முகம்மதுநபி முதலாளித்துவத்தின் கைக்கூலியா? டி.என்.டி.ஜேவே பதில் சொல்

israel-land-progression

விரைந்து வாருங்கள் முஸ்லீம்களே! கம்யூனிசம் நோக்கி .. பகுதி 11

உணர்வின் கற்பனை உரையாடல் தொடர் பதினொன்றாம் பகுதியைப் படிக்க இங்கே சொடுக்குங்கள். 11-1, 11-2, 11-3

உணர்வு கும்பல் எழுதும் தொடரின் கடந்த மூன்று பகுதிகளில் மார்க்ஸ் ஒரு யூதக் கைக்கூலி என்று ஆதாரம் ஏதுமின்றி அவதூறு பரப்பி வந்திருந்தது. இந்த பதினொன்றாம் பகுதியிலும் அது தொடர்ந்திருக்கிறது என்றாலும், சிறு மாறுதலாக ஆதாரம் எனும் பெயரில் அயோக்கியத்தனங்களையும் சேர்த்து செய்திருக்கிறது. அதாவது, இஸ்ரேல் எனும் நாடு உருவானதில் யூதரான கார்ல் மார்க்ஸ் செய்த உதவி என ஒன்றைச் சுட்டிக் காட்டி, அது தான் மார்க்ஸ் ஒரு யூதக் கைக்கூலி என்பதற்கான ஆதாரம் என்று போகிறது உணர்வு கும்பலின் உளறல். இதில் தான் உணர்வு கும்பல் ஓர் அயோக்கியத்தனத்தையும் செய்திருக்கிறது. அதை பார்ப்பதற்கு முன்னால் இஸ்ரேலின் வரலாறு குறித்து பார்த்து விடலாம்.

இஸ்ரேல் எனும் நாடு உலகில் எப்படி உருவானது? ஒரு வார இதழில் எழுதப்பட்டு வெளியாக வேண்டுமென்றால் அவருக்கு கொஞ்சமாவது வரலாற்று அறிவும், அரசியல், சமூக அறிவும் இருந்தாக வேண்டும். இல்லையென்றால் அவர் எழுதும் எதுவும் குப்பை தான். அந்தக் குப்பையைத் தான் இப்போது கிளறிக் கொண்டிருக்கிறோம். அது குப்பை தான் என்பதை ஆதாரபூர்வமாக நிரூபிக்க வேண்டியதிருக்கிறதே அதற்காக.

உணர்வு கும்பல் இஸ்ரேல் எப்படி உருவானதாக கூறியிருக்கிறது? ஷெசில் எனும் யூதத் தலைவர் திட்டமிட்டு உலகெங்கும் இருக்கும் வட்டித் தொழில் செய்யும் யூதர்களை புதிய வங்கி மூலம் ஒருமுகப்படுத்தி வட்டி மூலம் வந்த பணத்தில் பலஸ்தீனத்தில் வாழ்ந்த இஸ்லாமியர்களிடம் நயவஞ்சகமாக ஆசைகாட்டி, கவர்ச்சிகர திட்டங்கள் தீட்டி வட்டி வலையில் வீழவைத்து அவர்களின் நிலங்களைப் பிடுங்கி கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ஆக்கிரமித்து பலஸ்தீனியர்களை விரட்டி விட்டு இஸ்ரேலை உருவாக்கினார்கள். இது தான் உணர்வு கும்பல் உருவகிக்கும் வரலாறு. இப்படித்தான் உருவானதா இஸ்ரேல்? ஏகாதிபத்திய போர்களுக்கும், பிரிட்டனுக்கும், அமெரிக்காவுக்கும், அவர்களின் ஏகாதிபத்திய அரசியலுக்கும் இதில் எந்தப் பங்கும் இல்லையா? இஸ்ரேல் உருவானது வெறும் வட்டி வணிக நடவடிக்கை அல்லது நிலம் வாங்கிய ரியல் எஸ்டேட் நடவடிக்கை தானா? இப்படித்தான் உணர்வு கும்பல் கருதுகிறதா? ஆனால் உண்மை அப்படியல்ல.

முதல் உலகப் போருக்கு முந்திய காலங்களில் பலஸ்தீனம் ஒட்டாமன் பேரரசின் அதாவது உஸ்மானிய பேரரசின் கீழ் இருந்தது. அன்றைய பலஸ்தீனம் என்பது இன்றைய இஸ்ரேல், பலஸ்தீனம், சிரியா, ஜோர்டான் ஆகிய பகுதிகளை உள்ளடக்கியது. அன்றைய பலஸ்தீன மக்கட் தொகையில் 4 விழுக்காடு யூதர்கள். உணர்வு கும்பல் பிம்பமாக்குவது போல் யூதர்கள் இருந்திராத இடத்தில் புதிதாக குடியேறியவர்களல்லர். அவர்கள் அந்தப் பகுதியின் வாழ்ந்த குடிகள் என்பதற்கு, முகம்மதின் காலகட்டத்திற்கு முன்பிருந்தே வாழ்ந்து வருபவர்கள் என்பதற்கு குரான், ஹதீஸ்களில் ஆதாரம் இருக்கிறது. தவிரவும், பலஸ்தீனப் பகுதி என்பது யூத கிருஸ்தவ இஸ்லாமிய மதங்கள் தங்கள் புனித பூமியாக சொந்தம் கொண்டாடும் இடமாகவும் இருந்து வந்திருக்கிறது.

யூதர்கள் ஒரே இனமல்ல, ஒரே மதத்தவர்கள் அவ்வளவு தான். இன்றும் கூட இஸ்ரேலில் ஐரோப்பிய யூதர்களுக்கும், அமெரிக்க யூதர்களுக்கும் இடையே முரண்பாடுகள் நிலவி வருகின்றன. சகோதர மதங்கள், அப்ரஹாமிய மதங்கள் என அழைக்கப்பட்டாலும் கிருஸ்தவ, இஸ்லாமிய வேதங்கள் யூதர்களை கடுமையாகச் சாடுகின்றன. விரோதிகள் என்கின்றன. இதனால் உலகம் முழுவதும் யூதர்கள் ஒடுக்குதல்களைச் சந்தித்தார்கள். இது தான் யூதநாடு எனும் கருத்தோட்டத்தை ஏற்படுத்தியது. 1897 ஆகஸ்ட் 29ம் தேதி சுவிட்சர்லாந்தின் பாஸில் எனும் நகரத்தில் முதல் சியோனிச மாநாட்டை ஹெர்செல் என்பவர் கூட்டியிருந்தார். (சியோனிசம் என்றால் ஜெருசலத்திலுள்ள புனித சியோன் மலைக்கு செல்ல விரும்புபவர்கள் என்று பொருள்) இந்த மாநாட்டில் தான் யூதர்களுக்கென்று பலஸ்தீனப் பகுதியில் ஒரு நாடு வேண்டும் என தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டது.

முதல் நடவடிக்கையாக ஹெர்செல் உலகெங்குமுள்ள யூதர்களிடமிருந்து நிதியை திரட்டத் தொடங்கினார். ஆனால் இது எதிர்பார்த்த அளவுக்கு வெற்றியைத் தரவில்லை. எனவே, 1901 மே 17ம் தேதி உஸ்மானியப் பேரரசின் மன்னரான இரண்டாம் அப்துல் ஹமீதைச் சந்திக்கிறார். உலகெங்கிலுமுள்ள அரசுகளில் செல்வாக்காக இருக்கும் யூதர்களின் உதவியால் உஸ்மானியப் பேரரசின் பொருளாதார நெருக்கடிகளை தீர்க்க உதவமுடியும் என்றும், அதற்குப் பகரமாக பலஸ்தீனப் பகுதியில் யூதர்களை குடியேற்ற உதவ வேண்டும் என்றும் கோரிக்கை வைக்கிறார். இதை ஏற்றுக் கொள்ளும் அப்துல் ஹமீது இரண்டு நிபந்தனைகளை வைக்கிறார்.

1. அவ்வாறு குடியேறும் யூதர்கள் துருக்கிய குடிமக்களாக இருக்க வேண்டும் என்றும் (உஸ்மானியப் பேரரசு துருக்கியர்களால் தான் இன்றைய இஸ்தான்புல் பகுதியிலிருந்து ஆளப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது)
2. ஒரே இடத்தில் குவியலாக குடியேறாமல் வெவ்வேறு இடங்களில் பரவலாக குடியேற வேண்டும்.

என்பது தான் அந்த இரண்டு நிபந்தனைகள். இதே போன்று குடியேற்றம் குறித்த ஒப்பந்தம் ஒன்று சிரியப் பகுதியின் ஆளுனருடனும் செய்து கொள்ளப்படுகிறது. இந்த அடிப்படையில் துருக்கியிடமிருந்து பெறப்பட்ட நிலத்திலிருந்து 1910ல் டெல்அவிவ் நகரம் உருவாக்கப்படுகிறது. தொடர்ந்து பல நாடுகளுடன் ஒப்பந்தம் போடப்படுகிறது. முக்கியமாக பிரிட்டனுடனும், ரஷ்யாவுடனும். அனைத்து யூதர்களையும் அழைத்துக் கொள்வதாக பிரிட்டனுடனும், திரண்டு வரும் கம்யூனிசப் புரட்சியில் இருந்து யூதர்களை விலக்கி வைக்கிறேன் என்று ஜார் மன்னரிடமும் பேசி ஆதரவு திரட்டப்படுகிறது. இதன் பிறகு தான், உணர்வு கும்பல் குறிப்பிடும் யூத தேசிய நிறுவனம் தொடங்கப்பட்டு தோராயமாக ஒரு லட்சத்து இருபதாயிரம் யூதர்கள் பலஸ்தீனப் பகுதியில் குடியேற்றப்படுகிறார்கள். இதன் பிறகு அரேபியர்கள் யூதக் குடியேற்றத்தை எதிர்த்து அரசியல் நடவடிக்கைகளை தொடங்குகிறார்கள். இதனால் 1914ல் உஸ்மானியப் பேரரசு யூதக் குடியேற்றத்திற்கு தடை விதிக்கிறது.

இந்த நிலையில் தான் முதல் உலகப் போர் வருகிறது. முதல் உலகப் போரில் உஸ்மானியப் பேரரசு ஜெர்மனியுடன் சேர்ந்து பிரிட்டனை எதிர்க்கிறது. யூதர்கள் பிரிட்டனுக்கு ஆதரவளிக்கிறார்கள். அரசுக்கு எதிராக குழப்பத்தை ஏற்படுத்த உஸ்மானியப் பேரரசுக்குள் லாரன்ஸ் என்பவரை அனுப்பி வைக்கிறார் பிரிட்டனின் இராணுவ அமைச்சராக இருந்த வின்ஸ்டன் சர்ச்சில். (இந்தக் கதை தான் சிலபல திரித்தல்களுடன் லாரன்ஸ் ஆப் தி அரேபியா எனும் பெயரில் திரைப்படமாக வெளிவந்தது) யூதர்களிடமும், அரசுக்கு எதிராக கலகம் செய்த அராபியர்களிடமும் முதல் உலகப் போரில் வெற்றி பெற்றால் தனித்தனி நாடுகளாக யூதர்களுக்கும் அராபியர்களுக்கும் தருவதாக இருவரிடமும் இரகசியமாக வாக்குறுதி வழங்குகிறது பிரிட்டன். முதல் உலகப் போரில் வெற்றி பெறவுடன் உஸ்மானியப் பேரரசின் கீழ் இருந்த அரேபியப் பகுதிகளை இணைந்து போரிட்ட பிரிட்டனும் பிரான்ஸும் பங்கு வைத்துக் கொண்டன. அதன்படி சிரியப் பகுதி பிரன்சிடமும், பலஸ்தீனப் பகுதி பிரிட்டனிடமும் வருகின்றன. ஆனால் வாக்குறுதி அளித்திருந்தபடி யூதர்களுக்கும், அராபியர்களுக்கும் தனித்தனியே நாடு பிரித்துக் கொடுக்காமல் டிமிக்கி கொடுத்தது பிரிட்டன். மறுபக்கம் நின்று போயிருந்த குடியேற்றங்களை யூதர்கள் மீண்டும் தொடங்கினார்கள். இதனால் யூதர்களுக்கும் அராபியர்களுக்கும் இடையே கலகங்கள் மூண்டன. இது 1936ல் பெரிய அளவில் வெடித்தது. அராபியர்களை கடுமையாக ஒடுக்கி கலவரங்களை அடக்கிய பிரிட்டன். நிலமையை சமாளிக்க பீல் கமிட்டியை உருவாக்கியது. 1937 ல் பீல் கமிட்டி பிரிட்டன் வசமிருந்த பலஸ்தீனப் பகுதியை மூன்றாகப் பிரித்து அராபியப் பகுதி அராபியர்கள் கட்டுப்பாட்டிலும், யூதப் பகுதி யூதர்கள் கட்டுப்பாட்டிலும், இரண்டும் அல்லாத ஜெருசலம் பகுதி சர்வதேச கட்டுப்பாட்டிலும் இருக்கும் எனப் பரிந்துரைத்தது. இந்தத் தீர்வை யாரும் ஏற்கவில்லை என்பதால் பீல் கமிட்டியின் பரிந்துரைகள் கைவிடப்பட்டன.

1939 ல் பிரிட்டனுக்கும் ஜெர்மனிக்கும் ஏற்பட்ட போரில் சூயஸ் கால்வாயின் பயன்பாடு தனக்கு வேண்டும் எனக் கருதிய பிரிட்டன். அதற்காக அராபியர்களிடம் சமாதானம் பேசியது. யூதக் குடியேற்றம் படிப்படியாகக் குறைக்கப்பட்டு ஐந்து ஆண்டுகளுக்குள் முற்றிலும் நிறுத்தப்படும் என வாக்குறுதி அளித்தது. இதனால் இரண்டாம் உலகப் போரில் அராபியர்கள் பிரிட்டனுக்கு ஆதரவாகவும், யூதர்கள் எதிராகவும் ஆனார்கள். யூதநாடு அடைந்தே தீர்வது எனும் முடிவில் ஸ்டெர்ண், இர்குன் எனும் இரண்டு பயங்கரவாதக் குழுக்கள் ஏற்படுத்தப்பட்டன. இவை குண்டு வைப்பது உள்ளிட்ட பல பயங்கரவாத செயல்களை பிரிட்டனுக்கு எதிராக செய்தன. 1945 ல் இரண்டாம் உலகப் போர் முடிவுக்கு வந்ததைத் தொடர்ந்து பிரிட்டன் பல நெருக்கடிகளைச் சந்தித்தது. அவைகளைத் தீர்க்க தன்னுடைய காலனி நாடுகளில் விடுதலை என்ற பெயரில் தனக்கு சாதகமான ஆட்சி மாற்றங்களை ஏற்படுத்தியது. 1946 ஜூலை 22 ம் தேதி யூத பயங்கரவாதக் குழுக்கள் ஜெருசலத்திலிருந்த பிரிட்டன் இராணுவ தலைமையகமான கிங் டேவிட் முகாமை தாக்கி அழித்தன. இதனால் வேறு வழியின்றி 1947 பிப்ரவரி 17ம் தேதி தன்னிடமிருந்த பலஸ்தீனப் பகுதியை ஐ.நா வின் மேற்பார்வையில் விட்டு விட்டு வெளியேறுவதாக அறிவித்தது.

ஐ.நா இந்தப் பிரச்சனையைச் சமாளிக்க ஒரு குழுவை அமைத்தது. இதை அராபியர்கள் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை, யூதர்கள் ஏற்றுக் கொண்டார்கள். 1947 ஆகஸ்ட் 31ம் தேதி ஐ.நா குழு தன் தீர்ப்பை வெளியிட்டது. அதன்படி பலஸ்தீனப் பகுதி இரண்டாகப் பிரிக்கப்பட்டு அராபியர்களுக்கு ஒரு நாடாகவும், யூதர்களுக்கு ஒரு நாடாகவும் அளிக்கப்படும். புனிதத்தலங்களான பெத்லஹேமும், ஜெருசலமும் ஐ.நா வின் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கும். அராபியர்கள் இதனை நிராகரித்தார்கள். சூழ இருக்கும் இஸ்லாமிய நாடுகள் தங்களுக்கு உதவி செய்யும், யூதர்களை விரட்டி மொத்த நாட்டையும் தம்மிடம் அளிக்கும் என அராபியர்கள் நம்பி ஏமாந்து போனார்கள். 1948 மே14ம் தேதி இஸ்ரேலை சுதந்திர நாடாக யூத பயங்கரவாதக் குழு ஒன்றின் தலைவராக இருந்த பென் குரியன் அறிவித்தார்.

சுற்றி இருந்த அரபிய நாடுகள் சக அரபிகளான பலஸ்தீனியர்களுக்கு உதவினவா? அல்லது அவைகளுக்கென்று தனி நோக்கங்கள் இருந்தனவா? இஸ்ரேல் தனி நாடாக அறிவித்துக் கொண்ட உடனேயே சுற்றி இருந்த அரேபிய நாடுகள் இஸ்ரேல் மீது போர் தொடுத்தன. ஒரு மாதம் நடந்த போரில் இஸ்ரேல் தோற்று வீழும் நிலை வந்தவுடன் ஐ.நா தலையிட்டு போர் நிறுத்தத்துக்கு ஏற்பாடு செய்தது. போர் நிறுத்தம் ஏற்பட்டது இஸ்ரேல் பாதுகாக்கப்பட்டது. ஆனால் பரிதாபம்! பலஸ்தீனர்களைச் சொல்லிக் கொண்டு போரில் குதித்த நாடுகள் போரில் பிடித்த பகுதிகளை தங்கள் நாட்டுடன் இணைத்துக் கொண்டனவே தவிர அவைகளை இணைத்து பலஸ்தீனம் எனும் தனி நாடு அமைக்க எந்த முயற்சியையும் எடுக்கவில்லை. போர் நிறுத்ததத்தை பயன்படுத்திக் கொண்டு இஸ்ரேல் தன்னை நிலைப்படுத்திக் கொண்டது. அமெரிக்கா இஸ்ரேலுக்கு நிதி உதவிகளையும் இராணுவ தளவாடங்களையும் கொண்டு வந்து குவித்தது. விளைவு, இழந்த இடங்களை இஸ்ரேல் படிப்படியாக மீட்டுக் கொண்டதோடு மட்டுமல்லாமல் நாடில்லாத பகுதியாக இருந்த பலஸ்தீனத்தையும் கபளீகரம் செய்து கொண்டது.

இது தான் இஸ்ரேல் உருவான வரலாறு. இதைத்தான் உணர்வு கும்பல் வட்டிக்கு விட்டு நிலத்தைப் பிடுங்கி கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் சேர்த்து இஸ்ரேல் எனும் நாட்டை உருவாக்கிக் கொண்டார்கள் என்று திரிக்கிறது. உலக ஏகாதிபத்திய நாடுகளின் அரவணைப்போடு ரவுடித்தனம் செய்த இஸ்ரேலின் நடவடிக்கையை ரியல் எஸ்டேட் நடவடிக்கையாக சுருக்கிப் பார்க்கிறது உணர்வு கும்பல். மதவாதக் கும்பல்களுக்கு எப்போதுமே உண்மையோ, வரலாறோ அவசியமே இல்லை. தமக்கு ஏற்ப வரலாறு உட்பட அனைத்தையும் திருத்திக் கொள்வது தான் அவர்களின் வாடிக்கை. ஆர்.எஸ்.எஸ் இதைத்தான் செய்கிறது. டி.என்.டி.ஜே வும் அதைத்தான் செய்கிறது.

சரி, இதில் எங்கிருந்து மார்க்ஸ் வருகிறார்? ஓர் அயோக்கியத்தனத்தைச் செய்து மார்க்ஸை இதனுள் கொண்டு வந்து நுழைத்திருக்கிறது உணர்வு கும்பல். உணர்வு எனும் பெயரிலிருக்கும் அயோக்கியக் கும்பல் இப்படி எழுதியிருக்கிறது.

வட்டித் தொழிலை அரசாங்கத்தின் சுவாதீனத்துக்கு படுத்துதல், இதற்காக அரசாங்கத்தின் மூலதனத்தைக் கொண்டு ஒரு வங்கி ஏற்படுத்தும் என்று திட்டமிட்டார் மார்க்ஸ் என்றார்.

வேண்டுமென்றே இலக்கணப் பிழைகளோடு எழுதப்பட்டிருக்கும் இந்த வாசகத்திலிருந்து என்ன புரிந்து கொள்ள முடிகிறது? அதாவது வட்டித் தொழிலை முறைப்படுத்த அரசாங்கம் ஒரு வங்கியை ஏற்படுத்த வேண்டும் என மார்க்ஸ் சொல்லியிருக்கிறார் என வாசிப்பவர்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டுமாம். இந்த மேற்கோள் எதில் இடம்பெற்றிருக்கிறது? கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கை திட்டத்தில் ஐந்தாவது சரத்தில் என்று உணர்வு கும்பல் கூறியிருக்கிறது. கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கை என்பது கம்யூனிஸ்ட் அல்லாத பிற மக்களாலும் அதிகம் வாசிக்கப்பட்ட கம்யூனிச நூல்களில் ஒன்று. இந்த நூலில் நான்கு அத்தியாயங்கள் இடம்பெற்றிருக்கின்றன.

1. முதலாளிகளும் பாட்டாளிகளும்,
2. பாட்டாளிகளும் கம்யூனிஸ்டுகளும்,
3. சோசலிச கம்யூனிச இலக்கியம்,
4. தற்போதுள்ள பற்பல எதிர்க்கட்சிகள் குறித்து கம்யூனிஸ்டுகளின் நிலை.

இந்த நான்கு அத்தியாயங்கள் தான் அந்த நூலில் இருக்கிறது. ஆனால் உணர்வு கும்பல் எழுதியிருக்கிறது ஐந்தாவது சரத்தில் என்று. அது என்ன ஐந்தாவது சரம்? இது பச்சை அயோக்கியத்தனம் இல்லையா? இல்லாத ஒன்றை இருப்பது போல் மேற்கோள் காட்டுவது தான் இந்த மதவெறி பிடித்தலையும் வியாபாரிகளின் அகராதியில் நேர்மையா? கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கை எனும் நூலில் ஐந்தாவது அத்தியாயத்தில் என்று எழுதினால் தெரிந்து விடும் என்பதற்காக கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கை திட்டத்தில் ஐந்தாவது சரத்தில் என்று எழுதியிருக்கிறார்கள். அதுவும் அந்த கற்பனையான மேற்கோளை இலக்கணப் பிழையோடு எழுதியிருக்கிறார்கள். இப்படியான பச்சை அயோக்கியத்தனத்துக்கு யார் பொறுப்பேற்றுக் கொள்வது? இதை எழுதிய பாசில் எனும் அயோக்கியனா? வெளியிட்ட உணர்வு எனும் இதழை நடத்தும் அயோக்கியக் கும்பலா? உணர்வு இதழின் பின்னணியில் இருக்கும் டி.என்.டி.ஜே எனும் அயோக்கியத்தனமான மதவாத இயக்கமா?

இதற்கு யாரும் பொறுப்பேற்கப் போவதில்லை, யாரும் பதில் கூறப் போவதில்லை. ஆனால், அந்த இயக்கத்திலிருக்கும் முஸ்லீம்கள் சிந்திக்க வேண்டும். இப்படி ஒரு பொய்யை, பச்சை அயோக்கியத்தனத்தை துணிந்து அரங்கேற்றும் இந்த மதவாத வியாதிகள் எதைத்தான் செய்ய மாட்டார்கள்? நீங்கள் தான் பதில் கூற வேண்டும். பொறுப்பேற்க வேண்டும். சிந்திக்க வேண்டும். ஏனென்றால் உங்களின் பொருட்டு தான் இந்த அயோக்கியத்தனம் செய்யப்பட்டிருக்கிறது. நீங்கள் படிக்க வேண்டும் என்பதற்காகத் தான் அது எழுதப்பட்டிருக்கிறது.

%e0%ae%ae%e0%af%82%e0%ae%b2%e0%ae%a4%e0%ae%a9%e0%ae%ae%e0%af%8d-3-1-458

இஸ்லாத்தின் மீது ஒரு விமர்சனம் எப்படி வைக்கப்படுகிறது? குரானில் அல்லது ஹதீஸில் இந்த அத்தியாயத்தில் இந்த எண்ணுள்ள வசனத்தில் என்று தெளிவாகக் குறிப்பிட்டுத்தான் விமர்சிக்கப்படுகிறது. அதற்கு விளக்கம் கூறும் மதவாதிகள் என்ன செய்கிறார்கள்? இதை அப்படி புரிந்து கொள்ளக் கூடாது. அந்த அரபு வார்த்தைக்கு இப்படி அர்த்தம் செய்ய வேண்டும் என்று அவர்களின் சொந்த விருப்பத்தை பொதுக் கருத்து போல எண்ணிக் கொண்டு விளக்கம் சொல்லுவார்கள். ஆனால், இங்கு இல்லாத ஒன்றை மார்க்ஸ் மீது பொய்யாக இட்டுக் கட்டியுள்ளார்கள். இதை எப்படி புரிந்து கொள்வீர்கள் முஸ்லீம்களே, பதில் சொல்லும் கடமை உங்களுக்கு இல்லையா?

இப்படி கற்பனையாக, பொய்யாக, அயோக்கியத்தனமாக எழுதி விட்டு, அந்த பொய்யை அடிப்படையாகக் கொண்டு மார்க்ஸ் இப்படி திட்டம் போட்டுக் கொடுத்ததால் தான் ஹெசில் யூதர்களின் வட்டி நிதியைக் கொண்டு வங்கியை உருவாக்கி பலஸ்தீனத்தில் நிலம் வாங்கி இஸ்ரேலை உருவாக்கினார்கள் என்கிறது உணர்வு கும்பல். மார்க்ஸின் உதவியால் தான் இஸ்ரேல் உருவானது. அதனால் யூதர்களுக்கு உதவிய மார்க்ஸ் ஒரு யூதக் கைக்கூலி. இது தான் உணர்வு கும்பல் தரும் ஆதாரம். முஸ்லீம்களே நீங்கள் தான் இதற்கு செருப்படி கொடுக்க வேண்டும்.

இன்னொரு ஆதாரத்தையும் உணர்வு கும்பல் கூறியிருக்கிறது, உலகெங்கிலுமுள்ள யூதர்கள் வட்டியினால் மக்களை கொடுமைப்படுத்தினார்கள், அவர்களின் வாழ்வாதாரங்களை அழித்தார்கள். இப்படி உலகெங்கும் மக்கள் ஏழ்மையில் வாட காரணமாக இருந்த வட்டியை ஆதரித்தார் மார்க்ஸ். யூதர்கள் வட்டித் தொழில் செய்தார்கள் என்பதால் தான் மார்க்ஸ் வட்டியை ஏற்றுக் கொண்டு முதலாளித்துவத்தை மட்டும் சாடுகிறார். எனவே, மார்க்ஸ் ஒரு யூதக் கைக்கூலி. இது தான் உணர்வு கும்பலின் அடுத்த ஆதாரம்.

மார்க்ஸ் வட்டியை ஆதரித்தார், ஏற்றுக் கொண்டார் என்பது ஆதாரமற்ற பொய், உளரல். உணர்வு கும்பல் நினைப்பதெல்லாம் உண்மை ஆகிவிடுமா? மார்க்ஸ் வட்டி என்றால் என்ன என்று வரையறை செய்திருக்கிறார். நிலவில் இருக்கும் ஒன்றை வரையறை செய்வதற்கும் ஆதரிப்பதற்கும் இடையிலிருக்கும் வித்தியாசம் உணர்வு கும்பலுக்கு புரியவில்லை. அவர்களின் மதவாத மூளை புரிவதை அனுமதிக்கவும் செய்யாது.

அன்றிலிருந்து இன்றுவரை வட்டி சமூகத்தில் இருந்து கொண்டிருக்கிறது. வட்டி என்றால் என்ன என்பதை புரிந்து கொண்டால் தான் அதை சமூகத்திலிருந்து நீக்குவதைக் குறித்து சிந்திக்க முடியும். அந்த அடிப்படையில் வட்டி என்பது லாபத்தின் ஒரு பகுதி. அதாவது தனக்கு உடமையாக இல்லாத மூலதனத்தை பயன்படுத்தி லாபம் பெறும் ஒருவர், தன்னுடைய லாபத்தின் ஒரு பகுதியை மூலதனத்தின் உடமையாளருக்கு கொடுப்பதே வட்டி எனப்படுகிறது. இது தான் வட்டி குறித்த மார்க்ஸின் வரையறை. மார்க்ஸ் லாபத்தை ஏற்றுக் கொள்கிறாரா? லாபத்தையே ஏற்றுக் கொள்ளாத மார்க்ஸ் அந்த லாபத்தின் ஒரு பகுதியான வட்டியை ஏற்றுக் கொண்டார், ஆதரித்தார் என்றால் அப்படிக் கூறுபவர்களை என்ன பெயரிட்டு அழைப்பது?

பொதுவாக, இஸ்லாமிய மதவாதிகள் குரான் குறித்து ஏராளமான புளகங்களைக் கொண்டிருப்பார்கள். எல்லா அறிவியல் உண்மைகளும் அதில் புதைந்து கிடக்கிறது, மண்வெட்டியைக் கொண்டு வந்தால் அள்ளி எடுத்துக் கொள்ளலாம் என்பார்கள். மறுகணமே குரான் ஒரு அறிவியல் நூலல்ல என்றும் கூறுவார்கள். அதே மதவாதிகள் மூலதனம் எனும் நூலை எப்படிப் பார்க்கிறார்கள்? மூலதனத்தில் மார்க்ஸ் அதை எழுதவில்லை, இதை எழுதவில்லை பிலாக்கணம் வைக்கிறது உணர்வு கும்பல். உணர்வு கும்பலிடம் கருத்து கேட்டுவிட்டுத்தான் மார்க்ஸ் மூலதனம் எழுதியிருக்க வேண்டும் போலிருக்கிறது. மூலதனம் எனும் நூல் முதலாளித்துவப் பொருளாதாரம் எப்படி செயல்படுகிறது? அதன் அடிப்படை என்ன? முதலாளித்துவ பொருளுற்பத்தி முறை, அதன் பரிமாற்றம் ஆகியவற்றை விரிவாக விளக்கும் நூல். இது தொடர்பாக ஏதாவது விடுபட்டிருக்கிறது, அல்லது தவறாக விளக்கப்பட்டுள்ளது என்று ஆதாரத்துடன் விமர்சனம் செய்தால் பரிசீலிக்கலாம். மாறாக, வரலாற்றில் நடந்த அந்த சம்பவத்தை குறிப்பிடவில்லை, இந்த சம்பவத்தை குறிப்பிடவில்லை. எனவே மார்க்ஸ் யூதக் கைக்கூலி என்றால், காழ்ப்புணர்ச்சி என்ற ஒற்றைச் சொல்லைத் தவிர வேறு விளக்கங்கள் எதுவும் தேவையில்லை.

மார்க்ஸோ, ஏங்கல்ஸோ கூறாத ஒன்றை அது கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கையின் ஐந்தாவது பகுதியில் இருக்கிறது எனும் பொய்யின் மூலம் தன்னைப் பின்பற்றுகிறவர்களிடம் கம்யூனிச வெறுப்பை வளர்க்கிறது உணர்வு கும்பல். மட்டுமல்லாது, மார்க்ஸ் வட்டியை ஆதரித்தார் எனும் திரித்தல் மூலம் வட்டி குறித்து இஸ்லாமியர்களிடம் மதரீதியாக இருக்கும் புரிதலை தன்னுடைய அயோக்கியத்தனமான நிலைப்பாட்டுக்கு சாதகமாக வளைக்கவும் முற்படுகிறது உணர்வு கும்பல். இவைகளை அவதூறு என்று மட்டும் புரிந்து கொள்ள முடியாது. முஸ்லீம்கள் கம்யூனிசத்தைப் பற்றி தெரிந்து கொள்ளக் கூடாதே எனும் பதைபதைப்பு என்பது தான் அதில் உள்ளார்ந்து நிற்கும் அம்சம்.

மார்க்ஸின் மீது கம்யூனிசத்தின் மீது அவதூறு செய்வது என்பது உணர்வு கும்பலைப் பொருத்தவரை இயல்பானது தான். மதம் எனும் அடிப்படையிலிருந்து மட்டுமல்ல, இஸ்லாமிய மீட்டுருவாக்கம் எனும் பெயரில் அமெரிக்கா பெற்றுப் போட்ட கள்ளக் குழந்தைகள் தானே இவர்களெல்லாம். எனவே, கம்யூனிசத்தின் மீது அவதூறு செய்வது என்பது உணர்வு கும்பலுக்கு இயல்பானது தான். அந்த அடிப்படையில் தன் எஜமானனின் கட்டளையை நிறைவேற்றி இருக்கிறது என்றும் கொள்ளலாம்.

ஏன் இப்படிச் சொன்னால் என்ன தவறு? மார்க்ஸ் வட்டி வங்கியை ஏற்படுத்தச் சொன்னார், மார்க்ஸ் வட்டியை ஆதரித்தார் என்று பொய் சொல்லி அதன் மூலம் மார்க்ஸ் ஒரு யூதக் கைக்கூலி எனச் சொல்லும் உணர்வு கும்பலை நோக்கி (உணர்வு கும்பலை நோக்கி மட்டுமே) அதே திசையில் ஒரு கேள்வியை எழுப்பிப் பார்க்கலாம். இதற்காக பொய் சொல்ல வேண்டிய அவசியமில்லை. முகம்மது லாபத்தை ஆதரித்தார் என்பது ஆதாரபூர்வமான உண்மை. எனவே, முகம்மது நபி ஒரு முதலாளித்துவ கைக்கூலி என்று கூறினால் டி.என்.டி.ஜே விலிருக்கும் எந்தக் கொம்பனாவது மறுக்க முடியுமா?

இதில் அவதூறு, இட்டுக்கட்டல்கள், பொய்களைக் கடந்து அடிப்படையான அம்சம் குறித்து விவாதிக்க வேண்டியதிருக்கிறது. வட்டி குறித்து இஸ்லாத்தின் பார்வை என்ன? மார்க்ஸியத்தின் பார்வை என்ன? இரண்டில் எது சரி?

இஸ்லாம் வியாபாரத்தை அனுமதித்து வட்டியை தடை செய்திருக்கிறது என்பதன் பொருள் என்ன? இஸ்லாம் லாபத்தை அனுமதித்து வட்டியை தடை செய்திருக்கிறது என்பது தான். எந்த எல்லை வரை லாபம் அனுமதிக்கப்பட்டிருக்கிறது? குரான் ஹதீஸ்களிலிருந்து இதற்கு அளவு எதையாவது கூற முடியுமா? முஸ்லீம்கள் யாராவது, தொடர் கட்டுரையை உணர்வில் எழுதும் பாசிலோ அல்லது டி.என்.டி.ஜே வின் உலகமகா அறிஞரோ பதில் கூற முடியுமா? குரான் ஹதீஸ்களில் இருப்பதெல்லாம் சில நீதி போதனைகள் தான். 300 விழுக்காடு லாபம் வைத்தாலும் விற்பவரும் வாங்குபவரும் பொருந்திக் கொண்டால் அது வியாபாரம் தான். அப்படி பொருந்திக் கொள்ளும் வியாபாரத்துக்கு அல்லாவின் பரகத் உண்டு என்கிறது குரான். இதை அனுமதிக்கும் இஸ்லாம் வட்டியை ஹராம் என்கிறது ஏன்? அடமானத்தை அனுமதிக்கும் இஸ்லாம் வட்டியை எதிர்க்கிறது, ஏன்? யாராவது விளக்கம் கூற முடியுமா?

இஸ்லாம் போரில் கொள்ளையடிப்பதை அனுமதிக்கிறது. கனீமத் பொருட்கள் போரில் வென்றவர்களுக்குச் சொந்தம். கனீமத் என்பது கடவுளின் கொடை. முகம்மதின் சம காலத்தில் முகம்மதை பின்பற்றியவர்களின் சொத்து என்பது பெரும்பாலும் கனீமத் பொருட்களால் வந்தது. இதில் நீங்கள் போதுமான அளவு தானம் செய்யுங்கள் என வலியுறுத்துகிறது குரான். அப்படி தானம் செய்யும் பொருட்கள் உங்களை சுத்தீகரிக்கும் என்கின்றன ஹதீஸ்கள். ஏன் தானம் செய்வதின் மூலம் மனிதன் தன்னை சுத்தீகரித்துக் கொள்ள வேண்டும்? ஏனென்றால் அவன் சொத்துகளாக இருப்பவை பிறரிடமிருந்து அபகரிக்கப்பட்டவை. அந்த சொத்துகளை நீங்கள் உண்ணுங்கள், உண்ணுவதால் ஏற்படும் பாவங்களை தானம் கொடுத்து கழுவிக் கொள்ளுங்கள். அதை நீங்கள் விரிவாக்க வேண்டுமென்றால் உங்கள் உழைப்பை செலுத்தி விரிவாக்கம் செய்யுங்கள். மாறாக வட்டி என்பது உழைக்காமல் விரிவாக்கம் செய்வது, அதை செய்யாதீர்கள். இது தான் வட்டியை தடுக்கும் இஸ்லாத்தின் உள்ளடக்கம். அதாவது தனியுடமை இருக்கலாம், போர்களின் மூலம் தோற்றவனின் சொத்தை அபகரிக்கலாம். கொள்ளையடித்த பாவத்தை தானம் செய்து நீக்கிக் கொள்ளலாம். வியாபாரம் என்ற பெயரில் எவ்வளவு லாபம் வேண்டுமானாலும் வைத்துக் கொள்ளலாம். ஆனால் வட்டி மட்டும் வாங்கி விடாதீர்கள். என்ன விதமான பார்வை இது? இதை முழுமையான கண்ணோட்டம் எனக் கொள்ள முடியுமா?

மார்க்ஸியம் வட்டியை விட லாபத்தையே முதன்மையானதாக எடுத்துக் கொள்கிறது. ஏனென்றால் வட்டி என்பது முதலீட்டின் லாபத்திலிருந்து கிடைக்கும் ஒரு பகுதி. லாபம் என்பது முழுமை, வட்டி என்பது அதன் ஒரு பகுதி. லாபம் இருக்கும் வரை வட்டியை தவிர்க்க முடியாது. வட்டி எவ்வளவு கொடூரமானதோ அதை விட பன்மடங்கு கொடூரமானது லாபம். ஓர் உற்பத்திப் பொருளின் பயன்பாட்டு மதிப்புக்கும், பரிமாற்ற மதிப்புக்கும் இடையேயான இடைவெளி எந்த அளவுக்கு அதிகரிக்கிறதோ அந்த அளவுக்கு அதை பயன்படுத்துபவரின் உழைப்பைச் சுரண்டுகிறது. வட்டி, அதன் முழுமை வடிவமான லாபம், அதன் பிறப்பிடமான மூலதனம், அதன் ஆதாரமான தனிச் சொத்து, அதன் மூலமான தனியுடமை இவைகளை ஒழிப்பது தான் தன்னுடைய லட்சியம் என்கிறது மார்க்ஸியம். இவை தான் மக்களை வாழவிடாமல் செய்கிறது. இவைகளை அழிக்காமல் மக்களுக்கு வாழ்வு இல்லை என்கிறது. இதுவரை மனித உலகின் வரலாறு என்பது இதற்கான போராட்டம் தான் என்கிறது. இது தான் வட்டி குறித்த மார்க்ஸியத்தின் பார்வை.

இஸ்லாமிய வங்கி என்று ஒன்றைச் சொல்லுகிறார்கள். அது எப்படிச் செயல்படுகிறது. தொழில் செய்வதற்கான முதலீட்டுப் பணத்தை இஸ்லாமிய வங்கி கடனாக கொடுக்கும். அதைக் கொண்டு ஈடுபடும் தொழிலில் லாபம் ஈட்டினால், கடனையும் லாபத்தில் வங்கி நிர்ணயிக்கும் ஒரு தொகையையும் திருப்பிச் செலுத்த வேண்டும். நட்டமடைந்தால் கடனை மட்டும் செலுத்தினால் போதுமானது. இது தான் வட்டியில்லாத வங்கி என இவர்கள் கூறும் இஸ்லாமிய வங்கியின் அடிப்படை. இதைத்தான் மார்க்ஸும் சொல்கிறார். வட்டி என்பது மூலதனம் மீதான லாபத்தின் ஒரு பகுதி என்று. வட்டி என்று பெயர் வைக்க வில்லை என்றால் அது வட்டி இல்லை என்றாகி விடுமா?

வட்டி குறித்த இஸ்லாமியப் புரிதல், மார்க்ஸியப் புரிதல் இரண்டில் எது சரி இஸ்லாமியர்களே? ஆழமாக சிந்தித்துப் பாருங்கள். அதன் அடிப்படையில் இருந்து உணர்வு கும்பல் எழுதும் வட்டி பற்றிய விபரங்களைப் படித்துப் பாருங்கள். உலகில் யூதர்கள் மட்டும் தான் வட்டித் தொழிலில் ஈடுபட்டார்களா? முஸ்லீம்கள் ஈடுபடவில்லையா? அனைத்து யூதர்களும் வட்டித் தொழில் மட்டும் தான் செய்தார்களா வேறு தொழிலில் ஈடுபடவே இல்லையா? மதம் எனும் அடிப்படையில் முஸ்லீம்களுக்கு இருக்கும் வட்டியின் மீதான புரிதலை இஸ்ரேலின் உருவாக்கம் குறித்த தங்களின் திரித்தல்களுக்கு ஆதரவாக மாற்ற முயல்கிறது உணர்வு கும்பல். இதை நீங்கள் அனுமதிக்க விரும்புகிறீர்களா? இந்த அவர்களின் திரித்தல்களுக்கு உரமூட்ட ஹிட்லரையும், ஆர்.எஸ்.எஸ். அம்பி பா. ராகவனையும் பயன்படுத்துகிறது உணர்வு கும்பல். இது உங்களுக்கு சம்மதம் தானா? உங்கள் இயக்கத் தலைமைகளை நோக்கி உங்கள் கேள்விக் கணைகளை வீச வேண்டாமா?

அடுத்ததாக, முதலாளித்துவ அறிஞர்கள் கூட மார்க்ஸின் மீது கூறத் துணியாத ஒன்றை இந்த மதவாத மட்டைகள் கூறுகிறார்கள். பொருளாதாரத்தில் மார்க்ஸ் ஒரு பெரிய கூமுட்டை என்கிறார்கள். பாட்டி வடை சுட்ட கதை ஒன்றை கூறி பார்த்தீர்களா வட்டி எவ்வளவு கொடுமையானது என்கிறார்கள். வட்டி சுகமளிப்பது என்று கூறியது யார்? ஆனால் லாபம் கூடும் என்று கூறியிருக்கிறது இஸ்லாம். லாபம் சுகமளிப்பதா?

கூறப்பட்டிருக்கும் அந்த இரண்டு கதைகளிலும் எது உள்ளீடாக இருக்கிறது? இரண்டு எடுத்துக்காட்டுகளிலுமே பண்டத்தின் உற்பத்தி மதிப்பை விட அதிகமாக பரிமாற்ற மதிப்பு இருக்கிறது. இந்த அதிகப்படுத்தப்பட்ட பரிமாற்ற மதிப்பு எங்கிருந்து வந்தது? இந்தக் கதைகளின் மூலம் உணர்வு கும்பல் வட்டியின் கொடுமை குறித்து பேசுகிறதாம். லாபத்தின் ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதியான வட்டி மக்களை துன்புறுத்துகிறது என்றால் ஒட்டுமொத்த லாபமும் மக்களை என்ன செய்கிறது? இதற்கு உணர்வு கும்பல் பதில் கூறுமா?

மூலதனம் படித்து விட்டுத் தான் ஒரு கம்யூனிஸ்ட் செயல்பட வேண்டும் என்று எந்த அவசியமும் இல்லை. ஆனால் ஒரு முஸ்லீம் குரான் படிக்காமல் இருக்கக் கூடாது இருக்க முடியாது. கட்டாயமில்லை என்ற நிலையிலும் ஐம்பது விழுக்காடு கம்யூனிஸ்டுகள் மூலதனத்தை படித்து உள்வாங்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆனால் கட்டாயம் படித்திருக்க வேண்டும் எனும் நிலையில் உள்ள முஸ்லீம்களில் எண்பது விழுக்காட்டினர் குரானை முறைப்படி படித்தறியாதவர்கள். படித்த இருபது விழுக்காடினரில் கூட பாதிப்பேர் அதாவது பத்து விழுக்காட்டினர் வெறுமனே குரானை உச்சரிப்பார்களே தவிர அதன் பொருள் என்ன என்பது தெரியாது. பொருள் தெரிந்து குரானைப் படித்த மீதமிருக்கும் பத்து விழுக்காடினரில் கூட வரலாற்று, அறிவியல் பார்வையுடன் குரான் வசனங்களை உரசிப் பார்த்து புரிந்து கொண்டவர்கள் ஒருவர் கூட தேற மாட்டார். இவர்கள் தான் கம்யூனிஸ்டுகளைப் பார்த்து கேள்வி எழுப்புகிறார்கள்.

உணர்வுள்ள முஸ்லீம்களே! பதில் கூறுங்கள். சாதாரண முஸ்லீமாக இருந்தாலும் சரி, உலகமகா அறிஞராக இருந்தாலும் சரி. இதற்கான பதிலை கூறிப் பாருங்கள். வட்டி கொடூரமானது அதை ஒழிக்க வேண்டும் என்பதில் மாற்றுக் கருத்து ஒன்றுமில்லை. ஆனால் லாபத்தை, மூலதனத்தை தக்க வைத்துக் கொண்டு வட்டியை ஒழிக்க முடியுமா? வட்டி கொடியது தான். ஆனால் லாபத்தை ஏற்றுக் கொள்கிறேன் வட்டியை மட்டும் ஒழியுங்கள் என ஒருவர் கூறினால் அது முட்டாள்தனமானதா இல்லையா? லாபத்தை ஏற்றுக் கொள்ளும் குரான் வட்டியை ஒழிக்கும்படி கூறுவது கேலிக் கூத்தா இல்லையா? திராணி இருப்பவர்கள் பதில் கூறிப் பார்க்கலாம்.

இத்தொடரின் முந்திய பகுதிகள்:

1. கற்பனை உரையாடலல்ல, காத்திரமான சொல்லாடல்

2. கருத்து பயங்கரவாதம் செய்யும் டி.என்.டி.ஜே

3.  பதில்சொல்ல முடியாத டி.என்.டி.ஜே

4. வளைகுடாவில் வேலை செய்யும் முஸ்லீம்கள்

5. எதிலும் மேலோட்டமாக இருப்பதே மதவாதம்

6. துரோகி முகம்மதா மார்க்ஸா டி.என்.டி.ஜே பதில் சொல்லுமா?

7.  ‘உணர்வு’ கும்பலின் தரம் பொய்களும் அறியாமையும் தான்

8. உணர்வு கும்பலிடம் வரலாற்றறிவை எதிர்பார்க்க முடியுமா?

9. மத்ஹபுகள் ஏன் தொடங்கப்பட்டன பதில் சொல்லுமா டி.என்.டி.ஜே

10. டி.என்.டி.ஜே வுக்கு தெரியுமா மாப்ளா கிளர்ச்சியின் வாசம்

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

இந்தியப் பட்டியிலிருந்து முதலில் விடுபடுமா காஷ்மீர்?

burhan-wani

கடந்த பத்து நாட்களாக காஷ்மீர் எரிந்து கொண்டிருக்கிறது. அதனை எரியவைத்துக் கொண்டிருக்கும் இந்திய இராணுவத்தின் கொடூர முகம் கண்டு சமூக நலன் பேணும் உள்ளங்களும் எரிந்து கொண்டிருக்கின்றன. உணர்வின் உந்துதலால் எடை மிகக் கூடிப் போயிருக்கும் காஷ்மீர் இளைஞர்களின் கையிலிருக்கும் சிறுகற்களும் எரிந்து கொண்டிருக்கின்றன. இந்த நெருப்பின் அண்மைக்கால தொடக்கப் புள்ளியாய் இருந்தது புர்ஹான் வானி. குளிர் ஏரிகளும், பனிமலையுமாய் சொர்க்க பூமியாய் தெரிந்த காஷ்மீர் தன் மேலோட்டைப் பிய்த்துக் கொண்டு எரிமலையாய் வெடித்துச் சீறிக் கொண்டிருக்கிறது அவ்வப்போது. உறைந்து போன பார்வையைக் கொண்டு காஷ்மீரின் சீற்றத்தை அளக்கவே முடியாது.

 

தவிரவும், இந்திய இராணுவத்தின் மீதான எதிர்ப்புக்கு பேலட் துப்பாக்கிகளின் பயன்பாடும் முதன்மையான காரணமாக இருக்கிறது. தன் குடிமகன் இறந்து விடக் கூடாது எனும் அக்கரையாக இல்லாமல், மரண எண்ணிக்கை அதிகமாகி விட்டால் தலைகுனிவு நேருமே எனும் பதைப்பில் பேலட் துப்பாக்கிக் குண்டுகளின் பயன்பாடு இந்திய இராணுவத்தின் கைகளில் கோர முகம் எடுக்கிறது. பலநூறு மக்களின் கண்கள் பறிக்கப்பட்டிருக்கிறது. முப்பது நாற்பது என ஊடகங்கள் மரண எண்ணிக்கையை கணக்கு காட்டிக் கொண்டிருக்கும் போது, ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்டு இருக்கக் கூடும் என சமூக வலைதளங்களில் தகவல்கள் பகிரப்படுகின்றன. இடுப்புக்கு மேலே குறிபார்க்கக் கூடாத பேலட் குண்டுகளை முகங்களை நோக்கி ஏவி விடும் இந்திய இராணுவத்தின் கொடூரம் மட்டுமே காஷ்மீர் குறித்த நம் பதைப்பின் காரணமாக இருக்குமானால் நம்மிடம் அந்த உறைந்த பார்வை எஞ்சி இருக்கிறது என்று தான் பொருள் படும்.

 

சிறிய அளவில் ஓர் அடையாளப் போராட்டம் நடந்தாலே மக்களின் இயல்பு வாழ்க்கை பாதிக்கப்பட்டதாக கூக்குரலிடும் செய்தி ஊடகங்கள்; ஏறத்தாழ ஐந்து லட்சம் இராணுவத் துருப்புகளுக்கு மத்தியில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் காஷ்மீர் மக்களின் இயல்பு வாழ்க்கை குறித்து என்றுமே கவலைப் பட்டதில்லை.

 

காஷ்மீரின் கடந்த கால வரலாறு, அது இந்தியாவுடன் இணைக்கப்பட்ட விதம், மூன்று நாடுகளில் அந்த தேசிய இன மக்கள் சிறைப்பட்டிருக்கும் அவலம், இந்தியப் பகுதியில் வழங்கப்பட்ட வாக்குறுதிகளுக்கு மாறாக குதறப்பட்ட அவர்களின் நம்பிக்கைகள் இவை அனைத்தையும் இணைத்தால் தான் காஷ்மீர் சிறுவர்களின் கல்லெறியும் கைகளுக்கு அந்த உறுதி எங்கிருந்து கிடைத்தது என்பது புரியும். இதை ஆராயாமல் தீர்வு பற்றி சிந்திக்கவே முடியாது.

 

இந்தியாவுடன் இணைந்து நீடித்திருப்பது குறித்து காஷ்மீர் மக்களிடம் வாக்குப்பதிவு நடத்தி முடிவு செய்யப்படும் என்று கொடுக்கப்பட்ட வாக்குறுதி, அறுபது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இந்திய அரசால் நிறைவேற்றப்படாமல் ஏமாற்றப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் போது, காஷ்மீர் இந்தியாவின் ஒரு மாநிலம் எனக் கூறும் அறுகதை யாருக்காவது இருக்க முடியுமா?

 

காஷ்மீர் மக்களுக்கு கொடுக்கப்பட்ட அந்த வாக்குறுதியை நீர்த்துப் போக வைக்க வேண்டும் என்பதற்காக மதவாத நோக்கில் பிரச்சனைகளை வளர்த்து விட்டு, காஷ்மீர் பண்டிட்களை அகதிகளாக வெளியேற ஊக்குவித்து இதை மதவாத பிரச்சனையாக நரித்தனமாக மடைமாற்றிய இந்திய அரசை கேள்விக்கு உள்ளாக்காமல் காஷ்மீர் பண்டிட் அகதிகள் பிரச்சனையை காஷ்மீர் தேசியப் பிரச்சனையோடு இணைக்க முடியுமா?

 

பெரும்பான்மை முஸ்லீம்கள் என்பதைப் பயன்படுத்தி, பிரச்ச்னையை ஏற்படுத்த வேண்டும் என்பதற்காக பாகிஸ்தான் ஆயுதக் குழுக்களை ஏற்படுத்திய போது, அதை மக்களோடு இணைந்து அம்பலப்படுத்தி முறியடிக்காமல், அதற்குப் பதிலாக எதிர் ஆயுதக் குழுக்களை உருவாக்கி மோதவிட்டு காஷ்மீரை ஒரு யுத்த பூமியாக மாற்றிவிட்ட இந்திய அரசின் பங்கை பரிசீலிக்காமல் தீவிரவாதக் குழுக்களைப் பற்றி நியாயவாதம் பேச யாருக்காவது முகாந்திரம் இருக்க முடியுமா?

 

இங்கு காஷ்மீர் பற்றி விவாதிக்கும், கவலைப்படும், ஆமோதிக்கும் அனைவரும் காஷ்மீர் இந்தியாவின் பிரிக்க முடியாத ஒரு பகுதி எனும் ஒற்றை நிலைப்பாட்டில் இருந்து கொண்டு தான் பார்க்கிறார்கள். அவர்களிடம் மேற்கண்ட கேள்விகளை எழுப்பாமல் காஷ்மீர் குறித்த சரியான நிலைப்பாட்டை வந்தடையும் சாத்தியம் இல்லை. காஷ்மீர் குறித்து அச்சு காட்சி ஊடகங்களில் வெளிவரும் துண்டு துக்கடாச் செய்திகளை தாண்டிய கண்ணோட்டம் பெரும்பாலானோருக்கு இல்லை. இந்தியாவின் மாநிலமாக இருக்கும் காஷ்மீரை பாகிஸ்தான் எல்லை தாண்டிய பயங்கரவாதம் மூலம் பிரச்சனையை தூண்டி விடுகிறது. அங்கு இருக்கும் மக்கள் இஸ்லாமியர்கள் என்பதால் நியாயமே இல்லாமல் இஸ்லாம் எனும் ஒரே காரணத்துக்காக பாகிஸ்தானை ஆதரிக்கிறார்கள். இவைகளுக்கு எதிராக இந்தியா தன் மாநிலத்தை மீட்க போராடி வருகிறது. இந்தப் போராட்டத்தில் கொஞ்சம் அத்து மீறல்களையும் செய்திருக்கிறது. அத்துமீறல்கள் கண்டிக்கப்பட வேண்டும். பாகிஸ்தான் ஒடுக்கப்பட வேண்டும். காஷ்மீர் குறித்து மக்களின் பொதுவான கண்ணோட்டம் இது தான். இது தான் இந்திய அரசு நமக்கு போதிக்க விரும்பும் பார்வை, இது தான் ஊடகங்கள் நமக்கு நடத்தும் பாடம்.

 

பாகிஸ்தான் தான் காஷ்மீர் பிரச்சனைக்கு முக்கிய காரணம் எனும் கற்பிதத்தை தவிர்த்து விட்டு இன்றைய காஷ்மீர் பிரச்சனைக்கு இந்தியாவுக்கு என்ன தொடர்பு இருக்கிறது என்று பார்த்தால், இந்தியாவின் இராணுவ பலம் கொடுத்த பெரியண்ணன் மனப்பான்மையும், தவறான கொள்கைகளும், பிரச்சனையை தீராமல் இருப்பது தமக்கு நன்மை என ஆளும் வர்க்கம் கருதுவது ஆகிய இவைதான் காஷ்மீர் பிரச்சனையின் முதன்மையான காரணங்களாக இருக்கின்றன. இதன் பொருள் பாகிஸ்தானின் பங்களிப்பு இல்லை என்பதல்ல, இந்தியாவுடன் ஒப்பிட்டால் குறைவானது என்பதே. ஆனால் இதற்கு நேர்மாறான அணுகுமுறையுடன் தான் நாம் காஷ்மீர் பிரச்சனையை அணுகிக் கொண்டிருக்கிறோம்.

 

இந்தியாவின் இராணுவ ஒடுக்குமுறைகளைத் தாண்டி காஷ்மீர் மக்களின் போராட்டம் வளர்ந்து கொண்டிருக்கிறது, மட்டுமல்லாது பல மாற்றங்களையும் கண்டிருக்கிறது. காஷ்மீருக்குள் இயங்கிக் கொண்டிருக்கும் பல பிரிவினைவாத, தீவிரவாத குழுக்கள் இந்திய பலத்தை எதிர்த்து தம்மால் ஒன்றும் செய்ய இயலாது என்பதை புரிந்து கொண்டிருக்கின்றன. இந்த மாற்றங்களின் ஊடாகத்தான் புர்ஹான் வானி முக்கியத்துவம் பெறுகிறார். குண்டுகளால் செய்ய முடியாத மாற்றத்தை சிறு கற்களால் செய்ய முடியும் எனும் நம்பிக்கையை இளைஞர்களிடம், பெண்களிடம் விதைத்திருக்கிறார். புர்ஹான் வானியின் இறுதிச் சடங்கில் லட்சக் கணக்கானோர் கூடியதே இதற்குச் சான்று.

 

ஏதுமறியா அப்பாவி இளைஞர்களை ஐந்து பேரை சுட்டுக் கொன்று பதக்கம் வாங்கி நெஞ்சில் குத்திக் கொண்டு இறுமாந்திருந்த நிலையிலிருந்து, இறப்பு எண்ணிக்கை அதிகரிக்கக் கூடாது என்பதற்காக பேலட் குண்டுகளை பயன்படுத்தும் நிலைக்கு மாறியிருக்கிறது இந்திய இராணுவம். இந்த மாற்றத்தை நாம் எப்படி புரிந்து கொள்வது? குண்டுகளையும், குழு வன்முறைச் செயல்களையும் நம்பி இந்திய இராணுவத்துக்கு எதிராக எதையும் செய்து விட முடியாது என்று பிரிவினைவாதக் குழுக்கள் எப்படி உணர்ந்திருக்கிறதோ, அதேபோல இராணுவ பலத்தை மட்டும் கொண்டு காஷ்மீர் மக்களை இந்திய தேசப்பற்றாளர்களாக மாற்றிவிட முடியாது என்பதை இராணுவம் உணர்ந்திருக்கிறதா? என்பது தான் இன்றியமையாத கேள்வி. இந்திய இராணுவத்தின் நடவடிக்கைகளில் அப்படியான புரிதல் இருப்பதற்கான எந்த அறிகுறியும் தென்படவில்லை.

pellet xray 

அரசுக்கு எதிராக போராடுபவர்களைக் கலைக்க பேலட் குண்டுகளைப் பயன்படுத்துவது என்பது இஸ்ரேலின் கண்டுபிடிப்பு. இந்திய இராணுவமும் இந்த உத்தியை பல ஆண்டுகளாக பயன்படுத்தி வருகிறது என்றாலும், சர்வதேச அளவில் இதற்கு அனுமதி அளிக்கப்படவில்லை. மட்டுமல்லாது இடுப்புக் கீழ் தான் பயன்படுத்த வேண்டும் என்பது பொதுவான மரபு. ஆனால் இந்த பேலட் குண்டுகளை இந்திய இராணுவம் முகத்தைக் குறிவைத்து சுட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. இதற்கு இந்திய அரசின் தனிப்பட்ட அனுமதி இல்லாமல் இராணுவம் தன்னிச்சையாக பயன்படுத்துகிறது என்று எடுத்துக் கொள்ள முடியாது. பலநூறு மக்கள் தங்கள் கண்களை இழந்துவிட்டதாக அதிகாரபூர்வமாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ள பின்பும், கண் மருத்துவர்களுக்கான பற்றாக்குறை நிலவுகிறது உதவுங்கள் என்று வெளிப்படையாக சமூக வலைதளங்களில் வேண்டுகோள் வைக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் நிலையிலும் இந்திய அரசு பேலட் குண்டுகளை பயன்படுத்துவது குறித்து மூச்சு விடவில்லை என்பது எதைக் காட்டுகிறது? அரசின் அனுமதியுடனே இராணுவம் முகத்தைக் குறி வைத்து பேலட் குண்டுகளை சுட்டுக் கொண்டிருக்கிறது என்பது தெளிவாகவில்லையா? சர்வதேச கிரிமினலான அமெரிக்காவின் அடியாளாக தன்னை அறிவித்துக் கொண்டிருக்கும் இந்திய அரசிடம் இதைத் தவிர வேறெதை நாம் எதிர்பார்க்க முடியும்?

 

ஆக காஷ்மீர் பிரச்சனை என்பது அதைத் தீர்க்க விருப்பமில்லாத, நீடித்துக் கொண்டிருப்பதிலேயே தன்னுடைய நலன் அடங்கியிருக்கிறது எனும் முடிவுடன் செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் இந்திய அரசின் கைகளிலேயே முழுமையாக இருக்கிறது. பாகிஸ்தானின் தூண்டுதல் என்பதெல்லாம் இந்தியாவுடன் ஒப்பிட்டால் சொற்பமானது. இந்தியா நினைத்தால் நொடியில் முடிந்து போகக் கூடியது. ஏகாதிபத்தியத்தின் தேவை முற்றும் வரையில் இது இப்படியே நீடித்துக் கொண்டிருக்கும். ஏகாதிபத்தியத்தின் தேவைக்கு காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்கு முழுமையாய் தேவைப்படும் காலையில் ஈழத்தைப் போல் இரத்தச் சகதியில் பள்ளத்தாக்கை மூழ்கடித்து காஷ்மீர் மக்களின் எழுச்சி அடக்கப்படும்.

 

இந்த நிலையில் இந்தியாவின் சமூகச் செயற்பாட்டாளர்கள், இடதுசாரிகள் செய்ய வேண்டியது என்ன? ஒடுக்கும் நாட்டிலிருக்கும் பொதுவுடமைவாதிகள் ஒடுக்கப்படும் தேசிய இனத்துக்கு ஆதரவாக சொந்த நாட்டின் அரசை நிர்ப்பந்திக்க வேண்டும். இந்திய அரசே காஷ்மீரிலிருந்து வெளியேறு, வாக்களித்தபடி இந்தியாவுடன் நீடித்திருக்க வேண்டுமா என்பதற்கு காஷ்மீர் மக்களிடம் பொது வாக்கெடுப்பை உடனே நடத்து எனும் கோரிக்கைகளை முன்வைத்து இந்திய அரசுக்கு நெருக்குதல் கொடுக்க வேண்டும்.

 

இந்த இடத்தில் சிலருக்கு ஓர் ஐயம் ஏற்படுகிறது. இந்திய அரசு தன்னுடைய இராணுவத்தை காஷ்மீரிலிருந்து விலக்கிக் கொள்கிறது என்று வைத்துக் கொள்வோம். அப்போது காஷ்மீர் தன்னை நீட்டித்துக் கொண்டு பொருளாதார ரீதியில் எப்படி முன்னேறும்? அல்லது பாகிஸ்தானோ சீனாவோ காஷ்மீரை ஆக்கிரமித்து தன்னுடைய நாட்டுடன் இணைத்துக் கொண்டால் அப்போது என்ன செய்வது?

 

முதலில் இது கற்பனையான கேள்வி.

இரண்டாவது, ஒரு சோசலிச அரசைத் தவிர வேறெந்த அரசும், – ஏகாதிபத்திய அரசாக இருந்தாலும், ஏகாதிபத்தியத்தின் வாலாக இருக்கும் அரசாக இருந்தாலும் இராணுவத்தை விலக்கிக் கொள்ளும் நடவடிக்கையை ஒருபோதும் எடுக்காது.

மூன்றாவது, காஷ்மீர் இந்தியாவின் ஒரு பகுதி, அது பறிபோய்விடுமோ எனும் பதைப்பு இதில் தொக்கி நிற்கிறது. காஷ்மீர் மக்களின் விருப்பம் இல்லாமலேயே அரை நூற்றாண்டுக்கும் மேலாக அந்தப் பகுதியை இந்தியா ஆக்கிரமித்து வைத்திருக்கிறது எனும் யதார்த்தத்திலிருந்து இந்தக் கேள்வி எழவில்லை.

நான்காவதாக, பாகிஸ்தானோ சீனாவோ காஷ்மீரை ஆக்கிரமிக்க முயன்றால் இத்தனை காலம் காஷ்மீரை ஆக்கிரமித்து வைத்திருந்து பின் அந்த மக்களின் விருப்பத்தை செயல்படுத்திய நாடு எனும் அடிப்படையில் காஷ்மீரின் இறையாண்மையைக் காக்கும் கடமை இந்திய அரசுக்கு ஏற்படும். மட்டுமல்லாது, காஷ்மீரினுடைய வளர்ச்சிக்கு தேவையான நடவடிக்கைகளுக்கு உதவுவது என்பது இத்தனை காலம் காஷ்மீரை சுரண்டிய நாடு எனும் அடிப்படையிலும் இந்திய அரசின் கடமை. இதையும் ஒரு சோசலிச அரசு தான் செயல்படுத்துமேயன்றி ஏகாதிபத்திய அரசு ஒருபோதும் செயல்படுத்தாது.

 

ஆனால் இது போன்ற கேள்விகள், சமூக செயற்பாட்டாளர்கள் இடதுசாரிகளிடம் கூட இந்திய அரசின் பிரச்சாரம் எந்த அளவுக்கு சென்றடைந்திருக்கிறது என்பதற்கான குறியீடு. இதைப் புரிந்து கொண்டு போராடிக் கொண்டிருக்கும் காஷ்மீர் மக்களை காக்கும் நடவடிக்கைகளை சிந்திகிக்க வேண்டும். போராடும் மக்களை காப்பது என்றால் அது ஏகாதிபத்திய நலன் நாடும் அரசுகளை துரத்தியடிப்பது என்று தான் பொருள்படும். எனவே, ஏகாதிபத்திய நலன் நாடும் இந்திய அரசுக்கு நெருக்குதல் கொடுப்போம்.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

 

அரபுலக எழுச்சி: தேவை அரசை மாற்றுவதா? ஆளை மாற்றுவதா?

மொசாம்பிக்கில் புகையத் தொடங்கி, துனீசியாவில் பற்றி எரிந்து, எகிப்தின் வழியாக ஏமன், ஈரான், பஹ்ரைன் என்று தொடர்ந்து கொண்டிருக்கிறது மக்கள் கிளர்ச்சி எனும் நெருப்பு. துனீசியாவின் பென் அலியும், எகிப்தின் ஹோஸ்னி முபாரக்கும் தப்பியோடிவிட்டனர். ஒரு வழியாக மக்கள் சீற்றம் தணிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. ஆனால் எதற்காக மக்கள் கிளர்ந்தெழுந்தனரோ, எந்த நிலமை மக்களை போராடத்தூண்டியதோ அவை தக்கவைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. இதில் வென்றது யார்? போராடிய மக்களா? திரை மறைவில் ஆடப்பட்ட சதுரங்கங்களினால் மக்கள் வெற்றியின் நாற்காலிகளில் அமரவைக்கப்பட்டிருப்பதைப் போன்ற மாயையில் தோல்வியின் அருகாமையில் தங்க வைக்கப்பட்டுள்ளனர்.

முகம்மது எனும் வேலையற்ற ஒரு இளைஞனின் தற்கொலையிலிருந்து தொடங்கியிருந்தாலும், துனீசிய மக்களின் எழுச்சிக்கான காரணங்கள் பல ஆண்டுகளாகவே அங்கு மக்களைச் சூழ்ந்திருந்தன. வேலையில்லாத் திண்டாட்டம், விலைவாசி உயர்வு, பன்னாட்டு தொழில் நிறுவனங்களுக்கான சலுகைகள், பிரான்சின் மறுகாலனியாக்கத் திணிப்புகள் என மக்களின் வாழ்வாதாரத்தைப் பறிக்கும் அத்தனை அம்சங்களும் துனீசியாவில் மையம் கொண்டிருந்தன. அன்றைய அதிபர் போர்கிபாவை விட உளவுத்துறை தலைவராக இருந்த பென் அலி தங்களுக்கு சிறப்பாக உதவுவார் என ஏகாதிபத்தியங்கள் தீர்மானித்தபோது துனீசியாவில் இராணுவக் கலகம் நடந்து பென் அலி அதிபரானார். ஆனால் இன்றைய மக்கள் எழுச்சி ஏகாதிபத்தியங்கள் தீர்மானித்து நடந்ததில்லை என்றாலும், அதன் முடிவை ஏகாதிபத்தியங்கள் தீர்மானித்துக்கொண்டிருக்கின்றன. பென் அலி கலவரங்களை(!) கட்டுப்படுத்திவிடுவார் என நம்பி அமைதிகாத்த அமெரிக்கா, வேறுவழியில்லை என்றானபோது, பென் அலி இன்னும் சிறப்பாக செயல்பட்டிருக்கலாம் தவறிவிட்டார் என்றாலும் மக்கள் வன்முறை செய்வதும் தவறுதான் என்பதுபோல் கருத்துக்களை உமிழ்ந்தது.

பென் அலி வெளியேறிய பின் ஃபுஆத் மெபாஸா தலைமையில் இடைக்கால அரசு பதவியேற்றது. இரண்டு மாதத்திற்குள் தேர்தல் நடத்தி புதிய அதிபர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார் என அறிவிக்கப்பட்டிருந்தாலும்; பென் அலியை தாங்கிப்பிடிப்பதற்காக இஸ்லாமிய அடிப்படைவாதி என மேற்குலகம் யாரைத் தூற்றியதோ அந்த ஷெய்க் ராஷித் அல் கனூசி தேர்ந்தெடுக்கப்படுவதற்கான வேலைகள் ஏகாதிபத்தியங்களால் செய்யப்படுவதாக தகவல்கள் கூறுகின்றன. இதற்காக கடந்த இருபது ஆண்டுகளாக லண்டனில் வசித்துவந்த ராஷித் அல் கனூசி துனீசியா திரும்பியுள்ளார். அவரின் கட்சியான ‘அன்னஹ்தா’ புதுப்பிக்கப்படுகிறது.

துனீசியாவுக்கு முகம்மது போல், எகிப்துக்கு கிடைத்த முகம்மது, காலித் செய்த். போலீஸால் காலித் செய்த்

காலித் செய்த்

கொல்லப்பட்ட செய்தி மக்களிடம் எழுச்சியை ஏற்படுத்தினாலும் அதற்கான களம் ஏற்கனவே எகிப்தில் நிலைநிறுத்தப்பட்டிருந்தது. சற்றேறக் குறைய எட்டு கோடி மக்களில் பாதிக்கும் மேற்பட்டோர் எட்டு க்னீ (எகிப்திய நாணயம் தோராயமாக இரண்டு டாலர்) வருமானத்தில் பொழுதைக் கழிக்கிறார்கள் என்று ஐநாவின் அறிக்கை தெரிவிக்கிறது. உலக அளவில் மக்களை தாக்கும் அத்தனை முதலாளிய கொடூரங்களும் எகிப்திலும் உண்டு. ஆங்காங்கே உணவுக்கலகங்கள் நடைபெற்றுவந்தன. தொழிலாளர்களின் வேலை நிறுத்தப் போராட்டங்கள் அரசை நிலைகுலைய வைத்தன. இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் குப்ரா நகரில் ஏப்ரல் 6 அன்று நடந்த வேலைநிறுத்தப் போராட்டத்தைத் தொடர்ந்து, ஏப்ரல் 6 எனும் பெயரில் ஒரு இயக்கம் தொடங்கப்பட்டு தொடர்ந்து அது போராட்டங்களை நடத்திவந்தது.

ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்புப் போராட்டங்களிலிருந்து மக்களைத் திசை திருப்ப வகுப்புக் கலவரங்கள் தூண்டி விடப்பட்டன. கிருஸ்தவ ஆலயங்களில் குண்டு வெடிப்புகள் நடத்தப்பட்டு, அல் கொய்தா செய்ததாக ஊடகங்களில் பிரச்சாரம் செய்யப்பட்டது. தொடர்து சில மத மோதல்கள் நடந்தன. மதமோதல்களுக்கு எதிராக அரசின் ஆதரவுடன் மதநல்லிணக்க இயக்கங்கள் ஏற்படுத்தப்பட்டு மனிதச் சங்கிலி போன்றவைகள் நடத்திக் காண்பிக்கப்பட்டன. ஆனாலும் இவையனைத்தையும் மீறி எகிப்திய போலிஸ் தினமான ஜனவரி 25ல் கெய்ரோவின் மையமான தஹ்ரீர் சதுக்கத்தில் மக்கள் ஒன்றுகூடி அரசுக்கெதிராக கிளர்ந்தனர்.

துனீசியாவைத் தொடர்ந்து எகிப்திலும் கிளர்ந்த மக்கள் எழுச்சியைக் கண்டு அமெரிக்கா உள்ளிட்ட மேற்கு நாடுகள் அதிர்ந்தன, குறிப்பாக இஸ்ரேல். எகிப்தின் போராட்டம் தங்களுக்கு எதிராக மக்கள் கைகளில் தொடர்ந்து இருப்பது ஆபத்து என உணர்ந்த ஏகாதிபத்தியங்கள் களத்தில் இறங்கின. முபாரக்கை பதவி விலகுமாறு அமெரிக்கா கோரியது. போராட்டத்திற்கு தலைமைதாங்கும் உத்தியுடன் எல்பராதே ஐநாவிலிருந்து எழுந்தருளினார். தொடக்கத்தில் இந்தப் போராட்டங்களிலிருந்து விலகியிருந்த முஸ்லீம் சகோதரத்துவக் கட்சி மக்கள் ஆதரவை தங்களுக்கு சாதகமாக பயன்படுத்தும் எண்ணத்துடன் மக்களுடன் இணைந்தது. பதவி விலக முடியாது என்றும் அடுத்த தேர்தலில் போட்டியிட மாட்டேன் என்றும் கூறிவந்த முபாரக் போராட்டம் தொடரவே, முடிவில் பதவி விலகினார். தற்போது இராணுவம் அரசை நடத்துகிறது. தேர்தல் நடத்தப்பட்டால் முஸ்லீம் சகோதரத்துவக் கட்சியே பெரும்பான்மை பெற்று ஆட்சியைப் பிடிக்கும் நிலையிலிருக்கிறது எகிப்து.

ஆனால், துனீசிய எகிப்திய மக்கள் இந்த மாற்றங்களைத் தான் விரும்பினார்களா? ஆள்பவர்களை மாற்றுவதற்காகத்தான் அவர்கள் போராடினர்களா? ஊடகங்கள் அப்படித்தான் சொல்லி வருகின்றன. சர்வாதிகாரிகளுக்கு எதிராக போராடிய மக்களுக்கு கிடைத்த வெற்றி என குதூகலிக்கின்றன. சர்வாதிகாரிகளுக்கு எதிரான எச்சரிக்கை என்பதாக முன்தள்ளுகின்றன. ஆனால் மக்கள் சர்வாதிகாரிகளுக்கு எதிராக போராடவில்லை. ஏகாதிபத்தியத்திற்கு எதிராகவே போராடினார்கள். அந்த ஏகாதிபத்தியத்தின் உள்நாட்டு முகம் எனும் உள்ளடக்கத்திலேயே சர்வாதிகளுக்கு எதிரானதாக போராட்டம் இருந்தது. சர்வாதிகளை பதவி விலகச் சொல்லித்தான் முழக்கங்களை முன்வைத்தனர், ஆனால் அதன் காரணம் விலைவாசி உயர்வு உள்ளிட்ட முதலாளித்துவத்தின் விளைவுகள். இதை விரிவான பொருளில் மக்கள் உணர்ந்திருந்தார்களா என்பது வேறு. ஆனால் அதைக் கொண்டு சர்வாதிகாரத்திற்கெதிரான போராட்டமாக மட்டும் இதை குறுக்கிவிட முடியாது.

இப்போது துனீசியாவிலும் எகிப்திலும் நடந்திருப்பது என்ன? தங்களின் வாழ்வாதாரத்தை சீர்குலைத்த பொருளாதாரக் கொள்கைகள் மாற்றப்படுமா? அவைகள் மக்களின் வளத்தை நோக்கி திருப்பிவிடப்படுமா? எனும் கேள்விகளுக்கு அவர்களிடம் விடையில்லை. ஆனால் அந்தக் கொள்கைகளின் விளைவுகளுக்கு ஆட்சியாளர்களை மட்டுமே காரணமாக கூறுவதன் மூலம் மக்களை வாட்டும் பொருளாதாரக் கொள்கைகள் மறைந்துகொண்டன. எத்தனை முபாரக்குகளை மாற்றினாலும், எத்தனை பென் அலிகளை துரத்தியடித்தாலும் அந்தக் கொள்கைகள் நீடித்திருக்கும் வரை மக்களின் துன்பங்கள் தீரப்போவதில்லை.

வரலாறு படைக்கும் அளவுக்கு மக்கள் எழுச்சி நடைபெற்றிருக்கிறது. அடக்குமுறைகளுக்கு அஞ்சாமல், இராணுவக் கொலைக்கருவிகளுக்கு அஞ்சாமல் லட்சக்கணக்கில் மக்கள் வீதிகளில் திரண்டிருக்கிறார்கள். ஆனாலும் எதை நோக்கி அவர்கள் கிளர்ந்தெழுந்தார்களோ அந்த இலக்கை அவர்களால் அடையமுடியவில்லை. காரணம் இந்த மக்கள் எழுச்சிக்கு தலைமை தாங்கி புரட்சியாக அதை வழிநடத்திச் செல்ல புரட்சிகரக் கட்சிகள் எதுவும் அந்நாடுகளில் இல்லை. இருந்திருந்தால் மக்களை விழிப்புணர்வூட்டி, அன்னியக் குறுக்கீடுகளை புறந்தள்ளி, நாட்டின் அனைத்து வளங்களையும் கைப்பற்றி மக்கள் அரசை உருவாக்குவதை நோக்கி நகர்ந்திருக்கும். அப்படி எதுவும் நடைபெற்றுவிடக் கூடாது என்பதற்காகத்தான் ஏகாதிபத்தியங்கள் துடிக்கின்றன.

உலகில் ஜனநாயகம் பேசும் எந்த நாடானாலும் அரசின் நடப்பு அமைப்பை ஏற்றுக்கொண்டு அதற்குள்ளிருந்து போட்டியிடும் அரசியல் கட்சிகளைத்தான் விரும்புகின்றன. மாறாக அந்த அமைப்பை மாற்றியமைக்க விரும்பும் கட்சிகளை அனுமதிப்ப‌தில்லை. தீவிரவாத முத்திரை குத்துகின்றன, வன்முறையாளர்கள் என்கின்றன, கமுக்கமான சதிச் செயல்கள் மூலம் கொன்றழிக்கின்றன. ஏனென்றால் ஜனநாய‌கம், மக்களாட்சி எனும் பெயர்களில் ஜனநாயகமற்ற மக்கள் விரோத ஆட்சிகளையே அரசுகள் நடத்திவருகின்றன. ஆட்சியின் போக்கால் மக்கள் கிளர்ந்தெழுந்தாலும் அது இந்த அமைப்பை மாற்றுவதை நோக்கி நகரக் கூடாது என்பதால் தான் புரட்சிகரக் கட்சிகள் ஏற்பட்டுவிடாதவாறு தடுக்கின்றன. ஏற்பட்டுவிட்டாலோ சிதைத்தழிக்க முயல்கின்றன.

சோவியத்துக்கு எதிராக பதினான்கு நாடுகள் ஒன்றிணைந்து போர் தொடுத்ததும், சிலி தொடங்கி இந்தோனேசியா வரை கம்யூனிஸ்டுகளை நரவேட்டையாடியதும், சாதாரண மாநில அரசியல் கட்சிகளே தங்கள் பகைவர்களை தீர்த்துக்கட்ட ஆர்டிஎக்ஸ் பயன்படுத்துகையில் கையெறி குண்டுகளைப் பயன்படுத்தும் மாவோயிஸ்டுகளை நாட்டுக்கே அபாயம் என்பதும் அவர்கள் அந்த அமைப்பை மாற்ற முற்படுகிறார்கள் என்ற காரணத்திற்காகவேயன்றி வேறில்லை.

ஆட்களை மாற்றுதல் எனும் சோள‌ப்பொரியை போட்டு அரசுகளுக்கு எதிராக கிளர்ந்தெழுதல் எனும் மக்களின் யானைப்பசியை நீண்டநாள் அடக்கிவைக்க முடியாது. மாற்றப்படும் பொம்மைகளிடமும் அதே கோரமுகத்தை சந்திக்கும் மக்கள் மீண்டும் கிளர்ந்தெழுவார்கள், புரட்சிகர இடதுசாரி இயக்கங்களை தங்களுக்குள் கட்டியமைத்து வெகு சீக்கிரம் அதை புரட்சியாக்கி வென்றும் காட்டுவார்கள்.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

புரட்சி நாளை வரவேற்போம், சுடராய் அல்ல, சுட்டெரிக்கும் நெருப்பாய்…


நடைமுறையிலிருக்கும் முதலாளித்துவ அமைப்பு தனக்குள் இற்றுக்கொண்டிருக்கும் ஓசைகள் வெளிக்கேட்கத் தொடங்கி நீண்டகாலமாகிவிட்டது. அது தன் தலை நிலமாகிய அமெரிக்காவிலேயே வங்கிகளாய், பெரு நிறுவனங்களாய் வெடித்து வீழ்ந்துகொண்டிருக்கிறது. மக்களின் பணம் கொட்டப்பட்டு அவை நிலைத்திருப்பதாய் காட்ட முற்பட்டாலும் படிந்துவிட்ட வெடிப்புகளின் பல்லிளிப்புகளை மறைக்க விழி பிதுங்குகிறது முதலாளியம். உள்ளே எழுந்து கிளைபரப்பி விரியும் வலியை தடுத்தாட்கொள்வதாய் நினைத்துக்கொண்டு முன்னிலும் அதிகமாய் மக்களைக் கடித்து ரத்தம் குடித்துக்கொண்டிருக்கிறது. புவியெங்கும் கறைகளாய் அதன் உமிழல்கள்.


லத்தீன் அமெரிக்க நாடுகள் அத்தனையிலும் மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட‌ அரசுகளை சீர்குலைத்து தன் பொம்மைகளை நிறுவுவதற்கு படுகொலைகளையும் இனவழிப்புகளையும் துணிந்து நடத்தியிருக்கிறது அமெரிக்கா. சிலியின் அலண்டே தொடங்கி கியூபாவின் காஸ்ட்ரோ வரை தனது நலன்களுக்கு உகந்ததாக இல்லாத எந்தத் தலைவரையும் சதிப்புரட்சி மூலம் கொலைசெய்வதிலிந்து அடுக்கடுக்காய் வாடகைக் கொலையாளிகள் மூலம் கொலை செய்ய முயற்சிப்பதுவரை அமெரிக்கா செய்யாத பாதகங்களில்லை. வெனிசூலாவின் சாவேஸை கவிழ்த்துவிட வாய்ப்புக்கிடைக்காதா என அலைவது இன்னும் நின்றுவிடவில்லை. தோல்வியுற்ற ஈக்வடார் சதிப்புரட்சியின் சூடு இன்னும் ஆறிவிடவில்லை. இவைகளெல்லாம் முழுமையாக சோசலிசத்தை செயல்படுத்தும் நாடுகளில்லை என்றாலும், சோசலிசம், கம்யூனிசம் போன்ற வார்த்தைகளை எந்தநாடும் மறந்தும் கூட உச்சரித்து விடக்கூடாது என கங்கணம் கட்டுகிறது தன்னை ஜனநாயகத்தின் காவலன் என கருதிக்கொள்ளும் அமெரிக்கா.


மத்திய தரைக்கடல் நாடுகளில் எண்ணை வளம் கண்டுபிடிக்கப்பட்டபின் வளைகுடா நாடுகளைனைத்தும் அறிவிக்கப்படாத அமெரிக்க மாநிலங்கள் என்றே செயல்பட்டுவருகிறது அமெரிக்கா. அவைகள் மீறிவிடக்கூடாது என்பதற்காக இஸ்ரேலை ஆதரித்து உருவாக்கி வளர்த்து வருகிறது. ஈரானில் அமெரிக்கப் பொம்மையான ஷாவை நீக்கி அயதுல்லா கொமேனி வந்ததும், தன்னால் உருவாக்கப்பட்ட பாத் கட்சியின் சதாம் உசேன் மூலம் போர் தொடுத்ததும், சதாம் அடிபணிய மறுத்ததால் அபாயகரமான ஆயுதங்கள் என்று கூறி தூக்கிலிட்டதும், ஈரான் இஸ்ரேலுக்கு அணுஆயுதப் போட்டியாகி வளைகுடா நாடுகளில் தாக்கம் செலுத்திவிடக்கூடாது என்பதற்காக, பாகிஸ்தான் துணையுடன் ‘முஜாஹிதீன் ஹல்க்’, ‘ஜண்டுல்லாஹ்’ போன்ற இயக்கங்கள் மூலம் பயங்கரவாத செயல்களில் ஈடுபடுவதும் எல்லோரும் அறிந்த ரகசியங்கள்.
ஆப்பிரிக்க நாடுகளின் கனிம வளங்கள் முதல் அனைத்தையும் மக்களை பட்டினி போட்டுக் கொன்று சுரண்டிக் கொழுக்கின்றன அமெரிக்க ஐரோப்பிய பெரு மூலதன நிறுவனங்கள். மூன்றாம் உலக நாடுகளை கடன்வலையில் சிக்கவைத்து, கடனுக்கான நிபந்தனைகளின் வாயிலாக உள்நாட்டு, வெளிநாட்டு கொள்கைகளை வளைப்பதுடன் அவைகளின் உற்பத்தியை ஏற்றுமதி எனும் பெயரில் வட்டியாகக் கறந்துவிடுகின்றன. உலகின் வளங்களை கொள்ளையடித்துச் சுருட்டுவது ஒருபுறமென்றால் மறுபுறம் வளங்களையும், சுற்றுச்சூழலையும் மாசடையவைத்து சீர்கெடுப்பதும் முதலாளித்துவம் தான்.

இந்தியாவிலும் லட்சக்கணக்கான விவாசாயிகள் முதலாய், நேற்றைய நோக்கியோ அம்பிகா ஈறாய் எத்தனையெத்தனை கொலைகள், என்னென்ன கொடுமைகள். கோடிகோடியாய் முதலாளிகளுக்கு சலுகைகள் என்றாலும் உளுத்த தானியங்களைக்கூட ஏழைகளுக்கு கொடுக்கும் சாத்தியமில்லை என பிரதமரே பேசுவது, உழைப்பவனின் நரம்பை உருவி உதாரிகளுக்கு ஊஞ்சல் கட்டிப்போடும் அயோக்கியத்தனமில்லையா? இதற்கு முதலாளியத்தைத் தவிர வேறெதை நோக்கி விரல் சுட்டமுடியும்?


மக்களின் வறுமைக்கும், சுற்றுச்சூழல், இயற்கை வளங்களின் நாசத்திற்கும் ஒட்டுமொத்தக் காரணமாக இருக்கும் முதலாளித்துவத்தை மக்கள் எட்டி உதைத்திருக்க வேண்டும், ஆனால், முதலாளிய பொருளாதாரக் கொள்கைகள் முன்னேற்றமாகவும், ஏகாதிபத்திய நாடுகளை சொர்க்கமாகவும், அங்கு செல்வதை லட்சியமாகவும் கொள்ளுமளவுக்கு மக்கள் மந்தைகளாக்கப்படுகின்றனர். காரணம் உலகின் மொத்த ஊடகங்களும், கருத்துப்பரவலுக்கான கருவிகளும் அவர்களின் கட்டுப்பாட்டில் இருப்பதாலும், அனைத்து அதிகாரங்களையும் குவித்து வைத்திருப்பதாலும் மக்களின் மனங்களை தங்களின் வசதிக்கேற்ப திருப்பியெடுக்குமான வாய்ப்பு வாய்க்கப்பெற்றிருப்பதும்தான். தாங்கள் வளர்த்துவிட்ட ஒரு சதாம் உசேன் தங்களுக்கெதிராய் திரும்ப எத்தனித்ததும் பேரளிவு ஆயுதங்கள் எனும் உலகின் மோசமான பொய்யை காரணமாகக் கூறி தூக்கிலிட்டுக் கொல்லவும், தடைகளின் மூலம் லட்சக்கணக்கான குழந்தைகளை கொன்றொழிக்கவும் சுலபமாக முடிகிறது. இன்றுவரை ஒரு குண்டூசியைக் கூட பேரழிவு ஆயுதமாக கண்டெடுக்க முடியவில்லை என்றாலும், எந்த நாட்டாலும், எந்த அமைப்பாலும் இந்தக் கொடூரத்தை, நரவேட்டையை தட்டிக்கேட்கவோ தடுத்து நிறுத்தவோ முடிந்ததில்லை. இதை கண்ணெதிரே கண்டுகொண்டிருக்கும் போதிலுமே கம்யூனிசம் மக்களை வதைத்தது, ஸ்டாலின் கோடிக்கணக்கில் கொன்றார் எனும் கடந்த காலக் கட்டுக்கதைகளை நம்ப விரும்பும் மக்கள் இருக்கிறார்கள் என்பது, முதலாளித்துவம் எந்த அளவில் மக்கள் மனங்களையும் அரித்திருக்கிறது என்பதற்கான எடுத்துக்காட்டாய் நிற்கிறது.


இந்தக் கொடுமைகளிலிருந்தும் கொடூரங்களிலிருந்தும்; உலகைச் சீரழிப்பவர்களிடமிருந்தும், மக்களைச் சுரண்டி அவர்களை ஏழ்மையிலும் அடிமைத்தளையிலும் கட்டிவைத்திருப்பதிலிருந்தும் மக்களை விடுவிப்பது யார்? எது உலக மக்களுக்கான விடிவைத்தரும்? மதங்களா? காப்பது கிடக்கட்டும், இவைகளை சுட்டிக்காட்டி கண்டிக்கும் வீரியம் இருக்கிறதா அவைகளிடம்? செத்தபிறகு சொர்க்கமென்றும், மறுபிற‌வியில் வாழவைப்பேன் என்றும் மக்களை ஏமாற்றி இந்த சமூக அமைப்புகளைத் தக்கவைத்ததைத்தவிர மதங்கள் செய்ததென்ன? ஒன்றுமில்லை.


இந்த உலகில் நாம் அனுபவித்துக்கொண்டிருக்கும் அனைத்து உரிமைகளும் போராட்டத்தின் ரத்தச்சகதியிலிருந்து முளைத்து வந்தவைதான். அத்தனை உரிமைகளையும் நோகாமல் அனுபவிக்கும் நாம், நம் தோள்களில் தங்கி நகர்த்திச் செல்லவேண்டிய போராட்டக் களத்தை, சுகம் சொகுசு எனும் தனிமனித நத்தைக் கூட்டுக்குள் சுருக்கிக் கொள்வதேன்? நம் சொகுசுகளின் உறைகுளிரில் தீயைக் கிழித்துப்போட்டது ஒரு கொள்கை. இந்த உலகை வியாக்கியானம் செய்வதல்ல, அதை புரட்சிகரமாக மாற்றியமைப்பதே நம் முதல் தேவையாக இருக்கிறது என்று நம் செல்களின் தடித்தனங்களை ஊடுருவி, ஊடுருவி உரத்துச் சொன்னது அந்தக் கொள்கை. அது தான் கம்யூனிசம்.
மகிழ்ச்சி என்பது உளவியல் சார்ந்ததல்ல, அது செயல்களைச் சார்ந்தது, போராட்டத்தின் வழியே வருவது என ஒவ்வொரு மனிதனையும் உலுக்கிச் சொன்னது 1917 நவம்பர் 7. ஆம் இன்றுதான். உலகின் புரட்சிகர இயக்கங்களுக்கு உத்வேகம் அளித்த நாள். அந்த மகத்தான ரஷ்யப் புரட்சியின் நாள் இன்று. மக்கள் மீது சுமத்தப்படும் கொடுமைகளை, முதலாளித்துவ அநீதிகளை எதிர்த்து முறியடிக்கும் திறனை தன்னுள் அடக்கிக்கொண்டிருக்கும் கம்யூனிசத்தின் கீழ் அணிவகுப்போம், சுடர்களாய் அல்ல தீப்பந்தமாய்.
எழுந்து வாருங்கள் சுடர்களே,

அகல்விளக்கின் அங்கமாய்

மினுக்கிக்கொண்டிருந்தது போதும்

வெடித்துப்பேசும் நெருப்பு நாக்காய்

கொழுந்துவிட்டெரிவோம்


தோழர்கள், நண்பர்கள் அனைவருக்கும் நவம்பர் 7 புரட்சி நாள் வாழ்த்துக்கள்

 

அவசியம் படிக்க வேண்டிய கட்டுரை


பாராளுமன்றத்திற்கு சென்ற பால்காரம்மா: சோவியத் யூனியனின் அற்புதங்கள்

பிர் அவ்னின் உடல் எனும் கட்டுக்கதை

இஸ்லாம்: கற்பனைக்கோட்டையின் விரிசல்கள் வழியே பகுதி 17

இரண்டாம் ரமோஸஸின் உடல்

குரான் ஒரு இறை வேதம் தான் என்பதற்கு திட ஆதாரமாக மதவாதிகள் காட்டும் ஆதாரம் ஒன்றிருக்கிறது. இஸ்லாமிய இலக்கியங்களில் கரைகண்ட மதப்பரப்புரையாளர்கள் என்றில்லை வாசிப்புப் பழக்கம் ஏதுமற்ற ஒரு சாதாரண முஸ்லிமும் விதந்து போற்றும் ஒன்று பிர் அவ்னின் உடல். குரானில் கதை ஒன்று இடம்பெற்றிருக்கிறது.

“மேலும் இஸ்ராயீலின் சந்ததியினரை நாம் கடலைக் கடக்கவைத்தோம். அப்போது பிர் அவ்னும் அவனது படையினரும் கொடுமையும், பகைமையும் கொண்டு அவர்களை பின்தொடர்ந்தார்கள். அவன் மூழ்க ஆரம்பித்ததும் அவன் இஸ்ராயீலின் சந்ததியினர் எந்த நாயன் மீது நம்பிக்கை கொண்டுள்ளார்களோ அவனைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை என்று நானும் ஈமான் வைக்கிறேன். இன்னும் நான் அவனுக்கே முற்றும் வழிபடுபவனாக இருக்கிறேன் என்றும் கூறினான்.

இந்த நேரத்தில் தானா? சற்று முன்வரை திடனாக நீ மாறு செய்துகொண்டிருந்தாய். இன்னும் குழப்பம் செய்பவர்களில் ஒருவனாகவும் இருந்தாய்.

எனினும் உனக்குப் பின்னுள்ளவர்களுக்கு அத்தாட்சியாக இன்றைய தினம் நாம் உம் உடலைப் பாதுகாப்போம். நிச்சயமாக மக்களில் பெரும்பாலானோர் நம் அத்தாட்சிகளைப் பற்றி அலட்சியமாக இருக்கின்றனர்” குரான் 10: 90,91,92

அதாவது, எகிப்தில் முன்னொரு காலத்தில் பிர் அவ்ன் என்றொரு மன்னன் இருந்தான். இந்த கதை நடக்கும் காலம் சற்றேறக்குறைய முகம்மதுவின் காலத்திற்கு 1900 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர். அந்த மன்னனிடம் இறைவனின் நேரான மதத்தை எடுத்துச் சொல்வதற்காக மூஸா எனும் தூதர் வருகிறார். (கிருஸ்தவர்கள் இவரை மோசஸ் என்றும், யூதர்கள் மொசையா என்றும் அழைக்கின்றனர்) அவரின் போதனைகளுக்கு செவிகொடுக்காத அந்த மன்னன் அவரையும் அவரின் சீடர்களையும் துன்புறுத்தத்துகிறான். ஒரு கட்டத்தில் தன்னுடைய சீடர்களுடன் நாடுகடந்து செல்கிறார். இதையறிந்த மன்னன் தன் வீரர்களுடன் துரத்திச்செல்கிறான். செங்கடல் குறுக்கிடுகிறது. உடனே மூஸா தன் இறைவனின் கட்டளைப்படி தன் கைத்தடியால் கடலை அடிக்க இது இரண்டாக பிளந்து அவர்களுக்கு வழி விடுகிறது. அந்த வழியே அவர்கள் தப்பிக்க மன்னனும் அதே வழியில் துரத்துகிறான். மூஸா சீடர்களுடன் மறுகரையை பாதுகாப்பாக அடைந்ததும் கடல் பழையபடி மூடிக்கொள்ள மன்னனும் வீரர்களும் கடலில் மூழ்கி இறக்கின்றனர்.

இந்த கதை நடந்து 1900 ஆண்டுகளுக்கு பிறகு முகம்மது சொல்கிறார், பின்னுள்ளவர்களுக்கு அத்தாட்சியாக அந்த உடலை பாதுகாப்போம் என்று. அப்போது யாரும் எங்கே அந்த பாதுகாக்கப்பட்ட உடல்? என்று எதிர்க்கேள்வி எதுவும் கேட்கவில்லை. ஏனென்றால் இது அந்தப்பகுதியில் புராணரீதியாக வழிவழியாக வழங்கப்பட்டு வரும் கதைதான்.

இப்போது அன்மைக்காலங்களுக்கு வருவோம். எகிப்தின் நைல் ஆற்றங்கரை பள்ளத்தாக்கு ஒன்றில் ஒரு உடல் கண்டெடுக்கப்படுகிறது. ஆய்வுகளுக்குப் பின்னர் அது பண்டைய மன்னனான இரண்டாம் ரமோஸஸ் என்பவனின் உடல் தான் அது என கண்டறியப்பட்டு தற்போது கெய்ரோவிலுள்ள ராயல் மம்மி எனும் அருங்காட்சியகத்தில் பாதுகாக்கப்பட்டு வருகிறது. குரானில் குறிப்பிடப்படும் பிர் அவ்னின் உடல்தான் அது, இறைவன் தான் வாக்களித்தபடி பிர் அவ்னின் உடலை கெட்டுப்போகாமல் பாதுகாத்து, உடலை பாதுகாத்து வைக்கும் தொழில் நுட்பம் மனிதர்களுக்கு தெரிந்த காலத்தில் அதை வெளிப்படுத்தி குரான் இறைவனின் வார்த்தை தான் என்பதை ஐயம் திரிபற மெய்ப்பித்துவிட்டான். என்னே அவனின் கருணை என்கிறார்கள்.

இரண்டாம் உலகப்போரின் காலம், இஸ்ரேல் எனும் தேசத்தை பாலஸ்தீன அரேபியர்களின் பகுதிகளில் உருவாக்குவதற்கான திட்டம் தயாராக இருந்தது. அந்தப்பகுதி மெய்யாகவே தங்களின் தாயகம் தான் என யூதர்களை நம்பவைக்க சியோனிச தலைவர்கள் புராணக்கதைகளுக்கு வரலாற்று வடிவம் கொடுக்கும் வேலைகளில் இறங்கினர். தங்களின் கடவுளான மொசையா எகிப்தின் கொடுமைகளில் இருந்து மீட்டுவந்து வாக்களித்து வாழவைக்கப்பட்ட பகுதிதான் பாலஸ்தீனப் பகுதி என்பதற்கு ஆதாரமாக கடலில் மூழ்கி இறந்துபோன மன்னனைத்தேடி, தங்களின் புராணக்கதைக்கு ஆதாரம் தேடி பல மன்னர்களின் சடலங்களை குறிப்பிட்ட அந்த மன்னனாக அடையாளப்படுத்தும் வேலையை செய்தனர். அஹ்மோஸ், தட்மொஸ், அமேன்கொதப், சேத்தி, ரமோஸஸ், மேர்நெப்தா போன்ற மன்னர்களின் சடலங்களை அதுதான் அந்த மன்னனின் சடலம் என்று ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும் ஒரு உடலை அடையாளமாக காட்டமுயன்று பின்னர் கைவிட்டனர். இதில் ஒரு உடலான ரமோஸஸ் உடலைத்தான் இஸ்லாமியர்கள் பிர் அவ்ன் உடலாக, ஆதாரமாக பிரச்சாரம் செய்து வருகின்றனர்.

முதலில் பிர் அவ்ன் அல்லது பாரோன் அல்லது பரோவா என்பது குறிப்பிட்ட ஒரு மன்னனின் பெயரல்ல, மாறாக அது அரச பரம்பரையின் பெயர். அடுத்து, ஆரம்பத்திலேயே அந்த சடலத்தை வெளிப்படுத்தியிருந்தால் மனிதர்களால் அதை பாதுகாத்து வைக்கமுடியாமல் போயிருக்கும் என்பதால் மனிதர்கள் அந்த தொழில்நுட்பம் தெரிந்ததும் இறைவன் வெளிப்படுத்தியிருக்கிறான் என்பது மோசடியானது. ஏனென்றால் செத்த உடல்களை மம்மிகளாக பதப்படுத்தி வைப்பதை மனிதர்கள் பல ஆயிரம் ஆண்டுகளாகவே செய்துவருகின்றனர். அவர்கள் பதப்படுத்திய உடலும் இன்றுவரை பாதுகாக்கப்பட்டிருக்கிறது.

எகிப்தின் அன்றைய காலகட்டத்தை மூன்றாக பிரிக்கலாம். கிமு 2950லிருந்து கிமு 2150வரையான முதல் காலம். இந்த காலத்தில்தான் மன்னர் குடும்பத்தினரின் உடலை மம்மியாக பதப்படுத்திவைக்கும் முறை தொடங்குகிறது. இந்த மன்னர்களின் மம்மிகள் புதையல் திருடர்களால் சிதைக்கப்பட்டுவிட்டன. கிமு 2150லிருந்து கிமு 1500 வரையான இரண்டாம் காலம். இந்தக்காலத்தில் முறையான அரசமைப்பு இன்றி குழப்பமான நிலை நிலவியது. கிமு 1500லிருந்து கிமு 1000வரையிலான மூன்றாவது காலகட்டத்தில் தான் மேற்கண்ட மன்னர்கள் எகிப்தை ஆண்டார்கள். இந்த மன்னர்களின் மம்மிகள் அனைத்தும் செயற்கையான முறையில் பாதுகாக்கப்பட்ட உடல்கள் தானேயன்றி இயற்கையான முறையில் பாதுகக்கப்பட்டவையல்ல. இவைகளில் அதிகம் சிதையாமல் கிடைத்திருப்பது இரண்டாம் ரமோஸஸ் மம்மிதான்.

மதவாதிகள் இரண்டாம் ரமோஸஸ் மம்மி 1898ம் ஆண்டு கண்டுபிடிக்கப்பட்டதாக கூறுகிறார்கள். இரண்டாம் ரமோஸஸ் மம்மி கெய்ரோ அருங்காட்சியகத்தில் இருக்கும் புகைப்படத்தைத்தான் தங்கள் பரப்புரைகளுக்கு பயன்படுத்துகின்றனர். ஆனால் 1898ஆம் ஆண்டு கண்டுபிடிக்கப்பட்டவைகள் இரண்டு உடல்கள். அமேன்கொதப், மேர்நெப்தா ஆகிய இரண்டு மம்மிகள் அந்த ஆண்டில் கண்டெடுக்கப்பட்டன. இரண்டாம் ரமோஸஸ் கண்டெடுக்கப்பட்ட ஆண்டு 1881. இரண்டாம் ரமோஸஸ் கிமு 1279ல் ஆட்சியேறி 67 ஆண்டுகள் ஆட்சி புரிந்து கிமு 1213ல் தனது 90ஆவது வயதில் மூட்டு வலியால் அவதியுற்று மரணமடைந்ததாக ஆராய்ச்சியாளர்கள் குறிப்பிட்டிருக்கிறார்கள்.

மாரிஸ் புகைல் என்றொரு பிரஞ்சு மருத்துவர், சவூதி அரசரின் தனி மருத்துவராக பணியாற்றியவர். குரானின் அறிவியல் பார்வை என்ற நூலை எழுதியவர். இவர் எகிப்து அரசின் அனுமதியுடன் மேர்நெப்தாவின் மம்மியை ஆராய்ந்தார். ஆராய்ந்து இது நீரில் மூழ்கி இறந்ததற்கான ஆதாரம் இருப்பதாக அறிக்கை தந்தார். அதற்கு அவர் கொடுத்த ஆதாரம் அந்த மம்மியில் உப்புத்தன்மை இருந்தது என்பது தான். ஆனால் உடலை மம்மியாக பதப்படுத்த நேட்ரான் எனும் உப்புதான் அந்தக்கால மக்களால் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. இதில் நகைக்கக்கூடிய இன்னொரு செய்தி என்னவென்றால், இவரின் வெற்றித்தூண் எனும் கல்வெட்டில் கிமு 1207ம் ஆண்டில் கானான் மீது படையெடுத்து அதை வென்றதாக பொறிக்கப்பட்டிருக்கிறது. அதாவது மேர்நெப்தாவின் ஆட்சியில் அவரால் துன்புறுத்தப்பட்டு மூஸாவால் தன்னை பின்பற்றியவர்களுடன் செங்கடலை பிளந்து மறுகரையில் குடியிருப்பு உருவாக்கப்பட்டதோ அதுதான் கானான் பிரதேசம் எனப்படுகிறது. இந்த நிகழ்ச்சியில் கடலில் மூழ்கி இறந்துபோன மன்னன், தான் உயிருடன் இருக்கும்போது அந்தப்பகுதியை போரிட்டு வென்றதாக கல்வெட்டு நட்டிருக்கிறான்.

தன் கைத்தடியால் தட்டி கடலை பிளந்தது ஒருபுறம் இருக்கட்டும், இஸ்ரவேலர்கள் பெரும் தொகையில் நாடுகடந்து சென்றதாக வரலாறுகளில் எந்தக்குறிப்பும் இல்லை. கானான் பிரதேசம் அதாவது இன்றைய பாலஸ்தீனப் பகுதி தீவல்ல, தரை வழியாகவே செல்லமுடியும் போது கடலை பிளந்து போகவேண்டிய தேவை என்ன? அன்றைய எகிப்தில் கானான் பிரதேசம், இன்றைய சிரியா, நுபுன்கள் தேசம் எல்லாம் அடக்கம். நாடு கடந்து போகும் மூஸா அதே நாட்டின் இன்னொரு பகுதிக்கு தான் போகிறார்.

ஒட்சியின் உடல்

இன்றைக்கு நான்காயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னுள்ள உடல்களை மனிதன் மம்மிகளாக்கி செயற்கையாக பத்திரப்படுத்தியிருக்கிறான். இதே காலகட்டத்திலுள்ள ஒரு உடல் மனிதனால் பத்திரப்படுத்தாமல் இயற்கையாக  பதப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது என்பதை ரமோஸஸ் விசயத்தில் உண்மை என்றே ஒரு வாதத்திற்காக கொண்டாலும் இதில் வியப்பதற்கு ஒன்றுமில்லை. ஆஸ்திரிய இத்தாலிய எல்லையில் உள்ள ஆல்ப்ஸ் மலையில் ஒரு உடல் கண்டெடுக்கப்பட்டது. கார்பன் நிர்ணய முறையில் அவ்வுடல் கிமு3300க்கும் 3200க்கும் இடையில் வாழ்ந்த மனிதனுடையது என கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. ஓட்சி என்று பெயரளிக்கப்பட்டுள்ள அந்த உடல் ஆஸ்திரியாவிலுள்ள சவுத் டைரோல் அருங்காட்சியகத்தில் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளது. நல்லவேளையாக இந்த ஓட்சிக்கு பின்னால் வேதமோ கதையோ இல்லை.


எல்லோருக்கும் ஓரளவு தெரிந்திருக்கும் அறிவியலையே தங்களுக்கு ஏற்ப வளைத்து தங்கள் வேதவிவகாரங்களை வண்ணம் பூசிக்கொள்ளும் மதவாதிகள், வரலாற்றை விலை பேசாமல் விட்டுவைப்பார்கள் என்று நம்பமுடியுமா?

இத்தொடரின் முந்தைய பகுதிகள்

14. பாலும் தேனும் அல்லாவின் வேதத்தின் பாடுகள்

13.  கோள்களும் அதன் விசையும் அல்லாவின் தேற்றங்கள்

12. விண்வெளி குறித்த அல்லாவின் பண்வெளிகள்.

11. குரானின் மலையியல் மயக்கங்கள்

10. கடல்கள் பற்றிய அல்லாவின் புனைகதைகள்

9.  பூமி உருண்டை என யார் சொன்னது, அல்லாவா? மனிதனா?

8. பிரபஞ்சமும் அதை கட்டுப்பட அழைத்த குரானும்

7. குரான் கூறுவது அறிவியலாகுமா?

6. ஹதீஸ்களும் அதன் பிரச்சனைகளும்.

5. குரானின் பாதுகாப்பில் விழுந்த கேள்விக்குறிகள்.

4. மெய்யாகவே குரான் பாதுகாக்கப்பட்டது தானா?

3. குரானின் சவாலுக்கு பதில்

2. அல்லாவின் ஆற்றலிலுள்ள இடர்பாடுகள்

1. இஸ்லாம். பிறப்பும் இருப்பும்: ஓர் எளிய அறிமுகம்

இஸ்லாம்: கற்பனைக்கோட்டையின் விரிசல்கள் வழியே….

%d bloggers like this: