மார்க்ஸை ஒதுக்கிவிட்டு வாழமுடியுமா?

karal marks 2

 

அவன்
மானுடத்தின் வக்கீல்
அன்று
அவன் பெயரை
எழுதக் கூட
அனுமதிக்காமல்
மொழி
முடமாக்கப்பட்டது

இன்றோ
சூரியன் கூட
அவன் பெயரை
உச்சரிக்காமல்
உதிக்க முடியவில்லை

அவன் இருந்த போதோ
தூசிக்கப்பட்டான்
இன்று
அவன் புதைகுழியின்
புல்லும் கூட
பூஜிக்கப்படுகிறது.

அழகைப் பார்த்து நான்
பிரமித்திருக்கிறேன்
என்னை
அறிவால் பிரமிக்கவைத்தவன்
அவன் தான்

அவன் கண்களில்…
உலகின் இருட்டையெல்லாம்
விரட்டியடிக்கும்
வெளிச்சம்

அவன் தான்
மனிதகுலத்தின்
இறந்த காலத்தையெல்லாம்
ஜெயித்து முடித்த சிந்தனையாளன்
கடவுளின் சிறைச்சாலையிலிருந்து
மனிதனை விடுவித்த
மகான்

அவன் தடுத்திராவிட்டால்
சரித்திரம்
தற்கொலையின் விளிம்புக்குத்
தள்ளப்பட்டிருக்கும்

பழைய சித்தாந்தங்கள்
முதலாளித்துவத்தின் புண்களை
முத்தமிட்டன

நிகழ்காலத்தின்
நிர்வாணம் மறந்து
அடுத்த ஜென்மத்திற்க்கு
ஆடை நெய்தன

ரொட்டியை இறைவன்
தயாரிக்கிறான்
அதில் புசிப்பவன் பெயரையும்
பொறிக்கிறான் என்றன

இலக்கியமும் கலையும்
இந்த
ஓட்டைச் சமூகத்தோடு
ஒத்துப்போகத்தானே
ஓதின ?

நீதி நூலெல்லாம்
கொழுந்து விட்டெரியும்
கோபத்தின்
இடுப்பை ஒடிக்கும்
ஏற்ப்பாடல்லவா ?

சிருஷ்ட்டிக்கப்பட்ட
செயற்கை இருட்டு
மனிதனைப்
பிறவிக் குருடென்றே
பேசவைத்தது

மார்க்ஸின்
சம்மட்டி அடியில்
மனிதகுலம்
தன்
துருக்கள் உதிர்ந்து துலங்கியது.

எழுந்திரு மனிதனே
உனக்கு
முன்னும் பின்னும்
இன்னொரு பிறவி
என்பதே இல்லை

நீ என்பதன்றோ
நிஜம்

சொர்க்கச் சிந்தனையை
நிறுத்தி விடு
வர்க்கச் சிந்தனையை
வளர்த்துவிடு

வியர்வைக்கு விலை
பரலோகத்தில்லை
இகலோகத்தில் உண்டென்று
இயம்பு”-
அவன் குரல்
அகிலத்தின் சுவர்களைஅசைத்தது

பழைய விருட்சங்களின்
விஷவேர்களைச் சென்று
விசாரித்தது
அவன்
பட்டபாடுகள் எத்தனை ?
அதோ
அந்த
அறிவின் பிதாமகன்
வறுமையின் மடியில்
வசித்த நாட்கள்…..

இரைப்பையைப்
பசிக்கு விற்றுவிட்டு
அவன்
அறிவுக்குச் சாப்பாடு போட்ட
அந்த நாட்கள்

ஜென்னியின் மார்பில்
பாலையும் துக்கத்தையும்
சேர்த்துப் பருகும் அந்த சின்னக் குழந்தை

கட்டுரை அனுப்புவதற்காய்
அடமானம் கிடக்கும்
குழந்தையின் காலணிகள்

உலகத்து வறுமையை
ஒழிக்க வந்தவனுக்கு
சுயவறுமை என்ன
சுடவா செய்யும் ?

அவனுக்கு
அஞ்சலி செலுத்தினால்
இருதய ரத்தம்
இன்னும் சிவக்காதோ ?

இனி எந்த தேசமும்
மின்சாரத்தையும்
மார்க்சையும்
ஒதுக்கி விட்டு
உயிர்வாழ முடியாது.

 

பாட்டாளி வர்க்கத்தின் ஒப்புயர்வற்ற ஆசான் கார்ல் மார்க்ஸ் குறித்து கவிஞர் வைரமுத்துவின் கவிதை.

 

இருநூறாவது பிறந்த நாள் நிறைவை முன்னிட்டு.

 

முகநூல் பதிவிலிருந்து

அல்தாபி, பிஜே: சாக்கடைகளை விலக்கி மக்களுக்காக சிந்திப்போம்!

pj altha

 

அரசியல் வெற்றிடம் என்றொரு சொற்றொடர் தமிழக அரசியலில் தற்போது பரவலாக பயன்படுத்தப்பட்டு வருகிறது. யதார்த்தத்தில் அப்படி ஒரு வெற்றிடம் இருக்கிறதா? என்பது ஒருபக்கம் இருக்கட்டும். தமிழக இஸ்லாமியர்களிடம் ஓர் அரசியல் வெற்றிடம் நீண்ட காலமாகவே நிரப்பப்படாமல் இருக்கிறது. அதேநேரம் தமிழக இஸ்லாமியப் பரப்பில் வஹ்ஹாபிய இயக்கங்கள் செல்வாக்குடன் இருக்கின்றன. அதில் முதன்மையான ஒன்றாக இருக்கும் தமிழ்நாடு தவ்ஹீத் ஜமாத் எனும் அமைப்பில் தற்போது நடந்து கொண்டிருக்கும் குழப்பங்கள், தமிழ்நாட்டில் வஹ்ஹாபிய இயக்கங்கள் தங்களின் கடைசி மூச்சில் முனங்கிக் கொண்டிருக்கின்றன என்பதன் வெளிப்பாடாகவே தெரிகிறது.

முகம்மது அலி ஜின்னா அவர்களால் தொடங்கப்பட்ட முஸ்லீம் லீக் பாகிஸ்தான் பிரிவினைக்குப் பிறகு இந்திய யூனியன் முஸ்லீக் லீக் ஆக மாறுகிறது. காயிதே மில்லத் இஸ்மாயில் அவர்கள் தலைமையில் இயங்கிய வரையில் அரசியல் ரீதியாக இயங்கிக் கொண்டிருந்த அந்தக் கட்சி, அவரின் மறைவுக்குப் பிறகு மெல்ல மெல்ல மதவாத ரீதியில் சருக்கி இன்று இருக்கிறதா இல்லையா என்பதே தெரியாத நிலையில் இருந்து கொண்டிருக்கிறது.

எண்பதுகளின் தொடக்கத்தில், மதீனாவில் (சவூதி அரேபிய நாட்டின் மதீனா எனும் நகர்) வேதம் பயன்றவர்களைக் கொண்ட இஸ்லாமிய மீட்டுருவாக்க குழுக்கள் மூலம் ஜாக் (ஜாமியத்துல் அஹ்லில் குரான் வல் ஹதீஸ் என்பதின் சுருக்கம் – மெய்யான குரான் ஹதீஸ் வழியில் நடக்கும் அமைப்பு என்பது பொருள்) எனும் பெயரில் வஹ்ஹாபிய அமைப்பு ஒன்று தமிழகத்தில் உருவாக்கப்படுகிறது. இந்த அமைப்பு அரசியல் ரீதியாக யதார்த்தத்தில் இஸ்லாமிய மக்களின் பிரச்சனைகள் என்ன? அவைகளை எவ்வாறு தீர்ப்பது? அவைகளுக்காக என்ன வழியில் மக்களைத் திரட்டுவது? போன்ற எந்த முனைப்பும் இன்றி மதவாதத்தில் மூழ்கித் திளைத்த அமைப்பாக இருந்தது. அரசியலற்ற மதத் தூய்மை பேசுகின்ற அமைப்பாக தன்னை காட்டிக் கொண்டது. ஆனால், அரசியலின்றி ஏதேனும் இருக்க முடியுமா?

வஹ்ஹாபியம் பேசும் இஸ்லாமிய மீட்டுருவாக்கம் என்பதே அரசியல் தான். சர்வதேச அரசியல். அமெரிக்கா, சோவியத் யூனியன் இடையேயான பனிப்போர் காலங்களில் சோவியத் யூனியனை வெல்ல அமெரிக்கா கண்டுபிடித்து, கடைப்பிடித்த  அரசியல். வியட்நாமில் வாங்கிய அடியில் அமெரிக்க மக்களே ஏகாதிபத்தியத்துக்கு எதிராக போராடத் தொடங்கி விடுவார்களோ என்ற பயத்தில் நேரடியான இராணுவ நடவடிக்கைகளை தவிர்த்து மாற்று யோசனைகளை செயல்படுத்த முயன்றது அமெரிக்கா. அதில் ஓர் உத்தி தான் அமெரிக்காவில் படித்துக் கொண்டிருந்த செய்யத் குதூப் எனும் எகிப்தியரின் இஸ்லாம் ஓர் அறிவியல் மதம் எனும் சிந்தனை வழியாக ஆப்கானில் வெற்றிகரமாக சோதித்துப் பார்த்த இஸ்லாமிய மீட்டுருவாக்கம் எனும் உத்தி. இது தான் வளைகுடா நாடுகளின் பொருளாதார பலத்தினாலும், அமெரிக்க ஊடக பலத்தினாலும் உலகம் முழுவதும் பரப்பப்பட்டது. இன்றும் எங்கெல்லாம் அமெரிக்காவுக்கு எதிர்ப்பு கிளம்புகிறதோ அங்கெல்லாம் இந்த மீட்டுருவாக்க குழுக்கள் இஸ்லாமிய தூய்மைவாதம் பேசி பயங்கரவாத செயல்களில் ஈடுபடுவதே சான்று. இந்தியாவிலும் இந்த இஸ்லாமிய மீட்டுருவாக்க வஹ்ஹாபியக் குழுக்கள் வளர்ந்த அதே காலகட்டத்தில் தான், பார்ப்பனிய பாஜகவும் அரசியல் அதிகாரத்தில் வளர்ந்தது. அதாவது இஸ்லாமிய மீட்டுருவாக்கம் எப்படி அமெரிக்காவுக்கு உதவியதோ அதைப் போலவே இந்தியாவில் பார்ப்பனியத்துக்கு உதவிக் கொண்டிருக்கிறது. இது தான் வஹ்ஹாபிய இயக்கங்களின் அரசியல். தெளிவாகச் சொன்னால், தன்னைப் பின்பற்றிக் கொண்டிருக்கும் பல்லாயிரக் கணக்கான உழைக்கும் இஸ்லாமிய மக்களுக்கு எதிராக தன்னை உருவாக்கிய முதலாளியான அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்துக்கும் அதன் இந்தியக் கூட்டாளிக்கும் உதவும் அரசியல்.

இன்று தமிழகத்தில் இயங்கும் பல வஹ்ஹாபியக் குழுக்களுக்கு தாய் அந்த ஜாக் எனும் அமைப்பு தான். அதிலிருந்து பிரிந்து வந்த பல உடைவுகளுக்கு நேரடியாகவோ மறைமுகமாகவோ பிஜே என அழைக்கப்படும் பி ஜெய்னுலாப்தீன் காரணமாக இருந்திருக்கிறார். தமிழ இஸ்லாமிய இளைஞர்களிடம்  மதத்தூய்மைவாதம் தீயைப் போல் பற்றிக் கொள்வதற்கு பிஜேவின் பேச்சாற்றல் ஒரு முதன்மையான காரணி. அதேநேரம் காயிதே மில்லத் மறைவுக்குப் பிறக்கான அப்துல் சமது, அப்துல் லத்தீப் தலைமையிலான இந்திய யூனியன் முஸ்லீம் லீக், அரசியலை முழுமையாக கை கழுவி பிழைப்புவாதத்தில் கரைந்து போக விரக்தியுற்ற இஸ்லாமிய இளைஞர்கள் பீஜேவின் எளிமையான தர்க்கவியல் பேச்சால் எளிதில் ஈர்க்கப்பட்டார்கள். அதேநேரம் வளைகுடாவில் கிடைத்த வேலை வாய்ப்பும் குறிப்பிடத்தக்க பங்காற்றியது.

எழுபதுகளின் பிற்பகுதியில் உத்திரப் பிரதேசத்தில் அஹ்மதுல்லா சித்திக் என்பவரால் தொடங்கப்பட்ட சிமி அமைப்பின் தமிழகப் பிரிவு, குணங்குடி ஹனீபாவால் தொடங்கப்பட்ட முஸ்லீம் முன்னேற்றக் கழகம், கோவை பாஷாவால் தொடங்கப்பட்ட அல் உம்மா போன்றவை அரசின் கொடுமையான அடக்குமுறைக்கு உள்ளாகின. இவற்றில் இருந்தவர்கள் (ஜவாஹிருல்லா, பாக்கர் போன்றோர்) மேற்கூறிய வஹாபிய குழுக்களோடு தங்களை இணைத்துக் கொண்டதும் அரசின் அடக்குமுறை காணாமல் போனது. இவற்றில் சிமியின் தாய்  அமைப்பான ஜாமாதே இஸ்லாம் இ ஹிந்த் மட்டும் கொஞ்சம் தாக்குப் பிடித்து நிற்கிறது.

அரசியல் கலப்பில்லாத இஸ்லாமிய தூய்மைவாதம் பேசுவதாக கூறப்படும் வஹ்ஹாபிய குழுக்களில் ஏன் பிளவுகள் தோன்றுகின்றன? இவ்வாறான அனைத்து பிரிவுகளுக்கும் கொள்கை(!) ஒன்று தான். இஸ்லாத்தின் சன்னி பிரிவை தான் இவர்கள் அனைவரும் பின்பற்றுகிறார்கள்.  சன்னி பிரிவை பின்பற்றும் நடைமுறைகளில் ஏதேனும் வித்தியாசம் இருக்கிறதா? என்றால் அதுவும் இல்லை. பின் ஏன் பிளவுகள்?

ஜாக் தொடங்கி இன்று தவ்ஹீத் ஜமாத் வரை ஏற்பட்டுள்ள அத்தனை குழப்பங்களுக்கும் தனி நபர் ஒழுக்கக் கேடு, பொருளாதார பிரச்சனைகள் தான் காரணமாக முன்னிருத்தப்பட்டிருக்கின்றன. தேர்தல் அரசியலில் பங்கெடுக்கலாமா கூடாதா என்பதும் சிக்கலாக உருவெடுத்திருக்கிறது என்றாலும் அது முதன்மையானதில்லை என்பது அவர்களின் நடைமுறையில் வெளிப்பட்டது.

தொடர்ச்சியாக ஏன் இந்த வஹ்ஹாபிய அமைப்புகள் தனி மனித கேடுகளில் சிக்குகின்றன? அதன் வழியாக பிளவைச் சந்திக்கின்றன என்பது ஆராயப்பட வேண்டிய ஒன்று. மாறாக, பிஜே, அல்தாபிகளின் பாலியல் நடவடிக்கைகள், அவர்களின் பைலா விதிகள், பிஜேவா அல்தாபியா யார் சரியானவர்?, அதில் சதி இருக்கிறதா? என்பன போன்ற கவைக்குதவாதவைகளை அலசுவது பிரச்சனையை சரியாக புரிந்து கொள்ள உதவாது.

என்பதுகளுக்கு முன்பு வரை தமிழக இஸ்லாமியர்களிடம் மதமும் அதன் கோட்பாடுகளும் முதன்மையாக இருந்ததில்லை. வணக்க வழிபாடுகளும் கூட முக்கியத்துவம் பெற்றிருக்கவில்லை.  வெள்ளிக்கிழமை தொழுகையைத் தவிர அன்றாட ஐவேளைத் தொழுகைகளுக்கு ஒரு வரிசை நிறைந்தாலே அதிசயம் தான். எல்லா மதத்தினருடனும் கலந்து பழகி ஐக்கியமாக உழைக்கும் மக்களாக வாழ்ந்த காலம். வஹ்ஹாபிய குழுக்கள் தான் மதத்தை முதன்மையாக நிகழ்ச்சி நிரலுக்குள் கொண்டுவருகின்றன. இது தான் அன்றைய ஏகாதிபத்தியங்களுக்கு தேவையான அரசியலாக இருந்தது. இந்து மத உணர்வை ஏற்படுத்துவது, இந்து மத விழுமியங்களுக்குள் மக்களைக் கொண்டு வருவது ஆர்.எஸ்.எஸ். பார்ப்பன பாசிசங்களுக்கு எவ்வளவு தேவையனதாக இருக்கிறதோ, அதேபோல, அன்று மதக் கோட்பாடுகளில் பிடிப்பற்ற இயங்கியவாதிகளாக கம்யூனிஸ்டுகளை எதிர்க்க  மதப்பிடிப்புள்ள அதை மட்டுமே முதன்மையானதாக கொண்ட ஒரு கூட்டம் தேவைப்பட்டது. அதைத்தான் உலகெங்கும் வஹ்ஹாபிய குழுக்கள் செய்தன.

மதத்தைக் காட்டி மக்களை ஈர்க்கலாம், தக்க வைக்க முடியுமா? உழைக்கும் மக்களுக்கு அன்றாடப் பிரச்சனைகள் தேவைகள் பேரளவில் இருக்கின்றன. இதைப் பற்றி பேசாத, இதை தீர்க்க முயலாத எந்த இயக்கமும் மக்களிடம் செல்வாக்கு பெற முடியாது.  தமிழக வஹ்ஹாபிய குழுக்களின் இருத்தலுக்கு அடிப்படையாகிய பொருளாதார தேவைகளை வழங்குவது வளைகுடா நாடுகளில் இருக்கும் உழைக்கும் மக்களே. அந்த வளைகுடா நாடுகள் முதலாளித்துவ விதிகளுக்கு ஆட்பட்டு நிடாகத் போன்ற சட்டங்கள் மூலம் ஆட்குறைப்பு செய்த போது இந்த வஹ்ஹாபிய இயக்கங்கள் செய்ததென்ன? மேலும், தங்களைப் பின்பற்றும் மக்களின் அன்றாட பிரச்சனைகளான விலைவாசி உயர்வு முதல் பார்ப்பன பாசிச தாக்குதல்கள வரை இந்த வஹ்ஹாபிய இயக்கங்கள் செய்ததென்ன? எதுவுமில்லை, அல்லது ஆழமற்ற மேம்போக்கு நடவடிக்கைகள் மட்டுமே.  ஏனென்றால் அவர்களுக்கு உழைக்கும் மக்களின் அரசியல் தேவையே இல்லை மாறாக ஏகாதிபத்திய அரசியல் மட்டுமே தேவை.

இவைகளைத் தாண்டி அரசியல் என்று அவர்கள் முன் வைத்தது ஒட ஒதுக்கீடு மட்டுமே. அதிலும் முழுமையற்று தனியார்மயம் இடஒதுக்கீட்டை அதன் வேரிலிருந்தே அழுகச் செய்வதை எந்தக் கேள்வியும் எழுப்பாமல், தன்னைப் பின்பற்றோவோருக்கு பயிற்றுவிக்க முயலாமல் மொன்னையான வடிவிலேயே இடஒதுக்கீடு கோரும் போராட்டங்கள் அமைந்தன. இவ்வாறு தங்கள் வாழ்வுக்கான போராட்டமாக இல்லாமல் மதத்தை மட்டுமே முனிலைப்படுத்தும் ஒரு இயக்கத்தில் யாரால் நீடித்திருக்க முடியும்?

ஜாக் கில் இன்று விரல் விட்டு எண்ணக் கூடிய அளவில் ஒரு சிலரே எஞ்சி இருப்பதன் காரணம் என்ன? ஏனென்றால் உழைக்கும் மக்களை ஈர்க்கக் கூடிய எந்த அம்சமும் அதில் இல்லை.  மாறாக ஒவ்வொரு முறையும் ஏற்படும் பிரிவினால் பிளவுபடும் இயக்கம் மக்களை ஈர்த்துக் கொண்டிருந்தது. காரணம் ஏற்படும் பிளவு உழைக்கும் மக்களின் அரசியலற்ற அதன் தன்மையை தற்காலிகமாக பின்னுக்குத் தள்ளி பிளவு பேசு பொருளாக ஆக்கப்பட்டு அதன் மூலம் மட்டுமே உயிர் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது. சிந்தித்துப் பாருங்கள், ஜாக் கில்  எந்தப் பிளவும் ஏற்படவில்லை என்றால் இன்றைய பல வஹ்ஹாபிய இயக்கங்களின் செல்வாக்கு ஜாக் கிற்கு கிடைத்திருக்குமா?

ஆம். ஒவ்வொரு முறை ஏற்பட்ட பிளவின் மூலம் மட்டுமே, அதன் வழியேயான எதிரெதிர் போட்டி மனப்பான்மையால் மட்டுமே தமிழகத்தில் வஹ்ஹாபிய இயக்கங்கள் உயிர் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றன.பிஜே என்பவர் மீதான நாயக பிம்பமும் இதற்கு துணை செய்தது. இதனைத் தாண்டி அந்த இயக்கங்களில் எதுவுமில்லை. இதற்கு இன்றைய காலங்களில் புதிய இளைஞர்களை அந்த இயக்கங்கள் ஈர்க்க முடியாமல் திணறுவதையே போதுமான சான்றாக கொள்ளலாம்.

இப்போது ஒரு முக்கியமான கேள்விக்கு திரும்புவோம். அல்தாபி, பிஜே, சைபுல்லா ஹாஜா, பாக்கர் இன்னும் பலர் மீது ஏன் பாலியல், கையாடல் குற்றச்சாட்டுகள் சுமத்தப்படுகின்றன? அஞ்சுவதும் அடிபணிவதும் அல்லா ஒருவனுக்கே என்று கம்பீரமாக முழங்கும் இவர்களால் ஏன் சமூகத்தில் அப்பழுக்கற்றவர்களாக நல்லவர்களாக இருக்க முடிவதில்லை? சமூகத்தில் நல்லவர்களாக இருப்பதற்கும் நீடிப்பதற்கும் வேதங்களில் ஒன்றுமில்லை என்பதற்கு தேவநாதன்களே (கோவில் கருவறைக்குள்ளேயே பெண்களை மயக்கி கலவியில் ஈடுபட்டவன்) சாட்சி. சமூகம் சீர் கெட்டிருக்கும் போது தனி ஒருவனால் ஒருபோதும் நல்லவனாக இருக்கவோ நீடிக்கவோ முடியாது. சமூகம் ஏன் இப்படி இருக்கிறது? இப்படி சீர் கெடுவதற்கு யார் எது காரணம்? நேர்மையாக உழைத்து வாழும் மக்கள் எதனால் வீழ்த்தப்படுகிறார்கள்? சமூகம் எந்த அடிப்படையில் இயங்குகிறது? அதை எந்த வழியில் மாற்றுவது என்று சிந்திக்காத யாரும், அவ்வாறு மாற்றுவதற்காக முயற்சிக்காத யாரும் நல்லவர்களாக நீடிக்க முடியாது.

இயக்கங்கள், கட்சிகள், அமைப்புகள் அனைத்தும் ஊழலிலும், முறைகேடுகளிலும், ஆணாதிக்கத்திலும் மூழ்கிக் கிடப்பதற்கு இது ஒன்றே காரணம். அவர்களுக்கு சமூகம் குறித்த எந்த சிந்தனையும் இல்லை. சமூகத்தின் இயக்கத்தை இயங்கியல் பார்வையோடு அவர்கள் அணுகுவதில்லை. அதனால் சக மனிதர்களுக்கு நேர்மையாக நடந்து கொள்ள வேண்டிய தேவை அவர்களுக்கு இல்லை. மதம் ஒரு போதும் சக மனிதர்களுக்கு நேர்மையாக நடந்து கொள்ள தூண்டாது என்பதற்கு தவ்ஹீத் ஜமாத்துக்குள் நடக்கும் மோதல்களே போதுமான சான்றாகும். இஸ்லாத்தையே தன் பேச்சாலும் விளக்கங்களாலும் தூக்கி நிறுத்தி இருப்பதாக கருத்தப்படும் பிஜே மீது அன்றிலிருந்து இன்று வரை பாலியல் குற்றச்சாட்டுகள் சுமத்தப்பட்டுக் கொண்டே வந்திருக்கின்றன. இவைகளை அவர் எதிர்கொண்ட விதத்தை நேர்மையான மீளாய்வுக்கு உட்படுத்திப் பாருங்கள். மதமும், வேதங்களும் அது கொடுக்கும் நீதி போதனைகளும் மனிதனை நேர்மையானவர்களாக நிலைநாட்டுவதற்கு போதுமானவை அல்ல என்பதை அந்த மீளாய்வு உங்களுக்கு புலப்படுத்தும்.

இஸ்லாமிய இளஞர்களே! உங்கள் மத நம்பிக்கைகள் எப்படி வேண்டுமானலும் இருக்கட்டும். அது இப்போதைய பிரச்சனை அல்ல. கடவுள் இருக்கிறாரா இல்லையா என்பதை பின் தள்ளி வைத்துவிட்டு இருக்கிறார் என்றே கொள்வோம். நீங்கள் நல்லவர்களாக, நேர்மையானவர்களாக, சக மனிதர்களுக்கு உண்மையானவர்களாக மாற விரும்பினால், முதலில் சக மனிதர்களைப் பாருங்கள். உழைத்தே உடல் வற்றிப் போன அந்த மக்களின் நிலைக்கு காரணம் என்ன? அதை எப்படி நீக்குவது என்று சிந்தியுங்கள்.

நம்முடைய அன்றாடப் பிரச்சனைகள் என்ன? விவசாயம் திட்டமிட்டு அழிக்கப்படுகிறது. தொழில்துறை கார்ப்பரேட்டுகளுக்கான இயந்திரங்களாகவும் மக்கள் அதில் சிக்கி பிழியப்படும் கரும்புகள் போலவும் மாற்றப்பட்டு விட்டன. நீர், நிலம், காற்று என சுற்றுச் சூழல் மாசுபடுத்தப்படுகிறது. கனிம வளங்கள் வகைதொகையின்றி கொள்ளையிடப்படுகின்றன. இவைகளின் விளைவுகள் தான் நாம் அன்றாடம் சந்திக்கும் பிரச்சனைகள். இவைகளை சரி செய்வதற்கு என்ன செய்யலாம்?

நீங்கள் ஏற்றுக் கொண்டிருக்கும் நெறிமுறைகளில் இதற்கு தீர்வு இருக்கிறதா என்று சிந்தியுங்கள். இருக்கிறது என்றால் விளக்குங்கள் நாங்களும் உங்களோடு வருகிறோம். இல்லை என்றால் இந்த மக்களையும், சமூகத்தையும், இயற்கையையும் காப்பாற்ற எங்களோடு ஏன் நீங்கள் இணையக் கூடாது?

 

தொடர்புடைய கட்டுரைகள்

சௌதி நிடாகத் சட்டம் புரிந்து கொள்ள வேண்டியவை என்ன?

நீங்கள் டி.என்.டி.ஜே வுக்கு பணம் அனுப்பவில்லையா?

பொது சிவில் சட்டம் முத்தலாக்குடன் முடிந்து விடுவதில்லை

%e0%ae%aa%e0%af%8a%e0%ae%a4%e0%af%81-%e0%ae%9a%e0%ae%bf%e0%ae%b5%e0%ae%bf%e0%ae%b2%e0%af%8d-%e0%ae%9a%e0%ae%9f%e0%af%8d%e0%ae%9f%e0%ae%ae%e0%af%8d

பொது சிவில் சட்டம் முத்தலாக்குடன் மட்டும் தொடர்பு கொண்டதோ என சிந்திக்கும் அளவுக்கு பலரும் முத்தலாக் பற்றி மட்டுமே கருத்து கூறிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். பொது சிவில் சட்டம் இஸ்லாமியர்களுக்கு எதிரானது மட்டும் தானா எனும் எண்ணமும் வருகிறது. ஏனென்றால் அவர்கள் மட்டும் தான் எதிர்ப்பு தெரிவித்துக் கொண்டு இருக்கிறார்கள்.

அண்மையில், பொது சிவில் சட்டம் பரவலாய் பேசப்படுவதற்கு சில நாட்களுக்கு முன்னால், நெல்லை மாவட்டத்தில் இஸ்லாமியர்கள் அதிகம் வசிக்கும் சில ஊர்களில் பொது சிவில் சட்டம் குறித்த அவர்களது கருத்துகளை கேட்டறிந்தோம். அந்த அடிப்படையில் பார்த்தால், அவர்களின் எதிர்ப்பும் கூட பொது சிவில் சட்டத்தின் ஆபத்தை உணர்ந்ததாய் இல்லாமல், எதிர்ப்பை பதிவு செய்ய வேண்டும் என்பதாய் இருக்கிறது.

பொது சிவில் சட்டத்தை எதிர்க்கும் அறிவுத் துறையினர் கூட மதசார்பற்ற பொது சிவில் சட்டமாக இருந்தால் வரவேற்கலாம், பாஜக அரசு இந்து சிவில் சட்டத்தையே கொண்டு வர விரும்புகிறது என்பதால் எதிர்க்கிறோம் என்கிறார்கள். இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தில் உள்ள வழிகாட்டும் நெறிகளில் சீரான பொது சிவில் சட்டம் என்று தான் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறதே தவிர மதசார்பற்ற பொது சிவில் சட்டம் என குறிப்பிடப்படவில்லை. அதாவது, பொது சிவில் சட்டம் இயற்றப்படும் போது அது மதசார்பற்ற சட்டமாய் இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை என்பது தான் அரசியல் சாசனத்தின் நிலைப்பாடு. இந்துச் சட்டமாய் இருந்தால் அரசியல் சாசனத்தின் படி அது பிழையில்லை. தெளிவாகவும், சுருக்கமாகவும் சொன்னால், பார்ப்பனியத்தை ஏற்காத அனைவரும் இரண்டாம் குடிமக்கள்.

தீண்டாமை ஒரு பெருங்குற்றம் எனச் சொல்லும் அதே அரசியல் சாசனம் தான் அனைத்து சாதியினரும் அர்ச்சகராகலாம் என்பதை தடை செய்யும் வண்ணம் நெகிழ்ச்சியாகவும் இருக்கிறது. சட்டத்துக்கு விளக்கமளிக்கும் இடமான நீதிமன்றங்கள் பார்ப்பனமயமாகி இருப்பதையும் இதனுடன் இணைத்துப் பார்க்க வேண்டும்.

பொது சிவில் சட்டம் என்பது இஸ்லாமியர்களுக்கு மட்டுமல்ல அனைத்து மக்களுக்குமே எதிரானது தான். வேற்றுமையில் ஒற்றுமை கண்ட நாடு என பெருமிதமாய் குறிப்பிடப்படுகிறது. ஆனால், பொது சிவில் சட்டம் வேண்டும் என்பது அந்த வேற்றுமையில் ஒற்றுமைக்கு வெடி வைப்பது இல்லையா? பல்வேறு மதங்கள், பல்வேறு தேசிய இனங்கள், பல்வேறு கலாச்சாரம் கொண்ட பல்வேறு வாழ்பகுதிகள் இவைகளை பொது சிவில் சட்டம் எனும் சரடு கொண்டு கட்ட முடியுமா? இந்தியாவில் அதன் குடிமக்களுக்கு இருக்கும் உரிமை என்பது அவர்களை அவர்களின் பண்பாட்டின் படி வாழ அனுமதிக்கும் உரிமை இல்லையா?

இந்திய மக்கள் யாருக்கும் தேவைப்படாத இந்த பொது சிவில் சட்டம் ஏகாதிபத்தியங்களுக்குத் தான் தேவையாய் இருக்கிறது. நினைத்த இடங்களுக்கெல்லாம் சென்று தங்கள் உற்பத்திச் சரக்கை விற்பனை செய்ய, மூல வளங்களை கொள்ளையடிக்க அவர்களுக்கு ஒரே மாதிரியான அமைப்பு முறை தேவைப்படுகிறது. பல்வேறு சுங்க வரிவிதிப்பை மாற்றி ஒரே சுங்க வரி வேண்டும் என்றார்கள். மாநிலத்துக்கு மாநிலம் வேறுபடும் போக்குவரத்து விதிகளை மாற்றி ஒரே போக்குவரத்து விதிகள் வேண்டும் என்றார்கள். சீரான விற்பனை வரி விதிப்பு முறை வேண்டும் என்றார்கள். வர்த்தக நடவடிக்கைகளை ஒரே அமைப்பின் கீழ் கொண்டு வாருங்கள் என்றார்கள். இப்போது மக்களின் மாறுபட்ட கலாச்சார பண்பாட்டு முறைகளும் ஒருமுகப் படுத்தப்பட வேண்டும் என விரும்புகிறார்கள்.

பொது சிவில் சட்டம் என்பது பார்ப்பனியத்தின் நிகழ்ச்சி நிரலில் இன்றியமையாத ஒன்று. பார்ப்பனியத்துக்கும் மக்களுக்குமான போராட்டம் என்பது, மக்களை பார்ப்பனிய மயமாக்கும் முனைப்புகளிலும் அதன் எதிர்வினைகளிலும் அடங்கியிருக்கிறது. தன்னுடைய அரசியல் மேலாதிக்கத்தை, பிறப்பின் அடிப்படையில் செய்யப்படும் ஏற்றத் தாழ்வுகளை விலக்கி விட்டு பார்ப்பனியத்தால் ஒருபோதும் அடையவே முடியாது. சாதிய ஏற்றத் தாழ்வுகள் தான் அதன் ஆன்மா. திட்டமிட்ட வன்முறை தான் அதன் அதிகாரத்தை அடையும் வழிமுறை. எனவே, பொது சிவில் சட்டம் என்பது பார்பனிய இந்து மதத்தைப் பொருத்தவரை பிற மதங்களை பார்ப்பனியக் கண்ணோட்டத்துக்கு உட்படுத்தும் ஒரு தொழிற்பாடு. அதாவது அரசியல் சாசன ரீதியாக பிற மதங்களுக்கு இருக்கும் சில தனிப்பட்ட சட்ட விதிவிலக்குகளை ஒழித்துக் கட்டுவது. குறிப்பாக இஸ்லாமியத்துக்கு எதிராக. அதனால் தான் முத்தலாக் விவகாரம் முன்னிருத்தப்படுகிறது.

இன்றைய நிலையில் விவாதமாக்கப்படும் பொது சிவில் சட்டம் தங்களுக்கு எதிரானது என்று தான் இஸ்லாமியர்கள் புரிந்து கொள்கிறார்கள். அப்படி முன்னிருத்தப்படுவதத்தான் பாஜகவும் விரும்புகிறது. இஸ்லாமியர்களை மத அடிப்படையில் ஒன்றிணைந்து நிற்க வைத்து அதனை எதிரியாகக் காட்டியே ஒடுக்கப்பட்டவர்களை இந்துவாக ஒன்றிணைக்கிறது பார்ப்பனியம். இஸ்லாமியர்கள் தங்களுக்குள் மதரீதியில் ஒடுங்க ஒடுங்க, அவர்கள் மீதான பன்முனைத் தாக்குதல் அதிகரித்துக் கொண்டே இருக்கும், இருக்கிறது. அண்மைக் கால வரலாற்றை ஆய்பவர்களுக்கு இது எளிதில் புரியும்.

இஸ்லாமியர்கள் தங்களை பொது சிவில் சட்டம் ஒன்றிணைத்திருப்பதாக இறும்பூறெய்திக் கொள்கிறார்கள். ஆனால் பொது சிவில் சட்டத்தை நடைமுறைக்கு கொண்டு வருவதில் பார்ப்பனியம் முதல்கட்ட வெற்றியை பெற்றிருக்கிறது என்றே கூற வேண்டும். பொது சிவில் சட்டத்தை எதிர்ப்பது எனும் நடவடிக்கைகளில் மட்டுமே முஸ்லீம்களிடம் ஒற்றுமை ஏற்பட்டிருக்கிறது. கருத்தியல் ரீதியாக பார்பனியத்துக்கு பயன்படும் பிளவு தக்க வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. எடுத்துக்காட்டாக சில மாதங்களுக்கு முன்பு மும்பை ஹாஜி அலி தர்காவுக்குள் செல்ல பெண்களுக்கு அனுமதி வழங்கும் தீர்ப்பு. ஒரு சாரார் இது தங்கள் மத உரிமையில் தலையிடும் தீர்ப்பு எனக் கருத, மற்றொரு சாரார் இது தங்களுக்கு தொடர்பே இல்லாத தீர்ப்பு என அலட்சியம் காட்டுகின்றனர். அதாவது, இஸ்லாத்தில் தர்காவே கிடையாது எனும் போது, அதில் பெண்களுக்கு அனுமதி வழங்கினால் என்ன? வழங்காவிட்டால் என்ன? இரண்டுமே இஸ்லாத்துடன் தொடர்பற்றது. இது அவர்கள் வாதம்.

இதேரீதியான மோதல் ஷாபானு வழக்கிலும், அதாவது முத்தலாக் விவகாரத்திலும் உள்ளது. ஒரே நேரத்தில் கூறப்படும் மூன்று தலாக் இஸ்லாத்தில் அனுமதிக்கப்பட்டதன்று. அந்த அடிப்படையில் ஷாபானு விவாகரத்தே கேள்விக் குறியாகி விடும் போது ஜீவனாம்சம் எனும் பேச்சே இல்லை என்று ஓர் இயக்கவாதி ஆவேசமாக கூறினார். இப்படி அனேக விசயங்களில் வேறுபாடு இருக்கிறது. இந்த வேறுபாடு ஒழிக்கப்படாவிட்டால் அது பொது சிவில் சட்ட விவகாரத்தில் இஸ்லாமியர்களுக்கு பெரும் சேதாரத்தை வரவழைக்கும். ஏனென்றால் இந்த வேறுபாடுகளின் பள்ளத்தாக்கு தான் பொது சிவில் சட்டம் எனும் மரம் வளர்த்தெடுக்கப்படுவதற்கான பொன்னிலமாக பாதுகாக்கப்படுகிறது.

சர்வதேச அளவில் பலதார மணத்துக்கான அனுமதிக்கு எதிராக ஆங்காங்கே பெண்கள் போராடி வருகிறார்கள். ஆண்களைப் பொருத்தவரை இது மதச் சட்டம், புனிதம் என்றெல்லாம் பேசினாலும் பெண்களைப் பொருத்தவரை இது அவர்களின் வாழ்வைக் கேள்விக் குறியாக்குவது. பொது சிவில் சட்டத்துக்கு ஆதவுப் பக்கங்களில் நிற்கும் பெண்ணியவாதிகள், அறிவுத்துறையினர் இதை ஒரு முதன்மையான அம்சமாக கொள்கிறார்கள். இந்த அம்சத்தில் இஸ்லாமிய ஆண்களுக்கு எதிராக இஸ்லாமிய பெண்கள் நிறுத்தப்பட்டால் இதுவும் பொது சிவில் சட்டம் எனும் மரத்துக்கு பொன்னிலமாக மாறும்.

பொது சிவில் சட்டம் வரைவுகளாக தொகுக்கப்பட்டு கருத்துக் கேட்பு நடத்தப்பட்டு செயல்பாட்டுக்கு வரும் என யாரேனும் எண்ணினால் அவர்கள் பார்ப்பனியத்தை புரியாதவர்களாகவே இருப்பார்கள். தனிப்பட்ட பிரச்சனைகளுக்கான தீர்ப்புகளாகவே நீதிமன்றங்களால் திணிக்கப்படும். நீதிமன்ற அதிகாரங்களுக்கு குறுக்கே வருவார்கள் என கணிக்கப்படும் தமிழக வழக்குறைஞர்கள் ஒழுங்கு முறைகள் என்ற பெயரில் திட்டமிட்டு அப்புறப்படுத்தப் படுகிறார்கள் என்பதை இதனுடன் இணைத்துப் பார்க்க வேண்டும். தனித்தனியே அதற்கான முன்னேற்பாடுகள் நடந்து கொண்டிருக்கின்றன. அனேகம் தீர்ப்புகள் நீதிபதிகளால் எழுதப்படும்.

இந்த முன்னேற்பாடுகள் வடிவம் பெறும் போது பொது சிவில் சட்டத்தை எதிர்ப்பவர்கள் தேச விரோதிகளாக, தீவிரவாதிகளாக சித்தரிக்கப்படுவார்கள். எந்தத் தேவையும் இல்லாத போதும் முஸ்லீம்கள் பயங்கரவாதிகள் அல்லர் என்றும் இஸ்லாம் பயங்கரவாதத்துக்கு எதிரானது என்றும் இயக்கம் எடுக்க வேண்டிய நிலை வந்தது என்பதை இஸ்லாமியர்கள் மறந்து விட வேண்டாம். அரசு எந்திரமே பார்ப்பனமயமாகி அதிகார பலத்துடன் எதிர் நிற்கும் போது அதை எதிர் கொள்ளும் திறன் எந்த சிறுபான்மை மதத்துக்கும் இல்லை.

பொது சிவில் சட்டம் மட்டுமல்ல பார்ப்பனியம் கொண்டுவரும் அனைத்து திட்டங்களும் மக்களுக்கு எதிரானது தான். ஏகாதிபத்தியத்தின் அனைத்து தேவைகளையும், பார்ப்பனியத் தேவைகளுடன் இணைத்து செயல்படுத்துவது தான் காவி பயங்கரவாதிகளின் உத்தி. இதை எதிர்கொள்வது எப்படி என்பது தான் உழைக்கும் மக்களின் முன் நிற்கும் கேள்வி.

புரட்சிகர இடதுசாரிகள் எப்போதும் முன்வைக்கும் திட்டமும், அண்மையில் வெற்றிகரமாக குஜராத்தில் செயல்படுத்திப் பார்க்கப்பட்டதுமான சலோ உனா போராட்டமும் வெளிப்படுத்தும் உண்மை ஒன்று தான். ஒடுக்கப்பட்ட மக்களும், சிறுபான்மையினரும், புரட்சிகர இடதுசாரிகளும் ஒன்றிணைய வேண்டும். வர்க்க அடிப்படையில் ஒன்றிணைய வேண்டும். அதற்கு தடையாக இருக்கும் அனைத்தும், அனைத்தும் தகர்க்கப்பட வேண்டும்.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

ரவுடித்துறையை என்ன செய்யப் போகிறோம்?

police

சுவாதி கொலை வழக்கில் எந்த ஒரு ஆதாரமும் இல்லாமல் கைது செய்யப்பட்டு சிறையில் அடைக்கப்பட்டிருந்த ராம்குமார் சிறைக்குள்ளேயே கொல்லப்பட்டு விட்டார்.

மூன்று நாட்களுக்குப் முன்பு, கார்த்திக் என்பவரை காவல் நிலையத்தில் வைத்து அடித்துக் கொன்று விட்டு அதை மறைப்பதற்காக அவரின் பெற்றோருக்கு ஒன்றரை லட்சம் ரூபாய் கொடுத்து சரிக்கட்ட முயற்சித்திருக்கிறார்கள் காவல்துறை அதிகாரிகள்.

கடந்த வாரத்தில் நிகழ்ந்த இவை வெறும் தகவல்கள் அல்ல. மக்கள் மீது காவல்துறை கொண்டிருக்கும் மதிப்பீடு. காலங்காலமாக தொடர்ந்து கொண்டிருக்கும் இதுபோன்ற மனிதத்தன்மையற்ற படுகொலைகள் காவல் துறையின் திமிரை வெளிக்காட்டிக் கொண்டே இருக்கின்றன.

ராம்குமாரின் கைதில் தொடங்கி கொலை வரை மக்களிடம் இருக்கும் எந்த ஐயத்திற்கும் விளக்கமளிக்க முன்வராத காவல் துறை (காவல்துறையும், சிறைத்துறையும் துறை ரீதியாக வேறுவேறு தான் என்றாலும் வேறுபாடு இருக்கிறதா என்ன?) தெனாவெட்டாக, ராம்குமார் மின் ஒயரை கடித்து தற்கொலை செய்து கொண்டான் என்கிறது. ஒருவாரம் கடந்த நிலையிலும் பெற்றோருக்கு உடலைக் காட்டவோ, பெற்றோர் தரப்பு மருத்துவர் முன்னிலையில் உடற்கூறு சோதனை செய்யவோ பிடிவாதமாக அரசு மறுத்து வருகிறது. அதற்கு நீதிமன்றமும் ஒத்தூதுகிறது.

இந்த முரண்பாடுகள், இந்த தெனாவெட்டு, இந்த திமிர்த்தனம் எதுவும் புதிதில்லை. ராம்குமார் என்றில்லாமல் தொடர்ந்து நடந்து வருவது தான். சுவர் கடந்து நாவல் பழம் பறித்தான் என்பதற்காக ஒரு ஓய்வு பெற்ற இராணுவ அதிகாரி சிறுவனை சுட்டுக் கொன்ற வழக்கு என்னானது என்று யாருக்காவது தெரியுமா?

அரசாங்கம், நீதி மன்றம், காவல்துறை, இராணுவம் என அனைத்தும் ஒருங்கிணைந்து உழைக்கும் மக்களுக்கு எதிராக இருக்கிறது என்பதின் நடைமுறை எடுத்துக்காட்டுகள் தான் இவை. ராம்குமார் மின்கம்பியை பற்களால் கடித்து தற்கொலை செய்து கொண்டான் என காவல் துறை கூறுவதின் பொருள் என்னவென்றால், நான் நினைத்தால் உங்களில் யாரையும் அடித்துக் கொல்வேன், உங்களால் என்ன செய்துவிட முடியும்? என்பது தான்’

புதிய கல்விக் கொள்கைக்கு எதிராக போராடிய மாணவர்களை அடித்து இழுத்து, ஆடைகளை அலங்கோலப்படுத்தி கைது செய்து அப்புறப்படுத்தும் ரவுடித்துறை; கோவையில் காவிக் கழிசடைகள் பத்து கி.மீ நெடுகிலும் கடைகளை அடித்து நொறுக்கியும், பொருட்களை திருடிச் சென்றும், காவல்துறை வாகனம் உட்பட, வண்டிகளை தீ வைத்துக் கொளுத்தியும் கும்பல் தாக்குதல் நடத்தியதை அனுமதித்ததை வேறு எப்படியாவது புரிந்து கொள்ள வழியிருக்கிறதா?

முதிர்ந்தவர்களைக் கூட ஒருமையில் விழிப்பதும், கைலி உடுத்தியிருந்தால் கன்னத்தில் அறைவதும் என காவல் துறை அத்துமீறுவது உழைக்கும் மக்கள் பெரும்பாலானோரின் சொந்த அனுபவம்.

நான் நினைத்தால் எந்தச் சட்டத்தையும், மரபையும் எட்டாக மடித்து வியர்வையை ஒற்றிக் கொள்வேன் என்னை எவன் கேட்க முடியும் எனும் அரசும்,

சட்டங்களுக்கு நாங்கள் மட்டுமே விளக்கம் கூறுவோம், வேறு எந்தக் கொம்பனுக்கும் அந்த அதிகாரத்தை தர முடியாது என்று அழிச்சாட்டியம் செய்யும் நீதி மன்றங்களும்,

சட்டத்தை மீறும் அதிகாரமும், மீறப்படுவதை அனுமதிக்கும் அதிகாரமும் எனக்கு மட்டுமே உண்டு, மீறுகிறவர்களை அடித்து நொறுக்குவேன், கொன்றும் வீசுவேன் எனத் திரியும் காவல்துறையும்,

உழைக்கும் மக்கள் மட்டும் சட்டத்தின் படி நடந்து கொள்ள வேண்டும் என நீதி போதனை செய்கின்றன.

நாம் என்ன செய்யப் போகிறோம்?

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

தலை ஒட்டிய கடவுளும் தலை வெட்டும் வெறியர்களும்

vinayakar

ஒரு நண்பருடன் பேசிக் கொண்டிருந்தேன். தொடக்கத்தில் இந்து முஸ்லீம் ஒற்றுமையை, வெள்ளையனுக்கு எதிரான போராட்ட உணர்வை ஊட்டிய, மராட்டியத்தில் திலகர் தொடங்கிய பிள்ளையார் விழா இன்று கலவரங்களை உருவாக்குவதாய் மாறிவிட்டது என்று வருத்தப்பட்டார்.

கடந்த ஒன்றாம் தேதி (01/09/2016) தமிழ் இந்துவில் சில காவல்துறை அதிகாரிகளின் செவ்விகளை உள்ளடக்கி ஒரு கட்டுரை வெளியாகியிருந்தது. சுவாதி, சோனாலி, பிரான்சினா ஆகிய மூவரும் ஒருதலைக் காதலினால் கொல்லப்பட்டதாக சொல்வது தான் அதன் உள்ளடக்கம். சோனாலி, பிரான்சினா சரிதான். ஆனால், சுவாதி .. .. ?

மூன்று கொலைகளும் பொது இடங்களில் பலர் பார்த்திருக்க நடந்திருக்கின்றன என்பதற்கு வெளியே பெரிதாக ஒன்றுமைகள் எதுவுமில்லை. சுவாதி கொலையில் காவல்துறை விசாரணைக்கு எதிராக பல்வேறு ஐயங்கள் கிளப்பப் பட்டிருக்கின்றன. அவை எவற்றுக்கும் காவல் துறையிலிருந்து எந்த விளக்கமும் அளிக்கப்படவில்லை. தவிரவும், அந்தக் கொலையை ராம்குமார் செய்திருப்பதற்கான சாத்தியங்களும் குறைவாகவே உள்ளன. மாறாக, இந்தக் கொலையை இந்து முஸ்லீம் விரோத மனப்பான்மையை வளர்ப்பதற்கு, கலவரம் நடத்துவதற்கு ஒரு கருவியைப் போல பயன்படுத்த திட்டமிடப்பட்டிருந்தது என்பது தொடர்ந்து நடக்கும் நிகழ்வுகள் மூலம் தெளிவாகிறது.

இப்படியான நிலையில் மூன்று கொலைகளையும் ஒரே தன்மையில் நோக்கி, அதிலும் காவல்துறையில் ஓய்வு பெற்ற அதிகாரிகளின் கருத்தைக் கேட்டு வெளியிட்டிருப்பது என்பது தமிழ் இந்து செய்திருக்கும் அயோக்கியத்தனம்.. சுவாதி கொலையைப் பொருத்தவரை தொடக்கத்திலிருந்து காவல்துறை இது ஒருதலைக் காதலால் நடந்த கொலை என திரும்பத் திரும்ப கூறிக் கொண்டிருக்கிறது. அந்த திசையில் மட்டுமே விசாரணையை நடத்திக் கொண்டிருக்கிறது. ராம்குமாரை கொலையாளியாக நிருவி விட வேண்டும் என்று அதற்கான சான்றுகளை முனைந்து உருவாக்கிக் கொண்டிருக்கிறது. ஆனால் வெகுமக்கள் வெளியில் திலீபன் மகேந்திரன், தமிழச்சி போன்றோர் தொடர் முயற்சிகளின் மூலம் உண்மைகளை கேள்விகள் வாயிலாக வெளிக் கொண்டு வந்திருக்கின்றனர். குறிப்பாக, ராம்குமார் முகநூல் பக்கத்தில் நட்பு வட்டத்திலோ, உரையாடல்களிலோ சுவாதி எனும் பெயரே இடம்பெறவில்லை என்பது, சுவாதியின் தோழி ஒருவரின் பேச்சு என்பனவற்றை சொல்லலாம். இன்னும் காவல்துறை விசாரணையில் இருக்கும் முரண்பாடுகள் குளறுபடிகள் என மக்களிடம் பலத்த ஐயம் இருக்கிறது. இவை எவற்றையும் துளியும் மதிக்காத காவல்துறை ஒருதலைக் காதல் என்று பொருளற்று மந்திரம் போல் திரும்பத் திரும்பச் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறது. அதன் மூலம் இதன் பின்னிருக்கும் பார்ப்பனியச் சதியை மூடி மறைக்க எல்லாவற்றையும் செய்ய காவல்துறை உறுதியாக இருக்கிறது என்பது வெளிப்படையாகிறது. இதற்கு தமிழ் இந்து களம் அமைத்துக் கொடுத்திருக்கிறது.

அதாவது, தன்னுடைய மேலாண்மைக்காக ஒடுக்கப்பட்ட, பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களை ஒன்று திரட்டி, சிறுபான்மையினருக்கு எதிராக ஏவி விடுவது, அதை மறைக்க ஒருதலைக் காதல் கொலைகளுக்கு எதிராக பேசுவது போல், பொதுநலனுக்காக பேசுவது போல் காட்டிக் கொள்வது. இந்த வடிவம் தான் அன்றிலிருந்து இன்றுவரை செயல்படுத்தப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது.

இன்று பிள்ளையார் விழா நிகழ்த்தப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. எதையும் தொடங்கும் போது பிள்ளையார் சுழி இட வேண்டும் எனும் வழக்கு இங்கு திணிக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால் இது போன்ற அயோக்கியத்தனங்களுக்கு பிள்ளையார் சுழி இட்டதே இந்த பிள்லையார் விழா தான்.

கி.பி ஐந்தாம் நூற்றாண்டுக்கு முன்னர் பிள்ளையார் என்றொரு கடவுளே தமிழர்களுக்கு அறிமுகமாகி இருக்கவில்லை. பார்ப்பனர்களின் உள்வாங்கும் சூழ்ச்சியால் தமிழ்கடவுள் முருகன் பார்வதி மகன் கந்தனாகி, கணபதி எனும் பிள்ளையார் முருகனின் அண்ணனாக அறிமுகமாகிறார். மராத்தியத்துக்கு வெளியே பிள்ளையார் ஒரு ‘சைடு ஆக்டர்’ போல ஒரு துணைக் கடவுள் தான். மராத்தியத்தில் மட்டும் அதிலும் குறிப்பாக பேஷ்வா மன்னர் பரம்பரையினருக்கு மட்டுமே பிள்ளையார் மெயின் ஹீரோ. அதாவது அவருக்கு மேல் ஹீரோவே இல்லாத வி நாயகர். இவர்கள் மட்டுமே பிள்ளையார் விழாவை அரண்மனை விழாவாக கொண்டாடிக் கொண்டிருந்தனர். அதுவும் வெள்ளையர்கள் பேஷ்வாக்களின் ஆட்சியை கைப்பற்றிக் கொண்டதுடன் முடிந்து போயிற்று. இதற்கு அரை நூற்றாண்டுக்குப் பிறகு மராட்டியத்தில் ஜோதிராவ் பூலே பகுத்தறிவு இயக்கத்தைத் தொடங்குகிறார். சத்ய சோதக் எனும் அந்த இயக்கம் இளைஞர்கள் மத்தியில் பெரும் வரவேற்பைப் பெறுகிறது. பார்ப்பனர்களின் பண்டிகைகளையும், அவர்களின் தீண்டாமை கொடுமைகளையும் நோக்கி கூர்மையான கேள்விகளை எழுப்புகிறது. மறுபக்கம் மூடநம்பிகளின் உருவகமாக தங்களையே காயப்படுத்திக் கொண்டு அதனை தியாகம் எனும் பெயரால் வழிமொழியும் இஸ்லாமியர்களின் முகர்ரம் பண்டிகை. இவை இரண்டுக்கும் எதிராகத் தான் திலகர் பிள்ளையார் விழாவை உருவாக்கினார். பேஷ்வாகளின் அரண்மனையில் கவிதை எழுதியும் பரிசு வழங்கியும் சொரிந்து விட்டுக் கொண்டிருந்த இடையில் நின்று போயிருந்த பிள்ளையார் விழாவை வீதிக்கு இழுத்து வருகிறார் திலகர். சத்ய சோதக் கிற்கு எதிராக பத்து நாட்கள் பஜனை பாடவைத்து முகர்ரமுக்கு எதிராக அதனை வீதி உலாவாக இழுத்து வரவைக்கும் வடிவத்தில் உருமாற்றுகிறார். ஒடுக்கப்பட்டவர்கள், பிற்படுத்தப்பட்டவர்கள் என அனைவரையும் இணைத்து முழுமுதற் கடவுளாக பிள்ளையாரை முன்வைக்கிறார். கூடவே வெள்ளை அரசு மத விழாக்களுக்கு எதிர்ப்பு தெரிவிப்பதில்லை என்பதால் பேச்சில் இடையிடையே மானே தேனே பொன்மானே போடுவது போல் சுதந்திரக் கருத்துகளும் சேர்த்து விடுவதுண்டு. இதைத்தான் இந்து முஸ்லீம் ஒற்றுமையை உருவாக்கியது என்றும் வெள்ளையனுக்கு எதிராக போராட்ட உணர்வை ஊட்டியது என்றும் சரடு விட்டு வெறியில்லாத வெறும் பக்தர்களைக் கூட நம்ப வைத்திருக்கிறார்கள்.

கோவிலில் உள்ளே நுழைந்து சாமியை பார்த்தாலே தீட்டாகி விடும், கோவில் அசுத்தமாகி விடும் என்றும், ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் தொட்டு வடம் இழுத்தால் சாமி நகராது என்றும், சேரிகளுக்குள் சாமியா நினைத்துப் பார்க்கக் கூட முடியாது என்றும் ஆண்டு முழுவதும் ஒதுக்கினாலும் இந்த பத்து நாட்களில் மட்டும் மூத்திரச் சந்தில் கூட அமர்ந்து விடுகிறார் பிள்ளையார். திருவிழாக்களின் சேரிப்பக்கம் கடவுளைக் கொண்டு போகக் கூடாது என்பவர்கள், இதில் மட்டும் இஸ்லாமியர்கள் வாழும் இடத்தின் வழியாகத் தான் கொண்டு செல்வோம் என அடம்பிடிப்பார்கள்.

ஆர்.எஸ்.எஸ் இன் அரசியல் அதிகாரத்துக்கும் கலவரங்களுக்கும் இடையேயான தொடர்பு என்பது பீயையும் நாற்றத்தையும் போல பிரிக்க முடியாதது. அதில் பிள்ளையார் விழாக்களுக்கு பெரும் பங்கு இருக்கிறது. அன்றிலிருந்து இன்று வரை பிள்ளையார் விழாவில் பொங்கி வழிவது இஸ்லாமிய எதிர்ப்பு தான். தொடக்ககால பிள்ளையார் விழாவில் பஜனையாக பாடப்பட்ட புபேந்திர யாதவின் பாடல்களே அதைக் காட்டும்.

ஏன் விலக்கி வைத்தாய்
இந்து மதத்தை?
மறந்தாயோ கண்பதியை, சிவாவை, மாருதியை?
என்ன பலன் உன் வழிபாட்டில்?
என்ன வரம் கொடுத்தார் அந்த அல்லா உனக்கு?
ஏன் மாறினாய் முஸ்லீமாய்?
அந்நியன் மதத்துடன் ஏனிந்த ஸ்நேகிதம்?
உன் மதத்தை மறக்காதே
மனிதா நீ சரிந்துவிழாதே
கோமாதா நம் தெய்வம்
அவளை என்றும் மறக்காதே

சுவாதி கொலையில் இருக்கும் பார்ப்பன சதித்தனங்களை புரிந்து கொள்ள முயலும் பலர், பிள்ளையார் விழா என்றதும் அதை பக்தியாக பார்க்கிறார்கள். பிள்ளையார் விழாவுக்கு மட்டுமல்ல அனைத்து பார்ப்பனிய விழாக்களுக்குமே வக்கிரம் பிடித்த, அசிங்கமான, துரோகமான வெறித்தன வரலாறு மறைந்து கிடக்கிறது. மிகத்துல்லியமாக இவைகளை இனம் கண்டு பண்டிகைகளின் பின்னே ஒழிந்து வரும் ஆர்.எஸ்.எஸ் வெறியர்களை அடித்து விரட்டுவது மட்டுமே உழைக்கும் மக்களின் நலனைக் கோரும் ஒரே செயல்.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

ஜோக்கர்: நாம் எதற்கு ஆயத்தமாய் இருக்கிறோம்?

jokkar

அண்மையில் மக்களிடம் மிகுந்த வரவேற்பைப் பெற்ற படம் என்றால் அது ஜோக்கர் தான். சமூக வலைத் தளங்கள் எழுதப்பட்ட மதிப்புரைகள், பார்த்தவர்களிடம் கேட்ட கருத்துகள் அனைத்துமே சிறப்பான படம், சமகால அரசியலை படம் பிடித்துக் காட்டும் படம் என்பதாகவே இருந்தன. இவையே, படத்தை பார்க்க வேண்டும் எனும் எண்ணத்தை ஏற்படுத்தியது, கூடவே, ‘வாழ்வது தான் கஷ்டம் என்றால் இப்போது பேலுவதும் கஷ்டமாகி விட்டது’ எனும் அதன் விளம்பர வாசகம். சிறந்த அரசியல் நையாண்டிப் படமாகவே இருக்கிறது. ஆனாலும், அது என்ன பேசுகிறது? சுகிப்பவர்களுக்கு அது எதை கடத்துகிறது? எனும் கேள்வியை எழுப்பினால் .. .. .. ?

முதல் பாதியில் முழுவதும் நடப்பு அரசியல் நிகழ்வுகளை வைத்து கிழித்து தொங்கவிடப்பட்டுள்ள அரசியல் நையாண்டி தோரணங்கள்.

மக்கள் ஜனாதிபதி.

நகைக் கடைக்காரன் புரட்சி பண்ணும் நாட்டில் ஜனாதிபதி புரட்சி பண்ணக் கூடாதா?

ஹெலிகாப்டரை பார்த்து கும்பிடாதிங்க என்று சொன்னா அமைச்சர்களுக்கு புடிக்கல. அரை நாள் உண்ணாவிரதத்துக்கு ஏர்கூலர் வேணுமான்னு கேட்டா எதிர்க்கட்சி தலைவருக்கு புடிக்கல.

சகாயம் பண்ணுங்கள் என்று சொல்லலை. சகாயம் மாதிரி பண்ணுங்கள் என்று தான் சொல்றோம்.

குண்டு வைக்கிறவர்களை எல்லாம் விட்டுடுங்க. உண்டகட்டி வாங்கிட்டு கோயில்ல தூங்குறவன பிடிங்க.

எந்த போலீஸ் ஸ்டேஷன்ல ஆடி காரோ, பி.எம்.டபிள்யூவோ துருப்பிடிச்சு நின்னிருக்கு?

மருந்து மாத்தி கொடுத்ததால கர்ப்பிணி பெண்கள் செத்து போயிட்டாங்க. கர்த்தரும் காப்பாத்தல, நபிகளும் காப்பாத்தல, மாரியாத்தாளும் காப்பாத்தல.

சாராய முதலாளிகளுக்கும், கொலைகாரர்களுக்கும் பாதுகாப்பு கொடுக்குது இந்த மானங்கெட்ட அரசு.

அப்பலோ ஆஸ்பிடலில் தான் பாக்கனும்னா, ஓட்டு ஏன் கவர்மென்டுக்கு போடணும். அப்பலோவுக்கே போட்டுடலாமே.

பெத்தவளையும், கட்டுனவளையும் விக்கிற மாதிரி ஓட்டை விக்கிறாங்க.

நமக்கு தேவையானதை கொடுக்கலைன்னா நாம தானே எடுத்துக்கணும்.

ஓட்டு போடுறதுக்கு மட்டும் நமக்கு உரிமை இருக்கு. அவன் அநியாயம் பண்ணினா டிஸ்மிஸ் பண்றதுக்கு நமக்கு உரிமை இல்லையா?

இன்னும் பலவாறான இது போன்ற வசனங்களை சுகிப்பவர்கள் வெகுவாக ரசிக்கிறார்கள். கை தட்டல் சத்தம் வசனங்களையும் மீறுகிறது. பக்கத்தில் இருந்த ஒருவர் கை தட்டிவிட்டு வலியில் கையை தடவி விட்டுக் கொண்டார். இவைகளையெல்லாம் வெறும் ரசனை என்று மட்டும் எடுத்துக் கொள்ள முடியாது., அவை ஒவ்வொருவரின் அனுபவங்கள். தன் சொந்த வாழ்வில் அரசுக்கு எதிராக, அரசியல்வாதிகளுக்கு எதிராக, அதிகாரிகளுக்கு எதிராக கோபப்படாத யாரும் இங்கு இல்லை என்பதைத்தான் அந்த கை தட்டல்கள் கூறுகின்றன. அந்த வகையில் இந்த திரைப்படத்துக்கான வரவேற்பு என்பது தன் சொந்த வாழ்க்கையின் இயலாமைகளை ஆற்றுப்படுத்தும் ஒரு மாற்றீடு.

ஆனால் இந்த அரசியல் விமர்சனங்கள் திரைக்காட்சியில் வெளிப்படுத்தும் தீர்வுகள் ஒரு திரைப்படம் என்பதையும், அரசியல் நையாண்டித் திரைப்படம் என்பதையும் தாண்டி ஒருவித எரிச்சலை ஏற்படுத்துகின்றன.

பின்னோக்கி நடக்கும் போராட்டம்.

தரையில் நீச்சலடிக்கும் போராட்டம்.

ஆமை விடும் போராட்டம்.

ஆணிப் படுக்கையில் படுக்கும் போராட்டம்.

பாம்புகளுடன் இருக்கும் போராட்டம்.

தவழ்ந்து செல்லும் போராட்டம்.

என்று போராட்டம் என்றாலே அது ஒரு கேலிக்கூத்தான நிகழ்வு என்பது போன்ற பிம்பம் வலிந்து முன்வைக்கப்படுகிறது. இது மனநிலை பிறழ்ந்த ஒருவரின் முடிவு என்று கடந்து செல்வதை விட, அரசின் அதிகாரிகளின், அரசியல்வாதிகளின் ஊழலால் தன் சொந்த வாழ்வின் சோகத்துக்கு பகரமாக அரசுக்கு எதிரான ஜனாதிபதியாக தன்னை பாவித்துக் கொள்ளும் மனப்பிறழ்வான இளைஞனின் செயல்பாடுகள் என்பதே சரியானதாக இருக்க முடியும். ஆனால், யாரால் பாதிக்கப்படுகிறானோ அந்த அரசை, அதிகாரிகளை, அரசியல்வாதிகளை எதிர்த்து நடத்தும் போராட்டங்கள் அவர்களை நெருக்கடிக்கு உள்ளாக்குவதாக இல்லாமல் கேலிக்கூத்தாக அமையும்படி பார்த்துக் கொள்ளப்பட்டிருக்கிறதே. இது தற்செயலாக நிகழ்ந்த ஒன்று தானா?

திரைக்கு வெளியே இவை போன்ற போராட்டங்கள் ஒரு உத்தியாக தொழிற்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன என்பது இயக்குனருக்குத் தெரியுமா? இவ்வாறான காட்சியமைப்புகள் மக்களை வேடிக்கை பார்க்க வைக்கின்றதே அல்லாது பங்கேற்க வைப்பதில்லை என்பது இயக்குனருக்கு தெரியுமா? அல்லது, இறுதிக் காட்சியில் நாளை ஒரு போராட்டம் இருக்கிறது தோழர், கலந்து கொள்ளுங்கள் என அழைப்பு விடுக்கும் வசனத்தால் வேடிக்கை போராட்டக் காட்சிகளுக்கு நியாயம் செய்யப்பட்டு விட்டது என இயக்குனர் கருதுகிறாரா?

உலகெங்கும் உழைக்கும் மக்களின் போராட்ட உணர்வை மழுங்கடிப்பதற்காகவே என்.ஜி.ஓ க்களின் போராட்டங்கள் கட்டியமைக்கப்படுகின்றன. பிரேசில் தொடங்கி இந்தியா வரை மூன்றாம் உலக நாடுகளில் ஆக்கிரமித்திருக்கின்றன இந்த வகை போராட்டங்கள். ஏகாதிபத்திய நாடுகளின் இரும்புப் பிடிக்குள் சிக்கிக் கிடக்கும் மூன்றாம் உலக நாடுகளின் உழைக்கும் மக்கள் தங்கள் எதிரியை அடையாளம் கண்டுகொள்ள அனுமதிக்கக் கூடாது என்பதற்காகவும், அவர்களின் கோபத்தை திசைமாற்ற வேண்டும் என்பதற்காகவும் நடத்தப்படும் போராட்டங்கள் இவை.

பாதிக்கப்பட்ட மக்களை பாதிப்பை மட்டுமே சொல்லி அணி திரட்டி, மக்களை அரசியல் ரீதியாக விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்த எந்த முயற்சியும் செய்யாமல், அரசையோ, அதன் கொள்கைகளையோ அம்பலப்படுத்தாமல், நெருக்குதல் தொடுக்காமல் போராட்டம் எனும் பெயரில், நாடகங்களை அரங்கேற்றி நாட்களைக் கடத்துவதாக மட்டுமே இருக்கும் போராட்டங்கள் இவை.

இதனால் சில பல நாட்கள் போராடி எந்தப் பலனும் ஏற்பட முடியாமல், எந்த இலக்கை நோக்கிப் போராடுகிறோம் எனும் புரிதலும் ஏற்படாமல், இருக்கும் சொற்ப வாழ்வாதாரங்களிலும் இழப்புகளைச் சந்தித்து விரக்தியுற்று போராட்டம் என்றாலே வெருண்டு ஓடும் நிலைக்கு வந்து சேர்கிறார்கள் மக்கள். மக்களை இந்த நிலைக்கு கொண்டு வந்து சேர்க்க வேண்டும் என்பதற்காகத் தான் இவ்வாறான போராட்டங்கள் திட்டமிடப்படுகின்றன. பகாசுர பன்னாட்டு நிருவனங்கள் அனைத்தும் தங்கள் நிதித் திட்டமிடலில் இந்த என்.ஜி.ஓ போராட்டங்களுக்காக பெரும் தொகையை ஒதுக்குகின்றன. உலகெங்கும் நடத்தப்படும் போராட்டங்களில் பல பன்னாட்டு நிதியினால் நடத்தப்படுகின்றன என்பது பலமுறை ஆதாரங்களுடன் அம்பலப்பட்டு இருக்கின்றன.

இது போன்ற ஸ்பான்சர் செய்யப்பட்டு நடக்கும் போராட்டங்களை முட்டுக் கொடுப்பதற்கென்றே அறிவுத்துரையினரும் கூட விலை கொடுத்து களத்தில் இறக்கி விடப்படுகிறார்கள். இன்னும் கூட சில பிரிவினர் இருக்கிறார்கள். இவர்கள் இடதுசாரிகளின் போதாமையால் தான் என்.ஜி.ஓ க்கள் ஏற்படுகிறார்கள் என்று நேர்எதிராக கருத்துகளை வழிய விடுவார்கள். இவ்வாறு பல்முனை திட்டமிடலுடன் நடக்கும், மக்களை வழி கெடுக்கும் இந்த என்.ஜி.ஓ க்களின் போராட்ட வகைகளைத் தான் ஜோக்கர் வழிமொழிகிறது.

மக்களுக்கு அரசியல் விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தும் விதத்தில் ஏதேனும் செய்தால் அதை பிரச்சாரம் என ஒதுக்கித் தள்ளும் அறிவுத்துறையினர், இப்படி திட்டமிட்டு நடக்கும் பிரச்சாரங்களை எல்ல இடங்களிலும் தாங்கிப் பிடிக்கின்றனர். எந்தத் திரைப்படம் மக்களின் வரவேற்பைப் பெற வேண்டும்? எந்தச் செய்தி மக்களிடம் விவாதிக்கப்பட வேண்டும்? எது புறந்தள்ளப்பட வேண்டும்? என்பவைகளை எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்திருக்கும் இந்த வகை அறிவுத் துறையினரே தீர்மானிக்கிறார்கள்.

கை தட்டி விட்டு வலியால் கையை தடவிப் பார்த்துக் கொள்ளும் அந்த நடுத்தர வயதுக்காரர் மட்டுமல்ல, இந்தப் படத்தை கண்கள் பனிக்க மகிழ்ச்சிப் பெருக்கோடு ரசிக்கும் மக்களும் இருக்கக் கூடும். அவர்கள் எதை நோக்கிய பயணத்தில் இருந்து, எதை நோக்கிய ஆயத்தத்தில் இருந்து இந்த கை தட்டல்களையும், கண்ணீர் துளிகளையும் செலவு செய்கிறோம் என்பதை மீளாய்வு செய்ய வேண்டும்.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

மாடு என்றால் தீவிரவாதம் அடித்துக் கொன்றால் தக்காளிச் சட்னி

முகநூல் நறுக்குகள் 13-18

a96

நிகழ்வு 1: கடந்த 31/05/2016 அன்று ராஜஸ்தானில் மாடுகளை ஏற்றிச் சென்ற முஸ்லீம் வியாபாரி ஒருவர் ‘பசு பாதுகாப்பு இயக்கம்’ என்ற பெயரில் செயல்படும் ஆர்.எஸ்.எஸ் பாசிஸ்டுகளால் கொடூரமாக தாக்கப்பட்டு லாரியும் தீவைத்துக் கொழுத்தப்பட்டுள்ளது. இவை அனைத்தும் போலீசு ஒருவரின் கண் முன்னாலேயே நடந்துள்ளது.

நிகழ்வு 2: திருச்சிக்கு அருகே கல்லகம் எனும் கிராமத்தில் ஆதிக்க ஜாதி பெண்ணை காதல் திருமணம் செய்த ஒடுக்கப்பட்ட சமூகத்தைச் சேர்ந்த இளையராஜா என்பவர் பெண்ணின் சகோதரர்களால் அடித்துக் கொல்லப்பட்டுள்ளார்.

என்ன நடக்கிறது நாட்டில்? என்று நிச்சயமாக நாம் அதிர்ச்சியடைய முடியாது. ஏனென்றால், இவை முதல் நிகழ்வுகளல்ல.

வட மாநிலங்களில் தொடக்கத்திலிருந்தே இவ்வாறு தான் நிலை இருக்கிறது. என்ன செய்வது என கை சேதப்படவும் முடியாது. ஏனென்றால், இங்கும் அண்மையில் நடந்த தேர்தலில் 2.8 விழுக்காடு ஓட்டு வாங்கியிருக்கிறது பாஜக.

அய்யோ! என்று பரிதாபப்படவோ,

அக்கிரமம்! என்று குரல் கொடுத்து ஓய்ந்து விடவோ இது நேரமல்ல.

முஸ்லீம்களே! மதத்தில் ஒடுங்கி நின்று இதை எதிர்த்து முறியடிக்க முடியும் என நம்புகிறீர்களா?

சமூக அக்கரையாளர்களே! மெய்நிகர் உலகில் இரண்டு கருத்து போடுவதன் மூலம் உங்கள் சமூகக் கடமை தீர்ந்து விடுமா?

இது கை கோர்க்கும் நேரம். ஒடுக்கப்பட்டோர், சிறுபான்மையினர், மக்கள் நலம் விரும்பிகள், கம்யூனிஸ்டுகள் என அனைவரும் ஒன்றாய் கை கோர்த்து எதிர்த்து முறியடிக்க வேண்டிய நேரம்.

இன்று மாடு என்றால் நாளை வேறு எதுவோ ஒன்று. இன்று காதல் திருமணம் என்றால் நாளை வேறு எதுவோ ஒன்று.

கொல்லப்படுவது வரை அமைதியாகத் தான் இருக்கப் போகிறோமா?

*****************************************

பீகாரில் நிதீஷ் குமார் முதல் கையெழுத்து பூரண மது விலக்கு.

தமிழ்நாட்டில் ஜெயா முதல் கையெழுத்து 100 யூனிட் மின்சாரம் இலவசம்.

அஸ்ஸாமில் சோனோவால் முதல் கையெழுத்து சாமியார் ராம் தேவுக்கு 3800 ஹெக்டேர் நிலம் இலவசம்.

எங்கள் நிலத்தில் எங்களை வாழ விடுங்கள் என பழங்குடிகள் கேட்டால் தோட்டாக்களின் இசையோடு ‘பசுமை வேட்டை’ சொல்லித்தரும் அதே பாசிச கும்பல் தான் இந்த பொம்பள பொறுக்கி சாமியார் பயல் நடத்தும் லேகிய விற்பனைக்கு 3800 ஹெக்டேர் நிலம் இலவசமாக கொடுக்கிறார்கள்.

இந்த அயோக்கியத் தனங்களை எது வரை வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருப்பது .. .. .. ?

*****************************************

மல்லையா மீது தீவிர நடவடிக்கை எடுக்கப்படும் என்றார்களே அதன் பொருள் இது தானா?

ஒன்பதாயிரம் ரூபாய் கடன் வாங்கி ஏப்பம் விட்டுவிட்டு மல்லையா ஹாயாக லண்டனில் ‘குடியும்’ ‘குடித்தன’முமாக இருக்கிறார். அவரும் அவரை மாதிரி கார்ப்பரேட் பெருச்சாளிகளும் திருப்பிச் செலுத்தும் எண்ணத்தில் கடன் வாங்குவதில்லை என்பது ஊருக்கே தெரியும். ஆனால், வங்கி அதிகாரிகளுக்கு தெரியாது. அவர் ஓடிப் போயிட்டார்ன்னு தெரிஞ்சதும் அவரை ராஜ்யசபா உறுப்பினர் பதவியிலிருந்து தூக்கி எரிந்திருக்க வேண்டும். இந்த துப்புக் கெட்ட அரசு அவராகவே ராஜினாமா செய்யும் வரை இளித்துக் கொண்டிருந்தது. இப்போ அவர் லண்டனில் இருந்து எனக்கு குண்டி கழுவ அரசு செலவில் ஆள் ஏற்பாடு செய்து தந்தால் தான் தன்னால் இந்தியா திரும்ப முடியும் என்று பேட்டியளிக்கிறார். இந்த மானம் கெட்டவங்க அதை பரிசீலிக்கவும் கூடும்.

ஆனா, இந்த அதிகாரிகள் என்கிற சூரப் புலிகள் இருக்காங்களே, அடேங்கப்பா இவங்க எவ்வளோ பெரிய அப்பாடக்கருங்க தெரியுமா? உத்திரப் பிரதேசத்துல மன்மோகன் சிங் என்கிற விவசாயி மல்லையாவுக்கு சூரிட்டி கொடுத்தாரம் அதனால் அவரோட வங்கிக் கணக்க முடக்கினாங்களாம். பாவம் அவரு, மல்லையா இனிப்பா புளிப்பான்னே எனக்கு தெரியாது அப்டீங்கிறாரு.

ஏண்டா .. .. நொண்ணைங்களா .. .. .. வாயில ஏதாவது வந்துறப் போவுது.

*****************************************

இருக்குது ஆனா இல்லை: பாசிசங்களின் காமெடி

செய்தி: உஜ்ஜயினி கும்பமேளாவில் தலைமை பதவிக்காக சாதுக்கள் துப்பாக்கிகளுடன் மோதல்: 14 பேர் படுகாயம்.

குண்டு வெடிப்பு குற்றவாளிகளான சாது(!)க்கள் விடுதலை – தேசத்தின் கூட்டு மனசாட்சி அவர்களின் விடுதலையை விரும்பியது.

துப்பாக்கியோடு மோதும் சாது(!)க்கள் மீது வழக்கே இல்லை – நீதிபதிகளின் கூட்டு மனசாட்சிக்கு பிடிக்காத ஒரே வார்த்தை.

பல்லாண்டுகளாக சிறையில் வாடும் அப்பாவி முஸ்லீம்கள் – ஐயோ தீ.. .. ..

இருங்கடா .. .. .. எங்க கூட்டு மனசாட்சியை காட்டுறோம்.

*****************************************

இந்தியாவுக்கு இறையாண்மை, நேபாளம் என்றால் தக்காளி சட்னியா?

செய்தி: நேபாள அரசியலமைப்பு சட்டம் குறித்து இந்தியாவும் ஐரோப்பிய யூனியனும் ஓர் ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டிருக்கின்றன.

காஷ்மீரிலும், வட கிழக்கு மாநிலங்களிலும் இந்திய இராணுவம் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறது என்று கேள்வி எழுப்பினாலே ஆர்.எஸ்.எஸ், பி.ஜே.பி. டேஷ் புக்காக்கள் (தேச பக்தர்கள் என்று சொல்லிக் கொள்கிறார்கள்) ஆத்திரம் பொங்கி பாகிஸ்தானுக்கு போ என்று பத்வா கொடுக்கிறார்கள்.

நேபாள மாவோயிஸ்டுகளை இராணுவத்தில் சேர்த்துக் கொள்ள வேண்டும் எனும் நிபந்தனையின் பேரில் மன்னரை விலக்கி ஏற்படுத்திய அரசில் அவர்களை இராணுவத்தில் சேர்க்க விடாமல் அகங்காரமாக மூக்கை நுழைத்தது இந்தியா.

இனி நேபாளம் இந்து நாடல்ல என அறிவித்த போது அதற்கு எதிராக பல முட்டுக்கட்டைகள் போட்டு நைச்சியமாக மூக்கை நுழைத்தது இந்தியா.

நேபாளத்தில் நிலநடுக்கம் ஏற்பட்ட போது உதவுகிறேன் என்று கேமிராக்கள் மூலம் அசிங்கமாக தன் மூக்குச் சளியை ஓடவிட்டு அம்பலப்பட்டு நாறியது இந்தியா.

இன்று நேபாளத்தில் அரசியல் அமைப்புச் சட்டத்தில் விடுபட்ட பிரச்சனைகளை தீர்க்க முயற்சிப்போம் என்று இந்தியாவும் ஐரோப்பிய யூனியனும் ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டிருக்கிறன.

எங்க நாட்டின் பிரச்சனைகளுக்குள் மூக்கை நுழைப்பதற்கு நீங்கள் யாருடா? என்று நேபாளிகள் கேட்கிறார்கள்.

எங்கப்பா அந்த டேஷ் புக்கா குஞ்சாமணிகள்?

என்னடா உங்க பதில்?

*****************************************

மதத்தை விட வர்க்கமே மேலானது – சௌதி அரசு அறிவிப்பு.

செய்தி: சௌதியில் மதக் காவலர்களுக்கு கட்டுப்பாடு

சௌதியில் அண்மையில் நடைபெற்றுவரும் மாற்றங்கள் மத வியாபாரிகளுக்கு உவப்பானதாக இல்லை. தமிழ் இணையப் பரப்பில் ‘இஸ்லாமிய புல்லரிப்பு’களைச் செய்து வரும் எந்தப் பதிவரும் தாயிப் நகரில் நூற்றுக் கணக்கான குரான்கள் சாக்கடையில் வீசப்பட்டுக் கிடந்ததற்கு இதுவரை விளக்கம் கூறியதில்லை. மக்களிடமிருந்து வரும் இது போன்ற குறியீடுகளுக்கு மதவியாபாரிகளால் பதில் கூற முடியாது என்பது ஒரு புறமிருந்தாலும், இஸ்லாம் பிறந்த இடம் இஸ்லாமியர்களுக்கு உவப்பான கொள்கைகளை மட்டுமே செயல்படுத்தும் என கூறமுடியாதல்லவா? மதம் மதம் தான் வர்க்கம் வர்க்கம் தான்.

அண்மையில், குஜராத்தில் முஸ்லீம்களை வேட்டையாடிய மோடிக்கு சௌதியின் உயரிய விருது வழங்கப்பட்டது. இப்போது முத்தவ்வாக்களுக்கு (மத போலீஸ்) கட்டுப்பாடு கொண்டு வரப்பட்டிருக்கிறது. இவைகள் மதம் எனும் அடிப்படையிலிருந்து கொண்டுவரப்பட்டவைகள் அல்ல என்பது வெளிப்படையானது தான். ஆனால் தன்னை மதக் காவலராக முன்னிருத்திக் கொள்ளும் ஒரு அரசு ஏன் இதைச் செய்ய வேண்டும்?

ஏற்கனவே தம்மாம் அராம்கோவில் (பல பத்தாண்டுகளுக்கு முன்பிலிருந்தே செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் சௌதியின் சிறப்பு பொருளாதார மண்டலம்) புர்கா அணியாமல் சென்ற அமெரிக்க பெண்கள் மீது நடவடிக்கை எடுத்தார்கள் என்பதற்காக சில முத்தவாக்களை சிறையில் தள்ளியது சௌதி அரசு. என்றாலும் பிற பொது இடங்களில் இது போன்ற கட்டுப்பாடுகளால் உழைக்கும் மக்கள் துன்பட்டே வந்தார்கள். ஆனால், மானிய வெட்டு உள்ளிட்ட பல நடவடிக்கைகளுக்கு பிறகு சௌதிகள் அதிக அளவில் வேலை செய்ய பொது இடங்களில் தாரளமாக புழங்க வேண்டியதாகிறது. தவிரவும் பன்னாட்டளவில் ஒப்பந்தங்களும் திட்டங்களும் சௌதிக்குள் தாராளமாக அனுமதிக்கப்பட்டிருப்பதால் அவர்களுக்காக இது போன்ற மத கட்டுப்பொட்டித் தனங்களை கொஞ்சம் கொஞ்சமாகவேனும் தளர்த்த வேண்டிய கட்டாயம் நேரிடுகிறது.

ஏகாதிபத்திய நோக்கங்களுக்காக என்றாலும், மதத்தை விட வர்க்கம் முக்கியமானது என்பதை உணர்த்தியதற்காக இதை வரவேற்கலாம். மட்டுமல்லாது, இந்தியாவில் அரசியல் வியாபாரிகள் கொடுக்கும் தேர்தல் வாக்குறுதிகள் போலியானவை என்பது மக்கள் மத்தியில் எவ்வாறு அம்பலப்பட்டிருக்கிறதோ அதுபோல சௌதி ஆட்சியாளர்களின் மதப்பற்றும் போலியானவை தான் என்பதை சௌதி மக்களை உணரச் செய்யும் நடவடிக்கை என்பதாலும் இதை வரவேற்கலாம்.

%d bloggers like this: