அறுகதையற்றதை காட்டும் மழை

kada flo

பெருமழை! கன மழை!

மாதம் மும்மாரி பொழிகிறதா?

கேள்வி மாறி விட்டது.

ஏசி காரில்,

கண்ணாடியும் இறக்காமல்

மூன்று மாத மழை மூன்று நாளில்.

கேள்வி மட்டுமா?

மழையும் மாறிவிட்டது.

அம்மா வந்த சாலையில்

தேங்கவே இல்லையே மழை நீர்.

 

எல்லாருமே நடிகர்கள் தாம்.

முட்டிவரை ரப்பர் செருப்பில் ஒரு நடிகர்

தொடைவரை மடித்துக் கட்டி ஒரு நடிகர்

வாக்காளப் பெருங்குடி மக்களே என்றொரு நடிகர்

இந்த துன்பியல் நாடகத்தில்

மக்களுக்கு மட்டுமே சோகம்.

 

சில நீர் தள்ளும் பம்புகள்

வெள்ளை வேட்டியில் சில அமைச்சர்கள்

உணவுப் பொட்டலத்துடன் கொஞ்சம் இளிப்பு

இதன் பெயர் போர்க்கால நடவடிக்கை.

 

முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைகள்

என்று யாரோ சொல்லி விட்டார்களாம்.

அவசர அவசரமாய் அகராதியில்

பொருள் தேடிக் கொண்டிருக்கிறது அரசு.

 

எல்லாம் நனைந்த மக்களிடம்

மைக்கை நீட்டி அதை

விளம்பரங்களிடையே இடம் தேடிச் செருகி

பரபரப்பாய் பணம் பண்ணும் ஊடகங்கள்.

 

ஏரிகளில் ஆழமில்லை

பாதிக் கொள்ளளவில் நிரம்பி வழியுது.

ஆறுகளைக் காணோமென்று

வெள்ள நீர் தேடி அலையுது.

குளங்கள் எனக்குள் அடக்கமென

கமுக்கமாய் சிரிக்கின்றன கட்டடங்கள்.

ஆனாலும்,

இயற்கைச் சீற்றம் என்று தான் சொல்லுவோம்.

 

இன்று மட்டுமா இந்த

வரலாறு காணாத வெள்ளம்.

ஒவ்வொரு முறை வரும் போதும்

வரலாறும் காண மறுக்கிறது,

வாறுகின்ற வழியும் தெரிய மறுக்கிறது.

 

இந்த ஆட்சியில் தூர் வாறாததே குற்றம்,

அந்த ஆட்சியில் குளம் வெட்டாததே குற்றம்.

எந்த ஆட்சியிலும்

எதுவும் நடக்கப் போவதில்லை.

ஓட்டு போட்டது தான்

மக்களின் பாரிய குற்றம்.

 

விவசாயத்துக்கு நீரில்லை திறந்து விடுங்கள்

கெஞ்சிய விவசாயிகள்

கிள்ளுக் கீரையானார்கள் அரசிடம்

மழை வந்த போது

இரக்கமே இல்லாமல் ஏரியை திறந்ததால்

மடிந்து போன மக்கள்

வாக்குச் சீட்டுக்கு துருப்புச் சீட்டானார்கள்.

 

ஆற்று மணலை

ஒட்டச் சுரண்டும் அரசு

ஆக்கிரமிப்பை அகற்றாத காரணம் என்ன?

ரியல் எஸ்டேட் மாஃபியாக்கள் தரும்

நன்கொடைகளை விடவா

மக்கள் முக்கியமாகி விடுவார்கள்.

 

நிலத்தடி நீரை

கோலாவுக்கு விற்கும் அரசு

ஏரி கால்வாய்களை தூர்வாராத மர்மம் என்ன?

பன்னாட்டு எஜமானர்களின் பின்வாய்

உத்தரவுகளை விடவா

மக்களின் முன்வாய் முக்கியம்.

 

சாராயம் ஊற்றிக் கொடுக்க

திட்டம் போட்டு இலக்கு வைக்கும் அரசு

பெருமழைக்கு திட்டமிடாத நோக்கம் என்ன?

மக்களை போதை ஏற்றி

தள்ளாட வைக்கும் தேவையை விடவா

அவர்கள் நல்வாழ்வு முக்கியமாகி விடும்.

 

ஆறுகள் திருடப்படும்

ஏரி குளங்கள் காணாமல் போகும்

வளங்கள் கொள்ளையிடப்படும்

கனிமங்களும் உறிஞ்சப்படும்

ஏன்

விதை நெல்லையும் விட்டுவைக்க மாட்டார்கள்.

பட்டினியால் செத்தால் கூட

பத்துகாசு நிவாரணம் மட்டுமே மதிப்பு

ஏனென்றால்

இது முதலாளிகளின் அதிகாரம்.

 

இன்றே நாம்

மக்கள் அதிகாரத்துக்காக போராடாவிட்டால்

நாளை

கோமண நூலும் கூட

மிஞ்சப் போவதில்லை.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

%d bloggers like this: