கார்ப்பரேட் – காவி பாசிசம் எதிர்த்து நில்

fi

 

இந்த ஆட்சி ஒழிய வேண்டும் என்று விரும்பாதவர்கள் யாரேனும் உண்டா? காஷ்மீர் முதல் கன்னியாகுமரி வரை இந்த நாடே மோடியின் ஆட்சி ஒழிய வேண்டுமென்கிறது. கஜா புயலால் வாழ்விழந்த தஞ்சை விவசாயிகள், சாகர் மாலா திட்டத்தால் பாதிக்கப்படும் மீனவர்கள், பண மதிப்பழிப்பாலும், ஜி.எஸ்.டி-யாலும் தொழிலே அழிந்துபோன சிறு உற்பத்தியாளர்கள் – வணிகர்கள், இரண்டு கோடி வேலைவாய்ப்பு என்ற மோடியின் வாக்குறுதியால் ஏமாற்றப்பட்ட இளைஞர்கள், நீட் – தனியார் கல்விக் கொள்ளைக்கு இரையாகும் மாணவர்கள், பசுக்குண்டர்களால் வேட்டையாடப்படும் முஸ்லீம்கள், பணி நிரந்தரம், குறைந்தபட்ச ஊதியம் அனைத்தையும் இழந்து வரும் தொழிலாளிகள், அறிவியலைப் பேசினாலே அச்சுறுத்தப்படும் அறிஞர்கள்… அனைவரின் விருப்பமும் ஒன்றுதான் – இந்த ஆட்சி ஒழிய வேண்டும். ஏனென்றால், இது கார்ப்பரேட் – காவி பாசிசத்தின் ஆட்சி.

இந்த ஆட்சியை மக்கள் எந்த அளவுக்கு வெறுக்கிறார்களோ அந்த அளவுக்கு பன்னாட்டு முதலாளிகளும், தரகு முதலாளிகளும் இதனை நேசிக்கிறார்கள். இந்திய மக்கள் தொகையின் பாதிப்பேருடைய சொத்து ஒன்பது முதலாளிகளின் சொத்துக்குச் சமம் என்கிறது 2019 இல் வெளிவந்திருக்கும் ஆக்ஸ்ஃ பாம் ஆய்வு. மோடியின் ஆட்சி என்பது, ஆர்.எஸ்.எஸ் உருவாக்க விரும்பும் இந்து ராஷ்டிரத்தின் டீஸர்.

ஸ்டெர்லைட் இதற்கோர் எடுத்துக்காட்டு. இந்த நச்சு ஆலையை எதிர்த்த குற்றத்துக்காக தமிழ்மக்கள் 14 பேர் சுட்டுக்கொல்லப்பட்டார்கள். அந்த ரத்த வாடை அடங்குவதற்குள் ஆலையை மீண்டும் திறக்க ஏற்பாடு நடக்கிறது. எதிர்த்து கருப்புக் கொடி ஏற்றவும், ஆர்ப்பாட்டம் நடத்தவும் கூட போலீசு தடைவிதிக்கிறது, வெந்த புண்ணில் வேல் பாய்ச்சுவது போல, தூத்துக்குடியை சுடுகாடாக்கிய வேதாந்தா நிறுவனம் ஹைட்ரோ கார்பன் எடுப்பதற்கு, தஞ்சை டெல்டாவைத் தாரை வார்க்கிறார் மோடி. ஆசிஃபாவைக் குதறியபின், அந்தச் சிறுமியின் தலையில் கல்லைப் போட்டுக் கொன்ற ஆர்.எஸ்.எஸ் காலிகளின் நடவடிக்கைக்கும், மோடி அரசின் இந்தச் செயல்பாட்டுக்கும் ஏதேனும் வேறுபாடு இருக்கிறதா?

 “செயல்படும் பிரதமர்” என்று புகழாரம் சூட்டி மோடியைப் பதவியில் அமர்த்தினார்கள் கார்ப்பரேட் முதலாளிகள். இதுதான் அவர்கள் விரும்பிய செயல்பாடு. பண மதிப்பழிப்பு, ஜி.எஸ்.டி, பெட்ரோல் வரி போன்ற எல்லா வழிகளிலும் மக்களிடமிருந்து வழிப்பறி செய்து, அந்தப் பணத்தை மானியமாகவும், கடன் தள்ளுபடியாகவும் கார்ப்பரேட்டுகளுக்கு வாரி வழங்குகிறார் மோடி. நம்முடைய வரிப்பணம் மட்டுமல்ல, விவசாயிகளின் விளைநிலமும், ஆற்று நீரும், காடுகளும், கடற்பரப்பும் நம்மிடமிருந்து பிடுங்கப்பட்டு கார்ப்பரேட்டுகளுக்கு வழங்கப்படுகின்றன.

வளர்ச்சி என்ற பெயரில் உழைக்கும் மக்களைக் கொள்ளையிடுகின்ற கார்ப்பரேட் முதலாளி வர்க்கம், உழைக்கும் சாதியினரை ஒடுக்குகின்ற பார்ப்பனியத்துடன் அமைத்திருக்கும் கூட்டணிதான் கார்ப்பரேட் – காவி பாசிசம். இதுதான் ஆர்.எஸ்.எஸ். -ன் சித்தாந்தம்.

ஜனநாயகத்தின் தூண்கள் என்று கூறப்படும் நாடாளுமன்றம், நீதிமன்றம், நிர்வாக எந்திரம், ஊடகங்கள் ஆகியவை அனைத்திலும் ஆர்.எஸ்.எஸ் பாசிஸ்டுகள் ஊடுருவியிருக்கிறார்கள். கல்வி நிறுவனங்களையும் பாடத்திட்டத்தையும் காவி மயமாக்கியிருக்கிறார்கள். பஜ்ரங் தள், துர்கா வாகினி, சனாதன் சன்ஸ்தா என்ற பல பெயர்களில் மதவெறிக் கொலைப் படைகளையும், இரகசிய ஆயுதக் குழுக்களையும் வைத்திருக்கிறார்கள்.

கார்ப்பரேட் – காவி பாசிசம் என்பது ஆட்சி மாறினால் தானாகவே அகலக் கூடிய லேசான அபாயமல்ல. ஸ்டெர்லைட், நீட் தேர்வு போன்ற புதிய தாராளவாத நடவடிக்கைகளும் மோடியுடன் சேர்ந்து அகன்றுவிடும் தீமைகளல்ல.

எனவே, கார்ப்பரேட் கொள்ளையானாலும், காவி பாசிசமானாலும், அவற்றை நாம் நேருக்கு நேர் நின்று களத்தில் எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது. “மோடியே வெளியேறு!” என்று ஒரே குரலில் முழங்கிய தமிழகம், கார்ப்பரேட் – காவி பாசிசத்தை வீழ்த்துவதிலும் முன்மாதிரியாக சாதித்துக் காட்ட முடியும், வீழ்த்திக் காட்டுவோம். வாருங்கள்!

மாநாடு – கலைநிகழ்ச்சி

உழவர் சந்தை – திருச்சி

23 – பிப்ரவரி 2019

சனி மாலை 4 மணி

மோடியின் “எஸ்கேப் இந்தியா”!

2014 முதல் 2018 வரை வெளிநாட்டுக்கு தப்பிச் சென்ற வங்கிக் கொள்ளையர்கள் 23,000 பேர். (எக்கனாமிக் டைம்ஸ், 19.3.2018)

நிதின் சந்தேசரா 5,000 கோடி,

ஜதின் மேத்தா 6,712 கோடி,

மெகுல் சோக்சி 405 கோடி,

நீரவ் மோடி 22,000 கோடி.

அத்தனை பேரும் குஜராத் திருடர்கள்.

இதுதான் இந்து ராஷ்டிரம்!

கும்பமேளா 5,000 கோடி

மோடி உலகம் சுற்ற 4,000 கோடி

விளம்பரச் செலவு 3,000 கோடி

படேல் சிலை 3,000 கோடி

புல்லட் ரயில் 1.1 லட்சம் கோடி

கார்ப்பரேட் கடன் தள்ளுபடி 2.4 லட்சம் கோடி

கஜா புயல் நிவாரணம் 1,146 கோடி!

பெயரை மாற்று ஊரை ஏமாற்று!

அலகாபாத்துக்குப் பெயர் பிரயாக்ராஜ்!

ரேசன் அரிசியை ஒழிக்கும் சட்டத்தின் பெயர்

உணவு பாதுகாப்புச் சட்டம்!

கருப்பை வெள்ளையாக்கிய மோடியின் பணமதிப்பழிப்புக்குப் பெயர்

கருப்புப் பண ஒழிப்புத் திட்டம்!

ரிலையன்ஸ், எஸ்ஸார் காப்பீட்டுத் திட்டத்துக்குப் பெயர்

விவசாயிகளுக்கான பயிர் காப்பீட்டுத் திட்டம்!

காவி பாசிசம் வென்றால்

உணவு, உடை, பழக்க வழக்கம், காதல், நட்பு, கலை, இசை…

என உங்கள் வாழ்வின் ஒவ்வோர் அம்சத்திலும் காவி காட்டுமிராண்டிகள் தலையிடுவார்கள்!

இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளாய் இந்திய மக்களைக் கொன்று வரும் பயங்கரவாதம், பார்ப்பன பயங்கரவாதமே!

 

முதற்பதிவு: வினவு

 

This slideshow requires JavaScript.

 

பிரசுரம் பதிவிறக்கம் செய்ய

மசூதியை கட்டியே தீருவோம்

babari masjith

டிசம்பர் 6 துக்கநாள் அல்ல; எழுச்சியின் குறியீடு

மசூதியை இடிக்க ஏன் அந்த நாளை தேர்ந்தெடுத்தார்கள்?

‘இந்துவாகப் பிறந்தேன். இந்துவாகச் சாகமாட்டேன்’ என்று உறுதி எடுத்து, அதை நிறைவேற்றிய அண்ணல் அம்பேத்கர் நினைவு நாளையும் அவரின் இந்து எதிர்ப்பையும் இருட்டடிப்புச் செய்து, தலித் மக்களிடம் இஸ்லாமிய எதிர்ப்பின் மூலமாக இந்து உணர்வை கட்டமைக்க.

‘ஒரே கல்லில் இரண்டு மாங்காய்’ முஸ்லிம் – தலித் எதிர்ப்பு என்று கணக்கு வைத்து கல்லடித்தார்கள் மசூதி மீது.
முதலாளித்துவம் தன்னையறியாமலேயே தனக்கு எதிரான தொழிலாளர் வர்க்கத்தை உருவாக்கியதுபோல், இந்துத்துவ வெறியர்கள் அவர்களை அறியாமலேயே இஸ்லாமிய தலித் மக்களின் ஒற்றுமையின் அடையாளமாக டிசம்பர் 6 யை மாற்றியிருக்கிறார்கள்.

அதன் தொடர்ச்சியாக ‘மாட்டிறைச்சி தடை’ என்பதும் ஒரு குறியீடு. அது முஸ்லிம் எதிர்ப்பு மட்டுமல்ல, தலித் எதிர்ப்பும்தான்.
மாட்டிறைச்சி வைத்திருந்ததிற்காக முஸ்லிம்கள் மட்டும் படுகொலை செய்யப்படவில்லை, தலித் மக்களும்தான்.

ஆக, டிசம்பர் 6 துக்க நாள் அல்ல, அது தலித் முஸ்லிம் ஒற்றுமையின் அடையாளம். மத, ஜாதி ரீதியாக ஒடுக்கப்பட்ட ஒட்டுமொத்த மக்களின் எழுச்சிநாள்.

விரைவில் இந்து மதவெறி சக்திகள் ஆட்சியிலிருந்து மட்மல்ல, சமூகத்திலிருந்தே புறக்கணிக்கப்படுவார்கள்.
அப்போதும் முஸ்லிம் அல்லாத ஒடுக்கப்பட்ட ‘இந்துக்கள்’ அயோத்திக்கு செங்கல் எடுத்துச் செல்வார்கள். அது ராமர் கோயில் கட்ட அல்ல; இடிக்கப்பட்ட பாபர் மசூதியை கட்ட.

அதே அண்ணலின் நினைவு நாளான டிசம்பர் 6 ல் பாபர் மசூதியை கட்டியே தீருவோம்.

நன்றி: வே. மதிமாறன்

சதி, பொய், பித்தலாட்டம், கம்யூனிச அவதூறு

முன்னுரை

1x66iat

பழைய பொய்களை மீண்டும் மீண்டும் உலவ விட்டால் நடப்பு உண்மைகளை மறைத்துக் கொள்ளலாம். இப்படி ஒரு புதுமொழிக்கு உள்ளகம் வேண்டுமென்றால் அரவிந்தன் நீலகண்டன் எழுதிய “பஞ்சம் படுகொலை பேரழிவு கம்யூனிசம்” எனும் நூலை எடுப்பாய் காட்டலாம். தலைப்பே கதை சொல்கிறது. ஹிட்லர் தொடங்கி அரவிந்தன் நீலகண்டன் வரையிலும், இன்னும் எத்தனை பேர் வர இருக்கிறார்களோ அவர்கள் வரையிலும் கம்யூனிசத்தை அவதூறு செய்ய வேண்டுமென்றால் அவர்களுக்கு பஞ்சம் படுகொலை போன்ற சொற்களைத் தவிர வேறொன்றும் கிடைப்பதில்லை. அவ்வளவு கற்பனை வரட்சி. ரஷ்யாவில் பஞ்சம் படுகொலை என்று கூறப்படுபவைகளை விட்டு விட்டால் இன்றும் கம்யூனிசத்தை அவதூறு செய்ய எங்களிடம் வேறொன்றுமில்லை என்று முதலாளித்துவமும் அதன் காலாட்படைகளும் மீண்டும் மீண்டும் காட்டிக் கொண்டே இருக்கிறார்கள்.

ஆனால், சோவியத் யூனியன் இருந்ததன் பலனை உலக மக்கள் இன்றும் அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அனைவருக்கும் வேலை, அனைவருக்கும் வீடு, அனைவருக்கும் இலவசக் கல்வி, அனைவருக்கும் இலவச மருத்துவ வசதி என தன் குடி மக்களுக்கு சோவியத் யூனியன் ஏற்படுத்திக் கொடுத்ததைப் பார்த்துத் தான் உலகின் பிற நாடுகள் அதில் கொஞ்சத்தையேனும் தன் குடி மக்களுக்கு கொடுத்தன. தன் குடி மக்கள் நன்றாக வாழ வேண்டும் என்பதற்காக அல்ல. சோவியத் யூனியனைக் கண்டு தம்முடைய நாட்டிலும் புரட்சி வந்து விடக் கூடாதே என்பதற்காக. அவ்வாறான வசதிகள் உரிமைகளை எல்லாம் இன்று படிப்படியாக முதலாளித்துவம் படுகொலை செய்து வருகிறது. அதன் மூலம் பல்லாயிரக் கணக்கான மக்கள் அல்லலுற்று மடிகிறார்கள். எந்த அரவிந்தன்களுக்கும் சோவியத் யூனியன் தன் குடிமக்களை எப்படி வாழ வைத்தது என்பது புரிவதும் இல்லை. இன்று முதலாளித்துவம் செய்து கொண்டிருக்கும் இந்தப் படுகொலைகள், பஞ்சங்கள் தெரிவதும் இல்லை. இது தான் கம்யூனிச அவதூறுகளுக்கான மைய அச்சு. கம்யூனிசத்தின் மீதான அவதூறு என எதை எடுத்துக் கொண்டாலும் அது இந்த மைய அச்சிலிருந்து நகர்வதே இல்லை. இதற்கு அரவிந்தன் நீலகண்டன் மட்டும் விலக்காகி விட முடியுமா?

சற்றேறக்குறைய ஓராண்டுக்கு முன்னர் நண்பரொருவர் மேற்கண்ட நூலை அறிமுகப்படுத்தி இதற்கு நீங்கள் மறுப்பெழுத வேண்டும் என கேட்டுக் கொண்டார். பிரிதொரு சமயத்தில், தோழரொருவருடன் உரையாடுகையில் தன்னிடம் அந்த நூல் இருப்பதாக தெரிவித்ததோடு மட்டுமல்லாமல், அனுப்பியும் வைத்து விட்டார். படித்துப் பார்க்கையில் அலுப்பாக இருந்தது. அதே அரை நூற்றாண்டுப் பொய்கள்.  உலகின் அத்தனை மொழிகளிலும் எவ்வளவோ விளக்கங்கள், சான்றுகள் இந்தப் பொய்களை அம்பலப்படுத்தி வெளிவந்திருந்த போதிலும் வெட்கமற்று மீண்டும் மீண்டும் வெளிவந்து கொண்டிருக்கும் அதே அரை நூற்றாண்டுப் பொய்கள்.

மறைந்த நவீன தமிழ் எழுத்தாளர் ஒருவர் ஒருமுறை, “ இரயில் பயணத்தில் ஒருவர் பாக்கெட் நாவலைப் படித்து விட்டு வாழைப்பழத் தோலை வீசி எறிவது போல் ஜன்னல் வழியே வெளியே தூக்கிப் போட்டதைப் பார்த்த பின்பிலிருந்து, நான் பாக்கெட் நாவல்கள் எழுதுவதில்லை” என்றார். அதேபோல் படித்த பின் இது போன்ற குப்பை நூல்களை எழுதியவரின் முகத்தில் வாசகர்கள் வீசியடிக்கும் நிலை வந்தால், இது போன்ற “என்ன கையப் புடிச்சு இழுத்தியா” வடிவ நூல்கள் குறையும் என எண்ணுகிறேன்.

மூன்றாம்தர ஓட்டுக்கட்சி அரசியல்வாதிகள் தம் கட்சியின் நிலைப்பாட்டை தூக்கிப்பிடிப்பதற்கு கொஞ்சமும் தயங்க மாட்டார்கள். இதற்காக தொடர்பற்ற விபரங்களை, தரவுகளை முன்னுக்குப் பின் முரணாக பேசுவதற்கு அவர்கள் கொஞ்சமும் வெட்கப்படுவதில்லை. சுட்டிக் காட்டினாலும் அதை கொஞ்சமும் பரிசீலிப்பதும் இல்லை, நிறுத்துவதும் இல்லை. அந்த பிழைப்புவாத தகுதிகளுக்கு முற்றிலும் நிகரானவர்கள் இது போன்ற எழுத்தாளர்கள்.

யார் இந்த அரவிந்தன் நீலகண்டன்? பார்ப்பனிய வகை மாதிரிகள் பலவற்றில் ஒரு தனிவகை. தன் அறிவுஜீவி அகப்பையில் பார்ப்பன பாசிசத்தை நீர்த்துக் கொடுக்கும் ஒரு தலை. இந்த வகையினரின் எழுத்துக்கள் கம்யூனிசத்தைக் காதலித்தால் தான் எச்சரிக்கை கொள்ள வேண்டியதிருக்கும். வாழைப் பழத்தில் வெண்டை விதைகள் இருக்குமா என்ன? இந்துத்துவத்தை, பார்ப்பனியத்தை தூக்கிப் பிடிக்கும் ஒருவரிடம் சமத்துவக் காதல் அரும்புமா என்ன?

தேளின் கொட்டும் தன்மையை விலக்கி விட்டு அதன் அழகை மட்டும் ஆராதிக்க முடியுமா? புதிதாக படிப்பவர்கள் அப்படி மறுகக் கூடும். தன் 280 பக்க நூலில் 480 க்கும் மேற்பட்ட மேற்கோள்களை அள்ளித் தெளித்திருக்கிறார் அரவிந்தனார். இந்த மேற்கோள்கள் தான் புதிதாக படிப்பவர்களுக்கு மெய்யே போலும் ஒரு தோற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறது. அந்த மேற்கோள்களின் வகை மாதிரிக்கு சில

  1. தி டெத் ஆப் வைட் சோசியாலஜி – ஜாய்ஸ் லேட்னர் – 1998

  2. பிளாக் மார்க்ஸிசம்: மேக்கிங் ஆப்தி பிளாக் ரேடிகல் ட்ராடிசன் – செட்ரிக் ராபின்சன் – 2000

  3. தி லாஸ்ட் லிட்ரேசர் ஆப் சோசலிசம் – ஜார்ஜ் வாட்சன் – 2001

  4. எ ரெகெய்ம் ஆப் கார்ல் மார்க்ஸ் – ஃபிராங்க் மானுவல்- 1997

  5. கார்ல் மார்க்ஸ் அன் இண்டிமேட் பயாக்ரபி – மெக்ராத் ஹில்- 1978

  6. ஹார்ம்லெஸ் லவர்ஸ்? – மைக் கேன் 1993

  7. கார்ல் மார்க்ஸ் ரௌட்லெட்ஜ் – மைகேல் எவான்ஸ் 2004

  8. பீப்பிள்ஸ் டிராஜடி: தி ருஷ்யன் ரெவல்யூசன் – ஒர்லாண்டோ ஃபிஜ்ஜெஸ் – 1998

  9. தி ரைஸ் அண்ட் ஃபால் ஆப் கம்யூனிசம் – ஆர்ச்சி பிரவுண் – 2010

  10. ரெவல்யூசனரி டெர்ரரிசம் இன் ருஷ்யா – அன்னா ஹெய்ஃப்மன் – 1995

  11. தி எனிமி வித்தின்: எ ஹிஸ்டரி ஸ்பைசஸ் – டெர்ரி க்ரவுடி – 2008

  12. தி போல்ஸ்விக்ஸ்: தி இண்டலக்சுவல் அண்ட் பொலிடிகல் ஹிஸ்டரி – ஆடம் புருனோ எலம் – 1998

  13. ரூட்ஸ் ஆப் ரெபெலியன்: ஒர்கர்ஸ் பொலிடிகல் அண்ட் ஆர்கனைசேசன் – விக்டோரியா போனல் – 1983

  14. தி சீக்ரெட் ஃபைல் அப் ஜோசப் ஸ்டாலின் – ரோமன் பிராக்மன் – 2003

  15. ருஷ்யாஸ் செகண்ட் ரெவல்யூசன் – எட்வர்ட் நிகலோவிச் – 1987

  16. சோவியத் கிராஸ் ரூட்ஸ் – ஜெஃப்ரி ஹான் – 1988

  17. தி கவன்மெண்ட் அண்ட் பொலிடிக்ஸ் ஆப் சோவியத் யூனியன் – ஷப்பாரியோ – 1977

  18. லெனின் அண்ட் ட்வுன்ஃபால் ஆப் டிசாரிஸ்ட் ருஷ்யா – எலிசபெத் ராபின்ஸ் – 1966

  19. தி போல்ஸ்விக் ரெவாலியூசன் – ஜான்சி டாவன்போர்ட் – 2010

  20. லெனின்ஸ் லெஜசி – ராபர்ட் வெஸ்ஸன் – 1978

  21. லெனின்ஸ் ரெவல்யூசன் – ஸ்டூவர்ட் ஆண்ட்ரூஸ் – 2007

  22. கம்பெட்டிங் வாய்ஸெஸ் ப்ரம் ருஷ்யன் எவல்யூசன் – மைகேல் ஹிக்கி – 2010

  23. தி போல்ஸ்விக் இன் பவர் – அலக்ஸாண்டர் ரபினோவிச் – 2007

  24. தி கொயெஸ்ட் ஃபார் எவல்யூசனரி சோசலிசம் – மன்ஃப்ரெட் ஸ்டிச்சர் – 2006

  25. காம்ரேட்ஸ் எ ஹிஸ்டரி ஆப் வர்ல்ட் கம்யூனிசம் – ராபர்ட் சர்வீஸ் – 2007

  26. லெனின்ஸ் ரெவல்யூசனரி லைஃப் – கிரிஸ்டோபர் – 2005

  27. தி சோவியத் சீக்ரெட் போலிஸ் – சைமன் வோலின் – 1957

  28. சில்ட்ரன் ஒர்க் க்ரோவிங் அப் இன் ருஷ்யா – காட்ரியோனா கெல்லி – 2007

  29. தி ஃபேட் ஆப் தி சோவியத் டெமாக்ரசி – இஸ்ரேல் கெட்ஸ்லர் – 1983

  30. ஆர்ஜின் ஆப் குலாக் – மைகேல் ஜாகப்சன் – 1993

  31. எ டாகுமண்டரி ஹிஸ்டரி ஆப் கம்யூனிசம் இன் ரஷ்யா – ராபர்ட் வின்ஸெண்ட் – 1993

  32. லெனின்: எ பயாக்ரபி – ராபர்ட் சர்வீஸ் – 2000

  33. லெனின்ஸ் லாஸ்ட் ஸ்ட்ரக்கிள் – மோஷே லெவின் – 2005

  34. கான்ஸ்பிரேட்டர்: லெனின் இன் எக்ஸைல் – ஹெலன் ரெப்பாபோர்ட் – 2010

  35. தி பிராஃபெட் அன்னேம்ட் – ஈசாக் ட்யூட்ஸர் – 2003

  36. ட்ராட்ஸ்கி: ரௌட்லெட்ஜ் – இயான் தாட்சர் – 2003

  37. அவர் டெய்லி பிரட் – எலினா அலக்ஸாண்ட்ரோவ்னா – 2001

  38. கிரைம் அண்ட் பனிஷ்மெண்ட் ஆப் சோவியத் அபிஸியல்டம் – வில்லியம் க்ளார்க் – 1993

  39. சோவியத் ஃபேட்ஸ் அண்ட் லோஸ்ட் அல்டர்னேடிவ்ஸ் – ஸ்டேபன் கோகன் – 2011

  40. ஸ்டாலின்ஸ் டெர்ரெர் ஆப் 1937-1938 – வாதிம் ஸ்கரோவிச் – 2009

  41. தி ரைட் ஆப்பொசிசன் அண்ட் லோஸ்ட் பொலிட்பீரோ டிரான்ஸ்கிரிப்ட்ஸ்- வைன் – 2008

  42. புகாரின்ஸ் ஃபேட் – ஸ்டீபன் கோகன் – 1999

  43. தி விக்டிம்ஸ் ரிடர்ன் – ஸ்டீபன் கோகன் – 2011

  44. புல்லட்டின்ஸ் ஆப் அடாமிக் சைண்டிஸ்ட் – மார்க் பி.ஸிங்கர் – 1982

  45. ஸ்டாலின்: பயலோஜிகல் கம்பானியன் – ஹெலன் ரெப்பாபோர்ட் – 1999

  46. டெகார்ட்ஸ் ஆப் கிரிஸிஸ் – ஐவான் பெர்ரண்ட் – 2001

  47. லேபர் காம்ப் சோசலிசம் – கலினா இவனோவா – 2000

  48. தி எகானமி ஆப் யு.எஸ்.எஸ்.ஆர் – ஒலெக் கெல்வன்யுக் – 2003

  49. தி அன்னோவ்ன் குலாக் – லைன் வையோலா – 2007

  50. பிளட் அண்ட் சாய்ல் வர்ல்ட் ஹிஸ்டரி ஆப் ஜினோஸைட் – பென் கியர்னன் – 2007

பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கும் மொத்த மேற்கோள்களில் ஓரிரு மார்க்சிய ஆசான்களின் மேற்கோள்களைத் தவிர ஏனைய அனைத்துமே மேற்கண்ட வகை மாதிரியில் அடங்குபவை தான். சற்றேறக் குறைய 1990க்கும் 2010க்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் அமெரிக்க ஐரோப்பிய பல்கலைக் கழகங்களில் நிகழ்த்தப்பட்ட சொற்பொழிவுகளின், கட்டுரைகளின் நூல் வடிவங்கள். கம்யூனிசம் வீழ்ந்து விட்டதாக கூறப்பட்டதைத் தொடர்ந்த இந்த காலகட்டத்தில் மிக ஓச்சமாக செய்யப்பட்ட கம்யூனிச அவதூறுப் பிரச்சாரத்தின் ஒரு பகுதிதான் மேற்கண்ட நூல் வடிவங்கள். அதாவது, பஞ்சம் படுகொலைகள் நிகழ்ந்ததாக கூறப்படும் காலகட்டத்திற்கு ஐம்பது அறுபது ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் நிகழ்த்தப்பட்ட உரைகள் அல்லது கட்டுரைகள். இதில் எவரும் ரஷ்யாவுக்கோ அல்லது அந்தந்தப் பகுதிகளுக்கோ சென்றிருக்க மாட்டார்கள். மட்டுமல்லாது இவர்களை நூல் பிடித்துச் சென்றால், கேரத் ஜோன்ஸ், ராபர்ட் கான்குவெஸ்ட், ஜார்ஜ் ஆர்வெல், கீஸ்லர், பெட்ரண்ட் ரஸ்ஸல், சோல்சனிட்சன், வில்லியம் ஹெர்ஸ்ட், தாமஸ் வாக்கர் ஆகியோரிடம் சென்று சேரும். இவர்கள் பிரிட்டன் உளவுத்துறையிடம் கூலி வாங்கிக் கொண்டு எழுதியவர்கள் என்பதும், ஹிட்லரால் அனுப்பப்பட்டவர்கள் என்பதும் அப்பட்டமாக நிரூபணமாகி உள்ளன.

அரை நூற்றாண்டுப் பொய்களான கம்யூனிச அவதூறுகள் தொடர்ச்சியாகவும் தொய்வில்லாமலும் செய்யப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் இந்தக் காலகட்டத்தில் முதலாளித்துவ உலகில் நடந்து கொண்டிருப்பவை என்ன?

சோவியத் யூனியன் உருவானதன் விளைவாக முதலாளித்துவ நாடுகளில் அவசரம் அவசரமாக செய்யப்பட்ட மக்கள் நலன் சார்ந்த சீர்திருத்தங்கள் பல இன்று மண்ணோடு மண்ணாக புதைந்து போய்விட்டன. சர்வதேச அளவில் நிதி நெருக்கடிகள் தோன்றி சீர்படுத்த இயலாத நிலைக்கு சென்று கொண்டிருக்கின்றன. அதாவது, எந்த முதலாளிகள், சந்தையின் கட்டுப்பாட்டில் எல்லாவற்றையும் விட்டு விட வேண்டும். நிதி விவகாரங்களை, சந்தையை கட்டுப்படுத்துவது அரசின் வேலையல்ல என்று கூறினார்களோ அதே முதலாளிகள் அரசு நிதி உதவி செய்து எங்களை கைதூக்கி விட வேண்டும் என்று சப் பிரைம் நெருக்கடியின் போது கூறும் அளவுக்கு சென்றது. உலகின் வளங்கள் சிலரின் கைகளில் குவிக்கப்பட்டிருக்கும் அதே வேளையில் பலநூறு கோடி மக்கள் பட்டியின் பிடிக்குள் தள்ளப்பட்டிருக்கிறார்கள். முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவுக்கு மக்களைப் பற்றிய அக்கரையின்றி அரசுகள் அப்பட்டமாய் நடந்து கொண்டிருக்கின்றன. உலக யதார்த்தம் இப்படி இருக்கும் போது ஊடகங்களும் அறிவுஜீவிகளும் அடாவடியாக அதற்கு துணை போய்க் கொண்டிருக்கின்றன.

இந்தச் சூழலில் தான் கம்யூனிசம் குறித்த அவதூறுகள் மீண்டும் மீண்டும், .. .. .. மீண்டும் மீண்டும் புற்றீசல்களைப் போல் கிளம்பி வந்து கொண்டே இருக்கின்றன. நடப்பு உலகின் கொடூரமான யதார்த்தத்தை மறைப்பதற்காக அவை பயன்படுத்தப்பட்டுக் கொண்டே இருக்கின்றன. வாசகர்கள் குப்பை எழுத்துகளை அந்தந்த எழுத்தாளர்களின் முகங்களில் வீசியடிக்க வேண்டும். அந்த இலக்கை நோக்கி நாம் பயணப்பட்டுக் கொண்டே இருப்போம்.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

செல்லாத ரூபாய்:வீரியம் புரியாமல் அமைதி காக்கிறோம்

500,1000 ரூபாய் நோட்டுகள் செல்லாது என்ற அறிவிப்பைத் தொடர்ந்து மக்கள் இதுவரை சந்தித்திராத பல இன்னல்களை சந்தித்து வருகிறார்கள். கருப்புப்பணத்தை, கள்ளநோட்டுகளை இந்த நடவடிக்கை ஒழிக்குமா? ஒழிக்காதா? மோடியின் நோக்கம் என்ன? பெருமுதலாளிகள் இதனால் இழந்தது பெற்றது என்ன? அறிவிப்புக்கு முன்னமே பணம் மாற்றிய தகவல்கள் என நாள்தோறும் செய்திகள் மக்களைத் தாக்கி செயலிழக்கச் செய்து கொண்டிருக்கின்றன. செய்தி ஊடகங்கள் முழுக்க முழுக்க மக்களைக் கை கழுவி விட்டு அரசின் ஊது குழலாய் அப்பட்டமாய் மாறி நிற்கின்றன. இணையத்தில் சமூக ஊடகங்கள் மட்டுமே மக்களுக்கான விளக்கங்களை சொல்லிக்  கொண்டிருக்கின்றன. இந்த நிலையில் தோழர் வில்லவன் எழுதிய இந்தக் கட்டுரை அந்த விளக்கங்களினின்று விலகி யதார்த்தத்தை நேரப்போகும் அபாயத்தை எளிமையாய் மக்களுக்கு புரியவைக்க முயல்கிறது. படித்துப் பாருங்கள்.

money_3079003f

மோடியின் பொருளாதாரக் கலவரம்- முதலிரவோடு கலைந்துபோன மோடி பக்தர்களின் சொப்பன ஸ்கலித சுஹானுபவம்!

மோடி ஆர்ப்பாட்டமாக அறிவித்த ரூபாய் நோட்டு புரட்சி பாமர மக்களை நாடோடிகளாகவும் பிச்சைக்காரர்களாகவும் மாற்றி தெருவில் நிறுத்தி ஒரு வாரமாகிறது. இளைஞர்களுக்கு ஈவ்டீசிங் செய்ய கற்றுக்கொடுக்கும் சினிமா மக்களுக்கு கருப்புப் பணம் என்றால் என்னவென்றும் கற்றுத்தந்திருக்கிறது. அந்த விழிப்புணர்வின் உச்சபட்ச ஆர்கசத்தில் இருந்த மிடில்கிளாஸ் மக்கள் தமது சொப்பன ஸ்கலித சுகானுபவத்தில் கூச்சலிட்டார்கள். எதிர்ப்பதா ஆதரிப்பதா என குழம்பிய கட்சிகள் மையமாக கருத்து சொல்லின. மோடியின் காலை நக்கும் வாய்ப்புக்கு காத்திருந்த எலைட் குடிகள் அல்லது தம்மை அப்படி கருதிக்கொள்ளும் மனிதர்கள் மோடியை புகழும் ஒரு நல்வாய்ப்பை இறுக பற்றிக்கொண்டார்கள். தந்தி டிவி பாண்டே நள்ளிரவுவரைக்கும் நற்செய்தியளித்தார்.

அன்றிரவு முதல் ஏடிஎம்கள் முற்றுகைக்கு உள்ளாயின. மறுநாள் நாடே 100 ரூபாய்க்கு அல்லாடியது. கிரெடிட் கார்டு வைத்திருக்கும் பக்தர்கள் தேசபக்தி வகுப்பெடுப்பதில் பிஸியானார்கள். விவரம் தெரியாமல் பயணித்த மக்கள் குழந்தையின் பாலுக்குக்கூட பணமின்றி தவித்தபோது புதிய இந்தியா பிறந்ததாக பூரித்தார் ரஜினி. சொன்ன கையோடு அந்த குழந்தைக்கு பொம்மை வாங்க வெளிநாட்டுக்கும் பறந்துவிட்டார். அவரது ஆதர்ச நாயகன் மோடியோ பேடிஎம் விளம்பரத்தில் என் மூஞ்சியை பார்த்துக்கொள்ளுங்கள் என சொல்லாமல் சொல்லிவிட்டு சிங்காரம் குறையா முகத்தோடு ஜப்பான் கிளம்பிவிட்டார்.

அன்று துன்பப்பட்டவர்கள்கூட இது ஓரிரு நாளில் தீர்ந்துவிடும் சங்கடம்தான் என நம்பினார்கள். ஆனால் இந்தியர்கள் நம்பிக்கை ஒருநாளும் உண்மையாவதில்லை. செய்தி வந்த அன்றே வங்கிப் பணியாளர்கள் அச்சமடைந்தார்கள். அந்த அச்சம் வங்கிகள் திறந்தபோது எல்லா மக்களுக்கும் பரவிற்று. பணமிருந்தும் செலவளிக்க இயலாமல் அல்லாடிய மக்களின் கதை மெல்ல சமூக வலைதளங்களை ஆக்கிரமிக்க ஆரம்பித்தன. அப்போதும் இது ஒரு தற்காலிக பிரச்சினை எனும் பார்வையே இருந்தது. வங்கிகளில் இரண்டாம் நாள் கொடுக்கும் பணத்துக்கு தட்டுப்பாடு வந்தபோதுதான் சிக்கலின் தீவிரம் உறைக்க ஆரம்பித்தது. பல வங்கிகளில் இரண்டாம் நாளே பணம் இல்லை. பணம் இருக்கும் வங்கிகள் தமது வாடிக்கையாளர்களுக்கு மட்டுமே பணம் தரப்படும் என அறிவித்தன. ஏடிஎம்களில் 2 லட்சத்துக்கு மேல் பணம் வைக்க முடியாது என்பதும் புதிய 2000 ரூபாய் தாள் ஏடிஎம் டிரேயில் பொருந்தாது எனும் தகவல்கள் வந்தன. ஏடிஎம்களை புதிய நோட்டுக்கு தக்கவாறு மேம்படுத்த 100 நாட்களாவது ஆகலாம் எனும் செய்திகளும் எட்டிப்பார்த்தன. புழக்கத்தில் உள்ள 87 சதம் பணத்தை மாற்ற உள்ள பெரிய கட்டமைப்பில் இருக்கும் கோளாறுதான் முதல் எச்சரிக்கையாக அமைந்தது.

இந்த அடிப்படை குறைபாடு குறித்த தகவல்கள் வந்தவுடன் மோடியின் கால் நக்கிகள் பேச்சில் பதற்றம் தென்பட்டது. அறிவிப்பு வந்த முதல் இரவோடு தமக்கு ஏற்பட்ட பரவச உணர்வு இத்தனை சீக்கிரம் தீரும் என அவர்கள் எதிர்பார்க்கவில்லை, வழமைபோலவே அது ஒரு சுயஇன்ப பரவசம்தான் என அறிந்தபோது பதற்றம் ஆத்திரமாக உருவெடுத்தது. 10 மாதங்களாக திட்டமிடப்பட்டது என பாஜக வட்டாரங்கள் சொல்கின்றன, எனக்கே அரை மணிநேரம் முன்னால்தான் தெரியும் என அருண்ஜெட்லீ சொல்கிறார். அப்படியானால் 10 ஆண்டுகளாக மோடி திட்டமிட்டது யாருடன் எனும் குழப்பம் தோன்றியது. பாஜக ஸ்லீப்பர் செல்கள் மெல்ல நழுவ ஆரம்பித்தன, முட்டுக்கொடுப்பதா விலகி ஓடுவதா எனும் குழப்பம் சமூக ஆர்வலர்களிடமும் பொருளாதார நிபுணர்களிடமும் வெளிப்பட்டது. கலவரம் செய்து நாற்காலியை தக்கவைப்பதுபோல இதையும் ஒருசில நாளில் முடித்து சீன் காட்டிவிடலாம் என நாக்பூர் பெருந்தரகர்கள் எண்ணியிருக்கக்கூடும். ஆனால் அந்த புரிதலில் ஒரு பெரும் பிழை நேர்ந்துவிட்டது என்றே நம்ப வேண்டியிருக்கிறது. சங்கிகளிடம் ஒரு கலவரத்தை ஆரம்பிக்கவும் முடிக்கவும் போதிய ஆள்பலம் இருக்கிறது. அதில் முக்கால் நூற்றாண்டு முன்னனுபவம் இருக்கிறது. ஆனால் ரூபாய் நோட்டு விவகாரம் அப்படியானதல்ல. இந்தியா இதற்குமுன் இப்படியான ஒரு நடவடிக்கை எடுத்த அனுபவமில்லை

இதன் முதல் பேரபாயம் புதிய ரூபாய் நோட்டுக்களின் இருப்பில் இருந்து துவங்குகிறது. பணம் அச்சடிப்பது பிட் நோட்டீஸ் போல இலகுவான பணியல்ல. புழக்கத்தில் இருக்கும் நோட்டுக்களை மாற்றீடு செய்ய போதுமான அளவு புதிய நோட்டுகள் கையிருப்பு இல்லை. அவை முடிய பல மாதங்கள் ஆகலாம். அதனால்தான் மை வைப்பது, ஆதார் அட்டை கேட்பது என பல குறுக்கு யோசனைகள் படையெடுக்கின்றன. இப்படியான அறிவிப்புக்கள் நாள்தோறும்கூட வரலாம். ரிசர்வ் வங்கியின் பணம் அச்சிடும் திறனுக்கும் நாட்டின் இன்றைய தேவைக்கும் பாரிய இடைவெளி இருப்பது அப்பட்டமாக தெரிகிறது. இது சரியாக மே மாதம் வரை ஆகலாம் என செய்தி வாசிக்கிறது கலைஞர் டிவி. சில ஊடகங்கள் 4 மாதம் ஆகும் என்கின்றன.

இப்போது வங்கிகளில் செலுத்தப்படும் பணத்தில் பெரும்பங்கு தினசரி தொழிலுக்கான முதலீடு அல்லது உடனடி தேவைக்கான கையிருப்பு அல்லது சேமிப்பு. இப்போது தரப்படும் 4500 பணம் கைச்செலவுக்கானது மட்டுமே. ஏடிஎம்கள் சர்வ நிச்சயமாக முழுமையாக செயல்படப்போவதில்லை. மக்களிடம் பணத்துக்கான தேவை சில நாட்களில் உருவாகையில் வங்கிகள் பெரும் நெருக்கடியை எதிர்கொள்ள நேரிடும். மக்கள் பல செலவீனங்களை ஒத்தி வைக்கிறார்கள் (வாடகை, மளிகை பாக்கி ஆகியவை) இது நீண்ட நாட்களுக்கு சாத்தியமல்ல. டிசம்பர் முதல் வாரத்தில் இந்த நெருக்கடி இன்னும் தீவிரமடையும். பணமாக ஊதியம் கொடுக்கும் நிறுவனங்கள் ஏராளமாக இருக்கின்றன. அவையும் வங்கிகளை விரைவில் நெருக்க ஆரம்பிக்கும்.

இப்போதே சிறுவணிகர்கள் வியாபாரம் 75% சதவிகிதம் பாதிக்கப்பட்டுவிட்டது. கிருட்டினகிரியில் விவசாயிகள் விளைபொருளுக்கு உரிய விலை இல்லை. இது கிட்டத்தட்ட பாமர மக்களுக்கான ஒரு கலவரச்சூழல். காரணம் இங்கு வங்கியில் முடங்குவது அவர்கள் சேமிப்பல்ல மாறாக அவர்கள் தினசரி வாழ்வுக்கான முதலீடு. இதனை எத்தனை நாட்களுக்கு அவர்கள் தாங்குவார்கள்?

பண இருப்பு குறைகையில் அடிவாங்கும் அடுத்த தொழில் கட்டுமானம். அதில் பெருமளவு பணம் கைமாறுவது வங்கி பரிமாற்றமாக அல்ல. வங்கிக்கடனில் வீடு கட்டுவோரும் நகைகளை அடகுவைப்பது கைமாத்து வாங்குவது சேமிப்பை உடைப்பது என பல நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டே அதனை முடிக்கிறார்கள். இந்த சாதாரண வங்கி நடவடிக்கைகள் கொஞ்ச நாளுக்கு மிகவும் சிரமப்படுத்தக்கூடியவை. இதில் தொடர்புடைய பல துறைகள் பணமாக மட்டுமே வியாபாரம் செய்யக்கூடியவை. ஆகவே கட்டுமானம் முற்றாக முடங்கும். அது சார்ந்த தொழிலாளிகள் வேலையிழப்பார்கள்.

இதன் வேறுவகையான அவலத்தை வங்கி ஊழியர்கள் எதிர்கொள்கிறார்கள். கற்பனைக்கெட்டாத அளவுக்கு பரிவர்த்தனைகளும் குழப்பங்களும் அவர்களை மூச்சுத்தினற வைக்கின்றன. மோடியிடமும் ஜெட்லியிடமும் கேட்கவேண்டிய கேள்விகளை வங்கி காசாளர் எதிர்கொள்கிறார். பணம் கையிருப்பு இல்லாமல் பதில் சொல்லி சலித்துப்போகிறார்கள் அவர்கள். வங்கிகள் பெரும் ஆள்பற்றாக்குறையில் இயங்குகின்றன. இனி வரப்போகும் ரூபாய் நோட்டு நெருக்கடி அவர்களைத்தான் நேரடியாக தாக்கும். இடையே மை வை, நாமம் போடு என அரசு புதிய கடமைகளை திணிக்கிறது. நான் பேசியவரை அவர்கள் கடுமையான மன அழுத்தத்திலும் களைப்பிலும் இருப்பது தெரிகிறது. வங்கிகளுக்கு இனி 100 மற்றும் அதற்கு குறைவான ரூபாய்கள் சில மாதங்களுக்கு மக்களிடமிருந்து வராது. நாடு முழுக்க இருக்கும் வங்கிகளுக்கு பணம் சப்ளை நடந்துகொண்டே இருக்க வேண்டும். வழக்கமான வங்கிப்பணிகள் எப்போது ஆரம்பிக்கும் என்பதும் தெரியவில்லை. அதற்கான திட்டங்கள் என்ன என்பதும் தெரியவில்லை.

சுற்றுலாத்துறை முதல் கோயில்கள் வரை வருமானக்குறைவை சந்திக்கவிருக்கின்றன.

கிராமங்களின் கதி என்னவாகும் என தெரியவில்லை. இப்போதே கூட்டுறவு வங்கிகளை அரசு கைகழுவிவிட்டது. கூலி வியாபாரம் என இரண்டு பக்கமும் ரொக்கத் தேவையுள்ள விவசாயம் பற்றி இப்போதைக்கு கவலைப்படக்கூட ஆளில்லை.

வங்கிகளின் கையிருப்பு அதிகமாவதால் அதனை கார்ப்பரேட்டுக்களுக்கு கடனாக கொடுப்பார்கள். சேமிப்புக்கான வட்டி குறைக்கப்படும். முதியோர் பாதுகாப்புக்கு எந்த திட்டமும் இல்லாத இந்தியாவில் முதியோர் தன்மானத்தோடு வாழ்வது அவர்களது சேமிப்பை நம்பியே. விளம்பரத்தால் வாழும் ஒரு கிழவனால் எண்ணற்ற முதியவர்கள் தங்கள் ஓய்வுகால வருமானத்தை இழக்கவிருக்கிறார்கள். ஆனால் பெரு நிறுவனங்கள் இதன் சாதகங்களை மட்டும் அனுபவிக்கவிருக்கின்றன. இப்போதே ஸ்டேட் வங்கி மல்லையா உள்ளிட்ட கார்ப்பரேட்டுக்களின் கடன் 7000 கோடியை தள்ளுபடி செய்திருக்கின்றன. பேரங்காடிகள், பேடிஎம் வகையறாக்கள் எல்லாம் பெரும் லாபத்தில் திளைக்கிறார்கள்.

சற்றேறக்குறைய 99 சதவிகிதம் மக்களை நிர்மூலமாக்கும் எல்லா தகுதியும் கொண்ட ஒரு பெரும் தாக்குதலை மோடி தொடுத்திருக்கிறார். இதைவிட மென்மையாக இந்த சர்வாதிகாரத்தை கண்டிக்க முடியாதும் எனும் அளவில் ஊடகங்கள் இதனை கையாள்கின்றன. இப்படியான ஒரு ரூபாய் நோட்டு தட்டுப்பாடு இதற்கு முன்னால் எந்த நாட்டிலும் வந்திருப்பதாக தெரியவில்லை. இதன் பின்விளைவுகள் அனுமானிக்க முடியாதை, அவை நல்லவையாக இருக்க இயலாது என்பது நிச்சயம். இந்தியா ஒரு பெரும் பொருளாதார பேரழிவை நோக்கி நகர்ந்துகொண்டிருக்கிறது. அதன் வீரியம் புரியாமல் நாம் அமைதி காக்கிறோம்.

 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

பாசிச மோடி

பிரசன்னா, ராஜ் ரம்யா ஆகியோரின் கேள்விகளுக்கும், ஃபெரோஸ் அவர்களின் பின்னூட்டத்திற்குமான பதில்கள் தான் இந்த இடுகை.

modihitler

தோழர் செங்கொடி,

ஆதிகால மனித சமூகம் பொதுவுடமை அமைப்பைக் கொண்டிருந்தது என பல ஆய்வாளர்கள் கூறிவருகின்றனர். உங்களுடைய எழுத்துகளிலும் அக்கருத்து உள்ளது. எனவே, கார்ல் மார்க்ஸ் தன் எழுத்துகளின் மூலம் மீட்டுருவாக்கம் செய்த பொதுவுடமை கருத்தாக்கமானது, நமது ஆதி மனித சமூகம் கொண்டிருந்த ஒன்றுதானா? அல்லது அதன் அடிப்படையிலமைந்த, ஆனால் பல மாறுதல்களைப் பெற்ற ஒரு கருத்தாக்கமா? கார்ஸ் மார்க்ஸின் உழைப்பு எதை நோக்கியது?

தோழர் பிரசன்னா,

தொடக்க கால மனித சமூகம் பொதுவுடமை சமூகமாக இருந்தது என்பது மார்க்ஸின் கண்டுபிடிப்பல்ல. அறிஞர்கள் கூறிவந்தது தான், குறிப்பாக மார்கன். மட்டுமல்லாது வர்க்கங்களின் இருப்பு, அவைகளுக்கிடையிலான போராட்டம் போன்றவை கூட மார்க்ஸுக்கு முன்பே உறுதிப்படுத்தப்பட்டவை தான். மக்கள் சமூகம் எதை அடிப்படையாகக் கொண்டு இயங்குகிறது? அந்த இயக்கத்தின் போக்கில் அடையும் மாற்றம், அவற்றில் இயைபாகவும், முரணாகவும் செயல்படும் அம்சங்கள், அவற்றின் விதிகள் இவைதான் மார்க்ஸின் உழைப்பு. அதனால் தான் கம்யூனிசம் என்பது ஒரு சமூக அறிவியல் எனப்படுகிறது. இயக்கவியல் பொருள்முதல் வாதம், வரலாற்றியல் பொருள்முதல் வாதம் ஆகியவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டது தான் கம்யூனிசம். இந்த கம்யூனிச சமூகம் அமைக்கப்பட வேண்டும் என்பது தான் கம்யூனிஸ்டுகளின் இறுதி இலக்கு.

ஆதிகால புராதன பொதுவுடமை சமூகம் என்பது மார்க்ஸ் கண்டடைந்த அறிவியல் ரீதியிலான பொதுவுடமை சமூகத்தோடு தொடர்புபடுத்த முடியாதது. ஆனால் அடிப்படை ஒன்று தான். தொடக்க கால பொதுவுடமை சமூகம் உட்டோப்பியன் சமூகம் எனப்படுகிறது. அதாவது அன்றைய சூழல், அன்றைய தேவை, அன்றைய அறிவியல், அன்றைய மனிதனின் சிந்தனை வளர்ச்சி ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் அன்றைய மனிதனுக்கு வேறு தெரிவுகளே கிடையாது. அப்படி இருந்தால் மட்டுமே உயிர் பிழைக்க முடியும் எனும் நிலையிலான சமூகம். மனிதனின் விருப்பத்திற்கு அப்பாற்பட்டு புறச்சூழல் அவ்வாறு இருக்குமாறு மனிதனை வடிவமைத்தது.

எதிர்கால பொதுவுடமை சமூகம் என்பது இதனின்று சற்றே மாறுபட்டது. உற்பத்தி முறைதான் சமூக இயக்கத்தின் அடிப்படை. அது தன் போக்கில் சமூக உறவுகளை மாற்றிக் கொண்டே செல்கிறது. மாற்றமடையும் ஒவ்வொரு உற்பத்தி முறையிலும் மனித உறவுகள் தொடங்கி அனைத்தும் மாற்றமடைகிறது. இன்று மனிதன் அனுபவிக்கும் அனைத்து வித துன்பங்களுக்கும் அந்த உற்பத்தி முறையில் இருக்கும் உழைப்புச் சுரண்டலின் விளைவாய் ஏற்பட்டவையே. அதன் உச்சமாக இன்றைய முதலாளித்துவ, ஏகாதிபத்திய உற்பத்தி முறை இருக்கிறது. எனவே மனிதன் தன் துன்ப துயரங்களிலிருந்து, உழைப்புச் சுரண்டலிலிருந்து விடுதலை அடைவது இந்த உற்பத்தி முறையை மாற்றியமைப்பதால் மட்டுமே சாத்தியமாகும். இதை உணர்ந்து மனிதன் தன் சொந்த முயற்சியினால் (சமூக உற்பத்தி தனிநபர் சுவீகாரம் எனும் அடிப்படையில்) நிலவும் உற்பத்தி முறையை (சமூக உற்பத்தி சமூக சுவீகாரம் எனும் அடிப்படையில்) மாற்றியமைத்து அடுத்த நகர்வுக்குச் செல்வது தான் கம்யூனிசம். அதற்கு வழி சமைத்துக் கொடுப்பது சோசலிசம்.

உங்களுக்கான விடை கிடைத்திருக்கும் என எண்ணுகிறேன். அல்லவெனில் இன்னும் குறிப்பாக உங்கள் கேள்விகளைத் தொடருங்கள், விரிவாகப் பார்க்கலாம்.

**********

வணக்கம் தோழர்

ஜாதி ஒழிய இந்து மதம் ஒழிய வேண்டும் என்பது ஏற்புடைய வாதமா ?

நண்பர் ராஜ்ரம்யா,

ஆம் இந்து மதம் ஒழிய வேண்டும். மதங்கள் அனைத்தும் ஒழியத்தான் வேண்டும், ஒழிந்து தான் போகும் எனும் அடிப்படையில் மட்டும் அல்ல. சமூகத்தின் அச்சாணியாக இருக்கும் பெரும்பகுதி மக்களை பன்னெடுங் காலமாக கொடூராமாய் ஒடுக்கி வைப்பதையே தன் இருப்பாக கொண்டிருக்கும் ஒரு மதம் இருப்பதை அனுமதிக்கக் கூடாது எனும் அடிப்படையிலும் இந்து மதத்தை ஒழிக்கத்தான் வேண்டும்.

ஜாதி என்பதை வெறுமனே ஒரு மதத்தின் நிர்வாக வசதிக்கான உட்பிரிவு என்பதாக புரிந்து கொள்ள முடியாது. ஜாதிப் பிரிவுகள் இல்லையென்றால் இந்து மதமே இல்லை. வரலாற்று அடிப்படையில் பார்த்தால் இந்து மதம் என்றொரு மதமே இல்லை. இந்து மதத்தின் உருவாக்கமே தன்னுடைய அரசியல் மேலாதிக்கத்தை தக்க வைப்பதற்காக பார்ப்பனியம் உருவாக்கிய சதித்தனம். இன்று நாம் பார்க்கும் இந்து மதம் என்பது மக்கள் போராட்டங்களால் அதன் பல்வேறு கொடூரங்கள் நீக்கப்பட்ட ஒரு வடிவம். எடுத்துக்காட்டு உடன்கட்டை ஏறுதல். ஆனாலும் கூட அதன் கொடூரத்தனம் சகிக்க முடியாததாக இருக்கிறது. எடுத்துக்காட்டு கோவை தாக்குதல்.

இந்து மதம் இருக்கட்டும் ஜாதியை மட்டும் ஒழித்தால் போதும் என்பது நெருப்பு இருக்கட்டும் அதன் எரிக்கும் தன்மையை மட்டும் நீக்கினால் போதும் என்பது போல அபத்தமானது. வரலாறு நெடுகிலும் பார்ப்பனியம் மக்களுக்கு நிகழ்த்தி வந்திருக்கும் கொடுமைகளை உணர்ந்த யாருக்கும் இது போன்ற அபத்தங்கள் தோன்றாது.

அனைத்து ஜாதியினரும் அர்ச்சகர் ஆகலாம் என்று கொண்டுவரப்பட்ட சட்டத்தை சட்ட வரம்புக்கு உட்பட்டே ரத்து செய்யமுடிந்திருக்கிறது. அனைத்து ஜாதியினரும் அர்ச்சகர் ஆகலாம் என்பது நீங்கள் நினைப்பது போல ஜாதியை நீக்கி மதத்தை தக்க வைக்கும் யோசனை போன்றது. இந்து மதத்தை ஒழிக்காமல் அதை செயல்படுத்த முடியாது என்பது தான் யதார்த்தமாக இருக்கிறது. பிறப்பினடிப்படையில் உயர்வு தாழ்வு கற்பிக்காமல் இந்து மதம் பிழைக்க முடியாது. பிறப்பின் அடிப்படையில் சுமத்தப்படும் ஏற்றத் தாழ்வுகளை நீக்க வேண்டுமென்றால், அதை இந்து மதத்தை ஒழிக்காமல் செய்ய முடியாது.

**********

மோடியை பாசிஸ்ட் என்பது மிகையாகத் தெரிகிறது. அவர் ஒரு அடியாள். நுகர்வு விரும்பி, சங்பரிவாரம் இயக்குகின்ற பொம்மை. சங்பரிவாரத்திற்கும் கார்ப்ரேட்டுகளுக்குமான அடியாள். மோடி என்ற பிம்பத்தை முந்தள்ளி சங்பரிவாரமும் கார்பரேட்டுகளும் இந்தியாவை நாசம் செய்து கொண்டிருக்கின்றனர். இந்தியாவில் எந்த ஒரு பிரச்சினைக்கும் மோடி என்ற பிரதமர் வாய் திறப்பதில்லை. மோடி சங்பரிவாரத்திடமிருந்து தகவல் வரும்போதுதான் பேச ஆரம்பிக்கிறார். மோடி ஒரு முட்டாள்.

இல்லை நண்பர் ஃபெரோஸ்,

மோடி குறித்து நீங்கள் கொண்டிருக்கும் கருத்து குறை மதிப்பீடாக இருக்கிறது. நீங்கள் கொண்டிருக்கும் தரவுகள் சரியானவை தான். ஆனால் அதன் மூலம் நீங்கள் வந்திருக்கும் முடிவுதான் பிழையாக இருக்கிறது.

பாசிசம் என்றால் என்ன? முதலாளித்துவம் ஏகாதிபத்தியமாக வளர்ந்த போது முற்றிய நெருக்கடிகளை சமாளிப்பதற்காக வரித்துக் கொண்ட அரசியல் கொள்கை. எவ்வளவு மோசமான சுரண்டல் கொடூரங்கள் இருந்தாலும் அவர்கள் பாதுகாப்பை, அவர்களுக்குத் தேவையான வசதிகளை, அவர்களின் சுரண்டலுக்கு தேவையான ஏற்பாடுகளை செய்து தருவதை உறுதிப்படுத்துவது தான் பாசிசம். இவ்வாறு செய்யப்படுவதை கொள்கையளவில் வரித்துக் கொள்பவர்கள் பாசிஸ்டுகள்.

மோடி ஒரு முட்டாள், மோடி ஒரு பொம்மை என்றால் மோடிக்கென்று சொந்தக் கருத்து ஒன்றுமில்லையா? இருக்கிறது என்றால் அந்தக் கருத்து எத்தகையது? யாருக்கு ஆதரவானது? யாருக்கு எதிரானது? சில போதுகளில் மோடியின் அமைதி என்பது கருத்து ஏதுமில்லாததால் ஏற்படும் அமைதியா? அல்லது தன்னுடைய கருத்தை பாதுகாத்துக் கொள்வதற்காக கொள்ளப்படும் அமைதியா? இவைகளுக்கான விடை என்ன?

மோடி ஒரு முட்டாள் தான். மோடி ஒரு பொம்மை தான். ஆனால் அவருக்கென்று ஒரு கருத்து உள்ளது. அந்தக் கருத்து தான் அவரின் எல்லாமாக இருக்கிறது. முட்டாளாக இருக்க வைக்கிறது, பொம்மையாக செயல்பட வைக்கிறது. தன்னுடைய ஆண்டான்களுக்கு சங்கடமான தருணங்களில் அமைதியாக இருக்க வைக்கிறது, நிலைமை கைமீறிப் போகும் போது நடிக்க வைக்கிறது. என்றால் அவரை முட்டாளாக மட்டும், பொம்மையாக மட்டும் மதிப்பிட முடியுமா?

நூரம்பர்க் விசாரணையின் போது ஹிட்லரின் இராணுவத்தினரும் கூட இப்படித்தான் வாதிட்டனர். யூதர்களைக் கொல்வது என்பது எங்களின் அரசுத் தலைவர் எங்களுக்கு இட்ட கட்டளை. இராணுவத்தினர் எனும் அடிப்படையில் அந்த கட்டளைகளை எங்களால் மீற முடியாது. எனவே, யூதர்களை கொன்றது எங்கள் மீதான குற்றமாகாது என்று தான் வாதிட்டார்கள். ஏற்க முடியுமா இதை.

ஒன்றை கட்டாயத்தின் பேரில், அல்லது பிழைப்புவாதத்தின் பேரில் செய்வதற்கும் விருப்பத்தின் பேரில் செய்வதற்கும் கூட வேறுபாடுகள் இருக்கின்றன. ஆனால் மோடி செய்தது விருப்பத்தின் பேரில். அவர் வரித்துக் கொண்ட கொள்கையின் பேரில். ஏகாதிபத்தியத்தின், பார்ப்பனியத்தின் விருப்பமும் மோடியின் விருப்பமும் ஒன்றியிருந்தது என்றால் அது மோடியின் முட்டாள்தனத்தினால் ஏற்பட்டதல்ல. மோடியின் சொந்தக் கருத்திலிருந்து ஏற்பட்டது.

ஆகவே, மோடியை முட்டாள் என்றோ, பொம்மை என்றோ கூறுவது அவரை அவரின் குற்றங்களிலிருந்து காப்பாற்றும் உத்தியாகும். மோடி ஒரு பாசிஸ்ட். அவர் பாசிஸ்டாக இருப்பதனாலேயே பார்ப்பன பாசிஸ்டுகளுக்கும், ஏகாதிபத்திய பாசிஸ்டுகளுக்கும் இணங்கிப் போகிறார்.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

சிந்தித்தால் நீங்கள் தீவிரவாதி

OmarKhalid

ஜே.என்.யு வில் நடந்து கொண்டிருக்கும் பிரச்சனை என்பது, பி.ஜே.பி., ஆர்.எஸ்.எஸ் பாசிச வானரங்களால் தங்களின் நிகழ்ச்சி நிரலின் படி உருவாக்கப்பட்டது என்பதை அந்த பாசிச வானரங்களின் அடிதாங்கி ஊடகங்களே வேறு வழியில்லாமல் ஒப்புக் கொண்டிருக்கும் இந்த சூழலில், சுழன்றடிக்கும் ஒரு நெருப்பின் நாக்கைப் போல் வெளிவந்திருக்கிறது தோழர் உமர் காலித் ன் உரை. படியுங்கள், வெறுமனே வாசிப்பது மட்டுமல்ல, அதிலிருக்கும் உணர்வை உள்வாங்கிக் கொண்டால் மட்டுமே நீங்கள் படித்ததாகப் பொருள்படும்.

கடந்த சில நாட்களாக தொடர்ந்து போராட்டத்தில் கலந்து கொண்ட மாணவ தோழர்களுக்கும், ஆசிரிய தோழர்களுக்கும் நன்றி தெரிவித்துக் கொள்ள விரும்புகிறேன். இந்த போராட்டம் ஐந்தாறு மாணவர்களுக்கான போராட்டம் கிடையாது. இன்று இந்த போராட்டம் நம் அனைவருக்குமான போராட்டமாகும். இந்த போராட்டம் இந்த ஒற்றை பல்கலைக்கழகத்தின் போராட்டம் மட்டுமல்ல, நாடெங்கிலும் உள்ள அனைத்து பல்கலைக்கழகங்களின் போராட்டமாகும். இது சமூகத்திற்கான போராட்டம் ஆகும். வருங்காலத்தில் நாம் எப்படியான சமூகத்தை படைக்க விரும்புகிறோம் என்பதற்கான போராட்டமாகும்.

கடந்த பத்து நாட்களாக என்னை பற்றி எனக்கே தெரியாத பல விசயங்களை என்னால் கேட்க முடிந்தது. நான் இரண்டு முறை பாகிஸ்தான் சென்று வந்ததாக கேள்விப்பட்டேன். என்னிடம் பாஸ்போர்ட் இல்லையென்றாலும், நான் பாகிஸ்தான் சென்று வந்ததாக அறிந்தேன். ஜேஎன்யூ பல்கலைக்கழக மாணவர்கள் சிறந்த அறிவாளிகள் என்றாலும், நான்தான் மாஸ்டர் மைண்ட் என்பதையும் அறிந்து கொள்ள முடிந்தது. 18 பல்கலைக்கழகங்களில் நான் இந்த (அப்சல் குருவைத் தூக்கு தொடர்பான ஒருங்கிணைப்பு) நிகழ்ச்சியை ஒருங்கிணைக்க முயற்சி செய்தேனாம். எனக்கு இந்த அளவுக்கு ஆற்றல் உள்ளது என்று எனக்கே தெரியாது.

கடந்து இரண்டு மூன்று மாதங்களாகவே நான் இதற்கு திட்டமிட்டு வந்தேனாம் . கடந்த சில நாட்களில் மட்டும் 800 போன் கால்களை பேசியிருக்கிறேனாம். ஊடகங்களுக்கு இது குறித்து எந்த ஆதாரமும் தேவையில்லை. பொய்யென்றாலும் அதை உண்மை போல உறுதியாக சொல்கின்றன. காஷ்மீருக்கு, வளைகுடாவுக்கு என்று தொடர்ந்து சொல்கிறார்கள். ஒரு ஆதாரத்தையாவது காட்ட வேண்டாமா? அப்படி கால் செய்திருந்தால் ஒன்றும் நிகழப்போவதில்லை என்பது வேறு விசயம், ஆனால், செய்திருந்தால் ஒற்றை ஆதாரத்தையாவது காண்பிக்க வேண்டாமா? விசாரணையில்லாமல், ஆதாரமில்லாமல் எதை வேண்டுமானாலும் இவர்கள் சொல்வார்கள். அதாவது இவர்களுக்கு வெட்கம் என்பது வருவதேயில்லை. அவர்களுக்கு வெட்கம் வர வேண்டும் என்று எதிர்பார்த்தோமேயானால், நம்மை நாமே முட்டாள்களாக்குவதற்கு சமம்.

நம்மை தவறாக சித்தரிப்பதற்காகவே இந்த ஊடகங்கள் நடத்திய விசாரணை, அரசாங்க தரப்பிலிருந்து மொஹம்மதோடு எந்த தொடர்பும் இல்லை என்று வந்த பிறகும், மன்னிப்பு கேட்க வேண்டுமென்று இவர்களுக்கு தோன்றவே இல்லை. இப்படி மிகக்கேவலமாக சொல்லப்பட்ட இந்த பொய்களால், ஊடகங்கள் நாங்கள் அடங்கிவிடுவோம் என்று நினைத்தால், அது நடக்காது. ஆதிவாசிகள் என்றால் மாவோயிஸ்டுகள் என்பதும், இஸ்லாமியர் என்றால் தீவிரவாதிகள் என்பதும் என்ற தொடர் பரப்புரையில் அரசு இயந்திரமும், ஊடகமும் தொடர்ந்து ஈடுபட்டு வருகின்றன. இப்படியான குற்றச்சாட்டுகளில் அகப்படுகிற அப்பாவிகளின் குரல் பல நேரம் வெளியில் கேட்பதில்லை. ஆனால், இந்த முறை தவறான இலக்கை அவர்கள் தேர்வு செய்து விட்டார்கள். ஜேஎன்யூ மாணவர்கள் இதற்கு சரியான பாடம் கற்பிப்பார்கள். ஒவ்வொரு ஊடகமும் இதற்கு பதில் சொல்ல வேண்டியிருக்கும் .

நான் என்னை பற்றி கவலைப்பட்டதில்லை. நீங்கள் ஆயிரக்கணக்கில் என்னோடு இருப்பீர்கள் என்பது எனக்கு தெரியும். ஆனால், என் சகோதரி மற்றும் தந்தையின் பேட்டிகளை படித்த பிறகுதான் எனக்கு பதட்டம் தொற்றிக் கொண்டது.

எனக்கு ஏராளமான சகோதரிகள் இருக்கிறார்கள், அவர்களையெல்லாம் சமூக வலைதளங்களின் வழியாகவும் மற்ற வழிகளிலும் வன்புணர்ந்துவிடுவோம் என்றும், அமிலம் ஊற்றி விடுவோம் என்றும், கொலை செய்து விடுவோம் என்றும் கேவலமான முறையில் தொடர்ந்து மிரட்டி வந்திருக்கின்றனர். பஜ்ரங் தள் கூட்டம் கந்தமாலில் கிருஸ்துவ சகோதரியை வன்புணர்ச்சிக்குள்ளாக்கிய போது பாரத் மாதா கி ஜெய் என்றுதான் முழக்கமிட்டார்கள்.தோழர் கண்ஹையாவின் அன்றைய உரையை நினைவுப்படுத்த விரும்புகிறேன். உங்கள் பாரத மாதாவில் எங்கள் அன்னையும், சகோதரியும் இல்லையென்றால், அதை எங்கள் பாரத மாதாவாக ஏற்றுக் கொள்ள முடியாது. இப்படி சொல்வதில் எங்களுக்கு எந்த வெட்கமும் இல்லை.

என் தந்தையிடம் விசாரணை என்ற பெயரில் அவரது பழைய செயல்பாடுகளை எடுத்து, அதை வைத்து என் மீது முத்திரை குத்த முயற்சி செய்கிறார்கள். அதாவது, எப்படியாவது குற்றம் சுமத்திவிட வேண்டும் என்ற முனைப்பு. சிலர் ஜீ நியூசில் இருக்கிறார்கள், டைம்ஸ் நவ்வில் ஒரு அண்ணன் இருக்கிறார், அவரின் பெயரை நான் இங்கே குறிப்பிட விரும்பவில்லை மேலும் சில ரிப்போர்ட்டர்கள் இருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு ஜேஎன்யூ மாணவர்கள் மீது இவ்வளவு வெறுப்பும், கோபமும் எங்கிருந்து வந்தது என்பது புரியவில்லை. இவ்வளவு வெறுப்பை எப்படி வந்தது?

என் மேல் நடந்த மீடியா விசாரணையை பற்றி ஒரு சிறிய விசயத்தை இங்கே குறிப்பிட விரும்புகிறேன். கடந்த ஆறு ஆண்டுகளாக இந்த வளாகத்தில் அரசியல் செய்து வருகிறேன். ஒரு கணம் கூட என்னை இஸ்லாமியனாக உணர்ந்தது கிடையாது. என்னை முஸ்லீமாக வெளிப்படுத்தியதும் கிடையாது. நான் புரிந்து கொண்டவரையில் சமூக ஒடுக்குமுறை என்பது இஸ்லாமியர்கள் மீதும் மட்டும் இல்லை, தலித்துகளின் மீதும், பழங்குடிகளின் மீதும் இருக்கிறது. ஒடுக்கப்பட்ட சமூகங்களில் இருந்து வரும் எங்களை போன்றவர்கள், உடனடி அடையாளத்திலிருந்து வெளிவந்து, அனைத்து பிரச்சினைகளையும் முழுமையாக பார்த்து புரிந்து கொள்ள வேண்டிய தேவையிருக்கிறது. கடந்த ஏழு ஆண்டுகளாக இஸ்லாமியனாக எண்ணாத எனக்கு கடந்த பத்து நாளில்தான் நான் இஸ்லாமியன் என்று தோன்றியது. ரோஹித்தின் சொல்லில் கூற வேண்டுமானால், நான் என் உடனடி அடையாளத்தில் சுருக்கப்பட்டு இருக்கிறேன். என்னை பாகிஸ்தானின் ஏஜெண்ட் என்று சொல்கிறார்கள். நான் பாகிஸ்தான் கவிஞர் ஒருவரின் ஓரிரு வரிகளை இங்கே கூற ஆசைப்படுகிறேன்.

இந்துஸ்தானும் எங்களது,
பாகிஸ்தானும் எங்களது,
இரு நாட்டின் மீது அமெரிக்காவின் கரம் இறுகியுள்ளது,
நீங்களோ அந்த கரம் பற்றிக் கொண்டு அலையும்
அமெரிக்காவின் தரகர்கள் ஆவீர்கள்

தரகர் வேலையைத் தவிர ஒன்றுமே அறியாத இவர்கள், அரசாங்கம் என்ற பெயரில் அமர்ந்து கொண்டு, அமெரிக்காவின் காலை நக்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இந்தியாவின் கனிம வளங்களை, இயற்கை வளங்களை, மனித வளங்களை பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்கு விற்று வருகிறது. கல்வியை விற்கிறது. உலக வர்த்தக ஒப்பந்த மாநாட்டில் மண்டியிட்டு நிற்கிறது. இவர்கள்தான் தேசபக்தி என்றால் என்ன என்று எங்களுக்கு பாடம் எடுக்கிறார்கள்.அவர்கள் நம்மை தேசவிரோதிகள் என்கிறார்கள். உலக தேசவிரோதிகளே ஒன்று சேருங்கள். மக்களின் மீதான பிரியத்தில் ஊன்றி நின்று, மக்களின் உரிமைகளுக்காக போராடுங்கள். நமக்கு எல்லைகள் கிடையாது, கட்டுகள் கிடையாது. உலகெங்கிலும் இருக்கிற அரச ஆளும் வர்க்கத்திற்கு எதிராக திரள்வோம். இதுபோன்ற இழிவான உத்திகளால், அவர்கள் எம்மை அச்சுறுத்த முடியாது. எங்களை மெளமாக்க முடியாது.

தோழர்களே, உங்களுக்கு நான் ஆலோசனை கூற வேண்டிய தேவையில்லை. நாம் அஞ்ச வேண்டிய, பதட்டப்பட வேண்டிய தேவையில்லை. அவர்களிடம் பெரும்பான்மை இருக்கலாம், நாடாளுமன்றத்தில் நிறைய சீட்டுகள் இருக்கலாம், அரசு இயந்திரம் காவல்துறை, இராணுவம் இருக்கலாம், இருந்தும், அவர்கள் கோழைகள். அவர்கள் நம்மை கண்டு அஞ்சுகிறார்கள். அவர்கள் நமது போராட்டங்களை கண்டு அஞ்சுகிறார்கள். நாம் சிந்திக்கிறோம் என்பதே அவர்களுக்கு அச்சுறுத்தலாக இருக்கிறது.

எனது தோழன் நிர்பான் பிப்ரவரி 10-ஆம் தேதி ஊடகங்களில் கூறினார் “தேசவிரோதியாவது அனைத்திலும் எளியது. நீங்கள் சிந்திக்க தொடங்கிவிட்டாலே உங்களுக்கு தேசவிரோதி முத்திரை விழுந்துவிடும்.” ஒருவேளை இப்படியான வழிமுறைகளின் வழியாக எங்களை அச்சுறுத்திவிடலாம் என்று நினைத்தார்கள் என்றால், அவர்கள் பெரிய மாயை ஒன்றில் சிக்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்றுதான் பொருள்.

நான் ஏற்கனவே கூறியதை போல, தவறான பல்கலைக்கழகத்தில் கை வைத்துவிட்டீர்கள் ஏற்கனவே, பல்வேறு பல்கலைக்கழகங்களை அச்சுறுத்த முயன்று வருகிறீர்கள். திரைப்பட கல்லூரியாகட்டும், ஐதராபாத் மத்திய பல்கலைக்கழகத்தில் நிகழ்ந்ததாக இருக்கட்டும், ரோஹித் வெமுலா மற்றும் அவரது தோழர்களுக்கு நிகழ்ந்த அடக்குமுறைகளாகட்டும், ரோஹித் வெமுலா கொலை செய்யப்பட்டதாக இருக்கட்டும், பனாரஸ் இந்து பல்கலைக்கழகத்தில் சந்தீப் பாண்டேக்கு நேர்ந்ததாக இருக்கட்டும்…அனைத்து போராட்டங்களிலும் நாங்கள் தோளோடு தோள் நின்று போராடியிருக்கிறோம்.

ஒவ்வொரு போராட்டத்தையும் தெருவுக்கு, மக்களிடம் எடுத்து சென்றிருக்கிறோம். எங்களுக்கு எங்கள் கடமை என்ன என்பது புரிந்துதான் இருக்கிறது. ஜேஎன்யூ போராட்டங்களில் முன்னணியில் நிற்கிறது என்பதற்காக ஜேஎன்யூவை ஒழித்து கட்டுவோம் என்று முடிவு செய்திருந்தீர்கள் என்றால், உங்களை போல பலர் வந்து சென்றார்கள், அவர்களே முடிந்து போனார்கள் என்பதை உங்களுக்கு சொல்லிக் கொள்ள கடமைப்பட்டிருக்கிறேன்.

ஒருவேளை, நீங்கள் இந்திரா காந்தியை மறந்திருக்கக் கூடும். எமெர்ஜென்சிக்கு பிறகு இந்த பல்கலைக்கழகத்திற்கு வந்த போது, அவர் உள்ளே நுழைய அனுமதிக்கப்படவில்லை. நீங்கள் மன்மோகன்சிங்கை மறந்து போயிருக்கக் கூடும். அவர் நேருவின் சிலையை திறந்து வைக்க வந்திருந்தார். அவருக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து இதே பல்கலைக்கழகம் போராடியது. ப.சிதம்பரம் இந்த பல்கலைகத்திற்கு வந்த போது, மாணவர்கள் அவரை வரவேற்பார்கள் என்று கருதினார். ஆனால், மாணவர்கள் யார் பக்கம் என்பதையும், அவருடைய இடம் எது என்பதையும் மாணவர்கள் அவருக்கு புரிய வைத்தார்கள். ஜேஎன்யூ என்றுமே விளிம்பு நிலையில் இருக்கும் மக்களின் பக்கம்தான் நிற்கும். உங்களின் கீழ்த்தரமான உத்திகளால் நாங்கள் அஞ்சிவிடப்போவதில்லை.

தோழர்களே, இவை அனைத்தும் நம்மை உளவியல் ரீதியாக சீண்டி பார்க்கும் திட்டம் கொண்டது. அவர்கள் நாம் பயந்து விடுவோமோ என்று சோதித்துப் பார்க்கிறார்கள். அவர்களின் சவாலை நாம் ஏற்றுக் கொண்டு, நாம் அஞ்சமாட்டோம், மாறாக, எதிர்த்து போராடுவோம் என்பதை அவர்களுக்கு உறுதியாக தெரிவிக்க கடமைப்பட்டிருக்கிறோம். நாங்கள் அனைத்து முனைகளிலிருந்து உங்களை எதிர்ப்போம்.

எந்தவித அச்சமும் இல்லாமல், அனைத்து பிரச்சினையிலும், எந்த வித கருத்தையும் தெரிவிக்க வேண்டும். தோழர்களே, இவர்கள் பெரும் கோழைகள். அவர்களின் மாணவர் அமைப்பு அகில பாரதிய வித்யா பரிஷத், இந்த வளாகத்தின் குரங்கு படை. அவர்களுக்கு அனுமதி கிடைத்திருக்கிறது. உங்களது செயல்திட்டம் முன்னுக்கு வரவில்லையா? குழப்பம் விளைவியுங்கள் என்று அறிவுறுத்தப்பட்டிருக்கிறது. பல்கலைக்கழக துணை வேந்தர், ரிஜிஸ்டிரார், காவல்துறை, எம்.பி என அனைவரும் உங்கள் பக்கம் நிற்பதை நாங்கள் உறுதி செய்வோம் என்று அவர்களுக்கு உறுதி வழங்கப்பட்டிருக்கிறது.

அப்பாராவுக்கு பதிலாக ஜக்தீஷ் குமாரை நியமித்ததாகட்டும், தத்தாத்ரேயாவுக்கு பதிலாக மகேஷ் கிரியை நியமித்ததாகட்டும் அவர்களுடைய செயல்வடிவம் ஒன்றே ஒன்றுதான்.

இனிமேலும், ரோஹித்துக்கு நடந்தது எங்கும் நடக்காது. நாங்கள் எங்கள் உடனடி அடையாளத்தோடு சுருங்கமாட்டோம். நாங்கள் இதற்கு தொடக்கமாக இருப்போம், சிறகு விரித்து பறப்போம், எதிர்கொள்வோம். நாங்கள் எதனால் உருவாக்கப்பட்டோம் என்பது எங்களுக்கு தெரியும். இந்த பல்கலைக்கழகத்தை நாங்கள் நேசிக்கிறோம். இந்த சுதந்திர வெளி நாங்கள் உருவாக்கியது. அதில் ஒரு இன்ச் இடத்தைக் கூட உங்களுக்கு தர மாட்டோம். நீங்கள் இந்த வெளியை அழிப்பதை அனுமதிக்க மாட்டோம்.

ஏபிவிபி-க்கு ஒரு விஷயம் நன்றாக தெரியும், அவர்களால் மக்களிடம் சென்று, மக்களை அணி திரட்ட முடியாது. கடந்த பத்து நாட்களாக ஊடகங்களின் வழியாக, இத்தனை ஊடக விசாரணைக்கு பிறகும், பிரச்சாரங்களுக்கு பிறகும், பத்து நாட்களுக்கு முன் உறங்கி கிடந்ததை போல தேசபக்தியை எழுப்ப எடுக்கப்பட்ட முயற்சிக்கு பிறகும், அவர்களுக்கு ஆதரவாக நடந்த போராட்டம் மிகவும் குறைவாகத்தான் இருக்கிறது. ஆனால், நமக்கு ஆதரவான போராட்டங்களில் ஆயிரக்கணக்கில் மக்கள் பங்கெடுக்கிறார்கள். இங்கே பதினைந்தாயிரம் பேர் திரண்டார்கள். ராகுல் காந்தி இந்த வளாகத்திற்கு வந்திருந்த போது ச்சீ(ஜீ) நியூஸ் தொலைக்காட்சி, மாணவர்களிடையே பிளவு ஏற்பட்டுவிட்டது என்று சொன்னதை கவனித்தேன். ஆனால், இந்தப்பக்கம் 3000 பேரும், அங்கே பத்து பன்னிரெண்டு பேரும்தான் இருந்தார்கள் என்று அதற்கு பிறகுதான் தெரியவந்தது.

செய்திகளை திரிப்பதற்கு கொஞ்சம் கூட வெட்கமின்றி எப்படி பொய் சொல்ல வேண்டும் என்ற திறன் இவர்களுக்கு நன்றாகவே வாய்த்திருக்கிறது. தோழர்களே, இந்த பல்கலைக்கழகம்தான் நமக்கு கற்பித்திருக்கிறது. இங்கிருந்துதான் மாணவர் போராட்டங்களை நடத்தினோம். நாம் ஒன்றை புரிந்து கொள்ள வேண்டும், எந்த பல்கலைக்கழகம் மாற்று கருத்துக்கு இடமளிக்க மறுக்கிறதோ, அது பல்கலைக்கழகம் அல்ல, அது சிறை. நம் பல்கலைக்கழகங்களை சிறைக்கூடங்களாக மாற்றும் இவர்களின் செயல்திட்டங்களை நாம் ஒருங்கிணைந்து ஒற்றுமையாக நின்று கண்டிப்பாக தோற்கடிப்போம்.

நாம் நம்மிடையே உள்ள அமைப்புகளுக்குள் இருக்கும் மாற்றுக் கருத்துகளை எப்படி எதிர்கொள்வது, எப்படி விவாதித்து முடிவை எட்டுவது என்பது நமக்கு தெரியும். தோழர் அசுதோஷ், தோழர் அனந்த்தின் அமைப்பு ஏதாவதொரு நிகழ்ச்சி நடத்தும் போதோ, அல்லது நாம் ஏதாவதொரு நிகழ்ச்சி நடத்தும் போதோ, நமக்குள்ளேயே எதிரெதிராக நிகழ்ச்சிகளை நடத்தினாலும், எந்த நிகழ்ச்சியிலும் புகுந்து குழப்பம் விளைவிக்க வேண்டிய தேவை நமக்கு இல்லை. ஏனென்றால், மக்களை சந்திப்பது எப்படி என்பது நமக்கு தெரியும். இவர்களின் உத்திகளுக்கு நாம் கண்டிப்பாக அடிபணிய மாட்டோம்.

இந்த தாக்குதல் பல்கலைக்கழத்திற்கு எதிரானது மட்டும்தான் என்று புரிந்து கொள்ள வேண்டாம். என் உரையை முடிக்கும் முன்னர் ஒன்றை மட்டும் சொல்லிக் கொள்ள விரும்புகிறேன். நாடு முழுக்க பல்வேறு தாக்குதல்கள் நடந்து கொண்டிருக்கிறது. ஹோண்டா தொழிலாளர்கள் மீதும், சோனி சோரியின் மீதும், ஜக்தல்பூர் சட்ட உதவிக் குழுவின் மீதும் நடத்திய தாக்குதல்களை எதிர்க்கும் அனைத்து போராட்டங்களையும் ஒருங்கிணைத்து நாம் ஒடுக்கப்பட்ட விளிம்புநிலை மக்களின் பக்கம் நிற்க வேண்டும். ஜேஎன்யூவின் இந்த கலாச்சாரத்தை உயர்த்தி பிடிக்க வேண்டும்.

(ஜே என் யு – JNU மாணவர் சங்கமான DSU தலைவரான உமர் காலித், தீவிரவாத தொடர்புடையவர் எனக் குற்றம் சாட்டப்பட்டார். தேசத்துரோக குற்றச் சாட்டுக்கும் உள்ளானவர். மகாராஷ்டிராவைச் சேர்ந்தவர். அவரது குடும்பத்திற்கு பல அச்சுறுத்தல் வந்த நிலையில், சரணடைவதற்கு முன்னால், JNU வில், ஜேஎன்யு மாணவர்களுக்காக அவர் ஆற்றிய உரையின் தமிழாக்கம்.)

இது முதல் பதிவு அல்ல, முகநூல் பதிவுகளிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

அஸ்ஸாம் ஆட்டங்கள்

நீறு பூத்த நெருப்பாக கனன்று கொண்டிருக்கிறது ஏழு சகோதரிகள் என்று அழைக்கப்படும் மாநிலங்களில் ஒன்றான அஸ்ஸாம். ஐம்பதுக்கும் மேற்பட்டோர் கொல்லப்பட்டனர், இரண்டு லட்சத்திற்கும் அதிகமானோர் வசிக்கும் கிராமங்களை விட்டு வெளியேறி முகாம்களில் தஞ்சமடைந்தனர். ஆளாளுக்கு முகாம்களுக்கு சென்று போட்டோக்களுக்கு போஸ் கொடுத்தார்கள், எல்லாம் சரியாகிவிட்டது என்று அறிவித்தார்கள். ஆனாலும் அஸ்ஸாம் அவ்வப்போது எரிந்துகொண்டே இருக்கிறது. குழு மோதலாக தொடங்கி, இனக் கலவரமாக மாறி உயிருக்கும் உடமைகளுக்கும் பேரிழப்பாக தொடர்கிறது. மத்தியிலும் மாநிலத்திலும் காங்கிரசே ஆட்சியில் இருந்தாலும் ஒன்றை ஒன்று மாற்றி மாற்றி குற்றம் சுமத்திக் கொள்கின்றன. நாட்டில் எங்கு குண்டு வெடிப்பு நிகழ்ந்தாலும் வாயில் நுழையாத ஏதாவது இஸ்லாமிய அமைப்பை காரணமாகக் கூறும் பாஜக, அதே போல் இந்தக் கலவரத்தையும் வங்க தேச ஊடுறுவல் காரணம் என்று அலறியது. செய்தி ஊடகங்கள் வழக்கம் போலவே எங்கு தொடங்கியது? எப்படி தொடங்கியது? இனக்கலவரத்திற்கான பின்னணி என்ன? யார் தூண்டியது? யார் தாங்கி நிற்பது? என்பது போன்ற எந்த விபரங்களும் இல்லாமல் வெறுமனே இழப்புகளையும், பாதிப்புகளையும் பெரிதுபடுத்திக் காட்டியும், உப்புச் சப்பற்ற கேள்விகளைக் கொண்டு பேட்டிகள் எடுத்துக் காட்டியும் தங்கள் வியாபார நோக்கை உறுதிப்படுத்திக் கொண்டன.

 

இந்தக் கலவரம் இப்போது புதியதாக தொடங்கி ஒன்றல்ல, ஏற்கனவே சில முறைகள் இது போன்ற கலவரங்கள் இந்தப் பகுதிகளில் நடந்திருக்கின்றன. அதாவது, இந்தக் கலவரம் இரண்டு சமுதாயத்தினரிடையேயான மோதலோ, ஊடுருவல் பிரச்சனையோ, தீவிரவாதக் குழுக்களின் பழிவாங்கல் நடவடிக்கையோ அல்ல. மாறாக இக்கலவரத்தின் வேர்கள் தேசியப் பிரச்சனைக்குள் ஆழ்ந்திருக்கின்றன.

 

இந்தியா எனும் எல்லைக்குள் இருப்பவர்கள் பெருமையுடனும் பூரிப்புடனும் அச்சொல்லை உச்சரித்துக் கொண்டிருப்பதாக யாருக்கேனும் எண்ணமிருந்தால் அதை மாற்றிக் கொள்ளுங்கள். இந்தியா எனும் நிலப்பரப்போடு மரபு கலாச்சார ரீதியாகவோ, இயற்கையான புவி அமைப்பு ரீதியாகவோ தொடர்பே இல்லாத மக்கள், பல காலமாக வெள்ளையர்கள் காலனியாக பிடித்து வைத்திருந்தார்கள் எனும் ஒரே காரணத்திற்காக இந்திய இராணுவத்தின் அடக்குமுறைக்குள் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். காஷ்மீரிகளைக் கேட்டுப் பாருங்கள். அவர்கள் பீரங்கிகளுக்கு எதிராக கல் வீசுவது பொழுதுபோக்கிற்காக அல்ல. அது போலத்தான் வட கிழக்கு மாநிலங்களும். வடகிழக்கு மாநிலங்களிலும், நேபாளத்திலும் வாழும் போடோக்கள் இந்திய அரசை எதிர்த்து 80களில் உபேந்திரநாத் பிரம்மா தலைமையில் போராடத் தொடங்கினர். அனைத்து போடோ இன மக்களையும் உள்ளடக்கிய தேசியப் போராட்டமாக வளர்ந்திருக்க வேண்டிய இது இந்திய அரசியல் பெருச்சாளிகளால் வன்முறைக் கும்பலாக உருமாறியது.

 

அந்தப் பகுதியின் பழங்குடியினரான போடோக்கள் முன்னர் ‘பாத்தூயிசம்’ என்னும் மூதாதையர் வழிபாட்டு முறையை பின்பற்றினர். ஆனால் அந்த மூதாதை வழிபாட்டை பார்ப்பனிய பாசிசங்கள் இந்துத்துவத் திணிப்பால் இடம்மாற்றி விட்டன. இன்று போடோக்கள் பெரும்பான்மையினர் இந்து(!)க்களே. பார்ப்பனீயம் எப்போதுமே எதிரியை உருவகப்படுத்திக் காட்டுவதன் மூலமே பழங்குடிகளையும், தாழ்த்தப்பட்டவர்களையும் தம்முடைய பட்டிக்குள் அடைத்து வந்திருக்கிறது, அந்த வகையில் அந்தப் பகுதியிலுள்ள முஸ்லீம்கள் எதிரிகளாக அடையாளம் காட்டப்பட்டார்கள்.

 

அதுவரை வங்காளிகளாக இருந்தவர்கள், காலனியாதிக்க பிரித்தாளும் சூழ்ச்சியினால் மத அடிப்படையில் கிழக்கு மேற்கு மாநிலங்களாக பிரிக்கப்பட்டு பின்னர் இந்தியா பாகிஸ்தானாக மாறி பின்பு வங்கதேசிகள் எனும் தனி தேசியமாக ஆக்கப்பட்டார்கள். இன்றைய உலகமய சூழலில் ஒப்பீட்டளவில் வங்க தேசத்தைவிட சற்று மேம்பட்டிருந்த இந்தியாவிற்குள் அவர்கள் எல்லை கடந்து ஊடுருவினார்கள். இதை தங்களுக்கு வசதியாக பயன்படுத்திக் கொண்ட இந்துத்துவவாதிகள் அனைத்து இஸ்லாமியர்களையுமே ‘வங்கதேச வந்தேறிகள்’ என்று கூறி போடோக்களுக்கும் இஸ்லாமியர்களுக்குமான இனப்பகையாக மாற்றினார்கள். இந்தியாவோடு கலாச்சார ரீதியாக தொடர்பு கொண்டிருந்த வங்காள முஸ்லீம்கள் அன்னியர்களாகவும், கலாச்சார தொடர்பற்ற போடோக்கள் இந்தியர்களாகவும் உருமாறிய கதை இது தான்.

 

இதையே வேறொரு கோணத்தில் காங்கிரஸ் தனக்கு சாதகமாக பயன்படுத்திக் கொண்டது. சட்டவிரோத குடியேற்ற சட்டம் ஒன்றை உருவாக்கி இஸ்லாமியர்களுக்கு சில சலுகைகளை கொடுத்ததன் மூலம் அவர்களை தனது வாக்கு வங்கியாக தக்க வைத்துக் கொண்டது. மற்றொருபுறம் வடகிழக்கு மாநில மக்கள் உணர்வு ரீதியாக இந்தியாவுடன் ஒன்றவே இல்லை. அதனால் அன்றிலிருந்து இன்றுவரை இராணுவத்தின் பலத்தைக் கொண்டே அவர்களை இந்தியர்களாக இருத்தி வைத்துக் கொண்டிருக்கிறது. அரசுக்கு விரோதமாக மக்கள் கிளர்ந்தெழும் போது அதை நீர்த்துப் போகவைக்க அரசுகள் பயன்படுத்தும் உத்திகளில் ஒன்று தேசிய இனப் பிரச்சனைகளை விசிறி விடுவது. அந்த வகையில் அந்தப் பகுதிகளில் இந்திய இராணுவம் நிகழ்த்திவரும் அடக்குமுறைகளை மறைக்கவும் தேசிய முரண்பாடுகள் உயிர்ப்புடன் வைக்கப்பட்டிருக்கின்றன.

 

ஆனால் இவைகலையெல்லாம் கருத்தில் கொள்ளாமல் யாரோ இரண்டு குழுக்கள் ஒருவரை ஒருவர் கொலை செய்து கொண்டது தான் கலவரத்துக்கான காரணம் என்றால் அதைவிட அபத்தம் வேறொன்று இருக்க முடியாது. இஸ்லாமியர்கள் இதை மதத்திற்கு எதிரான அநீதியாக பிரச்சனையாக உருமாற்றி பிரச்சாரம் செய்கிறார்கள். மறுபக்கம், அதிகார வர்க்கம் இஸ்லாமியர்களுக்கு எதிரான மனோநிலையை நாட்டின் அனைத்துப் பகுதி மக்களிடமும் வதந்திகள் மூலம் நுணுக்கமாக ஏற்படுத்தி வருகிறது. நாட்டின் பிற பகுதிகளில் இருக்கும் வடகிழக்கு மாநிலத்தவர்களிடம் எந்நேரமும் இஸ்லாமியர்களால் தாக்கப்படக்கூடும் எனும் பொய்ச்செய்தியை பரப்புவதன் மூலம் பல பலன்களை அடைந்திருக்கின்றன. அமைச்சர்கள் இரயில் நிலையத்திற்கே சென்று திரும்புமாறு கோரிக்கை விடுப்பதன் மூலம் தகவல் தொழில்நுட்பத்துறையில் ஏற்பட்ட பணிப்பாதிப்பை சரிக்கட்ட முயலும் அதேநேரம் தங்களை மக்களுக்காக செயல்படுபவர்கள் போல காட்டிக் கொள்வது. இஸ்லாமியர்களால் தாக்கப்படுவோம் எனும் அச்ச உணர்வை ஏற்படுத்துவதன் மூலம் மெய்யான காரணங்களிலிருந்து மக்களை திசை திருப்புவது. வதந்தியை பரப்பினார்கள் என்று சமூகத் தளங்களை முடக்குவதன் மூலம் பின்னர் நிரந்தரமாக இணையத் தடை ஏற்படுத்துவதற்கு முன்னோட்டம் பார்ப்பது என்று பல பலன்களை ஆளும் வர்க்கங்கள் அடைந்திருக்கின்றன.சிந்தித்துப் பார்ப்பவர்களுக்கு இந்த உண்மைகள் தெள்ளென விளங்கும்.

 

ஆளும் அதிகார வர்க்கங்கள் தங்கள் நலனை சாதித்துக் கொள்வதற்கு எந்த எல்லைக்கும் செல்லத் தயாராக இருக்கின்றன என்பது ஏறகனவே பலமுறை நிருவப்பட்டிருக்கிறது. இனிமேலும் மக்கள் இதை உணராமலிருக்க முடியாது. இன மோதல்கள் தொடங்கி மத மோதல்கள் வரை தங்களைப் பிரிக்கும் அனைத்து பேதங்களையும் கடந்து வர்க்க அடிப்படையில் ஒன்றிணவதைத் தவிர இவைகளை முறியடிப்பதற்கும் முன்னேறுவதற்கும் வேறுவழியில்லை. 

 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

%d bloggers like this: