நெடுவாசலை நீதிமன்றத்தில் தீர்க்க முடியாது

neduvasal

ஹைட்ரோ கார்பன் திட்டத்துக்குத் தடை விதிக்கக் கோரி உயர் நீதிமன்றத்தில் விரைவில் பொதுநல வழக்கு தொடரவிருப்பதாக, “என் தேசம் என் உரிமை” என்ற கட்சியின் ஒருங்கிணைப்பாளர் எபினேசர் என்பவர் கூறியிருப்பதாக இன்றைய தமிழ் தி இந்து நாளேட்டில் செய்தி வெளிவந்திருக்கிறது.  வழக்கு தொடுப்பதன் விபரீத விளைவு தெரிந்துதான் இந்த இளைஞர்கள் செய்கிறார்களா தெரியவில்லை. வழக்கு தொடுப்பது என்பது நெடுவாசல் மக்களின் போராட்டத்தை தோற்கடிப்பதற்கு மட்டுமே பயன்படும் என்பதில் எள்ளளவும் ஐயம் வேண்டாம்.

கூடங்குளம் அணு உலை விவகாரத்தில் உச்ச நீதிமன்றம் அளித்த தீர்ப்பு நமக்கு ஒரு பாடம். அணு உலை நிறுவுவது என்பது அரசின் கொள்கை முடிவு. எத்தனை அறிவியல் ஆதாரங்களை அடுக்கினாலும் அதனை நீதிமன்றம் தடுத்திருக்காது. இருப்பினும், ஒரு அணு உலை நிறுவும்போது பின்பற்றப்பட வேண்டிய முறைகள் எதையும் கூடங்குளத்தில் அரசு பின்பற்றவில்லை என்பதால், அவற்றையெல்லாம் எடுத்துக் காட்டி, இவற்றின் காரணமாக மக்களின் உயிருக்கும் உடைமைக்கும் ஏற்படக்கூடிய பாதிப்புகளை சொன்னால், உச்ச நீதிமன்றம் தடை விதிக்கக் கூடும் என்று நம்பி உச்ச  நீதிமன்றத்தில் மனுச்செய்யப்பட்டது.

உச்ச நீதிமன்றமும் அரசாங்கத்தை கடுமையாக கண்டிப்பதைப் போல பாசாங்கு செய்தது. இதைப் பார்த்து நீதி கிடைத்துவிடும் என்று மக்கள் பலர் நம்பினார்கள். முடிவில் அணு உலைக்கு தடை விதிக்க முடியாது என்று கூறி மக்களின் முதுகில் குத்தியது உச்ச நீதிமன்றம்.

கெயில் வழக்கில் நீதி கேட்டு உச்ச நீதி மன்றத்துக்கு சென்ற விவசாயிகளுக்கும் இதே கதி தான் நேர்ந்தது.

கூடங்குளம், கெயில் அல்லது மீதேன் போன்ற திட்டங்கள் மக்களின் வாழ்வாதாரத்தை அழிக்கும் என்று தெரிந்துதான் மத்திய மாநில அரசுகள் இவற்றைக் கொண்டு வருகின்றன. கார்ப்பரேட் முதலாளிகளின் கொள்ளைதான் மத்திய மாநில அரசுகளின் கொள்கையாக இருக்கிறது. இதைத்தான் முன்னேற்றம் என்று எல்லா கட்சிகளும் பேசுகின்றன. மக்களின் விருப்பத்துக்கு விரோதமாக நிலத்தைக் கைப்பற்ற அரசுக்கு அதிகாரம் தரும் வகையில்தான் சட்டங்கள் உள்ளன.

நீதிமன்றம் என்பது ஏற்கெனவே என்ன சட்டம் உள்ளதோ அந்த சட்டத்தின் அடிப்படையில்தான் தீர்ப்பு வழங்கும். காட்சிப்படுத்த தடை விதிக்கப்பட்ட விலங்கு என்று மத்திய அரசின் சட்டம் சொன்னதன் அடிப்படையில்தான் ஜல்லிக்கட்டுக்கு உச்ச நீதிமன்றம் தடை விதித்தது. அதனால்தான் சட்டத்தை மாற்று என்று நாம் போராடினோம்.

தற்போது அமலில் இருக்கும் சட்டங்களின் கீழ், ஹைட்ரோ கார்பன் திட்டத்தையோ, மீதேன் திட்டத்தையோ தடுக்க முடியாது. அரிச்சந்திரனே நீதிபதியாக இருந்தாலும், மேற்கூறிய சட்டங்களின் கீழ் நமக்கு நீதி கிடைக்காது. இந்த நாசகர திட்டத்துக்கு நீதிமன்றம் அனுமதி வழங்குவது தான் நடக்கும்.

“நிலத்தடி நீர் குறையக்கூடாது, கழிவு நீர் தேங்க கூடாது, சுற்றுச் சூழல் மாசுபடக்கூடாது” என்று ரொம்பவும் கண்டிப்பாக பேசுவது போல உதார் விட்டு, திட்டத்துக்கு அனுமதி வழங்கி உச்ச நீதிமன்றம் தீர்ப்பளிக்கும். அதற்குப் பிறகு பாஜக அல்லது அதிமுக அரசுகள் என்ன செய்யும்? நீதிமன்றமே சொல்லி விட்டது. நீதிமன்ற தீர்ப்புக்கு கட்டுப்படுகிறீர்களா அல்லது போலீசை அனுப்பவா என்று மக்களை மிரட்டும்.

எனவே, ஹைட்ரோ கார்பன் திட்டத்தை எதிர்த்து நீதிமன்றத்தில் மனு போடுவது என்பது, கூரைக்கு கொள்ளி வைக்கும் வேலை. இதனை தெரிந்து செய்தாலும், தெரியாமல் செய்தாலும் விளைவு ஒன்றுதான்.

நெடுவாசல் மக்களே, போராட்டத்தை ஆதரிக்கும் தமிழக மக்களே, மாணவர்களே, எச்சரிக்கை!

சிலர் அறியாமையின்  காரணமாக நீதிமன்றம் போகலாம், சிலர் விளம்பரம் தேடுவதற்காக நீதிமன்றம் போகலாம், இந்த திட்டத்தை திணிக்கும் நோக்கத்துடன் பாஜக வினரே ஒரு ஆளை செட் அப் செய்தும் நீதிமன்றத்துக்குப் போகலாம். நீதிமன்றத்தில் வழக்கு போடுபவன் அசடா, அயோக்கியனா என்று நாம் கண்டு பிடிப்பது கடினம். அந்த ஆராய்ச்சி நமக்குத் தேவையில்லை. இப்போதுதான் ஜல்லிக்கட்டு கோரிக்கைக்காக தமிழகம் போராடி வெற்றி கண்டிருக்கிறது. நீதிமன்றத்தில் நீதி கிடைக்காமல்தான் மக்கள் மன்றத்தில் போராடி நாம் வெற்றி பெற்றோம். அவ்வாறிருக்கையில் யாரும் இப்படியொரு தவறான முடிவை எடுக்க கூடாது என்பதை வலியுறுத்துகிறோம். “என் தேசம் என் உரிமை” என்ற கட்சியினர் இந்த முடிவைக் கைவிடுவதாக உடனே அறிவிக்க வேண்டும்.

“எங்கள் நிலம், எங்கள் உரிமை!” “.யாரும் நீதிமன்றத்துக்குப் போகாதீர்கள்! மக்கள் மன்றத்தில் முடிவு செய்வோம்!” என்று போராடும் நெடுவாசல் வட்டார மக்கள் ஒரு அறிவிப்பு கொடுக்க வேண்டும். போராட்டத்தை காப்பாற்றுவதற்கும், நிலத்தைக் காப்பாற்றுவதற்கும் இது அவசியம். அவசரம்.

(அவசியம் கருதி நண்பர்கள் இச்செய்தியினை சமூகவலைத்தளங்களில் பரவலாக பகிருமாறும், பரப்புமாறும் கோருகிறோம்)

முதற்பதிவு: வினவு

Advertisements

சட்டமும் நீதிமன்றங்களும் புனிதமானவைகளா?

Arbitration-l

ஏழு மாவட்ட விவசாயிகளும் தங்கள் எதிர்ப்புக் குரலை தொடர்ச்சியாக பதிவு செய்திருந்தும் கெயில் நிறுவனம் விவசாய நிலத்தில் குழாய் பதிப்பது தொடர்பான வழக்கில் நேற்று நீதிமன்றம் தமிழக அரசின் மனுவை தள்ளுபடி செய்து குழாய் பதிக்கும் வேலைகளுக்கு அனுமதியளித்து உத்தரவிட்டிருக்கிறது. தமிழகத்தின் வழக்குறைஞர் ஏன் நீதிமன்றத்துக்கு செல்லவில்லை? நீதிபதிகள் எந்த அடிப்படையில் அனுமதி வழங்கினார்கள்? போன்றவைகள் ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும். அரசின் திட்டம் மக்களை பாதிக்கிறது எனவே, அதை தடுக்க வேண்டும் என நீதிமன்றங்களின் கதவைத் தட்டினால், அது அரசின் கொள்கை முடிவுகளில் தலையிட முடியாது என தட்டிக்கழிக்கிறது. இதுவே ஒரு நிறுவனத்தின் திட்டத்தை எதிர்த்து அரசு (ஏதேதோ காரணங்களுக்காக) வழக்காடினால் அரசின் கொள்கை முடிவை இடக்கையால் ஒதுக்கித் தள்ளிவிட்டு நிறுவனத்துக்கு அனுமதியளிக்கிறது. இதற்கு ஓராயிரம் தீர்ப்புகளை எடுத்துக்காட்டுகளாக தரலாம். என்றால் சட்டங்களும், நீதிமன்றங்களும் எதற்காக, யாருக்காக ஏற்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றன? மக்கள் பாதிப்படையாமல் தடுப்பதற்காகவா? மக்களுக்கு பாதிப்பு ஏற்படுத்துவோரை பாதுகாக்கவா?

சட்டங்கள், நீதி முறைமை குறித்து தெளிய வேண்டுமென்றால் அரசு பற்றிய புரிதலிலிருந்து தான் தொடங்க முடியும். தற்போது நடைமுறையிலிருக்கும் அரசுமுறை ஜனநாயக அரசு எனப்படுகிறது. ஆனால் அது முதலாளித்துவ ஜனநாயக அரசுகள் என்பதே சரியானது. அரசுகள் அவை எந்த வடிவத்தில் இருந்தாலும் – முதலாளித்துவ ஜனநாயக அரசாக இருந்தாலும் குடியரசாக இருந்தாலும் முடியரசாக இருந்தாலும் – அது அனைத்து மக்களுக்கும் பொதுவானதல்ல. அரசு எந்த வர்க்கத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறதோ அந்த வர்க்கத்துக்கு மட்டுமே சாதகமாக இருக்கும். அரசு எப்படி இருக்கிறதோ அந்தப்படியே அது உருவாக்கும் சட்டங்களும் இருக்கும். ஆனால் எப்போதுமே அரசு தன் சட்டங்களை அனைவருக்கும் பொதுவானது என நம்ப வைப்பதிலேயே தன் வெற்றியை சம்பதித்துக் கொண்டு வருகிறது. இப்போது நம்முன் இருக்கும் கேள்வியே கெயில் போன்ற தீர்ப்புகளில் நீதிமன்றங்கள் ‘நாங்கள் நிறுவங்களுக்கு சாதகமாகத்தான் இருப்போம்’ என்று வெட்டவெளிச்சமாக கூறிவரும் பொழுது, நீதிமன்றங்களின் அரசுகளின் இரட்டை வேடத்தை நாம் ஏன் நம்ப வேண்டும்? என்பதே.

இந்தியா என்பது இப்போதுக்கு முன் எப்போதும் ஒரே நாடாக இருந்ததில்லை. பலநூறு சிற்றரசுகளாக இருந்த பகுதியை முகலாயர்கள் ஒருங்கிணைத்தார்கள். அதன்பின் ஆங்கிலேயர்கள் வந்தார்கள். அவர்களை அடியொற்றி இன்றைய அரசு இருக்கிறது. இந்தக் காலங்களிலெல்லாம் ஒரே சட்ட முறைமைகளா இருந்து வந்தது? மாறும் காலங்களுக்கு ஏற்ப மாறித்தான் ஆக வேண்டும். ஆனால் அந்த மாற்றங்களுக்கான அடிப்படை என்ன? மக்கள் பொருட்படுத்த தேவையில்லாத கிள்ளுக் கீரைகள் என்றால், நாடு என்பது என்ன? அந்த நாட்டில் வாழும் மக்களா? இல்லை நிலப் பரப்புகளுக்கு உட்பட்ட மண்ணா? மக்களை பொருட்படுத்தாத சட்டங்களை, அரசுகளை அந்த மக்கள் என்ன செய்ய வேண்டும்?

அண்மையில் நண்பர் ஒருவரிடம் பேசிக் கொண்டிருந்த போது வித்தியாசமான ஒரு கருத்தைக் கூறினார். “சட்டங்கள் மக்களுக்கு எதிராக ஆக்கப்பட்டிருக்கின்றன. ஆனால் அதற்காக சட்டங்களை மீறுவது இந்திய அரசியல் சாசனத்தை வகுத்த அம்பேத்காருக்கு செய்யும் அவமரியாதை இல்லையா?” இது அறியாமை மட்டுமல்ல, என்ன காரணத்துக்காக அம்பேத்கார் பயன்படுத்தப்பட்டாரோ அதில் சிக்கிக் கொண்டிருக்கும் மடமையும் கூட. இந்திய அரசியல் சாசனத்தை யாத்த அம்பேத்கார் தான் ‘இதை எரிக்கும் முதல் ஆளாகவும் நானே இருப்பேன்’ என்று கூறியிருக்கிறார். இரட்டை வாக்குரிமையை கொண்டு வந்து விட வேண்டும் என அவர் பட்டபாட்டையும், காந்தியால் அவர் அவமானகரமாக தோற்கடிக்கப்பட்டதையும் எவ்வளவு எளிதாக மறந்துவிட முடியுமா?

இந்தியாவின் பெரும்பான்மை மக்கள் ஒடுக்கப்பட்டவர்கள். இந்திய அரசியல் சாசனத்தை வகுக்க பார்ப்பனர்கள் கோலோச்சியிருந்த அவையில் அம்பேத்கார் தேரிந்தெடுக்கப்பட்டதற்கு அவருடைய மேதமை மட்டுமே காரணமாக இருந்திருக்க முடியுமா? இது ஒரு பக்கம் என்றால், இந்திய அரசியல் சாசனத்தை அம்பேத்கார் வகுத்தார் என்பதே ஒரு பொன்மாற்று(பம்மாத்து) தான். இவைகளையெல்லாம் அறியாதவரல்ல அம்பேத்கார். ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கு இதன் மூலம் சரியான திசைவழியை ஏற்படுத்திவிட வேண்டும் என்பதே அவரின் முயற்சியாக இருந்தது.

இந்திய அரசியல் சாசனம் வகுக்கப்பட வேண்டும் என முதலில் எம்.என்.ராய் தன் இந்தியன் பேட்ரியாட் எனும் நூலில் 1927 ல் வெளிப்படுத்தினார். இதை காங்கிரசும் ஏற்றுக் கொண்டது. 1945ல் தான் இந்திய அரசியல் சாசனத்தை வகுப்பதற்காக ஒரு நிர்ணயசபை ஏற்படுத்தப்படுகிறது. பிரிட்டிஷ் இந்தியாவிலிருந்து 296 உறுப்பினர்களையும், பிற சிற்றரசுகளிலிருந்து 93 உறுப்பினர்களையும் கொண்டு இந்திய அரசியல் நிர்ணயசபை என்ற பெயரில் உருவாக்கப்பட்டது. இந்த நிர்ணய சபை அரசியல் சாசனத்துக்கான வழிமுறைகளை உருவாக்க 22 குழுக்களை ஏற்படுத்தியது.

கண்காணிப்பு குழு

கொடிக்குழு

மத்திய அரசின் அதிகாரம் குறித்த குழு

மாகாண அரசியலமைப்பு குழு

ஆவணக்குழு

நிதி மற்றும் அரசு அலுவலர்கள் குழு

நடைமுறைக் குழு

மொழிபெயர்ப்புக் குழு

அலுவல்குழு

அரசியல் அமைப்புக்கென 12 குழுக்கள்

வரைவுக் குழு

இவை தான் அந்த 22 குழுக்கள். இந்த 22 குழுக்களில் வரைவுக் குழுவுக்கு மட்டும் தான் அம்பேத்கார் தலைவராக இருந்தார். அம்பேத்காரையும் முகம்மது சாதுல்லா போன்ற ஒன்றிரண்டு இஸ்லாமியர்களையும் தவிர இந்த 22 குழுக்களிலும் நிறைந்திருந்தது பார்ப்பன, பனியாக்கள் தான்.

அம்பேத்கார் தலைமையிலான வரைவுக் குழுவின் பணி, ஏனைய குழுக்கள் இங்கிலாந்து, பிரிட்டீஷ் இந்தியா, ஐரோப்பிய நாடுகள் போன்ற பல நாடுகளின் சட்டங்களிலிருந்து தொகுத்துத் தருவதை ஆராய்ந்து இந்தியாவுக்கு ஏற்ப திருத்தியமைத்து நடைமுறைப்படுத்துவதற்கு சிக்கலில்லாமல் வகுத்துத் தருவது தான். இதில் அம்பேத்கார் கொண்டுவர நினைத்த எதையும் அவ்வளவு எளிதில் கொண்டுவர முடிந்ததில்லை என்பது வரலாறாக இருக்கிறது.

இன்றுவரை அந்த பார்ப்பன பனியாக்களின் மேலாதிக்கம் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கிறது. கூடுதலாக இன்று அரசு இயந்திரம் முழுமையும் பார்ப்பன மயமாகி இருக்கிறது. தாராளமயமும் பார்பனியமும் ஒன்றிணைந்து செல்கிறது. பாராளுமன்றத்தின் ஒப்புதல் இல்லாமல் பதினைந்து முக்கிய துறைகளில் தாராள அன்னிய நேரடி முதலீட்டுக்கு அனுமதி வழங்கப்படுகிறது என்றால் அது மக்களுக்கு தெரியாதபடி பார்ப்பனியம் மாட்டுக் கறியை பிரச்சனையாக்கி அத்லக்களை கொல்கிறது.

கடந்த இருபது ஆண்டுகளில் மூன்று லட்சம் விவசாயிகள் தற்கொலை செய்து மாண்டிருக்கிறார்கள். இதுவே செய்தியாக கடந்து போகுமளவுக்கு மக்களை பழக்கியிருக்கிறார்கள் என்றால் கெயில் குழாய் பதிப்பதால் பாதிக்கப்படும் விவசாயிகள் குறித்து யாருக்கு என்ன கவலை இருக்கும்? எப்போதும் இளம் பெண்களுடனே இருக்கும் சாராயப் பொறுக்கி மல்லையாவுக்கு பல்லாயிரம் கோடி கடனை தள்ளுபடி செய்வதை விவாதிக்காமல் ஏழைகளுக்கு ஒப்புக்கு கொடுக்கப்படும் மானியங்களால் இந்தியப் பொருளாதாரம் வீழ்வதாக விவாதிக்கும் நிலை ஏற்பட்டதன் பின்னணி இதே பார்பனியத்தின் கைகளில் ஊடகங்கள் இருப்பது தானே.

எல்லாத் துறைகளிலும் ஊடுருவி இருக்கும் பார்ப்பனியம் நீதித்துறையில் இன்னும் தீவிரமாக களமிறங்கி இருக்கிறது. எதிர்ப்புக் குரலே இல்லாமல் செய்துவிடும் எத்தனிப்புகளோடு அது தீவிரம் காட்டி நிற்கிறது. நீதித்துறை ஊழலை எதிர்த்து பேரணி நடத்திய வழக்குறைஞர்களை தொழில் செய்ய விடாமல் பழி வாங்கியிருக்கிறது. அதுவும், நீதித்துறை ஏற்றுக் கொண்டிருக்கும் விழுமியங்கள் எல்லாவற்றையும் தூக்கிக் கடாசி விட்டு அப்பட்டமாய் அம்மணமாகி நிற்கிறது. காலியாக இருக்கும் நீதிபதி பணியிடங்களை ஆர்.எஸ்.எஸ் அம்பிகளைக் கொண்டு நிரப்புவதற்காக எந்த எல்லைக்கும் செல்ல தயாராகி நிற்கிறது.

லாலுவையும், பாதலையும் தண்டித்து தன்னுடைய இருப்பை காட்டிக் கொள்ளும் நீதிமன்றம் பாசிச ஜெயாவின் காலடியில் வீழ்ந்து கிடக்கிறது. நர வேட்டை ஆடினாலும் மோடி, அமித்ஷா வை மயிலிறகால் வருடும் நீதிமன்றம் கூட்டு மனசாட்சிக்காக குற்றமே செய்யாத அப்சல்குரு களை கொன்று போடுகிறது. நிர்பயாக்களுக்காக நீலிக்கண்ணீர் வடித்த அதே வேளையில் பெண்களை குத்தாட்டம் ஆடவிட்டு தங்கள் வக்கிரங்களை தணித்துக் கொள்கிறார்கள் நீ.. .. ..திபதிகள்.

இப்படி எல்லா திசைகளிலும் மக்களுக்கு எதிராக இரக்கமில்லாமல் செயலாற்றும் நீதி மன்றங்களையும் சட்டங்களையும் அரசையும் இல்லாத புனிதம் சொல்லி இன்னமும் தாங்கிப் பிடித்துக் கொண்டிருக்க வேண்டுமா? அல்லது தூக்கி வீசிவிட்டு மக்கள் தங்கள் அதிகாரத்தை கையிலெடுக்க வேண்டுமா?

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

 

உக்ரைன் பிரச்சனையில் மூக்குடைபட்டது யார்?

0023ae606e66148c858101

 

உக்ரைன் உண்மைகளை மறைக்கும் தமிழ் இந்துதொடர் – 6

தமிழ் இந்துவின் உக்ரைன் தொடரைப் படிக்க 

 

உக்ரைன் தொடரை, ‘தமிழ் இந்துகீழ்க்கண்டவாறு முடித்திருக்கிறது.

 

தன்னுடைய எல்லையைப் பல்வேறு திசைகளில் அதிகரித்துக் கொள்ள ரஷ்யா முயற்சி செய்கிறது. முதலில் ஜார்ஜியா, அடுத்ததாக கிரிமியா இப்போது கிழக்கு உக்ரைன். உக்ரைனிலேயே ரஷ்ய ஆதரவாளர்கள் கணிசமாக இருப்பதால் பிரச்சினை இப்போ தைக்குத் தீரப் போவதில்லை

 

அதாவது ரஷ்யா ஒவ்வொரு நாடாக ஆக்கிரமித்து வருவதால் உக்ரைன் பிரச்சனை இப்போதைக்கு தீராது என்பது தமிழ் இந்துவின் முடிவு. இந்த முடிவு எவ்வளவு அயோக்கியத் தனமானது என்பதை முன்பே கண்டிருக்கிறோம். ‘தமிழ் இந்துவைப் பொருத்தவரை முன்னாள் சோவியத் குடியரசு நாடுகளை அமெரிக்கா ஒவ்வொன்றாக தன் பிடிக்குள் கொண்டுவந்து கொண்டிருப்பது குறித்து தமிழ் இந்துவுக்கு கவலையோ, கருத்தோ ஒன்றுமில்லை. ஆனால் அதற்கு எதிராக ரஷ்யா நடவடிக்கை எடுத்தால் அது நாடு பிடிக்கும் ஆக்கிரமிப்பு. இப்படி அப்பட்டமாக அமெரிக்க அடிவருடித் தனத்தை கைக் கொண்டிருக்கும் தமிழ் இந்துதான் வாய்மை நின்றிட வேண்டும் என்பதை தன் முழக்கமாக வைத்திருக்கிறது.

 

இப்படி அப்பட்டமாக தன்னை வெளிக்காட்டிக் கொண்ட தமிழ் இந்துதம்மையறியாமல் ஒரு உண்மையும் போகிற போக்கில் எழுதிச் சென்றிருக்கிறது.

“ரஷ்யா உக்ரைன் மோதலில் நேட்டோ அமைப்பின் பங்கும் வெகுவாக அலசப்படுகிறது. 2008-ல் இந்த அமைப்பு உக்ரைனையும் ஜார்ஜியாவையும் தாங்கள் உறுப்பினர்களாக அனுமதிக்கப் போவதில்லை என்று அறிவித்தது. இதன் பிறகு ரஷ்யா, உக்ரைனுக்கிடையே கொஞ்சம் நல்லுறவு மலர்ந்தது போல இருந்தது”

இதில் தெளிவாக ரஷ்ய உக்ரைன் மோதலுக்கான உண்மையான காரணம் நேட்டோ உக்ரைனையும் ஜார்ஜியாவையும் தன்னுடைய உறுப்பு நாடாக ஆக்க முனைந்தது தான் என்பது வெளிப்பட்டிருக்கிறது. யதார்த்தம் எப்படி இருந்தாலும் அமெரிக்காவுக்கு பக்கமேளம் வாசிப்பது என்பது தமிழ் இந்துவுக்கு மட்டுமல்ல. அனைத்து அச்சு, காட்சி ஊடகங்களுக்கும் பொதுவான தன்மையாக மாறிப்போய் வெகு காலம் ஆகிறது. காரணம் எந்த வகையிலேனும் கம்யூனிசத்தை எதிர்க்க வேண்டும் என்பதைத் தாண்டி வேறொன்றும் இல்லை. தற்போதைய ரஷ்யாவுக்கும் கம்யூனிசத்துக்கும் ஒரு தொடர்பும் இல்லை என்ற போதிலும், ரஷ்யாவை, சீனாவை இன்னமும் அவர்கள் கம்யூனிசத்தின் ஒரு குறியீடாகத்தான் பார்க்கிறார்கள். அவ்வளவு தான்.

 

இப்போது உக்ரைன் பிரச்சனை ஓரளவு தீர்ந்திருக்கிறது, அல்லது உலக அரங்கில் முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக இல்லை என்றாலும், அன்றைய நிலையில் ரஷ்யாவுக்கு எதிராக உலக நாடுகள் எடுத்த நடவடிக்கைகளும் அதற்கு ஒத்து ஊதிய ஊடகங்களும் அமெரிக்காவும், ஐரோப்பிய யூனியனும் ரஷ்யாவின் மீது விதித்த பொருளாதரத் தடைகள் ரஷ்யாவின் ரவுடித்தனத்தை ஒழித்துக் கட்டி சர்வதேச அரங்கில் (அதாவது அமெரிக்காவின் முன்) மண்டியிட வைத்து விடும் குஷியாக எழுதின. ஆனால் உக்ரைன் பிரச்சனையில் அடிவாங்கியிருப்பது அமெரிக்காவும், ஐரோப்பிய யூனியனும் தான். அதனால் தான் சர்வதேச ஊடகங்கள் இதை அப்படியே கழனிப் பானைக்குள் ஊறவைத்து விட்டு அடுத்த பிரச்சனைகளுக்கு நகர்ந்து விட்டன.

 

இதற்கு ரஷ்யா மூன்று விதமான நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டது.

1. எரிவாயு ஏற்றுமதி நாடுகளின் கூட்டமைப்பை ஏற்படுத்தும் முயற்சியை தீவிரப்படுத்தியது.

2. ஐரோப்பிய ஒன்றியத்திலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்படும் உணவுப் பொருட்களுக்கு தடை விதித்தது.

3. சைபீரிய வான்பரப்பை பயன்படுத்தும் ஐரோப்பிய ஒன்றிய விமானங்களுக்கு தடைவிதிக்க ஆலோசிப்பதாக அறிவித்தது.

 

உக்ரைனுடனான எரிவாயு பிரச்சனை குறித்து ஏற்கனவே பார்த்திருக்கிறோம். ரஷ்யா ஒரு எரிவாயு ஏற்றுமதி செய்யும் நாடு. ரஷ்யாவின் எரிவாயு இல்லாமல் ஐரோப்பிய யூனியனால் இருக்க முடியாது. கச்சா எண்ணெய் உற்பத்தி செய்யும் நாடுகள் தங்களுக்குள் ஒரு கூட்டமைப்பை (ஓபெக்) ஏற்படுத்தி இருப்பது போல் எரிவாயு உற்பத்தி செய்யும் நாடுகளும் உருவாக்க வேண்டும் என்று கத்தார், ஈரான் போன்ற அரேபிய நாடுகளுடன் இணைந்து பேச்சுவார்த்தை நடத்தியது ரஷ்யா. இந்த முயற்சி வெற்றிடைந்து ஒரு கூட்டமைப்பு உருவாகி அது எரிவாயு விலையை தீர்மானிக்கும் நிலை வந்தால் ஐரோப்பிய நாடுகள் கடுமையாக பாதிக்கப்படும். ஏனென்றால் ரஷ்யாவின் எரிவாயு இல்லையென்றால் ஐரோபிய யூனியன் நாடுகள் குளிரில் நடுங்க வேண்டியதிருக்கும்.

 

ஐரோப்பிய ஒன்றிய நாடுகளிலிருந்து ரஷ்யா உணவுப் பொருட்களை இறக்குமதி செய்கிறது. காய்கறிகள், பால் பொருட்கள் போன்றவற்றை முக்கியமாக இறக்குமதி செய்கிறது. இவைகளை வெனிசூலா போன்ற லத்தீன் அமெரிக்க நாடுகளிடமிருந்து இறக்குமதி செய்ய பேச்சுவார்த்தை தொடங்கிய்துமே ஐரோப்பிய ஒன்றிய நாடுகள் அலறத் தொடங்கி விட்டன.

 

ஐரோப்பிய, அமெரிக்க விமான நிறுவனங்கள் ஜப்பான் சீன போன்ற நாடுகளுக்குச் செல்ல ரஷ்யாவின் சைபீரிய வான்பரப்பை பயன்படுத்துகின்றன. இதற்கு தடை விதிக்க ஆலோசிப்பதாக ஒரு செய்தியை கசிய விட்டது. ஒருவேளை அப்படி ஒரு தடையை ரஷ்யா விதிக்குமானால் அமெரிக்க ஐரோப்பிய விமானங்கள் துருவப் பகுதியை சுற்றிக் கொண்டு பறக்க வேண்டும். இதனால் கூடுதல் எரிபொருள் செலவும், கூடுதல் நேரமும் ஆகும். எனவே பயணத்திற்கான கட்டணத்தை அதிகரிப்பது தவிர்க்க முடியாததாகும். இதேநேரம் ஏனைய விமானங்களுக்கு தடை இல்லை என்பதால் அவை வழக்கமான கட்டனத்திலேயே இயங்கும். இது அமெரிக்க, ஐரோபிய விமான நிறுவங்களுக்கு பெரிய பாதிப்பை ஏற்படுத்தும்.

 

இவைகளல்லாமல் இன்னொரு முக்கிய காரணமும் இருக்கிறது. அமெரிக்க பொருளாதாரம் சப் பிரைம் நெருக்கடியிலிருந்து இன்னமும் மீள முடியாமல் தத்தளித்துக் கொண்டிருக்கிறது. மறுபக்கம் கச்சா எண்ணெய் விலை உயர்வினால் ரஷ்யா பெரும் பொருளாதார லாபமடைந்தது. (தற்போதைய விலை குறைப்பு ரஷ்யாவுக்கு எதிரான பொருளாதார நடவடிக்கயாக பார்க்கும் பொருளாதார வல்லுனர்களும் உண்டு) இதனால் ஐரோப்பிய பெரு நிறுவனங்கள் ரஷ்யாவில் முதலீடு செய்ய ஆரவம் காட்டுகின்றன. குறிப்பாக எரிவாயு உற்பத்தியில் முதலீடு செய்ய விரும்புகின்றன. இதற்கு பகரமாக ஐரோப்பிய அணு உலைகளில் ரஷ்ய நிறுவனங்கள் முதலீடு செய்ய நிபந்தனை போடுகின்றன. இதற்கு ரஷ்யா மீதான பொருளாதாரத் தடை இடையூறாக இருக்கிறது.

 

ஒட்டுமொத்தமாக பார்த்தால் ரஷ்யா மீது அமெரிக்க ஐரோப்பிய நாடுகள் விதித்த பொருளாதாரத் தடை ரஷ்யாவை பாதித்ததை விட அமெரிக்க ஐரோப்பியாவை அதிகம் பாதித்தது. இதனால் பொருளாதரத் தடை பிசுபிசுத்துப் போனது. அண்மையில் ரஷ்ய எரிவாயு நிறுவனம் ஒன்றுக்கும் ஷெல் நிறுவனத்துக்கும் இடையே புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தம் கையெழுத்தானது. பொருளாதாரத் தடை குறித்து யாருக்கும் கவலை இல்லை.

 

ரஷ்யாவுக்கு 21ம் நூற்றாண்டு ஆயுதங்களுடன் பதிலடி கொடுப்போம் என கொக்கரித்த அமெரிக்கா இன்று எந்த பதிலடியும் கொடுக்காமல் அமைதியாக இருக்கிறது. ஆனால் அமெரிக்கா அமைதியாக இருக்காது. அமைதியாக இருப்பது அதன் இயல்பிலேயே இல்லை. உக்ரைன் பிரச்சனையை அமெரிக்கா இவ்வளவு தீவிரமாக அணுகியதற்கு இரண்டு முக்கிய காரணங்கள் இருக்கின்றன.

1. பதிலிப் போருக்குப் பிறகு தன்னை எதிர்க்க யாரும் இல்லை என்று உலகின் போலீசாக நடந்து கொண்டு வருகிறது அமெரிக்கா. உக்ரைனில் ரஷ்யாவின் நடவடிக்கை அமெரிக்காவுக்கு சமமாக ரஷ்யா மீண்டும் வளர்ந்து விட்டதன் குறியீடாக அமெரிக்கா கருதியது.

2. உக்ரைனுக்கு எதிரான ரஷ்யாவின் நடவடிக்கையானது, ரஷ்யாவுக்கு எதிராக அமெரிக்கா தொடர்ந்து செய்து வரும் நடவடிக்கைகளின் எதிர் விளைவு என்பதை மறைக்க வேண்டிய அவசியம் இருக்கிறது.

இந்த காரணங்களினால் தான் தன்னிடமிருக்கும் ஊடக பலத்தைப் பயன்படுத்தி ரஷ்யா மீது ஆக்கிரமிப்பாளன் தோற்றத்தை ஏற்படுத்த பகீரதப் பிரயத்தனம் செய்தது. அது போதிய பலன் தராமல் போகவே அடுத்த வாய்ப்புக்காக அமைதி காக்கிறது.

 

அன்று முதல் இன்று வரை, சிலியின் அலண்டோ தொடங்கி லிபியாவின் கடாபி வரை அமெரிக்காவின் ரத்தக்கரை தெரிக்காத நாடே உலகில் இல்லை. இதை மறைப்பதற்கு அதன் கையிலிருக்கும் சர்வதேச ஊடகங்கள் கம்யூனிசத்தின் மீதான அவதூறுகளைத் தொடர்ந்து பரப்பி வருகின்றன. அதை அப்படியே பிராந்திய ஊடகங்களும் வாந்தியெடுத்து வருகின்றன. அப்படியான் ஒரு தொடர் தான் தமிழ் இந்துவின் உக்ரைன் பற்றிய இந்த தொடர்.

 

ஒரு பக்கம் கம்யூனிசம் செத்து விட்டது என்று தொடர் பிரச்சாரம். மறு பக்கம் வாய்ப்பு கிடைக்கும் இடங்களிலெல்லாம் கம்யூனிச அவதூறுகள். செத்து விட்ட ஒன்றுக்காக எதற்காக அவதூறுப் பிரச்சாரத்தை தொடர்ந்து செய்ய வேண்டும். உலகை கம்யூனிச பூதம் பிடித்தாட்டுகிறது என்று அன்றே ஆசான்கள் எவ்வளவு தெளிவாகச் சொல்லியிருக்கிறார்கள்.

இத் தொடரின் முந்திய பகுதிகள்

1. உக்ரைன் உண்மைகளை மறைக்கும் ‘தமிழ் இந்து’

2.  பொய் சொல்லக்கூட தெரியாத தமிழ் இந்து நாளிதழ்

3. தமிழ் இந்துவின் அமெரிக்க ஆவர்த்தனம்

4. தமிழ் இந்துவின் விசமத்தனம்

5. பொய்மை நின்றிட வேண்டும் – தமிழ் இந்துவின் முழக்கம்

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

%d bloggers like this: