தேர்தல் முடிவு: பின்வாயால் சிரிக்கும் மக்களாட்சி

bjp cong celeb

உத்திரப்பிரதேசம், உத்தர்காண்ட், பஞ்சாப், மணிப்பூர், கோவா ஆகிய ஐந்து மாநிலங்களுக்கு பல கட்டங்களாக தேர்தல் நடந்து முடிவுகள் அறிவிக்கப்பட்டன. இவைகளில் உத்திரப்பிரதேசம், உத்தர்காண்ட் ஆகிய இரண்டு மாநிலங்களில் பாஜக பெரும்பான்மை பலத்துடன் ஆட்சியைப் பிடித்திருக்கின்றது. பஞ்சாப்பில் காங்கிரஸ் பெரும்பான்மை பலத்துடன் ஆட்சியை பிடித்திருக்கிறது.  மணிப்பூர், கோவா ஆகிய மாநிலங்களில் காங்கிரசுக்கு பெரும்பான்மை பலம் கிடைக்காவிட்டாலும் அதிக இடங்களைப் பிடித்த கட்சியாக வந்துள்ளது.

ஓட்டுக் கட்சிகள் தேர்தல்களை எப்படி எதிர் கொள்கின்றன என்பதற்கு புதிதாக விளக்கம் கூற வேண்டிய தேவையின்றி அனைவருமே நன்றாக அறிந்திருக்கின்றனர். ஒற்றை வரியில் சொல்வதானால் ஜாதியையும், பணபலத்தையும் தாண்டி அதில் வேறொன்றுமில்லை. ஆனால் வென்ற பின் அவர்களின் கூப்பாடு இருக்கிறதே .. .. .. சொல்லி மாளாது. பாஜக தன் கொள்கைகளுக்கு கிடைத்த வெற்றியாக கூறியிருக்கிறது. பாஜக வுக்கும் காங்கிரசுக்கும் ஒரே கொள்கைதான். அது மக்களை மொட்டையடிப்பது. தங்களை கொள்ளையடிக்கும் கொள்கைக்காக மக்கள் இந்த கொள்ளையர்களை வெற்றி பெற வைத்திருக்கிறார்கள் என்று புரிந்து கொள்ளவா?

உத்திரப்பிரதேசத்தில் சமாஜ்வாடி கட்சியும், பஞ்சாப், கோவாவில் பாஜகவும், உத்தர்காண்ட், மணிப்பூரில் காங்கிரசும் ஆளும் கட்சிகளாக இருந்தன. இதில் மணிப்பூர் தவிர – அங்கும் ஆட்சி அமைப்பதற்கு போதிய வலுவில் ஆளும் கட்சி வரவில்லை – ஏனைய மாநிலங்களில் ஆளும் கட்சிகள் தோல்வியடைந்துள்ளன. தனியார்மயக் கொள்கைகளை புதிய உத்வேகத்துடன் செயல்படுத்தப்படத் தொடங்கிய 90 களிலிந்து நடைபெற்ற அனைத்து தேர்தல்களையும் – மத்திய தேர்தலானாலும், மாநில தேர்தல்களாலும் – எடுத்துக் கொண்டு பார்த்தால் இந்த முடிவு தான் ஒவ்வொரு முறையும் கிடைத்திருக்கிறது. வெகுசில விதிவிலக்குகளில் சிறப்புக காரணங்கள் இருக்கின்றன. ஆளும் கட்சி தோல்வியடைந்து எதிரில் இருந்த கட்சி வெற்றியடைகிறது என்றால் அதன் பொருள் என்ன? எங்களை சரியாக ஆளவில்லை அல்லது எங்களை சரியாக வாழ விடவில்லை என மக்கள் சொல்லியிருக்கிறார்கள் என்பது தானே. இதை கண்டுபிடிப்பதற்கு துப்பறியும் புலிகளை வரவழைக்க வேண்டுமா?

குதிரை பேரம் என்றொரு சொல் நீண்ட காலமாய் இங்கே புழக்கத்தில் இருக்கிறது. ஆனால் அண்மையில் எந்த ஒளிவு மறைவும் இல்லாமல், மக்கள் நம்மைப் பற்றி என்ன கருதுவார்கள் எனும் சிந்தனையற்று வெகு இயல்பாய் அந்த குதிரை பேரம் நடக்கிறது. கூவத்தூரையும், கோவா மணிப்பூரில் நடப்பதையும் குதிரை பேரம் எனும் சொல்லின் இலக்கணத்தினுள் அடக்கி விட முடியுமா? சட்டபூர்வமான செயலைப் போலவே நடக்கின்றன. மக்களாட்சி எனும் சொல், அதன் மெய்யான பொருளை புரிந்து கொள்ளாதவர்களைப் பார்த்து தன் பின் வாயால் சிரித்துக் கொண்டிருக்கிறது.

ஊடகங்களின் வாந்தி நாற்றம் சகிக்கவே முடியாததாய் இருக்கிறது. அரசு எதைக் கழிந்தாலும் அதை உண்டு வாந்தி எடுப்பது ஒன்றே தன் ஒரே வாழ்நாள் கடமை என்றுதான் அச்சு காட்சி ஊடகங்கள் அனைத்தும் செயல்படுகின்றன. இதில் வாந்தி நாற்றத்தில் தான் மூக்கைப் படித்துக் கொண்டு மக்கள் தமக்கான செய்திகளை தேடி அடைய வேண்டியதிருக்கிறது.

இந்த நிலமைகளின் நடுவே தான் தேர்தல் முடிவுகளைக் கொண்டு தன்னுடைய கொள்கைகளுக்கு கிடைத்த வெற்றி என்று மக்களை நம்ப வைக்க அல்லது மக்களை முட்டாளாக்க பாஜக முயல்கிறது. உ.பியிலும், உத்தர்காண்டிலும் வென்றது கொள்கைகளுக்கு கிடைத்த ஆதரவு, மோடி அலை இன்னும் குறையவில்லை என்று கொண்டால் பஞ்சாப்பில் படு கேவலமாக மூன்றாம் இடத்துக்கு தள்ளப்பட்டதே பாஜக அதன் பொருள் என்ன? கோவாவிலும், மணிப்பூரிலும் முக்காடு போட்டுக் கொண்டு பின்வாசல் வழியாக நுழைய வேண்டியிருந்ததே அதன் பொருள் என்ன?

முதலில் தேர்தல் முடிவுகள் என்பவை மக்கள் முடிவை எதிரொலிப்பவை அல்ல. மக்களாட்சி என்றால் என்ன? இரட்டை ஆட்சி முறை என்பன போன்ற சற்றே கடினமானவைகளை விலக்கி வைத்து விட்டு எளிமையாக பார்க்கலாம். தேர்ந்தெடுத்து வாக்களிப்பது எனும் தன்மையே பெரும்பாலான மக்களிடம் இல்லை. கல்லானாலும் கணவன் எனும் மூடநம்பிக்கையைப் போல எப்போதோ ஏதோ ஒரு ஈர்ப்பினால் தாலி கட்டிக் கொண்டதைப் போன்ற மனோநிலையில் வாக்களிப்பவர்களே இங்கு அதிகம். நாம் ஏற்றிருக்கும் கட்சி செய்தது சரியா என சிந்திப்பதை விட இதை எப்படி நியாயப்படுத்துவது என்று சிந்திப்பதே இங்கு அதிகம். அடுத்து, மக்களிடம் இயல்பாய் இருக்கும் நேர்மை உணர்ச்சியை பணம் கொடுத்து கரையானாய் அரித்து, பணம் கொடுப்பவனுக்கு நேர்மையாய் இருப்பது என்று மாற்றியிருக்கின்றன அனைத்து ஓட்டுக் கட்சிகளும். இவைகளுக்கு அப்பாற்பட்டு அனைத்து கட்சிகளுமே தாம் தோற்கும் போது வாக்குப் பதிவு இயந்திரத்தில் நிரலை தங்களுக்கு சாதகமாய் எழுதி முடிவை மாற்றி விட்டார்கள் எனும் குற்றச்சாட்டை வைத்துக் கொண்டே இருக்கிறார்கள். தேர்தல் கமிசனும், ‘எங்கே சுற்றித் திரிந்தாலும் சீசரின் மனைவி சந்தேகத்துக்கு அப்பாற்பட்டவள் என்பதைப்போல’ வாக்குப்பதிவு இயந்திரத்தின் நிரலை மாற்ற முடியாது எனும் ஒற்றைப் பதிலை ஒவ்வொரு முறையும் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறது. இவைகளின் எந்த இடைவெளியிலாவது பாஜக வின் கொள்கைகளுக்கான ஆதரவு கசிந்து வருகிறதா?

ரூபாய் நோட்டுகள் மதிப்பிழப்பினால் அனைத்து மக்க்ளும் கடுமையாக பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். முதுகில் வலித்தாலும் தாங்கிக் கொண்டு தாலி கட்டிக் கொண்டவர்களைத் தவிர வேறு யாரும் இதை ஆதரிக்கவில்லை என்பதோடு மட்டுமல்லாமல் திட்டித் தீர்க்கிறார்கள் என்பதும் வெளிப்படை. மதவெறிப் படுகொலைகள், கலவரங்கள், தினந்தோறும் வெறியூட்டும் பேச்சுக்கள், தேசப்பக்தி என இவர்களால் மக்க்ள் ஒவ்வொரு நாளும் அல்லலுற்றுக் கொண்டே இருக்கிறார்கள். என்றாலும் இந்த வானரங்களுக்கு வாக்குகள் எப்படிக் கிடைத்தன? இதற்கான பதில் முடை நாற்றமெடுக்கும் ஊடகங்கள் என்பது தான். மக்களின் துயரங்கள் மக்களிடம் சென்று சேர்ந்து விடக்கூடாது என்பதில் ஊடகங்கள் காட்டிய முனைப்பு மனுவின் கடைவாயில் வழிந்த அதிகார கொழுப்பை விட அறுவெறுக்கத் தக்கது. மக்கள் தன்னெழுச்சியாக வங்கிகளை தாக்கி நொறுக்கினார்கள் என்பது எளிதாக கடந்து போகும் செய்தியல்ல. அறுபதுக்கும் மேற்பட்ட மக்களை உயிரிழந்தார்கள் என்பது பத்தோடு பதினொன்றான செய்தியா? ஆனால் அப்படி கடந்து செல்ல மக்களை நெட்டித் தள்ளின ஊடகங்கள். பெய்டு நியூஸ் என்பதையெல்லாம் இப்போது யாரும் பெரிதாக எடுத்துக் கொள்ளாத அளவுக்கு ஊடகங்களால் மலிவாக்கப்பட்டிருக்கின்றன. இவைதான் ஆளும் கட்சிக்கு எதிரான ஒரு மாற்றுக் கட்சியாக பாஜக வை மக்களுக்கு அடையாளப் படுத்தியிருக்கின்றன.

இப்போதும் இது பாஜகவின், மோடியின் மீப்பெரும் வெற்றியாக மக்களிடம் முன்னிருத்தி மக்களை மூளைச் சலவை செய்து கொண்டிருப்பதும் இதே ஊடகங்கள் தாம். இதில் மயங்குவதற்கு ஒன்றுமில்லை. பாஜகவும், மோடியும் அதே நைந்து கிழிந்து போன ப்ழைய கோமணத் துணி தான். ஆளும் கட்சிக்கு எதிரான மனோநிலை வரும் போது பஞ்சாப்பில் மூன்றாம் இடத்துக்கு தள்ளப்பட்டது போல் மக்களால் உமிழப்படுவார்கள் என்பதில் ஐயம் ஒன்றும் இல்லை. ஆனால் அவர்கள் அதிகாரத்தில் இருக்கும் காலம் தான் அனைத்தையும் விட கவனம் கொள்ளத் தக்கது.

இந்தத் தேர்தல் முடிவுகள் மக்களை நேசிப்பவர்களுக்கு கடந்து செல்ல வேண்டிய தூரம் இன்னும் அதிகமிருப்பதை உணர்த்தியிருக்கிறது. உ.பி வெற்றியை கொள்கைக்கு கிடைத்தது என்று மட்டும் பாஜக கூறவில்லை. ராமர் கோவில் கட்டுவதற்கு மக்கள் தந்திருக்கும் ஒப்புதலாகவும் பாஜக பரப்பிக் கொண்டுள்ளது. 80களில் ஒற்றை இலக்கத்தில் இருந்த பாஜகவின் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களின் எண்ணிக்கையை அயோத்தி பிரச்சனையை முன் வைத்தே உயர்த்தினார்கள். புழுத்து நாறிக் கிடக்கும் இந்தக் கட்டமைப்பை தாக்கி வீழ்த்துவதில் தான் மக்களின் வெற்றியே அடங்கியுள்ளது. அதற்கு கிழிந்து போன திரைச்சீலையான தேர்தல்கள் ஒருபோதும் உதவாது என்பதை மக்கள் கருத்தாக மாற்ற வேண்டும். இதைச் செய்து முடிப்பது தான் மெய்யான வெற்றி.

இன்றைய தமிழகத்தின் துடிப்பை ஒட்டுமொத்த இந்தியாவுக்கும் ஏற்றுமதி செய்யும் பெரும் கடமை மக்களை நேசிப்பவர்களுக்கு இருக்கிறது. மெரினா எழுச்சியின் துடிப்பு இன்னமும் இளைஞர்களிடம் கனன்று கொண்டிருக்கிறது. சிந்தனைக் குழாம்களின் திட்டமிடுதலில் என்.ஜி.ஓக்கள் நடத்தும் போராட்டங்கள் உலகமெங்கும் நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கின்றன. மெரினா எழுச்சியும் அப்படி தொடங்கியது தான். ஆனால் உலகமெங்கும் வெற்றிகரமாக போராட்டங்களை நடத்தியவர்கள மெரினாவில் முதல் நெருடலைச் சந்தித்தார்கள். அவர்களின் கைகளிலிருந்து போராட்டம் கை நழுவி மக்களின் கைகளில் வந்தது. கோக் பெப்சிக்கு எதிராக, விவசாயத்துக்கு ஆதரவாக என்று சுழன்றடித்தது. இதை நீறு பூக்க விடாமல் காப்பதோடு இதன் துடிப்பலைகளை இந்தியாவெங்கும் ஏற்றுமதி செய்ய வேண்டும்.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

இது வேற தமிழ்நாடுடா!

neduvasal-small-boy

நெடுவயல் இன்னொரு மெரினாவாக மாறிக் கொண்டிருக்கிறது. கடந்த 14 நாட்களுக்கும் மேலாக மக்கள் ஹைட்ரோ கார்பன் திட்டத்துக்கு எதிராக போராடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். காவி பண்டாரங்களைத் தவிர வேறெவரும் அதை ஆதரிக்கவில்லை. அந்த பண்டாரங்கள் கூட நேரடியாக ஆதரிக்க முடியாமல் பசப்பலான சொற்களால் முட்டுக் கொடுத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆனாலும் அவர்களிடம் அறுவறுக்கத்தக்க காவித் திமிர் வெளிப்படவே செய்கிறது. மக்கள் விரும்பாவிட்டால் ஹைட்ரோ கார்பன் திட்டத்தை செயல்படுத்த மாட்டோம் என்கிறார்கள். அப்படியென்றால் நெடுவயலில் குவிந்திருக்கும் மக்களைக் குறித்து இந்த காவிக் கயவர்கள் கொண்டிருக்கும் கருத்து என்ன? ஆளுக்கொரு கருத்தை உமிழ்வது, முன்னுக்குப் பின் முரணாக உளருவது, அபத்தமான பொய்களை அவிழ்த்து விடுவது என மோடியின் கிழிந்து போன கோவணத்தை மறைக்க கடும் முயற்சி செய்து தோற்றுக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

பன்னாட்டு அளவில் கச்சா எண்ணெயின் விலை வீழ்ச்சியடைந்து கொண்டிருந்த போது அதற்கு ஒப்ப விலையைக் குறைக்காமல் வரிகளை உயர்த்தி மக்களை கொள்ளையடித்தது மோடி அரசு. அதேநேரம் உள்நாட்டில் உற்பத்தி செய்யப்படும் கச்சா எண்ணெய்க்கும் இறக்குமதி செய்யப்படும் கச்சா எண்ணையைப் போலவே விலையை வைத்து மக்களை ஏய்த்தன தரகு நிறுவனங்கள். இந்த சட்டப்படியான கொள்ளையை பல்வேறு பொருட்களுக்கும் விரிவுபடுத்தும் நோக்கத்தில் தான் மேக் இன் இந்தியா, ஸ்டாண்ட் அப் இந்தியா என பல்வேறு திட்டங்களை முழக்கினார் மோடி. இதன் ஒரு தீற்றாகத்தான் உள்நாட்டு எரிபொருள் வளங்களை அதிகரிப்பது என முடிவெடுக்கப்பட்டது. இந்த முடிவின்படி, ஏற்கனவே கண்டறியப்பட்டு சிறிய அளவில் இருக்கிறது, ஆழம், அதிகம், தூரம் அதிகம் போன்ற காரணங்களால் கைவிடப்பட்ட எரிபொருள் வயல்களை தூசி தட்டி எடுத்து தனியார் நிறுவனங்களுக்கு எல்லா சலுகைகளையும், விலக்குகளையும் வாரி வழங்கி களத்தில் இறக்கி விட்டிருக்கிறது மோடி அரசு.

உள்நாட்டு எரிபொருள் வளங்களை பயன்படுத்த நினைப்பது சரிதானே என்று டேஷ்பக்த கோயிந்துகள் கேட்கலாம். ஆனால் யார் பயன்படுத்துவது என்றொரு கேள்வி இருக்கிறதே. அடுத்த 15 ஆண்டுகளில் இந்த வளங்களை தனியார் நிறுவனங்கள் கொள்ளையிடுவதன் மூலம் அரசுக்கு கிடைக்கவிருப்பதாய் திட்டமிடப்பட்டிருக்கும் வருவாய் மொத்தம் 14 ஆயிரம் கோடி. நெடுவாசல், காரைக்கால் இரண்டு பகுதிகளுக்கும் சேர்த்து கிடைக்கவிருப்பது வெறும் 300 கோடி. கோயிந்துகளா, தமிழ்நாடு டாஸ்மாக்கில் மட்டும் ஒரு ஆண்டுக்கு கிடைக்கும் வருவாய் 35 ஆயிரம் கோடி. இதற்குப் பெயர் உள்நாட்டு வளங்களைப் பயன்படுத்துவதா? இதில் இன்னொரு அயோக்கியத்தனமும் இருக்கிறது. அரசுக்கு இவ்வளவு லாபம் கிடைக்கும் அறிக்கை வெளியிடும் மோடி அரசு, இதன் மூலம் தனியார் நிறுவனங்களுக்கு எவ்வளவு கிடைக்கும் என்பதைப் பற்றி மூச்சு கூட விட மறுக்கிறது. நீ கடலை கொண்டு வா, நான் உமி கொண்டு வருகிறேன், இரண்டு பேரும் ஊதி ஊதி திண்போம் என்று ஒரு சொலவடை சொல்லுவார்களே அது நினைவுக்கு வருகிறதா? தனியார் நிறுவனங்கள் இயற்கை வளங்களைக் கொள்ளையடித்து கொழுப்பதற்கு, அதன் மூலம் மக்களின் வாழ்வை அழிப்பதற்கு, விவசாய நிலங்களைப் பாலையாக்கி, நிலத்தடி நீரை பாழாக்கி அனைத்து மக்களையும் பிச்சையெடுக்க வைப்பதற்குப் பெயர் உள்நாட்டு வளங்களைப் பயன்படுத்துவதா? ஹைட்ரோ கார்பன் எடுப்பதற்கு அனுமதி வழங்கப்பட்டுள்ள 22 நிறுவனங்களில் 4 மட்டுமே பொதுத்துறை நிறுவனங்கள். மீதமுள்ள 18ம் தனியார் நிறுவங்கள். இந்தப் 18 நிறுவனங்களில் 15 நிறுவங்கள் எந்த முன் அனுபவமும் இல்லாத கத்துக் குட்டி நிறுவனங்கள். இந்த நிறுவனங்கள் தான் கத்துக்குட்டி, வழங்கப்படுள்ள சலுகைகளோ மொத்தமாக கட்டி. இதற்குப் பெயர் உள்நாட்டு வளங்களைப் பயன்படுத்துவதா?

தனியார் நிறுவனங்கள் தங்கள் விருப்பம் போல் விலையை தீர்மானித்துக் கொள்ளலாம்.

இந்தத் துறையில் முன் அனுபவம் பெற்றிருக்க வேண்டும் என்ற தேவையில்லை.

கூடுதல் வரிகள் நீக்கம், ராயல்டி தொகை குறைப்பு.

ஹைட்ரோ கார்பன் துரப்பண பணிக்காக வெளிநாடுகளிலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்படும் இயந்திரங்களுக்கு சுங்கவரி நீக்கம்.

அரசு நிறுவனத்திடமிருந்து தேவைப்படும் எந்திரங்களை கட்டணமின்றி பெற்று தேவைக்கு பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம்.

துரப்பணம் செய்யும் போது தனியார் நிறுவனங்களின் செலவு அதிகமானால் அந்த செலவை அரசிடம் பகிர்ந்து கொள்ளலாம். அதற்கு ஈடாக உற்பத்தி செய்யப்படும் பொருட்களில் பங்கு என்று நடைமுறையில் இருக்கும் விதியை மாற்றி, தனியார் நிறுவனம் தீர்மானிக்கும் வருவாயின் ஒரு பங்கை பெற்றுக் கொள்வது என்று மாற்றம்.

என்பன போன்ற பல சலுகைகளைப் பெற்றுக் கொண்டு தான் பாஜக வின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினரான சித்தேஸ்வரராவ் என்பவருக்கு சொந்தமான ஜெம் லேபரட்ரீஸ் என்னும், எந்த முன் அனுபவமும் இல்லாத நிறுவனம் தான் நெடுவயலில் களம் இறங்கியிருக்கிறது.

இது மீத்தேன் எடுக்கும் திட்டம் இல்லை. அந்த அளவுக்கு ஆழமாக தோண்ட வேண்டாம் மேலோட்டமாக கைகளால் தோண்டினால் போதும் என்று கொடூர இசை சவுண்ட்ராஜன் பாட்டு படித்திருக்கிறார். மீத்தேன் என்பது தனிப்பெயர் என்றால் ஹைட்ரோ கார்பன் பொதுப் பெயர். கச்சா எண்ணெய், ஷெல்கேஸ், மீத்தேன், ஈத்தேன், புரோப்பேன், பியூபேன், பெண்டேன் எக்சேன், எப்டேன், ஆக்டேன், நோனேன், டெக்கேன் என அனைத்து நச்சுகளுக்கும் பொதுப் பெயர் தான் ஹைட்ரோ கார்பன் என்பது. அதாவது ஹைட்ரஜனுடன் எத்தனை கார்பன் அணுக்கள் சேர்கின்றன என்பதைப் பொருத்து அதற்கு பெயர் மாறுபடும் அவ்வளவு தான்.

ஊரில் இருப்பவர்களை எல்லாம் நீ விஞ்ஞானியா? என்று கேட்டுக் கொண்டிருக்கும் பாஜகவின் வேதியியல் விஞ்ஞானிகள் புலம்பிக் கொண்டிருப்பது போல இது வளங்களை பயன்படுத்துவதல்ல. மக்களை துடிக்கத் துடிக்க கருவறுப்பது. பசுமைப் புரட்சி தொடங்கி இன்று வரை விவசாயத்தை வன்புணர்ச்சி செய்து கொண்டிருக்கிறது இந்திய அரசு. மூன்று லட்சத்துக்கும் அதிகமான விவசாயிகள் மானம் தாளாமல் தற்கொலை செய்து மாண்டு போயிருக்கிறார்கள். கொலைக் கருவிகளைக் கையிலேந்திய கழுதைப் புலிகள் கூட்டம் கண்ணில் படும் விலங்குகளையெல்லாம் கொன்று குதறுவதைப் போல இந்தியப் பரப்பின் அனைத்து வளங்களையும் கபளீகரம் செய்து வருகிறது பன்னாட்டு, தரகு முதலாளிகள் கூட்டம். வனங்களை அழித்து, காற்றை மாசுபடுத்தி, நீர்நிலைகளை சாக்கடையாக்கி அழித்த அந்தக் கூட்டம் நிலத்தின் ஆழத்தில் உறங்கும் ஹைட்ரோ கார்பன் எனும் அலாவுதீன் பூதத்தை அதன் எஜமானனாகிய மக்களின் அனுமதியின்றி துளை போட்டு தட்டி எழுப்பப் பார்க்கிறது. மட்டுமல்லாது, அதை மக்களைக் கொல்ல ஏவி விடவும் போகிறது. இதைப் புரிந்ததால் தான் மக்கள் போராடுகிறார்கள். தங்கள் எஜமானர்களான தரகு, பன்னாட்டு முதலாளிகளின் கொள்ளை லாபம் குறைந்து விடக் கூடாதே என்பதற்காக காவி வானரங்கள் கலங்குகின்றன.

எல்லா வழிகளையும் அடைத்து விட்டு மக்களை எலிகளைப் போல் வேட்டையாடிக் கொண்டிருக்கிறது மோடி அரசு.

விவசாயிகளுக்கு கடனுதவி, காப்பீடு என்ற பெயரில் தனியாரின் உர, பூச்சிக் கொல்லி, விதை நிறுவனங்களுக்கு கொட்டிக் கொடுப்பது,

தொழிலாளர் நலச் சட்ட சீர்திருத்தம் என்ற பெயரில் கூலி அடிமைகளான தொழிலாளிகளை முதலாளிகளிடம் நேரடி அடிமைகளாக பூட்டி விடுவது,

கருப்புப்பணம், கள்ளப்பணம் ஒழிப்பு என்ற பெயரில் அனைத்து தரப்பு மக்களையும், குறிப்பாக சிறு குறு தொழில் முனைவோரை, தொழிலாளிகளை அவர்களின் வாழ்வாதாரங்களை பறித்து, நிதி நிறுவன முதலாளிகளின் லாபத்திற்காக பிச்சைக்காரர்களைப் போல அலைய விட்டிருப்பது,

இருக்கும் உரிமைகளை கேட்டுப் போராடினால் இராணுவம், போலீசைக் கொண்டு எந்தவித ஒழிவுமறைவும் இல்லாமல் மிருகத்தனமாக அடித்து நொறுக்கி ஒடுக்குவது,

கலாச்சாரம், பண்பாட்டு ஒருமை என்ற பெயரில், ஒற்றுமையாக வாழும் அனைத்து மக்களையும் காவி பயங்கரவாதிகளைக் கொண்டு வெறிபிடித்து பேச வைப்பது, கொடூரக் கொலைகளைச் செய்வது ஆகியவற்றின் மூலம் பிளவுபடுத்தி இரத்தம் குடிப்பது .. .. ..

என்று எல்லா வழிகளையும் அடைத்து விட்டு மக்களை எலிகளைப் போல் வேட்டையாடிக் கொண்டிருக்கிறது மோடி அரசு.

இதோ, நெடுவாசல் போராட்டத்திலும் காவல்துறை குவிக்கப்பட்டு வருகிறது, போராட்டத்தில் நக்சலைட்டுகள், பயங்கரவாதிகள் ஊடுருவல் என்று பாசிச பண்டாரங்கள் கத்தத் தொடங்கி விட்டன. முதல்வர் நாற்காலியில் அமர்ந்திருக்கும் பொம்மையோ ஹைட்ரோ கார்பன் திட்டத்தை அனுமதிக்க மாட்டோம். எனவே, போராட்டத்தை கை விடுங்கள் என்று எந்த உறுதிமொழியும் இல்லாமல் வாய்மொழியாக ஒப்பித்திருக்கிறார்.  மெரினா போராட்டத்தின் கடைசி கட்டத்தில் தென்பட்ட அத்தனை அறிகுறிகளும் தொன்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன. எதிர்மறை படிப்பினையாக இன்னொரு மெரினா கடைசி நாளாக நெடுவாசல் மாறிவிடக் கூடாது. அதேநேரம் ஆண்டுக்கணக்காக தொடரும் கூடங்குளம் போராட்டத்தைப் போலவும் நெடுவாசல் மாறிவிடக் கூடாது.

தமிழகத்தின் அனைத்து அசைவுகளும் நெடுவாசலை நோக்கி உறையட்டும். இது வேற தமிழ்நாடு என்று காட்டுவோம்.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

காவி பயங்கரவாதிகளின் கொட்டத்தை அடக்குவோம்!

rss

கடந்த 29ம் தேதி சென்னையிலும் சில இடங்களிலும் ஆர்.எஸ்.எஸ் வானரங்களின் பேரணி நடந்திருக்கிறது. 15 ஆண்டுகளாக அனுமதி மறுக்கப்பட்டிருந்த நிலையில் இந்த ஆண்டு அனுமதி வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. இதை ஒரு தொடக்கமாகக் கொள்ளலாம். இனி இந்த காவி வானரங்கள் தமிழகத்தில் தங்கள் பயங்கரவாத செயல்களை எந்தத் தடையுமின்றி அரங்கேற்றும். தமிழகத்தில் தற்போது இருக்கும் ஓபிஎஸ் அரசாங்கம் அதற்கான எல்லா ஏற்பாடுகளையும் செய்து கொடுக்கும். அதாவது அதிமுகவின் போர்வையில் பாஜக ஆட்சி செய்யும். இதன் அண்மை எடுத்துக்காட்டு தான் மாணவர்கள் போராட்டம் குண்டாந்தடியால் கலைக்கப்பட்டதும், தொடர்ந்து மீனவர் குடியிருப்புகள் சிதைக்கப்பட்டதும், அவர்களின் வாழ்வாதாரம் தகர்க்கப்பட்டதும். இது அதிமுகவுக்கும் பாஜகவுக்கும் இடையேயான ஒப்பந்தம் மிச்சமிருக்கும் நானகாண்டுகளும் அதிமுகவினர் தமிழகத்தை மொட்டையடிக்க அனுமதிக்கப்படுவார்கள், பதிலாக, காவி பயங்கரவாதிகள் தமிழகத்தை தாங்களின் பரிசோதனைக் கூடமாக மாற்றியமைப்பார்கள். ஆக மொத்தம், கொள்ளையடிப்பதற்கு, பார்ப்பனியத்துக்கு ஆதரவு தெரிவிக்காத, இசைவளிக்காத யாரும் இரக்கமின்றி ஒடுக்கப்படுவார்கள்.

 

இதன் பொருள் இதற்கு முன்னர் தமிழகத்தில் காவி பயங்கரவாதிகள் எதுவும் செய்ய முடியாதிருந்தார்கள் என்பதல்ல. இந்திய அரசு எந்திரமே காவி மயமாகி இருக்கிறது. அதன் வழியே எங்கும் எப்போதும் எதுவும் செய்து முடிக்கும் திறனுடன் அது இருக்கிறது என்பதில் மாற்றுக் கருத்து ஒன்றுமில்லை. ஆனால் ஒப்பீட்டளவில் வட மாநிலங்களில் செயல்பட முடிந்த அளவுக்கு தமிழகத்தில் செயல்பட முடியவில்லை. ஆனால் இனி அப்படி இருக்காது என்பதற்கான வெளிப்படையான தொடக்கம் தான் காவி பயங்கரவாதிகளின் அந்த பேரணிமட்டுமல்லாது இந்தப் பேரணிக்கு சில தனியார் பள்ளிகள் எந்தவித மறைவுமில்லாமல் தங்கள் பள்ளி வாகனங்களிலேயே மாணவர்களை அனுப்பி வைத்திருக்கின்றன. தனியார் பள்ளிகள் எதை போதிக்க விரும்புகின்றன என்பதற்கு இது ஒரு சான்று.

 

எத்தனையோ இயக்கங்கள் இங்கு பேரணி நடத்துகின்றன, நடத்தியிருக்கின்றன. அதேபோல் ஆர்.எஸ்.எஸ்ம் நடத்தியிருக்கிறது என்பதாக இதைப் பார்ப்பவர்கள் அதன் கடந்தகால வரலாறு தெரியாத அப்பாவிகளாக மட்டுமே இருக்க முடியும். இந்தியாவின் அனைத்து துறைகளிலும் ஊடுருவி இருக்கும், மூன்று முறை தடை செய்யப்பட்ட, கொலை, குண்டு வைப்பு உள்ளிட்ட பயங்கரவாத செயல்களில் ஈடுபடும் ஒரு பயங்கரவாத இயக்கத்தை வெகு எளிதாக எண்ணுவது ஒருவகையில் மடமையும் கூட. இந்த அடிப்படையில் இருந்து தான் அந்தப் பேரணியைப் பார்க்க வேண்டும். தவிரவும், இந்தப் பேரணியை நடத்துவதற்கு அவர்கள் கூறியிருக்கும் காரணம் அதைவிட அபாயகரமானது. அம்பேத்கரின் 125 வது பிறந்த நாள் விழா, சுபாஸ் சந்திர போஸ் 120, குரு கோவிந்த் சிங்கின் 350 ம் பிறந்த நாள் விழா, ராமனுஜத்தின் 1000 வது ஆண்டு நிறைவு விழா ஆகியவைகளை முன்னிட்டு பேரணி நடத்துவதாக அறிவித்திருந்தார்கள். குறிப்பாக அம்பேத்கர். தன் வாழ்நாள் முழுவதும் பார்பனிய மதத்தை கடுமையாக எதிர்த்த அம்பேத்கரின் பிறந்த நாளை பார்ப்பன வெறியர்கள் கொண்டாடுவது என்பதைவிட அம்பேத்கருக்கு வேறு அவமரியாதை இருக்க முடியுமா?

 

பௌத்த மதத்தை தழுவும் போது அம்பேத்கர் 22 உறுதிமொழிகளை எடுத்துக் கொண்டு பௌத்த மதத்தை தழுவினார். அவைகளில் பார்பனிய மதம் குறித்த அவரின் விமர்சனங்கள் மிகக் கடுமையானவை. அதில் முதல் பத்து உறுதிமொழிகள் பார்ப்பனியத்துக்கு சம்மட்டி அடி கொடுத்தவை.

 

1. பிரம்மா, விஷ்ணு, மகேஸ்வரனிடம் எனக்கு நம்பிக்கை இல்லை; அவர்களைத் 

தொழுது தொட்டு வழிபடவும் மாட்டேன்

 

2. ராமன், கிருஷ்ணனிடம் எனக்கு நம்பிக்கை இல்லை; அவர்களைத் தொழுது தொட்டு 

வழிபடவும் மாட்டேன்

 

3. கௌரி, கணபதி மற்றும் இதர இந்து மத தெய்வங்களிடமும் பெண் 

தெய்வங்களிடமும் எனக்கு நம்பிக்கை இல்லை; அவர்களைத் தொழுது தொட்டு 

வழிபடவும் மாட்டேன்

 

4. கடவுள்களின் அவதாரத் தத்துவத்தில் எனக்கு நம்பிக்கை இல்லை

 

5. மகான் புத்தர், விஷ்ணுவின் அவதாரம் என்று நான் நம்பவில்லை; நம்பவும் மாட்டேன்

 

6. நான் சிரார்த்தம்செய்ய மாட்டேன். ‘பிண்டதானமும்தரமாட்டேன்

 

7. புத்தரின் சித்தாந்தங்களுக்கும் போதனைகளுக்கும் மாறான முறையில் 

எவ்வகையிலும் செயல்படமாட்டேன்

 

8. பிராமணர்களைக் கொண்டு எந்த சமயச் சடங்குகளையும் செய்ய மாட்டேன்

 

9. மனித குலத்தின் சமத்துவத்தில் நான் நம்பிக்கை கொண்டுள்ளேன்

 

10. சமத்துவத்தை நிலைநாட்டப் பாடுபடுவேன்

 

பார்ப்பனிய மதத்துக்கு சம்மட்டி அடி கொடுத்த அம்பேத்கரின் பிறந்த நாளை முன்னிட்டு அதே பார்ப்பனிய பயங்கரவாதிகள் பேரணி நடத்துவது என்பது அவர்களின் அரசியலுடன் தொடர்பு கொண்டது.

 

எல்லா வழிமுறைகளிலும், எல்லா வகைகளிலும் பார்ப்பனிய மேலாதிக்கமும், பிற மக்கள் மீதான ஒடுக்குமுறையும் தான் பார்ப்பனியத்தின் அரசியல். இந்த மேலாதிக்கத்தையும் ஒடுக்குமுறையையும் சிறுபான்மையினரான பார்ப்பனியர்கள் பெரும்பான்மை ஒடுக்கப்பட்ட மக்களைக் கொண்டே செய்து வருகிறார்கள். அம்பேத்கரை ஆராதிக்கும் ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் அம்பேத்கரை உள்வாங்கி இருக்கிறார்களா எனும் கேள்விக்குறி தான் இன்றைய யதார்த்தம். அதனால் தான் பார்ப்பனியம் அம்பேத்கரின் பெயரை பயன்படுத்திக் கொண்டு முன்னே வருகிறது.

 

ஆயிரமாயிரம் ஆண்டு கால பார்ப்பனிய வரலாறு, ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் இரத்தம் சிந்திய வரலாறு. அந்த இரத்த வரலாற்றின் எச்சத்தில் நிற்பவர்களிடம் சிறுபான்மையினரை எதிரியாய் திணிப்பதற்காக அம்பேத்கரை புனிதப் பொருளாக மாற்றுகிறது பார்ப்பனியம். அம்பேத்கர் பெயரை உச்சரிக்க நீங்கள் யாரடா நாய்களா? என்று நாம் திருப்பியடிக்க வேண்டும். இது பெரியாரின் மண், அம்பேத்கரை உள்வாங்கிய மண் என்பதை அவர்களுக்கு காட்ட வேண்டும்.

 

வரலாற்று சிறப்புமிக்க மெரினா போராட்டம் அதற்கான முதற்படியில் எட்டு வைத்திருக்கிறது. தமிழகத்தின் மீது பார்ப்பனியத்துக்கு இருக்கும் பலவித பதட்டங்களில் இந்த மெரினா போராட்டம் முதன்மையானதாக இருக்கிறது. ஜல்லிக்கட்டு எனும் முகாந்திரத்தை முன்வைத்து நடந்ததாக இருந்தாலும், அடிப்படையில் இது அனைவரையும் ஒன்றிணைத்திருக்கிறது. ஜல்லிக்கட்டில், அதை நடத்துவதில் வேறு சில பிரச்சனைகள் இருந்தாலும் அந்த போராட்டத்தில் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களும், சிறுபான்மையினரும் பெருந்திரளாக கலந்து கொண்டார்கள். ஒன்றுபட்டு நின்றார்கள், ஒன்றுகலந்து இருந்தார்கள். இதை விட பார்ப்பனியத்தை வேறு எதுவும் கலவரப்படுத்த முடியுமா?

 

அதனால் தான் அனைத்து ஊடகங்களும் இதை ஜல்லிக்கட்டு போராட்டமாக மட்டுமே காட்ட விரும்புகின்றன.

 

அதனால் தான் பார்பனிய எச்சைகள் தேசியக் கொடி பிடித்திருந்த இந்துவை முஸ்லீம்கள் அடித்தார்கள் என்று சரடு விட்டுப் பார்க்கின்றன.

 

விடமாட்டோம் என்று காட்டுவோம். மெரினாவை தொடர்வோம், பார்ப்பனியத்துக்கு பாடை கட்டுவோம்.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

மரணத்திலிருந்தா மதிப்பிடுவது?

admk-to-bjp

 

கடந்த 75 நாட்களாக அப்பலோவை மையம் கொண்டிருந்த மர்மம் ஒன்று கரை கடந்து விட்டதாக அறிவிக்கப்பட்டதை அடுத்து முடிவுக்கு வந்திருக்கிறது.

 

ஜெயலலிதா.

 

இவரை எப்படி மதிப்பிடுவது?

மரணம் அவர் உடலைக் குடித்து விட்டது என்பதற்காக,

அந்தக் கோப்பையில் நிரம்பியிருந்த வஞ்சக நஞ்சு

அமுதமாக மாறிவிடுமா?

 

மரணத்தின் பொருட்டு தான் ஒருவரை மதிப்பிட வேண்டுமென்றால்

யாரும் இங்கே அயோக்கியர்கள் அல்லர்.

அல்லது,

மரணத்தை முன்வைத்து ஒருவரை புனிதராக்கிக் கொள்ள முடியுமென்றால்

அற்பனென்றோ, அற்புதனென்றோ யாராவது இருக்க முடியுமா?

 

எது ஆளுமை?

ஒற்றைக் கையெழுத்தில் சாலைப் பணியாளர்களை குப்பை போல் விசிரியடித்ததா?

வேட்பாளர் படிவத்தில் சுயநினைவின்றி உருட்டப்பட்ட பெருவிரலா?

 

சமச்சீர் கல்வியை உச்ச நீதி மன்றம் வரை விரட்டிச் சென்றதா?

பத்துமுறை உத்தரவிட்டும் கூட அண்ணா நூலகத்தை செல்லா நூலகமாக்கியதா?

 

மின்கட்டண உயர்வை கசப்பு மருந்தாக அறிவித்ததா?

கார்டனுக்கு கூப்பிட்டு மின்சார அமைச்சரிடம் மூவாயிரம் கோடி கறந்ததா?

அமைச்சர்களுக்கு மியூசிகல் சேர் நடத்தியதா?

 

துணிச்சலா? திமிரா?

ஒத்தை ரூபாய் சம்பளத்தில்

கோடிகளைக் கொட்டி நடத்திய திருமணம் திமிரா, துணிச்சலா?

 

பதினெட்டு ஆண்டுகளாய் ஜவ்வு மிட்டாய் தின்று

குமாரசாமியின் கால்குலேட்டரை திருடியது திமிரா, துணிச்சலா?

 

செம்பரம்பாக்கம் ஏரி காத்த அம்மனாய் தூங்கி விட்டு

மாண்டதெத்தனை, அழிந்ததெவ்வளவு கணக்கு சொல்லாதது திமிரா, துணிச்சலா?

இல்லை,

டாஸ்மாக்கில் பெண்களின் வாழ்வை தள்ளாட வைத்ததா?

 

இது நிர்வாகத் திறமையா?

துரைமுருகன் சேலை இழுத்தார்,

ஜானகி மோரில் விசம் வைத்தார்.

சென்னா ரெட்டி கையைப் பிடித்தார்,

இது என் கையெழுத்தே இல்லை.

 

விடாமுயற்சிக்கு இது தான் பொருளோ

91ல் ராஜிவ் காந்தி

2001ல் பெரிய கூட்டணி

2011ல் விஜயகாந்த்

2016ல் வைகோவும் தேர்தல் கமிசனும்.

ஆண்களுக்கு மத்தியில் ஒற்றைப் பெண்

கட்சியையும், ஆட்சியையும் கைப்பற்றிய

நிர்வாகத் திறமை இது தான்

 

பாசிச கோமாளியின் பித்துக்கு

தமிழக மக்கள் கொடுத்த விலை

ஜெயலலிதா.

எல்லாவற்றையும் மரணத்தால் மறந்து விட வேண்டுமோ!

 

இதோ,

மண்டைக்காடு தொட்டு கோவை வழி முட்டி மோதிய காவி வானரங்கள்

அப்பல்லோவில் நாக்கைச் சொட்டி

பிணத்தின் பின்னே நுழைந்து நிற்கிறது.

 

அம்மாவை இறக்கி வைத்து விட்டு

ஆட்டத்துக்கு வாருங்கள் அடிமைகளே!

 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

எத்தனை நாள் தான் சகிப்பது நீதித்துறையின் அயோக்கியத்தனத்தை?

peoples-power-trichy-rally-03-300x200

அப்சல் குருவுக்கு மரண தண்டனை விதித்து தீர்ப்பெழுதிய நீதிபதி(!)கள், குற்றம் நீரூபிக்கபடவில்லை என்றாலும் இந்திய கூட்டு மனசாட்சியை திருப்திப்படுத்த மரண தண்டனை விதிக்கிறோம் என்றார்கள்.

சுவாதி கொலை செய்யப்பட்ட வழக்கில், 90 நாட்களை நெருங்கியும் குற்றப்பத்திரிக்கை தாக்கல் செய்ய முடியாதிருந்த நிலையில், இன்னும் ஓரிரு நாட்களில் பிணை கிடைத்துவிடும் என்ற நிலையில், ராம்குமார் தற்கொலை செய்து கொண்டார் என்றது சிறைத்துறை.

இந்த இரண்டு நிகழ்வுகளிலும் வெளிப்படும் கிடக்கை என்னவென்றால், அப்சல் குரு வழக்கைப் பொருத்தவரை தண்டனை கொடுப்பது என தீர்மானித்து விட்டால் குற்றத்தின் தன்மையோ, சட்டவிதிகளோ எங்களுக்கு ஒரு பொருட்டே அல்ல. எந்த எல்லைக்கும் நாங்கள் செல்வோம், எங்களை யாரும் கேள்வி கேட்க முடியாது எனும் திமிர்த்தனம். ராம்குமார் படுகொலையைப் பொருத்தவரை எங்களை காத்துக் கொள்ள, மறைத்துக் கொள்ள வேண்டுமென்றால் எவ்வளவு கேவலமான பொய்களையும் அவிழ்த்து விடுவோம். நம்புவதைத் தவிர உங்களுக்கு வேறு வழியில்லை. எங்களின் அதிகாரத்தை எவரும் எதுவும் செய்து விட முடியாது எனும் இறுமாப்பு.

இந்த திமிர்த்தனத்தையும், இறுமாப்பையும் இன்னும் அதிக தீவிரத்துடன் அதிகாரவர்க்கத்தின் அடுக்குகள் அண்மையில் மீண்டும் ஒருமுறை வெளிக்காட்டியிருக்கிறது. வழக்குறைஞர்களுக்கு விதிக்கப்பட்டிருக்கும் வாழ்நாள் தடை. ஆனால், முந்தியவைகளுக்கு ஏற்பட்ட அதிர்வலைகள் வழக்குறைஞர்கள் மீதான இந்த அடாவடிக்கு எதிராக பரவலாக எழவில்லை.

நீதிபதிகளுக்கு எதிராக முழக்கமிட்டார்கள் என்ற குற்றச்சாட்டுக்குத் தான் மில்ட்டன், பார்த்தசாரதி ஆகியோருக்கு வாழ்நாள் முழுவதும் வழக்குறைஞர்களாக பணியாற்ற முடியாதவாறு தடையும், மகேந்திரனுக்கு 3 ஆண்டுகள் தடையும் விதிக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஏற்கனவே, மதுரை வழக்குறைஞர்கள் 5 பேருக்கு வாழ்நாள் தடையும், 8 பேருக்கு 3 ஆண்டுகள் தடையும் விதிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

முழக்கமிட்டதற்கு தான் வாழ்நாள் தடையா? என குழப்பம் ஏற்படலாம். இதன் பின்னிருக்கும் வன்மம் புரிய வேண்டுமென்றால் நிகழ்தவைகளை தொகுத்துப் பார்க்க வேண்டும்.

1. குடித்துவிட்டு வந்து அடாவடி செய்யும், கட்டப்பஞ்சாயத்து செய்யும், அறியாமையைப் பயன்படுத்தி பணம் பறிக்கும், சாதகமான தீர்ப்புக்காக பணம் வசூலித்துக் கொடுக்கும் தரகர்களாக, மிரட்டுபவர்களாக இருக்கும் வழக்குறைஞர்கள் எந்தப் பிரச்சனையும் இன்றி பணிபுரிந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.

2. ஊழல் முறைகேடுகளில் ஈடுபட்டும், பாலியல் ரீதியான முறைகேடுகளில் ஈடுபட்டும், மக்களைப் பற்றிய கவலை கொஞ்சமும் இன்றி கார்ப்பரேட்டுகளுடன் கைகோர்த்துக் கொண்டும், அவமதிப்பு என்பதை வைத்துக் கொண்டு மக்களை நாங்கள் மேலானவர்கள் என்பதாக செயல்பட்டுக் கொண்டும் இருக்கும் நீதிமான்கள் நிறைந்திருக்கிறார்கள்.

3. இந்தியாவில் வேறெந்த மாநிலங்களிலும் இல்லாத அளவுக்கு தமிழகத்தில் மக்கள் பிரச்சனைகளுக்கு குரல் கொடுக்கும், மக்களோடு சேர்ந்து போராடும் வழக்குறைஞர்கள் அதிகம். பல போராட்டங்களில் முதல் குரல் வழக்குறைஞர்களிடமிருந்தே வந்திருக்கிறது. இந்த மூன்று யதார்த்தங்களையும் மனதில் கொண்டு நிகழ்ந்தவைகளை தொகுத்துப் பார்க்க வேண்டும்.

2015 ஜூலை 1 முதல் தலைக்கவசம் அவசியம் என நீதிபதி கிருபாகரன் உத்தரவிடுகிறார்.

காவிரி, முல்லைப்பெரியாறு, ஈழம், உரிமையியல்குற்றவியல் சட்ட திருத்தங்கள், காவல் துறை அராஜகங்கள் என மக்களை பாதிக்கும் அனைத்துப் பிரச்சனைகளுக்கும் எதிராக குரல் கொடுக்கும் வழக்குறைஞர்கள், இந்த கட்டாய தலைக்கவச உத்தரவையும் எதிர்த்து டாஸ்மாக் அரசின் விருப்பம், தலைக்கவசம் கட்டாயமா? எனக் கேட்டு போராடுகிறார்கள்.

இதை நீதிமன்ற அவமதிப்பாக கருதிய நீதிமன்றம் மதுரை உயர்நீதிமன்ற வழக்குறைஞர்கள் சங்கத் தலைவர், செயலாளர் ஆகியோர் மீது நீதிமன்ற அவமதிப்பு வழக்கு தொடுக்கிறது.

இதனிடையே 2015 செப்டம்பர் 10 ம் தேதி மதுரையில் வழக்குறைஞர்கள் ஊழல் நீதிபதிகளுக்கு எதிராக பேரணி நடத்தி ஊழல் நீதிபதிகளின் பட்டியலை வெளியிடுகிறார்கள்.

இதற்காக 43 வழக்குறைஞர்கள் முறைப்படியான எந்த விசாரணையும் நடத்தாமல் இடைநீக்கம் செய்யப்பட்டார்கள்.

தலைவர், செயலாளர் மீதான அவமதிப்பு வழக்கு விசாரணை சென்னையில் நடைபெற்ற போது எந்தவிதமான சட்டவிதிகளும் மரபுகளும் பின்பற்றப்படவில்லை. தலைக்கவசம் குறித்த அவமதிப்பு வழக்கில், அதைப் பற்றி எதுவும் கேட்காத நீதிபதிகள், ஊழல் பட்டியல் வெளியிட்டது குறித்து கேள்வி எழுப்புகிறார்கள். சென்னை வழக்குறைஞர்களையே உள்ளே விடாமல் தடுத்து நிறுத்துகிறார்கள். சீருடை அணியாத காவலர்களும் பாதுகாப்பு வழங்கலாம் என முன்கூட்டியே நீதிபதிகள் அறிவுறுத்தி இருந்ததால் போலீஸ் என்ற பெயரில் ரவுடிகளும் கலந்திருக்கலாம் எனும் நிலை. நீதிபதிகளுக்கான வாசலில் நீதிபதிகளுடன் சென்று வழக்குக்கு தொடர்பே இல்லாத நிலையில் உள்ளே அமர்ந்திருக்கும் இரண்டு வழக்குறைஞர்கள். எந்த அடிப்படையும் இல்லாமல் அவர்கள் கொடுக்கும் புகாரை வைத்துக் கொண்டு மிரட்டும் தொனியில் விசாரிக்கும் நீதிபதிகள் என ஒரு கலவரமான சூழலில் தான் நீதிமன்ற அராஜகங்களை எதிர்த்து முழக்கமிடுகிறார்கள் வழக்குறைஞர்கள். இது குறித்து விரிவாக தெரிய விரும்புவோர் இங்கு சென்று வருக.

இவ்வாறு முழக்கம் எழுப்பினார்கள் என்பதற்காகத் தான் இப்போது இந்த வாழ்நாள் தடை.

எந்த ஒன்றிலுமே நிகழ்வுகளை மட்டுமே வைத்துக் கொண்டு முடிவுக்கு வருவது என்பது குறைபாடு உடையதாகத்தான் இருக்கும். அதற்கான நோக்கங்களையும் இணைத்து பரிசீலித்துப் பார்ப்பதே சரியானதாகவும், முழுமையானதாகவும் இருக்கும். அந்த அடிப்படையில் மேற்கண்ட நிகழ்வுகளுக்க்கான அடிப்படை நோக்கம் என்ன என்று பார்த்தால், நீதிபதிகளின் ஊழலை மறைப்பது தான் நோக்கம் என்பது போல் தெரியலாம். இது ஒரு துணை நோக்கம் தான். இதனிலும் முதன்மையான நோக்கம் ஒன்றும் உள்ளே இருக்கிறது.

இந்தியாவில் தோராயமாக 500 நீதிபதிகளுக்கான பணியிடங்கள் காலியாக இருக்கிறது. அரசுக்கும் நீதித்துறைக்கும் நீதிபதிகளை நியமிப்பது தொடர்பாக கொலீஜிய முரண்பாடுகள் ஒருபக்கம் இருந்தாலும், அதில் எப்படிப்பட்டவர்களை நியமிப்பது என்பதில் அரசின் நீதித்துறையின் திட்டங்களில் முரண்பாடு ஒன்றுமில்லை. நிர்வாக இயந்திரம் காவிமயமாகி இருக்கிறது என்பது அனைவரும் அறிந்தது தான். அவ்வாறு காவிமயமாகி இருக்கிறது என்பதற்கு கார்ப்பரேட் மயமாகி இருக்கிறது என்பது தான் பொருள். கார்ப்பரேட்டுகளுக்கு எதிராக எப்போதும் எந்தத் தீர்ப்பும் வராது. ஆனால், எதிர்மனு, இடைக்கால தடை போன்ற அம்சங்கள் கூட கார்ப்பரேட்டுகளுக்கு எதிராக இருக்கக் கூடாது என்றால் காவி மனோநிலையில் இருப்பவர்கள் மட்டுமே பொருத்தமனவர்கள். மக்கள் மத்தியில் இவை பிரச்சனைகளாகும் போது மத மோதல்களாக மடைமாற்றி திசை திருப்புவதும் அவசியம். எனவே, அந்த 500க்கும் மேற்பட்ட காலியிடங்களில் ஆர்.எஸ்.எஸ் பயங்கரவாதிகளைக் கொண்டு நிரப்ப வேண்டும்.

அப்படி ஒரு நிலை வந்தால், அதை வழக்குறைஞர்கள் எந்த முணுமுணுப்பும் காட்டாமல் அடிமைகளைப் போல் ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும். எனவே, நியமனங்களுக்கு முன்பு வழக்குறைஞர்களை ஒடுக்கும் கருப்புச் சட்டங்கள் அவசியப்படுகின்றன. நீதிமன்ற வழாகங்களுக்குள் போராட்டம் செய்வதோ, முழக்கம் இடுவதோ, துண்டுப் பிரசுரம் கூட கொடுக்கக் கூடாது எனும் விதிகளை புகுத்த நினைப்பதற்கு வேறெதுவும் காரணமாக இருக்க முடியுமா?

பல விசயங்களுக்கு தமிழகம் முன்மாதிரியாய் இருப்பதைப் போல, இவ்வாறான நியமனங்களை எதிர்ப்பதிலும் தமிழக வழக்குறைஞர்கள் முன்மாதிரியாய் விளங்குவார்கள். இதனால் தான் வழக்குறைஞர்களை ஒடுக்குவதை தமிழகத்திலிருந்து தொடங்கியிருக்கிறார்கள். எந்த மாநிலத்திலும் அமல்படுத்தாத வரைவு விதிமுறைகளை தமிழகத்தில் அமல்படுத்தத் துடிப்பதில் வேறேதும் நோக்கம் இருந்துவிட முடியுமா?

எனவே, கோஷம் போட்டதற்கு வாழ்நாள் தடையா? என்பதல்ல இங்கு பிரச்சனை. இது வழக்குறைஞர்களுக்கு மட்டுமேயான பிரச்சனையும் அல்ல. கார்ப்பரேட் பயங்கரவாதிகளுக்கு எதிராக, காவி பாசிஸ்டுகளுக்கு எதிராக நாம் என்ன செய்யப் போகிறோம்? வழக்குறைஞர்களுடன் இணைந்து எவ்வாறு இதை முன்னெடுக்கப் போகிறோம்? என்பது தான் நமக்கு முன்னிருக்கும் கேள்வி.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

ஓராண்டுகளுக்குப் பிறகும் பதிலில்லாமல் தொடர்கிறது தாத்ரி

பொதுவாக நான் ஆங்கிலக் கட்டுரைகளை வாசிக்க முயல்வதில்லை. ஏனென்றால் என் ஆங்கிலப் புலமையின் உயரம் அவ்வளவு தான். தேவை ஏற்படும் போது மொழிபெயர்ப்புகளை நாடுவதும், கிடைக்காவிட்டால் மொழிபெயர்ப்பு கருவிகளை நாடுவதும் தான் என் வழக்கம். மொழிபெயர்ப்புக் கருவிகள் வழியாக புரிந்து கொள்ள முயல்வது என்பது இடியாப்ப இழைகளை நேர்படுத்தும் திறமையை ஒத்தது.

அண்மையில் ஒரு மொழி பெயர்ப்புக் கட்டுரையை படித்துக் கொண்டிருந்தேன். படித்து முடிக்க முடியாத அளவுக்கு எரிச்சல் வந்தது. அந்த அளவுக்கு மனம்போனபடி, கட்டுரையின் கருத்தை புரிந்து கொள்ள முடியாதபடி சிதைத்து மொழிபெயர்க்கப்பட்டிருந்தது. இவ்வளவு மோசமான மொழிபெயர்ப்பையும் இணைய வெளியில் வெளியிட முடியுமா எனும் வியப்பு வந்து போனது. நாம் ஏன் மொழிபெயர்க்கக் கூடாது எனும் துணிவு தலைகாட்டியது. அதன் விளைவே இந்தக் கட்டுரை.

எனக்கு கட்டுரைகளை மொழிபெயர்க்கும் அளவுக்கு ஆங்கிலப் புலமை கிடையாது என்பதை முதலிலேயே ஒப்புக் கொள்கிறேன். எனவே, குறைகளை சுட்டிக் காட்டுங்கள். படித்தபின் உங்களுக்கு ஏற்படும் உணர்ச்சிகளை அப்படியே வெளிப்படுத்துங்கள். அது எவ்வளவு மோசமானதாக இருந்தாலும் பரவாயில்லை. வெளிப்படுத்தாமல் நமட்டுச் சிரிப்புடன் நகர்ந்து விடாதீர்கள். அப்படிச் செய்தால், இது போன்ற மொழிபெயர்ப்புகள் தொடரும் என உங்களை எச்சரிக்கிறேன்.

மூலக் கட்டுரை: One Year After Dadri, There are Still No Answers

dadri-protest-pti-1

ஓராண்டுகளுக்குப் பிறகும் பதிலில்லாமல் தொடர்கிறது தாத்ரி

பசுவின் பெயரால் நடந்த மனித கசாப்புக்கு மெய்யாகவே நீதி கிடைத்துவிட்டதா? ஓராண்டுக்குப் பின்னரும் அக்லக்கின் குடும்பம் நிலை கொள்ளாமல் தவித்துக் கொண்டிருப்பது தொடர்கிறது.

எனக்கு இந்திய நீதி முறையின் மீது நம்பிக்கை இருக்கிறது என்கிறார் கொலை செய்யப்பட்ட அக்லகின் மகன் சர்தாஜ். உங்களது அக்கம்பக்கத்தினர்களால் கொடுக்கப்பட்ட புகாரின் அடிப்படையில் உங்கள் குடும்பத்தினர் மீது முதல் தகவலறிக்கை பதிவு செய்யப்பட்ட போது நீங்கள் பீதியடைந்தீர்களா? என்று கேட்கப்பட்ட போதுதான் மேற்கண்ட பதிலைக் கூறினார் அக்லக்கின் மகன். மாடிறைச்சி வைத்திருந்தார் எனும் வதந்தியை முகாந்திரமாகக் கொண்டு நூற்றுக்கும் அதிகமானோர் திரண்ட ஒரு வன்முறைக் கும்பல் அக்லக்கை கிழித்துப் போட்டு சரியாக ஆண்டு ஒன்று கடந்து விட்டது. தற்போது உத்திரப் பிரதேச காவல்துறை அக்லக்கின் வீட்டில் இருந்தது மாட்டிறைச்சி தான் என முடிவு செய்திருக்கிறது. அப்படி முடிவு செய்திருப்பது அக்லக் தன் வீட்டில் பசுவை அறுத்தார் என்பதற்கு ஆதாரமாகாது என்ற போதிலும் கூட அக்லக்கின் குடும்பம் பதட்டத்திலேயே இருந்து கொண்டிருக்கிறது.

தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்ட செயற்பாட்டாளர் சலீம் பைக் என்னிடம் கூறும் போது, மாட்டுத் தொழிலில் ஈடுபடும் முஸ்லீம்கள் ஒரு மாநிலத்திலிருந்து வேறொரு மாநிலத்துக்கு மாடுகளை கன்றுகளை அனுப்பும் போது தகுந்த அரசு சான்றிதழ்கள் இருந்த போதிலும் பசு பாதுகாப்பு படைகளால் தொந்தரவுக்கு உள்ளாக்கப்படுவதையும், தாக்கப்படுவதையும், பணம் கேட்டு மிரட்டப்படுவதையும் தான் ஆவணமாக பதிவு செய்து வைத்திருப்பதாக கூறினார்.

மாடுகள் ஓரிடத்திலிருந்து மற்றோர் இடத்துக்கு கொண்டு செல்லப்படும் போது பசு பாதுகாப்பு படையினரால் பிடித்து கௌசாலா வில் ஒப்படைக்கப்படும் சில வழக்குகளை நான் கவனித்துப் பார்த்திருக்கிறேன். உரிய ஆவணங்களை சரிபார்த்து காவல்துறை கௌசாலா விலிருந்து மாடுகளை விடுவிக்குமாறு ஆணை வழங்கிய பிறகு அவற்றில் சில மாடுகள் இறந்து விட்டதாகவோ, காணாமல் போய் விட்டதாகவோ கூறி மீதமுள்ளவை மட்டுமே உரியவர்களிடம் ஒப்படைக்கப்படுகின்றன. பெரும்பாலான முஸ்லீம் கால்நடை வியாபாரிகளுக்கு, அவர்களிடம் பேசி அல்லது சட்ட வழிமுறைகளைக் காட்டி தங்களிடமிருந்து பறிக்கப்பட்டதை திரும்பப் பெற்றுக் கொள்ளும் அளவுக்கு அறிவுக் கூர்மையோ, திறனோ இருப்பதில்லை. கால்நடைகள் எப்படி இறந்து போகின்றன அல்லது காணாமல் போகின்றன என்பது ஒன்றும் ரகசியம் அல்ல.

மொரதாபாத் மாவட்டத்தில் நடந்த ஒரு நிகழ்வு, எளிய பொருளாதார பின்னணி கொண்ட ஒருவன் தன் தங்கையின் திருமணத்திற்காக வாங்கிச் சென்ற இறைச்சி மாட்டிறைச்சியா என போலீசுக்கு சந்தேகம் வந்ததைத் தொடர்ந்து வழக்குப் பதிவு செய்யப்பட்டதால் அந்தப் பெண்ணின் திருமணமே தள்ளிப் போனது.

பசுவின் மீதான பாதுகாப்பு எனும் போர்வையில் வன்முறை நிகழ்வுகள் அதிகரித்ததினால் தூண்டப்பட்ட வெறுப்புணர்வு தான் அக்லக் மீதான குரூரமான தாக்குதல் என்கிறார் சலீம் பைக்.

இவை விழிம்பு நிலை மனிதர்களின் உரிமைகளைக் காக்கும் பொருட்டு மனித உரிமை ஆணையம் போன்ற அமைப்புகளின் விசாரணைக்கு உட்படுத்தப்பட வேண்டும் என்கிறார். குறிப்பாக, இது போன்ற தாக்குதல்கள் மீண்டும் நடக்காத வண்ணம் உறுதிப்படுத்தப் பட வேண்டும் என்கிறார்.

அவர் தாத்ரி தாக்குதல் தொடர்பாக தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத்தின் கீழ் ஒன்பது கேள்விகள் அடங்கிய மனுவை பல்வேறு அரசு அலுவலகங்களுக்கு அனுப்பியுள்ளார். தாத்ரி தாக்குதல் நடைபெற்ற இடத்திற்கு அனுப்பப்பட்ட விசாரணைக் குழுக்களின் அறிக்கைகளில் அவர் தேடினார். மத்திய மாநில அரசு சார்ந்த மற்றும் அரசு சாரா இன்னும் காவல்துறை, உளவுத்துறை உயரதிகாரிகளின் இழப்பீட்டு விபரங்களினூடாக அமைதி நடவடிக்கைகளை தேடினார்.

தொடர்ந்து அவர், 2015 அக்டோபர் 15 ல் பதிவு செய்யப்பட்டதில், பல்வேறு கமிசன்களின் முதன்மையான விசாரணைகளிலிருந்து கிடைத்த பதில்கள் மிகுந்த ஏமாற்றத்தை அளிக்கின்றன. உத்திரப் பிரதேச மாநில மனித உரிமை கமிசன் எங்களுக்கு தாத்ரி தாக்குதல் குறித்து எந்த முறையீடும் வரவில்லை என்கிறது. மட்டுமல்லாது, தாத்ரிக்கு அனுப்பபட்ட விசாரணைக் குழுவின் நடவடிக்கைகளும் பூச்சியமாகவே இருக்கிறது. மிகவும் இன்றியமையாத ஏழு கேள்விகளுக்கான பதில், உங்கள் மீதமுள்ள கேள்விகளுக்கான பதில் ஏற்கனவே கொடுக்கப்பட்ட தகவல்களில் இருக்கிறது எனும் வெற்றுச் சொற்களாகவே இருக்கிறது.

தேசிய மனித உரிமை கமிசனின் சட்டப் பிரிவிலிருந்து கிடைத்த ஒற்றைப் பக்க பதில் மட்டும் கொஞ்சம் பரவாயில்லை. உலக அளவில் விவாதிக்கப்பட்ட ஒரு நிகழ்வுக்கு, தாத்ரியிலிருந்து ஒன்றரை மணி நேர பயண தூரத்தில் இருக்கும் சிறுபான்மையினருக்கான தேசிய கமிசனினிலிருந்து ஐந்தரை பக்க பதிலை பெறுவதற்கு ஒன்றரை மாதம் எடுத்துக் கொண்டதை எப்படி புரிந்து கொள்வது?

முதல் அமைச்சரின் அலுவலகத்திலிருந்து வந்த பதிலிலிருந்து நான் அறிந்து கொண்டது என்னவென்றால், (அதுவும் முதல் மேல் முறையீட்ட பதிவு செய்த பிறகு தான் வந்தது) 2015 டிசம்பர் 3ம் தேதி இயற்றப்பட்ட தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்ட விதி எண் 4 (2) (v) ன் படி நீங்கள் கோரும் தகவல் மிக நீண்ட தகவல்களை உள்ளடக்கியதாகவும், தொகுப்பற்ற விபரங்களாகவும், திசைதிருப்பும் வண்ணமும், பொது நலனுக்கு ஊறு விளைவிக்கும் படியும் இருக்கிறது. இது தான் அவர்களின் பதில். வேறில்லை. ஆனால், இதில் வருத்தத்துக்குறிய விசயம் என்னவென்றால் அந்த விதியின் தொடக்கத்தில் இந்த தேதிக்கு முன்னர் கேட்கப்பட்ட விபரங்களுக்கு இது பொருந்தாது என்றும், அந்த தேதிக்கு முன்னர் இருந்த விதிகளின் படி குறைவாக பதிலளிக்கவோ, பல்வீனமானது என நிராகரிக்கவோ கூடாது என்று இருப்பதை கவனிக்க மறுத்தது தான். முதலமைச்சர் அலுவலகம் அக்லக்கின் தாக்குதல் குறித்த இன்றியமையாத அந்த ஒன்பது கேள்விகளில் எந்த ஒன்றுக்கும் பதிலளிக்கவில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. வகுப்புவாதச் சூழல், தண்டனை, இழப்பீடுகளை கோருவதாக இருக்கிறது எனும் பொருந்தாத முறையற்ற வாதத்தைக் கொண்டே அந்த மனு நிராகரிக்கப்பட்டிருக்கிறது என்பதே என்னுடைய புரிதல்.

இப்படி தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத்தின் கீழ் விபரங்களை கேட்பது ஒரு அதிசயத்தை விட்டுச் சென்றிருக்கிறது. பல்வேறு கமிசன்கள் அலுவலகங்கள், மாவட்ட நீதிமன்றங்கள் தொடங்கி முதல்வர் அலுவலகம் வரை இந்த விசயத்தை வெகு சாதாரணமாக எடுத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள் அல்லது இந்த விசயம் சட்ட ரீதியாக நடவடிக்கை எடுக்கும் அளவுக்கு முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது இல்லை என்று கருதுகிறார்கள்.

அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் 48வது பகுதியில் மாநிலக் கொள்கைகளுக்கான நேரடியான பிரிவில் வேளாண்மை, கால்நடை வளர்ப்புக்கான அமைப்புகள் எனும் தலைப்பில் மாநிலங்கள் வேளாண்மைக்கும், கால்நடை வளர்ப்புக்கும் நவீன, அறிவியல்பூர்வமான முறையில் ஊக்கம் அளிக்க வேண்டும். குறிப்பாக, இனப்பெருக்க முறையை மேம்படுத்தி பரவலாக்குவதற்கு உரிய நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட வேண்டும் மாடுகளை கறவைப் பசுக்களை கன்றுகளை வெட்டாமல் பாதுகாக்க வேண்டும் எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இது இப்போதைய காலத்துக்கு பொருத்தமானது தானா? (மாடுகளை பராமரிப்பதின் முதன்மையான நோக்கமே விவசாயத்துக்கு பயன்படுத்துவது தான். ஒருபக்கம் முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறைக்கேற்ப இயந்திரமாக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் போதும், மறுபக்கம் விவசாயத்தையே திட்டமிட்டு அழித்துக் கொண்டிருக்கும் போதும் மாடுகளைப் பரவலாக்குவது என்பதன் பொருள் என்ன? – மொ.ர்)

இந்தியாவில் மாடுகள் அறுக்கப்படுவது குறித்த சொல்லாடல் அரசியல் சட்டத் தளங்களில் இரகசியமானதாக ஒன்றும் இல்லை. விவசாயச் சமூகத்தில் மாடுகளின் பங்களிப்பு என்பதில் எருதுகளுக்குறிய இடம் தெளிவாகக் அறியப்பட்டிருக்கிறது. எவ்வாறாயினும் தேர்தல் அண்மிக்கும் பொழுதுகளில் மக்களின் பொதுக்கருத்தாக தாயாக உருவகிக்கப்பட்டு மதவாத உணர்ச்சிகள் தூண்டப்படுகின்றன. செய்தி ஊடகங்களும் பிரியாணி என்பது போல் உருவகத்தில் குறிப்பிட்டு மக்களின் உணர்வுகளைத் தூண்டி, மாட்டுக்கறி வாங்கினாலோ, வைத்திருந்தாலோ, உண்டாலோ அல்லது அவ்வாறு செய்ததாக ஐயம் ஏற்பட்டாலோ, அதுவே பொதுவெளியில் தாக்கி கொடுமைப்படுத்தும், கொல்லும் அளவுக்கு கொண்டு செல்கின்றன.

உனாவில் நடந்த நிகழ்வு அரசியலமைப்பு சாசன உரிமைக்கான, அடிப்படை சுதந்திரத்துக்கான வன்முறையற்ற போராட்டமாக உருமாறியது. அதுவும் இது போன்ற தாக்குதல்களுக்கு இலக்காகும், இதுவரை ஒதுக்கி வைக்கப்பட்டிருந்தவர்களே முன்னெடுத்துச் சென்ற போராட்டமாகியது.

இந்த வாரம் அக்லக் மீதான தாக்குதலின் முதல் ஆண்டு நிறைவு வாரம். கோமாதாவை இழிவுபடுத்துவது, சட்டத்தை மீறுவது என காரணம் கூறி பல வன்முறை நிகழ்வுகள் அக்லக்கை தொடர்ந்து நடந்தேறிக் கொண்டுள்ளன. இது போன்ற வன்முறைகளுக்கு எதிராக காலங்கடந்த வெற்று அறிக்கைகள் தான் அதிகாரத்திலிருந்து பதிலாக கிடைக்கிறது என்பது ஓர் அதிசயம் தான். அதிகாரத்தின் பல்வேறு மட்டங்களின் இந்த தோற்றுப் போன நிலை இன்னும் அதிகமதிகம் மக்கள் கொல்லப்படுவதற்கு முன் தன்னிறைவடையுமா?

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

சுவாதியை அறைஞ்சவன் எவண்டா.. .. .. ?

Suwathi-ramkumar

சுவாதி கொலை குறித்து தெரியாதவர்கள் யாரும் தமிழ்நாட்டில் இருக்க முடியாது எனும் அளவுக்கு ஊடகங்கள் மக்களிடம் இந்த படுகொலையை கொண்டு சென்று சேர்த்திருக்கின்றன. பெண்களுக்கு எதிராக எத்தனையோ வன்புணர்வுக் குற்றங்கள், நினைத்துப் பார்க்க முடியாத அளவுக்கு படுகொடூரக் கொலைகள் நடந்திருந்த போதிலும் அவைகளெயெல்லாம் மிகச் சாதாரணமாக எடுத்துக் கொண்டு கடந்த ஊடகங்களும், அரசும் ஒரு நிர்பயாவுக்காக கொதித்தெழுந்தது. எத்தனையோ ஆவணக் கொலைகள் உட்பட கொடூரங்கள் நடந்திருந்தும் கூட அரசின், காவல்துறையின், ஊடகங்களின் அழுத்தத்தில் சுவாதி தமிழ்நாட்டின் நிர்பயாவாக ஆக்கப்பட்டிருக்கிறார்.

 

அந்தப் படுகொலை நிகழ்ந்ததிலிருந்து இன்றுவரை காவல்துறையின் நடவடிக்கைகளில் பல்வேறு ஐயங்கள் இருந்து கொண்டே இருக்கின்றன. அவை தீர்க்கப்படக் கூடாது என்பது மட்டுமல்லாமல் அவை எழுப்பப்பட்டிருக்கவே கூடாது என்பது போல் திட்டமிட்ட அலட்சியத்துடன் காவல்துறையின், ஊடகங்களின் செயல்பாடுகள் இருக்கின்றன.

 

தமிழகத்தில் காவி பயங்கரவாதம் தன் நிகழ்ச்சிநிரலை நடத்த துடித்துக் கொண்டிருக்கிறது என்பதையும் அதற்கு எல்லா வழிகளிலும், எல்லா நிலைகளிலும், எல்லா வாய்ப்புகளிலும் முயற்சித்துக் கொண்டிருக்கிறது; திட்டங்களைத் தீட்டிக் கொண்டிருக்கிறது என்பதை நாம் அறிவோம். சிற்சில போதுகளில் அவை அம்பலப்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றன. மாலேகான் தொடங்கி தென்காசி வரை அதற்கு ஏராளமான சான்றுகள் இருக்கின்றன. சுவாதி கொலையிலும் கூட அவ்வாறான சதி மறைந்திருக்கக் கூடுமோ எனும் ஐயம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வலுப்பெற்றுக் கொண்டே வருகிறது.

 

அரசின் கட்டமைப்பு மக்களுக்கு எதிராக இருக்கிறது. மக்களைக் காப்பதும், மக்களுக்கு சேவை செய்வதும் அதன் நோக்கமல்ல, மக்களை ஆளும் தகுதியை அது இழந்து விட்டது என்பதை தினந்தோறும் நடக்கும் நிகழ்வுகள் நிரூபித்துக் கொண்டே இருக்கின்றன. இதற்கு எதிராக மக்கள் ஒன்று திரள வேண்டும். அரசின் மக்கள் விரோத நடவடிக்கைகளை முறியடிக்க வேண்டும் என்பது அவசியமாகி இருக்கும் இக்கால கட்டத்தில், மக்களின் பக்கமிருந்து எழுந்திருக்கும் புலனாய்வு நடவடிக்கையாக சுவாதி கொலையின் பின்னணியிலிருக்கும் ஐயங்களை கோர்த்துக் காட்டியிருக்கிறது இந்த காணொளிப் பதிவு.

 

அரசின், காவல்துறையின், ஊடகங்களின் செய்திகளை நம்பவே கூடாது என்பது மக்கள் தங்கள் சொந்த அனுபவங்களிலிருந்து வந்தடைந்திருக்கும் முடிவு. அதன் அடுத்த படியாக வந்திருக்கிறது இந்த காணொளிப் பதிவு. அரசின், அரசுத் துறைகளின், ஊடகங்களின் மக்கள் விரோத நடவடிக்கைகள் ஒவ்வொன்றையும் இது போல் மக்களால் கண்காணித்து வெளிப்படுத்த முடியாதா?

 

இந்த கொலையைப் பயன்படுத்தி கடைவீதிகளெங்கும் மக்களின் செலவிலேயே கண்காணிப்பு காமிராக்களை நிருவி மக்களை கண்காணிக்க அரசு திட்டமிடுகிறது. அதற்காகத்தான் சி.சி.டி.வி காமிராக்களை பொருத்தும் படி வணிகர்களை கோருகிறார்கள். இதேவிதமான கணகாணிப்பை நாம் அரசின் மீது செய்ய முடியாதா? பொழுது போக்கவும், கௌரவத்துக்காகவும், இன்னும் பல்வேறு பயன்பாடுகளுக்காகவும் பயன்படுத்தும் திறன்பேசிகளை (ஸ்மார்ட் போன்) இதற்காக நாம் பயன்படுத்த முடியாதா? முடிந்தால், முனைந்தால் அது அதிகாரம் மக்களிடம் வருவதற்கு, அரசை நோக்கி கேள்வி எழுப்பும் விழிப்புணர்வை மக்களிடம் ஏற்படுத்துவதற்கு குறைந்த அளவிலேனும் நிச்சயம் பயன்படும். மக்களை உளவு பார்ப்பதற்கு அரசு பயன்படுத்தும் தொழில்நுட்பங்களை நம்மால் அரசை நோக்கி திருப்பிவிட முடியாதா என்ன?

 

சுவாதி கொலையில் நண்பர் திலீபன் மகேந்திரன் செய்திருக்கும் இந்த முயற்சி, அந்த வகையில் எடுத்து வைத்திருக்கும் முதல் எட்டு. வாழ்த்துகள் திலீபன் மகேந்திரன்.

காணொளியைக் காண

%d bloggers like this: