நீதிமன்ற நெருக்கடி உணர்த்துவது என்ன?

judges-sc

 

உச்ச நீதி மன்றத்தின் மூத்த நீதிபதிகளான செல்லமேஸ்வர், ரஞ்சன்கோகோய், மதன்.பி.லோகுர், குரியன் ஜோசப் ஆகியோர் பத்திரிக்கையாளர்கள் சந்திப்பை நடத்தி நீதித்துறை சுதந்திரம் ஜனநாயகத்திற்கு பேராபத்து நேர்ந்திருப்பதாகவும் மக்கள் தான் இந்த பேரபாயத்திலிருந்து நீதிமன்றத்தின் மாண்பை காப்பாற்ற வேண்டும் என அறிவித்திருப்பது பரபரப்பை ஏற்படுத்தி இருக்கிறது.

 

நாட்டின் உயரிய நிலையில் இருக்கும் நீதிபதிகள் இவ்வாறு கூறியிருப்பது, மக்களிடத்தில் மிகப் பெரும் அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்தி இருக்க வேண்டும். நாட்டின் நிர்வாகம் தன்னைத்தானே சுய மதிப்பீடு செய்து கொண்டு முதன்மையாக இதற்கு விளக்கம் அளித்திருக்க வேண்டும். உச்ச நீதி மன்றத்தின் தலைமை நீதிபதி தானே முன்வந்து தன் பதவியை துறந்திருக்க வேண்டும். பிரதமர், குடியரசுத் தலைவர் உள்ளிட்டோர் உடனடியாக இரு அவைகளையும் கூட்டி இது குறித்து விவாதித்திருக்க வேண்டும். ஏனென்றால் நீதி மன்றத்தின் தீர்ப்பு என்றாலே அதற்கு அந்த அளவுக்கு இன்றியமையாத தன்மை இருப்பதாகவும், நீதிமன்ற தீர்ப்புகளுக்கு மேல் எதுவும் கிடையாது என்பதாகவும் மக்களிடம் உருவேற்றி வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால், உச்ச நீதிமன்றத்தின் மூத்த நீதிபதிகள் நான்கு பேர் நீதிமன்றங்களின் மாண்பை கேள்விக்கு உள்ளாக்கிய பிறகும் ஒரு மயான இங்கு அமைதி நிலவுகிறது என்றால் அதன் பொருள் என்ன?

 

ஊடகங்கள் இது குறித்து விவாதங்கள் நடத்துகின்றன, கட்டுரைகள் வரைந்துள்ளன. அரசியல் கட்சிகள் இது குறித்து பேசுகின்றன, அறிக்கைகள் வெளியிட்டிருக்கின்றன. என்றாலும், அவை எந்த இலக்கை நோக்கி பயணிக்க வேண்டுமோ அந்த பாதையில் செல்லாமல், அரட்டைக் கச்சேரி நடத்தும் போக்கில் பொழுது போக்கிக் கொண்டிருக்கின்றன.

 

இது, எந்த வழக்கை யாருக்கு ஒதுக்குவது என்பதில் நீதிபதிகளுக்குள் ஏற்பட்ட சிக்கல். இதை அவர்களே பேசி ஒரு முடிவுக்கு வந்து விடுவார்கள் என்கிறார்கள். அவ்வாறு பேச ஒரு குழுவும் ஏற்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. நாடெங்குமுள்ள தேசிய, மாநில கட்சிகளோ ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருக்கின்றன. குறிப்பாக எதிர்க் கட்சிகள் இதை பெரும் விவாதப் பொருளாக மாற்றியமைத்திருக்க முடியும். அவ்வாறு எதுவும் நடக்காமல் சடங்குத்தனமான ஒற்றை அறிக்கைகளுடன் விலகிக் கொண்டன. கம்யூனிசத்தின் பெயரால் இருக்கும் கட்சிகளோ இதன் முக்கியத்துவம் அறியாமல், என்ன செய்வது என்று தெரியாத குழப்பத்தில் ஆழ்ந்திருக்கின்றன.

 

அவ்வளவு எளிதாக கடந்து செல்லும் நிகழ்வா இது?

 

நீதித்துறைக்கு பேராபத்து காத்திருக்கிறது. நீதித்துறை நிர்வாகத்தின் போக்கு ஜனநாயக முறையில் இல்லை. அதை காப்பதற்கு நாங்கள் செய்த முயற்சிகள் பலன் தரவில்லை. எனவே, மக்களே நீங்கள் தான் நீதித்துறையை காப்பாற்ற வேண்டும். என்று மூத்த நீதிபதிகளே மக்களுக்கு வேண்டுகோள் விடுத்திருப்பது என்பதின் பொருள் மிகவும் தீவிரத் தன்மை கொண்டது.

 

நீதித்துறை காவி மயமாகி வருகிறது. நீதிபதி நியமனங்களில் பெரும் குளறுபடிகள் நடக்கின்றன. அதற்கு எதிராக நீதிபதிகளின் குமுறல்கள் அவ்வப்போது ஏதாவது ஒரு விதத்தில் வெளிப்பட்டுக் கொண்டே இருக்கிறது. நாட்டின் அனைத்து துறைகளையும் போலவே நீதித்துறையும் லஞ்ச, ஊழலில் புரையோடிப் போயிருக்கிறது. இவை எல்லாவற்றையும் விட மேலாக, நீதிமன்றங்கள் மக்களுக்கும் சட்டத்துக்கும் அநீதியான தீர்ப்புகளை எந்தக் கூச்சமும் இல்லாமல் மிக வெளிப்படையாகவே வழங்கி வருகின்றன. இது தான் யதார்த்தம். இந்த யதார்த்தத்தோடு இணைத்து நீதிபதிகளின் அந்த வாக்குமூலங்களைப் பார்த்தால், நாடு காவி பாசிச மயமாகி இருப்பதை, கார்ப்பரேட்டுகளின் வேட்டைக்காடாக மாற்றப்பட்டிருப்பதை தெளிவாக உணர முடியும்.

 

இதற்கு எதிராக மக்கள் நடத்தும் போராட்டங்கள் அனைத்தையும் தமது தீர்ப்புகளின் மூலம் நீதிமன்றங்களே ஒடுக்கி வருகின்றன. அண்மையில் செவிலியர் போராட்டத்திலும், போக்குவரத்து ஊழியர்களின் போராட்டத்திலும் நீதிபதிகள் கக்கிய விடத்தின் வீரியத்தை நாம் கண்டோம்.

 

இனியும் நாம் அமைதியாக இருக்க முடியுமா? பெயரளவிலான ஜனநாயகமும் இல்லாமல் முடக்கிவிட்டு, அதிகார வர்க்கம், ஊடகங்கள் முதல் நீதித்துறை வரை அனைத்தையும் தனது பிடிக்குள் வைத்துக் கொண்டு இந்துத்துவ பாசிசத்தின் கீழ் நாட்டை கொண்டுவர முயற்சிக்கிறது மோடி அரசு. இதற்கு தலைமை நீதிபதி ஒத்துழைக்கிறார் என்பதைத்தான் நான்கு நீதிபதிகளின் கூற்று நிரூபிக்கிறது. இந்திரா காந்தியின் நெருக்கடி நிலையை விட கொடூரமான ஒரு காலத்துக்குள் நாடு சென்று கொண்டிருக்கிறது.

 

கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளில் நீதிமன்றங்கள் வழங்கியிருக்கும் தீர்ப்புகளில் சிலவற்றை பரிசீலித்துப் பார்த்தாலே இது தெளிவாக உங்களுக்கு விளங்கி விடும். அவ்வாறான பரிசீலனைக்கு இந்தத் தொகுப்பு உங்களுக்கு உதவும். தொகுப்பாக படித்து உள்வாங்குவது என்பது, அந்த யதார்த்தத்தின் அடர்த்தியை நம் கண்முன் நிறுத்தும். அது தான் என்ன செய்வது எனும் கேள்வியை செயல் வடிவத்திற்கு மாற்றிக் கொண்டு வரும்.

 

சுப்ரீம் கோர்ட்டு நெருக்கடி முற்றுகிறது ! பாசிச அபாயம் நெருங்குகிறது!

 

நீதித்துறை நாட்டாமை : எதிர்த்து நில்!

 

உச்ச நீதி மன்றம்: மனுவின் மறு அவதாரம்! சொத்துக் குவிப்பு வழக்கு உணர்த்தும் உண்மைகள்!

 

தத்து இருக்க பயமேன்

 

பத்ரிபால் தீர்ப்பு: கொலைகாரர்களே நீதிபதிகளானால்?

 

நீட் தேர்வு தீர்ப்பு : நாட்டாமை சொம்பை எடுத்து விட்டார்!

 

நீட் தேர்வு உயர்நீதிமன்றத் தீர்ப்பு தமிழக மாணவர்களுக்கு இடமில்லை

 

இந்திய நீதிமன்றம் அந்நிய முதலீட்டாளர்களின் கைக்கூலிப்படையா?

 

குற்றவாளிகளே நீதிபதிகளாக! உளுத்துப் போன நீதித்துறை!

 

தோற்றுப்போன நீதித்துறை!

 

நீதிக்கு எதிராக வாளேந்தும் நீதிமன்றம்!

 

எஸ்மா உருட்டுக் கட்டையால் மிரட்டும் நீதிமன்றம்!

 

இது கடந்த 2 ஆண்டுகளில் வினவு.காம் இல் வெளிவந்த கட்டுரைகளின் தொகுப்பு

 

மின்னூலாக (பி.டி.எஃப்) தரவிறக்க

ரொக்கமற்ற பொருளாதாரம் எதற்காக கொண்டு வரப்படுகிறது?

cashless-economy

உயர் மதிப்பு கொண்ட ரூபாய்த் தாள்கள் மதிப்பிழந்தவைகளாக அறிவித்து நாற்பது நாட்களைக் கடந்து விட்டது. கருப்புப் பணம் என்றார்கள், கள்ளப்பணம் என்றார்கள், ஊழலை ஒழிக்க என்றார்கள் சல்லடையில் அள்ளிய தண்ணீர் போல் எதுவும் நிற்கவில்லை மக்களிடம். கடைசியில் நிதியமைச்சரின் வாயிலிருந்தே பூனைக்குட்டி வெளியே வந்தது, கேஷ்லெஸ் எகானமி தான் எங்கள் நோக்கம் என்று. அதாவது கருப்புப் பணத்தை, கள்ளப்பணத்தை ஒழிப்பதெல்லாம் எங்கள் நோக்கமல்ல நாட்டில் ரொக்கமற்ற பொருளாதாரத்தை கொண்டு வருவதே எங்கள் நோக்கம் என்கிறார்கள். கடந்த நாற்பது நாட்களுக்கும் மேலாக மக்கள் அடைந்த துன்பம் எழுதி மாளாது. அத்தனையும் கருப்புப் பணம் ஒழிக்கப்படும் எனும் போதையில் தான் கரைக்கப்பட்டது. மக்கள் தங்கள் அன்றாட தேவைகளுக்காக, அண்மைக்கால தேவைகளுக்காக சேர்த்து வைத்த பணம் இப்போது வங்கிகளின் பிடியில். வங்கிகளோ கார்ப்பரேட்டுகளின் பிடியில்.

 

மோடியின் கருப்புப் பண பம்மாத்து பல்லிளித்துப் போனதும், அடுத்த நாடகத்தை அரங்கேற்றி இருக்கிறார்கள். நாடு முழுவதும் ஆங்காங்கே ரெய்டுகள் நடத்தி பல்லாயிரம் கோடி பதுக்கி வைக்கப்பட்டிருந்த பணமும், நகைகளும் கண்டெடுக்கப்பட்டிருக்கின்றன. இதில் இரண்டு முக்கியமான செய்திகள் இருக்கின்றன. 1. ரெய்டு செய்யப்பட்டவர்களில் வங்கி நிர்வாகிகளும் அடக்கம். 2. கைப்பற்றப்பட்ட பணத்தில் கோடிகணக்கில் புதிய 2000 ரூபாய் தாள்கள் இருந்தன.

 

வங்கிப் பரிமாற்றம் குறித்து தற்போது அதிகம் விவாதித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். மக்களை வங்கிப் பரிமாற்றத்திற்குள் கொண்டுவர வேண்டும் என்பதில் மோடி மட்டுமல்ல, மன்மோகன் சிங்கும் முனைப்பு காட்டினார். ஏனென்றால், மக்கள் அனைவரும் வங்கிகளின் மூலம் பரிமாற்றங்களை மேற்கொள்வது என்பது பெருமுதலாளிகளுக்கு ஆதரவான நடவடிக்கை. இதற்காகத் தான் ஜன் தன் திட்டம் என்றும், மானியங்களை நேரடியாக உங்கள் வங்கிக் கணக்கிலேயே சேர்த்து விடுகிறோம் என்றும் ஆசை காட்டினார்கள். வங்கிப் பரிமாற்றத்துக்கு பழகி விட்டால் ஊழல் இருக்காது திருட்டு இருக்காது என்று பட்டியலிட்டு தூண்டிப் பார்த்தார்கள். இப்போது ரூபாய் மதிப்பிழப்பு நடவடிக்கை மூலம் கழுத்தில் கை வைத்து மக்களை வங்கிகளுக்குள் நெட்டித் தள்ளியிருக்கிறார்கள்.

 

நவம்பர் எட்டாம் தேதி இரவில் மதிப்பிழக்கச் செய்யப்பட்டது தோராயமாக 13 லட்சம் கோடி. இப்போது வரை வெளியிடப்பட்டிருக்கும் புதிய ரூபாயின் மதிப்பு தோராயமாக 5.5 லட்சம் கோடி. மீதமுள்ள 8 லட்சம் கோடி வெளியிடப்படுமா? அவ்வாறான எந்த உறுதியும் யாரிடமிருந்தும் வரவில்லை. ஏனென்றால் பணத் தட்டுப்பாடு நீடிக்க வேண்டும். பணத் தட்டுப்பாடு நீடித்தால் தான் மக்கள் வங்கிகளை தொடர்ந்து நாடுவார்கள் என்பதால் முழு மதிப்புக்கும் புதிய பணத்தாள்கள் அடித்து வெளியிடப்பட மாட்டாது.

 

இதன் அடிப்படையில் அந்த இரண்டு செய்திகளையும் பார்த்தால், ஒருவர் 2000 ரூபாய் மட்டுமே பெற முடியும் என்ற நிலையில் கோடிக்கணக்கான புதிய 2000 ரூபாய் கட்டுகளை எப்படி ஒருவர் வைத்திருக்க முடியும்? ஒரு வங்கி நிர்வாகி எந்த வகையில் தனிப்பட்ட ஒருவருக்கு கோடிக் கணக்கான ரூபாயை கொடுக்க முடியும்? விவசாயிகள், கூலித் தொழிலாளிகள், அடித்தட்டு உழைக்கும் மக்கள் என பல்லாயிரம் செயல்படுத்தப்படாத வங்கிக் கணக்குகள் ஒவ்வொரு வங்கிக் கிளையிலும் இருக்கின்றன. இது போன்ற செயல்படாத வங்கிக் கணக்குகளில் கணக்கு வைத்திருப்பவரின் அனுமதியைப் பெறாமலேயே அந்த வங்கி நிர்வாகிகளால் பணத்தை போடவும் எடுக்கவும் முடிந்திருக்கிறது. அதாவது, போட்டு எடுத்ததாக கணக்கு காட்ட முடிந்திருக்கிறது. ஏற்கனவே நகைக்கடன் வாங்கியவரின் வங்கிக் கணக்கிலிருக்கும் பணத்தை அவருடைய அனுமதி இல்லாமலேயே கடனுக்கான தவணையாக பணத்தை எடுத்து மாற்றிய செய்திகள் செய்தித்தாள்களில் அடிக்கடி வந்து கொண்டிருக்கின்றன. மட்டுமல்லாது அந்த நடவடிக்கை நியாயப்படுத்தவும் படுகிறது. ஏற்கனவே செல்பேசிகளில் நாம் செயல்படுத்தாத, நமக்குப் புரியாத பல வசதிகளை நீங்கள் செயல்படுத்தினீர்கள் என்று சொல்லி இருப்பில் இருக்கும் பணத்தை கொள்ளையடித்துக் கொள்வது செல்பேசி வைத்திருக்கும் ஒவ்வொருவரின் அனுபவமாக இருக்கிறது. இதை எதிர்த்து யாரும் எதுவும் செய்ய்துவிட முடியாத நிலை தான் நீடிக்கிறது. இவ்வாறான சூழலில் தான் மக்களின் அன்றாடத் தேவைகளுக்கான பணம் வங்கிகளில் குவிக்கப்பட்டு ரொக்கமற்ற பரிமாற்றத்துக்குள் மக்கள் திணிக்கப்படுகிறார்கள்.

 

ரொக்கப் பரிமாற்றத்தில் மக்களுக்கு எந்த இழப்பும் இல்லை. ஆனால் வங்கிப் பரிமாற்றம், கடன் அட்டைகள், பண அட்டைகளின் மூலம் பரிமாற்றங்களைச் செய்யும் போது, ஒவ்வொரு பரிமாற்றத்திலும் சேவைக் கட்டணமாக குறிப்பிட்ட தொகையை மக்கள் இழக்க வேண்டியதிருக்கும். மக்கள் தங்கள் தேவைக்கான அன்றாட வணிக நடவடிக்கைகளைக் கூட அட்டைகள் மூலம் தான் நடத்திக் கொள்ள வேண்டும் என மக்கள் கட்டாயப்படுத்தப்படுகிறார்கள்.. அவ்வாறென்றால், ஒவ்வொரு நடவடிக்கைக்கும் குறிப்பிட்ட அளவு பணத்தை இழக்க வேண்டும். இதன்படி, ஒரு நாளைக்கு, ஒரு மாதத்துக்கு, ஒரு ஆண்டுக்கு எவ்வளவு பணத்தை இழக்க வேண்டியதிருக்கும்? நம் நாட்டின் மக்கட்தொகை 120 கோடிக்கும் அதிகம். கோடிக்கணக்கான மக்கள், பல கோடிக்கணக்கான வணிக நடவடிக்கைகள். இதன் மூலம் மக்கள் இழக்கும் பணம் ரொக்கமற்ற பரிமாற்ற நிறுவனங்களை நடத்தும் ஒரு சில பன்னாட்டு, தரகு நிறுவனங்களின் கைகளில் சென்று குவியும். இதில் மக்களிக்கு ஏதாவது பலன் இருக்கிறதா?

 

ரொக்கப் பரிமாற்றத்திலிருந்து ரொக்கமற்ற பரிமாற்றத்துக்கு மாறியே ஆகவேண்டும் என்று என்ன அவசியம் வந்திருக்கிறது? யாருக்கு அவசியம் வந்திருக்கிறது? பணப் பரிமாறத்துக்கு முன்பு பண்டப் பரிமாற்றம் நடைமுறையில் இருந்தது. நெல்லைக் கொடுத்து பருத்தி வாங்க வேண்டும், மிளகைக் கொடுத்து சர்க்கரை வாங்க வேண்டும். இந்த பண்டப் பரிமாற்றம் ஒழிந்து பணப் பரிமாற்றம் வந்த போது மக்களுக்கு சில நன்மைகள் இருந்தன. பெரிய வணிக நடவடிக்கைகளை யாரும் செய்யலாம் எனும் சுதந்திரம் கிடைத்தது. கட்டுப்பாடுகள் அகன்று யாரும் எந்தப் பொருளையும் வாங்கலாம் எனும் சுதந்திரம் கிடைத்தது. இவைகளில் அந்த நேரத்தில் தேவைகளுக்கான உற்பத்தியிலிருந்து நுகர்வுக்கான உற்பத்திக்கு மாறிச் சென்ற உடமையாளர்களின் நலனும் அடங்கியிருந்தது என்றாலும் மக்களும் அதில் பலனடைந்தனர். ஆனால் உடமையாளர்களுக்கேயான முதன்மையான ஒரு நன்மையும் அதில் இருந்தது. அது பரிமாற்றத்தின் இரகசியத் தன்மை.

 

உடமையாளன் ஒருவன் கிராம அலுவலரிடம் ஒரு வண்டி எள் தருகிறேன் அதற்குப் பதிலாக ஆற்று நீரை தாராளமாக பயன்படுத்த எனக்கு அனுமதி தாருங்கள் என்று கேட்டால் அந்த நடவடிக்கையில் ஏதாவது இரகசியம் இருக்குமா? இன்னாரிடமிருந்து இன்னாருக்கு ஒரு வண்டி எள் எதற்காக செல்கிறது என்று மக்கள் சிந்திக்க்கும் அளவுக்கு அந்தச் செயல் வெளிப்படையாக நடைபெறும். பணப் பரிமாற்றம் இந்த வெளிப்படைத் தன்மையை அழித்து இரகசியத் தன்மையைக் கொண்டு வந்தது. பண்டப் பரிமாற்றத்திலிருந்து பணப் பரிமாற்றத்துக்கு நகர்ந்த நிகழ்வில் உடமையாளனுக்கு கிடைத்த ஆகக் கூடிய பலன் இது தான். மொத்தத்தில் பரிமாற்றத்திற்காகவே பொருட்கள் உற்பத்தி செய்யப்பட்டதன் அடிப்படையில் உடமையாளனின் பொருட்கள் விற்றுத் தீர்வதற்கும், வளங்களைப் பயன்படுத்திக் கொள்வதற்காகவும் கொண்டுவரப்பட்ட மாற்றம் தான் பணப்பரிமாற்றம். இதில் உழைக்கும் மக்களுக்கு கிடைத்த பலன் பண்டமாற்றில் இருந்த ஏமாற்று குறைந்ததும், எல்லாப் பொருட்களையும் யாராலும் வாங்க முடியும் என்பதும் தான். இதன் பின்னர் தான் சமூகப் பணத்தை தனிநபர் பயன்படுத்தும் நோக்கில் வங்கிகள் உருவாயின.

 

இந்தியாவைப் பொருத்தவரை தனியார்மயம் மிகத் தீவிரமாக அமல்படுத்தப்பட்ட 90 களுக்குப் பிறகு வெளிவந்த ஊழல்களை பட்டியலிட்டால், அதற்கு பக்கங்கள் போதாது. இவை அனைத்தும், ரொக்க அல்லது வங்கி பரிமாற்றத்தின் மூலம் நடந்தவைகள். இவற்றின் பிற்கால ஊழல்களின் முதன்மையான அம்சம் என்றால் அரசியல்வாதிகளையும், அதிகாரவர்க்கத்தினரையும் தாண்டி கார்ப்பரேட்டுகளின் கைகளும் அந்த ஊழல்களின் மையமாக இருக்கின்றன என்பது அம்பலப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. அதாவது பண்டப் பரிமாற்றத்தின் போது இருந்த வெளிப்படைத்தன்மை போன்று இல்லாவிட்டாலும் நுணுக்கமான அளவில் அதே போன்ற தொரு வெளிப்படைத் தன்மை ஏற்பட்டிருக்கிறது. இதை மறைப்பதற்காக கார்ப்பரேட்டுகளுக்கு சுவிஸ் வங்கி, பார்டிசிபேட்டரி நோட்டுகள் போன்றவற்றுக்கும் அப்பாற்பட்டு ஒரு முறை தேவைப்படுகிறது. அந்த முறை தான் டிஜிட்டல் பரிமாற்றம் எனும் ரொக்கமற்ற பரிமாற்றம்.

 

பண்டப் பரிமாற்றத்திலிருந்து ரொக்கப் பரிமாற்றத்துக்கு மாறியது உடமையாளர்களின் நலனுக்காதத்தான் என்றாலும், மக்களுக்கான நலனும் அதில் உள்ளடங்கி இருந்தது. ஆனால் இந்த ரொக்கமற்ற பரிமாற்றத்தில் மக்களுக்கான நலன் துளியும் இல்லை என்பதோடு மட்டுமல்லாமல் மக்களின் உழைப்பை இன்னும் கூடுதலாக சுரண்டுவதற்கும் வழியேற்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. இந்தியாவின் மொத்த ரொக்கமற்ற பரிமாற்றம் இன்னும் 15 விழுக்காட்டை தாண்டாத நிலையிலும் பேடிஎம் எனும் ஒரு நிறுவனம் தங்களிடம் நாளொன்றுக்கு 70 லட்சம் பரிமாற்றங்கள் நடப்பதாக அறிவித்திருக்கிறது. அப்படியென்றால் இது முழு அளவை எட்டும் போது அது எந்த அளவுக்கு மக்களின் உழைப்பைச் சுரண்டியிருக்கும் என்பதை கற்பனை செய்து பாருங்கள்.

 

நமக்கு பலனளிக்காத நம்மை ஒட்டச் சுரண்டும் இந்த அட்டைகள் நமக்குத் தேவையா?

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

ஊழலுக்கு எதிரான பெருங்காயமும், மாநில உரிமைக்கான வெங்காயமும்

rammohan-rao

கடந்த வாரம் முழுவதுமே ரெய்டு நடவடிக்கைகள் தூள் பரக்கின்றன. குறிப்பாக தலைமைச் செயலர் ராம் மோகன் ராவை குறிவைத்து நடத்தப்பட்ட தேடுதல் வேட்டை தமிழகத்தில் மிகுந்த பரபரப்பை ஏற்படுத்தி விட்டது. முதல்வர் பன்னீர் செல்வம் அலுவலகத்தில் இருக்கும் போதே தலைமைச் செயலரின் அறையில் நடத்தப்பட்ட வேட்டை விவாதங்களைக் கிளப்பி விட்டது. அண்மைக் காலமாக தன்னை தேசிய அளவில் வெளிக்காட்டிக் கொள்ள முனையும் மேற்கு வங்க முதல்வர் மம்தா, இதை மாநில உரிமை எனும் அடிப்படையில் கலகக் குரல் எழுப்பினார். அதனைத் தொடர்ந்து இது பாஜகவின் மாநில உரிமைகளை மீறிய செயல் என்றும், இப்படி தேடுதல் வேட்டை நடத்துவதற்கு யாரிடமும் முன் கூட்டியே தகவல் தெரிவிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை என்றும் இரண்டு தரப்பாக நின்று விவாதித்துக் கொள்கிறார்கள். ஆனால் அந்த விவாதங்களின் இரைச்சலில் யதார்த்த உண்மைகளின் அமைதி கரைந்து போய்க் கொண்டிருக்கிறது.

 

முதலில் அதிமுக அரசு எப்படி நடந்தது என்பதிலிருந்து தொடங்கலாம். ஜனநாயகம் என்பதற்கு துளியும் இடமில்லாத இடம் அதிமுக. ஜெயலலிதா ஆண்டை என்றால், அவரைத் தவிர ஏனைய அனைவரும் அடிமைகள். அவர்களில் சிலர் அமைச்சர்களாக இருப்பார்கள். யார் எந்தத் துறையில் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் ஏன் மாற்றப்படுகிறார்கள்? எதனால் மீண்டும் சேர்த்துக் கொள்ளப் படுகிறார்கள் என்பதற்கு எந்த விளக்கமும் எங்கிருந்தும் வராது. நிர்வாகம் என்று எதுவும் அங்கு இருந்ததில்லை. எத்தனை துறைகள். அவ்வத் துறைகளில் எவ்வளவு பணம் புறளும்? அதில் தலைமைக்கு எவ்வளவு வரவேண்டும். இது தான் அதிமுக ஆட்சி நடத்திய விதம். இதில் கொசிப்புகளுக்காக அவ்வப்போது அம்மா உணவகம், அம்மா குடிநீர், அம்மா கக்கூசு என்று அவ்வப்போது திட்டங்கள் வரும். சட்டசபையில் 110 விதியின் கீழ் அவ்வப்போது சொற்பொழிவுகள் ஆற்றப்படும். அவ்வளவு தான்.

 

முன்பு அன்புநாதன் வீட்டில் தேடுதல் நடத்தப்பட்டது, அமைச்சர் நத்தம் விஸ்வநாதன் வீட்டில், மேயர் துரைசாமியின் வீட்டில் நடத்தப்பட்டது. அதன் பிறகு என்ன ஆனது? இன்று வரை எந்த நடவடிக்கையும் இல்லை. கண்டெய்னரில் கைப்பற்றப்பட்ட பணம் யாருடையது? என்பது ஹிட்ச்காக் திரைப்படத்தை விட மர்மமாக இருக்கிறது. இவைகளெல்லாம் எடுத்துக் காட்டுவது என்ன? தமிழகத்தை கொள்ளையடிப்பதற்காக மட்டுமே நடந்த ஒரு ஆட்சி. கீழ்மட்டத்திலிருந்து மேல்மட்டம் வரை அதற்கு துணையாக இருந்து தானும் சுருட்டிக் கொண்ட அதிகார வர்க்கம். இவைகளோடு இணைத்துப் பார்க்க வேண்டாமா தலமைச் செயலாளர் வீட்டில் நடந்த ரெய்டை?

 

மற்றொரு பக்கம் ஊடகங்கள். தலைமைச் செயலகத்தில் ரெய்டு நடத்தப்பட்டிருப்பது இதுவே முதன்முறை என்று எட்டுக்கட்டையில் ஒப்பாரி வைக்கின்றன. ஆனால் தமிழகத்தின் அத்தனை முறைகேடுகளிலும் அமைதியைக் கடைப்பிடித்து அங்கீகாரம் வழங்கியவை இதே ஊடகங்கள் தாம். மின்சாரம் தொடங்கி பொதுப்பணித்துறை பொறியாளர் தற்கொலை வரை எதன் மீதும் எந்தக் கேள்வியும் எழுப்பாமல்; தேர்தல் கமிசன் தொடங்கி நீதிமன்றங்கள் வரை ஓர் அமைச்சரைப்போல் தரையில் விழுந்து கிடந்ததை எந்தக் கேள்விக்கும் உட்படுத்தாமல் அமைதியாய் வழ்த்துப் பாடிய அதே ஊடகங்கள் தாம் இன்று தமக்கு தொடர்பே இல்லாதது போல் தமிழ்நாட்டின் உச்ச அதிகாரியின் வீட்டிலேயே ரெய்டா? என்று அதிர்ச்சி காட்டுகின்றன. இதை ஆளும் கட்சிக்கு சாதகமாக நடந்து கொள்ளும் பண்பு என எடுத்துக் கொள்ள முடியுமா? ஸ்பெக்ட்ரம் விவகாரத்தில் தரகு முதலாளிகளின் பங்கை சுத்தமாக மறைத்துவிட்டு, தணிக்கைக் குழு இழப்பீடு என்று அறிவித்ததை ஊழல் என்று மாற்றி ஊடகங்களும், ஓட்டுக் கட்சிகளும். அறிவுத்துறையினரும் திமுக வின் குற்றமாக காட்டி செய்த பிரச்சாரங்களை எப்படி வகைப்படுத்துவது? அப்போது ஆளும்கட்சி மனோபாவத்தை மீறி செயல்பட்டது எது?

 

பார்ப்பனிய நலன் என்பதைத் தவிர வேறொன்றுமில்லை.

 

இதில் பாஜக பங்களிப்பு ஒன்றுமே இல்லையா? ஜெயலலிதா இருக்கும் வரை அவருக்கும் பாஜகவுக்கும் ஒரு இயல்பான நட்புறவு இருந்தது. உதய் திட்டம், நீட் தேர்வு போன்றவற்றுக்கான எதிர்ப்பு என்பது மாநில உரிமை சார்ந்ததல்ல. மாநிலத்தில் தன்னுடைய நலன் எனும் அடிப்படையிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட முடிவுகள் தான். போர் என்றால் மக்கள் சாவத்தான் செய்வார்கள் என்பதிலிருந்து ஈழத் தாயாக அவதாரம் எடுத்ததைப் போன்றது அது. மற்றப்படி ஜெயலலிதாவின் அணுகுமுறை என்பது தமிழகத்துக்கு பிஜேபி தேவையில்லை. ஏனென்றால் நானே பிஜேபியாக இருக்கிறேன் என்பது தான். ஆனால் ஜெயலலிதாவின் நிலை கேள்விக்குறியானவுடன் – அவர் செப்டம்பர் 22 ல் இறந்தாரா? டிசம்பர் 5 ல் இறந்தாதாரா? அல்லது கொல்லப்பட்டாரா? என்பது வேறு விசயம் – தானே களமிறங்க முடிவு செய்கிறது பாஜக.

 

இங்கும் ஊடகங்களின் பார்ப்பனிய பாசம் என்பது அலாதியானது. உப்புமாவுக்கும் பெறுமதியாகாதவர்களையெல்லாம் சமூக ஆர்வலர்கள், பொருளாதார அறிஞர்கள் என்ற பெயர்களில் இருக்கை போட்டு அமர்த்தி வைத்தது தொடங்கி, ரூபாய் தாள்கள் செல்லாததாக்கப்பட்டது வரை ஒளிவுமறைவு இல்லாமலும், ஓயாமலும் பார்ப்பனியத்துக்கு பல்லக்கு தூக்கின் ஊடகங்கள்.

 

ஜெயலலிதா இல்லாத வெறுமையை – கவனிக்கவும், வெற்றிடத்தை அல்ல – பயன்படுத்திக் கொண்டு இதுவரை தோற்றுப் போன இடத்தில் தன்னை முன்னிருத்திக் கொள்ள முனைந்து செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது மோடியின் பாஜக. அதிமுகவின் அல்லது ராவ் மோகன் ராவின் இந்த முறைகேடுகள் இப்போது தான் மோடிக்கு தெரிந்தனவா என்றால் இல்லை. ஆனால் இப்போது அதனை சரியாக பயன்படுத்திக் கொள்ள நினைக்கிறது. இதை ஊழலுக்கு எதிரான நடவடிக்கைகளாக முட்டுக் கொடுப்பதும் இதே ஊடகங்கள் தான்.

 

அதிமுகவின் அடாவடிகளை கண்டும் காணாமலும் இருந்தது எப்படி பார்ப்பனிய ஆதரவு நடவடிக்கையோ, அதேபோல பாஜக தமிழகத்தில் காலூன்ற நினைப்பதும், அதற்காக ஜெயா மறைவை, ரெய்டுகளை பயன்படுத்த நினைப்பதும் பார்ப்பனிய ஆதரவு நடவடிக்கைகளே. தமிழகத்தில் உள்ள ஊடகங்கள், ஓட்டுக் கட்சிகள், அறிவுஜீவிகள் ஆகியோரின் தற்போதைய ஒரே கவலை மத்திய பார்ப்பனியத்தை ஆதரிப்பதா? மாநில பார்ப்பனியத்தின் எச்சங்களை ஆதரிப்பதா என்பது தான். இது குழப்பம் தானே தவிர முரண்பாடு அல்ல. சீக்கிரம் தெளிந்து விடுவார்கள் அல்லது தெளிய வைக்கப்படுவார்கள்.

 

இதில் ஊழலுக்கு எதிரான பெருங்காயமும் இல்லை, மாநில உரிமைக்கான வெங்காயமும் இல்லை.

 

இந்த ஊடகங்களை நம்பித்தான் நம் அறிவை ஒப்படைத்திருக்கிறோம். இந்த கேடிகளை நம்பித்தான் நம் நாட்டின் வளங்களை, நம் எதிர்காலத்தை ஒப்படைத்திருக்கிறோம். கேவலமாக இல்லையா?

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

அன்பார்ந்த வாக்காளப் பெருமக்களே!

13-5-2016-12-18-poster-election

அன்பார்ந்த பெரியோர்களே ! தாய்மார்களே ! இளைஞர்களே ! வணக்கம்.

ஒட்டுப்போடும் முன் சற்றுச் சிந்தியுங்கள். ஒட்டுப்போடுவதன் மூலம் அரசாங்கத்தை ஆளும் கட்சியை மாற்றலாம். ஆட்சியாளர்களை மாற்றலாம். வேற என்ன மாற்றங்களைச் செய்து விட முடியும்? தமிழகத்தில் கடந்த சில ஆண்டுகளாக நடந்த சில அதிர்ச்சியூட்டும் சம்பவங்களை, பேரழிவுகளை திரும்பிப் பாருங்கள்.

காஞ்சி சங்கரராமன் பட்டப்பகலில் கோவில் வாசலிலேயே கொடுரமாக வெட்டிக் கொல்லப்பட்டார். குற்றவாளிகள் விடுதலை ஆனார்கள். உரிய நீதி ஏன் கிடைக்கவில்லை?

சாதி மாறி காதலித்ததால் தர்மபுரி இளவரசன், ஓமலூர் கோகுல்ராஜ், உடுமலை சங்கர் என நாளும் தொடரும் ஆணவப் படுகொலைகள். தடுக்க முடியவில்லை.

எந்தவித அங்கீகாரமும், அனுமதியுமின்றி செயல்பட்ட கள்ளக்குறிச்சி எஸ்.வி.எஸ். மருத்துவக் கல்லூரியில் மூன்று மாணவிகள் படுகொலை செய்யப்பட்டனர். மற்றும் தனியார் சுயநிதிக் கல்லூரிகளின் துன்புறுத்தலால் தினந்தோறும் நடக்கும் மாணவர் தற்கொலைகள். தீர்வு காண முடியவில்லை.

இலஞ்ச ஊழல், அதிகார முறைகேடுகளுக்கு அடிபணியாததால் நிகழும் விஷ்ணுபிரியா, முத்துகுமாரசாமி போன்ற உயர் அதிகாரிகள் முதல் ரேஷன் கடை ஊழியர் வரை பலரின் தற்கொலைகள். மர்ம மரணங்கள் நேர்மைக்கு கிடைத்த தண்டனையா?

இவை போன்ற எண்ணற்ற சம்பவங்கள் அனைத்துத் துறைகளிலும் தினந்தோறும் நாடு முழுவதும் நடக்கிறது. இவை எதையாவது ஒட்டுப் போடுவதால் நிறுத்திவிட முடியுமா?

இவற்றுக்கு நீதி கிடைத்ததா? தீர்வு காணப்பட்டதா? சொல்லுங்கள்.

ஏரி, குளம், கண்மாய், புறம்போக்கு நிலங்களையும் காடுகளையும் மக்களுக்கு, சுற்றுச்சூழலுக்கு கேடு விளையும் எனத் தெரிந்தே தனியாரும், அரசும் ஆக்கிரமிக்கிறார்கள்.

கிரானைட் கொள்ளை, ஆற்று மணல் கொள்ளை, தாதுமணல் கொள்ளை எனக் காடுகளையும், மலைகளையும் கடற்கரை களையும் அழித்து இயற்கை வளங்களை சூறையாடி பேரழிவுகளையும் பெரும் நாசங்களையும் விளைவிக்கிறார்கள். இதன் குற்றவாளிகள் ஐ.ஏ.எஸ், ஐ.பி.எஸ், அரசியல்வாதிகள், நீதிபதிகள்தான். குற்றவாளிகளிடமே மனு கொடுத்து தண்டிப்பது எப்படி?

மக்களுக்கும், நாட்டுக்கும் பேரழிவு ஏற்படுத்தி பன்னாட்டு கம்பெனிகளுக்கு ஆதரவாக விவசாய நிலங்களில் எரிவாயு எடுத்து, எரிவாயுக்குழாய்கள் பதித்து, பாசன மற்றும் குடிநீர் நீர்நிலைகளை அந்நியருக்கு விற்று, மீனவர் மீன்பிடி உரிமையை மறுத்து நமது வாழ்வாதாரங்களைப் பறித்து, நம்மை வெறும் கையேந்திகளாக மாற்றியவர்கள் தற்போதைய அதிகாரிகளும்  ஆட்சியாளர்களும் தான்.

அரசின் அடி முதல் நுனி வரை அனைத்தும் இலஞ்சம், ஊழல் முறைகேடுகள் அத்துமீறல்களால் நிரம்பி வழிகின்றது. இவற்றை ஒட்டுப்போட்டு ஒழிக்க முடியாது.

குடிநீர் முதல் கழிப்பறை- சாக்கடை வசதி, கல்வி-மருத்துவ வசதி முதலிய அடிப்படைத் தேவைகளை வழங்க வக்கற்ற அரசாங்கம், அதற்காக போராடும் மக்கள் மீது போலிசை வைத்து ஒடுக்குகிறது.

சாராயம் வேண்டாம், டாஸ்மாக்கை மூடு எனக் கேட்கிறோம். சம்பந்தப்பட்ட அதிகாரிகளோ, மந்திரிகளோ, சட்டமன்ற உறுப்பினர்களோ வருவதில்லை. போலீசு வந்து தாக்குகிறது. நீதியை, சட்டத்தைக் காக்க வேண்டிய நீதிமன்றங்களோ அதைக் கண்டிக்கவில்லை.

நீதிபதிகள் அனைத்து ஊழல்களையும் விசாரிக்கிறார்கள். அனைத்து கொள்ளைகளையும் விசாரிக்கிறார்கள். அனைத்து சாதி வெறி படுகொலைகளை விசாரிக்கிறார்கள். ஏன் தடுத்து நிறுத்த முடியவில்லை? சிந்தியுங்கள்.

விவசாயிகளின் விளைபொருளான நெல், கரும்புக்கு கட்டுபடியான விலை கொடுக்காமலும், வழங்க வேண்டிய நிலுவைத் தொகையை இழுத்தடிப்பதாலும் நூற்றுக்கணக்கான விவசாயிகள் கடன் சுமையால் தற்கொலை செய்து கொள்கின்றனர். இதை தடுப்பதற்கு காரணமான அதிகாரிகளை தண்டிப்பதற்கு என்ன வழியிருக்கிறது? கோடிக்கணக்கான தொழிலாளர்கள் கொத்தடிமைகளாக மாற்றப்பட்டிருக்கிறார்கள். போராடி பெற்ற எண்ணற்ற உரிமைகள் பறிபோகிறது. இவை ஒட்டுப் போடுவதால் தீர்க்கப்படுமா? சொல்லுங்கள்.

நீர் ஆதாரங்களை தூர் வாரி பராமரித்து பாதுகாக்க வேண்டிய பல்வேறு துறை அதிகாரிகள் அதை செய்யாமல் ஆண்டுதோறும் நிகழும் வெள்ளப் பேரழிவில் ஏற்படும் சாவு மற்றும் இழப்பை வைத்து வெள்ள நிவாரணத்தை கொள்ளை அடிக்கிறார்களே. இதற்கு ஏன் தீர்வு காண முடியவில்லை?

அமுல்படுத்தும் அதிகாரம் மக்களிடம் இருக்க வேண்டும் என சொல்கிறோம்.

அரசாங்கம் எதுவானாலும் மக்களுக்கு எதிரான அதன் எல்லாத் திட்டங்களையும் சட்டங்களையும் வகுத்துக்கொடுத்து, அமலாக்கும் இடத்தில், பொறுப்பில் இருப்பது நீதிபதிகள் உட்பட அனைத்து துறை அதிகாரிகள் தாம். அவர்களின் அரசுக் கட்டமைப்பும் தான் மக்களுக்கு எதிரான எல்லா குற்றங்களுக்கும் முதன்மைக் காரணமாக உள்ளனர். அரசு அதிகார வர்க்கம் முழுவதும் கிரிமினல் மயமாக மாறி மக்களுக்கு விரோதமாகி விட்டது.

ஒட்டுப் போடுவதனால் இந்த அரசுக் கட்டமைப்பில் எந்த மாற்றமும் வந்துவிடாது. தேர்தலில் வாக்களித்தால் எதற்காவது தீர்வு காண முடியுமா? இதை எந்த அரசியல்வாதியும், அறிவாளியும் பேசுவதில்லை. தொலைக்காட்சியும் இதைப் பற்றி விவாதிப்பதில்லை. மீண்டும் மீண்டும் நல்லவர்களை தேர்ந்தெடுங்கள் என மக்களுக்கு உபதேசம் செய்கிறார்கள்.

இவ்வாறு சொல்பவர்கள், அரசு அதிகாரவர்க்கம் முழுவதும் கிரிமினல் மயமாக மாறி மக்கள் விரோதமாகி விட்டதே, இந்த நிலையை மாற்றி அதை மீண்டும் தூய்மைபடுத்தி நேர்மையாக மாற்ற முடியும் என்பதை அதற்கான வழிமுறைகளுடன் சொல்ல முடியுமா?

தேர்தலில் வாக்களிப்பதால் மக்களின் எந்த ஒரு பிரச்சினையும் தீராது. நிகழும் அனைத்து பிரச்சினைகளுக்கும் காரணம் இந்த அரசு கட்டமைப்பு தான். மேலும், அது மீள முடியாத நெருக்கடியில் சிக்கி ஒன்றுக்கொன்று முரண்பட்டு மக்களுக்கு எதிராக மாறிவிட்டது. மக்களின் பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வளிக்கும் ஆற்றலை இழந்து விட்டது. மொத்தத்தில் மக்களை ஆளும் அருகதையை இழந்து விட்டது.

எனவே தான் சொல்கிறோம் தேர்தலில் வெற்றி பெறும் கட்சிகள் மாற்று அல்ல. மாற்று என்பது மக்கள் அதிகாரம் தான். அரசு நிர்வாகத்தை தாங்களே ஆள்வதும், நேரடியாக கண்காணித்து தவறு செய்பவர்களை மக்களே விசாரித்து தண்டிப்பதும் வேண்டும். அது தான் மக்கள் அதிகாரம். சாத்தியமா என தயங்க வேண்டாம்.

வெற்றியடைந்த விடுதலை போராட்டங்கள், மக்கள் புரட்சிகள் அனைத்தும் வரலாற்றின் தேவையிலிருந்தும் தியாகத்திலிருந்தும் தான் உருவாகியது.சாத்தியப்பாட்டிலிருந்து உருவாவதில்லை.

ஒட்டுப்போடாதீர்!

மாற்று மக்கள் அதிகாரமே..

முதல் பதிவு: வினவு

கொள்ளயடிக்கணும் கொஞ்சம் செத்துப் போறீங்களா?

uzhal minsaram

தமிழ்நாடு மின்சார வாரியம் நட்டமடைந்த வரலாற்றை பேசும் ஆவணப் படம் இது. இது ஏற்கனவே பலராலும், குறிப்பாக மின்சாரத்துறையில் இருக்கும் திரு. காந்தி போன்றவர்களால் கட்டுரைகளாக எழுதப்பட்டு, பரவலாக கவனத்துக்கு உள்ளான விசயம் தான் என்றாலும் தற்போது ஆவணப்படமாக வெளிவந்திருப்பது வெகு மக்கள் கவனத்தை பெறும், பெற வேண்டும்.

மின்சாரம் என்பது மக்களுக்கு இன்றியமையாத ஒரு உற்பத்திப் பொருள் என்பதிலிருந்து மாறி அரசியல்வாதிகளும், அதிகார வர்க்கமும் கொள்ளையடிப்பதற்கான கருவி என எப்படி மாறிப்போனது என்பதை ‘ஊழல் மின்சாரம்’ எனும் இந்தக் காணொளியைக் காணும் எவரும் எளிதில் உணரலாம். அதேநேரம் இது மின்சாரத்துடன் முடிந்து போய்விடுவதில்லை. எதனோடும் இதை பொருத்திப் பார்க்கலாம். எல்லாத் துறைகளிலும் கல்வி, விவசாயம், வேலை வாய்ப்பு, உள்கட்டமைப்பு வசதிகள் உட்பட அனைத்திலும் இது தான் நடந்து கொண்டிருக்கிறது. மக்களுக்கான திட்டங்கள் என அலங்கரிக்கப்பட்டு வரும் அனைத்து திட்டங்களும் இப்படி கொள்ளையடிக்கப்படுவதற்கான வாய்ப்புகளுக்காகவே கொண்டுவரப்படுகின்றன. அவ்வளவு ஏன்? ஒரு சட்டமன்ற உறுப்பினர் தன் தொகுதி நிதியிலிருந்து ஒரு சாக்கடை அமைப்பதாக இருந்தால் கூட அதில் அவருக்கு கிடைக்கும் கமிசன் தொகை தான் அச் செயலைச் செய்வதற்கான தூண்டுகோலாக இருக்கிறது.

மணல் கொள்ளை விதிமுறைகளை மீறி நடப்பது ஏன்? தாது வளங்கள் வகைதொகையின்றி ஏற்றுமதி செய்யப்படுவது ஏன்? நீராதாரங்கள் மீது கவனமற்று அலட்சியம் காட்டப்படுவது ஏன்? விலைவாசி தடையின்றி உயர்வது ஏன்? இது போன்ற இன்னும் பலநூறு ஏன்? களுக்கு விடையாக இருப்பது ஒரே ஒரு பதில் தான்.  எல்லாவற்றையும் தனியார் கொள்ளையடிக்க திறந்து விடு, அதன் மூலம் கமிசனாக கிடைப்பதை சுருட்டிக் கொள்.

மக்கள்.. .. .. ஹ .. அவர்கள் செத்துத் தொலைந்தால் நமக்கென்ன?

இதற்கு லைசன்ஸ் வழங்கத்தான் நாம் வாக்களிக்கப் போகிறோமா?

ஊழல் மின்சாரம் 1

ஊழல் மின்சாரம் 2

நன்றி: தமிழ்நாடு மின்துறைப் பொறியாளர்கள் அமைப்பு.

சட்டத்தைக் கூட மதிக்காத நீதிபதிகளை நாம் மதிக்க வேண்டுமா?

madurai-lawyers-rally-1

தமிழ்நாடு பல விசயங்களில் இந்தியாவுக்கு முன்னோடியாக இருந்திருக்கிறது. இந்திய விடுதலைப் போர் தமிழகத்திலிருந்து தான் தொடங்கியது. பார்ப்பனீயத்துக்கு எதிராக சளைக்காமல் போராடியது, இந்தி திணிப்பை எதிர்த்தது என சொல்லிக் கொண்டே போகலாம். அந்த அட்டவணையில் புதிதாக இன்னும் ஒரு விசயமும் சேர்ந்திருக்கிறது. கடந்த 10/09/2015 அன்று மதுரையில் ஆயிரத்து ஐநூற்றுக்கும் மேற்பட்ட வக்கீல்கள் கலந்து கொண்டு நடத்திய நீதிபதிகளின் ஊழல்களுக்கு எதிரான பேரணி. அதன் முடிவில் ஊழல் நீதிபதிகளின் முதல் பட்டியல் வெளியிடப்பட்டது. நீதிபதிகளின் ஊழல் போக்கு குறித்து பிரசாந்த் பூஷன், சந்துரு போன்ற நீதிபதிகள் ஆங்காங்கே சில போதுகளில் குரல் கொடுத்திருந்தாலும். ஒட்டு மொத்தமாக வாக்கீல்கள் திரண்டு போராட்டம் நடத்தி பெயர்ப் பட்டியலை வெளியிட்டிருப்பது. இந்தியாவையே அதிர வைத்து நிலைகுலையச் செய்திருக்க வேண்டும். ஏனென்றால் நீதி மன்றங்கள் மீது மக்களுக்கு அந்த அளவுக்கு – நீதி மன்றங்களே மக்களின் கடைசி புகலிடம் எனும் அளவுக்கு – நம்பிக்கை இருப்பதாக ஒரு கருத்து இங்கே நிலவுகிறது. ஆனால் எந்த அளவுக்கும் மதுரையில் நடந்த அந்த பேரணி மக்களிடம் சலனத்தை ஏற்படுத்தவில்லை. காரணம், ஊடகங்களின் திட்டமிட்ட புறக்கணிப்பு.

நீதிபதிகள் இதற்கு பழிவாங்கும் நடவடிக்கைகளை உடனே தொடங்கினார்கள். பதினைந்து வக்கீல்களின் அங்கீகாரத்தை பார் கவுன்சில் தற்காலிகமாக ரத்து செய்தது. மதுரை வழக்கறிஞர்களின் அலுவல் அறையை காலி செய்ய உத்தரவிட்டது. தலைக்கவச வழக்கில் நீதி மன்ற அவமதிப்பு என்ற முகாந்திரத்தை வைத்துக் கொண்டு வக்கீல்களை பகிரங்கமாக மிரட்டியது. தடித்த தோல் எனக்கு இருக்கிறது என்று கூறிய தலைமை நீதிபதி தத்து வக்கில்களை ரவுடிகள் என்கிறார். நீதிமன்ற வளாகங்களில் அதன் அருகாமையில் பிரச்சாரங்களோ போராட்டங்களோ நடத்தக்கூடாது. சுவரொட்டி ஒட்டக் கூடாது, பிரசுரம் வினியோகிக்கக் கூடாது என உத்தரவு போடுகிறார்கள். நீதிபதிகள் பயந்து கொண்டே தங்கள் வேலையைச் செய்ய வேண்டியுள்ளது. எனவே, மத்திய தொழிற்படை பாதுகாப்புக்கு நீதிமன்றங்களை உட்படுத்த வேண்டும் என்று கோருகிறார்கள். என்ன! இந்த நீதிபதிகள் வானத்திலிருந்து குதித்தவர்களா?

நீதியின் பதிகள், நீதி அரசர்கள் என குறிப்பிடுவதற்கு கொஞ்சமும் தகுதியில்லாதவர்கள் இவர்கள் என்பதை தங்களின் பல தீர்ப்புகள் மூலம் ஏற்கனவே நிரூபித்திருக்கிறார்கள். கீழ்வெண்மணி, கயர்லாஞ்சி வழக்குகளில் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்கள் மேல்ஜாதி பெரிய மனிதர்கள் அவர்கள் இப்படி செய்திருக்க மாட்டார்கள் என்று ஜாதிக் கொழுப்பு வழிய தீர்ப்பெழுதியவர்களல்லவா? ஆதாரம் இல்லையென்றாலும், நிரூபிக்கப்படவில்லை என்றாலும் இந்தியாவின் மனசாட்சிக்காக தண்டனை கொடுக்கிறோம் என்று அப்சல் குருவை தூக்கில் போட்டவர்களல்லவா? நீதி இவர்களுக்கு ஒரு பொருட்டல்ல என்றாலும் சட்டத்தைக் கூட இவர்கள் மதிப்பதில்லை என்பதற்கு கடந்த மூன்று மாதங்களுக்கும் மேலாக தமிழ்நாட்டில் நடந்து கொண்டிருக்கும் சாராயக் கடைகளுக்கு எதிரான போராட்டங்களில் இந்த நீதிபதிகள் நடந்து கொண்ட விதங்களே சாட்சி.

அம்பேத்கார் சிலைக்கு கீழே அமர்ந்து மாட்டுக்கறி சாப்பிட்டார்கள், கிரிக்கெட் விளையாடினார்கள் என்றல்லாம் வக்கில்கள் மீது உப்புமா குற்றம் சாட்டுகளை கூறும் நீதிபதிகள், தங்கள் மீது வக்கீல்கள் சாட்டும் ஊழல் குற்றச்சாட்டுகள் குறித்து தவறியேனும் ஒரு வார்த்தை கூட உச்சரிக்கவில்லை. தங்கள் மீதான குற்றச்சாட்டுகளுக்கு வக்கில்கள் விசாரணையை எதிர்கொள்ள தயார் என்கிறார்கள். நீதிபதிகள் தயாரா? இப்படி நீதி குறித்தும், சட்டம் குறித்தும் கிஞ்சிற்றும் கவலைப்படாத இந்த நீதிபதிகளை, நீதிமன்றங்களை மக்கள் என்ன செய்ய வேண்டும்?

கடந்த 1947 லிருந்து 2015 வரை சுமார் 67 வருடங்களாக எந்த ஒரு ஊழல் நீதிபதியாவது விசாரிக்கப்பட்டு தண்டிக்கப்பட்டதுண்டா? இல்லை என்றால் நீதிபதிகள் அனைவரும் உத்தமர்களா?

உச்சநீதிமன்ற தலைமை நீதிபதி ஹெச்.எல். தத்து அவர்கள் “வருமானத்துக்கு அதிகமாக சொத்து சேர்த்து பெங்களூரில் 50 கோடிக்கு வீடு கட்டியுள்ளார்” என்று உச்சநீதிமன்ற நீதிபதி மார்கண்டேய கட்ஜு அவர்கள் புகார் தெரிவித்து ஆதாரங்களை வெளியிட்டுள்ளார். யார் நடவடிக்கை எடுப்பது?

உச்சநீதி மன்ற முன்னாள் தலைமை நீதிபதிகள் நங்கநாத் மிஸ்ரா, கே.என்.சிங், ஏ.எம்.அஹ்மதி, எம்.எம்.புன்ஷி, ஏ.எஸ்.ஆனந்த், ஒய்.கே.சபர்பால் உள்ளிட்ட எட்டு பேர் ஊழல் பேர்வழிகள் என முன்னாள் சட்ட அமைச்சர் சாந்தி பூஷன், வழக்குறைஞர் பிரசாந்த் பூஷன் ஆகியோர் உச்சநீதி மன்றத்தில் கடந்த 2010 ஆம் ஆண்டு மனுத்தாக்கல் செய்தனர். இன்று வரை அம்மனு விசாரிக்கப்படாத மர்மம் என்ன?

கிரானைட் கொள்ளை வழக்கில் தலைமை நீதிபதி எஸ்.கே.கவுல் சகாயம் விசாரணைக்கு உத்தரவிட்டு விசாரணை நடந்து வரும் போது நீதிபதிகள் சி.டி.செல்வம், ராஜா, கர்ணன், தனபாலன், வேலுமணி ஆகியோர் கிராணைட் கொள்ளைக்கு ஆதரவாக தீர்ப்பளித்தது ஏன்?

தாதுமணல் கொள்ளை தொடர்பான விசாரணைக்கு வருவாய்த்துறை செயலர் ககன் தீப்சிங் பேடி நியமிக்கப்பட்டு விசாரணை முடிந்த நிலையில் விசாரணைக்குழு அறிக்கையை உயர்நீதிமன்ற நீதிபதி ராஜா ரத்து செய்த மர்மம் என்ன?

ஜெயாவுக்கு எதிரான சொத்துக்குவிப்பு வழக்கு பெங்களூரில் நடக்கும் போதுநீதிபதி அருணா ஜெகதீசன் ஒரு தீர்ப்பு சொன்னார். இது நீதியின் தற்கொலை. போராடும் வழக்குறைஞர்கள் மீது கோபப்படும் நீதிபதிகளே, உங்கள் பதில் என்ன?

தமிழக மக்களின் வியர்வை சிந்திய வரிப்பணம் 22,000 கோடியைக் கொள்ளையடித்தது பன்னாட்டு நோக்கியோ கம்பனி. எட்டப்பன் போல ஸ்டே கொடுத்து, ஓடிப்போக உதவி செய்கிறார் நீதிபதி பி.ராஜேந்திரன். இது தேசத்துரோக குற்றமல்லவா?

உச்சநீதிமன்ற நீதிபதி ஏ.கே.கங்குலி மீது கொடுக்கப்பட்ட பாலியல் புகார் என்னாயிற்று?

நீதிபதி கர்ணன் மீது கொடுத்த லஞ்சப் புகார்களை உண்மையென ஏற்ருக் கொண்ட தலைமை நீதிபதி கவுல் இன்று வரை நடவடிக்கை எடுக்காமல் இருப்பதன் மர்மம் ‘கர்ணன் பல நீதிபதிகளின் ஊழலை அம்பலப்படுத்துவார்’ என்பதால் தானே?

ஊருக்கெல்லாம் உபதேசிக்கும் உயர்-உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதிகளின் தேர்வில் முறைகேடு நடந்துள்ளது என்று உச்சநீதி மன்றத்தில் இந்திய அரசின் தலைமை வழக்குறைஞர் முகில் ரோத்தகி சொன்னாரே! வழக்கம் போல் மவுனம் தான் பதிலா?

சாதாரண மக்களின் லட்சக் கணக்கான வழக்குகள் தேங்கி நிற்க பி.ஆர்.பி, வைகுண்டராஜன் போன்ற கனிமக் கொள்ளையர்களின் வழக்குகளை மட்டும் நீதிபதிகள் விசாரித்து முடிப்பதேன்?

மூத்த செல்வாக்கான வழக்குறைஞர்கள் வந்தால் வழக்குகள் முடிக்கப்படுவதும், முகம் தெரியாத இளம் வழக்குறைஞர்களின் வழக்குகள் புறக்கணிக்கப்படுவதும் ஏன்?

சல்மான்கான் போல சாமானிய மக்களுக்கு உடனடி நீதி கிடைக்குமா?

அமித்ஷா வழக்கில் தீர்ப்புச் சொல்லி முன்னாள் உச்சநீதி மன்ற தலைமை நீதிபதி சதாசிவம் ஆளுனர் பதவி பெறுவது சரியா?

அனைத்து துறைகளிலும் ஊழியர் தேர்வை சட்டப்படி சரியாக நடத்த வேண்டும் என உத்தரவிடுகிறது சென்னை உயர் நீதிமன்றம். ஆனால் சென்னை உயர்நீதிமன்ற ஊழியர்கள் தேர்வை வெளியில் சொன்னால் மக்கள் காரித்துப்ப மாட்டார்களா?

வழக்குறைஞர்களுக்கு அடிக்கடி நீதியை உபதேசிக்கும் நீதிபதி பி.என்.பிரகாசு அவர்கள் கொள்ளையர்கள் வைகுண்டராஜன், ஆக்ஸ்போர்டு சுப்பிரமணியத்துக்கு முஞாமீன் வழங்கியது மனுநீதிப்படியா?

சொத்துத் தகராறுக்கு சொந்தத் தம்பி வழக்கை விசாரித்த நீதிபதி சி.டி.செல்வம் யோக்கியமானவரா?

சட்டமே தெரியாத நீதிபதிகள் கர்ணன், வைத்தியநாதன்,  ராஜா போன்றவர்கள் உயர்நீதி மன்ற நீதிபதிகளானது எப்படி?

நீதிபதி என்ற அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தி பெண் ஊழியர்களிடம் அத்துமீறல் செய்த நீதிபதி டாக்டர். தமிழ்வாணன் மீதான நடவடிக்கை என்ன?

கீழமை நீதிமன்ற நீதிபதிகளை அடிமைகளை விட கேவலமாக நடத்தும் உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதிகள் நீதி வழங்க தகுதியானவர்களா?

சட்டத்தை விட நியாயத்தை அதிகம் பேசும் நீதிபதி இராம சுப்பிரமணியன் அவர்கள் நீதித்துறையை சீரழித்த புரோக்கர் வக்கீல் சங்கத்துக்கு ஆதரவாக தீர்ப்பு வழங்கியதன் காரணம் என்ன?

ஹெல்மெட்டை மக்கள் மீது திணிக்கும் நீதிமன்றம் டாஸ்மாக்கை மூட மறுப்பது சரியா?

நீதித்துறை மாண்பைக் கெடுப்பது நீதிபதிகளின் ஊழல், பாலியல் குற்றங்கள் – அரசு ஆதரவு தீர்ப்புகளா? வழக்குறைஞர் போராட்டங்களா?

நீதித்துறை ஊழல் தொடர்பாக என்றாவது full court ல் விவாதித்ததுண்டா?

நீதிமன்ற தீர்ப்புகளை விமர்சித்தால் நீதிபதிகள் பயப்படுவது ஏன்?

ஒட்டு மொத்தமாக , சாமானிய மக்களுக்கு நீதி வழங்க மறுத்து தோற்றுப் போனது இந்திய நீதித்துறை.

மேற்கண்ட கேள்விகளுக்கு பதிலளிக்க மறுக்கும் நீதித்துறை, தொடர்ச்சியாக மக்கள் பிரச்சனைகளுக்கு வழக்குறைஞர்கள் போராடுகிறார்கள், தங்கள் மேலதிகாரத்தை கேள்வி கேட்கிறார்கள் என ஒடுக்க முயல்கிறது. அரசு – காவல்துறையோடு இணைந்து மக்களுக்கு எதிராக நிற்கிறது நீதிமன்றம்.

இந்த நீதிமன்ற அடக்குமுறைகளுக்கு எதிராக மத்திய மாநில அரசுகள் நடவடிக்கை எடுக்காது. நீதிமன்றம் விசாரிக்கப்போவதில்லை. என்றால் என்ன செய்வது? மக்கள் போராடாமல் வேறு யார் போராடுவது இதற்கு? நீதியை, சட்டத்தை மதிக்காத நீதிபதிகளை மக்கள் நாம் ஏன் மதிக்க வேண்டும்?

மக்கள் துணையோடு நீதித்துறையின் அடக்குமுறையை வீழ்த்துவோம்!

வழக்கு சிறைக்கு அஞ்சாமல் தொடர்ந்து போராடுவோம்!

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

அய்லான் குர்தி – முதலைக் கண்ணீர் நாடகங்கள்

refug

கடந்த வாரம் முழுவதும் உலகெங்குமுள்ள ஊடகங்களின் ஒட்டுமொத்தச் செய்தியும் இது தான் உலகை உறைய வைத்த அய்லான் குர்தி. துருக்கியின் கடற்கரை ஒன்றில் மணலில் முகம் புதைந்தபடி குப்புறக் கிடந்த ஒரு சிறுவனின் உடல். இந்தப் புகைப்படம் வெளியானதிலிருந்து அகதிகளின் மேல் உலகின் கவனம் குவிக்கப்பட்டதைப் போல ஒரு பிம்பம் ஏற்படுத்தப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. எப்போதும் அகதிகளை வரவேற்கும் ஜெர்மனியின் இளக்கம் எடுத்துக் காட்டப்படுவதில் தொடங்கி, உலக நாடுகள் அகதிகள் குறித்த தங்கள் பார்வையை மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும் என்பது வரை ஏராளமான செய்திகளும் அறிக்கைகளும் கொட்டப்பட்டுக் கொண்டே இருக்கின்றன. நிதியுதவிகள் குவிகின்றன. ஐநாவுக்கு வழக்கமாக வரும் நன்கொடைகளை விட இந்தப்படம் வெளியானதற்குப் பிறகு வரும் நன்கொடைகள் நூறு மடங்குகளுக்கும் மேல் அதிகரித்திருக்கிறதாம்.

 

ஆச்சரியமாக இருக்கிறது, உலகம் இப்போது தான் அகதிகள் எனும் சொல்லை செவியுறுகிறதா? அந்த ஒற்றைப் புகைப்படம் இவ்வளவு அதிர்வலைகளைக் கிளப்ப முடியுமென்றால், இதுவரை அகதிகள் குறித்து வெளியான கொடுஞ் செய்திகளெல்லாம் உலகின் காதுகளை எட்டவே இல்லையா? தோராயமாக ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஆறு லட்சம் அகதிகள் தங்கள் சொந்த நாடுகளை விட்டு, வாழிடங்களை விட்டு அகதிகளாக வெளியேறுகிறார்கள். இப்படி அகதிகளாக வெளியேறுபவர்கள் எல்லோரும் ஏதோ ஒரு நாட்டில் சேர்ந்து வாழ்கிறார்கள் என்று கருத முடியாது. அதில் கணிசமான பங்கினர் மனம் பதைக்கும் படி இறந்து போகிறார்கள். ஐநாவின் கூற்றின் படியே இந்த ஆண்டு முப்பதாயிரம் அகதிகள் வரை இறந்து போகலாம் என கணிக்கப்பட்டிருக்கிறது. அண்மையில் ரொஹிங்கியா முஸ்லீம்கள் நடுக்கடலில் தத்தளிக்கும் பல படங்கள் ஊடகங்களில் வெளியாகின. அப்போதெல்லாம் ஏற்படாத தாக்கம், பதைப்பு இந்த ஒற்றைப் படத்தில் ஏற்பட்டிருக்கும் மாயம் என்ன? பிஞ்சுக் குழந்தை என்பதாலா? அகதிகள் குறித்த குற்ற உணர்ச்சி திடீரென மேலை நாடுகளுக்கு ஏற்பட்டு விட்டதா? அல்லது, அந்தப் படம் மேலைநாடுகளின் கொடூரத்தை அம்பலப்படுத்தி விட்டதா? எதுவுமில்லை.

 

அகதிகள் என்றால் எல்லா அகதிகளும் பொதுவாக அகதிகள் தாமா? தாம் வாழும் நாட்டைத் துறந்து இன்னொரு நாட்டிற்கு சென்று வாழ நேர்வது தான் அகதிகளின் இலக்கணம் என்றால், பெருமுதலாளிகளைப் பொருத்த வரையில் அவர்களுக்கு உலகமே ஒரு கிராமம் போல அவர்கள் எங்கு வேண்டுமானாலும் சென்று எப்படி வேண்டுமானாலும் வாழலாம், தொழில் செய்யலாம். அவ்வாறு செய்வதனால் அங்கு இயல்பாக வாழும் மக்களுக்கு எவ்வளவு கேடு நேர்ந்தாலும் அது அவர்களுக்கு ஒரு பொருட்டே அல்ல. பணக்காரர்களைப் பொருத்தவரை அவர்களின் தேவைகளைப் பொருத்து இடம்பெயர நேரிட்டால் அதற்காக தேவைப்படும் அனுமதி அவர்களின் காலடிக்கே வரும். ஏழைகளும் நடத்தர மக்களுமே அனுமதியும் பெறமுடியாமல், வாழவும் முடியாமல் கள்ளத் தனமாக நாடோடுகிறார்கள், செத்தழிகிறார்கள்.

 

அகதிகள் என்றால் எல்லா அகதிகளும் பொதுவாக அகதிகள் தாமா? நிச்சயம் இல்லை. அந்தந்த நாடுகள் கொண்டிருக்கும் அரசியல் உறவுகள் அகதிகளின் நிலையில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டிருக்கும். இந்தியாவை எடுத்துக் கொண்டால், காஷ்மீர் பண்டிட்களும் அகதிகள் தான், திபெத்தியர்களும் அகதிகள் தாம், ஈழத் தமிழர்களும் அகதிகள் தாம். ஆனால் அவர்கள் நடத்தப்படும் விதம் ஒன்றல்ல. காஷ்மீர் பண்டிட்களுக்கு கிடைத்திருக்கும் வசதிகளும் வாய்ப்புகளும் திபத்தியர்களுக்கு கிடைக்காது. திபெத்தியர்களுக்கு இருக்கும் சுதந்திரமும், வாய்ப்புகளும் ஈழத் தமிழர்களுக்கு ஒரு போதும் கிடைக்காது. இந்தியாவில் ஈழத் தமிழர்கள் என்றுமே சிறையில் அடைபட்டிருக்கும் கொத்தடிமைகள் போலத்தான். இந்தியா மட்டுமல்ல, ஒவ்வொரு நாடும் அகதிகள் குறித்து வெவ்வேறு அளவுகோல்களை வைத்திருக்கின்றன. இந்த அளவுகோல்களிலும், வித்தியாசங்களிலும் மறைந்திருக்கும் கொடூரத்தை அய்லான் குர்திகளின் படம் வெற்றிகரமாக மறைத்து விடுமா?

 

மக்கள் ஏன் அகதிகளாக உருமாறுகிறார்கள்? பிறந்து வளர்ந்த சொந்த மண்ணை நிரந்தரமாக விட்டுப் பிரிவது என்பது கொடும் வலி தரும் நிகழ்வு. அதிலும் நினைக்கும் இடத்தை சென்று சேர்வோமா எனும் ஐயம் அதனிலும் வலியூட்டக் கூடியது. ஒற்றை பைபர் படகில் நிற்கக் கூட இடமில்லாத அளவுக்கு, எந்த வித பாதுகாப்பு கருவிகளும் இன்றி ஆயிரக்கணக்கான கிலோமீட்டர் தூரம் கடலில் கடந்து ஆஸ்திரேலியா வரை செல்லத் துணிகிறார்கள் என்றால் வாழ்ந்த இடத்தில் எந்த அளவுக்கு அவர்கள் குதறப்பட்டிருப்பார்கள்? இதனால் தானே அவர்கள் அகதிகளாகிறார்கள். மூன்றாம் உலக நாடுகள் அனைத்திலும் நிகழும் இந்தக் கொடூரம் யாருக்குமே தெரியாதா? அய்லான் குர்திகளுக்காக விடும் கண்ணீரில் இந்தச் சூடு இருக்காதா?

 

ஏகாதிபத்தியங்கள் தங்கள் நலனுக்காக மூன்றாம் உலக நாட்டு மக்களின் வாழ்வாதாரங்களை அந்தந்த நாட்டு அரசுகளின் துணையோடு பறிக்கின்றன. நிதி மூலதனங்கள், அன்னிய முதலீடு எனும் பெயரில் கொண்டு வரப்படும் திட்டங்கள், சட்டங்கள் எல்லாம் மக்களை அகதிகளாக்கும் வலிமை பெற்றவை. ஒருவேளை மத்திய கிழக்கில் சில நாடுகளைப் போல் அரசுகள் ஏகாதிபத்தியங்களுக்கு ஒத்துழைக்கவில்லை என்றால் அங்கு மதவாதமும், தீவிரவாதமும் வெடித்துப் பரவும். தங்கள் மதக் கொள்கைகளுக்காக ஜிஹாத் செய்ய புறப்படுவார்கள். அல்லது ஊழலை எதிர்த்துப் போராடுவார்கள். ஜிஹாத் செய்பவர்களுக்கு அரசால் ஊட்டி வளர்க்கப்படும் மதம் எவ்வாறு சமூகக் கொடுமைகளை மறைக்கிறது என்பதை புரிந்து கொள்ளமாட்டார்கள். ஊழல் அரசுக்கு எதிராக போராடுபவர்களுக்கு எதெல்லாம் ஊழல், அது எப்படி ஏற்படுகிறது? எப்படிக் களைவது? என்ற எதுவும் தெரியாது. ஏகாதிபத்தியங்களுக்கு ஒத்துழைப்பு வழங்கும் அரசு வந்து விட்டால், ஜிஹாத்தும், ஊழலுக்கெதிரான கோபமும் காணாமல் போய்விடும். இப்படி இரண்டு முனைகளிலும் ஏகாதிபத்தியங்கள் உருவாக்கி வைத்திருக்கும் அகதிகளை உருவாக்கும் இயந்திரங்களுக்குள் மக்கள் தள்ளப்படுவதால் தானே அகதிகள் உருவாக்கப்படுகிறார்கள்.

 

சிரியாவில் கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக நடக்கும் உள்நாட்டுப் போரின் தீவிரத் தன்மை தான் அய்லான் குர்திகளை நாடுகடக்க வைத்திருக்கிறது. பஸாரின் அரசுக்கு எதிராக பல தடைகளை மேற்கத்திய ஏகாதிபத்திய நாடுகள் போட்டு வைத்திருக்கின்றன. அமெரிக்காவின் ஆசீர்வாதத்தால் இஸ்ரேல் சிரியாவின் ஒரு பகுதியை ஆக்கிரமித்து வைத்திருக்கிறது. மற்றொரு பக்கம் ஐ.எஸ், முன்னாள் இராணுவத்தினர், அல்நுஸ்ரா போன்ற குழுக்கள் அரசுடன் மோதுகின்றன. தூய இஸ்லாமிய அரசை கொண்டு வரப்போகிறார்களாம். பஸார் அரசு ஷியாவின் ஒரு பிரிவைச் சார்ந்தது. தூய இஸ்லாம் என்பது ஷன்னி மட்டும் தான். இப்படித்தான் ஜிஹாதிகள் பிறக்கிறார்கள். சிரியாவின் அகதிகளை உருவாக்கும் இயந்திரம் இப்படித்தான் ஏகாதிபத்தியங்களால் வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கிறது.

 

ஆனால், அய்லான் குர்திகளை எந்த ஏகாதிபத்தியங்கள் உருவாக்கினவோ அதே ஏகாதிபத்தியங்கள் இப்போது ஆரவாரமாய் அறிவித்துக் கொண்டிருக்கின்றன. ஆண்டுக்கு ஒரு லட்சம் அகதிகளை ஏற்றுக் கொள்கிறோம், இரண்டு லட்சம் அகதிகளை ஏற்றுக் கொள்கிறோம் என்று. ஐநா அகதிகள் குறித்த கொள்கையை மறு பரிசீலனை செய்யுமாறு கோருகிறது. இவற்றின் மூலம் தங்கள் காருண்யத்தை புதுப்பிக்க போட்டி போடுகின்றன. சகிக்க முடியவில்லை இந்த முதலைக் கண்ணீர் நாடகங்களைக் கண்டு.

 

அகதிகளை உருவாக்கிக் கொல்பவர்களே, அதற்கு தீர்வு செல்வது போல நயவஞ்சக நாடகமாடினால் மக்கள் என்ன செய்ய வேண்டும்? இந்த கொடூர அரசியலை புரிந்து கொள்ளாமல் அய்லான் குர்திகளுக்காக பரிதாபப்பட்டு உகுக்கும் கண்ணீர் போலியனவை. அவர்களின் உணர்ச்சிகளில் உண்மை இருக்கலாம். ஆனால் சமூக உணர்வுகள் வெற்றிடமாக இருக்கும் போது ஏற்படும் உணர்ச்சி மேலிடுதல் அபாயகரமானது. மதவாதங்களும், தீவிரவாதமும் இதே அடிப்படையிலிருந்து தான் உருவெடுக்கின்றன. தங்கள் கண்ணீர் கன்னத்தில் சுடுவது மெய்யென்றால் மக்கள் ஏகாதிபத்தியங்களை எதிர்த்து போராட முன்வர வேண்டும். அது தான் அய்லான் குர்திகளை உருவாக்காமல் தடுக்கும் ஆற்றல் கொண்டது.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

%d bloggers like this: