தீண்டத்தகாதவர்கள் காந்தியிடம் ஏன் எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும்?

ghandhi

 

.. .. .. காந்தியடிகள் இந்திய மண்ணில் நிலவி வந்த சதுர்வர்ணத்தை எதிர்ப்பதில் தீவிரம் காட்டவில்லை. இந்தியாவில் மேல்ஜாதியினரால் ஒடுக்கப்பட்டு பொருளாதாரம் சமூக நீதி உள்ளிட்ட தளங்களில் போராடிக் கொண்டிருந்த மக்களின் மீது அவர் இரக்கம் காட்டவில்லை. ஒடுக்குமுறை எதிர்ப்புப் போராட்டம், தீண்டாமை ஒழிப்புப் போராட்டம் என்ற நிலைகளில் மட்டும், “சகோதரனுக்கு எதிராக அறப் போராட்டமா?” என வினவி காந்தி சிக்கலிலிருந்து விலகிச் செல்கிறாரே ஏன் என்பது டாக்டர் அம்பேத்கரின் வினா. இது போன்று டாக்டர் அம்பேத்கர் காந்தியை நோக்கி முன்வைக்கும் பல வினாக்களின் தொகுப்பே இந்நூல் வடிவம். காந்தியின் அரசியல் பார்வையையும், சமூகநீதி சார்ந்த பார்வையையும் புரிந்து கொள்ள இந்த நூல் உதவும்.

பதிப்புரையிலிருந்து

சாதி, தீண்டாமை போன்ற பிரச்சனைகள் மீது காங்கிரஸ் கட்சியும், காந்தி அவர்களும் கொண்டிருந்த கண்ணோட்டம், பின்பற்றிய நடைமுறைகள் குறித்து அண்ணல் அம்பேத்கர் பற்பல கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளார். அவற்றில் ஒன்றுதான் இக்கட்டுரை. ஆழமான பார்வையோ, தீவிரமான அக்கறையோ இன்றி காந்தி இப்பிரச்சனைகளை அணுகுவது குறித்து அண்ணல் அம்பேத்கர் இக்கட்டுரையில் கடுமையாக விமர்சனம் செய்கிறார்.. .. ..

மொழிபெயர்ப்பாளர் குறிப்பிலிருந்து

 

நூலை தரவிறக்க

காவி பயங்கரவாதிகளின் கொட்டத்தை அடக்குவோம்!

rss

கடந்த 29ம் தேதி சென்னையிலும் சில இடங்களிலும் ஆர்.எஸ்.எஸ் வானரங்களின் பேரணி நடந்திருக்கிறது. 15 ஆண்டுகளாக அனுமதி மறுக்கப்பட்டிருந்த நிலையில் இந்த ஆண்டு அனுமதி வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. இதை ஒரு தொடக்கமாகக் கொள்ளலாம். இனி இந்த காவி வானரங்கள் தமிழகத்தில் தங்கள் பயங்கரவாத செயல்களை எந்தத் தடையுமின்றி அரங்கேற்றும். தமிழகத்தில் தற்போது இருக்கும் ஓபிஎஸ் அரசாங்கம் அதற்கான எல்லா ஏற்பாடுகளையும் செய்து கொடுக்கும். அதாவது அதிமுகவின் போர்வையில் பாஜக ஆட்சி செய்யும். இதன் அண்மை எடுத்துக்காட்டு தான் மாணவர்கள் போராட்டம் குண்டாந்தடியால் கலைக்கப்பட்டதும், தொடர்ந்து மீனவர் குடியிருப்புகள் சிதைக்கப்பட்டதும், அவர்களின் வாழ்வாதாரம் தகர்க்கப்பட்டதும். இது அதிமுகவுக்கும் பாஜகவுக்கும் இடையேயான ஒப்பந்தம் மிச்சமிருக்கும் நானகாண்டுகளும் அதிமுகவினர் தமிழகத்தை மொட்டையடிக்க அனுமதிக்கப்படுவார்கள், பதிலாக, காவி பயங்கரவாதிகள் தமிழகத்தை தாங்களின் பரிசோதனைக் கூடமாக மாற்றியமைப்பார்கள். ஆக மொத்தம், கொள்ளையடிப்பதற்கு, பார்ப்பனியத்துக்கு ஆதரவு தெரிவிக்காத, இசைவளிக்காத யாரும் இரக்கமின்றி ஒடுக்கப்படுவார்கள்.

 

இதன் பொருள் இதற்கு முன்னர் தமிழகத்தில் காவி பயங்கரவாதிகள் எதுவும் செய்ய முடியாதிருந்தார்கள் என்பதல்ல. இந்திய அரசு எந்திரமே காவி மயமாகி இருக்கிறது. அதன் வழியே எங்கும் எப்போதும் எதுவும் செய்து முடிக்கும் திறனுடன் அது இருக்கிறது என்பதில் மாற்றுக் கருத்து ஒன்றுமில்லை. ஆனால் ஒப்பீட்டளவில் வட மாநிலங்களில் செயல்பட முடிந்த அளவுக்கு தமிழகத்தில் செயல்பட முடியவில்லை. ஆனால் இனி அப்படி இருக்காது என்பதற்கான வெளிப்படையான தொடக்கம் தான் காவி பயங்கரவாதிகளின் அந்த பேரணிமட்டுமல்லாது இந்தப் பேரணிக்கு சில தனியார் பள்ளிகள் எந்தவித மறைவுமில்லாமல் தங்கள் பள்ளி வாகனங்களிலேயே மாணவர்களை அனுப்பி வைத்திருக்கின்றன. தனியார் பள்ளிகள் எதை போதிக்க விரும்புகின்றன என்பதற்கு இது ஒரு சான்று.

 

எத்தனையோ இயக்கங்கள் இங்கு பேரணி நடத்துகின்றன, நடத்தியிருக்கின்றன. அதேபோல் ஆர்.எஸ்.எஸ்ம் நடத்தியிருக்கிறது என்பதாக இதைப் பார்ப்பவர்கள் அதன் கடந்தகால வரலாறு தெரியாத அப்பாவிகளாக மட்டுமே இருக்க முடியும். இந்தியாவின் அனைத்து துறைகளிலும் ஊடுருவி இருக்கும், மூன்று முறை தடை செய்யப்பட்ட, கொலை, குண்டு வைப்பு உள்ளிட்ட பயங்கரவாத செயல்களில் ஈடுபடும் ஒரு பயங்கரவாத இயக்கத்தை வெகு எளிதாக எண்ணுவது ஒருவகையில் மடமையும் கூட. இந்த அடிப்படையில் இருந்து தான் அந்தப் பேரணியைப் பார்க்க வேண்டும். தவிரவும், இந்தப் பேரணியை நடத்துவதற்கு அவர்கள் கூறியிருக்கும் காரணம் அதைவிட அபாயகரமானது. அம்பேத்கரின் 125 வது பிறந்த நாள் விழா, சுபாஸ் சந்திர போஸ் 120, குரு கோவிந்த் சிங்கின் 350 ம் பிறந்த நாள் விழா, ராமனுஜத்தின் 1000 வது ஆண்டு நிறைவு விழா ஆகியவைகளை முன்னிட்டு பேரணி நடத்துவதாக அறிவித்திருந்தார்கள். குறிப்பாக அம்பேத்கர். தன் வாழ்நாள் முழுவதும் பார்பனிய மதத்தை கடுமையாக எதிர்த்த அம்பேத்கரின் பிறந்த நாளை பார்ப்பன வெறியர்கள் கொண்டாடுவது என்பதைவிட அம்பேத்கருக்கு வேறு அவமரியாதை இருக்க முடியுமா?

 

பௌத்த மதத்தை தழுவும் போது அம்பேத்கர் 22 உறுதிமொழிகளை எடுத்துக் கொண்டு பௌத்த மதத்தை தழுவினார். அவைகளில் பார்பனிய மதம் குறித்த அவரின் விமர்சனங்கள் மிகக் கடுமையானவை. அதில் முதல் பத்து உறுதிமொழிகள் பார்ப்பனியத்துக்கு சம்மட்டி அடி கொடுத்தவை.

 

1. பிரம்மா, விஷ்ணு, மகேஸ்வரனிடம் எனக்கு நம்பிக்கை இல்லை; அவர்களைத் 

தொழுது தொட்டு வழிபடவும் மாட்டேன்

 

2. ராமன், கிருஷ்ணனிடம் எனக்கு நம்பிக்கை இல்லை; அவர்களைத் தொழுது தொட்டு 

வழிபடவும் மாட்டேன்

 

3. கௌரி, கணபதி மற்றும் இதர இந்து மத தெய்வங்களிடமும் பெண் 

தெய்வங்களிடமும் எனக்கு நம்பிக்கை இல்லை; அவர்களைத் தொழுது தொட்டு 

வழிபடவும் மாட்டேன்

 

4. கடவுள்களின் அவதாரத் தத்துவத்தில் எனக்கு நம்பிக்கை இல்லை

 

5. மகான் புத்தர், விஷ்ணுவின் அவதாரம் என்று நான் நம்பவில்லை; நம்பவும் மாட்டேன்

 

6. நான் சிரார்த்தம்செய்ய மாட்டேன். ‘பிண்டதானமும்தரமாட்டேன்

 

7. புத்தரின் சித்தாந்தங்களுக்கும் போதனைகளுக்கும் மாறான முறையில் 

எவ்வகையிலும் செயல்படமாட்டேன்

 

8. பிராமணர்களைக் கொண்டு எந்த சமயச் சடங்குகளையும் செய்ய மாட்டேன்

 

9. மனித குலத்தின் சமத்துவத்தில் நான் நம்பிக்கை கொண்டுள்ளேன்

 

10. சமத்துவத்தை நிலைநாட்டப் பாடுபடுவேன்

 

பார்ப்பனிய மதத்துக்கு சம்மட்டி அடி கொடுத்த அம்பேத்கரின் பிறந்த நாளை முன்னிட்டு அதே பார்ப்பனிய பயங்கரவாதிகள் பேரணி நடத்துவது என்பது அவர்களின் அரசியலுடன் தொடர்பு கொண்டது.

 

எல்லா வழிமுறைகளிலும், எல்லா வகைகளிலும் பார்ப்பனிய மேலாதிக்கமும், பிற மக்கள் மீதான ஒடுக்குமுறையும் தான் பார்ப்பனியத்தின் அரசியல். இந்த மேலாதிக்கத்தையும் ஒடுக்குமுறையையும் சிறுபான்மையினரான பார்ப்பனியர்கள் பெரும்பான்மை ஒடுக்கப்பட்ட மக்களைக் கொண்டே செய்து வருகிறார்கள். அம்பேத்கரை ஆராதிக்கும் ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் அம்பேத்கரை உள்வாங்கி இருக்கிறார்களா எனும் கேள்விக்குறி தான் இன்றைய யதார்த்தம். அதனால் தான் பார்ப்பனியம் அம்பேத்கரின் பெயரை பயன்படுத்திக் கொண்டு முன்னே வருகிறது.

 

ஆயிரமாயிரம் ஆண்டு கால பார்ப்பனிய வரலாறு, ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் இரத்தம் சிந்திய வரலாறு. அந்த இரத்த வரலாற்றின் எச்சத்தில் நிற்பவர்களிடம் சிறுபான்மையினரை எதிரியாய் திணிப்பதற்காக அம்பேத்கரை புனிதப் பொருளாக மாற்றுகிறது பார்ப்பனியம். அம்பேத்கர் பெயரை உச்சரிக்க நீங்கள் யாரடா நாய்களா? என்று நாம் திருப்பியடிக்க வேண்டும். இது பெரியாரின் மண், அம்பேத்கரை உள்வாங்கிய மண் என்பதை அவர்களுக்கு காட்ட வேண்டும்.

 

வரலாற்று சிறப்புமிக்க மெரினா போராட்டம் அதற்கான முதற்படியில் எட்டு வைத்திருக்கிறது. தமிழகத்தின் மீது பார்ப்பனியத்துக்கு இருக்கும் பலவித பதட்டங்களில் இந்த மெரினா போராட்டம் முதன்மையானதாக இருக்கிறது. ஜல்லிக்கட்டு எனும் முகாந்திரத்தை முன்வைத்து நடந்ததாக இருந்தாலும், அடிப்படையில் இது அனைவரையும் ஒன்றிணைத்திருக்கிறது. ஜல்லிக்கட்டில், அதை நடத்துவதில் வேறு சில பிரச்சனைகள் இருந்தாலும் அந்த போராட்டத்தில் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களும், சிறுபான்மையினரும் பெருந்திரளாக கலந்து கொண்டார்கள். ஒன்றுபட்டு நின்றார்கள், ஒன்றுகலந்து இருந்தார்கள். இதை விட பார்ப்பனியத்தை வேறு எதுவும் கலவரப்படுத்த முடியுமா?

 

அதனால் தான் அனைத்து ஊடகங்களும் இதை ஜல்லிக்கட்டு போராட்டமாக மட்டுமே காட்ட விரும்புகின்றன.

 

அதனால் தான் பார்பனிய எச்சைகள் தேசியக் கொடி பிடித்திருந்த இந்துவை முஸ்லீம்கள் அடித்தார்கள் என்று சரடு விட்டுப் பார்க்கின்றன.

 

விடமாட்டோம் என்று காட்டுவோம். மெரினாவை தொடர்வோம், பார்ப்பனியத்துக்கு பாடை கட்டுவோம்.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

பொது சிவில் சட்டம் முத்தலாக்குடன் முடிந்து விடுவதில்லை

%e0%ae%aa%e0%af%8a%e0%ae%a4%e0%af%81-%e0%ae%9a%e0%ae%bf%e0%ae%b5%e0%ae%bf%e0%ae%b2%e0%af%8d-%e0%ae%9a%e0%ae%9f%e0%af%8d%e0%ae%9f%e0%ae%ae%e0%af%8d

பொது சிவில் சட்டம் முத்தலாக்குடன் மட்டும் தொடர்பு கொண்டதோ என சிந்திக்கும் அளவுக்கு பலரும் முத்தலாக் பற்றி மட்டுமே கருத்து கூறிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். பொது சிவில் சட்டம் இஸ்லாமியர்களுக்கு எதிரானது மட்டும் தானா எனும் எண்ணமும் வருகிறது. ஏனென்றால் அவர்கள் மட்டும் தான் எதிர்ப்பு தெரிவித்துக் கொண்டு இருக்கிறார்கள்.

அண்மையில், பொது சிவில் சட்டம் பரவலாய் பேசப்படுவதற்கு சில நாட்களுக்கு முன்னால், நெல்லை மாவட்டத்தில் இஸ்லாமியர்கள் அதிகம் வசிக்கும் சில ஊர்களில் பொது சிவில் சட்டம் குறித்த அவர்களது கருத்துகளை கேட்டறிந்தோம். அந்த அடிப்படையில் பார்த்தால், அவர்களின் எதிர்ப்பும் கூட பொது சிவில் சட்டத்தின் ஆபத்தை உணர்ந்ததாய் இல்லாமல், எதிர்ப்பை பதிவு செய்ய வேண்டும் என்பதாய் இருக்கிறது.

பொது சிவில் சட்டத்தை எதிர்க்கும் அறிவுத் துறையினர் கூட மதசார்பற்ற பொது சிவில் சட்டமாக இருந்தால் வரவேற்கலாம், பாஜக அரசு இந்து சிவில் சட்டத்தையே கொண்டு வர விரும்புகிறது என்பதால் எதிர்க்கிறோம் என்கிறார்கள். இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தில் உள்ள வழிகாட்டும் நெறிகளில் சீரான பொது சிவில் சட்டம் என்று தான் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறதே தவிர மதசார்பற்ற பொது சிவில் சட்டம் என குறிப்பிடப்படவில்லை. அதாவது, பொது சிவில் சட்டம் இயற்றப்படும் போது அது மதசார்பற்ற சட்டமாய் இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை என்பது தான் அரசியல் சாசனத்தின் நிலைப்பாடு. இந்துச் சட்டமாய் இருந்தால் அரசியல் சாசனத்தின் படி அது பிழையில்லை. தெளிவாகவும், சுருக்கமாகவும் சொன்னால், பார்ப்பனியத்தை ஏற்காத அனைவரும் இரண்டாம் குடிமக்கள்.

தீண்டாமை ஒரு பெருங்குற்றம் எனச் சொல்லும் அதே அரசியல் சாசனம் தான் அனைத்து சாதியினரும் அர்ச்சகராகலாம் என்பதை தடை செய்யும் வண்ணம் நெகிழ்ச்சியாகவும் இருக்கிறது. சட்டத்துக்கு விளக்கமளிக்கும் இடமான நீதிமன்றங்கள் பார்ப்பனமயமாகி இருப்பதையும் இதனுடன் இணைத்துப் பார்க்க வேண்டும்.

பொது சிவில் சட்டம் என்பது இஸ்லாமியர்களுக்கு மட்டுமல்ல அனைத்து மக்களுக்குமே எதிரானது தான். வேற்றுமையில் ஒற்றுமை கண்ட நாடு என பெருமிதமாய் குறிப்பிடப்படுகிறது. ஆனால், பொது சிவில் சட்டம் வேண்டும் என்பது அந்த வேற்றுமையில் ஒற்றுமைக்கு வெடி வைப்பது இல்லையா? பல்வேறு மதங்கள், பல்வேறு தேசிய இனங்கள், பல்வேறு கலாச்சாரம் கொண்ட பல்வேறு வாழ்பகுதிகள் இவைகளை பொது சிவில் சட்டம் எனும் சரடு கொண்டு கட்ட முடியுமா? இந்தியாவில் அதன் குடிமக்களுக்கு இருக்கும் உரிமை என்பது அவர்களை அவர்களின் பண்பாட்டின் படி வாழ அனுமதிக்கும் உரிமை இல்லையா?

இந்திய மக்கள் யாருக்கும் தேவைப்படாத இந்த பொது சிவில் சட்டம் ஏகாதிபத்தியங்களுக்குத் தான் தேவையாய் இருக்கிறது. நினைத்த இடங்களுக்கெல்லாம் சென்று தங்கள் உற்பத்திச் சரக்கை விற்பனை செய்ய, மூல வளங்களை கொள்ளையடிக்க அவர்களுக்கு ஒரே மாதிரியான அமைப்பு முறை தேவைப்படுகிறது. பல்வேறு சுங்க வரிவிதிப்பை மாற்றி ஒரே சுங்க வரி வேண்டும் என்றார்கள். மாநிலத்துக்கு மாநிலம் வேறுபடும் போக்குவரத்து விதிகளை மாற்றி ஒரே போக்குவரத்து விதிகள் வேண்டும் என்றார்கள். சீரான விற்பனை வரி விதிப்பு முறை வேண்டும் என்றார்கள். வர்த்தக நடவடிக்கைகளை ஒரே அமைப்பின் கீழ் கொண்டு வாருங்கள் என்றார்கள். இப்போது மக்களின் மாறுபட்ட கலாச்சார பண்பாட்டு முறைகளும் ஒருமுகப் படுத்தப்பட வேண்டும் என விரும்புகிறார்கள்.

பொது சிவில் சட்டம் என்பது பார்ப்பனியத்தின் நிகழ்ச்சி நிரலில் இன்றியமையாத ஒன்று. பார்ப்பனியத்துக்கும் மக்களுக்குமான போராட்டம் என்பது, மக்களை பார்ப்பனிய மயமாக்கும் முனைப்புகளிலும் அதன் எதிர்வினைகளிலும் அடங்கியிருக்கிறது. தன்னுடைய அரசியல் மேலாதிக்கத்தை, பிறப்பின் அடிப்படையில் செய்யப்படும் ஏற்றத் தாழ்வுகளை விலக்கி விட்டு பார்ப்பனியத்தால் ஒருபோதும் அடையவே முடியாது. சாதிய ஏற்றத் தாழ்வுகள் தான் அதன் ஆன்மா. திட்டமிட்ட வன்முறை தான் அதன் அதிகாரத்தை அடையும் வழிமுறை. எனவே, பொது சிவில் சட்டம் என்பது பார்பனிய இந்து மதத்தைப் பொருத்தவரை பிற மதங்களை பார்ப்பனியக் கண்ணோட்டத்துக்கு உட்படுத்தும் ஒரு தொழிற்பாடு. அதாவது அரசியல் சாசன ரீதியாக பிற மதங்களுக்கு இருக்கும் சில தனிப்பட்ட சட்ட விதிவிலக்குகளை ஒழித்துக் கட்டுவது. குறிப்பாக இஸ்லாமியத்துக்கு எதிராக. அதனால் தான் முத்தலாக் விவகாரம் முன்னிருத்தப்படுகிறது.

இன்றைய நிலையில் விவாதமாக்கப்படும் பொது சிவில் சட்டம் தங்களுக்கு எதிரானது என்று தான் இஸ்லாமியர்கள் புரிந்து கொள்கிறார்கள். அப்படி முன்னிருத்தப்படுவதத்தான் பாஜகவும் விரும்புகிறது. இஸ்லாமியர்களை மத அடிப்படையில் ஒன்றிணைந்து நிற்க வைத்து அதனை எதிரியாகக் காட்டியே ஒடுக்கப்பட்டவர்களை இந்துவாக ஒன்றிணைக்கிறது பார்ப்பனியம். இஸ்லாமியர்கள் தங்களுக்குள் மதரீதியில் ஒடுங்க ஒடுங்க, அவர்கள் மீதான பன்முனைத் தாக்குதல் அதிகரித்துக் கொண்டே இருக்கும், இருக்கிறது. அண்மைக் கால வரலாற்றை ஆய்பவர்களுக்கு இது எளிதில் புரியும்.

இஸ்லாமியர்கள் தங்களை பொது சிவில் சட்டம் ஒன்றிணைத்திருப்பதாக இறும்பூறெய்திக் கொள்கிறார்கள். ஆனால் பொது சிவில் சட்டத்தை நடைமுறைக்கு கொண்டு வருவதில் பார்ப்பனியம் முதல்கட்ட வெற்றியை பெற்றிருக்கிறது என்றே கூற வேண்டும். பொது சிவில் சட்டத்தை எதிர்ப்பது எனும் நடவடிக்கைகளில் மட்டுமே முஸ்லீம்களிடம் ஒற்றுமை ஏற்பட்டிருக்கிறது. கருத்தியல் ரீதியாக பார்பனியத்துக்கு பயன்படும் பிளவு தக்க வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. எடுத்துக்காட்டாக சில மாதங்களுக்கு முன்பு மும்பை ஹாஜி அலி தர்காவுக்குள் செல்ல பெண்களுக்கு அனுமதி வழங்கும் தீர்ப்பு. ஒரு சாரார் இது தங்கள் மத உரிமையில் தலையிடும் தீர்ப்பு எனக் கருத, மற்றொரு சாரார் இது தங்களுக்கு தொடர்பே இல்லாத தீர்ப்பு என அலட்சியம் காட்டுகின்றனர். அதாவது, இஸ்லாத்தில் தர்காவே கிடையாது எனும் போது, அதில் பெண்களுக்கு அனுமதி வழங்கினால் என்ன? வழங்காவிட்டால் என்ன? இரண்டுமே இஸ்லாத்துடன் தொடர்பற்றது. இது அவர்கள் வாதம்.

இதேரீதியான மோதல் ஷாபானு வழக்கிலும், அதாவது முத்தலாக் விவகாரத்திலும் உள்ளது. ஒரே நேரத்தில் கூறப்படும் மூன்று தலாக் இஸ்லாத்தில் அனுமதிக்கப்பட்டதன்று. அந்த அடிப்படையில் ஷாபானு விவாகரத்தே கேள்விக் குறியாகி விடும் போது ஜீவனாம்சம் எனும் பேச்சே இல்லை என்று ஓர் இயக்கவாதி ஆவேசமாக கூறினார். இப்படி அனேக விசயங்களில் வேறுபாடு இருக்கிறது. இந்த வேறுபாடு ஒழிக்கப்படாவிட்டால் அது பொது சிவில் சட்ட விவகாரத்தில் இஸ்லாமியர்களுக்கு பெரும் சேதாரத்தை வரவழைக்கும். ஏனென்றால் இந்த வேறுபாடுகளின் பள்ளத்தாக்கு தான் பொது சிவில் சட்டம் எனும் மரம் வளர்த்தெடுக்கப்படுவதற்கான பொன்னிலமாக பாதுகாக்கப்படுகிறது.

சர்வதேச அளவில் பலதார மணத்துக்கான அனுமதிக்கு எதிராக ஆங்காங்கே பெண்கள் போராடி வருகிறார்கள். ஆண்களைப் பொருத்தவரை இது மதச் சட்டம், புனிதம் என்றெல்லாம் பேசினாலும் பெண்களைப் பொருத்தவரை இது அவர்களின் வாழ்வைக் கேள்விக் குறியாக்குவது. பொது சிவில் சட்டத்துக்கு ஆதவுப் பக்கங்களில் நிற்கும் பெண்ணியவாதிகள், அறிவுத்துறையினர் இதை ஒரு முதன்மையான அம்சமாக கொள்கிறார்கள். இந்த அம்சத்தில் இஸ்லாமிய ஆண்களுக்கு எதிராக இஸ்லாமிய பெண்கள் நிறுத்தப்பட்டால் இதுவும் பொது சிவில் சட்டம் எனும் மரத்துக்கு பொன்னிலமாக மாறும்.

பொது சிவில் சட்டம் வரைவுகளாக தொகுக்கப்பட்டு கருத்துக் கேட்பு நடத்தப்பட்டு செயல்பாட்டுக்கு வரும் என யாரேனும் எண்ணினால் அவர்கள் பார்ப்பனியத்தை புரியாதவர்களாகவே இருப்பார்கள். தனிப்பட்ட பிரச்சனைகளுக்கான தீர்ப்புகளாகவே நீதிமன்றங்களால் திணிக்கப்படும். நீதிமன்ற அதிகாரங்களுக்கு குறுக்கே வருவார்கள் என கணிக்கப்படும் தமிழக வழக்குறைஞர்கள் ஒழுங்கு முறைகள் என்ற பெயரில் திட்டமிட்டு அப்புறப்படுத்தப் படுகிறார்கள் என்பதை இதனுடன் இணைத்துப் பார்க்க வேண்டும். தனித்தனியே அதற்கான முன்னேற்பாடுகள் நடந்து கொண்டிருக்கின்றன. அனேகம் தீர்ப்புகள் நீதிபதிகளால் எழுதப்படும்.

இந்த முன்னேற்பாடுகள் வடிவம் பெறும் போது பொது சிவில் சட்டத்தை எதிர்ப்பவர்கள் தேச விரோதிகளாக, தீவிரவாதிகளாக சித்தரிக்கப்படுவார்கள். எந்தத் தேவையும் இல்லாத போதும் முஸ்லீம்கள் பயங்கரவாதிகள் அல்லர் என்றும் இஸ்லாம் பயங்கரவாதத்துக்கு எதிரானது என்றும் இயக்கம் எடுக்க வேண்டிய நிலை வந்தது என்பதை இஸ்லாமியர்கள் மறந்து விட வேண்டாம். அரசு எந்திரமே பார்ப்பனமயமாகி அதிகார பலத்துடன் எதிர் நிற்கும் போது அதை எதிர் கொள்ளும் திறன் எந்த சிறுபான்மை மதத்துக்கும் இல்லை.

பொது சிவில் சட்டம் மட்டுமல்ல பார்ப்பனியம் கொண்டுவரும் அனைத்து திட்டங்களும் மக்களுக்கு எதிரானது தான். ஏகாதிபத்தியத்தின் அனைத்து தேவைகளையும், பார்ப்பனியத் தேவைகளுடன் இணைத்து செயல்படுத்துவது தான் காவி பயங்கரவாதிகளின் உத்தி. இதை எதிர்கொள்வது எப்படி என்பது தான் உழைக்கும் மக்களின் முன் நிற்கும் கேள்வி.

புரட்சிகர இடதுசாரிகள் எப்போதும் முன்வைக்கும் திட்டமும், அண்மையில் வெற்றிகரமாக குஜராத்தில் செயல்படுத்திப் பார்க்கப்பட்டதுமான சலோ உனா போராட்டமும் வெளிப்படுத்தும் உண்மை ஒன்று தான். ஒடுக்கப்பட்ட மக்களும், சிறுபான்மையினரும், புரட்சிகர இடதுசாரிகளும் ஒன்றிணைய வேண்டும். வர்க்க அடிப்படையில் ஒன்றிணைய வேண்டும். அதற்கு தடையாக இருக்கும் அனைத்தும், அனைத்தும் தகர்க்கப்பட வேண்டும்.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

தலை ஒட்டிய கடவுளும் தலை வெட்டும் வெறியர்களும்

vinayakar

ஒரு நண்பருடன் பேசிக் கொண்டிருந்தேன். தொடக்கத்தில் இந்து முஸ்லீம் ஒற்றுமையை, வெள்ளையனுக்கு எதிரான போராட்ட உணர்வை ஊட்டிய, மராட்டியத்தில் திலகர் தொடங்கிய பிள்ளையார் விழா இன்று கலவரங்களை உருவாக்குவதாய் மாறிவிட்டது என்று வருத்தப்பட்டார்.

கடந்த ஒன்றாம் தேதி (01/09/2016) தமிழ் இந்துவில் சில காவல்துறை அதிகாரிகளின் செவ்விகளை உள்ளடக்கி ஒரு கட்டுரை வெளியாகியிருந்தது. சுவாதி, சோனாலி, பிரான்சினா ஆகிய மூவரும் ஒருதலைக் காதலினால் கொல்லப்பட்டதாக சொல்வது தான் அதன் உள்ளடக்கம். சோனாலி, பிரான்சினா சரிதான். ஆனால், சுவாதி .. .. ?

மூன்று கொலைகளும் பொது இடங்களில் பலர் பார்த்திருக்க நடந்திருக்கின்றன என்பதற்கு வெளியே பெரிதாக ஒன்றுமைகள் எதுவுமில்லை. சுவாதி கொலையில் காவல்துறை விசாரணைக்கு எதிராக பல்வேறு ஐயங்கள் கிளப்பப் பட்டிருக்கின்றன. அவை எவற்றுக்கும் காவல் துறையிலிருந்து எந்த விளக்கமும் அளிக்கப்படவில்லை. தவிரவும், அந்தக் கொலையை ராம்குமார் செய்திருப்பதற்கான சாத்தியங்களும் குறைவாகவே உள்ளன. மாறாக, இந்தக் கொலையை இந்து முஸ்லீம் விரோத மனப்பான்மையை வளர்ப்பதற்கு, கலவரம் நடத்துவதற்கு ஒரு கருவியைப் போல பயன்படுத்த திட்டமிடப்பட்டிருந்தது என்பது தொடர்ந்து நடக்கும் நிகழ்வுகள் மூலம் தெளிவாகிறது.

இப்படியான நிலையில் மூன்று கொலைகளையும் ஒரே தன்மையில் நோக்கி, அதிலும் காவல்துறையில் ஓய்வு பெற்ற அதிகாரிகளின் கருத்தைக் கேட்டு வெளியிட்டிருப்பது என்பது தமிழ் இந்து செய்திருக்கும் அயோக்கியத்தனம்.. சுவாதி கொலையைப் பொருத்தவரை தொடக்கத்திலிருந்து காவல்துறை இது ஒருதலைக் காதலால் நடந்த கொலை என திரும்பத் திரும்ப கூறிக் கொண்டிருக்கிறது. அந்த திசையில் மட்டுமே விசாரணையை நடத்திக் கொண்டிருக்கிறது. ராம்குமாரை கொலையாளியாக நிருவி விட வேண்டும் என்று அதற்கான சான்றுகளை முனைந்து உருவாக்கிக் கொண்டிருக்கிறது. ஆனால் வெகுமக்கள் வெளியில் திலீபன் மகேந்திரன், தமிழச்சி போன்றோர் தொடர் முயற்சிகளின் மூலம் உண்மைகளை கேள்விகள் வாயிலாக வெளிக் கொண்டு வந்திருக்கின்றனர். குறிப்பாக, ராம்குமார் முகநூல் பக்கத்தில் நட்பு வட்டத்திலோ, உரையாடல்களிலோ சுவாதி எனும் பெயரே இடம்பெறவில்லை என்பது, சுவாதியின் தோழி ஒருவரின் பேச்சு என்பனவற்றை சொல்லலாம். இன்னும் காவல்துறை விசாரணையில் இருக்கும் முரண்பாடுகள் குளறுபடிகள் என மக்களிடம் பலத்த ஐயம் இருக்கிறது. இவை எவற்றையும் துளியும் மதிக்காத காவல்துறை ஒருதலைக் காதல் என்று பொருளற்று மந்திரம் போல் திரும்பத் திரும்பச் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறது. அதன் மூலம் இதன் பின்னிருக்கும் பார்ப்பனியச் சதியை மூடி மறைக்க எல்லாவற்றையும் செய்ய காவல்துறை உறுதியாக இருக்கிறது என்பது வெளிப்படையாகிறது. இதற்கு தமிழ் இந்து களம் அமைத்துக் கொடுத்திருக்கிறது.

அதாவது, தன்னுடைய மேலாண்மைக்காக ஒடுக்கப்பட்ட, பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களை ஒன்று திரட்டி, சிறுபான்மையினருக்கு எதிராக ஏவி விடுவது, அதை மறைக்க ஒருதலைக் காதல் கொலைகளுக்கு எதிராக பேசுவது போல், பொதுநலனுக்காக பேசுவது போல் காட்டிக் கொள்வது. இந்த வடிவம் தான் அன்றிலிருந்து இன்றுவரை செயல்படுத்தப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது.

இன்று பிள்ளையார் விழா நிகழ்த்தப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. எதையும் தொடங்கும் போது பிள்ளையார் சுழி இட வேண்டும் எனும் வழக்கு இங்கு திணிக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால் இது போன்ற அயோக்கியத்தனங்களுக்கு பிள்ளையார் சுழி இட்டதே இந்த பிள்லையார் விழா தான்.

கி.பி ஐந்தாம் நூற்றாண்டுக்கு முன்னர் பிள்ளையார் என்றொரு கடவுளே தமிழர்களுக்கு அறிமுகமாகி இருக்கவில்லை. பார்ப்பனர்களின் உள்வாங்கும் சூழ்ச்சியால் தமிழ்கடவுள் முருகன் பார்வதி மகன் கந்தனாகி, கணபதி எனும் பிள்ளையார் முருகனின் அண்ணனாக அறிமுகமாகிறார். மராத்தியத்துக்கு வெளியே பிள்ளையார் ஒரு ‘சைடு ஆக்டர்’ போல ஒரு துணைக் கடவுள் தான். மராத்தியத்தில் மட்டும் அதிலும் குறிப்பாக பேஷ்வா மன்னர் பரம்பரையினருக்கு மட்டுமே பிள்ளையார் மெயின் ஹீரோ. அதாவது அவருக்கு மேல் ஹீரோவே இல்லாத வி நாயகர். இவர்கள் மட்டுமே பிள்ளையார் விழாவை அரண்மனை விழாவாக கொண்டாடிக் கொண்டிருந்தனர். அதுவும் வெள்ளையர்கள் பேஷ்வாக்களின் ஆட்சியை கைப்பற்றிக் கொண்டதுடன் முடிந்து போயிற்று. இதற்கு அரை நூற்றாண்டுக்குப் பிறகு மராட்டியத்தில் ஜோதிராவ் பூலே பகுத்தறிவு இயக்கத்தைத் தொடங்குகிறார். சத்ய சோதக் எனும் அந்த இயக்கம் இளைஞர்கள் மத்தியில் பெரும் வரவேற்பைப் பெறுகிறது. பார்ப்பனர்களின் பண்டிகைகளையும், அவர்களின் தீண்டாமை கொடுமைகளையும் நோக்கி கூர்மையான கேள்விகளை எழுப்புகிறது. மறுபக்கம் மூடநம்பிகளின் உருவகமாக தங்களையே காயப்படுத்திக் கொண்டு அதனை தியாகம் எனும் பெயரால் வழிமொழியும் இஸ்லாமியர்களின் முகர்ரம் பண்டிகை. இவை இரண்டுக்கும் எதிராகத் தான் திலகர் பிள்ளையார் விழாவை உருவாக்கினார். பேஷ்வாகளின் அரண்மனையில் கவிதை எழுதியும் பரிசு வழங்கியும் சொரிந்து விட்டுக் கொண்டிருந்த இடையில் நின்று போயிருந்த பிள்ளையார் விழாவை வீதிக்கு இழுத்து வருகிறார் திலகர். சத்ய சோதக் கிற்கு எதிராக பத்து நாட்கள் பஜனை பாடவைத்து முகர்ரமுக்கு எதிராக அதனை வீதி உலாவாக இழுத்து வரவைக்கும் வடிவத்தில் உருமாற்றுகிறார். ஒடுக்கப்பட்டவர்கள், பிற்படுத்தப்பட்டவர்கள் என அனைவரையும் இணைத்து முழுமுதற் கடவுளாக பிள்ளையாரை முன்வைக்கிறார். கூடவே வெள்ளை அரசு மத விழாக்களுக்கு எதிர்ப்பு தெரிவிப்பதில்லை என்பதால் பேச்சில் இடையிடையே மானே தேனே பொன்மானே போடுவது போல் சுதந்திரக் கருத்துகளும் சேர்த்து விடுவதுண்டு. இதைத்தான் இந்து முஸ்லீம் ஒற்றுமையை உருவாக்கியது என்றும் வெள்ளையனுக்கு எதிராக போராட்ட உணர்வை ஊட்டியது என்றும் சரடு விட்டு வெறியில்லாத வெறும் பக்தர்களைக் கூட நம்ப வைத்திருக்கிறார்கள்.

கோவிலில் உள்ளே நுழைந்து சாமியை பார்த்தாலே தீட்டாகி விடும், கோவில் அசுத்தமாகி விடும் என்றும், ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் தொட்டு வடம் இழுத்தால் சாமி நகராது என்றும், சேரிகளுக்குள் சாமியா நினைத்துப் பார்க்கக் கூட முடியாது என்றும் ஆண்டு முழுவதும் ஒதுக்கினாலும் இந்த பத்து நாட்களில் மட்டும் மூத்திரச் சந்தில் கூட அமர்ந்து விடுகிறார் பிள்ளையார். திருவிழாக்களின் சேரிப்பக்கம் கடவுளைக் கொண்டு போகக் கூடாது என்பவர்கள், இதில் மட்டும் இஸ்லாமியர்கள் வாழும் இடத்தின் வழியாகத் தான் கொண்டு செல்வோம் என அடம்பிடிப்பார்கள்.

ஆர்.எஸ்.எஸ் இன் அரசியல் அதிகாரத்துக்கும் கலவரங்களுக்கும் இடையேயான தொடர்பு என்பது பீயையும் நாற்றத்தையும் போல பிரிக்க முடியாதது. அதில் பிள்ளையார் விழாக்களுக்கு பெரும் பங்கு இருக்கிறது. அன்றிலிருந்து இன்று வரை பிள்ளையார் விழாவில் பொங்கி வழிவது இஸ்லாமிய எதிர்ப்பு தான். தொடக்ககால பிள்ளையார் விழாவில் பஜனையாக பாடப்பட்ட புபேந்திர யாதவின் பாடல்களே அதைக் காட்டும்.

ஏன் விலக்கி வைத்தாய்
இந்து மதத்தை?
மறந்தாயோ கண்பதியை, சிவாவை, மாருதியை?
என்ன பலன் உன் வழிபாட்டில்?
என்ன வரம் கொடுத்தார் அந்த அல்லா உனக்கு?
ஏன் மாறினாய் முஸ்லீமாய்?
அந்நியன் மதத்துடன் ஏனிந்த ஸ்நேகிதம்?
உன் மதத்தை மறக்காதே
மனிதா நீ சரிந்துவிழாதே
கோமாதா நம் தெய்வம்
அவளை என்றும் மறக்காதே

சுவாதி கொலையில் இருக்கும் பார்ப்பன சதித்தனங்களை புரிந்து கொள்ள முயலும் பலர், பிள்ளையார் விழா என்றதும் அதை பக்தியாக பார்க்கிறார்கள். பிள்ளையார் விழாவுக்கு மட்டுமல்ல அனைத்து பார்ப்பனிய விழாக்களுக்குமே வக்கிரம் பிடித்த, அசிங்கமான, துரோகமான வெறித்தன வரலாறு மறைந்து கிடக்கிறது. மிகத்துல்லியமாக இவைகளை இனம் கண்டு பண்டிகைகளின் பின்னே ஒழிந்து வரும் ஆர்.எஸ்.எஸ் வெறியர்களை அடித்து விரட்டுவது மட்டுமே உழைக்கும் மக்களின் நலனைக் கோரும் ஒரே செயல்.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

பெரியாரியத்துக்கும், அம்பேத்காரியத்துக்கும் எதிராக பெரியாரியமும், அம்பேத்காரியமும்

பெரியாரியம் , அம்பேத்கரியம் , மார்க்சியம்  கொஞ்சம் எளிமையா தெளிவு படுத்துங்க தோழர்.

திரு ராஜ்ரம்யா கேள்வி பதில் பகுதியிலிருந்து

caste

நண்பர் ராஜ் ரம்யா,

பெரியாரியம், அம்பேத்காரியம், மார்க்சியம் இவை மூன்றும் தனித்தனியான, ஒன்றுக்கொன்று தொடர்பே இல்லாத இயங்களல்ல. நோக்கங்களால் ஒன்றியவை. தனித்தனியாக குறிப்பிடப்பட்டாலும் இவைகளை இணைக்கும் மையச் சரடு தலித்தியம். அந்த வகையில் முன்னிரண்டைக் காட்டிலும் மார்க்சியம் முழுமையானது. பெரியாரியம், அம்பேத்காரியம் என்பவை தலித்தியம் எனும் சொல்லின் பின்னுள்ள அரசியல் தொழிற்பாடுகளால் தனித்தனியானதாக உயர்த்தப்படுபவை. இங்கு தலித்திய அரசியலைக் குறிப்பிடவில்லை, தலித்தியம் எனும் சொல்லின் பின்னாலுள்ள அரசியலைக் குறிப்பிடுகிறேன். பெரியாரியமும், அம்பேத்காரியமும் ஒடுக்கப்படும் மக்களுக்கான அரசியலாக, அவர்களின் முன்னேற்றத்துக்கான வழியாக இருந்து கொண்டிருப்பவை. அதாவது, ஒடுக்கப்படும் மக்கள் எதன் அடிப்படையில் ஒடுக்கப்படுகிறார்களோ அந்த தனிச் சிறப்பான அம்சத்தை – பார்ப்பனிய கொடுங்கோன்மையை – தகர்க்க அல்லது அது ஒடுக்கும் மக்களைப் பாதுகாக்க முனையும் இயங்கள். ஆனால் மார்க்சியம் இதற்கு அப்பாற்பட்டு மக்களை ஒடுக்கும் அனைத்து அம்சங்களையும் தகர்த்து மக்களை பாதுகாக்க பாடுபடும் இயம். இந்த அடிப்படையில் மார்க்சியம் முழுமையானது.

ஆனால் தலித்தியம் எனும் சொல்லின் அரசியலை முதன்மைப்படுத்துபவர்கள், ஆசியாவின் அல்லது இந்திய துணைக் கண்டத்தின் தனிச் சிறப்பான ஜாதியக் கட்டமைப்பை மார்க்சியம் சரியாக உள்வாங்கவில்லை எனவே, அம்பேத்காரியம், பெரியாரியம் ஆகியவை மார்க்சியத்துக்கு பதிலீடாக செயல்படுத்தப்பட வேண்டும் என்கிறார்கள். இந்த அடிப்படையிலிருந்து தான் பெரியாரியம், அம்பேத்காரியம் ஆகியவை பெரியாரியத்துக்கும், அம்பேத்காரியத்துக்கும் எதிராக மார்க்சியத்துக்கு எதிரானவர்களால் உயர்த்திப் பிடிக்கப்படுகின்றன. மற்றப்படி மூன்றும் மக்களை அதன் அடிமைத் தளையிலிருந்து விடுவிப்பதை நோக்கமாக கொண்டவை தான். வேறுபாடான அம்சம் மூன்றும் வேறுவேறான வழிமுறைகளைக் கொண்டவை.

அம்பேத்காரும், பெரியாரும் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்காக தங்களின் வாழ்வைச் சந்தித்தார்கள், வாழ்நாளைச் செலவு செய்தார்கள். அம்பேத்கார் தன் அறிவுப் புலமையால் பார்ப்பனியத்தை வெற்றி கொள்வது குறித்து ஆலோசித்து வழிமுறைகளைக் கண்டடைந்தார். பெரியாரோ தன் கறாரான, யதார்த்தமான நடைமுறை வழிமுறைகள் மூலம் பார்பனியத்தை வேரறுத்துவிட போராடினார்.

அம்பேத்காரின் வழிமுறையைப் பார்த்தோமானால், ஒடுக்கப்பட்ட மக்களே பல ஜாதிகளாக பிரிந்து முரண்பட்டுக் கிடைக்கிறார்கள். வெவ்வேறு படிநிலைகளைக் கொண்டிருக்கும் இந்திய ஜாதிய அமைப்பு முறையில் முதலில் ஒடுக்கப்பட்டவர்களை ஒன்றுபடுத்த வேண்டும், பின்னர் அவர்களையும் பிற்படுத்தப்பட்டவர்களையும் ஒன்றிணைக்க வேண்டும். இந்த ஒன்றுபடுத்தப்பட்ட பெரும்பான்மை மக்கள் திரள் தங்களுக்கான தனி அடையாளத்தை உருவாக்கிக் கொண்டு அதன் பலத்தில் பார்ப்பனியத்தை வெளியேற்றி அல்லது வெளியேறி அதனை தனிமைப்படுத்தி பலங்குன்றச் செய்ய வேண்டும். இதனைச் செயல்படுத்த அவர் பல உத்திகளைக் கையாண்டார்.

ஒடுக்கப்பட்டவர்கள் இழி பிறவிகளல்ல அவர்களே மண்ணின் மைந்தர்கள் எனும் வரலாற்றுப் பெருமையை அவர்களுக்கு உணர்த்தினால், தங்களுக்குள் இருக்கும் பிரிவுகளை மறந்து ஒன்றுபடுவார்கள் எனக் கருதினார்.

ஒடுக்கப்பட்டவர்கள் பிரிந்து கிடப்பதால் பொதுவான வாக்குரிமை அவர்களை சிறுபான்மையினராய் சிதறடித்து விடும். எனவே, அவர்களுக்கு இரட்டை வாக்குரிமை கிடைத்தால் அது அவர்களை ஒற்றுமைப்படுத்தும். மட்டுமல்லாது, பிறரால் புறக்கணிக்க முடியாத நிலை ஏற்படும் எனக் கருதினார்.

காங்கிரஸ் என்பது பார்ப்பனிய கூடாரமாய் இறுகிக் கிடக்கிறது. கங்கிரஸை மட்டுமே கைக் கொண்டிருப்பது ஒடுக்கப்பட்டவர்களுக்கு உதவாது. எனவே, காங்கிரசானாலும், வெள்ளை அரசானாலும் கிடைக்கும் வாய்ப்புகளைப் பயன்படுத்தி ஒடுக்கப்பட்டவர்களுக்கான சலுகைகளையும் வாய்ப்புகளையும் பெற்று பயன்படுத்த வேண்டும் எனக் கருதினார்.

இந்த வழிகள் எதுவும் பலனிக்க முடியாத நிலை வந்தால் ஒட்டுமொத்தமாக இந்து மதத்திலிருந்து வெளியேறுவதன் மூலம் பார்ப்பனியக் கொடுமைகளுக்கு தீர்வு காண முடியும் எனக் கருதினார். இது தான் அம்பேத்காரியம்.

பெரியாரியத்தை பார்த்தோமானால், பார்ப்பனியத்தை தாக்கி வீழ்த்துவதுதான் ஒடுக்கப்பட்டவர்களை பாதுகாக்கும் ஒரே வழி என்பது தான் பெரியாரின் தீர்க்கம். இதற்காக கடும் போராட்டங்களை மேற்கொண்டார். பெரியாரின் கால்படாத இடமே இல்லை எனும் அளவுக்கு எல்லா இடங்களிலும் பிரச்சாரம் செய்தார். இதற்காக அவர் உழைப்பில் எல்லை வரை சென்றார், கடைசி மூச்சுவரை மேடைகளிலேயே கழித்தார். என்றாலும் சட்டரீதியான முயற்சிகளின் மூலம் மக்களிடமிருந்து பார்ப்பனியத்தை  விரட்டிவிட முடியும் எனக் கருதினார்.

ஒடுக்கப்பட்டவர்கள் ஊரின் ஒதுக்குப் புறத்தில் தனியே வாழும் சேரி முறையை அகற்றி மக்கலோடு கலந்து வாழ வைக்க வேண்டும் குறிப்பாக அக்ரஹாரங்களில் குடியேற்ற வேண்டும் என்றார்.

ஒப்பீட்டளவில் தீண்டாமை நடைமுறை ஒழிக்கப்பட்ட கிராமங்களுக்கு தனிப்பட்ட கௌரவமும் பணப்பரிசுகளும் கொடுக்க வேண்டும். உயர் பதவிகளில் ஒடுக்கப்பட்டவர்களை அமர்த்த வேண்டும் என்றார்.

சாதித்திமிரை வெளிக்காட்டும் அடையாளங்களைத் தடுக்க வேண்டும். பெயருக்குப் பின்னால் ஜாதியை குறிக்கும் சொல்லை இணைக்கைக் கூடாது. இவைகளை சட்டங்கள் மூலம் தடுக்க வேண்டும் என்றார்.

இனி செய்யப்படும் திருமணங்கள் அனைத்தும் கலப்பு மணமாகவே இருக்க வேண்டும் என சட்டமியற்றப்பட வேண்டும். மட்டுமல்லாது தன்னுடைய சொந்த ஜாதியிலேயே திருமணம் புரிவோருக்கு அரசு சலுகைகள் அனைத்தும் நிறுத்தப்பட வேண்டும். இது தான் பெரியாரியம்.

இருவருமே ஒடுக்கப்பட்டவர்களின் நிலையை மாற்ற கடுமையாக உழைத்தார்கள் என்றாலும், இவர்களுக்கிடையேயான இன்னொரு முதன்மையான ஒற்றுமை என்னவென்றால் இருவருமே வர்க்கப் பார்வையை வெவ்வேறு அளவுகளில் நிராகரித்தார்கள்.

இந்தியத் துணைக் கண்டத்திலிருக்கும் சாதிய கட்டமைப்பு எவ்வாறு தோன்றியது? உலகம் முழுவதிலும் உற்பத்திக் கருவிகளின் வளர்ச்சியில் தோன்றிய வேலைப் பிரிவினை பொருளாதார அடிப்படையில் ஊன்றி நின்றதால், உற்பத்திமுறை வளர்சியுற்று மாறிச் சென்ற காலகட்டங்களில் பலங்குன்றி வேலைப் பிரிவினையாக மட்டுமே எஞ்சி நிற்கிறது. ஆனால், இதே வேலைப் பிரிவினை இந்தியத் துணைக் கண்டத்தில் பொருளாதார அடிப்படையைத் தாண்டி அடிக்கட்டுமானத்தோடு பிணைக்கப்பட்டதால் தொடர்ந்து நீடித்துக் கொண்டிருப்பதோடு கொடுமையான, பசப்பலான வடிவங்களையும் எடுத்திருக்கிறது. இது தான் இந்தியத் துணைக் கண்டத்தில் சாதிய படிநிலையாக இருக்கிறது.

அம்பேத்காரும் பெரியாரும் கண்டடைந்த வழிமுறைகளால் எந்தப் பலனும் ஏற்படவில்லை என முழுமையாக மறுத்து விட முடியாது. ஆனால் அவர்கள் கண்ட கனவு சாத்தியமாவதற்கான ஏற்பாடு அந்த வழிமுறைகளில் எந்த அளவுக்கு இருக்கிறது? வர்க்கப் பார்வையை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு சமைக்கும் எந்தத் தீர்வும் முழுமையாக அதன் நோக்கத்தை நிறைவேற்ற போதுமானதாக இருக்காது.

மார்க்சியம் இதை எப்படிப் பார்க்கிறது? மக்கள் வர்க்கமாய் ஒன்றிணைவது தான் சாதிப்படிநிலை ஆதிக்கத்தை முழுமையாக ஒழிக்கும் என்கிறது. அடிப்படையில் அனைத்துப் பிரிவினைகளும் உழைப்புச் சுரண்டலுக்கானது தான். வாய்ப்புகளும், வசதிகளும் சமமாக இல்லாமல் ஏற்றத்தாழ்வாய் இருக்கும் சமூகத்தில், எதிர்காலம் குறித்த அச்சம் நிரந்தரமாக்கப்பட்டுள்ள சமூகத்தில், தங்கள் விடுதலைக்கு எதிரான அம்சங்கள் அனைத்தும் பண்பாட்டுத் தளங்களில் திணிக்கப்பட்டிருக்கும் சமூகத்தில் அம்பேத்காரியம், பெரியாரியம் போன்ற சீர்திருத்தங்கள் ஒரு எல்லைக்குமேல் பலனளிக்காது. இதுவரை ஒடுக்கப்பட்ட வர்க்கத்தின் பிரதிநிதியாக அரசு அதிகாரம் அமைய வேண்டும். கலாச்சாரம் பண்பாடு உள்ளிட்ட அனைத்தும் கேள்விக்கு உள்ளாக்கப்பட்டு உழைக்கும் வர்க்கத்தின் மேலாதிக்கம் நிருவப்பட வேண்டும். அதுவரை சாதிப் படிநிலை ஆதிக்கத்தை பார்ப்பனீயத்தை ஒழிக்க முடியாது. இது தான் மார்க்சியம்.

உங்களுக்கான பதில் கிடைத்திருக்கும் என எண்ணுகிறேன். முதலில் வேறு வடிவில் உங்களுக்கான பதிலை எழுதியிருந்தேன். ஆனால் அது உங்களின் கேள்விக்கான பதிலாக இருந்தாலும், உங்கள் கேள்வியின் நோக்கத்துக்கான பதிலாக இருக்காது என எண்னினேன். அதனால் அதை மாற்றியமைத்து வெளியடலாம் என எண்ணியதால் தாமதமாகி விட்டது. தாமதத்துக்கு வருந்துகிறேன்.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

உள்ளாட்சித் தேர்தல்: ஊழலுக்கு துணை போவது தான் ஜனநாயகமா?

 

தேர்தல் அல்லாத காலங்களில் எல்லாவிதமான ஜனநாயகமற்ற வழிகளிலும் மக்களை சூறையாடுவதும், சூறையாட துணைபோவதுமாய் இருந்துவிட்டு, தேர்தல் காலங்களில் மட்டும் மக்களுக்கு ஜனநாயக பாடம் எடுக்க வந்து விடுகிறார்கள் இந்த ஓட்டுப் பொறுக்கி அரசியல் வியாதிகள். மக்களும் தாங்கள் வாழ்வதற்காக படும்பாடுகளுக்கு யார் காரணம் என்பதையோ, அதில் ஜனநாயகத்திற்கு ஒட்டும் தொடர்பிருக்கிறதா என்பதையோ அறியாமல், ஓட்டுப் போட மறுப்பது ஜனநயகத்தை மறுப்பது என்பது போன்ற மயக்கத்தில் இழுபட்டு விடுகிறார்கள்.

 

நாடாளுமன்ற, சட்டமன்ற தேர்தல்கள் மேல்மட்ட அளவிலான பேரளவான ஊழல்களுக்கும், நிர்வாக முறைகேடுகளுக்கும் வழிவகுக்கின்றன என்றால் உள்ளாட்சித் தேர்தல்கள் அடிமட்ட அளவில் அவைகளை பரவலாக்குகிறது.

 

உள்ளாட்சித் தேர்தல்கள் மூலம் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் பிரதிநிதிகள் நிர்வாகத்தில் என்ன பங்களிப்பைச் செய்கிறார்கள்? ஒன்றுமில்லை. கமிசன்களைப் பெறுவதும், நடக்கும் பணிகளில் சில ஒதுக்கீடுகளைப் பெறுவதையும் தவிர. பல ஆண்டு காலம் உள்ளாட்சித் தேர்தல்கள் நடைபெறாமல் கிடந்த போது கிராமப்புறங்களும், நகர்ப்புறங்களும் எந்தப் பணிகளும் நடைபெறாமல் முடங்கிக் கிடந்தனவா? இப்போது தேர்ந்தெடுக்கப்படும் மக்கள் பிரதிநிதிகளால் அந்தந்த பகுதிகளுக்கு தேவையான திட்டங்களை செயல்படுத்த முடியுமா? என்றால் எதற்கு இந்த மக்கள் பிரதிநிதிகள்? நாம் ஏன் அவர்களை தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்?

 

நகராட்சி, ஊராட்சிப் பணியாளர்கள் என்று முன்னர் பலர் இருந்தார்கள். துப்பறவுப் பணிகள் உட்பட குடிநீர் குழாய்கள் பராமரிப்பு, சுகாதாரப் பணிகள் என பலவற்றை செய்துவந்தார்கள். அரசின் அலட்சியத்தால் இவர்கள் பெருகிவரும் தேவைகளுக்கு ஏற்ப அதிகரிக்கப்படாமலும், போதிய ஊதிய உயர்வு உள்ளிட்ட சலுகைகள் வழங்கப்படாமலும் விடப்பட்டு, தேவைகளை சரிவர தீர்க்க முடிவதில்லை எனும் பெயரில் அன்னிய நிறுவனங்களை உள்ளே நுழைத்தார்கள். பெருநகரங்களிலிருந்து தொடங்கி இந்த அன்னிய நிறுவனங்களின் பணிகள் சிறுநகரங்கள் வரை விரிவடைந்துவிட்டது. எளிமையாக தீர்க்கப்படமுடியும் பணிகளைக் கூட அன்னிய நிறுவனங்களிடம் தாரை வார்த்து விட்டு எதை நிர்வகிக்க இந்த மக்கள் பிரதிநிதிகள்? இவர்களை நாம் ஏன் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்?

 

கிராமப்புற மக்களின் வாழ்வை தீர்மானிக்கும் விவசாய உற்பத்திக்கு உகந்த எதையும் அரசு செய்யவில்லை. அன்னிய நிறுவனங்களுக்கு சாதகமாக உரம் உள்ளிட்ட இடுபொருட்களின் விலையை அவர்களே விருப்பப்படி உயர்த்திக் கொள்ள அனுமதியளித்தது தொடங்கி, விளைந்த தானியங்களை கொள்முதல் செய்வது, அவைகளுக்கு விலையை முடிவு செய்வது வரை அன்னிய நிறுவனங்கள் செய்கின்றன. இது நாட்டின் பெரும்பகுதி மக்களை நேரடியாக வதைத்து சிதைக்கிறது. இதை எதிர்த்துப் பேசவோ, செயல்படவோ இந்த உள்ளாட்சிப் பிரதிநிதிகளால் முடியுமா? பின் ஏன் இவர்களை நாம் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்?

 

உள்ளூரின் நேரடியான, உடனடியான பெரும்பாதிப்புகளால் (கேரளாவின் பிளாச்சிமடா, நெல்லை கங்கை கொண்டான்) சில ஊராட்சி பிரதிநிதிகள் பன்னாட்டு நிறுவனங்களை எதிர்த்துப் பேசினால் நீதிமன்றங்களால் அவர்களின் பதவியை பறிப்பது தொடங்கி, குண்டர்களை வைத்து கொலை செய்துவிடும் அளவுக்கு பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் செல்வாக்கும் பலமும் கொண்டு இயங்க அனுமதித்து விட்டு, இந்த பிரதிநிதிகள் நிர்வாகம் செய்கிறார்கள் என்று கூறுவது யாரை ஏமாற்ற?

 

சிறப்பாக நடந்து கொண்டிருந்த கைத்தறி நெசவை அதற்கான சிறப்பு ரகங்களை நீக்குதல் எனும் ஒரே உத்தரவின் மூலம் நலிவடையச் செய்தது போல், தீப்பெட்டி தயாரித்தல், பாய்முடைதல் போன்ற கைவினைத் தொழில்களை திட்டமிட்டு நசுக்கிவிட்டது அரசு. இது போன்ற உள்ளூர் பொருளாதாரத்தை திட்டமிட்டு சீர்குலைப்பதற்கு எதிராக அவைகளை பாதுகாப்பதற்கு இந்த உள்ளாட்சி பிரதிநிதிகளால் எதுவும் செய்துவிட முடியுமா? என்றால் ஏன் இவர்களை நாம் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்?

 

கடந்த சில பத்தாண்டுகளில் மட்டும் மூன்று லட்சம் விவசாயிகளுக்கு மேல் தற்கொலை செய்து மாண்டு போயிருக்கிறார்கள். இந்த மரணங்களைத் தடுக்க சுட்டுவிரலைக் கூட அசைக்க அதிகாரமில்லாத இந்த உள்ளாட்சிப் பிரதிநிகளை ஏன் நாம் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்?

அரசு தன் கொள்கையாக வரித்துக் கொண்டிருக்கும் தனியார்மயம், தாராளமயம், உலகமயம் பேரளவில் ஊழலுக்கு வழிவகுத்து மக்களை வதைக்கிறது. இதற்கு எதிராக மக்கள் விழிப்புணர்வு பெற்றுவிடக் கூடாது என்றும், போராடங்கள் கட்டமைக்கப்பட்டு விடக்கூடது என்பதற்காகவும் சுயஉதவிக் குழுக்களை இறக்கிவிட்டு மக்களை கண்காணித்து தடுக்கிறது. அதே நோக்கத்திற்காக உள்ளாட்சித் தேர்தல்களை முறைப்படுத்தி நிர்வாகத்தில் பங்கு பெறுவது போன்ற மயக்கத்தை மக்களிடம் ஏற்படுத்துவதன் மூலம், அவர்களையும் ஊழல்மயப் படுத்தி பொறுக்கித் திண்ண தயார்படுத்துவதற்கும் தான் உள்ளாட்சித் தேர்தல்கள் நடத்தப்படுகின்றன. இதில் மக்களை ஈர்க்கும் ஜனநாயகத் தன்மை இருப்பதற்காக கட்டவே, ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கான இட ஒதுக்கீடு, பெண்களுக்கான இட ஒதுக்கீடு போன்றவைகள் இடம்பெறச் செய்யப்பட்டிருக்கின்றன.

 

யதார்த்தத்தில் கிராமப் புறங்களில் ஊராட்சிப் பகுதிகளில் ஜாதிவெறியே கோலோச்சுகிறது. ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கான பகுதிகளில் மிரட்டல்களின் மூலமும், ஏலங்களின் மூலமும் ஆதிக்க சாதியினரே அமர்ந்து கொள்கின்றனர். தேர்ந்தெடுக்கப்படுபவர்களோ நீட்டிய இடங்களில் கையெழுத்திடவும், தேநீர் வாங்கி வருவது போன்ற ஏவல்களைச் செய்வதற்கும் நிர்ப்பந்திக்கப் படுகிறார்கள். மீறினால் மேலவளவு முருகேசன் போல் படுகொலை செய்யப்படுவார்கள். பெண்களுக்கான இடங்களில் நிறுத்தப்படுபவர்கள் வெறும் பொம்மைகள் தான். ஓட்டுக் கட்சிகளில் இருக்கும் அவர்களின் கணவனோ, தந்தையோ, அண்ணனோ தான் எல்லாவற்றையும் கவனித்துக் கொள்கிறார்கள். இன்னும் பல இடங்களில் போட்டியின்றி தேர்ந்தெடுப்பதாக கூறிக்கொண்டு வெளிப்படையாகவே பணம் விளையாடுகிறது. இதுதான் உள்ளாட்சித் தேர்தல்களின் லட்சணம்.

 

இப்படி தேர்ந்தெடுக்கப்படும் பிரதிநிதிகள் செய்வது என்ன? அவர்கள் வெத்துவேட்டுகள் என்பது வெளியில் தெரிந்துவிடக் கூடாது என்பதற்காக கொஞ்சம் நிதியை ஒதுக்கி, சாக்கடையை தூர்வாறுவது, குடிநீர்குழாய் உடைப்பை சரி செய்வது, தெரு விளக்குகள் போடுவது போன்ற பிசாத்து பணிகளை அவர்களை செய்ய வைப்பதன் மூலம் கமிசன்களை பகிர்ந்து கொள்வது தான். அதாவது, நாடாளுமன்ற சட்டமன்ற தேர்தல்களில் தொகுதிக்கு ஒருவர் ஊழல் செய்வது, ரவுடித்தனம் செய்வது என்றிருக்கும் நிலையை தெருவுக்கு ஒருவர் என்ற அளவில் பரவலாக்குவதைத் தவிர இந்த உள்ளாட்சித் தேர்தல்களால் ஒரு பயனும் இல்லை.

 

எனவே, நீங்கள் போடும் வாக்கு மக்களை ஊழல்வாதிகளாக ஆக்குவதற்கான அனுமதியாகத்தான் பயன்படுகிறதேயன்றி ஜனநாயகத்திற்கோ நிர்வாகத்திற்கோ சிறிதும் பயன்படுவதில்லை.

 

மக்களே சிந்திப்பீர்! மக்களுக்கான ஆட்சி மலர வேண்டுமென்றால் அது புரட்சியின் மூலம் மட்டுமே சாத்தியம். அதை நாம் தேர்தலை புறக்கணிப்பதிலிருந்து தொடங்குவோம்.

 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

%d bloggers like this: