தேசியவாத காலகட்டம் ௧

ஒரு கம்யூனிஸ்டின் உருவாக்கம் பகுதி: ௯

மாவோ தற்போது ஒரு மார்க்சியவாதியாக இருந்தார் ஆனால் ஒரு கம்யூனிஸ்டாக ஆகவில்லை. ஏனென்றால் ஒரு ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட கம்யூனிஸ்ட் கட்சி இன்னும் சீனாவில் இருக்கவில்லை. பீக்கிங்கில் வாழ்ந்த ரஷ்யர்கள் மூலமாக, சென் ரூ கியூ அவர்களும், லி ரா சாவ் அவர்களும் கம்யூனிஸ்ட் சர்வதேசியத்துடன் தொடர்புகளை ஏற்படுத்திக் கொண்டிருந்தார்கள். 1920ஆம் ஆண்டு வசந்த காலத்தின் போதுதான் கம்யூனிஸ்ட் அகிலத்தின் உத்தியோக பிரதிநிதிகிரி கோரி வோய்ட்டின்ஸ்கி பீக்கிங் வந்து சேர்ந்தார். ரஷ்ய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி உறுப்பினரான யாங் மிங் சாய் அவர்களும் மொழிபெயர்ப்பாளராக கடமையாற்ற வந்திருந்தார். அவர்கள் லி ரா சாவ் அவர்களுடனும் பெரும்பாலும் லீயுனுடைய மார்க்சிய கோட்பாட்டு ஆய்வுச்சங்கத்தின் உறுப்பினர்களுடனும்  கலந்துரையாடினர். அதே வருடத்தின் மூன்றாவது அகிலத்தின் டச்சுப் பிரதிநிதியும், உற்சாகமும் இணங்குவிக்கும் திறன் உடையவருமான ஜான் ஹென்ட்ரிக்கன்நீவ்லியட் (சீன மொழியில் ரி சான் குவோ சி) ஷாங்காய்க்கு வந்திருந்தார். அங்குள்ள தீவிர சீனக் கம்யூனிஸ்டுகளுடன் தொடர்பு கொள்ளவே அவர் வந்திருந்தார். 1920 மே மாதத்தில் சென் அவர்கள் தான் ஒரு மத்திய கம்யூனிசஸ்ட் குழுவை ஸ்தாபித்த ஒரு மாநாட்டிற்கு அழைப்பு விடுத்தார்.  இதன் சில உறுப்பினர்கள் (பீக்கிங்கில் உள்ள லி ராவ் சா குழு சென் அவர்களால் காண்டானில் அமைக்கப்பட்ட மற்றொரு குழு, ஷாண்டுங், ஹூப்பேயிலுள்ள குழுக்கள், ஹூனானில் உள்ள மாவோவின் குழு) அடுத்த வருடம் ஷாங்காயில் இடம்பெற்ற மாநாட்டின் அமைப்பாளர்கள் ஆகினார்கள். இவர்கள் வோய்ட்டின்ஸ்கியின் உதவியுடன் முதலாவது சீனக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் காங்கிரசை கூட்டினார்கள்.

இதை 1937ல் நினைவு கூரும்போது வயதில் இளமையாக இருந்த சீனக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் சாதனைகள் குறிப்பிடத்தக்கவையாக இருந்ததோடு உலகத்திலேயே ரஷ்யாவுக்கு அடுத்தபடியாக பலம்மிக்க தனக்கென்று சொந்த ராணுவத்தை கொண்டிருந்த ஒரேஒரு கம்யூனிஸ்ட் கட்சியும் சீன கம்யூனிஸ்ட் கட்சியாகத்தான் இருந்தது.

மாவோ தன்னுடைய கதையை தொடர்ந்தார்,

1921 மே மாதம் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் அங்குரார்பணக் கூட்டத்தில் கலந்து கொள்வதற்காக நான் ஷாங்காய் சென்றேன். இதன் அங்குரார்ப்பணத்தில் முன்னோடிக்கடமைகள் சென் ரூ சியூ அவர்களாலும் லி ரா சாவ் அவர்களாலும் செய்யப்பட்டன. இந்த இருவருமே சீனாவின் மிகச்சிறந்த புத்திஜீவி தலைவர்களுள் இருவராக இருந்தனர். லி ரா சாவ்வின் கீழ் பீக்கிங் தேசிய பல்கலைக்கழகத்தின் உதவி நூலகராக நான் விரைவாக மார்க்க்சியத்தி நோக்கி விருத்தியடைந்தேன். இந்தப் பாதையை நோக்கிய எனது ஆர்வத்திற்கு சென் ரூ சியூ அவர்களும் ஊன்றுகோலாக இருந்தார். ஷாங்காய்க்கான எனது இரண்டாவது பயணத்தின் போது நான் படித்திருந்த மார்க்க்சிய புத்தகங்களைப்பற்றி சென்னுடன் கலந்துரையாடியிருந்தேன். நம்பிக்கை பற்றிய சென்னின் சொந்த விளக்கங்கள் எனது வாழ்க்கையின் மிகவும் தீர்க்கமான அந்த காலகட்டத்தில் என்னில் மிக ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தின.

ஷாங்காயில் இடம்பெற அந்த வரலாற்று சிறப்பு மிக்க கூட்டத்திலே (கட்சியின் முதலாவது காங்கிரஸ்) என்னைவிட மற்றுமொரு ஹூனான்வாசியே இருந்தார் (மாவோவின் பழைய நண்பரான ஹோஷ் ஹெங். இவர் 1935ல் கோமிண்டாங்கினால் கொல்லப்பட்டார்) அதில் பங்குபற்றிய ஏனையோர் பின்வருமாறு, சாங் குவோ ராவ் (தற்போது செஞ்சீன ராணுவத்தின் ராணூவ கவுன்சில் உதவித்தலைவர்) பாவ் ஹூய் ஷெங், ஷூ பூ ஷாய் ஆகியவர்களாவர். எல்லாமாக எங்களில் 12 பேர் இருந்தோம். ஷாங்காயில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட கட்சியின் மத்தியக்குழுவில் இருந்தோர் விபரம் பின்வருமாறு, சென் ரூ சியூ, சாங் குவோ ராவ், சென் குங் போ, ஷீ செங் ரூங் (தற்போது நாங்கிங்கில் அதிகாரி) சுன் யுவான் லு, லி ஹான் சுன் (1972ல் வூ ஹானில் கட்சியின் முதலாவது மாகாணக்கிளை அமைக்கப்பட்டது. அதில் நானும் உறுப்பினரானேன். ஏனைய மாகானங்களிலும் நகரங்களிலும் ஸ்தாபனங்கள் நிறுவப்பட்டன. ஹிப்பே உறுப்பினர்களில் ருங் பி வூ – தற்போது பாவோ அன்னில் உள்ள கம்யூனிஸ்ட் கட்சிப் பாடசாலையின் அதிபர் – சு பாய் ஹாவ், ஷி யங் ஆகியோர் இருந்தனர். கட்சியின் சென்ஷி கிளையில் காவோ சுங் யூ(காவ் காங்)மேலும் பல மாணவர் தலைவர்களும் இருந்தனர். கட்சியின் பீக்கிங் கிளையில் வீ ரா ராவோ(ரெங் சுங் சியா 1934ல் சியாங்காய் ஷேக்கால் கொல்லப்பட்டார்) லோ சுங் லன், லியூ சென் ஜிங் (தற்போது ட்ராட்ஸ்கியவாதி) வேறுபலர் இருந்தனர். காண்டன் கிளையில் லின் போ சு தற்போது சீன சோவியத் அரசில் நிதி ஆணையாளராக உள்ளார். பெங் பாய் ஆகியோர் இருந்தனர். வாங் சுன் மெய் மற்றும் ரெங் என் மிங் ஆகியோர் ஷாண்டுங் கட்சிக் கிளை ஸ்தாபன உறுப்பினர்களில் அடங்குவர்.

இதனிடையே செயலாளராக இருந்த ஹூனான் கம்யூனிஸ்ட் கிளை 1922 மே மத அளவில் ஏற்கனவே சுரங்கத்தொழிலாளர்கள், ரயில்வே ஊழியர்கள், மாநகரசபை வேலையாட்கள், அச்சக ஊழியர்கள், அரச நாணயம் அச்சிடும் தொழிலாளர்கள் ஆகியோரிடையே 20க்கும் மேற்பட்ட தொழிற்சங்கங்களை உருவாக்கியிருந்தனர். அந்த வருடம் குளிர் காலத்தில் ஒரு உத்வேகமான தொழிலாளர் இயக்கம் உருவாகியது. அந்த நேரத்தில் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் செயல்பாடுகள் பிரதானமாக மாணவர்களிடையேயும், தொழிலாளர்களிடையேயும் தான் கூடுதலாக நடத்தப்பட்டன. விவசாயிகளிடையே மிகக் குறைவான அளவிலேயே நடாடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. பெரும்பாலான பெரிய சுரங்கங்களும், கிட்டத்தட்ட அனைத்து மாணவர்களும் ஸ்தாபனமயப் படுத்தப்பட்டனர். மாணவர் தொழிலாளர் ஆகிய இருதரப்பு முனைகளிலும் ஏராளமான போராட்டங்கள் இடம்பெற்றன. 1922 குளிர்காலத்தில் ஹூனானின் ஆளூனரான சாவோ கெங் ரி, ஹூ வாங் ஐ, பாங் யுவான் சிங் என்ற இருவருக்கும் மரண தண்டனை நிறைவேற்றுமாறு உத்தரவிட்டார். இதன் விளைவாக அவருக்கெதிராக பரவலான கிளர்ச்சி ஏற்பட்டது. கொலை செய்யப்பட்ட இரண்டு தொழிலாளர்களில் ஒருவரான ஹூ வாங் ஐ ஒரு வலதுசாரி தொழிற்சங்கத்தின் தலைவராவார்.


மாகாண கோமிண்டாங் கட்சியிலும் மாவோ ஒரு முன்னணி உறுப்பினராக இருந்தார். அடோல்ஃப் ஜோபேயுடன் சுன் யாட் சென் ஏற்படுத்திக்கொண்ட இருகட்சிக் கூட்டணி ஒப்பந்தத்தின் பின்பு சுன் யாட் சென் கோமிண்டாங் கட்சியினுள் கம்யூனிச எதிர்ப்பு சக்திகளை ரகசியமாக அகற்றத்தொடங்கினார். கட்சியை ஹூனானில் மறு சீரமைப்பதற்கு சுன் யாட் சென் தனது பழைய சகபாடி லின் த்சு ஹான், மா சே துங், சியாசி ஆகியோருக்கு அதிகாரம் அளித்தார். 1923 ஜனவரி சாரிகளை ஒரு தீவிரவாத கருவியாக  அவர்கள் மாற்றியிருந்தனர்.

தொழிற்சங்கங்களில் அராஜகநாதிகளும் செல்வக்குப் பெற்றிருந்தனர். அப்போது இந்த தொழிற்சங்கங்கள் அனைத்தும், அனைத்து ஹூனான் தொழிலாளர் பிரதிநிதிகள் சபை என்ற அமைப்பாக ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டுக்கொண்டிருந்தன. ஆனாலும் அவர்களுடன் நாங்கள் சமரச உடன்பாடு கொண்டிருந்தோம். அத்தொடு பேச்சுவார்த்தை மூலமாக அவர்கள் எடுக்கவிருந்த அவசரமான, பயனற்ற நடவடிக்கைகள் பலவற்றை தடுத்தி நிறுத்தினோம். சாங் கெங் ரிக்கு எதிரான இயக்கத்தை ஒழுங்கு செய்து உதவ நான் ஷாங்காய்க்கு அனுப்பப்பட்டேன். 1922 குளிர்காலத்தில் கட்சியின் இரண்டாவது காங்கிரஸ் கூட்டம் ஷாங்காயில் கூட்டப்பட்டது. அதில் கலந்து கொள்ள நான் விரும்பினேன். இருப்பினும் அந்தக்கூட்டத்தில் நான் பங்குபற்ற இயலாமல் போய்விட்டது. நான் ஹூனானுக்கு திரும்பி தொழிற்சங்கங்களுக்கு இடையேயான எனது வேலையில் தீவிரமாக ஈடுபட்டென். அந்த வருடம் வசந்த காலத்தில், மேம்பாடான ஊதியத்திற்காகவும், மேம்பாடான தொழிற்கௌரவத்திற்காகவும் தொழிற்சங்கங்களை அங்கீகரிக்க வேண்டுமென்று பல வேலை நிருத்தங்கள் இடம்பெற்றன. அவற்றில் பெரும்பாலானவை வெற்றிபெற்றன. மே 1ம் திகதி ஹூனானில் ஒரு பொது வேலைநிறுத்தத்திற்கு அழைப்பு விடுக்கப்பட்டது. சீனாவில் தொழிலாளர் இயக்கத்தின் முன்னெப்போதும் இல்லாத பலத்திற்கு இந்த சாதனை கட்டியம் கூறியது.

1923 மே மாதம் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் மூன்றாவது காங்கிரஸ் காண்டனில் நடைபெற்றது. கோமிண்டாங் கட்சியுடன் சேருவது, அதனுடன் ஒத்துழைப்பது, அத்தோடு வடபகுதி ராணுவத்திற்கு எதிராகஒரு ஐக்கிய முன்னணியை உருவாக்குவது என்ற வரலாற்றுப் புகழ்மிக்க தீர்மானம் இங்கு தான் எடுக்கப்பட்டது. நான் காண்டானுக்கு சென்று கோமிண்டாங் கட்சியின் முதலாவது தேசிய காங்கிரஸ் கூட்டத்தில் கலந்துகொண்டேன். மார்ச் மாதத்தில் நான் ஷாங்காய் திரும்பி கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் நிறைவேற்றுக்குழு (மத்தியக் குழு)விலும் கோமிண்டாங் கட்சியின் நிறைவேற்றுக்குழுவிலும் எனது கடமையை ஒருங்கிணைந்த முறையில் செய்தேன்.  இந்தக்குழுவின் அப்போதைய ஏனைய உறுப்பினர்களில் வாங் சிங் வெய் (பின்னாளின் நாங்கிங்கின் பிரதமர்) ஹூஜ் ஹான் மின் ஆகியோர் அடங்குவர். கம்யூனிஸ்ட் கட்சி கோமிண்டாங் ஆகியவற்றின் நடவடிக்கைகளை ஒருங்கிணைக்கும் பணியில் மேற்குறிப்பிட்டவர்களுடன் இணைந்து நான் செயற்பட்டேன். கம்யூனிஸ்ட் கட்சியினரும் தேசியவாத கட்சியினரும் 1925ல் முதலாவது ஷாங்காய் தொழிற்சங்கங்களின் சம்மேளனத்தை உருவாக்கினார்கள். இதன் விளைவாக மே 30ம் திகதி ஆர்ப்பாட்டம் ஏற்ப்பட்டது. அன்னிய நாட்டில் பிராந்தியங்களை ஏற்படுத்துவதை முடிவுக்கு கொண்டுவருமாறும், ஷாங்காய் சர்வதேசக் குடியிருப்பின் ஆளுமையை சீனாவுக்கு திருப்பித்தருமாறும் இந்த ஆர்ப்பாட்டத்தில் கோரிக்கைகள் எழுப்பப்பட்டன. ஆர்ப்பாட்டக்காரர்களின் மீது பிரித்தானிய குடியிருப்பு காவல் படையினர் துப்பாக்கியால் சுட்டு பலரை கொன்றனர். பிரித்தானிய பொருட்களை பகிஷ்கரிக்கும் நடைமுறைக்கு இது வழிகோலியது. இந்த ஆர்ப்பாட்டத்தின் முன்னணி அமைப்பாளர்கள் லியூ ஷா சி, சென் யுன் ஆகியோராவர்.

இந் நூலின் முந்திய பகுதிகள்


பதிப்புரை

முகவுரை

மாவோவின் குழந்தைப் பருவம் ௧

மாவோவின் குழந்தைப் பருவம் ௨

ஷாங் ஷா வில் வாழ்ந்த நாட்கள் ௧

ஷாங் ஷா வில் வாழ்ந்த நாட்கள் ௨

புரட்சிக்கு முன்னோடி ௧

புரட்சிக்கு முன்னோடி ௨

புரட்சிக்கு முன்னோடி ௨

ஒரு கம்யூனிஸ்டின் உருவாக்கம் பகுதி: ௮


நான் பூகூவை அடைந்ததும் மீண்டும் ஒரு செப்புக்காசும் இல்லாதவனாக ஆகினேன். பயணச்சீட்டும் இருக்கவில்லை. எனக்கு கடனாகத்தர ஒருவரிடமும் பணம் இருக்கவில்லை. இந்த நகரத்தைவிட்டு வெளிக்கிளம்ப எனக்கு ஒரு வழிடியும் புரியவில்லை. இதிலும் மோசமான துக்ககரமான நிகழ்ச்சியாக என்னிடம் இருந்த ஒரே சோடி சப்பாத்தையும் ஒரு கள்ளன் திருடிக்கொண்டான். ஆனால் மீண்டும் அதேகதை சொர்க்கம் ஒரு பயணியை தாமதிக்க விடாது. ரயில்வே நிலையத்திற்கு வெளியே ஹூனானை சேர்ந்த ஒரு பழைய நண்பனை சந்தித்தேன். அவன் எனக்கு ஒரு சப்பாத்துச்சோடி வாங்கவும், ஷாங்காய்க்கு பயணச்சீட்டு வாங்குவதற்கும் போதுமான பணத்தை வழங்கினான். இதன் மூலம் பாதுகாப்பாக எனது பயணத்தை நிறைவேற்றினேன். எனது புதிய சப்பாத்துகளில் ஒரு கண்பார்வையை எப்போதும் வைத்துக்கொண்டேன். பிரான்சுக்கு இந்த மாணவர்களை அனுப்புவதற்காக கணிசமான பணம் ஷாங்காயில் சேகரிக்கப் பட்டிருந்தது. நான் ஹூனானுக்கு திரும்புவதற்கு ஒரு படித்தொகை வழங்கப்பட்டது. நான் எனது நண்பர்களை நீராவிக்கப்பலில் வழியனுப்பிவிட்டு மீண்டும் ஷாங் ஷாவிற்கு திரும்புவதற்கு பயணப்பட்டேன். வடபகுதிக்கு நான் மேற்கொண்ட பயணத்தில் கீழ்கண்ட உல்லாசப் பயணங்களை மேற்கொண்டமை எனது நினைவில் உள்ளது.

ருங் ரிங் ஏரியை சுற்றி நடந்தேன். பாவோரிங் பூ சுற்று மதிலை சுற்றி நடந்தேன். பெய் ஹாய் விரிகுடாவின் பனிக்கட்டியில் நடைபயின்றேன். சான் குவாவில் புகழ்பெற்ற நான்கிங் மதிலைச்சுற்றியும் நடந்தேன். இறுதியாக ரான் சாய் மலையில் ஏறினேன். கண்பூசியசின் சமாதியை பார்த்தேன். அப்போது துணிகரப் பயணங்கள் ஹூனானில் நான் மேற்கொண்ட நடைப்பயணத்தோடு சேர்க்கக்கூடிய பெறுமதி மிக்க சாதனைகளாக இவற்றைக் கருதினேன்.

நான் ஷாங் ஷா திரும்பிய போது அரசியலில் மேலும் கூடுதலான நேரடிப் பணிகளை கையேற்றேன். மே 4ம் திகதி இயக்கத்தின் பின்பு (‘இரண்டாவது புரட்சியின்’ தொடக்கம் என்றும் நவீன சீனத் தேசியவாதத் தொடக்கம் என்றும் கருதப்பட்டது) எனது வாழ்க்கையை மாணவர் அரசியல் நடவடிக்கைகளுக்கு அர்ப்பநித்திருந்தேன். ஹூனான் மாணவர்களின் பத்திரிக்கையான சியாங் நிவர் நெவ்யூ என்ற சஞ்சிகையின் ஆசிரியராக இருந்தேன். தென்சீனாவில் இருந்த மாணவர் இயக்கத்திலேயே இது மிகுந்த செல்வாக்கு பெற்றிருந்தது. ஷாங் ஷாவில் வென் ஹுவா ஷூஹூய் (கலாச்சார புத்தக சங்கம்) சங்கத்தை உருவாக்குவதில் நான் உதவினேன். இது நவீன கலாச்சார அரசியல் போக்குகளை பயிலும் ஒரு சங்கமாகும். இந்தச்சங்கமும் விசேடமாக சின் மின் ஷூ ஹுய் சங்கமும், அச்சமயம் ஹூனானின் ருச்சுன் ஆக இருந்த சாங் சிங் யாவ்வை கடுமையாக எதிர்த்தன. இந்த ஆள் ஒரு கொடூரமான பேர்வழி. சாங்கை பதவி விலகக்கோரி நாங்கள் ஒரு போது மாணவர் வேளை நிறுத்தத்தை மேற்கொண்டோம். இவருக்கு எதிரான கிளர்ச்சிக்கு உதவுமாறு அப்போது தென்மேற்குப் பகுதியில் தீவிரமாக இயங்கிக்கொண்டிருந்த சன் யாட் சென்னுக்கும், பீக்கிங்கிற்கும் நாங்கள் தூதுக்குழுக்களை அனுப்பினோம். மாணவர்களுடைய எதிர்ப்பிற்கு பதிலடியாய் சாங் சிங் யாவ், சியாங் நிவர் நெவ்யூ சஞ்சிகையை அடக்கினார்.

இதன் பின்பு புதிய மக்கள் ஆய்வுச்சங்கத்தை பிரதிநிதித்துவப் படுத்துவதற்காக நான் பீக்கிங் சென்றேன். அத்தோடு அங்கு ராணுவ எதிர்ப்பு இயக்கத்தை ஒழுங்குசெய்வதும் எனது நோக்கமாக இருந்தது. இந்தச்சங்கம் சாங் சிங் யாவ்வுக்கு எதிரான போராட்டத்தை ஒரு பொதுவான ராணுவ எதிர்ப்பு போராட்டமாக விரிவுபடுத்தியது. இந்தக் கடமையை முன்னெடுப்பதற்கான ஒரு செய்தி அமைப்புக்கு நான் தலைவனானேன். ஹூனானில் இந்த இயக்கத்திற்கு சில வெற்றிகள் கிடைத்தன. சாவ சிங் யாவ் ராவ் யென் காய்யால் பதவியிலிருந்து தூக்கி எறியப்பட்டு ஷாங் ஷாவில் ஒரு புதிய ஆட்சி நிர்வாகம் ஏற்படுத்தப்பட்டது. இதே சமயத்தில் இந்தச்சங்கம் இரண்டு பிரிவுகளாகியது. ஒன்று வலதுசாரி மற்றது இடதுசாரி. கூடிய விளைவுகளை ஏற்படுத்தக்கூடிய சமூக பொருளாதார அரசியல் மாற்றங்களுக்கான திட்டத்தை இடதுசாரிப் பிரிவினர் வலியுறுத்தினர்.

1919ம் ஆண்டு நான் ஷாங்காய்க்கு மீண்டும் சென்றேன். இங்கு நான் மீண்டும் சென் ரூ சியூவை (சீன கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் முன்னூடி அமைப்பாளர்) சந்தித்தேன். அவரை முதன்முதலில் பீக்கிங்கில் நான் பீக்கிங் தேசிய பல்கலைக் கழகத்தில் இருந்தபோது முதற்தடவையாக சந்தித்திருந்தேன். சேறு எவரையும்விட அவர் என்னில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியிருந்தார். அந்த நாட்களில் ஹூ ஷீ யையும் சந்தித்தேன். ஹூனான் மாணவர் போராட்டத்திற்கு அவரது ஆதரவை கோருவதற்காக அவரைச் சந்தித்தேன். ஷாங்காயில் சென் ரீ சியூவுடன் ஹூனானை மீளக் கூட்டமைப்பதற்கான சபை ஒன்றுபற்றிய எங்களுடைய திட்டங்களை விவாதித்தேன். பின்பு நான் ஷாங் ஷா திரும்பி அதை உருவாக்கத் தொடங்கினேன். அங்கு நான் ஒரு ஆசிரியர் வேலையை பொறுப் பேற்றுக்கொண்டு அதே வேளையில் எனது நவீன மக்கள் ஆய்வுச் சங்கத்தின் நடவடிக்கைகளை தொடர்ந்தேன். ஹூனானின் சுதந்திரத்திற்கான திட்டம் ஒன்று இந்தச் சங்கத்திடம் அப்போது இருந்தது. இது உண்மையில் சுயாட்சியையே குறிக்கும். வடபகுதி அரசோடு ஏற்பட்ட வெறுப்பு காரணமாகவும், பீக்கிங்கிலிருந்து தொடர்பை அறுத்துக்கொண்டால் ஹூனானை விரைவாக நவீனப்படுத்த முடியும் என்பதாலும் எங்களுடைய குழு பிரிவினைக்காக போராடியது. அப்போது நான் அமெரிக்காவின் மன்றோ கோட்பாட்டுக்கும், திறந்த பொருளாதாரக் கொள்கைக்கும் ஆதரவாளனாக இருந்தேன்.

சாங் ஹெங் ரீ என்ற ஒரு ரானுவத்துவவாதியால் ரான் யென் காய் பதவியிலிருந்து துரத்தியடிக்கப்பட்டான். இந்த சாங் ஹூனான் சுதந்திர இயக்கத்தை தனது நன்மைக்காக பயன்படுத்திக் கொண்டான். இதற்கு ஆதரவு தருவது போல் அவன் நடித்தான். சீன ஐக்கிய சுயாட்சி மாநிலங்கள் என்ற கருத்தை முன்மொழிந்தான். ஆனால் பதவிக்கு வந்தவுடனேயே ஜனநாயக இயக்கங்களை அவன் கடுமையாக அடக்கி ஒடுக்கினான். எங்கள் சங்கம் ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் சமஉரிமை கோரியது. மக்களை பிரதிநிதித்துவப் படுத்தும் அரசு ஒன்றை கோரியது. பொதுவாக ஒரு பூர்ஷுவா ஜனநாயகத்திற்கான கட்டமைப்பை ஏற்றுக் கொண்டிருந்தது. எங்கள் பத்திரிக்கையான நவீன ஹூனானில் இந்தக் கோரிக்கைகளை வெளிப்படையாகவே நாங்கள் முன்வைத்தோம். நாங்கள் மாகாணப் பாராளுமன்றத்தின் மீது ஒரு தாக்குதலுக்கு வழிவகுத்தோம். இந்த மன்றத்தில் பெரும்பாலானவர்கள் நிலா உடமையாளர்களாகவும் பிரபுக்களாகவும் இருந்தனர். அவர்கள் ரானுவத்துவவாதிகளால் நியமிக்கப்பட்டிருந்தனர். அர்த்தமற்ற பயனற்ற சொற்களைக் கொண்டிருந்த கொடிகளையும் ஓலைச்சுவடிகளையும் நாங்கள் அடித்து நொறுக்குவதில் எங்கள் போராட்டம் முடிவுற்றது.


பாராளுமன்றம் மீதான தாக்குதல் ஹூனானில் ஒரு பெரிய நிகழ்வாக கருதப்பட்டதோடு ஆட்சியாளர்களை திகிலடையவும் வைத்தது. இருப்பினும் சாவ் ஹெங் ரீ ஆட்சியை தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவந்த போது, தான் ஆதரித்த அனைத்துக் கருத்துகளுக்கும் மாறாக நடந்தான். விசேடமாக ஜனநாயகத்திற்கான அனைத்து கோரிக்கைகளையும் கொடூரமாக அடக்கி ஒடுக்கினான். ஆகவே எங்களுடைய சங்கம், போராட்டத்தை அவனுக்கு எதிராக திருப்பியது. 1920ல் இடம்பெற்ற சம்பவம் ஒன்று, அந்த வருடத்தில் சின் மின் ஹுய் சங்கம் மகா அக்டோபர் புரட்சியின் மூன்றாம் ஆண்டு விழாவைக் கொண்டாட  ஒரு ஆர்ப்பாட்ட ஊர்வலத்தை ஒழுங்கு செய்தது, இது காவல் துறையால் அடக்கப்பட்டது. அந்தக்கூட்டத்தில் சில ஆர்ப்பாட்டக்காரர்கள் செமபதாகையை உயர்த்த முயன்றனர். காவல்துறை தடுத்தமையால் அவ்வாறு செய்யமுடியவில்லை. அரசியல் அமைப்பு சட்டத்தின் 12வது சரத்தின்படி மக்கள் கூட, கூட்டங்களை ஒழுங்கு செய்ய, சொற்பொழிவாற்ற உரிமையுடையவர்களாக இருக்கிறார்கள் என்று ஆர்ப்பாட்டக்காரர்கள் சுட்டிக்காட்டினர். காவல்துறையினர் இதை கருத்தில் கொள்ளவில்லை. அரசியல் அமைப்பு சட்டத்தை கற்றுக்கொள்வதற்காக தாங்கள் அங்கு வரவில்லை என்றும் ஆளுநர் சாங் ஹெங் ரீ யின் கட்டளையை நிறைவேற்றவே வந்துள்ளதாக காவல்துறையினர் பதிலளித்தனர். மக்களின் நடவடிக்கை மூலம் பெறப்படும் மக்கள் அரசியல் அதிகாரம் மட்டும்தான் உத்வேகமான சீர்திருத்தங்களை நடைமுறைப்படுத்துவதை உறுதிப்படுத்தும் என்பதில் இந்த நேரத்திலிருந்து மேலும் மேலும் நம்பிக்கையுறுதி கொள்ளத் தொடங்கினேன்.

1920ம் மாரிக்காலத்தில் நான் முதன் முறையாக அரசியல் ரீதியில் தொழிலாளர்களை ஒழுங்குமுறைப் படுத்த தொடங்கினேன். இந்த விடயத்தில் மார்க்சிசத்தினதும் ரஷ்யப் புரட்சியினதும் வழிநடக்கலானேன்.  பீக்கிங்கிற்கு நான் இரண்டாவது முறை சென்றபோது ரஷ்யாவில் இடம்பெறும் சம்பவங்களைப் பற்றி அதிகம் படித்திருந்தேன். அப்போது சீன மொழியில் கிடைக்கக் கூடிய மிகக் குறைவான கம்யூனிஸ்ட் இலக்கியங்களையும் ஆவலோடு தேடினேன். மூன்று புத்தகங்கள் விசேடமாக ஏன் மனதை கவர்ந்தன. அத்தோடு என் மனதில் இப்புத்தகங்கள் மார்க்சியம் மீதான நம்பிக்கையை உருவாக்கின. வரலாற்றின் சரியான விளக்கம் என்று ஒரு முறை இதை நான் ஏற்றுக்கொண்ட பின்பு அந்த நிலையில் இருந்து வழுவவில்லை. சீன மொழியில் முதன்முதலாக செங் லாங் ராவ்வினால் மொழிபெயர்க்கப்பட்ட கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் அறிக்கை இதில் ஒன்றாகும். காவுட்ஸ்கியின் வர்க்கப்போராட்டம், சோசலிச வரலாறு என்ற ஜோக்கப்பால் எழுதப்பட்ட நூல் ஏனையவையாகும். 1920ம் ஆண்டு கோடை காலத்தில் நான் ஓரளவுக்கு சிந்தனையிலும் செயல்பாட்டிலும் ஒரு மார்க்சியவாதியாக கருதத்தொடங்கினேன். இதே வருடத்தில் நான் யாங்காய் ஹூய்யை திருமணம் செய்துகொண்டேன். (யாங்காய் ஹூய்யுடனான தனது வாழ்க்கை பற்றி, மாவோ பின்பு அவர் கொல்லப்பட்டதை தவிர வேறெதுவும் கூறவில்லை. அவர் பீக்கிங் தேசிய பல்கலைக் கழகத்தில் ஒரு மாணவியாக இருந்தார். பின்பு மகா புரட்சியின் போது ஒரு இளைஞர் தலைவியானார். அத்தோடு ஒரு தீவிர பெண்கம்யூனிஸ்டும் ஆனார். ஹூனாநிலுள்ள தீவிரவாத இளைஞர்களிடையே அவர்களது திருமணம் ஒரு கொள்கைத் திருமணமாக கொண்டாடப்பட்டது)

இந் நூலின் முந்திய பகுதிகள்


பதிப்புரை

முகவுரை

மாவோவின் குழந்தைப் பருவம் ௧

மாவோவின் குழந்தைப் பருவம் ௨

ஷாங் ஷா வில் வாழ்ந்த நாட்கள் ௧

ஷாங் ஷா வில் வாழ்ந்த நாட்கள் ௨

புரட்சிக்கு முன்னோடி ௧

புரட்சிக்கு முன்னோடி ௧

ஒரு கம்யூனிஸ்டின் உருவாக்கம் பகுதி ௭


மாவோ தனது கடந்த கால வரலாற்றை நினைவுபடுத்தும்போது, இதில் ஆர்வம காட்டிய மற்றொரு ஆய்வாளரும் அங்கு இருந்தார். மாவோவின் மனைவி ஹோ த்சு சென் தான் அவர். மாவோ தன்னைப்பற்றியும் கம்யூனிஸ்ட் இயக்கத்தைப் பற்றியும்  கூறிய உண்மைகளை அவர் முன்பு ஒருபோதும் கேட்டதில்லை என்பது வெளிப்படையாகத்தெரிந்தது. பாவோ ஆண்னில் இருந்த மாவோவின் பல தோழர்களின் நிலையும் அதுதான். நான் ஏனைய கம்யூனிஸ்ட் தலைவர்களின் சுயவாழ்க்கைக் குறிப்புகளை எடுத்தபோது, அவர்களது தோழர்கள் உடனடியாக குழுமி நின்று, ஆர்வத்தோடு இந்த வரலாறுகளை முதற் தடவையாக கேட்டார்கள். வருடக்கணக்காக அவர்கள் ஒருங்கிணைந்த யுத்தத்தில் ஈடுபட்டிருந்தபோதும் அவர்கள் கம்யூனிஸ்டுகளாக மாறுவதற்கு முந்தைய நாட்களைப் பற்றிய விடயங்கள் பற்றி மற்றொருவருக்கும் சிறிதளவும் தெரியாது. அவர்கள் அந்தக் காலகட்டத்தை ஒரு இருண்ட காலமாக கருதினார்கள். ஒருவருடைய உண்மையான வாழ்க்கை ஒருவர் கம்யூனிஸ்டாக ஆகிய பின்புதான் தொடங்குகிறது என்பது அவர்கள் கருத்து.

இது மற்றுமொரு இரவு மாவோ கால்களை குறுக்காகப் போட்டுக்கொண்டு தனது கடிதப்பெட்டியின் முன்பாக இருந்தார். ஒரு மெழுகுதிரியின் ஒளியில் முதல் நாள் நான் வேலை முடித்த இடத்திலிருந்து கதையாடலை தொடங்கினார்.

ஷாங் ஷாவில் நான் முறைமைப் பாடசாலையில் படித்த வருடங்களில் மொத்தமாக 160 டாலர்கள் மட்டுமே செலவிட்டிருந்தேன். இதில் எனது பல்வேறு கல்லூரி பதிவுக்கட்டணங்களும் அடங்கும். இந்தத் தொகையில் மூன்றில் ஒரு பங்கை நான் செய்தித்தால்களுக்கு செலவிட்டிருப்பேன். ஏனென்றால் ஒழுங்குமுறையான சந்தாப்பணமாக மாதம் ஒரு டாலர் இதற்கு செலவாகிறது. அத்தோடு நான் அடிக்கடி புத்தகசாலைகளில் புத்தகங்களையும் சஞ்சிகைகளையும் வாங்கினேன். எனது அப்பா என்னை இதற்காக கண்டித்தார். காகிதத்திற்கு செலவழிக்கப்படும் வீணான பணம் என்று அவர் கூறுவார். ஆனால் நான் செய்தித்தாள் படிக்கும் வழக்கத்தை ஒரு பழக்கமாக்கிக் கொண்டேன். 1911ல் இருந்து 1927 வரை அதாவது நான் சிங் காங் ஷான் செல்லும் வரை ஹூனான், ஷாங்காய், பீக்கிங் செய்தி நாளிதழ்களை படிக்க நான் ஒருபோதும் தவறியதில்லை.

எனது பாடசாலை இறுதி வருடத்தின் போது எனது தாயார் காலமானார். முன்பு எப்போதைக்காட்டிலும் தற்போது வீடு திரும்பும் ஆர்வம் என்னில் குறைந்தது. பீக்கிங் செல்ல நான் முடிவு செய்தேன். ஹூனானில் பல மாணவர்கள் பிரான்சுக்கு செல்ல திட்டங்கள் தீட்டிக்கொண்டிருந்தார்கள். முதலாவது உலக யுத்தத்தில் தனக்கு சார்பான சீன இளைஞர்களை திரட்டுவதற்காக பிரான்ஸ் பயன்படுத்திய வேலை செய்து கொண்டே கல்வி பயிலும் திட்டத்தின் கீழ் கல்வி பயிலவே அவர்கள் பிரான்ஸ் செல்லவிருந்தார்கள். சீனாவை விட்டு வெளியேறுமுன்னர் அவர்கள் பீக்கிங்கில் பிரெஞ்சு மொழி பயிலத் திட்டமிட்டனர். இந்த இயக்கத்தை ஒழுங்குபடுத்த நான் உதவினேன். வெளிநாட்டுக்கு சென்ற இந்தக் குழுக்களில் ஹூனான் முறைமைப் பாடசாலை மாணவர்கள் பலர் இருந்தனர். இவர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் பிற்காலத்தில் புகழ்பெற்ற தீவிரவாதிகள் ஆயினர். ஸூ டேலியும் இந்த இயக்கத்தால் கவரப்பட்டவரே. அவர் நாற்பது வயதை கடந்த பின்பு ஹூனான் முறைமைப் பாடசாலையில் தனது பேராசிரியர் பதவியை துறந்துவிட்டு பிரான்சுக்கு சென்றார். ஆயினும் 1927ம் ஆண்டுவரை இவர் ஒரு கம்யூனிஸ்டாக ஆகவில்லை.

ஹூனான் மாணவர்கள் சிலருடன் நான் பீக்கிங்கிற்குச் சென்றேன். இந்த இயக்கத்தை ஒழுங்கு செய்வதற்கு நான் உதவியிருந்த போதிலும், சின் மின் நு ஹுய் இயக்கத்தின் ஆதரவை இந்த இயக்கம் பெற்றிருந்த போதிலும் நான் ஐரோப்பா செல்ல விரும்பவில்லை. எனது நாட்டைப் பற்றியே நான் சரியாக அறிந்து கொண்டிருக்கவில்லை என்று நான் கருதினேன். அத்தோடு எனது வாழ்க்கையை பயனுள்ள முறையில் சீனாவில் கழிக்க முடியும் என்றும் கருதினேன்.பிரான்ஸ் செல்லவிருந்த அந்த மாணவர்கள் லீ ஷீத் செங் என்பவரிடம் பிரான்சு மொழி பயின்றார்கள். இவர் தற்போது சீன பிரஞ்சு பல்கலைக்கழகத்தின் தலைவராக இருக்கின்றார். நான் பிரஞ்சு மொழி பயிலவில்லை. என்னிடம் வேறு திட்டங்கள் இருந்தன.

என்னைப் பொருத்தவரை பீக்கிங்கில் வாழ்வது செலவு பிடிக்கக்கூடிய வாழ்க்கையாக இருந்தது. எனது நண்பர்களிடம் கடன்பட்டுத்தான் நான் தலைநகருக்கு வந்தேன். நான் உடனேயே வேலை ஒன்றில் சேர்வதற்கு முயற்சி செய்யலானேன். முறைமைப் பாடசாலையில் முன்பு எனது ஆசிரியராக இருந்த யாங் சிங் ஸி அப்போது பீக்கிங் தேசிய பல்கலைக்கழகத்தில் பேராசிரியர் ஆகியிருந்தார். எனக்கு ஒரு வேலை பெற்றுத்தர உதவுமாறு அவரிடம் கோரினேன். பல்கலைக்கழகத்தின் நூலகப் பொறுப்பாளருக்கு அவர் என்னை அறிமுகம் செய்துவைத்தார். அவரது பெயர் லீ ரா சாவோ. அவர் பிற்காலத்தில் சீன கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் ஸ்தாபக உறுப்பினர், பின்பு அவர் சாங் த்சோ லின் (மஞ்சூரியாவில் ராணுவ சர்வாதிகாரியாக இருந்து 1928ல் ஜப்பானியரால் கொல்லப்பட்டவர்) என்பவரால் கொல்லப்பட்டார். லீ ரா சாவோ எனக்கு நூலக துணைப் பொறுப்பாளர் வேலையை தந்தார். எனக்கு சம்பளமாக ஒரு தாராளமான தொகையான மாதம் ஒன்றுக்கு எட்டு டாலர் தரப்பட்டது.

எனது பனி ஒரு சிறிய பணியாக இருந்ததால் மக்கள் என்னை சந்திப்பதை தவிர்த்தனர். செய்தித்தாள்கள் படிக்க வருவோரின் பெயர்களை எழுதுவது எனது பணிகளில் ஒன்றாக இருந்தது. ஆனால் அங்கு வந்த பல பேருக்கு நான் ஒரு மனிதனாகவே படவில்லை. அங்கு படிக்க வந்தோரிடையே மறுமலர்ச்சி இயக்கத்தின் புகழ்பெற்ற பல தலைவர்களின் பெயர்களை என்னால் அறியமுடிந்தது. புசு நியன், லோ சியா லூன் மற்றும் பலர் அவர்களில் அடங்கியிருந்தனர். இவர்களில் நான் ஆர்வமும் ஈடுபாடும் கொண்டேன். அவர்களுடன் அரசியல் கலாச்சார விடயங்களில் கலந்துரையாட முயன்றேன். ஆனால் அவர்கள் ஓய்வு ஒழிச்சலற்ற சுறுசுறுப்பான மனிதர்கள், தென்பகுதி உச்சரிப்பில் பேசுகின்ற ஒரு துணை நூலகரிடம் அளவளாவுவதற்கு அவர்களுக்கு நேரம் இருக்கவில்லை.

ஆனால் நான் நம்பிக்கை இழக்கவில்லை. தத்துவ இயல் சங்கத்தில் சேர்ந்தேன். பத்திரிக்கைத்துறை சங்கத்திலும் உறுப்பினரானேன். இதன் மூலம் பல்கலைக்கழக வகுப்புகளில் பங்குபெற வழி சமைத்தேன். பத்திரிக்கைத்துறை சங்கத்தில் சென் குங் போன்ற சக மாணவர்களை சந்தித்தேன். அவர் தற்போது நான்சிங்கில் ஒரு உயர் அதிகாரியாக உள்ளார். அத்தோடு ராங் பிங் ஷான், (இவர் பின்பு கம்யூனிஸ்ட் ஆகினார், அதற்கும் பின்பு மூன்றாவது கட்சி என்று அழைக்கப்பட்ட ஒரு கட்சியில் உறுப்பினரானார்) சாவ் பியாங் பிங் ஆகியோரையும் இங்கு சந்தித்தேன். இவர்களில் விசேடமாக சாவ் பியாங் பிங் எனக்கு மிகவும் உதவி புரிந்தார். இவர் பத்திரிகைத் துறை சங்கத்தில் விரிவுரையாளராக இருந்தார். அவர் ஒரு மிதவாதி, நல்ல பண்பாலருமாவார். அவர் 1926ல் சாங் த்சோ லின்னால் கொல்லப்பட்டார்.

நூல்நிலையத்தில் வேலை செய்யும்போது நான் சான் குவோ ராவோவைச் சந்தித்தேன். இவர் தற்போது சீன சோவியத் அரசின் உதவித்தலைவராக உள்ளார். காங் பெய் சென் (பின்பு கலிபோர்னியாவில் குக் குளூக்ஸ் கிளான் குழுவில் சேர்ந்தவர்) துவா ஸி பெங் (நாங்கிங்கில் கல்வி உதவி அமைச்சராக உள்ளார்) ஆகியோரையும் இங்கு தான் சந்தித்தேன். இங்கு தான் நான் யாங்காய் ஹுய் யை சந்தித்து அவள் மீது காதல் கொண்டேன். இவள் எனது முன்னால் நீதிசாஸ்திர ஆசிரியர் யாங் சாவ ஸி யின் மகள் ஆவார்.  இந்த ஆசிரியர் எனது இளமைக்காலத்தில் என்மீது ஆழ்ந்த தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியிருந்தார். பிற்காலத்தில் பீக்கிங்கில் எனது உண்மையான நண்பனாக இருந்தார்.

எனது அரசியல் ஆர்வம் அதிகரித்துக்கொண்டே வந்தது. எனது சிந்தனை மேலும் மேலும் தீவிரவாத உணர்வுகளைக் கொண்டதாக ஆகிவந்தது. இதற்கான பின்னணியை நான் உங்களிடம் கூறியுள்ளேன். ஆனால் தற்சமயம் நான் இன்னும் குழப்ப நிலையிலேயே இருந்தேன். நாங்கள் கூறுமாப் போல் ஒரு மார்க்கத்தை தேடிக்கொண்டிருந்தோம். அராஜகவாதம் பற்றிய சில துண்டுப் பிரசுரங்களை நான் படித்தேன். இது என்மீது மிகுந்த தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. என்னிடம் அடிக்கடி வருகை தரும் சுசுன் பெய் என்ற மாணவனுடன் இது பற்றியும் இதுபோன்ற சித்தாந்தம் சீனாவில் உருவாகக் கூடிய சாத்தியக்கூறுகள் பற்றியும் ஆராய்ந்தோம். அந்த நேரத்தில் அந்தக் கோட்பாட்டின் பல முன்மொழிதல்களை நான் ஆதரித்தேன்.

பீக்கிங்கில் எனது ஜீவிய நிலைமை வெகுமோசமானதாக இருந்தது. அதற்கு மாறாக இந்த பழைய நகரின் அழகு எனக்கு விரிவான உயிரோட்டமுள்ள ஒரு மாற்றீடாக இருந்தது. அங்கு சான் யென் சிங் (மூன்று கண்கள் கிணறு) என்ற இடத்தில் நான் தங்கியிருந்தேன். அங்கு ஒரு சிறிய அரை அதில் ஏழு பேருடன் தங்கியிருந்தேன். சூட்டுப் படுக்கையில் எல்லோரும் ஏறிப்படுத்தால் எனக்கு மூச்சு விடக்கூட இடம் இருக்காது. நான் ஒரு பக்கம் திரும்பிப் படுக்கும் போது எனது இருமருங்கிலும் படுப்போரை நான் எச்சரித்து விட்டே படுப்பேன். ஆனால் பூங்காக்களிலும், பழைய அரச மாளிகை மைதானத்திலும் வடபகுதிக்கு சிறிது முந்தியே வந்துவிடும் வசந்த காலத்தை அனுபவித்தேன். பெய் ஹெய் (வடக்குக் கடல் முற்காலத்தில் வெளியார் நுழைய முடியாத நகரத்திலுள்ள செயற்கை ஏரிகள்) முழுமையாகப் பணியால் மூடப்பட்டிருக்கும் போதே வெள்ளை மலர்கள் பூத்துக்குலுங்குவதைக் கண்டேன். பெய் ஹெய் அருகே வில்லோ மரங்களில் பனிக்கட்டித்துகள்கள் தொங்கிக்கொண்டிருப்பதைக் கண்டேன். கவிஞன் ராங் சென் சாங் இந்தக் காட்சியை  பெய் ஹெய்யின் வெள்ளி நகை அணிந்த மரங்களைப் பற்றி பத்தாயிரம் பீச் மரங்கள் பூத்துக் குலுங்குவது போல என்று வர்நித்ததை நினைவு கூர்ந்தேன். பீக்கிங் நகரின் எண்ணிலடங்கா மரங்கள் எனக்கு ஆச்சரியத்தையும் வியப்பையும் ஏற்படுத்தின.

1919ம் ஆண்டு முற்பகுதியில் பிரான்சுக்கு செல்லும் மாணவர்களுடன் ஷாங்காய்க்கு சென்றேன். ரியன்ட்ஸ் ரின் போவதற்கு மட்டுமே என்னிடம் பயணச்சீட்டு இருந்தது. அதற்கு அப்பால் போவதற்கு எனக்கு வழிவகை இருக்கவில்லை. சொர்க்கம் ஒரு பயணியை தாமதிக்க வைக்காது என்று ஒரு சீனப் பழமொழி சொல்லுவது போல பீக்கிங்கிலுள்ள ஒகச்டே கொம்டே பாடசாலையை சேர்ந்த ஒரு சக மாணவன் வழங்கிய பத்து யுவான் கடன் மூலம் பூகூ வரை செல்வதற்கு பயணச்சீட்டை என்னால் வாங்கமுடிந்தது. நாங்கிங் போகும் வழியில் சூ ழூ வில் இறங்கி கண்பூஷியசின் சமாதிக்கு சென்றேன். கண்பூஷியசின் சீடர்கள் கால்களைக் கழுவும் ஒரு சிறிய நீரோடையை பார்த்தேன். அவர் குழந்தையாக இருந்தபோது வாழ்ந்த சிறிய நகரத்தை பார்த்தேன். அவருக்கென்று அர்ப்பணிக்கப்பட்ட கோவிலுக்கு அருகே அவர் ஒரு மரத்தை நட்டதாக கூறப்படுக்கிறது, அந்த மரத்தையும் பார்த்தேன். கண்பூஷியசின் புகழ்பெற்ற சீடர்களில் ஒருவரான யென் ஹூள் வாழ்ந்த இடத்திலுள்ள ஒரு ஆறு அருகேயும் சென்றேன். ஷான் துங்கிலுள்ள புனித மலையாகிய ராய் ஷான் மலையில் ஏறினேன். இங்கு தான் ஜெனரல் பெங் யூ சியாங் ஓய்வு பெற்ற பிறகு தனது நாட்டுப்பற்று மிக்க ஓலைச்சுவடிகளை எழுதினர்.

இந் நூலின் முந்திய பகுதிகள்

பதிப்புரை

முகவுரை

மாவோவின் குழந்தைப் பருவம் ௧

மாவோவின் குழந்தைப் பருவம் ௨

ஷாங் ஷா வில் வாழ்ந்த நாட்கள் ௧

ஷாங் ஷா வில் வாழ்ந்த நாட்கள் ௨

%d bloggers like this: