தேர்தல் கமிசனின் அயோக்கியத்தனம்

vote 2

தமிழகத்தில் தேர்தல் ஜுரம் கொதித்துக் கொண்டிருக்கிறது. அப்படித்தான் குறிப்பிட விரும்புகின்றன அனைத்து ஊடகங்களும். அதாவது பொய்யாக சொல்லிக் கொண்டிருந்த கொள்கை நிலைப்பாடுகளைக் கூட காற்றில் கடாசி விட்டு காசுக்காகவும், சீட்டுக்காகவும் மாறி, மாறி; மாற்றி மாற்றி பேசுவதையும் செயல்படுவதையும் தேர்தல் ஜுரம் என அடையாளப்படுத்துகின்றன ஊடகங்கள். இதுவரை ஓட்டுக் கட்சிகள் போட்டி போட்டு பிரச்சாரம் செய்து கொண்டிருந்த தமிழக தேர்தல் களத்தில், அந்தக் கட்சிகளுக்கு நிகரான ஒரு பிரச்சாரத்தை செய்து கொண்டிருக்கிறது தமிழக தேர்தல் கமிசன். அதாவது, மக்கள் நூறு விழுக்காடு வாக்குப் பதிவை உறுதி செய்ய வேண்டுமாம். அது அவர்களின் ஜனநாயகக் கடமையாம். இதற்காக சுவரொட்டிகள், பேனர்கள் தொடங்கி, இன்னும் ஓட்டுப் போடும் வயதே வராத பள்ளிக் குழந்தைகளை இந்த வறுத்தெடுக்கும் வெய்யிலில் ஊர்வலம் போகச் செய்திருப்பது வரை ஏராளமான முயற்சிகளை செய்து வருகிறது தேர்தல் கமிசன். இவைகளோடு மட்டுமல்லாது இந்தமுறை ஒவ்வொரு ஊரிலும் மக்கள் கூடும் பேருந்து நிலையம் போன்ற இடங்களில் மாதிரி வாக்குச் சாவடிகளை அமைத்து மக்களுக்கு விழிப்புணர்வை(!) ஏற்படுத்தி வருகிறது. மக்களுக்கு குறிப்பிட்ட இந்த விழிப்புணர்வை(!) ஏற்படுத்தியே தீர்வது என்று கங்கணம் கட்டிக் கொண்டு செயல்படும் தேர்தல் கமிசனின் இந்த நடவடிக்கைகள் மக்களை கேலி செய்வது போல் இருக்கிறது.

 

முதலில் தங்களுக்கு இருக்கும் வாக்களிக்கும் உரிமை(!)யை மதிக்காமல், ஓட்டுப் போடுவது ஒரு வீண் வேலை என எண்ணி வாக்களிக்கப் போகமல் இருப்பது யார்? மக்களை மதிக்காமல் செயல்படும் உயரதிகாரிகள். பெரும் பணக்காரர்கள், மேல்தட்டு ரவுடிக் கும்பல் போன்றவர்கள் தாம் ஓட்டுப் போடுவதில்லை. நான் ஏன் ஓட்டு போடனும் என்று திமிருடன் கூறும் இவர்களை தேர்தல் கமிசனின் விழிப்புணர்வு(!) அலப்பறைகள் எந்த வகையிலேனும் சலனப் படுத்துமா? இவர்களை ஓட்டு போட வைக்க ஏதாவது திட்டம் வைத்திருக்கிறதா தேர்தல் கமிசன்? இதற்கு எதிர்பக்கத்தில் உழைக்கும் மக்கள் ஓட்டு போடுவது தங்களின் உரிமை என தவறாகவேனும் உணர்ந்து வைத்திருக்கிறார்கள். ஒரு நாள் வேலை செய்யவில்லை என்றால் சாப்பிட முடியாது எனும் நிலையிலும் கூட அதை தியாகம் செய்து விட்டு வரிசையில் நின்று ஓட்டு போடுகிறார்கள். இவர்கள் இந்த தியாகத்தை செய்யவில்லை என்றால் இந்திய ஜனநாயகத்துக்கே ஒரு பொருளும் இருக்காது. இந்த மக்களிடம் சென்று வாக்களிப்பது உங்கள் ஜனநாயக் கடமை என்கிறது தேர்தல் கமிசன். ஓட்டுப் போடுவது ஏதோ பட்டப்படிப்பு படிப்பது போன்று கடினமான ஒன்று என்பதைப் போல் அதை சொல்லிக் கொடுப்பதற்கு பேருந்து நிலையங்கள் தோறும் மாதிரி வாக்குச் சாவடிகளை அமைத்திருக்கிறதே தேர்தல் கமிசன். இது திமிர்த்தனம் இல்லையா? இது உழைக்கும் மக்களை கேலி செய்வது இல்லையா?

 

உழைக்கும் மக்களில் வாக்களிக்கச் செல்லாதவர்களும் இருக்கிறார்கள். ஆனால் அவர்கள் வாக்களிக்கும் முறையை மதிக்காதவர்களாக இருந்ததில்லை. மாறாக, முந்திய தேர்தல்களில் ஓட்டு போட்டவர்களாக, இனிவரும் தேர்தல்களில் ஓட்டுப் போடும் எண்ணத்துடன் இருப்பார்கள். அவர்கள் ஓட்டு போடவில்லை என்றால், ஒரு முதலாளி ஓட்டுப் போடுவதற்கு அனுமதியளிக்காத அல்லது, விடுப்பு அளிக்காத நிலையில் அல்லாது, இது போன்ற காரணங்களினால்; தங்களின் அடிப்படைத் தேவைகளில் ஏதோ ஒன்றை செய்து தராத அரசுக்கு எதிராக ஒரு போராட்ட முறையாக ஓட்டுப் போட மறுத்திருப்பார்கள். இந்தக் காரணங்களில் எதையாவது சரி செய்யும் முனைப்போ, அதிகாரமோ, கரிசனையோ இருக்குமா தேர்தல் கமிசனிடம்? பின் இந்த மக்களிடம் ஓட்டுப் போடுவது ஜனநாயக் கடமை என்று சொல்லும் அறுகதை என்ன இருக்கிறது தேர்தல் கமிசனுக்கு?

 

பொதுவாக தேர்தல் கமிசன் மாதிரி வாக்குச் சாவடி போன்று புதிது புதிதாய் உத்திகளை கண்டுபிடித்து செயல்படுத்துவது என்பதெல்லாம் உழைக்கும் மக்களை ஒடுக்கும் ஒருவித ஏமாற்று வேலை. தேதல் கமிசன் என்பது அரசின் ஒரு அங்கமன்று அது ஒரு தன்னாட்சி உரிமை பெற்ற அமைப்பு என்று கூறிக் கொள்கிறார்கள். ஆனால் அது பயன்படுத்துவதெல்லாம் அரசு அதிகாரிகளைத்தான். எந்த அதிகார அமைப்பு மக்களுக்கு பதில் கூறும் தேவையை கொண்டிருக்கவில்லையோ அந்த அரசு எந்திரத்தின் அதிகாரிகளைத்தான் தேர்தல் கமிசன் பயன்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறது. அதாவது, நேற்று வரை எந்த மக்களுக்கு எதிராக செயல்பட்டுக் கொண்டிருந்தவர்களோ அந்த மக்களிடம் இன்று ஜனநாயகக் கடமையை நினைவுபடுத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இவர்களின் சிந்தனையில் பிறக்கும் அனைத்தும் மக்களுக்கு எதிராகத்தான் இருக்கும் என்பதற்கு தேர்தல் கமிசனின் சீர்திருத்தங்களை நினைவுபடுத்தினாலே போதும்.

 

தேர்தல் நேரத்தை 8 மணியிலிருந்து 5 மணி வரை என்று அலுவலக நேரம் போல் மாற்றினார்கள். நாட்டின் பெரும்பான்மை மக்கள் அன்றாடங்காய்ச்சிகள். ஒரு நாள் வேலை இழப்பு என்பது அவர்களுக்கு வருமானத்தில் அலட்சியப்படுத்த முடியாத ஒரு பகுதியை இழப்பதாகும். ஆகவே, அதை முன்னிட்டு காலை ஆறு மணியிலிருந்து இரவு எட்டு மணி வரை என்று வாக்குப்பதிவு நேரத்தை மாற்ற முனைவார்களா? செய்தால் வாக்குப் பதிவு இன்னும் அதிகமாக நடக்குமே. ஆனால் இப்படி சிந்திக்கக் கூட அவர்களால் முடியாது.

 

டாஸ்மாக்கை மூடு என்று சுவரொட்டி ஒட்டினால் கூட தேர்தல் அலுவலரிடம் அனுமதி பெறவில்லை என்று சுவரொட்டியை கிழிக்கிறது போலீசு. இது ஜனநாயக நாடு என்று கூறிக் கொண்டே என்னிடம் அனுமதி கேட்காமல் சுவரொட்டி கூட ஒட்டக் கூடாது என்கிறார்கள். இதன் தெளிவான நோக்கம் மக்களிடம் நேரடியாக எந்தப் பிரச்சனையையும் கொண்டு போக விடக் கூடாது என்பது தான். தொலைக்காட்சியில் பிரச்சாரம் செய்து கொள்ளலாம் அது அவர்களின் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கிறது. மக்களுக்கு எது சென்று சேர வேண்டும் என்று அவர்கள் நினைக்கிறார்களோ அது மட்டுமே தொலைக்காட்சிகளில் விவாதப் பொருளாகும். அச்சு ஊடகங்களில் விளம்பரம் செய்து கொள்ளலாம். அது பெரும்பணம் வைத்திருப்பவர்களுக்கு மட்டுமே சாத்தியம் மட்டுமல்லாது மக்கள் பிரச்சனைக்கான தீர்வுகளையோ, அடிப்படைகளையோ அச்சு ஊடக விளம்பரங்கள் தராது. மட்டுமல்லாது, பணத்தை வாங்கிக் கொண்டு விளம்பரங்களையே செய்திகளாகத் தரும். மக்கள் இவர்கள் தெரிந்தெடுத்துத் தரும் செய்திகளை மட்டுமே கொண்டு தங்கள் சமூக உணர்வுகளை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும். மாறாக ஒரு பகுதி மக்கள் தங்கள் பிரச்சனைகளை பொதுவில் வெளிப்படுத்த வேண்டுமென்றாலோ, அதற்கு ஆதரவாக தேர்தலை புறக்கணிக்கிறோம் என்றாலோ அதை தேர்தல் கமிசன் ஆதரிக்காது. ஓட்டுப் போடாதே புரட்சி செய் என்று பிரச்சாரம் செய்ய சுவரொட்டி ஒட்ட தேர்தல் கமிசன் அனுமதிக்குமா? அப்படி என்றால் ஜனநாயகம் என்பது என்ன? எதை தேர்தல் கமிசன் அனுமதிக்குமோ அது மட்டுமே ஜனநாயகம். இது எப்படி மக்களுக்கான ஜனநாயகமாக இருக்கும்?

 

இதற்கேல்லாம் மேலாக ஒன்று இருக்கிறது. அது தான் நோட்டோ. உங்கள் தொகுதியின் எந்த வேட்பாளரையும் உங்களுக்கு பிடிக்கவில்லை என்றால் அதை தெரிவிப்பதற்கு நோட்டோ பொத்தானை அழுத்துங்கள். பார்த்தீர்களா? எவ்வளவு ஜனநாயகத்தை உங்களுக்கு வழங்கியிருக்கிறோம் என்றார்கள். அண்மையில் தலைமை தேர்தல் அதிகாரியிடம், நோட்டோவுக்கு அதிகம் வாக்குகள் பதிவானால் என்னவாகும்? என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர் கூறிய பதில் என்ன தெரியுமா? .. .. ஹி .. .. ஹி .. .. அவை செல்லாத ஓட்டுகளாக அறிவிக்கப்படும். இப்படி சொல்வதன் பொருள் என்ன தெரியுமா? உழைக்கும் மக்களை கேவலப் படுத்துவது.

 

மக்களின் வரிப்பணத்தில் கோடி கோடியாய் கொட்டிச் செலவழித்து, ஓட்டு போடுவது உங்கள் ஜனநாயகக் கடமை, நூறு விழுக்காடு ஓட்டுப்பதிவு, மாதிரி ஓட்டுச் சாவடி என்று விளம்பரம் செய்வார்களாம். எந்த வேட்பாளரையும் பிடிக்கவில்லை என்று மக்கள் ஓட்டுப் போட்டால் அதை செல்லாது என்று அறிவிப்பார்களாம். அயோக்கியத்தனம் இல்லையா இது. மக்களை இப்படி கேவலப்படுத்துவதற்கு தேர்தல் கமிசனுக்கு யார் அதிகாரம் தந்தது?

 

இதை முழுமையாகப் பார்க்க வேண்டும். இந்த ஓட்டுப் போடும் நடைமுறை மீது யார் அலட்சியம் காட்டி, மீறி, ஓட்டுப் போடாமல் இருக்கிறார்களோ அவர்களை யாரும் எந்த விதத்திலும் கேள்விக்கு உட்படுத்துவதில்லை. அவர்கள் தங்கள் கருத்துகளை ஊடகங்களில் வெளிப்படுத்துவார்கள். ஓட்டுப் போடுவது ஜனநாயகக் கடமை என்று சின்னதாக எழுதி அதைவிட இரண்டு மடங்கு பெரிதாக பரணி சில்க் ஹவுஸ் என்று தங்களை விளம்பரப்படுத்திக் கொள்வார்கள். அதாவது தங்கள் ஜவுளிக் கடை விளம்பரத்துக்கு ஓட்டு போடுவது உங்கள் ஜனநாயகக் கடமை என்பதை பயன்படுத்திக் கொள்வார்கள். அதை தேர்தல் கமிசன் தடுக்காது. மறுபக்கம், யார் ஓட்டு போடுவது தங்கள் ஜனநாயகக் கடமை என்று கருதி அதற்காக தங்கள் ஒரு நாள் வருமானத்தை தியாகம் செய்கிறார்களோ அவர்களிடம் ஓட்டுப் போடுவது உங்கள் கடமை என்று திரும்பத் திரும்ப அலுப்பூட்டும் விதத்தில் விளம்பரம் செய்கிறது. மக்கள் முட்டாள்கள் அவர்களுக்கு ஒன்றும் தெரியாது அதனால் ஓட்டுப் போட சொல்லித் தருகிறோம் என்று மாதிரி ஓட்டுச் சாவடி வைப்பார்கள். அவர்கள் தங்கள் கருத்தை தண்ணீர் தரவில்லை என்றால் தேர்தலை புறக்கணிப்போம் என்று நோட்டிஸ் ஒட்டினால் தெரிவித்தால் கழுதையைப் போல் அந்த சுவரொட்டியை தின்கிறது. அவர்கள் தங்கள் கருத்தை எல்லாருமே திருடர்கள் தான் என்று நோட்டோவுக்கு ஓட்டுப் போட்டால், அதை செல்லாது என்று நிராகரிக்கிறது. இந்த தேர்தல் முறை யாரை மரியாதை செய்கிறது? யாரை கேவலப்படுத்துகிறது?

 

மக்கள் சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டிய நேரம் இது. கடந்த 60 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக ஓட்டுப் போட்டு பார்த்தாயிற்று. மக்கள் கோரிக்கை எதுவும் நிறைவேற்றப்படவில்லை. நிறைவேறியிருந்தாலும் அது கொள்ளையடிப்பதற்கான வாய்ப்பு அல்லது மக்கள் தங்கள் மீது கோபம் கொண்டுவிடக்கூடாதே என்று மடைமாற்றும் உத்தி காரணமாகத்தான் நிறைவேறி இருக்கிறது. மக்களிடம் ஓட்டு வாங்கி அதிகாரத்துக்கு வந்து அவர்கள் அடிக்கப் போகும் கொள்ளைக்கு லைசன்ஸ் வழங்குவது தான் ஓட்டுப் போடுவதின் ஒரே பயன். குறைந்த பட்சம் அவர்களை திருப்பி அழைக்கும் அதிகாரமாவது மக்களுக்கு வேண்டாமா?

 

மக்களை கேவலப்படுத்தும் இந்த தேர்தல் முறையை புறக்கணிப்போம்.

 

தேர்தலை புறக்கணிக்கக் கோரும் கட்டுரைகள் தொடரும்.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

ஊழலை ஒளிக்க உருளும் ரத யாத்திரைகள்

இன்றைய தேதியில் இந்தியாவில் ஊழல் தான் செல்லுபடியாகும் சரக்கு. அதனால் தான் அன்னா ஹஸாரே முதல் அத்வானி வரை அதைக் கொண்டு கல்லா கட்ட துடிக்கிறார்கள்.  இவர்களின் ஊழல் ஒழிப்பு நாடகங்களில், ஊழல் ஒழிப்பைத் தவிர மற்ற எல்லாம் இருக்கிறது.  ஏற்கனவே அயோத்தியில் ராமனுக்கு கோவில் கட்ட ரத யாத்திரை நடத்தி பலருக்கு கல்லறை கட்டிய அனுபவம் இருப்பதால் இப்போது ஊழலுக்கு கல்லறை கட்ட ரத யாத்திரை நடத்தி அதற்கு கோவில் கட்டி எழுப்புவார் என எதிர்பார்க்கலாம்.

 

நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட மாவட்டங்களில் சுற்றுப் பயணம் நடத்தி சில ஊர்களில் பேசிவிட்டால் அது ஊழல் ஒழிப்பு நடவடிக்கையாகிவிடும் என்றால், இந்தியாவில் ஊழல் என்ற வார்த்தையே யாருக்கும் தெரியாதவாறு அழிந்து போயிருக்கும். அந்த அளவுக்கு எந்தவித பேதமும் இல்லாமல் அனைத்து ஓட்டுக் கட்சி அரசியல் வியாதிகளும் பாகம், பாகமாக ஊழல் ஒழிப்பு குறித்து பேசியிருக்கிறார்கள்.  ஆனால் நாற்பதுகளில் சில ஆயிரங்களில் இருந்த ஊழல் இன்று பல லட்சம் கோடிகளாக வளர்ந்திருக்கிறது.  இந்த ஜன் சேத்னா ரத் யாத்ரா தன் 38 நாள் உழவை முடித்ததும் ஊழல் பயிர் எவ்வளவு மகசூல் காணுமோ.

 

இப்போதே இந்த யாத்திரைக்கு பாஜக தலைவர்கள் அதிக அக்கரை காட்ட வேண்டாம் என்று ஆர்.எஸ்.எஸ் உத்தரவு போட்டிருக்கிறது.  ஏற்கனவே ஊழல்களால் காங்கிரஸ் சரிவை கண்டிருக்கும் வேளையில், மோடி மூன்று நாட்கள் உண்ணாவிரதம் இருந்து தன்னை தேசிய அளவில் உயர்த்தி காட்ட முயன்றிருக்கிறார். செய்தி ஊடகங்கள் குஜராத்தை உள்நோக்கத்துடன் கொண்டாடி வருகின்றன.  இந்தநிலையில் தாம் ஏதாவது செய்யாவிட்டால் பகீரதப் பிரயத்தனம் செய்தாலும் தம் கனவுகள் திரிசங்கு வானத்தில் தான் மிதக்கும் என்று தெரியாதவரா அத்வானி. அதனால் தான் கிளம்பிவிட்டர் ரதத்திலேறி. ஆனால் மக்கள் முட்டாள்களல்லவே.

 

என்ன சொல்ல வருகிறார்கள் இந்த ரத யாத்திரை மூலம்?  சில நாட்கள் ரத யாத்திரை நடத்தி ஊழலை ஒழித்து விடுமளவுக்கு ஊழல் என்பது சதாரணமானது தான் என்கிறார்களா? அல்லது ஊழல் குறித்து மக்களுக்கு என்ன விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தப் போகிறார்கள்? ஊழல் செய்து கொண்டிருக்கும் ஊழல்வாதிகள் அந்த ஊழல்களால் தங்கள் வாழ்வாதரங்களை இழந்து நிற்கும் மக்களிடம் ஊழலுக்கு எதிராக என்னவிதமான பரப்புரை செய்வார்கள்?  ரதமாக மாற்றப்பட்டபேருந்தில் லிப்ட் உதவியுடன் கூரையில் ஏறி நின்று ஸ்விஸ் வங்கிகளில் இருக்கும்பணத்தை கொண்டுவந்தால் இந்தியக் கிராமங்களுக்கு மின்வசதி ஏற்படுத்தலாம், சாலை போடலாம், பள்ளிக் கூடம் கட்டலாம்.  ஆனால் இன்றைய காங்கிரஸ் அரசு ஆதர்ஸ், காமன்வெல்த், 2ஜி என ஊழல் செய்து கொண்டிருக்கிறது என்று பேசிக் கொண்டிருக்கிறார்.  சரி, பாஜக ஆளும்போது என்ன செய்தது? சவப்பெட்டி ஊழல் தொடங்கி எதியூரப்பாவின் நிலபேர ஊழல் வரையான கல்வெட்டுக்களை என்ன செய்வது?  மைய அரசிலோ, மாநிலங்களிலோ ஊழல் செய்யாத ஆட்சி எது? ஊழல் செய்யாத கட்சி என்று ஏதாவது உண்டா? இங்கு இருப்பதெல்லாம் இரண்டே வகை. ஒன்று, ஊழல் செய்து மாட்டியவர்கள், இன்னொன்று, இன்னும் மாட்டாதவர்கள். இதில் யாருக்கு யார் படம் காட்டுவது?

 

2ஜி, ஆதர்ஸ், காமன்வெல்த், சவப்பெட்டி, போபர்ஸ் இவை மட்டும் தான் ஊழலா?   இது வரை ஊழலுக்காக தண்டிக்கப் பட்டவர்கள் எத்தனை பேர்? கையூட்டு பெற்றதாய் நிரூபிக்கப்பட்டால் மட்டுமே அதை ஊழலாக கொள்வதற்கு நமக்கு கற்றுத் தருகிறார்கள் இவர்கள். பொதுச் சொத்தை கொள்ளையடிக்கும் அத்தனையும் ஊழல் தான். அந்த வகையில் இந்த அரசும், இந்த அரசின் கொள்கையுமே ஊழல்தான்.  தமிழகத்தில் நோக்கியா நிறுவனத்திற்கு, குஜராத்தில் நானோ கார் தொழிற்சாலைக்கு தொழில் தொடங்க அந்தந்த நிறுவனங்கள் முதலீடாக போட்ட தொகையைவிட அதிகமாக மக்கள் வரிப்பணம் சலுகையாக கொட்டிக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.  இதை முன்னேற்றம் என்பவர்கள் திட்டம் போட்டோ, சட்டம் போட்டோ, ரதயாத்திரை நடத்தியோ ஊழலை என்ன செய்வார்கள்? 2ஜியில் நாட்டுக்கு இரண்டு லட்சம் கோடி இழப்பு என்று கூறியவர்கள் இதுவரை இந்திய பொதுத்துறை நிறுவனங்கள் விற்கப்பட்டதில் எத்தனை லட்சம் லட்சம் கோடிகள் நாட்டிற்கு இழப்பு என்பதை கணக்குப் பார்க்கட்டும். இவைகளை ஏன் ஊழலாக காண மறுக்கிறார்கள். கடந்த ஓரிரு ஆண்டுகளில் மட்டும் நிதிநிலை அறிக்கையில் கூறியுள்ளபடி ஐந்து லட்சம் கோடி முதலாளிகளுக்கு சலுகையாக கொடுத்திருக்கிறார்கள். இவைகளை எந்தக் கணக்கில் சேர்ப்பது?

 

இன்னும் சாலை காணாத கிராமங்களுக்கு, மின்சாரம் பாயாத கிராமங்களுக்கு, கல்விக் கூடங்கள் நுழையாத கிராமங்களுக்கு ஸ்விஸ் வங்கிகளில் பதுக்கி வைக்கப்பட்டுள்ள கருப்புப் பணத்தை கொண்டுவந்தால் தான் முடியும் என்றால் தனியார் கல்லூரிகளும், தொழிற்சாலைகளும் மின்சாரத்தில் குளித்து பளபள சாலைகளில் தலை வாருவது எப்படி? ஸ்விஸ் வங்கிகளில் பணத்தை கருப்பாக பதுக்கி வைத்திருப்பவர்கள் யாவர்? நாட்டின் வளங்களை சுரண்டிக் கொள்ளையடிக்கும் தனியார் முதலாளிகளும், அவர்கள் வீசி எறிவதற்காய் காத்துக் கொண்டிருக்கும் ஓட்டுப் பொறுக்கிகளும் தானே. இவர்கள் ஸ்விஸ் வங்கிகளில் சேர்த்து வைத்திருப்பது கருப்பு வண்ணமென்றால் இங்கு குவித்து வைத்திருப்பதை என்ன வண்ணம் என்பது? நினைவிருக்கிறதா, கணக்கில் வராமல் வைத்திருக்கும் பணத்திற்கு கணக்கு காட்டுங்கள்,உங்கள் அபராதம் தள்ளுபடி செய்யப்படுவதோடு சிறப்பு சலுகைகளும் வழங்கப்படும் என அறிவித்ததற்காக ஆசியாவின் சிறந்த நிதியமைச்சர் என்று போற்றப்பட்டார் சிதம்பரம். ஸ்விஸ் வங்கிகளில் கணக்கு வைத்திருப்போர் பெயர்களை அறிவித்தால் சட்டச் சிக்கல் வரும் என்றார் மன்மோகன் சிங். பொதுத்துறை நிறுவனங்களை அடிமாட்டு விலைக்கு விற்பதற்காகவே தனி அமைச்சரவையை ஏற்படுத்தியது பாஜக. பங்குச் சந்தையை வீழச் செய்வோம் என்று லேசாக மிரட்டியதற்கே வைப்பு நிதியை சந்தையில் கொட்டினார் வாஜ்பாய்.  இவர்கள் ஊழலை ஒழிப்போம் என்று கூறினால், நாம் எந்த வாயால் சிரிப்பது?

 

இந்த ஓட்டுப் பொறுக்கிகள் பொழுதுபோகாமல் நடத்தும் கூத்துகளில் ஊழல் ஒழிந்துவிடும் என நம்பினால் இருக்கும் கோமணமும் களவாடப்படுவது தெரியாமல் போய்விடும்.  இவர்களை ஓட்டுப் போடாமல் தண்டித்துவிட்டால் திருந்தி விடுவார்கள் என்று நம்பினால் அது நமக்கு நாமே வைத்துக் கொள்ளும் கொள்ளி.  இவர்களை ஓடுமொத்தமாய் விரட்டியடிக்காதவரை ஊழல் ஒழியப் போவதும் இல்லை.  மக்களுக்கான வாழ்வு மலரப் போவதும் இல்லை.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

இது கார்ப்பரேட் முதலாளிகளின் பகற்கொள்ளைக்கான ஜனநாயகம்!

ஓட்டுப் போடாதே! புரட்சி செய்!!

அன்பார்ந்த உழைக்கும் மக்களே,

காண்டிராக்டர்கள், ரியல் எஸ்டேட் முத்லாளிகள், தொழிலதிபர்கள், சுயநிதிகல்விக் கொள்ளையர்கள், மணல் கொள்ளையர்கள், கந்துவட்டி பைனான்சுக்காரர்கள் இவர்கள் தான் எல்லாக் கட்சிகளின் சார்பிலும் போட்டியிடும் வேட்பாளர்கள். அனைவருமே கோடீசுவரர்கள் தான். கோடீசுவரன் என்பவன் யோக்கியனாக இருக்க் முடியது. அதிலும் தேர்தலில் போட்டியிடுபவன் அயோக்கியனாக மட்டுமே இருக்க இயலும்.

இவர்களுக்கோ இவர்களுடைய கட்சிக்கோ கொள்கையும் கிடையாது; லட்சியமும் கிடையாது. இவர்களைப் பொருத்தவரை தேர்தல் என்பது ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை நாட்டை கொள்ளையடிப்பதற்கு விடப்படும் டென்டர். இப்படி டென்டர் எடுத்து சம்பாதித்த எம்.எல்.ஏ; எம்.பிக்கள் அமைச்சர்களில் பலர் தொழிலதிபர்கள் ஆகிவிட்டார்கள். மல்லையா, அம்பானி, பிர்லா போன்ற தொழிலதிபர்களோ எம்.பிக்கள் ஆகிவிட்டார்கள். மொத்தத்தில் சட்டமன்றங்களும், நாடாளுமன்றமும், முதலாளிகள் மன்றமான லயன்ஸ் கிளப்பாகவே மாறிவிட்டன. இந்த முதலாளிகள் யாரேனும் ஒருவரைத் தமது பிரதிநிதியாகத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்ளும் உரிமை தான் மக்களுக்கு வழங்கப்பட்டிருக்கும் வாக்குரிமை.

சட்டமன்றம் முதலாளிகள் மன்றமாக மாறி விட்டது மட்டுமல்ல, இந்த அரசு அமைப்பும் அதன் பல்வேறு உறுப்புகளும் கோடீசுவரர்களுக்கும் பன்னாட்டு முதலளிகளுக்கும் மட்டுமே சேவைசெய்யும் விதத்தில், தனியார் மயக் கொள்கைக்கு ஏற்ப மறுகட்டமைப்பு செய்யப்படுகின்றன. கடந்த இருபது ஆண்டுகளாக மத்தியிலும் மாநிலத்திலும் ஆட்சிக்கு வரும் எல்லாக் கட்சி அரசுகளும் அமல் படுத்திவரும் தனியார்மயம், தாராளமயம், உலகமயம் என்ற கொள்கை, நமது நாட்டை முன்னேற்றுவதற்காக இங்குள்ள கட்சிகள் சிந்தித்து வகுத்த கொள்கை அல்ல. அது பன்னாட்டு கார்ப்பரேட் முதலாளிகள் உலக நாடுகளையும் மக்களையும் தடையின்றிக் கொள்ளையடிப்பதற்காக, அமெரிக்கா வகுத்துத் தந்த கொள்கை; உலக வங்கி, உலக வர்த்தகக் கழகம் ஆகிய அமைப்புகளின் மூலம் இந்தியா போன்ற நாடுகளின் மீது திணிக்கப் பட்டிருக்கும் மறுகாலனியாக்கக் கொள்கை.

எல்லா ஓட்டுக் கட்சிகளும் இந்த கொள்கையைத்தான் பின்பற்றுகின்றன. நாட்டின் இயற்கை வளங்களையும், பொதுச் சொத்துக்களையும், மக்களின் உழைப்பையும் பன்னாட்டு முதலாளிகளும் தரகு அதிகாரவர்க்க முதலாளிகளும் தடையின்றிக் கொள்ளையடிப்பதற்கு ஏற்பாடு செய்து கொடுப்பதும், அதற்கு தரகுத் தொகையாக கோடிக்கணக்கில் கையூட்டு பெற்றுக் கொள்வதும், வாய்ப்புள்ள இடங்களிலெல்லாம் பன்னாட்டு முதலாளிகளின் தொழில் பங்காளிகளாக சேர்ந்துகொண்டு கொள்ளையடிப்பதும்தான் இன்று நாம் காணும் ஓட்டுக் கட்சி அரசியல். இதில் ஓட்டு பொறுக்கிகளிடையான தொழில்போட்டியின் களம் தான் இந்தத் தேர்தல் களம். தனியார்மயக் கொள்கை என்ற பெயரில், சட்டபூர்வமாக கொள்கை முடிவெடுத்து கார்ப்பரேட் முதலாளிகள் நாட்டின் பொதுச் சொத்துகளையும் இயற்கை வளங்களையும் பகற்கொள்ளை அடிப்பதற்கு, அரசாங்கத்தையே கருவியாக்கி அடியாள் வேலை செய்யும் பணியைத்தான் கடந்த 20 ஆண்டுகளாக எல்லாக் கட்சி அரசுகளும் செய்து வருகின்றன.

தொலைபேசி, வங்கி, காப்பீடு, எண்ணெய் எரிவாயு, துறைமுகங்கள், விமானநிலையங்கள் போன்ற லாபம் ஈட்டுகின்ற பொதுத்துறைகள் எல்லாம் காங்கிரசு, பாஜக அரசுகளால் அடிமாட்டு விலைக்கு பன்னாட்டு முதலாளிகளுக்கும் தரகு முதலாளிகளுக்கும் அள்ளிக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கின்றன. கடந்த 5 ஆண்டுகளில் மட்டும் ஐக்கிய முற்போக்கு கூட்டணி அரசு கார்ப்பரேட் முதலாளிகளுக்கு வழங்கியுள்ள வரிச்சலுகை 22 லட்சம் கோடி ரூபாய். இது 14 ஸ்பெக்ட்ரம் கொள்ளைகளுக்கு இணையான தொகையாகும். சட்டிஸ்கார் மாநிலத்தில் 500 கிராமங்களைத் தீவைத்துக் கொளுத்தி, பழங்குடி மக்களை அடித்து விரட்டிவிட்டு அந்தக் கிராமங்களையே டாடாவின் இருப்புச் சுரங்க நிறுவனத்திற்கு சொந்தமாக்கியிருக்கிறது சட்டீஸ்கார் அரசு. டன் 7000 ரூபாய் சந்தை மதிப்புள்ள இருப்புத் தாதுவுக்கு வெறும் 27 ரூபாய் விலை நிர்ணயம் செய்து, பல லட்சம் டன் இருப்புத் தாதுவை வெட்டி விற்பதற்கு ரெட்டி சகோதரர்கள் என்ற கிரிமினல் முதலாளிகள் கும்பலுக்கு அனுமதி வழங்கியிருக்கிறது கர்னாடக அரசு. இதைப் போல பல அரிய கனிமப் பொருட்கள் அடிமாட்டு விலைக்கு பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்கு விலை பேசப்படுகின்றன. தமிழகத்தில் 650 கோடி ரூபாய் மூலதனம் போட்டிருக்கும் நோக்கியா நிறுவனத்திற்கு ஆண்டுதோறும் 650 கோடி ரூபாய் மனியம் அளித்து வருகிறது கருணாநிதி அரசு. லிட்டர் 13 ரூபாய்க்கு விற்பனை செய்யப்படும் தண்ணீரை லிட்டர் 1.3 பைசாவுக்கு கோகோகோலா நிறுவனத்திற்கு அன்றைய ஜெயலலிதா அரசு. ஆறுகளையே தனியார் முதலாளிகளுக்கு பட்டா போட்டு விற்றிருக்கிறது சட்டீஸ்கார் மாநில அரசு. இப்படி தனியார்மயம் என்ற பெயரில் கடந்த 20 ஆண்டுகளாக நடைபெற்றுவரும் கார்ப்பரேட் கொள்ளையை பட்டியலிட்டு மாளாது.

பன்னாட்டு நிறுவனங்களுடன் அரசு போடுகின்ற புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தங்களும், அவற்றில் கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களுக்கு அரசு வழங்கும் சலுகைகளும் சட்டமன்றத்துக்கும், நாட்டாளுமன்றத்துக்குமே தெரியாத பரம ரகசியங்களாக பேணப்படுகின்றன. அதுமட்டுமல்ல, நகர்ப்புற குடிநீர் திட்டம் முதல் குப்பைவாரும் திட்டம் வரையிலான அனைத்தையும் வகுப்பவர்கள் உலக வங்கி அதிகாரிகள், அதிகாரவர்க்கம், பன்னாட்டு நிறுவன அதிகாரிகள் ஆகியோரடங்கிய குழுக்களேயன்றி மக்கள் பிரதிநிதிகள் அல்லர். கார்ப்பரேட் முதலாளிகளின் கொள்ளைக்கு வழிவகுக்கும் சட்டங்களும் திட்டங்களும் சட்டமன்றங்களிலும், நாடாளுமன்றத்திலும் ஒரு நாளும் விவாதிக்கப்பட்டதில்லை. இதுதான் சட்டமன்றங்கள் நாடாளுமன்றங்க‌ளின் யோக்கியதை.

கார்ப்பரேட் முதலாளிகளின் பகற்கொள்ளைக்கு ஏற்ப இந்த அரசமைப்பே மாற்றப்பட்டுவிட்டது. அரசின் கட்டமைப்பு, சட்டங்கள் விதிமுறைகள், நாடாளுமன்றம் சட்டமன்றங்களின் அதிகார வரம்பு ஆகிய அனைத்தும் மாற்றப்பட்டுவிட்டன. இதுதான் மையமான பிரச்சனை. எப்பேர்ப்பட்ட நல்லவரோ, வல்லவரோ, யோக்கியரோ பதவியில் அமர்ந்தாலும் இந்த அரசமைப்பினைக் கொண்டு கார்ப்பரேட் முதலாளிகளுக்குத்தான் சேவை செய்ய முடியுமே தவிர, மக்கள் நலன்னுக்காகவோ, நாட்டு நலனுக்காகவோ ஒரு துரும்பைக் கூட அசைக்க முடியாது. கார்ப்பரேட் கொள்ளைக்கு வழி செய்து கொடுத்து அதற்கு சேவைக் கட்டணமாக முதலாளிகள் வீசுகின்ற எலும்புத்துண்டுகளை மட்டுமே ஓட்டுக் கட்சிகள் பெற்றுக்கொள்ள முடியும்.

ஸ்பெக்ட்ரம் விவகாரத்தில் 1,76,000 கோடி பகற்கொள்ளை அடிக்க கார்ப்பரேட் முதலாளிகளுக்கு சேவை செய்து ராசாவும் கருணாநிதி குடும்பமும் பெற்ற எலும்புத்துண்டுகளின் மதிப்பு சில ஆயிரம் கோடிகள். ஸ்பெக்ட்ரம் ஊழல் குறித்துப் பேசும் எதிர்க்கட்சிகளும் ஊடகங்களும் இதனை ராசா திமுக வின் ஊழலாக மட்டுமே சித்தரிக்கின்றனர். இதில் லட்சக் கணக்கான கோடிகளைக் கொள்ளையடித்த குற்றவாளிகளான கார்ப்பரேட் முதலாளிகளின் பெயர்களையோ, அவர்கள் செய்த தில்லுமுல்லுகளையோ வெளியில் சொல்வதில்லை. காரணம், கார்ப்பரேட் கொள்ளைகளுக்கு சேவை செய்வதென்பது ஓட்டுக்கட்சிகளும் ஊடகங்களும் ஏற்றுக்கொண்ட கொள்கை.

கார்ப்பரேட் கொள்ளைக்கு வழியமைத்துக் கொடுப்பதன் மூலம் கிடைக்கக்கூடிய லஞ்சத்தின் அளவும், முதலாளிகளுடன் கூட்டுச் சேர்ந்து கொள்ளையிடுவதற்கான புதிய வாய்ப்புகளும் எத்தனை பிரமாண்டமாக விரிந்து கிடக்கின்றன என்பதை ஸ்பெக்ட்ரம் ஊழல் காட்டிவிட்டது. இத்தகைய பொன்னான வாய்ப்பை தலைமுறை தலைமுறையாக தங்களிடமே வைத்துக்கொள்வதற்கு கருணாநிதி குடும்பமும், அதனை தட்டிப் பறிப்பதற்கு ஜெயா சசி குடும்பமும் களத்தில் நிற்கின்றன. இதில் எந்தக் குடும்பம் கொள்ளையடிக்க வேண்டும் என்பதற்கான லைசன்சை உங்களிடமிருந்து பெறுவதற்காக நடத்தப்படுவது தான் இந்தத் தேர்தல்.

234 தொகுதிகளில் நிற்கும் சர்வ கட்சி வேட்பாளர்களும் கோடீசுவர அயோக்கியர்கள் மட்டுமே, “இவர்களில் எந்த அயோக்கியனை வேண்டுமானாலும் தேர்ந்தெடுங்கள், ஆனால் காசு வாங்காமல் மனசாட்சிப்படி யோக்கியமான முறையில் தேர்ந்தெடுங்கள்” என்று வாக்காளர்களுக்கு அறிவுறுத்துகிறது தேர்தல் ஆணையம். ஆனால் சுவரெழுத்து தெருமுனைப் பிரச்சாரங்கள், ஆட்டோ பிரச்சாரம் போன்ற உழைக்கும் மக்கள் கையாளக்கூடிய எளிய பிரச்சார முறைகளுக்கெல்லாம் தடைவிதித்து, இந்த தேர்தல் களத்திலிருந்தே உழைக்கும் மக்களைத் தீண்டத் தகாதவர்களாக்கி பலாத்காரமாக விலக்கி வைக்கிறது. தொலைக்காட்சிகள், நாளேடுகளில் விளம்பரம் கொடுக்க முடிந்த கோடீசுவரர்கள் மட்டும் தான் இனி தேர்தல் பிரச்சாரம் செய்யமுடியும் என்று பணநாயகத்தையே சட்டப்படி நிலைநாட்டி வருகிறது. “ஓட்டுக்கு பணம் கொடுப்பதும் குற்றம் பணம் வாங்குவதும் குற்றம் வழக்குப்போடுவேன்” என்று கர்ச்சிக்கிறது தேர்தல் ஆணையம். ஓட்டுப் பொறுக்கிகளோ “எம்.எல்.ஏ மந்திரி எங்களுக்கு, மிக்சி கிரைண்டர் உங்களுக்கு” என்று பகிரங்கமாக ஓட்டை விலை பேசிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இது வேடிக்கை போல தெரியலாம். ஆனால் இதன் உள்ளே ஒரு குரூரம் பொதிந்திருக்கிறது.

“னமக்கு கொள்கை லட்சியம் எல்லாம் கிடையாது. நாம் ஆட்சிக்கு வருவதே மக்கள் பணத்தை சுருட்டுவதற்குத்தான். இது மக்களுக்கு நன்றாகத் தெரியும். அப்படி இருக்கும் போது வெறுங்கையாகப் போய் ஓட்டுக் கேட்டால் ஓட்டு விழாது. எதிர்க்கட்சிக்காரனைவிட கூடுதலாக இலவசம் தருவதாக அறிவிக்க வேண்டும். அவனை மட்டம் தட்டிப் பேசுவதன் மூலம் நம்மை கொஞ்சம் யோக்கியனாகவும் காட்டிக் கொள்ள வேண்டும்” என்ற அடிப்படையில் தான் இலவசத் திட்டங்களை போட்டி போட்டுக் கொண்டு அறிவிக்கின்றனர் ஓட்டுப் பொறுக்கிகள்.

உங்கள் கையை வெட்டி உங்களுக்கே சூப் வைத்துத் தருவது போல, டாஸ்மாக் சாராயக் கடை விற்பனை மூலம் இலட்சக் கணக்கான உழைப்பாளர்களைக் குடிகாரர்களாக்கி, அவர்களது மனைவியர்களை கைம்பெண்களாக்கி, மாணவர் சமூகம் வரையில் குடிப்பழக்கத்திற்கு ஆளாக்கிச் சீரழித்து, பல லட்சம் குடும்பங்களின் கண்ணீரிலிருந்து அறுவடை செய்யப்பட்ட பணத்தைக் கொண்டுதான் இந்த இலவசங்களைக் கொடுக்க திட்டமிட்டிருக்கிறார்கள் ஓட்டுப் பொறுக்கிகள். கருணாநிதி பதவியிலிருந்த கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் டாஸ்மாக் மூலம் அரசு ஈட்டிய வருவாய் ரூ 50,000 கோடி. இந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் கருணாநிதி வழங்கிய இலவசத் திட்டங்கள் அனைத்துக்குமான மொத்தச் செலவு 40,000 கோடியைத் தாண்டாது. அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகளில் டாஸ்மாக்கின் வருமானம் ஒரு லட்சம் கோடியைத் தாண்டும் என்று புள்ளிவிபரங்கள் தெரிவிக்கின்றன. இதில் 60  70,000 கோடிகளைக் கொண்டே இவர்கள் அறிவிக்கும் எல்லா இலவசத்திட்டங்களையும் நிறைவேற்றிவிட முடியும். ஒரு சமூகத்தையே கருவறுத்து அழிக்கின்ற இத்தகையதொரு நயவஞ்சகத் திட்டத்தை ஜென்ம விரோதியோ, பகை நாட்டானோகூட சிந்தித்துப் பார்க்க முடியாது. அப்பேற்பட்ட கொலைகார கபட வேடதாரிகள் தான் உங்களிடம் ஓட்டுக் கேட்டு வருகிறார்கள்.

முடிவு செய்ய வேண்டியவர்கள் நீங்கள். வாக்களிக்கப் போகிறீர்களா? புறக்கணிக்கப் போகிறீர்களா? ஏதேனும் ஒரு கட்சிக்கு வாக்களித்துத்தனே ஆகவேண்டும் என்று வக்களிப்பதும், அல்லது குறிப்பிட்ட கட்சியையோ, வேட்பாளரையோ தோற்கடிப்பதன் மூலம் அவர்களைத் தண்டிக்கலாம் என்று சிந்திப்பதும் நமக்கு நாமே கூறிக்கொள்ளும் சமாதானங்கள் மட்டுமே. கடந்த 60 ஆண்டுகளில் இப்படிப்பட்ட ‘தண்டனைகளை’ பலமுறை அனுபவித்துத்தான் ஓட்டுப் பொறுக்கிகள் கோடீசுவரர்கள் ஆகியிருக்கிறார்கள். அவர்கள் மீண்டும் மீண்டும் கோடீசுவரர்கள் ஆவதற்கு வாய்ப்பு வழங்காதீர்கள்.

இந்த போலி ஜனநாயகத் தேர்தல் என்பது நமது போராட்ட உணர்வை மழுங்கடிக்கின்ற மயக்க மருந்து. தேர்தல் மூலம் மாற்றத்தைக் கொண்டுவந்து விடலாம் என்ற மயக்கத்திலிருந்து விடுபட்டு வெளியே வாருங்கள்.

கார்ப்பரேட் முதலாளிகளின் பகற்கொள்ளைக்கான ஜனநாயகத்தை ஒழிப்போம்!

தேர்தலைப் புறக்கணித்து நக்ச்ல்பாரிப் பாதையில் அணிதிரள்வோம்!

தொடர்புக்கு: அ. முகுந்தன்,

110, 2 வது மாடி,

மாநகராட்சி வணிக வளாகம்,

63 ஆற்காடு சாலை,

கோடம்பாக்கம்,

சென்னை 24.

பேசி: 9444834519.

மக்கள் கலை இலக்கியக் கழகம்

விவசாயிகள் விடுதலை முன்னணி

புரட்சிகர மாணவர் இளைஞர் முன்னணி

புதிய ஜனநாயகத் தொழிலாளர் முன்னணி

பெண்கள் விடுதலை முன்னணி

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

%d bloggers like this: