கடவுளை நம்புவோருக்கு ஒரு சவால்

regeneration

 

Aiya,

Thangal pahuththarivu reethiyana Islaththai patri araivathu emakku oru vilippunarvai etpaduththi ainthikka thoondukirathu.. Irunthum sila nerangalil mathangalai kadanthu sinthikka mudiyamal oru achcham ullaththil eluhirathu. Suppose maraniththa pin unmaileye Iraivan vanthu ean enakku valippadavilla enral enna seyvathu? Oruvelai nadanthal ellavatrukkum ayaththamaha irukka vendum thane.

ஷான் கேள்வி பதில் பகுதியிலிருந்து.  இங்கே

நண்பர் ஷான்,

ஒரு முறை பெரியாரிடம், நீங்கள் கடவுள் இல்லை என சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள். திடீரென உங்கள் முன் கடவுள் தோன்றி விட்டால் என்ன செய்வீர்கள்? என்று கேட்டார்கள். சற்றும் யோசிக்காமல் பதில் சொன்னார் பெரியார், இருக்கிறார் என்று பிரசாரம் செய்து விட்டுப் போகிறேன். இது கடவுள் இருக்கிறாரா இல்லையா என்பதற்கான பதில் இல்லை. கடவுள் இல்லை என்பதில் பெரியாருக்கு இருந்த உறுதியை எடுத்துக் காட்டும் பதில். மட்டுமல்லாது, உண்மையை ஏற்பதில் தனக்கு எந்த தயக்கமும் இல்லை, அது இதுவரை நான் பரப்புரை செய்து கொண்டிருப்பதற்கு எதிராக இருந்தாலும் கூட எனும் உறுதியையும் அந்த பதில் வெளிக் காட்டுகிறது. இந்த உறுதி கடவுளை நம்பிக் கொண்டிருக்கும் எவருக்கும் கைகூடாத ஒன்று. இந்த உறுதியைத் தான் மதம் குறித்து, கடவுள் குறித்து பேசுவோர் ஒவ்வொருவரிடமும் எதிர்பார்க்கிறோம். உங்களிடம் இருக்கும் எனும் அடிப்படையிலேயே தொடங்குகிறேன்.

உங்கள் கேள்வியை அப்படியே திருப்பிப் போட்டால்; நீங்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் எதை நம்பிக் கொண்டிருந்தீர்களோ, எந்த நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொண்டீர்களோ அந்த கடவுள் இல்லை என்றாகும் போது என்ன செய்வீர்கள்? இதற்கு நீங்கள் என்ன பதிலை சொல்வீர்களோ அந்த பதிலை நீங்கள் சரியாக உள்வாங்கிக் கொள்ல வேண்டும்.  இதற்கு உங்களின் பதில் என்னவாக இருக்கும்? கடவுள் இல்லையென்றால் தான் இறந்த பிறகு எனக்கு வாழ்வு கிடையாதே. மரணத்துடன் முடிந்து விடும். என்பது தானே. அப்படியென்றால் இதை சரியாக உள்வாங்குதல் என்பது என்ன? இறந்த பிறகு ஒரு வாழ்க்கை இருக்கிறது என்பது பொது உண்மை அல்ல, அது யதார்த்தமும் அல்ல. கடவுள் இருக்கிறது என்று நம்புவோரின் ஒரு கிளை நம்பிக்கை அவ்வளவு தான். இதற்கு மேல் அதற்கு எந்த மதிப்பும் இல்லை. ஆக ஒருவரின் வெற்று நம்பிக்கையை அந்த நம்பிக்கையை ஏற்காத பிரிதொருவரிடம், அவரால் ஏற்கப்படாத நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் கேள்வி எழுப்ப முடியுமா?

இதை ஒரு எடுத்துக்காட்டுடன் பார்க்கலாம். நெருப்பு சுடும் என்பது பொது உண்மை. (மரணித்த பின் வாழ்வு இல்லை என்பதும் ஒரு பொது உண்மை) இல்லை, நெருப்பு குளிரும். எனவே விரலை வைத்துப் பாருங்கள் என்று சொன்னால் அதை ஏற்க முடியுமா? நெப்பில் விரலை வைத்து விட்டு எடுத்து விட முடியும், எனவே, யாரும் நெருப்பு குளிரும் என்று ஏமாற்ற முடியாது. மரணத்தின் பிறகு திரும்பி வர முடியாது என்பதால் அப்படி ஒன்று இருக்கிறது என ஏமாற்ற முடிகிறது.

இந்த இடத்தில் தான் ஒரு குழப்பம் வருகிறது. மரணத்தின் பின் வாழ்வு இருக்கிறதா இல்லையா என்பதற்கு எந்த உறுதியான சான்றும் இல்லை எனும் போது இரண்டுக்கும் சம வாய்ப்பு இருக்கிறது தானே என்பது தான் அந்தக் குழப்பம். அதனால் தான் நீங்கள், “எல்லாவற்றுக்கும் ஆயத்தமாக இருக்க வேண்டும் தானே” என்று கேட்டிருக்கிறீர்கள். இந்தக் குழப்பம் மனித உடல் குறித்தும், கடவுள் குறித்தும் அறியாமையில் இருப்பதனால் மட்டுமே ஏற்படுகிறது. மனித உடல் குறித்தும் கடவுள் குறித்தும் தெளிவான அறிதல் இருந்தால் இந்தக் குழப்பம் ஏற்படாது. மாறாக, இது ஏமாற்று வேலை என புரிந்து போகும்.

மனிதன் என்பது என்ன? நான் எனும் சிந்தனையா? அல்லது உடலா? இரண்டும் இணைந்தது தான். உடல் இல்லை என்றால் சிந்தனையும் இருக்க முடியாது. மூளை என்ற பொருள் இல்லை என்றால் எது குறித்த சிந்தனையும் இருக்க முடியாது. இன்னும் தெளிவாகச் சொன்னால் சமூகம் இல்லாமல், இந்த உலகம் இல்லாமல் அறிவு, சிந்தனை என எதுவும் இருக்க முடியாது. மரணம் என்பது என்ன? உடல் மீள முடியாதபடி செயலிழந்து விட்டதால் அவனது மூளையில் பதியப்பட்டிருக்கும் தகவல்களும் அறிவும் அதனூடான சிந்தனையும் செயலற்று விட்டது என்பது தான். மீள முடியாத படி இயக்கமற்று விட்ட மனிதன், பின்னொரு காலத்தில் மீண்டெழுவான் என்பது கற்பனையாக மட்டுமே இருக்க முடியும்.

உலகில் பொருள் கருத்து என்று இரண்டு உண்டு. மனிதனும் ஒரு பொருள் தான். பொருள் கருத்து இரண்டுக்கும் இலக்கணங்கள் உண்டு. பொருள் என்றால் நான்கு பரிமாணம் இருக்க வேண்டும். நீளம், அகலம், உயரம், காலம் எனும் நான்கு பரிமாணங்கள் எல்லாப் பொருளுக்கும் உண்டு. இந்த நான்கு பரிமாணங்கள் இல்லாமல் எந்தப் பொருளும் இருக்க முடியாது. அதேபோல் கருத்து என்றால் அது பொருளைச் சார்ந்து தான் இருக்க முடியுமே அன்றி பொருள் இல்லாத தனித்த கருத்து என்று எதுவுமே இருக்க முடியாது. பிற கருத்துகளின் அடிப்படையில் உருவாக்கப்படும் பொருள் இல்லாத கருத்து கற்பனை அல்லது சிந்தனை எனப்படும். ஒரு மனிதன் மரணிக்கிறான் என்றால், மனிதன் எனும் அந்தப் பொருளின் நான்கு பரிமாணங்களும் முடிவுக்கு வந்து விட்டன என பொருள்படும். பொருள் முடிந்து விட்டது என்பதால் அந்தப் பொருளைச் சார்ந்து உருவான கருத்தும் அழிந்து விடுகிறது. அழிந்து விட்ட ஒரு பொருளும் அதனைச் சார்ந்த கருத்தும் மீண்டும் உருவாகும் என்பது கற்பனை தான். ஏனென்றால் நான்கு பரிமாணங்களும் அழிந்து விட்ட பொருள் மீண்டும் அதே பரிமாணங்களை பெற முடியாது. அதேபோல் இருக்கலாமே தவிர அதுவாக இருக்காது. எனவே, தனிப்பட்ட மனிதன் எனும் பொருள் அழிந்து விட்ட பிறகு மீண்டும் ஒருபோதும் அந்தப் பொருள் ஏற்படாது, அவ்வாறு ஏற்படும் என எண்ணுவது வெற்றுக் கற்பனை.

இந்த இடத்தில், மீண்டெழுதல் கற்பனை எனும் உண்மையை ஏற்க முடியாத மதவாதிகள், அதற்கு எதிராக எந்தவித சான்றையும் முன் வைக்க முடியாத மதவாதிகள், இந்த அறிவியலுக்கு பதிலாக அந்த இடத்தில் மீண்டும் ஒரு கற்பனையை முன் வைக்கிறார்கள். அது தான் கடவுள் எனும் கற்பனை. கடவுளால் எல்லாம் முடியும்.

கடவுளால் எதெல்லாம் முடியும் என்பது ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும். கடவுள் என்பது என்ன? பொருளா? கருத்தா? அல்லது இந்த இரண்டும் அல்லாத வேறொன்றா? வேறொன்று என்றால் அது என்ன? கடவுளை நம்பும் எவராலும் இந்தக் கேள்விக்கு பதில் கூற முடியாது. கடவுள் குறித்து கூறப்படுவன எல்லாம் – அது எந்த மதக் கடவுளாக இருந்தாலும் – கடவுளின் தன்மைகள் தானே தவிர கடவுள் என்றால் என்ன என்பது அல்ல. ஆக உங்கள் கேள்வியை நெருக்கிப் பார்த்தால் அது கடவுள் என்றால் என்னவென்றே தெரியாமல் கடவுளால் இதெல்லாம் முடியும் என நம்பு என்பதாகத் தான் இருக்கிறது. அதாவது, கடவுளை எந்த அடிப்படையும் இல்லாமல் வெறுமனே நம்புகிறவர்கள், அறிவியல் ரீதியான, வரலாற்று ரீதியான, சமூக ரீதியான புரிதல்களோடு கடவுள் இல்லை என்பவர்களிடம்; மரணத்தின் பிறகு கடவுள் வந்து விட்டால் உன்னால் மீண்டும் வாழ முடியாது எனவே மரணத்துக்கு முன்பு கடவுளை நம்பு என்கிறார்கள். இந்த அபத்தம் புரிகிறதா உங்களுக்கு?

கடவுள் உண்டு என்பவர்கள், அதற்கு எந்தவித சான்றையும் காட்டியதில்லை, காட்டவும் முடியாது. ஆனால் கடவுள் இல்லை என்பவர்களோ அதற்கான சான்றுகளை தெளிவாகவே முன் வைக்கிறார்கள்.

அறிவியல் ரீதியான காரணங்கள்:

  1. எப்போதும் நிலையாக இயங்கிக் கொண்டிருக்கும் ஆற்றல் என்று எதுவுமில்லை.
  2. தொடக்கமோ முடிவோ இல்லாத பொருள் என்று எதுவும் இல்லை.
  3. எந்த ஒரு பொருளையும் சாராமலும், எந்த ஒன்றிலிருந்து சார்பு பெறப்படாமலும் எதுவுமில்லை.

வரலாற்று ரீதியான காரணங்கள்:

  1. ஆதி மனிதர்கள் வாழ்வில் கடவுள் எனும் நிலை இருந்ததற்கான எந்த சான்றும் கண்டறியப் படவில்லை.
  2. பூமியில் மனிதன் எனும் உயிரினம் தவிர ஏனைய உயிரினங்களுக்கு கடவுள் எனும் உணர்வு இல்லை.

சமூக ரீதியான காரணங்கள்:

  1. கடவுளின் தகுதிகள் என கூறப்படுபவை உள்ளுக்குள் சுய முரண்பாடுகலோடு இருக்கின்றன. அதாவது, ஒரு தகுதி இன்னொரு தகுதிக்கு முரண்படுகிறது.
  2. கடவுளிடமிருந்து கிடைத்தது என்று சொல்லத்தக்க, சோதித்தறியத்தக்க எதுவுமே கண்டறியப்படவில்லை.

எனவே, கடவுள் இருக்க முடியுமா எனும் கேள்விக்கு இருக்க முடியாது என்பது ஆதாரபூர்வமான பதிலாக இருக்கிறது. மனிதன் மீண்டும் உயிர்த்தெழ முடியுமா எனும் கேள்விக்கு உயிர்த்தெழ முடியாது என்பது தெளிவான பதிலாக இருக்கிறது. ஆகவே, மரணத்துக்குப் பின் கடவுள் வந்து விட்டால் என்ன செய்வது எனும் கேள்வி மக்களை ஏமாற்றுவதற்காக முன் வைக்கப்படும் கேள்வி, மக்களை குழப்புவதற்காக முன் வைக்கப்படும் கேள்வி, மக்களின் அறியாமையைப் பயன்படுத்தி பயங்காட்டுவதற்காக  முன் வைக்கப்படும் கேள்வி.

அந்தக் கேள்வியை புறந்தள்ளி விட்டு இந்த உலகைப் பாருங்கள். சொர்க்கம் என்றால் அது இந்த உலகில் ஏகாதிபத்தியவாதிகள் வாழும் வாழ்வு. நரகம் என்றால் அது இந்த உலகில் உழைக்கும் மக்கள் வாழும் வாழ்வு என்பதாக புரிந்து கொள்ளுங்கள். அன்றிலிருந்து இன்றுவரை மக்கள் படும் வேதனைக்கும் துன்ப துயரங்களுக்கும், மக்களின் உழைப்பு சுரண்டப்படுவதற்கும் நேரடியான தொடர்பு இருக்கிறது. அந்த சுரண்டலை அகற்றுவதற்கு கரம் சேருங்கள். அது தான் இப்போதைய இன்றியமையாத தேவையாக இருக்கிறது.

மாறாக, மரணித்த பிறகு வாழும் வாழ்க்கை குறித்து யாராவது உங்களிடம் பேச வந்தால் கடவுள் என்றால் என்ன என்பதை நிரூபித்து விட்டு மேலே பேசுங்கள் என்று சவால் விட்டுச் சொல்லுங்கள்.

 

மின்னூலாக (பி.டி.எஃப்) தரவிறக்க

அழகிய முன்மாதிரி முகம்மதா? ஏகாதிபத்தியமா?

செய்யத்-குதுப்

 

தோழர் செங்கொடி,

 

மதங்கள் என்பவை பகுத்தறிவை முடமாக்குபவை, நிலப்பிரபுத்துவத்தையும், முதலாளித்துவத்தையும் கட்டிக்காப்பவை, பெண்களை அடிமையாக்குபவை என்பன போன்ற உண்மைகளை சிந்திக்கத் தொடங்கும் மனிதர்கள் உணர்ந்துகொள்வார்கள் என்பதை நாம் அறிவோம்.

ஆனால், இஸ்லாம் எனும் மதத்தில் மட்டும் ஒரு புதிரான மற்றும் கொடுமையான, அதாவது, பகுத்தறிவுக்கு நேர் எதிரான ஒரு நம்பிக்கை வேர்விட்டு தளைத்திருக்கிறதே, அதுகுறித்துதான் உங்களின் விளக்கத்தை வேண்டுகிறேன்.

 

கேள்வி – அல்லா தனது தூதர் முகமது மூலமாக வழங்கிய குரான், மனித இனத்தின் ஒட்டுமொத்த ஆயுளுக்கும் நீடித்து, வழிகாட்டவல்ல ஒரே வேதம். வேறு எதுவும் அதற்கு நிகரல்ல மற்றும் வேறு எதுவும் தேவையுமில்லை. அதன் கொள்கைகளே எப்பேர்பட்ட உலகிற்கும் வழிகாட்டுவதற்கு ஏற்றது மற்றும் போதுமானது.

 

மேலும், 7ம் நூற்றாண்டு அரேபிய முகமதுவின் வாழ்வுமுறை, இந்த உலகம் உள்ளவரைக்கும், மனிதர்கள் அனைவருக்குமான ஒரு அழகிய முன்மாதிரி..! வேறு எதுவும் அதற்கு நிகரில்லை மற்றும் தேவையுமில்லை!

 

மேற்கண்ட கருத்துகளின் உண்மை சாத்தியங்கள், இஸ்லாமிற்குப் பிந்தைய பல நூற்றாண்டுகளின் நடைமுறை வாழ்க்கைப் போக்கில் தகர்ந்து உதிர்ந்துவிட்டாலும், அவர்களின் நம்பிக்கை மட்டும் இறுகியிருப்பதன் ரகசியம் என்ன? பொதுவெளியில் பிறரை, வாருங்கள், இஸ்லாமை அறிவுப்பூர்வமாய் விவாதிப்போம், முடிந்தால் எங்களை வெல்லுங்கள் என்று வாதத்திற்கு இழுக்கும் அளவு அவர்களை தூண்டுவது எது?

 

இத்தகைய ஒரு கருத்தாக்க கலாச்சாரம் இஸ்லாமிய சமூகத்தில் எப்படி வேரூன்றியது மற்றும் எப்போது? இதன் பிழைப்புவாத காரணகர்த்தாக்கள் யார்? எந்த நாட்டில், எந்த இயக்கத்தால் இது தொடங்கப்பட்டது? நடைமுறையை நன்கு உணர்ந்திருந்து அனுபவப்பட்டாலும் முஸ்லீம்கள் இந்த மதிப்பற்ற கருத்தாக்கத்தில் தொடர்ந்து விடாப்பிடியாக இருப்பதேன்? அவர்கள் தம் அறிவை இந்த விஷயத்தில் பயன்படுத்த மறுப்பதேன்?

 

இதுபோன்றதொரு கருத்தாக்கம் கொடூரமான பார்ப்பனிய மதத்தில்கூட கிடையாது. இத்தகைய கருத்தாக்கம் இல்லாத கிறிஸ்தவம் இன்றும் பரவலாக நிலைத்திருக்கிறது மற்றும் அதன் பிழைப்புவாதிகள் முஸ்லீம் பிழைப்புவாதிகளைவிட நன்றாகத்தானே சம்பாதிக்கிறார்கள்.

 

என்னுடைய கேள்வியின் ஒவ்வொரு வரியையும் படித்துப் பார்த்து, எந்த ஒன்றையும் தவறவிடாது முழுமையாக பதிலளிக்கும்படி அன்புடன் கேட்டுக்கொள்கிறேன் தோழரே.

 

பிரசன்னா கேள்வி பதில் பகுதியிலிருந்து 

 

 

வணக்கம்,

 

மிகச் சிறந்த கேள்வி ஒன்றைக் கேட்டிருக்கிறீர்கள். இந்தக் கேள்விக்கான பதிலுக்கு செல்வதற்கு முன் சில புரிதல்களை தெளிவுபடுத்தி விடலாம்.

 

நீங்கள் கேட்டிருக்கும் இந்தக் கேள்வி மதம் சார்ந்ததல்ல, முழுக்க முழுக்க அரசியல் சார்ந்தது.

 

அடுத்து, மதத்தை ஏற்பவர்களின் சிந்தனை முறை பகுத்தறிவுவாதிகளின் சிந்தனை முறையை ஒத்திருக்க வேண்டும் என்பது அவசியமில்லை. ஏனென்றால், அவர்களின் அடிப்படையே வேறானது. கருத்து முதல்வாதம் என்பதும் பொருள் முதல்வாதம் என்பதும் இருவேறு நிலைபாடுகள் என்பது மட்டுமல்ல. ஒன்றுக் கொன்று எதிரானவையும் கூட. கருத்து முதல்வாதம் என்றால் என்ன? என தெரிந்து கொண்டிருக்காதவர்கள் கூட மதத்தை ஏற்றிருப்பதனால் கருத்து முதல்வாதியாகவே சிந்திப்பார், எனவே, இது மதம் என்பதைத் தாண்டி அறிவியல் கண்ணோட்டத்துடன் இணைந்தது.

 

அடுத்து, இன்றைய முதலாளித்துவ உலகம் அதன் ஏகாதிபத்திய வளர்ச்சிப் போக்கில் மதங்களின் அடிப்படைகள் சிலவற்றை தகர்த்தாலும், அது முற்றிலும் தகர்ந்து விடா வண்ணம் தன்னுடைய தேவைகளுக்காக பயன்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறது, பயன்படுத்திக் கொண்டிருக்கும். எனவே, மதங்களில் ஏற்படும் மாறுதல்களை மதம் சார்ந்ததாக மட்டும் புரிந்து கொள்ளாமல் அதற்கு அப்பாற்பட்டும் உற்று நோக்க வேண்டிய தேவை இருக்கிறது.

 

முதலில், முகம்மது சொன்னதற்கு மாற்றாக எதுவுமே இருக்கக் கூடாது, மனிதகுல ஆயுள் முழுவதும் அவரே வழிகாட்டி என்பதெல்லாம் இப்போதைய பிம்பங்கள் தாம். தொடக்கத்திலும் இடைக்காலத்திலும் இவ்வாறு இல்லை. முகம்மதின் மரணத் தறுவாயில் முகம்மதின் வேண்டுகோள் அவரின் நெருங்கிய சகாக்களினாலேயே (அபூபக்கர், உமர்) புறக்கணிக்கப்பட்டது என்பது ஹதீஸ்களில் பதியப்பட்டிருக்கிறது. முகம்மதின் மகள் பாத்திமா முகம்மதின் அறிவுரையை புறந்தள்ளி தன் வாழ்நாள் முழுவதும் அபூபக்கருடன் பகைமை கொண்டு பேசாமல் இருந்தார் என்பது வரலாறு. எனவே, முகம்மது தன்னுடைய சமகாலத்தில் இன்றிருப்பது போன்ற நாயக பிம்பத்துடன் போற்றப்பட்டவரல்ல என்பது உண்மை.

 

இஸ்லாமின் பொற்காலம் என போற்றப்படும் அப்பாசித்துகள் காலத்தில் முத்தஸிலி எனும் தத்துவம் செல்வாக்குடன் இருந்தது. முத்தஸிலி என்பது பகுத்தறிவுடன் இஸ்லாத்தை அணுகும் தத்துவம். அதாவது வணக்க வழிபாடுகள், ஆன்மீக நம்பிக்கைகள் தொடர்பாக இஸ்லாமிய வேத விளக்கங்களையும், பிற நடைமுறை வாழ்வுக்கு பகுத்தறிவு வாதங்களையும் இணைத்து உருவானது முத்தஸிலி தத்துவம். 14 ஆம் நூற்றாண்டுடன் முத்தஸிலி தத்துவம் காணாமல் போய் விட்டது என்றாலும் இன்றும் அதன் செல்வாக்கு பல்வேறு வடிவங்களில் உலவிக் கொண்டு தான் இருக்கிறது. அண்மைக் காலங்களில் அரபு மார்க்ஸியம் என்றொரு தத்துவம் நிலவில் இருக்கிறது. அதாவது ஆன்மீக விசயங்களுக்கு இஸ்லாம், பொருளாதார விசயங்களுக்கு கம்யூனிசம் என்றொரு கதம்பக் கோட்பாடு.

 

மட்டுமல்லாது முகம்மதின் காலத்திலிருந்து அண்மைக் காலம் வரை முகம்மதுவுக்குப் பிறகு நானே தீர்க்கதரிசி என்று கூறிக் கொண்டு பலர் கிளம்பியிருக்கிறார்கள். ஸன்னி மட்டுமல்லாது,ஷியா, அஹ்மதியா உட்பட பல பிரிவுகள் இருக்கின்றன. இவைகளெல்லாம் இஸ்லாத்தை கொள்கையாக கொண்டவை என்றாலும் முகம்மதை முன்மாதிரியாக கொள்வதில் ஏற்றத் தாழ்வுகளுடன் இருப்பவை. எனவே, இஸ்லாம் அன்றிலிருந்து இன்று வரை அல்லது மனிதகுலம் இருக்கும் வரை ஒரே மாதிரியானது, மாறாதது என்பது ஒரு பிரிவினரின் நம்பிக்கை மட்டுமே அன்றி பொதுவானது அல்ல. அந்த ஒரு பிரிவினரும் கூட தொடக்கத்தில் அவ்வாறான நம்பிக்கையில் இல்லை என்பதற்கு பல காட்டுகளை ஹதீஸ்களிலிருந்தே கொடுக்க முடியும். என்றால் இந்த நம்பிக்கை எப்போது தோன்றியது? ஏன் தோன்றியது?

 

இருபதாம் நூற்றாண்டின் மத்தியில் சர்வதேசிய அரங்கின் அரசியல் நிலமை இரு கூறாக இருந்தது. ஒன்று அமெரிக்கா தலைமையிலான முதலாளித்துவ ஏகாதிபத்திய முகாம், இரண்டு சோவியத் யூனியன் தலைமையிலான சோசலிச முகாம். எல்லாவிதத்திலும் இரண்டு முகாம்களும் போட்டி போட்டுக் கொண்டிருந்தன. இராணுவ ரீதியில் இரண்டும் சம பலத்துடன் இருந்தன. இந்த காலகட்டத்தில் கம்யூனிசம் விரிவடைந்து வந்தது. மக்கள் நல அரசாக இல்லையென்றால் அது சோசலிச அரசாக மாறிவிடும் எனும் அபாயம் முதலாளித்துவ அரசுகளுக்கு இருந்தது. இதை தடுப்பதற்கு எல்லாவித முயற்சிகளையும் மேற்கொண்டு வந்தது ஏகாதிபத்திய முகாம். வியட்நாம் தோல்வி அமெரிக்காவுக்கு சொந்த மக்களிடமே கெட்ட பெயரையும், வெற்றி பெற்றே ஆகவேண்டிய கட்டாயத்தையும் ஏற்படுத்தியிருந்தது. வியட்நாமை தொடர்ந்தது ஈரான். நேரடி இராணுவ நடவடிக்கை எடுத்து, சோவியத் யூனியன் ஈரானுக்கு ஆதரவாக வந்தால் அது அமெரிக்காவுக்கு இன்னொரு வியட்நாமாக முடியும். இதை தவிர்ப்பதற்காக அமெரிக்க வெற்றிகரமான ஒரு முறையைக் கையாண்டது. அது தான் மதப் புரட்சி. அதாவது, அரசியல் எதிரியை வீழ்த்துவதற்கு மத ரீதியாக திரட்டப்பட்ட மக்களை பயன்படுத்துவது. மதத்தில் தூய்மைவாதத்தை புகுத்தி, எதிரியின் அரசியல் நடவடிக்கைகள் மதத்தின் புனிதத்துக்கு எதிரானவை என திரிப்பதன் மூலம் உள்நாட்டு குழப்பத்தை ஏற்படுத்தி, அதன் வழியாக அரசியல் மாற்றத்தை செய்து முடிப்பது என்பது இதன் திட்டம். ஈரானிலும் அதனைத் தொடர்ந்து ஆப்கானிஸ்தானிலும் வெற்றிகரமாக இது நடைமுறை படுத்தப்பட்டது. தாலிபான் தொடங்கி இன்றைய ஐ.எஸ் குழுக்கள் வரை அனைத்தையும் உருவாக்கியது அமெரிக்கா தான். இந்த இஸ்லாமிய மீட்டுருவாக்கத்தின் எளிமைப்படுத்தப்பட்ட வடிவம் தான் இன்று தமிழகத்தில் உலவிக் கொண்டிருக்கும் வஹ்ஹாபியக் குழுக்கள்.

 

அமெரிக்காவின் இந்த திட்டத்துக்கு மத வடிவம் கொடுத்தவர் அன்று அமெரிக்காவில் படித்துக் கொண்டிருந்த எகிப்தைச் சேர்ந்த செய்யது குதூப். இன்று தமிழ்நாட்டில் பி,ஜே உள்ளிட்டவர்கள் வைக்கும் அனைத்து வாதங்களும் செய்யது குதூப்பினால் உருவாக்கப்பட்டவை. குரானின் வசனங்களில், உறுதி செய்யப்படாமல் நெகிழ்வுத் தன்மையுடன் இருக்கும் வசனங்களில் வாய்ப்புள்ள இடங்களில் அறிவியலைப் புகுத்தி குரான் அறிவியலை முன்னறிவிக்கிறது எனும் வடிவத்தை உருவாக்கி உலகெங்கும் பரப்பியவர் செய்யது குதூப். அதற்கு அமெரிக்காவும் அதன் ஏவல் நாடுகளும் பொருளுதவி உள்ளிட்ட அனைத்தையும் செய்து கொடுத்தன. இது தான் இஸ்லாமிய மீட்டுருவாக்கம் தோன்றி வளர்ந்த கதை.

 

செய்யது குதூப், இதை எகிப்திலும் செயல்படுத்த முனைந்தார். ஆனால் சரியான நேரத்தில் கண்டறியப்பட்டு கமால் அப்துல் நாஸரால் அரசுக்கு எதிரான சதிக் குற்றம் சாட்டப்பட்டு தூக்கிலிடப்பட்டார்.

 

இதை மதவாதிகள் தங்கள் மத பிழைப்பு வாதத்துக்காக உருவாக்கி வளர்த்த கருத்தாக்கம் என எண்ணுவது பிழையானது. இன்று அது பிழைப்பு வாதத்துக்கும் பயன்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது என்பது வேறு. இன்று முஸ்லீம்களைப் பொருத்தவரையில் முகம்மதின் நாயக பிம்பத்துக்கு வெளியே எதுவுமில்லை. உச்சகட்ட சுரண்டலில் இருக்கும் ஏகாதிபத்தியம் இதில் தொய்வு ஏற்படாமல் பாதுகாக்கும். இந்த நிலை நீடிக்கும் வரை அதாவது, இது மதம் சார்ந்த பிரச்சனை, மத நம்பிக்கையை கேள்விக்கு உட்படுத்துவதன் மூலம் மட்டும் இதை சரி செய்து விட முடியும் என எண்ணுவதும் ஒரு விதத்தில் மூட நம்பிக்கை தான். மத நம்பிக்கைகள் சமூகத்தில் என்ன பாத்திரத்தை வகிக்கிறது? சமூகத்தின் முன்னேற்றத்துக்கு பங்களிக்கிறதா? அல்லது சமூகத்தை பின் தள்ளுவதற்கு உதவுகிறதா? எது சமூக முன்னேற்றம்? என்பதை உய்த்துணர முன்வரும் போது மட்டுமே சரி செய்ய முடியும். ஆனால் இஸ்லாமியர்கள் இதை சமூக அரசியல் தளங்களில் உலவாமல் மதம் எனும் அடிப்படையில் இருப்பதால் தான், ஏகாதிபத்தியம் தன்னுடைய நலன்களிலிருந்து உருவாக்கிய இஸ்லாமிய மீட்டுருவாக்கத்தை தன்னுடைய மத நலன் என புரிந்து கொள்வதால் தான், தன்னுடைய சொந்த வாழ்வின் ஈடேற்றம் என்று புரிந்து கொள்வதால் தான் அவர்கள் தங்கள் நம்பிக்கைகளில் இறுக்கம் கொண்டு இருக்கிறார்கள். மதம் எனும் தளத்திற்கு வெளியே கொண்டு வராமல் இதை சரி செய்ய முடியாது.

 

இந்த கருத்தாக்கம் இல்லாததால் தான் கிருஸ்தவம் நீடித்திருக்கிறதா? இந்த கருத்தாக்கம் இல்லாததால் தான் கிருஸ்தவ பிழைப்புவாதிகள் அதிகம் சம்பாதிக்கிறார்களா? அப்படி இல்லை. இஸ்லாமிய நாடுகளின் குறிப்பாக மத்திய தரைக்கடல் நாடுகளின் எண்ணெய் வளமும், அதைனைச் சூழ்ந்த சர்வதேச அரசியலும் தான் அந்த பகுதி மக்களின் மதமாக இருக்கும் இஸ்லாத்தை இவாறான கருத்தாக்கத்திற்கு தள்ளிக் கொண்டு வந்திருக்கிறது. அந்தப் பகுதி மக்களிடம் கிருஸ்தவம் மதமாக இருந்திருந்தால் இதேபோன்ற கருத்தாக்கம் கிருஸ்தவத்தில் ஏற்பட்டிருக்கும். இதன் வேர் அரசியலில் இருக்கிறதே அன்றி ஆன்மீகத்தில் இல்லை. ஒவ்வொன்றும் தேவையை முன்னிருத்தியே ஏற்படுத்தப்படுகின்றன. எண்ணெய் வளத்தை சுரண்ட வேண்டிய தேவையிருப்பதால் தான் பலஸ்தீனப் பிரச்சனையும். இஸ்ரேல் எனும் நாடும் உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது. எண்ணெய் வளம் தீர்ந்து விட்டாலோ, அல்லது எண்ணெயை விட மிக மலிவான ஏகாதிபத்தியங்களுக்கு பெருலாபம் ஏற்படுத்திக் கொடுக்கும் பொருள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டாலோ மத்திய கிழக்கின் அனைத்து பிரச்சனைகளும் உடனடியாக தீர்ந்து போகும் அல்லது மறக்கடிக்கப்படும்.

 

அதேநேரம் பார்ப்பனிய மதத்தில் இந்த நடைமுறை இல்லை என்றெல்லாம் தட்டையாக சொல்லிவிட முடியாது. தங்களின் அரசியல் அதிகாரத்துக்கான அத்தனை வழிகளிலும் பார்ப்பனியம் மதத்தை பயன்படுத்தியே வந்திருக்கிறது. இன்று மோடியின் நடவடிக்கைகள் கூட மதத்தை முன்னிருத்தினாலும் அவை தங்கள் அதிகாரத்தை நிலை நிறுத்துவதையும், அரசியல் எதிரிகளை இல்லாமல் செய்வதையும் நோக்கமாகக் கொண்டே செய்யப்படுகின்றன. தங்களின் அதிகாரத்தை தக்க வைத்துக் கொள்ள பார்ப்பனியம் மாட்டை முன்வைத்து மனிதர்களை அடித்துக் கொல்லவும் செய்யும், கோவில் திருவிழாவில் கூழ் ஊற்றவும் செய்யும்.

 

ஒவ்வொரு சொல்லிலும் செயலிலும் அவரவர் வர்க்கங்களின் நலன் மறைந்து கிடக்கிறது. இந்த வர்க்க நலன் பலவித வேடங்களில் வெளிப்படும். வேடங்களை விட வர்க்க நலன் எனும் அரசியலே முதன்மையானது. அரசியல் இல்லாமல் வேடங்களை பிடித்துக் கொண்டிருந்தால் பிரச்சனைகளை ஒருபோதும் தீர்க்க முடியாது.

 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

இலுமினாட்டி: நகைக்கவும் தகுதியற்றது

illuminati

வணக்கம் ராஜ்ரம்யா,

ஆம். நீங்கள் குறிப்பிடுவது போல இலுமினாட்டி எனும் சொல் சமூக வலைதளங்களில் அதிகம் உச்சரிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. இதை விளக்குவதற்கு வேறொரு புள்ளியிலிருந்து தொடங்கலாம்.

ராஜ்ரம்யா கேள்வி பதில் பகுதியிலிருந்து

உலகெங்கும் தற்போது வலதுசாரி அமைப்புகள் தலை தூக்கி வருகின்றன. தேர்தல் வெற்றிகளை சம்பாதித்திருக்கின்றன. இதை ஆராய்வோர்கள், உலகின் இந்த போக்கு கம்யூனிசம் தோல்வியடைந்து வருவதன் குறியீடு என்கிறார்கள். அதாவது, கம்யூனிஸ்டுகளின் போராட்டங்களுக்கு மக்கள் பெருமளவில் ஆதரவளிப்பார்கள். தங்களுடைய பிரச்சனைகளை கம்யூனிஸ்டுகள் மூலம் தீர்த்துக் கொள்ள முனைவார்கள். ஆனால் கம்யூனிஸ்டுகளுக்கு ஓட்டு போடமாட்டார்கள். இந்த நடைமுறை தற்போது மாறிவருகிறது. கடவுள் மீதான பக்தி அதிகரிக்கிறது. மக்கள் கம்யூனிஸ்டுகளிடம் செல்வதை விட கடவுளிடம் செல்வதை விரும்புகிறார்கள். அதனால் தான் உலகில் வலதுசாரி சித்தாந்தம் கொண்ட கட்சிகளில் தேர்தல்களில் வாகை சூடி வருகின்றன. இப்படி போகின்றன அவர்களின் ஆய்வுகள். பல மொழிகளில் இது போன்ற கட்டுரைகள் வெளிவந்து கொண்டிருக்கின்றன. அண்மையில் தமிழ் இந்துவில் கூட இப்படி ஒரு கட்டுரை வெளிவந்திருந்தது.

90களின் தொடக்கத்தில் முதலாளித்துவ உலகம் ஒரு கொண்டாட்ட மனோநிலையை மக்களிடம் கட்டவிழ்த்து விட்டிருந்தது. சோவியத் யூனியன் வீழ்ந்து விட்டது, கம்யூனிசம் செத்து விட்டது என்று. 1917 ரஷ்யப் புரட்சியின் பின்னர் கம்யூனிச அவதூறுகள் கட்டமைக்கப் பட்டு இன்றுவரை தொடர்ந்து கொண்டிருக்கின்றன. என்றாலும், கம்யூனிசம் செத்து விட்டது என்று முதலாளித்துவம் கொண்டாடத் தொடங்கிய 90களின் பிறகு தான் ஒப்பீட்டளவில் மிக மிக அதிகமாக கம்யூனிசம் குறித்த ஆய்வுகள் உலகெங்கிலுமிள்ள பல்கலைக் கழகங்களில் மேற்கொள்ளப்பட்டு வருகின்றன. கொண்டாட்ட காலங்களில் தோல்வியடைந்த ஒன்றைக் குறித்து ஏன் அதிகமதிகம் ஆய்வுகள் செய்யப்பட வேண்டும்?

ரஷ்யப் புரட்சியின் பிறகு தான் உலகம் மக்கள் நல அரசு எனும் பதத்தையே பயன்படுத்தத் தொடங்கியது. கம்யூனிசத்தின் மீதான் பயத்தினால் தான் முதலாளித்துவ அரசுகள் மக்களுக்கு பற்பல சலுகைகளை வழங்கத் தொடங்கின. முதலாளித்துவ சுரண்டலின் மீது விழுந்த சம்மட்டி அடி இது. இவ்வாறு சலுகைகளை வழங்காமல் இருந்தால் கம்யூனிசம் பரவும். அதனால், தங்கள் ஆட்சிக்கே ஆபத்து நேரும். இது ஒருபுறம் என்றால், மறுபுறம் சோவியத் யூனியன் இராணுவ வலிமையிலும் மிகைத்த நாடாகியது. இராணுவ பலத்தின் மூலம் கம்யூனிசத்தை அடக்க முடியாது எனும் நிலை ஏற்பட்ட பிறகு தான் மாற்று வழிகள் குறித்து முதலாளித்துவம் சிந்தித்தது. இதற்கு பல உத்திகள் கையாளப்பட்டன. மத மீட்டுருவாக்கம், பின்னவீனத்துவம், தலித்தியம், பெண்ணியம் என புதுப்புது சிந்தனைகள் வந்து கொண்டே இருந்தன. அவைகளில் ஒன்று தான் இலுமினாட்டி எனும்  கற்பனை அமைப்பு.

புதிய பொருளாதாரக் கொள்கையான தனியார்மயம், தாராளமயம், உலகமயத்தின் மூலம் வளம் பெற்ற சிறு கும்பல் முதலாளித்துவத்தை ஆராதிக்கிறது. அதேநேரம் புதிய பொருளாதாரக் கொள்கைகளினால் ஏற்பட்டுள்ள பேரழிவுகளை முதலாளித்துவவாதிகளால் கூட மறுக்க முடியவில்லை. ஆனால் முதலாளித்துவம் எப்படி செயல்படுகிறது? அதன் உற்பத்திமுறைக் கூறுகள் குறித்து எதுவும் தெரியாத, தெரிந்து கொள்ள விரும்பாத அந்த வளம் பெற்ற சிறு கும்பல் தான் ஆராதிக்கும் முதலாளித்துவமா இத்தனை பேரழிவுகளை உருவாக்கியிருக்கிறது என்பதை ஏற்றுக் கொள்ளவும் முடியாமல் மறுக்கவும் முடியாமல் திணறுகிறார்கள். இந்த திணறல் தான் இலுமினாட்டி எனும் சொல்லுக்கு உயிர் கொடுக்கிறது. அதாவது முதலாளித்துவம் சரியானது தான். அதில் பதிமூன்று குடும்பத்தினர் இருந்து கொண்டு அழிவை உருவாக்குகிறார்கள். உலகை ஆள எண்ணுகிறார்கள். அவர்களை நீக்கி விட்டால் போதும். மற்றப்படி முதலாளித்துவம் சரியானது தான், தேவையானது தான். இப்படித்தான் அந்த சிறுகும்பலின் எண்ண ஓட்டம் இருக்கிறது.

இலுமினாட்டி என்று ஒன்றும் இல்லை. அது ஒரு கற்பனை அமைப்பு என்றாலும் அதன் தத்துவம் என்னவாக கூறப்படுகிறது? 13 குடும்பங்கள் இருக்கின்றன. உலகின் ஒட்டுமொத்த வளங்களும் அவர்களின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் இருக்கின்றன. அவர்கள் உலகின் மக்கட்தொகையை குறைக்க எண்ணுகிறார்கள். தங்களுக்கு தேவையான குறைந்த அளவிலான எண்ணிக்கையிலான மக்களை மட்டும் தங்கள் அடிமைகளாக வைத்துக் கொண்டு ஏனைய மக்களை அழிக்க எண்ணுகிறார்கள். அதற்காகவே குழப்பங்களையும் அழிவுகளையும் ஏற்படுத்துகிறார்கள். இந்தக் கதை யதார்த்தத்துடன் பொருந்திப் போகிறதா?

உலகின் ஒட்டு மொத்த வளங்களும் எதற்காக அந்த 13 குடும்பத்துக்கு தேவை? உலகின் ஒட்டு மொத்த வளங்களையும் கையில் வைத்துக் கொண்டு அந்த 13 குடும்பங்குளும் என்ன செய்யும்? வளங்களைக் கொண்டு நுகர் பொருட்களை உற்பத்தி செய்யாவிட்டால் இருக்கும் வளங்களினால் எந்தப் பயனும் இல்லை. உலக வளங்களையும் தங்களுக்கு தேவையான எண்ணிக்கையில் அடிமை மக்களையும் வைத்துக் கொண்டு எதையும் உற்பத்தி செய்யவில்லை என்றால் அவர்களிடம் இருக்கும் பணத்துக்கும் பொருளுக்கும் எந்த மதிப்பும் இருக்காது. ஆக எந்த மதிப்பும் இல்லாமல் ஆக்கும் பணத்துக்கும், வளங்களுக்குமாகவா நூற்றுக்கணக்க்கான ஆண்டுகளாக இரகசியமாக திட்டம் தீட்டி பயங்கரமான முறைகளில் மக்களை கொன்று கொண்டிருக்கிறார்கள்? முரண்பாடான ஒன்றாக தெரியவில்லையா இது.

சோசலிச முகாம் என்று எதுவும் இல்லை இன்று. உலகம் முழுவதிலும் உள்ள அரசாங்கங்கள் கிட்டத்தட்ட ஏகாதிபத்தியங்களை மீறி அதாவது அந்த 13 குடும்பங்களை மீறி எதையும் செய்துவிட முடியாத நிலையில் இருக்கின்றன. உலக வளங்கள் அனைத்தையும் கைப்பற்றி, புமியை மக்கள் வாழத் தகுதி இல்லாத இடமாக ஆக்கி விட்டன ஏகதிபத்தியங்கள். மக்களின் பணத்தைக் கொண்டே, உழைப்பைக் கொண்டே வான்வெளியில் வசிப்பதற்கு ஏற்ற இடமாக தேடிக் கொண்டிருக்கின்றன. வாய்ப்பு கிடைக்கும் போது பூமியை ஒரு குப்பையைப் போல் கழித்து விட்டும் செல்லும் ஆற்றல் அவர்களிடம் இருக்கிறது. எனும்போது, பல்வேறு குழப்பங்களையும், நெருக்கடிகளையும் உருவாக்கி மக்களை கொன்றழிக்க வேண்டும் என என்ன தேவை அந்த 13 குடும்பங்களுக்கு இருக்கிறது?

ஆகவே, இலுமினாட்டி என்று எதுவுமே இல்லை. அது ஒரு கற்பனை. முதலாளித்துவ பயங்கரவாதிகளின் கொடூரங்களை மறைப்பதற்காக உருவாக்கப்பட்ட கட்டுக்கதை. இந்த உலகம் உழைப்பால் இயங்குகிறது. இந்த உலகத்தை தங்களுடைய உழைப்பால் இயக்கும் மக்கள் தங்களுக்குள் சமூக உறவு கொள்கிறார்கள். அந்த சமூக உறவு அவர்கள் தங்கள் உழைப்பைச் செலுத்தி உற்பத்தி செய்யும் முறையின் அடிப்படையில் அமைகிறது. அந்த உற்பத்தி முறை சமூக உறவுகளை வளர்த்தெடுப்பதிலிருந்து மாறி வளரமுடியாமல் செய்யும் போது உற்பத்தி முறையை மாற்றும். இது தான் உலக வரலாறு. இதற்கு எதிராக இருக்கும், உருவாக்கப்படும் எதுவும் குப்பைகளே.

இதில் மார்க்ஸும் ஏங்கல்சும் கூட இலுமினாட்டிகளாம். ஒருமுறை சத்தமாக சிரித்துக் கொள்ளுங்கள். அவ்வளவு தான், வேறொன்றுமில்லை.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

அறிவியலா? அறிவியலாளர்களா? மதமா?

devotional vs political

வணக்கம் தோழர்,

அறிவியலை நாம் அறிவியலாளர்கள் வாயிலாகவே அறிகிறோம்.அறிவியலாளர்களிலும் கடவுள் நம்பிக்கையாளர்கள் இருக்கிறார்களே. அறிவியலையும், அறிவியலாளர்களையும் எப்படி பிரித்து புரிந்து கொள்வது ?

 ராஜ்ரம்யா கேள்விபதில் பகுதியிலிருந்து

 தோழரே,

அரசியல் இஸ்லாம் மற்றும் ஆன்மீக இஸ்லாம் ஆகியவற்றுக்கான வேறுபாடுகள் குறித்து விரிவாக அறிய விரும்புகிறேன். இதுகுறித்த தங்களின் விளக்கங்களுடன், அதுதொடர்பான ஏதேனும் புத்தகம் இருந்தாலும் அதை ஆன்லைனில் அனுப்பி வைத்து உதவும்படி கேட்டுக் கொள்கிறேன். மற்றபடி, தங்களுடைய துணிச்சலான அறிவுசார் சமூகப்பணி தொடர்வதற்கு என் வாழ்த்துகளை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

 பிரசன்னா கேள்விபதில் பகுதியிலிருந்து

நண்பரே! ” அதிகாரம் என்கிற சொல் பொதுவுடைமைக்கு ஏற்புடையதா?

 செல்வராஜன் கேள்விபதில் பகுதியிலிருந்து

 

அறிவியலுக்கும் அறிவியலாளர்களுக்கும் இடையிலான வேறுபாடு என்பது நுணுக்கமானது. ஒரு மனிதனுக்கு அனைத்து துறைகளிலும் அல்லது அனைத்து நிகழ்வுகளிலும் கருத்து நிலைப்பாடு இருக்கும். அந்த கருத்து நிலைப்பாடு அறிவியல் நிலைப்பாடாக இருக்க வேண்டும் என்ற அவசியம் இல்லை. மட்டுமல்லாது, அறிவியல் நிலைப்பாட்டுக்கு புறம்பானதாகவும் இருக்கலாம். இந்த நிலை அறிவியலாளர்களுக்கு எப்படி ஏற்படுகிறது?

 

ஒரு மருத்துவரைப் போல, ஒரு பொறியாளரைப் போல ஒரு அறிவியலாளரும் சமூகத்துடன் ஒட்டாத கல்வியத் தான் கற்கிறார். அவர்களைப் போலவே ஒரு வேலையாகத் தான் அறிவியலாளரும் பணிபுரிகிறார். மருத்துவர் என்றவுடன் எப்படி அவர் பகுத்தறிவுவாதியாக இருப்பார் என்று நாமாக ஒரு முடிவுக்கு வரமுடியாதோ அதே போலவே ஒரு அறிவியலாளரும் பகுத்தறிவுவாதியாக இருக்க வேண்டும் என்றும் நாமாக முடிவுக்கு வரமுடியாது. அறிவியலாளர் என்பது குறிப்பிட்ட ஒரு மனிதரின் ஒட்டு மொத்த சாரம் அல்ல. அது அவரின் கல்வி, பணி குறித்த ஓர் அம்சம் மட்டுமே, கூடுதலாக ஆர்வமும் இருக்கலாம்.

 

ஆனால் இவைகளைத் தாண்டி அறிவியல் கண்ணோட்டம் யாருக்கெல்லாம் இருக்கிறதோ அவர்களையெல்லாம் நாம் அறிவியலாளர்களாக கருதுவதில்லை. எடுத்துக்காட்டாக கம்யூனிஸ்டுகளைக் கொள்ளலாம். கம்யூனிஸ்டுகள் அனைத்து நிகழ்வுகளையும் அறிவியல் கண்ணோட்டம் கொண்டே பார்க்கிறார்கள். இயங்கியல் முறையில் பகுத்துப் பார்த்தே எதிலும் முடிவுக்கு வருகிறார்கள். இந்தக் கண்ணோட்டம் அவர்களுக்கு பயிற்சியின் மூலம், சரியான சமூகப் பார்வையின் மூலம் வருகிறது. இந்த வாய்ப்புயும் முயற்சியும் எப்படி ஒரு மருத்துவருக்கு, ஒரு பொறியாளருக்கு இருந்திருக்க வேண்டிய கட்டாயம் இல்லையோ அதைப் போலவே, ஓர் அறிவியலாளருக்கும் இருந்திருக்க வேண்டிய கட்டாயம் இல்லை. ஆகவே எப்படி ஒரு மருத்துவரிடமிருந்து மருத்துவத்தை மட்டும் எதிர்பார்க்கிறோமோ அதை போல ஓர் அறிவியலாளரிடம் அறிவியலை மட்டுமே எதிர்பார்க்க வேண்டும்.

 

எந்த ஒரு செயலும் அறிவியலைக் கொண்டே அறிவியல் விதிகளைப் பயன்படுத்தியே நடைபெறுகிறது. எனவே, நம் நம்பிக்கைகள் பழக்க வழக்கங்கள், திட்டங்கள், எண்ணங்கள் என அனைத்தையும் அறிவியலைக் கொண்டே சோதித்துப் பார்க்கிறோம், சரி காண்கிறோம். அறிவியலை விலக்கி விட்டு எதையும் செய்ய முடியாது. அதேநேரம் எது அறிவியல் என்பதிலும் கவனமாக இருக்க வேண்டும். நிலத்தின் ஆழத்தில் இருக்கும் ஹைட்ரோ கார்பன் எனும் எரிபொருள் மூலத்தை வெளியில் எடுத்து பயன்பாட்டுக் கொண்டு வருவது என்பது அறிவியல் தான். அறிவியல் என்பதாலேயே அதை ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டுமா? என்பது முதன்மையான கேள்வி. கூர்மையான ஒரு கத்தி உடலை வெட்டுவது எனும் செயல் கூட அறிவியல் விதிகளுக்கு உட்பட்டு தான் நடக்கிறது. ஆனால் அதைச் செய்ய வேண்டுமா? செய்யக் கூடாதா? என்பதை அறிவியலைக் கொண்டு மட்டும் நாம் முடிவெடுப்பதில்லை. சமூகக் காரணங்களைக் கொண்டு தான் முடிவெடுக்கிறோம்.

 

மனித வாழ்வில் அறிவியலின் பாத்திரம் என்ன? சமூகமே அனைத்தையும் விட முதன்மையானது. நிகழ்வுகளின் விதிகளைத் தீர்மானிப்பதற்கும் தேவைவின் அடிப்படையில் மீளமைப்பதற்கும், தடுப்பதற்குமே அறிவியலின் துணை மனிதனுக்கு தேவையாய் இருக்கிறது. எதை அறிந்து கொள்வது? எதை மீளமைப்பது? எதைத் தடுப்பது? என்பதை சமூகமே தீர்மானிக்க வேண்டும். எனவே, சமூகத்தின் கையில் பயணப்படும் அறிவியலே தேவை. ஆனால் இன்றைய அறிவியல் முதலாளித்துவத்தின் கைகளில் பயணப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. அதனால் தான் சாக்கடை அடைப்பை போக்குவதற்கு நேரடியாக மனித உழைப்பையும், செவ்வாயில் மண்ணை அள்ளி வர அறிவியலையும் பயன்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறோம்.

 

இந்த அம்சங்கள் அனைத்தையும் ஒன்றிணைத்துத் தான் அறிவியலை புரிந்து கொள்ள வேண்டும். இந்த புரிதல் ஒரு கம்யூனிஸ்டுக்குத் தான் இருக்கும். அன்றி, ஓர் அறிவியலாளனுக்கு இருக்கும் என எதிர்பார்க்க முடியாது. அதனால் தான் சந்திராயன் விண்கல மாதிரியை திருப்பதி பாலாஜியின் காலடியில் வைத்து வணங்கி விட்டு ஏவினார்கள்.

 ***************************************

 

 அரசியல் இஸ்லாம், ஆன்மீக இஸ்லாம் குறித்து நூல்கள் எதுவும் இருப்பதாக எனக்கு தெரியவில்லை. இந்த மாறுபட்ட இரண்டு இஸ்லாம் எனும் கருதுகோள் நானாக உருவாக்கிக் கொண்டது தான். ஆனால் இஸ்லாம் குறித்த அனைத்து நூல்களிலும் குரான் ஹதீஸ்கள் உட்பட இந்த வேறுபட்ட இரண்டு இஸ்லாம்களுக்கான கூறுகளைப் பார்க்க முடியும். இருக்கும் இரண்டு இஸ்லாம்களில் ஆன்மீக இஸ்லாம் குறித்தே பெரும்பாலானோர் அறிந்து வைத்திருக்கின்றனர். இஸ்லாத்தை விமர்சிப்பவர்கள் கூட அதை ஒரு மதமாக பார்த்து அது பிறழ்ந்து போன திசைகள் குறித்து ஆய்கிறார்களே தவிர இஸ்லாம் ஓர் அரசியல் எனும் பார்வையில் ஆய்வதாக தெரியவில்லை. ஆன்மீக இஸ்லாம் என்பதே அரசியல் இஸ்லாத்தின் ஒரு விளைவு தான். இஸ்லாம் என்பது முகம்மது தொடங்கிய மதமா அல்லது முகம்மதுவின் காலத்துக்குப் பிறகு உருவான மதமா எனும் பார்வையே ஆன்மீக இஸ்லாம், அறிவியல் இஸ்லாம் என்பதற்கான அடிப்படை. இஸ்லாம் முகம்மது தொடங்கிய மதம் எனக் கருதுபவர்கள் ஆன்மீக இஸ்லாத்தைப் பார்க்கிறார்கள். அது முகம்மதுவின் காலத்துக்குப் பிற்கு தோற்றம் பெற்றது எனக் கருதுபவர்கள் அரசியல் இஸ்லாத்தை பார்க்கிறார்கள். வரலாற்று தரவுகளின் வழியே கவனித்தால் அரசியல் இஸ்லாமே இயல்பாக இருக்கிறது. அதை மறைப்பதற்கான தேவையிலிருந்தே ஆன்மீக இஸ்லாம் உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது. அல்லது ஆன்மீக இஸ்லாம் அரசியல் தேவையிலிருந்து உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது. இந்த அடிப்படையில் உலகின் பிற மதங்களோடு ஒப்பிடமுடியாத அளவில் இஸ்லாம் இருக்கிறது. இதனுடன் ஓரளவு பொருந்தக் கூடியது பார்ப்பனிய மதம். இதை இன்னும் விரிவாக பேசவேண்டும் என்றால் தனித்தனி தலைப்புகளாக பிரித்துக் கொண்டு வரலாற்று, சமூக கண்ணோட்டத்துடன் அணுக வேண்டும். அவ்வாறு அணுகிப் பார்க்கும் ஆர்வமும் தேடலும் உங்களுக்கு இருக்கிறது எனக் கருதுகிறேன்.

 ***************************************************

 

அதிகாரம் என்கிற சொல் பொதுவுடைமைக்கு ஏற்புடையதா? இந்தக் கேள்வி எதனை அடிப்படையாக வைத்து கேட்டிருக்கிறீர்கள் எனத் தெரியவில்லை. பொதுவுடமை எனும் சொல்லை இயங்கியல் ரீதியாக புரிந்து கொள்ளும் போது இது போன்ற கேள்விகள் எழாது.

 

உற்பத்திக் கருவிகளை தனியுடமையிலிருந்து விடுவிப்பதன் திசைவழியில் உலக வளங்கள் அனைத்தையும் எந்த ஒரு தனி மனிதருக்கோ அல்லது தனி குழுவுக்கோ சொந்தமாக இருக்க விடாமல் அனைவருக்கும் பொதுவாக்குவது எனும் இலக்கைத் தான் பொதுவுடமை எனும் சொல் குறிக்கிறது. அப்படியென்றால் நடப்பு உலகம் அம்மாதிரியான பொதுவுடமையில் இல்லை என்று பொருளாகிறது. என்றால் யாரிடம் இருக்கிறது? எப்படி அதனை அடைவது? இதற்கு விடை தான் பொதுவுடமை எனும் தத்துவம்.

 

வரலாற்றியல் பொருள்முதவாதத்தின் அடிப்படையில் இன்றைய முதலாளித்துவ உற்பத்திமுறை கட்டமைப்பை எந்தக் கோணத்தில் இருந்து அணுகினாலும் அது முதலாளித்துவ ஜனநாயகம் எனும் பெயரிலிருக்கும் முதலாளித்துவ சர்வாதிகாரமே. இதில் உங்களுக்கு மாற்றுக் கருத்து இருக்காது என எண்ணுகிறேன். அப்படியானால் தன் கொடூரக் கைகளை எல்லாத் திக்கிலும் விரித்திருக்கும் இந்த முதலாளித்துவ சர்வாதிகாரம் எனும் கட்டமைப்பை நீக்கிவிட்டு அந்த இடத்தில் அதற்கு மாற்றான ஒரு கட்டமைப்பை நிருவ வேண்டியதிருக்கிறது. அது தான் பொதுவுடமை சமுதாயம். இந்த பொதுவுடமை சமுதாயத்தில் அதிகாரம் எனும் சொல் பொருளற்றதாக இருக்கும். ஆனால் அந்த பொதுவுடமையை அடையும் வரை நடப்பு முதலாளித்துவ சமூகத்திலிருந்து பல்வேறு தலைகீழ் மாற்றங்களைச் செய்தாக வேண்டியதிருக்கிறது. இந்த தலைகீழ் மாற்றத்தைச் செய்வதற்கு அதிகாரம் தேவை. தெளிவாகச் சொன்னால் முதலாளித்துவ சர்வாதிகாரத்துக்கு எதிராக பயன்படுத்துவதற்கு மக்களுக்கு அதிகாரம் தேவை. அந்த இடைக்கால அதிகாரம் தான் பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரம். அதாவது பொதுவுடமையை அடைவதற்கான பாட்டை. இந்த பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரம் என்பது முதலாளி வர்க்க சர்வாதிகாரம் வீழ்ச்சியடைந்த பின்பு ஏற்படுவது. முதலாளி வர்க்க சர்வாதிகாரத்தை வீழ்த்துவதற்கும் மக்களுக்கு அதிகாரம் தேவை.

சுடாத நெருப்பு இருக்க முடியுமா?

வணக்ககம் தோழர்

முதலாளித்துவத்தை தான் எதிர்க்கிறோம் முதலாளிகளை அல்ல அதுபோல ஆளும் வர்க்கத்தை தான் எதிர்க்கிறோம் ஜெயலலிதாவையோ கலைஞரையோ அல்ல என்று நண்பர் ஒருவர் மார்க்சிய பாடம் எடுத்தார்.இந்த உதாரணம் என்னுடைய கேள்வியை சரியாக விளக்கத்தான்.

உண்மையில் முதலாளி வேறு ? முதலாளித்துவம் வேறுதானா ?

 ராஜ்ரம்யா கேள்வி பதில் பகுதியிலிருந்து.

 government

வணக்கம் ராஜ்ரம்யா,

 

முதலாளியும் முதலாளித்துவமும் வேறு வேறா? அப்படி இருக்க முடியாது. முதலாளித்துவம் என்பது, முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறை என்பது முதலாளியின் உழைப்புச் சுரண்டலை விளக்குவது. சுடாத நெருப்பு எப்படி இருக்க முடியாதோ அதுபோல சுரண்டலில் ஈடுபடாத முதலாளியும் இருக்க முடியாது. சுரண்டலில் ஈடுபடும் செயலை உள்ளடக்கிய மனிதனைக் குறிப்பது தான் முதலாளி எனும் சொல். எனவே, முதலாளியும், முதலாளித்துவமும் பிரிக்க முடியாதவைகள்.

 

ஆனால், முதலாளி எனும் சொல்லுக்கு உழைப்புச் சுரண்டலில் ஈடுபடுபவர் எனும் பொருள் கொள்ளாமல் மூலதனம் வைத்திருப்பவர் எனப் பொருள் கொண்டால் மூலதனத்தை நீக்கி விட்டு அவரின் தனி மனிதப் பண்புகளை மட்டும் ஒன்றாக்கி மூலதனம் இல்லாத மனிதர் என்றும், மூலதனம் கொண்ட முதலாளி என்றும் தனித்தனியாகப் பார்க்க இயலும். அனேகருக்கு இப்படியான பார்வை இருக்கிறது. ஆனால் இது சரியான பார்வையா?

 

மூலதனம் என்பது தனிப்பட்ட ஒன்றல்ல. ஆசான்களின் மொழியில் சொன்னால் கடந்த காலம் நிகழ் காலத்தின் மீது செலுத்தும் அதிகாரம். அதாவது மூலதனம் என்பது, கடந்த காலத்தில் செய்யப்பட்ட உழைப்பின் மீதான சுரண்டல் உருத்திரண்டு நிகழ் காலத்தில் உழைப்பைச் சுரண்டுவதற்க்கான கருவியாக பயன்படுகிறது. மூலதனம் என்பது வெறும் பணமோ சொத்தோ மட்டுமல்ல, அதனைக் கொண்டு தான் உழைப்புச் சுரண்டல் நடக்கிறது. ஆகவே மூலதனம் ஒரே நேரத்தில் கடந்த காலத்தின் உழைப்பைச் சுரண்டியதாகவும், நிகழ்காலத்தில் உழைப்பைச் சுரண்டுவதற்குப் பயன்படுவதாகவும் இருக்கிறது. இதை தனித்த ஒன்றாக பார்க்க முடியுமா?

 

அடுத்து, மூலதனம் தனி மனித பண்புகளில், சிந்தனையில் மாறுதல்களை ஏற்படுத்துகிறது. சொந்த உழைப்பை தடை செய்யக் கோருகிறது. கடந்த கால உழைப்பை சுரண்டிச் சேர்த்தது எனும் அடிப்படையில் அது தன்னளவில் பெருகிக் கொண்டே இருக்க வேண்டும். பெருக இயலாவிட்டால் அது மூலதனமாக நீடிக்காது. இந்த அடிப்படையில் தான் அது மேலும் மேலும் உழைப்பைச் சுரண்டவும், நுகர்வில் திளைக்கவும் மனிதனை மாற்றுகிறது. எனவே, மூலதனத்தையும் அதைக் கொண்டிருக்கும் மனிதனையும் தனித்தனியாக பிரிக்கவே முடியாது.

 

இப்போது உங்கள் எடுத்துக்காட்டுக்கு வருவோம், ஆளும் வர்க்கத்தை எதிர்க்கிறோம் என்பதன் பொருள் என்ன? ஆளும் வர்க்கம் என்பது எதைக் குறிக்கிறது? பிற வர்க்கங்களை அடக்கி ஒடுக்குகின்ற பண்பைக் கொண்டிருக்கும் மனிதர்களை தானே குறிக்கும். அப்படி என்றால் அரசை பிதிநிதித்துவப்படுத்தும் ஆளும் வர்க்கமாக இருக்கின்ற மனிதர்களை எதிர்ப்பதாகத் தானே பொருள் கொள்ள முடியும். வர்க்கம் என்பது தனிப்பட்ட பண்பா? அல்லது அந்தப் பண்பை கொண்டிருக்கும் மனிதர்களா? ஜெயலலிதாவையோ, கருணாநிதியையோ, மோடியையோ, ட்ரம்பையோ எதிர்க்கவில்லை ஆனால் ஆளும் வர்க்கத்தை எதிர்க்கிறோம் என்பதில் ஏதாவது பொருள் இருக்க முடியுமா?

 

ஒருவேளை அவர்கள் இப்படி கூற நினைத்திருக்கலாம், அரசை எதிர்க்கிறோம். ஆனால், அந்த அரசை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் தனிப்பட்ட நபர்களை எதிர்க்கவில்லை. இன்னும் எளிமைப்படுத்தினால் அரசை எதிர்க்கிறோம் ஆனால் அரசாங்கத்தை எதிர்க்கவில்லை. இப்படியெல்லாம் சுற்றி வளைப்பதற்குப் பதிலாக அரசை ஆதரிக்கிறோம் என்று நேரடியாகவே கூறி விடலாம். ஆளும் வர்க்கத்தை எதிர்ப்பதாக கூறிக் கொள்ளும் அவர்களால் ஏன் ஜெயலலிதாவையோ, கருணநிதியையோ எதிர்க்க முடியாது? ஒவ்வொருவரின் சொல்லும் செயலும் அவரவர் வர்க்கத்தையே எதிரொலிக்கிறது. என்றால், ஜெயலலிதாவும் கருணாநிதியும் பாட்டாளி வர்க்கத்தை எதிரொலிக்கிறார்களா?

 

தனிப்பட்ட சில குணங்களைக் கொண்டு ஒருவரை மதிப்பிட்டு அந்த மதிப்பீட்டின் அடிப்படையை மூலதனத்தோடு அல்லது உழைப்புச் சுரண்டலோடு பொருத்துவது அபத்தமானது. கருணாநிதி சிறந்த வசனகர்த்தாவாக இருக்கலாம், ஜெயலலிதா சிறந்த நடிகையாக இருக்கலாம். இந்த அடிப்படையிலிருந்து அவர்களின் அரசியல் வாழ்வை பார்க்க முடியுமா? ஹிட்லர் குழந்தைகளை ஆழமாக நேசித்தவர் என்பதை அடிப்படையாகக் கொண்டு அவரை மதிப்பிட்டால் அது பெரும் பிழையாக அல்லவா போகும். உற்பத்தி சார்ந்து சமூகத்தில் ஒருவரின் பங்களிப்பு எந்த இடத்தில் இருக்கிறது. வர்க்க ரீதியாக ஒருவரின் சிந்தனை செயல்பாடு எதற்கு ஆதரவாக இருக்கிறது என்பதை வைத்தே அவரை மதிப்பிட முடியும்.

 

பிரச்சனையின் தொடக்கப் புள்ளியே இது தான். மார்க்சியத்தில் அரசு பற்றிய புரிதல் தலையாய ஒன்று. அரசு என்பதை சரியாக புரியாத வரை குழப்பம் நீடிக்கவே செய்யும். அரசு எப்போதும் ஒரு வர்க்கத்தை சார்ந்தே செயல்படும், சமூகத்துக்கு பொதுவானதாய் காட்டிக் கொள்ளும் அதேநேரம் சமூகத்தை விட மேம்பட்டதாய் இருத்திக் கொள்ளும். இந்த அடிப்படையிலிருந்து பார்த்தால் ஆளும் வர்க்கத்தையும், ஜெயலலிதாக்களையும், கருணாநிதிகளையும் பிரிக்க முடியாது. முதலாளியையும், முதலாளித்துவத்தையும் பிரிக்க முடியாது.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

மதங்கள் எதற்காக உருவாக்கப்பட்டன?

நண்பரே … ! ஓர் அறிவுஜீவி … என்பவர் யார் … உங்கள் பார்வையில் .. !

செல்வராஜன் கேள்வி பதில் பகுதியிலிருந்து

தோழர் செங்கொடிதங்களின் பதில்களுக்கு நன்றிஎனது மற்றுமொரு கேள்வியை இங்கே முன்வைக்கிறேன்.

மதம் என்பதுமக்களின் புரட்சி எண்ணங்களை மங்கச் செய்யவும்அரசு இயந்திரத்திற்கெதிரான அவர்களின் புரட்சியை தடைசெய்யவுமே தோற்றுவிக்கப்படுகிறது என்பது பொதுவான கருத்துஆனால்மதத்தை தோற்றுவிக்கும் செயல்பாடு என்பது ஒரு தனிநபரின் பெரும் முயற்சியாக இருக்கிறதுமத ஸ்தாபகரின் முயற்சிகளுக்கு பின்னணியில் இருந்து பல சக்திகள் ஆதரவு அளிக்கலாம்தான்ஆனால்ஒரு மதம் தோன்றும்போதுஅது ஏற்கனவே நடைமுறையில் இருக்கும் மதங்களால் பல இன்னல்களுக்கு ஆளாகிறதுபஹாய் எனும் ஒரு மதம் 19ம் நூற்றாண்டில் ஈரான் நாட்டில் வடிவம் எடுத்து வந்தபோதுஇஸ்லாமிய மதத்தினால் பெரும் துன்பத்திற்கு ஆளானதுஅதன் ஸ்தாபகர் பஹாவுல்லா என்பவர்இப்படி ஒரே நோக்கத்திற்காக உருவாகும் மதங்களுக்குள் எதற்காக இந்தப் போட்டிஅந்தப் போட்டியை உருவாக்குபவர்கள்அந்த மதங்களுக்கு தலைமையேற்கும் மதகுருக்களேஅரசு அமைப்பின் பிரதிநிதிகளாக இருக்கும் அந்த மதகுருக்கள் ஏன் இந்த மோதலை உருவாக்குகிறார்கள்சமரசம் செய்துகொண்டு செல்லலாமேபழைய மதத்திலிருந்து புதிய மதத்திற்கு மாறிக் கொள்ளலாமேதொழில் ஒன்றுதானே?

மேலும்ஒரு மதத்தின் ஸ்தாபகர்தன் வாழ்நாளை செலவழித்துஇப்படியொரு கடினமான பணியைச் செய்ய வேண்டிய அவசியமென்னஅவர்களுக்குஇதைத் தாண்டி வேறு லட்சியங்களும் உண்டாஅரேபிய வணிகரான முகமதுகதீஜாவின் மூலமாக கிடைத்த சொத்தை அனுபவிப்பதை விட்டுவிட்டுபல்வேறு கடின முயற்சிகளின் மூலமாக ஒரு மதத்தை தோற்றுவிக்க வேண்டிய அவசியமென்னஅவர் இறந்த பிறகு, ‍அதைப் பார்க்கப் போகிறாரா என்ன?

எனவேமதங்கள் எதற்காகஎந்த அடிப்படையில் உருவாக்கப்படுகின்றனஅவற்றின் மூலங்கள் என்னஅவற்றின் தொடர்புகள் என்னஎன்பது குறித்து எனக்கு விரிவான விளக்கம் தேவை.

எனது கேள்வியானது சற்று குழப்பமாகவும் இருக்கலாம்ஆனாலும்கேள்வியை மீண்டும் மீண்டும் படித்துபுரிந்துகொண்டு பதிலளிப்பீர்கள் என்று நம்புகிறேன் தோழரேதங்கள் பதிலை விரைவில் எதிர்பார்க்கிறேன்.

பிரசன்னா, கேள்வி பதில் பகுதியிலிருந்து

religious

தோழர் பிரசன்னா,

நீங்கள் கேட்டுள்ளது மிகச் சிறந்த கேள்வி என எண்ணுகிறேன்மதங்களைப் பற்றிய இந்த உங்களின் கேள்விக்கான பதிலை கடவுள் நம்பிக்கைக்கும் மதத்துக்கும் இடையிலான வித்தியாசத்தைக் கூறுவதிலிருந்து தொடங்குவது பொருத்தமாக இருக்கும்.

பொதுவாக எல்லோரும் நினைத்துக் கொண்டிருப்பது போல் கடவுள் நம்பிக்கையும் மதமும் ஒன்றல்லகடவுள் நம்பிக்கை காலத்தால் முற்பட்டது மதம் பிற்பட்டதுஇயற்கையின் மீதான அறியாமைமரணத்தின் மீதான் பயம்பதைப்பு ஆகியவையே கடவுள் நம்பிக்கைக்கான தோற்றுவாய்மதம் என்பது அரசு உருவான பின்பு குறிப்பிட்ட ஒரு சமூகத் தேவை காரணமாகவோதேவையின்மையை அகற்றும் காரணமாகவோ அரசுக்கு ஆதரவாகவோ எதிர்ப்பாகவோ தோற்றம் பெற்றதுஇரண்டையும் தனித்தனியே பிரித்துப் பார்த்து புரிந்து கொள்வது மதங்களைப் பற்றிய புரிதலுக்கு இன்றியமையாதது.

உலகின் எந்த மதமும் தனியொரு மனிதரால் உருவாக்கப்பட்டவை எனக் கொள்வது மாத்திரைக் குறைவானதாகவே இருக்கும்நீங்கள் கூறும் பஹாய் என்பது தனி மதமல்லஇஸ்லாத்தின் ஒரு பிரிவுஇதற்கு எதிராய் இஸ்லாத்தின் சன்னிஷியா பிரிவு மதவாதிகள் கூறுவதை பொருட்டாய் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டிய அவசியமில்லைஇஸ்லாம் குறித்து பார்த்தால் இஸ்லாம் முகம்மதால் உருவாக்கப்பட்டதல்லஅவர் நிறுவியது ஓர் அரசைத் தான்இஸ்லாம் முகம்மதின் மரணத்திற்குப் பிறகே உருவாக்கப்பட்டது.

சமூகத்தில் உருவாகும் அனைத்திற்கும் அடிப்படைக் காரணமாக இருப்பது உற்பத்தி முறையேஇதனை மார்க்சியம் அடிக்கட்டுமானம் என்கிறதுஇந்த அடிக்கட்டுமானத்தில்உற்பத்தி சக்திகளுக்கிடையில் ஏற்படும் முரண்பாடுகளை தீர்க்க ஏற்படுத்தப்படும் வடிவங்கள் எல்லாம் மேற்கட்டுமானம் ஆகிறதுஅந்த வகையில் மதம் என்பது ஒரு மேற்கட்டுமான அமைப்புதனிப்பட்ட முறையில் ஒவ்வொரு மதத்தையும் ஆராய்ந்து பார்த்தால் அவை சமூகத்தில் நிலவிய ஏதாவது ஒரு சிக்கலுடன் தொடர்புடையதாகவே இருக்கும்எனவேமதம் என்பது அதன் தோற்ற அடிப்படையில் சீர்திருத்த நிகழ்வாகவே இருக்கிறது.

ஆகவேமதம் என்றாலே அது புரட்சிகர எண்ணங்களை மழுங்கடிப்பதற்காக தோற்றுவிக்கப்பட்டது என புரிந்து கொள்வது தட்டையான புரிதல்எடுத்துக்காட்டாக ரோமனிய மன்னர்களும் திருச்சபைகளும் இணைந்து நிலப்பிரபுத்துவத்தின் கடைசிக் காலத்தில் மக்களுக்கு கடும் கட்டுப்பாடுகளை விதித்த போது அதை எதிர்த்து புரோட்டஸ்டாண்ட் பிரிவு தோன்றியதுபார்ப்பனிய மதம் விவசாயத்துக்கு உற்றதுணையாக இருந்த மாடுகளை தின்று தீர்த்துக் கொண்டிருந்த போது அதற்கு எதிராக பௌத்தம் கொல்லாமையை பேசியதுஇந்நிகழ்வுகளை மார்டின் லூதருடனும்கௌதம சித்தார்த்தனுடனும் மட்டுமே இணைத்துப் பார்க்க முடியுமாஅந்தக் காலகட்டத்தின் புரட்சிகர எண்ணங்களை அவர்கள் தங்கள் வாயிலாக வெளிப்படுத்தினார்கள்.

அதேநேரம் மதங்கள் தங்கள் இயல்பில் ஆளும் வர்க்கங்களுக்கு ஆதரவாகவே செயல்படுகின்றனஇதை எப்படி புரிந்து கொள்வதுஎந்த ஒரு கோட்பாடும் அது தோன்றிய காலகட்டத்துக்கு மட்டுமே புரட்சிகரமானதாக இருக்கும்சமூகத்தில் மாற்றம் நேரும் போது அதை பிரதிபலிக்கும் கோட்பாட்டிலும் மாற்றம் தேவைப்படுகிறதுஅவ்வாறான மாற்றம் நேராத போதுஅல்லது சமூகத்துக்கு தேவையற்ற காலத்தில் மாற்றங்கள் நேருகின்ற போது அந்தக் கோட்பாடு தேங்கிப் போகிறதுஎந்த ஒரு அரசானாலும் அதன் தவிர்க்கவியலாத குணமாக இருப்பதுநிலவுகின்ற உற்பத்தி முறையில் எந்த மாற்றமும் நேர்ந்து விடாதவாறு பாதுகாப்பதுஉற்பத்தி உறவுகளுள் முரண்பாடு தோன்றும் போது அது நிலவும் உற்பத்தி முறையை தாக்கிவிடக் கூடாது என்பதற்காக உற்பத்தி உறவுகளான மக்களை மழுங்கடிக்க அரசு செய்யும் பல்வேறு உத்திகளில் மதம் – தேக்கமடைந்து மாற்றங்களுக்கு முகம் கொடுக்காத மதம் – முதன்மையானதாக இருக்கிறதுஇது தான் அரசுகளுக்கும் மதங்களுக்கும் இடையேயான பிரிக்க முடியாத பிணைப்புமதங்களை மக்களிடம் நிலை நிறுத்துவதற்கு தேவையான இன்றியமையாத கச்சாப் பொருள் தான் கடவுள் நம்பிக்கை.

ஆகமதம் என்பதை அடிக்கட்டுமானம்மேற்கட்டுமானத்திற்கு உட்படுத்தி பார்க்கும் போது மட்டுமே நம்மால் துல்லியமாக புரிந்து கொள்ள முடியும்மதங்கள் அந்தந்த காலகட்டத்தின் தேவையை ஒட்டியே பிறந்திருக்கின்றனஇதை தனி ஒருவரால் முன் திட்டமிட்டு தொடங்கியிருக்க முடியாதுஇருப்பினும் மதங்களின் தோற்றத்தில் தனி மனிதர்களின் பங்களிப்பை குறைத்து மதிப்பிடவும் முடியாதுசமூகத்தின் தேவையை முழுமையான அம்சமாக கொண்டால் தனிப்பட்ட மனிதர்களின் பங்களிப்பை குறிப்பிட்ட அம்சமாக கொள்ளலாம்.

மதங்களின் தோற்றங்களின் போது தனிப்பட்ட மனிதர்களின் பங்களிப்புக்கு வேறுசில நோக்கங்கள் இருந்திருக்கலாம்இஸ்லாம் எனும் மதத்தை எடுத்துக் கொண்டால் முகம்மதின் நோக்கம் மூன்று பிரிவாக இருந்த மக்களை ஒருங்கிணைத்து ஒரு அரசை தோன்றுவிக்க வேண்டும் என்பது மட்டுமேஅந்த அரசுக்கு வாரிசுகள் யார் எனும் குழப்பத்தை முடிவுக்கு கொண்டுவரும் தேவையே இஸ்லாம் எனும் மதமாக உருத்திரண்டதுகிருஸ்தவத்தை எடுத்துக் கொண்டால் இயேசுவின் – இவர் உலகில் வாழ்ந்த ஒரு மனிதராஇல்லையா என்பது வேறு விசயம் – நோக்கம் அடிமைகள் மீதான இரக்கமாக இருந்தாலும்பவுலின்அப்பலோஸ்தர்களின் நோக்கம் அடிமைகளின் எழுச்சியை மட்டுப்படுத்தி மன்னனுக்கு கீழ்ப்படிய வைப்பதே.

எந்த விதத்தில் பார்த்தாலும் மதங்கள் என்பவை மக்களின் தேவைகளோடு தொடர்பு கொண்டவைகளாகவே இருந்திருக்கின்றனநேர்மறையாகவோ எதிர்மறையாகவோ மக்களின் துயரங்களுக்கான வடிகால்களாக இருந்திருக்கின்றனஅதேநேரம் மக்களை துயரங்களைத் தீர்க்கும் அறிவியல் ரீதியான தீர்வு எது எனும் பார்வையை மதங்கள் கொண்டிருக்க முடியாதுஇதனால் தான் மார்க்ஸ் மதம் மக்களுக்கு அபினியாக இருக்கிறது என்பதோடு இதயமற்ற உலகின் இதயமாகவும் இருக்கிறது என்பதையும் சேர்த்துச் சொன்னார்விலங்குகளுக்கு கடவுள் நம்பிக்கை கிடையாதுமனிதனின் தொடக்க காலங்களில் கடவுள் நம்பிக்கையோமதவழிப்பாடோ இல்லாமல் இருந்ததைப் போல இனி வருங்காலத்திலும் மதமும் கடவுள் நம்பிக்கையும் இல்லாமல் போகும்.

உங்களின் கேள்விக்கு பொருத்தமான பதிலாக இருக்கும் என நம்புகிறேன்இல்லையென்றால் தொடருங்கள்.

************************************************

நண்பர் செல்வராஜன்,

உலகில் உள்ள அனைவருக்கும் அறிவு இருக்கிறதுஅனைவருமே தங்கள் வாழ்க்கைக்கு உதவும் தகவல்களை சேமித்து வைத்து அதனைப் பயன்படுத்தி வாழ்ந்து கொண்டு தான் இருக்கிறார்கள்இதில் அறிவுஜீவி எனும் சொல் எங்கிருந்து வந்தது?

அறிவு என்பது என்னநேரடியாகவோமறைமுகமாகவோ உலகில் நிலவும் தகவல்களை உள்வாங்கிக் கொண்டுஅவைகளைப் பயன்படுத்தி தேவையான பொழுதுகளில் சரியான முடிவை எடுப்பதற்குப் பெயர் தான் அறிவுஒவ்வொரு மனித மூளையிலும் ஏராளமான தகவல்கள் கொட்டிக் கிடக்கின்றனகணந்தோறும் மனிதன் முடிவுகளை எடுத்துக் கொண்டு தான் இருக்கிறான்இந்நிலையில் தனியாக யாரை அறிவுஜீவி என்பதுமீனவராக இருக்கும் ஒருவருக்கு கடல் குறித்த அறிவு இருக்கும்ஆனால் தறி குறித்த அறிவு இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லைஒரு நெசவாளிக்கு தறி குறித்த அறிவு இருக்கும் ஆனால்கடல் குறித்த அறிவு இருக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லைஉலகின் எந்த மனிதரும் அனைத்து தகவல்களையும் கொண்டிருப்பதில்லைஅவரவர் செயல்படும் துறைகளில் மட்டுமே அறிவு கொண்டவராக இருப்பர்இதில் ஒருவர் இன்னொருவரைப் பார்த்து வியக்க என்ன இருக்கிறது?

நிலப்பிரபுத்துவ காலகட்டத்தில் வயது அதிகமாவதை அறிவாக உணர்ந்தனர்ஏனென்றால் வயதாவது என்பது அதிக அனுபவத்தை வழங்கும் என்பதால்ஆனால் முதலாளித்துவ காலகட்டம் வந்ததும் தொழில்நுட்பம் வளர்ந்ததுதொழில்நுட்பம் அனுபவத்தை விட கல்வியறிவுக்கு முதன்மைத்தனம் கொடுத்ததுஇதனால் முதியவர்களைப் போற்றும் நிலையிலிருந்து மாறி கற்றவர்களைப் போற்றும் மனோநிலை உருவாகியதுஇந்த மனோநிலதான் விரிவடைந்து கல்லாதவர்களிடம் இருக்கும் அறிவு குறைவுடையதாகவும்கற்றவர்களிடம் இருக்கும் அறிவு உயர்வுடையதாகவும் உருப்பெற்றதுஉடல் உழைப்பை விட மூளை உழைப்பை உயர்வானதாக கருதும் போக்கு உருவானது.

இந்த அடிப்படையில் தான் இதழ்களில்இணையத்தில் எழுதுபவர்கள்விளக்கவுரை விரிவுரை ஆற்றுபவர்கள்துறை சார்ந்த நுணுக்கங்களை விவரிப்பவர்கள் எல்லாம் அறிவாளிகளாக அறிவுஜீவிகளாக ஆனார்கள்இவர்களிடம் உடலுழைப்பு சார்ந்த அறிவு எதையாவது எதிர்பார்த்தால் ஏமாற்றமே மிஞ்சும்எனவே துறைசார்ந்த அறிவு கொண்டிருக்கும் யாரையும் அறிவுஜீவியாக கொள்ள வேண்டிய அவசியமில்லை.

பின்யார் அறிவுஜீவிதன்னிடமிருக்கும் அறிவை யார் சமூக உயர்வுக்காக பயன்படுத்த எண்ணுகிறாரோதன்னிடமிருக்கும் அறிவை நடைமுறையுடன் இணைத்து பிற மக்களின் அறியாமையையும்துயரங்களையும் போக்கிட அதற்காக செயல்பட முன்வருகிறாரோ அவரே அறிவுஜீவிஏனென்றால் ஒருவருக்கு இருக்கும் அறிவு அவரால் மட்டுமே முனைந்து பெறப்பட்டதல்லபல தலைமுறை முயற்சிகள் இணைந்தே அறிவாக அவருக்கு கிட்டியதுஅந்த விதத்தில் தம் அறிவை பிற மக்களின் உயர்வுக்காக செலவிடுவது தன்னுடைய கடமை என்பதை உணர்ந்தவரே அறிவு ஜீவி.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

பெரியார் புரட்சியாளரா? சீர்திருத்தவாதியா?

வணக்கம் தோழர்

எது புரட்சி ? எது சீர்திருத்தம் ?

புரட்சியாளருக்கும் சீர்திருத்தவாதிக்கும் என்ன வித்தியாசம் ?

ராஜ்ரம்யா, கேள்வி பதில் பகுதியிலிருந்து

ஜப்பான் ஒரு இரண்டாம் உலக போரில் அனைத்தும் இழந்து விட்டது.அதற்கு காரணம் அமெரிக்கா. பின் ஏன் அமெரிக்கா மூலதனம் அங்கு குவிக்கப்பட்டது அதனை எப்படி அந்த நாட்டு மக்கள் ஏற்று கொண்டர்கள்

குமரன், கேள்வி பதில் பகுதியிலிருந்து

1937ம் ஆண்டின் இந்தி எதிர்ப்பு போரை முன்னின்று நடத்திய பெரியார், 1965ம் ஆண்டின் மாபெரும் இந்தி எதிர்ப்பு போரில் ஆற்றிய பங்களிப்பு பற்றிய தகவல்கள் தெளிவில்லாமல் இருக்கின்றன. அந்தப் போராட்டத்தையே அவர் வசைபாடியதாகவும் அத்தகவல்கள் கூறுகின்றன. உண்மையில், அப்போராட்டத்தில் பெரியாரின் நிலைப்பாடு மற்றும் பங்களிப்புதான் என்ன?

பிரசன்னா, கேள்வி பதில் பகுதியிலிருந்து

line_periyar

தோழர் பிரசன்னா,

நீங்கள் குறிப்பிட்டிருக்கும் இரண்டு காலகட்டங்களில் நடந்த இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டங்களின் போது பெரியாரின் பங்களிப்பு ஒரே மாதிரி இருந்ததில்லை என்பது உண்மை தான். ஆனால் இரண்டின் தன்மையும் ஒன்று தான். அதாவது இந்தித் திணிப்புக்கு எதிராக அவர் ஒரே மாதிரியான நிலைப்பாட்டைத் தான் கொண்டிருந்தார்.

பெரியாரின் கண்ணோட்டம் எப்போதுமே அடித்தட்டு மக்களைச் சார்ந்தே தான் இருக்கும். அடித்தட்டு மக்களின் முதன்மையான பிரச்சனையாக சாதிக் கொடுமைகளையே பார்த்தார். இந்த அடிப்படையில் இருந்து கொண்டு தான் அவர் கடவுள் மறுப்பு, பார்ப்பன எதிர்ப்பு கொள்கைகளை வந்தடைந்தார். அவரை எதிர்த்தவர்கள் தான் அவரை கடவுள் மறுப்பாளராக முன்னிருத்தினார்கள். நாத்திகத்தை விட சாதி தீண்டாமை ஒழிப்புதான் முதன்மையானது. இந்த அடிப்படையில் தான் கடவுள் உங்கள் முன் தோன்றினால் என்ன செய்வீர்கள் என்ற கேள்விக்கு அதன் பிறகு கடவுள் இருக்கிறான் என்று பிரச்சாரம் செய்வேன் என்பது போல் பதில் கூறினார். எல்லா பிரச்சனைகளிலும் சாதிக் கொடுமைகளுக்கு எதிரான நிலைப்பாடு தான் அவரை வழிநடத்தியது.

எடுத்துக்காட்டாக மது விலக்கு போராட்டத்தைக் குறிப்பிடலாம். மதுவிலக்கு போராட்டத்தில் இவ்வளவு தீவிரம் காட்ட வேண்டாம் என காந்தி கோரிக்கை விடுத்த போது கூட அதை மறுத்த பெரியார் ஈரோட்டிலிருக்கும் இரண்டு பெண்கள் தான் அதை முடிவு செய்ய வேண்டும் என்றார். ஆனால் ராஜாஜி மது விலக்கை கொண்டு வந்த போது அதை எதிர்த்தார் பெரியார். அதற்கு அவர் கூறிய காரணம், இப்போது மதுவிலக்கை கொண்டு வருவார்கள். பிறகு வருமானம் போதவில்லை என்று கல்விக் கூடங்களை மூடுவார்கள். நம் பிள்ளைகளின் படிப்பு கெட்டுப் போகும். நம் பிள்ளைகள் முன்னேற கல்வி அவசியம் எனவே, மதுவிலக்கை காரணம் காட்டி கல்விக் கூடங்களை இழக்க முடியாது என்றார். இதை எப்படி புரிந்து கொள்வீர்கள்?

திராவிட எதிர்ப்பு, பெரியார் எதிர்ப்பு, வந்தேறி என்று வார்த்தைகளை வைத்துக் கொண்டிருப்பவர்கள் இப்போது பெரியாரை தமிழர்களுக்கு எதிரியாகக் காட்ட 1965 இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டத்தில் எதிராகச் செயல்பட்டார் என்று காட்ட முனைகிறார்கள். 1937 இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டத்துக்குப் பிறகு பெரியார் மாறி விட்டாரா? இல்லை. இந்தித் திணிப்பை தொடர்ச்சியாக எதிர்த்து வந்திருக்கிறார் பெரியார்.

1952 ல் மத்திய அரசு நிறுவனங்களின் இந்தி எழுத்துகளை தார் பூசி அழிக்கும் போராட்டத்தை நடத்தினார். 1957 ல் அனைத்து நீதி மன்றங்களிலும் ஆங்கிலத்துக்குப் பதிலாக இந்தியே அலுவல் மொழியாக இருக்கும் எனும் அறிவிப்புக்கு எதிராக தேசியக் கொடி எதிர்ப்புப் போராட்டம் நடத்தினார். 1960 ல் ஆதித்தனாருடன் சேர்ந்து இந்திய வரைபடத்தை எரிக்கும் போராட்டத்தை நடத்தினார். இந்தி திணிப்பை எதிர்ப்பதில் சமரசம் கொண்டவராகவோ, சளைத்தவராகவோ பெரியார் இருந்ததில்லை. ஆனால் இவை ஏன் 65 போராட்டங்களில் எதிரொலிக்கவில்லை? இதில் தெளிவில்லை என்றாலும் இரண்டு காரணங்களை கூறலாம். முதலாவது, 1965 போராட்டத்தை முன்னின்று நடத்தியவர்கள் மாணவர்கள். போராட்டத்தில் நூற்றுக் கணக்கான மாணவர்கள் கொல்லப்பட்டார்கள். இரண்டாவது, இந்த போராட்டத்தை திமுக தன்னுடைய ஓட்டரசியல் லாபத்துக்காக பயன்படுத்திக் கொண்டிருந்தது. ஒரு கட்டத்தில் மாணவர்களின் போராட்டங்களை ஒடுக்கவும் முயன்றது. இந்த இரண்டு காரணங்களையும் விலக்கி வைத்து விட்டு பெரியாரின் நிலைப்பாட்டை பரிசீலிக்க முடியாது.

பெரியாரின் இந்த நிலைபாடு சரியானதா என்பதல்ல இங்கு முதன்மை. வேறு சிறப்பான நிலைப்பாட்டை பெரியார் எடுத்திருக்கலாம். அது அவர் சமூகம் குறித்து என்ன கண்ணோட்டத்தைக் கொண்டிருந்தார் என்பதைப் பொருத்தது. ஆனால் அவரின் எதிரிகள் காரணங்களை விலக்கி விட்டு காரியத்தை மட்டும் அவருக்கு எதிராக முன்னிருத்துகிறார்கள். இதை ஏற்க முடியாது.

**************************************************

நண்பர் ராஜ்ரம்யா,

புரட்சிக்கும், சீர்திருத்தத்துக்கும் இடையிலான வித்தியாசம் என்ன? இதைப் புரிந்து கொள்ள புரட்சி என்றால் என்ன என்பதை அறிந்து கொள்வது இன்றியமையாதது. ஒரே வரியில் சொல்ல வேண்டுமென்றால் நிலவில் இருக்கும் உற்பத்தி முறை தேக்கமடைந்து உற்பத்தி சக்திகளின் முன்னேற்றத்துக்கு தடையாக மாறும் போது மக்கள் திரண்டெழுந்து அந்த உற்பத்தி முறையை நீக்கி விட்டு புதிய உற்பத்தி முறையை ஏற்படுத்துவதற்குப் பெயர் தான் புரட்சி. ஒரு உற்பத்தி முறை சமூகத்தில் நிலவுகிறது என்றால் அதன் பொருள் அந்த உற்பத்தி முறையை பிரதிபலிக்கும் வர்க்கத்தின் மேலாண்மையில் ஒரு அரசு நிலவுகிறது என்பது தான். எனவே, புரட்சி என்பது இருக்கும் அரசுக்கு எதிராக மக்கள் நடத்தும் போராட்டம்.

இந்த நோக்கம் இல்லாமல், அதாவது உற்பத்தி முறையை மாற்றும் நோக்கில் இல்லாமல் உற்பத்தி முறையை தக்க வைக்கும் நோக்கிலோ, அல்லது வேறு நோக்கங்களிலோ, போராடும் மக்களை அமைதிப்படுத்தும் விதமாக செய்யப்படும் மாறுதல்கள் சீர்திருத்தங்கள் ஆகின்றன.

எடுத்துக்காட்டாக 1917 புரட்சிக்குப் பின் ரஷ்யா சோவியத் யூனியனாக பரிணமித்ததால் தொழிலாளர்களின் அரசாக இருந்து எட்டுமணி நேர வேலையை கொண்டுவந்தது. அனைவருக்கும் கல்வி வேலை வழங்கியது. இன்னும் பலவாறான மாறுதல்கள் உலகில் முதன்முறையாக செய்யப்பட்டன. இதனைக் கண்ட பல ஐரோப்பிய நாடுகள் தங்கள் நாடுகளில் தொழிலாளர் போராட்டங்கள் ஏற்பட்டுவிடக் கூடாது என்பதற்காக தொழிலாளர்களுக்கு அது போன்ற பல சலுகைகளை வழங்கின. இந்தியாவில் அமைக்கப்பட்ட ரேசன் கடைகள் கூட சோவியத் யூனியனைப் பார்த்து செய்யப்பட்ட மாறுதல் தான். சோவியத் யூனியனில் நடைபெற்றது புரட்சி. அனைப் பார்த்து பிற நாடுகள் செய்து கொண்டவை சீர்திருத்தங்கள்.

நுணுக்கமாகப் பார்த்தால் புரட்சியும் சீர்திருத்தமும் ஒன்றுக்கொன்று எதிரான நோக்கங்களைக் கொண்டவை. எனவே, புரட்சியாளனும் சீர்திருத்தவாதியும் வேறு வேறானவர்கள். ஒரு புரட்சியாளன் அன்றைய சமூக நிலையைக் கருத்தில் கொண்டு பொருத்தமான சீர்திருத்தத்தை கோரிக்கையாக வைக்கலாம். இதனால் அதன் புரட்சிகரத் தன்மை மாறி விடாது. ஆனால் ஒரு சீர்திருத்தவாதியிடமிருந்து உற்பத்திமுறை மாற்றம் குறித்த புரிதல் ஏற்படாமல் புரட்சி எண்ணங்கள் ஒருபோதும் ஏற்படாது.

எல்லாமே அரசு பற்றிய புரிதலில் தான் இருக்கிறது. அரசு எப்படி ஏற்பட்டது? அதன் வர்க்கத் தன்மை என்ன? அது எந்த வர்க்கத்தைப் பிரதிபலிக்கிறது? நாம் எந்த வர்க்கத்தைப் பிரதிபலிக்கிறோம்? போன்ற தெளிவு இல்லாத யாரும் புரட்சியாளனாக ஆகிவிட முடியாது. சீர்திருத்தல்வாதியாக ஆவதற்கு இந்த அடிப்படைகள் எதுவும் இல்லாமல் கொஞ்சம் மனிதாபிமானம் மட்டும் இருந்தாலே போதுமானது.

**************************************************

நண்பர் குமரன்,

உங்கள் கேள்விக்கான பதில் உலகப் போர்கள் ஏன் ஏற்பட்டன? என்பதில் இருக்கிறது. முதல் உலகப் போருக்கு ஆஸ்திரிய இளவரசன் பிரான்சிஸ் பெர்னாண்ட் இளவரசி இசபெல்லா ஆகியோர் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டதையும், இரண்டாம் உலகப் போருக்கு ஹிட்லரின் இனவெறியையும் காரணமாகக் கூறுகிறார்கள். ஆனால் இரண்டு உலகப் போர்களுமே உலகச் சந்தையை தங்களுக்குள் மறுபங்கீடு செய்ய தொழிற்துறையில் வளர்ந்த நாடுகள் மேற்கொண்ட போட்டியே காரணம் என்பது தான் உண்மை.

இந்த அடிப்படையில் பார்த்தால் இரண்டாம் உலகப் போரின் முடிவில் உலகை மறு பங்கீடு செய்யும் போட்டியில் தோல்வியைத் தழுவிய ஜப்பான், வெற்றி பெற்ற அமெரிக்காவின் பொருளியல் ஆதிக்கத்துக்குள் வந்தது. ஏற்கனவே தொழில்நுட்பத்தில் குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றத்தைப் பெற்றிருந்த ஜப்பானின் தொழில்துறையில் அமெரிக்க அதிக முதலீடுகளைச் செய்தது.

காலனி நாடுகளைப் பிடித்து வைத்துக் கொள்வது மூல வளங்களைச் சுரண்டவும் தன் உற்பத்திப் பொருட்களைச் சந்தைப் படுத்தவுமே. பெரிய அளவில் மூல வளங்கள் இல்லாத ஜப்பானில் தன் தொழில்நுட்பத்தையும், உழைப்பையும் பயன்படுத்திக் கொள்வதற்காக ஜப்பானின் தரகு முதலாளிகளை வெகுவாக வளர்த்தது அமெரிக்கா.

மக்கள் எப்படி ஏற்றுக் கொண்டார்கள்? இந்தக் கேள்வியே பொருளற்றது. எந்த ஒரு நாட்டின் செயலும் மக்களால் தீர்மானிக்கப்படுவதில்லை. எல்லா நாட்டிலும் அரசைப் பிரதிபலிக்கும் வெகு சில முதலாளிகளே அனைத்தையும் தீர்மானிக்கிறார்கள். இதற்கு ஜப்பான் விதிவிலக்கா என்ன?

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

%d bloggers like this: