கோடிக்கணக்கான மக்களின் வாழ்வோடு விளையாடிய அரசு

chennai flood

தலைமைச் செயலாளர் ஞானதேசிகன் சொல்வது சரியா?
அவருடைய அறிக்கையில் முக்கியமாகக் கவனிக்க வேண்டியதாக ஏதாவது இருக்கிறதா?

‘‘செம்பரம்பாக்கம் ஏரியின் உபரிநீரை ஒரே சமயத்தில் பெருமளவில் திறந்துவிட உத்தரவிட்டது யார் என்கிற விவகாரத்தில் பொதுப்பணித் துறை இன்ஜினீயர்கள், தலைமைச் செயலக அதிகாரிகள்… என இரு தரப்பினரும் மோதிக்கொள்ள ஆரம்பித்துவிட்டார்கள். தலைமைச் செயலாளர் ஞானதேசிகன் வெளியிட்ட அறிக்கையைப் பார்த்தால், பொதுப்பணித் துறையினர்தான் பொறுப்பு என்கிற தொனியில் வார்த்தைகள் இருப்பதைப் பார்த்து சம்பந்தப்பட்ட இன்ஜினீயர்கள் டென்ஷன் ஆகியிருக்கிறார்கள்’’ 

‘‘பொதுப்பணித் துறை தலைமைப் பொறியாளர், துறை செயலாளர் பழனியப்பன் ஐ.ஏ.எஸ்., பொதுப்பணித் துறை அமைச்சர் ஓ.பன்னீர்செல்வம், அரசின் தலைமைச் செயலாளர் ஞானதேசிகன்… ஆகியோருக்கு இடையே என்ன நடந்தது என்பதுதான் தலைமைச் செயலகத்தில் தலைபோகிற விவாதமாக நடந்துகொண்டு இருக்கிறது. தலைமைச் செயலக அதிகாரிகள் வட்டாரத்தில் சொல்லப்படும் தகவல்களைச் சொல்கிறேன்.

கடந்த நவம்பர் மாதம் 28-ம் தேதி காலையிலேயே பொதுப்பணித் துறை அதிகாரிகள், தலைமைச் செயலாளருக்கு ரெட் சிக்னல் காட்டிவிட்டார்கள். ‘இரண்டு நாட்களில் அதிகமான மழை பெய்யப் போவதாகத் தகவல் வருகிறது. எனவே, அதற்கு நாம் தயாராக வேண்டும்’ என்பதுதான் இவர்களது கோரிக்கை. முன்னேற்பாடாக சில வாக்குறுதிகளை அரசாங்கத்திடம் இருந்து வாங்கி வைத்துக்கொள்ள பொதுப்பணித்துறை அதிகாரிகள் துடித்தார்கள். ‘மேலே கேட்டுச் சொல்கிறோம்’ என்று சொல்லப்பட்டது. தகவல் இல்லை. 29-ம் தேதி காலையில் இதே தகவல் பொதுப்பணி அதிகாரிகளால் தரப்பட்டது. மாலையும் தரப்பட்டது. அப்போதும் சிக்னல் எதுவும் காட்டப்படவில்லை. 30-ம் தேதியும் காலை, மாலை இரண்டு நேரங்களிலும் இதேபோல் தகவல் சொல்லப்பட்டது. ‘இதோ முதல்வரைச் சந்திக்கப் போகிறேன். உடனே தகவல் தருகிறேன்’ என்று தலைமை அதிகாரி ஒருவர் சொன்னாரே தவிர, தகவல் தரவில்லை. அவர் கார்டனுக்கு போனாரா, இல்லையா என்பதும் தெரியவில்லை.

டிசம்பர் 1-ம் தேதி காலையில் பதற்றத்துடன் பொதுப்பணி அதிகாரிகள் பேசினார்கள். இன்று மதியம் சொல்கிறோம் என்று தகவல் வந்துள்ளது. மாலை 3 மணி அளவில் செம்பரம்பாக்கத்தில் இருந்த அதிகாரிகள், ‘இனி நாங்கள் இங்கு இருப்பதே சாத்தியமில்லை.அந்த அளவுக்குத் தண்ணீர் வரத்து அதிகமாகி வருகிறது’ என்றார்களாம். ம்ஹூம்! நோ ரெஸ்பான்ஸ். ‘உங்களால் தகவல் தர முடியாவிட்டால் நான் வருகிறேன்’ என்று ஒரு அதிகாரி சொல்லி இருக்கிறார். அதன்பிறகும் நோ ரியாக்‌ஷன். அன்று காலையில் 7,500 கன அடி தண்ணீர் திறந்ததாகவும் இரவில் 29 ஆயிரம் கன அடி திறந்ததாகவும் அதிகாரப் பூர்வமாகச் சொல்லப்படுகிறது.

அரசாங்கக் கணக்குப்படியே இவ்வளவு தண்ணீரை ஒரே நாள் இரவில் திறந்ததால்தான் சென்னை மூழ்கியது. பொதுப்பணித் துறை அதிகாரிகள் எச்சரித்த 28-ம் தேதியே உஷார் ஆகி, கொஞ்சம் கொஞ்சமாக திறந்துவிட்டிருந்தால் இந்தப் பாதிப்பு இருந்திருக்காது அல்லவா!”

‘‘கலெக்டர் சுந்தரவல்லி, வெள்ள அபாயம் குறித்து டிசம்பர் 1-ம் தேதியன்று அடுத்தடுத்து இரண்டு அறிக்கைகளை வெளியிட்டதாக தலைமைச் செயலாளர் அறிக்கையில் குறிப்பிட்டிருக்கிறாரே?’’

‘‘7,500 கன அடி தண்ணீர் திறந்துவிடுவதாக பகல் 11.20 மணிக்கும், 20 ஆயிரம் கன அடி தண்ணீர் திறந்துவிடுவதாக மதியம் 1.32 மணிக்கும் அறிக்கை வெளியிட்டதாகச் சொல்கிறார். முதல் அறிக்கையை எல்லோரும் பார்த்தார்கள். ஆனால், இரண்டாவது அறிக்கையை யாரும் பார்த்ததாகத் தெரியவில்லை. மாலையில் ஒரே ஒரு பத்திரிகையில் மட்டும், ‘20 ஆயிரம் கன அடி தண்ணீர் வெளியேற்றப்பட்டலாம்’ என்றுதான் இருக்கிறது. அரசாங்கம் அறிவித்ததாகவோ, கலெக்டர் சொன்னதாகவோ அதிலும் இல்லை. ஆனால், அனைத்து மாலை நாளிதழ்களிலும் வந்ததாக தலைமைச் செயலாளர் எப்படிச் சொல்கிறாரோ தெரியவில்லை. மேலும், இவ்வளவு குறுகிய நேரத்தில் அடுத்தடுத்து அறிக்கைகளை ஒரு கலெக்டர் வெளியிட்டால், ஆற்று ஓரங்களில் குடியிருக்கும் மக்கள் எப்படி உஷாராக முடியும்? அரசு இயந்திரம் எப்படிச் சமாளிக்க இயலும்?… இந்த முடிவை ஏன் இவ்வளவு காலதாமதமாக எடுத்தார்கள் என்பதுதான் கேள்வி. பொதுப்பணித் துறை உதவிப் பொறியாளர், சென்னை கலெக்டர், சென்னை போலீஸ் கமிஷனர், சென்னை கார்பரேஷன் கமிஷனர் ஆகியோருக்கு அறிவிக்கப்பட்டது என்றால் அவர்கள் கூடிப் பேசினார்களா என்பதும் தெரியவில்லை!”

‘‘தலைமைச் செயலாளரின் அறிக்கையில் முக்கியமாகக் கவனிக்க வேண்டியதாக ஏதாவது இருக்கிறதா?”

‘‘முக்கியமான பாயின்ட் ஒன்றை கவனியும். அவர் அறிக்கையில் எங்குமே ‘முதல்வர் ஆணைப்படி’ என்கிற வார்த்தையைப் பயன்படுத்தவில்லை. சின்னச் சின்ன விவகாரங்கள் என்றால்கூட முதல்வரின் ஆணைப்படி என்கிற வார்த்தையை கட்டாயம் பயன்படுத்து வார்கள். தலைமைச் செயலாளர் ஏன் பயன்படுத்தவில்லை என்பதில் இருந்தே புரிந்தால் சரி. ஏதாவது பிரச்னையில் மாட்டிக் கொள்ளக்கூடாது என்பதற்காகவே முதலமைச்சர் பெயரை இதில் சம்பந்தப்படுத்தவில்லை. பொதுப்பணித் துறையின் உதவிப் பொறியாளரே எல்லா முடிவுகளையும் எடுக்கலாம் என்று சொல்லி மொத்த அதிகாரத் தலைகளையும் காப்பாற்ற மட்டுமே இந்த அறிக்கை வெளியிடப்பட்டு உள்ளது. கோடிக்கணக்கான மக்களின் வாழ்க்கையோடு விளையாடிய ஒரு விவகாரத்தில் எப்படி நடந்து கொள்கிறார்கள் இவர்கள் என்பதை நினைத்தால் பதற்றமாக இருக்கிறது’’ ….

ஜூனியர் விகடன்-மிஸ்டர் கழுகு பகுதியில் இருந்து…
20 Dec, 2015

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

எழுவர் விடுதலை: சிக்கலும் விடுதலையும் ஒன்றே

mother of perarivalan

ராஜிவ் கொலைக் குற்றவாளிகள்(!) எழுவரின் விடுதலை நீதி மன்றத் தீர்ப்பாலும், ஜெயாவின் அறிவிப்பாலும் மீண்டும் பற்றி எறிந்து கொண்டிருக்கிறது. காங்கிரஸ், பிஜேபி விடுதலைக்கு எதிராகவும், திமுக சற்றே அடக்கி வாசித்தும், அதிமுக, தமிழினவாதிகள் விடுதலைக்கு ஆதரவாகவும் குரல் கொடுத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அண்மையில் திமுகவை, கருணாநிதியை திட்டுவது தான் தமிழினவாதிகளின் ஈழ ஆதரவாளர்களின் தொல்காப்பியமாக ஆகியிருக்கிறது. அந்த அடிப்படையில் எழுவர் விடுதலை குறித்த குரல்கள், மெய்யாக அவர்களின் விடுதலை எனும் எல்லையை கடந்து, அதிமுக அமைச்சர்களே (அமைச்சர்கள் என்பது பிறள்பொருள் தந்தால் அடிமைகள் என்று திருத்திக் கொள்ளவும்) நாணிக் குறுகும் அளவுக்கு அதிமுகவிற்கான பாராட்டாக, ஈழத் தாயைத் தவிர வேறு யாராலும் இப்படி ஒன்றை சாதித்திருக்க முடியாது எனும் அழவுக்கு தமிழகத்தில் வழிந்து கொண்டிருக்கிறது. நாற்பதும் நமதே எனும் பாசிசத் தாயின் முழக்கத்திற்கு முட்டுக் கொடுப்பதற்கு முந்திக் கொண்டிருக்கிறது. நாளிதழ்களின் நாணல் முதுகுகள் மட்டும் நிமிர்ந்து நிற்குமா என்ன? தினமணியின் கேலிச் சித்திரம் விடுதலைத் தீர்மானத்திற்காக தமிழகமே வர்க்க பேதம் கடந்து ஜெயாவுக்கு பூச்செண்டு கொடுக்கிறது. அதே நாளின் இன்னொரு கேலிச் சித்திரத்தில் கருணாநிதி முக்காடு போட்டுக் கொண்டு எங்களுக்கும் மகிழ்ச்சி தான் என்கிறார்.

 

இவர்களை ராஜிவ் கொலைக் குற்றவாளிகள் என்கிறது அரசும், விடுதலையை எதிர்ப்பவர்களும், ஊடகங்களும். தமிழினவாதிகளோ ராஜிவ் கொலையில் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்கள் என்கிறார்கள். ஆனால் அவர்கள் ராஜிவ் கொலை வழக்கில் சிக்க வைக்கப்பட்டவர்கல் என்பதே சரியானது. இதற்கு ஆதாரமாக பேரறிவாளனின் வாக்குமூலம் திருத்தப்பட்டது என உயரதிகாரி ஒருவரே ஒப்புக் கொண்டிருகிறார். ஏனையோருக்கு இப்படி யாரும் ஒப்புக் கொள்ளவில்லை என்பதால் அவ்வாறான ஐயத்தை புறந்தள்ளி விடவேண்டுமா? ராஜிவ் கொலை வழக்கு எப்படி விசாரணை செய்யப்பட்டிருக்கிறது? ராகுல் காந்தி பிரதமருக்கே நீதி கிடைக்காது என்று சாதாரண மக்களுக்கு எப்படி நீதி கிடைக்கும் என்று ஏழை மக்களுக்காக உருகுவது போல் தன்னைத்தானே அம்பலப்படுத்தியிருகிறார். ராஜிவ் கொலை வழக்கு விசாரணையில் நடந்த குளறுபடிகள் யாரும் அறியாத ஒன்றா என்ன?

 

ஜெயின் கமிசன் அறிக்கை முக்கிய கூற்றவாளிகளாக கருதிய சுப்பிரமணிய சாமி, சந்திரா சாமி மீது வழக்குப் பதிவு செய்யாத காரணம் என்ன? வர்மா கமிசன் அறிக்கை என்னவானது? குண்டு வெடித்த இடத்தில் எடுக்கப்பட்ட வீடியோ பதிவுகளை எடுத்துக் கொண்டு கொடுக்காமலே மறைத்து விட்டாரே எம்.கே நாராயணன் அவர் மீது என்ன விசாரணை நடத்தப்பட்டது? ஜெயின், வர்மா கமிசன்களின் முக்கிய அறிக்கையை (File No. 1/12014/5/91-IAS/DIII) நரசிம்மராவ் அழித்ததாக கூறப்படுகிறதே அதற்கு விடை என்ன? சுப்பிரமணிய சாமியும் ஒரு வெளிநாட்டு உளவு நிறுவனமும் ரகசிய குறியீடுகள் மூலம் பேசியதாக கூறப்பட்ட ஒலிப்பதிவு பிரதமர் அலுவலகத்தில் வைத்தே காணாமல் போய்விட்டதே எப்படி? அன்றைய உள்துறை அமைச்சர் சவாண் விடுதலைப் புலிகள் தவிர வேறு சில வெளிநாட்டு உளவு அமைப்புகளுக்கும் ராஜிவ் கொலையில் தொடர்பு உண்டு என்று கூறியிருக்கும்போது புலன் விசாரணை தலைவராக இருந்த கார்த்திகேயன் விடுதலைப் புலிகள் என்ற கோணத்தில் மட்டுமே விசாரணை நடத்தப்பட வேண்டும் என அடம் பிடித்ததன் காரணம் என்ன? இப்படி ஒன்றல்ல இரண்டல்ல பல கேள்விகள் விடை காணப்படாமல் தண்ணீர் ஊற்றி ஈரச் சாக்கில் அமுக்கப்பட்டிருக்ன்றன.

 

ராஜிவ் கொலை செய்யப்பட்டு சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு முதன் முதலாக பத்திரிக்கையாளர்களைச் சந்தித்த பிரபாகரன், ராஜிவ் கொலை குறித்து கேட்கப்பட்ட போது அது ஒரு துன்பியல் நிகழ்ச்சி என்று மட்டுமே கூறினார். அதாவது ஆம் என்று ஏற்கவும் இல்லை. இல்லை என மறுக்கவும் இல்லை. தெளிவாகச் சொன்னால் விடுதலைப் புலிகளே இதில் சிக்க வைக்கப் பட்டிருக்கிறார்கள். ஏதோ காரணத்திற்காக அவர்களும் இணங்கியிருக்கிறார்கள் என்பது தான் பொருத்தமாக இருக்கிறது. விசாரணையின் லட்சணம் இந்த நிலையில் இருக்கும் போது, பேட்டரி வாங்கிக் கொடுத்தார்கள், மெழுகுவர்த்தி வாங்கிக் கொடுத்தார்கள் என்பதற்காக தூக்குத் தண்டனை விதிக்கும் நாடு உலகில் வேறு எங்கேனும் இருக்கிறதா? இந்த வழக்கில் விடுவியுங்கள் என்று கேட்பதே பிச்சை. விடுவிக்கப் போகிறாயா இல்லையா என்று தமிழ் நாடே எழுந்து நின்று போராடுவதே உரிமை.

 

விடுதலை ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும், தூக்குத் தண்டனையை ரத்து செய்ய வேண்டும் என்று முன்பு கோரிய போது கூட இதை அரசியல் ரீதியாக அணுகாமல், உலகின் பல நாடுகளில் மரண தண்டனையை நீக்கி விட்டார்கள், அகிம்சை நாடான இந்தியாவில் இன்னும் ஏன் வைத்திருக்கிறீர்கள் என்று மனிதாபிமான கோரிக்கையாக 20 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக அடைபட்டிருக்கும் அவர்களை சிறுமைப் படுத்தும் விதத்தில் தான் கோரிக்கை வைத்தார்கள் தமிழுணர்வாளர்கள். விடுதலைப் புலிகள் ராஜிவை கொன்றது குற்ற நடவடிக்கை இல்லை, அரசியல் நடவடிக்கை, எதிர்வினை எனும் போது தெரியாமல் பேட்டரி வாங்கிக் கொடுத்தது தூக்குத்தண்டனை விதிக்கும் அளவுக்கான குற்றமா? எனும் கேள்வி யாருக்கும் எழவில்லை. எந்த ஆதாரமும் இல்லாமல் தேசத்தின் மனசாட்சி என்ற பெயரில் அப்சல்குருவை கொன்ற போது அமைதி காத்தவர்கள் அல்லவா?

 

தற்போது கூட நீதிமன்றம் அவர்கள் செய்த குற்றத் தன்மையின் அடிப்படையில் விடுவிக்கவில்லை. கருணை மனு நீண்ட காலம் தாமதிக்கப் பட்டிருக்கிறது எனும் அடிப்படையிலேயே விடுவிக்கப் பட்டிருக்கிறார்கள். 23 ஆண்டுகளாக சிறையில் இருக்கும் அவர்கள் விடுவிக்கப்பட வேண்டும் என்பதில் மாற்றுக் கருத்து ஒன்றுமில்லை. ஆனால் எப்படியாவது விடுவித்தால் போதும் எனும் சுயதிருப்தியில் இல்லை, அவர்கள் மீதுள்ள குற்றச்சாட்டு விலக்கப்பட்டு, குற்றத்தைவிட மிக அதிக காலம் சுதந்திரமாக வாழும் உரிமை மறுக்கப்பட்டவர்கள் எனும் அடிப்படையில் இந்திய அரசு அவர்களிடம் மன்னிப்பு கேட்டு விடுவிக்க வேண்டும் என்று மக்கள் எழுந்து போராடுவதிலேயே இருக்கிறது சுயமரியாதை.

 

ஆனால் இப்போதும் கூட இது எப்படி திசை திருப்பட்டிருக்கிறது. தமிழர்கள் குறித்து வடமாநிலத்தவர்களுக்கு அக்கரை இல்லை. தமிழர்கள் விடுதலையை எதிர்க்கிறார்கள் என்றே பரப்புரை செய்கிறார்கள். ஏன், இளங்கோவன், நாராயணசாமி, விஜயதாரணி, ஞானதேசிகன் உள்ளிட்ட காங்கிரஸ்காரர்களும், இந்த விசயத்தில் கள்ள மௌனம் சாதிக்கும் தமிழக பாஜக காரர்களும் தமிழர்கள் தானே அவர்களும் எதிர்க்கிறார்களே. ராஜிவ் கொல்லப்பட்டது அரசியில் எதிர்வினை எனும் அடிப்படையில் சரியான செயல். அதற்கு உதவியதாகக் கூறி வாக்குமூலத்தை திருத்தி தூக்குத்தண்டனை விதிப்பது குற்றச் செயல் என்று பேச திராணியற்று அகிம்சை நாட்டில் தூக்குத் தண்டனை இருக்கலாமா? என்று மனிதாபிமானத்தை குழப்பியவர்கள், இப்போது தமிழ் தேசியவாதத்தை குழப்புகிறார்கள். இவர்களை எந்த இடத்தில் நிறுத்த வேண்டும் என்பதை மக்கள் முடிவு செய்யும் நேரம் இது.

 

இப்போது இவைகள் எல்லாவற்ரையும் விட முக்கியமான பிரச்சனையாக எழுந்திருப்பது பாசிச ஜெயாவுக்கு ஓட்டுப் பொறுக்க கிடைத்த வாய்ப்பாக இதை பயன்படுத்துவது தான். விடுதலைப் புலிகள், ஈழ விடுதலை, ராஜீவ் கொலை குறித்து ஜெயாவின் கருதுகோள் என்ன? ராஜிவ் கொலையை பயன்படுத்தி வாகை சூடிய ஜெயா அடுத்த கணமே அதை மறுத்தார், அன்றிலிருந்து இன்றுவரை விடுதலைப் புலிகள் மீதான பீதியை காட்டி மக்களையும் எதிர்க்கட்சிகளையும் ஒடுக்கியதே ஜெயாவின் அரசியல். போர் என்று வந்தால் மக்கள் சாகத்தான் செய்வார்கள் என்று கூறிவிட்டு, தேர்தல் வந்ததும் ஈழத்தாயாக அவதாரமெடுத்தார். புரட்சி பேசியவர்களெல்லாம் புரட்டுத் தாய்க்கு வாக்குகளைக் காணிக்கையாக்கினார்கள். இலை மலர்ந்தால் ஈழம் மலரும் என்றார்கள். எதிர்பார்த்த  வெற்றி கிடைக்கவில்லை என்றதும் ஈழத்தை கழிப்பரைக் காகிதத்துக்கு ஈடாகக் கூட மதிக்கவில்லை அம்மையார். இது அடுத்த தேர்தல், ஆனால் பழைய வரலாறு அப்படியே மீண்டும் தொடர்கிறது. சில நாட்களுக்கு முன்னர் நளினியை ஜாமீனில் விட எதிர்ப்பு தெரிவித்த ஜெயா, நீதி மன்றத் தீர்ப்பு வந்தவுடன் விடுதலை தீர்மானம் போட்டார். இதோ அத்தனை வண்ண ஓட்டுக் கட்சிகளும், தமிழினவாதிகளும் ஜெயாவுக்கு லாலி பாடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அம்மா பிரதமராகிவிட்டால், பிரபாகரனை கொண்டு வந்து தூக்கில் போடவேண்டும் என்று கூறியதை மறந்து ராஜபக்சேவை தூக்கில் போட்டு விடுவாரோ.

 dinamani cartoon

இதன் மூலம் கருணாநிதியை ஆதரிப்பதாக யாரும் கருதிவிடலாகாது. இந்தியாவில் இவர் அளவுக்கு அம்பலப்பட்ட தலைவார்கள் யாரும் இருக்கிறார்களா தெரியவில்லை. ஈழத்தை விட்டுவிடுவோம், தமிழக மக்களின் உணர்வுகளுக்கு கூட இவர் மதிப்பளித்ததில்லை. திமுக எனும் சமஸ்தானத்தின் பாத்தியதையை தனக்குப் பின் தன் வாரிசுகளுக்கு பாதிப்பு இல்லாமலும் சேதாரம் இல்லாமலும் எப்படி கடத்துவது என்பதைத் தவிர வேறு எதைப் பற்றியும் கவலைப்படும் நிலையில் அவர் இல்லை. எழுவர் விடுதலைக்காக அவரை கவலைப்படக் கோருவது செத்த பாம்பை படமெடுக்கக் கோருவதற்கு ஒப்பாகும். ஆனால், ஆனால், .. .. .. ஆனால், ஜெயாவையும் கருணவையும் ஒரே தட்டில் நிறுத்த முடியுமா? இன்று ஸ்பெக்ட்ரம் உள்ளிட்டு அவர் எதிர் கொண்டிருக்கும் பிரச்சனைகள் அனைத்தும் அவர் செய்ததின் எதிர்வினைகள் தாம் என்றாலும், அதில் பார்ப்பன எதிர்ப்புக்கு அவர் கொடுக்கும் விலை ஊடுநூலைப் போல் ஊடாடியிருக்கிறது என்பதை மறுக்க முடியுமா? ஆனால் இன்றைய ஈழ அரசியல் என்பது தண்ணீர் பாம்பான ஜெயாவுக்கு எதிராக முதுகெலும்பை உருவிப் போட்டுவிட்டு குழைவதும், செத்த பாம்பான கருணவை தடியெடுத்துத் தாக்கிவிட்டு அதையே வீரமாக காட்டிக் கொள்ளும் போக்கும் சகிக்க முடியாததாக இருக்கிறது.

 

துக்ளக் சோ தான் ஜெயாவின் ராஜகுரு என்பது ஒன்றும் சிதம்பர ரகசியமல்ல. சிதம்பரம் வழக்கில் சு.சாமி ஜெயாவுக்கு எப்படி பாராட்டுப் பத்திரம் வாசித்தார் என்பதும் யாரும் அறியாததல்ல. ஆனால் எழுவர் விடுதலை குறித்த தீர்மானத்தில், சு.சாமி ஜெயலலிதா ஒரு நடிகை அவருக்கு சட்டம் தெரியாது என்கிறார். சோவோ தன் மொட்டையை தடவிக் கொண்டே இது குறித்து கருத்துக் கூற விரும்பவில்லை என்கிறார். ஏன்? தில்லை கோவில் தீட்சிதர்களுக்கு போனதில் இம்மூவரும் அடிநாதமாக இருந்தது போலவே, இதிலும் அடிக்கொள்ளி இவர்களே. உங்கள் வெற்றி நாங்கள் போட்ட பிச்சை என்று கூறியதற்கு அவதூறு வழக்கை சந்தித்துக் கொண்டிருக்கிறார் ஸ்டண்ட் நடிகர். நீ நடிகை உனக்கு சட்டம் தெரியாது என்று கூறிய பின்னும் அதிமுக மகளிர் அணியினர் சேலை உடுத்திக் கொண்டு சும்மா இருக்க முடியுமா? ஆனால் இருக்கிறார்களே காரணம் என்ன?

 

நீதிமன்ற தீர்ப்பு தெளிவாகவே இருக்கிறது. தூக்கு தண்டனை ரத்து செய்யப்படுகிறது. மூவரின் விடுதலை குறித்து மாநில அரசு தீர்மானித்துக் கொள்ளலாம். கூடவே, மத்திய அரசின் கருத்தையும் அறிந்து கொள்ளவும் கூறப்பட்டிருக்கிறது. இதன்படி எந்த ஆர்ப்பாட்டமும் இன்றி மூவரையும் விடுதலை செய்து விடலாம். மீதி நால்வர் கூட சற்றே தாமதமாக வெளியில் அனுப்பிவிட முடியும். அவ்வாறு செய்யாமல், ஒரே தீர்மானத்தில் ஏழு பேரையும் ஒன்றாக இணைத்தது ஏன்? மைய அரசுக்கு அனுப்பிய அறிக்கையில் மூன்று நாட்களுக்குள் முடிவை தெரிவிக்க வேண்டும் என்று கெடு விதித்தது ஏன்? இங்கு தான் அவர்களின் கள்ளக்கூட்டு வருகிறது. இதற்கு முன் எத்தனை தீர்மானங்களை அனுப்பியிருக்கிறார். அனுப்பும் தீர்மானங்கள் பிரதமர் அலுவலகத்தின் குப்பைத் கூடைக்குத்தான் போகும் என்பது ஜெயா அறியாததா? அதனால் தான் வழக்கம் போல் தீர்மானம் அனுப்பிவைத்தார். உடனே ஈழத்தாய் பட்டத்தை தூசு தட்டிக் கொண்டுவந்து விடுவார்கள் அப்பரசண்டிகள் என்பது ஜெயாவுக்குத் தெரியும். பாராளுமன்றத் தேர்தலின் நாற்பதுக்கு அது உதவும். அதேநேரம் ஏழுபேரையும் ஒன்றாய் இணைத்ததன் மூலமும், மூன்று நாட்கள் கெடு விதித்ததன் மூலமும் தூக்கத்திலிருந்து விழித்து காங்கிரஸ் அதற்கு எதிராக ஏதாவது செய்யும். அதாவது விடுதலை செய்யக்கூடாது எனும் சொந்த ஆசையும் நிறைவேறிவிடும், அதேநேரம் அதையும் நாற்பதுக்கு பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம். ஆக பார்ப்பன பாசிச நோக்கத்தின்படிதான் இதுவரை அனைத்தும் நடந்து கொண்டிருக்கிறது. அனால் இந்த நச்சை புரிந்து கொள்ளாமல் தமிழக சுவர்களிலெல்லாம் நன்றி சுவரொட்டிகள் அப்பியிருக்கின்றன.

 

மானமும் அறிவும் மனிதர்களுக்கு அழகு என்றார் தந்தை பெரியார். பிரச்சனைகளை அரசியில் ரீதியில் பகுத்து அறிந்து கொள்ள முன்வராமல் உணர்ச்சியால் அடித்துச் செல்லப்படுவது என்றுமே சரியான தீர்வைத் தராது. ஈழம் குறித்தும், அது தொடர்பாகவும் கடந்த முப்பது ஆண்டுகளாக ஓட்டுப் பொறுக்கிகளும், தமிழினவாதிகளும் கூறிவந்த அத்தனையும் கற்பனைகள் என்பதை காலம் முகத்தில் அறைந்து கூறியிருக்கிறது. நக்சல்பாரி புரட்சியாளர்கள் கூறியவை அப்பட்டமான உண்மைகள் ஆகியிருக்கின்றன. உணர்ச்சி வேக முடிவுகள் உங்களுக்கு விருப்பமானவைகளாக இருக்கலாம். ஆனால் உண்மைகளை மட்டுமே காலம் கணக்கில் வைத்துக் கொள்ளும். வாருங்கள்! புரட்சிகர அரசியல் உங்களை வரித்துக் கொள்ள ஆயத்தமாக இருக்கிறது. அது மட்டுமே ஈழப் பிரச்சனைக்கும் ஏனைய அனைத்திற்கும் சரியான தீர்வைத் தரும்.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

ஈழம்: 80களின் எழுச்சியை மீண்டும் ஏற்படுத்துவோம்

 

ilangai

2009 ல் இலங்கையில் நடந்த இன அழிப்புப் போரின் இறுதிக் கட்டத்தில் பிரபாகரனின் மகன் பாலச்சந்திரன் சிங்கள பாசிச அரசால் கொல்லப்பட்டட்து அறிந்ததே. இது குறித்து ராஜபக்சே கூறிக் கொண்டிருந்தவை பொய் என்பதை சேனல் 4 நிறுவனம் அண்மையில் இரண்டு புகைப்படங்களை வெளியிட்டு அம்பலப்படுத்தியது. தொடர்ந்து அமெரிக்காவும் இலங்கையை எதிர்த்து ஐ.நாவில் தீர்மானம் கொண்டு வந்தது. இத்தீர்மானத்தை இந்தியா ஆதரிக்க வேண்டுமென்று சில கட்சிகளும் இன்னும் கடுமையாக்க வேண்டும் என்று வேறு சில கட்சிகளும் குரல் கொடுத்து வருகின்றன. இதனிடையே இலங்கையின் போர்க்குற்றங்களைக் கண்டித்து சென்னை லயோலா கல்லூரி மாணவர்கள் உண்ணாவிரதம் இருந்தனர். நாண்கு நாட்களுக்குப் பிறகு இரவோடிரவாக காவல்துறை அவர்களை கைது செய்து அப்புறப்படுத்த, தற்போது பச்சையப்பன் கல்லூரி மாணவர்கள், திருச்சி சட்டக் கல்லூரி மாணவர்கள் தொடங்கி தமிழகம் முழுவதும் கலை, சட்ட, பொறியியல் கல்லூரி மாணவர்களிடையே போராட்டம் பரவி வருகிறது.

 

மெய்யாக அங்கு நடந்தது இனப்பேரழிவு என்பதிலோ, ராஜபக்சே கும்பல் அதை விடுதலைப் புலிகளுக்கு எதிரான போர் நடவடிக்கையாக சித்தரித்து வருகிறார்கள் என்பதிலோ யாருக்கும் ஐயம் இல்லை. ஆனால் அதற்கு தீர்வு என்ன என்பதில் அமெரிக்க தீர்மானத்தின் பின்னே ஒழிந்து கொள்கிறார்கள். அமெரிக்க தீர்மானத்தை ஆதரித்தோ எதிர்த்தோ ஆன நிலைபாடுகளில் தான் இந்தப் போராட்டங்கள் எழுந்திருக்கின்றன. தன்னுடைய ஏகாதிபத்திய நலன்களுக்கு எந்த நாடு ஆதரவாக இருக்கிறதோ அந்த நாடு என்ன விதமான கொடூரங்களைப் புரிந்தாலும் அதை கண்டு கொள்ளாமலிருப்பதும், எதிரான நாடுகள் எவ்வளவு சிறப்பாக இருந்தாலும் அதன் மீது பொய்க் குற்றச்சாட்டுகளைக் கூறி நாசம் செய்வதும் அதை உலக நாடுகள் வேடிக்கை பார்ப்பதும். நாடுகளைப் பணிய வைப்பதற்காக எந்த விதமான எல்லைக்கும் செல்ல தயாராக இருப்பதும் யாருக்கும் தெரியாத இரகசியங்களல்ல. இப்போது அமெரிக்கா கொண்டு வந்திருக்கும் தீர்மானம் இந்த வகைப்பாட்டில் அடங்காது மெய்யான அக்கரையினால் தயாரிக்கப்பட்ட தீர்மானம் என்று யாரேனும் கூற முடியுமா? அல்லது ராஜபக்சே கும்பலை இதனால் தண்டித்து விட முடியுமா?

 

அத்தனை ஓட்டுக் கட்சிகளும் காங்கிரஸ் அரசு இந்த தீர்மானத்தை ஆதரிக்க வேண்டும் என்று கோருவதையே அல்லது இன்னும் கடுமையாக்க வேண்டும் என்பதையே ஈழத் தமிழர்களுக்கான மீட்சியாக கருதிக் கொண்டு செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன. திமுக ஆட்சியில் இருக்கும் போது இவாறாக நடிக்க முடியாமல் போனதற்கான பிராயச்சித்தமாக டெசோ, வேலைநிறுத்தம் என்று ‘ரன்’ சேர்க்க முயன்று கொண்டிருக்கிறது. மட்டுமல்லாது தீர்மானத்தை ஆதரிக்காவிட்டால் ஆதரவு வாபஸ் ஏண்றோறு சிக்ஸரையும் அடித்திருக்கிறது. ஏனைய கட்சிகளின் போக்குகளோ இந்த எழுச்சியின் பயனை திமுக அறுவடை செய்து விடக்கூடாது என்பதில் கவனமாக இருக்கின்றன. ஆம். அத்தனை ஓட்டுக் கட்சிகளின் கவலையும் அது தான். மக்கள் எழுச்சியை தங்களுக்கு சாதகமாக எப்படி பயன்படுத்திக் கொள்வது என்பதும், வேறொரு கட்சி அதை பயன்படுத்திக் கொள்ளாமல் எப்படி தடுப்பது என்பதும் தான் எப்போதும் அவர்களின் கவலை.

 

இந்த விவகாரத்தில் திமுக முழுதாக அம்பலப்பட்டு நிற்கிறது. ஆட்சியில் இருக்கும் போது “மழை விட்டும் தூவானம் விடவில்லை” என்றும், “ஒரு அடிமை என்ன செய்துவிட முடியும்?” என்றும் பிலாக்கானம் பாடி விட்டு இப்போது ஆதரவு வாபஸ் என்பது சவடால் தான். அதிமுகவோ ஆட்சியில் இல்லாத போதே, காங்கிரசுடன் கூட்டணியில் இல்லாத போதே “போர் என்று வந்தால் மக்கள் சாகத்தான் செய்வார்கள்” என்றதும் தொடர்ந்து புலிப்பூச்சாண்டி காட்டியே தன்னுடைய அரசியலை செய்து கொண்டிருக்கிறது என்பதும் வெளிப்படை. இப்போதும் கூட மாணவர்கள் போராட்டம் பரவத் தொடங்குகிறது என அறிந்ததும் கல்லூரிகளுக்கு காலவரம்பற்ற விமுறை அறிவித்ததன் மூலம்ஆனாலும் ஜெயலலிதா இன்றும் ஈழத்தாயாக தன்னை பராமரித்துக் கொண்டிருக்கிறார். இடது வலது போலிகளோ அரசை எதிர்த்து போராடும் தேசிய இனம், அந்த இனத்தை இனவழிப்பு செய்ததில் இந்திய அரசின் பாத்திரம் எனும் அடிப்படையில் பார்க்காமல் ஈழமக்களின் துயரம் எனும் எல்லையில் நின்று கொண்டு மார்க்சியச் சொல்லாடல்களில் குதிரை ஓட்டிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். வைகோ, சீமான், நெடுமாறன் போன்ற புலி அபிமான தமிழ் தேசிய வியாதிகள் பாலச் சந்திரன் மரணத்தை மட்டும் போர்க்குற்றம் என்று ஓங்கிக் கூறி பிரபாகரனை இதோ வருகிறார், அதோ வருகிறார் என்று சுவிசேச பிரசங்கம் செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள். பிரபாகரன், நடேசன், கரும்புலிகள் உள்ளட்ட அனைத்துமே போர்க்குற்றங்கள் தாம் என்பதைப் பேச மறுக்கிறார்கள். பேசினால் புலிகளின் சரணடைவுக்கான அரசியல், இவர்கள் ஏற்படுத்திக் கொண்டிருந்த பிம்பங்கள் குறித்து பேச வேண்டியதிருக்கும். ஆக இவர்கள் அனைவரின் நாடகங்களும் தங்களின் நலன் எனும் ஒற்றைப் புள்ளியிலிருந்து கிளைத்தவை தானேயன்றி ஈழ மக்களுக்குக்கான தீர்வு எனும் தாகமோ, ஊக்கமோ இதில் இல்லை.

 

இந்த நிலையில் தான் தன்னெழுச்சியாக கல்லூரி மாணவர்கள் திரண்டு போராட்டங்களை தொடங்கியிருக்கிறார்கள். அவர்களின் கோரிக்கைகளும் அமெரிக்க தீர்மானத்தைச் சுற்றியே இருக்கின்றன. இந்திய அரசு செயல்படுத்த வேண்டும் என்கிறார்கள், கடுமைப்படுத்த வேண்டும் என்கிறார்கள். ஈழ மக்கள் மீது தொடுக்கப்பட்ட இனவழிப்பின் கொடூரங்களுக்கு தண்டனை கிடைக்க வேண்டும். அவர்களின் உரிமைகள் மீளக் கிடைக்க வேண்டும் எனும் மெய்யான உந்துதலிலிருந்து நடத்தப்படும் இந்தப் போராட்டங்களில் சரியான அரசியலும் சேர்ந்து கொள்ளும் போது மட்டுமே ஈழமக்களுக்கான உரிமையில் இப்போராட்டங்கள் சரியான பங்களிப்பைச் செலுத்த முடியும்.

 

முதலில் இதில் இந்தியாவிடம் கோரிக்கை விடுப்பது கள்ளனிடமே சாவியைக் கொடுப்பது போன்றது. ஏனென்றால்  ஈழ இனவழிப்பில் இலங்கை அரசைப் போலவே இந்திய அரசும் போர்க் குற்றவாளி தான். இராஜபக்சேவுக்கு எதிரான போர்க்குற்றங்களை ராஜபக்சே விசாரிப்பது எப்படி அயோக்கியத்தனமானதோ, அது போலவே இந்தியாவை ராஜபக்சேவுக்கு எதிராக விசாரிக்கக் கோருவதும் அயோக்கியமானதே. இந்தியா தீர்மானம் கொண்டுவருவதற்கு தகுதியற்றது என்றால் அமெரிக்கா போர்க்குற்றம் எனும் சொல்லை உச்சரிக்கவே அறுகதையற்றது. ஏனென்றால் உலகில் நடந்த, நடந்து கொண்டிருக்கும் அத்தனை போர்க்குற்றங்களிலும் மனித உரிமை மீறலிலும் அமெரிக்காவின் பங்களிப்பு இருக்கிறது. அதாவது அத்தனை மனித உரிமை மீறலும் அமெரிக்காவின் நலனுக்காகவே நடத்தப்படுகிறது. ஐ.நா. அவையோ அமெரிக்காவின் இன்னொரு நாட்டில் அத்துமீறுவதற்கான மனித உரிமை அனுமதி வாங்கித்தரும் ஏஜென்ஸியாக செயல்படுகிறது என்பது பலமுறை நிரூபிக்கப்பட்டிருக்கிறது. இப்படி இருக்கும்போது, இலங்கைக்கு எதிராக அமெரிக்கா கொண்டுவரும் தீர்மானத்தை ஏற்க வேண்டும் என்பதும், இந்தியா திருத்தங்கள் செய்து மேலும் கடுமையாக்க வேண்டும் என்பதும் அந்த அயோக்கியத்தனத்தை மறைக்கவே பயன்படும்.

 

எனவே இந்த அயோக்கியத்தனங்களை அம்பலப்படுத்துவதே தமிழக தமிழர்களின் முதல் பணியாக இருக்க வேண்டும். ஓர் ஒடுக்கும் நாட்டின் உழைக்கும் மக்களுக்கு சொந்த நாடு இன்னொரு நாட்டை ஒடுக்குவதை எதிர்த்து குரல் கொடுப்பதும் போராடுவதுமே முதன்மையான பணியாக இருக்க முடியும். அந்த வகையிலும் அமெரிக்க தீர்மானத்தை ஆதரிப்பதும், இந்தியாவை திருத்தம் செய்யக் கோருவதும் தவறான முடிவாகவே இருக்கும். தமிழினவாதிகள் இப்போதே இந்தியாவும் இந்த இனவழிப்பில் பங்கெடுத்திருப்பதை கூறினாலும் அது மாத்திரைக் குறைவாகவே ஒலிக்கிறது. ஏனென்றால், அவ்வாறு அவர்கள் கூறும் போதே காஷ்மீர், வடகிழக்கு மாநிலங்கள் அவர்களின் நினைவில் வந்தாடுகிறது. எனவே அடக்கி வாசிக்கிறார்கள். எனவே உரக்கச் சொல்வோம், ஈழ இனவழிப்பில் இந்தியாவும் போர்க்குற்றவாளியே.

 

 

ராஜபக்சேவுக்கு தண்டனை உறுதி செய்யப்பட வேண்டும் என்பதில் பல வண்ண கோரிக்கைகளுடன் போராடிக் கொண்டிருக்கும் யாருக்கும் கருத்து வேறுபாடு இருக்கப் போவதில்லை. ஆனால் யார் அதை முன்னெடுப்பது? அமெரிக்காவுக்கோ அதன் தலைமையிலான ஏகாதிபத்தியங்களுக்கோ அறுகதை இல்லை, இந்தியாவுக்கோ தகுதியில்லை. பின் யார் முன்னெடுப்பது? மக்கள் தாம். இலங்கையோ அல்லது வேறு ஏதேனும் ஒரு நாடோ இந்த விசாரணையை நடத்தாமல் ஹிட்லரின் நாஜி படைகளுக்கு எதிராக நடந்த நூரம்பர்க் போர்க்குற்ற விசாரணையைப் போல உலக நாடுகள் அனைத்தும் பொறுப்பேற்று நடத்த வேண்டும். இதை அனைத்து நாடுகளின் உழைக்கும் மக்களும் தம் சொந்த அரசை இதற்கு நிர்ப்பந்தம் செய்வதன் மூலம் சாதிக்க வேண்டும். அன்றைய உலகம் முதலாளித்துவ முகாம், சோசலிச முகாம் என்று இரண்டு பிரிவாக இருந்ததனால் ஓரளவுக்கு சரியாக நூரம்பர்க் விசாரணையின் போக்கு இருந்ததது. ஆனால் இன்று சோசலிச முகாம் திட்டமிட்டு சிதைக்கப்பட்டுவிட்ட பின்னால் முதலாளித்துவ முகாம் மட்டுமே நிலவும் இன்றைய உலகில் அத்தகைய விசாரணை சாத்தியமா என்பது கேள்விக்குறி தான் என்றாலும். அயோக்கியத்தன அம்மணங்களை மூடி மறைக்கும் கோமணத் துணியாக பயன்படுவதைக் காட்டிலும் காரிய சித்தியுள்ள வழி இது தான்.

 

எனவே, இந்த திசை வழியில் தமிழகத்தில் 80களில் ஏற்பட்ட எழுச்சியை மீண்டும் ஏற்படுத்துவோம்.

எல்லோரும் ஜோரா கை தட்டுங்கள்: 2023 ல் ஏழைகளே இருக்க மாட்டார்களாம்

இந்தியாவில் அரசவைக் கோமாளி என்று ஒருவர் இருந்தார். போகுமிடமெல்லாம் தூங்குங்கள் கனவு காணுங்கள் என்று கூவிக் கொண்டிருப்பது தான் அவர் வேலை. மார்டின் லூதர் கனவு கண்டார்,விகடர் ஹியூகோ கனவு கண்டார் என்று கூறிக் கொண்டு தமிழ் நாட்டிலும் ஒருவர் தான் கனவு கண்டதாய் தொலைநோக்கு திட்டம் 2023 என்று அறிவித்திருக்கிறார். அதாவது ஆசிய வளர்ச்சி வங்கி போட்டுக் கொடுத்த திட்டத்திற்கு வாயசைத்திருக்கிறார்.

 

கிராமப் பகுதிகளில் கதை ஒன்று கூறுவார்கள். களத்து மேட்டில் அப்பாவும் மகனும் பேசிக் கொள்கிறார்கள். “யப்போவ், அதோ அந்த வட்டக் கெணறும் வயலும் நமக்கு இருந்தா எப்படி இருக்கும்” அவன் தலையில் தட்டிய அப்பன், “எலே!மூதி நெனக்கிறது தான் நெனக்க இந்த வயக்காடு பூரா நமக்கு இருந்தா எப்படி இருக்கும்னு நெனயேண்டா கூமுட்டைக்குப் பிறந்தவனே” என்றானாம். அப்போது வீசிய காற்று ஒட்டியிருந்த கோமணத்தையும் உருவிக் கொண்டு பறந்ததாம். இந்தியாவில் தீட்டப்படும் வளர்ச்சித் திட்டங்கள் அனைத்தும் இப்படி கனவு காண வைத்து கோமணத்தை உருவும் வேலையை கச்சிதமாக செய்திருக்கின்றன. விவசாயத்தில் மறுமலர்ச்சி காண கொண்டு வரப்பட்ட ’பசுமைப் புரட்சி’ திட்டம் ‘காட்’டுடன் கை கோர்த்துக் கொண்டு மூன்று லட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட விவசாயிகளை தற்கொலைக்கு தள்ளிச் சென்றிருக்கிறது.

 

என்ன இருக்கிறது 2023 தொலை நோக்கில்? தனியார் மயம் இன்னும் தீவிரப்படுத்தப்படும் என்பதைத்தவிர வேறொன்றுமில்லை. தனியார்மயம் தீவிரப்படுத்தப்பட்டால் என்ன நடக்கும் என்பதை மறைப்பதற்கு சில வஜனங்களை அதில் சேர்த்திருக்கிறார்கள். தனிநபர் சராசரி வருமானம் ஆறுமடங்கு உயரும், எல்லோருக்கும் அடிப்படை வசதிகள், 25 லட்சம் வீடுகள், அனைவருக்கும் பாதுகாக்கப்பட்ட குடிநீர், மருத்துவ பாதுகாப்பு, உயர்கல்வி கற்கும் மாணவர்களின் எண்ணிக்கையை தற்போதைவிட 50 நூற்றுமேனி அதிகரிப்பது, தரமான சாலைகள் போன்றவை அந்த வஜனங்களில் சில. இதற்கு 15 லட்சம் கோடி முதலீடுகள் தேவை என மதிப்பிட்டிருக்கிறார்கள். தமிழகத்தின் ஒரு ஆண்டுக்கான வரவு செலவு திட்ட மதிப்பீடு தோராயமாக ஒரு லட்சம் கோடி. வேறு எதற்கும் ஒதுக்காமல் அப்படியே கொட்டினாலும் தொலை நோக்குத் தொட்டி நிரம்பாது.

 

நடப்பு வரவு செலவு திட்டத்தில் ஆயிரம் கோடி தொலை நோக்கிற்காக ஒதுக்கியிருக்கிறார்கள். இனி முதலீடு செய்யவிருக்கும் முதலாளிகளுக்காக சலுகைகளை மூட்டை கட்டி வைத்துக் கொண்டு காத்திருக்க வேண்டியது தான். ”இத்திட்டங்கள் நிறைவு பெறும் வரையில் நான் ஓய மாட்டேன், இடையில் நிறுத்த மாட்டேன் என்று மக்களிடம் நான் உறுதி கூறுகிறேன்” என கனவு திட்டத்தை அறிவிக்கும் போது ஜெயா பேசியிருக்கிறார். எந்த திட்டத்தை அறிவிக்கும் போது மக்களிடம் இது போல் உறுதி கூறியிருக்கிறார்? இதை ஏன் மக்களிடம் உறுதியாக கூற வேண்டும்? மக்களின் வளர்ச்சி என்றால் அதன் பொருள் முதலாளிகளின் வளர்ச்சி, இடையில் நிறுத்த மாட்டேன் முதலீடு செய்யுங்கள் என்று முதலாளிகளிடம் கூறியிருக்கிறார் என்பது தான் இதன் பொருள். முதலாளிகள் லட்சக்கணக்கான கோடிகளை முதலீடு செய்தால் அதில் மக்களின் நலன் துளியும் இருக்காது என்பதற்கு சான்றுகளும் வேண்டுமோ!

 

1994 ல் அரசால் பெருகிவரும் மின் தேவையை ஈடுகட்ட முடியவில்லை என்று தனியாரிடம் மின்சாரத்தை பெற்றார்கள். மொத்த மின்சாரத் தேவையில் 0.4 நூற்றுமேனி மட்டுமே அன்று தனியாரிடம் பெறப்பட்டது. அன்று மின் வாரியம் மிகுந்த லாபமீட்டிக் கொண்டிருந்தது. இன்று 35 நூற்றுமேனி மின்சாரம் தனியாரிடமிருந்து பெறப்படுகிறது. ஆனால் மின்வாரியமோ 56 ஆயிரம் கோடி கடனில் தள்ளாடிக் கொண்டிருக்கிறது. இதன் விளைவைத்தான் மின்வெட்டாகவும், மின் கட்டண உயர்வாகவும் மக்கள் அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.  உண்மை இப்படி இருக்க, ஜெயாவோ தனியாரிடம் 15 லட்சம் கோடி முதலீடு பெற்றால் ஏழ்மை ஒழிந்து விடும் என்கிறார். ஐந்தே நிமிடத்தில் ஏழை பணக்காரனாகிவிட இது என்ன திரைப்பட பாடல் காட்சியா?

 

இந்த தொலை நோக்குத் திட்டத்தின் மெய்யான பொருள் தமிழ்நாட்டை விற்பனை செய்வதற்கு 15 லட்சம் கோடி விலை நிர்ணயித்திருக்கிறார்கள் என்பது தான். மின்சாரம் தனியார் மயமாக்கப்பட்டதால் ஏற்பட்ட 56,000 கோடியை ஈடு கட்டுவது யார்? மின்கட்டண உயர்வு மூலம் மக்கள் தான் அதை கொடுக்கிறார்கள். தொலை நோக்கில் சொல்லியிருப்பதும் அதைத்தான். அடிப்படை கட்டமைப்பு வசதிகள், சுகாதார திட்டங்கள் உள்ளிட்ட அனைத்திலும் தனியார்மயத்தை தீவிரப்படுத்துவது தான். கவனிக்கவும் தீவிரப்படுத்துவது. ஏற்கனவே எல்லாத்துறைகளிலும் தனியார்மயம் நுழைக்கப்பட்டு விட்டது. அதை தீவிரப்படுத்தினால் அதுதான் தொலை நோக்கு.

 

இதன்படி 2023ல் தமிழகம் எப்படி இருக்கும்? இதற்கும் மின்சாரத்தையே எடுத்துக் காட்டாய் கொள்ளலாம். தனியார் மின் உற்பத்தி நுழைவதற்கு முன்னால் அனைவருக்கும் ஓரளவுக்கு தடையின்றி மின்சாரம் கிடைத்து வந்தது. தேவை அதிகரித்து விட்டதனால் பற்றாக்குறை என்பதின் பின்னால் இருக்கும் பன்னாட்டு நிறுவனங்களை யாரும் மக்களுக்கு நினைவூட்டுவதில்லை. தனியார் மின் உற்பத்தியாளர்கள் செய்யும் மின் உற்பத்தி எல்லாம் சலுகை விலையில் பன்னாட்டு இன்னாட்டு தரகு நிறுவனங்களுக்கே செல்கிறது. அதனால் ஏற்படும் மின் வெட்டும் கட்டண உயர்வும் தான் மக்களுக்கு. இதை அனைத்துக்கும் விரித்துப் பார்த்தால் 2023 பளிச் எனத் தெரியும். வெண்ணெயாய் வழுக்கும் சாலைகள் இருக்கும் அதில் பயணம் செய்ய மக்களிடம் பணம் இருக்காது. பல்வேறு ஆய்வுக்கூட வசதிகளுடன் கல்லூரிகளும் கல்விக்கூடங்களும் இருக்கும், அதில் பயில்வதற்கு மக்களிடம் பணம் இருக்காது. பஞ்சமின்றி குழாயைத் தொட்டால் தூய்மையான(!) தண்ணீர் காத்திருக்கும் ஆனால் திறந்து குடிக்க மக்களிடம் பணம் இருக்காது. எல்லாவகை உபகரணங்கள், கருவிகளுடன் மருத்துவமனைகள் இருக்கும், ஆனால் அதில் சென்று மருத்துவம் பார்க்க மக்களிடம் பணம் இருக்காது. இது தான் தொலை நோக்கு.

 

தனிநபர் சராசரி வருமானம் என்பதும் புரட்டு தான். ஒரு ஊரில் 100 பேர் இருக்கிறார்கள் என்று கொள்வோம். அதில் 5 பேருக்கு ஆண்டுக்கு தலா 100 கோடி வருவாய் வருகிறது. 20 பேருக்கு ஆண்டுக்கு 10 லட்சம் வருவாய் ஏனையோர் பட்டினி கிடக்கிறார்கள் என்று கொண்டால், அந்த ஊரில் ஒருவரின் சராசரி வருவாய் ஐந்து லட்சம். ஆனால் பெரும்பான்மையினரான 75 பேர் உண்ண உணவின்றி பட்டினி கிடந்து கொண்டிருப்பார்கள். இதைவிட மோசடி வேறு இருக்க முடியுமா? 2023ல் ஆறு மடங்கு சராசரி வருமானம் உயரும் என்றால் டாடா, அம்பானிகள் கொழுப்பார்கள், மக்கள்……..?

 

மைய அரசின் அறிக்கைகளும் ஏழ்மை குறைத்து விட்டதாக அறிக்கை அளித்துக் கொண்டிருக்கின்றன. நாளொன்றுக்கு 22 ரூபாய் ஒருவனால் சம்பாதிக்க முடிந்தால் அவன் வறுமைக் கோட்டுக்கு மேல் வந்து விடுவான் என்று கணக்கிட்டிருக்கிறார் அலுவாலியா.இதன்படி நாட்டின் வறுமைக் கோட்டுக்கு கீழே உள்ளவர்களின் எண்ணிக்கை 44 கோடியிலிருந்து 34 கோடியாக குறைந்துவிட்டது என்கிறார்கள். அதாவது ஏழ்மையை ஒழிப்பதற்கு பதிலாக ஏழ்மையின் அளவுகோலை குறைத்துவிட்டால் ஏழைகள் குறைந்து விடுவார்கள் என்கிறது மைய அரசு. இப்படி வறுமையைக் குறைத்தவர்களின் வரவு செலவுத்திட்ட பற்றாக்குறைய ஈடுகட்ட செய்திருக்கும் நடவடிக்கைகளை பார்க்கலாமா? சேவை வரி, சுங்க வரி, உற்பத்தி வரிகளை உயர்த்தியதன் மூலம் மக்களிடமிருந்து 46 ஆயிரம் கோடியை கறந்திருக்கிறார்கள். மட்டுமல்லாது பெட்ரோலியப் பொருட்களுக்கான மானியமாக கொடுக்கப்பட்டுவந்த  25 ஆயிரம் கோடியையும், உரமானியமாக கொடுக்கப்பட்டு வந்த 7 ஆயிரம் கோடியையும் வெட்டிக் குறைத்திருக்கிறார்கள்.  குறைந்த பட்சம் மக்கள் பலனடையும் மானியங்களை வெட்டிக் குறைத்து விட்டு, வரிகளை மடங்குகளில் உயர்த்திவிட்டு இராணுவத்திற்கு தோராயமாக 2 லட்சம் கோடி ஒதுக்கப்பட்டிருக்கிறது. அதேநேரம் மேட்டுக்குடி வர்க்கத்தினருக்கு 4500 கோடி வரிச் சலுகைகள் புதிதாக அளிக்கப்பட்டிருக்கின்றன. மட்டுமல்லாது கடந்த நிதி நிலை அறிக்கையில் அளிக்கப்பட்ட 5லட்சத்து 29 ஆயிரத்து 432 கோடியில் ஒற்றை ரூபாயைக் கூட குறைக்கவில்லை. இவர்கள் வறுமையைக் குறைப்பார்கள் என்றோ, மக்களை வாழ வைப்பார்கள் என்றோ நம்ப முடியுமா?

 

இப்படி உள்ளும் புறமும் முதலாளிகளின் ஏவலாளர்களாக இருந்து மக்களை திண்டாட்டத்தில் தள்ளுபவர்கள், கலர் கலராக கனவுகளை விதைப்பதற்கு தயங்குவதே இல்லை. மக்கள் தங்கள் கோமணத்தை காத்துக் கொள்ள வீதியில் இறங்க இதைவிட வேறு காலமும் இல்லை. 

தொடர்புடைய பதிவுகள்:

மின்வெட்டு: இருட்டும் வெளிச்சமும்

தொட்டுவிடு ஷாக் அடிக்கட்டும்

 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

மின்வெட்டு: இருட்டும் வெளிச்சமும்

 

சென்னையில் இரண்டு மணிநேரமும் சங்கரன் கோவில் நீங்கலாக ஏனைய பகுதிகளில் எட்டு முதல் பத்து மணி நேரமும் மின்வெட்டு அமல்படுத்தப் படுகிறது.  நாங்கள் ஆட்சிக்கு வந்தால் ஆறே மாதத்தில் மின்வெட்டை வெட்டிவிடுவோம் என்று அம்மா கூறியதன் பொருள் என்னவென்பது இப்போது தான் மக்களுக்கு விளங்குகிறது. கடந்த ஆட்சியில் மின்வெட்டு அமைச்சராக ஆர்காடு வீராசாமி புகழப்பட்டார், இப்போது நத்தம் விஸ்வநாதன். யார் மாறினாலும், யார் ஆண்டாலும் மின்வெட்டு மட்டும் மாறாது ஆளும் என்பது வெளிப்படையாகி இருக்கிறது. ஆனால் ஏன் இந்த மின்வெட்டு? மக்கள் மீது இந்த மின்வெட்டு சுமத்தப்படுவதன் காரணங்கள் என்ன? போன்றவை மட்டும் திட்டமிட்டு மறைக்கப்பட்டிருக்கிறது.

 

தமிழகத்தின் மின் தேவை நாளுக்கு நாள் அதிகரித்துக் கொண்டே செல்கிறது. அந்த விகிதத்தில் உற்பத்தி அதிகரிக்கப்படவில்லை.  திமுக அதிமுக வை நோக்கி விரல் நீட்டுவதும், அதிமுக திமுகவை நோக்கி விரல் நீட்டுவதும் தமிழகத்தில் வழக்கமாக நடப்பவைதான். ஆனால் இந்த முறை நியாயமான காரணத்திற்காக போராடிக் கொண்டிருக்கும் மக்கள் மீது விரல் நீட்டப்பட்டிருப்பது நயவஞ்சகமானது. கூடங்குளம் அணு உலை இயங்கினால் மின்வெட்டு தீர்ந்து விடும், அதை தொடங்க விடாமல் போராடிக் கொண்டிருப்பதால் தான் மின்வெட்டு அதிகரித்துவிட்டது என்று மக்கள் மீதே மக்கள் கோபம் திருப்பப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால் உண்மை நிலை என்ன?

 

திமுகவும், அதிமுகவும் கடந்த காலங்களில் புதிதாக எந்த மின் உற்பத்தி திட்டங்களையும் செயல்படுத்தவில்லை. ஆனால் இதற்கு நேரெதிராக இரண்டும் போட்டி போட்டுக் கொண்டு பன்னாட்டு நிறுவங்களை அழைத்து பலவிதமான சலுகைகளை கொட்டிக் கொடுத்து தொழில் தொடங்க வைத்திருக்கின்றன. மக்களுக்கும் உள்நாட்டு தொழிலகங்களுக்கும் மின்வெட்டை தரும் இவர்கள் பன்னாட்டு ஐடி நிறுவனங்களுக்கும் சலுகை விலையில் ஒரு நொடி கூட மின்வெட்டில்லாமல் மின்சாரம் வழங்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.  என்றால் தற்போதைய மின்வெட்டிற்கான காரணம் யார்?

 

தமிழகத்தின் தற்போதைய மின்தேவை தோராயமாக 12 ஆயிரம் மெகாவாட், இதில் 3500 மெகாவாட் வரை பற்றாக்குறை நிலவுகிறது. இந்த பற்றாக்குறையை சமாளிக்கத்தான் மின்வெட்டு. அப்படியென்றால் மின்சாரத்தை பகிர்ந்து கொள்பவர்கள் அனைவரும் மின்வெட்டையும் பகிர்வது தானே சரி. ஆனால், மக்களுக்கும் உள்நாட்டு உற்பத்திக்கும் மின்வெட்டை அளித்து விட்டு பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்கு மின்வெட்டே இல்லாமல் மின்சாரம் வழங்குவது யாருடைய தவறு?

 

குஜராத்திலிருந்து மின்சாரம் வாங்குகிறோம் என்கிறார்கள், மத்தியத் தொகுப்பிலிருந்து மின்சாரம் சரியாக வழங்கப்படவில்லை என்கிறார்கள்; அரசு உற்பத்தி செய்யும் மின்சாரத்தை விட பலமடங்கு அதிக விலையில் வாங்கும் மின்சாரத்தில் பாதிக்கு மேல் மின்கடத்தலினால் ஏற்படும் இழப்பில்  போய்விடுகிறது. பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் தங்களுக்கு தேவைப்படும் மின்சாரத்தை நேரடியாக வாங்கிக் கொள்ள ஏதுவாக கம்பித்தடங்கள் நிறுவிக் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன, ஆனால் ஒப்பீட்டளவில் மாநில அரசு தருவதை விட விலை அதிகம் என்பதால், நாநில அரசிடம் இருந்தே வாங்கிக் கொள்கின்றன. மக்கள் கடுமையான மின் தட்டுப்பாட்டில் பாதிக்கப்பட்டிருக்கும் இந்த சூழலில் கூட இதை ஒழுங்கு படுத்தாமலிருப்பது யாருடைய பிழை?

 

கடந்த சில நாட்களாக பொதுத்தேர்வு நடைபெற்று வருகிறது. பொதுத்தேர்வு தொடங்குமுன்னரே பல்வேறு தரப்பினரும் மின்வெட்டை தற்காலிகமாக நிறுத்தி வைக்குமாறு மின்வாரியத்துக்கும், அரசுக்கும் கோரிக்கை விடுத்தனர். இவை எவற்றையும் செவியேற்காத அரசும் வாரியமும் தொடர்ந்து மின்வெட்டை அமல்படுத்தி வருகிறது. ஆனால் நகரங்களில் மீப்பெரிய விளம்பரப் பலகைகள் இரவு முழுதும் கண்ணைக் கூசும் வெளிச்சத்தில், பல்வேறு வண்ணங்களில் ஜொலித்துக் கொண்டிருக்கின்றன. மட்டுமல்லாது, சங்கரன் கோவிலில் இடைத்தேர்தல் நடைபெறவிருக்கிறது என்பதால் அந்தப் பகுதியில் மட்டும் மின்வெட்டு நிறுத்தி வைக்கப்பட்டுள்ளது. இடைத்தேர்தலை விட, விளம்பரப் பலகைகளைவிட பொதுத்தேர்வு மதிப்பிழந்து விட்டதா? இந்த எளிய ஏற்பாட்டைக் கூட செய்ய மறுத்து அலட்சியம் காட்டுவது யாருடைய குற்றம்?

 

மின்சாரத்தின் பெயரால் மக்களை வதைக்கும் அத்தனை ஏற்பாடுகளையும் செய்துவிட்டு, கூடங்குளத்தை திறந்தால் அத்தனையும் சரியாகிவிடும் அதை தடுப்பது போராடும் மக்கள் தான் என்று மக்கள் மீதே மடைமாற்றி விடுவது அயோக்கியத்தனம் அல்லவா? கூடங்குளம் அணு உலை குறித்து புள்ளிவிபரங்கள், தரவுகள் அடிப்படையில் விரிவாக, பல்வேறு கட்டுரைகளும், பிரசுரங்களும் நூல்களும் வெளியிடப்பட்டிருக்கிறன. கூடங்குளம் அணு உலையின் பின்னுள்ள அரசியல், அடிமைத்தனம், உலகமய பாதிப்புகள், அதனால் பலனடையப்போவது யார்? பாதிப்படையப் போவது யார்? என்பன உள்ளிட்ட அனைத்து விபரங்களும் பரப்புரை செய்யப்பட்டு வருகின்றன, கேள்விகளாக எழுப்பப்பட்டு வருகின்றன. இவை எவற்றுக்கும் பதிலளிக்காத அரசு மற்றும் அறிவியலாளர்கள் என்ற பெயரில் உலாவரும் காரியவாதிகளின் கூட்டணி, அணு உலை பாதுகாப்பானது என்ற ஒரே பல்லவியை சரணங்களே இல்லாமல் திரும்பத் திரும்ப பாடிவருகிறது. அணு உலை முழுமையான பாதுகாப்பை கொண்டது என்றால் அணு உலை விபத்து இழப்பீட்டு மசோதா எதற்காக? ஜப்பானில் புஹுஷிமா விபத்து ஏற்படுவதற்கு முன்புவரை சர்வதேச அணுசக்தி முகமை ஜப்பானின் அணு உலைகள் மிகுந்த பாதுகாப்பு அம்சங்களைக் கொண்டவை என்றுதான் சான்றிதழ் அளித்துக் கொண்டிருந்தது. இதை தற்போது மறந்து விட்டார்களே ஏன்?

 

நாட்டில் மின்சார பற்றாக்குறை இருக்கும் போது ஏன் அரசே மின் திட்டங்களை உருவாக்கி செயல்படுத்தக் கூடாது? தண்ணீர், மருத்துவம் உள்ளிட்ட அனைத்தையும் தனியார் மயமாக்கிய அதே கொள்கை தான் அரசு மின்சாரம் தயாரிப்பதையும் தடை செய்கிறது. 2003ல் பாஜக அரசு இயற்றிய புதிய மின்சாரச் சட்டம் மின்சாரத்தை உற்பத்திச் சரக்காகவும், மின் பகிர்மானத்தை வணிக நடவடிக்கையாகவும் வரையறை செய்தது. இதனால் தான் அரசு மின் உற்பத்தியிலிருந்து ஒதுங்கிக் கொண்டுவிட தனியார்கள் பெருமளவில் மின் உற்பத்தியில் இறங்கினார்கள். இன்று தனியார் மின் உற்பத்தியின் அளவு 48000 மெகாவாட், இன்னும் 30000 மெகாவாட் அதிகரிக்கும் திட்டங்களும் ஆயத்தமாக இருக்கின்றன. மட்டுமல்லாது தனியார் அணு மின் நிலையங்களை அமைப்பதற்கான ஒப்பந்தங்களும் போடப்பட்டிருக்கின்றன. தனியார் மின் உற்பத்தி நடந்து கொண்டிருக்கிறது, மிகை உற்பத்தி செய்யும் மாநிலங்களும் விற்பனை செய்கின்றன. என்றால் வாங்கி பயன்படுத்த வேண்டியது தானே மின்வெட்டின் அவசியம் என்ன?

 

இங்கு தான் முதன்மையான ஒரு விசயத்தை நாம் கவனிக்க வேண்டியதிருக்கிறது. மின்வெட்டின் காரணம் பற்றாக்குறையில் மட்டுமில்லை, மின்சாரம் வாங்கப் பணமில்லை என்பதிலேயே இருக்கிறது.  தமிழ்நாடு மின்வாரியம் தற்போது 56000 கோடி கடன் சுமையில் தள்ளாடிக் கொண்டிருக்கிறது.  அரசு உற்பத்தி செய்யும் மின்சாரத்திற்கு குறைந்தபட்சம் யூனிட் ஒன்றுக்கு 21 காசுகளிலிருந்து அதிகபட்சம் 2 ரூபாய் வரை ஆகிறது. ஆனால் தனியாரிடமிருந்து யூனிட் ஒன்றுக்கு குறைந்தபட்சம் 4 ரூபாயிலிருந்து அதிகபட்சமாக 17 ரூபாய் வரை ஆகிறது. இது முதல் காரணம் என்றால் மின் கடத்துதலில் ஏற்படும் கம்பிவட இழப்பு மட்டும் ஆண்டுக்கு 2000 கோடி. சுருக்கமாகச் சொன்னால் தனியாரிடம் மின்சாரம் வாங்கியே போண்டியாகிக் கிடக்கிறது மின்சார வாரியம். இவைகளைசரி செய்யஎந்த நடவடிக்கையையும் எடுக்காமல் மேலும் மேலும் தனியார் மின்சாரமே தீர்வு என்று தனியாரை நாடிக் கொண்டிருக்கிறது அரசு, தனியார்களும் தங்களின் உற்பத்தி இலக்கைகூட்டிக் கொண்டே இருக்கிறார்கள். நாளை மின்சாரத்திற்கு விலை நிர்ணயம் செய்யும் உரிமையும் அவர்கள் கைகளுக்கு போகும் போது நிலைமை எப்படி இருக்கும் என்பதை கற்பனை செய்வதே முடியாததாயிருக்கிறது.

 

இந்த நிலைமையை மூடிமறைக்கத்தான் கூடங்குளம் கூச்சலை கூட்டுகிறார்கள். அணு உலைகளை நம்மீது திணிக்கும் வல்லாதிக்க நாடுகளான அமெரிக்கா, ரஷ்யா, ஐரோப்பிய நாடுகள் எதுவும் புதிதாக அணு உலை எதையும் அமைக்கவில்லை என்பதோடு மட்டுமன்றி இருக்கும் உலைகளையும் மூடி வருகின்றன. அதேநேரம் இந்தியாவில் தொழில் தொடங்கும் நாடுகளும் இவைதான். அணு உலைகள் இயங்கினாலும் அதிலிருந்து கிடைக்கும் மின்சாரம் இந்த பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்குத் தான் பயன்படப் போகிறது என்பது அனைவரும் அறிந்தது தான். ஆக அவர்களுக்கு தேவைப்படும் மின்சாரத்தை அவர்களின் தொழில் நுட்பத்தில் செய்து அவர்கள் பயன்படுத்துவதற்கான களம் இந்தியா பலிகிடா அதன் மக்கள். இந்த உண்மைகளை மக்களுக்கு தெரியவிடாமல் மறைப்பதற்குத் தான் அனைத்து ஓட்டுக் கட்சிகளும் பாடுபடுகின்றன.

 

என்றால் நாம் யாரை ஆதரிக்க வேண்டும்? யாரை எதிர்க்க வேண்டும்? அணு உலை,மின்சாரம் ஆகியவற்றின் பின்னாலிருக்கும் அரசியலை உணர்ந்து கூடங்குளத்தில் போராடும் மக்களை ஆதரிப்போம். மக்களுக்கு எதிராக மக்களையே பயன்படுத்தும் ஓட்டுக்கட்சி அயோக்கியத்தனங்களை முறியடிப்போம்.

தொடர்புடைய பதிவுகள்:

பேருந்து, பால், மின்சாரம் விலை உயர்வு, பாசிச ஜெயாவின் பேயாட்டம்

தொட்டுவிடு ஷாக் அடிக்கட்டும்

 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

முல்லை பெரியாறு: கேரள அடாவடியும் தமிழகத்தில் எழுச்சியும்

நீறு பூத்து கனன்று கொண்டிருந்த முல்லைப் பெரியாறு அணை பிரச்சனையை கேரளாவில் நடக்கவிருக்கும் இடைத்தேர்தல் விசிறிவிட்டு வெடித்துப் பரவச் செய்திருக்கிறது. எதிர்க்கட்சியும் ஆளும்கட்சியும் சம எண்ணிக்கையில் இருக்கும் கேரள சட்டமன்றத்தில் வரப்போகும் ஒரு தொகுதிக்கான இடைத்தேர்தல் அவைகளுக்கான இழுபறியை வாழ்வா சாவா நிலைக்கு கொண்டு வந்து விட, இரண்டுக்குமே முல்லை பெரியாறு ஆயுதமாகி இருக்கிறது. ஓட்டுக்கட்சி பன்றித் தொழுவத்தில் களறியிடுவது என்று ஆனபின் கம்யூனிஸ்டுகள் என்று பெயரை மட்டும் தாங்கியிருப்பதால் கட்சி நிலைபாடு குறித்து பரிசீலனை ஏற்பட்டுவிட முடியுமா? தங்கள் பங்குக்கு அள்ளிப் பூசிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

முல்லை பெரியாறு குறித்து கேரளா எடுத்து வைக்கும் அனைத்து வாதங்களும் உண்மைக்கு மாறானவை என்பதோடு மட்டுமல்லாமல் தமிழகத்தினால் முறியடிக்கவும் பட்டிருக்கின்றன. நீதிமன்ற தீர்ப்பு உட்பட தமிழகத்தின் முயற்சிகளையும், முன்னேற்றங்களையும் கேரளா அநீதியான முறையிலேயே மீறிவந்திருக்கிறது. என்றாலும் கூட இன்றைய நிலையில் முல்லை பெரியாறு குறித்து கேரள மக்களிடம் இருக்கும் உணர்வு தமிழக மக்களிடம் இல்லை. தேனி உள்ளிட்ட இடங்களில் மட்டுமே மக்கள் போராடி வருகிறார்கள், ஏனைய பகுதிகளில் இன்னமும் இது செய்தியாகவே பார்க்கப்படுகிறது. ஊடகங்களும், ஓட்டுக்கட்சி அரசியல்வாதிகளும் கேரளாவில் செய்ததைப் போன்ற ஒருங்கிணைந்த பரப்புரையை தமிழக ஊடகங்களோ, இங்குள்ள ஓட்டுக்கட்சிகளோ செய்யவில்லை.

கொந்தளிப்பான இன்றைய நிலையிலும் கூட, கேரளா தண்ணீர் தர மறுக்கிறது என்பது போன்று தான் இங்கு பரப்புரை செய்யப்பட்டு வருகிறது. இதற்கு மாறாக புதிய அணை கட்டி தண்ணீர் தருகிறோம் என்று தானே கூறுகிறோம் மறுக்கவில்லையே என்று கேரளாவிலும் பேசப்பட்டு விருகிறது. ஆனால் இது தண்ணீர் பற்றாக்குறை குறித்த பிரச்சனையல்ல, அணையின் உரிமை யாருக்கு எனும் பிரச்சனை. இது புரியவைக்கப்படாததால் தான் அவர்கள் தான் தண்ணீர் தருகிறோம் என்று கூறுகிறார்களே எனும் எண்ணம் தமிழகத்தின் பிறபகுதிகளில் நிலவுகிறது.

1979ல் தொடங்கிய இந்தப் பிரச்சனையில் அடாவடி செய்யும் கேரளத்திற்கு சாதகமாக பல்வேறு கட்டங்களில் தமிழக ஒட்டுக் கட்சிகளால் விட்டுக் கொடுப்புகள் செய்யப்பட்டிருக்கின்றன. தமிழகத்தின் வசம் இருந்த இந்த அணையின் பாதுகாப்பு பணியை 1980ல் கேரள காவல்துறைக்கு மாற்ற அனுமதித்தார் எம்.ஜி.ஆர். தொடர்ந்து அணையை பலப்படுத்த எடுத்த முயற்சிகளுக்கு கட்டுமான ஊழியர்களை தாக்குவது, பொறியாளர்கள் மீது வழக்கு தொடுத்து கைது செய்வது, வாகனங்களை கைப்பற்றுவது என்று ஆண்டுக்கணக்கில் கேரள அரசுகள் செய்து வந்த இடையூறுகளுக்கு எதிராக தமிழகத்தில் எம்.ஜி.ஆர்., கருணாநிதி அரசுகள் சிறு முணுமுணுப்பைக் கூட காட்டியதில்லை. அவ்வளவு ஏன், ஒரு சட்டமன்ற தேர்தலின் போது கேரளாவில் போட்டியிட்ட ஜெயா தலைமையிலான அதிமுக தேர்தல் வாக்குறுதியில் முல்லை பெரியாறு அணையில் நீரை தேக்க அனுமதிக்க மாட்டோம் என்று கூறியே ஓட்டுக் கேட்டது. 2006ல் நீர் மட்டத்தை உயர்த்திக் கொள்ளலாம் என நீதி மன்ற தீர்ப்பு வந்தபோது ஆட்சியில் இருந்த ஜெயா, அதை செயல்படுத்த எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கவில்லை. தீர்ப்புக்குப் பிறகு, கேரளா அளித்த வரைவுத் திட்டத்தை ஏற்று ஐவர் குழுவை நீதிமன்றம் ஏற்படுத்தியபோது அதை எதிர்த்திருக்க வேண்டிய கருணாநிதி ஏற்றுக் கொண்டார். இப்படி கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அணையின் மீதான தமிழகத்தின் உரிமைகளை கேரளா கபளீகரம் செய்தபோது ஒற்றுமையாய் ஆதரித்த ஓட்டுக் கட்சிகள், இன்று கேரளத்திற்கு எதிராக அனைத்துக் கட்சிகளும் ஓரணியில் நிற்பதாக படம் காட்டுகின்றன.

நீதிமன்றங்களும் பலமுறை நியாயமற்று கேரள சார்பு நிலைப்பாட்டை எடுத்துள்ளன. உச்சநீதி மன்றம் தான் வழங்கிய தீர்ப்பை நடைமுறைப்படுத்த மறுத்து, கேரளா செய்த மேல்முறையீட்டு மனுவை தானே விசாரித்தது எந்த சட்ட அடிப்படையில் வரும்? உச்சநீதி மன்றம் தீர்ப்பு வழங்கிய சில நாட்களில் புதிய சட்டத் திருத்தத்தைக் கொண்டுவந்து தீர்ப்பை செல்லாக் காசாக்கியது கேரளா. இதை எதிர்த்து தமிழ்நாடு அந்த சட்டத் திருத்தத்தை ரத்து செய்ய வேண்டும் என்று வழக்கு தொடர்ந்தது. இந்த வழக்கையும், அதாவது கேரள சட்டமன்றத்தில் செய்யப்பட்ட சட்டத் திருத்தத்தை ஏற்கலாமா? கூடாதா? என்று தீர்ப்பளிக்க வேண்டிய இந்த வழக்கையும், ஏற்கனவே அணையின் நீர்மட்டத்தை உயர்த்த வேண்டும் என்று அளிக்கப்பட்ட தீர்ப்ப்பை எதிர்த்து கேரளா தொடர்ந்த மேல் முறையீட்டு மனுவையும் ஒன்றாக இணைத்து ஐந்து நீதிபதிகள் கொண்ட சட்ட அமர்வுக்கு மாற்றியது எந்த சட்ட அடிப்படையில் சரியானது? இரண்டு வேறு வேறு வழக்குகளை ஒன்றாக இணைத்ததன் மூலம் உச்சநீதி மன்றம் தான் வழங்கிய தீர்ப்பை தானே குப்பைக் கூடைக்கு அனுப்பியது. இத்தனைக்கும் மேலாக வழக்குகள் நிலுவையில் இருக்கும் நிலையிலேயே, அந்த இடத்தில் புதிய அணை கட்டுவதற்கான ஆய்வுகளை நடத்த கேரளாவுக்கு அனுமதி வழங்குகிறார் காங்கிரஸ் அமைச்சர் ஜெய்ராம் ரமேஷ். ஆக கேரள அரசு, உச்சநீதி மன்றம், மத்திய அரசு ஆகிய மூன்றும் இணைந்து தான் முல்லை பெரியாறு பிரச்சனையை இன்று கொதி நிலைக்கு கொண்டு வந்திருக்கின்றன.

திமுக வழக்கம் போல உண்ணாவிரதம், மனிதச் சங்கிலி என்று போராட்டங்களையும்(!) இந்த விசயத்தில் தமிழக அரசுடன் ஒத்துழைப்போம் என்று அரசியல் நாகரீகத்தையும்(?) காட்டிக் கொண்டிருக்கிறது. ஜெயாவோ தானே உண்ணாவிரதம் இருந்துவிடலாமா? அல்லது ஒரு நாள் பந்த் நடத்தலாமா? என்று சோதிடர்களிடம் ஆலோசனையில் ஈடுபட்டிருக்கிறார். தமிழ்வாதக் கட்சிகளோ மலையாளிகளை அடி, மலையாளக் கடைகளை நொறுக்கு என்று இனவாதத்தை தொடங்கி விட்டார்கள். வைரமுத்து போன்ற உலக மகா கவிஞர்களுக்கு சோவியத் யூனியன் ஞாபகத்திற்கு வந்துவிட்டது. தேசியக் கட்சிகளான காங்கிரஸ், பாஜக, போலிகள் மாநிலத்திற்கு ஏற்றார்ப் போல் பேசிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். எப்போதும் ’சவுண்டு’ மட்டுமே விடும் இளங்கோவன் இப்போதும் உம்மன் சாண்டியை டிஸ்மிஸ் செய்ய வேண்டும் எனக் கூறியிருக்கிறார். இதை ஏன் அவர் சோனியா காந்தியிடம் கூறக் கூடாது? அணையை உடைக்க கம்பிகளுடன் வெறித்தனத்தைக் காட்டிய கேரள பாஜகவை தண்டிக்கக் கோரி பாஜக தலைமையிடம் தமிழக பாஜக வற்புறுத்தலாமே, இந்தப் பிரச்சனையை தோற்றுவித்து எண்ணெய் ஊற்றி வளர்த்து வரும் கேரள தோழர்(!)களிடம் இங்குள்ள சீபீஎம் மேடையில் சர்வதேசியம் பேசிக் கொண்டும் மக்களிடம் பிராந்திய இனவெறியை கிளப்பியும் கம்யூனிச வித்தை காட்டுவது குறித்து விமர்சனம் வைக்கலாமே. அதைவிட்டு கேரளாவில் அணையை உடை என்றும் தமிழ்நாட்டில் அணையை பாதுகாப்போம் என்றும் இந்தக் கட்சிகள் வசனம் பேசுவது அப்பட்டமான மோசடி அல்லவா?

இவைகளுக்கு மாறாக, தேனி பகுதியிலுள்ள விவசாயிகள் புதிய எழுச்சி மிகுந்த வரலாற்றை படைத்திருக்கிறார்கள். எழுபதாயிரம் விவசாயிகள் வரை திரண்டு, ஓட்டுக் கட்சிகளைப் புறக்கணித்து அணையைக் கைப்பற்ற கிளம்பி விட்டார்கள். குமுளி வழியான கேரள எல்லையை அடைத்து போக்குவரத்தையும், கேரளாவுக்கு அனுப்பப்படும் பொருட்களையும் தடை செய்தது கேரளாவில் பெரும் பாதிப்பை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது.

கேரளாவைப் பொருத்தவரை ஓட்டுக் கட்சிகளின் நச்சுப் பரப்புரைகள் ஊடக பலத்தினாலும், தொடர்ச்சியான முனைப்பினாலும் கடைக்கோடி மக்களையும் சென்றடைந்திருக்கிறது. மட்டுமல்லாது, அணை உடைந்து பல லட்சம் மக்கள் செத்து மடிவதைப் போன்ற குறுந்தகடுகள் வரைகலை உத்திகளுடன் தயாரிக்கப்பட்டு திட்டமிட்டு பரப்பப்பட்டதால் பீதியடைந்திருக்கும் மக்கள் இயல்பாகவே கேரள ஓட்டுப் பொறுக்கிகளின் கோரிக்கைகளுடன் ஒன்றிப் போய்விட்டார்கள். இந்த மக்கள் ஆதரவு எனும் பலம் இருப்பதுதான் கேரள ஓட்டுக் கட்சிகளின் சண்டித்தனங்களுக்கு தடமேற்படுத்தித் தந்திருக்கிறது. ஆனால் அவர்களின் தேவையற்ற பயமும், புரிதலற்று ஓட்டுக் கட்சிகளின் பின்னே அணிவகுப்பதும், தமிழகத்தின் ஐந்து மாவட்ட மக்களின் வாழ்வாதாரத்தோடு தொடர்புடையது என்பது அவர்களுக்கு உணர்த்தப்பட்டாக வேண்டும். அவ்வாறு உணர்த்துவதற்கும், கேரள ஓட்டுப் பொறுக்கிகளுக்கு ஒரு நெருக்கடியை ஏற்படுத்துவதற்கும் பயன்படுமாயின் குமுளி, களியக்காவிளை, செங்கோட்டை உள்ளிட்ட இடங்களில் போக்குவரத்தை நிறுத்தி காய்கறி உள்ளிட்டு பொருட்களின் தடையை ஏற்படுத்தலாம். ஆனால், அது ஒருபோதும் இனவாத அடிப்படையில் பயன்படுத்தப்படக் கூடாது. கேரளாவுக்கு அனுப்பப்படும் பொருட்களை உற்பத்தி செய்வதற்கே 500 டி.எம்.சி க்கு மேல் தண்ணீர் தேவைப்படுகிறது என்பதை அவர்களுக்கு உணர்த்தலாம்.

பிரச்சனை என்று வந்தால் பேச்சுவார்த்தை நடத்துங்கள் என்று கூறுவதையும், கமிட்டி அமைத்து ஆறப் போடுவதையும் வழமையாக வைத்திருக்கும் மத்திய அரசு, அதை மீறிப்போகும் மாநிலத்தை வழிக்கு கொண்டுவர என்ன செய்திருக்கிறது இதுவரை? அதிகாரிகள் தொடங்கி கடைநிலை ஊழியர்கள் வரை பேச்சு வார்த்தை நடத்தி பின் வழக்கு தொடுத்து தீர்ப்பு வந்தபின் அதையும் செயல் படுத்தாமல் மீறும் மாநிலத்தை ஒன்றும் செய்யாமல் வேடிக்கை பார்த்தால், பாதிக்கப்பட்ட மாநிலம் என்ன செய்வது? முன்னர் வந்த தீர்ப்பை கழிப்பறை காகிதமாக்கியது போல் கேரளா இனியும் நடக்காது என்பதற்கு என்ன உத்திரவாதம்? புவியியல் ரீதியாக கடைமாநிலத்தில் வாழும் மக்கள் தண்ணீருக்காக பிற மாநிலங்களிடம் கையேந்த வேண்டுமா? மாநிலங்களிடையேயான பகிர்வில் பொது ஒழுங்கை மீறும் அரசுகள் மீது இராணுவ நடவடிக்கை எடுக்கப்பட வேண்டும். ஆனால் கேரளாவைக் கண்டிக்குமாறு கோரிக்கை விடுக்கக் கூட தமிழ்நாட்டல் முடியவில்லையே ஏன்? ஏனென்றால், தேவையான உரிமைகள் மாநிலங்களுக்கு இல்லை. பிரிந்து போகும் உரிமையுடன் கூடிய சுயநிர்ணய உரிமை என்பது வெறுமனே பிரிந்து போகும் உரிமையல்ல. எந்த மாநிலமும் எல்லை மீறாதிருக்கவும் மீறும் போது அதை ஒழுங்கிற்குள் கொண்டுவர தேவையான ஏற்பாடுகளைக் கொண்டதாகவும் இருக்கும்.

தேனி பகுதியில் விவசாயிகளிடம் ஓட்டுக்கட்சிகளை புறந்தள்ளி ஏற்பட்டிருக்கும் இந்த எழுச்சி தமிழகத்தின் அனைத்து பகுதிகளிலும் பரவ வேண்டும். அது பிரிந்து போகும் உரிமையுடன் கூடிய சுய நிர்ணய உரிமையை நோக்கி நகர வேண்டும். இப்போதே பிற பகுதிகளில் வணிகர்கள் உள்ளிட்ட அமைப்புகள் கடையடைப்பு போன்ற போராட்டங்களை நடத்தி வருகின்றன. இவைகளை ஆதரிப்பதும், அதை இலக்கு நோக்கி வளர்த்தெடுப்பதுமே நம்முன் உடனடிக் கடமையாக இருக்கிறது.

தொடர்புடைய பதிவுகள்

முல்லைப் பெரியாற்றின் சிக்கல்களுக்கு அணை கட்டுவது எப்போது?

முல்லை பெரியாறு அணை பிரச்சனையும் தீர்வும் – ஆவணப்படம்

நெய்யாறு: கேரள அடாவடியும், சிபிஎம்மின் எடுபிடியும்

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

உள்ளாட்சித் தேர்தல்: ஊழலுக்கு துணை போவது தான் ஜனநாயகமா?

 

தேர்தல் அல்லாத காலங்களில் எல்லாவிதமான ஜனநாயகமற்ற வழிகளிலும் மக்களை சூறையாடுவதும், சூறையாட துணைபோவதுமாய் இருந்துவிட்டு, தேர்தல் காலங்களில் மட்டும் மக்களுக்கு ஜனநாயக பாடம் எடுக்க வந்து விடுகிறார்கள் இந்த ஓட்டுப் பொறுக்கி அரசியல் வியாதிகள். மக்களும் தாங்கள் வாழ்வதற்காக படும்பாடுகளுக்கு யார் காரணம் என்பதையோ, அதில் ஜனநாயகத்திற்கு ஒட்டும் தொடர்பிருக்கிறதா என்பதையோ அறியாமல், ஓட்டுப் போட மறுப்பது ஜனநயகத்தை மறுப்பது என்பது போன்ற மயக்கத்தில் இழுபட்டு விடுகிறார்கள்.

 

நாடாளுமன்ற, சட்டமன்ற தேர்தல்கள் மேல்மட்ட அளவிலான பேரளவான ஊழல்களுக்கும், நிர்வாக முறைகேடுகளுக்கும் வழிவகுக்கின்றன என்றால் உள்ளாட்சித் தேர்தல்கள் அடிமட்ட அளவில் அவைகளை பரவலாக்குகிறது.

 

உள்ளாட்சித் தேர்தல்கள் மூலம் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் பிரதிநிதிகள் நிர்வாகத்தில் என்ன பங்களிப்பைச் செய்கிறார்கள்? ஒன்றுமில்லை. கமிசன்களைப் பெறுவதும், நடக்கும் பணிகளில் சில ஒதுக்கீடுகளைப் பெறுவதையும் தவிர. பல ஆண்டு காலம் உள்ளாட்சித் தேர்தல்கள் நடைபெறாமல் கிடந்த போது கிராமப்புறங்களும், நகர்ப்புறங்களும் எந்தப் பணிகளும் நடைபெறாமல் முடங்கிக் கிடந்தனவா? இப்போது தேர்ந்தெடுக்கப்படும் மக்கள் பிரதிநிதிகளால் அந்தந்த பகுதிகளுக்கு தேவையான திட்டங்களை செயல்படுத்த முடியுமா? என்றால் எதற்கு இந்த மக்கள் பிரதிநிதிகள்? நாம் ஏன் அவர்களை தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்?

 

நகராட்சி, ஊராட்சிப் பணியாளர்கள் என்று முன்னர் பலர் இருந்தார்கள். துப்பறவுப் பணிகள் உட்பட குடிநீர் குழாய்கள் பராமரிப்பு, சுகாதாரப் பணிகள் என பலவற்றை செய்துவந்தார்கள். அரசின் அலட்சியத்தால் இவர்கள் பெருகிவரும் தேவைகளுக்கு ஏற்ப அதிகரிக்கப்படாமலும், போதிய ஊதிய உயர்வு உள்ளிட்ட சலுகைகள் வழங்கப்படாமலும் விடப்பட்டு, தேவைகளை சரிவர தீர்க்க முடிவதில்லை எனும் பெயரில் அன்னிய நிறுவனங்களை உள்ளே நுழைத்தார்கள். பெருநகரங்களிலிருந்து தொடங்கி இந்த அன்னிய நிறுவனங்களின் பணிகள் சிறுநகரங்கள் வரை விரிவடைந்துவிட்டது. எளிமையாக தீர்க்கப்படமுடியும் பணிகளைக் கூட அன்னிய நிறுவனங்களிடம் தாரை வார்த்து விட்டு எதை நிர்வகிக்க இந்த மக்கள் பிரதிநிதிகள்? இவர்களை நாம் ஏன் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்?

 

கிராமப்புற மக்களின் வாழ்வை தீர்மானிக்கும் விவசாய உற்பத்திக்கு உகந்த எதையும் அரசு செய்யவில்லை. அன்னிய நிறுவனங்களுக்கு சாதகமாக உரம் உள்ளிட்ட இடுபொருட்களின் விலையை அவர்களே விருப்பப்படி உயர்த்திக் கொள்ள அனுமதியளித்தது தொடங்கி, விளைந்த தானியங்களை கொள்முதல் செய்வது, அவைகளுக்கு விலையை முடிவு செய்வது வரை அன்னிய நிறுவனங்கள் செய்கின்றன. இது நாட்டின் பெரும்பகுதி மக்களை நேரடியாக வதைத்து சிதைக்கிறது. இதை எதிர்த்துப் பேசவோ, செயல்படவோ இந்த உள்ளாட்சிப் பிரதிநிதிகளால் முடியுமா? பின் ஏன் இவர்களை நாம் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்?

 

உள்ளூரின் நேரடியான, உடனடியான பெரும்பாதிப்புகளால் (கேரளாவின் பிளாச்சிமடா, நெல்லை கங்கை கொண்டான்) சில ஊராட்சி பிரதிநிதிகள் பன்னாட்டு நிறுவனங்களை எதிர்த்துப் பேசினால் நீதிமன்றங்களால் அவர்களின் பதவியை பறிப்பது தொடங்கி, குண்டர்களை வைத்து கொலை செய்துவிடும் அளவுக்கு பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் செல்வாக்கும் பலமும் கொண்டு இயங்க அனுமதித்து விட்டு, இந்த பிரதிநிதிகள் நிர்வாகம் செய்கிறார்கள் என்று கூறுவது யாரை ஏமாற்ற?

 

சிறப்பாக நடந்து கொண்டிருந்த கைத்தறி நெசவை அதற்கான சிறப்பு ரகங்களை நீக்குதல் எனும் ஒரே உத்தரவின் மூலம் நலிவடையச் செய்தது போல், தீப்பெட்டி தயாரித்தல், பாய்முடைதல் போன்ற கைவினைத் தொழில்களை திட்டமிட்டு நசுக்கிவிட்டது அரசு. இது போன்ற உள்ளூர் பொருளாதாரத்தை திட்டமிட்டு சீர்குலைப்பதற்கு எதிராக அவைகளை பாதுகாப்பதற்கு இந்த உள்ளாட்சி பிரதிநிதிகளால் எதுவும் செய்துவிட முடியுமா? என்றால் ஏன் இவர்களை நாம் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்?

 

கடந்த சில பத்தாண்டுகளில் மட்டும் மூன்று லட்சம் விவசாயிகளுக்கு மேல் தற்கொலை செய்து மாண்டு போயிருக்கிறார்கள். இந்த மரணங்களைத் தடுக்க சுட்டுவிரலைக் கூட அசைக்க அதிகாரமில்லாத இந்த உள்ளாட்சிப் பிரதிநிகளை ஏன் நாம் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்?

அரசு தன் கொள்கையாக வரித்துக் கொண்டிருக்கும் தனியார்மயம், தாராளமயம், உலகமயம் பேரளவில் ஊழலுக்கு வழிவகுத்து மக்களை வதைக்கிறது. இதற்கு எதிராக மக்கள் விழிப்புணர்வு பெற்றுவிடக் கூடாது என்றும், போராடங்கள் கட்டமைக்கப்பட்டு விடக்கூடது என்பதற்காகவும் சுயஉதவிக் குழுக்களை இறக்கிவிட்டு மக்களை கண்காணித்து தடுக்கிறது. அதே நோக்கத்திற்காக உள்ளாட்சித் தேர்தல்களை முறைப்படுத்தி நிர்வாகத்தில் பங்கு பெறுவது போன்ற மயக்கத்தை மக்களிடம் ஏற்படுத்துவதன் மூலம், அவர்களையும் ஊழல்மயப் படுத்தி பொறுக்கித் திண்ண தயார்படுத்துவதற்கும் தான் உள்ளாட்சித் தேர்தல்கள் நடத்தப்படுகின்றன. இதில் மக்களை ஈர்க்கும் ஜனநாயகத் தன்மை இருப்பதற்காக கட்டவே, ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கான இட ஒதுக்கீடு, பெண்களுக்கான இட ஒதுக்கீடு போன்றவைகள் இடம்பெறச் செய்யப்பட்டிருக்கின்றன.

 

யதார்த்தத்தில் கிராமப் புறங்களில் ஊராட்சிப் பகுதிகளில் ஜாதிவெறியே கோலோச்சுகிறது. ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கான பகுதிகளில் மிரட்டல்களின் மூலமும், ஏலங்களின் மூலமும் ஆதிக்க சாதியினரே அமர்ந்து கொள்கின்றனர். தேர்ந்தெடுக்கப்படுபவர்களோ நீட்டிய இடங்களில் கையெழுத்திடவும், தேநீர் வாங்கி வருவது போன்ற ஏவல்களைச் செய்வதற்கும் நிர்ப்பந்திக்கப் படுகிறார்கள். மீறினால் மேலவளவு முருகேசன் போல் படுகொலை செய்யப்படுவார்கள். பெண்களுக்கான இடங்களில் நிறுத்தப்படுபவர்கள் வெறும் பொம்மைகள் தான். ஓட்டுக் கட்சிகளில் இருக்கும் அவர்களின் கணவனோ, தந்தையோ, அண்ணனோ தான் எல்லாவற்றையும் கவனித்துக் கொள்கிறார்கள். இன்னும் பல இடங்களில் போட்டியின்றி தேர்ந்தெடுப்பதாக கூறிக்கொண்டு வெளிப்படையாகவே பணம் விளையாடுகிறது. இதுதான் உள்ளாட்சித் தேர்தல்களின் லட்சணம்.

 

இப்படி தேர்ந்தெடுக்கப்படும் பிரதிநிதிகள் செய்வது என்ன? அவர்கள் வெத்துவேட்டுகள் என்பது வெளியில் தெரிந்துவிடக் கூடாது என்பதற்காக கொஞ்சம் நிதியை ஒதுக்கி, சாக்கடையை தூர்வாறுவது, குடிநீர்குழாய் உடைப்பை சரி செய்வது, தெரு விளக்குகள் போடுவது போன்ற பிசாத்து பணிகளை அவர்களை செய்ய வைப்பதன் மூலம் கமிசன்களை பகிர்ந்து கொள்வது தான். அதாவது, நாடாளுமன்ற சட்டமன்ற தேர்தல்களில் தொகுதிக்கு ஒருவர் ஊழல் செய்வது, ரவுடித்தனம் செய்வது என்றிருக்கும் நிலையை தெருவுக்கு ஒருவர் என்ற அளவில் பரவலாக்குவதைத் தவிர இந்த உள்ளாட்சித் தேர்தல்களால் ஒரு பயனும் இல்லை.

 

எனவே, நீங்கள் போடும் வாக்கு மக்களை ஊழல்வாதிகளாக ஆக்குவதற்கான அனுமதியாகத்தான் பயன்படுகிறதேயன்றி ஜனநாயகத்திற்கோ நிர்வாகத்திற்கோ சிறிதும் பயன்படுவதில்லை.

 

மக்களே சிந்திப்பீர்! மக்களுக்கான ஆட்சி மலர வேண்டுமென்றால் அது புரட்சியின் மூலம் மட்டுமே சாத்தியம். அதை நாம் தேர்தலை புறக்கணிப்பதிலிருந்து தொடங்குவோம்.

 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

%d bloggers like this: