அம்மணம் உங்கள் கன்னத்தில் அறையவில்லையா?

manippu delhi naked struggle

 

ஊதாரிகளின் அம்மணம்

ஊக்கிப் பேசப்படும்

நாகரீகமாய்.

அந்த அம்மணங்களின் கூடுகளில்

சுயநலப் புழுக்கள் நெளியும்

அறுவெறுப்பாய்.

 

அம்மணம் இங்கே

பக்தியாக இருக்கும் போது

போராட்டமாய் கூடாதா?

 

லட்சக் கணக்கில் விவசாயிகள்

உயிர் துறந்த போது

செய்தியாக மட்டுமே இருந்தது உங்களுக்கு,

ஆடை துறந்த போதோ

உங்கள் வல்லரசுக் கனவு

அம்மணப்பட்டதாய் அலறுகிறீர்கள்.

 

இந்திய இராணுவமே எங்களைக் கற்பழி

மணிப்பூரில் எங்கள் தாய்மார்கள்

ஆயுதமேந்திய கிருஷ்ணன்களை நோக்கி அம்மணமானார்கள்.

 

பன்றித் தொழுவத்தின் முடை நாற்றத்தை

அம்மணமாக்கினார்கள் எங்கள் விவசாயிகள்.

அந்த கிருஷ்ணன்களின் இளைய தம்பிகள் இன்று

கைது ஆடை அணிவிக்கிறார்கள்.

 

பத்து லட்சத்தில் ஒற்றை ஆடை அணிந்தவர்கள்

இந்த அம்மணத்தைக் கொஞ்சம் பார்க்கட்டும்

ஆடையின் அம்மணத்தை உடுத்திக் கொண்டு

அங்கத்தின் அம்மணத்தை மறைத்தவர்கள்

தங்கள் அரசியலின் அம்மணத்தை கொஞ்சம்

உற்றுப் பார்த்து தரிசிக்கட்டும்.

 

பாதி மயிர் மழிப்பில் தொடங்கி

தலை கீழாக நின்றது வரை

வடிவங்கள்.

அவற்றில் ஒன்று தானா அம்மணம்?

புழுத்துப் போன இந்த அரசமைப்பு

நம்மை அரவணக்காது என்றுணர்ந்த

குறியீடு அது.

 

37 லட்சம் கோடிகளை தள்ளுபடி செய்து விட்டு

கூச்சமே இல்லாமல்

விவசாயக் கடன் தள்ளுபடி என்பது

நேர்மையை பாதிக்கும் என்றார்களே

அது அம்மணம் இல்லையா?

 

மூன்று லட்சம் விவசாயிகள் தற்கொலை

பாசனப் பரப்புகள் அனைத்தும் சாக்கடை

வனங்களை அழித்ததால் மழைவளம் நோயாளி

பசுமைப் புரட்சி கொண்டு வேளாண்மைக்கு தூக்கு

இடுபொருள் விலை உச்சம்

விளைபொருள் விலை துச்சம்

இன்னும் .. .. இன்னும் .. .. .. ஆனாலும்

இந்தியா விவசாயநாடு என்கிறார்களே

அது அம்மணம் இல்லையா?

 

மரபணு மாற்று விதை என்றும்

பணப்பயிர் விவசாயம் என்றும்

ஏகாதிபத்திய அறுவடைக்காக

விவசாயி மூளையில் உழுதன அரசுகள்.

 

நம்மாள்வார்கள் போராடிக் கொண்டிருக்கையில்

சுவாமிநாதன்களை கொண்டாடின அரசுகள்.

 

மலட்டு விதைகள்

விவசாயிகள் ஆண்மையை நசுக்கிய போது

பி.டி க்கு எதிராக பேசவும் கூடாதென

சட்டம் போட்டு முந்தி விரித்தன அரசுகள்.

 

கடற்கரை தொடங்கி ஆற்றங்கரை வரை

ஒட்டச்சுரண்டி விற்றுக் குவித்த போது

கலவிக் கொண்டிருந்த அரசுகள்,

விவசாயி கரம்பை மண்ணை அள்ளிய போது

மானமே போனதாய் துடித்தன.

 

கோடைக்கு முன்னே பாலை தலை காட்டி

வைத்த நாற்றும் வதங்கக் கண்டு

மொத்தமும் போனதாய் மண்ணில் வீழ்ந்தான்.

குடிக்க தண்ணீர் மட்டுமல்ல

கண்ணீரும் வற்றிய போதும்

தாமிரவருணியில் உபரி நீர் என்று

பெப்சி கோலாக்களின் உதடுகளில்

முத்தமிட்டுக் கொண்டிருந்தன நீதிமன்றங்கள்.

 

இவற்றை அம்மணமாய் பார்க்காதவர்கள்

முகம் சுழிக்கிறார்கள்

விவசாயிகளின் அம்மணம் கண்டு.

 

பூமியை அவிழ்த்து உண்ணத் தந்தவர்கள்

ஆடையை அவிழ்த்து பார்க்கத் தந்திருக்கிறார்கள்.

வயிற்றிலடிக்கத் தெரியாத அவர்களுக்கு

அவிழ்க்க மட்டுமல்ல,

அடிக்கவும் தெரியும்.

வன்முறை என்று அலறாதீர்கள்.

அவர்கள் அடிக்கத் தொடங்கும் போது

கல்லறைக்குள்ளும்

உங்களால் செத்து விட முடியாது.

 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

மூடு டாஸ்மாக்கை!

makkal athikaram 3

குடி கெடுக்கும் அரசிடம் கெஞ்சியது போதும்!

கெடு விதிப்போம் ஆகஸ்டு 31!

அருகதை இழந்தது அரசுக் கட்டமைப்பு!

இதோ, ஆள வருகுது மக்கள் அதிகாரம்!!

அன்புடையீர்! வணக்கம்,

தமிழகத்தில் பெண்கள் தாலியறுக்க, மாணவர்கள், இளைஞர்கள் வாழ்வை இருட்டாக்க அரசே டாஸ்மாக் சாராயக் கடைகளை நடத்தி வருகிறது. எங்கள் ஊருக்கு சாராயக் கடை வேண்டாம் என மனுக் கொடுத்தோம், மன்றாடினோம், பட்டினி கிடந்தோம், சாராயக் கடைக்கு பூட்டு போட்டோம், கல்லால் அடித்தோம். ஆனால், போலீசு காவலோடு மீண்டும் சாராயக் கடைகளைத் திறந்து நடத்துகிறது புரட்சித் தலைவி அம்மா அரசு. உங்களால் என்ன செய்ய முடியும் எனச் சவால் விட்டு பெரும்பான்மை மக்களை நாயினும் கீழாக நடத்துகிறது போலீசும், அதிகார வர்க்கமும்.

மரத்தடியில் படிக்கும் மாணவர்களுக்கு வகுப்பறை வேண்டும், படிப்புச் சொல்லிக் கொடுக்க வாத்தியார் வேண்டும், பச்சிளம் குழந்தைகளைக் காக்க ஆஸ்பத்திரி வேண்டும், உயிர் காக்கும் மருந்து வேண்டும், குடிக்க எங்க ஊருக்கு தண்ணீர் வேண்டும், சாலை வேண்டும், தெரு விளக்கு வேண்டும் எனக் கேட்கிறோம். ஆனால், இவை எதையும் செய்ய வக்கற்ற அரசாங்கம், டாஸ்மாக் வேண்டாம் என சொல்லும் மக்களை மிரட்டுவதுடன், சாராயக் கடையை வைத்தே தீருவேன் என நிற்கிறது.

மக்களுக்கு வேலையில்லை, போதிய சம்பளம் இல்லை, விலைவாசி உயர்வு, நெல் கரும்புக்கு போதிய விலை இல்லை, உரிமைகளற்ற கூலிகளாக தொழிலாளர்கள், மொத்தத்தில் உழைத்து வாழும் பெரும்பான்மை கோடிக்கணக்கான மக்களுக்கு உத்திரவாதமான வாழ்க்கை இல்லை. இது தான் மத்திய மாநில அரசுகளின் யோக்கியதை. இவற்றிலிருந்து மக்களின் கோபத்தை திசை திருப்புவது டாஸ்மாக் குடி. டாஸ்மாக் அரசுக்கு வருமானத்தை மட்டுமல்ல, மக்களை போராடாமல் ஆட்டு மந்தைகளாக்கி வைக்கவும் உதவுகிறது.

சமூக விரோதக் கும்பல் கள்ளச் சாராயம் விற்பதை, கஞ்சா விற்பதை, விபச்சாரம் செய்வதை நாம் ஊருக்குள் அனுமதிக்க மாட்டோம், அடித்து விரட்டுவோம் அல்லவா! மக்களுக்கு கேடு என்பதால் தானே அதைச் செய்கிறோம். அதையே சட்டப்படி அரசு செய்தால் ஏன் அனுமதிக்க வேண்டும்?

நாட்டு மக்களை, இந்த நாட்டின் இயற்கை வளங்களைப் பாதுகாக்கத்தானே நாம் ஆட்சியாளர்களுக்கு அதிகாரம் வழங்கியுள்ளோம். நம் வரிப் பணத்தில் அவர்களின் உல்லாச ஊதாரி வாழ்க்கைக்காக லட்சலட்சமாய் கொட்டிக் கொடுக்கிறோம். ஆனால், இவர்கள் ஆங்கிலேய ஆட்சியை விட மிகக் கொடுமையாக மக்களிடம் நடந்து கொள்கிறார்கள்.

ஆற்று மணலை, நிலத்தடி நீரை, கடலோர தாது மணலை, கிரானைட் மலைகளை கொள்ளை அடிப்பது தானே இந்த அரசின் கொள்கை. விவசாய நிலங்களைப் பிடுங்கி ரியல் எஸ்டேட் மாஃபியா கும்பலிடம் கொடுப்பதும், கல்விக் கொள்ளையர்களோடு கூட்டு சேர்ந்து பெற்றோர்களிடம் கட்டணக் கொள்ளை அடிப்பதும் தானே இந்த அரசின் கொள்கை. பன்னாட்டு கம்பனிகள் மீத்தேன் எடுக்க விவசாயத்தை அழிப்பேன் என்பதும், மக்களின் குடி கெடுக்க சாராயம் விற்றே தீருவேன் என்று அரசு அதிகாரத்தை செயல்படுத்துவதை நாம் அனுமதிக்க முடியுமா? மக்களுக்கு எதிரியாக மாறியதுடன், ஆள அறுகதையற்ற இவர்களை தூக்கி எறியாமல் தீர்வு எப்படி கிடைக்கும்? வந்து வந்து போகும் தேர்தல் இதற்கு தீர்வு அல்ல.

தாய்மார்களின் தாலி அறுத்துக் கொண்டு தப்பித்து ஓடும் திருடனை விரட்டிப் பிடித்து, சுற்றி வலைத்து, கட்டி வைத்து அடிப்பதும், திருட வரும் திருடர்களுக்கு ஈரக்குலை நடௌக்கத்தை ஏற்படுத்துவதும் சரி என்றால், அதுபோல அனைவரும் வேண்டாம் எனச் சொல்லும் சாராயக் கடையை நடத்தவே விடாமல் தொடர்ந்து இடையூறு ஏற்படுத்த வேண்டும்.

அனைத்துக் கட்சிகளின் அறிக்கை, பல்வேறு அமைப்புகளின் போராட்டங்களால் டாஸ்மாக்கை மூட முடியவில்லை. அடையாளப் போராட்டத்தைக் கண்டு அரசு மூடப்போவதில்லை. ஊரில் அனைத்து மக்களும் கையெழுத்திட்டு ஆகஸ்ட் 31 கெடு, அதற்குள் மூடிவிடு. இல்லையெனில் அடுத்த நாள் கடையை நடத்த விடக் கூடாது!

டாஸ்மாக் கடை முன்னால் பெரிய பள்ளாம் வெட்டுங்கள், பெண்கள் தினமும் குப்பைகளை கொட்டுங்கள், மாணவர்கள்இளைஞர்கள் கடையிலேயே ஒண்ணுக்கு அடியுங்கள், கடையை முற்றுகையிடுங்கள். கைது செய்தால் வெளியே வந்து மீண்டும் முற்றுகையிடுங்கள். அப்பவும் இந்த அதிகாரிகளுக்கு திமிரு அடங்கவில்லை என்றால் டாஸ்மாக் கடையை நிரந்தர கழிப்பிடமாக்குங்கள். டாஸ்மாக் சரக்கை இறக்க விடாமல் லாறியை மறியுங்கள். ஊருக்குள் விடாதீர்கள். இப்படியாக அதிகாரத்தை மக்கள் தாங்களே கையிலெடுத்து அமல்படுத்த முடியும்.

டாஸ்மாக்கால்னமது வாழ்க்கை பறி போவதற்கு எதிராக நாம் தான் போராட வேண்டும். நமது வயிற்றுப் பசிக்கு நமது கையால் சாப்பிட்டால் தான் பசியடங்கும். நமது உரிமைக்காக நாமே அதிகாரம் செலுத்த வேண்டும். அது தான் மக்கள் அதிகாரம்.

டாஸ்மாக்கை மூடு! மக்கள் அதிகாரத்தை நிறுவு!

தடுக்க வரும் போலீசுக்கு அஞ்சாதே!

மூடு கடையை, எவன் வருவான் பார்ப்போம்!

நம்ம ஊரில் இனி டாஸ்மாக் கிடையாது.

 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

ஆந்திர துப்பாக்கிக் குண்டுகளை விடக் கொடிய குண்டுகள்

semmaram-furniture-2

கடந்த 7ம் தேதி செம்மரக் கட்டைகளைக் கடத்தினார்கள் என்று கூறி ஆந்திர காவல்துறை ரவுடிகள் 20 தொழிலாளர்களை சுட்டுக் கொன்றார்கள். இந்தக் கொலைகள் போலியாக நடத்தப்பட்ட மோதல் கொலைகள் தாம் என்பது ஐயத்துக்கு இடமற்ற வகையில் தகவல்கள், ஆதாரங்கள் வெளிப்பட்டுள்ளன. இது குறித்து சமூக வலைதளங்களில் பொங்கித் தீர்த்து விட்டார்கள் மக்கள். பழைய செம்மரக் கட்டைகளைக் கிடங்குகளிலிருந்து கொண்டுவந்து பழைய பதிவு எண்களை அழித்துவிட்டு காட்டியிருப்பது தொடங்கி, உடல்களில் தீக்காயங்கள் இருப்பது வரை பல்வேறு ஆதாரங்கள் இவ்வளவு முட்டாள்களா காவல்துறை ரவுடிகள் என்று யோசிக்க வைத்தன. ஆனால், நான் என்ன வேண்டுமானாலும் செய்வேன், பொருத்தமே இல்லாமல் எதை வேண்டுமானாலும் சொல்வேன் அதை மக்கள் ஏற்றுத்தான் ஆக வேண்டும் எனும் திமிர் தான் இதில் தெரிகிறது. காஷ்மீர் தொடங்கி, குஜராத் ஈறாக இது போன்ற போலி மோதல் கொலைகளுக்கு வரலாறுகளும் உண்டு. அரச பயங்கரவாதம் என்பதற்கும், அரசு என்றால் என்ன என்பதற்கும் இந்த 20 தொழிலாளர்களின் கொலை இன்னுமொரு சான்றாக அமைந்து விட்டது.

 

இன்று கல்யாணி நகை கடை திறப்பு விழா போன்ற சமூக முக்கியத்துவம் வாய்ந்த விசயங்களுக்கு சமூகத்தளங்கள் எளிதாக நகர்ந்து விட்டன. என்றாலும் பொங்கிக் கொண்டிருந்த போது வெளிப்பட்ட கருத்துகள் பல அபாயகரமாக இருந்தன. குறிப்பாக மூன்று கருத்துகள் தொழிலாளர்களைத் துளைத்த குண்டுகளை விட கொடிய விளைவுகளை ஏற்படுத்தக் கூடியவைகளாக இருந்தன. அவை 1. ஆந்திர அரசு தமிழ் மக்களைக் கொன்று விட்டது. 2. போராடிக் கொண்டிருப்பதெல்லாம் பல்வேறு இயக்கங்கள் தான் பாதிக்கப்பட்ட மக்களில்லை. 3. மக்களைக் கொன்றது பழைய சோசலிச பாணி கட்டுப்பாடுகள் தாம், செம்மரங்களை யார் வேண்டுமானாலும் வளர்க்கலாம், விற்கலாம் என்று அனுமதித்திருந்தால் இது போன்ற நிகழ்வுகள் நடந்திருக்காது என்பன.

 

மார்க்சியம் எனும் பெயரிலும் இன்னும் பல்வேறு தளங்களிலும் தமிழ் தேசிய முனைப்பு இயக்கங்கள் தமிழகத்தில் பல காலமாக செயல்பாட்டில் இருக்கின்றன. ஆனால் அண்மைக் காலமாக திராவிட எதிர்ப்பு நடவடிக்கைகள் பார்ப்பனியத்துடன் இணைந்து அல்லது அதற்கு இசைவாக செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன. இந்த அடிப்படையிலிருந்து 20 தொழிலாளர்கள் பிரச்சனை தமிழர் தெலுங்கர் பிரச்சனையாக மடை மாற்றம் செய்யப்பட்டது. வடுக வந்தேறி என்ற சட்டகத்துக்குள் அனைத்தும் அடக்கப்பட்டன. கொல்லப்பட்டவர்கள் அனைவரும் தமிழர் என்பதும், இதுபோல முன்பும் தமிழர்கள் சிலர் கொல்லப்பட்டிருக்கின்றனர் என்பதும் அவர்களுக்கு சாதகமானதாக அமைந்து விட்டது. இதனால் இணையப் பரப்பெங்கும் அவர்கள் தமிழர்கள் என்பதால் கொல்லப்பட்டனர் என்ற கோணத்தில் மட்டுமே விவாதிக்கப்பட்டது. ஆனால், செம்மரக் கடத்தல் பெரும்புள்ளிகளில் தமிழர்களும் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் கொல்லப்படவில்லை. இதில் தெலுங்கு தமிழ் கடத்தல்காரர்கள் கூட்டாக செயல்பட்டிருக்கிறார்கள் என்பதும், தமிழர்களைப் போலவே தெலுங்கர்களும் மரம் வெட்ட கூலித் தொழிலாளர்களாக பயன்படுத்தப்படுகிறார்கள் என்பதும் மறக்கடிக்கப்பட்டது. செம்மரக் கட்டைகளைக் கடத்துவது என்பது நீண்ட செயல்பாட்டைக் கோரும் ஒன்று. அரசின் துணையில்லாமல் இது ஒருபோதும் நடைபெற முடியாது. அரசுக்குத் தெரிந்து அரசின் உதவியுடன் நடைபெறும் இந்த செம்மரக் கடத்தலில் தமிழ், தெலுங்கு கடத்தல்காரர்களும் இருக்கிறார்கள். தமிழ், தெலுங்கு கூலித் தொழிலாளர்களும் இருக்கிறார்கள். தமிழர்கள் மீதான விரோதம் தான் காரணமென்றால் பெரும்புள்ளிகளான தமிழர்கள் என்ன செய்யப்பட்டிருக்கிறார்கள்? இனியும் அந்த தமிழர்கள் செம்மரக்கடத்தலில் ஈடுபடுவார்கள். அதற்கு தெலுங்கு அரசு உதவத்தான் செய்யும். இதை தமிழ், தெலுங்கு பிரச்சனையாக குறுக்குவது இதை மறைப்பதற்குத் தான் உதவுமேயன்றி தீர்ப்பதற்கு உதவாது. பிரச்சனையை துல்லியமாக இனங்காணாமல் தேசிய இனப் பிரச்சனையாக மட்டுமே இதைப் பார்ப்பது மேலும் ஆந்திர தமிழக கூலித் தொழிலாளர்கள் கொலை செய்யப்படுவதில் தான் முடியுமேயல்லாது தமிழர்களையோ தெலுங்கர்களையோ காப்பதற்கு உதவாது.

 

எந்த ஒன்றிலுமே பாதிக்கப்பட்டவர்கள் போராட வேண்டும் என்பது, அல்லது அவர்கள் மட்டுமே போராட வேண்டும் என்பது முதலாளித்துவ வர்க்க கண்ணோட்டம். பொதுத்தன்மையில் மக்கள் ஒன்றிணைவது என்பது முதலாளித்துவத்திற்கு, அரசுக்கு என்றுமே பிரச்சனைக்குறியது தான். பாதிக்கப்பட்டவர்களை மட்டுமே அதற்கான எதிர்ப்புகளைச் செய்ய வேண்டுவது மக்களை பிரித்தாளும் தந்திரம். சிலருக்கான பாதிப்பு என்பது அதன் தன்மையில் எல்லோருக்குமான பாதிப்பு தான். 20 பேர் கொல்லப்பட்டது 20 குடும்பங்களுக்கு மட்டுமேயான பாதிப்பா? பௌதிக பாதிப்பு மட்டும் தான் அந்த 20 குடும்பங்களுக்கானது. ஆனால் உள்ளார்ந்த நிலையில் அரச பயங்கரவாதம் என்பது அனைவரையும் பாதிக்கக் கூடியது. இதில் உள்ளார்ந்து நிற்கும் அம்சத்தை விலக்கி விட்டு 20பேர் கொல்லப்பட்டதை மட்டும் முன்னிலைப் படுத்தினால் அரச பயங்கரவாதம் தொடரும் என்பதோடு மட்டுமல்லாது இன்றைய 20 நாளை 40ஆக மாறலாம். இந்த வகையில் இந்தக் கருத்து அரசின் கருத்தாக இருக்கிறதேயன்றி மக்களின் கருத்தாக இல்லை.

 

மூன்றாவது கருத்தை எனக்குத் தெரிந்து அதியமான் எனும் மேதாவி மட்டுமே கூறியிருக்கிறார். மார்க்சியத்துக்கு எதிராக வாய்ப்பு கிடைக்கும் இடங்களிலெல்லாம் மூக்கை நுழைப்பது இவரது வேலை என்பது இணையப் பரப்பில் இருப்பவர்களுக்கு தெரிந்திருக்கும். நேரு கடைப்பிடித்தது சோசலிச பொருளாதாரம் என்பது மத மதநம்பிக்கையைப் போல இவரிடம் இருக்கும் மூடநம்பிக்கை. இந்த வகையில் நேரு காலத்திய தவறுகளெல்லாம் கம்யூனிசத்தின் தவறுகள் என்று சொல்லும் அளவுக்கு செல்லக் கூடியவர். இவர் கூறுவதென்ன? நேரு பாணி சோசலிசம் தான் இது போன்று மரங்கள் வளர்ப்பதற்கு விற்பதற்கு எல்லாம் தடை போட்டிருக்கிறது[லைசன்ஸ்ராஜ்] இதை நீக்கி விட்டால் இது போன்ற கொலைகள் நிகழாது என்கிறார். எல்லோரும் தத்தமது வீடுகளில் அல்லது இடங்களில் செம்மரங்களை வளர்த்தால் எல்லோராலும் தேவைப்படும் இடங்களுக்கு ஏற்றுமதி செய்ய இயலுமா? யாரோ ஒருவர் சேகரித்து ஏற்றுமதி செய்வார். அவரின் லாபத்தைப் பொருத்து விலை நிர்ணயிக்கப்படும். தன்னுடைய லாபத்துக்காக அந்த முதலாளி எந்த எல்லை வரை செல்வார்? மான்சாண்டோ, கார்கில் போன்ற நிறுவனங்கள் தங்கள் லாபத்துக்காக இந்தியாவில் மூன்று லட்சம் விவசாயிகள் வரை கொல்லவில்லையா? அல்லது சீனா ஜப்பான் போன்ற நாடுகளும் அங்குள்ளவர்கள் செம்மரங்களை வளர்த்துக் கொண்டால் ஏற்றுமதிக்கு அவசியம் இருக்குமா? என்றால் பலனில்லாத மரத்தை மக்கள் ஏன் வளர்க்க வேண்டும்? இன்று செம்மரத்துக்கு இருக்கும் மதிப்பு அது கிடைப்பதில் இருக்கும் சிரமம் தானே. ஆக இவர் சுற்றி வளைத்து சொல்ல வருவதின் பொருள் என்ன? கால் வயிற்றுக் கஞ்சிக்காக செம்மரங்களை வெட்டச் சென்று பலியாகாதே, அதை விட பட்டினி கிடந்து செத்து விடு என்பது தான்.

 

இது போன்ற கருத்துகள் ஏன் அபாயமானவைகளாக இருக்கின்றன? எந்த ஒரு பிரச்சனையிலும் அதன் மையப் புள்ளியை இனங்கண்டு அதை விடுவிப்பதற்கான முயற்சிகளில் ஈடுபட்டால் மட்டுமே அந்தப் பிரச்சனையை தீர்க்க முடியும். மாறாக எதனால் பிரச்சனை ஏற்பட்டிருக்கிறதோ அதனைக் காண விடாமல் திசை திருப்பும் வல்லமையுள்ள எதுவும் அபாயமானதே. அந்த வகையில் இந்த 20 பேர் கொலை செய்யப்பட்டதன் மையச் சரடு செம்மரக் கடத்தல் அரசு, அரசு அதிகாரிகளின் துணையுடன் நடந்து கொண்டிருக்கிறது அது நிற்கப் போவதில்லை என்பதும், அரசு எந்திரங்கள் மக்களுக்கு எதிராகவே கட்டமைக்கப் பட்டிருகின்றன என்பதும் தான். மேற்கண்ட மூன்று கருத்துகளும் இந்த மையத்தை அடைய உதவியிருக்கின்றனவா? இல்லையென்றால் அவை மக்களுக்கு விரோதமான கருத்துக்களே.

 

செம்மரக் கடத்தல் மட்டுமல்ல, நாட்டின் இயற்கை வளங்களும், கனிம வளங்களும் ஒட்டு மொத்தமாக கொள்ளை போய்க் கொண்டிருகின்றன. அதற்கு எதிராக போராடும் மக்கள் பல்வேறு நடவடிக்கைகளில் கொல்லப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். மக்களுக்கான அடிப்படைத் தேவைகள் எதனையும் சுதந்திரம் என்று பீற்றிக் கொண்ட இத்தனை ஆண்டுகளிலும் செய்து கொடுக்கத் துப்பில்லாத அரசாக இருக்கிறது. ஆக செம்மரக் கடத்தல் என்பது செல்லரித்துப் போன அரசின் ஒரு முனை மட்டுமே. எல்லா முனைகளிலுமே அழுகிப் போன அரசு கட்டமைப்பின் சீழ் மக்களின் மீது வடிந்து கொண்டே இருக்கிறது. மேற்கண்ட கருத்தாளர்கள் அந்த சீழ் குளத்தில் எப்படி நீச்சலடிக்க வேண்டும் என்று நமக்கு கற்றுத்தர விரும்புகிறார்கள். நமக்கோ னம்மை அழுத்திக் கொண்டிருக்கும் அந்த செத்த மிருகத்தை அகற்றி விட்டு நமக்கான அதிகார மையத்தை அமைக்க வேண்டிய தேவை இருக்கிறது. இனி அதை நோக்கியயே நம்முடைய பயணம்.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

%d bloggers like this: