கடையநல்லூர் பிரச்சனை குறித்த விவாதம்: அனைத்து முஸ்லீம்களுக்குமான அழைப்பு

 

கடந்த ஒரு மாதமாக செங்கொடி, நல்லூர் முழக்கம் ஆகிய இரண்டு தளங்களும் பொதுப் பார்வைக்கு தடுக்கப்பட்டிருந்தன. இதை முன்னிட்டு பலர் தங்கள் அதிர்ச்சியையும், கடவச்சொல் கோரிக்கையையும் வெளிப்படுத்தியிருந்தனர். ஆனால் நான் யாருக்கும் பதிலோ, அவை குறித்த தகவலோ அளிக்கவில்லை. காரணம் மீண்டும் இயங்கச் செய்யும் போது தடுத்திருந்ததற்கான காரணத்தை விவாதப் பொருளாக மாற்ற வேண்டும் என எண்ணியதால் தான். எனவே, முடக்கத்திற்கு பிறகான முதல் இடுகையாக இந்த விவாதம் எடுத்துக் கொள்ளப்படுகிறது. ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு கேள்வியை எடுத்துக் கொண்டு விரிவாக அலசவும், அதனை விவாதத்திற்கு ஏதுவான களமாக மாற்றுவதுமே எண்ணம்.

 கடையநல்லூரில் நடந்தவை குறித்து விரிவாக அறிய கீழ்காணும் கட்டுரையை படியுங்கள்.

கடையநல்லூரில் இஸ்லாமிய மதவாதிகளின் வெறியாட்டம்.

 

இதை யாரோ சிலரின் மதவெறி பிடித்த காட்டுமிராண்டிகளின் செயலாக கடந்து போக முடியுமா? முடியாது. கூடாது. ஏனென்றால் கடந்த 1400 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக பல்வேறு நாடுகளிலும், பல நூறு மனிதர்களுக்கு நடந்து வந்திருக்கும் கொடுமையின், கொடூரத்தின் தொடர்ச்சி. ஒரு சங்கிலியின் தொடர்ச்சியில் ஒரு கண்ணியை மட்டும் பிரித்துப் பார்க்க முடியுமா? ஆகவே, கடையநல்லூர் எனும் ஓர் ஊரில் தோழர் துராப்ஷா எனும் தனி ஒருவருக்கு நடந்த அநீதியாக மட்டும் இதை குறுக்கிப் பார்க்க முடியாது.

 

அற்றை நாட்களில் கொலை செய்யப்பட்ட அபூ அபக், அஸ்மா பின் மர்வான் தொடங்கி பல்வேறு துன்பங்களுக்கும் துயரங்களுக்கும் ஆளான அமெரிக்காவின் ஆமினா வதூத், கனடாவின் இர்ஷாத் மஞ்சி, எகிப்தின் நவ்வல் சதாவி, லெபனானில் சாதிக் ஜலால் அல் அஸ்ம், மஹ்தி அமில், பாகிஸ்தானின் தாரிக் அலி, சோமாலியாவின் ஹிர்ஸ் அலி வரை; மைலாஞ்சி கவிதைத் தொகுப்பில் ”ஏன் வாப்பா இல்லை ஒரு பெண் நபி” என்று கவிதை எழுதியதற்காக ஆண்டுகள் பல கடந்தும், ஊர் விலக்கம் செய்தது தவறு என்று நீதி மன்ற தீர்ப்பு வந்த பின்னும், இன்னும் விலக்கி வைக்கப் பட்டிருக்கும் தக்கலை கவிஞர் ஹெச்.ஜி. ரசூல் தொடங்கி, தோழர்கள் அலாவுதீன், துராப்ஷா வரை நெடிய வரலாறாக தொடர்ந்து கொண்டிருக்கும் இந்த அநீதியை தடுத்து நிறுத்தியாக வேண்டும். தடுப்பதோடு மட்டுமன்றி சுதந்திரமான விமர்சனப் போக்கை வளர்த்தெடுக்க வேண்டிய அவசியம் சமூகத்தின் மீது அக்கரை கொண்டிருக்கும் அனைவர் மீதும் கடமையாகிறது. அந்த கடப்பாட்டின் அடிப்படையில் தான் இந்த விவாதம் முன்னெடுக்கப்படுகிறதேயன்றி, பாதிக்கப்பட்டவன் எனும் அடிப்படையில் அல்ல.

 

 

ஆம். இந்த பிரச்சனையில் நானும் பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறேன். கடந்த ஜனவரி 27ம் தேதி தோழர் துராப்ஷாவுக்கு எதிராக மசூதியில் பொருளாதாரத் தடை(!) பிறப்பிக்கப்பட்டதாக அறிந்த அந்த கணத்திலிருந்தே, அது சௌதியிலிருந்த என்னை தீண்டும் அளவுக்கு நீளக் கூடும் என்பதை உணர்ந்திருந்தேன். ஊரிலிருந்தும் என்மீது கரிசனம் கொண்டவர்கள் (கவனிக்கவும்: என் கருத்துகள் மீதல்ல) அங்கு நடக்கும் ஒவ்வொன்றையும் எனக்கு தெரிவித்துக் கொண்டே இருந்தார்கள். அதேநேரம் இங்கு (சௌதியில்) இருக்கும் குழுக்களின் அசைவையும் நண்பர்கள் உதவியுடன் நான் கண்காணித்துக் கொண்டிருந்தேன். இந்த நிலையில், செங்கொடி தளத்தின் கட்டுரைகளை மொழிபெயர்த்து முத்தவா (கலாச்சார காவலர்கள்) மூலம் நடவடிக்கை எடுக்குமாறு ஊரிலிருந்து அவர்களுக்கு தகவல் வந்தது. இதன் பின்னர் தான் நான் தோழர்களின் ஆலோசனையின் பேரில் தளத்தை பொதுப்பார்வைக்கு தடுத்தேன். இது குறித்து என்ன முடிவெடுப்பது என்பதை ஆலோசிக்க ஒரு கூட்டத்தையும் அவர்கள் கூட்டினார்கள்.  ஆனால் அந்தக் கூட்டத்தில்,“எடுத்தவுன் நேரடியாக முத்தவாவிடம் செல்ல வேண்டாம். ஊர் திரும்புமாறு அவருக்கு(எனக்கு) நிர்ப்பந்தத்தை ஏற்படுத்துவோம், அவர் ஊர் செல்வதை தவிர்க்க முனைந்தால் பின்னர் முத்தவா மூலம் நடவடிக்கை எடுத்துக் கொள்ளலாம்” என்று முடிவெடுத்திருந்தார்கள்.

 

 

எனக்கு வியப்பாக இருந்தது, எந்த அடிப்படையில் இப்படியான தாராள முடிவை எடுத்தார்கள்? என்று. மட்டுமல்லாது எனக்கு தகவல் தந்தவர்களும், வேறு ஏதோ திட்டமிருக்கிறது ஆனால் அதை அறிய முடியவில்லை என்றார்கள். என்றால் அவர்களின் இந்த முடிவின் பின்னணி என்னவாக இருக்க முடியும் என்பதை அறிய முயன்றேன். எனக்கு மூன்று காரணங்கள் தோன்றியது.

 

1)     நேரடியாக அவர்கள் முத்தவாவிடம் புகார் அளித்தால் அத்துடன் இந்தப் பிரச்சனையில் அவர்களின் பங்கு முடிந்துவிடும். அதன் பிறகு அது எனக்கும் சௌதி அரசின் முத்தவாக்களுக்கும் இடையிலான பிரச்சனை ஆகிவிடும். பின்னர் இந்த விசயத்தில் அவர்கள் தலையிடவோ வழிநடத்தவோ முடியாது.

 

2)     ஒருவேளை, முத்தவா அமைப்பு எனக்கு தலைவெட்டோ அல்லது பாரதூரமான வேறு தண்டனைகளோ வழங்கினால் அது ஊரில் இஸ்லாமிய அமைப்புகளுக்கு எதிராக திரும்பக் கூடும்.

 

3)     நேரடியாக முத்தவாவிடம் புகார் கொடுக்காமல் அவர்களாகவே என்னைப் பிடித்து (ஊரில் தோழர் துராப்ஷாவுக்கு நடத்தியது போல்) தாக்குதல் தொடுத்து பின்னர் ஊருக்கு அனுப்பிவைத்தால் அதைக் கொண்டு ஊரிலும் இஸ்லாத்தை காத்து விட்டதாய் பிரச்சாரம் செய்து கொள்ள முடியும்.

 

இதைத்தவிர அவர்களின் முடிவுக்கு வேறு காரணம் இருக்க முடியுமா?

 

 

இதனிடையே மேற்கண்ட குழுவல்லாத வேறு சில குழுக்கள் நான் எந்த இடத்தில் இருக்கிறேன் என்பதை அறிவதற்கு முயற்சிகள் எடுப்பதாக எனக்கு தகவல் கிடைத்தது. இந்த இடத்தில், நான் யார்? எப்படி இருப்பேன்? என்பது யாருக்கும் தெரியாது என்பதே எனக்கு உதவியாக இருந்தது. அவர்களை திசை திருப்புவதற்காக நான் தம்மாம் தப்பிச் சென்று விட்டதாகவும், ஜித்தாவில் ஒழிந்து கொண்டிருப்பதாகவும் நானே வதந்திகளை கட்டிப் பரப்பினேன். நான் எந்த நிறுவனத்தில் பணி புரிகிறேன் என்பது, வேறு நிறுவனமாக தவறான தகவல் வெளியில் பரவியது. அதை அப்படியே தக்கவைப்பதற்கும் நான் ஆவன செய்தேன். மட்டுமல்லாது, நான் பணிபுரியும் நிறுவனத்தில் இந்திய தமிழர்கள் யாருமே இல்லாததால் அதுவும் என்னை வெளிப்படுத்தாமல் பாதுகாத்தது. வெளிப்படுத்தும் வாய்ப்பிருப்பவர்களையும் நான் கடுமையாக எச்சரித்திருந்தேன். ஆக மொத்தம், வேண்டிய முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைகளை எடுத்து பாதுகாப்பாக இருப்பதாகவே நான் கருதிக் கொண்டிருந்தேன், தலைமை அலுவலகத்திலிருந்து எனக்கு அழைப்பு வரும் வரை.

 

மூன்று இந்தியர்கள் ஒரு சௌதி உட்பட நால்வர் தலைமை அலுவலகத்திற்கு சென்று மிரட்டியிருக்கிறார்கள். 15 நாட்களுக்குள் அவரை(என்னை) ஊருக்கு அனுப்ப வேண்டும், அல்லாத பட்சத்தில் நாங்கள் முத்தவாவிடம் செல்வோம். சென்றால் அவருக்கு மட்டுமல்ல உங்கள் நிறுவனத்திற்கும் பிரச்சனை என்பதாக இருந்திருக்கிறது அவர்களின் மிரட்டல். வேறு ஏதாவது பிரச்சனை என்றால், என்ன தவறு எங்கு தவறு என்று ஆலோசிப்பார்கள். இஸ்லாத்திற்கு எதிராக என்றால் ஆலோசனைக்கோ, ஆய்வுக்கோ இடமேது? என்னுடைய விளக்கங்கள் எதுவும் பலனளிக்கவில்லை என்பதோடு மட்டுமல்லாமல், என்னுடைய விளக்கங்களைக் கேட்பதற்கு முன்னமே நிர்வாகம் முடிவு செய்துவிட்டது. ஒரு மணி நேரம் கூட எனக்கு அவகாசம் தரவில்லை.

 

 

இவைகளெல்லாம் ஏன்? எதிர் கருத்து எழுந்தால் அதை எதிர்கொண்டு அவர்களின் பார்வையைக் கூறலாம். மாறாக, பொருளாதா இழப்பை ஏற்படுத்த முயல்வதும், சமூக உறவுகளிடமிருந்து தனிமைப்படுத்த முயல்வதும், வாய்ப்பு கிடைத்தால் தாக்கி அழித்து எதிர்கருத்து கொண்டிருப்பவரை கொன்றழிப்பதன் மூலம் எதிர்க்கருத்துகளை இல்லாமல் செய்வதும் என்ன மாதிரியான வழிமுறைகள்? மெய்யாகவே ஒரு கொள்கையை ஏற்றுக் கொண்டிருப்பவர்களுக்கும், அதையே நம்பி மத போதை ஏறிக் கிடப்பவர்களுக்கும் இடையேயான வித்தியாசம் இது தான். ஏற்பது என்றால் அதில் பரிசீலனை வேண்டும், விமர்சனங்களை அனுமதிக்கும் போக்கு வேண்டும். அதுவே பரிசீலனையற்ற வெற்று நம்பிக்கை என்றால் விமர்சனங்களுக்கு எதிராக இயலாமையும் கோபமுமே பிறக்கும். இந்த கோபம் தான் அன்றிலிருந்து இன்றுவரை கனன்று கொண்டிருக்கிறது, பலரை சுட்டெரித்துக் கொண்டிருக்கிறது. முறையற்ற இந்த நெருப்பை அணைக்கும் தேவை தான் இங்கு முன்னெழுந்து நிற்கிறது.

 

 

பொதுவாக மதங்கள் அனைத்துமே அதன் உள்ளடக்கத்தில் தன்னைப் பின்பற்றும் மக்களை யதார்த்த நிலமைகளை அறியவிடாமல் அடக்கி ஒடுக்குகின்றன. அந்த வகையில் மதங்கள் அனைத்துமே புரட்சிக்கு எதிர்வினையாற்றுபவைகளே. வர்க்க அடிப்படையில் மக்கள் ஒன்றிணைவதற்கு மதங்கள் தடைக்கல்லாகவே நிற்கின்றன. இந்த புள்ளியிலிருந்து தான் கம்யூனிஸ்டுகள் மதங்களை எதிர் கொள்கிறார்கள். இதில் இஸ்லாமிய மதத்திற்கு மட்டும் விலக்கு இருக்க முடியுமா? அதேநேரம் இந்தியாவைப் பொருத்தவரை இஸ்லாம் என்பது ஓர் ஒடுக்கப்படும் மதம். இந்துத்துவ பாசிசங்கள் அதிகாரத்தை கையில் வைத்துக் கொண்டு ஏனைய மதங்களை தமக்கிசைவாக்க கொடுக்கும் நெருக்கடிகளின் எதிர்விளைவு தான் உருத்திரிந்து மதவெறியாக உருவெடுக்கிறது. அந்த வகையில் இந்து பாசிசங்களின் அடக்குமுறைகளிருந்து ஏனைய மதங்களின் பாதிப்புகளை தடுக்கும் தேவையும் கம்யூனிஸ்டுகளுக்கு இருக்கிறது. இதன் பொருள் மதங்களுக்கு வால் பிடிப்பது என்பதல்ல. மாறாக, ஒடுக்கப்படும் மக்கள் எனும் அடிப்படையில் அவர்களை வர்க்கமாக ஒன்றிணைக்கும் தேவை இருக்கிறது என்பதே. நான் இஸ்லாத்தை விமர்சித்து கட்டுரைகள் எழுதுவதும், இந்து மதத்தையும் இஸ்லாமிய மதத்தையும் ஒரே தட்டில் வைத்து மதிப்பிடாததும் இந்த அடிப்படையை முன்வைத்துத்தான்.

 

 

ஆனால் இஸ்லாமிய மதவாதிகளுக்கு அடிப்படைகளோ, கொள்கைகளோ அதை விமர்சனம், சுயவிமர்சனத்தின் ஊடாக பற்றியிருக்கும் உறுதியோ எந்த விதத்திலும், எந்த விகிதத்திலும் அவசியமில்லை. அவர்கள் பார்வையெல்லாம் தான் நம்பிக் கொண்டிருக்கும் ஒன்றை இவன் எதிர்க்கிறான் என்பதுதான். அதைத்தவிர வேறொன்றுமில்லை.

 

 

இந்த விவாதம் அனைத்து முஸ்லீம்களையும் உள்ளடக்கியே நடத்தப்படுகிறது. எனவே இது இணையம் பாவிக்கும் அனைத்து தமிழ் முஸ்லீம்களுக்குமான அழைப்பு. பிரபல பிஜே தொடங்கி தமுமுக, இதஜ உள்ளிட்ட அனைத்து இணைய இஸ்லாமிய பிரசங்கிகள் முதல் இஸ்லாமிய பதிவர்கள், இணையம் பாவிப்பவர்கள், இணையப்பரப்பில் பின்னூட்டமாக தங்கள் கருத்துகளைப் பதிவிடுபவர்கள் என சகலரையும் உள்ளடக்கியே இந்த விவாதம் நடத்தப்படவிருக்கிறது. இந்த விவாதத்தில் பங்கெடுத்து இந்த பிரச்சனை குறித்த தங்கள் கருத்துகளை பதிவிடுவது அவரவர்களின் சொந்த விருப்பத்தைச் சார்ந்தது. என்றாலும், குறிப்பாக முஸ்லீம்கள்,  கடையநல்லூரில் இணைய தளம் நடத்துபவர்கள், உலகின் எந்த மூலையில் இருந்தாலும் இணையத் தொடர்பில் இருக்கும் கடையநல்லூர் வாசிகள் தங்கள் கருத்துகளை இதில் பதிவிட்டே ஆகவேண்டிய நிர்ப்பந்தத்தில் இருக்கிறார்கள். ஏனென்றால் நடந்திருப்பது இஸ்லாத்தை முன்னிட்டு, இஸ்லாமியர்களால், இஸ்லாத்திற்காக நடத்தப்பட்டிருக்கிறது. இதில் கருத்து சொல்லும் அவசியம் எனக்கில்லை என்று யாரும் ஒதுங்க முடியாது. இதில் இரண்டே நிலைப்பாடு மட்டுமே இருக்க முடியும். ஒன்று, நிகழ்ந்த அந்த காட்டுமிராண்டித்தனத்தை ஆதரிக்க வேண்டும். இரண்டு, நிகழ்ந்த அந்த காட்டுமிராண்டித்தனத்தை எதிர்க்க வேண்டும். இது தவிர்த்த மூன்றாவது நிலை என்றோ நடுநிலைமை என்றோ எதுவும் இருக்க முடியாது. இத்தனையையும் மீறி தங்கள் கருத்துகளை இங்கு பதிவு செய்வதிலிருந்து இஸ்லாமியர்கள் நழுவினால் தங்கள் மதம் காண்டுமிராண்டித்தனமானது என்பதையும், தாங்கள் இன்னும் காட்டுமிராண்டித்தனத்திலிருந்து மீளவில்லை என்பதையும் ஒப்புக் கொள்கிறார்கள் என்பதே பொருள்.

 

 

ஆதரிப்பவர்கள் அது எந்த அடிப்படையில் சரியானது என்பதை பதிவு செய்யுங்கள். அப்படி பதிவு செய்யப்படும் ஒவ்வொரு காரணத்திற்கும் தகுந்த பதிலளிக்கும் கடமையுடன் நான் ஆயத்தமாக இருக்கிறேன். என்னிடம் தவறிருப்பதாக தகுந்த தரவுகளுடன் சுட்டிக்காட்டப்பட்டால் எந்தவித தயக்கமோ அசூயையோ இன்றி சுய விமர்சனம் செய்து கொள்வதற்கும் ஆயத்தமாக இருக்கிறேன். எதிர்ப்பவர்கள் தங்கள் எதிர்ப்பை பதிவு செய்யுங்கள். அவர்கள் நம்பிக் கொண்டிருப்பது போல் உலகமும் யதார்த்தமும் இல்லை என்பதை அவர்கள் புரிந்து கொள்ளட்டும்.

 

வாருங்கள், உங்கள் கருத்துகளை பதிவு செய்யுங்கள். நானும் தொடர்கிறேன்.

 

 

ஓரிடத்தில் மட்டுமே ஒரு மனிதன் பிறக்கிறான்.

ஆனால் பலதடவை பல தருணங்களில்

எங்கெங்கோ அவன் இறந்து விடுகிறான்.

நாடு கடத்தப்படும் போது,

சிறைக் கொட்டடிகளில் வதைபடும்போது,

தாய் நாடு ஆக்கிரமிப்புக்கும்

ஒடுக்குமுறைக்கு ஆளாகும்

பயங்கரங்களை எதிர்கொள்ளும் போது

கவிதை இயற்கையின் பதிலையும்

அற்புத வீரியங்களையும் கற்றுத் தருகிறது.

நம்மிடமிருந்தே மறுபடியும் மறுபடியும் நாம்

எப்படி பிறப்பதென்பதை சொல்லித்தருகிறது.

சொற்களின் மூலம் ஒரு உன்னத உலகத்தை

மாற்று பிரபஞ்சத்தைப் படைக்கிறது.

சரியான வாழ்வின் தேடலுக்காய்

நிரந்தரமாய் அதில் கையெழுத்திடுகிறது.

 

 – பலஸ்தீன கவிஞன் மஹ்மூத் தர்வேஷ் 

%d bloggers like this: