மனிதர்களுக்கு வேலை காலி இல்லை

no vacancy for mankind

தொழில் நுட்பங்கள் வளர்ந்து கொண்டே போகின்றன. புதிய, புதிய தொழில்களும் உருவாகிக் கொண்டே இருக்கின்றன. புதிய தொழில்களோடு புதிய வசதிகளும், அதனை செய்வதற்கு புதிய புதிய சேவைத் தொழில்களும் வந்து கொண்டே இருக்கின்றன. புதியதாக ஒரு தொழில்நுட்பம் வந்தால், பழைய தொழில்நுட்பத்தை வைத்து செய்யப்பட்ட வேலைகளும் மாறுகின்றன.

வங்கி, தகவல் தொடர்பு, போக்குவரத்து உள்ளிட்டு அன்றாட வாழ்வில் கண்கூடாக பார்த்த மாற்றங்கள் மட்டுமல்ல; நமது பணியிடத்திலும் அத்தகைய மாற்றங்களைப் பார்த்திருக்கிறோம். உற்பத்தி அசெம்பிளி லைனில் தொழிலாளர்களின் இடத்தில் எந்திரங்கள் வந்துவிட்டன. கார் தொழிற்சாலைகளில் பல டஜன் ரோபோக்கள் காரின் பாகங்களை பொருத்துகின்றன. அவற்றை கண்காணித்து இயக்குவதற்கான ஆப்பரேட்டர் மட்டும் இருக்கிறார். ஆயிரக்கணக்கான  தொழிலாளர்களுக்கு வேலை வாய்ப்பு அளித்து வந்த துறைகளில் இன்று ஒருசில பத்துதொழிலாளர்களை மட்டும் வைத்து உற்பத்தியை பெருக்கும் அளவுக்கு தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி ஏற்பட்டுள்ளது.

முன்னேறிய நாடுகளில் தொழிற்துறை வளர்ச்சிக்கு இணையாக விவசாயமும் எந்திரமயமாக்கப்பட்டது. இன்று அமெரிக்காவில் 2% க்கும் குறைவான உழைப்பாளர்கள் மட்டுமே விவசாயத்தில் ஈடுபடுகிறார்காள். 300 ஆண்டுகளுக்கு முந்திய ஐரோப்பாவில் விவசாயத்தில் ஈடுபட்டிருந்த உழைப்பாளர்கள் அதிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்ட போது அவர்களை உள்வாங்கிக் கொள்ளும் வகையில் தொழிற்துறை வேலை வாய்ப்புகள் பெருகின. இப்போதோ தொழிற்துறையிலும் எந்திரமயமாக்கம் அதிகரித்து உற்பத்தித் திறன் பலமடங்கு பெருகி உற்பத்தி செய்யப்படும் பொருட்களின் அளவு அபரிமித வளர்ச்சி கண்டிருக்கிறது. அதில் ஈடுபடும் உழைப்பாளர்களின் எண்ணிக்கை குறைந்து கொண்டே போகிறது. எனவே, விவசாயத்தில் வேலை இல்லாமல் வெளியேறும் உழைப்பாளர்களுக்கு தொழில் துறையிலும் வேலை வாய்ப்பு கிடைக்காமல் போகிறது.

சரி, விவசாயத்திலும் வேலை இல்லை, தொழிற்சாலையிலும் வேலை வாய்ப்பு இல்லை, எல்லோருக்கும் அலுவலகப் பணிகளில் இடம் கிடைக்குமா என்று பார்த்தால், உடல் உழைப்பிலான வேலைகளை எந்திரமாயமாக்கியது போல் இன்றைக்கு அலுவலகப் பணிகளையும் தானியக்கமாக்கும் (ஆட்டோமேஷன்) மென்பொருட்கள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

மைக்ரோசாஃப்ட் எக்செல் விரிதாளில் ஒரு செயல்பாட்டை ஒருமுறை செய்து, பதிவு செய்து கொண்டு விட்டால், அந்த செயல்பாட்டை தேவைப்படும் போதெல்லாம் பல்வேறு தரவுகளின் மீது திரும்பத் திரும்ப தானாகவே செய்விக்கலாம், அது போல இன்னும் சிக்கலான கணக்கு போடுதல், அறிக்கை தயாரித்தல், கடிதம் எழுதுதல், தகவல் தொடர்பு போன்ற அலுவலக வேலைகள் பலவற்றுக்கு தானியக்கம் அமலாக்கப்பட்டு விட்டது. ஏன் கணிணி மென்பொருள் துறையில் கூட தானியக்கம், கிளவுட் கணிணி முறை, நிரல் எழுதும் மென்பொருட்கள், வலைப்பின்னலில் இணைக்கப்பட்ட சாதனங்கள் என்று மனித உழைப்பின் தேவை குறைந்து கொண்டே வருகிறது.

“விவசாயம், உற்பத்தி, அலுவலகப் பணிகள் எல்லாம் எந்திரமயமானாலும் சேவைத்துறை இருக்கிறது. அதில் எந்திரமாக்கம் சாத்தியமில்லை. கார் ஓட்டுவதற்கு ஓட்டுனர் தேவைப்படுகிறார், மருத்துவத் துறையில், சட்டத்துறையில், ஏன் மென்பொருள் எழுதுவதற்கு பலர் தேவைப்படுவார்கள்” என்று சிலர் சொல்லலாம்.

ஆனால், அதுவும் மாறி வருகிறது. ஓட்டுனர் இல்லாத கார்கள் இன்று அமெரிக்காவில் நடைமுறைக்கு வந்திருக்கின்றன. காரை இயக்குகின்ற கணிணிகள், தமக்கு தேவையான தகவல்களை, கணிணி வலைப்பின்னலில் (இணையம்) இணைந்து பிற கணிணிகளிடமிருந்து பெற்றுக் கொண்டு தமது செயல்பாட்டை மேம்படுத்திக் கொள்ள முடியும். கார்களில் மேம்படுத்தப்படும் இந்த போக்குவரத்து நுட்பத்தை பயன்படுத்தி கிடங்குகளில் பொருட்களை அடுக்கி வைத்தல், தேவைப்படும் போது எடுத்து வந்து அனுப்பி வைத்தல் போன்ற பணிகளுக்கும் நகரும் எந்திரங்கள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. பெரிய சுரங்கங்களில் இதே தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி தொழிலாளர்களது எண்ணிகை குறைக்கப்படூள்ளது.

அபாயகரமான, கடினமான உடல் உழைப்பை எந்திரங்கள் மாற்றீடு செய்வது நல்ல விசயம் தானே, என்று கேட்கலாம். உண்மையில் நல்லது தான். உதாரணமாக, கழிவுநீர்த் தொட்டியில் இறங்குவதற்கு மனிதர்கள் பயன்படுத்தப்படுவதற்கு பதிலாக எந்திரங்களைப் பயன்படுத்தலாம், மலம் அள்ளுவதற்கு எந்திரங்களைப் பயன்படுத்தலாம். ஆனால், இத்தகைய வேலைகளுக்கு எந்திரங்கள் அமர்த்தப்படுவதற்கு முன்னதாக அலுவலகங்களில் கணக்குப் போடும் வேலைக்கு எந்திரமயமாக்கம் வந்திருக்கிறது, ஏன்? ஏனென்றால், எந்திரத்துக்கு ஆகும் செலவு மனிதர்களுக்கு கொடுக்கும் சம்பளத்தை விடக் குறைவாக இருந்தால் மட்டுமே முதலாளிகள் எந்திரங்களை வாங்கி வேலையில் ஈடுபடுத்துவார்கள்.

உடல் உழைப்பு, மூளை உழைப்பு எல்லாம் எந்திரமயமானாலும் சிறப்பு அறிவைப் பயன்படுத்தும் மருத்துவர்கள், வழக்கறிஞர்கள் போன்ற வேலைகளுக்கு ஆட்கள் தொடர்ந்து தேவைப்படுவார்கள் என்று தோன்றலாம்.

வழக்கறிஞர்கள் நீதிமன்றத்தில் வாதாடுவதை விட, வழக்குகளுக்கான ஆதாரங்கள், ஏற்கனவே வழங்கப்பட்ட தீர்ப்புகள், முன் உதாரங்கள், ஆவணங்களை படித்து தயாரிப்பது போன்ற வேலைகளுக்குத்தான் அதிக நேரம் செலவழிக்கின்றனர். இப்போது மென்பொருட்கள் மூலம் லட்சக் கணக்கான ஆவனங்கள், பழைய வழக்குகள் பற்றிய விபரங்கள் இவற்றை சேகரித்தும், தொகுத்தும் வழக்குக்கான ஆவணங்களை தயாரிக்கும் பணியை கணிணிகள் செய்து முடித்து விடுகின்றன. அந்த பணியில் ஈடுபட்ட வழக்கறிஞர்களுக்கு வேலை இல்லாமல் போகிறது.

மருத்துவர்களின் பணியிலும் இத்தகைய மென்பொருட்களின் செயல்பாடு அதிகரித்துள்ளது. லட்சக் கணக்கான மருந்துகள், அவற்றின் தன்மைகள், அவற்றை பயன்படுத்துவதின் விளைவுகள், பிற மருந்துகளுடன் அவற்றின் எதிர்விளைவு, நோயாளிகள் குறித்த விபரங்கள் ஆகிய அனைத்தையும் கணிணியில் சேமித்து வைத்து பயன்படுத்துவதோடு, கணிணி வலைப்பின்னல் மூலமாக பிற கணிணிகளோடு தொடர்பு கொண்டு தகவல்களைப் பறிமாறிக் கொள்ள முடியும். நுணுக்கமான அறுவைச் சிகிச்சை, சிக்கலான வழக்குகள் ஆகியவற்றுக்கு மட்டுமே மருத்துவர்களும் வழக்கறிஞர்களும்  தொடர்ந்து தேவைப்படுவார்கள். ஆனால், மேலும் மேலும் குறைந்த எண்ணிக்கையில், ஒரு சிலர் மட்டுமே தேவைப்படுவதாக மாறிவிடும். ஆரம்பநிலை வேலை வாய்ப்புகளில் பெரும்பாலானவை ஒழிக்கப்பட்டு விடும்.

ஓவியம் வரைதல், இசை அமைத்தல், பத்திரிக்கையாளர் போன்ற படைப்புத் திறன் கொண்ட துறைகள் என்னவாகும்? இதிலும் மிகத் திறமை வாய்ந்த, புகழ் பெற்ற ஒரு சிலரைத் தவிர நிலைத்து நிற்க முடியாது. கணிணி மென்பொருட்கள் நூற்றுக்கணக்கான ஓவியங்களை வரைந்து தள்ளிவிட முடியும், இசை மென்பொருட்களால் இசையமைக்க முடியும். வானிலை அறிக்கை, பங்குச் சந்தை, செய்தி, விளையாட்டுச் செய்திகள் போன்றவற்றை எழுதும் மென்பொருட்கள் வந்து விட்டன. கணிணிக்குள் விபரங்களை உள்ளிடும் மனிதர்களுக்கான வேலையையும் ஒழித்துக்கட்டி தானியக்கமாக கணிணியே விபரங்களை உள்வாங்குவதற்கான உணரிகள் (சென்சர்கள்) பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

இவ்வளவு மாற்றங்களும் வரும் போது இவற்றை எல்லாம் உருவாக்கி, இயக்கி, பராமரிக்கும் தொழில்நுட்பங்களில் வேலை செய்வதற்கான வாய்ப்புகள் அதிகரிக்கும் என்று நினைக்கலாம். ஆனால், அப்படிப்பட்ட வாய்ப்புகள் இன்றைய வேலைவாய்ப்புகளை விட பல மடங்கு குறைவாக இருக்கும். நடிகர்கள் விளையாட்டு வீரர்கள், எழுத்தாளர்கள், கலைஞர்கள், உயர் தொழில்நுட்ப வல்லுனர்கள் என்று ஒருசில நூறு பேருக்கு மட்டும் வேலை வாய்ப்பு இருந்து மற்ற அனைத்து வேலைகளும் எந்திரங்களால் செய்யப்பட்டு விட்டால் என்ன ஆகும்?

மிகக் குறைந்த அளவு உடல், மூளை உழைப்பிலேயே மனிதகுலம் அனைத்துக்குமான அடிப்படைத் தேவைகள் பூர்த்தி அடைந்து விடும். ஒவ்வொருவரும் தத்தமனது திறமைக்கு ஏற்றபடி வேலைகளில் பங்களிப்பு செய்தால் போதும் என்ற நிலை உருவாகும் என்று சிலர் கருதலாம். ஆனால், இது தனிச் சொத்துடமை நீடிக்கும் வரை சாத்தியமில்லை. தனிச் சொத்துடமை மீது கோட்டை கட்டி வாழ்ந்து வருகின்ற முதலாளித்துவம், மனித குலத்தின் சாதனைகளான அத்தகைய தொழில்நுட்பங்களை தனிச் சொத்துடமையாக தன்னிடம் பிடித்து வைத்துக் கொண்டு, கோடிக்கணக்கான மக்களை வறுமையிலும் இல்லாமையிலும் தள்ளிக் கொண்டிருக்கிறது.

மனித குலத்தின் கடந்த கால உழைப்பை தனிச் சொத்துடமையாக கைப்பற்றி வைத்துக் கொண்டு, நிகழ்கால உழைப்பை தொடர்ந்து சுரண்டிக் கொண்டிருக்கும் முதலாளித்துவத்தை ஒழித்துக் கட்டி உற்பத்தி சாதனங்கல் அனைத்தையும் சமூக உடமையாக மாற்றுவது தான் இந்தப் பிரச்சனைக்கான ஒரே தீர்வு. இதை நோக்கிப் போராடுவது தான் தொழிலாளி வர்க்கத்தின் கடமை.

Humans need not apply என்ற ஆவணப்படத்தை தழுவி எழுதப்பட்டது.

புதிய தொழிலாளி ஜூன் 2017 இதழிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட கட்டுரை.

 

மின்னூலாக (பி.டி.எஃப்) தரவிறக்க 

Advertisements

செம்மொழி மாநாட்டின் ஆரவாரத்தில் அடங்கிப் போனது தமிழ்


எங்கும் செம்மொழி, எதிலும் செம்மொழி. மன்னிக்கவும், எங்கும் செம்மொழி மாநாடு, எதிலும் செம்மொழி மாநாடு. அனைத்து வகை ஊடகங்களும் அரசின் கவனிப்பில் (அல்லது கண்காணிப்பில்) திக்குமுக்காடிப் போய் செம்மொழி மாநாடு என்றே தீர்க்கின்றன. திருவிழாக்கூட்டம் போல் கோவை நிறைந்திருக்கிறது. பல்நாட்டு அறிஞர்கள் ஆய்வேடுகள் சாற்றுகிறார்கள். கலைச்சொற்கள் காற்றில் பரவுகின்றன. அக்கால மன்னர்கள் பரிசில் வழங்கியது போல், அறிஞர்கள் பட்டமும் விருதும் பெறுகிறார்கள். மக்கள் அரங்க அமைப்பையும், ஆரவாரத்தையும் கண்டு பேருவகை அடைகிறார்கள். ஆனால் தமிழ்? ஆய்வேடுகள் ஒப்பிக்கப்பட்டு விடுவதால் மட்டும் தமிழ் வளர்ந்துவிடுமா? மாரடைப்பு நோய் நெஞ்சில் களிம்பு தடவுவதால் சரியாகி விடுமா?

ஒரு மொழி வளரவேண்டுமென்றால் அம்மொழி பேசும் மக்கள் சிறப்பாக வாழவேண்டும் என்பது இன்றியமையாததாகும். மக்கள் சிறப்பாக வாழ்வது என்பது அம்மக்கள் கொண்டிருக்கும் அரசியல் விழிப்புணர்வோடும், அதற்கான போர்க்குணத்தோடும் தொடர்புடையது. அரசியல் விழிப்புணர்வு தான் மொழியின் ஆழுமையை மக்களுக்கு உணர்த்தவல்ல கருவி. ஆனால் தமிழை வாழவைக்க மாநாடு நடத்துபவர்களின் நோக்கம் மக்களின் அரசியல் விழிப்புணர்வை முடக்குவதாக இருக்கும்போது, மாநாடும், இனியவை நாற்பதும் தமிழுக்கு என்ன இனிமையை கூட்டிவிட முடியும்?

ஈழத்து மக்கள் அரசியல் ரீதியாக முடமாக்கப் பட்டிருக்கிறார்கள். முதலாளிகளின் வேட்டையை முன்னிருத்தி மக்களின் வாழ்வைப் பறிக்கும் அனைத்தையும் உடனிருந்து செய்து முள்வேலிகளுக்குள் முடக்கிவிட்ட பின் மாநாடு வந்தா அவர்களின் மொழியைக் காக்கும்?

பல்வேறு நாடுகளில் தமிழர்கள் வாழ்ந்துவந்தாலும் இலங்கையிலும் இந்தியாவிலும் தான் தேசிய இனம் என்று குறிப்பிடத்தக்க வகையில் இருக்கிறார்கள். இலங்கையில் மொழி வளர்ச்சி குறித்து பேசும் சூழல் இல்லை. தமிழ் நாட்டிலோ மொழியை வளர்ப்பதற்கான எந்தக் குறிகளும் இல்லை. மழலையர் கல்வி முதல் ஆய்வுக்கல்வி வரை தமிழுக்கு இடமில்லை. தமிழ் மொழியில் கற்றால் வேலை வாய்ப்புக்கு அது உதவாது என்ற நிலை ஒரு பக்கம் என்றால்; மறுபக்கம் கல்வி கற்கும் வாய்ப்பே மக்களுக்கு மறுக்கப்படுகிறது. கல்வித்துறையை அரசு கைகழுவி நாட்களாயிற்று. தனியார் பள்ளிகள் ஊக்குவிக்கப்பட வேண்டும் என்பதற்காகவே அரசு பள்ளிகள் கவனிப்பாரற்று விடப்படுகின்றன. கிராமப்புற பள்ளிகள் போதிய சேர்க்கையில்லை என்பதால் மூடப்படுகின்றன. ஆனால் ஆசிரியர் பணியிடங்களை நிரப்பாமலும், வேண்டிய வசதிகளை செய்து கொடுக்காமலும் அரசு மாணவர்களை தனியார் பள்ளிகளை நோக்கி விரட்டிவிடுகிறது. தனியார் பள்ளி கல்லூரிகள் கல்வி எனும் பெயரில் மக்களை கொள்ளையடிக்கின்றன. அந்தக் கொள்ளை சட்டரீதியாக ஏற்றுக்கொள்ள சட்டங்கள் செய்கிறது அரசு.

தமிழை வளர்ப்பதற்கு  என்ன சூழல் நிலவுகிறது தமிழ் நாட்டில்? நலத்திட்டங்கள் எனும் பெயரில் செய்யப்படும் அனைத்தும் தமிழர்களை மக்களை கொள்ளையிடுவதையே இறுதி இலக்காக கொண்டுள்ளன. விவசாயிகள் விவசாயத்தை விட்டு துரத்தப்படுவதால் வேறற்று அவர்கள் நகரியச்சூழலில் நடப்படுகிறார்கள். சிறுகடை வியாபாரிகள் உட்பட எந்தத் தொழிலைச் செய்பவர்களாக இருந்தாலும் அவர்கள் தொழிலைவிட்டு விரட்டப்படும் சூழலை அரசு திட்டமிட்டு செய்துவருகிறது. மக்களை நசுக்கிவிட்டு மாநாடு நடத்தினால் மொழி வளர்ந்துவிடுமா?


எந்தக்காலத்தில் மன்னர்கள் தமிழை காத்தனர்? அவர்கள் செய்ததெல்லாம் தம்மைப் பாராட்டி முதுகு சொறிந்து விடுபவர்களுக்கு உழைப்பவர்களின் சொத்தை பரிசாக கொடுத்தது தான். அன்றைய முடி சூடிய மன்னர்களும் உழைக்கும் மக்களை வாழவைக்கவில்லை, குடியரசு அரிதாரம் பூசிய இன்றைய மன்னர்களும் உழைக்கும் மக்களை வாழவைக்கப் போவதில்லை. பின் யாருக்காக மொழி? மக்கள் பசியால் பீடிக்கப்பட்டு தூர தேசங்களுக்கு கால்நடையாய் சென்றுகொண்டிருக்கையில் போர்ப் பரணி பாடிய கவிதைகளாலா தமிழ் வாழ்ந்தது? இன்று கருணாநிதியை பாராட்டித் தொடங்கும் ஆய்வறிக்கைகளாலா தமிழ் வாழ்ந்துவிடப் போகிறது? அன்றும் இன்றும் தமிழை வாழவைத்துக்கொண்டிருப்பவர்கள் உழைக்கும் மக்கள். பேச்சு வழக்கில் முட்டும் சொற்களை அடக்கி நீட்டிக்குறைத்துப் பேசியவன் உழைக்கும் தமிழன். அதை அழபெடையாய் குறிப்பெடுத்தவன் கவிஞன். உருவாக்கிய உழைக்கும் மக்களை நசுக்கிவிட்டு குறிப்பெடுத்த கவிஞர்களுக்கு பாராட்டா? இன்று கணிணிப் பயன்பாட்டில் தமிழ் ஐந்தாம் இடத்தில் இருக்கிறதாம், பெருமைப் படுகிறார்கள். ஆனால் இதை சாதித்துக் காட்டியவர்கள் இலங்கைத் தமிழர்கள். தாம் செல்லும் இடங்களுக்கெல்லாம் தமிழை சுமந்து சென்றவர்கள். அரசுகள் ஒரு முயற்சியும் செய்யாதபோதே எழுத்துறுக்களை வடிவமைத்தவர்கள், அதை ஒருங்குறியாக்க முயற்சித்தவர்கள். அவர்களை இனப்படுகொலை செய்துவிட்டு மாநாடுகள் நடத்துவதாலா தமிழ் வளரும்?

இதுபோன்ற மாநாடுகள் மூலம் எப்படி தமிழ் வளர்க்கிறார்கள்? பழந்தமிழ் நூல்களை பரவச் செய்வதாக கூறிக்கொண்டு தம்மை துதி பாடுபவர்களுக்கு பதவிகள் கொடுத்து மொழிபெயர்ப்பு என்ற பெயரில் தமிழைப் பெயர்த்தெடுப்பார்கள். சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் தமிழக அரசு மொழிபெயர்த்த நூல்களில் பிழைகள் மலிந்துள்ளன என்று திரும்பப் பெறப்பட்டது. கடந்தமுறை இவர்கள் ஆட்சியில் இருந்தபோது கலைச்சொல்லாக்கம் என்ற பெயரில் துறை ஒன்று உருவாக்கப்பட்டது ஆனால் பதவிக்காலம் முடியும் வரை ஒருமுறை கூட அது கூட்டப்படவே இல்லை. நடப்பு பிரச்சனைகளிலிருந்து மக்களை திசைதிருப்ப மாநாட்டுத் திருவிழா நடத்தி, தமிழ் விழாதிருக்க ஒரு விழா; ஒல்காப்புகழ் தொல்காப்பியம் என்றெல்லாம் பகட்டாய் மொழிந்து நான்கு நாள் கூத்தை முடித்துவிட்டு பதவிச்சண்டையில் சாணக்கியம் காட்டத் திரும்பி விடுவார்கள். வீணாக்கப்பட்ட மக்கள் பணத்தையா தமிழ் வளர்ச்சி என்பது?

பள்ளிகளில் தமிழை துரத்திவிட்டு தமிழை வாழவைத்துவிட முடியுமா? தாய் மொழியில் கற்பது கவைக்குதவாது எனும் நச்சை மக்களிடம் விதைத்துவிட்டு தமிழை அறுவடை செய்துவிட முடியுமா? புதிய தொழில் நுட்பங்களை தமிழுக்கு இறக்குமதி செய்யாமல் பழங்கதைகளை ஏற்றுமதி செய்வதால் தமிழ் செலவாணியாகிவிடுமா? மக்கள் வாழ்வை அறுத்துவிட்டு தமிழை பிழைக்கவைத்து விடமுடியுமா?

அன்று தொடங்கி இன்றுவரை தமிழை வாழவைத்துக்கொண்டிருப்பவர்கள் மக்கள். தாங்கள் சந்தித்துவரும் சுரண்டல்களை எதிர்கொள்ளும் போராட்ட வடிவில் தொடர்ந்து அவர்கள் தமிழை வளர்ப்பார்கள். பள்ளிகளிலும் இன்னும் எல்லாத் துறைகளிலும் தனியார்களை நுழைத்தவர்களை விரட்டியடிக்கும் போராட்டத்தினூடாக அவர்கள் தமிழையும் காப்பார்கள்.

%d bloggers like this: