டி.என்.டி.ஜே வுக்கு தெரியுமா மாப்ளா கிளர்ச்சியின் வாசம்

300px-South_Malabar_1921

விரைந்து வாருங்கள் முஸ்லீம்களே! கம்யூனிசம் நோக்கி .. பகுதி 10

உணர்வின் கற்பனை உரையாடல் தொடர் பத்தாம் பகுதியைப் படிக்க இங்கே சொடுக்குங்கள்.  10.1, 10.2

இந்தத் தொடரின் கடந்த பகுதியை இப்படி முடிக்க்கப்பட்டிருந்தது, \\\மார்க்ஸ் ஒரு யூதக் கைக்கூலி என்பதற்கு அல்லது இஸ்லாம் ஆறாம் நூற்றாண்டிலேயே நிலப்பிரபுத்துவ முறையை ஒழித்து விட்டது என்பதற்கு 630ல் நடந்த கேரள இஸ்லாமிய எழுச்சியில் என்ன ஆதாரம் இருக்கிறது என்பதை அடுத்த பகுதியில் பார்க்கலாம்/// அதாவது, ஆறாம் நூற்றாண்டில் அல்லது ஏழாம் நூற்றாண்டிலேயே இஸ்லாம் அடிமைமுறையையும், நிலப்பிரபுத்துவ முறையையும் ஒழித்து விட்டது. ஆனால், கார்ல் மார்க்ஸ் இதை மறைத்து 17,18 ம் நூற்றாண்டுகளில் தான் உலகில் நிலப்பிரபுத்துவ முறை ஒழிந்தது என்று பொய் சொல்கிறார். இஸ்லாமிய எழுச்சியை மறைத்து, பின்னாளில் தான் உலகில் நிலப்பிரபுத்துவ முறை ஒழிந்தது என்று கூறியதன் மூலம் மார்க்ஸ் யூதக் கைக்கூலியாகி விட்டார். இதற்கான ஆதாரம் கேரளாவில் கி.பி. 630 ல் நடந்த இஸ்லாமிய எழுச்சியில் இருக்கிறது. அது அடுத்த பகுதியில் வெளிவரும் என்பது ‘உணர்வு’ கும்பலின் அந்தத் தொடரின் ஒன்பதாவது பகுதியின் கடைசியில் கூறப்பட்டிருந்தது.

அப்படியானால், பத்தாவது பகுதியில் அந்த ஆதாரத்தை வெளியிட்டிருக்க வேண்டும். அப்படி எதுவும் பத்தாவது பகுதியில் இல்லை. அதற்குப் பதிலாக 1800களில் நடந்த மாப்ளா கிளர்ச்சியைப் பற்றி எழுதியிருக்கிறார்கள். கூடவே, இஸ்ரேல் உருவாக்கம் குறித்தும் எழுதியிருக்கிறார்கள். அதிலும் மார்க்ஸ் யூதக் கைக்கூலி எனும் ஒப்பாரி. சரி, அதற்காவது ஆதாரம் கொடுத்திருக்கிறார்களா? என்றால், அதை அடுத்த பகுதியில் எழுதுவார்களாம். எருமை ஏரோப்பிளேன் ஓட்டுவது குறித்து வேடிக்கையாய் சிலர் கூறுவார்கள். அதற்கு நடைமுறை எடுத்துக்காட்டு ‘உணர்வு’ கும்பல் தான்.

கி.பி. 630 ல் கேரளாவில் இஸ்லாம் பரவியது என்பது எந்த ஆதாரமும் இல்லாத கட்டுக்கதை என்பது ஏற்கனவே நிருவப்பட்டிருக்கிறது. அதுபோலவே இஸ்லாம் அடிமை முறையை ஒழித்தது, நிலப்பிரபுத்துவ முறையை ஒழித்தது என்பதையும் பொய் என நிரூபித்திருக்கிறோம். இஸ்லாம் அடிமைமுறை, நிலப்பிரபுத்துவ முறையை ஒழித்தது என்பது பொய் என்பதை இன்னொரு கோணத்திலும் விளக்கலாம். அதற்கு குரானிலிருந்தே ஆதாரம் காட்ட முடியும். ஆகவே, அதை கவனித்து விட்டு பின்னர் மாப்ளா கிளர்ச்சி குறித்த ‘உணர்வு’ கும்பலின் அயோக்கியத்தனத்தை பார்க்கலாம்.

தமிழக முஸ்லீம்களைப் பொருத்தவரை, குறிப்பாக டி.என்.டி.ஜே வினரைப் பொருத்தவரை, எப்படி சிறுநீர் கழைக்க வேண்டும் என்பதற்குக் கூட இஸ்லாத்தில் வழிகாட்டுதல் இருக்கிறது என பெருமைப்பட்டுக் கொள்வார்கள். எந்த ஒன்றை செய்வதாக இருந்தாலும் அது குரானில் இருக்கிறதா? நபி வழியில் இருக்கிறதா? என ஆராய்ந்து விட்டே செய்வதாக பீற்றிக் கொள்வார்கள். அப்படிப்பட்ட அவர்கள் குரானில் தெளிவாக அறிவிக்கப்பட்டிருக்கும் ஒன்றை நடைமுறைப்படுத்த மறுக்கிறார்கள். டி.என்.டி.ஜே வின் அடி முதல் முடி வரை எவரும், ஒற்றை ஒருவர் கூட நடைமுறைப்படுத்தாத குரானின் கட்டளை ஒன்று இருக்கிறது என்றால் அது சொத்துகளை எப்படி பிரிக்க வேண்டும் என்பது குறித்த அல்லாவின் கட்டளை தான். ஏன் குரானின் கட்டளையை – குரானே எல்லாமும், அல்லாவின் கட்டளையே எக்காலத்துக்கும் பொருந்தும் என நீட்டி முழக்குபவர்களால் – பின்பற்ற முடியவில்லை? என்றால் குரான் குறிப்பிட்டிருக்கும் சொத்துடமை வடிவம் வேறு, நடப்பில் இருக்கும் சொத்துடமை வடிவம் வேறு.

இதுவரை உலகம் ஐந்து விதமான உற்பத்தி முறையை கண்டிருக்கிறது. புராதன பொதுவுடமை உற்பத்தி முறை, ஆண்டான் அடிமை உற்பத்தி முறை, நிலப்பிரபுத்துவ உற்பத்தி முறை, முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறை, சோசலிச உற்பத்தி முறை. ஒவ்வொரு உற்பத்தி முறையிலும் ஒவ்வொரு சொத்துடமை வடிவம் இருக்கும். ஒரு உற்பத்தி முறையின் சொத்துடமை வடிவம் இன்னொரு உற்பத்தி முறையின் சொத்துடமை வடிவத்துக்கு பொருந்தாது, மாற்றம் கண்டே ஆக வேண்டும். இந்த வகையில் குரான் குறிப்பிடும் சொத்துடமை வடிவம் என்பது ஆரம்ப கட்ட ஆண்டான் அடிமை உற்பத்தி முறையின் சொத்துடமை வடிவம். தெளிவாகச் சொன்னால் புராதன பொதுவுடமை சமுதாயம் என்பது சொத்துடமை இல்லாத சமுதாயம். அதாவது இருக்கும் எல்லாமும் எல்லாருக்கும் பொதுவானது. இது என்னுடையது, அது உன்னுடையது எனும் சிந்தனை முறையே அந்த காலகட்டத்தில் இல்லை. காரணம் சொத்து என்றால் என்னவென்றே அன்றைய மனிதனுக்கு தெரியாது. தெரிந்து கொள்ளும் தேவையும் அன்றைய சமூகத்தில் இல்லை. புராதன பொதுவுடமை சமுதாயத்தின் கடைசிக் காலகட்டத்தில் தான் தனிச் சொத்து முறையே தோன்றுகிறது. முகம்மது வாழ்ந்த காலம் அரேபியாவின் ஆண்டான் அடிமை காலகட்டத்தின் தொடக்க காலம். நில உற்பத்தியோ வேறு உற்பத்திகளோ பெருமளவில் இல்லாத பெரும்பாலை நிலப்பரப்பான அரேபிய பகுதியில் பெரும்பான்மை மக்களாக இருந்தது நாடோடிகள் அதாவது பதூ, பதவி என்று அழைக்கப்பட்ட பாலைவன உட்பகுதிகளில் வாழ்ந்த நாடோடிகள். ஆதிக்கம் செலுத்தியது மக்கா போன்ற பகுதிகளில் வாழ்ந்த பண்டமாற்று வணிகர்கள். இவர்களை இணைக்கும் விதமாகத்தான் குரான் குறிப்பிடும் சொத்துடமை வடிவம் என்பது பொதுவுடமை வடிவமும் விட்டுப் போகாத, தனிச் சொத்து வகைப்பட்டதான வடிவமாக சொந்தக்காரர்கள் அனைவரும்க்கும் பகிர்ந்து கொடுக்கும் படியான வடிவத்தை குரான் முன்னிருத்துகிறது.

குரான் சொத்துகளை எப்படி பிரிக்க வேண்டும் எனக் குறிப்பிடும் வசனங்களைப் படித்துப் பாருங்கள் மேற்கண்ட இந்த அம்சம் விளங்கும். ஆனால் இன்றைய நிலை என்ன? இந்தியாவைப் பொருத்தவரை நிலப்பிரபுத்துவ உற்பத்தி முறை இன்னும் முழுமையாக அழிந்து போகாத நிலையில் இருக்கும் முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறை காலகட்டம். இதில் சொந்தம் முழுமைக்கும் அல்ல தன்னுடைய இரத்த வாரிசுக்கு மட்டுமே தன்னுடைய சொத்து செல்ல வேண்டும் எனும் காலகட்டம். இது தான் குரானுக்கும் இன்றைய முஸ்லீம்களுக்குமான முரண்பாடு. அதனால் தான் முகம்மது பிடித்து சிறுநீர் கழித்துக் காட்டியபடி தான் நாங்களும் பிடித்து சிறுநீர் கழிப்போம் என்று கூறுபவர்கள் கூட, முகம்மது பிரித்துக் காட்டியபடி சொத்துக்களை பிரிக்க முடியாமல் தவிர்த்து விடுகிறார்கள்.

டி.என்.டி.ஜே உட்பட அனைத்து இஸ்லாமிய குழுக்களும் கூறுவது என்ன? குரானின் போதனைகள் எல்லாக் காலத்துக்கும் பொருந்துபவை. எல்லாக் காலத்திலும் அதைத்தான் கடைப்பிடிக்க வேண்டும் என்கிறார்கள். அதன் பொருள் என்ன? ஆண்டான் அடிமைக் காலகட்டம் தான் நிலவில் இருக்க வேண்டும், அது மாறாமல் என்றென்றைக்கும் நிலைக்க வேண்டும் என்பது தானே. அப்படியென்றால் இஸ்லாம் அடிமை முறையை ஒழித்து விட்டது, நிலப்பிரபுத்துவ முறையை ஒழித்து விட்டது என்று கூறுவது அப்பட்டமான பொய் தானே. குரான் என்ன கூறியிருக்கிறது? அதன் பொருள் என்ன? அதன் அடிப்படை என்ன? என்பது தெரியாமல் தான் சகோ(!) பாசில் இதை எழுதுகிறாரா? இது தெரியாமல் தான் டி.என்.டி.ஜே வும் அதன் உலகமகா அறிஞர் ஒப்புதலுடன் தன் ‘உணர்வு’ வார இதழில் வெளியிடுகிறதா?

இனி ‘உணர்வு’ கும்பல் குறிப்பிடும் 630ல் நடந்த இஸ்லாமிய எழுச்சிக்கு வருவோம். 630ல் இந்தியாவில் இஸ்லாம் பரவவில்லை. பரவியதாக கூறப்படுவது கட்டுக்கதை என்பது ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும். 630ல் ஏதோ ஒரு எழுச்சி நடந்திருந்து அதை சுட்டிக் காட்டினால் கூட 630ல் இங்கு இஸ்லாம் பரவியிருந்தது என்பது உறுதிப்படுத்தப்பட்டு விடும். ஆனால் ‘உணர்வு’ கும்பல் என்ன சொல்லியிருக்கிறது? 630ல் நடந்த இஸ்லாமிய எழுச்சி என்று கூறிவிட்டு 1800 களில் நடந்த மாப்ளா எழுச்சியைப் பற்றி குறிப்பிடுகிறது. மாப்ளா எழுச்சி குறித்து ‘உணர்வு’ கும்பல் குறிப்பிடுவது என்ன? 630ல் கேரளாவில் இஸ்லாம் வேகமாக பரவியது. அந்த நேரத்தில் அங்கிருந்த பிராமண ஜென்மிகள் கொடூரமான தீண்டாமைக் கொடுமையை நடத்தினார்கள். பார்த்தால் குற்றம் நடந்தால் குற்றம் என கொடுமைகளுக்கு மத்தியில் ஆண்டாண்டு காலமாக பிராமணர்களுக்கும், நம்பூதிரிகளுக்கும், நாயர்களுக்கும், மேனன்களுக்கும் அடிமைகளாக வாழ்ந்து வந்தார்கள். இந்த காலகட்டத்தில் இஸ்லாம் பரவியதன் மூலம் குரானின் எந்த மனிதனும் இன்னொரு மனிதனுக்கு அடிமையில்லை அவனே உங்களை வாழவைத்தான் போன்ற வசனங்களில் கூறப்பட்டிருப்பதைக் கேட்டு இஸ்லாத்துக்கு மாறி அதுவரை அடிமையாய் இருந்தவர்கள் ஒருதாய் மக்களாக ஒன்றுபட்டனர். இதுவரை அடிமைகளாக இருந்து சேவகம் செய்தவர்கள் இன்று நம்மை எதிர்த்து நிற்கிறார்களே, அவர்களைத் தண்டித்தால் அனைத்து முஸ்லீம்களும் ஒன்று திரள்கிறார்களே என்று நம்பூதிரிகள் உள்ளிட்டவர்கள் திகைத்து நின்றார்களாம். இஸ்லாமியர்களுக்கு நம்பூதிரி உள்ளிட்ட பிராமணர்களுக்கும் இருந்த பகை தான் 1836 ல் மாப்ளா எழுச்சியாக மாறியது. இது தான் ‘உணர்வு’ கும்பல் கூறியிருப்பதன் சுருக்கம். மாப்ளா எழுச்சியில் எண்ணற்ற முஸ்லீம்கள் தங்கள் போராட்டங்களின் மூலம் வீரமரணம் அடைந்திருக்கிறார்கள். அவர்கள் அனைவரையும் ஒருசேர கொச்சைப்படுத்துகிறது ‘உணர்வு’ கும்பல். இதைவிட அவர்களை வேறு எவரும் கேவலப்படுத்திவிட முடியாது.

முதலாவதாக, தீண்டாமை என்பது தனிமனிதக் குற்றமல்ல, அது ஒரு சமூகக் கொடுமை. ஒருவன் பிறப்பைச் சொல்லி இழிவுபடுத்தப்படுகிறான் என்றால் அதன் பொருள் அதற்கு ஆட்படுமாறு, ஆதிக்க வெறிக்கு கீழ்படியுமாறு சமூகமே அவனை நிர்ப்பந்திக்கிறது என்பதே. பல ஆயிரம் ஆண்டுகளாக அந்த சமூக அமைப்பை விட்டு வெளியேற முடியாமல் அழுந்திக் கிடக்கும் மக்கள் குரானின் ஓரிரு வசனங்களைக் கேட்டு விட்டு வீறு கொண்டு எழுந்தார்கள் என்று எழுதினால் அதை எப்படி புரிந்து கொள்வது? தீண்டாமை என்றால் என்னவென்றே எழுதியவருக்கு தெரியவில்லை என்று தான் புரிந்து கொள்ள முடியும்.

இரண்டாவதாக, தீண்டாமை என்பதும் அடிமை முறை என்பதும் வேறு வேறு. அடிமை முறையின் எச்சமாக நிலவியது தான் தீண்டாமை. ஒப்பீட்டளவில் தீண்டாமையை விட கொடூரமானது அடிமை முறை. அடிமை முறையை இஸ்லாம் ஒழித்தது என்று கூறிவருவதன் தொடர்ச்சியாகத்தான் இந்தியாவில் தீண்டாமைக்குள் அடிமைப்பட்டுக் கிடந்த மக்களை இஸ்லாம் விடுவித்தது என்று எழுதிக் கொண்டு செல்கிறது ‘உணர்வு’ கும்பல். அப்படி என்றால் ‘உணர்வு’ கும்பலின் கூற்றுப்படியே இந்தியாவில் இஸ்லாம் வருவதற்கு முன்பே அடிமை முறை ஒழிந்து விட்டது. அதனால் தான் இஸ்லாம் தீண்டாமையை ஒழித்ததா? என்ன எழுதுகிறோம் என்று தெரியாமல், எப்படி எழுதுகிறோம் என்று தெரியாமல் கீழ்த்தரமான முறையில் சென்று கொண்டிருக்கிறது ‘உணர்வு’ கும்பல் எழுதும் அந்தத் தொடர். ஏன் ‘கீழ்த்தரமான முறையில்’ என்று குறிப்பிடுகிறேன் என்றால், படிக்கப்போகும் வாசகர்களின் சிந்தனையை தூண்டும் விதமாக எழுதுவது தான் சரியான எழுத்து. மாறாக, படிக்கப் போகும் வாசகர்கள் அடிமுட்டாள்கள், எதை எழுதினாலும் அதை கேள்வியின்றி படித்து ரசிப்பார்கள் என எண்ணி எழுதினால் அதை கீழ்த்தரமான எழுத்து என்று கூறாமல் வேறு என்னவென்று கூறுவது? டி.என்.டி.ஜே விலிருக்கும் சிந்திக்கும் திறனுள்ளவர்கள் சிந்திக்க வேண்டும்.

மூன்றாவதாக, 630 லிருந்தே முஸ்லீமாக மாறிய ஒடுக்கப்பட்டவர்கள் ‘உணர்வு’ கும்பல் குறிப்பிடும் இஸ்லாமிய எழுச்சியை நடத்த 1836 வரை காத்திருந்ததேன்? அல்லது 630 க்கும் 1836 க்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் இஸ்லாம் வேலை செய்ய வில்லையா? 630 லிருந்தே ஒடுக்கப்பட்டவர்கள் இஸ்லாமுக்கு வந்து விட்டார்கள் என்றால், 1836 வரை இஸ்லாமியர்களாக இருந்தும் ஏற்படாத எழுச்சி 1836 ல் ஏற்பட்டிருக்கிறது என்றால் 1200 ஆண்டுகளாக இல்லாத ஒன்று 1800 களில் ஏற்பட்டிருக்கிறது என்பது தானே சரியாக இருக்க முடியும்? ஆகவே, 1836ல் நடந்த எழுச்சிக்கு இஸ்லாம் காரணம் அல்ல.

ஆக, தீண்டாமை என்றால் என்னவென்றே தெரியாமல், வாசகர்கள் குறித்த கீழ்த்தரமான எண்ணத்தில் இருக்கும் சகோ(!) பாசில் தான் மாப்ளா எழுச்சியைக் குறித்து எழுதியிருக்கிறார். அது சரியான வரலாறாக இருக்க முடியுமா? மாப்ளா எழுச்சி என்பது இந்திய நிலப்பிரபுக்களுக்கு எதிராக, அவர்களை ஆதரிக்கும் வெள்ளை அரசாங்கத்துக்கு எதிராக விவசாயிகள் நடத்திய ஆயுதம் தாங்கிய எழுச்சி. அது தீண்டாமை கொடுமைகளுக்கு எதிராக தொடங்கியதல்ல. ஆனால், தன்னுடைய போக்கில் தீண்டாமைக்கு எதிராகவும் போராடியது. இதோ, 1836 முதல் 1921 வரை நடந்த மாப்ளா எழுச்சியின் வரலாறு.

கேரளாவின் மலபார் மாவட்டதில் ஜன்மி எனப்படும் ஜமீந்தார்களின் ஆதிக்கம் கொடிகட்டிப் பறந்தது. பெரும்பாலான நிலங்கள் ஜமீந்தார்களுக்கு சொந்தமாக இருந்தன. அவைகளில் குத்தகை தாரர்களாக விவசாயிகள் இருந்தனர். ஜமீந்தார்களில் பெரும்பாலானோர் உயர்ஜாதி இந்துக்கள் என தங்களை அழைத்துக் கொள்ளும் நம்பூதிரிகள், நாயர்கள். விவசாயிகளில் பெரும்பாலானோர் இஸ்லாமியர்கள். அதேநேரம் இஸ்லாமியர்களும் ஜமீந்தார்களாக இருந்தனர். அன்றைக்கு இருந்த 511 ஜமீந்தார்களில் 12 பேர் இஸ்லாமியர்கள்.

விளை நிலங்கள் நீண்டகால குத்தகை, குறுகிய கால குத்தகை என இருவகையாக குத்தகைக்கு விடப்பட்டன. விளைச்சலில் மூன்றில் ஒரு பங்கு மட்டுமே விவசாயிக்கு சொந்தம். மீதமுள்ள இரண்டு பங்கில் ஒரு பங்கு ஜமீந்தாருக்கும், இன்னொரு பங்கு வெள்ளை அரசாங்கத்துக்கும் வரியாக செலுத்தப்பட்டது. வரி செலுத்தத தவறினாலோ அல்லது குறைந்தாலோ விவசாயிகள் வலுக்கட்டாயமாக நிலத்திலிருந்து அப்புறப்படுத்தப்பட்டனர். இவ்வாறு வரியை குறைத்து கட்டினார்கள் என்று காரணம் காட்டி 1813 ம் ஆண்டு நீதி மன்ற நடவடிக்கைகளின் மூலம் மட்டுமே 203 மாப்ளா விவசாயிகளின் சொத்துகள் பறிமுதல் செய்யப்பட்டன. இது நீதிமன்ற நடவடிக்கையின் மூலம் உள்ள கணக்கு, நீதிமன்றத்துக்கு அப்பாற்பட்டு ஜமீந்தார்கள் நேரடியாக மிரட்டி பிடுங்கியது கணக்கில் அடங்காதது. 1813 லிருந்து 1821 க்குள் வரி கட்ட முடியாது, நம் சொத்து பறிபோய்விடும் என அஞ்சி தங்கள் நிலத்தை அடிமாட்டு விலைக்கு விற்றவர்களின் எண்ணிக்கை 1225. இதுவும் அரசாங்கக் கணக்கு மட்டும் தான். 1821ல் மட்டும் மலபார் மாவட்டத்தில் விவசாய வரியின் மூலம் கிடைத்த வருவாய் நாட்டிலேயே அதிக அளவாக 94,749 ரூபாய். ஒரு லட்சம் ரூபாய்க்கும் குறைவு தானே என எண்ணுபவர்கள் அது வசூலிக்கப்பட்ட ஆண்டு 1821 என்பதையும் இணைத்துப் பாருங்கள். அது எவ்வளவு பெரிய தொகை என்பது புரியும்.

இப்படி கொடூரமாக சுரண்டப்பட்ட நிலையில் தான் இதற்கு எதிராக குத்தகை விவசாயிகளான மாப்ளா விவசாயிகள் கொதித் தெழுந்தனர். பொதுவாக 1836 என்று சொல்லப்பட்டாலும், சரியாகச் சொன்னால் 1837 ஏப்ரல் 15ஆம் தேதி எரநாடு தாலுகாவிலுள்ள செங்கர ஜமீன்தாராய் இருந்த ஒரு நம்பூதிரிப் பார்ப்பனரைக் கொன்றதில் இருந்து தொடங்குகிறது மாப்ளா எழுச்சி. பார்ப்பன ஜமீந்தார்களை மட்டுமல்ல, மாப்ளா எழுச்சிக்கு எதிராக சட்டம் போட்ட, மாவட்ட நீதிபதியாக இருந்த ஹெச்.வி கனோல்லி எனும் வெள்ளைக்காரனையும் அவர்கள் விட்டு வைக்கவில்லை. இவ்வாறான மோதல்களில் அடையப்போகும் மரணத்தை வீர மரணமாகவும், அவ்வாறு அந்தக் கொடூரர்களை அழித்து விட்டு மாண்டு போனால் அது தம் சொர்க்கத்தை உறுதி செய்யும் என்றும் மாப்ளா முஸ்லிம் விவசாயிகள் நம்பினர். அவ்வாறு முடிவு செய்து மோதலுக்குக் கிளம்பும் முன் தன்னைச் சார்ந்துள்ள மனைவியை மணவிலக்கம் செய்துவிட்டு, யாரைக் கொல்லப் போகிறோம் என்பதையும் பகிரங்கமாக அறிவித்து விட்டு கிளம்பிய அந்த நெஞ்சுறுதி ‘உணர்வு’ கும்பலைப் போன்ற மத வியாபாரிகளுக்கு தெரியாது, புரியவும் போவதில்லை.

தனி மனித அழித்தொழிப்பாக கிளம்பிய மாப்ளா எழுச்சி 1919 க்கு பிறகு வேறு வடிவத்தை எடுத்தது.

வரியங்குன்னத்து குன்ஹாமது ஹாஜி,

காலத்திங்ஙள் முகம்மது,

சித்திகோயா தங்ஙள் 

இம்பிச்சிக்கோயா தங்ஙள்

ஆகியோர் நிலப்பிரபுக்களிடம் இருந்தும், ஆங்கிலேயே அரசிலிருந்தும் விடுவிக்கப்பட்ட சுதந்திர நிலப்பரப்பை ஏற்படுத்தி, அதற்குத் தலைமை ஏற்று கட்டுப்பாடான நிர்வாகத்தை செய்யத் தொடங்கினர். வெள்ளை அரசிடம் இருந்து நாட்டை மீட்டு, மக்கள் அரசை கட்டி எழுப்ப மக்களுக்கு அழைப்பு விடுத்தனர். இதனுடைய தொடர்ச்சியாகத் தான் கடையநல்லூர், மேலப்பாளையம் போன்ற முஸ்லீம்கள் அதிகமாக வாழும் இடங்களில் கேரள தங்கள் வழிபாட்டுமுறை தோன்றி, இன்றும் வழக்கில் இருந்து கொண்டிருக்கிறது. மாப்ளா எழுச்சியை நினைவு கூறும் வடிவம் மாறிய அந்த வழிபாட்டு முறையத் தான் இஸ்லாத்துக்கு விரோதமானது என்று கூறி ‘உணர்வு’ கும்பல் போன்ற இஸ்லாமிய மீட்டுருவாக்க குழுக்கள் துடைத்தழிக்க முயல்கின்றன.

Moplah_prisoners

இதன் பிறகு 1921 ல் வெள்ளை இராணுவம் மலபார் மாவட்ட வீதிகளில் இரத்த ஆற்றை ஓடவிட்டு மாப்ளா எழுச்சியை முடிவுக்கு கொண்டு வருகிறது. மாப்ளா எழுச்சியை புரட்சி எனும் அளவுக்கு உயர்த்த முடியாது என்றாலும், அது பிற்போக்குத் தனங்களுக்கு எதிராக, அடக்குமுறைக்கு எதிராக, ஆதிக்கத்துக்கு எதிராக கிளர்ந்தெழுந்த ஆயுதம் தாங்கிய விவசாயிகள் போராட்டம். இந்த எழுச்சி மிக்க வீர வரலாற்றைத் தான் ‘உணர்வு’ கும்பல் மதவாத சகதிக்குள் அழுத்தி வைக்க முனைந்திருக்கிறது. என்ன ஒற்றுமை பாருங்கள். மாப்ளா எழுச்சியை ஆர்.எஸ்.எஸ் கும்பலும் அது மதவாத கலகம் என்று மதச்சாயம் பூசி கேவலப்படுத்த முயற்சிக்கிறது, அதே வேலையைத் தான் ‘உணர்வு’ கும்பலும் செய்கிறது. அவர்கள் பார்ப்பன மதத்தின் டி.என்.டி.ஜே என்றால், இவர்கள் இஸ்லாமிய மதத்தின் ஆர்.எஸ்.எஸ். வரலாற்றை திருத்தி தங்கள் நோக்கங்களுக்காக பயன்படுத்துவதை இருவரும் தங்கள் வழிமுறையாக வைத்திருக்கிறார்கள். இதை அனுமதிக்க முடியுமா? முஸ்லீம்கள் சிந்திக்க வேண்டிய நேரம் இது.

வெறும் தனிநபர் அழித்தொழிப்பாக இருந்த மாப்ளா எழுச்சி, 1919க்கு பிறகு ஒரு மக்கள் அரசை அமைக்கும் முயற்சியாக உருமாறியது எப்படி எனும் கேள்வி முக்கியமானது. 1917 ல் நடந்த ரஷ்யப் புரட்சி உலகெங்கிலும் பல அரசியல் மாற்றங்களை ஏற்படுத்தியது. பல நாடுகளில் மக்கள் நல அரசுகள் தோன்றின. கம்யூனிச இயக்கத்தை உலகெங்கிலும் பரவச் செய்தது. பலமாக இருந்த முதலாளித்துவ அரசுகள் கூட சீர்திருத்தங்களைச் செய்தாக வேண்டிய நிலைக்கு தள்ளப்பட்டன. உலகெங்கிலும் நிகழ்ந்த இந்தப் போக்கு, நவம்பர் புரட்சியின் தாக்கம் மாப்ளா எழுச்சியிலும் இருந்ததா எனும் கேள்விக்கு ஆய்வாளர்கள் விடை காண முயல வேண்டும். என்றாலும் ‘உணர்வு’ கும்பல் மதவாதச் சகதியில் புரட்டியெடுத்து சித்தரிக்கும் மாப்ளா எழுச்சி அடிப்படையற்று கூறுப்படும் பொய் என்பது உறுதி. இதற்கு வரலாற்றின் பக்கங்களில் உறுதியான சான்று இருக்கிறது.

கான் பஹதூர் ஷேக் குட்டி,

இத்தூரு ஹாஜி,

அட்டன்

இஸ்மாயில்

கம்முண்ணி ஹாஜி

மம்மூ

குன்ஹம்மூ ஷேக்

கயிசேரி மொயிதீன்

காக்கப்ப வீரன் ஹாஜி

காரேத்து குஞ்ஞிகோயா

இந்தப் பட்டியல் மாப்ளா எழுச்சியில் தண்டிக்கப்பட்ட, கொல்லப்பட்ட முஸ்லீம்களின் பட்டியல். ‘உணர்வு’ கும்பலின் வரலாற்றுப் புரட்டு உண்மையானால் மேற்கண்ட முஸ்லீம்கள் ஏன் தண்டிக்கப்பட்டார்கள், கொல்லப்பட்டார்கள்? பதில் கூறுமா ‘உணர்வு’ கும்பல்?

அவர்கள் பதில் கூறவோ, பரிசீலிக்கவோ மாட்டார்கள். தேவநாதன்கள் கோவில் கருவறைக்குள் கலவி செய்ய வெட்கப்படுவார்கள் என்று எதிர்பார்க்க முடியுமா? ஆனால், முஸ்லீம்கள் பரிசீலிக்க வேண்டும். அடிப்படையற்று பொய்களையும், வரலாற்று புரட்டல்களையும் எழுதிக் குவிப்பதன் நோக்கம் என்ன என்பதை தமிழக முஸ்லீம்கள் பரிசீலிக்க வேண்டும். பார்ப்பனிய பயங்கரவாதத்துக்கும், முதலாளித்துவ பயங்கரவாதத்துக்கும் இடையே சிக்கி சிதைந்து கொண்டிருக்கும் மக்கள் இயல்பாகவே அரசுக்கு எதிரான போராட்டங்களில் பங்கு பெற்று வருகிறார்கள். அதனூடாக கம்யூனிசம் அவர்களுக்குள் அறிமுகமாகிறது. இதைத் தடுத்து, அரசுக்கு எதிரான கோபங்களை மடைமாற்றி திருப்பி விடுவதைத் தவிர, – அமெரிக்கா பெற்றுப் போட்ட கள்ளக் குழந்தையான இஸ்லாமிய மீட்டுருவாக்கத்தைக் கைக் கொண்டிருக்கும் ‘உணர்வு’ கும்பல் போன்ற குழுக்களுக்கு – வேறென்ன நோக்கம் இருந்துவிட முடியும்?

பின்குறிப்பு 1: அவர்களின் தொடர் பத்தாவது பகுதியில் இஸ்ரேல் உருவாகிய வரலாறு குறித்தும் கூறப்பட்டிருக்கிறது. பதினோராவது பகுதியிலும் அது தொடர்ந்து இருப்பதால் அடுத்த பகுதியில் அதைக் குறித்து விரிவாக பார்க்கலாம்.

பின்குறிப்பு 2: ‘உணர்வு’ கும்பல் எழுதிவரும் அந்தத் தொடரின் பகுதிகள் கிடைப்பதில் பிரச்சனை இருந்து வருகிறது. என்னைத் தெரிந்த இஸ்லாமியர்கள் உணர்வின் பழைய இதழ்களை தர மறுக்கிறார்கள். உணர்வு இதழை இணையத்தில் வெளியிடும் தளத்திலோ அந்த தொடரின் சில பகுதிகள் இடம் பெறவில்லை. அதாவது உணர்வு இதழ் 30 க்கும் மேற்பட்ட பக்கங்களைக் கொண்டிருக்கிறது. ஆனால், அவர்கள் வெளியிடுவதோ 20 அல்லது 25 பக்கங்களைத்தான். எனவே, பிற்பகுதியில் இடம்பெறும் பகுதிகளை இணையத்திலிருந்து பெற முடியவில்லை. மற்றும், முகநூலில் இஸ்லாத்துக்கு வா தொடரின் ஆசிரியர் எனும் அறிமுகத்துடன் ஒரு முகநூல் பக்கம் காணக் கிடைத்தது. உடனே அந்த முகநூல் பக்கத்தில் அவருக்கு தொடர் கிடைப்பதின் பிரச்சனைகளைக் குறிப்பிட்டு நீங்கள் அதை அனுப்பித்தர இயலுமா? எனக் கேட்டேன். பதில் இல்லை. மீண்டும் தரவிருப்பமில்லை என்றால் விருப்பமில்லை என்றாவது பதில் அனுப்புங்கள் என்று மீண்டும் ஒரு செய்தி அனுப்பினேன். அதற்கும் இன்றுவரை பதிலில்லை. என்னே இவர்களின் நேர்மை.

இத்தொடரின் முந்திய பகுதிகள்:

1. கற்பனை உரையாடலல்ல, காத்திரமான சொல்லாடல்

2. கருத்து பயங்கரவாதம் செய்யும் டி.என்.டி.ஜே

3.  பதில்சொல்ல முடியாத டி.என்.டி.ஜே

4. வளைகுடாவில் வேலை செய்யும் முஸ்லீம்கள்

5. எதிலும் மேலோட்டமாக இருப்பதே மதவாதம்

6. துரோகி முகம்மதா மார்க்ஸா டி.என்.டி.ஜே பதில் சொல்லுமா?

7.  ‘உணர்வு’ கும்பலின் தரம் பொய்களும் அறியாமையும் தான்

8. உணர்வு கும்பலிடம் வரலாற்றறிவை எதிர்பார்க்க முடியுமா?

9. மத்ஹபுகள் ஏன் தொடங்கப்பட்டன பதில் சொல்லுமா டி.என்.டி.ஜே

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

கலு. அப்துல்லாவின் கடைந்தெடுத்த அயோக்கியத்தனம்

Dung-beetle

சில நாட்களுக்கு முன்னால் கலு.அப்துல்லா ரஹ்மத்துல்லா என்பவரின் முகநூல் பதிவைப் படித்தபோது அதிர்ச்சியடைந்தேன். ஏனென்றால், அது என்னைக் குறி வைத்து அவதூறாக எழுதப்பட்டிருந்தது.

 

நான் முகம் காட்டி எனது கருத்தை ஒரு பொது தளத்தில் சொல்கிறேன், நீங்களும் உங்களைக் காட்டுங்கள் உங்களின் புத்திமதியை, இடித்துக்கூறும் கருத்துக்களை என்னிடம் சூடாகக் கூட சொல்லுங்கள். பொதுவெளியில் முகம் காட்ட மறுத்து நான் இன்னார் என சொல்ல வெட்கப்பட்டு கோழையைப்போல ஒளிந்துகொண்டு, நீ இவ்விதம் தான் இருக்க வேண்டும் என பிறரை வழிப்படுத்த உங்களுக்கு எந்த அனுமதியும் என் பக்கத்தில் இல்லை, தேடல் விரும்பி உண்மைவிளம்பி இன்னமும் பிற என யாருன்னே தெரியாத நீங்கள் முட்டாள்கள் மடையர்கள்,

ஊரில் இளம்பெண்களின் மொபைல்களுக்கு ஆபாச குறுஞ்செய்தி அனுப்புவதும் அமைதியான தம்பதியர் வாழ்வில் மொட்டைக் கடுதாசி போட்டு பிரித்தாளும் சூழ்ச்சி செய்வதுமாக கழிந்த இந்த கழிசடைகளின் வாழ்க்கை இப்பொழுது இங்கு முகநூலில் மேதாவி போல தங்களை இனம் காட்டி கழிகிறது… மொட்டைக் கடுதாசிக்காரர்கள் மிகுந்த ஆபத்தானவர்கள் தங்களை ஒளித்துக் கொண்டு அமைதியான சமூகத்தில் கருத்து சொல்ல நுழைந்து குழப்பம் தோற்றுவிக்கும் இவர்கள் கேடுகெட்டவர்கள்.. ப்ளாக் செய்து விட்டு நிம்மதியாக இருக்கப் போகிறேன்…

இந்த வேடிக்கை இப்பொழுது வாடிக்கையாகிவிட்டது.

 

இதில் இளம் பெண்களுக்கு ஆபாச குறுஞ்செய்தி அனுப்புவதாகவும், தம்பதியர் வாழ்வில் மொட்டைக் கடுதாசி போட்டு பிரிப்பதாகவும் கூறப்பட்டிருக்கும் செய்தி தான் என்னை பாதித்தது. ஏன் இப்படி அவதூறு செய்ய வேண்டும்? இப்படி வன்மமாக எழுதும் அளவுக்கு என்ன நடந்தது?

 

அண்மையில் முகநூலில் உலவிக் கொண்டிருந்த போது மேற்கண்டவரின் பதிவு ஒன்றைப் பார்த்தேன். பிரபலமாகி விடும் இஸ்லாமிய பெண்கள் இஸ்லாத்தின் தடைகளை மீறி தாங்கள் பிரபலமானதாக சொல்வது தவறு. இஸ்லாத்தில் அம்மாதிரியான தடைகள் இல்லை. இஸ்லாத்தில் பெண்ணடிமைத்தனம் இருப்பதாக காட்டினால் தான் பிரபலமாக முடியும் என்பதால் அவ்வாறு கூறுவதாக புலம்புகிறது அந்தப் பதிவு,

 

இது மதவாதியின் கண்ணோட்டத்தில் பதிவு செய்யப்பட்டிருப்பதாக கருதினேன். எனவே, அந்தப் பதிவில்

இதற்கு வேறு கோணங்களும் இருக்கின்றன. இது மட்டுமே சரியான கோணம் என்று கருதினால் பரிதாபப்படத்தான் முடியும்

எனும் பொருள்பட பின்னூட்டமிட்டேன். இதற்கு மேற்படியார் பதிலேதும் எழுதவில்லை. என்றாலும், வேறொருவர்

வேறு சில கோணங்கள் இருக்கலாம் ஆனால் இதுவே 95 சதவீதம் சரியான கோணம் என நான் கருதுகிறேன்

என்று தங்கிலீசில் எழுதினார். இதற்கு பதிலாக,

நண்பரே பொதுவாக இப்படி எழுதினால் அதனால் பயன் ஒன்றும் விளையாது. குறிப்பிட்ட நிகழ்வில் என்ன நடந்தது, என்ன பிரச்சனை எது சரி எது தவறு என்று எதனையும் ஆராயாமல், பொதுவாக இப்படி நீதிபோதனைகளை செய்து கொண்டிருந்தால் இன்னும் ஒரு நூற்றாண்டு ஆனாலும் தீர்வை எட்ட முடியாது

என்று நான் எழுதினேன்.

 

இது ஒரு சாதாரண உரையாடல். இதில் கொஞ்சம் காரம் சேர்க்க வேண்டும் என மேற்படியார் எண்ணினார் போலும். உடனே கீழ்கண்டவாறு ஒரு பின்னூட்டமிட்டார்,

தேடல் விரும்பி அப்படின்னா யாரு என்ன ஆளுன்னு தெரியாம கண்ட கண்ட பேக் ஐடிக்கெல்லாம் ஆவிய தொலைக்க முடியாது… முதல்ல நீ யாருன்னு சொல்லு.. அதுக்கு தைரியமில்லாம எதுக்கு அட்வைஸ் முட்டாள். 

இந்த பின்னூட்டத்தினால் நான் கொஞ்சம் எரிச்சலுற்றேன். முட்டாள் என்று திட்டியது கூட பெரிதாக தெரியவில்லை. முகம் காட்டாமலிருப்பது குற்றம் எனக் கருதும் இவர் போன்றவர்களின் தடித்தனத்தின் மீது தான் கடுங்கோபம் வந்தது. ஆகவே, மீண்டும் அதில் ஒரு பின்னூட்டமிட்டேன்.

உங்கள் கருத்துக்கு மாற்றுக் கருத்து கொண்டிருந்தால் முட்டாள் என்று திட்டுவீர்களா? எளிமையான இந்த விசயமே ஒருவனை திட்டும் அளவுக்கு உங்களை கொண்டு செல்லும் என்றால் நீங்கள் என்ன நிலையில் இருக்கிறீர்கள் என்பதை பரிசீலித்துக் கொள்ளுங்கள். நாம் ஏற்கனவே சில போதுகளில் உரையாடியிருக்கிறோம் அப்போதெல்லாம் இது போன்ற முகம் காட்டா சிக்கல் உங்களுக்கு எழவில்லையே, இப்போது மட்டும் ஏன்? சரி நான் வெளிப்படையாகவே சொல்லி விடுகிறேன். நான் செங்கொடி. இன்னும் விளக்கம் வேண்டுமென்றால் ஊரில் கேளுங்கள், அல்லது நீங்கள் வசிக்கும் தம்மாமில் கூட கேட்டுப் பார்க்கலாம். மாறாக, முகம் காட்டவில்லை என்று உங்களை நீங்களே ஏமாற்றிக் கொள்ள வேண்டாம்.

 

இதன் பிறகு மேற்படியார் என்னை தடை செய்து விட்டார். எனக்கு வேடிக்கையாக இருந்தது. இவரின் பதிவுகளை கவனித்துப் பார்த்தால், நிலப்பிரபுத்துவ மேட்டிமைத்தனத்துடன் அறிவுஜீவித்தனமாக நிகழ்வுகளை அணுகும் தன்மை இவரின் ஒவ்வொரு பதிவிலும் காணக் கிடைக்கும். இதன் அடிப்படையில் தான் இவர் குறித்த மதிப்பீடும் என்னுள் இருந்தது. மட்டுமல்லாது, ஆசிரியராகவும் பணியாற்றியவர், ஊரின் பெரும்பாலான நிகழ்வுகளைக் கவனித்து சரியோ தப்போ பதிவிடும் முனைப்புடையவர். எனவே, ஜனநாயகத் தன்மையுடையவராகவும் இருப்பார் எனும் அடிப்படையிலேயே என்னுடைய மாற்றுக் கருத்தை அவருடைய பதிவில் பதிவு செய்தேன். ஆனால் தொடர்ந்த அவரது நடவடிக்கைகள் அவரை மதிப்பிடுவதில் நான் எவ்வளவு தவறு செய்திருக்கிறேன் எனக் காட்டியது. மறுநாள் என்னுடைய பின்னூட்டங்கள் நீக்கப்பட்டிருந்தன. அதேநேரம் எனக்கு மேற்படியார் பதிலளித்தது மட்டும் இருந்தது. எனவே தான் என்னுடைய பக்கத்தில் இரண்டு பதிவுகளை வெளியிட்டேன். பதிவு 1, பதிவு 2

 

அந்த இரண்டு பதிவுகளால் உந்தப்பட்டுத்தான் இந்தப் பதிவின் முதலில் இடம் பெற்றிருக்கும் பதிவை வெளியிட்டிருக்கிறார்.

 

அவருடைய பதிவில் எந்தப் பின்னூட்டத்தை அனுமதிப்பது? எதை தடுப்பது என்பது அவரின் விருப்பத்திற்கு உட்பட்டது. அதில் பிறர் தலையிட முடியாது. ஆனால், வெறுமனே மாற்றுக் கருத்து கொண்ட ஒரு பின்னூட்டத்தை தடுப்பதின் பின்னுள்ள அரசியல் என்ன? இது குறித்து பேச அவருடைய அனுமதி தேவையில்லை அல்லவா? தவிரவும், பொது வெளியில் மென்மையான அணுகுமுறை கொண்ட அறிவுஜீவி போல் காட்டிக் கொள்ளும் அவர் உள்ளுக்குள் பாசிச குணங்களைக் கொண்டிருக்கிறார் என்பதை அம்பலப்படுத்துவதும் அவசியம் அல்லவா?

 

பொதுவாக ஒருவருக்கு மெய்நிகர் உலகாகிய இணையப் பரப்பில் எழுதும் உரிமை எங்கிருந்து வருகிறது? கணிணியும், இணைய இணைப்பும், சமூகத்தளங்களில் கணக்கும் இருந்தால் எழுதும் உரிமை வந்து விடுமா? நிச்சயமாக இல்லை. எழுதப்படுவதற்கு பொறுப்பேற்று, எழுதப்படுவதன் மீதான விமர்சனங்களை அனுமதித்து விளக்கமளிக்கும் கடமையிலிருந்தே எழுதும் உரிமை வருகிறது. இந்த அம்சத்திலிருந்து பார்த்தால் தன்னுடைய எழுதும் உரிமையை மேற்படியார் தவறாக பயன்படுத்தியிருக்கிறார் என்பது உறுதியாகிறது.

 

ஒருவேளை, தான் எழுதியிருப்பவற்றுக்கு மாற்றுக் கருத்து கொண்டவர்களுடன் விவாதிக்கவோ, கருத்துப் பரிமாற்றம் செய்யவோ விருப்பமற்றிருந்தால் அதை வாசகர்களுக்கு தெரிவிக்க வேண்டிய கடமை எழுதுபவருக்கு இருக்கிறது. அப்படி எந்த அறிவிப்பையாவது மேற்படியார் தன்னுடைய முகநூல் பக்கத்தில் தெரிவித்திருக்கிறாரா? அல்லாவிட்டாலும் கூட கண்ணியமான முறையில் உங்கள் வருகை என்னுடைய பக்கத்துக்கு தேவையில்லை என்று தெரிவித்திருக்க முடியும். அனைவரையும் சக மனிதராக கருதுபவருக்கு மட்டுமே இது வாய்க்கப்பெறும். ஏற்றத் தாழ்வு நினைக்கும் பார்ப்பனியர்களுக்கு இந்நாகரீகம் சுட்டுப் போட்டாலும் வராது.

 

ஆனால் இந்த இரண்டு அம்சங்களையும் மீறி தன் முதல் மறுமொழியிலேயே முட்டாள் என்று திட்டியிருக்கிறார் மேற்படியார். அப்படி திட்டும் அளவுக்கு என்னுடைய பின்னூட்டத்தில் அப்படி என்ன இருந்தது? அதை விளக்கும் கடமை யாருக்கு இருக்கிறது?

 

முகம் காட்டாமல்இது தான் அவர் கூறும் தலையாய பிரச்சனை. அதாவது, செங்கொடி, தேடல் விரும்பி என புனை பெயர் வைத்துக் கொண்டிருப்பது தான் இவ்வாறு நடந்து கொள்வதற்கான முக்கியமான காரணமாக காட்டிக் கொள்ள விரும்புகிறார். அது முக்கியமான காரணம் இல்லை என்பதை பின்னர் பார்க்கலாம். இப்போது மேற்படியார் காட்ட விரும்பும் காரணமான முகம் காட்டாமல்என்பது சரியா? எனப் பார்க்கலாம்.

 

முகம் காட்டினாலும், நிஜப் பெயரிலிருந்தாலும் சொல்லப்படும் கருத்து புரிந்து கொள்வதில் வித்தியாசப்படுமா? அதாவது, ஒரு கருத்தை ஒரு பெயரிலிருந்து கூறும் போது ஒரு விதமாகவும் பெயரிலியாக கூறும் போது வேறு விதமாகவும் புரிந்து கொள்ள இயலுமா?

 

ஒருவர் இணையத்திலிருந்து ஏதோ ஒரு படத்தை அடையாளமாக வைத்துக் கொண்டு அக்பர் அலி, அசன் கனி என்று ஏதாவது பெயர் வைத்துக் கொண்டால் அது மேற்படியாருக்கு முகம் காட்டுவதாக தெரியுமா? அதாவது ஊதா வண்ண சட்டையும் கண்ணாடியும் போட்டிருக்கும் வேறு ஒரு படத்தை அடையாளத்துக்கு வைத்துக் கொண்டு ஆலு.குப்துல்லா என்று பெயர் வைத்துக் கொள்ள இயலாதா? முகம் காட்டாமல் என்று மேற்படியார் கூறுவது எவ்வளவு அபத்தமானது என்று கூட புரிந்து கொள்ள முடியாத குழந்தையா இவர்?

 

முகம் காட்டாமலும், புனை பெயரிலும் இருப்பது மேற்படியாருக்கு பொருட்டானதல்ல என்பதை இணைக்கப்பட்டுள்ள படத்திலிருந்து தெரிந்து கொள்ளலாம். அது இரண்டு வெவ்வேறு பதிவுகளிலிருந்து எடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. அந்த பின்னூட்டங்கள் இரண்டும் இன்னும் இருந்து கொண்டிருக்கின்றன. ஆகவே, முகம் காட்டாமல் இருப்பதோ, புனை பெயரில் இருப்பதோ மேற்படியாரை இந்த அளவுக்கு கோபம் கொள்ளச் செய்வதற்குப் போதுமானவை அல்ல.

kalu.rahmathulla4

 

முகம் காட்டாமல் இருப்பது என்பது, புனை பெயரில் இருப்பது என்ன குற்றச் செயலா? எதற்கு முகம் காட்ட வேண்டும்? நான் தான் என்று விளம்பரப்படுத்திக் கொண்டு புனைவுகளை நிகழ்வுகளாக காட்டி பீஜப்படுத்திக் கொள்வதற்கா? கற்பனைகளை அவிழ்த்து விடுவதற்குப் பதிலாக தரவுகளைக் கூறலாம். எந்த சட்டப்படி முகம் காட்டாமலிருப்பது, புனைபெயர் வைத்துக் கொள்வது குற்றச் செயல்?

 

ஆக, சட்டப்படி தவறில்லாத ஒன்றை, பிறர் செய்யும் போது அதில் ஆட்சேபிக்க ஏதுமில்லாத ஒன்றை நான் செய்திருக்கும் போது பிரச்சனைக்குறியதாக ஆகிவிடுகிறது என்றால் அதன் பொருள் என்ன? அது என்னுடைய கருத்து என்பது தான் காரணம்.

 

ஆம். என்னுடன், என்னுடைய அடையாளம், நான் யார் என்பது தெரிந்தே என்னுடன் முன்பு உரையாடியிருக்கிறார். என்னுடைய சொந்தப் பெயரைக் குறிப்பிட்டே அதில் உரையாடியிருப்பதைக் கவனிக்கவும். அந்த உரையாடலை காண விரும்புவோர் இங்கு சொடுக்கவும்1, பதில்1, இங்கு சொடுக்கவும்2, பதில்2 கேட்கப்பட்டிருக்கும் கேள்விகளுக்கு குறிப்பாக பதில் சொல்ல முடியாமல் சுற்றி வளைக்கும், சொந்தக் கருத்தைக் காட்ட முடியாத இந்த லகுடபாண்டி தான் மேதாவி போல் முகம் காட்டுவது குறித்து பேசுகிறார்.

 

பெரியார் மிகத் தெளிவாகத் தான் சொல்லிச் சென்றிருக்கிறார், மதம் உள்ளே நுழைய நுழைய அறிவு வெளியேறும் என்று. ஒரு நிகழ்வு நடந்தால் அதில் தொழிற்பட்டிருக்கும் காரணிகள் என்ன? விளைவுகள் என்ன? சரியா தவறா? என்பன போன்ற எந்தத் தேடலும் இல்லாமல் தான் சார்ந்திருக்கும் மதம் சார்ந்த விசயம் என்பதால் மட்டுமே மூர்க்கத்தனம் காட்டும், அப்படி மூர்க்கத்தனம் காட்டப்படுவதை ஆதரிக்கும் இந்த மத முடைகள் தாம் இங்கே நியாயவாதம் பேசுகின்றன.

 

இப்போதைய பிரச்சனையின் மையப்புள்ளி இது தான். இந்த மத முடைக்கு ஏற்பில்லாதவன் எனும் காரணத்திற்காகவே தான் என்னுடைய கருத்துகள் தடுக்கப்பட்டு வசைச் சொற்களால் வாதிக்கப்பட்டிருக்கிறேன். மற்றப்படி, முகம் காட்டவில்லை மூக்கை காட்டவில்லை என்பதெல்லாம் பம்மாத்து தான். அடே! அரபுப் பார்ப்பனியர்களா, இதை நீங்கள் வெளிப்படையாகவே சொல்லலாமே, உங்கள் பதிவுகளில் பின்னூட்டமிட வேண்டும் என்பதற்காகவா நாங்கள் பிறப்பெடுத்து வந்தோம்.

 

சரி, இவர்கள் மாற்று மத நண்பர்களுடன் பழகுவதில்லையா? என்ன தான் இந்த கழிவுருட்டிகளின் உளவியல்? பொதுவாக மதவாதிகள் அவர்கள் பிற மதத்தவர்கள் ஆனாலும் அவர்களுக்குள் ஓர் ஐக்கியம் உண்டு. என்ன தான் வர்ண பேதம் காட்டினாலும் அடிப்படை, ஆராய்ந்து பார்க்காமல் ஏற்கும் மூடத்தனம் தான். மனதில் ஏன்ன மாதிரியான பிம்பம் பதிக்கப்படுகிறதோ அப்படியே களிமண் போல இருப்பது. அண்மையில் ஒரு ஆர்.எஸ்.எஸ் காரனுடன் கிரிக்கெட் பற்றி பேசிக் கொண்டிருந்தேன். இந்தியா பாகிஸ்தான் விளையாடினால் இந்தியாவை ஆதரிப்பது தேசப்பற்று என்றான். சரியப்பா பாகிஸ்தானும் ஆஸ்திரேலியாவும் ஆடினால் உன் தேசப்பற்று என்ன செய்யும்? என்றேன். தயங்காமல் சொன்னான் இந்தியாவின் எதிரி பாகிஸ்தான். எனவே, ஆஸ்திரேலியாவை ஆதரிப்பது தான் தேசப்பற்று என்றான். இது அந்த ஆர்.எஸ்.எஸ் காரனின் மனோநிலை. இவன் நம் மதத்துக்கு எதிராக பதிவெழுதுகிறான் எனவே அவனின் எந்தக் கருத்தாக இருந்தாலும் வெருட்ட வேண்டும். இது இந்த அழுகிப் போன தர்பூஸின் மனோநிலை. இரண்டுக்கும் என்ன வித்தியாசம்?

 

யாரென்றே தெரியாமல் குறுஞ்செய்தி அனுப்பினேன், மொட்டைக் கடுதாசு எழுதினேன் என்று கூறத் துணியும் இது போன்ற சாக்கடைகளின் உள்ளடக்கம் என்ன? எனக்குப் பிடிக்காத அல்லது என கருத்துகளோடு பொருதி நிற்கும் யாரானாலும் அவர்களை அவதூறு செய்வதற்கு எந்த எல்லைக்கும் கீழிறங்கிச் செல்ல தயாராக இருப்பேன் என்பது தான் இவர்களின் உள்ளடக்கம். வாய்ப்பு கிடைத்தால் எதைத்தான் செய்ய மாட்டார்கள் இவர்கள்? ஹிட்லரை குழந்தைகளை நேசித்தவன், சிறந்த நிர்வாகி என்றெல்லாம் கூறுவதற்கு இப்போதும் ஆளிருக்கிறார்கள். எனவே, மென்மாலை வானின் அழகையும், வட்டார வழக்குகளையும் முகநூலில் கிறுக்குவதை மட்டுமே கொண்டு ஒருவரின் உள்ளடக்கத்தை தீர்மானித்து விட முடியாது என்பதற்கு நாற்றமடிக்கும் இந்த எழுத்தே சான்று.

 

சமூகம் என்பது என்ன? அது எப்படி இயங்குகிறது? என்பன போன்ற எந்தச் சிந்தனையும் சாரம்சத்தில் இருக்காது. ஆனால் எழுத்துகளிலோ அக்கரை கொப்பளிக்கும். இந்த பனங்கொட்டைகளின் அறிவுஜீவித்தன முகமூடியில் மண்டிக் கிடக்கும் முரண்பாடுகள் குறித்தெல்லாம் மீள்பார்வை செய்யாமல் இவர்களை அம்பலப்படுத்துவது முழுமையடையுமா?

 

உருவேற்றப்பட்ட உப்பு மூட்டையே! எது கோழைத்தனம்? இது தான் என் விருப்பம், இதனால் தான் உன்னை தடை செய்கிறேன் என்று சொந்த மனதில் இருப்பதை வெளியில் சொல்ல முடியாமல் மூக்கை காட்டவில்லை, நாக்கை காட்டவில்லை என்று சுற்றி வளைப்பது கோழைத்தனம் இல்லையா?

 

அமுத முலாமில் சாக்கடல் நீரே! எது வீரம்? இது என் கருத்து, இது அவன் கருத்து எது சரி என்பதை பாருங்கள் என்று தன் நட்பு வட்டத்தில் இருப்பவர்களுக்கு கூட காட்ட முடியாமல் என் கருத்துகளை அழித்து விட்டு வெறுமனே கம்பு சுழற்றுவது தான் வீரமா?

 

புழு பாதுகாத்த புண்ணே! எது அறிவு? என்னைப் பற்றி எதுவும் தெரியாது என்று கூறி விட்டு மொட்டைக் கடுதாசி அனுப்பினேன், குருஞ்செய்தி அனுப்பினேன் என்கிறாயே, வானிலிருந்து வஹீ வந்தா இவற்றை தெரிந்து கொண்டாய்?

 

எது அமைதியான சமூகம்? எது குழப்பம் விளைவிப்பது? நான் புத்திமதி கூற விரும்புவதில்லை, ஆனால் சொல்ல வருவதை சூடாக இடியைப் போல் கூறுவேன். எது அமைதி? எது குழப்பம்? பேசுவோமா. துணிவோ, திறனோ இருக்குமா?

 

முகம் காட்டா என்னுடைய வீரம் இது தான். முகம் காட்டும் உங்களின் கோழைத்தனம் எப்படி பதுங்கும் என்பதையும் நான் அறிவேன். வீரம் என்பதை முகத்திலோ, அதில் வளரும் மயிரிலோ கொண்டவனல்ல, மூளையில் கொண்டவன். எப்படி வசதி?

 

வாய்ச்சொல் வீரர்கள் பலபேரை பார்த்து விட்டேன். இது போன்ற நேர்மையற்ற, பொய்யையும், புனை சுருட்டையும் அழகிய சட்டை போட்டு மறைத்துலாவும் கடைந்தெடுத்த அயோக்கியர்கள் ஆசிரியர்களாகவும் இருந்திருக்கிறார்கள் என்பதுதான் வேதனையை ஏற்படுத்துகிறது. பாவம் இந்த அந்த மாணவர்கள். வேறென்ன சொல்வது,

 

திருந்துங்கள். அன்றேல், திருத்தப்படுவீர்கள்.

 

பின் குறிப்பு 1. அவர் அழித்து விட்ட என்னுடைய கருத்துகளை நான் பதிவு செய்து வைத்திருக்கவில்லை. நினைவிலிருந்தே எழுதியுள்ளேன். சொற்கள் மாறுபட்டிருக்கலாம். ஆனால், பொருளில் மாறுபாடு இருக்காது.

 

பின் குறிப்பு 2. கிடைக்கும் நேரங்களை பயனுள்ள வழிகளில் செலவிட முடியாமல் இது போன்ற அயோக்கியர்கள் திருடிக் கொள்வது வேதனை.

கடையநல்லூர் பிரச்சனை குறித்த விவாதம்: அனைத்து முஸ்லீம்களுக்குமான அழைப்பு

 

கடந்த ஒரு மாதமாக செங்கொடி, நல்லூர் முழக்கம் ஆகிய இரண்டு தளங்களும் பொதுப் பார்வைக்கு தடுக்கப்பட்டிருந்தன. இதை முன்னிட்டு பலர் தங்கள் அதிர்ச்சியையும், கடவச்சொல் கோரிக்கையையும் வெளிப்படுத்தியிருந்தனர். ஆனால் நான் யாருக்கும் பதிலோ, அவை குறித்த தகவலோ அளிக்கவில்லை. காரணம் மீண்டும் இயங்கச் செய்யும் போது தடுத்திருந்ததற்கான காரணத்தை விவாதப் பொருளாக மாற்ற வேண்டும் என எண்ணியதால் தான். எனவே, முடக்கத்திற்கு பிறகான முதல் இடுகையாக இந்த விவாதம் எடுத்துக் கொள்ளப்படுகிறது. ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு கேள்வியை எடுத்துக் கொண்டு விரிவாக அலசவும், அதனை விவாதத்திற்கு ஏதுவான களமாக மாற்றுவதுமே எண்ணம்.

 கடையநல்லூரில் நடந்தவை குறித்து விரிவாக அறிய கீழ்காணும் கட்டுரையை படியுங்கள்.

கடையநல்லூரில் இஸ்லாமிய மதவாதிகளின் வெறியாட்டம்.

 

இதை யாரோ சிலரின் மதவெறி பிடித்த காட்டுமிராண்டிகளின் செயலாக கடந்து போக முடியுமா? முடியாது. கூடாது. ஏனென்றால் கடந்த 1400 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக பல்வேறு நாடுகளிலும், பல நூறு மனிதர்களுக்கு நடந்து வந்திருக்கும் கொடுமையின், கொடூரத்தின் தொடர்ச்சி. ஒரு சங்கிலியின் தொடர்ச்சியில் ஒரு கண்ணியை மட்டும் பிரித்துப் பார்க்க முடியுமா? ஆகவே, கடையநல்லூர் எனும் ஓர் ஊரில் தோழர் துராப்ஷா எனும் தனி ஒருவருக்கு நடந்த அநீதியாக மட்டும் இதை குறுக்கிப் பார்க்க முடியாது.

 

அற்றை நாட்களில் கொலை செய்யப்பட்ட அபூ அபக், அஸ்மா பின் மர்வான் தொடங்கி பல்வேறு துன்பங்களுக்கும் துயரங்களுக்கும் ஆளான அமெரிக்காவின் ஆமினா வதூத், கனடாவின் இர்ஷாத் மஞ்சி, எகிப்தின் நவ்வல் சதாவி, லெபனானில் சாதிக் ஜலால் அல் அஸ்ம், மஹ்தி அமில், பாகிஸ்தானின் தாரிக் அலி, சோமாலியாவின் ஹிர்ஸ் அலி வரை; மைலாஞ்சி கவிதைத் தொகுப்பில் ”ஏன் வாப்பா இல்லை ஒரு பெண் நபி” என்று கவிதை எழுதியதற்காக ஆண்டுகள் பல கடந்தும், ஊர் விலக்கம் செய்தது தவறு என்று நீதி மன்ற தீர்ப்பு வந்த பின்னும், இன்னும் விலக்கி வைக்கப் பட்டிருக்கும் தக்கலை கவிஞர் ஹெச்.ஜி. ரசூல் தொடங்கி, தோழர்கள் அலாவுதீன், துராப்ஷா வரை நெடிய வரலாறாக தொடர்ந்து கொண்டிருக்கும் இந்த அநீதியை தடுத்து நிறுத்தியாக வேண்டும். தடுப்பதோடு மட்டுமன்றி சுதந்திரமான விமர்சனப் போக்கை வளர்த்தெடுக்க வேண்டிய அவசியம் சமூகத்தின் மீது அக்கரை கொண்டிருக்கும் அனைவர் மீதும் கடமையாகிறது. அந்த கடப்பாட்டின் அடிப்படையில் தான் இந்த விவாதம் முன்னெடுக்கப்படுகிறதேயன்றி, பாதிக்கப்பட்டவன் எனும் அடிப்படையில் அல்ல.

 

 

ஆம். இந்த பிரச்சனையில் நானும் பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறேன். கடந்த ஜனவரி 27ம் தேதி தோழர் துராப்ஷாவுக்கு எதிராக மசூதியில் பொருளாதாரத் தடை(!) பிறப்பிக்கப்பட்டதாக அறிந்த அந்த கணத்திலிருந்தே, அது சௌதியிலிருந்த என்னை தீண்டும் அளவுக்கு நீளக் கூடும் என்பதை உணர்ந்திருந்தேன். ஊரிலிருந்தும் என்மீது கரிசனம் கொண்டவர்கள் (கவனிக்கவும்: என் கருத்துகள் மீதல்ல) அங்கு நடக்கும் ஒவ்வொன்றையும் எனக்கு தெரிவித்துக் கொண்டே இருந்தார்கள். அதேநேரம் இங்கு (சௌதியில்) இருக்கும் குழுக்களின் அசைவையும் நண்பர்கள் உதவியுடன் நான் கண்காணித்துக் கொண்டிருந்தேன். இந்த நிலையில், செங்கொடி தளத்தின் கட்டுரைகளை மொழிபெயர்த்து முத்தவா (கலாச்சார காவலர்கள்) மூலம் நடவடிக்கை எடுக்குமாறு ஊரிலிருந்து அவர்களுக்கு தகவல் வந்தது. இதன் பின்னர் தான் நான் தோழர்களின் ஆலோசனையின் பேரில் தளத்தை பொதுப்பார்வைக்கு தடுத்தேன். இது குறித்து என்ன முடிவெடுப்பது என்பதை ஆலோசிக்க ஒரு கூட்டத்தையும் அவர்கள் கூட்டினார்கள்.  ஆனால் அந்தக் கூட்டத்தில்,“எடுத்தவுன் நேரடியாக முத்தவாவிடம் செல்ல வேண்டாம். ஊர் திரும்புமாறு அவருக்கு(எனக்கு) நிர்ப்பந்தத்தை ஏற்படுத்துவோம், அவர் ஊர் செல்வதை தவிர்க்க முனைந்தால் பின்னர் முத்தவா மூலம் நடவடிக்கை எடுத்துக் கொள்ளலாம்” என்று முடிவெடுத்திருந்தார்கள்.

 

 

எனக்கு வியப்பாக இருந்தது, எந்த அடிப்படையில் இப்படியான தாராள முடிவை எடுத்தார்கள்? என்று. மட்டுமல்லாது எனக்கு தகவல் தந்தவர்களும், வேறு ஏதோ திட்டமிருக்கிறது ஆனால் அதை அறிய முடியவில்லை என்றார்கள். என்றால் அவர்களின் இந்த முடிவின் பின்னணி என்னவாக இருக்க முடியும் என்பதை அறிய முயன்றேன். எனக்கு மூன்று காரணங்கள் தோன்றியது.

 

1)     நேரடியாக அவர்கள் முத்தவாவிடம் புகார் அளித்தால் அத்துடன் இந்தப் பிரச்சனையில் அவர்களின் பங்கு முடிந்துவிடும். அதன் பிறகு அது எனக்கும் சௌதி அரசின் முத்தவாக்களுக்கும் இடையிலான பிரச்சனை ஆகிவிடும். பின்னர் இந்த விசயத்தில் அவர்கள் தலையிடவோ வழிநடத்தவோ முடியாது.

 

2)     ஒருவேளை, முத்தவா அமைப்பு எனக்கு தலைவெட்டோ அல்லது பாரதூரமான வேறு தண்டனைகளோ வழங்கினால் அது ஊரில் இஸ்லாமிய அமைப்புகளுக்கு எதிராக திரும்பக் கூடும்.

 

3)     நேரடியாக முத்தவாவிடம் புகார் கொடுக்காமல் அவர்களாகவே என்னைப் பிடித்து (ஊரில் தோழர் துராப்ஷாவுக்கு நடத்தியது போல்) தாக்குதல் தொடுத்து பின்னர் ஊருக்கு அனுப்பிவைத்தால் அதைக் கொண்டு ஊரிலும் இஸ்லாத்தை காத்து விட்டதாய் பிரச்சாரம் செய்து கொள்ள முடியும்.

 

இதைத்தவிர அவர்களின் முடிவுக்கு வேறு காரணம் இருக்க முடியுமா?

 

 

இதனிடையே மேற்கண்ட குழுவல்லாத வேறு சில குழுக்கள் நான் எந்த இடத்தில் இருக்கிறேன் என்பதை அறிவதற்கு முயற்சிகள் எடுப்பதாக எனக்கு தகவல் கிடைத்தது. இந்த இடத்தில், நான் யார்? எப்படி இருப்பேன்? என்பது யாருக்கும் தெரியாது என்பதே எனக்கு உதவியாக இருந்தது. அவர்களை திசை திருப்புவதற்காக நான் தம்மாம் தப்பிச் சென்று விட்டதாகவும், ஜித்தாவில் ஒழிந்து கொண்டிருப்பதாகவும் நானே வதந்திகளை கட்டிப் பரப்பினேன். நான் எந்த நிறுவனத்தில் பணி புரிகிறேன் என்பது, வேறு நிறுவனமாக தவறான தகவல் வெளியில் பரவியது. அதை அப்படியே தக்கவைப்பதற்கும் நான் ஆவன செய்தேன். மட்டுமல்லாது, நான் பணிபுரியும் நிறுவனத்தில் இந்திய தமிழர்கள் யாருமே இல்லாததால் அதுவும் என்னை வெளிப்படுத்தாமல் பாதுகாத்தது. வெளிப்படுத்தும் வாய்ப்பிருப்பவர்களையும் நான் கடுமையாக எச்சரித்திருந்தேன். ஆக மொத்தம், வேண்டிய முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைகளை எடுத்து பாதுகாப்பாக இருப்பதாகவே நான் கருதிக் கொண்டிருந்தேன், தலைமை அலுவலகத்திலிருந்து எனக்கு அழைப்பு வரும் வரை.

 

மூன்று இந்தியர்கள் ஒரு சௌதி உட்பட நால்வர் தலைமை அலுவலகத்திற்கு சென்று மிரட்டியிருக்கிறார்கள். 15 நாட்களுக்குள் அவரை(என்னை) ஊருக்கு அனுப்ப வேண்டும், அல்லாத பட்சத்தில் நாங்கள் முத்தவாவிடம் செல்வோம். சென்றால் அவருக்கு மட்டுமல்ல உங்கள் நிறுவனத்திற்கும் பிரச்சனை என்பதாக இருந்திருக்கிறது அவர்களின் மிரட்டல். வேறு ஏதாவது பிரச்சனை என்றால், என்ன தவறு எங்கு தவறு என்று ஆலோசிப்பார்கள். இஸ்லாத்திற்கு எதிராக என்றால் ஆலோசனைக்கோ, ஆய்வுக்கோ இடமேது? என்னுடைய விளக்கங்கள் எதுவும் பலனளிக்கவில்லை என்பதோடு மட்டுமல்லாமல், என்னுடைய விளக்கங்களைக் கேட்பதற்கு முன்னமே நிர்வாகம் முடிவு செய்துவிட்டது. ஒரு மணி நேரம் கூட எனக்கு அவகாசம் தரவில்லை.

 

 

இவைகளெல்லாம் ஏன்? எதிர் கருத்து எழுந்தால் அதை எதிர்கொண்டு அவர்களின் பார்வையைக் கூறலாம். மாறாக, பொருளாதா இழப்பை ஏற்படுத்த முயல்வதும், சமூக உறவுகளிடமிருந்து தனிமைப்படுத்த முயல்வதும், வாய்ப்பு கிடைத்தால் தாக்கி அழித்து எதிர்கருத்து கொண்டிருப்பவரை கொன்றழிப்பதன் மூலம் எதிர்க்கருத்துகளை இல்லாமல் செய்வதும் என்ன மாதிரியான வழிமுறைகள்? மெய்யாகவே ஒரு கொள்கையை ஏற்றுக் கொண்டிருப்பவர்களுக்கும், அதையே நம்பி மத போதை ஏறிக் கிடப்பவர்களுக்கும் இடையேயான வித்தியாசம் இது தான். ஏற்பது என்றால் அதில் பரிசீலனை வேண்டும், விமர்சனங்களை அனுமதிக்கும் போக்கு வேண்டும். அதுவே பரிசீலனையற்ற வெற்று நம்பிக்கை என்றால் விமர்சனங்களுக்கு எதிராக இயலாமையும் கோபமுமே பிறக்கும். இந்த கோபம் தான் அன்றிலிருந்து இன்றுவரை கனன்று கொண்டிருக்கிறது, பலரை சுட்டெரித்துக் கொண்டிருக்கிறது. முறையற்ற இந்த நெருப்பை அணைக்கும் தேவை தான் இங்கு முன்னெழுந்து நிற்கிறது.

 

 

பொதுவாக மதங்கள் அனைத்துமே அதன் உள்ளடக்கத்தில் தன்னைப் பின்பற்றும் மக்களை யதார்த்த நிலமைகளை அறியவிடாமல் அடக்கி ஒடுக்குகின்றன. அந்த வகையில் மதங்கள் அனைத்துமே புரட்சிக்கு எதிர்வினையாற்றுபவைகளே. வர்க்க அடிப்படையில் மக்கள் ஒன்றிணைவதற்கு மதங்கள் தடைக்கல்லாகவே நிற்கின்றன. இந்த புள்ளியிலிருந்து தான் கம்யூனிஸ்டுகள் மதங்களை எதிர் கொள்கிறார்கள். இதில் இஸ்லாமிய மதத்திற்கு மட்டும் விலக்கு இருக்க முடியுமா? அதேநேரம் இந்தியாவைப் பொருத்தவரை இஸ்லாம் என்பது ஓர் ஒடுக்கப்படும் மதம். இந்துத்துவ பாசிசங்கள் அதிகாரத்தை கையில் வைத்துக் கொண்டு ஏனைய மதங்களை தமக்கிசைவாக்க கொடுக்கும் நெருக்கடிகளின் எதிர்விளைவு தான் உருத்திரிந்து மதவெறியாக உருவெடுக்கிறது. அந்த வகையில் இந்து பாசிசங்களின் அடக்குமுறைகளிருந்து ஏனைய மதங்களின் பாதிப்புகளை தடுக்கும் தேவையும் கம்யூனிஸ்டுகளுக்கு இருக்கிறது. இதன் பொருள் மதங்களுக்கு வால் பிடிப்பது என்பதல்ல. மாறாக, ஒடுக்கப்படும் மக்கள் எனும் அடிப்படையில் அவர்களை வர்க்கமாக ஒன்றிணைக்கும் தேவை இருக்கிறது என்பதே. நான் இஸ்லாத்தை விமர்சித்து கட்டுரைகள் எழுதுவதும், இந்து மதத்தையும் இஸ்லாமிய மதத்தையும் ஒரே தட்டில் வைத்து மதிப்பிடாததும் இந்த அடிப்படையை முன்வைத்துத்தான்.

 

 

ஆனால் இஸ்லாமிய மதவாதிகளுக்கு அடிப்படைகளோ, கொள்கைகளோ அதை விமர்சனம், சுயவிமர்சனத்தின் ஊடாக பற்றியிருக்கும் உறுதியோ எந்த விதத்திலும், எந்த விகிதத்திலும் அவசியமில்லை. அவர்கள் பார்வையெல்லாம் தான் நம்பிக் கொண்டிருக்கும் ஒன்றை இவன் எதிர்க்கிறான் என்பதுதான். அதைத்தவிர வேறொன்றுமில்லை.

 

 

இந்த விவாதம் அனைத்து முஸ்லீம்களையும் உள்ளடக்கியே நடத்தப்படுகிறது. எனவே இது இணையம் பாவிக்கும் அனைத்து தமிழ் முஸ்லீம்களுக்குமான அழைப்பு. பிரபல பிஜே தொடங்கி தமுமுக, இதஜ உள்ளிட்ட அனைத்து இணைய இஸ்லாமிய பிரசங்கிகள் முதல் இஸ்லாமிய பதிவர்கள், இணையம் பாவிப்பவர்கள், இணையப்பரப்பில் பின்னூட்டமாக தங்கள் கருத்துகளைப் பதிவிடுபவர்கள் என சகலரையும் உள்ளடக்கியே இந்த விவாதம் நடத்தப்படவிருக்கிறது. இந்த விவாதத்தில் பங்கெடுத்து இந்த பிரச்சனை குறித்த தங்கள் கருத்துகளை பதிவிடுவது அவரவர்களின் சொந்த விருப்பத்தைச் சார்ந்தது. என்றாலும், குறிப்பாக முஸ்லீம்கள்,  கடையநல்லூரில் இணைய தளம் நடத்துபவர்கள், உலகின் எந்த மூலையில் இருந்தாலும் இணையத் தொடர்பில் இருக்கும் கடையநல்லூர் வாசிகள் தங்கள் கருத்துகளை இதில் பதிவிட்டே ஆகவேண்டிய நிர்ப்பந்தத்தில் இருக்கிறார்கள். ஏனென்றால் நடந்திருப்பது இஸ்லாத்தை முன்னிட்டு, இஸ்லாமியர்களால், இஸ்லாத்திற்காக நடத்தப்பட்டிருக்கிறது. இதில் கருத்து சொல்லும் அவசியம் எனக்கில்லை என்று யாரும் ஒதுங்க முடியாது. இதில் இரண்டே நிலைப்பாடு மட்டுமே இருக்க முடியும். ஒன்று, நிகழ்ந்த அந்த காட்டுமிராண்டித்தனத்தை ஆதரிக்க வேண்டும். இரண்டு, நிகழ்ந்த அந்த காட்டுமிராண்டித்தனத்தை எதிர்க்க வேண்டும். இது தவிர்த்த மூன்றாவது நிலை என்றோ நடுநிலைமை என்றோ எதுவும் இருக்க முடியாது. இத்தனையையும் மீறி தங்கள் கருத்துகளை இங்கு பதிவு செய்வதிலிருந்து இஸ்லாமியர்கள் நழுவினால் தங்கள் மதம் காண்டுமிராண்டித்தனமானது என்பதையும், தாங்கள் இன்னும் காட்டுமிராண்டித்தனத்திலிருந்து மீளவில்லை என்பதையும் ஒப்புக் கொள்கிறார்கள் என்பதே பொருள்.

 

 

ஆதரிப்பவர்கள் அது எந்த அடிப்படையில் சரியானது என்பதை பதிவு செய்யுங்கள். அப்படி பதிவு செய்யப்படும் ஒவ்வொரு காரணத்திற்கும் தகுந்த பதிலளிக்கும் கடமையுடன் நான் ஆயத்தமாக இருக்கிறேன். என்னிடம் தவறிருப்பதாக தகுந்த தரவுகளுடன் சுட்டிக்காட்டப்பட்டால் எந்தவித தயக்கமோ அசூயையோ இன்றி சுய விமர்சனம் செய்து கொள்வதற்கும் ஆயத்தமாக இருக்கிறேன். எதிர்ப்பவர்கள் தங்கள் எதிர்ப்பை பதிவு செய்யுங்கள். அவர்கள் நம்பிக் கொண்டிருப்பது போல் உலகமும் யதார்த்தமும் இல்லை என்பதை அவர்கள் புரிந்து கொள்ளட்டும்.

 

வாருங்கள், உங்கள் கருத்துகளை பதிவு செய்யுங்கள். நானும் தொடர்கிறேன்.

 

 

ஓரிடத்தில் மட்டுமே ஒரு மனிதன் பிறக்கிறான்.

ஆனால் பலதடவை பல தருணங்களில்

எங்கெங்கோ அவன் இறந்து விடுகிறான்.

நாடு கடத்தப்படும் போது,

சிறைக் கொட்டடிகளில் வதைபடும்போது,

தாய் நாடு ஆக்கிரமிப்புக்கும்

ஒடுக்குமுறைக்கு ஆளாகும்

பயங்கரங்களை எதிர்கொள்ளும் போது

கவிதை இயற்கையின் பதிலையும்

அற்புத வீரியங்களையும் கற்றுத் தருகிறது.

நம்மிடமிருந்தே மறுபடியும் மறுபடியும் நாம்

எப்படி பிறப்பதென்பதை சொல்லித்தருகிறது.

சொற்களின் மூலம் ஒரு உன்னத உலகத்தை

மாற்று பிரபஞ்சத்தைப் படைக்கிறது.

சரியான வாழ்வின் தேடலுக்காய்

நிரந்தரமாய் அதில் கையெழுத்திடுகிறது.

 

 – பலஸ்தீன கவிஞன் மஹ்மூத் தர்வேஷ் 

%d bloggers like this: