கடவுளை நம்புவோருக்கு ஒரு சவால் 4

God or illu

 

கடவுள் எனும் மீப்பெரும் ஆற்றலின் இருப்புக்கான நோக்கம், மனிதனின் தினப்படி வாழ்வில் குறுக்கீடு செய்து அவனுக்கு வழிகாட்டுவது என்பதாகும். இது தான் பொதுவான, பெரும்பாலான மக்களின் கடவுள் மீதான  நம்பிக்கையாக, ஆன்மீகமாக இருக்கிறது. ஆனால், இதுவல்லாத மாற்றொரு முறையில் கடவுள் நம்பிக்கையை விவரிக்கிறார் நண்பர் விவேக். இது ஒன்றும் புதிதான ஒன்றல்ல, சங்கரர் அருளிய மாயை தத்துவத்திலிருந்து கொண்டு தான் நண்பர் விவேக் உரையாடிக் கொண்டிருக்கிறார். இதற்கு எளிமையாக சங்கரர் காலத்திலேயே பதிலும் அளித்திருக்கிறார்கள்.

நண்பர் விவேக் கடவுள் பற்றி கூறும் கருத்துகளின் சாரம் என்ன? கடவுளுக்குள் அனைத்தும், அனைத்தும் அடக்கம்.  காணும் பொருள் எதுவாக இருந்தாலும் அது கடவுளுக்கு உள்ளேயே இருக்கிறது. கடவுளுக்கு வெளியே என்று எதுவும் இல்லை. மனிதனின் தினப்படி வாழ்வில் கடவுள் குறுக்கிடுவதில்லை, சொர்க்கம் நரகம் கடவுளின் வேலையில்லை, வணக்க வழிபாடுகள் தேவையில்லை. இவ்வாறாக கடவுளை உருவகப்படுத்துவது மதவாதிகளின் வேலை. கடவுளை பொருட்களின் உலகில் அதாவது நடப்பு உலகில் நிரூபிக்க முடியாது. கடவுளை நிரூபிக்கும் அளவுக்கு அறிவியல் முழுமையானது அல்ல. அறிவியல் குறைபாடுள்ளது. பொருட்களின் அறிவியல், ஆன்மீக அறிவியல் என்று தனித்தனியாக இருக்கிறது. பொருட்களின் அறிவியல் குழந்தை என்றால் ஆன்மீக அறிவியல் முதிர்ந்த அனுவம் மிகுந்த மனிதனைப் போன்றது. .. .. .. இவை குறித்து விவரிப்பதற்கு முன்னால் கடவுளுக்கும் மனிதனுக்குமான உறவு குறித்து நினைவுகூர்ந்து கொள்வது தேவையாக இருக்கிறது.

மனிதனின் ஆதி தொடக்க காலத்தில் மனிதனுக்கு கடவுள் குறித்த எந்த உணர்வும் இருந்திருக்கவில்லை என்பது ஆய்வாளர்களின் முடிவு. (இப்படிக் கூறியவுடன் நண்பர் விவேக் எந்த ஆய்வாளர்களின் முடிவு? பொருட்களின் அறிவியலை அடிப்படையாகக் கொண்டு ஆய்பவர்களின் முடிவு, ஆன்மீக ஆய்வாளர்களின் முடிவு அல்ல என குறுக்கிடலாம். மனிதனும் ஒரு பொருள் தான் எனும் அடிப்படையில் பொருட்களின் அறிவியல் அடிப்படையில் ஆராய்வதே மனிதனுக்கு பொருத்தமானது. ஏனையவற்றை பின்னர் கவனிக்கலாம்) பின் இயற்கையுடன் ஏற்பட்ட முரண்பாடுகளை தீர்க்கும் விதத்திலேயே கடவுள் குறித்த சிந்தனை மனிதனுக்கு ஏற்படுகிறது. இயற்கையின் புதிர்களுக்கான விடையாக கடவுள் முன்னிருத்தப்பட்ட கணத்திலிருந்தே கடவுட் சிந்தனைக்கு எதிரான சிந்தனையும் தொடங்கி விட்டது. இன்றுவரை தொடர்ந்து கொண்டும் இருக்கிறது.

மனிதனுக்கு கடவுள் ஏன் தேவைப்பட்டது என்றொரு கேள்வியை எழுப்பினால், அதற்கான பதில்; தொடக்கத்தில், இயற்கையின் புதிர்களுக்கு விடை தெரியாததால் அந்த இடத்தில் கடவுளை விடையாக கொண்டு வந்தார்கள். அதுவே பின்னர், படிப்படியாக விரிவடைந்து மனிதனின் அன்றாட வாழ்வில் குறுக்கீடு செய்து அவனை ஒழுங்குபடுத்தும் ஒன்றாக மாறியது. ஏன் கடவுள் மனிதனின் வாழ்வில் குறுக்கிட்டு வழிநடத்த வேண்டும் எனும் கேள்வி எழுந்தபோது தான் இந்த பேரண்டம் தொடங்கி மனிதன் உட்பட அனைத்தையும் படைத்து பாதுகாப்பது கடவுள் தான் எனவே மனிதனை ஒழுங்குபடுத்தும் தேவை கடவுளுக்கு இருக்கிறது, கடவுளின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் ஒழுகும் தேவை மனிதனுக்கும் இருக்கிறது என்று விரிவடைகிறது. இது தான் கடவுளுக்கும் மனிதனுக்குமான உறவு.

இப்படி தொடரும் கடவுளுக்கும் மனிதனுக்குமான உறவில்,  மனிதனின் தினப்படி வாழ்வை கட்டுப்படுத்தாத கடவுள் என்ற ஒன்று இருக்க முடியுமா? முடியும் என்றால் அந்தக் கடவுளின் இருப்பில் மனிதனுக்கான தொடர்பு என்ன? அதாவது மனிதனின் வாழ்வியல் செயல் எதிலும் கடவுள் தலையீடு செய்வதில்ல என்றால் ஏன் அந்தக் கடவுள் இருக்க வேண்டும்? அந்தக் கடவுள் இருப்பதனால் மனிதனுக்கு என்ன பலன்? மனிதனையும் பேரண்டத்தையும் படைத்துவிட்டு மனிதனுடன் தொடர்பே இல்லாத ஏதோ ஓர் இடத்தில் தூங்கிக் கொண்டிருக்கும் ஒரு கடவுளுடன் மனிதனுக்கு என்ன பிரச்சனை இருந்துவிட முடியும்? அப்படி ஒரு கடவுள் இருப்பதும் இல்லாதிருப்பதும் ஒன்று தான். ஆனால் காலம்காலமாக கடவுள் இருக்கிறதா இல்லையா எனும் விவாதம் தொடர்ந்து வந்து கொண்டிருக்கிறது என்றால் அதன் பொருள் மனித வாழ்வில் குறுக்கீடு செய்யும் கடவுள் இருக்கிறதா இல்லையா என்பதை தீர்த்துக் கொள்ள வேண்டிய தேவை மனிதனுக்கு இருக்கிறது என்பது தான்.

ஆக, கடவுள் என்பது, மனிதனின் வாழ்வில் குறுக்கிடும் கடவுள் என்றும் மனிதனின் வாழ்வில் குறுக்கிடாத கடவுள் என்றும் இரண்டாக இருக்கிறது. குறுக்கிடும் கடவுளுடன் தான் பிரச்சனை குறுக்கிடாத கடவுளுடன் பிரச்சனை ஒன்றுமில்லை என்று ஒதுங்கி விட முடியுமா? இரண்டு காரணங்களால் அவ்வாறு ஒதுங்கிவிட முடியாது. 1. குறுக்கிடும் கடவுள் குறுக்கிடாத கடவுள் என்று இரண்டு வித கடவுள் இருக்கிறதா? இதை இருவருமே ஏற்றுக் கொள்வதில்லை. அப்படியானால் எது சரி எனும் கேள்வி எழுகிறது. 2. கடவுள் இருக்கிறதா இல்லையா எனும் விவாதத்தில் கடவுளை உறுதிப்படுத்த முடியாத ஆத்திகர்கள் கடவுளை நிருவுவதற்கு பல்வேறு நிலைகளை எடுக்கிறார்கள். அவ்வாறான பல நிலைகளில் ஒன்று தான் குறுக்கீடு செய்யாத கடவுள் என்பது. எனவே இதை அம்பலபடுத்தும் தேவை எழுகிறது.

குறுக்கீடு செய்யாத கடவுள் இருக்க முடியுமா எனும் கேள்வியை அறிவியலிலிருந்து தொடங்கலாம். அறிவியலில் பொருட்களின் அறிவியல் ஆன்மீக அறிவியல் என்று வேறுவேறான அறிவியல்கள் இருக்கின்றனவா? அப்படியெல்லாம் ஒன்றுமில்லை. இருப்பது அறிவியல் மட்டும் தான். மனிதன் தன் ஐம்புலன்களின் வழியே கண்டு கொண்டதை மூளையில் சேமித்து வைத்திருந்து தேவையான போது அதன் படிப்பினைகாளிலிருந்து முன்மாதிரிகளை உருவாக்கி நடைமுறையில் செயல் படுத்தி சோதித்துப் பார்த்து முடிவுகளை வந்தடைந்தான். இது தான் அறிவியல். இது இன்று பல்வேறு துறைகளில் விரிந்து பரவி நிற்கிறது. இதில் ஆன்மீக அறிவியல் என்று தனியாக ஒன்று இல்லை. இருக்கிறது என்றால் அது என்ன என்பதை விவரிக்க வேண்டும். அறிவியல் கைக்குழந்தை ஆன்மீக அறிவியல் வளர்ந்த மனிதன் என்றெல்லாம் ஒப்பீடு செய்வது அறியாமை.

கடவுளை ஏற்பவர்கள் யாராக இருந்தாலும் அவர்கள் அறிவியல் குறைப்பாடுடையது என்பதிலிருந்து தான் தொடங்குகிறார்கள். ஏனென்றால் அறிவியல் மட்டுமே கடவுளின் இருப்பை கேள்விக்குள்ளாக்கி, இல்லாமையை போட்டுடைக்கிறது. அறிவியல் வளர்ந்து கொண்டிருக்கிறது என்பதை தட்டையாக புரிந்து கொள்வதன் விபரீதம் தான் அறிவியல் குறைபாடுடையது என்பது. அறிவியல் மாறுகிறது என்பதை பொதுவானதாக புரிந்து கொள்கிறார்கள். அறிவியல் மாறுகிறது என்பது குறிப்பானது. குறிப்பானதை பொதுவானதாக மாற்றுவதும் பொதுவானதை குறிப்பானதாக மாற்றுவதும் கள்ளத்தனம். அறிவியல் முடிவுகள் மாறுகின்றன அல்லது வளர்கின்றன என்றால் அது குறிப்பான அம்சத்தில் மாறுகிறது வளர்கிறது என்று பொருள். எடுத்துக்காட்டாக பூமியின் வடிவத்தை எடுத்துக் கொள்வோம். தொடக்கத்தில் தட்டை என்றார்கள், பின்னர் உருண்டை என்றார்கள், அதற்கும் பின்னர் துருவங்களில் தட்டையான கோள வடிவம் என்கிறார்கள். பூமியின் வடிவம் என்பதில் அறிவியல் முடிவு மாறுகிறது. அதாவது, சரியானதை நோக்கி மாறுகிறது, வளர்ச்சியடைகிறது. இதை புவியின் வடிவம் குறித்த அறிவியல் முடிவு மாறுகிறது என்று புரிந்து கொள்ள வேண்டுமா? அறிவியல் மாறுகிறது என்று புரிந்து கொள்ள வேண்டுமா? ஒரு பொருளைக் குறித்த அறிவியல் முடிவு மாறுகிறது என்றால் தவறானதில் இருந்து சரியானதை நோக்கி மாறுமே தவிர சரியானதில் இருந்து தவறானதை நோக்கி ஒருபோதும் மாறாது. இப்படி ஒரு பொருள் குறித்த அறிவியல் முடிவு மாறுவது குறித்த  இன்னொரு விளக்கமும் இன்றியமையாதது. சூரியன் எனும் விண்மீனின் ஹீலியம் இருப்பு இன்னும் மூன்னூறு கோடி ஆண்டுகளில் தீர்ந்து போகும் என்பது அறிவியல் முடிவு. இந்த முன்னூறு கோடி ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு சூரியன் எனும் விண்மீன் தன்னுடைய தன்மையில் சூரியனாக இல்லாமல் வேறொன்றாக மாறிய பின் சூரியன் குறித்த அறிவியல் முடிவு மாற வேண்டுமா? அப்படியே இருக்க வேண்டுமா? மாறியே ஆக வேண்டும். அறிவியல் முடிவு மாறும். இப்பேரண்டத்தில் இருக்கும் இருக்கும் அத்தனை பொருட்களும் நிலையாக இல்லாமல் மாறிக் கொண்டே இருக்கின்றன. இப்படி மாறிக் கொண்டே இருக்கும் இப்பேரண்டத்தைப் பற்றிய அறிவியல் முடிவுகள் மாறாமல் இருக்க வேண்டும் எனக் கோருவது மடமை அல்லவா? எனவே, அறிவியல் குறைபாடு உடையது என்பவர்கள் தங்கள் குறைபாட்டை உணர்ந்து மாறிக் கொள்ள வேண்டும்.

கடவுள் குறித்து விவரிப்பவர்கள் யாராக இருந்தாலும் – குறுக்கிடும் கடவுள் குறுக்கிடாத கடவுள் என்ற பேதமின்றி – நடப்பு அறிவியல் கருவிகளால் கடவுளை அளக்க முடியாது என்றே நிலைப்படுகிறார்கள். அறிவியலால் அளக்க முடியாத கடவுளை அவர்கள் எப்படி அறிந்து கொண்டார்கள்? இதற்குத்தான் தியானம் போன்றவற்றை அறிமுகப்படுத்துகிறார்கள். தியானித்தால் கடவுளை அறிந்து கொள்ளலாம் என்கிறார்கள். தியானம் என்பது என்ன? மனதை ஒருமுகப்படுத்துவது.  மனதை ஒருமுகப்படுத்தினால் மனதில் உள்ளதை அறிந்து கொள்ள முடியலாமே தவிர மனதுக்கு வெளியே உள்ளதை எப்படி அறிந்து கொள்ள முடியும்? அப்படி என்றால் கடவுள் என்பது மனதுக்குள் இருப்பது தானா? மனது என்பது ஐம்புலன்களின் வழியே வந்த அறிதலின் பாற்பட்டது தான். ஐம்புலன்களில் கடவுள் சிக்காதவரை மனிதனின் மனதுக்குள் கடவுள் வர வாய்ப்பில்லை. ஆனாலும் கடவுள் மனிதனின் மனதில் இருக்க முடியும் என்றால் அது கற்பனையாக மட்டுமே இருக்க முடியும். தியானம் உள்ளிட்டவைகள் மனிதனின் அக விருப்பம் இல்லாமல் எந்த முடிவையும் வந்தடையாது. நான் தியானம் இருக்கிறேன் என்று கொள்வோம். வாழ்நாள் முழுக்க தியானம் இருந்தாலும் என்னால் கடவுளை அறிய முடியாது. ஏனென்றால் கடவுள் இருக்கிறார் எனும் அக விருப்பம் என்னிடம் இல்லை.

சரி, கடவுள் வெளியே இல்லை உள்ளேயே தான் இருக்கிறார் என்றால், அதாவது உடல் எனும் பொருளுக்குள் தான் கடவுள் என்ற ஒன்று இருக்கிறது என்றால் அதை ஏன் கருவிகளால் அறிந்து கொள்ள முடியவில்லை? இதை தெளிவாகப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். தியானம் போன்றவைகளினால் அக விருப்பம் இல்லாதவர்களால் தனக்குள்ளே இருக்கும் கடவுளை தெரிந்து கொள்ள முடியாது. அதேநேரம் யாராலும் எந்தக் கருவிகளாலும் கடவுளை அறிந்து கொள்ள முடியாது. தியானம் போன்றவற்றால் கடவுளை அறிந்தவர்களும் கூட தூலமான முறையில் அறிந்தவர்களில்லர். அதாவது அக விருப்பம் சார்ந்து ஏதோ ஒரு வகையில் இருப்பதாக நம்புகிறார்களே தவிர ஆய்வுக் கண்ணோட்டத்தில் ஐயம்திரிபற அறிந்தவர்கள் இல்லர்.  மறுபக்கம் அறிவியல் ரீதியில் உடலுக்குள் கடவுள் இருப்பதை கண்டறிய முடியாது என்றாலும் உடலியக்கம் சாராத ஏதோ ஒன்று உடலுக்குள் இருக்கிறது என்றாவது கண்டறிய முடிந்திருக்கிறதா? அல்லது ஆன்மீக அறிவியல்(!) கொண்டு அப்படி எதையாவது கண்டறிந்துவிட முடியுமா? எதுவுமே முடியாது. இவைகளிலிருந்து நாம் வந்தடையும் முடிவு என்ன? உடலில் கடவுள் இல்லை, இருக்க முடியாது, அது சில மனிதர்களின் சிந்தனையில் கற்பனையில் மட்டுமே இருக்கிறது என்பதாகத்தானே இருக்க முடியும்.

உடலுக்குள் இல்லாத கடவுள் என்ற ஏதோ ஒன்று இருக்க வேண்டும் என்றால் அது இந்தப் பேரண்டத்துக்குள் தான் இருந்தாக வேண்டும். இல்லை பேரண்டத்தையும் கடந்த பெரு வெளியில் இருக்கிறது என்றால், பேரண்டம் கடந்த பெருவெளி என்பது அறிவியல் ரீதியாகவே கருதுகோள் தானே தவிர அறுதியான முடிவல்ல. எனவே, இப்பேரண்டத்துக்குள் இருக்கும் ஏதோ ஒன்று என்றால் அது அறிவியல் கருவிகளில் அகப்பட்டே தீரவேண்டும். பேரண்டம் முழுவதையும் அறிவியல் உளவி விட்டதா என்றால் இல்லை என்பதே பதில். அப்படியென்றால் அறிவியல் இன்னும் ஊடுருவாத ஏதோ ஒரு பகுதியில் கடவுள் என்ற ஒன்று இருக்கக் கூடுமோ.  இப்படி ஒரு வாய்ப்பை பரிசீலித்தால் அதற்கும் இருக்க முடியாது என்பதே பதிலாக கிடைக்கும். எவ்வாறென்றால், குறுக்கிடும் கடவுள் குறுக்கிடாக் கடவுள் என எந்தக் கடவுளாக இருந்தாலும் அது மனிதர்களுடன் இடையறாது தொடர்பில் இருந்து கொண்டு தான் இருக்கிறது. கடவுளை அது இருக்கும் இடத்தில் தான் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை என்றாலும் இப்படி மனிதர்களை தொடர்பு கொள்ளும் வழியையாவது கண்டறிய முடியாதா? அப்படி எதையும் கண்டறிய முடியவில்லை என்பது தானே பிரச்சனை.

ஆக, கடவுளைத் தேடி பயணப்பட்டால் எந்தத் திக்கில் சென்றாலும் முட்டுச் சந்தில் தான் சிக்கிக் கொண்டு நிற்க நேர்கிறதே தவிர வழி புலனாகவில்லை.  எனவே தான் கடவுள் இல்லை எனும் முடிவுக்கு வரவேண்டியதிருக்கிறது. கடவுளை ஏற்பவர்கள் ஒன்றை தெளிவாக புரிந்து கொள்ள வேண்டும். இங்கே கடவுள் ஏற்பு, கடவுள் மறுப்பு என்று இரண்டு நிலை இருக்கிறது. கடவுளை ஏற்பவர்கள் அதை வெற்று நம்பிக்கையாக ஏற்றுக் கொண்டாலும், மெய்யாகவே இருப்பதாக ஏற்றுக் கொண்டாலும் அது அவர்களைப் பொருத்தவரை பிரச்சனை ஒன்றுமில்லை. ஆனால், கடவுளை ஏற்காதவர்களுடன் விவாதித்து ஏற்கச் செய்ய வேண்டும் என்றால் ஏதாவது ஒரு வகையில் – அது எந்த வகையில் என்றாலும் – கடவுள் இருப்பை உறுதிப்படுத்த வேண்டும். இதைதவிர வேறு வழியே இல்லை.

இங்கு தான் கடவுளை ஏற்பவர்களுக்கு ஒரு உளவியல் சிக்கல் வந்து விடுகிறது. ஒரு பொருளை இருப்பதாக நிரூபிக்க முடியவில்லை என்றால் அது இல்லை என்பதை ஒப்புக் கொண்டதாகவே பொருள் படும். கடவுளின் இருப்பை நிரூபிக்க இயலாது என்பதை கடவுளை ஏற்பவர்கள் அறிந்தே வைத்திருக்கிறார்கள். ஆனால் அது இல்லை என ஒப்புக்கொள்ள முடியுமா? முடியாது என்பதால் தான் மாயை தத்துவம் தொடங்கி ஏராளமான வழிகளில் நிரூபிக்க முடியாத வகையில் நிருவிவிடத் துடிக்கிறார்கள். இவ்வாறு அவர்கள் கூறும் எந்த வழிகளையும் நுணுகி ஆராய்ந்தால் அதில் முரண்பாடுகளும் குழப்பங்களுமே மலிந்து கிடக்கின்றன. ஆகவே, கடவுள் என்ற ஒன்று இல்லை.

இனி, நண்பர் விவேக் அவர்களின் வாதங்களுக்கு நேரடியான பதில்களை பார்க்கலாம்.

\\\ஒரு பாதி பௌதீக உலகம்(பொருள் உலகம்). மற்ற பாதி அபௌதீக உலகம்(ஆவி உலகம்). ஒவ்வொரு பௌதீக அணுவுக்கும் இணையான அபௌதீக அணு உண்டு. பௌதீக அணுக்களால் ஆனது பௌதீக உலகம். அபௌதீக அணுக்களால் ஆனது அபௌதீக உலகம். பௌதீக கருவிகளைக்கொண்டு அபௌதீக உலகை கண்டுபிடிக்க முடியாது. மெய்யுணர்வின்மூலம் மட்டுமே பௌதீக உலகத்திற்கு அப்பாற்பட்ட விஷயங்களை உணரவோ காணவோ முடியும்///

அபௌதீக உலகம் என்ற ஒன்று இருக்கிறதா? ஒவ்வொரு அணுவுக்கும் நிகராக எதிர் அணு ஒன்று இருக்கிறது என்றால், இந்த பேரண்டத்துக்கு நிகராக இன்னொரு பேரண்டம் இருக்கிறது என்று (கற்பனையாக) கொண்டால் மனிதனைப் போன்ற உயிர்களும் அங்கு இருக்குமா? இருக்கும் என்றால் அந்த மனிதர்களை கடவுள் வழிநடத்திக் கொள்ளட்டும். இந்த பேரண்டத்தில் இருக்கும் மனிதர்களுடன் கடவுளுக்கு என்ன தொடர்பு? பௌதீக கருவிகளைக் கொண்டு அபௌதீக உலகை கண்டுபிடிக்க முடியாது என்றால் அபௌதீக கருவிகளைக் கொண்டு பௌதீக உலகை எப்படி கண்டு பிடிக்க முடியும்? இது முன்னுக்குப் பின் முரணாக இருக்கிறதே.

\\\பொருள் உலகம்(material world) மற்றும் ஆவி உலகம்(spirit world) என்ற இரண்டு உலகங்களும் வெறும் மாயை(illusion). சார்பு உலகம் ஒரு மாயை. சுய விழிப்புணர்வு கொண்ட ஆற்றல்(self aware energy) என்பது சுத்தமான விழிப்புணர்வு நிலை(state of pure awareness). அதிலிருந்துதான் அனைத்தும் தோன்றுகிறது. அதற்குள்தான் அனைத்தும் ஒடுங்குகிறது. பொருள் உலகம் மற்றும் ஆவி உலகம் என்ற சார்பு உலகம், சுத்தமான விழிப்புணர்வு நிலை என்ற முற்றுமுதல் உலகத்திற்குள்(absolute world) தோன்றுகிறது, பின்பு அதற்குள் ஒடுங்குகிறது. எனவே விழிப்புணர்வு கொண்ட ஆற்றல் என்பதை பௌதீகம்(physics) என்றோ அல்லது அபௌதீகம்(meta physics) என்றோ வகை படுத்த முடியாது. ஏனெனில் இந்த இரண்டு நிலைகளும் அதற்குள் அடக்கம்///

மாயை, விழிப்புணர்வு கொண்ட ஆற்றல் என்றெல்லாம் ஒன்றும் இல்லை. விழிப்புணர்வு கொண்ட ஆற்றல் என்றால் அது உயிரினங்கள் மட்டுமே. அந்த உயிரினங்களுக்கும் விழிப்புணர்வு என்பது மாறுபடும். மனிதன் மட்டுமே இந்த விழிப்புணர்வில் மேலோங்கி நிற்கிறான். இதற்கு அப்பாற்பட்டு விழிப்புணர்வு கொண்ட ஆற்றல் என்று எதுவுமில்லை.  மாயை என்றால் நீங்களோ நானோ மாயை அல்ல. இப்பேரண்டத்தில் இருக்கும் அனைத்தும் புறநிலை யதார்த்தம்.  தாம் கற்பனையாக கொண்டிருக்கும் கடவுள் என்ற ஒன்று மாயையாக இருப்பதால் இருக்கும் அனைத்தையும் மாயையாக்கி விடுவது ஒன்றுதான் கடவுளை மெய்ப்பிக்கும் வழி என்பது தான்மாயை என்ற சொல்லின் பின்னால் இருக்கும் மாயாவாதம்.

\\\ஆன்மீக அறிவியலின் மூலம் பல அறிய உண்மைகளை அறியலாம். இதை ஏற்க நீங்கள் தயாரில்லை.///

அப்படியில்லை. ஆன்மீக அறிவியலின் மூலம் நீங்கள் கண்டறிந்ததாக கருதப்படும் கடவுள் என்ற ஒன்றைப் பற்றியே ஆண்டாண்டு காலமாக இங்கு விவாதம் தொடர்ந்து நடந்து கொண்டிருக்கிறது. இது அல்லாமல் நீங்கள் ஆன்மீக அறிவியல் மூலம் கண்டறிந்த அரிய உண்மைகளை பட்டியலிடுங்கள் பரிசீலிக்கலாம்.

\\\தற்காலத்திய அறிவியலே 12 பரிமாணங்கள் வரை இருக்கலாம் என்று கூறுகிறது. இந்த மூன்றாம் பரிமாணத்தில் இருந்துகொண்டு அதில் தெரியாத எதுவும் வேறு எங்கும் இருக்க முடியாது என்பது அறிவுக்கு ஏற்புடையது அல்ல///

இந்த 12 பரிமாணங்கள் குறித்த தகவலை தாருங்கள் தெரிந்து கொள்கிறேன்.

\\\நாம் பௌதீக உலகத்திலும் ஆவி உலகத்திலும் ஒரே நேரத்தில் இருக்கிறோம்!///

இந்த இடத்தில் நீங்கள் எழுதி வந்த அனைத்தும் குழப்பமாகி விட்டது. பௌதிக உலகிற்கு நிகராக அபௌதீக உலகம் இருக்கிறது. பௌதீக உலகின் கருவிகளைக் கொண்டு அபௌதீக உலகை அளக்க முடியாது என்கிறீர்கள். அதேநேரம் மனிதன் பௌதீக உலகிலும், அபௌதீக உலகிலும் ஒரே நேரத்தில் இருக்கிறான் என்கிறீர்கள். அப்படியென்றால் மனிதன் பௌதிகப் பொருளா? அபௌதீகப் பொருளா? ஒரு பொருள் பௌதீக உலகிலும், அபௌதீக உலகிலும் ஒரே நேரத்தில் இருக்க முடியும் என்றால் ஏன் பௌதீக கருவிகளா அபௌதீக உலகை அளக்க முடியாது?

\\\அணுவை பிளந்துகொண்டே போனால் இறுதியில் அது ஆற்றலாக முடியும். இது அறிவியல் கூறுவது. இதை ஏற்கிறீர்கள் தானே? இங்கு அக விருப்பம் என்ற பேச்சுக்கு இடமில்லை. அறிவியல் கூறும் ஆற்றலைத்தான் கடவுள் என்கிறேன். அதாவது, ஆற்றல் வடிவத்தையும் பொருள் வடிவத்தையும் கடவுள் என்கிறேன். ஆற்றல் இருப்பது உண்மை என்றால் கடவுள் இருப்பதும் உண்மைதான். ஏனென்றால் ஆற்றலும் கடவுள் ஒன்றே; வேறுவேறு அல்ல. பிறகு கடவுள் இருப்பை நிரூபிக்க உங்களுக்கு வேறு என்ன அறிவியல் சான்று வேண்டும்?///

அறிவியல் ஆற்றலை தான் நீங்கள் கடவுள் என்று கூறுகிறீர்கள் என்றால் கடவுளை மெய்ப்பிக்க முடியாது நிரூபிக்க முடியாது அபௌதீக உலகம் என்று ஏன் சுற்றிச் சுழல வேண்டும்? அறிவியல் கூறும் ஆற்றல் என்பது என்ன? ஒவ்வொரு பொருளுக்கும் ஒரு ஆற்றல் உண்டு. அந்த ஆற்றலின் மூலம் பொருள். அதாவது பொருளாக இருப்பதால் தான் ஆற்றல் வெளிப்படுகிறது. இதைத்தான் நீங்கள் கடவுள் என்று மாற்றுப் பெயர் கொடுக்கிறீர்கள் என்றால், அந்த ஆற்றல் தான் பேரண்டத்தையும் உயிரினங்களையும் படைத்தது என்பது பொய். இதை ஒப்புக் கொள்கிறீர்களா?

\\\லெமூரியா, அட்லாண்டிஸ் நாகரிகங்கள். நியாண்டர்தால் என்று அழைக்கப்படுகிற மனித இனம் ஹோமோ எரெக்டஸ் என்கிற இன்றைய மனித இனத்தைவிட பல வகையில் உயர் ஆன்மீக வளர்ச்சி பெற்று இருந்தது.///

மன்னிக்கவும் புறக்கணிக்கத்தக்க கருத்துகளைக் கூறிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள்.

 

மின்னூலாக தரவிறக்க

Advertisements

கடவுளை நம்புவோருக்கு ஒரு சவால் 3

god's existance

 

நண்பர் விவேக்,

உங்களின் பல பின்னூட்டங்களுக்குப் பிறகு தாமதமாக பதிலளிக்க நேர்வதற்கு வருந்துகிறேன். எழுதுவதை விட வேறு அலுவல்களுக்கு முதன்மை அளிக்க வேண்டிய தேவை இருப்பதால் தவிர்க்க இயலவில்லை. 

உங்களின் பல பின்னூட்டங்களின் கருத்தை தொகுத்தால் அது அறிவியல் குறித்தும் தத்துவம் குறித்துமான குழப்பத்துக்கே இட்டுச் செல்கிறது. தத்துவம் என்பதை அறிவியலுக்கு அப்பாற்பட்டதாக புரிந்து கொள்வதில் இருந்து தான் மேடா பிசிக்சின் அடிப்படை தொடங்குகிறது. நீங்கள் கூறும் விழிப்புணர்வு கொண்ட ஆற்றல் என்பதை என்ன அடிப்படையின் கீழ் வகைப்படுத்துவீர்கள்?

நாம் இந்த கருத்துப் பரிமாற்றத்தை கடவுள் எனப்படுவது மெய்யா? பொய்யா? என்பதிலிருந்து தொடங்கினோம். ஒரு புரிதலுக்காக இப்படி வைத்துக் கொள்வோம், கடவுள் எனும் நிலை ஐயமான ஒன்று. இதற்கான தெளிவை எந்த அடிப்படையில் தேடுவது? இதில் என்னுடைய நிலைப்பாடு அறிவியலின் அடிப்படையிலேயே தேட முடியும் என்பது. ஏனென்றால் உலகின் அனைவரும் அறிவியலின் அடிப்படையிலேயே தங்களின் அனைத்து விளக்கங்களையும் பெறுகின்றனர்.  அவர்கள் கடவுளின் இருப்பை ஏற்றுக் கொள்ளும் ஆத்திகர்களானாலும், கடவுளின் இருப்பை மறுக்கும் நாத்திகர்கள் மற்றும் கம்யூனிஸ்டுகள் ஆனாலும் அனைவருக்கும் அறிவியலே அனைத்துக்குமான அடிப்படையாக இருக்கிறது. ஆனால் ஆத்திகர்கள் மட்டும் கடவுள் குறித்த விளக்கங்களின் போது மட்டும் அறிவியலை விடுத்து அறிவியலுக்கு அப்பாற்பட்ட ஏதேதோ நிலைகளில் தங்கள் அடிப்படைகளைக் கொள்கிறார்கள். ஆக, கடவுள் எனும் இடம் தவிர ஏனைய இடங்களின் காணாமல் போய்விடுகின்ற ஒன்றை, கடவுள் என்ற ஒன்றுக்காக மட்டுமே இயங்கும் ஒன்றை பொதுவான அடிப்படையாக கொள்ள முடியுமா? இது ஏன்? எப்படி சரி?  என்று சிந்திக்க வேண்டிய இடத்தில் இருக்கிறோம்.

அறிவியல் என்பது அறிதலுக்கு உட்பட்டது அதாவது சோதனைகளுக்கு உட்பட்டது. ஆத்திகர்கள் எல்லாவற்றுக்கும் மூலமாக தாங்கள் கருதும் கடவுளை சோதனைக்கு ஆட்படுத்த விரும்புவதில்லை. அல்லது, சோதனைக்கு ஆட்படுத்தினால் கடவுள் காணாமல் போய்விடும் எனக் கருதுகிறார்கள். அதனால் அதன் இருப்பை ஏதோ ஒரு வழியில் மறுக்க முடியாததாக ஆக்க வேண்டும் என விரும்புகிறார்கள். அதனால் தான் அறிவியலுக்கு அப்பாற்பட்ட வழியில் முயல்கிறார்கள். உங்களின் விளக்கங்களையும் நான் இந்த வகையில் தான் வகைப்படுத்துகிறேன். இது உங்கள் தரப்பை புரிந்து கொள்ளாத, அல்லது புரிந்து கொள்ள மறுக்கின்ற என்னுடைய நிலை அல்ல. மாறாக, நன்றாக புரிந்து கொண்டிருப்பதால் வந்தடைந்திருக்கும் என்னுடைய நிலை.

அனைத்தையும் அறிவியலின் துணை கொண்டே பார்ப்பவன் எனும் அடிப்படையில் தான் கடவுள் எனும் கருதுகோளையும் அறிவியலின் அடிப்படையில் பார்க்கிறேன். இப்போது கடவுள் என்பதற்கு நீங்கள் கூறும் விளக்கத்துக்கு வருவோம்

 \\\இருப்பது(That which is) தான் கடவுள். இருப்பது அனைத்துமே கடவுள். நம்முடைய ஐம்புலன்களால் அறிந்துகொள்ளக்கூடியவை மட்டுமல்லாமல் நம் புலன்களுக்கு அப்பாற்பட்ட நிலையிலும் எது எல்லாம் இருக்கிறதோ அவை அனைத்துமே கடவுள்தான். அதாவது பொருள் நிலையில் மட்டுமல்லாமல் பொருள் நிலைக்கு அப்பாற்பட்ட நிலையிலும் எது இருக்கிறதோ அது கடவுளாக இருக்கிறது. கடவுளுக்கு வெளியே என்று ஒரு குறிப்பு புள்ளி இல்லாததால் எது இருந்தாலும் அது கடவுளுக்கு உள்ளேயே இருக்கிறது; கடவுளின் ஒரு அங்கமாக இருக்கிறது. நம்முடைய பிரபஞ்சம் மட்டுமல்லாமல் மற்ற பல பிரபஞ்சங்களும் கடவுளுக்கு உள்ளே, கடவுளின் அங்கமாக, கடவுளாக இருக்கின்றன. ஆகவே கடவுள் இருப்பது உண்மையா என்று நீங்கள் கேட்டால், நீங்கள் இருப்பது உண்மை என்றால்; பிரபஞ்சம் இருப்பது உண்மை என்றால்; கடவுள் இருப்பதுவும் உண்மைதான் என்பதுதான் அதற்கு பதில்///

இந்த உங்களின் கடவுள் குறித்த விவரணையில் எந்த விளக்கமும் கிடைக்கவில்லை. கடவுள் என்றால் என்ன எனும் கேள்விக்கு, அனைத்துமே கடவுளுக்குள் இருப்பதால், கடவுளுக்கு வெளியே என்று எதுவுமே இல்லை என்பதால் இருக்கும் அனைத்துமே கடவுள். நீங்கள் இருப்பது உண்மையானால் கடவுள் இருப்பதும் உண்மை. இதைத்தான் குழப்பம் என்கிறேன். என்னுடைய இருப்பை யாரும் ஐயுற முடியாது. ஏனென்றால் என்னுடைய இருப்பை சோதனைக்கு உட்படுத்தி தெளிவை வந்தடைய முடியும். எனவே நான் இருக்கிறேன் என்பது மட்டுமே அல்லது பேரண்டம் இருக்கிறது என்பது மட்டுமே கடவுள் இருக்கிறது என்பதற்கு சான்றாக இருக்க முடியாது. அதற்கு அப்பாலும் சான்று தேவைப்படுகிறது. அந்த சான்று அறிவியல் சோதனைகளுக்கு உட்பட்டதாக இருக்க வேண்டும். அல்லது, இன்னின்ன காரணங்களால் அறிவியலுக்கு அப்பாற்பட்டு இருக்கும் தேவை இருக்கிறது எனும் விளக்கம் வேண்டும். இவை இல்லாத வரை கடவுள் இல்லை என்பதே முடிவு.

கடவுள் உண்மையா? என்பதற்கும், கடவுள் பற்றிய உண்மை என்பதற்கும் வித்தியாசம் இருக்கிறது. கடவுள் என்றால் என்ன என்பதற்கு ஒருபோதும் யாராலும் பதில் தர முடியாது. ஏனென்றால், அது என்னவென்றே – ஆத்திகர்கள் உடபட – யாருக்கும் தெரியாது. யாருக்கும் தெரியாது என்பதை விட அவ்வாறு தெரிந்து கொள்ள முடியாது என்பதே கடவுளின் தகுதியாக இருக்கிறது. தெரிந்து கொள்ளவே, அறிந்து கொள்ளவே முடியாத ஒன்றை சோதிக்க முடியுமா? நண்பர் விவேக் கடவுள் குறித்து என்ன கூறுகிறார்? இருப்பது தான் கடவுள். இருப்பது என்பது எது? எதுவெல்லாம் புலன்களுக்கு உட்பட்ட அல்லது புலன்களுக்கு அப்பாற்பட்ட பொருளாக இருக்கிறதோ அதுவெல்லாம் கடவுளாக இருக்கிறது. நண்பர் கூற்றுப்படி கட்வுள் என்பது தனித்த ஒன்றாக இல்லை. தனித்த ஒன்றாக இல்லை என்றான பின் எவ்வாறு அதை அறிந்தீர்கள் அல்லது உணர்ந்தீர்கள். இதற்கு நண்பர் விவேக் சில கருவிகளைக் கூறுகிறார்.

\\\தியானம்(meditation), தெய்வீக பாலுறவு(divine sex), மந்திர உச்சாடனம்(chanting mantras), மெய்யுணர்வு செயல்(act of consciousness), சூட்சும உடல் பயணம்(astral body travel),மெய்யுணர்வு குவிப்பு(projection of consciousness),வேற்று பரிமாண ஜீவன்களுடன் பேசுவது(channeling),எண்ணம் மூலமாக தகவல் பரிமாறுவது(telepathy) போன்றவையே ஆன்மீக கருவிகள்///

இந்தக் கருவிகளைக் கொண்டு எப்படி கடவுளை உணர்ந்தீர்கள் என்று கேட்டால் நண்பர் விவேக் கூறும் பதிலில் கற்பனை மட்டுமே இருக்கும். எவ்வாறென்றால், அறிவியல் கருவிகள் கொண்டு ஒன்றை சோதிக்கிறோம் என்றால் சோதனையில் ஈடுபடும் யாரும் – அதாவது அந்தக் கருவிகளை ஏற்றுக் கொள்பவரும் ஏற்றுக் கொள்ளாதவரும் – வந்தடையும் முடிவு ஒரே மாதிரியானதாக இருக்கும். ஏனென்றால் அறிவியல் கருவிகள் புற உலகில் யதார்த்தமாக இருக்கும் பொருளை ஆய்வு செய்து அதன் இருப்பை உணர்த்துகிறது. எனவே சோதனை செய்பவனின் அக விருப்பம் எவ்வாறு இருந்தாலும் விடை வந்து விடும். ஆனால் நண்பர் விவேக் கூறும் கருவிகளைக் கொண்டு கடவுளை அளக்க அல்லது சோதிக்க அல்லது உணர வேண்டுமென்றால் அங்கு அக விருப்பம் இன்றியமையாதது. அகவிருப்பம் இல்லாத யாருக்கும் மேற்கண்ட கருவிகள் கொண்டு சோதிக்கும் போது எந்த விடையும் கிடைக்காது. என்றால் அந்தக் கருவிகள் சோதிப்பது எதை அகநிலை விருப்பத்தையா? புறநிலை யதார்த்தத்தையா? கடவுள் இருக்கிறதா? எனும் கேள்வி புறநிலை யதார்த்தத்தையே கோருகிறது. இதற்கு ஆன்மீகர்கள் கூறும் பதில், கடவுள் புறநிலை யதார்ததமாகத் தான் இருக்கிறது. ஆனால் அந்த புறநிலை யதார்த்தத்தை அறிய நடப்பு அறிவியல் கருவிகள் உதவாது என்பது தான். இதற்கு பகரமாக அவர்கள் முன்வைக்கும் கருவிகளோ அகநிலை விருப்பத்தை சோதிக்கின்றன. இதில் எங்கு பிழை இருக்கிறது என்பது புறிகிறதா? ஆகவே கடவுள் இருக்கிறது என்பது கற்பனை தான்.

உள்ளுணர்வு, தன்னையறிதல் போன்றவை எல்லாம் ஆன்மீகவாதிகள் அதிகம் பயன்படுத்தும் சொற்களாக இருக்கின்றன. இவை போன்ற சொற்களின் மீதான தெளிவின்மை என்பது கடவுள் குறித்த மயக்கத்தை பாமர மக்களுக்கு ஏற்படுத்துகிறது. தன்னையறிதல் என்பதை எடுத்துக் கொள்வோம். ஆன்மீகவாதிகள் இச் சொல்லுக்கு அளிக்கும் விளக்கம் என்ன? தான் எனும் செருக்கு கொள்ளாதே, இந்த பேரண்டத்தைப் பார், அதில் நுணுக்கமாக இருக்கும் ஒழுங்கைப் பார், மீச்சிறிய அளவில் இருக்கும் பொருட்களுக்குள்ளும் பேரண்டம் போன்ற செயல்கள் கட்டமைக்கப்பட்டிருப்பதைப் பார்.இவைகளோடெல்லாம் ஒப்பிட்டு உன்னை உணர்ந்து கொள்வது தான், அதாவது உன்னை நீ மிகை மதிப்பு கொண்டிராமல் அனைத்தையும் இயக்கும் ஒரு முழுமையின் முன் உன்னை தாழ்த்திக் கொள். இவ்வாறு உணர்வது தான் தன்னையறிவது என்பது ஆன்மீகவாதிகளின் விளக்கம். நாத்திகவாதிகளின் விளக்கமோ இதற்கு நேர் எதிராக இருக்கிறது.  பேரண்டம் என்றாலும், மீச்சிறிய பொருள் என்றாலும் அதன் செயல்படும் விதிகள் மனிதனால் கண்டறியப்பட்டிருக்கின்றன. மனிதனின் அறிவெல்லையை தாண்டியதாக இங்கு எதுவும் இல்லை. இயற்கையுடனான பொருதுதலில் மனிதனுக்கு ஏற்படும் காலதாமதங்களை புரியாத ஒன்றுடன் குழப்பிக் கொள்ளுதலிலிருந்து விடுதலை அடைந்து மனிதன் தன் வீச்சை உணர்ந்து கொள்வதே தன்னையறிவது என்கிறார்கள் நாத்திகவாதிகள். தன்னையறிதல் என்பதன் பொருள் இவை தானா?

மனிதன் ஒரு சமூக விலங்கு. தொடக்க காலத்தில் மனிதனின் அறிவும், விலங்கினங்களின் அறிவும் பெரிய அளவில் வேறுபாடில்லாமல் தான் இருந்திருக்க முடியும். தெளிவாகச் சொன்னால் விலங்குகளிடமிருந்தே பல அறிதல்களை மனிதன் பெற்றிருக்கிறான். தொடர்ச்சியான உழைப்பின் பயன் மனிதனை பரிணாம ஏணியில் முதன்மையானவாக இருத்தியது. இன்று மனிதன் அடைந்திருக்கும் முன்னேற்றங்கள் அனைத்தும் சமூகக் கூட்டுழைப்பின் மூலம் பெற்றவைகளே. தனிப்பட்ட ஒரு மனிதன் பெற்றிருக்கும் அறிவு என்பது சமூகக் கூட்டுழைப்பின் பலனாய் பெற்ற மரபு சார்ந்ததாகவும், தனிப்பட்ட சமூகச் சூழலைச் சார்ந்ததாகவும் இருக்கிறது. மனிதன் தான் செய்யும் அனைத்து செயல்களையும் தான் பெற்ற அறிவின் எதிர்வினையாகவே செய்கிறான். இப்படி மனிதன் செயல்படும் எதிர்வினைகளாலேயே அவன் மதிப்பிடப்படுகிறான். இப்போது குறிப்பிட்ட ஒரு மனிதன் குறிப்பிட்ட ஒரு சூழலில் என்ன மாதிரியான எதிர்வினைகளை ஆற்றுவான் என தெரிந்து கொள்வது இன்றியமையாததாகிறது. பெரும்பாலான மக்கள் இதை இவ்விதமாக ஆய்வு செய்து புரிந்து கொள்வதில்லை.  மேலெழுந்தவாரியாக அந்தந்த நேரத்து உந்துதல்கள் மூலமே செயல்படுவதாக புரிந்து கொள்கிறார்கள். ஆனால் ஒருபோதும் மனிதனின் செயல்கள் அவனது அறிதல்கள், சமூகப் பார்வை, சிந்தனை முறைகளுக்கு அப்பாற்பட்டு செய்யப்படுவதே இல்லை. இதை அறிவது தான் தன்னையறிதல் என்பது. அதாவது குறிப்பிட்ட ஒரு சூழலில் தான் எப்படி நடந்து கொள்வேன் என கற்பனையாக முன்கூட்டியே சிந்திப்பதற்கும், மெய்யாக அந்த சூழலில் எப்படி நடந்து கொள்கிறான் என்பதற்குமான இடைவெளி தான் தன்னையறிதல் என்பதன் அளவுகோல்.

இதைப் போல் தான் உள்ளுணர்வு என்பதும். மனிதனின் மூளைக்குள் புறத் தூண்டுதல் இல்லாமல் உதிப்பு என்று எதுவும் தோன்ற முடியாது.  சமூகத்தில் மனிதன் அறிந்தவற்றின் விளைவாகவே தேவை கருதி சிந்தனை தோன்றுகிறது. இந்த சிந்தனைகளின் ஒழுங்கற்ற வடிவமே உள்ளுணர்வு.  எப்போதெல்லாம் உள்ளுணர்வு தோன்றுகிறதோ அப்போதெல்லாம் அதை எழுதி வைத்துக் கொண்டு தொகுத்துப் பார்த்தால் நம்முடைய சிந்தனைக்கும், நாம் அறிந்தவற்றுக்கும் எவ்வளவு நெருக்கமானதாக உள்ளுணர்வு இருந்திருக்கிறது என்பதை அறியலாம்.  இவ்வாறு தொகுத்துப் பார்க்காதவர்கள் அல்லது தொகுத்துப் பார்க்க விருப்பமில்லாதவர்கள் தான் தன்னுடைய அறிதலுக்கும் சமூகத்துக்கும் தொடர்பற்ற ஏதோ ஓர் ஆற்றல் தன்னுள் இந்த உள்ளுணர்வை ஏற்படுத்தியது என்று கற்பனை செய்து கொள்கிறார்கள்.

இது போன்ற கற்பனைகளின் விரிவாக்கமாக, தங்களுடைய நிலப்பாட்டிற்கான கவசமாக ஆத்திகர்கள் பயன்படுத்தும் இன்னொரு இன்றியமையாததாக இருப்பது தான் அறிவியல் குறைபாடு உடையது எனும் கருத்து. அதாவது அறிவியல் மாறிக் கொண்டே இருக்கக் கூடியது. அது நிலையான ஒன்றல்ல. எனவே அதை அடிப்படையாக கொள்ள முடியாது. மீண்டும் மீண்டும் ஒன்றை தெளிவுபடுத்த வேண்டியதிருக்கிறது. அறிவியல் நிலையானதல்ல என கருத்து கொண்டிருக்கும் அனைவரும் தம் அன்றாட வாழ்வில் குறைபாடுகளுடையதாக அவர்கள் கருதும் அறிவியலைத்தான் பயன்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள். கடவுள் எனும் ஒன்றில் மட்டும் தான் அவர்களுக்கு அறிவியல் குறைபாடு உடையதாக இருக்கிறது.

முதலில், மாறிக் கொண்டே இருக்கும் அனைத்தும் தவறானவை, மாறாமல் நிலையாக இருப்பது தான் சரியானது எனும் கருத்தை எடுத்துக் கொள்வோம். எந்த அடிப்படையிலிருந்து இந்தக் கருத்து உருவாகியிருக்கிறது?  இது கருத்துமுதல்வாதத்தின் ஒரு கூறு. விரிவாகச் சொன்னால், ஒன்றை மீளாய்வு செய்யும் போது அது சரியானதா? தவறானதா? எனும் தளத்தில் நின்று ஆய்வு செய்யாமல் அது சாதகமானதா? பாதகமானதா? எனும் தளத்தில் இருந்து ஆராயும் நிலை கொண்டது. எல்லோரும் மாற்றத்தை விரும்புகிறார்கள், மாற்றத்தை ஏற்றுக் கொள்கிறார்கள். தேங்கி நிற்பதை யாரும் விரும்புவதில்லை. ஆனால், அந்த மாற்றம் தங்களுக்கு சாதகமானதாக இருக்க வேண்டும். பாதகமான மாற்றங்களை ஏற்க மறுக்கிறார்கள் ஏனெனால் அது நிலையானதாக இல்லாமல் இருக்கிறது. இது ஒரு நச்சுச் சுழல். இப்படி முடிவு செய்யும் அனைவரும் தங்களை மட்டுமே முன்னிலைப் படுத்துகிறார்கள். புறநிலை யதார்த்தம் தங்களுடைய விருப்பங்களுக்கு முரண்பாடாக இருக்கும் போது தோற்றுப் போகிறார்கள்.

மாறாக  ஒன்றை மீளாய்வு செய்யும் போது  சரியா தவறா என்று ஆராயும் போது எந்த அடிப்படையிலிருந்து சரி தவறை முடிவு செய்வது எனும் கேள்வி எழுகிறது. தன்னுடைய  நலனை அடிப்படையாக கொண்டால் அது சாதகமா பாதகமா எனும் எல்லையில் சென்று நிற்கும். எனவே, சரியா தவறா என்பதை சமூகத்தின் அடிப்படையிலில் இருந்து எடுக்க வேண்டிய தேவை ஏற்படுகிறது. சமூகத்திற்கு சரியாக இருப்பதை ஏற்றுக் கொள்வோம் அது தனக்கு பாதகமாக இருந்த போதிலும்; சமூகத்துக்கு தவாறாக இருப்பதை ஏற்க மறுப்போம் அது தனக்கு சாதகமானதாக இருந்த போதிலும் எனும் நிலை ஏற்படுகிறது. இப்படியான நிலைப்பாடு வந்து விட்டால் அது குறிப்பிட்ட ஒருவனை மட்டுமல்லாது ஒட்டு மொத்த சமூகத்தையும் சரியான வழியில் கொண்டு வந்து சேர்க்கிறது.  எனவே, ஒன்று மாறாமல் இருக்கிறதா? நிலையாக இருக்கிறதா? என்பது தெளிவை அடைய உதவாது. மாறினாலும் நிலையாக இருந்தாலும் அது சமூகத்துக்கு சரியாக இருக்கிறதா தவறாக இருக்கிறதா என்று பார்ப்பதே தெளிவைத் தரும், பொருத்தமானதாக இருக்கும்.

இப்போது அறிவியலுக்கு திரும்புவோம். அறிவியல் மாறிக் கொண்டிருக்கிறது என்பது உண்மை தான். இப்படி மாறுகிறது என்பதாலேயே அதை ஏற்றுக் கொள்ள இயலாது எனக் கூற முடியுமா? ஏன் மாறுகிறது என்று ஆராய வேண்டாமா? அறிவியல் என்பது என்ன என்பதை ஏற்கனவே பார்த்திருக்கிறோம். இயற்கையை எதிர்கொண்டு இயற்கையோடு மோதி மனிதன் புதிய அனுபவங்களைக் கற்றுக் கொள்கிறான். அவன் கற்றுக் கொண்டதை தொகுத்து வைக்கிறான். தேவைப்படும்போது தொகுப்பிலிருந்து எடுத்தாண்டு மேலும் அதனை செழுமைப் படுத்திக் கொள்கிறான். சுருக்கமாக இது தான் அறிவியல். இப்படி பெறப்படும் அறிவியல் முடிவுகள் மாற்றமடைகின்றன என்றால் அதற்கு இரண்டு காரணங்கள் இருக்கின்றன.

முதலாவதாக, இந்தப் பேரண்டத்தில் இருக்கும் அனைத்து பொருட்களும் மாறிக் கொண்டே இருக்கின்றன. மாற்றமடையாமல் எதுவுமே நிலையாக இல்லை.  இப்படி மாறிக் கொண்டே இருக்கும் இயற்கையை குறித்த தெளிவும் மாறிக் கொண்டே தானே இருக்க முடியும், இருக்க வேண்டும். மாறாமல் இருந்தால் அது தவறாகி விடும்.

இரண்டாவதாக, அறிவியல் என்பது புனிதப்படுத்தப்பட்ட ஒன்றல்ல. அது நடைமுறையில் பயன்படுத்துவதற்கானது. நடைமுறையில் பயன்படுத்தும் போது அது பயன்படுத்தப்படும் நோக்கத்தை நிறைவேற்றாவிட்டால் அதை மாற்றத்துக்கு உட்படுத்தி தான் ஆக வேண்டும். அதற்குப் பெயர் தான் வளர்ச்சி. அறிவியல் வளர்ச்சியடைய வேண்டுமா? தேங்கி நிற்க வேண்டுமா?

இந்த இடத்தில் இன்னொரு ஐயம் ஏற்படலாம். அதை குறிப்பான எடுத்துக்காட்டின் மூலம் பார்ப்போம். பூமி தட்டையானது என்பது தொடக்க கால அறிவியல். பின்பு அது மாறி, உருண்டை என்றாகியது. பின்னர் மீண்டும் துருவப்பகுதிகளில் தட்டையான ஒருவித கோள வடிவம் என்றாகியது. இதில் தொடக்கத்தில் மனிதன் பூமி தட்டை என்று எண்ணிக் கொண்டிருந்த போதும், அது இப்போதிருந்த வடிவத்தில் தானே இருந்தது. அப்படி என்றால் அறிவியல் அந்த இடத்தில் தவறான நிலைப்பாட்டைத் தானே கொண்டிருந்திருக்கிறது. இது எப்படி சரியாக இருக்க முடியும் என்று தோன்றலாம். ஆனால், அது தேங்கி நிற்கவில்லை சரியானதை நோக்கி மாறியது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. அறிவியலின் எல்லை என்பது மனிதனின் அறிதல் உயரத்தைக் கொண்டே தீர்மானிக்கப்படுகிறது. அறிவியல் முடிவுகள் என்பவை  நடைமுறையில் எப்போதும் சோதிக்கப்பட்டுக் கொண்டே இருக்கின்றன. அந்த சோதனையில் முடிவுகள் தவறானவையாக இருக்கும் போது மாற்றம் தேவை என்பது உணரப்படுகிறது. பரிசோதனைகள் மூலம் முடிவு மாற்றப்படுகிறது. அறிவியல் முடிவுகள் ஒருபோதும் தவறானதின் மீது நிலைத்திருக்காது.

இந்த மாற்றங்களைத் தான் ஆன்மீகவாதிகள் அறிவியலின் மீதான தாக்குதலுக்கு பயன்படுத்துகிறார்கள். அதாவது, அறிவியல் தவறின் மீது நிலைத்திருக்கவில்லை, சரியானதை நோக்கி மாறிக் கொண்டே இருக்கிறது. நிலையானதாக இல்லாமல் மாறிக் கொண்டே இருப்பதனால் அது தவறானது என்கிறார்கள். இதற்கு மாற்றமாக ஆன்மீகவாதிகள் முன்வைக்கும் வேதப் புனிதங்கள் மீது எந்த வித ஆய்வுகளையும் நடத்த அவர்கள் ஆயத்தமாக இருப்பதில்லை. ஆய்வு நடத்த முன்வருவோரையும் புனிதங்களுக்கு களங்கம் என்ற பேரில் தாக்குதல் நடத்தி ஆய்வுகளை முடக்குகிறார்கள். இந்த இரண்டு விதங்களில் எதை சரியானதாக கைக் கொள்ள முடியும். இது சிந்திப்போரின் கவனத்திற்கு.

ஆக, கூட்டுழைப்பு, சமூகம், இயற்கையின் மீதான அறிதல்கள் ஆகியவைகளைக் கொண்டே மனிதன் உருவாகியிருக்கிறான்.  மனிதன் இன்றுவரை கண்டிருக்கும் அத்தனை வளர்ச்சிகளையும் இவைகளைக் கொண்டு தான் சாதித்திருக்கிறான். இவைகளைக் கொண்டு உருவான மனிதன் தன்னுடைய சிந்தனை முறைகளை இவைகளுக்கு உட்பட்டு அமைத்துக் கொள்வதே பொருத்தமானதாகவும், இனி தேவைப்படும் வளர்ச்சிகளுக்கு உவப்பானதாகவும் இருக்கும். இவைகளுக்கு மாற்றமான சிந்தனை முறை என்பது மனித இனத்தை தோல்வியிலேயே கொண்டு போய்ச் சேர்க்கும். இந்த அடிப்படையிலிருந்து தான் மார்க்சியர்கள் தங்கள் சிந்தனைகளைச் செய்கிறார்கள். இந்த அடிப்படைகளிலிருந்து தான் கடவுள் என்பது மனிதனின் வளர்ச்சிக்குத் தேவையான சிந்தனைகளைத் தூண்டாமல் முடக்கும் சிந்தனைகளைத் தூண்டுகிறது எனும் முடிவுக்கு வருகிறார்கள். இந்த அடிப்படையில் இருந்து தான் ஆத்திகர்களுடன் பொருதுகிறார்கள்.

இதுவரை பார்த்ததெல்லாம் ஆத்திகர்களின் நம்பிக்கைகளான கடவுள், மதம், சொர்க்கம் நரகம், வழிபாடுகள், வழிகாட்டுதல்கள் எனும் அடிப்படையில். ஆனால் நண்பர் விவேக் தான் வேறொரு தளத்தில் நிற்பதாக தோற்றம் காட்ட விரும்புகிறார். அதாவது வணக்க வழிபாடுகள், தண்டனை, வெகுமதி போன்றவைகளுக்கு அப்பாற்பட்டு மனிதனின் தினப்படி வாழ்வில் குறுக்கிடாமல் ஒதுங்கியிருக்கும் கடவுள் குறித்து பேசுவதாக முகம் காட்டுகிறார்.  அடுத்த பகுதியில் விரிவாக பார்க்கலாம்.

கலவர (வி)நாயகன் = வில்லன்

இந்தியாவெங்கும் நகரங்களிலும், கிராமங்களிலும் விநாயக பொம்மைகளை அடித்து மிதித்து, வெட்டி, கூறு போட்டு துவம்சம் செய்து கடலில் வீசி வருகின்றனர்(!). இதே விதமாக மதிமாறனும் விநாயக மதிப்பீட்டை அடித்து மிதித்து, வெட்டி, கூறு போட்டு துவம்சம் செய்து வீசி இருக்கிறார். கேட்டுப் பாருங்கள்.

 

 

கடவுளை நம்புவோருக்கு ஒரு சவால் 2

God

 

கடவுளை நம்புவோருக்கு ஒரு சவால் எனும் கட்டுரைக்கு எதிர்வினையாக சில கருத்துகள் வந்திருந்தன. அவை அந்தக் கட்டுரை எந்த விதத்தில் பயணப்பட்டிருந்ததோ அதை மறுதலிக்காமல், அதேநேரம் அந்தக் கட்டுரையின் மையப் பொருளை மறுப்பதாக இருந்தன.  இவை அந்தக் கட்டுரையை பின்னூட்டங்களின் பாதையில் இன்னும் தெளிவாக விளக்குவதற்கான வாய்ப்பை அளித்ததாக நான் கருதுகிறேன்.  அந்த அடிப்படையில் வளரும் இக்கட்டுரையை முந்திய கட்டுரையின் தொடர்ச்சியாக கொள்க.

முதலில் ஓர் அடிப்படையை தெளிவுபடுத்தி விடலாம். நாத்திகம் என்பது முழுமையடையாத ஒன்று. அது ஒரு பகுதி மட்டுமே. தனிமனித வாழ்வின் ஒரு பகுதியாக இருக்கும் கடவுள் நம்பிக்கையை மறுக்கும் ஒரு இயல். அது சமூகவியல் கோட்பாட்டுடன், நடைமுறையுடன் இணையும் போது மட்டுமே முழுமையடையும். எனவே, முழுமையை மறுத்து ஒரு பகுதியை மட்டும் முழுமையாக பார்ப்பது நம்மை பிறழ்தலுக்கு இட்டுச் செல்லும்.

மரணத்தின் பின்பு ஒரு வாழ்வு இருக்கிறதா? இந்தக் கேள்விக்கான பதிலை தேடும் முன், ஒரு தெளிவை நாம் எப்படி வந்தடைகிறோம் என்பதை மீளாய்வு செய்து விடலாம். இந்த பேரண்டத்தில்  எங்கோ ஒரு கோளில் உயிரினம் இருப்பதற்கான வாய்ப்பு இருக்கிறது என்ற வாக்கியத்தையும்  நான் சுவைத்துக் கொண்டிருக்கும் இந்தக் கனி டகதுபோடா எனும் கோளிலுள்ள தகிமலா எனும் மரத்தின் கனி என்ற வாக்கியத்தையும் நம்மால் ஒரே மாதிரி எடுத்துக் கொள்ள முடியுமா? (டகதுபோடா, தகிமலா குழப்பம் வேண்டாம் புரிதலுக்காக கொடுக்கப் பட்டிருக்கும் பொருளற்ற பெயர்ச் சொற்கள்) முதல் வாக்கியம் அறிவியல் சாத்தியங்களுடன் கூடியிருக்கும் ஒரு பொது உண்மை. இரண்டாவது வாக்கியம் எந்த சான்றும் இல்லாத கற்பனை.  இதை எவ்வாறு முடிவு செய்கிறோம்? 1. பொதுவானதா, தனிப்பட்டதா எனும் சோதனை, அதாவது எல்லோரும் ஏற்றுக் கொள்ளும் பொது உண்மையா அல்லது சான்று தேவைப்படும் தனிப்பட்ட விசயமா என்று பார்க்கிறோம். 2. அறிவியலை அடிப்படையாக கொண்டிருக்கிறதா என்று பார்க்கிறோம். இந்த இரண்டு சட்டகங்களுக்குள் அடங்கவில்லை என்றால் அதன் மீது ஐயம் எழுவது இயல்பு. மூன்றாவதாக ஒப்பு நோக்குக் கூறுகள் எனும் அடிப்படையில் ஆய்வு செய்ய முடியுமா? எடுத்துக்காட்டாக பூமி எனும் கோள் இருக்கிறது அதில் மா மரமும் அதன் மாங்கனிகளும் இருக்கின்றன. எங்கோ ஒரு கோளில் உயிரினம் இருப்பதற்கான வாய்ப்பு இருக்கிறது என்பதும் பொது உண்மையாக இருக்கிறது. என்றால், ஏன் எங்கோ ஒரு டகதுபோடா எனும் கோளில் தகிமலா எனும் மரமும் கனியும் இருக்கக் கூடாது? என்று கேள்வி கேட்டால் அதை எப்படி எடுத்துக் கொள்வது?

மரணத்தின் பின்பு ஒரு வாழ்வு இருக்கிறது என்பது பொது உண்மையா? இல்லை. பொது உண்மை என்பது அறிவியலால் அதன் வாய்ப்புகள் உறுதிப்படுத்தப் பட்டிருக்க வேண்டும். இங்கு அப்படி எதுவும் இல்லை. கடவுள் நம்பிக்கை கொண்டவர்களிடம் மட்டுமே இருக்கும் இன்னுமொரு நம்பிக்கை. இந்த நம்பிக்கைகள் மூட நம்பிக்கைகளா என்பது தொடர்புடையவர்கள் எந்த அளவுக்கு மீளாய்வுக்கு ஆயத்தமாக இருக்கிறர்கள் என்பதைப் பொருத்தது. தங்கள் நம்பிக்கைகளுடன் ஒப்பு நோக்குக் கூறுகளை இணைத்து மயங்குவது பொருளற்றது. எந்த இடத்தில் அறிவியல் சான்றுகள் தேவைப்படுகின்றனவோ அந்த இடத்தில் தர்க்க ரீதியான ஒப்பு நோக்கு பதில்கள் உண்மையை வெளிக் கொண்டு வாராது.

மரணத்துக்குப் பின்பு ஒரு வாழ்வு இருக்கிறது என்பதற்கு அறிவியல் சான்றுகள் தேவைப்படுகின்றன என்பதை விட அதை அறிவியல் திடமாக மறுக்கிறது என்பதே உண்மை. இது தான் சென்ற கட்டுரையில் சுட்டிக் காட்டப்பட்டிருந்தது. பொருள் என்றால் நான்கு பரிமாணங்கள் வேண்டும். நான்கு பரிமாணங்களும் அழிந்த பின் மீண்டும் அதே பரிமாணங்கள் தோன்ற முடியாது என்பதே அறிவியல். அறிவியலுக்கு புறம்பான எதையும் ஏற்க முடியாது.

இப்போது நண்பர் ஜாகோப் மனோகரன் கூறும் மறுவாழ்வுக்கான அடிப்படைகளைக் காண்போம். விதை அழிந்து தளிர் தோன்றுவது, மரம் புதையுண்டு நிலக்கரியாக வைரமாக மாறுவது, லார்வாக்கள் சிதைந்து வண்ணத்துப் பூச்சிகளாக வருவது, ஹைட்ரஜனும் ஆக்ஸிஜனும் சேர்ந்து நீர் உருவாவது போன்றவை மறுவாழ்வு இருப்பதை தர்க்க அடிப்படையிலேனும் உறுதிப்படுத்துகின்றனவா? இல்லை. இவைகளெல்லாம் ஒரு பொருளின் தொடரும் மாறுபட்ட வடிவங்கள். பொருளின் பரிமாணங்கள் அழிந்து புதிதாக் உருவாவதில்லை. ஒரு மரமும் அதன் தொடர்ச்சியாக உருவாகும் இன்னொரு மரமும் ஒரெ பொருளில்லை.  தகப்பனும் மகனும் தனித் தனியானவர்கள் என்பது போல.  இவைகளை புரிந்து கொள்ள சாதாரண உள்வாங்கும் திறனே போதுமானது. ஆனால் கடவுள் என்று வரும் போது எதுவும் பயனற்றுப் போய்விடுகிறது என்பது தான் பரிவுக்கு உரியதாக இருக்கிறது.

மதவாதிகளின் காட்டுமிராண்டித்தனமான நடவடிக்கைகள் அல்லது ஒரு மத நம்பிக்கையாளின் இணக்கமான நடைமுறைகள் இவைகளைக் கொண்டு தனிப்பட்ட அவர்களைத்தான் மதிப்பிட முடியுமே அன்றி கடவுளை மதிப்பிட முடியாது. இது உரிமை சார்ந்த பிரச்சனை அல்ல. இது அறிவியல் ரீதியாக சான்று கோரப்படும் ஒரு பிரச்சனை. கடவுள் என்ற ஒன்றை நம்புவதும் அதன் படி ஒழுகுவதும் ஒருவரின் தனிப்பட்ட உரிமைகள் அதில் குறுக்கீடு செய்ய எதுவுமில்லை. ஆனால் அது சமூகத்தில் பரப்புரை செய்யப்படும் போது அதை மறுக்கும் உரிமையும்  ஏற்றுக் கொள்ளப்பட வேண்டும். இரண்டும் உரிமைகள் எனும் போக்கில் எது சரி எனும் தெரிவு மறுக்கப்படுகிறது. அறிவியலுக்கு மாறானதை பரப்புரை செய்வது தடை செய்யப்பட வேண்டும் என்பதே சமூகத்தின் உரிமையாக இருக்க முடியும். தனி மனித உரிமைகளை முன் வைத்து சமூகத்தின் உரிமையை மறுக்க முடியுமா? சிந்தித்துப் பாருங்கள்.

ஒரு மனிதன் நல்லவனாக வாழ்வது கடவுள் எனும் கட்டுப்பாட்டால் தான், அல்லாவிட்டால் சமூகம் பேரழிவைச் சந்திக்கும் என்பது உண்மைக்கு புறம்பான ஒரு கற்பிதம். ஒருவன் நல்லவனாக வாழ்கிறான் என எந்த அடிப்படையைக் கொண்டு முடிவு செய்யப்படுகிறது? சமூகத்தைக் கொண்டா? மதங்களைக் கொண்டா? கடவுள் எனும் கட்டுப்பாடு தான் மனிதனை நல்லவனாக நடத்தும் என்றால் இவ்வுலகில் கெட்டவைகளே அல்லது கெட்டவர்களே இருக்கக் கூடாது. ஏனென்றால் ஆயிரக்க்கணக்கான ஆண்டுகளாக இங்கே கடவுள் நம்பிக்கை கோலோச்சிக் கொண்டு இருக்கிறது. இன்றைய நிலை அப்படியா இருக்கிறது. சந்திக்கும் சக மனிதன் நல்லவன் என யாராலும் உறுதி கூற முடியாத நிலையல்லவா இருக்கிறது. என்றால் கடவுளின் கட்டுப்பாடு எங்கே போனது? சக மனிதனுக்கு தீங்கு செய்யும் எண்ணம் கொண்ட அனைவரும் (உங்கள் வசதிக்காக பெரும்பாலானோர் என்றும் வைத்துக் கொள்ளலாம்) கடவுள் நம்பிக்கை கொண்டவர்களாகவே இருக்கிறார்கள். அவர்களின் கடவுள் நம்பிக்கை எந்த விதத்தில் அவர்களைக் கட்டுப்படுத்தியது? அல்லது கட்டுப்படுத்தத் தவறியது?

கெட்டவர்களை விட்டு விடுவோம், சமூகத்தில் நல்லவர்களாக வாழ்வோர் கடவுள் எனும் கட்டுப்பாட்டால் தான் நல்லவர்களாக வாழ்கிறார்களா? இல்லை. சட்டத்தின் கட்டுப்பாட்டால், சமூகத்தின் கட்டுப்பாட்டால் தான் கெட்டவைகளைச் செய்யாமல் தவிர்க்கிறர்கள். விதிவிலக்கில்லாமல் எல்லா மத போதிப்பாளர்களிலும் பாலியல் குற்றவாளிகள் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் அம்பலப்படுவதற்கு முன்பும் பின்பும் அக்குற்றங்களை சமூகத்திலிருந்து மறைக்க வேண்டும், சட்டங்களிலிருந்து மறைக்க வேண்டும் என எண்ணுகிறார்களே தவிர கடவுளிலிருந்து மறைக்க வேண்டும் என எண்ணுவதில்லை. அவர்கள் அம்பலப்படுவதற்கு முன்பு வரை சமூகத்தில் நல்லவர்களாகவே மதிக்கப்பட்டார்கள் என்பதை மறுக்க முடியுமா? எனவே, சமூகம் தான் மனிதர்களைக் கட்டுப்படுத்துகிறதே அன்றி மதங்களோ கடவுளோ அல்ல.

பொதுவாக அனைத்து மதங்களுமே மாறாத நீதி போதனைகளையே தங்கள் வேதங்களாக வழிகாட்டுபவைகளாக கொண்டிருக்கின்றன. சமூகமோ கணந்தோறும் மாறிக் கொண்டே இருக்கிறது. நேற்றிருந்த வாழ்க்கை முறை இன்று இல்லை. இன்றிருக்கும் பழக்க வழக்கங்கள் நாளை வழக்கொழிந்து போகும். நேற்றிருந்த உற்பத்தி முறை இன்றில்லை. நேற்றிருந்த உறவு முறைகள் இன்று நிறமிழக்கின்றன. இப்படி மாறிக் கொண்டே இருக்கும் வாழ்க்கை முறையில் மாறவே மாறாத மதநெறிகள் நல்லவை கெட்டவைகளை தீர்மானிக்க முடியுமா?

இவை எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக, நல்லதும் கெட்டதும் எல்லோருக்கும் சமமாய் இருப்பதில்லை என்பது முதன்மையானது. ஆயிரமாயிரம் ஆண்டுகளாக அடிமைப்பட்டுக் கிடந்த மக்கள், நாங்கள் அடிமைகள் இல்லை என திருப்பித் தாக்கினால் அது கலவரமாக சித்தரிக்கப்படும் காலத்தில் இருந்து கொண்டிருக்கிறோம். அரசு திட்டமிட்டு உழைப்பைச் சுரண்டினால், அல்லது சுரண்ட அனுமதித்தால் அதை முன்னேற்றம் என்றும், அறியாத மக்கள் அதை தங்களுக்குள் செய்தால் அதை திருட்டு என்றும் அழைக்க வழக்கப்படுத்தப்பட்ட சமூகத்தினுள் நாம் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம். ஒன்று நல்லதா கெட்டதா என்பது அது யாருக்கு சாதகமாக இருக்கிறது, யாருக்கு பாதகமாக இருக்கிறது என்பதைக் கொண்டே முடிவு செய்யப்படுகிறது. இதில் எங்கிருந்து எல்லோருக்கும் நல்லவனாக இருப்பது? யாராலும் எல்லோருக்கும் நல்லவனாக இருக்கவே முடியாது. வர்க்கமாய் பிரிந்திருக்கும் சமூகத்தில் எல்லோருக்குமான நீதி என்பதே சட்டத்தினால் வலிந்து திணிக்கப்பட்டிருக்கும் ஒன்று எனும் போது; ஒரு கடவுள், ஒரு மதம், அதன் மாறவே மாறாத வாழ்முறைகளின் கட்டுப்பாடினால் மனிதன் நல்லவனாக இருக்கிறான் என்பது கற்பனையாக மட்டுமே இருக்க முடியும்.

ஆகவே, கடவுளால் தால் அல்லது கடவுள் எனும் கட்டுப்பாட்டல் தான் மனிதன் நல்லவனாக இருக்கிறான் இல்லையென்றால் சமூகம் பேரழிவைச் சந்திக்கும் என்பது மேலோட்டமான ஆழமான புரிதல் இல்லாத முடிவு. சமூகம் தான் ஒருவனை அவன் எப்படிப் பட்டவனாக இருக்க வேண்டும் என தீர்மானிக்கும் காரணியாக இருக்கிறது. இதற்கும் மனிதன் மரணித்தபின் இருப்பதாக நம்பப்படும் ஒரு வாழ்வுக்கும் எந்தவித தொடர்பும் இல்லை.

பரிணாமக் கோட்பாடு, இண்டலக்சுவல் டிசைன் போன்றவைகளெல்லாம் விரிவாக பேசவேண்டிய தனிப் பகுதிகாள். வாய்ப்பிருந்தால் அவைகள் குறித்து பின்னர் பேசலாம்.

கடவுள் குறித்து பேசும் போதெல்லாம் தத்துவம் எனும் பெயரிலான ஏதோ ஒன்றில் புகுந்து கொண்டு குழப்புவது ஆன்மீகவாதிகளுக்கு வாடிக்கையானது. திரு விவேக் அத்வைதி யினுடைய கருத்தையும் நான் அப்படித்தான் பார்க்கிறேன். கடவுள் என்றால் என்ன? மனிதன் என்றால் என்ன? இந்த பேரண்டம் என்றால் என்ன? இவைகளை நாம் அறிவியல் வழியாகப் பார்த்தால் நமக்கு தெளிவான பதில்கள் கிடைக்கின்றன. ஆனால் அந்தப் பதில்கள் ஆன்மீகவாதிகளுக்கு உவப்பானதாக் இருப்பதில்லை. அதனாலேயே ஆன்மா தொடங்கி மெய்யுணர்வு, விழிப்புணர்வு என்றெல்லாம் சுற்றி வருகிறார்கள். தத்துவம் என்பதன் பொருளே சிக்கலான விசயங்களை எளிமையாக புரியவைப்பது என்பது தான். ஆனால் இன்றைய நிலையில் தத்துவம் என்றால் எளிமையான விசயங்களைக் கூட புரிவதற்கு சிக்கலான முறையில் கூறுவது என்றாகி இருக்கிறது.

மனிதன் தான் தோன்றிய தொடக்க காலம் முதற்கொண்டு தன்னுடைய ஐம்புலன்களின் வழியே உலகைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான்.  தான் பார்த்து புரிந்து கொண்டதை மூளை எனும் உறுப்பின் மூலம் தொகுத்து பகுத்து தன் தேவைகளுக்கு ஏறப பயன்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறான். இதில் தான் அறியாத, தனக்கு புதிராய் இருக்கும் விசயங்கள் எதிப்படும் போது அதனை விளங்குவதற்கு ஏற்கனவே இருக்கும் அறிதலைக் கொண்டு அதற்கும் மேலாக கற்பனைகளை இணைத்துக் கொண்டும் விளக்க முற்படுகிறான். இந்த வழியில் தான் கடவுள் வருகிறார். அதாவது கணிதத்தில் ‘எக்ஸ்’ எனும் பயன்பாடு இருக்கிறதல்லவா அதைப் போல.  ஒரு சமன்பாட்டில் தெரியாத விடையை எக்ஸ் என வைத்துக் கொண்டு படிப்படியாக அந்த விடையை வந்தடைவார்களே, அதேபோல தனக்கு புதிராக உள்ள விசயங்களை கடவுளினால் இயலும் என பாவித்துக் கொண்டு விளக்கமளிக்க முற்பட்டான். இந்த வழியில் கடவுளின் எல்லை படிப்படியாக விலகிக் கொண்டே வந்தது. அதாவது, மனித அறிவின் எல்லை அதிகரித்துக் கொண்டே வந்தது.

மற்றொரு பக்கம், உற்பத்தி முறைகளின் மாற்றத்தின் விளைவாய் சமூக உறவுகளில் மாற்றம் ஏற்பட்டு, வர்க்கமாகி அதுவும் அதிகார வர்க்கமாகவும், அதிகாரமற்ற வர்க்கமாகவும் தெளிவாகப் பிரியப் பிரிய; அதிகாரமற்ற வர்க்கத்தினரை அடக்கி வைக்க அதிகார வர்க்கத்தினருக்கு ஒரு கருவி தேவைப்பட்டது. அந்தக் கருவியாக கடவுளை அவர்கள் பயன்படுத்துகிறார்கள். அதாவது கடவுளை எந்த அளவுக்கு புரியாத, விளங்கிக் கொள்ள சிக்கலான விசயமாக மாற்றுகிறார்களோ அந்த அளவுக்கு அது அவர்களுக்கு பயன்படுகிறது. மனிதன் அறிவியலின் துணை கொண்டு கடவுளை விளக்க விளக்க, சிக்கலான தத்துவங்களைக் கொண்டு அதை புரிவதற்கு கடினமாக மாற்றிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் மற்றொரு பிரிவினர். இது ஒரு எல்லைக்கு மேல் செல்லும் போது புனிதங்களாகவும், புனிதங்களுக்கு எதிரான அவமதிப்பாகவும் விரிகிறது. இது தான் கடவுள், மதங்கள் குறித்த சுருக்கமான வரலாறு.

மனிதன் என்றால் என்ன?  இந்த பூமி எனும் கோளில் இருக்கும் ஏனைய உயிரினங்களைப் போலவே மனிதனும் ஒரு உயிரினம். ஒரு சமூக விலங்கு. தன்னுடைய உழைப்பின் பலனால் அடைந்த மாற்றங்களைக் கைப்பற்றிக் கொண்டு, முன்மாதிரி உருவாக்கத்தினால்  பிற விலங்குகளிலிருந்து மேம்படத் தொடங்கி அதன் வழியே வியத்தகு மாற்றங்களை சாதித்துக் காட்டிய ஒரு விலங்கு.

பேரண்டம் என்றால் என்ன? ஒரு சிங்குலாரிடியிலிருந்து பெருவெடிப்பின் மூலம் இந்தக் கணம் வரை விரிவடைந்து கொண்டிருப்பது தான் இப் பேரண்டம். அந்த சிங்குலாரிடிக்கு முன் என்ன என்பதில் சில கணங்கள் வரை அறிவியல் நீண்டிருக்கிறது. அதற்கும் முன்பு என்ன என்பதில் அறிவியலிடம் தெளிவான விடைகள் இல்லை. அலைவுக் கோட்பாடு உட்பட பல கோட்பாடுகள் முன்வைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. தெளிவான சான்றுகள் கிடைக்கும் வரை அவை அறிவியல் ரீதியிலான யூகங்கள் மட்டுமே. இருந்து கொண்டிருக்கும் இந்தப் பேரண்டத்தின் பல கோடி பருப் பொருட்களில் ஒப்பிடவே முடியாத அளவுக்கு தூசு போன்ற பொருளே பூமி எனும் கோள். இந்தப் பேரண்டம் ஏதோ ஒரு ஆற்றலால திட்டமிட்டு உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது என்பதற்கு எந்த வித சான்றுகளும் இல்லை. அவ்வாறான சான்றுகள் கோரப்படும் போதெல்லாம், இப்பேரண்டத்தில் நிலவும் ஒழுங்கு சான்றாக முன்வைக்கப்படுகிறது. ஆன்மீகவாதிகளால் சுட்டப்படும் பேரண்ட ஒழுங்கு என்று எதுவும் இங்கு இல்லை. கணந்தோறும் அண்டவெளியில் எந்த ஒழுங்குமின்றி மோதல்களும் வெடிப்புகளும், புதிய பருப் பொருட்கள் உருவாவதும், மறைந்து போவதும் நிகழ்ந்து கொண்டே இருக்கின்றன.

இந்தப் பேரண்டத்துக்குள் தான் மனிதன் உட்பட அனைத்து உயிரினங்களும் இயங்கிக் கொண்டிருக்கின்றன. கடவுளும் இதே பேரண்டத்தில் தான் இயங்கிக் கொண்டிருப்பதாக நம்பப்டுகிறது. மனிதனின் ஆதி வாழ்வில் கடவுள் எனும் உணர்வு இருந்ததற்கான எந்த ஆதாரமும் இல்லை. இது தரவுகள் மூலம் நிரூபிக்கப்பட்டிருக்கிறது. பின்னரே கடவுள் எனும் ஒன்று மீப்பெரும் ஆற்றலாக மக்களிடையே உருவாகி இருக்கிறது. அன்றிலிருந்தே கடவுளுக்கு எதிரான விவாதங்களும் உருவாகி விட்டன, இன்றுவரை அது தொடர்ந்து கொண்டிருக்கிறது. அன்றிலிருந்து இன்றுவரை கடவுளுக்கு ஆதரவாக எடுத்து வைக்கப்படும் ஒவ்வொரு வாதமும் அறிவியல் வளர்ச்சியின் துணை கொண்டு முறியடிக்கப்பட்டுக் கொண்டே இருக்கிறது. ஒவ்வொரு முறை முறியடிக்கப்படும் போதும் கடவுளை விளக்க முடியாத தத்துவ விசாரங்கள் மூலம் சிக்கலான ஒன்றாக மாற்றிக் கொண்டே இருக்கிறார்கள். அவ்வாறு சிக்கலான ஒன்றாக மாற்றுவதற்கு உற்ற துணையாக இருந்த பலவற்றுள் ஆன்மா என்பது முதன்மையானது.

ஆன்மா என்பது என்ன? இதற்கு தெளிவான எந்த விளக்கமும் கிடையாது. கடவுளுக்கு தெளிவான விளக்கம் ஏதாவது இருக்கிறதா? அதைப் போலவே ஆன்மாவும். அதன் தன்மை என்ன என விவரிக்கப்படுமே தவிர ஆன்மா என்றால் என்ன என்பது ஒருபோதும் விவரிக்கப்பட்டதே இல்லை. இந்து மதத்தை ப் பொருத்தவரை வேதங்களில் ஆன்மா என்ற ஒன்றை ஆயிரம் உருப்பெருக்கி வைத்து தேடினாலும் கிடைக்காது. பின்னாட்களில் அந்த வேதங்களுக்கான விளக்க உரைகளாக வந்த உபநிடதங்களில் தான் ஆன்மா வருகிறது. ஆதாவது வெறுமனே சடங்கு வழிபாடுகளாக, போலச் செய்தல்களாக கடவுள் இருந்த நிலை மாறி மனித வாழ்வில் ஒழுங்குகள் கட்டுப்பாடுகள் விதிக்க வேண்டிய தேவை ஏற்படுகிறது. இதனால் மனிதன் என்பவன் கடவுளுக்கு கட்டுப்பட்டே தீரவேண்டியவன் என்பதை வலியுறுத்துவதற்காக ஆன்மா எனும் கருத்து திணிக்கப்படுகிறது. இதன் தொடர்ச்சியாகவே மறு பிறப்பும் வந்து இணைகிறது.

இப்போது இருக்கும் பிரச்சனை இது தான். கடவுள் என்றால் என்ன என்பதை விளக்க முடியவில்லை என்பதால், அந்த தோல்வியை மறைப்பதற்காகவும், கடவுளின் பிடியிலிருந்து மனிதன் விடுபட்டு விடாமல் இருப்பதற்காகவுமான தேவை பெரிதாக எழுகிறது. இதை மனிதன் என்பவன் எவ்வாறு உருவாகிறான்? இறந்த பிறகு அவன் என்னவாகிறான்? என்பதை விளக்குவதன் மூலம் ஈடுகட்ட முயன்றார்கள். அந்த முயற்சியின் விளைவு தான் ஆன்மா, மறுவாழ்வு என்பதெல்லாம். இதில் இன்றியமையாத விசயம் என்ன வென்றால், ஆன்மீகவாதிகள் அளிக்கும் இந்த விளக்கங்கள் எல்லாம் அறிவியலுக்கு புறம்பானதாக, அறிவியலுக்கு எதிரானதாக இருக்கிறது என்பது தான். அறிவியலுக்கு எதிரானதை ஏற்றுக் கொள்ளவியலாது என்று தொடர் விவாதங்கள் முளைத்ததும், அறிவியலே ஐயத்துக்கு இடமானது தான். அறிவியல் முழுமையானது இல்லை என்றெல்லாம் எதிர் வாதங்கள் கிளம்பி வந்தன.

அறிவியல் என்றால் என்ன? இப்பூமியில் உயிரினங்களோடு இயிரினமாக, விலங்குகளோடு ஒரு விலங்காக இருந்தபோதிலிருந்து தன்னுடைய தேவைகளுக்காக தன் ஐம்புலன்களின் மூலம் புற உலகை அறிந்து கொள்ள முற்பட்டான். தான் அறிந்ததை மூளை எனும் உறுப்பில் சேமித்து வைத்து பயன்படுத்தினான்.  இதன் தொடர்ச்சியாக மூளையின் நினைவுகளிலிருந்து முன்மாதிரியை உருவாக்கினான். இந்த முன்மாதிரியை நடைமுறையில் சோதித்தான். சோதனையில் கிடைத்த வெற்றியை சமூகத்தோடு பகிர்ந்து கொண்டான். இது தான் அறிவியல். நாம் இந்த உலகில் தெரிந்து கொண்டிருக்கும் அத்தனையும் அறிவியல் மூலம் நமக்கு கிடைத்தவை தாம். எந்த ஒன்றை நாம் செய்தாலும் அதில் அறிவியல் விதிகள் இல்லாமலில்லை, அதை நாம் அறிந்திருக்கவில்லை என்றாலும் கூட.  நடைமுறை வாழ்வில் நமக்கு ஏற்படும் அனைத்து சிக்கல்களையும் நாம் அறிவியலின் துணை கொண்டே தீர்த்துக் கொள்கிறோம். ஏனென்றால் அறிவியல் தான் ஒரே தெளிவு. அறிவியல் தான் ஒரே உரைகல்.

இந்த அடிப்படையிலிருந்து தான் கடவுளை, மதங்களை, அதன் வழிகாட்டு நெறிகளை, கடவுளை சரிகாண கூறப்படும் வாதங்களை உரசிப் பார்க்க வேண்டியதிருக்கிறது. கடவுளின் இருப்பை உறுதி செய்ய முடியாது என்பது நாத்திகர்களுக்கு மட்டுமல்ல, ஆத்திகர்களுக்கும் தெரியும். அதனால் தான் கடவுள் என்றால் என்ன என கேள்வி எழுப்பப்படும் போதெல்லாம் கடவுளின் தன்மைகளைக் கூறுவார்கள், ஆன்மாவின் தன்மைகளை விளக்குவார்கள், மறுபிறப்பினை அதாவது சொர்க்கத்தில் கிடைக்கும் பலன்களை, நரகத்தில் கிடைக்கும் இன்னல்களை விளக்குவார்கள். இவை அனைத்தையும் அறிவியல் என்றோ தன் குப்பைக் கூடையில் வீசி விட்டது.

எனவே, மரணித்ததன் பிறகான மறுவாழ்வு தொடங்கி, ஆன்மா, தத்துவம், தன்னை அறிதல் என எங்கெல்லாமோ சுற்றிச் சுழலும் அனைத்து வாதங்களின் சாரமான ஒரே கேள்வி கடவுள் என்றால் என்ன என்பது தான். இதற்கான விடையை எந்த ஆன்மீகவாதியும் கூறப் போவதில்லை. எல்லா பயங்காட்டல்களும் பயனற்ற பின் கூறப்படுவது தான் கடவுள் அறிவியலுக்குள் அடங்கமாட்டார், அறிவியலுக்கும் அப்பாற்பட்டவர் கடவுள் என்பது. இந்தப் பேரண்டத்துக்குள் அறிவியலுக்கு அப்பாற்பட்டது என்று எதுவுமே இல்லை. இப்பேரண்டத்துக்குள் இயங்காமல், இப்பேரண்டத்துக்கு அப்பாற்பட்டிருக்கும் கடவுள் குறித்து நானோ நீங்களோ கவலைப்பட ஒன்றுமில்லை. பிரச்சனை இப்பேரண்டத்தில் இயங்கிக் கொண்டிருக்கும் கடவுள் குறித்து தான்.  இன்று கடவுளுக்கு கூறப்படும் அனைத்து தகுதிகளையும் தன்மைகளையும் நீக்கி விட்டு கடவுள் என்ற ஒன்று இப்பேரண்டத்துக்குள் இருக்கலாம் என்றால் இருந்து விட்டுப் போகட்டும். ஆனால் தகிமலா பழம் போல் இது தான் கடவுள் என்றோ, அவரை வணங்காவிட்டால் நரகத்தில் வறுத்தெடுப்பார் என்றோ கூறாதீர்கள்.

இவை எல்லாவற்றையும் விட இன்றியமையாத இன்னொரு விசயம் இருக்கிறது. இவ்வளவு பிரச்சனைகளுக்கு மத்தியிலும் கடவுள் எவ்வாறு தாக்குப் பிடித்துக் கொண்டு இருக்கிறார்? உலகின் மக்களை இரண்டாக பிரிக்கலாம். ஒன்று சுரண்டுபவர்கள், இன்னொன்று சுரண்டப்படுபவர்கள்.  சுரண்டுபவர்கள் தங்கள் சுரண்டலை மறைப்பதற்கு, மக்களை திசைதிருப்புவதற்கு கடவுள் நம்பிக்கையை ஓர் உத்தியாக பயன்படுத்துகிறார்கள். அதனால் கடவுளைக் காப்பாற்ற வேண்டிய தேவை அவர்களுக்கு இருக்கிறது. சுரண்டப்படுபவர்களுக்கோ தங்கள் வாழ்வியல் தோல்விகளிலிருந்து இளைப்பாறல் பெறுவதற்கு, எதிர்காலத்தின் மீது நம்பிக்கை கொள்வதற்கு கடவுள் ஒரு கருவியாக இருக்கிறது. இந்த இரண்டு அடிப்படைகளினால் தான் உலகில் கடவுள் இன்னும் உயிர் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறாரே தவிர அவர் மெய்யாகவே இருக்கிறார், அளப்பறிய ஆற்றல்களைக் கொண்டிருக்கிறார் என்பதால் அல்ல.

மார்க்சியர்கள் கடவுளை மறுப்பதற்கான காரணமும் இது தான். இறந்த பிறகான உலகாக பொய்யான பொன்வாழ்வின் எதிர்பார்ப்பில், இருக்கும் உலகின் கோமணம் அவர்களிடமிருந்து களவாடப்படுவதை மறந்திருக்கிறார்கள்.  அறிவியலுக்கு எதிராக சமூகத்துக்கு எதிராக மூடக் கருத்துகளை ஏற்றுப் பரப்புவதன் மூலம் பொய்யான இரட்சகனின் ஒளியில் மெய்யான எதிரியை மறைக்கிறார்கள். சுரண்டப்படும் இந்த சூழல் இருக்கும் வரை எதிர்காலம் குறித்த பயம் நீடிக்கும். எதிர்காலம் குறித்த பயம் நீடிக்கும் வரை கடவுளும் உயிர் வாழ்வார். இந்த சுரண்டல் உலகம் மாற்றப்படும் போது தான், சுரண்டுவோர்கள் வீழ்த்தப்படும் போது தான் கடவுள் இற்றுப் போவார். காயத்தின் மீதுள்ள பொருக்கைப் போல் அற்றுப் போவார். அதற்காகத்தான் மார்க்சியர்கள் போராடுகிறார்கள். இது கடவுளுக்கு எதிரான போராட்டமல்ல, மக்களுக்கான போராட்டம்.

 

மின்னூலாக (பி.டி.எஃப்) தரவிறக்க

கடவுளை நம்புவோருக்கு ஒரு சவால்

regeneration

 

Aiya,

Thangal pahuththarivu reethiyana Islaththai patri araivathu emakku oru vilippunarvai etpaduththi ainthikka thoondukirathu.. Irunthum sila nerangalil mathangalai kadanthu sinthikka mudiyamal oru achcham ullaththil eluhirathu. Suppose maraniththa pin unmaileye Iraivan vanthu ean enakku valippadavilla enral enna seyvathu? Oruvelai nadanthal ellavatrukkum ayaththamaha irukka vendum thane.

ஷான் கேள்வி பதில் பகுதியிலிருந்து.  இங்கே

நண்பர் ஷான்,

ஒரு முறை பெரியாரிடம், நீங்கள் கடவுள் இல்லை என சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள். திடீரென உங்கள் முன் கடவுள் தோன்றி விட்டால் என்ன செய்வீர்கள்? என்று கேட்டார்கள். சற்றும் யோசிக்காமல் பதில் சொன்னார் பெரியார், இருக்கிறார் என்று பிரசாரம் செய்து விட்டுப் போகிறேன். இது கடவுள் இருக்கிறாரா இல்லையா என்பதற்கான பதில் இல்லை. கடவுள் இல்லை என்பதில் பெரியாருக்கு இருந்த உறுதியை எடுத்துக் காட்டும் பதில். மட்டுமல்லாது, உண்மையை ஏற்பதில் தனக்கு எந்த தயக்கமும் இல்லை, அது இதுவரை நான் பரப்புரை செய்து கொண்டிருப்பதற்கு எதிராக இருந்தாலும் கூட எனும் உறுதியையும் அந்த பதில் வெளிக் காட்டுகிறது. இந்த உறுதி கடவுளை நம்பிக் கொண்டிருக்கும் எவருக்கும் கைகூடாத ஒன்று. இந்த உறுதியைத் தான் மதம் குறித்து, கடவுள் குறித்து பேசுவோர் ஒவ்வொருவரிடமும் எதிர்பார்க்கிறோம். உங்களிடம் இருக்கும் எனும் அடிப்படையிலேயே தொடங்குகிறேன்.

உங்கள் கேள்வியை அப்படியே திருப்பிப் போட்டால்; நீங்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் எதை நம்பிக் கொண்டிருந்தீர்களோ, எந்த நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொண்டீர்களோ அந்த கடவுள் இல்லை என்றாகும் போது என்ன செய்வீர்கள்? இதற்கு நீங்கள் என்ன பதிலை சொல்வீர்களோ அந்த பதிலை நீங்கள் சரியாக உள்வாங்கிக் கொள்ல வேண்டும்.  இதற்கு உங்களின் பதில் என்னவாக இருக்கும்? கடவுள் இல்லையென்றால் தான் இறந்த பிறகு எனக்கு வாழ்வு கிடையாதே. மரணத்துடன் முடிந்து விடும். என்பது தானே. அப்படியென்றால் இதை சரியாக உள்வாங்குதல் என்பது என்ன? இறந்த பிறகு ஒரு வாழ்க்கை இருக்கிறது என்பது பொது உண்மை அல்ல, அது யதார்த்தமும் அல்ல. கடவுள் இருக்கிறது என்று நம்புவோரின் ஒரு கிளை நம்பிக்கை அவ்வளவு தான். இதற்கு மேல் அதற்கு எந்த மதிப்பும் இல்லை. ஆக ஒருவரின் வெற்று நம்பிக்கையை அந்த நம்பிக்கையை ஏற்காத பிரிதொருவரிடம், அவரால் ஏற்கப்படாத நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் கேள்வி எழுப்ப முடியுமா?

இதை ஒரு எடுத்துக்காட்டுடன் பார்க்கலாம். நெருப்பு சுடும் என்பது பொது உண்மை. (மரணித்த பின் வாழ்வு இல்லை என்பதும் ஒரு பொது உண்மை) இல்லை, நெருப்பு குளிரும். எனவே விரலை வைத்துப் பாருங்கள் என்று சொன்னால் அதை ஏற்க முடியுமா? நெப்பில் விரலை வைத்து விட்டு எடுத்து விட முடியும், எனவே, யாரும் நெருப்பு குளிரும் என்று ஏமாற்ற முடியாது. மரணத்தின் பிறகு திரும்பி வர முடியாது என்பதால் அப்படி ஒன்று இருக்கிறது என ஏமாற்ற முடிகிறது.

இந்த இடத்தில் தான் ஒரு குழப்பம் வருகிறது. மரணத்தின் பின் வாழ்வு இருக்கிறதா இல்லையா என்பதற்கு எந்த உறுதியான சான்றும் இல்லை எனும் போது இரண்டுக்கும் சம வாய்ப்பு இருக்கிறது தானே என்பது தான் அந்தக் குழப்பம். அதனால் தான் நீங்கள், “எல்லாவற்றுக்கும் ஆயத்தமாக இருக்க வேண்டும் தானே” என்று கேட்டிருக்கிறீர்கள். இந்தக் குழப்பம் மனித உடல் குறித்தும், கடவுள் குறித்தும் அறியாமையில் இருப்பதனால் மட்டுமே ஏற்படுகிறது. மனித உடல் குறித்தும் கடவுள் குறித்தும் தெளிவான அறிதல் இருந்தால் இந்தக் குழப்பம் ஏற்படாது. மாறாக, இது ஏமாற்று வேலை என புரிந்து போகும்.

மனிதன் என்பது என்ன? நான் எனும் சிந்தனையா? அல்லது உடலா? இரண்டும் இணைந்தது தான். உடல் இல்லை என்றால் சிந்தனையும் இருக்க முடியாது. மூளை என்ற பொருள் இல்லை என்றால் எது குறித்த சிந்தனையும் இருக்க முடியாது. இன்னும் தெளிவாகச் சொன்னால் சமூகம் இல்லாமல், இந்த உலகம் இல்லாமல் அறிவு, சிந்தனை என எதுவும் இருக்க முடியாது. மரணம் என்பது என்ன? உடல் மீள முடியாதபடி செயலிழந்து விட்டதால் அவனது மூளையில் பதியப்பட்டிருக்கும் தகவல்களும் அறிவும் அதனூடான சிந்தனையும் செயலற்று விட்டது என்பது தான். மீள முடியாத படி இயக்கமற்று விட்ட மனிதன், பின்னொரு காலத்தில் மீண்டெழுவான் என்பது கற்பனையாக மட்டுமே இருக்க முடியும்.

உலகில் பொருள் கருத்து என்று இரண்டு உண்டு. மனிதனும் ஒரு பொருள் தான். பொருள் கருத்து இரண்டுக்கும் இலக்கணங்கள் உண்டு. பொருள் என்றால் நான்கு பரிமாணம் இருக்க வேண்டும். நீளம், அகலம், உயரம், காலம் எனும் நான்கு பரிமாணங்கள் எல்லாப் பொருளுக்கும் உண்டு. இந்த நான்கு பரிமாணங்கள் இல்லாமல் எந்தப் பொருளும் இருக்க முடியாது. அதேபோல் கருத்து என்றால் அது பொருளைச் சார்ந்து தான் இருக்க முடியுமே அன்றி பொருள் இல்லாத தனித்த கருத்து என்று எதுவுமே இருக்க முடியாது. பிற கருத்துகளின் அடிப்படையில் உருவாக்கப்படும் பொருள் இல்லாத கருத்து கற்பனை அல்லது சிந்தனை எனப்படும். ஒரு மனிதன் மரணிக்கிறான் என்றால், மனிதன் எனும் அந்தப் பொருளின் நான்கு பரிமாணங்களும் முடிவுக்கு வந்து விட்டன என பொருள்படும். பொருள் முடிந்து விட்டது என்பதால் அந்தப் பொருளைச் சார்ந்து உருவான கருத்தும் அழிந்து விடுகிறது. அழிந்து விட்ட ஒரு பொருளும் அதனைச் சார்ந்த கருத்தும் மீண்டும் உருவாகும் என்பது கற்பனை தான். ஏனென்றால் நான்கு பரிமாணங்களும் அழிந்து விட்ட பொருள் மீண்டும் அதே பரிமாணங்களை பெற முடியாது. அதேபோல் இருக்கலாமே தவிர அதுவாக இருக்காது. எனவே, தனிப்பட்ட மனிதன் எனும் பொருள் அழிந்து விட்ட பிறகு மீண்டும் ஒருபோதும் அந்தப் பொருள் ஏற்படாது, அவ்வாறு ஏற்படும் என எண்ணுவது வெற்றுக் கற்பனை.

இந்த இடத்தில், மீண்டெழுதல் கற்பனை எனும் உண்மையை ஏற்க முடியாத மதவாதிகள், அதற்கு எதிராக எந்தவித சான்றையும் முன் வைக்க முடியாத மதவாதிகள், இந்த அறிவியலுக்கு பதிலாக அந்த இடத்தில் மீண்டும் ஒரு கற்பனையை முன் வைக்கிறார்கள். அது தான் கடவுள் எனும் கற்பனை. கடவுளால் எல்லாம் முடியும்.

கடவுளால் எதெல்லாம் முடியும் என்பது ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும். கடவுள் என்பது என்ன? பொருளா? கருத்தா? அல்லது இந்த இரண்டும் அல்லாத வேறொன்றா? வேறொன்று என்றால் அது என்ன? கடவுளை நம்பும் எவராலும் இந்தக் கேள்விக்கு பதில் கூற முடியாது. கடவுள் குறித்து கூறப்படுவன எல்லாம் – அது எந்த மதக் கடவுளாக இருந்தாலும் – கடவுளின் தன்மைகள் தானே தவிர கடவுள் என்றால் என்ன என்பது அல்ல. ஆக உங்கள் கேள்வியை நெருக்கிப் பார்த்தால் அது கடவுள் என்றால் என்னவென்றே தெரியாமல் கடவுளால் இதெல்லாம் முடியும் என நம்பு என்பதாகத் தான் இருக்கிறது. அதாவது, கடவுளை எந்த அடிப்படையும் இல்லாமல் வெறுமனே நம்புகிறவர்கள், அறிவியல் ரீதியான, வரலாற்று ரீதியான, சமூக ரீதியான புரிதல்களோடு கடவுள் இல்லை என்பவர்களிடம்; மரணத்தின் பிறகு கடவுள் வந்து விட்டால் உன்னால் மீண்டும் வாழ முடியாது எனவே மரணத்துக்கு முன்பு கடவுளை நம்பு என்கிறார்கள். இந்த அபத்தம் புரிகிறதா உங்களுக்கு?

கடவுள் உண்டு என்பவர்கள், அதற்கு எந்தவித சான்றையும் காட்டியதில்லை, காட்டவும் முடியாது. ஆனால் கடவுள் இல்லை என்பவர்களோ அதற்கான சான்றுகளை தெளிவாகவே முன் வைக்கிறார்கள்.

அறிவியல் ரீதியான காரணங்கள்:

  1. எப்போதும் நிலையாக இயங்கிக் கொண்டிருக்கும் ஆற்றல் என்று எதுவுமில்லை.
  2. தொடக்கமோ முடிவோ இல்லாத பொருள் என்று எதுவும் இல்லை.
  3. எந்த ஒரு பொருளையும் சாராமலும், எந்த ஒன்றிலிருந்து சார்பு பெறப்படாமலும் எதுவுமில்லை.

வரலாற்று ரீதியான காரணங்கள்:

  1. ஆதி மனிதர்கள் வாழ்வில் கடவுள் எனும் நிலை இருந்ததற்கான எந்த சான்றும் கண்டறியப் படவில்லை.
  2. பூமியில் மனிதன் எனும் உயிரினம் தவிர ஏனைய உயிரினங்களுக்கு கடவுள் எனும் உணர்வு இல்லை.

சமூக ரீதியான காரணங்கள்:

  1. கடவுளின் தகுதிகள் என கூறப்படுபவை உள்ளுக்குள் சுய முரண்பாடுகலோடு இருக்கின்றன. அதாவது, ஒரு தகுதி இன்னொரு தகுதிக்கு முரண்படுகிறது.
  2. கடவுளிடமிருந்து கிடைத்தது என்று சொல்லத்தக்க, சோதித்தறியத்தக்க எதுவுமே கண்டறியப்படவில்லை.

எனவே, கடவுள் இருக்க முடியுமா எனும் கேள்விக்கு இருக்க முடியாது என்பது ஆதாரபூர்வமான பதிலாக இருக்கிறது. மனிதன் மீண்டும் உயிர்த்தெழ முடியுமா எனும் கேள்விக்கு உயிர்த்தெழ முடியாது என்பது தெளிவான பதிலாக இருக்கிறது. ஆகவே, மரணத்துக்குப் பின் கடவுள் வந்து விட்டால் என்ன செய்வது எனும் கேள்வி மக்களை ஏமாற்றுவதற்காக முன் வைக்கப்படும் கேள்வி, மக்களை குழப்புவதற்காக முன் வைக்கப்படும் கேள்வி, மக்களின் அறியாமையைப் பயன்படுத்தி பயங்காட்டுவதற்காக  முன் வைக்கப்படும் கேள்வி.

அந்தக் கேள்வியை புறந்தள்ளி விட்டு இந்த உலகைப் பாருங்கள். சொர்க்கம் என்றால் அது இந்த உலகில் ஏகாதிபத்தியவாதிகள் வாழும் வாழ்வு. நரகம் என்றால் அது இந்த உலகில் உழைக்கும் மக்கள் வாழும் வாழ்வு என்பதாக புரிந்து கொள்ளுங்கள். அன்றிலிருந்து இன்றுவரை மக்கள் படும் வேதனைக்கும் துன்ப துயரங்களுக்கும், மக்களின் உழைப்பு சுரண்டப்படுவதற்கும் நேரடியான தொடர்பு இருக்கிறது. அந்த சுரண்டலை அகற்றுவதற்கு கரம் சேருங்கள். அது தான் இப்போதைய இன்றியமையாத தேவையாக இருக்கிறது.

மாறாக, மரணித்த பிறகு வாழும் வாழ்க்கை குறித்து யாராவது உங்களிடம் பேச வந்தால் கடவுள் என்றால் என்ன என்பதை நிரூபித்து விட்டு மேலே பேசுங்கள் என்று சவால் விட்டுச் சொல்லுங்கள்.

 

மின்னூலாக (பி.டி.எஃப்) தரவிறக்க

பெரியாரின் சொல்லை மெய்ப்பிக்கும் சுவனப்பிரியன்

periyar

சுவனப்பிரியனுக்கு மறுப்புரை – பகுதி 4

எடுத்துக் கொண்ட பதிவர் சுவனப்பிரியனின் பதிவுகள் 1. குரைஷி குலம் உயர்ந்ததாக நபிகள் நாயகம் சொன்னார்களா? 2. ஆண் பெண் பற்றிகம்யூனிசம் கூறிய கருத்துகளுக்கு மறுப்பு

தள்ளாத வயதிலும் நீங்கள் கடவுள் இல்லை என்று பிரச்சாரம் செய்து கொண்டிருக்கிறீர்கள். ஆனாலும், கடவுள் பக்தி குறையவில்லையேஇது ஒருமுறை பெரியாரிடம் கேட்கப்பட்ட கேள்வி. இதற்கு பெரியாரின் பதில் என்ன தெரியுமா? ரோஷம் இருப்பவர்கள் தான் புரிந்து கொள்வார்கள், மாற்றமடைவார்கள். ரோஷமில்லாதவர்களுக்கு புரியவும் செய்யாது, மாறவும் மாட்டார்கள் பெரியாரின் இந்தக் கூற்றைத்தான் சுவனப்பிரியன் மெய்ப்பித்துக் கொண்டிருக்கிறார். எப்படி என்பதைத்தான் இந்தப் பதிவு விளக்குகிறது.

 

தனக்குள் தானே சிக்கிக் கொண்ட சுவனப்பிரியன் எனும் பதிவுக்குப் பிறகு அதற்கான பதில் அல்லது மறுப்பு எனும் போர்வையில் இரண்டு பதிவுகளை வெளியிட்டிருக்கிறார் சுவனப்பிரியன். இந்த இரண்டு பதிவுகளின் தன்மை எப்படி இருக்கிறது என்று அறிய வேண்டுமானால், நான் என்னுடைய பதிவில் என்னென்ன கேள்விகளை எழுப்பியிருந்தேனோ அதற்கான பதில்கள் அந்த இரண்டு பதிவுகளில் இருக்கிறதா என்பதை ஆராய வேண்டும். நான் எழுப்பியிருந்த கேள்விகள்,

1. கள்ள உறவுக்குள் ஒழியும் கடவுள் எனும் பதிவில் நேரடியாகவும், சுவனப்பிரியனின் உதாரணம் வாயிலாகவும் விளக்கியிருந்ததுக்கான பதில்.

2. சுவனப்பிரியன் நெருப்புக்கோழி பதிவில் இருக்கும் குறிப்பான அம்சங்களான இஸ்லாம் பரவுகிறது என்பதற்கான விளக்கம், மறு உலகம் இருந்து விட்டால் ஆத்திகர்களுக்கு ஒன்றுமில்லை நாத்திகர்களுக்குத்தான் இழப்பு என்பதற்கான விளக்கம் ஆகியவைகளுக்கான பதில்,

3. தானே சிக்கிக் கொண்ட பதிவில் இருக்கும் குறிப்பான அம்சங்களான கம்யூனிசம் செத்த கொள்கையா என்பதற்கான விளக்கம், இஸ்லாமிய உடை குறித்தான விளக்கம், பெண்கள் வேலை செய்வது சரியா என்பதற்கான விளக்கம், கம்யூனிஸ்டுகள் வன்முறையாளர்களா என்பதற்கான விளக்கம், இஸ்லாத்தில் தீண்டாமை குறித்த விளக்கம் ஆகியவைகளுக்கான பதில். இவை தவிர போதிய முக்கியத்துவம் இல்லாதவைகள் என நான் கருதியவற்றை தவிர்த்திருக்கிறேன். இவைகளுக்கான பதில் விளக்கமோ மறுப்போ சுவனப்பிரியனின் பதிவுகளில் இருக்கிறதா?

 

கள்ள உறவுக்குள் ஒழியும் கடவுள் எனும் பதிவுக்கும், தனக்குள் தானே சிக்கிக் கொண்ட சுவனப்பிரியன் எனும் பதிவுக்கும் அவரிடம் பதில் இல்லை. அதாவது அவர் கூறியிருகும் பதில், “கிடைக்கும் ஓய்வு நேரத்தை எனக்கு பதில் கூறி வீணாக்க வேண்டாம் என அவர் எண்ணுவதால் பதில் கூறவில்லைதெளிவாக இதை புரிந்து கொள்வோம். முதலிரண்டு பதிவுகளுக்கு பதில் கூறினால் அவர் நேரம் வீணாகி விடுமாம். மூன்றாவது பதிவுக்கான பதில் நேரம் கிடைக்கும் போது ஒவ்வொன்றாக வருமாம். இதன் பொருள் என்ன? மூன்றாவது பதிவுக்கு பதில் கூறினால் நேரம் வீணாகாது, முதலிரண்டு பதிவுகளுக்கு பதில் கூறினால் நேரம் வீணாகி விடும். இதிலிருந்தே தெரியவில்லையா? பதிவர் சுவனப்பிரியனுக்கு எங்கு பிரச்சனை இருக்கிறது என்பது. பதில் கூறமுடியவில்லை என்றால் அதை வெளிப்படையாக கூறிவிடுவதில் அவருக்கு என்ன தயக்கம்? தன்னுடைய அறியாமையை வெளிப்படையாக கூறாமல் முடிந்தவரை சமாளிக்க வேண்டும் என்று இஸ்லாம் கூறியிருக்கிறதா? இதற்கு ஒரு குரான் ஆயத்தையோ, இரண்டு ஹதீஸ்களையோ எடுத்துக்காட்ட முடியுமா பதிவர் சுவனப்பிரியனால்?

 

ஆனால், பதில் வேண்டுமல்லவா? ஏனென்றால் பலநூறு பேர் இந்த விவாதத்தை தங்கள் நேரங்களை ஒதுக்கி படித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அப்படியிருக்கும் நிலையில் எனக்கு நேரம் வீணாகும் என்றும் பின்னால் வாய்ப்பு கிடைக்கும் போது பதில் கூறுகிறேன் என்பதும் எப்படி பொருந்தும்? அதேநேரம் இணையம் எனும் பொது வெளியில் ஒருவர் எழுதுகிறார் என்றால், அப்படி எழுதும் உரிமை அவருக்கு எங்கிருந்து வருகிறது? தான் எழுதியவற்றுக்கு தானே பொறுப்பேற்க வேண்டும் எனும் கடமையிலிருந்து வருகிறது அந்த உரிமை. மாறாக எனக்கு சாதகமாக இருப்பவற்றை நான் எழுதிக் கொண்டே செல்வேன். யாரும் மேம்போக்காக கேள்வி கேட்டால் வரிந்து வரிந்து பதிலெழுதுவேன். தீர்க்கமாக கேள்வி கேட்டாலோ பதில் சொல்லாமல் நழுவுவேன் என்பது என்ன விதமான பண்பாடு? இந்த பண்பாட்டைத்தான் இஸ்லாம் இவர்களுக்கு கற்றுக் கொடுத்திருக்கிறதா? முரண்பாடுகளின் மொத்த உருவம் என்றால் அது சுவனப்பிரியன் தானா?

 

மீண்டும், மீண்டும் பதிவர் சுவனப்பிரியன் நேரடி விவாதம் குறித்து பேசிக் கொண்டிருக்கிறார். இப்படி கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்லாமல், தொடர்பில்லாமல் பேசிக் கொண்டிருக்கும் ஒருவருடன் எந்த வடிவில் விவாதம் செய்தால் முடிவு எட்டப்படும்? ஏற்கனவே நான் தெளிவாக விளக்கியிருக்கிறேன், விவாதத்தில் முடிவு காணப்பட வேண்டும் என்றால் அங்கு விவாத நேர்மை இருக்க வேண்டும் தேடல் நோக்கில் அந்த விவாதம் இருக்க வேண்டும். அப்போது தான் ஒரு விவாதத்தில் முடிவை எட்ட முடியும். அவ்வாறு இல்லாத சுவனப்பிரியன் போன்றவர்களுடன் விவாதம் செய்தால், அது நேரடியாக என்றாலும் எழுத்து விவாதம் என்றாலும் முடிவை எட்ட முடியாது. இவ்வளவு தெளிவாக விவ்ளக்கியிருக்கும் இதற்கு பதிலேதும் சொல்லாமல் இருந்து விட்டு நேரடி நேரடி என்று பஜனை பாடுவது ஏன்? அல்லது பதில் கூற முடியாத போது இப்படித்தான் குழப்ப வேண்டும் என்று குரான் சொல்லியிருக்கிறதா?

 

குரான் விமர்சிக்கப்படும் இடத்தில் நீங்கள் இருக்காதீர்கள் என்றொரு வசனம் குரானில் இருக்கிறது. சுவனப்பிரியன் இதன்படி செயல்படுவதாக இருந்தால், “நான் உங்களுடன் விவாதிக்கத் தயாராக இல்லைஎன்று கூறியிருக்க வேண்டும். அப்படி சுவனப்பிரியன் கூற விரும்பவில்லை. ஏனென்றால், அநேகரின் கேள்விகளுக்கு அவர்களின் பெயரோடு வெளியிட்டு பதில் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார். இதில் எனக்கு பதில் கூற முடியாது என்றால் அவரின் இமேஜ் என்னாவது? அதேநேரத்தில் பதிலும் கூற முடியவில்லை. என்ன செய்வது? அதனால் தான் வெண்டைக்காயை விளக்கெண்ணையில் ஊற வைத்தது போன்ற மொழிநடையில், கொஞ்சம் ஆதாரமற்ற கம்யூனிச அவதூறுகளைக் கலந்து பதிவுகளாக எழுதிக் கொண்டிருக்கிறார். இதனால் யாருக்கு என்ன பயன்? அவருக்காவது பலன் இருக்கிறதா? இஸ்லாத்தை நிரூபிக்கவும் முடியாமல், இஸ்லாத்துக்கு எதிராகவும் நடந்து (மேலே மூன்றாவது ஐந்தாவது பத்திகளில் சொல்லியிருப்பது போல் குரான் ஹதீஸுக்கு மாற்றமாக நடக்கிறார் என்பதால்) தன்னை ஒரு நாத்திகவாதியாக வெளிக்காட்டிக் கொண்டது தான் நடந்திருக்கிறது.

 

இது தான் பதிவர் சுவனப்பிரியன் எழுதிய பதிவுகளின் தன்மையாக இருக்கிறது. மேலும் அந்தப் பதிவுகளின் மூலம் ஒரு நெருக்கடிக்குள்ளும் அவர் சிக்கிக் கொண்டிருக்கிறார். முதலில் அவர் விவாதிக்க விரும்புகிறாரா இல்லையா என்பதை வெளிப்படையாக தெரிவிக்க வேண்டும். “வரும்.. .. ஆனா வராதுபாணியில் குழப்பக் கூடாது. விவாதத்துக்கு வந்தால் விவாத நேர்மையுடன் நடந்து கொள்ள வேண்டும். இதற்கு தெளிவான குழப்பமில்லாத பதிலைக் கூறாவிட்டால் தொடர்ந்து என்னால் அவருக்கு பதிலளித்துக் கொண்டிருக்க முடியாது. ஒரு நேர்மையற்ற விவாதத்துக்காக என்னுடைய நேரத்தை வீணாக்க முடியாதல்லவா? அப்படி நான் பதிலளிப்பதிலிருந்து விலகிக் கொண்டால், அதன் குற்றம் பதிவர் சுவனப்பிரியனைச் சேர்ந்ததேயன்றி என்னைச் சேர்ந்ததல்ல. இனி அவரின் பதிவுகளுக்குள் கடக்கலாம்.

 

பதிவர் சுவனப்பிரியன் தன்னுடைய முதல் பதிவில், முகம்மது குரைஷி குலத்துக்கு முதன்மைத்தனம் அளிக்கவில்லை என்று பல ஹதீஸ்களை எடுத்துக் காட்டி விளக்கியிருக்கிறார். இதில் கவனிக்க வேண்டிய அம்சம் என்னவென்றால் முகம்மது குரைஷி குலத்துக்கு முதன்மைத்தனம் அளித்தாரா? எனும் நோக்கில் தான் அந்தப் பதிவு நகர்த்தப்பட்டிருக்கிறதே தவிர இஸ்லாத்தில் தீண்டாமை இல்லை எனும் நோக்கில் நகர்த்தப்படவில்லை. அதாவது இஸ்லாத்தில் தீண்டாமை இருக்கிறது என்பதை மூன்று அம்சங்கள் மூலம் நான் விளக்கியிருந்தேன். இந்தியப் பகுதிகளில் வழக்கத்தில் இருக்கும் அதே வடிவில் அரேபியத் தீண்டாமை இருக்கவில்லை என்றும், அன்றிலிருந்து இன்றுவரை இஸ்லாமிய சட்டங்களே கோலோச்சும் அரேபியாவில் இன்னும் நடை முறையில் இஸ்லாமியத் தீண்டாமை இருக்கிறது என்றும், முகம்மதே அரேபியத் தீண்டாமையை ஹதீஸில் வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார் என்றும் எடுத்துக் காட்டி இஸ்லாத்தில் இருக்கும் தீண்டாமையை வெளிப்படுத்தியிருந்தேன். இதற்கு மறுப்பு என்று கூறி முதலிரண்டு அம்சங்களைத் தவிர்த்து விட்டு முகம்மதை மட்டும் எடுத்துக் கொண்டு நீட்டி முழக்கியிருக்கிறார் பதிவர் சுவனப்பிரியன். அதுவும் ஏற்றுக் கொள்ளும் விதத்தில் இல்லை. எப்படி?

 

பதிவர் சுவனப்பிரியன் இரண்டு அம்சங்களில் முகம்மது குரைஷி குலத்துக்கு முதன்மைத்தனம் அளிக்கவில்லை என்று மறுத்திருக்கிறார். 1. குரைஷி குலத்துக்கு முதன்மைத்தனம் இல்லை என்று பல ஹதீஸ்களில் முகம்மது குறிப்பிட்டிருக்கிறார். எனவே, அதை குரைஷிகளுக்கான உரிமை என்று எடுத்துக் கொள்ளக் கூடாது. 2. குரானின் கருத்துக்கு மாற்றமாக இருக்கும் ஹதீஸ்கள் யூதர்கள் திணித்த பொய் ஹதீஸ் என்று தான் கொள்ள வேண்டும். இந்த இரண்டு அம்சங்களையும் நான் மறுக்கிறேன்.

 

முகம்மது பல ஹதீஸ்களில் குரைஷிகளை அவர்கள் தங்களை முதன்மைப்படுத்தும் பழக்கங்களுக்காக கண்டித்திருக்கிறார். இதற்கு மாற்றமாக குரைஷிகளை முதன்மைப்படுத்துவது போல் முகம்மது கூறியிருந்தால் அது முரண்பாடு அல்லவா? என்கிறார் பதிவர் சுவனப்பிரியன். ஆனால் முகம்மது முரண்பட்டுக் கூறவே இல்லையா? ஒரு எடுத்துக்காட்டைப் பார்ப்போம். புஹாரி 587ல் முஆவியா அறிவிக்கிறார், அஸர் தொழுகைக்கு பின் 2 ரக் அத் சுன்னத் தொழுகை இல்லை, முகம்மது தடுத்திருக்கிறார். புஹாரி 591ல் ஆய்ஷா அறிவிக்கிறார். அஸருக்குப் பின்2 ரக் அத் சுன்னத் தொழுகையை முகம்மது தவறவிட்டதே இல்லை. நேரெதிரான பொருள் கொண்ட இந்த இரண்டு ஹதீஸ்களில் எது சரி எது தவறு? இன்னும் அனேக இடங்களில் முகம்மது இது போன்று முரண்பாடான ஹதீஸ்களை கூறியிருக்கிறார். இந்த அடிப்படையில் தான் குரைஷிகள் குறித்த ஹதீஸ்களையும் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும். மாறாக முகம்மது முரண்பட்டு கூறியிருப்பாரா? என்று புளகமடைவதெல்லாம் விவாதத்தில் போதுமானவையல்ல. குரைஷிகள் குறித்து கண்டிக்கும் ஹதீஸ்களில் இருப்பதென்ன? ஹஜ் சடங்குகளில் குரைஷிகள் ஒரு இடத்திலிருந்தும், ஏனையோர் வேறிடத்திலிருந்தும் கிளம்புவார்கள். இதை மாற்றி அனைவரும் ஒரே இடத்திலிருந்து கிளம்ப வேண்டும் என முறைப்படுத்துகிறார். அராபியர் என்றாலும் அராபியரல்லாதோர் என்றாலும், கருப்பர் என்றாலும், சிவப்பர் என்றாலும் அவர்களிடையே இறையச்சத்தைத் தவிர வேறு வித்தியாசம் ஒன்றுமில்லை எனும் குறிப்பாக இல்லாத பொதுவான தத்துவம், அடிமையாக இருந்தவரை படைத் தளபதியாக நியமிக்கிறார். திருடினால் என் மகளாக இருந்தாலும் தண்டனை உண்டு. போன்றவை தான். ஆனால் இவைகளெல்லாம் ஒரு ஒழுங்குபடுத்தும் நோக்கத்தோடு இருப்பவை தானேயன்றி சுவனப்பிரியன் விதந்தோதுவது போல் குரைஷிகளின் குல ஆதிக்கத்தை அடித்து நொருக்கும் நோக்கத்திலானவை அல்ல.

 

குரைஷிகளின் குல ஆதிக்கம் குறித்து மிகை மதிப்பு ஏற்படுத்துவதற்காக ஒரு தவறான வரலாற்றுத் தகவலையும் சுவனப்பிரியன் சொல்லியிருக்கிறார், \\\குறைஷிக் குடும்பத்தார் இறைத்தூதர் இஸ்மாயீல் (அலை) அவர்களின் வழித் தோன்றல்கள். இதன்படி கஅபாவை நிர்வகிக்கும் பொறுப்பைக் குரைஷிகள் தலைமுறை தலைமுறையாகப் பெறுகின்றனர். இவர்கள் தங்கள் குடும்பங்களை தனித்துவமிக்க குடும்பங்களாக ஆக்கிக் கொண்டனர்/// இது தவறான தகவல். மக்கா நகரம் கேந்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்த வணிகத் தடங்களின் சந்திப்பு. இங்கு பல்வேறு கலாச்சாரங்களும், பலதரப்பட்ட மனிதர்களும் கலந்து பழகும் வாய்ப்புள்ள நகரம். ஆனால், இங்கு அரசமைப்பு என்று எதுவுமில்லை. அதற்கு மாறாக மாலாஎனும் அமைப்பு இருந்தது. இந்த மாலாதான் சச்சரவுகளைத் தீர்க்கும் அமைப்பாக இருந்தது. இந்த மாலாவுக்கு யார் தலைவராக இருக்கிறார்களோ அவர்களிடமே கஆபா ஆலயத்தின் பொறுப்பும் இருக்கும். இந்தப் பொறுப்பு எந்த குலத்துக்கும் மரபு வழியாக நீண்டகாலம் இருந்ததில்லை. யார் படை வலிமை கொண்டிருக்கிறார்களோ அவர்களிடமே இருக்கும். இதை கைப்பற்றுவதற்காக போர்கள் நடத்தப்பட்டிருக்கின்றன. இந்த வகையில் கி.பி ஐந்தாம் நூற்றாண்டில் வேறு குலத்தினரிடம் இருந்த காஅபாவை குஸை என்பவர் தன்னுடைய கட்டுப்பாட்டில் கொண்டு வருகிறார். இந்த குஸைக்குப் பிறகு அவருடைய பேரன் ஹாஷிம் அந்தப் பதவியைப் பெறுகிறார். இந்த ஹாஷிம் தான் முகம்மதின் பாட்டனார். (பார்க்க நூல் இஸ்லாத்தின் தோற்றம் ஒரு சமூக பண்பாட்டியல் ஆய்வு. ஆசிரியர் எம்.எஸ். முகம்மது அனஸ்) ஆக இஸ்மாயில் வழித்தோன்றல்கள் எனும் அடிப்படையில் தலைமுறை தலைமுறையாக கஆபாவின் ஆதிக்கம் குரைஷிகளிடம் இருந்ததில்லை. அதேநேரம் தாங்களே கஆபாவின் பொறுப்பாளர்கள் எனும் ஆதிக்க எண்ணத்தில் சில பழக்கங்களைக் கொண்டிருந்த குரைஷிகளை முகம்மது தன்னுடைய நோக்கத்துக்காக ஒழுங்குபடுத்துகிறார்.

 

முகம்மதின் இந்த ஒழுங்குபடுத்துதலை தீண்டாமைக்கு எதிராக முன்மொழிய முடியுமா? அதை எப்படி அறிந்து கொள்வது? நடைமுறை வாயிலாகத்தான் அறிந்து கொள்ள முடியும். முகம்மது அதுவரை ஹிஜாஸ் பகுதியில் இல்லாதிருந்த அரசை புதிதாக நிறுவி அதன் மன்னனாகிறார். இந்த அரசின் மன்னராகத்தான் குரைஷிகளைத் தவிர வேறு யாரும் வர முடியாது என்று கூறுகிறார். அப்படியென்றால் முகம்மதுக்குப் பிறகு அந்த அரசுக்கு மன்னராக ஆனவர்கள் யாவர்? குரைஷிகளைத் தவிர வேறு யாருமில்லை. முகம்மதுக்குப் பிறகு அது உத்மானியப் பேரரசாக மிகப்பரந்த அளவில் விரிவடைகிறது. அந்த உத்மானியப் பேரரசுக்கு எத்தனை அன்ஸாரிகள் மன்னர்களாக இருந்துள்ளனர்? முதன்முதலாக அரசராக ஆன அன்ஸாரி யார்? எப்போது? பதில்கூற முடியுமா பதிவர் சுவனப்பிரியனால்? ஆகவே முகம்மது தன்னுடைய குலமான குரைஷி குல மேலாதிக்கத்தை விரும்பியிருக்கிறார் என்றும், அதேநேரம் ஒரு ஒழுங்குக்குள் கொண்டுவருவதற்காக சில கட்டுப்பாடுகளையும் விதித்திருக்கிறார் என்பதைத்தான் முரண்பாடான ஹதீஸ்களிலிருந்து புரிந்து கொள்ள முடிகிறது. இதை மறுக்க முடியுமா சுவனப்பிரியனால்? அன்ஸாரிகள் யாருமே மன்னராகவில்லை என்பதே முகம்மது கூறிய அந்த ஹதீஸ் குரைஷிகளின் மேலாதிக்கத்தை நோக்கமாக கொண்டிருக்கிறது என்பதற்கும், இஸ்லாத்தில் தீண்டாமை இருக்கிறது என்பதற்கும் சாட்சியாக இருக்கிறது.

 

ஹதீஸ்களில் ஏற்கப்பட்டவை ஏற்கக்கூடாதவை என்று பிரிவுகள் உண்டு. சன்னிகள் முக்கியமான தொகுப்புகளாக கருதும் புஹாரி, முஸ்லீம் போன்றவற்றை ஷியாக்கள் முழுமையாக ஏற்றுக் கொள்வதில்லை. ஏன், ஹதீஸ்களையே ஏற்றுக் கொள்ளாத அஹ்லே குர் ஆனிகளும் உண்டு. இந்த இவர்களின் இலக்கணங்களுக்குள் புகுந்து ஏற்றுக் கொள்ளலாம் ஏற்றுக் கொள்ள முடியாது என்று ஹதீஸ்களை நான் பகுத்துப் பார்ப்பதில்லை. ஹதீஸ்கள் என்பவை வரலாற்றுத் தகவல்கள். அதில் கலப்படங்கள் பல்லாயிரம் மடங்கு கலந்திருக்கிறது. எது சரியானது எது தவறானது என்று பிரித்தறிய முடியாதபடி அவை கலந்திருக்கின்றன. ஆனால் முகம்மதின் வாழ்வை அறிந்து கொள்ள தோராயமான நம்பகத்தன்மை மட்டுமே கொண்டவை என்றாலும் ஹதீஸ்களைத் தவிர வேறு வழியில்லை. இதில் இஸ்லத்தின் ஒரு பிரிவான சன்னிகளின் தொகுப்பை ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும் ஏனையவர்களின் தொகுப்புகளை ஏற்றுக் கொள்ளக் கூடாது என்றெல்லாம் என்னிடம் பாகுபாடு இல்லை. பலவிதமான ஹதீஸ்களில் எது பொருத்தமாக இருக்கிறது என்றுதான் பார்க்க முடியும். இதுதான் ஹதீஸ்கள் குறித்த என்னுடைய பார்வை. ஆனால், பதிவர் சுவனப்பிரியன் இந்த பேதங்களை சன்னிகளின் பார்வையில் இருந்து மட்டுமே பார்த்து முடிவுகளை வந்தடைகிறார். அதனால்தான் அவை தவறாக இருக்கின்றன.

 

விசயத்துக்கு வருவோம், முகம்மது குரைஷிகளின் ஆதிக்கத்தை விரும்பி கூறிய ஹதீஸை யூதர்களின் சதி என்கிறார் சுவனப்பிரியன். குரானின் கருத்துக்கு மாற்றமாக இருக்கிறது என்று அதற்கு காரணமும் கூறுகிறார். தன்னுடைய சொந்த முயற்சியால் ரஷ்யாவிலிருந்து அராபியாவுக்கு வந்து ஏழு லட்சம் ஹதீஸ்களுக்கு மேல் சேகரித்து, அவைகளை அலசிப்பார்த்து ஏழாயிரம் ஹதீஸ்களைத் தவிர ஏனையவற்றை பொய் என ஒதுக்கித் தள்ளிய இஸ்மாயில் புஹாரி என்பவருக்கு குறிப்பிட்ட அந்த ஹதீஸ் குரானின் கருத்துக்கு மாற்றமாக இருக்கிறது என்பது தெரியாதா? தெரியாமல் எப்படி தன்னுடைய தொகுப்பில் சேர்த்தார்? அல்லது குரானின் கருத்துக்கு மாற்றமாக இருந்தால் அந்த ஹதீஸை ஏற்கக்கூடாது என்று புஹாரிக்கு பிறகு தான் முடிவெடுக்கப்பட்டதா? யார் அந்த முக்கியத்துவம் வாய்ந்த முடிவை எடுத்தது? இப்போது எது சரியான ஹதீஸ் எது தவறான ஹதீஸ் என்பதற்கு விதிமுறைகள் ஏற்படுத்தியிருக்கிறார்கள். இவைகளைப் பயன்படுத்தி சரியான ஹதீஸ்களை மட்டும் வடிகட்டி தொகுத்து விடலாம் அல்லவா? ஏன் செய்ய மறுக்கிறார்கள்? ஏனென்றால் மதவாதிகள் விதிமுறைகள் என்று கூறுவதே குழப்பத்தை ஏற்படுத்தி விடுகிறது.

 

ஒரு ஹதீஸ் சரியானது தானா என்று அறிவதற்கு முக்கியமான மூன்று விதிமுறைகளைக் கூறுகிறார்கள். அறிவிப்பாளர்கள் வரிசை சரியாக இருக்க வேண்டும். தவறான அறிவிப்பாளர்கள் என்று வகைப்படுத்தப் பட்டிருப்பவர்கள் யாரும் அறிவிப்பாளர்கள் வரிசையில் இடம் பெற்றிருக்கக் கூடாது. குரானின் கருத்துக்கு எதிராக இருக்கக்கூடாது. இந்த மூன்று விதிகளுள் ஏதேனும் ஒரு விதி மீறப்பட்டிருந்தால் அது இட்டுக்கட்டப்பட்ட ஹதீஸ் என்று கூறுகிறார்கள். இந்த விதி முறைகள் எவ்வாறு குழப்பத்தை ஏற்படுத்துகின்றன என்று பார்ப்போம். எடுத்துக்காட்டாக, ஒரு ஹதீஸ் குரானின் கருத்துக்கு எதிராக இருக்கிறது என்று கொள்வோம். குரானின் கருத்துக்கு எதிராக இருக்கும் ஹதீஸ் சரியான அறிவிப்பாளர் வரிசையையும், தவறான அறிவிப்பாளர்களைக் கொண்டதாக இல்லாமலும் இருக்கிறது. அதாவது, சரியான அறிவிப்பாளர் வரிசையையும், தவறான அறிவிப்பாளர்களைக் கொண்டதா இல்லாமலும் இருக்கும் ஒரு ஹதீஸ் பொய்யான ஹதீஸாக இருக்க முடியும் என்றால், சரியான அறிவிப்பாளர் வரிசையைக் கொண்டிருக்கிறது என்பதோ, அல்லது தவறான அறிவிப்பாளர்களைக் கொண்டிருக்கவில்லை என்பதோ அது சரியான ஹதீஸ் என்பதற்கு சான்றாகிவிட முடியுமா? இப்படி ஒரு இடியாப்பச் சிக்கலுக்குள் ஹதீஸ் தொகுப்புகள் மாட்டிக் கொண்டிருப்பதால் தான். தூய்மையான ஹதீஸ்களை மட்டும் தனியாக பிரித்தெடுத்து தொகுக்க முடியவில்லை. மேலும், அது மதவாதிகளுக்கு பதில்கூற முடியாத இடங்களில் தப்பிப்பதற்கும் உதவியாக இருக்கிறது. எனவே, முகம்மது கூறிய குரைஷிகளின் ஆட்சியதிகாரம் குறித்த ஹதீஸை அவ்வளவு எளிதாக பொய்யான ஹதீஸ் என்று ஒதுக்கித் தள்ள முடியாது. ஆகவே, இஸ்லாத்தில் தீண்டாமை இருக்கிறது என்பதை யூதர்களின் இட்டுக்கட்டப்பட்ட ஹதீஸ் என்று கூறி மறுக்க முடியாது. அதேநேரம் அது இந்தியப் பகுதியிலுள்ள தீண்டாமை வடிவத்தில் இல்லை என்பதே சரியான, பொருத்தமான முடிவு. மறுப்பு சொல்ல முடியுமா பதிவர் சுவனப்பிரியனால்?

 

சுவனப்பிரியனின் அடுத்த பதிவு பெண்களை உற்பத்தி வேலைகளில் ஈடுபடுத்துவது குறித்து. இதில் பதிவர் சுவனப்பிரியன் இரட்டை வேடம் போடுகிறார் என்று தெளிவாக எடுத்துக் காட்டியிருக்கிறேன். கள்ளத்தனமாக அதற்கு பதில் கூற மறுக்கும் சுவனப்பிரியன் தன் பதிவில் இப்படி எழுதியுள்ளார், \\\கம்யூனிஷத்தின் அடிப்படைகளையே ஆட்டம் காணச் செய்யும் செயல்களை இவர் ஒதுக்கி விடுவாராம். கம்யூனிஷம் பெண்களை உடல் உழைப்பு சார்ந்த வேலைகளுக்கு வலுக்கட்டாயமாக இழுத்து வந்தது. அதனை பார்த்து நமது மக்களும் பெண் விடுதலை என்று ஆண்கள் பார்க்கும் வேலைகளையும் இழுத்துப் போட்டுக் கொண்டு செய்தனர். அதன் முடிவு என்னவாக இருந்தது? தினத் தந்தியின் வேலைக்குச் சென்ற பெண்களின் உள்ளக் குமுறலை பதிவாகக் கொடுத்திருந்தேன். இதற்கு பதில் சொல்லாமல் ஓடி ஒளிகிறார்/// யார் ஓடி ஒழிவது? எது கம்யூனிசத்தின் அடிப்படை? இன்றைய முதலாளித்துவ உலகில் முதலாளித்துவ சுரண்டலுக்கு ஆளாகியும், முதலாளித்துவ சமூகத்தின் ஆணாதிக்க நுகத்தடியில் சிக்கி வதைபடும் ஒரு பெண்ணின் பேட்டி தினத்தந்தியில் வெளியாகியிருக்கிறதாம். இது கம்யூனிசத்தின் அடிப்படையை ஆட்டம் காணச் செய்கிறதாம். என்ன கேலிக்கூத்து இது? மூளையை ஒரு விழுக்காடேனும் பயன்படுத்தும் ஒருவரால் இவ்வாறு கூற முடியுமா? இதற்கு பதில் கூற வேண்டியது யார்? முதலாளித்துவத்தை ஆதரிப்பவர்களும், ஆணாதிக்கத்தை ஆதரிப்பவர்களும், இந்த இரண்டின் வடிவமாகவும் இருக்கும் மதவாதிகளும் பதில் கூற வேண்டிய இடம் இது.

 

நான் கடந்த பதிவில் மிகத் தெளிவாக இது குறித்து எழுதியிருக்கிறேன். அதற்கு பதில் கூற முடியாமல், செலக்டிவ் அம்னீஷியா வந்தவரைப் போல் நடிக்கும் பதிவர் சுவனப்பிரியனின் காரியவாத மறதியை முன்னிட்டு மீண்டும் ஒரு முறை அதைக் கூறுகிறேன். ஓடி ஒழியாமல் பதில் கூறுவாரா சுவனப்பிரியன்.

 

இஸ்லாம் பெண்கள் வேலைக்குச் செல்வதை அனுமதிக்கிறதா? இல்லையா? ஆம் அனுமதிக்கிறது என்றால் உடல் ரீதியாகவும், மன ரீதியாகவும் ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் இடையே நிறைய வித்தியாசம் உண்டு. இதை இஸ்லாம் உணர்ந்திருக்கிறது என்பதன் பொருள் என்ன? சுவனப்பிரியன் என்ன சொல்ல வருகிறார்? ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் இடையே மன ரீதியாகவும், உடல் ரீதியாகவும் வித்தியாசம் இருக்கிறது. எனவே, பெண்கள் வேலைக்குச் செல்லக் கூடாது என்கிறாரா? அன்றிலிருந்து இன்று வரை கிராமப்புறங்களில் பெண்கள் விவசாய உற்பத்தியில் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்களே. அவர்கள் உடல்ரீதியாகவும், மனரீதியாகவும் என்ன பாதிப்பை பெற்று விட்டனர்? இன்று தொழிற்சாலை உற்பத்திகளிலும் பெண்கள் பெருமளவில் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்களே. அவர்கள் உடல்ரீதியாகவும், மனரீதியாகவும் என்ன பாதிப்பை பெற்று விட்டனர்? மெய்யாகவே பதிவர் சுவனப்பிரியன் இரட்டை வேடம் போடவில்லை என்றால் பதில் கூறட்டும். பெண்கள் வேலைக்குச் செல்வது சரியா? தவறா? சரி என்றால் கம்யூனிசம் பெண்களை வேலை செய்யச் சொன்னது தவறில்லை என்றாகும். தவறு என்றால் இஸ்லாம் பெண்களுக்கு வேலை செய்ய அனுமதி அளித்தது சரியில்லை என்றாகும். பதிவர் சுவனப்பிரியன் தான் இரட்டை வேடம் போடவில்லை என்று இங்கு நிரூபிக்குமாறு பணிவன்புடன் கேட்டுக் கொள்கிறேன்.

 

பெண்கள் வேலைக்குச் செல்வது குறித்து கம்யூனிசம் என்ன சொல்கிறது? பெண்கள் ஆண்களைப் போலவே உற்பத்தி வேலைகளில் ஈடுபடாதவரை அரசியல் ரீதியாகவும் சமூக குடும்ப ரீதியாகவும் பெண்கள் விடுதலையடைய முடியாது என்கிறது. ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் இடையே மனரீதியாக வித்தியாசம் இருக்கிறது என்பது பொய். இதை எந்த அறிவியலாளரும் ஏற்றுக் கொள்வதில்லை. ஆனால் உடல் ரீதியாக சில வித்தியாசங்கள் இருக்கின்றன. இது ஆணைவிட பெண் உடல் வலுவிலோ, திறனிலோ அறிவிலோ எந்த வித குறையையும் ஏற்படுத்தாது. தவிரவும், ஒரு ஆணுக்கும் இன்னொரு ஆணுக்கும் இடையே கூட உடல் ரீதியாக வித்தியாசங்கள் இருக்கின்றன. அப்படி என்றால் அந்த இன்னொரு ஆண் வேலை செய்யக் கூடாது என்று கூறுவார்களா? உற்பத்தி, உற்பத்திக் கருவிகள், உற்பத்தி உறவுகள், உற்பத்தி உறவுகளுக்கிடையேயான பகிர்மானம் இவைதான் உலகம் இயங்குவதின் அச்சாணி. இதில் உலகின் சரிபாதியினரான பெண்களை உற்பத்தியிலிருந்து அன்னியப்படுத்தியதன் மூலமே பெண்களை அடிமைகளாக்கி வைத்திருக்கின்றனர் ஆண்கள். ஆதியில் சமூகத்துக்கும் உற்பத்திக்கும் தலைமை தாங்கியது பெண்களே என்பது தான் வரலாறு. இதை மாற்றி ஆண்கள் உற்பத்திக்கும் பெண்கள் வீட்டு குடும்ப பராமரிப்புக்கும் என்று மாற்றியதன் மூலமே ஆண் பெண்ணை பலவீனப்படுத்தினான். இதை மீளத் திருத்தி ஆணும் பெண்ணும் உற்பத்தி சார்ந்த வேலைகளில் ஈடுபட வேண்டும். குடும்பம் சார் வேலைகளிலிருந்தும் குழந்தை வளர்ப்பிலிருந்தும் பெண்ணை விடுவித்து அதை அரசின் கடமையாக மாற்றியமைக்க வேண்டும் என்று கம்யூனிசம் கூறுகிறது. இது தான் சரியானது, மதவாதிகள் கூறுவதெல்லாம் பெண்ணை அடிமைத்தளையில் கட்டி வைப்பது. அவ்வாறல்ல என பதிவர் சுவனப்பிரியன் கருதினால் கம்யூனிசம் குறித்தும் இஸ்லாம் குறித்தும் இன்னும் கொஞ்சம் ஆழமாக கற்றுக் கொண்டு வரட்டும். நான் ஆயத்தமாக இருக்கிறேன்.

 

எல்லாம் சரி இப்போது ஏன் கம்யூனிஸ்டுகள் பெண்களை குறிப்பாக தங்கள் மனைவிகளை உற்பத்தியில் ஈடுபடுத்தாமல் குடும்ப பராமரிப்பிலேயே விட்டு வைத்திருக்கின்றனர்? பெண்களும் உற்பத்தியில் ஈடுபட வேண்டும் என்பது சமூகத்திலிருந்து தனிநபருக்கு வர வேண்டியது. தனிநபரிலிருந்து சமூகத்துக்கு அல்ல. அதாவது பெண்கள் உற்பத்தியில் ஈடுபட வேண்டும் என்றால் குடும்பப் பராமரிப்பு குழந்தை வளர்ப்பு போன்ற வேலைகளிலிருந்து பெண்கள் விடுவிக்கப்பட வேண்டும். அதாவது இந்த வேலைகளை அரசு ஏற்றுக் கொள்வது வரை பெண்கள் உற்பத்தியில் ஈடுபடுவது அவர்களுக்கு இரட்டைச் சுமையாகவே இருக்கும். இன்று வேலைக்குச் செல்லும் பெண்கள் வேலையும் செய்துவிட்டு குடும்பப் பராமரிப்பிலும் குழந்தை வளர்ப்பிலும் ஈடுபடும் கொடுமையை உலகம் கண்டு கொண்டுதான் இருக்கிறது. இஸ்லாத்திலும் இதில் விதிவிலக்கு இல்லை. ஆனால் கம்யூனிஸ்டுகள் எதை மேலிருந்து கீழாக செய்ய வேண்டும், எதை கீழிருந்து மேலாக செய்ய வேண்டும் என்பதில் தெளிவாக இருக்கின்றனர். அதனால் தான், கம்யூனிஸ்டுகள் இன்றைய சமூகத்தில் பெண்களை உற்பத்தியில் ஈடுபடுத்துவதில்லை. இது கம்யூனிஸ்டுகளின் இரட்டை நிலையல்ல, சரியான நிலை. மட்டுமல்லாது எந்த கம்யூனிஸ்டும் ஆணாதிக்கமாக பெண்களை அடிமைப்படுத்துவதில்லை. கடந்த பதிவில் சுவனப்பிரியன் குறிப்பிட்டாரே, என் மனைவி கூட கம்யூனிசக் கொள்கையில் இல்லை என்று. ஆணின் முடிவை பெண்மீது என்றுமே கம்யூனிஸ்டுகள் திணிப்பதில்லை என்பதற்கு இதுவே சான்று. புரிந்து திருந்தும் வரை விளக்கமளிக்கிறோம், காத்திருக்கிறோம். அவர்கள் உண்மைகளைக் கண்டு திரும்புகிறார்கள். ஆனால் இஸ்லாமிய மதவாதிகளோ பெண்களை அடிமைப்படுத்த எண்ணுகின்றனர். தங்கள் முடிவை வலிந்து திணிக்கின்றனர். இஸ்லாமிய பெண்கள் அணியும் புர்காவே இதற்குச் சான்று. இதை சரியான கோணத்தில் புரியாவிட்டால் இப்படித்தான் பதிவர் சுவனப்பிரியனைப் போல் தானும் குழம்பி மற்றவர்களையும் குழப்பும் நிலையை அடைய வேண்டியதிருக்கும்.

 

அடுத்ததாக இரண்டாம் பதிவில் இன்னொன்றையும் கூறியிருக்கிறார் சுவனப்பிரியன், உளவியல் மற்றும் நரம்பியல் துறை பேராசிரியர் எட்வர்ட் காஃபி கூறியதை எடுத்துப் போட்டு ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்குமிடையே மனரீதியாக வேறுபாடு இருக்கிறது என்று கூறியதாக சூடம் அணைத்து சத்தியம் செய்கிறார் சுவனப்பிரியன். பாவம், இந்து நாளிதழில் வந்ததை படித்துக்கூடப் பார்க்காமல் அப்படியே காப்பி பேஸ்ட் செய்து விட்டார் சுவனப்பிரியன். \\\ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் இடையே மனரீதியாக வித்தியாசம் இருக்கிறது என்பது பொய். இதை எந்த அறிவியலாளரும் ஏற்றுக் கொள்வதில்லை/// என்று நான் எழுதியிருந்ததையே பேராசிரியர் எட்வர்ட் காஃபி யும் கூறியிருக்கிறார். அவர் தெளிவாக இப்படி கூறியிருக்கிறார், \\\இந்த உடற் கூறு ரீதியான வேறுபாடு ஆண் பெண்களின் சமுதாய நிலையினாலும் தோன்றி இருக்கலாம். சமூகத்தில் ஆண்கள் தேடக் கூடியவர்களாகவும் (hunter) அனைத்தையும் திரட்டக் கூடியவர்களாகவும் (gatherer), பெண்கள் குழந்தைகளை சுமக்கக் கூடியவர்களாகவும் குடும்பத்தை வீட்டை கவனிக்கக் கூடியவர்களாகவும் இருக்கின்றனர் என்பதே இதற்குக் காரணமாக இருக்கும் என பேராசிரியர் காஃபி குறிப்பிடுகின்றார்/// நான் என்ன கூறியிருந்தேன், \\\உற்பத்தி, உற்பத்திக் கருவிகள், உற்பத்தி உறவுகள், உற்பத்தி உறவுகளுக்கிடையேயான பகிர்மானம் இவைதான் உலகம் இயங்குவதின் அச்சாணி. இதில் உலகின் சரிபாதியினரான பெண்களை உற்பத்தியிலிருந்து அன்னியப்படுத்தியதன் மூலமே பெண்களை அடிமைகளாக்கி வைத்திருக்கின்றனர் ஆண்கள். ஆதியில் சமூகத்துக்கும் உற்பத்திக்கும் தலைமை தாங்கியது பெண்களே என்பது தான் வரலாறு. இதை மாற்றி ஆண்கள் உற்பத்திக்கும் பெண்கள் வீட்டு குடும்ப பராமரிப்புக்கும் என்று மாற்றியதன் மூலமே ஆண் பெண்ணை பலவீனப்படுத்தினான். இதை மீளத் திருத்தி ஆணும் பெண்ணும் உற்பத்தி சார்ந்த வேலைகளில் ஈடுபட வேண்டும். குடும்பம் சார் வேலைகளிலிருந்தும் குழந்தை வளர்ப்பிலிருந்தும் பெண்ணை விடுவித்து அதை அரசின் கடமையாக மாற்றியமைக்க வேண்டும்/// என்ன சொல்வார் சுவனப்பிரியன்? என்ன எழுதப்பட்டிருக்கிறது என்று படித்து புரிந்து கொள்ளக் கூட முடியாத நிலையிலா பதிவர் சுவனப்பிரியன் இருக்கிறார். பரிதாபம் தான்.

 

பதிவர் சுவனப்பிரியனுக்கு நான் கூறிக் கொள்ள விரும்புவது இதைத்தான், ஒரு விசயம் கூறப்பட்டால் அதை உள்வாங்கி அதை ஏற்கிறீர்களா? மறுக்கிறீர்களா? என்பதை தெளிவாக முன்வைத்து வாதிடுங்கள். உங்களுக்கு சாதகமான அம்சங்களை மட்டும் எடுத்துக் கொண்டு பாதகமானவற்றை கண்டுகொள்ளாமல் விடுவீர்கள் என்றால் அது விவாதமாக இருக்காது. எந்த ஒன்றையும் அது சரியா தவறா என்று தான் பார்க்க வேண்டும். அப்படி பார்த்திருந்தால் உங்கள் பதிவுகள் இப்படி தெளிவில்லாமல் இருந்திருக்காது. மீண்டும் கூறுகிறேன், என்னுடன் விவாதிக்க விருப்பமில்லை என்றால் வெளிப்படையாக கூறிவிடுங்கள். உங்களுடன் விவாதித்தே ஆக வேண்டும் என்று எனக்கு எந்த வித நிர்ப்பந்தமும் இல்லை. ஆனால் விவாதம் என்று வந்து விட்டால் நான் விடுவதில்லை. இந்த அடிப்படையில் தான் அந்த சவாலை நான் உங்களிடம் விடுத்தேன். எனக்கு உறுதிமொழி தாருங்கள். உங்களை நான் கம்யூனிஸ்டாக மாற்றிக் காட்டுகிறேன். அல்லது உங்களுக்கு நான் உறுதிமொழி தருகிறேன் என்னை மீண்டும் முஸ்லீமாக மாற்றிக் காட்டுங்கள். அவ்வளவு தான். இந்தத் தெளிவு இருந்தால் தான் எந்த விவாதமும் முடிவை எட்டும். நீங்கள் முடிவை எடூம் விவாதம் நடத்த விரும்புகிறீர்களா? தெளிவுபடுத்தி விடுங்கள். அப்படியில்லாமல் தினத்தந்தியில் பெண் பேட்டி, வாரத்தந்தியில் ஆண் பேட்டி என்று ஏதாவது எழுதிக் கொண்டிருந்தால் அதனால் எந்தப் பலனும் இல்லை. இனி நீங்கள் எழுத நினைப்பதை அது கம்யூனிச அவதூறு என்றாலும் தாராளமாக எழுதிக் கொள்ளலாம். ஏனென்றால் இலவசமாய் இணையமும், நேரமும் கிடைக்கிறது, ஏதாவது எழுதி விட்டுப் போவோம் என்று பொழுது போக்கிக் கொண்டிருக்கும் உங்களோடு நான் ஏன் பொருதிக் கொண்டிருக்க வேண்டும்ஆகவே, நான் இனி உங்களுக்கு  எழுதுவதும், எழுதாமல் இருப்பதும் உங்கள் கைகளில்.

முந்திய பதிவுகள்

1. கள்ள உறவுக்குள் ஒழியும் கடவுள்

2.  சுவனப்பிரியன் – தலையை மண்ணுக்குள் புகுத்தி இருட்டெனக் கூறும் நெருப்புக்கோழி

3. தனக்குள் தானே சிக்கிக் கொண்ட சுவனப்பிரியன்

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

தனக்குள் தானே சிக்கிக் கொண்ட சுவனப்பிரியன்

self deceive

 

சுவனப்பிரியனுக்கு மறுப்புரை – பகுதி 3

 

எடுத்துக் கொண்ட பதிவர் சுவனப்பிரியனின் பதிவு, “செத்த கம்யூனிஸத்துக்கு உயிர் கொடுக்க நினைக்கும் செங்கொடி”

 

இந்த பதிவுக்கு செல்லும் முன் சில விசயங்களை தெளிவுபடுத்தி விடுவது சரியாக இருக்கும்.

  1. முதல் பதிவான “கள்ள உறவுக்குள் சிக்கிக் கொண்ட கடவுள்” என்பதற்கு பதிவர் சுவனப்பிரியன் இதுவரை எந்தப் பதிலையும் தரவில்லை. எனவே, அதற்கு முதலில் பதில் தர வேண்டும். அடுத்த பதிவில் க.உ.சி.க குறித்து அவர் பதிலேதும் தரவில்லை என்றால் பதிவர் சுவனப்பிரியன் என்னுடைய அந்தப் பதிவை ஏற்றுக் கொண்டார் என்று எடுத்துக் கொண்டு, அந்த அடிப்படையிலேயே வாதங்கள் கொண்டு செல்லப்படும். அதை பதிவர் சுவனப்பிரியனும் ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும். ஏனென்றால், மறுத்து எதையும் கூறமுடியாத போது அவரால் மறுக்க முடியாதது சரியானது என்பதே பொருள். சரியான ஒன்றை ஏற்றுக் கொள்வது அனைவராலும் ஒப்புக் கொள்ளப்பட்ட பொது உண்மை. ஆகவே, பதிவர் சுவனப்பிரியன் மறுக்க வேண்டும் அல்லது ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும். எதையும் செய்யாமல் கள்ள மவுனம் சாதிப்பது என்னுடைய நேரத்தை வீணாக்கும் செயல். அதை அனுமதிக்க முடியாது.
  2. ஒரு நாளுக்கு பதினோரு மணி நேரம் இருக்கும் போதே எழுத்து விவாதம் செய்வதற்கு தனக்கு நேரமில்லை என்றார் பதிவர் சுவனப்பிரியன். ஆனால், இப்போது தொடர்ச்சியாக மூன்று பதிவுகளை இட்டிருக்கிறார். இதன் மூலம் முன்னர் தாம் சொன்னது பொய் என்றும், எழுத்து விவாதம் செய்வதற்கு போதிய நேரம் இருக்கிறது என்றும், எழுத்து விவாதம் செய்வதற்கு தனக்கு விருப்பமிருக்கிறது என்றும் இதன் மூலம் அவர் தெளிவுபடுத்தியிருக்கிறார். நன்றி.

 

விவாதமென்று ஆகிவிட்டபின் விதிமுறைகள் இல்லாமலா?

  1. ஒரு பதிவு வெளியிடப்பட்டதிலிருந்து அதிகபட்சம் ஏழு நாட்களுக்குள் என்னுடைய பதிவை நான் வெளியிட்டுவிடுவேன். இயலாதபட்சத்தில் ஐந்து நாட்களுக்குள் தாமதத்திற்கா காரணத்தைக் கூறி இன்னும் எத்தனை நாள் அவகாசம் வேண்டும் என்பதையும் கோரிவிடுவேன். இது குறித்து பதிவர் சுவனப்பிரியன் தன் கருத்தைக் கூறினால் ஒரு ஒழுங்கை கொண்டு வந்து விடலாம்.
  2. கேட்கப்படும் கேள்விகளை எந்த விதத்திலும் திசை திருப்பாமல், சரியான கோணத்தில் பதில் சொல்வேன் என்றும், தேவையற்ற திசைதிருப்பல்களோ, குறிக்கோளற்று பதில் கூறுவதோ, பதில் கூறாமல் கடந்து செல்வதோ இருக்காது என்றும் உறுதியளிக்கிறேன். இதேபோன்ற உறுதிமொழியை பதிவர் சுவனப்பிரியனிடமிருந்தும் எதிர்பார்க்கிறேன்.
  3. என்னுடைய வாதங்களை தகுந்த உள்ளீடுகளுடனும், விவாதத்தை தேடல்களுடன், விவாத நேர்மையுடன் நகர்த்திச் செல்வேன் என்றும், என்னுடைய வாதங்களில் தவறிருப்பதாக சுட்டிக்காட்டப்பட்டு அது சரியாகவும் இருந்தால் தயங்காமல் அவற்றை ஏற்று மாற்றிக் கொள்வதில் எந்த வித அசூயையும் எனக்கு இருக்காது என்றும் உறுதியளிக்கிறேன். இதேபோன்ற உறுதிமொழியை பதிவர் சுவனப்பிரியனிடமிருந்தும் எதிர்பார்க்கிறேன்.
  4. இந்த விவாதத்திலிருந்து நானாக முறித்துக் கொண்டு வெளியேறிச் செல்லமாட்டேன், இறுதி முடிவு எட்டப்படும் வரை விவாதம் சீரிய முறையில் செல்வதற்கு என்னால் இயன்ற அனைத்தையும் செய்வேன் என்றும் உறுதியளிக்கிறேன். இதேபோன்ற உறுதிமொழியை பதிவர் சுவனப்பிரியனிடமிருந்தும் எதிர்பார்க்கிறேன்.
  5. இந்த விவாதம் எப்படி முடிவாகிறதோ அதனடிப்படையில் என்னுடைய வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொள்வேன் என்று உறுதியளிக்கிறேன். இதேபோன்ற உறுதிமொழியை பதிவர் சுவனப்பிரியனிடமிருந்தும் எதிர்பார்க்கிறேன்.
  6. இங்கு எதிரெதிரே நிற்பவை இஸ்லாமும் புரட்சிகர கம்யூனிசமும். வாதிடும் இருவரும் இரண்டையும் தெரிந்திருப்பது அவசியம், குறைந்தபட்சம் அடிப்படைகளேனும். அப்படியில்லாமல் இலக்கின்றி பொத்தம்பொதுவாக கூறப்படுபவைகள் அவதூறுகளாகவே கருதப்படும். இதை ஏன் இங்கொரு விதியாக குறிப்பிடுகிறேனென்றால் பதிவர் சுவனப்பிரியன் எழுதியுள்ள இரண்டாம், மூன்றாம் பதிவுகள் இந்த வகைக்குள் அடங்குபவைகளே. இதை உணாரமல் போனால் விவாதம் சீரிய முறையில் செல்லாமல், நேரம் வீணாவதில் தான் முடியும். இதை பதிவர் சுவனப்பிரியன் ஏற்றுக் கொள்வார் என நம்புகிறேன். ஏனென்றால் தர்ஹாவாதிகள், ஷியாக்களின் செயல்பாடுகளோடு ஷன்னிகளை ஒப்பிட்டால் சுவனப்பிரியன் ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டார் எனபதை நான் அறிந்திருக்கிறேன். எனவே, நான் என்னுடைய வாதங்களை குரான் ஹதீஸ் அடிப்படையில் எடுத்து வைப்பதை உறுதி செய்வது போல், போலிகளின் செயல்பாட்டோடு புரட்சிகர கம்யூனிஸ்டுகளை ஒப்புநோக்க மாட்டார் என அவர் உறுதியேற்க வேண்டும் என எதிர்பார்க்கிறேன்.
  7. இஸ்லாம் கம்யூனிசம் என்பவை அனைத்தையும் உள்ளடக்கியவை. எனவே, இந்த விவாதம் ஒரு தலைப்பில் ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதியை முதலில் தேர்ந்தெடுத்து அதில் நின்று விவாதித்து முடிவு கண்டபின் அடுத்ததை தொடங்க வேண்டும். எ.கா வறுமை, பாலியல், ஆணாதிக்கம் போன்று.
  8. பதிவு இட்டவுடன் இருவரும் குறிப்பிட்ட பதிவில் அதை தெரிவிக்க வேண்டும்.

 

இனி சுவனப்பிரியன் பதிவுக்கு திரும்பலாம். தன்னுடைய பதிவின் தலைப்பை செத்த கம்யூனிசம் என்று தொடங்கியிருக்கிறார்.

கம்யூனிசத்திற்கு எதிராக பேசுபவர்கள் எவரானாலும் வழக்கமாக செய்யும் அதே முதலாளித்துவ புரட்டான கம்யூனிசம் செத்துப் போய்விட்டது என்பதைக் கூறி தங்களை அச்சுப்பிசகாமல் அம்பலப்படுத்திக் கொண்டே தான் இருக்கிறார்கள். பதிவர் சுவனப்பிரியனும் இதற்கு விதி விலக்கல்ல.

 

கம்யூனிசம் செத்துப் போய் விட்டதா? ஒரு கொள்கை சமூகத்தில் தேவையற்றதாகி விட்டது, மரித்து விட்டது என்று கூற வேண்டுமாயின் முதலில் அந்தக் கொள்கை உலகில் செயல்படுத்தப்பட்டிருக்க வேண்டும். செயல்படுத்தும் போது எந்த நோக்கத்திற்காக அந்தக் கொள்கை உருவானதோ அதற்கு எதிர்மறையான விளைவுகளைத் தந்திருக்க வேண்டும். அப்போது தான் ஒரு கொள்கையை செத்துப் போன கொள்கை என்று கூற முடியும். ஆனால் இதுவரை உலகில் கம்யூனிசம் செயல்பாட்டில் இருந்திருக்கவில்லை. தனியொரு நாட்டில் கம்யூனிசத்தை செயல்படுத்தவும் முடியாது. ரஷ்யா சீனாவில் சோசலிசம் தான் செயல்படுத்தப்பட்டது. கம்யூனிசம் என்பது மனித குல வரலாற்றின் மகோன்னதமான நிலை. அதைக் கொண்டு வரும் நோக்கிலான ஆயத்தங்கள் தான் சோசலிசம். அரசு என்றால் என்னவென்று புரியாமல், வரலாறு என்னவென்று தெரியாமல் கம்யூனிசம் ஒரு கட்சி என்றும், யாரோ ஆளும் ஆட்சி என்றும் பாமரத் தனத்தில் இருப்பவர்களிடம், அதிலும் அது குறித்து அறிந்து கொள்ளாவோ, தெரிந்து கொள்ளாவோ கூடாது என்ற மூடநம்பிக்கையில் இருப்பவர்களிடம் முதலாளித்துவ வாந்தியை தவிர வேறெதையும் எதிர்பார்க்க முடியாது.

 

குழந்தைப் பருவத்திலிருந்த சோசலிசத்தை அதன் எதிரி வல்லூறுகள் கிழித்துப் போட்டதினால் அந்தந்த நாடுகளில் சோசலிசம் பின்னடைவைச் சந்தித்தது. சோசலிசத்தை தாக்கி வீழ்த்துவதற்கு முதலாளியம் செய்த சதிகளும் எத்தனங்களுமே அது சரியான திசையில் இலக்கை நோக்கிச் சென்றது என்பதற்கான கட்டியம். இன்று உலகமெங்கும் கம்யூனிச திசை வழியில் போராட்டங்கள் நடந்து கொண்டிருக்கின்றன. இதற்கு இஸ்லாமிய நாடுகளும் விலக்கில்லை. கம்யூனிச நூல்களும் அதன் ஆய்வுகளும் பெருமளவில் விற்பனையாகிக் கொண்டிருக்கின்றன என்பதை முதலாளித்துவ ஊடகங்களால் கூட மறைக்க முடியவில்லை. இதன் பொருள் கம்யூனிசம் இன்னும் உயிர்ப்புடன் இருக்கிறது என்பதையல்லவா குறிக்கிறது. உலகில் இஸ்லாம் போன்ற மதங்கள் உட்பட அனைத்துவித சுரண்டல்களும் இருந்து கொண்டிருக்கும் வரை கம்யூனிசத்தின் தேவை இருந்து கொண்டே இருக்கும். தீர்ந்து போகாது, மரித்தும் போகாது.

 

செத்த கம்யூனிசம் என்று தலைப்பு வைத்திருக்கும் சுவனப்பிரியன் நேர்மையாக கீழுள்ள கேள்விகளுக்கு பதில் கூறிப் பார்க்கட்டும்.

 

ரஷ்யா சீனாவில் சோசலிச ஆட்சி வீழ்ந்து விட்டது எனவே கம்யூனிசம் செத்து விட்டது என்பவர்களே, ஸ்பெயின் உள்ளிட்ட ஐரோப்பிய நாடுகளில் இஸ்லாமிய ஆட்சி வீழ்ந்து விட்டது. உத்மானியப் பேரரசு வீழ்ந்து அதனிடத்தில் பல தேசிய அரசுகள் வந்துவிட்டன. எனவே, இஸ்லாம் செத்து விட்டது என நான் கூறுகிறேன், மறுக்க முடியுமா உங்களால்?

 

இஸ்லாமிய நாடு எனும் ஹோதாவில் இன்று இருக்கும் நூற்றுச் சொச்ச நாடுகளில் எந்த நாடும் முற்று முழுதாக இஸ்லாமிய கொள்கைகளுக்கு செயல்வடிவம் கொடுக்க இயலவில்லை, முடியவில்லை. எனவே, இஸ்லாம் செத்துப்போய் விட்டது என்று நான் கூறுகிறேன், மறுக்க முடியுமா உங்களால்?

 

இன்று உலகில் இருக்கும் கோடிக்கணக்கான முஸ்லீம்களில் ஒற்றை ஒருவரையாவது இஸ்லாத்தை நூறுசதம் பின்பற்றுபவர் என்று அடையாளம் காட்ட முடியுமா? என்றால் ஒருவரால் கூட பின்பற்றப்பட முடியாத, ஒருவர் கூட முழுமையாக பின்பற்றாத இஸ்லாம் செத்து விட்டது என்று நான் கூறுகிறேன். மறுக்க முடியுமா உங்களால்?

 

இஸ்லாம் தோன்றிய அன்றிலிருந்து இன்றுவரை 1400 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக சௌதியில் ஆட்சியில் இருக்கும் கொள்கை இஸ்லாம் தான். இஸ்லாத்தில் இருப்பதாக கூறப்படும் சமூக மேன்மையை(!), அமைதியை(!) இந்த 1400 கால ஆட்சியதிகாரத்தில் அங்கு கொண்டுவர முடிந்திருக்கிறதா? என்றால் இஸ்லாம் செத்த மதமா? உயிருள்ள மதமா?

 

அடுத்து, மதவாதிகளின் இலக்கணத்துக்கு கொஞ்சமும் விலகாமல் பதிவர் சுவனப்பிரியன் செயல்படுகிறார் என்று கூறியிருந்தேன். அந்த இலக்கணங்களை மேற்கோளாக எடுத்துப் போட்டிருக்கிறார் சுவனப்பிரியன். அதற்கு மறுப்புக் கூறியிருப்பார் என்று பார்த்தால், அதில் நான் செய்திருக்கும் ஒரு தட்டச்சுப்பிழையை சுட்டிக்காட்டி அதுவே நான் ஆத்திகத்தின் பக்கம் வருவதற்கான ஆதாரம் என்று கூறியிருக்கிறார். என்னால் சிரிக்காமல் இருக்க முடியவில்லை. (நண்பர் மணியும் தொலைபேசியில் பேசும் போது தன்னால் இன்னும் சிரிப்பை அடக்க முடியவில்லை என்றார்) இருந்தாலும் தட்டச்சுப்பிழையை சுட்டிக் காட்டியதற்கு நன்றி. இனி, சற்றே கவனம் கொள்கிறேன்.

 

பதிவர் சுவனப்பிரியனுக்கு நான் ஒரு சவால் விட்டிருந்தேன். அந்த சவாலை ஏற்றுக் கொள்ளும் துணிவிருக்கிறதா? என்று கேள்வியும் கேட்டிருந்தேன். இதற்கு பதிலெழுதப் புகுந்த பதிவர் சுவனப்பிரியன். இஸ்லாம் ஸ்ட்ராங்கான கொள்கையாக இருப்பதால் வேறெதையும் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டிய தேவை இல்லை என்று கூறியிருக்கிறார். பதிவர் சுவனப்பிரியன் இதில் கவனிக்க வேண்டியது என்னவென்றால், கம்யூனிசத்தை ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள் என்று சுவனப்பிரியனிடம் கோரிக்கை விடுக்கவில்லை. மாறாக சவால் விட்டிருக்கிறேன். ஏற்றுக் கொள்ளும் துணிவிருக்கிறதா? என்று கேள்வி எழுப்பியிருக்கிறேன். இந்த சவாலை சுவனப்பிரியன் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை என்று அவருடைய சுற்றிவளைத்த பதிலிலிருந்து புரிகிறது.

 

இதில் இன்னொரு அம்சமும் இருக்கிறது. இந்த சவாலுக்கு நான் ஒரு நிபந்தனை விதித்திருந்தேன். விவாத நேர்மையுடன் பதிவர் சுவனப்பிரியன் நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்பது தான் அந்த நிபந்தனை. இந்த நிபந்தனையுடன் கூடிய அந்த சவாலை சுவனப்பிரியன் ஏற்றுக் கொள்ள மறைமுகமாக மறுத்திருப்பதன் மூலம் அவர் ஒரு விசயத்தை தெளிவுபடுத்தியிருக்கிறார். அதாவது, தன்னிடம் விவாத நேர்மையை எதிர்பார்க்க வேண்டாம் என்பது தான் அந்த விசயம். அந்த பதிலிலிருந்து நான் அப்படித்தான் புரிந்து கொள்கிறேன். இதை பதிவர் சுவனப்பிரியன் உறுதிப்படுத்த வேண்டும். மீண்டும் ஒரு நேர்மையற்ற விவாதத்தை நடத்தி என்னுடைய நேரத்தை வீணடித்துக் கொள்ள நான் விரும்பவில்லை.

 

இதன் பிறகு பதிவர் சுவனப்பிரியன் எழுதியிருப்பதெல்லாம் கம்யூனிசத்துக்கு எதிரான அக்மார்க் அவதூறுகள். தோழர் ஸ்டாலின் தன் மகளுக்கு இஸ்லாமிய ஆடை கண்ணியம் வடிவிலான ஆடையை அணியச் சொன்னார். கம்யூனிச வன்முறை, பெண் உழைப்பு, தீண்டாமை என்று செல்கிறது. அவற்றை ஒவ்வொன்றாக பார்ப்போம்.

 

தோழர் ஸ்டாலின் தன் மகளுக்கு கூறியது ஒரு தந்தை மகளுக்கு இடையிலான உரையாடல். இருக்கமான ஆடைகளை அணியாதே தொளதொளப்பான ஆடைகளை அணிந்து கொள் என்பதற்கும் இஸ்லாம் கூறும் பெண்களுக்கான ஆடை அடிமைத்தனத்துக்கும் ஒரு தொடர்பும் இல்லை. நுகர்வுக் கலாச்சாரம் பெண்களை உரித்துப் பார்க்கத் துடிக்கிறது என்றால் அதன் காரணம் ஆணாதிக்கம். இதே போல் இஸ்லாமியம் பெண்களை ஆடைகளுக்குள் அடைத்துப் போடுகிறது என்றால் அதன் காரணமும் ஆணாதிக்கமே. இரண்டும் ஆணாதிக்கத்தின் இருவேறு முனைகள். வேறுபட்ட முனைகள் என்பதால் எதிரெதிரானது என்று கருத முடியாது. ஏனென்றால் இரண்டுமே ஆணாதிக்கத்தை அடித்தளமாக கொண்டிருக்கின்றன. மேலதிக விபரங்களுக்கு இந்த கட்டுரையை படிக்கவும். அல்லாவின் பார்வையில் பெண்கள், 1. புர்கா. பதிவர் சுவனப்பிரியன் உட்பட இஸ்லாமிய மதவாதிகள் அனைவரும் இந்த விசயத்தில் பொய்யையே வலிந்து கூறிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இஸ்லாம் கூறுவது தெளிவான, அப்பட்டமான பெண்ணடிமைத்தனம். எனவே, பதிவர் சுவனப்பிரியன் நுனிப்புல் மேயாமல் எதிலும் ஆழமான பார்வையை செலுத்துமாறு கோருகிறேன்.

 

இன்று கம்யூனிசம் பேசும் யாரும் தன் மனைவியை வேலைக்கு அனுப்புவதில்லை எனவே, அவர்கள் இரட்டை வேடம் போடுகிறார்கள் என்கிறார் பதிவர் சுவனப்பிரியன். பொய்யையும் புனை சுருட்டுகளையும் கட்டவிழ்த்து விட்டால் தங்களுடைய இரட்டைத்தனம் மறைந்துவிடும் என்று கருதுகிறார் போலும். அவர் இப்படி எழுதியிருக்கிறார், \\\ஒரு ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் அடிப்படையில் உடல் ரீதியாகவும் மன ரீதியாகவும் நிறைய வித்தியாசம் உண்டு. அறிவியலும் ஒத்துக் கொள்கிறது. இஸ்லாமும் ஒத்துக் கொள்கிறது. ஆனால் கம்யூனிஸ்டுகள் ஒத்துக் கொள்வதில்லை. இதை உணராத காரணத்தினாலேயே கம்யூனிஸ்டுகள் உற்பத்திக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து பெண்களையும் தொழிற்சாகைளுக்கு இழுத்து வந்து கட்டாய வேலை வாங்கினர்/// இதில் கட்டாய வேலை என்பது பொய் என்பதால் அதை பதிவர் சுவனப்பிரியனிடமே விட்டுவிடுவோம். இஸ்லாம் பெண்கள் வேலைக்குச் செல்வதை அனுமதிக்கிறதா? இல்லையா? ஆம் அனுமதிக்கிறது என்றால் உடல் ரீதியாகவும், மன ரீதியாகவும் ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் இடையே நிறைய வித்தியாசம் உண்டு. இதை இஸ்லாம் உணர்ந்திருக்கிறது என்பதன் பொருள் என்ன? சுவனப்பிரியன் என்ன சொல்ல வருகிறார்? ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் இடையே மன ரீதியாகவும், உடல் ரீதியாகவும் வித்தியாசம் இருக்கிறது. எனவே, பெண்கள் வேலைக்குச் செல்லக் கூடாது என்கிறாரா? அன்றிலிருந்து இன்று வரை கிராமப்புறங்களில் பெண்கள் விவசாய உற்பத்தியில் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்களே. அவர்கள் உடல்ரீதியாகவும், மனரீதியாகவும் என்ன பாதிப்பை பெற்று விட்டனர்? இன்று தொழிற்சாலை உற்பத்திகளிலும் பெண்கள் பெருமளவில் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்களே. அவர்கள் உடல்ரீதியாகவும், மனரீதியாகவும் என்ன பாதிப்பை பெற்று விட்டனர்? மெய்யாகவே பதிவர் சுவனப்பிரியன் இரட்டை வேடம் போடவில்லை என்றால் பதில் கூறட்டும். பெண்கள் வேலைக்குச் செல்வது சரியா? தவறா? சரி என்றால் கம்யூனிசம் பெண்களை வேலை செய்யச் சொன்னது தவறில்லை என்றாகும். தவறு என்றால் இஸ்லாம் பெண்களுக்கு வேலை செய்ய அனுமதி அளித்தது சரியில்லை என்றாகும். பதிவர் சுவனப்பிரியன் தான் இரட்டை வேடம் போடவில்லை என்று இங்கு நிரூபிக்குமாறு பணிவன்புடன் கேட்டுக் கொள்கிறேன்.

 

பெண்கள் வேலைக்குச் செல்வது குறித்து கம்யூனிசம் என்ன சொல்கிறது? பெண்கள் ஆண்களைப் போலவே உற்பத்தி வேலைகளில் ஈடுபடாதவரை அரசியல் ரீதியாகவும் சமூக குடும்ப ரீதியாகவும் பெண்கள் விடுதலையடைய முடியாது என்கிறது. ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் இடையே மனரீதியாக வித்தியாசம் இருக்கிறது என்பது பொய். இதை எந்த அறிவியலாளரும் ஏற்றுக் கொள்வதில்லை. ஆனால் உடல் ரீதியாக சில வித்தியாசங்கள் இருக்கின்றன. இது ஆணைவிட பெண் உடல் வலுவிலோ, திறனிலோ அறிவிலோ எந்த வித குறையையும் ஏற்படுத்தாது. தவிரவும், ஒரு ஆணுக்கும் இன்னொரு ஆணுக்கும் இடையே கூட உடல் ரீதியாக வித்தியாசங்கள் இருக்கின்றன. அப்படி என்றால் அந்த இன்னொரு ஆண் வேலை செய்யக் கூடாது என்று கூறுவார்களா? உற்பத்தி, உற்பத்திக் கருவிகள், உற்பத்தி உறவுகள், உற்பத்தி உறவுகளுக்கிடையேயான பகிர்மானம் இவைதான் உலகம் இயங்குவதின் அச்சாணி. இதில் உலகின் சரிபாதியினரான பெண்களை உற்பத்தியிலிருந்து அன்னியப்படுத்தியதன் மூலமே பெண்களை அடிமைகளாக்கி வைத்திருக்கின்றனர் ஆண்கள். ஆதியில் சமூகத்துக்கும் உற்பத்திக்கும் தலைமை தாங்கியது பெண்களே என்பது தான் வரலாறு. இதை மாற்றி ஆண்கள் உற்பத்திக்கும் பெண்கள் வீட்டு குடும்ப பராமரிப்புக்கும் என்று மாற்றியதன் மூலமே ஆண் பெண்ணை பலவீனப்படுத்தினான். இதை மீளத் திருத்தி ஆணும் பெண்ணும் உற்பத்தி சார்ந்த வேலைகளில் ஈடுபட வேண்டும். குடும்பம் சார் வேலைகளிலிருந்தும் குழந்தை வளர்ப்பிலிருந்தும் பெண்ணை விடுவித்து அதை அரசின் கடமையாக மாற்றியமைக்க வேண்டும் என்று கம்யூனிசம் கூறுகிறது. இது தான் சரியானது, மதவாதிகள் கூறுவதெல்லாம் பெண்ணை அடிமைத்தளையில் கட்டி வைப்பது. அவ்வாறல்ல என பதிவர் சுவனப்பிரியன் கருதினால் கம்யூனிசம் குறித்தும் இஸ்லாம் குறித்தும் இன்னும் கொஞ்சம் ஆழமாக கற்றுக் கொண்டு வரட்டும். நான் ஆயத்தமாக இருக்கிறேன்.

 

எல்லாம் சரி இப்போது ஏன் கம்யூனிஸ்டுகள் பெண்களை குறிப்பாக தங்கள் மனைவிகளை உற்பத்தியில் ஈடுபடுத்தாமல் குடும்ப பராமரிப்பிலேயே விட்டு வைத்திருக்கின்றனர்? பெண்களும் உற்பத்தியில் ஈடுபட வேண்டும் என்பது சமூகத்திலிருந்து தனிநபருக்கு வர வேண்டியது. தனிநபரிலிருந்து சமூகத்துக்கு அல்ல. அதாவது பெண்கள் உற்பத்தியில் ஈடுபட வேண்டும் என்றால் குடும்பப் பராமரிப்பு குழந்தை வளர்ப்பு போன்ற வேலைகளிலிருந்து பெண்கள் விடுவிக்கப்பட வேண்டும். அதாவது இந்த வேலைகளை அரசு ஏற்றுக் கொள்வது வரை பெண்கள் உற்பத்தியில் ஈடுபடுவது அவர்களுக்கு இரட்டைச் சுமையாகவே இருக்கும். இன்று வேலைக்குச் செல்லும் பெண்கள் வேலையும் செய்துவிட்டு குடும்பப் பராமரிப்பிலும் குழந்தை வளர்ப்பிலும் ஈடுபடும் கொடுமையை உலகம் கண்டு கொண்டுதான் இருக்கிறது. இஸ்லாத்திலும் இதில் விதிவிலக்கு இல்லை. ஆனால் கம்யூனிஸ்டுகள் எதை மேலிருந்து கீழாக செய்ய வேண்டும், எதை கீழிருந்து மேலாக செய்ய வேண்டும் என்பதில் தெளிவாக இருக்கின்றனர். அதனால் தான், கம்யூனிஸ்டுகள் இன்றைய சமூகத்தில் பெண்களை உற்பத்தியில் ஈடுபடுத்துவதில்லை. இது கம்யூனிஸ்டுகளின் இரட்டை நிலையல்ல, சரியான நிலை. மட்டுமல்லாது எந்த கம்யூனிஸ்டும் ஆணாதிக்கமாக பெண்களை அடிமைப்படுத்துவதில்லை. கடந்த பதிவில் சுவனப்பிரியன் குறிப்பிட்டாரே, என் மனைவி கூட கம்யூனிசக் கொள்கையில் இல்லை என்று. ஆணின் முடிவை பெண்மீது என்றுமே கம்யூனிஸ்டுகள் திணிப்பதில்லை என்பதற்கு இதுவே சான்று. புரிந்து திருந்தும் வரை விளக்கமளிக்கிறோம், காத்திருக்கிறோம். அவர்கள் உண்மைகளைக் கண்டு திரும்புகிறார்கள். ஆனால் இஸ்லாமிய மதவாதிகளோ பெண்களை அடிமைப்படுத்த எண்ணுகின்றனர். தங்கள் முடிவை வலிந்து திணிக்கின்றனர். இஸ்லாமிய பெண்கள் அணியும் புர்காவே இதற்குச் சான்று. இதை சரியான கோணத்தில் புரியாவிட்டால் இப்படித்தான் பதிவர் சுவனப்பிரியனைப் போல் தானும் குழம்பி மற்றவர்களையும் குழப்பும் நிலையை அடைய வேண்டியதிருக்கும்.

 

அடுத்து பதிவர் சுவனப்பிரியனின் வன்முறை கொலை எனும் முதலாளித்துவ அலறல். கம்யூனிஸ்கள் மக்களை கொன்றழித்தனர் எனும் முதலாளித்துவ புழுகு மூட்டைகளை அதை கூறிய முதலாளித்துவவாதிகளே “நாங்கள் காசுக்காத்தான் அவ்வாறு கூறினோம்” என்று வாக்குமூலம் அளித்து விட்டார்கள். ரஷ்யா ஒரு இரும்புத்திரை நாடு என்று கூறி, அதன் ஆவணங்கள் வெளியிடப்பட்டால் புரிந்து போகும் என்று கெக்கொலி கொட்டியவர்கள் கோர்ப்பச்சேவ் ஆவணங்களைத் திறந்து வைத்தபோது, ஈராக்கில் பேரழிவு ஆயுதங்கள் என்று கூறிவிட்டு இன்று வரை மௌனத்தில் உறைந்து கிடக்கிறார்களே அதே போல் கள்ள மௌனத்தில் அமிழ்ந்து கிடக்கிறார்கள். சோவியத் யூனியனில் ஸ்டாலினுக்குப் பிறகும், சீனத்தில் மாவோவுக்குப் பிறகும் கம்யூனிசம் இல்லை. ஆனால் பதிவர் சுவனப்பிரியன் போன்ற மதவாதிகளோ போலிகளின் செயல்பாடுகளைக் காட்டி தம்மை சமாளித்துக் கொள்ள முயல்கிறார்கள். பதிவர் சுவனப்பிரியனுக்கு திறனிருந்தால் கம்யூனிஸ்டுகள் யார் எங்கு என்ன வன்முறையில் எப்போது ஈடுபட்டார்கள் என்று தரவுகளுடன் வரட்டும் அப்போது தெரியும் வன்முறைகளின் சொந்தக்காரர்கள் யார் என்பது?

 

ஆனால் கம்யூனிஸ்டுகளின் பாதையெங்கும் இரத்தக்கரை படிந்திருக்கிறது. ஏனென்றால் ஆட்சியாளர்களுக்கு கம்யூனிஸ்டுகளைக் கொன்றழிப்பது என்பது அவ்வளவு உவப்பாக இருந்திருக்கிறது. உலக நாடுகள் அனைத்திலும் இதற்கான தடங்கள் உண்டு. இஸ்லாமிய நாடுகள் கூட இதற்கு விதி விலக்கில்லை. பதிவர் சுவனப்பிரியன் தற்போது இருக்கிறாரே அந்த நாட்டில் 1970களின் தொடக்கத்தில் நஜ்ரான் பகுதியில் 70க்கும் மேற்பட்ட கம்யூனிஸ்டுகள் கொல்லப்பட்டனர். இந்தோனேசியாவில் 3 லட்சத்துக்கும் அதிகமான கம்யூனிஸ்டுகள் கொன்று குவிக்கப்பட்டனர். வெறும் ஆட்சியாளர்கள் மட்டுமல்ல. பதிவர் சுவனப்பிரியன் ஆராதிக்கிறாரே முகம்மது, அவர் கூட வன்முறை வெறியாட்டம் ஆடியவர் தான். இதோ எடுத்துக்காட்டுகளாக ஒன்றிரண்டு.

 

இறைத்தூதர் அவர்கள் அன்சாரிகளில் ஒரு குழுவினரை அபூ ராபிஉவிடம் அவனைக் கொல்வதற்காக அனுப்பினார்கள்.. .. .. பிறகு நான் என் உள்ளத்தில் உறுத்தும் வேதனை எதுவுமின்றி எழுந்தேன், இறுதியில் நாங்கள் நபி அவர்களிடம் சென்று நடந்ததை அவர்களுக்குத் தெரிவித்தோம். புஹாரி 3022

 

நபி அவர்கள் கஅப் இப்னு அஷ்ரஃபைக் கொல்வதற்கு யார்? .. .. .. இவ்வாறு முகம்மத் இப்னு மஸ்லமா அவனிடம் பேச்சுக் கொடுத்துக் கொண்டேயிருந்து அவனைக் கொல்வதற்கு வசதியான தருணம் கிடைத்தவுடன் அவனைக் கொன்று விட்டார்கள். புஹாரி 3031

 

இன்னும் வேதக்காரர்களிலிருந்தும் உதவி புரிந்தார்களே அவர்களை அவர்களுடைய கோட்டைகளிருந்து கீழே இறக்கி, அவர்களின் இருதயங்களில் திகிலைப் போட்டு விட்டான்.  ஒரு பிரிவாரை நீங்கள் கொன்று விட்டீர்கள். இன்னும் ஒரு பிரிவாரை சிறைப்பிடித்தீர்கள். குரான் 33.26

 

தங்கள் வேத உபனிடதங்களில் இப்படி வரலாறு வைத்திருப்பவர்கள் தாம் கம்யூனிஸ்டுகளை நோக்கி விரல் நீட்டுகிறார்கள் வன்முறையாளர்கள் என்று.

 

கம்யூனிசத்தில் வன்முறையின் பாத்திரம் என்ன? இதைப் புரிந்து கொள்ள அரசு குறித்த தெளிவு வேண்டும். இணக்கம் காண முடியாமல் போன பகை வர்க்கங்களிடையே தான் பிரநிதிப்படுத்தும் வார்க்கம் சார்ந்து பிற வர்க்கங்களை அடக்கி வைப்பதே அரசு. இப்படியான அரசின் கீழ் அடங்கிக் கிடக்கும் வர்க்கங்கள் அநீதியான உற்பத்திப் பங்கீட்டினால் வாழ்விழந்து போகும் போது, தங்கள் வாழ்வுக்கு இடையூறாக உள்ள அரசை வன்முறை மூலம் அதாவது புரட்சியின் மூலம் அகற்றி விட்டு சமூக மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறார்கள். இது தான் கம்யூனிசத்தில் வன்முறையின் பங்கு. இதில் கவனம் கொள்ள வேண்டிய இரண்டு அம்சங்கள். 1. புரட்சியில் ஈடுபடுவது சமூக மாற்றத்துக்காகவேயன்றி வெறுமனே அரசை மாற்ற அல்ல. 2. புரட்சியில் ஈடுபடுவது கம்யூனிஸ்டுகள் மட்டுமல்ல, மக்களே. மக்கள் இன்றி புரட்சி இல்லை. இந்த அடிப்படையில் உலகில் இரண்டு புரட்சிகள் நடந்துள்ளன. ரஷ்யாவிலும் சீனாவிலும் நடந்த புரட்சியை வன்முறை, கொலை என்று எவனும் விரல் நீட்டியதில்லை. மற்றப்படி மக்களின் விரோதிகளும், மதவாதிகளும் கம்யூனிஸ்டுகளுக்கு எதிராக சுட்டுபவை அனைத்தும், ஆதாரமற்ற, காலாவதியாகிப் போன முதலாளித்துவ அவதூறுகள்.

 

அடுத்து, தீண்டாமை. இஸ்லாமிய மதவாதிகள் தீண்டாமைக்கு எதிராக முழங்குவதெல்லம் ஒரு ஒப்பீடு மட்டுமே. அதாவது, அரேபிய நிலையையும், இந்திய நிலையையும் ஒப்பிட்டுக் காட்டி எங்கள் மதத்தில் தீண்டாமை இல்லை என்று பசப்புவது. ஆனால் இஸ்லாத்தில் தீண்டாமை உண்டு.

 

முதலில் தீண்டாமை என்றால் என்ன என்று பார்த்து விடலாம். இன்றைய உலகில் சாதிப் படிமுறை ஆசியப் பகுதிகளில் குறிப்பாக இந்தியாவில் நிலவும் நடைமுறை. உலகின் எல்லாப் பகுதிகளிலும் உழைப்புப் பிரிவினை இருந்திருக்கிறது. இந்த உழைப்புப் பிரிவினை மேல்கட்டுமானத்தில் நிலவுவது. உலகின் பிறபகுதிகளில் நிலப்பிரபுத்துவ காலகட்டத்தின் மறைவில் உழைப்புப் பிரிவினையும் மெல்ல மங்கி மறைந்தது. ஆனால் இந்தியப் பகுதிகளில் அது அடிக்கட்டுமானத்தில் சாதிப் பிரிவினையாகப் படிந்ததால் தொடர்ந்ததுடன், பார்ப்பனிய மதம் இதை வாழ்க்கை முறையாக்கி தீண்டாமைக் கொடுமையை தன்னுடைய மேலாதிக்கத்துக்காக நிலை நிருத்தியது. இது இந்தியப் பகுதிகளில் மட்டுமே நிலவும் நிலை. உலகின் வேறு பகுதிகளில் இந்நிலை இல்லை. இதை பார்ப்பனிய மதத்துடன் ஒப்பிட்டுக் காட்டி இதில் இஸ்லாம் சிறந்தது என்று கூறினால் மாற்றுக்கருத்து ஒன்றுமில்லை. ஏற்கலாம். ஆனால் இஸ்லாத்தில் தீண்டாமை இல்லை என்றால் அதை ஏற்க முடியாது. ஏனென்றால் இஸ்லாத்தில் தீண்டாமை உண்டு ஆனால் அது உடல் தீண்டாமையாக இல்லாமல் வேறு வடிவத்தில் இருக்கிறது.

 

பதிவர் சுவனப்பிரியன் இருக்கும் நாட்டில் பல கோத்திரங்கள் உண்டு. சில கோத்திரங்கள் உயர்வானவை, சில கோத்திரங்கள் தாழ்ந்தவை. எடுத்துக்காட்டாக கஹ்தானி, அஸ்மரி ஆகிய இரண்டு கோத்திரங்களை எடுத்துக் கொள்வோம். பள்ளிவாசலில் தொழுகையில் நிற்கும் போது தோளோடு தோள் உரச நின்று இருவரும் தொழுவார்கள். ஒரே கலத்தில் உண்பார்கள். ஒருவர் வீட்டுக்கு ஒருவர் சென்று கொள்வார்கள். ஆனால் ஒரு கஹ்தானி வீட்டுப் பெண்ணை ஒரு அஸ்மரி பையனுக்கு திருமணம் செய்து கொடுக்க மாட்டார்கள். ஏன்? ஒரு அஸ்மரி உயரதிகாரியாக இருக்கும் ஒரு நிறுவனத்தில் அவருக்கு கீழே ஒரு கஹ்தானி வேலை செய்ய நேர்ந்தால் அங்கு நடக்கும் பனிப்போரை வரலாறு தெரிந்தவர்களால் கவித்துவமாக காண  முடியும். அவர்களுள் வெளிப்படும் சாதி மனோபாவம் உடல் தீண்டலில் இல்லை என்பதால் அதை தீண்டாமை இல்லை என்று மொழிபெயர்க்க முடியுமா? இது நடைமுறை எடுத்துக்காட்டு.

 

இறைத்தூதர் அவர்கள் கூறினார்கள், இந்த ஆட்சியதிகாரம் குரைஷிகளிடம் தான் இருக்கும் அவர்களில் இருவர் எஞ்சியிருக்கும் வரை. புஹாரி 3501

ஏன்? அன்ஸாரிகள் ஆட்சியதிகாரத்துக்கு அறுகதையற்றவர்களா? என்ன காரணத்தினால்? முகம்மதுவுக்கு மக்காவிலிருந்து தன்னை விரட்டியடித்த தன்னுடைய குரைஷி குலத்தை விட, தன்னை ஆதரவளித்து ஆட்சியதிகாரத்தை வழங்கிய, இன்னும் ஒரு படி மேலே சென்று புலம் பெயர்ந்து வந்தவர்களுக்கு தங்களுடைய மனவியர்களையே திருமணம் செய்து வைத்து, தங்களுடைய சொத்துகளை பிரித்துக் கொடுத்த அன்ஸாரிகள் என்ன அடிப்படையில் குறைந்தவர்களாகி விட்டார்கள்? குரைஷிகள் இருவர் இருக்கும் வரை அன்ஸாரிகள் ஆட்சியதிகாரத்துக்கு தகுதியாக மாட்டார்கள் என்றால் அது என்ன மாதிரியான மனோபாவம்? இதை தீண்டாமை எனும் ஒற்றைச் சொல்லில் அடக்கிவிட முடியுமா? இது இஸ்லாமியர்கள் உயிரைவிட மேலானவராக மதிக்கும் முகம்மது வெளிப்படுத்திய எடுத்துக்காட்டு. இதற்குப் பிறகும் இஸ்லாத்தில் தீண்டாமை இல்லை என்பவர்களைக் கண்டு எந்த வாயால் சிரிப்பது?

 

இப்படிப்பட்ட வரலாற்றை கொண்டிருப்பவர்கள் கம்யூனிஸ்டுகள் சாதிக்காததை சாதித்து விட்டார்களாம். சோவியத் யூனியனிலும், மக்கள் சீனத்திலும் சோசலிச காலங்களில் எந்த விதத்திலாவது தீண்டாமை இருந்தது என்று காட்ட முடியுமா? பதிவர் சுவனப்பிரியனால். தான் பிடித்த முயலுக்கு மூன்று கால்கள் தான் இருக்கிறது என்பதால் பிற முயல்களுக்கு நான்காவது காலை வெட்டி விட முயலும் பதிவர் சுவனப்பிரியன் போன்றோர் உண்மைகளைக் காண முன்வர வேண்டும்.

 

சோவியத் யூனியனில் இஸ்லாமியர் நிலை என்ன என்பதைக் காட்டும் சிறு பதிவு. பானைச் சோற்றுக்கு ஒரு சோறு பதம்

 

“இஸ்லாமியர் மீது சோவியத் அதிகாரத்தை எவரும் திணிக்கவில்லை. மத்திய ஆசியாவில் அது மக்களாலேயே உருவாக்கப்பட்டது. என்ன கெட்ட காலமோ மக்களுடைய விருப்பத்துக்கு எதிராக சோவியத் ஆட்சியமைப்பு திணிக்கப்பட்டதாக நமது நலத்துக்கு எதிரானவர்களால் கதைக்கப்பட்டு இன்றுவரை பரப்பி விடப்படுகிறது. உஸ்பெக்கிஸ்தானில் புரட்சி நிகழ்ந்த போது நான் இளைஞன். புரட்சி மக்களின் அடியாளத்திலிருந்து வரவேற்பைப் பெற்றது. மசூதிகளில் சிறப்புத் தொழுகைகள் நடத்தப்பட்டன. மறைநூல் ஓதப்பட்டது. மக்களுடைய நலத்துக்கான வெற்றி. அன்றைய காலகட்டத்தில் இஸ்லாமிய சோவியத்துகள் என்றழைக்கப்பட்ட மக்கள் அதிகார ஆட்சியமைப்புகளுக்கு முதன்முதலாக தகைமைசால் இஸ்லாமியர்கள் பொதுமக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்கள்.”

முப்தி ஜியாவுதீன் இப்னு முப்தி இஸான் பாபா கான்.

தலைவர்,

இஸ்லாமிய வாரியம்,

மத்திய ஆசியா மற்றும் கஜகஸ்தான்.

நூல் சோவியத் ரஷ்யாவில் முஸ்லீம்கள். தமிழில் பொன். சின்னத்தம்பி முருகேசன்.

 

பதிவர் சுவனப்பிரியன் பதிவிட்டிருக்கும் இரண்டாவது மூன்றாவது பதிவுகளை நான் அலட்சியம் செய்கிறேன். காரணம், விதி எண் ஆறில் குறிப்பிட்டபடி கம்யூனிசத்துக்கும் அந்தப் பதிவுகளுக்கும் ஒரு தொடர்பும் இல்லை. அப்படி ஏதேனும் இருப்பதாக பதிவர் சுவனப்பிரியன் கருதி, அதை விளக்கிக் கூறினால் தொடரும் பதிவுகளில் அதைப் பார்க்கலாம். தற்போது பதிவர் சுவனப்பிரியன் பதிலளிக்க வேண்டியவைகள்.

  1. கள்ள உறவுக்குள் ஒழியும் கடவுள் எனும் பதிவுக்கான பதில்.
  2. முதலில் எழுத்து விவாதத்துக்கு நேரம் இல்லை என்று பொய்யாக கூறியதன் காரணம் என்ன?
  3. நேரடி விவாதத்துக்கு வர வேண்டும் என்று கூறியவர் தன் முடிவை மாற்றிக் கொள்ள நேர்ந்ததற்கான காரணம் என்ன?
  4. சுவனப்பிரியன் – நெருப்புக்கோழி பதிவில் இருக்கும் குறிப்பான அம்சங்களுக்கான பதில்,
  5. இந்தப் பதிவில் விவாதிக்கப்பட்டவைகளுக்கான பதில்.
  6. இந்த விவாதத்துக்கு பொருத்தமான தலைப்பை தேர்ந்தெடுப்பது.

இந்த ஆறு அம்சங்களுக்கும் பதில் கூறிய பிறகு அவருக்கு விருப்பமான கம்யூனிசத்தின் மீதான அவதூறுகளைக் கூறிக் கொள்ளலாம்.

முந்திய பதிவுகள்

1. கள்ள உறவுக்குள் ஒழியும் கடவுள்

2.  சுவனப்பிரியன் – தலையை மண்ணுக்குள் புகுத்தி இருட்டெனக் கூறும் நெருப்புக்கோழி

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

%d bloggers like this: