கார்ப்பரேட் – காவி பாசிசம் எதிர்த்து நில்

fi

 

இந்த ஆட்சி ஒழிய வேண்டும் என்று விரும்பாதவர்கள் யாரேனும் உண்டா? காஷ்மீர் முதல் கன்னியாகுமரி வரை இந்த நாடே மோடியின் ஆட்சி ஒழிய வேண்டுமென்கிறது. கஜா புயலால் வாழ்விழந்த தஞ்சை விவசாயிகள், சாகர் மாலா திட்டத்தால் பாதிக்கப்படும் மீனவர்கள், பண மதிப்பழிப்பாலும், ஜி.எஸ்.டி-யாலும் தொழிலே அழிந்துபோன சிறு உற்பத்தியாளர்கள் – வணிகர்கள், இரண்டு கோடி வேலைவாய்ப்பு என்ற மோடியின் வாக்குறுதியால் ஏமாற்றப்பட்ட இளைஞர்கள், நீட் – தனியார் கல்விக் கொள்ளைக்கு இரையாகும் மாணவர்கள், பசுக்குண்டர்களால் வேட்டையாடப்படும் முஸ்லீம்கள், பணி நிரந்தரம், குறைந்தபட்ச ஊதியம் அனைத்தையும் இழந்து வரும் தொழிலாளிகள், அறிவியலைப் பேசினாலே அச்சுறுத்தப்படும் அறிஞர்கள்… அனைவரின் விருப்பமும் ஒன்றுதான் – இந்த ஆட்சி ஒழிய வேண்டும். ஏனென்றால், இது கார்ப்பரேட் – காவி பாசிசத்தின் ஆட்சி.

இந்த ஆட்சியை மக்கள் எந்த அளவுக்கு வெறுக்கிறார்களோ அந்த அளவுக்கு பன்னாட்டு முதலாளிகளும், தரகு முதலாளிகளும் இதனை நேசிக்கிறார்கள். இந்திய மக்கள் தொகையின் பாதிப்பேருடைய சொத்து ஒன்பது முதலாளிகளின் சொத்துக்குச் சமம் என்கிறது 2019 இல் வெளிவந்திருக்கும் ஆக்ஸ்ஃ பாம் ஆய்வு. மோடியின் ஆட்சி என்பது, ஆர்.எஸ்.எஸ் உருவாக்க விரும்பும் இந்து ராஷ்டிரத்தின் டீஸர்.

ஸ்டெர்லைட் இதற்கோர் எடுத்துக்காட்டு. இந்த நச்சு ஆலையை எதிர்த்த குற்றத்துக்காக தமிழ்மக்கள் 14 பேர் சுட்டுக்கொல்லப்பட்டார்கள். அந்த ரத்த வாடை அடங்குவதற்குள் ஆலையை மீண்டும் திறக்க ஏற்பாடு நடக்கிறது. எதிர்த்து கருப்புக் கொடி ஏற்றவும், ஆர்ப்பாட்டம் நடத்தவும் கூட போலீசு தடைவிதிக்கிறது, வெந்த புண்ணில் வேல் பாய்ச்சுவது போல, தூத்துக்குடியை சுடுகாடாக்கிய வேதாந்தா நிறுவனம் ஹைட்ரோ கார்பன் எடுப்பதற்கு, தஞ்சை டெல்டாவைத் தாரை வார்க்கிறார் மோடி. ஆசிஃபாவைக் குதறியபின், அந்தச் சிறுமியின் தலையில் கல்லைப் போட்டுக் கொன்ற ஆர்.எஸ்.எஸ் காலிகளின் நடவடிக்கைக்கும், மோடி அரசின் இந்தச் செயல்பாட்டுக்கும் ஏதேனும் வேறுபாடு இருக்கிறதா?

 “செயல்படும் பிரதமர்” என்று புகழாரம் சூட்டி மோடியைப் பதவியில் அமர்த்தினார்கள் கார்ப்பரேட் முதலாளிகள். இதுதான் அவர்கள் விரும்பிய செயல்பாடு. பண மதிப்பழிப்பு, ஜி.எஸ்.டி, பெட்ரோல் வரி போன்ற எல்லா வழிகளிலும் மக்களிடமிருந்து வழிப்பறி செய்து, அந்தப் பணத்தை மானியமாகவும், கடன் தள்ளுபடியாகவும் கார்ப்பரேட்டுகளுக்கு வாரி வழங்குகிறார் மோடி. நம்முடைய வரிப்பணம் மட்டுமல்ல, விவசாயிகளின் விளைநிலமும், ஆற்று நீரும், காடுகளும், கடற்பரப்பும் நம்மிடமிருந்து பிடுங்கப்பட்டு கார்ப்பரேட்டுகளுக்கு வழங்கப்படுகின்றன.

வளர்ச்சி என்ற பெயரில் உழைக்கும் மக்களைக் கொள்ளையிடுகின்ற கார்ப்பரேட் முதலாளி வர்க்கம், உழைக்கும் சாதியினரை ஒடுக்குகின்ற பார்ப்பனியத்துடன் அமைத்திருக்கும் கூட்டணிதான் கார்ப்பரேட் – காவி பாசிசம். இதுதான் ஆர்.எஸ்.எஸ். -ன் சித்தாந்தம்.

ஜனநாயகத்தின் தூண்கள் என்று கூறப்படும் நாடாளுமன்றம், நீதிமன்றம், நிர்வாக எந்திரம், ஊடகங்கள் ஆகியவை அனைத்திலும் ஆர்.எஸ்.எஸ் பாசிஸ்டுகள் ஊடுருவியிருக்கிறார்கள். கல்வி நிறுவனங்களையும் பாடத்திட்டத்தையும் காவி மயமாக்கியிருக்கிறார்கள். பஜ்ரங் தள், துர்கா வாகினி, சனாதன் சன்ஸ்தா என்ற பல பெயர்களில் மதவெறிக் கொலைப் படைகளையும், இரகசிய ஆயுதக் குழுக்களையும் வைத்திருக்கிறார்கள்.

கார்ப்பரேட் – காவி பாசிசம் என்பது ஆட்சி மாறினால் தானாகவே அகலக் கூடிய லேசான அபாயமல்ல. ஸ்டெர்லைட், நீட் தேர்வு போன்ற புதிய தாராளவாத நடவடிக்கைகளும் மோடியுடன் சேர்ந்து அகன்றுவிடும் தீமைகளல்ல.

எனவே, கார்ப்பரேட் கொள்ளையானாலும், காவி பாசிசமானாலும், அவற்றை நாம் நேருக்கு நேர் நின்று களத்தில் எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது. “மோடியே வெளியேறு!” என்று ஒரே குரலில் முழங்கிய தமிழகம், கார்ப்பரேட் – காவி பாசிசத்தை வீழ்த்துவதிலும் முன்மாதிரியாக சாதித்துக் காட்ட முடியும், வீழ்த்திக் காட்டுவோம். வாருங்கள்!

மாநாடு – கலைநிகழ்ச்சி

உழவர் சந்தை – திருச்சி

23 – பிப்ரவரி 2019

சனி மாலை 4 மணி

மோடியின் “எஸ்கேப் இந்தியா”!

2014 முதல் 2018 வரை வெளிநாட்டுக்கு தப்பிச் சென்ற வங்கிக் கொள்ளையர்கள் 23,000 பேர். (எக்கனாமிக் டைம்ஸ், 19.3.2018)

நிதின் சந்தேசரா 5,000 கோடி,

ஜதின் மேத்தா 6,712 கோடி,

மெகுல் சோக்சி 405 கோடி,

நீரவ் மோடி 22,000 கோடி.

அத்தனை பேரும் குஜராத் திருடர்கள்.

இதுதான் இந்து ராஷ்டிரம்!

கும்பமேளா 5,000 கோடி

மோடி உலகம் சுற்ற 4,000 கோடி

விளம்பரச் செலவு 3,000 கோடி

படேல் சிலை 3,000 கோடி

புல்லட் ரயில் 1.1 லட்சம் கோடி

கார்ப்பரேட் கடன் தள்ளுபடி 2.4 லட்சம் கோடி

கஜா புயல் நிவாரணம் 1,146 கோடி!

பெயரை மாற்று ஊரை ஏமாற்று!

அலகாபாத்துக்குப் பெயர் பிரயாக்ராஜ்!

ரேசன் அரிசியை ஒழிக்கும் சட்டத்தின் பெயர்

உணவு பாதுகாப்புச் சட்டம்!

கருப்பை வெள்ளையாக்கிய மோடியின் பணமதிப்பழிப்புக்குப் பெயர்

கருப்புப் பண ஒழிப்புத் திட்டம்!

ரிலையன்ஸ், எஸ்ஸார் காப்பீட்டுத் திட்டத்துக்குப் பெயர்

விவசாயிகளுக்கான பயிர் காப்பீட்டுத் திட்டம்!

காவி பாசிசம் வென்றால்

உணவு, உடை, பழக்க வழக்கம், காதல், நட்பு, கலை, இசை…

என உங்கள் வாழ்வின் ஒவ்வோர் அம்சத்திலும் காவி காட்டுமிராண்டிகள் தலையிடுவார்கள்!

இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளாய் இந்திய மக்களைக் கொன்று வரும் பயங்கரவாதம், பார்ப்பன பயங்கரவாதமே!

 

முதற்பதிவு: வினவு

 

This slideshow requires JavaScript.

 

பிரசுரம் பதிவிறக்கம் செய்ய

பொறுக்கிகளை கல்லால் அடித்து விரட்டுவது நம் பண்பாடில்லையா?

dyfi

நவம்பர் எட்டாம் தேதி மோடியிடமிருந்து கிளம்பிய பணத்தாள் மதிப்பிழப்பு எனும் ஓங்கலை (சுனாமி) மக்களின் வாழ்வாதாரத்தை வாரிச் சுருட்டிக் கொண்டது, இன்னமும் சுருட்டிக் கொண்டிருக்கிறது. ஆனால் மோடியும் அதன் வீழ்படிவுகளும், அரசும் அதன் காலாட்படைகளும் அது சரியான நடவடிக்கை என்று தடிக் கம்புகளால் நம்மை கனிய வைக்க முயற்சித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

 

கடந்த ஆண்டின் இறுதி நாளன்று, மோடி விதித்த 50 நாள் கெடு முடிந்த பின்னரும் நிலமை சீரடையவில்லை என்பதால் மோடியைக் கண்டித்து இந்திய ஜனநாயக வாலிபர் சங்கத்தினர் சென்னை மோடவாக்கத்தில் ஆர்ப்பாட்டம் நடத்தினர். அங்கு வந்த பள்ளிக் கரணை காவல் துறையினர் இந்த ஆர்ப்பாட்டத்தை தடியடி நடத்தி கலைத்த்ததுடன், ஆர்ப்பாட்டத்தில் கலந்து கொண்ட தோழர்களை பாலியல் ரீதியாக சீண்டியுள்ளனர். குறிப்பாக உதவி ஆய்வாளர் ரவி. இந்த வக்கிரத்தை கண்டித்த தோழர்கள் 9 பேரை காவல்துறை வாகனத்தில் கடத்திச் சென்று லத்தியாலும், துப்பாக்கிக் கட்டையாலும் கண்மூடித்தனமாக தாக்கியுள்ளனர். தகவலறிந்து தென்சென்னை சி.பி.எம்மினர் ஆர்ப்பாட்டத்தில் கலந்து கொண்ட தோழர்களை அடைத்து வைத்திருந்த மண்டபத்துக்குச் சென்று கடத்திச் செல்லப்பட்ட தோழர்கள் குறித்து விபரம் கேட்டனர். இது குறித்து எந்த வித விபரங்களையும் தெரிவிக்காத அங்கிருந்த காவல்துறையினர், கேள்வி எழுப்பியவர்கள், பொதுமக்கள், செய்தி சேகரிக்கச் சென்ற செய்தியாளர்கள் உட்பட அனவரையும் அரை கிலோமீட்டர் தூரத்துக்கு விரட்டிச் சென்று அடித்து துவைத்துள்ளனர். வாகனங்களையும் சேதப்படுத்தியுள்ளனர். இது குறித்து சி.பி.எம் மாநிலச் செயலாளர் ஜி.மகேந்திரன் விடுத்துள்ள அறிக்கை இங்கே.

 

காவல்துறையினர் பாலியல் ரீதியாக சீண்டுவதை ஒரு உத்தியாகவே கடைப்பிடித்து வருகின்றனர். பொதுவாக எந்த விதமான போராட்டத்தை யார் நடத்தினாலும் சட்டம் ஒழுங்கு, போக்குவரத்தை சீர்படுத்துதல் எனும் பெயரில் மூக்கை நுழைக்கும் காவல் துறை போராட்டத்தை சீர்குலைப்பதிலேயே குறியாக இருக்கிறார்கள். தடியடி நடத்தி கலைப்பது தான் அவர்கள் இலக்காக இருக்கும். பேச்சுவார்த்தை நடத்தினாலும் பேச்சுவார்த்தையின் போக்கு போராட்டத்தை கலைப்பதை நோக்கியே இருக்கும். போராட்டத்தை நடத்தும் முன்னணியாளரை பொது இடத்தில் இழிவாகப் பேசி தாக்குவது, பொய்வழக்கு போட்டு சிறையில் உறுப்புகள் சிதையுமளவுக்கு அடித்து நொறுக்குவது என்பதை, அவர்கள் எதிர்காலத்தில் போராட்டத்தில் கலந்து கொள்வதில் இருந்து விலக்குவது எனும் நோக்கில் நடத்துகிறார்கள்.

 

இதுவே பெண்கள் என்றால், பாலியல் ரீதியாக சீண்டுவது என்பதை இனி போராட்டத்தில் கலந்து கொள்வதைப் பற்றி நினைத்துப் பார்க்கவே கூடாது என்பதற்காக திட்டமிட்டு நடத்துகிறார்கள். மூடு டாஸ்மாக்கை போராட்டத்தின் போது மண்டபத்தில் அடைக்கப்பட்ட தோழர்களை மாலை விடுவிக்க முன்வந்தது காவல்துறை. ஆனால் வேறு காரணங்களுக்காக இரவானாலும், ரிமாண்ட் செய்தாலும் பரவாயில்லை உய்ரதிகாரி வந்து பேச்சு நடத்தாதவரை இங்கிருந்து செல்ல மாட்டோம் என தெரிவித்த போது ஒரு காவல்துறை அதிகாரி தோழர் ஒருவரைப் பார்த்து இரவில் தங்குவதற்கு உன் கணவனிடம் அனுமதி வாங்கி விட்டாயா? என்று வக்கிரமான பொருளில் கேட்டார். இப்படி போராட்டங்களில் கலந்து கொள்ளும் பெண்கள் ஆபாச வசவுகளை, வக்கிரமான பொருளில் திட்டப்படுவதை கேட்பது ஒவ்வொரு முறையும் நடக்கிறது. அது இன்னும் பரிணாம வளர்ச்சி பெற்று பொது இடங்களில் அங்கங்களைத் தொடுவது, ஆடைகளை இழுத்துக் கிழிப்பது என்று விரிவடைந்திருக்கிறது. இது ஒன்றிரண்டு அதிகாரிகள் செய்யும் தவறு என்று எண்ண முடியாது. உளவியல் ரீதியாக தாக்குவது எனும் அடிப்படையில் திட்டமிட்டு நடத்தப்படுகிறது.

 

தனிப்பட்ட பொறுக்கிகள், சமூக விரோதிகள் கூட பொது இடங்களில், பலர் பார்த்துக் கொண்டிருக்கையில் இப்படி நடந்து கொள்ள மாட்டார்கள். ஆனால் அரசு பொறுக்கிகள் இன்னும் அதிகமாக செல்வதற்கும் தயாராக இருக்கிறார்கள். வாச்சாத்தியில் பழங்குடியினப் பெண்கள் வண்புணர்வு செய்யப்பட்ட வழக்கில், அந்த நேரத்தில் முதல்வராக இருந்தவர், அந்தப் பெண்கள் பணத்துக்காக காவல்துறை மீது அப்படி பழி சுமத்துகிறார்கள் என்று சட்டமன்றத்திலேயே கூறினார். இந்த பாதுகாப்பு தான் அவர்களை எந்த எல்லைக்கும் செல்ல வைக்கிறது. சட்டம், நீதி உள்ளிட்ட எதுவும் அவர்களுக்கு தடையில்லை. அண்மையில் கோவையில் ஒரு இழவை முன்னிட்டு காவி வானரங்கள் 18 கிலோமீட்டர் தூரத்திற்கு கடைகளை நொறுக்கி, திருடி, வாகனங்களை சேதப்படுத்தி ஊர்வலம் நடத்திய போது அவர்களுக்கு பாதுகாப்பாய் இருந்து வேடிக்கை பார்த்த காவல்துறை அரசுக்கு எதிரான போராட்டம் என்றால் நொடிகளில் பாய்ந்து குதறுகிறது. ஜாதி மோதல்களை தூண்டும் வண்ணம் ஆதிக்க ஜாதியினர் ஒட்டும் சுவரொட்டிகளை, பார்க்கவே கண்கூசும் படு ஆபாசமான நீலப்பட சுவரொட்டிகளை அனுமதிக்கும் காவல் துறை அரசை எதிர்த்து மக்களை விழிப்படையச் செய்யும் நோக்கில் ஒரு சுவரொட்டி ஒட்டினால், ஒட்டிய பசை உலர்வதற்குள் கிழித்துப் போடுகிறது, ஒட்டியவர்கள் மீது பொய்வழக்கு போடுகிறது. இப்படி எடுத்துக்காட்டுகள் ஆயிரம் கூறலாம். இதன் உள்ளடக்கத்தில் இருக்கும் உண்மை என்ன? என்பதே கேள்வி.

 

மக்களுக்கு எதிரான எந்த சமூக விரோதியையும் காப்பாற்றும், கூட்டு வைத்துக் கொள்ளும், கொள்ளையடிக்கும் காவல்துறை, அரசுக்கு எதிராக போராடும் எவரையும் கொஞ்சமும் அனுமதிப்பதில்லை. சமூக விரோதிகளோடும், குற்றவாளிகளோடும் கூடிக் குலாவும் போது குறுக்கே வராத சட்டம் நீதி போன்ற மாய வஸ்துகள், மக்கள் தங்கள் வாழ்வாதாரத்துக்காக போராடும் போது அதை தடை செய்வதற்கு பாட்டை ஏற்படுத்திக் கொடுக்கிறது. அதேநேரம் அரசுக்கு எதிரான போராட்டங்களை தடுக்கிறது எனும் ஒரே காரனத்துக்காக பாலியல் வண்புணர்வு உள்ளிட்ட மக்களுக்கு எதிரான எந்தகைய குற்றங்களிலிருந்தும் காவல்துறையை பாதுகாக்கிறது அரசு. இது தான் அந்த உண்மை. அரசு என்பது மக்களுக்கானதில்லை, அதனால் காவல்துறையும் மக்களுக்கானதில்லை. அரசு என்பது மக்களுக்கு எதிரானது, அதனால் காவல்துறையும் மக்களுக்கு எதிரானது.

 

காவல்துறை உங்கள் நண்பன் எனும் அறுவறுப்பான பொய்யை, அது பொய் என்று தெரிந்த பின்னும் எதற்காக உண்மை போல பாவித்துக் கொண்டிருக்க வேண்டும்? அவர்கள் அரசு சீருடையை அணிந்து கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பதற்காக இன்னும் எத்தனை நாள் அந்தப் பொறுக்கிகளைப் பொறுத்துக் கொண்டிருக்கப் போகிறோம்?

பொறுக்கிகளால் தாக்கப்பட்ட, பாலியல் ரீதியாக துன்புறுத்தப்பட்ட தோழர்கள் இங்கே நடந்தவைகளை விவரிக்கிறார்கள். 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

ஏன் அவர்களால் பதில் கூற முடியவில்லை?

lawyers_june 6

கடந்த 6ம் தேதி நீதிமன்ற அடக்குமுறைக்கு எதிராக வழக்குறைஞர்கள் பேரணி சென்னையில் வெற்றிகரமாக நடந்தது.  ஊழலுக்கு எதிரான வழக்குறைஞர்களின் பேரணி, ஹெல்மெட் பிரச்சனை, விசாரணை என்ற பெயரில் மூத்த வழக்குறைஞர்களுக்கு அவமரியாதை. இந்த விசயத்தில் எந்த சட்ட, நீதிமன்ற மரபுகளும் பின்பற்றப்படாதது, எல்லாவற்றையும் விட, எட்டு மாதங்களுக்கும் மேலாக 43 வழக்குறைஞர்கள் வழக்குகளை நடத்த விடாமல் தடுக்கப்பட்டிருப்பது என, பல மாதங்களாக வழக்குறைஞர்களுக்கு எதிரான நீதிமன்ற நடவடிக்கைகள் விவாதங்களுக்கு உள்ளாகி வருகிறது. இதன் தொடர்ச்சியாக உச்ச நீதிமன்றத்தின் வழிகாட்டுதல் என்ற பெயரில் சென்னை உயர்நீதி மன்றம் வழக்குறைஞர்களின் நடத்தை விதிகளில் சில திருத்தங்களைச் செய்துள்ளது. இதற்கு எதிராகத்தான் கடந்த 06.06.2016 அன்று சென்னையில் தமிழக வழக்குறைஞர்கள் பேரணி நடத்தியிருக்கிறார்கள். போராட்டங்கள் தொடரும் என்றும் அறிவித்திருக்கிறார்கள்.

இந்த நிலையில் இணைய உலகில் தங்கள் வர்க்க நிலைப்பாடுகளுக்கு ஏற்ப ஆதரித்தும், எதிர்த்தும் பல பதிவுகள் வந்திருக்கின்றன. அவற்றில் ஒன்று தான் காவிரிமைந்தன் என்பவர் எழுதிய “வக்கீல்கல் என்ன விசேஷ பிரவிகளா .. .. .. ?” எனும் பதிவு. ஏதோ ஒரு பதிவு என இதை கடந்து போவதற்கு இரண்டு விசயங்கள் தடுத்தன. ஒன்று நடந்து கொண்டிருக்கும் பிச்சனையின் எந்த நுனியும் இவருக்கு தெரியவில்லை. அப்படி தெரியாமலேயே பொதுமக்கள் இதை ஆதரிக்கிறார்கள் என பொருள்படும்படி எழுதியிருந்தார். இரண்டு, தானும் சட்டம் படித்தவன் தான் என்று தன்னை அறிமுகப்படுத்தியிருக்கிறார். சட்டம் படித்த ஒருவரிடம் இது குறித்த விபரங்களைக் கூறலாமே எனும் அடிப்படையில் அங்கு என்னுடைய பின்னூட்டத்தை பதிவு செய்தேன். ஆனால் அதற்கு பதில் கூறிய அவரின் மறுமொழிகளோ அவரின் தன்மையை வெளிக்காட்டின. இதை ஒரு பதிவாக வெளியிட்டு அம்பலப்படுத்தலாம் எனும் எண்ணமே இப்பதிவு. இதற்கு அவர் பதில் கூற முன்வந்தாலோ, எதிர்ப்பதிவு எழுத முன்வந்தாலோ வரவேற்கிறேன்.

பொதுவாக, பதிவு எழுதும் அனைவரும் தங்களுக்கு உவப்பானதையே பதிவாக எழுதுகிறார்கள் என்றாலும், அந்த பதிவுகளின் உண்மைத் தன்மையை உணர்ந்து கொள்ளவோ, அல்லது உணர்ந்து கொள்ளாமல் எழுதும் பதிவுகளுக்கு பொறுப்பேற்பதோ இல்லை. தெளிவாகச் சொன்னால் அது குறித்த தேடல் இருப்பதில்லை. சொல்வதை தெளிவாக எழுதத் தெரிந்து விட்டாலே தான் சமூகத்துக்கு மேலானவன் எனும் ஒரு இறுக்கம் வந்து விடுகிறது. இந்த இறுக்கம் வந்து விட்ட பிறகு மீளாய்வு செய்ய இடமிருக்கவா செய்யும்? அது தான் இவரிடமும் வெளிப்பட்டிருக்கிறது. ஒருவர் பொதுவெளியில் எழுதுகிறார் என்றால்; அவ்வாறு எழுதுவதற்கான உரிமை, அவர் எழுதியதற்கு பொறுப்பேற்று எழும் விமர்சனங்களுக்கு பதில் கூறும் கடமையிலேயே அடங்கியிருக்கிறது. ஏதேதோ காரணம் கூறி பதில் கூறுவதிலிருந்து நழுவுவது, அவரது எழுதும் உரிமையை இழக்கச் செய்யும். செய்ய வேண்டும். ஆனால் யதார்த்தத்தில் அப்படி இருப்பதில்லை.

தன்னுடைய வர்க்கம், அது கற்பிக்கும் பண்பாடு, அதிலிருந்து எழும் நிலைப்பாடு இந்தக் கோட்டிலிருந்து அவர்கள் இறங்க விரும்புவதே இல்லை. ஏனென்றால் சமூகம் அவ்வாறு இறங்குவதற்கான தேவையை கொண்டிருப்பதில்லை. தெளிவாகச் சொன்னால் ஆளும்வர்க்கத்தின் அங்கமாக இருக்கிறார்கள். பாட்டாளி வர்க்கம் மட்டுமே தன்னுடைய நிலை எதுவானாலும், எப்போதும் அதை மீளாய்வு செய்வதற்கு தயாராக இருக்கிறது. அதன் மூலம் தன்னைத் தானே புதுப்பித்துக் கொண்டு புரட்சிகரமாய் இயங்குகிறது. இவ்வாறு இல்லாதவர்களால் இப்போது மட்டுமல்ல எப்போதும் பதில் கூற முடியாது.

இனி அந்த பின்னூட்ட வாதங்கள்.

செங்கொடி 4 ஜூன் 10:47

உண்மை நிலையை உணராத பதிவு.

நீதிபதிகளுக்கு எதிராக கூறப்பட்ட குற்றச்சாட்டுகளுக்கு பதில் என்ன? ஒரு நீதிபதி எப்படி வேண்டுமானாலும் தீர்ப்பு சொல்லலாம், அது காசுக்காகத்தான் என அப்பட்டமாக தெரிந்தாலும் அமைதியாக இருக்க வேண்டுமா? நீதிபதிகளுக்கு எதிராக ஆதாரமற்ற குற்றச்சாட்டு என்றால் அதன் பொருள் என்ன? மதுரையில் நீதிபதிகளின் ஊழலுக்கு எதிராக வழக்குறைஞர்கள் பேரணி சென்றது தான். ஆதாரம் என்றால் என்ன? பணம் வாங்கும் போது வீடியோ எடுத்துக் காட்ட வேண்டுமா? குமாரசாமி வழங்கிய தீர்ப்பு பணத்துக்காக வழங்கிய தீர்ப்பு என்பதற்கு ஆதாரம் வேண்டுமா? அல்லது ஆதாரம் இல்லை என்றால் குமாரசாமி நேர்மையாக தீர்ப்பு கூறினார் என்றாகிவிடுமா?

நீதிபதிகளின் வக்கிரங்களைப் பட்டியலிட்டால் ஏடு தாங்காது. வழக்குறைஞர்கள் அனைவருமே நேர்மையாளர்கள் என யாரும் சொல்ல வரவில்லை. யார் மீது தவறிருக்கிறதோ? எது தவறோ அதற்கு எதிராக விசாரணை செய்து தண்டனை கொடுக்கட்டும் யாரும் மறுக்க மாட்டார்கள். மாறாக யாரோ சிலர் செய்யும் தவறுகளைச் சுட்டிக் காட்டி, நீதிபதிகளுக்கு எதிராக யாரும் பேசக் கூடாது, போராடக் கூடாது என்பது நீதி மன்றத்தின் மாண்பை காப்பதற்காகவோ, வழக்குறைஞர்களின் நன்னடத்தையை உறுதி செய்வதற்காகவோ அல்ல. மாறாக புழுத்து நாறிப் போயிருக்கும் நீதிபதிகளின் ஊழல்களை மறைப்பதற்காகவே.

காவிரிமைந்தன் 4ஜூன் 06.31

உண்மையை முற்றிலுமாக

தெரிந்து வைத்திருக்கும் செங்கொடித் தோழரே

எனக்கு ஒன்றும் தெரியவில்லை என்று

சான்றிதழ் கொடுத்ததற்கு நன்றி.

ஆனால், போக்கிரி வக்கீல்களுக்கு ஆதரவாக

செங்கொடி கிளம்பியிருக்கும்

புதிய அதிசயத்தை இங்கே தான் காண்கிறேன்.

வக்கீல்களை போராடக்கூடாது என்று நான் சொல்லவில்லை.

அநீதிக்கு எதிராக போராட வக்கீல்களுக்கு வேறு இடமா இல்லை?

கோர்ட் வளாகம் தான் கிடைத்ததா ?

கட்சிக்காரர்களின் செலவில் வக்கீல்கள் போராட்டம் நடத்துவதை

செங்கொடி ஆதரிக்கிறதா? கட்சிக்காரர்கள் அலைக்கழிக்கப்படுவது

செங்கொடிக்கு சம்மதம் தானா?

நீங்கள் சொல்லி விட்டால் போதும் ஆதாரமே

தேவை இல்லையென்றால், யார் வேண்டுமானாலும்,

யார் மீது வேண்டுமானாலும், எத்தகைய குற்றச்சாட்டை

வேண்டுமானாலும் அள்ளி வீசலாமே?

ஆதாரம் இல்லாமல் குற்றச்சாட்டுகளை கூறலாம் என்பதை

உங்கள் கட்சி கொள்கை முடிவாக ஏற்கிறதா ?

கு.சாமி பணம் வாங்கினார் என்று நீங்கள் சொன்னால்

கு.ஹா பணம் வாங்கினார் என்று இன்னொரு தோழர் சொல்கிறார்

இதில் யார் சொல்வதை ஏற்பது ?

செங்கொடி சொல்வது மட்டும் தான் சரியோ ..?

செங்கொடித் தோழர்கள் இதுவரை சட்டமன்றத்திலோ,

பாராளுமன்றத்திலோ, எந்த நீதிபதியின் மீதாவது

ஊழல் குற்றச்சாட்டுக்களை கூறி இருக்கிறார்களா?

ஏன் கூறவில்லை ?

எந்தவித நடைமுறைகளோடும் ஒத்துபோகாத,

போக்கிரி வக்கீல்களை ( போக்கிரிகளை மட்டும் தான்

சொல்கிறேன் அத்தனை வக்கீல்களையும் சொல்லவில்லை)

கட்டுப்படுத்த உயர்நீதிமன்றங்கள் உரிய சட்டவிதிமுறைகளை

ஏற்படுத்த வேண்டும் என்று சுப்ரீம் கோர்ட் உத்திரவிட்டதன்

பேரில் தான் சென்னை உயர்நீதிமன்றம் இதைச் செய்திருக்கிறது

என்கிற உண்மையாவது செங்கொடிக்கு தெரியுமா?

போராட வேண்டுமென்றால் தெம்பிருப்பவர்கள்,

டெல்லிக்கு போய் உச்சநீதிமன்ற வளாகத்தில்

போராடிப் பார்க்கட்டும். வருவதை அனுபவிக்கட்டும்.

-வாழ்த்துக்களுடன்,

காவிரிமைந்தன்

செங்கொடி 5 ஜூன் 7:11

இங்கு உணர்ச்சி வேகத்தில் எழுந்த பின்னூட்டங்களே காணக் கிடைக்கின்றன. என்ன நிலை? அதற்கு என்ன எதிர் வினை? என்பன குறித்தெல்லாம் எந்த அறிதலும் இல்லாமல் பொங்கி வழியும் உணர்ச்சிகள். அறிவுவயப்பட்டு அணுகுதலே நம்மை சரியான முடிவில் இருத்தி வைக்கும். வழக்குறைஞர்களின் மீதான இந்த புதிய தடைகள் ஏன் அவசியப்பட்டன? எந்த மாநிலத்திலும் இல்லாமல் தமிழகத்தில் மட்டும் ஏன்? ஏனென்றால், தமிழக வழக்குறைஞர்கள் மத்தியிலிருக்கும் போராட்ட குணம். இலங்கை இனப்படுகொலை, அகதிகள் பிரச்சனை, கல்விக் கட்டணக் கொள்ளை, கிரானைட், தாது மணல், ஆற்று மணல் கொள்ளைகளுக்கு எதிரான போராட்டங்கள் முயற்சிகள் என தமிழக வழக்குறைஞர்களின் முனைப்புகள் தமிழக மக்களுக்கு விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தின. எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக ஊழல் நீதிபதிகளின் பட்டியலை வெளிப்படுத்தி நடத்திய பேரணி. இவை தான் இங்கு வழக்குறைஞர்களின் மீதான தடைகளுக்கு முதன்மையான காரணம்.

ஹெல்மெட் பிரச்சனையில் மதுரை வழக்குறைஞர்கள் மீது நீதிமன்ற அவமதிப்பு விசாரணை என்ற பெயரில் ஹெல்மெட் பிரச்சனை குறித்து ஒற்றை கேள்வி கூட கேட்காமல் ஊழல் நீதிபதிகளின் பட்டியல் வெளியிட்டது குறித்து விசாரணை நடத்தினார்களே நீதிபதிகள். இங்கே பொங்கிப் போய் பின்னூட்டமளிக்கும் யாராவது இதற்கு நேர்மையாய் பதில் கூறுவார்களா?

ஒரு குமாரசாமி மட்டுமல்ல ஓராயிரம் குமாரசாமிகளை எடுத்துக் காட்ட முடியும். கார்ப்பரேட், தரகு முதலாளிகளுக்கு எதிரான வழக்குகளில் வழங்கப்பட்ட அனைத்து தீர்ப்புகளையும் எடுத்துப் பாருங்கள். எந்த சட்ட விதிகளுக்கும் பொருந்தாமல், எந்த அறவுணர்ச்சியும் துளியுமின்றி, பாதிக்கப்படும் மக்கள் குறித்த எந்த அக்கரையுமின்றி அம்மணமாய் முதலாளிகளுக்கு சாதகமாய் வழங்கப்பட்டிருக்கும் தீர்ப்புகள். இங்கே பொங்கிப் போய் பின்னூட்டமளிக்கும் யாருக்காவது இவைகளை பரிசீலனை செய்யும் திராணியிருக்கிறதா?

கடந்த ஆறுமாத காலமாய் 50 வழக்குறைஞர்கள் தொழில் செய்ய முடியாமல் தடை செய்யப்பட்டிருக்கிறார்கள். இவர்களை தடை செய்ததில் எந்த வித நீதிமன்ற மரபுகளும் பின்பற்றப்படவில்லை. எதனால் எந்த அடிப்படையும் இல்லாமல் தொழில் நடத்த தடை செய்தார்கள் என்று யாராவது காரணம் கூற முடியுமா? ரவுடி, கட்டப்பஞ்சாயத்து, நீதிபதிகள் பெயரைச் சொல்லி பணம் வாங்குதல் என்பன போன்ற எந்தக் குற்றச்சாட்டுகளாவது அந்த வழக்குறைஞர்கள் மீது உண்டா? பின் எதனால் தடை செய்யப்பட்டார்கள்? பணம் வாங்குவது உள்ளிட்ட பல மனித விரோத செயல்களைச் செய்யும் வழங்குறைஞர்களின் பட்டியல் அளிக்கப்பட்டும் அவர்கள் மீது பார் கவுன்சில் இதுவரை எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கவில்லை. ஏன்? இங்கே பொங்கிப் போய் பின்னூட்டமளிக்கும் யாருக்காவது இது குறித்த அடிப்படை அறிதல் கூட இருக்கிறதா?

குமாரசாமி தீர்ப்பு தவறு என்று சிலர் கூறுகிறார்கள். குன்ஹா தீர்ப்பு தவறு என்று சிலர் கூறுகிறார்கள் என மேலெழுந்தவாரியாக கூறுவது பாமரத்தனம். முழுமையாக ஆய்வு செய்து பாருங்கள். ஏன் ஜாமீன் வழங்கி தத்து வழங்கிய தீர்ப்பைக் கூட ஆய்வு செய்யுங்கள். எந்தத் தீர்ப்பில் சட்டத்தின் அடிப்படை இருக்கிறது, எந்தத் தீர்ப்புகளில் சந்து பொந்துகள் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. அவ்வாறு பார்த்தால் சந்து பொந்துகள் கூட பயன் தராத இடங்களில் அப்பட்டமாக எல்ல விழுமியங்களையும் மீறி தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டிருப்பது புலப்படும். எங்கே, இங்கே பொங்கிப் போய் பின்னூட்டமளிக்கும் எவராவது இதற்கு தார்மீக விளக்கமளிக்க முடியுமா?

நீதிமன்ற வழாகங்களுக்குள் போராட்டம் நடத்தினால் என்ன தவறு? ஜனநாயக நாடு இது என்று தானே பீற்றிக் கொள்கிறீர்கள். நீதிமன்ற வளாகங்கள் ஜனநாயகத்துக்கு அப்பாற்பட்ட இடங்களா? துண்டறிக்கை கூட கொடுக்கக் கூடாது என்றால் அவை என்ன வெள்ளை காலணி ஆதிக்க இடங்களா? கல்விக்கூட வளாகங்களில் போராட்டம் நடத்தலாம், சட்டமன்ற பாராளுமன்ற வளாகங்களில் போராட்டம் நடத்தலாம், காவல்துறை வளாகங்களில் போராட்டம் நடத்தலாம் இன்னும் எல்ல இடங்களிலும் போராட்டம் நடத்தலாம், நடத்தப்பட்டிருக்கிறது. நீதிமன்ற வளாகங்கள் என்ன வானத்திலிருந்து பொத்துக் கொண்டு விழுந்தவையா? இங்கே பொங்கிப் போய் பின்னூட்டமளிக்கும் யாராவது அறிவு நேர்மையுடன் இதை அங்கீகரிப்பார்களா?

அப்பட்டமாக உச்சநீதிமன்ற தலைமை நீதிபதிகள் மீதே புகார் அளிக்கப்பட்ட பிறகும் அந்த முறையீடுகள் ஆண்டுக்கணக்காக விசாரணைக்கு எடுக்கப்படாமல் தூங்கிக் கொண்டிருக்கிறது என்பது இங்கே பொங்கிப் போய் பின்னூட்டமளிப்பவர்களுக்கோ அல்லது உணர்ச்சிவயப்பட்டு இந்த பதிவை எழுதியவருக்கோ தெரியுமா?

எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக தவறு செய்யும் வழக்குறைஞர்களின் மீது நடவடிக்கை எடுப்பதற்கு யாரும் மறுப்பளிக்கவில்லை. தாராளமாய் தண்டனை விதியுங்கள். ஆனால் தொழில் செய்ய தடை விதிக்கப்பட்டிருக்கும் அந்தனை வழக்குறைஞர்களும் இவ்வாறான குற்றச்சாட்டுகளுக்கு இடமில்லாதவர்கள். அவர்கள் போராடுகிறார்கள் என்பது மட்டுமே அவர்களை தடை செய்ததற்கான காரணம். அதன் தொடர்ச்சியாகவே வந்திருக்கிறது இந்த சட்ட திருத்தங்கள். எனவே, விதிக்கப்பட்டிருக்கும் இந்த சட்டத்திருத்தங்கள் போராடும் வழக்குறைஞர்களை ஒடுக்குவதற்காக மட்டுமேயன்றி தவறான வழக்குறைஞர்களை சீர்திருத்த அல்ல.

மக்கள் நலனுக்கு எதிராக போராடுபவர்கள் மீது விதிக்கப்படும் அத்தனை தடைகளையும் உடைப்போம்.

காவிரிமைந்தன் 5 ஜூன் 09:19

செங்கொடியாருக்கு,

உங்களது ஒரே ஒரு பின்னூட்டத்தில்

” பொங்கிப் போய் பின்னூட்டம் இடுகிறவர்கள் ”

என்கிற வார்த்தையை குறைந்த பட்சம் 7 தடவை

பயன்படுத்தி இருக்கிறீர்கள். பொங்குவது யார்

என்பது இதிலிருந்தே தெரியவில்லையா ?

நீங்கள் கேட்டிருக்கிறீர்கள்

//இந்த புதிய தடைகள் ஏன் அவசியப்பட்டன?

எந்த மாநிலத்திலும் இல்லாமல் தமிழகத்தில் மட்டும் ஏன்?//

தவறான புரிதல் உங்களுக்கா ?

இடுகையை எழுதியவருக்கா ..?

அல்லது பின்னூட்டம் இடுபவர்களுக்கா?

இந்த சட்டங்கள் தமிழ் நாட்டிற்கு மட்டுமா ?

சென்னை உயர்நீதிமன்றம் தானாகவே முன்வந்து

தீர்மானித்ததா.?

இங்கே மட்டும் “பொங்கி எழுந்து” போராடும் புனிதர்களை

அடக்கியாள்வதற்காக இயற்றப்பட்டனவா ?

சுப்ரீம் கோர்ட் அனைத்து உயர்நீதிமன்றங்களும்

இத்தகைய ஒரு சட்டவிதியை ஏற்படுத்த வேண்டும் என்று

அனுப்பிய தாக்கீதின் அடிப்படையில் தானே

சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தால்

உருவாக்கப்பட்டுள்ளன இந்த சட்ட விதிகள்.

பிறகு அதென்ன

“ஏன் அவசியப்பட்டன .?

எந்த மாநிலத்திலும் இல்லாமல் தமிழகத்தில் மட்டும்? ”

பொதுமக்களுக்காக போராடுவதற்கு இங்கு எத்தனையோ

அமைப்புகள் இருக்கின்றன வக்கீல்களை விட்டால்

வேறு நாதி இல்லாமலா இருக்கிறார்கள் தமிழ் மக்கள்?

வக்கீல்கள் தங்களை உருப்படியாக கவனித்துக் கொண்டாலே

போதுமானது.

// கடந்த ஆறுமாத காலமாய் 50 வழக்குறைஞர்கள்

தொழில் செய்ய முடியாமல் தடை செய்யப்பட்டிருக்கிறார்கள்.

இவர்களை தடை செய்ததில் எந்த வித நீதிமன்ற மரபுகளும் பின்பற்றப்படவில்லை. எதனால் எந்த அடிப்படையும்

இல்லாமல் தொழில் நடத்த தடை செய்தார்கள் என்று

யாராவது காரணம் கூற முடியுமா..? //

உங்கள் கேள்வி உங்களுக்கே விசித்திரமாக இல்லை?

புதிய சட்டவிதிகள் கடந்த மே,20-ந்தேதி தான்

வெளியிடப்பட்டு இருக்கின்றன அதற்கு முன்னதாக

ஏன், எதற்காக, யாரால், எந்த சட்டவிதிகளின்படி

தடை செய்தார்கள் என்று நீங்கள் தான் விளக்க வேண்டும்..

சம்பந்தப்பட்டவர்களிடம் தான், நீங்கள் தான் கேட்க வேண்டும்

// பணம் வாங்குவது உள்ளிட்ட பல மனித விரோத

செயல்களைச் செய்யும் வழங்குறைஞர்களின் பட்டியல்

அளிக்கப்பட்டும் அவர்கள் மீது பார் கவுன்சில் இதுவரை

எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கவில்லை. ஏன்? //

பார் கவுன்சில் ஏன் நடவடிக்கை எடுக்கவில்லை என்று

இங்கே வந்து “பொங்குவது” ஏன் நண்பரே?

நீதிமன்றம் அநீதி இழைப்பதாகத்தானே நீங்கள் இந்த

இடுகைக்கு எதிராக எழுதி இருக்கிறீர்கள்

பார் கவுன்சில் கூடவா வக்கீல்களுக்கு விரோதமாக

இருக்கிறது.?? !!!

உங்களுக்கு பதிலுக்கு பதில் எழுதிக்கொண்டே இருப்பதில்

எனக்கு விருப்பமில்லை.

ஆனால், நீங்கள் இங்கு வழக்கமாக உற்சாகத்துடன் விவாதங்களில்

கலந்து கொள்ளும் பின்னூட்ட நண்பர்களையும் சாடியதால்,

நான் கொஞ்சம் விவரமாக எழுத முனைந்தேன்.

உங்களுக்கு இது ஒன்று தான் பிரச்சினை போலும்

அதான் இவ்வளவு “பொங்கி” விட்டீர்கள்

இந்த வலைத்தளம் எத்தனையோ பிரச்சினைகளைப்பற்றி,

தொடர்ந்து எழுதி, விவாதித்துக் கொண்டிருக்கிறது.

இதற்கு மேல், இந்த பொருள் குறித்து விவாதிப்பதை

நிறுத்தி விட்டு, நான் நகர்கிறேன்.

நீங்கள் காட்டிய ஆர்வத்திற்கும்,

தெரிவித்த கருத்துக்களுக்கும் நன்றி.

-வாழ்த்துக்களுடன்,

காவிரிமைந்தன்

செங்கொடி 8ஜூன் 8:55

காவிரி மைந்தன் அவர்களுக்கு,

சொற்களை எண்ணி புள்ளிவிபரம் தந்திருக்கிறீர்கள். அந்தப் புள்ளிவிபரத்தின் அடிப்படையிலேயே பொங்கியிருப்பது யார் எனும் கேள்வியையும் எழுப்பியிருக்கிறீர்கள். ஆனால், அந்தச் சொல் எத்தனை முறை பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது என்பதைக் கொண்டு பொங்கியிருப்பது யார் என்பதை தீர்மானிக்க முடியுமா? எழுப்பப்பட்டிருக்கும் கேள்விகளுக்கு பதில் கிடைத்திருக்கிறதா? கிடைத்திருக்கும் பதில்களின் தன்மை எவ்வாறு இருக்கிறது என்பதைக் கொண்டு தானே யார் பொங்கியிருப்பது என்பதை தீர்மானிக்க முடியும். அந்த அடிப்படையில் உங்களின் பதில்களைப் பார்க்கலாமா?

யாருக்கு தவறான புரிதல்?

உச்சநீதி மன்றம் வழங்கியிருப்பது ஒரு பரிந்துரை. சென்னை உயர்நீதி மன்றம் செய்திருப்பது சட்டவரைவு. இது தமிழ்நாட்டைத் தவிர வேறெந்த மாநிலத்திலும் செய்யப்படவில்லை. போராடும் வழக்குறைஞர்களை ஒடுக்குவதற்காகத் தான் கொண்டுவரப்பட்டிருக்கிறது என்பதை என்னுடைய பின்னூட்டத்தில் கேள்விகள் மூலம் விளக்கியிருக்கிறேன். உங்களுடைய பதிலில் தமிழ்நாட்டில் மட்டும் ஏன் என்பதற்கு விளக்கமிருக்கிறதா? இல்லை. மாறாக, பொதுமக்களுக்காக போராட வக்கில்களை விட்டால் வேறு நாதியில்லையா? என்று கேள்வி எழுப்பியிருக்கிறீர்கள். பொதுமக்களுக்காக வழக்குறைஞர்கள் போராடக்கூடாது என்று எந்த அடிப்படையில் நீங்கள் தீர்ப்பெழுதினீர்கள்? அல்லது வழக்குறைஞர்கள் என்பவர்கள் பொதுமக்கள் அல்ல என்று முடிவு செய்துவிட்டீர்களா? ஏன் நீதிபதிகளின் ஊழல்களை எதிர்த்து உங்களுக்கு உவப்பான எந்த அமைப்பாவது போராடியிருக்கிறதா? ஆக, தமிழ்நாட்டுக்கு மட்டும் இந்த மாதியான கட்டுப்பாடுகள் ஏன் அவசியப்படுகின்றன என்பதில் உங்களிடம் பதில் இல்லை. அதேநேரம் இந்தக் கட்டுப்படுகள் அவசியம் என்று முடிவு செய்து தான் பதிவை எழுதியிருக்கிறீர்கள். எந்த அடிப்படையில் இவை சரி என முடிவெடுத்தீர்கள்? விளக்க முடியுமா? விளக்குங்கள் பார்க்கலாம். யாருக்கு தவறான புரிதல் இருக்கிறது என்பது அப்போது தெரியும்.

ஏன் அந்தக் கேள்வி உங்களுக்கு விசித்திரமாய் தெரிகிறது?

கடந்த ஆறு மாதங்களுக்கும் மேலாக 50 வழக்குறைஞர்கள் (சரியாகச் சொன்னால் 43 வழக்குறைஞர்கள் கடந்த எட்டு மாதங்களாய்) தடுத்து வைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். என்னுடைய பின்னூட்டத்தில் இதனுடைய தொடர்ச்சியாகத்தான் இந்தக் சட்டவரைக் கட்டுப்பாடுகள் கொண்டு வரப்பட்டிருக்கின்றன என தெளிவாகவே எழுதியிருக்கிறேன். ஆனால் நீங்கள் மே 20 என்று காலண்டர் கணக்கு பார்த்திருக்கிறீர்கள். முன்னி தொடரிகளைக் கவனிக்கவில்லை என்றால் எந்த விசயத்திலும் சரியான முடிவுக்கு வரமுடியாது. அதனால் தான் தவறான முடிவெடுத்து இது உங்களுக்கே விசித்திரமாய் தெரியவில்லையா? என்று கேள்வி எழுப்பும் நிலை உங்களுக்கு ஏற்பட்டிருக்கிறது.

பார் கவுன்சில் கூடவா வக்கீல்களுக்கு விரோதமாக இருக்கிறது?

இந்த விவகாரத்தில் உங்களுக்கு எந்த விபரமும் தெரியாது என்பதை நீங்கள் எழுதியிருப்பவை காட்டிக் கொடுக்கின்றன. பெயரளவில் தான் பார் கவுன்சில் என்பது வழக்குறைஞர்களுக்கான அமைப்பு. ஆனால் அதன் செயல்பாடுகள் அவ்வாறு இருக்காது என்பது மழைக்கு நீதிமன்றங்களின் பக்கம் ஒதுங்கியவர்களுக்குக் கூட தெரியும். சட்டவிரோதமாக மதுரை வழக்குறைஞர்களின் மீதான தடையை இந்திய பார்கவுன்சில் அறிவித்தது, வழக்குறைஞர்களின் மீதான கட்டுப்பாடுகளுக்கு பார் கவுல்சில் இதுவரை குரல் கொடுக்காதது இவைகளிலிருந்தே தெரியவில்லையா பார் கவுன்சில் எப்படி யாருக்காக செயல்படுகிறது என்பது. இதுகுறித்து சம்பந்தப்பட்டவர்களிடம் கேள்வி எழுப்பாமல் ஏன் உங்களிடம் பின்னூட்டத்தில் கேள்வி எழுப்பினேன்? நீங்கள் தானே ஆதரித்து பதிவு எழுதியிருக்கிறீர்கள். பின் உங்களிடம் கேள்வி எழுப்பாமல் வேறு யாரிடம் எழுப்ப முடியும்?

நீங்கள் கூட \\\போக்கிரி வக்கீல்களுக்கு ஆதரவாக செங்கொடி கிளம்பியிருக்கும் புதிய அதிசயத்தை இங்கே தான் காண்கிறேன்/// என்று எழுதியிருந்தீர்கள். போக்கிரி வக்கீல்களி நான் ஆதரிக்கவில்லை. பார்கவுன்சில் ஆதரிக்கிறது என்று காட்டியிருக்கிறேன். அதன்பிறகும் கூட நீங்கள் எழுதியிருக்கிறீர்கள் பார்கவுன்சில் வக்கீல்களுக்கு விரோதமாகவா இருக்கிறது என்று.

பதிலுக்கு பதில் எழுதிக் கொண்டிருப்பதில் விருப்பமில்லை என்று கூறியிருக்கிறீர்கள். உங்கள் நிலைப்பாடு குறித்து நீங்களே சிந்தித்துப் பாருங்கள். எந்த விபரமும் தெரியாமல், அதில் உள்ளடங்கியிருக்கும் அரசியலை கணக்கில் எடுத்துக் கொள்ளாமல் ஒரு பதிவை நீங்கள் எழுதுயிருந்தீர்கள். அதுகுறித்த விபரங்களை தெரிவித்ததும், இந்த வலைத் தளம் எத்தையோ பிரச்சனைகளை பேசிக் கொண்டிருக்கிறது என்று கூறி நகர்ந்து விட விரும்புகிறீர்கள். அப்படி என்றால் உங்கள் தார்மீகம் என்ன? நீங்கள் எழுதிய ஒரு பதிவு குறித்து விவாதம் நடக்கும் போது அது குறித்த தேடலோ, எது சரியானது என்ற பரிசீலனையோ, சரியானதை ஏற்பதோ, தவறானதுக்கு எதிரான போராட்டமோ எதுவுமே இல்லாமல் சும்மா பொழுது போக்கிற்குத்தான் இணையத்தில் எழுதிக் கொண்டிருக்கிறீர்களா?

உங்கள் பின்னூட்டத்தில் சிலதை நீங்கள் தவிர்த்திருக்கிறீர்கள். உச்சநீதிமன்ற தலைமை நீதிபதிகளுக்கு எதிராக கொடுக்கப்பட்ட முறையீடு ஆண்டுக்கணக்கில் தூங்கிக் கொண்டிருக்கிறது என்று எழுதியிருந்தேன். நீதிமன்ற வளாகத்தில் ஏன் போராடக் கூடாது என்று கேள்வி எழுப்பியிருந்தேன். கார்ப்பரேட், தரகு முதலாளிகளுக்கு ஆதரவாக நீதிபதிகள் எழுதும் தீர்ப்புகளைப் பற்றி குறிப்பிட்டிருந்தேன். ஹெல்மெட் பிரச்சனையில் நீதிமன்ற அவமதிப்பு விசாரணையில் அதைப்பற்றி கேள்வி எழுப்பாமல் ஊழல் நீதிபதிகளின் பட்டியல் குறித்தே கேள்வி எழுப்பப்பட்டது குறித்து எழுப்பியிருந்தேன். இவைகளையெல்லாம் நீங்கள் அமைதியாக கடந்து விட்டீர்களே ஏன்? இதில் தான் உங்கள் அரசியல் வெளிப்படுகிறது.

மேலெழுந்தவாரியாக, பசப்பலாக ஏதாவது எழுதி விட்டால் அதற்கு பிரச்சனைகளை அலசுவது என்று பெயராகாது நண்பரே. ஆழமாக உள்வாங்க வேண்டும், அதை மக்கள் நலனுடன் கலக்க வேண்டும். இங்கிருந்து கிளம்பி வர வேண்டும் எழுத்து. உங்கள் எழுத்துகள் அப்படியானவையா என்று நீங்களே மீளாய்வு செய்து கொள்ளுங்கள்.

நன்றி.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

சட்டத்தைக் கூட மதிக்காத நீதிபதிகளை நாம் மதிக்க வேண்டுமா?

madurai-lawyers-rally-1

தமிழ்நாடு பல விசயங்களில் இந்தியாவுக்கு முன்னோடியாக இருந்திருக்கிறது. இந்திய விடுதலைப் போர் தமிழகத்திலிருந்து தான் தொடங்கியது. பார்ப்பனீயத்துக்கு எதிராக சளைக்காமல் போராடியது, இந்தி திணிப்பை எதிர்த்தது என சொல்லிக் கொண்டே போகலாம். அந்த அட்டவணையில் புதிதாக இன்னும் ஒரு விசயமும் சேர்ந்திருக்கிறது. கடந்த 10/09/2015 அன்று மதுரையில் ஆயிரத்து ஐநூற்றுக்கும் மேற்பட்ட வக்கீல்கள் கலந்து கொண்டு நடத்திய நீதிபதிகளின் ஊழல்களுக்கு எதிரான பேரணி. அதன் முடிவில் ஊழல் நீதிபதிகளின் முதல் பட்டியல் வெளியிடப்பட்டது. நீதிபதிகளின் ஊழல் போக்கு குறித்து பிரசாந்த் பூஷன், சந்துரு போன்ற நீதிபதிகள் ஆங்காங்கே சில போதுகளில் குரல் கொடுத்திருந்தாலும். ஒட்டு மொத்தமாக வாக்கீல்கள் திரண்டு போராட்டம் நடத்தி பெயர்ப் பட்டியலை வெளியிட்டிருப்பது. இந்தியாவையே அதிர வைத்து நிலைகுலையச் செய்திருக்க வேண்டும். ஏனென்றால் நீதி மன்றங்கள் மீது மக்களுக்கு அந்த அளவுக்கு – நீதி மன்றங்களே மக்களின் கடைசி புகலிடம் எனும் அளவுக்கு – நம்பிக்கை இருப்பதாக ஒரு கருத்து இங்கே நிலவுகிறது. ஆனால் எந்த அளவுக்கும் மதுரையில் நடந்த அந்த பேரணி மக்களிடம் சலனத்தை ஏற்படுத்தவில்லை. காரணம், ஊடகங்களின் திட்டமிட்ட புறக்கணிப்பு.

நீதிபதிகள் இதற்கு பழிவாங்கும் நடவடிக்கைகளை உடனே தொடங்கினார்கள். பதினைந்து வக்கீல்களின் அங்கீகாரத்தை பார் கவுன்சில் தற்காலிகமாக ரத்து செய்தது. மதுரை வழக்கறிஞர்களின் அலுவல் அறையை காலி செய்ய உத்தரவிட்டது. தலைக்கவச வழக்கில் நீதி மன்ற அவமதிப்பு என்ற முகாந்திரத்தை வைத்துக் கொண்டு வக்கீல்களை பகிரங்கமாக மிரட்டியது. தடித்த தோல் எனக்கு இருக்கிறது என்று கூறிய தலைமை நீதிபதி தத்து வக்கில்களை ரவுடிகள் என்கிறார். நீதிமன்ற வளாகங்களில் அதன் அருகாமையில் பிரச்சாரங்களோ போராட்டங்களோ நடத்தக்கூடாது. சுவரொட்டி ஒட்டக் கூடாது, பிரசுரம் வினியோகிக்கக் கூடாது என உத்தரவு போடுகிறார்கள். நீதிபதிகள் பயந்து கொண்டே தங்கள் வேலையைச் செய்ய வேண்டியுள்ளது. எனவே, மத்திய தொழிற்படை பாதுகாப்புக்கு நீதிமன்றங்களை உட்படுத்த வேண்டும் என்று கோருகிறார்கள். என்ன! இந்த நீதிபதிகள் வானத்திலிருந்து குதித்தவர்களா?

நீதியின் பதிகள், நீதி அரசர்கள் என குறிப்பிடுவதற்கு கொஞ்சமும் தகுதியில்லாதவர்கள் இவர்கள் என்பதை தங்களின் பல தீர்ப்புகள் மூலம் ஏற்கனவே நிரூபித்திருக்கிறார்கள். கீழ்வெண்மணி, கயர்லாஞ்சி வழக்குகளில் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்கள் மேல்ஜாதி பெரிய மனிதர்கள் அவர்கள் இப்படி செய்திருக்க மாட்டார்கள் என்று ஜாதிக் கொழுப்பு வழிய தீர்ப்பெழுதியவர்களல்லவா? ஆதாரம் இல்லையென்றாலும், நிரூபிக்கப்படவில்லை என்றாலும் இந்தியாவின் மனசாட்சிக்காக தண்டனை கொடுக்கிறோம் என்று அப்சல் குருவை தூக்கில் போட்டவர்களல்லவா? நீதி இவர்களுக்கு ஒரு பொருட்டல்ல என்றாலும் சட்டத்தைக் கூட இவர்கள் மதிப்பதில்லை என்பதற்கு கடந்த மூன்று மாதங்களுக்கும் மேலாக தமிழ்நாட்டில் நடந்து கொண்டிருக்கும் சாராயக் கடைகளுக்கு எதிரான போராட்டங்களில் இந்த நீதிபதிகள் நடந்து கொண்ட விதங்களே சாட்சி.

அம்பேத்கார் சிலைக்கு கீழே அமர்ந்து மாட்டுக்கறி சாப்பிட்டார்கள், கிரிக்கெட் விளையாடினார்கள் என்றல்லாம் வக்கில்கள் மீது உப்புமா குற்றம் சாட்டுகளை கூறும் நீதிபதிகள், தங்கள் மீது வக்கீல்கள் சாட்டும் ஊழல் குற்றச்சாட்டுகள் குறித்து தவறியேனும் ஒரு வார்த்தை கூட உச்சரிக்கவில்லை. தங்கள் மீதான குற்றச்சாட்டுகளுக்கு வக்கில்கள் விசாரணையை எதிர்கொள்ள தயார் என்கிறார்கள். நீதிபதிகள் தயாரா? இப்படி நீதி குறித்தும், சட்டம் குறித்தும் கிஞ்சிற்றும் கவலைப்படாத இந்த நீதிபதிகளை, நீதிமன்றங்களை மக்கள் என்ன செய்ய வேண்டும்?

கடந்த 1947 லிருந்து 2015 வரை சுமார் 67 வருடங்களாக எந்த ஒரு ஊழல் நீதிபதியாவது விசாரிக்கப்பட்டு தண்டிக்கப்பட்டதுண்டா? இல்லை என்றால் நீதிபதிகள் அனைவரும் உத்தமர்களா?

உச்சநீதிமன்ற தலைமை நீதிபதி ஹெச்.எல். தத்து அவர்கள் “வருமானத்துக்கு அதிகமாக சொத்து சேர்த்து பெங்களூரில் 50 கோடிக்கு வீடு கட்டியுள்ளார்” என்று உச்சநீதிமன்ற நீதிபதி மார்கண்டேய கட்ஜு அவர்கள் புகார் தெரிவித்து ஆதாரங்களை வெளியிட்டுள்ளார். யார் நடவடிக்கை எடுப்பது?

உச்சநீதி மன்ற முன்னாள் தலைமை நீதிபதிகள் நங்கநாத் மிஸ்ரா, கே.என்.சிங், ஏ.எம்.அஹ்மதி, எம்.எம்.புன்ஷி, ஏ.எஸ்.ஆனந்த், ஒய்.கே.சபர்பால் உள்ளிட்ட எட்டு பேர் ஊழல் பேர்வழிகள் என முன்னாள் சட்ட அமைச்சர் சாந்தி பூஷன், வழக்குறைஞர் பிரசாந்த் பூஷன் ஆகியோர் உச்சநீதி மன்றத்தில் கடந்த 2010 ஆம் ஆண்டு மனுத்தாக்கல் செய்தனர். இன்று வரை அம்மனு விசாரிக்கப்படாத மர்மம் என்ன?

கிரானைட் கொள்ளை வழக்கில் தலைமை நீதிபதி எஸ்.கே.கவுல் சகாயம் விசாரணைக்கு உத்தரவிட்டு விசாரணை நடந்து வரும் போது நீதிபதிகள் சி.டி.செல்வம், ராஜா, கர்ணன், தனபாலன், வேலுமணி ஆகியோர் கிராணைட் கொள்ளைக்கு ஆதரவாக தீர்ப்பளித்தது ஏன்?

தாதுமணல் கொள்ளை தொடர்பான விசாரணைக்கு வருவாய்த்துறை செயலர் ககன் தீப்சிங் பேடி நியமிக்கப்பட்டு விசாரணை முடிந்த நிலையில் விசாரணைக்குழு அறிக்கையை உயர்நீதிமன்ற நீதிபதி ராஜா ரத்து செய்த மர்மம் என்ன?

ஜெயாவுக்கு எதிரான சொத்துக்குவிப்பு வழக்கு பெங்களூரில் நடக்கும் போதுநீதிபதி அருணா ஜெகதீசன் ஒரு தீர்ப்பு சொன்னார். இது நீதியின் தற்கொலை. போராடும் வழக்குறைஞர்கள் மீது கோபப்படும் நீதிபதிகளே, உங்கள் பதில் என்ன?

தமிழக மக்களின் வியர்வை சிந்திய வரிப்பணம் 22,000 கோடியைக் கொள்ளையடித்தது பன்னாட்டு நோக்கியோ கம்பனி. எட்டப்பன் போல ஸ்டே கொடுத்து, ஓடிப்போக உதவி செய்கிறார் நீதிபதி பி.ராஜேந்திரன். இது தேசத்துரோக குற்றமல்லவா?

உச்சநீதிமன்ற நீதிபதி ஏ.கே.கங்குலி மீது கொடுக்கப்பட்ட பாலியல் புகார் என்னாயிற்று?

நீதிபதி கர்ணன் மீது கொடுத்த லஞ்சப் புகார்களை உண்மையென ஏற்ருக் கொண்ட தலைமை நீதிபதி கவுல் இன்று வரை நடவடிக்கை எடுக்காமல் இருப்பதன் மர்மம் ‘கர்ணன் பல நீதிபதிகளின் ஊழலை அம்பலப்படுத்துவார்’ என்பதால் தானே?

ஊருக்கெல்லாம் உபதேசிக்கும் உயர்-உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதிகளின் தேர்வில் முறைகேடு நடந்துள்ளது என்று உச்சநீதி மன்றத்தில் இந்திய அரசின் தலைமை வழக்குறைஞர் முகில் ரோத்தகி சொன்னாரே! வழக்கம் போல் மவுனம் தான் பதிலா?

சாதாரண மக்களின் லட்சக் கணக்கான வழக்குகள் தேங்கி நிற்க பி.ஆர்.பி, வைகுண்டராஜன் போன்ற கனிமக் கொள்ளையர்களின் வழக்குகளை மட்டும் நீதிபதிகள் விசாரித்து முடிப்பதேன்?

மூத்த செல்வாக்கான வழக்குறைஞர்கள் வந்தால் வழக்குகள் முடிக்கப்படுவதும், முகம் தெரியாத இளம் வழக்குறைஞர்களின் வழக்குகள் புறக்கணிக்கப்படுவதும் ஏன்?

சல்மான்கான் போல சாமானிய மக்களுக்கு உடனடி நீதி கிடைக்குமா?

அமித்ஷா வழக்கில் தீர்ப்புச் சொல்லி முன்னாள் உச்சநீதி மன்ற தலைமை நீதிபதி சதாசிவம் ஆளுனர் பதவி பெறுவது சரியா?

அனைத்து துறைகளிலும் ஊழியர் தேர்வை சட்டப்படி சரியாக நடத்த வேண்டும் என உத்தரவிடுகிறது சென்னை உயர் நீதிமன்றம். ஆனால் சென்னை உயர்நீதிமன்ற ஊழியர்கள் தேர்வை வெளியில் சொன்னால் மக்கள் காரித்துப்ப மாட்டார்களா?

வழக்குறைஞர்களுக்கு அடிக்கடி நீதியை உபதேசிக்கும் நீதிபதி பி.என்.பிரகாசு அவர்கள் கொள்ளையர்கள் வைகுண்டராஜன், ஆக்ஸ்போர்டு சுப்பிரமணியத்துக்கு முஞாமீன் வழங்கியது மனுநீதிப்படியா?

சொத்துத் தகராறுக்கு சொந்தத் தம்பி வழக்கை விசாரித்த நீதிபதி சி.டி.செல்வம் யோக்கியமானவரா?

சட்டமே தெரியாத நீதிபதிகள் கர்ணன், வைத்தியநாதன்,  ராஜா போன்றவர்கள் உயர்நீதி மன்ற நீதிபதிகளானது எப்படி?

நீதிபதி என்ற அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தி பெண் ஊழியர்களிடம் அத்துமீறல் செய்த நீதிபதி டாக்டர். தமிழ்வாணன் மீதான நடவடிக்கை என்ன?

கீழமை நீதிமன்ற நீதிபதிகளை அடிமைகளை விட கேவலமாக நடத்தும் உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதிகள் நீதி வழங்க தகுதியானவர்களா?

சட்டத்தை விட நியாயத்தை அதிகம் பேசும் நீதிபதி இராம சுப்பிரமணியன் அவர்கள் நீதித்துறையை சீரழித்த புரோக்கர் வக்கீல் சங்கத்துக்கு ஆதரவாக தீர்ப்பு வழங்கியதன் காரணம் என்ன?

ஹெல்மெட்டை மக்கள் மீது திணிக்கும் நீதிமன்றம் டாஸ்மாக்கை மூட மறுப்பது சரியா?

நீதித்துறை மாண்பைக் கெடுப்பது நீதிபதிகளின் ஊழல், பாலியல் குற்றங்கள் – அரசு ஆதரவு தீர்ப்புகளா? வழக்குறைஞர் போராட்டங்களா?

நீதித்துறை ஊழல் தொடர்பாக என்றாவது full court ல் விவாதித்ததுண்டா?

நீதிமன்ற தீர்ப்புகளை விமர்சித்தால் நீதிபதிகள் பயப்படுவது ஏன்?

ஒட்டு மொத்தமாக , சாமானிய மக்களுக்கு நீதி வழங்க மறுத்து தோற்றுப் போனது இந்திய நீதித்துறை.

மேற்கண்ட கேள்விகளுக்கு பதிலளிக்க மறுக்கும் நீதித்துறை, தொடர்ச்சியாக மக்கள் பிரச்சனைகளுக்கு வழக்குறைஞர்கள் போராடுகிறார்கள், தங்கள் மேலதிகாரத்தை கேள்வி கேட்கிறார்கள் என ஒடுக்க முயல்கிறது. அரசு – காவல்துறையோடு இணைந்து மக்களுக்கு எதிராக நிற்கிறது நீதிமன்றம்.

இந்த நீதிமன்ற அடக்குமுறைகளுக்கு எதிராக மத்திய மாநில அரசுகள் நடவடிக்கை எடுக்காது. நீதிமன்றம் விசாரிக்கப்போவதில்லை. என்றால் என்ன செய்வது? மக்கள் போராடாமல் வேறு யார் போராடுவது இதற்கு? நீதியை, சட்டத்தை மதிக்காத நீதிபதிகளை மக்கள் நாம் ஏன் மதிக்க வேண்டும்?

மக்கள் துணையோடு நீதித்துறையின் அடக்குமுறையை வீழ்த்துவோம்!

வழக்கு சிறைக்கு அஞ்சாமல் தொடர்ந்து போராடுவோம்!

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

தனியார்மயக் கொள்ளையைத் தடுப்போம் வாருங்கள்.

 

அன்பார்ந்த உழைக்கும் மக்களே,

 

மே தினம் – முதலாளி வர்க்கத்திற்கு எதிராக தொழிலாளி வர்க்கம் தனது உரிமைகளை ரத்தம் சிந்தி போராடி நிலை நாட்டிக் கொண்ட நாள். எட்டு மணிநேர வேலை என்ற உரிமை மட்டுமல்ல, குறைந்தபட்ச ஊதியம், பணி நிரந்தரம், இலவசக் கல்வி, இலவச மருத்துவம் உள்ளிட்ட பல்வேறு உரிமைகளை உலகெங்கும் மக்கள் போராடித்தான் பெற்றிருக்கிறார்கள். அவ்வாறு போராடிப் பெற்ற பல உரிமைகள் இன்று நேரடியாக பறிக்கப்படுவதுடன், பல மறைமுகமான வழிகளிலும் நம் மீதான சுரண்டலும் அடக்குமுறையும் தீவிரப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.

 

தற்போது பால், பேருந்து, மின் கட்டண உயர்வு என்ற பெயரில் மாதந்தோறும் ஏழை நடுத்தரக் குடும்பம் ஒன்றிடமிருந்தும் ரூபாய் 2000க்கும் மேல் கசக்கிப் பிழிந்து கஜானாவை நிரப்பும் திட்டத்தை அறிவித்திருக்கிறார் பாசிச ஜெயலலிதா. கஜானாவை கருணாநிதி காலி செய்து விட்டதாகவும் அதனை நிரப்புவதற்கும், போக்குவரத்துக் கழகங்கள் மின் வாரியங்கள் போன்றவற்றை லாபத்தில் நடத்துவதற்கும் கட்டண உயர்வு தவிர்க்க இயலாதது என்றும் நியாயப்படுத்துகிறார். ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே கட்டண உயர்வு என்ற பெயரில் இந்த வழிப்பறிக் கொள்ளையை கருணாநிதி நடத்தியிருக்க வேண்டுமென்றும், அவர் செய்யத் தவறிய இந்தப் புனிதக் கடமையை தான் நிறைவேற்றியிருப்பதாகவும் சொல்லிப் பூரிக்கிறார். இந்த வழிப்பறியை ஜெயலலிதாவின் துணிச்சல் என்றும் நிர்வாகத் திறமை என்றும் போற்றுகின்றன ஊடகங்கள்.

 

கஜானா காலி என்றவுடன் நாமும் அதிர்ச்சி அடைகிறோம். கட்டண உயர்வு தவிர்க்க முடியாதது என்று எண்ணிக் கொள்கிறோம். நம் வீட்டின் கஜானா காலியாகி கடனில் தவிக்கிறோமே, அதிரடியாக நாம் நமது சம்பளத்தை உயர்த்திக் கொள்ள முடியுமா? அரசாங்கம் தான் உயர்த்திக் கொடுக்குமா? இரண்டுமில்லை. எனவே, அதிரடியாக நம் வாழ்க்கைத் தரத்தைத் தான் குறைத்துக் கொள்கிறோம். இனி குறைக்கக் கூடிய செலவு எதுவும் இல்லை என்பதால் கூடுதலாக உழைக்கத் தொடங்குகிறோம். வீட்டு வேலை செய்யும் பெண்கள் கூடுதலாக இரண்டு வீடுகளில் வேலை செய்கிறார்கள். ஆட்டொ ஓட்டுனர்கள், கூலித் தொழிலாளர்கள் மேலும் சில மணி நாரம் உழைக்கிறார்கள். பலர் மனைவி பிள்ளைகளை வேலைக்கு அனுப்புகிறார்கள். கடன் வாங்குகிறார்கள். அடைக்க முடியாதவர்கள் தற்கொலை செய்து கொள்கிறார்கள்.

 

பால், தண்ணீர், உணவு, கல்வி, மருத்துவம், மின்சாரம், பேருந்து போன்றவையெல்லாம் சேவைத்துறைகள். மக்களுக்கு இச்சேவைகளை வழங்குவது அரசாங்கத்தின் கடமை. இலாபம் ஈட்டுவது இவற்றின் நோக்கமாக இருக்க முடியாது, இருக்கவும் கூடாது. இலாபமீட்டி கஜானாவை நிரப்புவதையே நோக்கமாகக் கொண்ட நிறுவனத்தின் பெயர் அரசாங்கமல்ல – கம்பெனி. “காசில்லாதவன் கடவுளே ஆனாலும் கதவைச் சாத்தடி” என்று கூறுபவரின் பெயர் முதல்வர் அல்ல – முதலாளி. கஜானாவை நிரப்பி தொழில் தொடங்கி, வேலைவாய்ப்பை பெருக்கி தமிழகத்தை முதல் மாநிலமாக்கும் உன்னதமான நோக்கத்துக்காகத்தான் இன்றைக்கு மக்களின் தாலியை அறுப்பதாக விளக்கமளிக்கிறார் அம்மா. ஆட்டுக்கு தீனி போட்டு வழர்ப்பது கறிக்காகத்தான். கட்டணத்தை ஏற்றுவதும், பொதுத்துறை நிறுவனங்களின் லாபத்தை உயர்த்துவதும் அவற்றை தனியார் மயமாக்குவதற்குத்தான். கணிசமாக லாபமீட்டுகின்ற பொதுத்துறை வங்கிகள், காப்பீடு, பெல், என்.எல்.சி போன்ற நிறுவனங்கள் அறுத்து கூறுகட்டி பன்னாட்டு முதலாளிகளுக்கு விற்கப்படுவதை நாம் காணவில்லையா?

 

இந்தக் கட்டண உயர்வால் உண்மையில் ஆதாயம் அடைபவர்கள் யார்? ஏற்கனவே லாபமீட்டிக் கொண்டிருந்த பேருந்து, பால்பண்ணை முதலாளிகளும் விலையை உயர்த்திவிட்டார்கள். அவர்களது இலாபம் பன்மடங்காகிவிட்டது. டாடா, அம்பானி, அடானி, அப்போலோ போன்ற கார்பரேட் மின் உற்பத்தி நிறுவனங்கள் மின்சாரத்திற்கு என்ன விலை கேட்கிறார்களோ அதனை மக்களிடமிருந்து வசூலித்துக் கொடுப்பதற்காகத் தான் மின் கட்டணம் உயர்த்தப்படுகிறது.

 

பத்து லட்சம் கோடி ரூபாய்க்கும் மேல் தள்ளுபடி செய்து அடிமாட்டு விலையில் நிலக்கரிச் சுரங்கங்களை கார்பரேட் முதலாளிகளுக்குத் தந்திருக்கிறது மன்மோகன் சிங் அரசு. நிலக்கரியை இலவசமாகக் கொடுத்துவிட்டு, முதலாளிகள் சொல்லும் விலைக்கு அவர்களிடமிருந்து மின்சாரத்தைக் கொள்முதல் செய்கிறது. எண்ணெய் கிணறுகளை அம்பானி போன்ற தரகு முதலாளிகளுக்குத் தந்துவிட்டு நம் பொதுச் சொத்தான எண்ணெயை சர்வதேச சந்தை விலையில் அம்பானியிடமிருந்து வாங்குகிறது. தமிழகத்தில் முதலீடு செய்திருக்கும் ஜப்பானிய முதலாளிகளுக்கும், அதிகாரிகளுக்கும் சென்னையில் தனியாக ஒரு நகரத்தையே அமைத்துக் கொடுக்கிறார் ஜெயலலிதா.பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்கு மானியமாகவும், வரிச் சலுகையாகவும் பல ஆயிரம் கோடிகளை திமுக அரசும் வாரி வழங்கியிருக்கிறது.

 

எனினும், முதலாளிகளுக்கு வாரிக் கொடுத்து கஜானாவைக் காலி செய்துவிட்டார் என்று ஒருபோதும் ஜெயலலிதா கருணாநிதியைக் குற்றம் சாட்டியதில்லை. கஜானாவை நிரப்புவதற்காக கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களுக்கு கருணாநிதி வழங்கிய சலுகைகளை ரத்து செய்ததும் இல்லை. பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்கும், தரகு முதலாளிகளுக்கும் மக்களைக் கொள்ளையிடுவதற்கு வழிவகை செய்து கொடுக்கும் தரகனாகவும், கங்காணியாகவுமே ஜே அரசு செயல்படுகின்றது. முதலளிகளுக்கு வாரிக் கொடுப்பதற்காகவும், தனியார்மய, தாரளமய கொள்கைகளை எதிர்த்துப் போராடும் மக்களை ஒடுக்க, போலீசு படைகளை நவீனமாக்குவதற்காகவும் தான் கஜானாவின் பணம் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

 

தனியார்மயம், தாராளமயம், உலகமயம் என்றழைக்கப்படுகின்ற மறுகாலனியாக்க கொள்கையை அமல்படுத்துவதில் ஓட்டுக் கட்சிகளிடையே எந்த வேறுபாடும் இல்லை. அது மட்டுமல்ல, இக்கட்சிகளின் உள்ளூர் தலைவர்களில் தொடங்கி அமைச்சர்கள், உயர் அதிகார வர்க்கத்தினர் வரை அனைவரும் இந்த மறுகாலனியாக்க கொள்கையில் தொழில் ரீதியில் கூட்டுச் சேர்ந்திருக்கிறார்கள். காண்ட்ராக்டர்களாக, மணல் மாஃபியாக்களாக, ரியல் எஸ்டேட் புரோக்கர்களாக, தண்ணீர் வியாபாரிகளாக, பேருந்து பால்பண்ணை முதலாளிகளாக இருக்கும் இவர்கள் கட்டண உயர்வு, விலை உயர்வு ஒவ்வொன்றிலும் ஆதாயம் அடைகிறார்கள். இன்றைக்கு ஆயிரம் கோடி லட்சம் கோடி எனசந்தி சிரிக்கும் ஊழல்கள் தனியார்மயம் என்பதே பகற்கொள்ளைதான் என நிரூபித்திருப்பதுடன் தரகு முதலாளிகளுடன் ஒட்டுப் பொருக்கிகள் வைத்திருக்கும் தொழில் ரீதியான கூட்டையும் அம்பலமாக்கியிருக்கின்றன.

 

உழைக்கும் மக்களிடமிருந்துகசக்கிப் பிழிந்து எடுக்கப்படும் பணம் அரசாங்க கஜானவை மட்டுமல்ல, முதலாளிகளின் பணப் பெட்டியையும் நிரப்புகிறது. டாடா, அம்பானி, மிட்டல் போன்ற கோடீசுவரர்களின் சொத்து என்ன வேகத்தில் உயர்கிறதோ அதே வேகத்தில் ஏழைகளின் எண்ணிக்கையும் உயர்கிறது. எனினும் பன்னாட்டு கம்பனிகளின் பொருட்களையும், ஆடம்பரங்களையும் நிஉகரும் வசதி கொண்ட மேல்தட்டுப் பிரிவினரைப் பற்றி மட்டுமே அரசு கவலைப்படுகிறது. இவர்களுக்கான மால்களும் புதுப் புது கார்களும், கேளிக்கை விடுதிகளும், நவீன நுகர்பொருட்களும் பெருகுவதைக் காட்டி நாடு முன்னேறுகிறது என்று நம்மையும் நம்பச் சொல்கிறது.

 

நாமும் நம்புகிறோம். கட்டண உயர்வு, விலைவாசி உயர்வு ஆகிய அனைத்துக்கும் ஏதோ ஒரு நியாயம் இருப்பதாகவும் கற்பித்துக் கொள்கிறோம். நம்மை நாமே வருத்திக் கொள்வதன் மூலம் இந்த துன்பத்திலிருந்து மீள முயல்கிறோம். நூறில் ஒரு நபருக்கு அரிதாக அடிக்கும் “அதிர்ஷ்டத்தை” பார்த்து அப்படி ஒரு வாய்ப்பு நமக்கும் கிடைக்காதா என ஏங்குகிறோம். 99 சதவீத மக்களின் நிரந்தரமான “துரதிஷ்டத்துக்கான” காரணத்தைக் காண மறுக்கிறோம். திமுக, அதிமுக என்று மாற்றி ஓட்டுப் போடுவதன் மூலம் நமது கோபத்தைக் காட்டுகிறோம்.

 

மக்களின் இந்த ஏமாளித்தனத்தைப் ப்யன்படுத்திக் கொண்டு தான் ஜெயலலிதா ஆட்சிக்கு வந்தார். இன்று திமுக அடுத்த வாய்ப்புக்காக ஆவலுடன் காத்திருக்கிறது. மற்ற ஓட்டுப் பொறுக்கிகளும் தேர்தல் எனும் பம்பர் குலுக்கலுக்காக காத்திருக்கிறார்கள். நம்மைக் கொள்ளையிடும் தனியார்மயம் தாராளமயம் தான் எல்லா ஓட்டுப் பொறுக்கி கட்சிகளின் கொள்கை. ஓட்டுப் பொறுக்கி அரசியல் மூலம் இந்த தனியார்மயத்தை ஒழித்துவிடப்போவதாக யாரேனும் சொன்னால் அதைவிடப் பெரிய பித்தலாட்டம் இல்லை. அப்படி பேசிவந்த போலி கம்யூனிஸ்டுகளும், தனியார்மயத்துக்கு எதிராக சவடால் பேசும் எல்லா ஓட்டுப் பொறுக்கிகளும் அம்பலமாகி நிற்கிறார்கள்.

 

இந்த ஓட்டுப் பொறுக்கி அரசியல் கட்சிகளின் மூலம் மக்கள் தமது பிரச்சனைகள் எதற்கும் தீர்வு காண முடியாது என்ற உண்மைக்கு கூடங்குளம் மக்கள் போராட்டமும், முல்லைப் பெரியாறு உரிமைக்காக தமிழக மக்கள் நடத்திய போராட்டமும் சான்று பகர்கின்றன. வெற்றியோ தோல்வியோ ஓட்டுப் பொறுக்கிகளை நம்பக்கூடாது என்கிற மக்களின் பொதுக்கருத்தை இப்போராட்டங்கள் பிரதிபலிக்கின்றன.

 

சட்டத்தின் ஆட்சி நீதிமன்றங்களின் மூலம் நீதியைப் பெறுவது என்ற முயற்சிகள் எல்லாம் தோற்றுப் பல்லிளித்துப் போய்விட்டன. காவிரி முல்லைப் பெரியாறு தீர்ப்புகளை மீறிய கர்நாடக கேரள அரசுகளின் ஒரு முடியைக் கூட உச்சநீதி மன்றத்தால் அசைக்க முடியவில்லை. தங்களைப் பணிநீக்கம் செய்தது செல்லாது என்று உச்சநீதி மன்றத்தில் வாதாடிப் பெற்ற மக்கள் நலப் பணியாளர்கள் இன்னும் தெருவில் தான் நிற்கிறார்கள். சென்னைஉயர்நீதி மன்றத்தை ஜெயலலிதா மதிக்கவில்லை. எந்த மாநில அரசும் எங்கள் தீர்ப்புகளை மதிப்பதில்லை என்று உச்சநீதி மன்ற நீதிபதிகளே கோமாளிகளைப் போல புலம்புகிறார்கள்.

 

பொய், பித்தலாட்டம், சட்டவிரோத, கிரிமினல் வேலைகள் ஆகிய அனைத்தையும் சட்டம் ஒழுங்கின் பெயரால் அரங்கேற்றுகிறது போலீசு. குற்றம் நிரூபிக்கப்படாமலேயே போலி மோதலில் சுட்டுக் கொன்றுவிட்டு செத்தவர்கள் கொள்ளையர்கள் என்று சாதிக்கின்றது. சட்டத்தின் ஆட்சியை மதிக்காத கேரள அரசை எதிர்த்துப் போராடினால், போராடும் மக்கள் மீது துப்பாக்கிச் சூடு நடத்துகிறார்கள் இந்த “சட்டத்தின் காவலர்கள்” அணு உலை வேண்டாம் என உண்ணாவிரதம் இருக்கும் மக்கள் மீது ராஜத்துரோகம், சதி, அரசுக்கு எதிராகப் போர் தொடுத்தல் போன்ற ஆயுள் தண்டனைக் குற்றங்களைச் சுமத்தி சிறையில் அடைக்கிறது போலீசு. அறவழி அமைதிவழி என்பதெல்லாம் காரியத்துக்கு ஆகாதவை மட்டுமல்ல, அவை நம்மை காயடிக்க மட்டுமே பயன்படுபவை என்றே நம் அனுபவங்கள் காட்டுகின்றன.

 

மாற்றுப் பாதை எது, மாற்றுப் போராட்ட முறை எது என்பதே நம்முன் உள்ள கேள்வி. கம்யூனிசத்திற்கு எதிராக கடைவிரிக்கப்பட்ட காந்தியம் உள்ளிட்ட எல்லா இசங்களும் பல்லிளித்து விட்டன. தலித்தியம் பெரியாரியம் என்ற பேச்செல்லாம் ஓட்டுப் பொறுக்கிப் பிழைப்பதற்கும், ஒடுக்கப்பட்ட மக்களை விற்பதற்குமே என்பது அம்பலமாகிவிட்டது. சொல்லிக் கொள்ளப்படும் தேர்தல் ஜனநாயகம் கிழிந்து கந்தலாகத் தொங்குகிறது.

 

நம்மையும் நம் உரிமைகளையும் இந்த நாட்டையும் காப்பாற்றவல்ல மாற்றுப்பாதை நக்சல்பாரிப் புரட்சிப் பாதை ஒன்றுதான். தொழிலாளி வர்க்கத்துக்கு மட்டுமல்ல, இந்த நாட்டின் மீது பற்றுக் கொண்ட அனைவருக்கும் நம்பிக்கை நட்சத்திரமாக விளங்குபவர்கள் நக்சல்பாரிகள் மட்டும் தான். ஜனநாயகம் என்ற பெயரில் முதலாளித்துவம் நடித்து வந்த நாடகம் அதன் கடைசிக் காட்சிக்கு வந்துவிட்டது. உலக முதலாளித்துவத்தின் தலைமையகமான அமெரிக்காவிலேயே “முதலாளித்துவம் ஒழிக” என்ற மக்களின் போர்க்குரல் முன் எப்போதும் இல்லாத கோபத்துடன் ஒலிக்கத் தொடங்கி விட்டது. பிரான்சு, பிரிட்டன், கிரீஸ், இத்தாலி, ஸ்பெயின் என காட்டுத்தீயைப் போல ஐரோப்பியக் கண்டம் முழுவதும் பற்றிப் படர்கிறது மக்கள் போராட்டம். முதலாளி வர்க்கம் மூர்க்கத்தின் கொடுமுடியில் வீற்றிருந்த அதன் துவக்க காலத்தில் தங்கள் இன்னுயிர் தந்து உலகத் தொழிலாளி வர்க்கத்தின் உரிமையை நிலை நாட்டினார்கள் மேதினத் தியாகிகள். இன்று மரணப் படுக்கையில் கிடக்கும் முதலாளித்துவம் தன் உயிரைக் காப்பாற்றிக் கொள்வதற்காகத் தொழிலாளி வர்க்கத்தின் உயிரை உறிஞ்சுகிறது. விலை உயர்வு, உரிமை பறிப்பு, சுரண்டல், அடக்குமுறை, பொதுச் சொத்துகள் அபகரிப்பு, ஆக்கிரமிப்புப் போர்கள் ஆகிய அனைத்தும் காட்டும் உண்மை இது தான்.

 

அன்று உலகத் தொழிலாளி வர்க்கத்தின் உரிமைக்காக நெஞ்சுரத்துடன் தூக்குமேடையை மிதித்தனர் சிகாகோ தொழிலாளர்கள். இன்று மரணத்திலிருந்து மீளத்துடிக்கிறது முதலாளித்துவம் எனும் மிருகம். அதன் நெஞ்சின் மீது ஏறி அமர்ந்து குரல்வளையை நெறித்து அதனை சவக் குழிக்கு அனுப்புவோம்!

 

கம்யூனிசம் வெல்க!

நக்சல்பாரியே அதற்கான பாதை என இம்மேநாளில் முழங்குவோம்!

 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

சுதந்திரம் என்றொரு கற்பிதம்


இன்று 64 ஆம் சுதந்திர தினமாம். உள்ளீடற்று சடங்காய் பின்பற்றப்படும் பண்டிகை போல் ஆண்டுதோறும் ஆகஸ்டு 15 வந்துவிட்டால் சுதந்திரமும் நினைவுக்கு வந்துவிடுகிறது. சில நாட்களுக்கு முன்பிருந்தே ஊடகங்கள் கொண்டாட்டங்கள் பற்றியும் பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள் பற்றியும் நீட்டி முழக்கி வருகின்றன. சென்னையை மட்டும் 5000 காவலர்கள் பாதுகாக்கப் போகிறார்களாம். கண்காணிப்பு கேமராக்கள் ஆயுதப் படை உள்ளிட்ட கெடுபிடிகளுக்கு மத்தியில் கொண்டாடப்படப்போகும் விழாவின் பெயர் சுதந்திர தின விழா. முரண்தொடைக்கு மிகச்சிறந்த எடுத்துக்காட்டு இது.

சுதந்திரம் என்றால் என்ன? நம்மை அந்நியன் ஆண்டுகொண்டிருந்தான், இப்போது நம்மை நாமே ஆள்கிறோம் இது தான் சுதந்திரம். விரும்பியவாறு வாழலாம், விரும்பிய தொழில் செய்யலாம், விரும்பிய இடங்களுக்குச் செல்லலாம் என்று அது மேலும் விரிக்கப்படுகிறது. என்றால் நீங்கள் 47 க்கு முன்னர் விரும்பிய இடங்களுக்கு சென்றிருக்க முடியாதா? விரும்பிய தொழிலை செய்திருக்க முடியாதா? விரும்பியபடி வாழ்ந்திருக்க முடியாதா? என்றால் சுதந்திரம் என்பது என்ன பொருளில் ஆளப்படுகிறது. மக்களால் மக்களுக்காக மக்களே செய்யும் ஆட்சி மக்களாட்சி. இப்போது மக்களாட்சி நடை பெறுகிறது, 47க்கு முன்னர் இது நடைபெறவில்லை அதனால் தான் இது சுதந்திரம் என்கிறார்கள். 47க்கு முன்னரும் மக்களால் சுதந்திரமாக வாழ முடியவில்லை ஏனென்றால் மக்களாட்சி அன்று இல்லை. இன்றும் மக்களால் சுதந்திரமாக வாழ முடியவில்லை, இன்றும் மக்களாட்சி இல்லை. பின் எதற்காக 47 ஐ சுதந்திரமாக கொள்ள வேண்டும்?

மக்கள் என்பது யார்? கோடிகளில் குளிக்கும் அம்பானி சகோதரர்களும் ஒரு வேளை உணவுக்கும் வக்கின்றி திக்கற்று நிற்கும் குப்பனும் சுப்பனும், ஒரே தரத்தில் மக்களா? எந்த மக்களால் எந்த மக்களுக்காக எந்த மக்கள் ஆளும் ஆட்சி இது? என்பது தான் இப்போது முன்நிற்கும் மிகப்பெரும் கேள்வி. அன்று ஆங்கிலேயர்கள் நம்மை ஆண்டார்கள், இன்று நாமே நம்மை ஆள்கிறோம் என்பது ஒன்றே சுதந்திரத்தின் பொருளை முழுமைப்படுத்த போதுமானதாகுமா? அன்றைய ஆங்கிலேயனின் ஆட்சியின் செயல்பாடு எந்த விதத்தில் இருந்ததோ அந்த விதத்திலிருந்து சற்றும் மாறாமல், தெளிவாகச் சொன்னால் அந்தவிதத்தின் உச்சத்தில் தான் இன்றைய ஆட்சியின் செயல்பாடும் இருக்கிறது. என்றால் எது அந்நிய ஆட்சி? எது நம்முடைய ஆட்சி?

ஆங்கிலேய ஆட்சியில் ‘இம்’ என்றால் சிறைவாசம் அடக்குமுறை. இப்போது மட்டும் என்ன? தடா, பொடா முதல் எத்தனை அடக்குமுறை கருப்புச் சட்டங்கள்? மரபணு மாற்றுப் பயிர்களுக்கு எதிராக அது தீங்கானது என்று மக்களிடம் சொன்னாலோ, அச்சடித்து நூலாக வெளியிட்டாலோ குற்றம் என சட்டமியற்றியிருக்கிறது இப்போதைய அரசு. இதை நம்முடைய ஆட்சி என்று சொல்லமுடியுமா?

ஆங்கிலேய ஆட்சியில் போராடிய மக்கள் கொல்லப்பட்டார்கள். இப்போது மட்டும் என்ன? தண்டகாரண்யாவில் தங்களின் வாழ் நிலங்களை பாதுகாக்கப் போராடும் பழங்குடியினர் மீது கொலை வெறியை கட்டவிழ்த்து விட்டுள்ளது அரசு. தீவிரவாதிகளுடன் சண்டை என்ற பெயரில் அரசுக்கு எதிராக போராடுபவர்கள் போலி மோதல்களில் கொல்லப்படுகிறார்கள். செல்வாக்குப் பெற்ற தலைவர்கள், அறிவுத்துறையினர் பொய்வழக்குகளில் கைது செய்யப்படுகிறார்கள். இதை நம்முடைய ஆட்சி என்று சொல்லமுடியுமா?

ஆங்கிலேய ஆட்சியில் கலைச் செல்வங்கள் உட்பட அனைத்தையும் தன் நாட்டுக்கு கடத்திச் சென்றனர். எத்தனை அரிசி ரகங்கள், எத்தனை மூலிகை மருத்துவ மரபுச் செல்வங்கள், எல்லாம் காப்புரிமை என்ற பெயரால் களவாடப்பட்டுச் செல்வதற்கு அரசு துணை நிற்கிறது. பாஸ்மதி அரிசியின் காப்புரிமையை திரும்பப்பெற மக்கள் போராடவேண்டியிருந்தது. வேம்புக்கும் ஆலங்குச்சிக்கும் கூட வெளிநாட்டில் காப்புரிமை பெற்றிருக்கிறார்கள். அரசு செய்தது என்ன? இதை நம்முடைய ஆட்சி என்று சொல்லமுடியுமா?

தண்ணீருக்காக மக்கள் காலிக்குடங்களுடன் பல கிலோமீட்டர் கால்கடுக்க நடந்து சொட்டுத்தண்ணீர் கிடைக்காத நேரத்தில் ஆறுகளையும் குளங்களையும் பன்னாட்டுத் தனியார் நிறுவனங்களுக்கு தாரை வார்த்துக்கொடுக்கும் அரசுகளை, நிலத்தடி நீரை கேள்வி கணக்கின்றி எடுத்துக்கொள்ள அனுமதிக்கும் அரசுகளை நமக்கான அரசு என்று எப்படிச் சொல்வது?

விளைந்த தானியங்களை விவசாயிகளிடமிருந்து கொள்முதல் செய்யாமல் தனியாரிடம் தள்ளிவிட்டு, கொள்முதல் செய்த தானியங்களை ஏழைகளுக்கு முறையாக விநியோகம் செய்யாமல் புழுக்கச்செய்து எலிகளுக்கு உணவாக்கிவிட்டு, கொல்முதல் செய்யச் சொல்லி போராடும் விவசாயிகளுக்கு நிர்ணயம் செய்த விலையை விட அதிக விலையில் பன்னாட்டு தனியார் நிறுவனங்களிடம் இருந்து உணவு தானியங்களை இறக்குமதி செய்யும் அரசுகளை நமக்கான அரசு என்று எப்படிச் சொல்வது?

மாணவர்களின் கல்விக்கு, சிறு குறுந்தொழில்களுக்கு, விவசாயிகளுக்கு சீராக மின்சாரம் வழங்காமல் மின் பற்றாக்குறை காற்று வீசவில்லை என்று காரணம் கூறி மக்கள் தலையில் மின்வெட்டை சுமத்திவிட்டு பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்கு தங்கு தடையின்றி 24 மணிநேரமும் மின்சாரம் வழங்கிக் கொண்டிருக்கும் அரசுகளை நமக்கான அரசு என்று எப்படிச் சொல்வது?

லட்சக்கணக்கான விவசாயிகள் தற்கொலை செய்து மாண்டு போனது குறித்து கிஞ்சிற்றும் கவலைப்படாத அரசு அம்பானி சகோதரர்களுக்குள் சொத்துச் சண்டை வந்தபோது அவர்களை சமாதனப்படுத்துவதற்கு கவலைகொண்ட அரசை எப்படி அழைப்பது?

தமிழக மீனவர்கள் சுட்டுக் கொல்லப்படுவது குறித்து வாய் திறக்க மறுக்கும் அரசு ஆஸ்திரேலியாவில் சில மாணவர்கள் தாக்கப்பட்டதும் ஆஸ்திரேலியப் பிரதமரை அழைத்துப் பேசியதே இந்த அரசை எப்படி அழைப்பது?

விடுதலைப் புலிகளை அழிக்கிறோம் என்ற பெயரில் தமிழர்களை வேட்டையாடி இன அழிப்புக்கு துணை நின்ற அரசு பிஜித்தீவில் இந்திய வம்சாவளி ஆட்சிக் கெதிரான இராணுவப் புரட்சிக்காக கண்ணீர் வடித்ததே இந்த அரசை எப்படி அழைப்பது?


பஞ்சம், பசி, பட்டினிச் சாவு என்றதும் ஆப்பிரிக்க நாடுகள் தான் நினைவில் வரும். அந்த நிலையை ‘நம்ம’ அரசு வெற்றிகரமாக மாற்றியமைத்திருக்கிறது. ஆம், ஆப்பிரிக்க நாடுகளை விட இந்தியாவில் ஏழ்மை அதிகம். பீகார், உத்திரப்பிரதேசம், மேற்கு வங்கம், ஜார்க்கண்ட், சட்டிஸ்கர், மத்தியப் பிரதேசம், ஒரிஸ்ஸா, ராஜஸ்தான் ஆகிய எட்டு மாநிலங்களில் மட்டும் 42 கோடியே 10 லட்சம் பேர் கொடிய வறுமையில் உழல்கிறார்கள். ஆப்பிரிக்கக் கண்டத்தின் 26 நாடுகளைச் சேர்ந்த ஏழைகளின் மொத்த எண்ணிக்கையை விட இது அதிகம். இதை மறைத்து பல ஆண்டுகளாக மாறாத அளவீடுகளைக் கொண்டு வருமை குறைந்திருப்பதாக பசப்புகிறது அரசு. அதன்படி மாதம் ஒன்றுக்கு ஒருவர் 538 ரூபய் சம்பாதித்தால் அவர் வறுமைக் கோட்டுக்கு மேலே இருப்பதாக கணக்கு கொள்கிறது. மாதம் 500 ரூபாய் சம்பாதித்தால் அவன் ஏழையல்ல என்று கூறும் அரசு நாள் ஒன்றுக்கு முதலாளிகளுக்கு வழங்கும் சலுகை 1369 கோடி ரூபாய். நடப்பு நிதியாண்டில் மட்டும் முதலாளிகளுக்கும் பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்கும் அரசு அள்ளிக்கொடுத்த சலுகை ரூபாய் 5 லட்சம் கோடி.

நாட்டின் பெரும்பான்மையான மக்களை விலைவாசி உயர்வினாலும், அடக்குமுறைச் சட்டங்களாலும், உரிமை பறிப்பினாலும் நையப் படைத்துவிட்டு, பன்னாட்டு, உள்நாட்டு முதலாளிகளுக்கு வாரி வழங்கும் வள்ளலாக இருக்கும் அரசு மக்களிடம் மிட்டாய் கொடுத்து இன்று சுதந்திர தினம் என்கிறது.

அன்று அன்னியர்கள் இந்தியாவை காலனியாக வைத்திருந்து சுரண்டினார்கள். இன்றோ அதில் எந்த மாறுதலுமின்றி மறுகாலனியாக்கலுக்கு உட்படுத்தி முன்னிலும் அதிகமாக சுரண்டிக் கொழுக்கிறார்கள். அன்று ஆங்கில ஏகாதிபத்திய அரசை எதிர்த்த அனைவரையும் தீவிரவாதிகள் என்று தண்டித்தது. இன்றும் அரசுக்கு எதிராக போராடுபவர்கள் அனைவரையும் தீவிரவாதிகளாகக் கருதி ஒடுக்க நினைக்கிறது. அந்த அடக்குமுறைகளையும், தண்டனைகளையும், தாக்குதல்களையும் துச்சமெனக் கருதி போராடினார்கள் மக்கள், போராடிய மக்களுக்கு சுதந்திரம் என்ற பெயரில் ஒரு ஆட்சி மாற்றத்தை தந்து ஏமாற்றியது அன்று நடந்தது, ஓட்டுக்கட்சிகள் அதை கொண்டாட்டமாக்கி இன்றும் தங்கள் ஏமாற்றலை தொடர்கிறார்கள். மக்கள் ஏமாளிகளல்ல. அவர்கள் இந்த சுதந்திரத்தின் மீது காறி உமிழ்ந்துவிட்டு தங்கள் போராட்டக் கொடியை நாட்டுவார்கள்.

%d bloggers like this: