மதங்கள் எதற்காக உருவாக்கப்பட்டன?

நண்பரே … ! ஓர் அறிவுஜீவி … என்பவர் யார் … உங்கள் பார்வையில் .. !

செல்வராஜன் கேள்வி பதில் பகுதியிலிருந்து

தோழர் செங்கொடிதங்களின் பதில்களுக்கு நன்றிஎனது மற்றுமொரு கேள்வியை இங்கே முன்வைக்கிறேன்.

மதம் என்பதுமக்களின் புரட்சி எண்ணங்களை மங்கச் செய்யவும்அரசு இயந்திரத்திற்கெதிரான அவர்களின் புரட்சியை தடைசெய்யவுமே தோற்றுவிக்கப்படுகிறது என்பது பொதுவான கருத்துஆனால்மதத்தை தோற்றுவிக்கும் செயல்பாடு என்பது ஒரு தனிநபரின் பெரும் முயற்சியாக இருக்கிறதுமத ஸ்தாபகரின் முயற்சிகளுக்கு பின்னணியில் இருந்து பல சக்திகள் ஆதரவு அளிக்கலாம்தான்ஆனால்ஒரு மதம் தோன்றும்போதுஅது ஏற்கனவே நடைமுறையில் இருக்கும் மதங்களால் பல இன்னல்களுக்கு ஆளாகிறதுபஹாய் எனும் ஒரு மதம் 19ம் நூற்றாண்டில் ஈரான் நாட்டில் வடிவம் எடுத்து வந்தபோதுஇஸ்லாமிய மதத்தினால் பெரும் துன்பத்திற்கு ஆளானதுஅதன் ஸ்தாபகர் பஹாவுல்லா என்பவர்இப்படி ஒரே நோக்கத்திற்காக உருவாகும் மதங்களுக்குள் எதற்காக இந்தப் போட்டிஅந்தப் போட்டியை உருவாக்குபவர்கள்அந்த மதங்களுக்கு தலைமையேற்கும் மதகுருக்களேஅரசு அமைப்பின் பிரதிநிதிகளாக இருக்கும் அந்த மதகுருக்கள் ஏன் இந்த மோதலை உருவாக்குகிறார்கள்சமரசம் செய்துகொண்டு செல்லலாமேபழைய மதத்திலிருந்து புதிய மதத்திற்கு மாறிக் கொள்ளலாமேதொழில் ஒன்றுதானே?

மேலும்ஒரு மதத்தின் ஸ்தாபகர்தன் வாழ்நாளை செலவழித்துஇப்படியொரு கடினமான பணியைச் செய்ய வேண்டிய அவசியமென்னஅவர்களுக்குஇதைத் தாண்டி வேறு லட்சியங்களும் உண்டாஅரேபிய வணிகரான முகமதுகதீஜாவின் மூலமாக கிடைத்த சொத்தை அனுபவிப்பதை விட்டுவிட்டுபல்வேறு கடின முயற்சிகளின் மூலமாக ஒரு மதத்தை தோற்றுவிக்க வேண்டிய அவசியமென்னஅவர் இறந்த பிறகு, ‍அதைப் பார்க்கப் போகிறாரா என்ன?

எனவேமதங்கள் எதற்காகஎந்த அடிப்படையில் உருவாக்கப்படுகின்றனஅவற்றின் மூலங்கள் என்னஅவற்றின் தொடர்புகள் என்னஎன்பது குறித்து எனக்கு விரிவான விளக்கம் தேவை.

எனது கேள்வியானது சற்று குழப்பமாகவும் இருக்கலாம்ஆனாலும்கேள்வியை மீண்டும் மீண்டும் படித்துபுரிந்துகொண்டு பதிலளிப்பீர்கள் என்று நம்புகிறேன் தோழரேதங்கள் பதிலை விரைவில் எதிர்பார்க்கிறேன்.

பிரசன்னா, கேள்வி பதில் பகுதியிலிருந்து

religious

தோழர் பிரசன்னா,

நீங்கள் கேட்டுள்ளது மிகச் சிறந்த கேள்வி என எண்ணுகிறேன்மதங்களைப் பற்றிய இந்த உங்களின் கேள்விக்கான பதிலை கடவுள் நம்பிக்கைக்கும் மதத்துக்கும் இடையிலான வித்தியாசத்தைக் கூறுவதிலிருந்து தொடங்குவது பொருத்தமாக இருக்கும்.

பொதுவாக எல்லோரும் நினைத்துக் கொண்டிருப்பது போல் கடவுள் நம்பிக்கையும் மதமும் ஒன்றல்லகடவுள் நம்பிக்கை காலத்தால் முற்பட்டது மதம் பிற்பட்டதுஇயற்கையின் மீதான அறியாமைமரணத்தின் மீதான் பயம்பதைப்பு ஆகியவையே கடவுள் நம்பிக்கைக்கான தோற்றுவாய்மதம் என்பது அரசு உருவான பின்பு குறிப்பிட்ட ஒரு சமூகத் தேவை காரணமாகவோதேவையின்மையை அகற்றும் காரணமாகவோ அரசுக்கு ஆதரவாகவோ எதிர்ப்பாகவோ தோற்றம் பெற்றதுஇரண்டையும் தனித்தனியே பிரித்துப் பார்த்து புரிந்து கொள்வது மதங்களைப் பற்றிய புரிதலுக்கு இன்றியமையாதது.

உலகின் எந்த மதமும் தனியொரு மனிதரால் உருவாக்கப்பட்டவை எனக் கொள்வது மாத்திரைக் குறைவானதாகவே இருக்கும்நீங்கள் கூறும் பஹாய் என்பது தனி மதமல்லஇஸ்லாத்தின் ஒரு பிரிவுஇதற்கு எதிராய் இஸ்லாத்தின் சன்னிஷியா பிரிவு மதவாதிகள் கூறுவதை பொருட்டாய் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டிய அவசியமில்லைஇஸ்லாம் குறித்து பார்த்தால் இஸ்லாம் முகம்மதால் உருவாக்கப்பட்டதல்லஅவர் நிறுவியது ஓர் அரசைத் தான்இஸ்லாம் முகம்மதின் மரணத்திற்குப் பிறகே உருவாக்கப்பட்டது.

சமூகத்தில் உருவாகும் அனைத்திற்கும் அடிப்படைக் காரணமாக இருப்பது உற்பத்தி முறையேஇதனை மார்க்சியம் அடிக்கட்டுமானம் என்கிறதுஇந்த அடிக்கட்டுமானத்தில்உற்பத்தி சக்திகளுக்கிடையில் ஏற்படும் முரண்பாடுகளை தீர்க்க ஏற்படுத்தப்படும் வடிவங்கள் எல்லாம் மேற்கட்டுமானம் ஆகிறதுஅந்த வகையில் மதம் என்பது ஒரு மேற்கட்டுமான அமைப்புதனிப்பட்ட முறையில் ஒவ்வொரு மதத்தையும் ஆராய்ந்து பார்த்தால் அவை சமூகத்தில் நிலவிய ஏதாவது ஒரு சிக்கலுடன் தொடர்புடையதாகவே இருக்கும்எனவேமதம் என்பது அதன் தோற்ற அடிப்படையில் சீர்திருத்த நிகழ்வாகவே இருக்கிறது.

ஆகவேமதம் என்றாலே அது புரட்சிகர எண்ணங்களை மழுங்கடிப்பதற்காக தோற்றுவிக்கப்பட்டது என புரிந்து கொள்வது தட்டையான புரிதல்எடுத்துக்காட்டாக ரோமனிய மன்னர்களும் திருச்சபைகளும் இணைந்து நிலப்பிரபுத்துவத்தின் கடைசிக் காலத்தில் மக்களுக்கு கடும் கட்டுப்பாடுகளை விதித்த போது அதை எதிர்த்து புரோட்டஸ்டாண்ட் பிரிவு தோன்றியதுபார்ப்பனிய மதம் விவசாயத்துக்கு உற்றதுணையாக இருந்த மாடுகளை தின்று தீர்த்துக் கொண்டிருந்த போது அதற்கு எதிராக பௌத்தம் கொல்லாமையை பேசியதுஇந்நிகழ்வுகளை மார்டின் லூதருடனும்கௌதம சித்தார்த்தனுடனும் மட்டுமே இணைத்துப் பார்க்க முடியுமாஅந்தக் காலகட்டத்தின் புரட்சிகர எண்ணங்களை அவர்கள் தங்கள் வாயிலாக வெளிப்படுத்தினார்கள்.

அதேநேரம் மதங்கள் தங்கள் இயல்பில் ஆளும் வர்க்கங்களுக்கு ஆதரவாகவே செயல்படுகின்றனஇதை எப்படி புரிந்து கொள்வதுஎந்த ஒரு கோட்பாடும் அது தோன்றிய காலகட்டத்துக்கு மட்டுமே புரட்சிகரமானதாக இருக்கும்சமூகத்தில் மாற்றம் நேரும் போது அதை பிரதிபலிக்கும் கோட்பாட்டிலும் மாற்றம் தேவைப்படுகிறதுஅவ்வாறான மாற்றம் நேராத போதுஅல்லது சமூகத்துக்கு தேவையற்ற காலத்தில் மாற்றங்கள் நேருகின்ற போது அந்தக் கோட்பாடு தேங்கிப் போகிறதுஎந்த ஒரு அரசானாலும் அதன் தவிர்க்கவியலாத குணமாக இருப்பதுநிலவுகின்ற உற்பத்தி முறையில் எந்த மாற்றமும் நேர்ந்து விடாதவாறு பாதுகாப்பதுஉற்பத்தி உறவுகளுள் முரண்பாடு தோன்றும் போது அது நிலவும் உற்பத்தி முறையை தாக்கிவிடக் கூடாது என்பதற்காக உற்பத்தி உறவுகளான மக்களை மழுங்கடிக்க அரசு செய்யும் பல்வேறு உத்திகளில் மதம் – தேக்கமடைந்து மாற்றங்களுக்கு முகம் கொடுக்காத மதம் – முதன்மையானதாக இருக்கிறதுஇது தான் அரசுகளுக்கும் மதங்களுக்கும் இடையேயான பிரிக்க முடியாத பிணைப்புமதங்களை மக்களிடம் நிலை நிறுத்துவதற்கு தேவையான இன்றியமையாத கச்சாப் பொருள் தான் கடவுள் நம்பிக்கை.

ஆகமதம் என்பதை அடிக்கட்டுமானம்மேற்கட்டுமானத்திற்கு உட்படுத்தி பார்க்கும் போது மட்டுமே நம்மால் துல்லியமாக புரிந்து கொள்ள முடியும்மதங்கள் அந்தந்த காலகட்டத்தின் தேவையை ஒட்டியே பிறந்திருக்கின்றனஇதை தனி ஒருவரால் முன் திட்டமிட்டு தொடங்கியிருக்க முடியாதுஇருப்பினும் மதங்களின் தோற்றத்தில் தனி மனிதர்களின் பங்களிப்பை குறைத்து மதிப்பிடவும் முடியாதுசமூகத்தின் தேவையை முழுமையான அம்சமாக கொண்டால் தனிப்பட்ட மனிதர்களின் பங்களிப்பை குறிப்பிட்ட அம்சமாக கொள்ளலாம்.

மதங்களின் தோற்றங்களின் போது தனிப்பட்ட மனிதர்களின் பங்களிப்புக்கு வேறுசில நோக்கங்கள் இருந்திருக்கலாம்இஸ்லாம் எனும் மதத்தை எடுத்துக் கொண்டால் முகம்மதின் நோக்கம் மூன்று பிரிவாக இருந்த மக்களை ஒருங்கிணைத்து ஒரு அரசை தோன்றுவிக்க வேண்டும் என்பது மட்டுமேஅந்த அரசுக்கு வாரிசுகள் யார் எனும் குழப்பத்தை முடிவுக்கு கொண்டுவரும் தேவையே இஸ்லாம் எனும் மதமாக உருத்திரண்டதுகிருஸ்தவத்தை எடுத்துக் கொண்டால் இயேசுவின் – இவர் உலகில் வாழ்ந்த ஒரு மனிதராஇல்லையா என்பது வேறு விசயம் – நோக்கம் அடிமைகள் மீதான இரக்கமாக இருந்தாலும்பவுலின்அப்பலோஸ்தர்களின் நோக்கம் அடிமைகளின் எழுச்சியை மட்டுப்படுத்தி மன்னனுக்கு கீழ்ப்படிய வைப்பதே.

எந்த விதத்தில் பார்த்தாலும் மதங்கள் என்பவை மக்களின் தேவைகளோடு தொடர்பு கொண்டவைகளாகவே இருந்திருக்கின்றனநேர்மறையாகவோ எதிர்மறையாகவோ மக்களின் துயரங்களுக்கான வடிகால்களாக இருந்திருக்கின்றனஅதேநேரம் மக்களை துயரங்களைத் தீர்க்கும் அறிவியல் ரீதியான தீர்வு எது எனும் பார்வையை மதங்கள் கொண்டிருக்க முடியாதுஇதனால் தான் மார்க்ஸ் மதம் மக்களுக்கு அபினியாக இருக்கிறது என்பதோடு இதயமற்ற உலகின் இதயமாகவும் இருக்கிறது என்பதையும் சேர்த்துச் சொன்னார்விலங்குகளுக்கு கடவுள் நம்பிக்கை கிடையாதுமனிதனின் தொடக்க காலங்களில் கடவுள் நம்பிக்கையோமதவழிப்பாடோ இல்லாமல் இருந்ததைப் போல இனி வருங்காலத்திலும் மதமும் கடவுள் நம்பிக்கையும் இல்லாமல் போகும்.

உங்களின் கேள்விக்கு பொருத்தமான பதிலாக இருக்கும் என நம்புகிறேன்இல்லையென்றால் தொடருங்கள்.

************************************************

நண்பர் செல்வராஜன்,

உலகில் உள்ள அனைவருக்கும் அறிவு இருக்கிறதுஅனைவருமே தங்கள் வாழ்க்கைக்கு உதவும் தகவல்களை சேமித்து வைத்து அதனைப் பயன்படுத்தி வாழ்ந்து கொண்டு தான் இருக்கிறார்கள்இதில் அறிவுஜீவி எனும் சொல் எங்கிருந்து வந்தது?

அறிவு என்பது என்னநேரடியாகவோமறைமுகமாகவோ உலகில் நிலவும் தகவல்களை உள்வாங்கிக் கொண்டுஅவைகளைப் பயன்படுத்தி தேவையான பொழுதுகளில் சரியான முடிவை எடுப்பதற்குப் பெயர் தான் அறிவுஒவ்வொரு மனித மூளையிலும் ஏராளமான தகவல்கள் கொட்டிக் கிடக்கின்றனகணந்தோறும் மனிதன் முடிவுகளை எடுத்துக் கொண்டு தான் இருக்கிறான்இந்நிலையில் தனியாக யாரை அறிவுஜீவி என்பதுமீனவராக இருக்கும் ஒருவருக்கு கடல் குறித்த அறிவு இருக்கும்ஆனால் தறி குறித்த அறிவு இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லைஒரு நெசவாளிக்கு தறி குறித்த அறிவு இருக்கும் ஆனால்கடல் குறித்த அறிவு இருக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லைஉலகின் எந்த மனிதரும் அனைத்து தகவல்களையும் கொண்டிருப்பதில்லைஅவரவர் செயல்படும் துறைகளில் மட்டுமே அறிவு கொண்டவராக இருப்பர்இதில் ஒருவர் இன்னொருவரைப் பார்த்து வியக்க என்ன இருக்கிறது?

நிலப்பிரபுத்துவ காலகட்டத்தில் வயது அதிகமாவதை அறிவாக உணர்ந்தனர்ஏனென்றால் வயதாவது என்பது அதிக அனுபவத்தை வழங்கும் என்பதால்ஆனால் முதலாளித்துவ காலகட்டம் வந்ததும் தொழில்நுட்பம் வளர்ந்ததுதொழில்நுட்பம் அனுபவத்தை விட கல்வியறிவுக்கு முதன்மைத்தனம் கொடுத்ததுஇதனால் முதியவர்களைப் போற்றும் நிலையிலிருந்து மாறி கற்றவர்களைப் போற்றும் மனோநிலை உருவாகியதுஇந்த மனோநிலதான் விரிவடைந்து கல்லாதவர்களிடம் இருக்கும் அறிவு குறைவுடையதாகவும்கற்றவர்களிடம் இருக்கும் அறிவு உயர்வுடையதாகவும் உருப்பெற்றதுஉடல் உழைப்பை விட மூளை உழைப்பை உயர்வானதாக கருதும் போக்கு உருவானது.

இந்த அடிப்படையில் தான் இதழ்களில்இணையத்தில் எழுதுபவர்கள்விளக்கவுரை விரிவுரை ஆற்றுபவர்கள்துறை சார்ந்த நுணுக்கங்களை விவரிப்பவர்கள் எல்லாம் அறிவாளிகளாக அறிவுஜீவிகளாக ஆனார்கள்இவர்களிடம் உடலுழைப்பு சார்ந்த அறிவு எதையாவது எதிர்பார்த்தால் ஏமாற்றமே மிஞ்சும்எனவே துறைசார்ந்த அறிவு கொண்டிருக்கும் யாரையும் அறிவுஜீவியாக கொள்ள வேண்டிய அவசியமில்லை.

பின்யார் அறிவுஜீவிதன்னிடமிருக்கும் அறிவை யார் சமூக உயர்வுக்காக பயன்படுத்த எண்ணுகிறாரோதன்னிடமிருக்கும் அறிவை நடைமுறையுடன் இணைத்து பிற மக்களின் அறியாமையையும்துயரங்களையும் போக்கிட அதற்காக செயல்பட முன்வருகிறாரோ அவரே அறிவுஜீவிஏனென்றால் ஒருவருக்கு இருக்கும் அறிவு அவரால் மட்டுமே முனைந்து பெறப்பட்டதல்லபல தலைமுறை முயற்சிகள் இணைந்தே அறிவாக அவருக்கு கிட்டியதுஅந்த விதத்தில் தம் அறிவை பிற மக்களின் உயர்வுக்காக செலவிடுவது தன்னுடைய கடமை என்பதை உணர்ந்தவரே அறிவு ஜீவி.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

பெரியாரின் மண் என்பது மட்டும் போதுமா?

inthu facism

இந்தியா மூன்றுபுறம் கடலால் சூழப்பட்டிருக்கிறது, நான்கு புறமும் கடனால் சூழப்பட்டிருக்கிறது என்று வேடிக்கையாய் சொலவடை சொல்வார்கள். இப்போது எட்டுத் திக்கிலிருந்தும் பார்ப்பனியம் சூழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது எனச் சொல்வது தகும். இந்தியாவில் அரசு இயந்திரம் பார்ப்பனமயமாகி இருக்கிறது என்பதை உணர்வதற்கு சான்றுகள் எதுவும் தேவையில்லை. ஆனால் குறிப்பாக மோடி பிரதமரான பிறகு இது மிகுந்த விரைவுடன் செயலாற்றுகிறது. சமஸ்கிருதமயமாக்கம், உயர்கல்விக் கூடங்களில் ஆக்கிரமிப்பு, மாட்டுக்கறி, பகுத்தறிவுவாத அறிஞர்களின் படுகொலை என இதற்கு பற்பல எடுத்துக்காட்டுகளைக் கூறலாம். இவைகளுக்கு பலரும், பல அமைப்புகளும், பல்துறை அறிஞர்களும் தங்கள் எதிர்ப்புகளை தெரிவித்து வருகிறார்கள். என்றாலும், அரசின் ஆதரவினால் இவை குறைவுறாமல் நிகழ்ந்தேறிக் கொண்டிருக்கின்றன. இவைகளைத் தடுத்தாக வேண்டும் எனும் தார்மீக எண்ணம் இருந்தாலும், இவைகளின் விளைவு மக்களிடையே என்னவாக இருக்கின்றன என்பதைக் கவனிப்பது இன்றியமையாததாகிறது.

 

அண்மையில் நடந்து முடிந்த சட்டமன்ற தேர்தலை எடுத்துக் கொண்டால், தமிழ்நாட்டில் எந்த இடத்திலும் பிஜேபி வெல்லவில்லை என மகிழ்ந்து கொள்வது நம்மை நாமே ஏமாற்றிக் கொள்வதாகும். ஆர்.எஸ்.எஸ்., பி.ஜே.பி க்கு இணையான நடவடிக்கைகளைக் கொண்டிருக்கும் அ.தி.மு.க வென்றிருக்கிறது. இதற்கு தேர்தல் கமிசன் உள்ளிட்ட பல காரணங்கள் இருக்கின்றன என்றாலும் 85 லிருந்து மாறிமாறி தேர்ந்தெடுக்கப்படும் மரபை மீறி வென்றிருக்கிறது என்பதும், இந்திய அரசின் எல்லாத் துறைகளும் அரசுக்கு வெளியே ஊடகங்கள் உள்ளிட்ட அனைத்தும் அ.தி.மு.க பின்னால் அணிவகுத்து நிற்கின்றன என்பதும் கவனிக்கத் தக்கது. அடுத்து, .தி.மு., தி.மு.க வுக்கு வெளியே அதிக வாக்குகள் வாங்கியிருக்கும் கட்சி என்று பார்த்தால் பா..க வும், பா..க வும் வருகின்றன. அதிலும் பா..க வாங்கியிருக்கும் 2.8 விழுக்காடு வாக்குகள் சமூகத்தின் மீது அக்கரை கொண்டுள்ள அனைவரும் கவலை கொள்ள வைப்பதாகும். பா..க ஒரு ஆதிக்கசாதிக் கட்சி என்பதுடன், ஆதிக்கசாதி அமைப்புகள் வெளிக்கிளம்பி வந்து கொண்டிருக்கும் சூழலை, தலித்தியம் பேசும் கட்சிகள் தேர்தலில் துடைத்து ஒதுக்கப்பட்டுள்ளதோடு இணைத்துப் பார்க்க வேண்டும்.

 

ஆக, வெகு மக்கள் எதார்த்தம் என்ன? ஒருபக்கம் அரசு இயந்திரத்தில் ஓரளவுக்கு மறைமுகமாக இருந்த பார்ப்பனியத் தன்மை தனக்கு எந்த முகமூடியும் தேவையில்லை என்று வெளிப்படையாக வந்து கொண்டிருக்கிறது. மறுபக்கம் மக்கள் ஓட்டுக்கட்சி அரசியல், தேர்தல், போலி ஜனநாயக ஆட்சி ஆகியவைகளுக்கு மாற்று தெரியாமல் ஆர்.எஸ்.எஸ் ஆல் ஊதிவிடப்படும் சாதி அரசியலுக்குள் தங்களுக்குத் தெரியாமலேயே விழுந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.

 

பலமான எதிர்க்கட்சி எனும் பம்மாத்துடன் இருக்கும் தி.மு.க பரவிக் கொண்டிருக்கும் பார்ப்பனியத்துக்கு எதிராக எதுவும் செய்யப் போவதில்லை. குறைத்தபட்சம் தன்னுடைய இருப்பை தக்க வைத்துக் கொள்ள சமஸ்கிருதத்தை விரட்டுவோம்என்பன போன்ற சில்லரை முழக்கங்களுடன் சில அடையாள எதிர்ப்பைக் காட்டுவதற்கு வெளியே அது வேறெதுவும் செய்யப் போவதில்லை. தேர்தலுக்கு அப்பாற்பட்டு இயங்கும் பெரியாரிய இயக்கங்களின் செயல்பாடுகள் தேவைகளை விட்டு வெகுதூரம் சென்று கொண்டிருக்கின்றன.

 

தேர்தலுக்கு உள்ளும், வெளியுமாய் இயங்கும் தமிழ் தேசிய இயக்கங்கள் திராவிட எதிர்ப்பு எனும் போர்வையில் வெளிப்படையாய் பெரியாரை எதிர்ப்பதும் மறைமுகமாய் பார்ப்பனியத்தை ஆதரிப்பதுமாய் இருக்கின்றன. தலித்திய கட்சிகளுக்கு அடுத்த தேர்தலில் என்ன செய்வது என்பதைத் தவிர வேறு பிரச்சனைகள் எதுவும் இருப்பதாய் தெரியவில்லை. இஸ்லாமிய, கிருஸ்தவ சிறுபான்மை இயக்கங்களோ மதத்தை விட்டுவிட்டால் விழுந்து மரித்து விடுவோம் எனும் மனோநிலையிலிருந்து மாற மாட்டோம் என அடம் பிடிக்கின்றன.

 

மக்களிடையே இயங்கும் இயக்கங்களின் இந்த நிலை தான் அதாவது, நேர்மறையாகவும், எதிர்மறையாகவும் பார்ப்பனியத்துக்கு ஆதரவாக எடுக்கப்பட்டிருக்கும் இந்த நிலைப்பாடுகள் தான் மக்கள் பார்ப்பனியத்தின் பிடிக்குள் மெல்ல மெல்ல வந்து கொண்டிருப்பதன் காரணம்.

 

சிறுபான்மை இயக்கங்கள் மத நம்பிக்கைகளைக் எல்லாவற்றையும் விட முதன்மையானதாய் கொண்டிருப்பதும், தலித்திய கட்சிகள் தேர்தலைப் பற்றி மட்டுமே சிந்திப்பதும் உடனடியாய் தவிர்த்து விடக் கூடிய பிரச்சனைகள் அல்ல. ஆனால், உடனடியாக விளங்கிக் கொண்டு தவிர்க்க வேண்டிய வேறு சில பிரச்சனைகளும் இருக்கின்றன.

 

நம்முடைய ஆயுதத்தை எதிரியே தீர்மானிக்கிறான். குஜராத்தில் இஸ்லாமியர்களுக்கு எதிராக நடந்த திட்டமிட்ட படுகொலைகளில் ராக்கெட் லாஞ்சர்கள்வரை பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றன. எதிரி இப்படி நவீன ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்திக் கொண்டிருக்கும் போது அதற்கு எதிராக சுவரொட்டி ஒட்டுவதும், அடையாள ஆர்ப்பாட்டம் நடத்துவதும், சில கட்டுரைகளை எழுதுவதும் போதுமா? புரட்சிகர அரசியலில் இருக்கும் சிலர் இவ்வாறு கேள்வி எழுப்புகிறார்கள். அதாவது, எதிரிகள் ராக்கெட் லாஞ்சர்களைப் பயன்படுத்துகிறார்கள், ஆர்.டி.எக்ஸ் பயன்படுத்துகிறார்கள் எனவே, அவர்களுக்கு எதிராக ஏ.கே 47 ரக துப்பாக்கிகளை தூக்கிக் கொண்டு நிற்பது தான் எதிரியே நம் ஆயுதத்தை தீர்மானிக்கிறான் என்பதன் பொருள் எனக் கருதுகிறார்கள் போலும்.

 

முதலில் இது எதிரியின் ஆயுதம் எது என்பதை தீர்மானிப்பதில் இருக்கும் குழப்பம். குஜராத் படுகொலைகளையே எடுத்துக் கொள்வோம். முஸ்லீம்களை கொன்று குவிப்பதற்கு பயன்படுத்திய கருவிகள் எவை என்பது வேறு. அந்த திட்டமிட்ட படுகொலைகளை திட்டமிட்டபடி செய்து முடிப்பதற்கு எதை கருவியாக பயன்படுத்தினார்கள் என்பது வேறு. பொய்யாக என்றாலும் கோத்ரா மூலம் மக்களின் உணர்ச்சிகளை தூண்டி விட்டு ஒன்றுபடுத்தி அவர்களின் திட்டத்துக்கு ஆதரவானவர்களாக மக்களை கட்டியமைத்தார்களே அது தான் முதன்மையானது. அரசின் அத்தனை துறைகளையும் அவர்களின் திட்டத்துக்காக வேலை செய்ய வைத்தார்களே அது தான் முதன்மையானது. இந்த வகையில் அவர்களின் ஆயுதம் அரசும், மக்களை தங்களுக்கு ஆதரவானவர்களாக திருப்பியதுமே.

 

இரண்டாவது, இந்தியாவில் கலவரமாக உருவகிக்கப்பட்டு நடத்தப்படும் எதுவும் பார்ப்பனிய தத்துவார்த்திகளினாலோ, புரவலர்களினாலோ நடத்தப்படுவது இல்லை. மக்களையே முன்னிருத்துகிறார்கள். தவறான, முறைகேடான வழிகளில் என்றாலும், மக்களை வென்றெடுத்தே அவர்களைக் கொண்டே முன்திட்டமிடப்படும் கலவரங்களை நடத்துகிறார்கள். இங்கும் அவர்களின் ஆயுதமாக இருப்பது மக்களை தன்னுடைய நோக்கத்துக்கு இசைவாக திரட்டுவது தான்.

 

எதிரிகளின் ஆயுதம் தங்களை நோக்கி மக்களை திரட்டுவதும், அதற்கு இசைவாக அரசின் அனைத்து துறைகளையும் பயன்படுத்துவது தான். என்றால் அதற்கு எதிரான ஆயுதமாக எது இருக்க முடியும்? அரசை அம்பலப்படுத்துவதும், மக்களை அவர்களுக்கு எதிராக உண்மைகளை உணர வைத்து, அவர்களுக்கு எதிராக மக்களை ஒன்று திரட்டுவதாகத் தானே இருக்க முடியும். இதைக் குலைப்பதற்காகத் தான் கலை, இலக்கியம், விளையாட்டு முதல் போதை வரை அனைத்தையும் பயன்படுத்துகிறது அரசு. என்றால் இதற்கு எதிராக ஏ.கே 47 வகை துப்பாக்கிகளையோ, அல்லது அதனிலும் தீவிரமான கருவிகளையோ தரித்து நின்றால் அது எதிரிக்கு எதிரான ஆயுதமாகி விடுமா?

 

பார்ப்பனியத்தின் நுணுக்கமான வடிவமாக தற்போது பரவிவரும் ஆதிக்கசாதி வெறியின் பரவலாக ஆணவக் கொலைகள் அதிகரித்து வருகின்றன. நீறுபூத்த நெருப்பாகக் கிடந்த ஆதிக்கசாதிவெறி ஆர்.எஸ்.எஸ் இன் தற்போதையை நிகழ்ச்சிநிரலை ஒட்டி விசிரி விடப்படுகின்றன. ஆணவக் கொலைகளில் குறிப்பிட்ட கொலையின் கொடூரத்தன்மை என்பதை விட அது ஆதிக்கசாதி வெறியர்களிடம் ஏற்படுத்தும் தூண்டுதல் அபாயகரமானது. ஆனால், இங்கே குறிப்பிட்ட கொலையின் கொடூரத்தனமை குறித்து பேசும் பலர் அது ஏற்படுத்தும் தூண்டுதலை சிந்திக்க மறுக்கிறார்கள். இந்த ஆணவக் கொலைகளுக்கு எதிராக என்ன செய்வது? தனிப்பட்ட நிகழ்வுகளை விடுத்து சமூகத் தளத்தில் பார்த்தால் ஆதிக்க சாதி மனோபாவத்துக்கு எதிராக களத்தில் இறங்கி வேலை செய்வதும், கலப்பு மணங்களை பெரிய அளவில் ஊக்குவிப்பதும், பெரிதாக விளம்பரப்படுத்தி ஆதிக்க சாதி ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் கலப்பு மணங்களை நடத்துவதும் செய்ய வேண்டும். மாறாக கத்தியை எடுப்பது சரியான தீர்வாக அமையுமா?

 

90களின் பின்னான தலித்திய அரசியல் என்பது ஓட்டுக் கட்சிகளின் அனைத்துவித சீரழிவுகளுக்கும் ஆட்பட்டு ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கு ஒருவிதத்திலும் பயனளிக்காததாக மாறியிருக்கிறது. தவிரவும் தத்துவார்த்த அடிப்படையில் தலித் அரசியல் என்பது எப்போதுமே ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கான எழுச்சியை தந்ததில்லை. சிறுபான்மை மக்களை எதிரொலிப்பதாக கூறப்படும் கட்சிகள், இயக்கங்கள் எதுவுமே அம்மக்களின் சமூக வாழ்வு குறித்து எந்த அக்கரையும் செலுத்தியதில்லை. மதப் பெருமிதங்கள் மூலம் உணர்ச்சிகரமான ஒன்றுதிரட்டலை மட்டுமே அவை செய்துள்ளன. மட்டுமல்லாது, அவர்கள் மத அடிப்படையில் ஒன்று திரண்டிருப்பது பார்ப்பன பாசிசங்களுக்கு எவ்வளவு உதவிகரமாக இருக்கிறது என்பதை அவர்கள் உணரவும் இல்லை. இவை உணரவைக்கப்பட்டாக வேண்டும். இது தான் மக்கள் முன்னுள்ள இலக்கு.

 

நுணுக்கமாகவும், பொதுத் தளமாகவும் பரவி வரும் பார்ப்பனியத்தை முறியடிக்க வேண்டுமென்றால் மக்கள் வர்க்கமாக இணைவதைத் தவிர வேறு குறுக்கு வழிகளில்லை. ஒடுக்கப்பட்ட மக்களும், சிறுபான்மையினரும், புரட்சிகர அரசியலில் இருப்போரும் வர்க்க அடிப்படையில் ஒருங்கிணைந்தாக வேண்டிய தேவை இன்றியமையாததாக மாறியிருக்கிறது. இதற்கான வழியைச் சமைப்பது தான் புரட்சிகர அரசியலில் இருப்போருக்கான உடனடிக் கடமை.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

சகிப்பின்மையா? பயங்கரவாதமா?

anti fascism

இந்தியாவில் அரசு நிர்வாக எந்திரம் பார்ப்பனமயமாகி இருக்கிறது என்பது இந்திய ஆட்சிமுறை குறித்த அவதானிப்புடன் இருக்கும் யாருக்கும் தெரிந்த விசயம் தான். ஆனால் மோடி தலைமையிலான அமைச்சரவை பதவியேற்ற பிறகு இது அதீத வேகமெடுத்திருக்கிறது. திட்டமிட்ட வகையில் மேலேறிக் கொண்டிருக்கிறது. கல்புர்கி போன்ற அறிவுத்துறையினர் கொல்லப்படுவது ஒருபுறமென்றால் தாத்ரியில் தொடங்கி ஜனகனமன வுக்கு எழுந்து நிற்காதது வரை வெகுமக்களுக்கு எதிரான திட்டமிட்ட தாக்குதல்கள் இன்னொரு புறம். தற்போது இது தீவிரமான விவாதத்துக்கு உள்ளாகி இருக்கிறது. இப்படி விவாதிப்பவர்கள் சகிப்பின்மை அல்லது சகிப்புத்தன்மையின்மை எனும் வார்த்தையை பயன்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அதாவது சகிப்பின்மை என்பது மோடி அரசின் பார்ப்பனியமயமாக்கலுக்கு எதிரான சொல் போல கட்டியமைக்கப் பட்டிருக்கிறது, ஆனால் சகிப்பின்மை எனும் சொல் அதன் இயல்பான பொருளில் மோடிக்கு ஆதரவான சொல்லாகவே இருக்கிறது. எனவே, எது சகிப்பின்மை?, சகிப்பின்மை என்பதன் பொருள் என்ன? என்பதை நாம் ஆராய வேண்டிய தேவை இருக்கிறது.

இந்திய அரசியல் சாசனம் இந்தியாவை மதச்சார்பற்ற நாடு என வரையறுத்திருக்கிறது. மதச்சார்பற்ற நாடு என்பதன் பொருள் என்ன? இந்தியாவின் நிர்வாகம் எந்த ஒரு மதத்தையும் சார்ந்து இயங்காது என்பது தான். ஆனால் யதார்த்தத்தில் இங்கு நடப்பது என்ன? நிர்வாக ரீதியாக எந்த ஒரு செயலைச் செய்வதானாலும் அங்கு பார்ப்பனிய மதச் சடங்கு முன்னிலைப் படுத்தப்படுகிறது. அதாவது எந்த மதச் சடங்குகளையும் பின்பற்ற வேண்டிய தேவை இல்லாத நிர்வாகச் செயல்கள் அரசியல் சாசன வழிகாட்டலுக்கு எதிராக பார்ப்பனிய மதச் சடங்குகளின் வழியாகவே செயல்படுத்தப் படுகிறது. விவசாயத்துக்காக, குடிநீர் தேவைகளுக்காக அணைகளிலிருந்து நீரை திறந்து விடும் போது கூட மந்திரம் ஓதி மலர் தூவி தான் திறந்து விடப்படுகிறது. அரசியல் சாசன வழிகாட்டலுக்கு எதிராக பார்ப்பனிய மதச் சடங்குகள் செய்யும் போது பிற மதங்களைச் சார்ந்த யாரும் இதற்கு எதிர்ப்புத் தெரிவிப்பதில்லை. வெறும் சடங்கு வடிவங்களில் மட்டுமல்ல பல்வேறு விதங்களில் இந்த பார்ப்பனியத் திணிப்பு நடந்து வருகிறது. தேவையில்லாமலும், அரசியல் சாசனத்துக்கு எதிராகவும் செய்யப்படும் இவைகளை பிற மதத்தினர் சகித்துக் கொண்டு செல்கிறார்கள். இதைத் தான் சகிப்புத் தன்மை என்று சொல்ல வேண்டும். ஏனென்றால் அவர்களுக்கு தேவையில்லாத ஒன்று, அரசியல் சாசனத்தில் சொல்லப்படாத ஒன்று செய்யப்படும் போது அதை ஏற்க வேண்டும் எனும் அவசியம் அவர்களுக்கு இல்லை. ஆனாலும் அவர்கள் அமைதியாய் இருக்கிறார்கள் என்றால் அதன் பெயர் தான் சகிப்புத் தன்மை.

இப்போது சகிப்பின்மை அல்லது சகிப்புத் தன்மையின்மை என்றால் அதன் பொருள் என்ன? இந்தியாவில் செய்யப்படும் பார்ப்பனியத் திணிப்புகளை பிற மக்கள் எதிர்த்து முறியடிக்கிறார்கள் என்பதாகத் தான் இருக்க முடியும். ஆனால் இப்போது விவாதிக்கப்படும் சகிப்பின்மை என்பது இதைக் குறிக்கவில்லை. பார்ப்பனியத் திணிப்புகள் முறியடிக்கப்படுவதில்லை.

இந்தியக் குடிமக்கள் அனைவருக்கும் விரும்பும் உணவை உண்ணவும், விரும்பியபடி வாழவும் உரிமை உண்டு. இதை யாரும் தடுக்க முடியாது. அரசியல் சாசனம் வழங்கியிருக்கும் உரிமை இது. ஆனால் இங்கு என்ன நடக்கிறது? மாட்டுக்கறி உண்டார் என பொய்யாகக் கூறி ஓர் இஸ்லாமிய முதியவர், தான் பிறந்தது முதல் வாழ்ந்து பழகி வரும் சொந்த கிராமத்து மக்களால் அடித்தே கொல்லப்படுகிறார். இப்படி அடித்தே கொன்றதை விட வக்கிரமமானது இதை விசாரிக்க வந்த காவல் துறை அவர் வீட்டில் இருந்தது ஆட்டுக் கறியா? மாட்டுக் கறியா? என சோதனை செய்தது. இதன் முன்னும் பின்னும் பல நிகழ்வுகள் மாட்டுக்கறியை வைத்து வெறியூட்டி மக்களைக் கொன்றொழிக்கும் நோக்குடன் நடத்தப்பட்டு வருகின்றன.

இன்றுகூட ஒரு திரையரங்கில் தேசிய கீதம் பாடப்படும் போது எழுந்து நிற்கவில்லை என்று கூறி இஸ்லாமிய தம்பதியர் வெளியே துரத்தப்பட்டிக்கிறார்கள். இதே போன்றதொரு அனுபவம் எனக்கும் நேர்ந்திருக்கிறது. ஓரிரு ஆண்டுகளுக்கு முன் ஈரோடு அருகில் உள்ள ஒரு தனியார் கல்லூரியில் உறவினர் ஒருவரை சேர்க்கச் சென்ற போது, அங்கு நடந்த நிகழ்ச்சியில் தேசிய கீதம் இசைக்கப்பட்டது. அதன்போது நான் மட்டும் எழுந்து நிற்காமல் தொடர்ந்து இருக்கையிலேயே அமர்ந்திருந்தேன். தேசிய கீதத்தை அவமதித்து விட்டதாக பேராசிரியர் உட்பட பலர் என்னைச் சூழ்ந்து நின்று வாக்குவாதம் செய்தார்கள். அனைவருக்கும் என்னுடைய நிலையை விளக்குவதற்கும், அது சரி தான் என நிருவுவதற்கும் எனக்கு முடிந்திருந்தது அன்று.  ஆனால் இந்த நிகழ்வில் தேச பக்தி என்ற முகாந்திரத்தோடு பார்பனிய மதவெறி கலந்திருக்கிறது.

தேசபக்தி, பார்ப்பனிய மதவெறியினால் தாக்கப்படும், தடுக்கப்படும் அனைத்தும் அரசியல் சாசனத்தால் குடிமக்கள் செய்வதற்கு எவ்வித தடையும் விதிக்கப்படாதவை, செய்வதற்கு உரிமையுள்ளவை. செய்வதற்கு உரிமையுள்ள, தடை செய்யப்படாத ஒரு செயலை செய்வதை தடுப்பதை குறிப்பிட சகிப்பின்மை என்ற சொல் எப்படி பொருத்தமாக இருக்க முடியும்? அது உரிமையை தடுப்பது. அது உரிமை தடுப்பது தொடர்பான குற்ற நடவடிக்கை. பயங்கரவாத நடவடிக்கை. எனவே, சகிப்பின்மை என்று கூறுவதே பார்ப்பனியத்தின் கோர முகத்தை ஓரளவு மறைக்கத்தான் உதவுகிறது. இந்த பயங்கரவாத நடவடிக்கைக்கு எதிராக அரசு எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கப்போவதில்லை. ஏனென்றால் இதை தூண்டி விடுவதே அந்த அரசு தான். மக்கள் தான் இதை முறியடிக்க வேண்டும், மக்களால் தான் இதை முறியடிக்க முடியும். அதற்கு முதற்படியாக இதை சகிப்பின்மை அல்லது சகிப்புத் தன்மையின்மை என்று குறிப்பிடுவதற்குப் பதிலாக பயங்கரவாதம் எனும் சொல்லால் குறிப்பிட வேண்டும். பார்ப்பனிய பயங்கரவாதம்.

இவ்வித தாக்குதல்கள் அனைத்தும் இஸ்லாமியர்களுக்கும், ஒடுக்கப்பட்டோருக்கும் எதிராக மட்டுமே நிகழ்த்தப்பட்டு வருகின்றன. மாட்டுத் தோலை உரித்தார்கள் என்று கூறி மனிதத் தோலை உரித்த கொடூரங்களை எல்லாம் நாம் கடந்து வந்திருக்கிறோம். பார்ப்பனிய வானரங்களால் நடத்தப்படும் இக் கொடூரங்களுக்கு அரசின் ஆசி உண்டு என்பதை துப்பறிந்து கண்டுபிடிக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை. பாஜகவுக்கு ஓட்டுப் போடாதவர்கள் முறை தவறி பிறந்தவர்கள் என்பதில் தொடங்கி பாகிஸ்தானுக்கு செல்லுங்கள் என்பது வரை அமைச்சர்களால் ஆற்றப்படும் வரலாற்றுச் சிறப்பு மிக்க உரைகளையெல்லாம் கல்லுளிமங்கன் மோடி ரசித்துக் கொண்டு தானே இருக்கிறார். ஆக இது மாட்டுக்கறி தொடர்பான பிரச்சனையோ, இந்தியாவை விட பாகிஸ்தான் கருத்துரிமை கொண்ட நாடா என்பது குறித்த பிரச்சனையோ அல்ல. மாறாக பார்ப்பனிய பயங்கரவாதம் தன் கோரப் பற்கள் முன்னெப்போதையும் விட அதிகமாக மக்களை குதறிக் கொண்டிருக்கும் பிரச்சனை.

modi Fascism

ஆனால், இதை எதிர் கொள்பவர்கள் இதை பார்ப்பன பயங்கரவாதமாக புரிந்திருந்தாலும் கூட, அவர்களின் எதிர்வினை அந்த மட்டத்தில் இருக்கவில்லை. மாட்டுக்கறி உண்ண தடை விதிக்கப்படுவதை எடுத்துக் கொள்வோம். இதை எதிர்த்து அவர்கள் மாட்டுக்கறி விருந்துக்கு ஏற்பாடு செய்வதும், மாட்டுக்கறி ஏற்றுமதி செய்வது பார்ப்பனிய வானரங்கள் தாம் என எடுத்துக் காட்டுவதுமாக இருக்கிறது அவர்களின் எதிர்வினை. இது அந்த பார்ப்பனிய வானரங்களை அம்பலப்படுத்துவதாக அமைந்திருந்தாலும் போதுமானதாக இல்லை. இது அவர்களை அசைக்கவில்லை என்பதோடு மட்டுமல்லாமல் பன்றிக் கறி என்று திசை திருப்புவதற்கும் ஏதுவாகிறது.

தமிழகத்துக்கு என்றொரு மரபு இருக்கிறது. “பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும்” எனும் திருக்குறளின் நெத்தியடி தொடங்கி வேதாந்தி எனும் பார்ப்பன நரி கருணாநிதியின் நாக்கை அறுப்பேன் என்று கூறிய போது அந்த வானரங்களை கம்பிக் கதவுகளுக்கு அப்பால் நின்று பயத்தில் கதற வைத்தது வரை பார்ப்பன எதிர்ப்பை மரபாக வரித்துக் கொண்டிருப்பது தமிழ்நாடு. இந்த மரபின் வழியில் பார்ப்பன பாசிசங்கள் அஞ்சி நடுங்க வேண்டும். நம் போராட்டங்களின் வீரியம் அவர்களை சுட்டுப் பொசுக்க வேண்டும்.

இன்று அந்த பார்ப்பன வானரங்கள் அதிகாரத்தின் மறைவில் இருந்து சீண்டிப் பார்க்கின்றன. தொலைக்காட்சி விவாதங்களில் சமூக ஆர்வலர், பொருளாதார நிபுணர், அரசியல் விமர்சகர் எனும் போர்வையில் தம் நச்சுக் கருத்துகளை பொதுக் கருத்தாக மாற்றும் வேகத்தோடு களமிறங்கி, அதற்கு அரசும் ஊடகங்களும் துணை நிற்பதை இன்று நாம் கண்டு வருகிறோம். இவைகளை நாம் ஒன்றோடொன்று தொடர்பில்லாத தனித்தனி பிரச்சனைகளாக காண முடியுமா? இந்தியாவின் பன்மைத் தன்மையை அழித்து ஒற்றை பார்ப்பனிய கலாச்சாரத்தை நிறுவுவது தான் ஆர்.எஸ்.எஸ்ஸின் நோக்கம். இதை தடுப்பது தான் நம்முடைய நோக்கமாக இருக்க முடியும். இதை நிறைவேற்றுவதற்கு மாட்டுக்கறி விருந்து மட்டும் போதுமானதல்ல.

பார்ப்பனியத்துக்கு எதிரானவர்கள் அனைவரும் ஒன்றிணைவது தான் அதன் சவப்பெட்டியின் கடைசி ஆணியை அடிக்கும். இஸ்லாமியர்கள், கிருஸ்தவர்கள், ஒடுக்கப்பட்டவர்கள் அனைவரும் ஓரணியில் திரள வேண்டும். மதங்களைக் கடந்து ஒன்றிணைவது மட்டுமே பார்ப்பன பாசிசங்களை அச்சுறுத்தும். மத அடிப்படையில் பிரிந்து கிடக்கும் இவர்களை எது ஒன்றிணைக்கும்? பார்ப்பனியத்தால் பாதிக்கப்படுவோர் அனைவருக்கும் இருக்கும் ஒரே ஒற்றுமை அரசின் கொள்கையால் தங்கள் வாழ்வாதாரத்தை இழந்து கொண்டிருப்பது தான். வர்க்கம் தான் அனைவரையும் இணைக்கும் ஒரே கண்ணி. வர்க்கமாய் இணைந்தால் தான் அந்த பயங்கரவாதத்தை வீழ்த்த முடியும்.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

%d bloggers like this: