் புரிந்துகொண்ட நேர்மை மிக்கவர்களால் அவ்வாறு இருக்க நிச்சயமாக முடியாது. அவர்களது மனசாட்சி எங்கோ நான் படித்த பின்வரும் சிறுகவிதையைப் போன்று எப்போதும் உறுத்திக் கொண்டேயிருக்கும் என்பது மட்டும் உண்மையோ உண்மை.

“தொல்லை தவிர்ப்பதற்காக

தொலைபேசியை அணைத்து வைத்தபின்பும்

‘யாராவது அவசரச்செய்திக்காக அழைத்திருப்பார்களோ’

என்ற எண்ணத்தின் அரிப்பிலிருந்து மட்டும்

ஏனோ தப்பிக்க முடியவில்லை!”

-மூதூர் மொகமட் ராபி

செங்கொடி குறிப்பு: இந்த ஆக்கத்தின் முதன்மையான கேள்வி இதுதான், ஆண்கள் ஏன் இப்படி இருக்கிறார்கள்? சமூக வரலாற்றின் பக்கங்களை விசாரிக்காமல், இதற்கான பதிலை நம்மால் அடைய முடியாது. சமூகத்தில் நிலவும் உறவுகள் அனைத்தும், பொருளாதார உறவுகளே. பொருளுற்பத்தியின் விளவுகளே. ஆதி பொதுவுடமைச் சமூகத்தில் உற்பத்தியும், அதன் பலனும் சமூகமயமாகி இருந்திருந்தது. எனவே, உறவுகளும் சமூகமயமாக இருந்தது. இது மாறி தனிச் சொத்துடமை தோன்றியபின், சுரண்டிச் சேர்த்த, காத்த சொத்தை தனக்குப்பின் யாருக்கோ கொடுப்பதில் ஏற்பட்ட சிக்கல்களால் குடும்ப அமைப்புகளும் வாரிசுரிமையும் தோன்றின. கட்டற்ற பாலியல் உறவின் மீதான வேட்கையும், தனிச் சொத்துரிமையின் விளைவால் ஏற்பட்ட குடும்ப அமைப்பு விதித்த கட்டுப்பாடுகளும் பெண்களை அடிமைப்படுத்தவும், அதை மறைக்க பெண்கள் மீது போலியான மதிப்பை புனைவதும் அவசியமாகிறது. அது தான் ஒரு பக்கம் பெண்களை ஏற்றிப் போற்றுவதும், மறுபக்கம் பெண்களை அடிமைப்படுத்துவதும் தொடர்ந்தது, தொடர்கிறது. பெண்கள் ஆண்களுக்கு நிகராய் மதிக்க வேண்டும் என்று பலரும் விரும்புகிறார்கள். ஆனால் தனிச் சொத்துரிமை தொடரும் வரை பெண்கள் அடிமைப்படுத்தப்படுவதும் தொடரும் பல்வேறு முறைகளில், நுண்ணிய வடிவங்களில். பெண்கள் மதிக்கப்பட வேண்டும் என கருதுபவர்கள், தனிச் சொத்துரிமையோடு அதற்கிருக்கும் தொடர்பை அறிந்து கொள்ள முன்வருவதே முதலில் செய்ய வேண்டியது.

தொடர்புடைய பதிவுகள்

பேசுதற்கெளிய பண்டம் மட்டுமா பெண்ணியம்?

லிவிங் டுகதர் குறித்து .. .. கேள்வி பதில்

விபச்சாரம் குறித்து .. .. கேள்வி பதில்

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

மட்டக் குதிரை…!

வானத்தில் ஓட்டை விழுந்து விட்டதைப் போல் தொடர்ந்து மழை கொட்டிக் கொண்டிருந்து. மிகவும் அடர்த்தியாகவும் நெருக்கமாகவும். ஒவ்வொரு துளியும் ஒரு புளியாங்கொட்டை அளவுக்குப் பருத்திருந்தது. சாலையில் கணுக்கால் அளவுக்குத் தண்ணீர் நிரந்திருந்தது. அவன் மிகவும் சோர்ந்திருந்தான். அன்னாந்து வானத்தைப் பார்த்தான். இரவின் அடர்த்தியில் மறைந்து போயிருந்த வானத்திலிருந்து கலங்கலான நிறத்தில் மழை நீர் இறங்கிக் கொண்டிருந்தது.

 

“சனியன்…”  மழையைச் சபித்தான். நீண்ட நேரமாக பைக்கைத் தள்ளி வந்ததில் லேசாக முதுகு வலித்தது. தொடர்ந்து தண்ணீரில் நடந்து வந்ததால், உள்ளங்காலின் தோல் இளகி விட்டிருந்தது. செருப்பிலிருந்து எப்போதும் நழுவிக் கொண்டேயிருந்தது. நனைந்து விட்ட ஜட்டியின் பக்கவாட்டு எலாஸ்டிக் வார் ஒரு கூரான கத்தியைப் போல் உள் தொடையின் இடுக்கில் உராய்ந்து உராந்து புண்ணாக்கி விட்டிருந்தது; அவன் கால்களை அகட்டி வைத்து நடந்து கொண்டே பைக்கைத் தள்ள மிக சிரமப்பட்டான்.

 

நுரையீரல் காரமான சிகரெட்டுப் புகைக்கு மிகவும் ஏங்கியது. மழை நாளின் நள்ளிரவு பன்னிரண்டு மணிக்கு ஊரே கம்பளியினுள் முடங்கி விட்டிருந்ததால். கடைகளும் கூட கண்கள் மூடித் தூங்கிக் கொண்டிருந்தது. கீழ் வரிசைப் பற்கள் மேல் வரிசைப் பற்களோடு ஒரு கடும் சண்டையைத் துவங்கியிருந்தது. சட்டு சட்டென்று கீழ் வரிசைப் பற்கள் தொடர்ந்து அடித்ததாலோ, இல்லை உச்சந்தலையில் தொடர்ந்து மழைத் துளிகள் இடித்ததாலோ மண்டையின் இரு பக்கமிருந்தும் ஒரு வலி புறப்பட்டு புருவ மத்தியில் சந்தித்து கைகுலுக்கிக் கொண்டது. ஒரு மாதிரி பச்சை நிறத் திரையொன்று கண்களைச் சூழ்வதை உணர்ந்தான். குளிருக்கு இறுகிப் போயிருந்த அடிவயிற்றின் தசைகள் இடது பக்கமாக இழுத்துக் கொண்டது. இன்னும் ஒரு பத்து நிமிடங்கள் தாக்குப் பிடிக்கலாம்; வண்டியை அப்படியே போட்டு விட்டு ஓரமாகப் படுத்து விடலாமா என்று யோசித்தான்… பச்சை நிறம் அடர் பச்சையானது. அதன் அடர்த்தி இன்னும் இன்னும் கூடிக் கொண்டே போய் ஆழமான இருளானது.

 

“என்ன சொல்றீங்க முரளி? தெரிஞ்சு தான் பேசறீங்களா? இது காலண்டர் இயர் எண்ட் தெரியுமில்லே? இன்னும் இந்த க்வாட்டருக்கான பில்லிங் முடியலை. அதுக்குள்ளே பொண்டாட்டி கூப்பிட்டா.. புள்ளைக்கு ஒடம்பு செரியில்லைன்னு… கொஞ்சம் கூட சீரியஸ்னெஸ் இல்லாமெ பேசறீங்க? அதான் இன்னும் நீங்க இப்படியே இருக்கீங்க” இருளின் ஏதோவொரு மூலையிலிருந்து அந்தக் குரல் எழுந்தது.

 

கீழே குனிந்தான். தரை கண்ணுக்குப் புலப்படவில்லை. இடுப்புக்குக் கீழ் எல்லாமே இருளாய்க் கிடந்தது. மிக அதிசயமாகச் சற்றுத் தொலைவில் ஒரு மெர்குரி விளக்கு சோகையாய் எரிவது புலப்பட்டது. உடலின் எஞ்சிய சக்தியையெல்லாம் திரட்டி வண்டியைத் தள்ளினான். வண்டியின் முன் சக்கரம் விளக்குக் கம்பத்தில் இடிக்கவும் இவன் அதைக் கீழே விட்டு சரியவும் சரியாக இருந்தது.

 

“ஹேய்.. தோ பாரேன். யாரோ கீழ விழுந்திடாங்க” எங்கிருந்தோ ஒரு கீச்சுக் குரல் கேட்டது.

“அப்பா.. அப்பா எழுந்திருப்பா யாரோ விழுந்திட்டாங்க” இன்னொரு கீச்சுக் குரல் தொடர்ந்து கேட்டது.

 

பச்சை நிறம் இருளின் மையத்திலிருந்து உற்பத்தியாகி முழுவதும் வியாபித்தது. சின்னச் சின்னக் குமிழாய் உற்பத்தியானது பச்சை. ஒவ்வொரு குமிழும் பெரிதாகி வெடித்தது. கண்களுக்குள் அடர் பச்சையும் இருளும் மாறி மாறி முன்னும் பின்னுமாய் வந்து கொண்டேயிருந்தது.ஏதேதோ சப்தங்கள் இன்ன திசையென்றில்லாமல் எல்லா திசைகளிலிருந்தும் ஈட்டியைப் போல் வந்து கொண்டேயிருந்தது. அந்த ஈட்டிகளின் மூலமும் இலக்கும் ஒன்றேதானோவென்று முரளி குழம்பிப் போனான்.

 

“அப்பா…எனக்கு எக்ஸ் பாக்ஸ் கேம்ஸ் வேணும்ப்பா..” என்று குழைவாய் ஒன்று..

 

“இந்தாங்க… ஒங்களைத்தானே… தீபாவளி பர்ச்சேசுக்கு என்னிக்குங்க போலாம்?” என்று கொஞ்சலாய் ஒன்று..

 

“இதப்பாருங்க.. வீட்டு ஓனரம்மா ரொம்பத்தான் பன்றாங்க; நமக்கே நமக்குன்னு ஒரு புறக்கூண்டாச்சும் பாருங்க” என்று அதட்டலாய் ஒன்று…

 

“முரளி.. இஃப் யு கான்ட்; ப்ளீஸ் க்விட். ப்ளீஸ் புட் இன் யுவர் பேப்பர்ஸ். நத்திங் மோர் டு ஸே..” என்று மிரட்டலாய்…

 

“அண்ணே… அவங்க அண்ணி வீட்லேர்ந்து அவரோட அண்ணனுக்கு கார் வாங்கித் தந்திருக்காங்கலாம்” என்று எதிர்பார்ப்போடு…

 

“யு ஆர் அவுட் டேட்டட் முரளி. ஸாரி டு ஸே திஸ். வீ நீட் சம் யெங் ப்ளட்..”  அதட்டலாய்…

 

“சார் ப்ளீஸ்… ஐ காட் மெனி கமிட்மென்ட்ஸ். ஐ வில் ட்ரை டு கிவ் மை பெஸ்ட்” கெஞ்சலாய்…

 

“ஓக்கே.. ஸ்பென்ட் சம் எக்ஸ்ட்ரா டைம். புரிஞ்சிக்க முயற்சி பண்ணுங்க. அக்கௌன்டிங் அப்ளிகேஷனை சேப்புக்கு மாத்திருக்கோம். படிங்க. நிறையப் படிங்க. நிறைய தெரிஞ்சுக்கங்க. வீ டோன்ட் சே யூ டோன்ட் வான்ட். பட் வீ நீட் திங்ஸ் டு மூவ்…” கட்டளையாய்…

 

முரளி ஒரு குதிரை. அப்படித்தான் அவன் தன்னை நினைத்துக் கொண்டான். அவன் ஓட வேண்டும். தங்கைக்காய், மனைவிக்காய், மகனுக்காய், கம்பெனிக்காய்…. உண்பதும் கழிவதும் உறங்குவதும் புணர்வதும் பினங்குவதும் சிரிப்பதும் அழுவதும் கூட ஓட்டத்தின் ஊடாகத்தான். ஓட்டம் வேறு குதிரை வேறல்ல. ஓடாதவொன்றைக் குதிரையல்ல. அவன் அப்படித்தான் நம்பினான். குதிரையின் கடிவாளம் உலகத்தை அதற்கு மறுத்து விடுகிறது. அம்மா, அப்பா, சகோதரி, மனைவி, பிள்ளை, அதிகாரி என்று கணக்கற்ற கடிவாளங்களைக் கட்டியிருந்தான்; அதையொரு வரமென்று நம்பினான்.

 

குளிர் கொஞ்சம் குறைவது போலிருந்தது. இருளின் நிறம் இப்போது வெளிர் பச்சையானது. மசமசப்பாய் ஏதேதோ உருவங்கள் தோன்றி பக்கவாட்டில் கடிவாளத்தின் மறைப்பில் ஒதுங்குவது தெரிந்தது. ஹோவென்ற கூச்சல் இருபுறமிருந்தும் கேட்டுக் கொண்டேயிருந்தது. வேகமான ஓட்டத்திற்கு ஆரவாரித்தது. வேகம் குறைந்த சமயங்களில் எள்ளலாய் ஒலித்தது. முரளி மிக வேகமாய் ஓட வேண்டும் என்று கங்கணம் கட்டிக் கொண்டான். குடும்பம், சமூகம், கம்பெனி என்று அவன் மேல் மாறி மாறியும் ஒரே நேரத்திலும் சவாரி செய்தார்கள். மறுப்பது பாவம் என்று அவனது சமூகம் அவனுக்கு போதித்தது. காலில் விழுந்தாவது பணி உயர்வு பெற்றுக் கொள்வது கெட்டிக்காரத்தனம்.எவன் காலையாவது வாரி விட்டு மேலே செல்வது புத்திசாலித்தனம்.  கடன்பட்டாவது கார் வாங்குவது கெட்டிக்காரத்தனம். அவன் சமூகம் அவனது ஓட்டத்தினூடாய் அவனுக்கு நிறைய போதித்தது.

 

வாழ்க்கைக்காக ஓட்டமில்லை; ஓட்டத்துக்காகவே வாழ்க்கை. வேலை செய்யவே வாழ்கை. தொண்டூழியம் செய்யவே வாழ்க்கை. முதலாளியின் கருணை பாக்கியம். அந்தக் கருணையை சம்பாதிக்க கொல்ல வேண்டுமா கொல்; திருட வேண்டுமா திருடு; பொய் பேச வேண்டுமா பேசு; காலில் விழ வேண்டுமா விழுந்து நக்கு. முரளி ஒரு குதிரை. எதிர்க் கேள்வி கேட்காமல் ஓடுவதற்கென்றே திட்டமிட்டு வளர்க்கப்பட்ட குதிரை. அவன் சமூகம் அதைச் சாமர்த்தியம் என்றது. ‘பெஸ்ட் வொர்க்கர் அவர்டா’ என்று கொண்டாடியது.

 

அதற்கு அவன் பெரிய விலை கொடுக்க வேண்டியிருந்தது. அந்த விலை அவன் வாழ்க்கை.

 

பச்சை நிறத்தின் அடர்த்தி இன்னும் லேசானது. முரளிக்குக் கனவொன்று தோன்றியது. அது ஒரு நல்ல காலை. நிறைய கம்பளிப் புழுக்கள் ஓடிக் கொண்டிருக்கிறத.பெரிய கூட்டம். உலகின் கம்பளிப் புழுக்களெல்லாம் ஒன்றாய் திரண்டு விட்டதைப் போன்றதொரு ப்ரும்மாண்டப் பேரணி அது. வேகம் மிக வேகம். கூட்டத்தின் வேகத்திற்கு இணையாய் ஓடாத புழுக்கள் நசுங்கிச் செத்தன. பிணங்களின் மேல் ஏறிச் சென்றன பின் வந்த புழுக்கள். தனது கூட்டிலிருந்து தலை நீட்டிப் பார்க்கும் பச்சை நிறக் கம்பளிப் புழுவொன்று இன்னெதென்று தெரியாமல் அந்தக் கம்பளிக் கூட்டத்தைத் தொடர்கிறது.எங்கே ஓடுகிறோம்; தெரியவில்லை.ஏன் ஓடுகிறோம்; புரியவில்லை. ஆனாலும் தொடர்ந்தது. அது ஒரு பைத்தியக்காரக் கூட்டம். நீண்ட ஓட்டத்தின் இறுதியில் ஒரு மைதானத்தை அந்தப் பேரணி அடைந்தது.

 

மைதானத்தின் மத்தியில் ஒரு பெரிய கம்பம் நடப்பட்டிருந்தது. அதன் மேல் எல்லா புழுக்களும் வேகமாய் ஏறிக் கொண்டிருந்தன.எதையோ பிடிக்கப் போகும் வேகம். பச்சை நிறப்புழுவும் அதன் மேல் வெறியோடு ஏறியது. முன்னே சென்ற புழுவைக் கீழே இழுத்துப் போட்டு; பின்னே வரும் புழுவின் தலையில் எட்டி நெம்பி.. சாமர்த்தியம் கொண்ட புழுக்களெல்லாம் அப்படித்தான் ஏறிக் கொண்டிருந்தன. மேலே ஏதோவொன்று இருக்க வேண்டும் என்று எல்லோரும் நம்பினர். நிறைய புழுக்கள் அந்தக் கம்பத்தின் பாதிலேயே பிய்த்தெரியப்பட்டு கீழே விழுந்து செத்துப் போனது.எப்படியோ அடித்துப் பிடித்து உச்சியை அடைந்தது பச்சைப் புழு.

 

அங்கே கம்பத்தின் உச்சியில்… ஒன்றுமில்லை. வெறுமை. வானம். வெட்டவெளி. வேறெதுவுமில்லை. துணுக்குற்ற பச்சைப் புழு எதைத் தேடி இத்தனை வேகமாய் ஓடினோம் என்று திகைத்து அசைவற்று நின்றது. கம்பத்தின் உச்சியை தொட பின்னாலேயே வந்த அடுத்த புழு தனக்கான இடத்தைப் பிடிக்க, அசைவற்று நின்ற பச்சைப் புழுவை கம்பத்தினின்று இழுத்துக் கீழே எறிந்து விட்டு மேலே வந்தது. கம்பத்தின் உச்சியிலிருந்து கீழே கீழே கீழே விழுந்து கொண்டிருந்தது பச்சைப் புழு. பட்டென்று விழித்தான் முரளி.

 

“அம்மா இங்க பாரேன் இவரு முழிச்சுக் கிட்டாரு” கீச்சுக் குரல். சின்னப் பெண்.எண்ணை காணாத தலை முடி. முரளி மல்லாந்து படுத்திருந்தான். கீழே வழவழப்பான ப்ளாஸ்டிக் கித்தான் விரிக்கப்பட்டிருந்தது. தலைக்கு நேர் மேலே, மூன்றடி உயரத்தில் மரப்பலகையால் அடித்த கூரை தெரிந்தது. பக்கவாட்டில் இருபுறமும் இரண்டிரண்டு சைக்கிள் டயர்கள் தெரிந்தது. முரளி குழம்பினான். சுற்றிலும் தெரிந்த காட்சிகளில் லேசக பச்சை நிறம் ஒரு பாசம் போலப் படிந்திருந்தது. எழுந்து கொள்ள முயன்றான். முடியவில்லை

 

அது மோட்டார் இணைக்கப்பட்ட ஒரு நான்கு சக்கர சைக்கிள் வண்டி என்பது புரிந்தது. அதன் கீழே ப்ளாஸ்டிக் கித்தான் விரித்து ஒரு சின்னக் குடும்பம் ஒண்டிக் கொண்டிருந்தது. முன் பின் டயர்களின் இடையே வெள்ளை நிற சிமென்டு சாக்குப் பைகளில் துணிமணிகள் நிறைத்து செருகப்பட்டிருந்தது. கால்மாட்டில் ஒரு மண்ணென்னை ஸ்டவ்வும் மிகச் சில ஈயப்பாத்திரங்களும் நெருக்கியடித்துக் கொண்டிருந்தது. தலைமாட்டில் இடதில் ஒரு சிருவனும், வலதில் ஒரு சிருமியும் குந்தவைத்திருந்தனர்.  அந்த வண்டியின் பின்பக்கமிருந்து ஹேன்டில் வரை மேல் புறமாக ஒரு ப்ளாஸ்டிக் கித்தான் மறைத்து நின்றது. முன் சக்கரத்தின் பக்கத்தில் ஒரு நடுத்தர வயதுப் பெண்மணி குறுகி அமர்ந்திருந்தார்.  

 

முன் சக்கரத்தின் இடைவெளியில் கித்தான் கொஞ்சமாகப் பிளந்திருந்தது. அது வாயில். அதன் ஊடாகப் பார்த்த போது முரளியின் பைக் தெரிந்தது. முரளிக்கு இப்போது நினைவு தெளிவானது. கடைசியாக விழுந்த இடத்தின் அருகே இருந்த நடைமேடையின் மேலே நிறுத்தப்பட்டிருந்த பார வண்டியின் கீழே இருக்கிறோம் என்று நினைத்துக் கொண்டான். வெளியே ஏதோ பேச்சுக் குரல் கேட்டது.

 

” என்னா சார் பேசறீங்க. பாரு சார் எத்தினி மழ பேஞ்சிருக்கு. எத்தினி தண்ணி தேங்கிக் கிடக்கு. வண்டி வராது சார்”

 

“முனுசாமி.. இது ரொம்ப அர்ஜென்டு. இப்பயே லோடு போய்ச் சேரலைன்னா எனக்கு பத்தாயிரம் நட்டமாகும். பத்து வருசமா என் கடைக்கு நீ தான் லோடு அடிக்கிறே. இப்ப வர முடியாதுன்னு தகறாரு பண்ணாத. பின்ன நாளைக்கு நான் வேற வண்டி பாக்க வேண்டி இருக்கும். இப்ப நீ கிராக்கி பண்ணிட்டிருந்தா நாளைக்கு சோத்துல மண்ணு விழும். அவ்வளவு தான் சொல்ல முடியும்”

 

“சார்.. பொண்டாட்டி புள்ளைங்கள்லாம் வண்டிக்குக் கீழ தான் ஒண்டிக்கிட்டிருக்காங்க இன்னிக்கு. வண்டி இன்னிக்கு ராவுக்கு வராதுன்னா வராது சார். நீ வேற வண்டி பாக்கனும்னா பாத்துக்க. நான் ஒன்னியும் உன்னெ நம்பிப் பொழைக்கல. உன் கட இல்லேன்னா ஊர்ல எனக்கு ஆயிரம் கட இருக்கு. கைல வண்டி இருக்கு. ஒடம்பில தெம்பு இருக்கு.என்னோட சோறு நீ போட்டதில்ல. நான் ஒழைக்கறேன் நான் திங்கறேன். நீ ஒன்னும் எனக்குப் பிச்ச போடலை. மொதல்ல இப்ப எடத்தை காலி பண்ணு.எதுவா இருந்தாலும் காலைல பேசிக்கலாம்.”

 

தொடர்ந்து கார் இஞ்சின் ஒன்றின் ஆத்திரமான உருமல் கேட்டது. தார்ச் சாலையை ரப்பர் டயர்கள் கீறிப் புறப்படும் ஓசை கேட்டது.  முரளியின் கண்களைப் பீடித்திருந்த பச்சை நிறம் சட்டென்று மறைந்து ஒரு வெளிச்சம் பரவியது. பார்வையின் இரு பக்கத்தையும் மறைத்து நின்ற ஏதோவொன்று சட்டென்று விலகியது போல் இருந்தது.

 

குறிப்பு : இக்கதையின் நாயகன் முரளி இல்லை.

 

முதல் பதிவு: தோழர் கார்க்கி

 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

பொதுப்பாடத்திட்டம் – சில வினாக்களும் விளக்கங்களும்

பிரச்சனை பள்ளிப் பொதுப்பாட நூல்களைப் பற்றியதுதானே, பிறகு ஏன் இதனை சமச்சீர் கல்வியுடன் இணைத்துப் பேச வேண்டும்? மேலெழுந்தவாரியாகப் பார்க்கும் போதும், பொதுப்பாட நூல்களை அகற்றிவிட்டு பழைய பாடநூல்களுக்கு மறுவாழ்வு கொடுப்பதன் விளைவுகளை ஆராயும் போதும் இந்த பிரச்சனையுடன் சமச்சீர் கல்வி எவ்வாறு பின்னிப் பிணைந்துள்ளது என்பது புரியும்.

முந்தைய பாடநூற்கள் நான்கு வகையானவை, நான்கு விதமான பள்ளிக் கல்வி வாரியங்களுக்கு உரியவை; அதாவது மாநில வாரியம்- மெட்ரிக் கல்வி வாரியம் – ஆங்கிலோ இந்தியன் பள்ளிக்கல்வி வாரியம் – ஓரியண்டல் வாரியம் என நான்கு பிரிவுகளாக உள்ளவை.

பொதுப்பள்ளிப் பாடத்திட்டம் – பொதுப்பள்ளிப் பாட நூல்கள் என்பவை சமச்சீர் கல்வித் திட்டத்தின் கீழ் கொண்டு வரப்பட்ட ஒரே பாடத்திட்டம் என்ற அடிப்படையில் வந்தவை. எனவே பழைய பாடத்திட்டம்-பழைய பாடநூல்கள் என்பவை தனியார் மெட்ரிக் பள்ளிகளுக்கு மெட்ரிக்  போன்ற தனியார் பள்ளிப்பாட அமைப்புகளுக்கான தனித்துவத்தை தனிச்சிறப்பு என்ற ஒன்று இருப்பதாகக் கூறுவதை ஏற்பவை. எனவே பழைய பாடப்புத்தகங்களை மீண்டும் தொடருவது என்பது சமச்சீர்க் கல்வியின் முதல் முயற்சியான பொதுப்பாடத்திட்டம் – பொதுப்பாடநூல்களை முறியடிப்பதாகவே அமைந்துவிடுகிறது. இதனைக் கருத்திற்கொள்ளும் போது பொதுப்பாட நூல்கள்  விஷயத்தை சமச்சீர் கல்வியுடன் தொடர்புபடுத்தியே காண வேண்டியுள்ளது.

நான்கு விதமான கல்வி வாரியங்கள்  பாடத்திட்டங்கள் பாடநூல்கள், இவற்றை ஏன் சமச்சீர் கல்வி மறுக்கிறது?

கல்விக் கூடங்களை அரசினரும் நடத்தலாம், தனியாரும் நடத்தலாம், அதோடு அரசின் நிதி உதவி பெற்று தனியாரும் நடத்தலாம் என்ற நிலை இன்றுள்ளது. இதில் தனியார் பள்ளிகளுக்காக தனித்தனியாக பாடத்திட்டங்கள் பாடநூற்கள் என இருப்பது எனபது இந்திய அரசியல் சாசனத்தில் வலியுறுத்தப்படும் சமத்துவம் சமுக நீதி ஆகியவற்றிற்கு எதிரானது என்பதால்தான் ஒரே பாடத்திட்டம் பொதுப்பள்ளிப் பாடத்திட்டம் – பொதுப்பள்ளிப் பாட நூல்கள் என்பது இன்றியமையாதவை ஆகின்றன. இந்தியாவின் பிற மாநிலங்களிலும் தனியார் பள்ளிகள் நடக்கின்றன. அங்கெல்லாம் இல்லாத தனிவாரியங்கள் – தனிபாடத்திட்டங்கள்-தனி பாடநூல்கள் தமிழகத்தில் மட்டும் இருப்பது விந்தையானது, வேதனையாது, விபரீத விளைவுகளை  உருவாக்குவது. எனவே ஒரு ஜனநாயக அமைப்பில் பொதுப்பள்ளி அமைப்பு என்பது பொதுப்பள்ளிப் பாடத்திட்டம் – பொதுப்பள்ளிப் பாட நூல்கள் என்ற அடிப்படையில் தான் இருக்க முடியும்.

பொதுப் பாடத்திட்டம் – பொதுப் பாட நூல்களே சமச்சீர்க் கல்வியாகி விடாது; சமச்சீர்கல்வியின் நோக்கத்தை நிறைவு செய்துவிடாது என்பதை ஒப்புக்கொள்கின்ற அதே வேலையில் பொதுப்பாடத்திட்டம் – பொதுப்பாட நூல்கள் என்பவைதான் சமச்சீர்கல்வியின் அஸ்திவாரமும், முதல் தேவையும் என்பதை உணரவேண்டும். கடந்த அரசு அந்த முதல் தேவையை மட்டும்தான் நிறைவேற்றியுள்ளது. சமச்சீர்கல்விக்கான பிற நடவடிக்கைகள் தொடரவேண்டியுள்ளன. இந்த நிலையில் சமச்சீர் கல்வி என்னும் இலக்கை நோக்கி இன்று இருக்கின்ற ஒரே செயல்திட்டமான பொதுப்பாடத்திட்டமான பொதுப்பாட நூல்களையும் ஏதோ ஒரு காரணம் காட்டி நீக்கிவிடுவது என்றால் அது சமச்சீர் கல்விக்கு சமாதி கட்டுவது என்றல்லவா ஆகிவிடும்.

சமச்சீர் கல்வியை எதிர்க்கவில்லை என்று அவர்கள் கூறுகிறார்கள்? உயர்நீதிமன்றமும், உச்சநீதிமன்றமும் பொதுப் பாடத்திட்டத்தை நிராகரிக்க மறுத்துவிட்ட பிறகு, வெளிப்படையாக சமச்சீர் கல்வியை மறுப்பதால் ஏற்படும் சமூக அரசியல் விளைவுகளுக்கு அஞ்சி, இன்று சமச்சீர் கல்வியை எதிர்க்கவில்லை என்று கூற வேண்டிய சூழல் உருவாகியுள்ளது. சமச்சீர் கல்வியை கொண்டு வருவதில் உண்மையான இருக்கிறார்களா, நேர்மையாக இருக்கிறார்களா என்பதை அவர்களது செயல்கள் மூலமாகத்தான் மதிப்பீடு செய்ய வேண்டும்.

உலகத்தரதிற்கு, தேசிய தரத்திற்கு உகந்த அளவில் பொதுப்பாடநூல்கள் இல்லை என்கிறார்களே?

கடந்த ஆண்டு முதல் வகுப்பு மற்றும் ஆறாம் வகுப்பிற்கான பொதுப்பாட நூல்கள் வந்துவிட்டன. கடந்த கல்வியாண்டில் ஆசிரியர்களோ, மாணவர்களோ, பெற்றோர்களோ, கல்வியாளர்களோ, பாடத்துறை வல்லூநர்களோ அப்புத்தகங்களை தரக்குறைவானது என்று கூறியதில்லை. ஒரு சில பிழைகள், சிறுசிறு குறைகள் இருந்தாலும் அதற்கு முந்தைய பாட நூல்களை விட வடிவமைப்பிலும், உள்ளடக்கத்திலும், வண்ணப்படங்களிலும், துணுக்குச் செய்திகளிலும், சிந்தனையைத் தூண்டும் சிறுசிறு வினாக்களிலும் எளிதாகவும் தெளிவாகவும் செய்திகளைப் புரியவைக்கும் மொழிநடையிலும் பொதுப்பாட நூல்கள் பழைய பாடநூல்களைவிட பலமடங்கு உயர்ந்தவை என்று ஒப்புக்கொள்ளப்படுகின்றன.

இன்று பொதுப்பாடநூல்களின் தரங்களைக் குற்றம் காண்பது யார்? குரல் எழுப்பியவர்கள் யார்?

ஆசிரியர்களோ, மாணவர்களோ, பாடத்துறை வல்லூநர்களோ அல்ல. சுயநீதிப்பள்ளிகள் மூலமாக கொள்ளை லாபம் ஈட்டுபவர்கள்; எதையும் குறுகிய கட்சிக் கண்ணோட்டத்தில் பார்ப்பவர்கள், சமத்துவம், சமதர்மம், சமூகநீதி, சமச்சீர் என்ற கருத்துக்களையே தீண்டத்தகாத தீட்டுக்களாக வெறுப்பவர்கள், பழைமைவாத மதவெறியர்கள், வர்க்க-வர்ண வேறுபாடுகளை ஆதரிப்பவர்கள். இவர்கள் தரம் என்ற போலியான உறுதியற்ற வாதத்தை வைத்து பொதுப்பாட நூல்களை அகற்றிவிட முற்படுகின்றன.

சமச்சீர் கல்வியை வலியுறுத்துவோ தரத்தைப் பற்றிக் கவலைப்படவில்லையா? பொதுப்பள்ளிக் கல்வியின் தரம் உயர்ந்திருக்க வேண்டுமென்பதில் எந்த முரண்பாடும் இல்லை.

ஆனால் தரம் என்று எதனை குறிப்பிடுகின்றனர்? எந்த அலகுகளைப் பயன்படுத்தி தரத்தை மதிப்பீடு செய்யலாம்?

உலகத்தரம் பற்றி பேசுவதில் ஆழம் இருக்கவில்லை. எதனை உலகத்தரம் என்கிறார்கள்? அமெரிக்கத்தரமா? இங்கிலாது தரமா? ஜெர்மனி உள்ளிட்ட ஐரோப்பியத்தரமா? ஜப்பான் – சீனா உள்ளிட்ட கீழை நாடுகளின் தரமா? அங்குள்ள பாடத்திட்டங்களையும், பாடப் புத்தகங்களையும் ஒப்பு நோக்கியா தரம் பற்றிய பிரச்சனையை எழுப்புகின்றனர்?

தரம் என்பது ஓர் ஒப்பீட்டுக் கருத்தியல். தரம் என்பது தனியான நிலையான எதுவுமில்லை. வேறு ஒன்றுடன் ஒப்பிடும்போது, இது செம்மையாக உள்ளதா? நவீன மாற்றங்களை தற்கால செய்திகளை சமகால சமூகநெறிகளை, சமகால மேம்பட்ட கண்ணோட்டங்களைக் கொண்டிருக்கின்றதா? மொழியும் நடையும், பாடங்களைப் புரிய வைக்கும் முறையும் மேம்பட்டிருக்கிறதா என்பவை தான் தரம் பற்றிய முடிவிற்கான அலகுகள்.

இன்று புதுபொதுப்பாட நுற்களை அகற்றி பழைய பாடநூற்களை தொடர முனைபவர்கள், அவை இரண்டினையும் கல்வி வல்லுநர்களைக் கொண்டு ஒப்பீட்டு மதிப்பீடு செய்துள்ளனரா? தேசிய அளவில் பள்ளிக்கல்வித்தரத்தை அலகிடுவது NCERT யின் பணி. 2005-ஆம் ஆண்டு வெளியிடப்பட்ட தேசிய கலைத்திட்ட வடிவமைப்பு (National Curriculum Frame Work)  என்பதுதான் இன்றுள்ள நிலையில் நவீன தேசிய பள்ளிக்கல்வி தர நிர்ணய அலகாக உள்ளது.

2009,10,11 –ஆண்டுகளில் வல்லுநர்களால் விரிவாக விவாதிக்கப்பட்டு வடிவமைக்கப்பட்ட பொதுப்பாடத்திட்டம் – பொதுப்பாட நூல்கள் இவற்றை உள்வாங்கி உருவாக்கப்பட்டவை.

இவர்கள் தொடர விரும்பும் பழைய பாடநூல்கள் 2001-ஆம் ஆண்டு அளவில் உருவானவை. காலத்தால் பழையவை; 2005 ஆம் ஆண்டு வெளியான தேசிய தரத்திற்கு முற்பட்டவை; பாடங்களைத் தரும் முறையும், கேள்வி முறைகளும், புத்தக அமைப்பும் பழையவையே.

எனவே இன்றைய தேசிய தரத்திற்கு பழைய பாடநூகள் எப்படிப் பொருந்தும்?

தரம் என்பதுதான் உண்மையான அக்கரையாக இருந்தால் பழைய பாடநூல்களைத் தொடர முடியாது. அவற்றைவிட நவீனமான பொருத்தமான பொதுப்பாட நூல்களையே ஏற்க வேண்டிருக்கும். குறைந்த பட்சம், இன்றைய பொதுப்பாட நூல்களை விட மேம்பட்ட புதிய பொதுப்பாட நூல்கள் உருவாக்கப்படும் வரையிலாவது இப்போதுள்ள பொதுப்பாட நூற்களை அனுமதிக்க வேண்டியயிருக்கும்.

பொதுப்பாட நூல்களில் குறைகள்-பிழைகள் இல்லையா? அரசியல் சாயம் கலந்திருக்க வில்லையா?

குறைகளும் பிழைகளும் இருக்கக்கூடும். சில அரசியல் நோக்கக்குறிப்புகளும் இருக்கக்கூடும். ஆனால் இவை பழைய பாடப்புத்தகங்களிளும் இருக்கவில்லையா? அன்றைய புத்தகங்கள் அன்றைய ஆட்சியாளர்களை குறிப்பிடவில்லையா? இவற்றையெல்லாம் நீக்குவது தவறு என யாரும் சொல்லவில்லை. ஆனால் இவற்றைக் காரணம் காட்டி, பொதுப்பாட நூல்களை அகற்றுவது எப்படி நியாயமாகும்?

குறைகளை- பிழைகளை-தேவையற்ற குறிப்புகளைக் கண்டுபிடிப்பதும் அகற்றுவதும் பாடத்துறை வல்லுநர்கள் பொறுப்பு. கல்விக்குத் தொடர்பில்லாத கட்சிக்காழ்புகளுக்கும், மதசார்புகளுக்கும் இதில் இடமில்லை. பாடங்களில் இடம் பெற்றே ஆக வேண்டிய சூரியனும், இலைகளும், தாமரையும், நிறங்களும், நாட்டுப்புறக்கலைகளும் அரசியலாக்கப்பட வேண்டியதில்லை. ‘தை பிறந்தால் வழி பிறக்கும்’ என்று உழவை முதன்மைப்படுத்திய, முதன்மைபடுத்துகின்ற சமூக மரபில் ‘தை’யை முதன்மைப்படுத்தும் பாடலை அகற்ற வேண்டியதில்லை. காலத்திற்கு ஒவ்வாதவற்றை, அறிவுக்கு முரண்பட்டவற்றை, அறிவியல் கண்ணோட்டத்திற்கும், உயர் மனித விழுமியங்களுக்கும் முரண்பட்டவற்றை அகற்றுவதுதான் அவசியம். பொதுப்பாடநூல்களையே அகற்றுவது என்ற நோக்கில் ‘குறைகளை’ப்  பயன்படுத்துவது ஏற்கத் தக்கதல்ல.

பெரியார் நூற்களில் ‘பெரியார் பார்வை’ இருப்பதாகச் சொல்கிறார்களே?

இதைச் சொல்பவர்களது சமூகத்தளத்தையும், தத்துவ அடிப்படையையும் பார்க்க வேண்டும்.

‘பெரியார் பார்வை’ என்பது பொதுக்கல்வியில் தவிர்க்க முடியாதது. அந்த பெரியார் பார்வையால்தான் உயர்கல்விநிலையங்களில் இட ஒதுக்கீட்டை மறுதலித்த நீதிமன்ற தீர்ப்பிற்கு எதிராக மக்கள் கிளர்ச்சி எழுந்து சமூகத்தில் நலிந்தவர்களுக்கு வாய்ப்பளிக்கும் இட ஒதுக்கீடு போன்றவற்றை அனுமதிக்கும் முதல் சட்டதிருத்தம் வந்தது. சாதி வேறுபாடுகளை நியாயப்படுத்திய சேரன்மாதேவி குருகுலத்திற்கு எதிரான போராட்டம் வெடித்தது. தொழிற்கல்வி என்ற போர்வையில் வந்த ‘குலக்கல்வி’த்திட்டம் தவிர்க்கப்பட்டது. காமராஜர் காலத்தில் பள்ளிகள் எண்ணிக்கை பல மடங்கு பெருகியதும், சீருடை வந்ததும், மதிய உணவுத்திட்டம் கொண்டு வரப்பட்டதும், கட்டணச் சலுகைகள் மூலம் கல்வி பரவலாக்கப்பட்டதும் பெரியார் பார்வைதான்.

அண்ணாவின் காலத்தில் புதுமுக வகுப்பு வரையிலும், சென்ற ஆட்சியில் பட்டப்படிப்பு வரையிலும் கல்விக்கட்டணம் நீக்கப்பட்டதும் பெரியார் பார்வையின் விளைவுதான்.

கல்வியைப் பரவலாக்குவது, பொதுவையாக்குவது, விஞ்ஞான அடிப்படையாக்குவது, மதச்சார்பற்றதாக்குவது என்பதெல்லாம் பெரியார் பார்வைதான்.ஆதிசங்கரரும், இராமானுஜரும் மத்தவாச்சாரியாரும் இடம் பெறுகின்ற பாடப்புத்தங்கள் புத்தரும், சித்தரும் இடம் பெறுவதும் அரசியல் விடுதலை போராட்டத்துடன் சமூக விடுதலை இயக்கங்களைக் குறிப்பிடுவதும், ராஜாராம் மோகன்ராய், தயானந்த சரஸ்வதி, ராமகிருஷ்ண பரமானம்சர், சவாமி விவேகானந்தா ஆகியோருடன், ஜோதிபா பூலே, ராமலிங்க வள்ள்லார் , வைகுந்தசாம், நாராயணகுரு, சாருமகராஜ், பெரியார், அம்பேத்கார் ஆகியோர்களைக் குறிப்பதும் காந்தி, திலகர், கோகலே போன்றவ்ர்களுடன் சிங்கார வேலர், முத்துலட்சுமி ரெட்டி, ஜீவா போன்றோர் இடம் பெறுவதும் காந்தீயத்துடன் பொது உடமையை விளக்குவதும் பெரியார் பார்வைதான்.

வர்க்க-சாதி ஆதிக்க உணர்வுடன் சிலவற்றை மிகைப்படுத்துவதும் சிலவற்றை இருட்டடிப்பு செய்வதும் சமூக அறிவியலாகாது, சமூகச் சதியாகும். வெறுப்புணர்வுக்கு அல்ல, விழிப்புணர்வுக்கு சமூக அறிவியல் பயன்பட வேண்டும். அதனால்தான் பொருளாதாரம் சமூக அறிவியலில் இணைக்கப்படுகிறது. சமகால பிரச்சனைகளும், மகளிர் சமத்துவம், மனித உரிமை, குழந்தைகள் உரிமை, விவசாயம், போன்றவறவையும் பொதுப்பாட சமூக அறிவியலில் இடம் பெறுகின்றன. இது எதையும் இருட்டடிப்பு செய்யவில்லை. இடைவெளிகளை நிரப்புகிறது. ஆகவே சமூக அறிவ்யல் இங்கே மனிதனை, அடிப்படை மனிதக் குழுக்களை மய்யப்படுத்தியுள்ளது. மனிதனை, மனித சமூகத்தை மய்யப்படுத்தும் அனுகுமுறைக்கு ‘பெரியார் பார்வை’ என்ற பெயரென்றால் அது குற்றச்சாட்டல்ல, பாராட்டுரையாகவே கொள்ள வேண்டும்.

உச்சநீதிமன்றத்தின் கூற்றுப்படி , தமிழக அரசால் அமைக்கப்பட்டுள்ள ஆய்வுக்குழுவைக் குறித்து ஏன் விமர்சனம்?

உச்சநீதிமன்றம், உயர்நீதிமன்றத்தையும் போன்று சமசீர் கல்வியை பொதுப்பாடத்திட்டத்தை – பொதுப்பாட நூல்களை நிராகரிக்கவில்லை. தமிழக அரசினால் எழுப்பப்பட்ட ‘புத்தகங்களின் தரம்’ பற்றி ஆய்வு செய்யவே ஒரு குழுவை அமைக்குமாறு குறிப்பிட்டது.

மாநிலத் தலைமைச் செயலர், பள்ளிக் கல்வி இயக்குநர், பள்ளிக் கல்விச் செயலர் உள்ளிட்ட ஒன்பதுபேர் குழுவில் மற்றவர்கள் ஆறுபேர் பாடநூற்கள் தரமற்றவை என்று குற்றம் சுமத்தியவர்களின் தலைமையில் ஒரு ஆய்வுக்குழு, அதிலுள்ள பிறரில் நான்கு பேர் குற்றம் சுமத்திய அரசினால் நியமிக்கப்படுபவர்கள். மீதமுள்ள இரண்டு பேர் கணிதம் – சமூக அறிவியல் தொடர்பான NCERT நபர்கள். ஆனால் தமிழறியாதவர்கள்; தமிழ் வரலாறு மரபு அறியாதவர்கள், தமிழ்பாட நூற்களை மதிப்பீடு செய்யவோ, ஆங்கில நூல்களுடன் சுதந்திரமான ஒப்பீடு செய்யும் வாய்ப்பில்லாதவர்கள்.

மீதமுள்ள நான்கு பேரில் ஒருவர் CBSE ஐ சேர்ந்தவர். மற்ற மூவர் மாநில பொதுவாரியத்திற்கு உட்படாத உயர்கட்டணங்களை வசூலிக்கும் சுயநிதிப் பள்ளி நிர்வாகிகள். சமூக நீதியிலும், சமூக பொதுக்கல்விலும் ஈடுபாடில்லாதவர். ஒரு கல்வி உரிமைச்சட்டத்திற்கு எதிராக கையெழுத்திடுமாறு பெற்றோர்களிடம் வற்புறுத்துபவர். இவர்களை பாடத்துறை வல்லுநர்களாக ஏற்க முடியுமா? நடுநிலைமையாளர் யாருமில்லை. இரு தரப்பு வாதங்கள் ஏதுவுமில்லை. ஒரு தலைப்பட்சமான குழு. தமிழறியாத NCERT வல்லுநர்களால் இரண்டு வாரங்களில் 40 தமிழ் பாட நூற்களை மதிப்பீடு செய்ய இயலுமா?

தமிழ்க அரசிடம் நேர்மையான, திறந்த மனத்துடன் நடந்து கொள்ளும் என்று நம்பிக்கை வைத்து குழு அமைக்கும் பொறுப்பை உச்சநீதிமன்றம் அதற்கு தந்தது. ஆனால் பொதுப்பாடத்திட்டத்திற்கு முரண்பட்ட சுயநீதிப்பள்ளி நிர்வாகிகள் மூன்று பேரை உறுப்பினர்களாக நியமித்ததின் மூலமாகவும், மாநிலபள்ளி வாரியத்தின் அனுபவமிக்க ஆசிரியர்களைப் புறக்கணித்ததின் மூலமாகவும் தமிழ்க அரசு ‘ஆய்வுக் குழு’ வை தான் ஏற்கனவே ஆய்வின்றி எடுத்த முடிவிற்கு அங்கீகாரம் பெறும் வகையில் பயன்படுத்த முற்படுவதாக அய்யம் ஏற்படுகின்றது.

இன்று உருவாகியுள்ள பிரச்சனைக்குத் தீர்வு என்ன?

இது உருவாக்கப்பட்டுள்ள பிரச்சனை. எந்தப்பாட நூல்களும் குறிப்பிட்ட கால இடைவெளியில் மறுபரிசீலனைக்கும் மாற்றத்திற்கும் உட்பட்டவை. எதுவானாலும் காலாவதியானவற்றை தொடர்வதற்கு அனுமதிக்க முடியாது. புதிய ஒரு பொதுப்பாடத்திட்டம் – புதிய பொதுப்பாடநூல்கள் வெளிவரும் வரை இப்போதைய பொதுப்பாட நூற்களையே நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும். இப்புத்தகங்களில் இப்போதைய அரசிற்கு நியாயமான, அறிவுபூர்வமான நெருடல்களை இடம் பெற்றிருந்தால் அவற்றை மாநில அரசு நீக்கிவிடலாம். ஆனால் அத்தகைய நீக்கங்கள், இருட்டடிப்புகள், வள்ளுவரையும், குறளையும், பாரதிதாசனையும் மறைப்பதாக இருக்கக்கூடாது.

சுருக்கமாக சொன்னால் சமச்சீர் கல்விக்கு இனியும் என்ன கூடுதலாக தேவைகள் என்று ஆராயட்டும்; இருப்பதை அழிப்பதில் ஈடுபடாமலிருக்கட்டும்.

ஒன்பது பேர் குழுவின் அறிக்கை குறித்து:

ஜீலை 5, 2011 அன்று தலைமைச் செயலர் தலைமையிலான ஒன்பது பேர் குழுவின் அறிக்கை சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தில் தாக்கல் செய்யப்பட்டது. எதிர்பார்க்கப்பட்டது போலவே அக்குழு தமிழக அரசின் நிலைப்பாட்டை நியாயப்படுத்தும் வகையிலும், வலுப்படுத்தும் வகையிலும் ‘சமச்சீர் பாடத்திட்டங்களும் – பாடப்புத்தகங்களும் தரமற்றவை, குறைகளே நிறைந்தவை, அவசரகோலத்தில் உருவாக்கப்பட்டவை. அவற்றைப் பள்ளிகளின் இவ்வாண்டு ஏற்க இயலாது’ என்பன போன்ற கருத்துக்களை தனது ‘ஆய்வு’ முடிவாகத்தந்துள்ளது. இத்தகைய கருத்துக்கள்-முடிவுகள்தான் அறிக்கையில் இடம்பெறும் என்பதைக் கல்வியாளர்கள் & சமச்சீர் கல்வியில் அக்கரை கொண்ட அனைவரும் அறிந்ததுதான், எதிர்பார்த்ததுதான். எனவே இந்த அறிக்கையில் யாரும் ஆச்சிரியமடையவில்லை, அதிர்ச்சியடையவில்லை.

 எது அவசர கோலம்?

கடந்த ஆட்சியில் போது சமச்சீர் கல்வியை குறித்து முத்துக்குமரன் குழுவின் பரிந்துரைக்குப்பின் பொதுப்பாடத்திட்டம் உருவாக ஓராண்டு எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டது. அரசால், கல்வித் துறையால் வெளியிடப்பட்ட நகல் பாடத்திட்டத்தைப் பற்றி கல்வியாளர்கள் விமர்சனங்களை எழுப்பினர்; விவாதங்கள் தொடர்ந்தன. நகல் பாடத்திட்டத்தில் மாற்றங்கள் கொண்டுவரப்பட்டன. அதைத் தொடர்ந்து பாடநூல்களைத் தயாரிக்கும் பணி தொடங்கியது. ஒன்று மற்றும் ஆறாம் வகுப்பு பாடங்களே 2010-ஆம் ஆண்டு நிறைவுற்று பள்ளிகளுக்கு வினியோகிக்கப்பட்டன. மற்ற வகுப்புகளுக்கான பாடநூற்களை தயாரித்து முடிக்க மேலும் ஓராண்டு பிடித்தது. இந்த நூற்களை தயாரிப்பதில் அரசுப் பள்ளி- அரசு மானியம் பெறும் பள்ளி, மெட்ரிக் பள்ளி, ஆங்கிலோ இந்தியன் பள்ளி, ஓரியண்டல் பள்ளிகளின் அனுபவமிக்க ஆசிரியர்கள், அந்தந்தத் துறைகளில் தேர்ந்தவர்கள் பங்கேற்றனர். பல்களைக் கழகம்-கல்லூரிகள்-மாத் சயன்ஸ் போன்ற சிறப்பு உயர்கல்வி அமைப்புகளின் பாடத்துறை வல்லுநர்களின் ஆலோசனைகளும், பங்கேற்புகளும் பெறப்பட்டன.

ஆகவே சமச்சீர் பாடத்திட்டமும், பாடப்புத்தகங்களும் ‘மாயா பஜார்’ போன்று ஓரிரு நாட்களில் உருவானவை அல்ல. சமச்சீர் கல்வித்திட்டம் ஏற்கப்படுவதும், அமல்படுத்துவதும் இவ்வளவு காலம் தாமதம் ஆயிற்றே எனத்தான் குற்றம் காண முடியுமே தவிர , சமச்சீர் பாடத்திட்டம்- புத்தகங்கள் அவசர கோலத்தில் தயாரிக்கப்பட்டுள்ளதாக சில குறைகளை வைத்து மட்டுமே கூறுவது உள்நோக்கம் கொண்ட போலியான குற்றச்சாட்டாகும்.

அவசரப்படுவது யார்? அவசரகோலத்தில் செயல்பட்டது யார்?

 எட்டுவகுப்புகளுக்கான பாடத்திட்டம், தமிழ்வழிப் பாடநூல்கள் எட்டு வகுப்புகளுக்குமான 40 நூல்கள், ஆங்கிலவழிப் பாடநூல்கள் 32, மொத்தம் 72 நூல்கள், ஏறக்குறைய 7000 பக்கங்கள் ஆய்வுக்குள்ளாக்கப்பட வேண்டும். இதைத் தவிர பழைய நூல்கள் மாநில வாரிய்ப் புத்தகங்கள் 7000 பக்கங்கள் மெட்ரிக் பாடநூல்கள் 7000 பக்கங்கள் பிற இரண்டு வாரியப் புத்தகங்கள் 7000 பக்கங்கள் என மொத்தம் 28000 பக்கங்கள் அலச வேண்டும்.

ஒன்பது பேர்குழு மொத்தம் 13 நாட்களில் 4 முறை கூடினர்.

முதல் கூட்டம் 17-6-2011 அன்று கூடியது ‘தரம்’ என்பதை முடிவு செய்யும் அலகுகள் குறித்து ‘விவாத்த்தனர்’.

22-6-2011 அன்று முதற்கட்ட விவாதங்கள் நடந்தன.

23-6-2011 –அதாவது மறுநாள் முதல் (நகல்) அறிக்கையை பள்ளிக்கல்வி அதிகாரி குழுவில் விநியோகிக்கிறார். சில கருத்துக்கள், சில பரிந்துரைகள் பேசப்படுகின்றன.

29-6-2011 அன்று இறுதி அறிக்கையை கல்வித்துறைச் செயலர் முன்வைக்கிறார். அதனை 5-7-2011 அன்று நீதிமன்றத்தில் தாக்கல் செய்வது என்ற முடிவு அறிவிக்கப்படுகிறது.

மூன்று அரசு அதிகாரிகள் மூன்று சுயநிதிப்பள்ளி நிர்வாகிகள் ஒரு CBSE யின் முன்னாள் அதிகாரி, இரண்டு NCERT பிரதிநிதிகள்; தமிழ்மொழி அறியாத அவர்களுக்கு கணிதம் மற்றும் சமூக அறிவியலில் தான் அறிமுகமுண்டு.

சில மெட்ரிக் பள்ளி அமைப்புகள் தந்த ‘புகார்’ கடிதங்களை மட்டும் வைத்துக் கொண்டு மறுதரப்புக் கருத்துக்களுக்கு பெயரளவுக்குக் கூட இடம்தராமல் அரசின் பள்ளித்துறை அதிகாரியால் வைக்கப்பட்ட இந்த அறிக்கை, நியாயமான எந்த முறையில் பார்த்தாலும் ஓர் ஆய்வு அறிக்கையாக இருக்க முடியாது. ஒரு தொகுப்பு அறிக்கையாகத் தான் இது இருக்க முடியும். பொதுப்பாடதிட்டத்திற்கும், பாடநூற்களுக்கும் எதிராக, ஒரு தலைப்பட்சமாக நடவடிக்கைகளைத் தொடங்கி விட்ட மாநில அரசின் தொகுப்பு அறிக்கை.

2001 ஜீன் 22 ஆம் தேதி விவாதம். மறுநாள் (23-6-2001) முதற்கட்ட அறிக்கை கல்வித்துறை அதிகாரி குழுவில் வைக்கிறார். ஆறாவது நாள் (29-6-2011) இறுதி அறிக்கையை அதே அதிகாரி குழுவில் வைக்கிறார்.

அதாவது அரசு அதிகாரி வைத்த அறிக்கையை ஒப்புக்கும் பார்த்துவிட்டு கையெழுத்திடும் பணியைத்தான் இக்குழு செய்துள்ளதாகத் தோன்றுகிறது.

இரண்டாண்டுகள் பலவேறு ஆசிரியர்கள் பலமுறை விவாதித்து உருவாக்கிய பாடத்திட்டத்தையும் 7000 பக்கங்கள் கொண்ட 72 பாட நூற்களையும் ஒரே இரவில் ஆய்வு செய்து முடிவுகளை எடுத்துவிட்டதாக அறிக்கையில் தரப்பட்டுள்ள குழு நடவடிக்கை விவரங்கள் தெரிவிக்கின்றது. எது அவசரக்கோலத்தில் நடந்தது?

முன்னரே எடுக்கப்பட்டுவிட்ட ஒரு தலைப்பட்சமான முடிவை செயல்படுத்துவதற்காகவே, அதாவத்யு சமச்சீர் புத்தகங்களை மறுப்பதற்காகவே தவறுகளைமட்டும் தேடியிருக்கின்றனர். குறைகளை மட்டும் தேடித்தேடிப் பார்த்துள்ளனர். சில தவறுகளை பூதாகரமாக்கியுள்ளனர்.

திருத்த வேண்டிய தவறுகளை, திருத்த வேண்டிய முறைகளைக் கூறாமல் சமச்சீர் புத்தகங்கள் மட்டுமல்ல சமச்சீர் பொதுப்பாடத் திட்டமே தேவையில்லையென்றும் கூச்சமின்றி பலமுறை குறிப்பிட்டுள்ளன. அரசு  மற்றும் அரசு உதவி பெறும் பள்ளிகளுக்கு தனியான் அணுகுமுறையை வலியுறுத்திகின்றனர் (அறிக்கை பக்கம் 38, பக்கம் 81)

பக்கம் 81-ல் 92 பாரா எண்ணில் குறிப்பிட்டவை கீழே தரப்படுகிறது:

It is a question to be answered whether implementation of a common syllabus and text books for all schools will achieve the real purpose of providing equality in education. Samacheer kalvi can be rather achieved by providing equal opportunities to all the students to get quality education in the school as mandated by the right of children to free and compulsory Education Act 2009.

சமச்சீர் கல்வி நோக்கத்தை பொதுப்பாடத்திட்டத்தால் அடைய முடியாதாம்.

சமூகத்தின் வேறுபாடுகளை பாடநூல்கள் பிரதிபலிக்க வேண்டும் (பக்கம் 58) என்று கூறுகின்ற அறிக்கை கிராமப்புற மாணவர்காளுக்கு பளுவானவை என்று பல அறிவியல், புவியியல் பகுதிகளைக் குற்றம் சாட்டுகின்றன. மாணவர்களுக்கு கடினமானது என்பது வேறு. கிராமப்புற மாணவர்களுக்குக் கடினமானவை என்பது வேறு; மாணவர்களை என்றென்றுமே கிராமப்புறம், நகர்ப்புறம் என்ற வேறுபாட்டில் பாகுபாட்டைத் தொடர குழுவின் அறிக்கை துடிப்பது தெளிவாகின்றது.

உதாரணமாக

ஏழாவது வகுப்பிற்கு பூமி கோள்களின் தோற்றம் Big bang Theory, பூமியின் உள்வெப்பம் போன்றவை கிராமப்புற மாணவர்களுக்குப் பொருந்தாதாம். அதே போன்று ஆறாவது வகுப்பில் (இது உயர் நீதிமன்ற தீர்ப்பின் வரையறைக்கு அப்பாற்பட்டது) தீவிபத்தைக் கட்டுப்படுத்துதல் தொடர்பான பாடம் கிராமப்புற மாணவர்களுக்கும் பொருந்தாதாம். பள்ளிகளில் ஏற்பட்ட தீவிபத்துகளின் பாதிப்புக்குறித்து பத்மசேஷாத்திரிகளுக்கும், டி.ஏ.வி களுக்கும், ஆண்டாள்களுக்கும் அக்கரையிருக்கும் என நாம் எதிர்பார்க்க முடியுமா?

பாடச்சுமை அதிகம் என்று கூறுகின்ற அறிக்கை அதே வேளையில் மெட்ரிக் புத்தகங்களில் இருக்கும் பாடங்கள் சில ஏன் சமச்சீர் பாடங்களில் இல்லை என்று குற்றம் சாட்டுகிறது. மெட்ரிக் பாடத்திட்டத்தில் இருப்பவையெல்லாம் இடம் பெற வேண்டுமென்றால் மற்ற பாடத்திட்டங்கள் எதற்கு? அப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதற்கு என்ன நியாயம் இருக்கிறது?

‘மெட்ரிக்’ புத்தகங்களில் இல்லாதவை சமச்சீர் புத்தகங்களில் இருப்பதைப் பற்றி கண்டு கொள்ளாமல் தேவையற்ற முறையில்  National Curriculum Frame Word 2005 தேசிய கலைத்திட்டம் வடிவமைப்பின்  ஆலோசனைகளை அபத்தமாகக் குறிப்பிடுகின்றது. சுற்றுச்சூழல் பாடல்கள் 3வது வகுப்பிற்கு மேல் அதிகமாக இடம் பெறுவதைத் தவிர்த்து பொதுஅறிவியலில் அதிக கவனம் செலுத்தப்படவேண்டும் என்பதை, 3வது வகுப்புக்கு மேல் சுற்றுச்சூழல் தொடர்பான செய்திகள் சில, அறிவியல்,குடிமையியல், புவியியல் பகுதிகளில் இடம் பெறுவதை NCFக்கு முரணானது என மறுக்கிறது.

பொது அறிவியலைச் சிதைக்காமல் சுற்றுச் சூழல் பாதுகாப்பு தொடர்பான சில குறு செய்திகளை ஆங்காங்கே தருவது குற்றமா? இந்த பாடத்திட்டத்தில் சுற்றுச்சூழல் தனிப்பாடமாக இல்லை. அத்துடன் உச்சநீதிமன்ற அறிவுறுத்தலின் பேரில் சுற்றுச்சூழல் அறிவியல் கட்டாய பாடமாக இளங்கலை வகுப்புகளில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளதை இக்குழு அறியவில்லையா?

ஒன்பதாம் வகுப்புப் பாடத்தில் இந்திய அரசியலமைப்பு மத்திய-மாநில அரசு பற்றிய பாடங்கள் இருக்கலாம். பிறகு எப்படி எட்டாம் வகுப்பு பாடத்தில் மனித உரிமைகள் ஐக்கிய நாடுகள் சபை இடம் பெற முடியுமா? என புத்திசாலித்தனமாக குற்றம் சாட்டுகிறது குழு அறிக்கை. அப்படித்தான் தர வேண்டுமென NCF கூறுகிறதா?

ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் தோற்றமும், மனித உரிமைகள் பிரகடணமும் இந்திய சுதந்திரத்திற்கு முன்பே, இந்திய குடியரசு அரசியலமைப்பிற்கு முன்பே உருவானவை என்பதை இந்த வல்லுநர்கள் (Experts) அறியவில்லையா?

தேச வரைபடங்களில் அளவுகள் (Scales) திசைகள் (Directions)  இடம் பெறாத குறையும் குற்றமாக்கப்படுகிறது. வரலாறு – புவியியல் பாடங்களில்  மாணவர்களை தேச வரைபடம் வரையக் கூறுவதில்லை. அளவு-திசை வைத்து நாடுகளின் –உலகின் –வட்டாரங்களின் படங்களை வரைவதைக் கற்றுக் கொள்வது தனித்துறை (cartography). இங்கு தரப்படுகின்ற வரைபடங்களில் கேட்கப்படுகின்றவற்றை குறிப்பிட்டுக் காட்ட வேண்டிய திறனைத் எதிர்பார்க்கிறோம். அளவும்-திசையும் தேவையில்லை என்பதல்ல. இருப்பதுதான் உசிதம், இல்லாதது குறையே, குற்றமல்ல, அவை திருத்தப்படக் கூடியவையே.

மெட்ரிக்குடன் ஒப்பிட்டே குற்றங்களை சுமத்துகிற அறிக்கை சமச்சீர் பாடங்களை, அதற்கு முந்தைய மாநிலப் பள்ளி வாரியப் புத்தகங்களுடன் ஒப்பிடுவதில்லை.

பொருளியல் பாடங்கள் மெட்ரிகைவிடக் குறைவு என்கிற அறிக்கை இதற்கு முந்தைய மாநில வாரிய (State Board) பாடத்திட்டத்தில் இடம் பெறாத பொருளியல் பாடங்கள் முதன்முறையாக சமச்சீர் புத்தகங்களில் இடம் பெறுகின்றன என்பதைக் கண்டு கொளவதில்லை.

சமச்சீர் புத்தகங்கள் குறைகளற்றவை, ISI அக்மார்க் முத்திரைகளுக்கு உரியவை என்று கூறவில்லை. குறைகளைக் களைந்தோ, கூடுதல் பகுதிகளை இணைத்தோ சமச்சீர் புத்தகங்களை சமச்சீர் கல்வி என்ற நோக்கத்திற்காக பயன்படுத்த முடியும். ஆனால் சமச்சீர் – பொதுப்பாடதிட்டம் குழிதோண்டிப் புதைக்கப்பட வேண்டும் என்ற உள்நோக்கத்திற்காகவே சமச்சீர் புத்தகங்களை தரமற்றவை என்று புதைத்துவிட முற்படுவதை ஏற்க முடியுமா? மூன்று முகாம்கள் – 100 ஆசிரியர்கள் – 5 நாட்கள் நடந்த தமிழ்நாடு அறிவியல் இயக்கத்தின் ஆய்வில் சமச்சீர் புத்தகங்கள், முந்தைய புத்தகங்களை விட தரமானவை, எளிமையானவை, வாழ்க்கைத் தொடர்புடையவை NCF-ன் பரிந்துரைகளுக்கு இணக்கமானவை என்று தெரிவித்துள்ளதை மறுக்க முடியுமா?

சமூக வேறுபாடுகள் நிறைந்துள்ள போது ஒரே பாடத்திட்டம் பொதுப்பாடத்திட்டம் சரிவருமா என்ற கேள்வியைக் கேட்கின்ற அறிக்கை, மெட்ரிக் பாடங்களை தரம் குறைவு என்று சாடுகின்ற அறிக்கை, தனக்குதானே முரண்பட்டுக் கூறுகின்றது:

“ ……… The development of syllabus keeping Matric Board as model would be different or onerous for the students of government and government aided schools to immediately shift to higher level syllabus”

(பக்கம் 38)

மெட்ரிக்கை விட தரத்தில் குறைந்த பாடங்களே அரசு-மற்றும் அரசு மானியம் பெறும் பள்ளிகளுக்குப் போது என்று கூச்சமின்றி கூறுகின்ற குழுவை, அவ்வாறு கூற வைத்த அரசை, சமச்சீர் கல்வியில் அக்கரையுள்ளவர்கள் என்று நம்ப முடியுமா?

கிராமப்புற மாணவர்களுக்காக கண்ணீர் வடித்து அவர்களுக்கென தனியாக பளுக்குறைந்த பாடத்திட்டத்தை மீண்டும் மீண்டும் வலியுறுத்துவது ஏன்?

பஞ்சமனும் பிராமணனும் ஒரே பள்ளியில் ஒரே பாடத்தைப் படிக்கக்கூடாது என்பதற்காகவா?

நகரத்து வசதிபடைதோனும், கிராமத்து ஏழையும் ஒரே கல்வியை பெறக்கூடாது என்பதற்காகவா?

பணக்கார முதலாளி குழந்தையும், பாட்டாளியின் குழந்தையும் ஒரே சீரான கல்வியைப் பெறக் கூடாது எனபதற்கா?

பொதுப்பாடத்திட்டம் என்பது கல்விக் கொள்ளையிக்கு பாதிப்பை உருவாக்கிவிடும் என்பதற்கா?

ஒன்பது பேர்க் குழுவின் மூலமாக பொதுமைக்கு எதிரானவர்கள் மெட்ரிக் முதலாளிகளது பேராசைகள் ஆய்வுகளாக திரிக்கப்படுகின்றன.

இந்த ‘வல்லுநர்’ குழுவின் தந்திரங்களை

குறைகளை மட்டுமே தேடுவதை

குறைகளை குற்றங்களாக சித்தரிப்பதை

மெட்ரிக்-கிராமப்புறம் முரண்பாடுகளை நியாயப்படுத்துவதை,

மிகைப்படுத்தல்களை, தேவையற்ற பொருந்தாத அலகுகளை

பொதுக்கல்வித்திட்டதிற்கு எதிரான சதி என்பதை நீதிமன்றம் உணர்ந்து நல்ல தீர்ப்பை வழங்கும் என எதிர்ப்பாக்கிறோம்.

ஆனால், இது வெறும் புத்தகப்பிரச்சனையல்ல, சட்டப்பிரச்சனையல்ல, அரசியல் காழ்ப்புப் பிரச்சனையல்ல,வன்ம அரசியல் மட்டுமல்ல

வர்க்க அரசியல்,

சாதி அரசியல்

கல்வி வணிக அரசியல்

அனைத்திற்கும் மேலாக

சமச்சீர் கல்வி – பொதுப்பாடத்திட்டம் – பொதுப்பாட நூல்கள்

என்பவையெல்லாம்

சமூக நீதிப்பிரச்சனை,

மக்கள் பிரச்சனை!

மக்களது விழிப்பும், துடிப்பும், முனைப்பும்தான் மக்கள் பிரச்சனைகளுக்கு முழுமையான தீர்வளிக்கும்!

அ.கருணானந்தன்

வரலாற்றுத்துறைத் தலைவர்(ஓய்வு)

விவேகானந்தா கல்லூரி

சென்னை

நன்றி: புமாஇமு

தியன் அன் மென் படுகொலை, அம்பலமாகும் பொய்கள்!

இருபதாண்டுகளுக்கு முன்னர் உலக மக்களை ஏமாற்றிய மேற்கத்திய பொய்ப்பிரச்சாரம் தற்போது அம்பலமாகியுள்ளது. 1989 ல், சீனாவின் தலைநகரான பெஜிங்கில் நடந்த மாணவர் போராட்டத்தை அடக்கிய போது ஆயிரக்கணக்கானோர் உயிரிழந்ததாக அறிவிக்கப் பட்டது. பெய்ஜிங்கின் மையப் பகுதியான தியன் அன் மென் சதுக்கத்தில் இரத்தக் களரி ஏற்பட்டுள்ளதாகவும், சீன இராணுவம் மூவாயிரத்திற்கும் குறையாத மாணவர்களை கொன்று குவித்ததாகவும் வெளிவந்த செய்திகள் பொய்யானவை. தியன் அன் மென்னில் படுகொலை நடக்கவில்லை என்ற உண்மையை அம்பலப் படுத்தியுள்ள, விக்கிலீக்ஸ் கேபிளின் சாராம்சம் பின்வருமாறு:

கிளர்ச்சியில் ஈடுபட்ட மாணவர்கள், பெய்ஜிங் நகரின் மையப் பகுதியை வாரக்கணக்காக தமது கட்டுப்பாட்டின் கீழ் வைத்திருந்தனர். பேரூந்து வண்டிகளைக் கூட வீதிகளுக்கு குறுக்காக நிறுத்தி வைத்து தடை போட்டிருந்தனர். வீதித் தடைகள் காவலரண்கள் போல, ஆள் மாறி ஆள் பாதுகாத்தனர். காவலரண்களுக்கு இடையில் “மோட்டர் சைக்கிள் நபர்கள்” தகவல் பரிமாற்றத்திற்காக ஈடுபடுத்தப் பட்டனர். தியன் அன் மென் சதுக்கத்தில் ஆர்ப்பாட்டம் செய்த சுமார் மூவாயிரம் மாணவர்கள், போலிசோ, இராணுவமோ நுழைய முடியாது என்ற நம்பிக்கையில் இருந்தனர். கம்யூனிஸ்ட் கட்சி உட்சுற்றுக்கு விடுத்த அறிக்கையின் பிரகாரம், வாரக் கணக்காக தொடர்ந்த மாணவர்கள் போராட்டம் அரசின் அதிகாரத்திற்கு சவாலாக விளங்கியதாக தெரிகின்றது. போராட்டக்காரரை கலைப்பதற்காக கலகத்தடுப்பு போலிஸ் அனுப்பப் பட்டது. கண்ணீர்ப்புகைக் குண்டுகள், பொல்லுகள் சகிதம் சென்ற படைகள் துப்பாக்கிப் பிரயோகம் செய்யவில்லை. பாதுகாப்புப் படைகள் வன்முறை கொண்டு அடக்குவதற்கு முன்பே, ஆர்ப்பாட்டக் காரர்கள் தாமாகவே கலைந்து சென்று விட்டனர். இதனை ஆர்ப்பாட்டத்திற்கு தலைமை தாங்கிய நோபல் பரிசு பெற்ற Liu Xiaobo உறுதிப் படுத்தியுள்ளார்.

இந்த தகவல்களை நேரே கண்ட சாட்சியான சிலி நாட்டுத் தூதுவர் தெரிவித்துள்ளார். “சதுக்கத்தில் குழுமியிருந்த ஆர்ப்பாட்டக்காரர்கள் மீது இராணுவம் சுடவில்லை. அங்கே துப்பாக்கிப் பிரயோகம் எதுவும் நடக்கவில்லை.” என்று கூறிய சிலி தூதுவரின் சாட்சியத்தை அமெரிக்க தூதரகம் புறக்கணித்துள்ளது. தியன் அன் மென் சதுக்கத்தில், செஞ்சிலுவைச் சங்க கூடாரத்தில் நின்ற வெளிநாட்டு இராஜதந்திரி ஒருவரும் அதே போன்ற சாட்சியத்தை கூறினார். “திடீரென தோன்றிய இராணுவத்தைக் கண்டு தான் பயந்ததாகவும், ஆனால் அங்கே துப்பாக்கிச் சூடு நடக்கவில்லை,” என்றும் கூறினார்.

1989 ம் ஆண்டு, சீனாவில் இருந்து செய்தி அறிவித்துக் கொண்டிருந்த பி.பி.சி. ஊடகவியலாளர் ஜேம்ஸ் மைல்ஸ், அன்று தான் தவறான தகவல்களை வழங்கியதை ஒத்துக் கொண்டார். “தியன் அன் மென் சதுக்கத்தில் படுகொலை நடக்கவில்லை. உள்ளே நுழைந்த இராணுவத்துடன் பேச்சுவார்த்தை நடந்தது. அதற்குப் பின்னர் ஆர்ப்பாடக்காரர்கள் அமைதியாக கலைந்து சென்றனர்.” இருபது வருடங்களுக்குப் பிறகு உண்மையை ஒத்துக் கொண்ட செய்தியாளர் மேலும் தெரிவித்ததாவது. “அங்கு நடந்ததை தியன் அன் மென் படுகொலை என்று கூறுவதை விட, பெய்ஜிங் படுகொலை என்று கூறியிருந்தால் பொருத்தமாக இருக்கும்.” அதாவது, இராணுவம் சுட்டதில் சில கலகக்காரர்கள் மரணமடைந்தனர். அந்தச் சம்பவம் தியன் அன் மென் சதுக்கத்தில் இருந்து மூன்று மைல் தொலைவில் உள்ள Muxidi எனுமிடத்தில் நடந்தது. ஜூன் 3 , இரவு 10 .30 மணியளவில் தெருவில் சென்ற இராணுவ வாகனத் தொடரணியை ஆர்ப்பாட்டக்காரர்கள் வழி மறித்து தாக்கினார்கள். படையினர் முதலில் ரப்பர் தோட்டாக்கள், கண்ணீர்ப் புகைக் குண்டுகளை பாவித்து கூட்டத்தை கலைக்க முயன்றனர். அவர்களது முயற்சி பலிக்காமல் போகவே, உயிர்த் தோட்டாக்களை பாவிக்க நேர்ந்தது. படையினர் துப்பாக்கிச் சூட்டிற்கு சிலர் பலியானதும், மிகுதிப் பேர் வெகுண்டு ஓடினார்கள். ஆர்ப்பாட்டக் காரர்கள் எழுப்பியிருந்த வீதித் தடைகளும் அவர்களுக்கு எமனாக அமைந்ததன.

மேற்குறிப்பிட்ட தகவல்களை அன்றே சீன அரசு தெரிவித்திருந்தது. ஆனால் சீன ஆட்சியாளர்கள் பொய் கூறுவதாகத் தான் அன்று பலர் நம்பினார்கள். மாறாக “நாணயமான மேற்கத்தய கனவான்கள்” கூறுவதை உண்மை என்று நம்பி ஏமாந்தார்கள். ஏகாதிபத்திய அடிவருடிகளாக சேவகம் செய்யும் தமிழர்கள் சிலர், இன்றும் கூட ஒரு பொய்யை திரும்பத் திரும்ப பிரச்சாரம் செய்து கொண்டிருக்கின்றனர்.

மேலதிக தகவல்களுக்கு


 

 

நன்றி: தோழர் கலையரசன்

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

 

மே நாளில் சூளுரை ஏற்போம்

அடிமைகளின் எழுச்சி! ரோமானிய கனவான்கள், பிரபுக்கள் கொஞ்சமும் எதிர்பார்க்கவில்லை.. ரோமானியப் பேரரசு ஆறாயிரத்திற்கு மேற்பட்ட அடிமைகளை சிலுவைகளில் அறைந்து, உயிரோடு சித்திரைவதை செய்து, நரமாமிசத்தினை தின்று தீர்த்தாலும் நிம்மதியாக தூங்கவில்லை.

நித்தம் கனவில் அடிமைகளின் உரமேறிய கைகள். எத்தனை நாளைக்குத்தான் செத்து செத்து பிழைப்பது. ஆயிரக்கணக்கான அடிமைகளின் உழைப்பில் உல்லாசமாக வாழ்ந்த சொர்ணபுரியின் கனவான்கள் அதை எளிதில் இழக்க விரும்புவார்களா? ஆனால் காலம் அதை தொடராக அனுமதித்துதான் விடுமா? ஆண்டைகள் விரும்பித்தான் ஆகவேண்டும். அடிமைகள்! இனியும் அவர்களை அடிமைகளாக இருத்துவது தமக்குத்தாமே தோண்டிக் கொள்ளும் சவக்குழிகள் என்பதை உணர்ந்தனர். எழுச்சியுற்ற அடிமைகள் சுதந்திரக் காற்றை சுவாசித்தனர்.

தமது உழைப்பை கூலிக்கு விற்று வயிறு வளர்த்தாலும் இன்று அவர்கள் சுதந்திரமானவர்கள். ஓரளவு தமது விருப்பத்தின் அடிப்படையில் தமது வாழ்க்கையை தீர்மானித்துக் கொள்ளும் சுதந்திரமானவர்கள். உழைப்பிற்கு, உற்பத்திக்கு கூலி கொடுக்கவேண்டிய நிலையானாலும் “உயிர் பயமற்ற” நிம்மதி கனவான்களை முதலாளியாக மாற்றியது. கிடைப்பது சொற்பமே என்றாலும் சுதந்திரத்தை சுவாசித்த அடிமைகள் முதளாலிகளின் பக்கம் திரண்டனர். எச்சசொச்ச நில பிரபுக்களும், அவர்களின் மன்னர்களும் முதலாளித்துவ மாற்றத்தால் தாம் இற்று விழுந்து கொண்டிருப்பதை தடுக்க முடியாமல் திணறித் தவித்தனர்.

காலச்சக்கரத்தை பின்னோக்கி சுழற்றுவது முடியாத காரியமல்லவா! உலகை உருவாக்கும் உற்பத்தியின், உழைப்பின் மூலமான அந்த உழைப்பாளி இன்று முதலாளிகள் பக்கம். மன்னரகள் முதலாளிகளின் அரசாங்கங்களாக மாறினர். மாறாதவர்கள் முதலாளிகளின் படைகளால் துடைத்தெரியப்பட்டனர்.

அதுபோல மதங்களின் மூடநம்பிக்கைகளும் தகர்க்கப்பட்டு அறிவியல் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. ஏறக்குறைய 1000, 1500 ஆண்டுகளுக்கு முன் மேற்கத்திய ஐரோப்பிய நாடுகளில் ஏற்பட்ட முதலாளித்துவ எழுச்சிகள் இந்தியா போன்ற கீழைநாடுகளில் 200, 300 ஆண்டுகளுக்கு முனபுதான் தலைகாட்டத் தொடங்கியது. இங்கு அடிமைகளின், குடியானவர்களின் எழுச்சிகூட ஏற்படவில்லைதான்.

மேற்கத்திய முதலாளிகள், தங்களின் சந்தைக்கான தேடலில் உலகையே தமது ஆளுகைக்கு கீழ் அடிபணியச் செய்ய ஆசைப்பட்டது, கீழை நாடுகளிலும் முதலாளித்துவத்தை கொண்டுவந்தது. அதன் வளர்ச்சி தரகு முதலாளிகளையும் ஏகாதியபத்தியங்களையும் உருவாக்கியது. கூடவே 500, 1000 ஆண்டுகளுக்குப் பின் தங்கியிருந் கீழை நாடுகளையும் 20ஆம் நூற்றாண்டின் அறிவியல் உலகில் இணையாக நிறுத்தியது. இது முதலாளிதுவத்தின் மிகப் பெரும் சாதனைதான். இவ்வுலகம் தங்களின் சொர்க்க பூமியாக காலங்காலத்திற்கும் நிலைக்கும் என்பது முதலாளிகளின் கனவு. முதலாளித்துவ புரட்சியின் வளர்ச்சியினூடாக எகிரிப்பாய்ந்த அறிவியல் வளரச்சி, எந்திரங்களின் வரவு, தவிர்க்க இயலாத முதலாளித்துவத்தின் பொருளாதார விதி, தன்னை வாழவைத்த, தன்னை நம்பிவந்த பாட்டாளி வர்க்கத்தை கழித்துக்கட்டத் தொடங்கியது. வேலையில்லா பட்டாளத்தை உருவாக்கியது.

முதலாளித்துவத்தின் தோற்றம் முதல், தொழிலாளிகளை 16 மணிநேரம் கசக்கிப் பிழிந்தனர். அதற்கு எதிரான போராட்டங்களில் தன்னுயிரை தியாகம் செய்த அமெரிக்க பாட்டாளிகள் தமது வாரிசுகளுக்கு 8 மணி நேரவேலையை பரிசாகத் தந்தனர். இன்று அதற்கு 125 ஆம் ஆண்டு. இந்த நூற்றாண்டில், உலகை உருவாக்கும் தொழிலாளர்களின் எழுச்சி குறிப்பாக பிரான்ஸ், ருஷ்யா, போன்ற நாடுகளில் நடந்த எழுச்சிகள் அக் கனவையும் கலைக்கத் தொடங்கியது. அலறினர். சதி செய்தனர். மதங்கள் மற்றும் நிலபிரபுக்களுடனும் கைகோர்த்துக்கொண்டு பிற்போக்காளர்களின் பிரதிநியாக மாறினர்.

அந்தோ பரிதாபம்! மதங்களுக்கும் சதிகளுக்கும் பலியானான் தொழிலாளி. 8 மணிநேரத்திற்கு மேல் வேலை செய்யமாட்டேன் என்று போராடிய தொழிலாளி, இன்று “எவ்வளவு நேரவேண்டுமானாலும் வேலை செய்கிறேன். வேலை கொடு. கூலியைக்கூட உன் விருப்பம்போல் கொடு” என்று முதாளிகளிடம் மண்டியிடும் அவலங்கள். கணிணித்துறை மற்றும் தகவல் தொழில் நுட்பத் துறையில் இதை நிறையவே காண்கிறோம். ஏன் இந்த அவலம்?

அன்று அவர்கள் கல்வியறிவற்ற அடிமைகள். ஆனால் சுதந்திரக்காற்றை சுவாசிப்பதை விரும்பினார்கள். இன்று இவர்கள் சுதந்திரமானவர்கள். கல்வியறிவில் உச்சானிக் கொம்புகள். ஆனால் எதையும் நுகரத்துடிக்கும் மண்புழுக்கள். இன்றைய இவர்களின் இந்த வாழ்க்கை பலரின் தியாகத்தில் விளைந்த கனிகள் என்பதை அறிந்தும் சமூக அக்கறையற்ற சுயநலமிகள். தான், தான்மட்டும், தனது திறமை என்ற மாயையில் வாழும் இவர்கள் அந்த மாயையிலிருந்தும், அதனை போதிக்கும் மதங்களின் கோரப் பிடியிலிருந்தும் விடுபடாதவரை, விடுவிக்கப்படாதவரை தொழிலாளி வரக்கத்தின் விடுதலை என்பது கானல்நீர்தான்.

மண்ணை தனியுடமையாக்கினோம். நிலத்தை இழந்தோம். கடலையும், நீரையும்கூட தனியுடமையாக்க துணை போனோம். அதனையும் இழந்துகொண்டிருக்கிறோம். காற்றையும் தனியுடமையாக்கி காசுக்கு விற்கும் நாள் வெகுதொலைவில் இல்லை. அதனால் ….

உலகத் தொழிலாளர்களே ஒன்று சேருவோம்!

புரட்சி செய்வோம்!

மடமையில் ஆழ்த்தும் மதங்களை ஒழிப்போம்!

இருப்பது அனைத்தையும் பொதுவிலாக்குவோம்!

எல்லாமும் எல்லோருக்கும் என்ற புது உலகைப் படைப்போம்!

நன்றி: தோழர் சாஹித்

தமிழ்மணம் திரட்டியில் இந்தவார நட்சத்திரமாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருக்கும் பரையோசை பதிப்பகம் தோழர்கள் சாஹித், குருசாமி மயில்வாகனன் ஆகியோருக்கு வாழ்த்துக்கள்.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

தோலர் எண்ணெய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்! !!! – அரசியல்ல இதெல்லாம் சகஜமப்பா


உங்களுக்கெல்லாம் எண்ணெய்த்தோலரைத் தெரியுமோ தெரியாதோ, அது எனக்குத்தெரியாது ஆனால் அவரைப்பற்றி பேசாமலோ, அவரைப்பார்க்காமலோ யாரும் இருக்க முடியாது, ஏன் அவர் வரலைன்னா அன்னைக்கு குழம்பு ஆகாதுன்னா பார்த்துக்குங்களேன் இந்தக்கிராமத்தில். அது என்ன எண்ணைத்தோலர்ன்னு கேக்குறீங்களா? நீங்களெல்லாம்  எண்ணை எங்க போய் வாங்குவீங்க? கடையிலதானே, அங்க போய் கோல்டு வின்னர், உஷா சன் பிளவர்ன்னு கேட்டு வாங்குவீங்க, ஆனா 100 மி.லி கேட்டா கிடைக்குமா? ஆனா எங்க எண்ணெய்த் தோலர்  எங்க வீட்டுக்கே வந்து எண்ணெய் கொடுப்பார். 100 மிலி கேட்டாலும் 50 மிலி கேட்டாலும் கொஞ்சமும் சுணங்காம கொடுப்பாரு தோலர்.

அவர் எண்ணை விற்கும் போது வாசலில் வந்து அழைக்கிற அழகே தனி ” ஏனுங் கந்தசாமி கவுண்டர் தோலர் , எண்ணெய் வேணுங்களா” என்பார். செத்துக்கொண்டிருக்கும் கொங்குத்தமிழை எண்ணையோடு விற்றுக்கொண்டிருப்பார். ஊருல முக்காவாசிபேருக்கு அவரு ஏன் எல்லாரையும் தோலர்ன்னு கூப்பிடுகிறார் என்ற விசயம் தெரியாது. அவர் தான் சீபீஎம் கட்சியோட வட்டச்செயலாளர்.

பக்கத்து ஊரு சீபீஎம் வட்டச்செயலாளர், கட்ட பஞ்சாயத்துன்னு ரெண்டு டிராக்டர், 4 அடுக்கு மாடி வீடு கட்டிவிட்டார். ஆனால் எண்ணெய்த்தோலரோ இருந்த ஓட்டுவீட்டையும் அடகுக்கு வச்சிருக்கார். தோலரோட மனைவி திட்டுவாங்க “ஏய்யா உனக்கு பொழைக்கவே தெரியாதா? 3 பொட்டைங்க வயசுக்கு வந்து நிக்குது, முனுசாமியப்பாரு அவனுந்தான் உன்ர கட்சியில இருக்கான்  அவன் வூடென்ன? பங்களா என்ன? பொண்ணை 100 பவுன் போட்டு கட்டி கொடுத்திருக்கான், பயனுக்கு ஆட்டோ லூம் வச்சு கொடுத்திருக்கான், நீ என்ர வூட்லர்ந்து கொண்டுவந்ததையெல்லாம் தின்னுப்போட்ட”

மனைவியின் சொல் தோலரைச்சுடும், ஆனால் அவரால் ஏதும் பேச முடியாது ” என்ன செய்தோம் வீட்டுக்கு? முனுசாமி இத்தனைக்கும்  நான் கூட்டிட்டு வந்த பையன், அவன் இப்ப மாசம் ஆனா லச்சலச்சமா சம்பாதிக்குறான். நாம ஒண்ணைத்தியும் புடுங்கலீயே. மூணு பொட்டைங்க வயசுக்கு வந்து நிக்குதுங்க, என்ன செய்யறது?  பறயனா இருந்திருந்தா பரவால. அதுவும் வெள்ளாளக்கவுண்டான பொறாந்தாச்சு.  கவுரவத்தோட வாழணுமே ! தலைக்கு 30 பவுனுக்கு கொறயாம கேப்பானுங்க பரதேசிங்க” தன்னைத்தானே நொந்து கொள்வார். ஆனாலும் அவருக்கு ஒரே நிம்மதி சீபீஎம் -ன் வட்டச்செயலாளர் என்ற பொறுப்பு மட்டுமே. கண்டிப்பாய் புரட்சியை செய்யக்கூடிய கட்சியில் இருப்பதால் மன நிறைவு.

அவர் இளவட்டமா இருந்த காலத்துல ஊருல அவர் பார்க்காத போராட்டமில்லை, ஒட்டாத போஸ்டரில்லை. அவருக்கு இப்போது 50 வயசாயிடுச்சு, போன கமிட்டி கூட்டத்திலேயே “என்னால முடியல, என்னை வுடுங்க ” என்று சொல்லிவிட்டார். ஆனால் கமிட்டி ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. அவருக்கு இரண்டு மகன்கள் ஒருவன் தனியரசு கட்சியிலும் மற்றொருவன் பெஸ்ட் ராமசாமி கட்சியிலும் இருக்கிறார்கள். இவர் கண்ணெதிரிலே பசங்க ரெண்டு பேரும் தண்ணியடித்துக்கொண்டு சண்டைபோடுவார்கள். போன முறை நம்ம எண்ணெய்த்தோலர் மாரியம்மனுக்கு 3 கிடா வெட்டுனப்பகூட ரெண்டு பேருக்கும் பயங்கர சண்டை.

அவர் அப்பப்ப வெளியூர்களுக்கு செல்வார், அப்போது சிலர் பேருந்துகளில் பிரச்சாரம் செய்வார்கள், சீபீஎம் கட்சியை விமர்சிப்பார்கள். இவர் புத்தகத்தை வாங்க மாட்டார், மனதில் நினைத்துக்கொள்வார் நான் எப்புடி எல்லாம் சவுண்டு விட்டவன் தெரியுமா? . நம்ம குப்புசாமி மகன் விஜி இவரிடம் கேள்வி கேட்டான் “பாராளுமன்றம் பன்றித்தொழுவம்னு லெனின் சொல்லியிருக்காரு, லெனின் பேரை சொல்லிகிட்டு பன்னிகூட   ஆடிகிட்டு இருக்கீங்களா?” இவர் புன்னகையை மட்டுமே உதிர்ப்பார்,.  இவர் என்ன சால்ஜாப்பு சொன்னாலும் விஜி ஏற்பதில்லை, என்னபண்றது ? தினமும் அவன் வீட்டை தாண்டி போகவேண்டியதிருக்கே. அவன் எப்போது தூங்குவானென்று காத்திருந்து பின்னர் செல்வார், அவன் வீட்டுக்கு வந்தால் கூட தன் மனைவியை அனுப்பி இல்லை என சொல்லச்சொல்லுவார்.

இப்படியே ஓடிக்கொண்டிருந்தது காலம், ஆண்டவன் இதுக்கும் ஒரு காலத்தை கொண்டு வந்துவிட்டான். ஆம் நாளைக்கு விலைவாசி உயர்வைக் கண்டித்து பீடிஓ ஆபீஸ் முன்னாடி ஆர்ப்பாட்டம். ஊரில் நம்ம எண்ணெய்த்தோலர் நோட்டீஸ் கொடுத்துக்கொண்டிருக்க, கெரகம் பிடிச்ச விஜி வந்து விட்டான். தோலர் எஸ்கேப் ஆக நினைக்கும் போது வசமாக பிடித்துக்கொண்டான் விஜி. பத்துபேர் முன்பு “சிறுதாவூர் பிரச்சினையில செயாவுக்கு எதிர்ப்புன்னு சொல்லுறீங்க, ஆனா போயஸ் கார்டனில குப்பை பொறுக்கிகிட்டு இருக்கீங்க, கோவிந்த சாமியை இப்ப கட்சி விரோத செயலில ஈடுபட்டதா சொல்லுறீங்க, என்ன கட்சிவிரோதம் ? மக்களுக்கு சொல்லுறதுக்கு என்ன தயக்கம்? எதும் தயக்கம்ன்னா பொறுக்கி தின்னுறதத்தவிர வேற என்ன இருக்கும்? அப்ப இருந்து இப்ப வரைக்கும் கருணா, எம்ஜிஆர், விஜயகாந்துன்னு போய்கிட்டே இருக்கீங்க” என்று மானத்தை வாங்கிவிட்டான். எண்ணெய்த்தோலருக்கு ஒரே அவமானம், இவனை சரிகட்ட ஒரே வழி நாளைக்கு ஆர்ப்பாட்டத்திற்கு வருகிற மாவட்ட செயலாளரிடம் கொண்டு போவதுதான் என்ற முடிவுக்கு வந்தார்.

“அந்தக் காலத்துல நாங்க கேட்கிற கேள்விக்கு “டாண் டாண்” னு பதில் சொல்லுவாரு அந்தத் தோலர். அவருகிட்ட எந்த நக்சலைட்டும் நிக்க முடியாது. ஒருமுறை நம்ம ஊருல ஒரு நக்சலைட் பதுங்கியிருந்தப்ப இவருதான் போலீசுக்கு தகவல் சொன்னாரு, ஏன்னா இடதுதீவிரவாதத்தை எந்த வகையில் வந்தாலும் ஏத்துக்கவே மாட்டோம்ன்னு சொல்லுவார். எங்களுக்கு அரசியல் வகுப்பு எவ்வளவு பவ்யமா பய பக்தியோட எடுப்பார் தெரியுமா? காலையிலேயே இராமாயண சொற்பொழிவோட துவங்கி அப்புறம் வர்க்கம், முதலாளி அப்படி போகும், கம்யூனிச கருத்துக்கள் ராமாயணத்துலேயும், மகாபாரதத்திலேயும் இருக்கறதா ஒரு தலைவர் சொன்னாராம், அவரு பேரு கூட மறந்துபோச்சு. அப்ப வாரத்துக்கு ஒரு வகுப்புன்னு இருந்தது பின்னாடி மாசத்துக்கு ஒண்ணுன்னு ஆச்சு அப்புறம் இப்ப வருசத்துக்கு ஒண்ணுன்னு ஆகி இப்ப நடக்குறதே இல்லை.

இதப்பத்தி மாசெ தோலர் கிட்ட கேட்ட போது அவர்  “இப்ப மக்கள் எல்லாம் ஆட்டு மந்தைகளாகிவிட்டார்கள், அறிவு இல்லை தோலர், யாரை ஓட்டுப்போட்டு தெரிவு செய்யணும்னு தெரியாத முட்டாள்கள்கிட்ட நாம் புரட்சி வேலை செய்ய வேண்டி இருக்கு, ஒருத்தணும் கட்சியில சேருவதில்லை.” விசனத்தோடு சொன்னார். கண்டிப்பாக விஜிக்கு ஆப்பு வச்சுடலாம் என்ற படி  அவன் மூஞ்சியில என்ன வழியும் ? எண்ணை,
அவன் மூஞ்சியில என்ன வழியும் ? எண்ணை, அவன் மூஞ்சியில என்ன வழியும் ? எண்ணை, ஒரு கட்டத்தில் தன்னையறியாமல் புரட்சியின் வேகத்தில் கத்தி விட்டார். அவன் மூஞ்சியில என்னா வழியும் ? எண்ணை. பயங்கரமாய் சிரித்தார். அது நடுநிசியைத் தாண்டிய இரவு நேரம்,

இவரின் சிரிப்பு அருகில் உறங்கிக்கொண்டிருந்த மனைவியை எழுப்பி விட்டது. அவரோ “அய்யயோ இந்த பாழாப்போனவனுக்கு பயித்தியம் புடிச்சுடுச்சு, அந்த பாழாப்போன என்னை பெத்த நாய் கேட்டாளா? எத்தனையோ பேரு என்னை கேட்டாகளே கூடப்பொறந்தவனுக்குத்தான்னு என்ன கட்டி வச்சாளே” என்று அலறத்தொடங்க, எண்ணெய்த்தோலர் புரட்சிக்காக திட்டுக்களை வாங்கிக்கொண்டு தூங்கினார்.

காலையில் ரொம்ப நாள் கழித்து ஆஞ்சனேயர் கோயிலுக்கு போய் ஒரு பூஜையை முடிக்கும் போது மனதில் நினைத்துக்கொண்டார் “இந்த கிரகம் பிடிச்சவனை நீ தான் மாத்தணும்”.  காரியம் கைகூடினால் 1008 ராமஜெயம் எழுதிபோடுவதாகவும் வேண்டிக்கொண்டார். இப்ப விஜி பார்த்தால் என்ன சொல்லலாம்? என்ற யோசனையில் பீடிஓ அலுவலகம் முன்னே சென்றார். கூட்டம் 40 பேர் வந்திருந்தார்கள் மாசெ டாடா சுமோவில் வந்தவுடன் ஆர்ப்பாட்டம் தொடங்கியது. எல்லோருக்கும் தன் சொந்தப்பணத்தை எடுத்து டீ குடிக்க கொடுத்தார். எண்ணெய்த்தோலர் விஜியின் காதைக்கடித்தார்இது கட்சி வாங்கி கொடுத்த வண்டி, அங்க, இங்கன்னு போவோணுமில்ல

மாசெ தோலர் கிளம்ப தயாரான போது எண்ணெய்த்தோலர் விஜியை அவருக்கு அறிமுகம் செய்து விட்டு அமைதியானார். விஜி பல கேள்விகளை கொட்டினான். சிரித்தபடியே ” நேரமில்லை, இருந்தாலும் பதில் சொல்லுறேன்” என்ற படி ஆரம்பித்தார். “தம்பி, ரொம்ப டென்ஷனா இருக்கீங்க, மாவோயிஸ்டுங்க நக்சலைட்டுங்க எல்லாம், பாட்டாளிவர்க்க கட்சியான சிபிஎம் மீது அவதூறு கிளப்பறாங்க அதுக்கு பிஜேபி, முதலாளித்துவ பத்திரிக்கைகள் எல்லாம் கூட்டு, நம்ம பாரதத்துக்கு ஏத்தமாதிரி மண்ணுக்கேத்த புரட்சின்னு நம்ம பார்ட்டி சரியான வழியில தான் போவுது, புரட்சி  நடந்தா உழைக்கும் மக்கள் பயன்பெறுவாங்கன்னு எல்லாம் சேர்ந்து சதி பண்றானுங்க.

உங்க முதல் கேள்வி லால்கர் பத்தியது, அதாவது மேற்கு வங்காளத்துல நடக்குற எந்த உண்மையான செய்தியும் இங்க வர்ரதில்ல, அங்க மக்கள் சிபிஎம் பார்ட்டியை நேசிக்குறாங்க, பூஜிக்குறாங்க அதனாலதான் இத்தன வருசமா கட்சி இருக்கு, மாவோயிஸ்டுகளுக்கும் மம்தாவுக்கும் தொடர்பு, மாவோயிஸ்டுகளுக்கும் அத்வானிக்கும் தொடர்பு, எங்க கிட்ட ஆதாரம் இருக்கு. இந்தியா என்கிற பாரத பூமி இப்ப முதலாளித்துவ நாடு, அதுக்காக முதலாளிங்களோட கூட்டு சேர்ந்துதான ஆகணும்”

“ரெண்டாவது கேள்வி கேரளாவில், கர்னாடகத்தில, ஆந்திராவுல இனவெறியோட கம்யூனிஸ்டுகள் நடந்துக்குறாங்கன்னு… குறிப்பாக பாலாறு, பெரியாறு, காவிரி ஆறு பிரச்சினைகள்ல தமிழகத்துக்கு தோரோகம் பண்றாங்க ஒண்ணு புரிஞ்சுக்கோங்க ஒவ்வொரு பகுதிக்கேத்த மாதிரிதான் புரட்சி செய்யணும், மொத்தமா மத்தியிலேர்ந்து முடிவு எடுக்க முடியாது அது ஜனநாயகம் கிடையாது, யாரு யாருக்கு எது சரியோ அங்கங்க அப்படி நடந்துக்குவாங்க இதுல என்ன தப்பு?””

“மூணாவது கேள்வி, கோவிந்தசாமி பத்தி அது கட்சி ரகசியம், அதுக்கு மேல சொல்லக்கூடாது. அடுத்து நாடாளுமன்ற அரசியல் பத்தி, நாங்க எப்பவுமே தேர்தல் கூட்டணி தான் வச்சுக்குறோம், இதை புரட்சிக்கான கூட்டணின்னு சொன்னோமாஎன்ன? நீங்க நினைச்சுகிட்ட நானா பொறுப்பு? இன்னைக்கு மக்களோட பிரச்சினைகளை அரசியல் அரங்குல சொல்லுறதுக்கு யார் இருக்கா கம்யூனிஸ்டுகளைத்தவிர? கம்யூனிஸ்டு பாரம்பரியத்தை புரிஞ்சுக்கோங்க நடிகரா இருந்த எம்ஜிஆரை புரட்சித்தலைவர் ஆக்கியது யார்ன்னு தெரியுமா நம்ம தோலர் கல்யாண்குமார்தான், ஏன் புரட்சிதலைவிகூட எங்களால தான் ரெண்டாவதுமுறை ஆட்சி  செஞ்சாங்க. இதுவரைக்கும் வந்த ஒவ்வொரு முதல்வரின் நாற்காலியையும் அலங்கரித்தது மார்க்சிஸ்டு கட்சிகளின் ரத்த அணுக்கள் தான்,  இது கட்டுக்கோப்பான கட்சி, வட மாவட்டங்கள்ல அப்ப வன்னியர் சங்கம் ஆரம்பிச்சப்ப எல்லா கட்சியில இருந்தும் ஆளுங்க பிரிஞ்சாங்க ஆனா மாக்ஸிஸ்டுல ம்ம்ம்ம்ம்ம்ஹும்” ஒரு புரட்சிக்கான அலை அடித்து ஓய்ந்தது போலிருந்தது.

மேற்கொண்டு விஜி சொல்ல வாயெடுத்தான். எனக்கு நேரமாயிடுச்சு கிளம்புறேன் என்று சுமோவுக்குள் பாய்ந்தார் மாசெ தோலர். விஜி எண்ணெய்த்தோலரிடம் பேச முற்பட்ட போது ” எதுவும் எங்கிட்ட கேக்கேதே” என்றபடி நகர்ந்தார். விஜி   ” உங்க மாசெ சொல்லுறத கேட்டால் உங்களுக்கு சிரிப்பு வரலை?,  நான் என்ன சொன்னாலும் நீங்க கேக்க மாட்டீங்க, நடிகரை புரட்சி தலைவரா மாற்றியது கல்யாண்குமார் இல்லை அது கல்யாண சுந்தரம், பேச்சு போக்கில நடிகர் பேரை சொல்லிட்டாரு போல” என்றான். எண்ணெய்த்தோலரின் மூஞ்சியில் டன் கணக்கில் எண்ணை வழிந்தது. என்ன வழிஞ்சது மூஞ்சியில ? என்ன வழிஞ்சது மூஞ்சியில? எண்ணை. அதுவரை அவர் விற்ற எண்ணை எல்லாம் அவர் முகத்தில் வழிந்து கொண்டிருந்தது.

அரசியல்ல இதெல்லாம் சகஜமப்பா

பின்னுரை

கலகத்திற்கு எப்போதும் முன்னுரை தேவையே, காரணம் கலகம் என்பது ஒரு வர்க்கத்திற்கோ, இனத்திற்கோ சொந்தமானதல்ல. ஆனால் இந்தக்கலகம் பாட்டாளைவர்க்கத்திற்கென கலகத்தை படைக்க விரும்புகிறது. மக்களின் வாழ்வாதார பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வாக கலகம் தேவைப்படும் சூழலில் சமூகமோ அக்கலகத்தை அகிம்சையான அமைதிகளால் கொன்று கொண்டிருக்கிறது. காலம் எப்போதும் இப்படியே இராது, காலம் வருமென்பதற்காக நாமும் காத்திருக்க முடியாது காலச்சக்கரத்தை நமக்காய் சுற்றுவோம். முதலாளிகளின் தேவைக்காக சுற்றப்பட்ட சக்கரம் நமக்காக சுற்றப்படவேண்டும். கூன் வளைந்த நமது முதுகுகள் நிமிரும் போது முதலாளிகள் பாசிசவாதிகள் வீழ்ந்து கிடப்பார்கள்.

என்னடா! ஒன்றும் தேராத கதைக்கு இந்த உலைகையே மாற்ற சொல்லுவது சிலருக்கு வியப்பாய் தோன்றலாம். நான் நேர்த்தியான எழுத்தாளன் அல்ல, அழகாய் கவிதைகளை எடுத்தியம்பும் கவிஞனும் அல்ல, நாவிலே பாலிடாயில் கலந்த தேனை ஓடவிடும் பேச்சாளனும் அல்ல. ஒரு சாதாரணமான மனிதன் அவ்வளவுதான். ஆயிரம் பரிசுகள் பெற்ற கவிதையாகட்டும், பல்லாயிரம் வன்ணங்களை கொண்ட ஓவியமாகட்டும் அவை மக்களுக்காக படைக்கப்படாவிட்டால் அவை வெறும் குப்பைகளே, மாறாக போபாலில் பாதிக்கப்பட்ட குழந்தையின் கால்களைப்போன்ற ஒட்டி வெட்டப்பட்ட நறுக்கப்பட்டவை சில எழுத்துக்கள் ஆயினும், உழைக்கும் மக்களுக்காக கிறுக்கப்பட்ட கோடுகளாயினும் சரி அவை அம்மக்களுக்காக இருப்பின் அவையே உயர்ந்தவையே, இதனால் நான் வறட்டுவாதியாகக்கூட பரிகாசிக்கப்படலாம். பிழைக்கத்தெரியாத நபர், முட்டாள் எனவும் எனவும் கேலிக்குள்ளாகலாம்.

உழைக்கும் மக்களுக்காக போரிடும் ஒரு புரட்சிகர இயக்கத்தின் ஆதரவாளனென்பதில் உள்ள பெருமை, அதை யாரும் என்னிடமிருந்து தட்டிவிட முடியாது. என்னுடைய எழுத்துக்கள் / படைப்புக்கள் யாவும் எனக்கு சொந்தமல்ல, அது இச்சமூகத்தின் பிரதிபலிப்பே. இச்சமூகத்தின் குழந்தையாகிய எனக்கு இந்த சமூகத்தை விடுவிக்க வேண்டிய வேண்டியதன் முக்கிய வேலை இருக்கிறது. அதை விட உங்களுக்கு முக்கிய வேலை இருக்கிறதா என்ன?

அறிமுகம்

இந்த சிறுகதையை எழுதியது தோழர் கலகம். போலிகம்யூனிஸ்டுகளை கிழித்து தோரணமாய் தொங்கவிடுவதில் கதை, கவிதை உரை நடை என அனைத்து வடிவங்களையும் பயன்படுத்தி கூர்மையான விமர்சனங்களை கலகம் எனும் வலைத்தளத்தில் தொடர்ந்து பதிவிட்டு வருகிறார். வாழ்வின் யதார்த்தமான நிகழ்வுகளை சிவந்த கண்ணோட்டத்தில் வழங்கிய பதிவுகள் சிறப்பானவை.

வலைத்தள முகவரி: http://kalagam.wordpress.com/
%d bloggers like this: