கூடங்குளம் போராட்டம்: மயிலைக் கண்ட சில வான்கோழிகள்

 

அமெரிக்கவின் மூன்று மைல் தீவு, ரஷ்யாவின் சொர்னோபில், ஜப்பானின் புக்குஷிமா போன்ற விபத்துகள் அணு உலைகளின் கொடூர முகத்தை வெளிக்காட்டியதுடன் அணு உலைக்கு அதிராக போராடும் உத்வேகத்தையும் மக்களுக்கு தந்திருக்கிறது. அந்த அடிப்படையில் கூடங்குளம் அணு உலையை எதிர்த்து இடிந்தகரையில் ஓர் ஆண்டுக்கும் மேலாக வெகுமக்கள் திரண்டு தொடர் போராட்டங்களை நடத்தி வருகிறார்கள். அந்த போராட்டங்களை மத்திய மாநில அரசுகள் மயிரளவுக்கும் கூட மதிக்க மறுக்கின்றன. மறுபுறம் இணைய அறிவுஜீவிகள் தங்கள் மேதமையால் நாராயணசாமிகளாய் மாறிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். போராடும் மக்கள் கேட்கும் நியாயமான கேள்விகளூக்கு பதிலளிக்கவோ, அந்த கேள்விகளை எதிர்கொள்ளவோ திறனற்றவர்கள் தங்கள் வர்க்க விருப்பங்களை, சொந்தக் கதைகளை பொதுக் கேள்விகளாக மாற்றி உலா விடுகிறார்கள்.

 

கடற்கரை மணலில் இரண்டு நாட்களாக நடந்த முற்றுகைப் போராட்டத்தை சட்ட விரோத செயல் போல திரிக்கப் பார்க்கிறார்கள் இந்த எல்லாம் அறிந்த ஏகாம்பரங்கள். எது சட்ட விரோதம்? தங்களுக்கு பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் என அஞ்சுகின்ற ஒரு ஆலையை தடுப்பதற்காக அமைதியான முறையில், அரசியல் சாசனம் அவர்களுக்கு வழங்கியுள்ள உரிமையைக் கொண்டு எந்த வன்முறையும் செய்யாமல் அமைதியாய் முற்றுகைப் போராட்டம் நடத்தியது சட்ட விரோதமா? ஜனநாயக ஆட்சிமுறை என்று தன்னைப் பீற்றிக் கொள்ளும் ஒரு நாடு, ஜனநாயக முறையில் ஒரு போராட்டத்தை நடத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பதற்காக ஐந்து மாதங்களுக்கு மேலாக 144 தடையுத்தரவு போட்டு வதைப்பது சட்ட விரோதமா?

 

முற்றுகைப் போராட்டம் என்ற பெயரில் வன்முறை செய்தார்களாம், போலிசார் அமைதியாக கையாண்டார்களாம் கதை விடுகிறார்கள் கதை சொல்லிகள். முற்றுகை என்று வெளிப்படையாய் அறிவித்து; அரிசி, பருப்பு முதல் அனைத்தையும் தயார் செய்து முற்றுகை நடத்த வந்தவர்கள் இரண்டு நாட்கள் அல்ல, இருபது நாட்களானாலும் முற்றுகையை தளர்த்தவோ கைவிடவோ மாட்டார்கள். அப்படிச் செய்தால் அவர்கள் நோக்கம் சிதைந்து போகும். ஆனால், மக்களை விட அதிகமாய் குவிந்திருந்த போலீஸ் படை லத்தி, துப்பாக்கி, முதல் கண்ளீர்புகை குண்டு, வஜ்ரா வரை அத்தனை ஆயுதங்களோடும் திரண்டிருந்தார்கள். முற்றுகையை இரண்டு நாட்கள் வரை விட்டதே அதிகம். ஏனென்றால், அவர்களின் நோக்கமே முற்றுகையை எந்தச் சிக்கலும் இல்லாமல் கலைப்பதே. அவர்களுக்கு இடப்பட்டிருக்கும் கட்டளையும் அது தான். ஆண்டுக்கணக்காக நீண்ட உண்ணாவிரதம் போல முற்றுகையும் நாட்கணக்காக நீண்டால் அரசுக்கு அது மிகப் பெரிய சிக்கலை ஏற்படுத்தியிருக்கும். அந்தச் சிக்கல் ஏற்பட்டுவிடக் கூடாது என்பது தான் போலீசு படைகளுக்கு இடப்பட்டிருக்கும் கட்டளை. அந்தக் கட்டளையைத் தான் அமைதியாக முற்றுகை நடத்திக் கொண்டிருந்த மக்கள் மீது தடியடி நடத்தி, கண்ணீர் குண்டுகளை வீசி கலைந்து போகச் செய்தார்கள். மண்ணள்ளி வீசும் புகைப்படத்தை போட்டு யார் வன்முறை செய்தார்கள் என்று கேள்வி கேட்க்கும் சிந்தனைச் சிற்பிகளுக்கு, யார் வன்முறை செய்தால் யாருக்கு லாபம்? எனும் கேள்வி மட்டும் சிந்தையில் உதிக்காமல் போனது எப்படி?

 

நீதி மன்றம் எரி பொருள் நிரப்பச் சொல்லி விட்டது, அரசு 144 தடையுத்தரவு போட்டிருக்கிறது இதை மீறி போராடுவது சரியாகுமா? கேட்கிறார்கள். மக்கள் அரசின் அடிமைகளா இல்லை குடிமக்களா? மக்களுக்காக சட்டங்களா? சட்டங்களுக்காக மக்களா? தொடக்க காலத்திலிருந்து அந்தப் பகுதி மக்கள் அணு உலை வேண்டாம் என்று போராடி வருகிறார்கள். மக்களின் கோரிக்கைக்கு தொடர்ந்து செவி சாய்க்க மறுக்கும் அரசுக்கு 144 போடும் அறுகதை உண்டா? சட்டங்களைப் பற்றி யார் பேசுவது? இந்த அரசும் நீதிமன்றங்களும் சட்டத்தை மதிக்கின்றனவா? எரிபொருள் நிரப்பும் அனுமதிக்காக செய்யப்பட்ட முறைகேடுகளை என்ன செய்வது? கடலில் கொட்டப்படும் அணுக்கழிவுகளின் வெப்பநிலை 37 செல்சியஸ் எனும் விதியை கூடங்குளத்திற்காக மாசுக்கட்டுப்பாட்டு வாரியம் தளர்த்தியதன் நோக்கம் என்ன? கடல்சார் ஒழுங்குமுறைச் சட்டங்களிலிருந்து கூடங்குளத்திற்கு மத்திய அரசு விலக்களித்த மர்மம் என்ன? ஃபுகுஷிமா விபத்துக்குப் பிறகு இந்திய அணு உலைகள் பாதுகாப்பு நிபுணர்கள் பரிந்துரைகளை நிறைவேற்றிய பிறகே செயல்படுத்தப்படும் என்று நீதிமன்றத்திடம் அணுசக்தி ஒழுங்குமுறை ஆணையம் உறுதிமொழி அளித்திருந்தது. ஆனால் அந்த பரிந்துரைகள் இன்னும் செயல்படுத்தப் பட்டிருக்காத போதும் கூட நீதிமன்றம் எரிபொருள் நிரப்ப அனுமதி அளித்ததின் பின்னணி என்ன? அணு உலையில் எரிபொருள் நிரப்பப்படும் முன்னர் 30கிமி தூரத்துக்கு உட்பட்ட அனைத்து மக்களுக்கும் பேரிடர் மேலாண்மை பயிர்ச்சி வெளிப்படையாக நடத்தப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்பது விதி. ஆனால் யாருக்கும் தெரியாமல், பத்திரிக்கையாளர்கள் யாரையும் அழைக்காமல், எந்த விபரமும் இல்லாமல் நக்கனேரி கிராமத்தில் ரகசியமாக பயிற்சி நடத்தியதாக காட்டியதை அணுசக்தி ஒழுங்குமுறை ஆணையம் அங்கீகரித்தது எந்த அடிப்படையில்? அணு உலை அழுத்தக் கலனில் இரண்டு பற்றவைப்புகள்(வெல்டிங் ஒட்டு) இருப்பதாக 2008ல் அணுசக்தி ஒழுங்குமுறை ஆணையம் அளித்த அறிக்கையில் சுட்டிக் காட்டியிருந்தது. இந்த பற்றவைப்புகள் அணுக் கதிர்வீச்சை தாக்குபிடிக்கும் திறன் கொண்டவையா? என்று சோதனை செய்யாமலேயே எரிபொருள் நிரப்ப அனுமதி தந்தது என்ன காரணத்துக்காக? மக்களின் முன் சட்டத்தை நீட்டும் மகோன்னதமானவர்கள் யாராவது இவ்வளவு விதிகளை மீறியது ஏன் என்று அரசையும், நீதி மன்றங்களையும், அணுசக்தி ஆணையத்தையும் கேட்பார்களா? மக்கள் உயிர் என்ன கிள்ளுக் கீரையா?

 

முற்றுகை நடத்திய மக்களிடம் காவல்துறை அதிகாரிகளும் மாவட்ட ஆட்சியரும் பேச்சுவார்த்தை நடத்தினார்களாம், நியாயவான்கள் கூறுகிறார்கள். அவர்கள் பேசிய விபரம் என்ன? வெளியிடுவார்களா? 10 நிமிடத்தில் கலைந்து செல்லாவிட்டால் நாங்கள் தடியடி நடத்தி கலைப்போம் என்று கூறுவது மிரட்டலா? பேச்சுவார்த்தையா? கடலுக்குள் மனிதச் சங்கிலி அமைத்து போராடியவர்களில் மீனவர் சகாயத்தை விமானத்தை தாழப் பறக்கச் செய்து கொன்றதை நலம் விசாரிக்கத்தான் விமானத்தில் தாழப் பறந்தார்கள் என்று கூறுவார்களோ!

 

 

மக்களின் அமைதியான போராட்டத்துக்கு முகம் கொடுக்க முடியாமல், தொடர்ச்சியான போராட்டத்தை கட்டுப்படுத்தவும் முடியாமல் அரசு அன்றிலிருந்து இன்றுவரை போராட்டத் தலைமை மீது அவதூறு கற்பிப்பதையே வழிமுறையாக கடைப்பிடித்துவருகிறது. வெளிநாட்டிலிருந்து பணம் வருகிறது, கைக்கூலி, விசுவாசி என்று ஏதேதோ. அரசிடம் அதிகாரம் இல்லையா? வசதி வாய்ப்புகள் இல்லையா? கூறலாமே, இந்த நாட்டிலிருந்து, இன்ன அமைப்புகளிலிருந்து பணம் வந்தது நாங்கள் கைப்பற்றி வைத்துள்ளோம் என்று. ஆண்டுக்கணக்கில் வெளிநாட்டிலிருந்து பணம் வருகிறது என்று கூறுபவர்கள், ஏன் எங்கிருந்து வருகிறது என்பதை கண்டறிய முயலவில்லை? இந்திய நாட்டின் முடிவை எதிர்த்து போராடுபவர்களுக்கு  பணம் அனுப்பும் செயல் என்பது இறையாண்மையையே கேள்விக்குள்ளாக்கும் செயலல்லவா? போராடிய மக்கள்மீது தேசத்துரோக வழக்குகளைப் போட்ட இந்த அரசு, பணம் அனுப்பும் நாடுகளின் தூதரக உறவை ஏன் துண்டிக்கக் கூடாது? தொடர்ச்சியாக பதிவெழுதி விமர்சிப்பவர்கள் இதை அரசுக்கு கோரிக்கையாக வைத்து ஒரு பதிவேனும் எழுதுவார்களா?

 

விஞ்ஞானி அப்துல் கலாமே சொல்லிவிட்டார் உங்களுக்கு இன்னும் என்ன பயம் என்கிறார். போலிமருத்துவர் சொன்னால் பயங்கொள்ளாமல் எப்படி இருப்பது? அப்துல்கலாம் ஒரு ராக்கெட் தொழில்நுட்ப விஞ்ஞானி. ரியாக்டர்கள் இயங்கும் விதம் குறித்தும் அதன் பாதுகாப்பு குறித்தும் அவர் எப்படி சான்றிதழ் கொடுக்க முடியும்? காவிரிக் கரையில் சிறுநீரகக் கோளாறுக்கு தோல் மருத்துவரிடம் ஆலோசனை கேட்பார்களோ!

 

உதயகுமார் காந்தி வழியில் போராடுகிறாரா? அஹிம்சை என்பது போராட்ட வடிவமா? என்பதெல்லாம் அப்பாற்பட்ட கேள்விகள். அணு உலைகளின் ஆபத்து அதன் பாதிப்புகளில் மட்டும் இல்லை, அதன் அரசியலிலும் இருக்கிறது. அணு உலையின் நோக்கம் மின்சாரத் தயாரிப்பல்ல, பன்னாட்டு முதலாளிகளின் லாபவெறிக்கு சொந்த நாட்டு மக்களைப் பலியிடுவது. அணு மின்சாரம் குறித்த பல புள்ளிவிபரங்கள், பல கட்டுரைகள் இணையப் பரப்பில் கிடைக்கின்றன. அவை குறித்த தேடல் எதுவும் இல்லாது தம் சொந்த விருப்பிலிருந்து எழுதுவதும் பேசுவதும் உண்மைகளுக்கு அருகில் கூட வருவதில்லை.

 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

மாவட்ட ஆட்சியர் அலெக்ஸ் பால் மேனன் கடத்தல் தவறா?

சுக்மா மாவட்ட ஆட்சியர் அலெக்ஸ் பால் மேனன் மாவோயிஸ்டு கொரில்லாக்களால் கடத்தப்பட்டிருக்கும் சம்பவம், அரசு மற்றும் ஆளும் வர்க்க ஊடகங்களிடம் ஆத்திரத்தையும் வெறியையும் கிளப்பியிருக்கிறது. “அரசாங்கம் இனிமேலாவது முதுகெலும்புடன் நடந்து கொள்ளவேண்டும்” என்று ஓய்வு பெற்ற இராணுவ அதிகாரிகள் நரைத்த மீசைகளின் ஊடாக ஆங்கில சானல்களில் உருமுகிறார்கள்.

“தங்களுக்கு ஜனநாயகத்தில் நம்பிக்கை இல்லையென்று மாவோயிஸ்டுகள் நிரூபித்துவிட்டதால், எதிரி நாட்டுப் படையாகக் கருதி மாவோயிஸ்டுகளை ஒடுக்கவேண்டும்” என்று தலையங்கம் தீட்டியிருக்கிறது தினமணி. இத்தகைய வழிமுறையைக் கையாண்டிருப்பதன் மூலம், உன்னதமான இலட்சியத்துக்குப் பாடுபடுபவர்கள் என்று கூறிக்கொள்வதற்கான அருகதையை மாவோயிஸ்டுகள் இழந்துவிட்டதாக கூறுகிறது, இந்து நாளேடு.

இதுகாறும் மாவோயிஸ்டுகளுக்கு ஆதரவு காட்டி வந்ததைப் போலவும், இந்தக் கடத்தல் நடவடிக்கை காரணமாக மேற்படி ஆதரவை திரும்பப் பெறுவது போலவும் நடிக்கின்றன ஊடகங்கள். நேற்று வரை மாவோயிஸ்டுகளிடம் அரசு மிகுந்த இரக்கம் காட்டியதைப் போலவும், இனி மனதைக் கல்லாக்கிக் கொண்டு அவர்களை ஒடுக்குவதைத் தவிர வேறு வழியில்லை என்பதாகவும் ஒரு பொய்ச்சித்திரம் தீட்டப்படுகிறது.

இந்தக் கடத்தலுக்கான காரணம் விளங்கிக் கொள்ள முடியாததல்ல. பல்வேறு பொய்வழக்குகளின் கீழ் ஆண்டுக் கணக்கில் சிறை வைக்கப்பட்டிருக்கும் பழங்குடி மக்களையும் தமது தோழர்களையும் விடுவிக்கவேண்டும் என்பதுதான் மாவோயிஸ்டுகளின் கோரிக்கை. பிணை மனு, வாய்தா, வழக்கு என்று அலைந்து சட்டபூர்வமான வழிகளில் நிவாரணம் பெறவேண்டுமேயன்றி, இப்படி ஆள்கடத்தலில் ஈடுபடுவது ஜனநாயக முறையல்ல என்பது ஊடகங்கள் மாவோயிஸ்டுகளுக்கு கூறும் அறிவுரை.

“அக்யூஸ்டை பிடிக்க முடியாவிட்டால், அவன் பெண்டாட்டியை, பிள்ளையைக் கடத்து” என்பதுதான் போலீசு ஆத்திச்சூடியின் ‘அறம் செய விரும்பு’. ஆள்கடத்தல் என்பது போலீசின் அன்றாடப்பணி. இந்தியாவில் ஆள்கடத்தலே நடக்காத ஒரு போலீசு நிலையத்தைக் ‘கடவுளாலும் ‘ காட்ட முடியாது. குற்றவியல் நடைமுறைச் சட்டம் உள்ளிட்ட எல்லா புனிதச் சட்டங்களையும், அவற்றை மீறியதற்காக மாண்புமிகு நீதிமன்றங்கள் தெரிவித்துள்ள கடும் கண்டனங்களையும் கால் தூசாகக் கருதி, கடத்தல், சித்திரவதை, வன்புணர்ச்சி, கொலை போன்ற குற்றங்களை போலீசும் இராணுவமும் தொடர்ந்து செய்து வருகின்றன.

ஆள் கடத்தல் என்பதை போலீசின் இயல்பாக அங்கீகரித்து, அத்தகைய கடத்தல் நடவடிக்கைகளுக்குச் சட்டம் போட்டிருக்கும் கடிவாளமல்லவோ ‘ஹேபியஸ் கார்ப்பஸ்’ எனப்படும் ஆட்கொணர்வு மனு. இந்திய உயர் நீதிமன்றங்களின் நாட்குறிப்புகளில் ஹேபியஸ் கார்ப்பஸ் மனு தாக்கல் செய்யப்படாத நாள் ஒன்றை யாரேனும் காட்ட இயலுமா? “இந்த ஜனநாயகத்தின் மீது தங்களுக்கு நம்பிக்கையில்லை, இல்லை, இல்லவே இல்லை” என்று யர் நீதிமன்ற நீதிபதிகளின் ‘தலையில் அடித்து’ சத்தியம் செய்ததே சென்னை போலீசு, அதைத் தொலைக்காட்சிகளில் இந்த நாடே காணவில்லையா?

மக்களுக்கும்கூட இந்த ஜனநாயகத்தின் மீது நம்பிக்கை இல்லைதான். தங்களுக்கு எதிராக அடுக்கடுக்காக அநீதி இழைக்கப்பட்ட போதிலும், இந்த நாட்டின் மக்கள் கலகம் செய்யாமலிருப்பதற்குக் காரணம் சட்டத்தின் காவலர்கள் எனப்படுவோர் மீது அவர்கள் கொண்டிருக்கும் அச்சமேயன்றி, ஜனநாயகத்தின் மீது அவர்கள் வைத்திருக்கும் நம்பிக்கையல்ல. நீதி பெறுவதற்கு வேறு வழியறியாத காரணத்தினால் அடங்கிப் போகும் மக்களின் முன், இந்த அரசைப் பணிய வைப்பதற்கான வழியை மாவோயிஸ்டுகள் காட்டியிருக்கிறார்கள்.

ஜனநாயகத்தில் மாவோயிஸ்டுகளுக்கு நம்பிக்கை இல்லாததால், அவர்கள் மீது போர் தொடுக்கவேண்டும் என்கிறது தினமணி. ஜார்கண்டு மாநிலச் சிறைகளில் 6000 பழங்குடி மக்கள் விசாரணைக் கைதிகளாக அடைபட்டிருக்கிறார்கள். சட்டீஸ்கரின் ஜகதால்பூர் சிறையில் மட்டும் 612 பழங்குடி மக்கள் மாவோயிஸ்டுகளுக்கு உதவியதாக அடைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். இவர்கள் வேறெந்த கிரிமினல் குற்றத்துக்காகவும் சிறையில் இல்லை. டாடா, ஜின்டால் போன்ற கார்ப்பரேட் கொள்ளையர்களுக்கு தங்களது நிலத்தைத் தாரைவார்க்க மறுத்த குற்றத்துக்காகப் பொய் வழக்குகளில் சிறை வைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்.

இந்த மக்களெல்லாம் ‘ஜனநாயகத்தின் மீது தாங்கள் கொண்டிருக்கும் நம்பிக்கையை’ நிரூபிக்க வேண்டுமானால், நிலத்தைக் கொடுத்துவிட்டு ஓடிவிடவேண்டும். அல்லது ராம் ஜெத்மலானி போன்ற வழக்குரைஞர்களை அமர்த்தி உச்ச நீதிமன்றத்தில் வாதாடி பிணையில் வெளியே வந்து, அதன் பின்னர் ‘ஜனநாயக முறைப்படி’ வாய்தாவுக்கு அலைய வேண்டும். காஷ்மீரில் போலீசின் மீது கல்லெறிந்ததாக குற்றம் சாட்டப்பட்டிருக்கும் 20,000 சிறுவர்கள் ஆண்டுக்கணக்கில் வாய்தாவுக்கு அலைவதாக சமீபத்திய பி.பி.சி. செய்தி கூறுகிறது.

கூடங்குளத்தில் அமைதி வழியில் தமது எதிர்ப்பை தெரிவித்த ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் மீது சுமார் 180 பொய் வழக்குகள் போடப்பட்டிருக்கின்றன. அவற்றில் ஓரிரு வழக்குகளில் மட்டும் கைது செய்யப்பட்ட 200 பேர், ஒரு மாதம் சிறையிலிருந்து, பின்னர் பிணையில் வெளியே வந்து தற்போது அன்றாடம் போலீசு நிலையத்தில் கையெழுத்துப் போட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். போராட முனைந்தால் பொய்வழக்குகள் இருநூறும் உயிர்த்தெழும்.

பொய் வழக்கு என்பது மக்களுடைய நெற்றிப் பொட்டில் அழுத்தப்படும் துப்பாக்கி. ‘சத்தம்போடாமல் நிலத்தைக் கொடு, காட்டைக் கொடு, அணு உலையை ஒப்புக்கொள்’ என்று வாயில் துணி அடைத்துப் பணிய வைக்கும் வன்புணர்ச்சி. இந்த அரசு சொல்கிறது மாவோயிஸ்டுகளின் கடத்தல் என்பது அரசை மிரட்டிப் பணியவைப்பதாம், அது ஜனநாயக வழிமுறை இல்லையாம்!

ஆயுதப் போராட்டப் பாதையைக் கைவிட்டு நாடாளுமன்ற அரசியல் நீரோட்டத்தில் கலக்குமாறு மாவோயிஸ்டுகளுக்கு வேண்டுகோள் விடுபவர்களும், இந்த ஜனநாயகத்தின் மீது பெருமதிப்பும், ஜனநாயக வழிமுறைகளின் மீது பெரும்பக்தியும் கொண்டவர்களுமான வலது கம்யூனிஸ்டு கட்சியினருக்கு நேர்ந்திருப்பது என்ன? மாவோயிஸ்டுகள் என்ற பெயரில் சட்டீஸ்கரில் அவர்களும் சிறை வைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். சல்வா ஜூடும் என்ற கூலிப்படையினரும் போலீசும் இணைந்து மக்களுக்கு எதிராக நிகழ்த்திய படுகொலைகளையும் வன்முறைகளையும் விசாரிக்கக் கோரி உச்ச நீதிமன்றத்தில் மனு தாக்கல் செய்த கர்தம் ஜோகா என்ற வலது கம்யூனிஸ்டு தலைவர் மீது “மாவோயிஸ்டு கொரில்லாக்களுடன் சேர்ந்து மத்திய ரிசர்வ் போலீசு படையினர் மீது தாக்குதல் தொடுத்ததாக” வழக்கு போட்டுச் சிறை வைத்திருக்கிறது போலீசு.

வலது கம்யூனிஸ்டு தலைவர்களான ஏ.பி.பரதன், டி.ராஜா போன்றோர் ஜனநாயக முறைப்படி பல தடவை கண்டனம் தெரிவித்தும், நீதிமன்றங்களில் மனுச்செய்தும் சட்டீஸ்கர் அரசு இவரை விடுவிக்கவில்லை. தற்போது மாவோயிஸ்டுகள் வெளியிட்டிருக்கும் விடுவிக்கவேண்டியவர்கள் பட்டியலில் கர்தம் ஜோகாவும் வலது கம்யூனிஸ்டு கட்சியினரும் இருக்கின்றனர். ஜனநாயகப் பூர்வமற்ற வழியில் தனக்குக் கிடைக்கக்கூடிய இந்தப் பிணையில் கர்தம் ஜோகா வெளியே வரலாமா, அல்லது ஜனநாயக வழிமுறையின் மீது தான் கொண்டிருக்கும் விசுவாசத்தை நிரூபிப்பதற்காக அவர் சிறையிலேயே காத்திருக்க வேண்டுமா?

“இந்திய மக்களைக் கண்டு அந்நியர்களான பிரிட்டிஷார் அஞ்சியதைக் காட்டிலும் அதிகமாக, சுதந்திர இந்தியாவின் அரசு அஞ்சுகிறது. தங்களது ஆட்சியைத் தூக்கியெறிய வேண்டுமென்று போராடிய இந்தியர்கள் மீது, அரசியல் ரீதியான வழக்குகள் அன்றி வேறு பொய் வழக்குகளை பிரிட்டிஷ் அரசாங்கம் கூடப் போட்டதில்லை” என்கிறார் அவுட்லுக் (19.12.2011) கட்டுரையாளர் நீலப் மிஸ்ரா.

போஸ்கோவுக்கு எதிராக அமைதி வழியில் போராடி வரும் வலது கம்யூனிஸ்டு கட்சித் தலைவர் அபய் சாஹூவின் மீது பாலியல் வன்முறை, தலித்துகளுக்கு எதிரான வன்கொடுமை, வரதட்சிணைக் கொலைக்கு தூண்டுதல், திருட்டு முதலான 50 பொய்வழக்குகளைப் போட்டிருக்கிறது ஒடிசா போலீசு. போஸ்கோ எதிர்ப்பு போராட்டத்தின் முன்னணியாளர்கள் 800 பேர் மீது மட்டும் 200 பொய்வழக்குகள் ஒடிசாவில் போடப்பட்டிருக்கின்றன.

சென்ற ஆண்டு சட்டீஸ்கர் சென்ற சுவாமி அக்னிவேஷ் தாக்கப்பட்டது தொடர்பாக விசாரிப்பதற்கு, உச்சநீதிமன்ற உத்தரவின் பேரில் சட்டீஸ்கர் சென்ற சி.பி.ஐ. அதிகாரிகள் மீது, சட்டீஸ்கர் துணைப்படை (பெயர் மாற்றப்பட்ட சல்வா ஜுடும்) துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தியிருக்கிறது. சுமார் 2 மணி நேரம் துப்பாக்கிச் சண்டை நடத்தி மத்திய ரிசர்வ் போலீசு படையினர் தங்கள் உயிரைக் காப்பாற்றியதாகவும், இனிமேல் போதிய பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள் இல்லாமல் தாங்கள் விசாரணைக்குச் செல்ல இயலாது என்றும் உச்ச நீதிமன்றத்தில் மனு தாக்கல் செய்திருக்கின்றனர் சி.பி.ஐ அதிகாரிகள். (டைம்ஸ் ஆப் இந்தியா, 14.3.2012) ஆயுதப்படைப் பாதுகாப்பு இல்லாமல் சி.பி.ஐ. அதிகாரிகளே நடமாட முடியாத இடத்தில், சாதாரண பழங்குடி மக்களுக்கு கிடைக்கும் நீதி எத்தகையதாக இருக்கும்?

நிலைமை இவ்வாறிருக்க, இந்தக் கடத்தல் நடவடிக்கையையே அரசுக்குக் கிடைத்த மாபெரும் வெற்றியாகச் சித்தரித்திருக்கிறார் மத்திய ஊரக வளர்ச்சித்துறை அமைச்சர் ஜெய்ராம் ரமேஷ். அலெக்ஸைப் போன்ற இளம் அதிகாரிகளின் அர்ப்பணிப்புமிக்க செயல்பாட்டினால் ஈர்க்கப்படும் மக்கள், தங்களைப் புறக்கணித்து விடுவார்களோ என்ற அச்சத்தின் காரணமாகத்தான் மாவோயிஸ்டுகள் அவரைக் கடத்தியிருக்கிறார்களாம்! அமைச்சர் சொல்வதுதான் உண்மையென்றால், மாவோயிஸ்டுகள் தம் சொந்த செலவில் சூனியம் வைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்று விட்டுவிட வேண்டியதுதானே! எதற்காக மீட்பு நடவடிக்கைகள், கண்டனங்கள், வேண்டுகோள்கள்?

“பழங்குடி மக்களுக்காகப் போராடுவதாக கூறிக்கொள்ளும் மாவோயிஸ்டுகள், அவர்களுக்கு வளர்ச்சித்திட்ட உதவி வழங்கச் சென்ற அதிகாரியைக் கடத்தலாமா? ஆயுதம் ஏந்தாத ஒரு ஆட்சியரைக் கடத்தலாமா?”என்று கேள்வி எழுப்புகின்றன ஊடகங்கள். ஏதோ ஆயுதப் போராட்டத்தின் நியாயத்தை அரசு அங்கீகரித்திருப்பதைப் போலவும், யுத்த தருமம் வழுவி நிராயுதபாணியைக் கடத்தியதுதான் பிரச்சினை என்பது போலவும் வெட்கமே இல்லாமல் பேசுகின்றன. தோழர் ஆசாத்தோழர் கிஷன்ஜி உள்ளிட்ட நூற்றுக்கணக்கான மாவோயிஸ்டு முன்னணியாளர்களையும், சாதாரணப் பழங்குடி மக்களையும், மோதல் என்ற பெயரில் நிராயுதபாணியாக நிற்க வைத்து சுட்டுக் கொன்றிருப்பதுதான் இந்த அரசின் யோக்கியதை. சல்வா ஜுடும் செய்த நூற்றுக்கணக்கான கொலைகள், வழக்குகளாக நீதிமன்றங்களில் உறங்குகின்றன. காஷ்மீரிலோ தோண்டுமிடத்திலெல்லாம் பிணங்கள் ஊற்றெடுக்கின்றன. காஷ்மீர் மாநில அரசே அதிகாரபூர்வமாக ஒப்புக் கொள்ளும் கணக்கின்படி, இராணுவம் அழைத்துச் சென்று அதன்பின் காணாமல் போனவர்களின் எண்ணிக்கை 1200 க்கும் மேல்!

போலீசு நடத்தியிருக்கும் ஆள் கடத்தல்களையும் போலி மோதல் கொலைகளையும் மறுக்க முடியாதென்பதால், “அரசைப் போலவே நீங்களும் நடந்து கொள்ளலாமா?” என்று நைச்சியமாக கேள்வி எழுப்புகிறது இந்து நாளேடு. மாவோயிஸ்டுகள் அப்படி நடந்து கொள்ள எண்ணியிருந்தால் ஆட்சியர் அலெக்ஸை தண்டகாரண்ய காடுகளில் ‘காணாமல் போக‘ச் செய்திருக்கலாம். மாறாக, அவரைப் பிணைக்கைதியாக வைத்துக் கொண்டு கோரிக்கை வைத்திருக்கிறார்கள்.

கைதிகளை விடுவிக்கக் கோரும் அவர்களது கோரிக்கைகளில் நீதி இருக்கிறது. “எனினும் அவ்வாறு விடுவிப்பது சட்டத்துக்கு விரோதமானது” என்கிறார்கள் வல்லுநர்கள். உண்மைதான். ‘நீதி’ சட்டவிரோதமானதாகவும், அநீதிகள் சட்டபூர்வமானவையாகவும் நிலைநாட்டப்பட்டிருக்கும் நாட்டில், சட்டப்படி நீதியைப் பெறுவது கடினம்தான்.

காடுகள், மலைகள், ஆறுகள் அனைத்தும் சமூகத்தின் பொதுச்சொத்துகள் என்பதே, மனிதகுலம் இதுகாறும் கடைப்பிடித்துவரும் நீதி. அந்த நீதியை இன்று சட்டவிரோதமாக்கி விட்டது தனியார்மயக் கொள்கை. அதனால்தான் மாவோயிஸ்டுகளுக்கு ஆதரவு தெரிவிப்பதே சட்டவிரோத நடவடிக்கையாகக் கருதப்படுகிறது.

பழங்குடிகளை, அவர்களது பாரம்பரிய வாழ்விடத்திலிருந்து விரட்டியடிப்பதன் மூலம், சொத்து என்ற சொல்லையே கேள்விப்பட்டிராத அம்மக்களின் மீது தனிச் சொத்தின் ஆவி இறக்கப்படுகிறது. வன்புணர்ச்சிக்கு ஆட்படுத்துவதன் வாயிலாக கற்பின் மேன்மை அவர்களுக்கு கற்பிக்கப்படுகிறது. நாகரிகத்தின் பொருளையும் நல்லாட்சியையும் (கிராம சுரக்ஷா அபியான்) அவர்களுக்கு சொல்லிக் கொடுக்க உலகவங்கி நிதி ஒதுக்குகிறது.

சாலை, மின்சாரம், கல்வி, மருத்துவம் போன்ற பரிசுப் பொதிகளை மோட்டார் சைக்கிளில் சுமந்து கொண்டு முதலில் அலெக்ஸ் பால் மேனன் வருகிறார். அடுத்து தானியங்கித் துப்பாக்கிகளைச் சுமந்தபடி சி.ஆர்.பி.எஃப். விஜயகுமார் வருகிறார். “யாரை முதலில் அனுப்புவது, விஜயகுமாரையா, அலெக்ஸையா? எது முதலில், காட்டு வேட்டையா, வளர்ச்சித் திட்டமா?” என்ற விவாதத்தில் இறுதி முடிவு எடுக்கப்படாததால், சில இடங்களுக்கு அவரும், சில இடங்களுக்கு இவரும் முதலில் அனுப்பப்படுகிறார்கள்.

இரண்டையும் அக்கம்பக்கமாகவே பயன்படுத்தி கூடங்குளம் போராட்டத்தை முடக்கிவிட்டதாக டில்லி முதல்வர்கள் மாநாட்டில் பெருமையடித்துக் கொண்டார் ஜெயலலிதா. “500 கோடி ரூபாய் வளர்ச்சித் திட்டத்தில் புறங்கையை நக்க வேண்டும். மறுத்தால், 200 பொய் வழக்குகளில் சிறை செல்லத் தயாராக வேண்டும். இரண்டில் எது மக்களின் தெரிவாக இருப்பினும், அணு உலை மட்டும் இயங்கியே தீரும்.” — இதுதான் கூடங்குளம் தந்திரம்.

அலெக்ஸ் பால் மேனனின் சொந்த ஊரான நெல்லை மாவட்டத்தில் ஜெ அரசு எதைச் செய்து வருகிறதோ, அதைத்தான் ராமன் சிங் அரசு சட்டீஸ்கரில் செய்கிறது. நலத்திட்டத்தைக் கடை விரித்து அணு உலை எதிர்ப்புப் போராட்டத்தை உடைக்கின்ற கைக்கூலிகளான ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களை இடிந்தகரை மக்கள் தாக்கியிருக்கின்றனர். அங்கே அலெக்ஸ் கடத்தப்பட்டிருக்கிறார்.

அவர் நேர்மையாளர், சேவை மனப்பான்மை கொண்டவர் என்கிறார்கள். இருக்கலாம், அவையெல்லாம் அவரது தனிப்பட்ட விழுமியங்கள். அவ்வளவுதான். நேர்மையற்ற ஒரு அரசமைப்பை அவர் தாங்கிப் பிடித்துக் கொண்டிருக்கிறார் என்ற உண்மையை, அவருடைய தனிப்பட்ட நேர்மை ரத்து செய்துவிடுவதில்லை. இந்த உண்மை அவர் அறியாததுமல்ல. மக்களை நாற்புறமும் சுட்டெரிக்கும் இந்த அநீதிகளின் மத்தியில், குற்றவுணர்வின்றி ஆட்சியராகப் பணியாற்றும் மனவலிமையை அவருக்கு வழங்கியிருப்பது அவருடைய தனிப்பட்ட நேர்மைதான் என்றால், அந்த நேர்மை ஆபத்தானது.

அவர் இந்தக் கொலைகார அரசின் கோரைப்பற்களை மறைக்கும் மனித முகம். அறம் கொன்று அம்மணமாய் நிற்கும் ஆளும் வர்க்கத்தின் மானத்தை மறைக்கக் கிடைத்த கோவணம். முழு நிர்வாணப் பாசிசமாய் மக்கள் முன் காட்சியளிப்பதற்கு ஆளும் வர்க்கம் இப்போதைக்கு விரும்பவில்லை என்பதால், ‘கோவணம்’ காப்பாற்றப்படும் என்று நாம் எதிர்பார்க்கலாம்.

வேறொரு கோணத்தில், ஆளும் வர்க்கத்தின் இந்த அவல நிலையைப் படம் பிடித்துக் காட்டுகிறது தினமணியின் தலையங்கம். “ஆளும் கட்சியும், எதிர்க்கட்சியும் கைவிடும் நிலையில், மக்களின் பிரச்சினைக்காகக் குரலெழுப்ப ஒரு மாற்றுக் கட்சியும் இல்லாமல் போனால், அந்த வெற்றிடத்தை நிரப்ப மாவோயிஸ்டுகள் போன்ற தீவிரவாதிகள் நுழைந்து விடுவார்கள் என்கிற ஆபத்து இந்தியாவின் எல்லா மாநிலங்களிலுமே இருக்கிறது”

ஆபத்துதான். என்ன செய்வது? பாரதிய ஜனதாவும் காங்கிரசும் பன்னாட்டு நிறுவனங்களை விரட்டினால், மாவோயிஸ்டுகளிடமிருந்து பழங்குடிகளை மீட்டுவிடலாம். முதலாளி வர்க்கம் சொத்துடைமையைத் துறந்து விட்டால் கம்யூனிசத்தையே ஒழித்துவிடலாம். நடப்பதில்லையே!

‘குறைகுடம்’ எனும் தன்னுடைய வலைப்பூவில் செப்டம்பர், 4, 2008 அன்று ஒரு கவிதை எழுதியிருக்கிறார் அலெக்ஸ் பால் மேனன்.

எம் அடிமைத்தனம் பெரிது ,
எமைப் பிணைத்திருக்கும் விலங்குகளோ வலிது,
பின்
உடைத்தெடுக்கும் அடிகள் மட்டும் ,
எப்படி
மெதுவாய்?
வலிக்காமல் ?

_________________________________________
– புதிய ஜனநாயகம், மே-2012
_________________________________________

முதல் பதிவு: வினவு

 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

இடிந்தகரை மக்களின் கம்யூனிசப் பண்பாடு

கூடங்குளம் அணு உலைக்கு எதிரான மக்கள் போராட்டம் மீண்டும் உச்ச நிலைக்கு வந்திருக்கிறது. கடந்த மே 1 உழைப்பாளர் தினத்திலிருந்து காலவரையற்ற உண்ணாவிரதம் தொடங்கப்பட்டிருக்கிறது. இன்றிலிருந்து ஐநூறு பெண்களையும் உள்ளடக்கி நான்காவது நாளாக போராட்டம் தொடர்கிறது. மக்கள் எந்த சஞ்சலமும் அற்று போராட்டக் களத்தில் நிற்கிறார்கள். போராடும் மக்கள் மீது, அரசுக்கு எதிராக போர் தொடுத்தது, ராஜதுரோகம் செய்தது போன்ற கருப்புச் சட்டங்களை வீசி மிரட்டிப் பார்த்தது அரசு; ஐநூறு கோடிகளுக்கு நலத்திட்ட உதவிகள் என்று எலும்புத் துண்டுகளை வீசி  ஆசை காட்டிப் பார்த்தது அரசு; போராட்டத்தைக் கைவிட்டுவிட்டு வந்தால் தகுந்த அரசு வேலை வேண்டிய உதவிகள், சலுகைகள் என்று தனித்தனியாக லஞ்சம் கொடுக்கும் அளவுக்கு தரம் தாழ்ந்து கருங்காலிகளை உருவாக்க நினைத்தது அரசு; எதற்கும் மசியாமல் மக்கள் தங்கள் போராட்டப் பண்பை இறுகப்பற்றி உரத்து நிற்கிறார்கள்.

 

அணு உலைக்கு எதிராக அந்த மக்கள் ஏன் போராடுகிறார்கள்? அதன் அபாயங்கள், அரசியல், அடிமைத்தனம் உள்ளிட்ட அனைத்து கூறுகளையும் விளக்கி பலரும் எல்லா ஊடகங்களிலும் எழுதிக் குவித்திருக்கிறார்கள், தேவைப்படும் விதத்தில் அவை தொடரவும் செய்யும். எனவே அவைகளை தவிர்த்துவிட்டு அந்த மக்கள் தங்களுக்குள் எப்படி இருக்கிறார்கள்? போராட்டம் அவர்களை எப்படி மாற்றியிருக்கிறது? என்பதை அறிவதும் அவசியப்படுகிறது. மட்டுமல்லாது போராட்டம் என்றாலே அது தனிப்பட்ட இழப்புகளின் கூட்டுக் கலவை, தேவையில்லாதது, சொந்த விசயங்களை கவனிக்க விடாமல் முடக்கி வைத்துவிடும், முன்னேற விருப்பமில்லாதவர்களின் கையாலாகாத்தனம் என்றெல்லாம் மத்தியதர வர்க்க முன்ஜாக்கிரதை முத்தண்ணாக்கள் பொதுப்புத்தியை புனைந்து வைத்திருக்க, போராடும் மக்களோ பாட்டாளி வர்க்கப் பண்பாட்டை இயல்பாக வெளிப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள். கம்யூனிசம் சாத்தியமில்லை என்று தங்கள் ஆசையை ஆய்வாக வெளிப்படுத்திக் கொண்டிருப்பதை விலக்கிவிடுவோம், கம்யூனிச சமூகத்தில் வாழ்வதே பெரும் தண்டனையாக இருக்கும் என்பது போன்று மொழிந்து வைத்திருக்கும் அந்த முத்தண்ணாக்களுக்கு இடிந்தகரை மக்கள் தங்கள் போக்கில் லேசாக பதிலடி தந்திருக்கிறார்கள்.

 

எத்தனையோ இடையூறுகள், அரசின் அடக்குமுறைகள், அவதூறு பரப்புரைகள் அனைத்தையும் கடந்து பல மாதங்களாக போராடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். கடலுக்குள் சென்று மீன் பிடிப்பது தான் அவர்களின் ஒரே வாழ்வாதாரம். அவர்களுக்குள் பேதங்கள் இல்லாமலில்லை. பகுதிவாரி முரண்பாடுகள், பிற மீனவ கிராமங்களுக்கிடையான பிரச்சனைகள், மதச் சச்சரவுகள் என்று அனேகம் இருந்தன. உலகமயமாக்கல் நுகர்வுக் கலாச்சார சீரழிவுகள், அரசியலற்ற, சமூக அக்கரையற்ற தன்னலப் போக்குகள் என்று எல்லாமும் அவர்களுக்குள் இருந்தன, இருக்கின்றன. ஆனாலும் பொதுநோக்கான போராட்டம் அவர்களிடையே செலுத்தியிருக்கும் தாக்கம் சற்றே வீரியமானது தான்.

 

அப்படி என்ன செய்துவிட்டார்கள் அவர்கள்? தங்கள் ஊருக்கான பொறுப்பை தங்களே ஏற்றுக் கொண்டார்கள். அந்த ஊரை பிற பகுதிகளோடு இணைக்கும் இரண்டு சாலைகளையும் உளவாளிகள் ஊடாடி விடாமல் கண்காணிக்கிறார்கள். அரசு அத்தியாவசியப் பொருட்கள் கூட கொண்டு செல்ல முடியாமல் பொருளாதரத்தடை ஏற்படுத்திய போது பிற பகுதி மக்களுடன் தொடர்பு கொண்டு கடல் வழியாக தேவையான பொருட்களை தருவித்தார்கள். சின்னச் சின்ன சச்சரவுகளை தங்களுக்குளேயே தீர்த்துக் கொண்டார்கள். மக்கள் மன்றங்களை ஏற்படுத்தி, அந்தந்த ஊரின் பிரதிநிதிகளே அந்தந்த ஊரின் பொறுப்புகளை ஏற்றுக் கொண்டு காரியமாற்றுவது தானே உயர்ந்த ஜனநாயகமாக இருக்க முடியும்.

 

அவர்களுக்கிடையேயான பகைமைகள் அனைத்தும் மறைந்து போனது. மத, ஜாதி வேறுபாடுகளைக் களைந்து அனைவரும் ஒன்றுபட்டு நிற்கிறார்கள். எந்த இருவர் சந்தித்துக் கொண்டாலும் போராட்டம் குறித்து விசாரிக்கிறார்கள். தன்னால் செய்யக்கூடிய போராட்டப் பணிகள் ஏதாவது இருக்கிறதா என ஆர்வத்துடன் விசாரிக்கிறார்கள். சின்னக் குழந்தை முதல் கண் இடுங்கிய பாட்டி வரை தெளிவாக அணு அரசியல் பேசுகிறார்கள். அன்றைய செய்தி முதல் அணு உலை குறித்த செய்திகள் அனைத்தும் அறிந்து வைத்திருக்கிறார்கள், பேசுகிறார்கள், விவாதிக்கிறார்கள். தங்களுக்கான தெரிதல் எது என்பதை தெரிந்து முன்னெடுத்துச் செல்லும் இடத்தில் தானே சமூகக் கல்வி இருக்க முடியும்.

 

தங்களின் வாழ்வாதரம் முதல் அனைத்தும் பறிபோகவிருக்கிறது என்பதற்காக பல மாதங்களாக போராடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆனால் அவர்களைச் சென்று சந்திக்கவோ, ஆதரவளிக்கவோ முன்வராத ஓட்டுக் கட்சிகள் மக்களுக்காக மெழுகாக ஒளி தருகிறோம் என்று இதுகாறும் ஏமாற்றிக் கொண்டிருந்ததை உணர்ந்து, அதற்கு பதிலடியாய் ஓட்டுக் கட்சிகளின் கொடிக்கம்பங்களை வெட்டிச் சாய்த்திருக்கிறார்கள். சுற்றியுள்ள பல ஊர்களில் அவர்கள் துடைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். சுயத்தின் மீதான பற்று இற்றுப் போகாமல், சமூகத்தின் மீது அக்கரையில்லாமல் தார்மீகக் கோபம் வெடிக்குமா? யார் நண்பன்? யார் எதிரி? என்பதை தெளிவாக அறிந்து வைத்திருப்பது தானே முன்னேற்றத்தின் முதல் படி.

 

சமையல் வேலைகள் என்பது பெண்களை முன்னேற விடாமல் தடுத்து, வேறு சிந்தனைகள் தோன்ற விடாமல் முடக்கி வைப்பதில் பெரும் பங்காற்றுகிறது. ஒவ்வொரு குடும்பமும் பத்து நிமிடங்கள் உண்டு முடிப்பதற்கு ஒரு பெண் இரண்டு மணி நேரம் உழைக்க வேண்டியதிருக்கிறது. இடிந்தகரையில் கடந்த பல மாதங்களாக பொதுச் சமையல் நடந்து கொண்டிருக்கிறது. ஏற்றத் தாழ்வுகளற்று ஒரே மாதியான தட்டுகளில் ஒரே உணவை ஒரே இடத்தில் அமர்ந்து அனைவரும் சப்பிட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். தொழிலுக்குச் செல்லாமல் இருக்கும் நிலையில், அவர்களுக்கிடையேயான பொருளாதர ஏற்றத்தாழ்வுகளை மறந்து ஒருவரை ஒருவர் தங்கிப்பிடிப்பது மட்டுமல்லாமல் போராட்டத்திற்கு ஆதரவு தெரிவிக்க வரும் அனைவரையும் ஒரு வேளையாவது சாப்பிட்டு விட்டுத்தான் செல்ல வேண்டும் என்றும் உபசரிக்கிறார்கள். சமையல் வேலைகளிலிருந்து விடுதலை பெற்ற பெண்களும் ஆண்களுடன் போரட்டங்களுக்கான முனைப்புகளில் பங்கெடுக்கிறார்கள். இங்கிருந்து தானே ஆண் பெண் சமத்துவம் தொடங்க முடியும்.

 

போராட்டப் பந்தலுக்கு அருகே ஒரு தனியார் பள்ளி, தங்கள் பள்ளியில் இருப்பதாக நம்ப வைக்க முயலும் வசதிகளைப் பட்டியலிட்டு உங்கள் பிள்ளைகளை எங்கள் பள்ளியில் சேர்த்து உங்களைக் கொள்ளையடிக்க எங்களுக்கு உதவுங்கள் என்று பெரிய விளம்பரத் தட்டி ஒன்றை வைத்துவிட்டுச் சென்றிருந்தது. மக்களின் இந்த போராட்டம் குறித்து அந்த தனியார் பள்ளிக்கு ஏதேனும் கவலை இருக்குமா? அனைவரும் போராட்டத்திற்காக ஒன்றுகூடும் இடத்தில் தன் பள்ளியை விளம்பரம் செய்ய முயலும் எண்ணம்; உங்களுக்கு என்ன பிரச்சனை இருந்தாலும் என் லாபத்துக்கு உத்திரவாதம் தர வேண்டும் எனும் எண்ணம் முதலாளிகளைத் தவிர வேறு யாருக்கு வரும்? இதைப் பார்த்து முகம் சுழித்த சில இளைஞர்கள் உடனே ஊர்க் குழுவை கண்டு தெரிவிக்க அங்கேயே அதற்கான முடிவு எடுக்கப்படுகிறது. விளம்பரத்தட்டி அகற்றப்பட்டு அதற்கு பொருத்தமான இடமான குப்பைக்குச் செல்கிறது.

 

இடிந்தகரைக்கு அருகிலுள்ள ஒரு ஊரில் உள்ள பள்ளிக்கூடத்தில் அந்த ஊரில் படித்து தகுதியுடன் இருக்கும் அனைவருக்கும் வேலை வழங்கி வருகிறார்கள். ஒவ்வொருவருக்கும் ஐந்து ஆண்டுகள் காலம் அனுமதி. எந்த முன்பணமோ, லஞ்சமோ பெறாமல் வேலை வழங்குகிறார்கள். ஐந்து ஆண்டுகள் கழிந்ததும், அவர் விரும்பும் எந்த இடத்திலும் சென்று வேலை செய்து கொள்ளலாம். அந்த இடத்தில் வேறொரு புதியவருக்கு வேலை வழங்கப்படும். சுழற்சி முறையில் தகுதியுள்ள அனைவருக்கும் வேலை கிடைக்கிறது.

 

தங்களுக்கு ஆபத்தை விளைக்கும் எதையும், தாங்கள் விரும்பாத எதையும், தங்கள் மத்தியில் அனுமதிக்க முடியாது என்பதில் உறுதியாக இருக்கிறார்கள் அவர்கள். தங்கள் வீட்டில் பிறரால் வெடிகுண்டு வைக்கப்படுவதை விரும்பாத எவரும் அணு உலைக்கு எதிரான இந்த போராட்டத்தை ஆதரிக்க கடமையுள்ளவர்கள் அல்லவா? போராட்டம் மறந்து போன சிறப்பான பண்பாட்டு விழுமியங்களை எல்லாம் நமக்கு மீட்டித்தரும் என்பதற்கு இடிந்தகரை மக்கள் வாழும் சான்றாக இருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கான நம்முடைய கடமையை நாம் எப்போது செய்யப் போகிறோம்?

தொடர்புள்ள பதிவுகள்:

கூடங்குளத்திடன் போர்தொடுத்திருக்கும் தமிழ்நாடு

பன்னாட்டு முதலாளிகளின் லாபவெறிக்கான அணு உலைகளை மூடுவோம்

கூடங்குளம் ஆபத்து பாதுகாப்பில் மட்டும் தானா?

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

கூடங்குளத்துடன் போர் தொடுத்திருக்கும் தமிழ்நாடு

கடந்த ஏழு மாதங்களாக கூடங்குளம் அணு உலையை எதிர்த்து மக்கள் அமைதி வழியில் போராடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பது அனைவரும் அறிந்தது தான்.  இதில் அந்த பகுதிக்கு வெளியில் உள்ள மக்களில் மாற்றுக் கருத்து கொண்டவர்களும் இருக்கிறார்கள் என்பது வேறு விசயம். கூடங்குளம் அமைந்திருக்கும் பகுதியில் உள்ள மக்களில் ஆகப் பெரும்பான்மையினர் அணு உலை அமைவதை தீரத்துடன் எதிர்க்கிறார்கள் என்பதில் மாற்றுக் கருத்து ஒன்றுமில்லை. 200 நாட்களுக்கும் மேலாக அவர்கள் தொடர் போராட்டங்களை நடத்திக் கொண்டிருப்பதே அதற்குச் சான்று. அவர்களின் தொடர் போராட்டங்களால் எரிச்சலுற்று காவி, காங்கிரஸ் காலிகள் ஆங்காங்கே போராடுபவர்கள் மீது போலீஸ் உதவியுடன் தாக்குதல் தொடுத்து வருகிறார்கள்.  தற்போது மைய அரசின் உதவியுடன் தமிழ்நாடே அவர்களுடன் போர் தொடுத்திருக்கிறது.  

கடந்த மூன்று நாட்களாக கூடங்குளம் தடத்தில் செல்லும் சாலை வழி போக்குவரத்தை ஒருபுறம் அஞ்சுகிராமத்துடனும் மறுபுறம் உவரியுடனும் நிறுத்தி யாரும் செல்ல முடியாதவாறு தடை செய்திருக்கிறது. கடல் வழியாக யாரும் கடந்து விடக் கூடாது என்பதற்காக கடற்படை கண்காணிப்பு படகை கூடங்குளம் கடற்பகுதியில் நிருத்தியிருக்கிறது. மட்டுமல்லாது, சிறியரக விமானம் ஒன்று வான் வழியாக கண்காணித்து வருகிறது. தமிழக, கேரள காவல் படையினர், மத்திய தொழிற்படைப் பிரிவு, துணை ராணுவப் படையினர், கலவரத் தடுப்புப் பிரிவு, ரிசர்வ் படை உள்ளிட்டு பல்லாயிரக் கணக்கான காவல் துறையினர் அந்தப் பகுதி முழுவதிலும் குவிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்.  ராதாபுரம் தாலுகா முழுவதிலும் கடந்த 19ம் தேதி முதல் 144 தடையுத்தரவு பிறப்பிக்கப்பட்டுள்ளது. மின்சாரம், குடிநீர், பால் முதலிய அத்தியாவசிய பொருட்கள் அந்த பகுதி முழுக்க தடை செய்யப்பட்டுள்ளது.  

இத்தனை மாதங்களாக அவர்கள் போராடிக் கொண்டிருந்தபோது அவர்களை மக்களாக மதித்து எதுவும் செய்யவில்லை இந்த அரசுகள். அலோபதி மருத்துவம் குறித்து ஹோமியோபதி மருத்துவர் சான்றிதழ் அளிப்பது போல் ஏரோநாட்டிகல் அரசவை கோமாளிகளைக் கொண்டு அணு உலை பாதுகாப்பானது என்று கொக்கலிக்க வைத்தார்கள். அணு உலையின் பாதுகாப்பு குறித்தா மக்கள் கேள்வி கேள்வி எழுப்பினார்கள்? அணு உலையை இழுத்து மூடு என்றல்லவா கோரினார்கள். மின்சாரம் என்று மினுக்குபவர்களும், முன்னேற்றம் என்று முழங்குபவர்களும் அணு உலையின் பின்னிருக்கும் அரசியல் குறித்தும் அடிமைத்தனம் குறித்தும் எறியப்பட்ட கணைகளுக்கு பதில் கூறும் திராணியற்று முடங்கியிருப்பது ஏன்? பசப்பு வார்த்தைகளால் பாதுகாப்பு என்பவர்கள், அணு விபத்து இழப்பீடு மசோதா ஏன் எனும் கேள்விக்கு விடையின்றி விக்கித்து நிற்பது ஏன்?  

அமைதியாய் போராடும் மக்கள் மீது பாசிச வெறித்தனத்துடன் பாய்ந்திருப்பது ஏன்? அப்படி என்ன நடந்து விட்டது அங்கு? ஏன் இப்படி அறிவிக்கப்படாத போரை தொடுத்திருக்கிறார்கள் அந்தப் பகுதி மீது? அரசின் ஒரு திட்டத்தை எதிர்ப்பதற்கு மக்களுக்கு உரிமையில்லையா? அமைதியாய் உண்ணாவிரதம் இருந்தால் அடக்குமுறை போர் தொடுப்பார்களா? இந்தியா ஜனநாயக நாடு என அப்பாவித்தனமாக நம்பிக் கொண்டிருப்பவர்கள் பதில் கூறலாம். கொஞ்சம் அறிமுகம் இருப்பவர்கள் வடகிழக்கு மாநிலங்களையும், தண்டகாரண்யாவையும் மீள்பார்வை செய்யலாம்.  

சாலைகளை சேதப்படுத்துவதும், முட்கள் கற்களால் தடை ஏற்படுத்துவதும் தான் அமைதிவழி போராட்டமா என்று ஒரு காவல் அதிகாரி நாளிதழ் ஒன்றில் கேட்டிருக்கிறார். கடந்த ஏழு மாதங்களாக அவர்கள் என்ன செய்தார்கள்? நீங்கள் அவர்கள் மீது போர் தொடுத்த பிறகு தானே அவர்கள் சாலைகளை மறித்தார்கள். முன்னணியாளர்களை கைதுசெய்தபிறகு தானே அவர்கள் எதிர்வினை புரிந்தார்கள். ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் சூழ அமர்ந்திருக்கும் உதயகுமாரையும் போராட்டக் குழுவினரையும் தனிப்படுத்தி கைது செய்ய முடியாமல் அனைவரையும் கைது செய்யுங்கள் என மக்கள் முழுங்குவதால் ”உங்களை தனியாக எப்படி வெளியே கொண்டு வருவது என்று எங்களுக்குத் தெரியும்” என்று உதயகுமாரின் பள்ளியை இடிக்கிறார்கள். ’யாரோ அடையாளம் தெரியாத நபர்கள்’ என்று ஊடகங்கள் பின்பாட்டு பாடுகின்றன. மக்களோ தாங்கள் நேர்மையானவர்கள் என்பதை இப்போதும் அமைதியின் மூலம் நிரூபித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.  

உண்மையில் சங்கரன் கோவில் இடைத்தேர்தல் முடிவதற்குத்தான் ஜெயா அரசு திட்டங்கள் தீட்டி வைத்து காத்துக் கொண்டிருந்தது. வாக்குப்பதிவு முடிந்த உடனேயே அணு உலை செயல்படத் தொடங்கும் எனும் அறிவிப்புடன் அதிரடியைத் தொடங்கியது. எந்த அறிவிப்பும் செய்யாமல், எந்த காரணமும் கூறாமல் திடீரென போராட்டக்குழு முன்னணியாளர்களை கைது செய்தது. எங்கு வைத்திருக்கிறார்கள் என்பதை யாருக்கும் தெரிவிக்காமல் மறைத்தது. மாணவர்கள் +2 பொதுத் தேர்வு எழுதிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பதையும் அலட்சியம் செய்து போக்குவரத்தை நிறுத்தியது. கூட்டப்புளியில் இருந்து இடிந்தகரைக்கு சாலை வழியே செல்ல முயன்ற பெண்கள் சிறுவர்கள் உட்பட 178 பேரை கைது செய்தது. உதயகுமாரை தனிமைப்படுத்தி கைது செய்ய பேச்சுவார்த்தைக்கு அழைப்பது போல் மாவட்ட ஆட்சித் தலைவர் மூலம் அழைத்தார்கள். அரசின் புரட்டுத் தனங்களை உணர்ந்த போராட்டக் குழுவினரும் மக்களும் இடிந்தகரையில் குவியத் தொடங்கினார்கள். உதயகுமாரை கைது செய்து போராட்டத்தை முடிவுக்கு கொண்டுவர எந்த எல்லைக்கும் செல்லத் தயாராய் இருக்கிறது காவல் துறை. அரசின் அடாவடிகளை முறியடித்து போராட்டத்தைக் காப்பாற்ற தங்களை இழக்கவும் தயாராக இருக்கிறார்கள் மக்கள்.  

நாற்புறங்களிலிருந்தும் முப்படைகளாலும் சூழப்பட்டிருக்கும் இந்த நிலை ஈராக் மீது அமெரிக்கா தொடுத்த போருக்கு சமமானது. பேரழிவு ஆயுதங்கள் எனும் அமெரிக்காவின் கழிவை ஆய்வுகளாக வெளியிட்ட ஊடகங்களைப் போலவே, மக்கள் காவல்துறைக்கு எதிராக வன்முறைக்கான தயாரிப்புடன் இருக்கிறார்கள் என்றும், வெடிகுண்டு தயாரிக்கிறார்கள் என்றும் ஊடகங்கள் செய்தி பரப்புகின்றன. பொருளாதாரத் தடை, எண்ணெய் ஏற்றுமதிக்கு தடை, மருந்துப் பொருட்களுக்குத் தடை என்று பல்வேறு தடைகளை விதித்து ஈராக்கை நிலை குலையச் செய்தது போல் தண்ணீர், மின்சாரம், பால் உள்ளிட்ட இன்றியமையாத பொருட்களைக் கூட மக்களுக்கு கிடைக்கவிடாமல் தடுத்து வருகிறது காவல் துறையின் முற்றுகை. அண்மையில் கிடைத்த செய்தியின்படி நிறைமாதமாக தாய்மையடைந்திருக்கும் பெண்ணைக் கூட வெளியில் கொண்டு செல்ல அனுமதி மறுத்திருக்கிறார்கள். இப்போது உள்ளே நுழையப் போகிறார்கள், இதோ நுழைந்து விட்டார்கள் என்று செய்திகளைப் பரப்பி போராடிக் கொண்டிருக்கும் மக்களை உளவியல் ரீதியாக சோர்வுக்கும் விரக்திக்கும் தள்ள முயன்று கொண்டிருக்கிறார்கள். குண்டு போட்டு கொன்று குவிக்க வேண்டியது மட்டும் தான் மிச்சம்.

 

 ஒருவிதத்தில் இந்த பாசிச அரசுக்கு நாம் நன்றி கூற வேண்டும். புரட்சிகர இடதுசாரி இயக்கங்கள் பல மாதங்களாக தமிழகமெங்கும் பரப்புரை செய்தும்,  பொது நிகழ்ச்சிகள் நடத்தியும் மக்களுக்கு புரியவைக்க முயன்றன. ஆனாலும் மக்களில் ஒரு பகுதியினர், அது தம்மையும் உள்ளடக்கிய போராட்டம் என்பதை உணராமல், முன்னேற்றம், மின்சாரம் என்றெல்லாம் பதவுரை சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்கள். பொட்டில் அடித்தாற்போல் அவர்களை யோசிக்க வைத்திருக்கிறது அரசின் இந்த அடாவடிகள்.  மறுபுறம் நேற்று வரை எப்படியேனும் அணு உலை திறக்கப்பட்டாக வேண்டும் என்று கூறிக் கொண்டிருந்த போலி கம்யூனிஸ்டுகள் உட்பட்ட அனைத்து ஓட்டுக் கட்சிகளும் இப்போது போலிசை விலக்க வேண்டும் என்று ஒப்புக்கு ஒப்பாரி வைக்கின்றன. ஆனால் புரட்சிகர இயக்கங்களோ தமிழகமெங்கும் இதை மக்களிடம் எடுத்துச் சென்று போராட ஆயத்தம் செய்து வருகின்றன.  

கூடங்குளம் அணு உலை மட்டுமல்ல, விவசாயம், நெசவு, சிறுவணிகம் என அனைத்து துறைகளிலும் மக்களைப் பற்றி கிஞ்சிற்றும் கவலைப்படாமல் அரசுகள் செய்யும் அடாவடிகள் அனைத்து மக்களின் வாழ்வாதாரங்கள் மீதும் தங்கள் கதிர்வீச்சை ஊடுருவச் செய்திருக்கின்றன. அவை மக்களின் முதுகை ஒடித்து அடிமைகளாக்கிக் கொண்டிருக்கின்றன. இந்தப் போராட்டம் கூடங்குளம் பகுதி மக்களுக்கான கதிர்வீச்சு பயம் மட்டுமல்ல, அது எல்லோருக்குமான சிதைவின் ஓர் அடையாளம். தமிழக மக்களே எழுங்கள். நியாயமான அந்தப் போராட்டம் நசுக்கப்பட்டுவிடாமல் காக்கும் கடமை நமக்கு இருக்கிறது.  போராடும் மக்களை நசுக்கினால் தமிழ்நாடே கூடங்குளமாய், இடிந்தகரையாய் மாறும் என்பதைக் காட்டுவோம்.

தொடர்புடைய பதிவுகள்

பன்னாட்டு முதலாளிகளின் லாபவெறிக்கான அணு உலைகளை மூடுவோம்

கூடங்குளம் ஆபத்து பாதுகாப்பில் மட்டும் தானா?

இது இடியாதகரை – இடிந்த கரையின் போராட்டக்காட்சிகள்

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

மின்வெட்டு: இருட்டும் வெளிச்சமும்

 

சென்னையில் இரண்டு மணிநேரமும் சங்கரன் கோவில் நீங்கலாக ஏனைய பகுதிகளில் எட்டு முதல் பத்து மணி நேரமும் மின்வெட்டு அமல்படுத்தப் படுகிறது.  நாங்கள் ஆட்சிக்கு வந்தால் ஆறே மாதத்தில் மின்வெட்டை வெட்டிவிடுவோம் என்று அம்மா கூறியதன் பொருள் என்னவென்பது இப்போது தான் மக்களுக்கு விளங்குகிறது. கடந்த ஆட்சியில் மின்வெட்டு அமைச்சராக ஆர்காடு வீராசாமி புகழப்பட்டார், இப்போது நத்தம் விஸ்வநாதன். யார் மாறினாலும், யார் ஆண்டாலும் மின்வெட்டு மட்டும் மாறாது ஆளும் என்பது வெளிப்படையாகி இருக்கிறது. ஆனால் ஏன் இந்த மின்வெட்டு? மக்கள் மீது இந்த மின்வெட்டு சுமத்தப்படுவதன் காரணங்கள் என்ன? போன்றவை மட்டும் திட்டமிட்டு மறைக்கப்பட்டிருக்கிறது.

 

தமிழகத்தின் மின் தேவை நாளுக்கு நாள் அதிகரித்துக் கொண்டே செல்கிறது. அந்த விகிதத்தில் உற்பத்தி அதிகரிக்கப்படவில்லை.  திமுக அதிமுக வை நோக்கி விரல் நீட்டுவதும், அதிமுக திமுகவை நோக்கி விரல் நீட்டுவதும் தமிழகத்தில் வழக்கமாக நடப்பவைதான். ஆனால் இந்த முறை நியாயமான காரணத்திற்காக போராடிக் கொண்டிருக்கும் மக்கள் மீது விரல் நீட்டப்பட்டிருப்பது நயவஞ்சகமானது. கூடங்குளம் அணு உலை இயங்கினால் மின்வெட்டு தீர்ந்து விடும், அதை தொடங்க விடாமல் போராடிக் கொண்டிருப்பதால் தான் மின்வெட்டு அதிகரித்துவிட்டது என்று மக்கள் மீதே மக்கள் கோபம் திருப்பப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால் உண்மை நிலை என்ன?

 

திமுகவும், அதிமுகவும் கடந்த காலங்களில் புதிதாக எந்த மின் உற்பத்தி திட்டங்களையும் செயல்படுத்தவில்லை. ஆனால் இதற்கு நேரெதிராக இரண்டும் போட்டி போட்டுக் கொண்டு பன்னாட்டு நிறுவங்களை அழைத்து பலவிதமான சலுகைகளை கொட்டிக் கொடுத்து தொழில் தொடங்க வைத்திருக்கின்றன. மக்களுக்கும் உள்நாட்டு தொழிலகங்களுக்கும் மின்வெட்டை தரும் இவர்கள் பன்னாட்டு ஐடி நிறுவனங்களுக்கும் சலுகை விலையில் ஒரு நொடி கூட மின்வெட்டில்லாமல் மின்சாரம் வழங்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.  என்றால் தற்போதைய மின்வெட்டிற்கான காரணம் யார்?

 

தமிழகத்தின் தற்போதைய மின்தேவை தோராயமாக 12 ஆயிரம் மெகாவாட், இதில் 3500 மெகாவாட் வரை பற்றாக்குறை நிலவுகிறது. இந்த பற்றாக்குறையை சமாளிக்கத்தான் மின்வெட்டு. அப்படியென்றால் மின்சாரத்தை பகிர்ந்து கொள்பவர்கள் அனைவரும் மின்வெட்டையும் பகிர்வது தானே சரி. ஆனால், மக்களுக்கும் உள்நாட்டு உற்பத்திக்கும் மின்வெட்டை அளித்து விட்டு பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்கு மின்வெட்டே இல்லாமல் மின்சாரம் வழங்குவது யாருடைய தவறு?

 

குஜராத்திலிருந்து மின்சாரம் வாங்குகிறோம் என்கிறார்கள், மத்தியத் தொகுப்பிலிருந்து மின்சாரம் சரியாக வழங்கப்படவில்லை என்கிறார்கள்; அரசு உற்பத்தி செய்யும் மின்சாரத்தை விட பலமடங்கு அதிக விலையில் வாங்கும் மின்சாரத்தில் பாதிக்கு மேல் மின்கடத்தலினால் ஏற்படும் இழப்பில்  போய்விடுகிறது. பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் தங்களுக்கு தேவைப்படும் மின்சாரத்தை நேரடியாக வாங்கிக் கொள்ள ஏதுவாக கம்பித்தடங்கள் நிறுவிக் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன, ஆனால் ஒப்பீட்டளவில் மாநில அரசு தருவதை விட விலை அதிகம் என்பதால், நாநில அரசிடம் இருந்தே வாங்கிக் கொள்கின்றன. மக்கள் கடுமையான மின் தட்டுப்பாட்டில் பாதிக்கப்பட்டிருக்கும் இந்த சூழலில் கூட இதை ஒழுங்கு படுத்தாமலிருப்பது யாருடைய பிழை?

 

கடந்த சில நாட்களாக பொதுத்தேர்வு நடைபெற்று வருகிறது. பொதுத்தேர்வு தொடங்குமுன்னரே பல்வேறு தரப்பினரும் மின்வெட்டை தற்காலிகமாக நிறுத்தி வைக்குமாறு மின்வாரியத்துக்கும், அரசுக்கும் கோரிக்கை விடுத்தனர். இவை எவற்றையும் செவியேற்காத அரசும் வாரியமும் தொடர்ந்து மின்வெட்டை அமல்படுத்தி வருகிறது. ஆனால் நகரங்களில் மீப்பெரிய விளம்பரப் பலகைகள் இரவு முழுதும் கண்ணைக் கூசும் வெளிச்சத்தில், பல்வேறு வண்ணங்களில் ஜொலித்துக் கொண்டிருக்கின்றன. மட்டுமல்லாது, சங்கரன் கோவிலில் இடைத்தேர்தல் நடைபெறவிருக்கிறது என்பதால் அந்தப் பகுதியில் மட்டும் மின்வெட்டு நிறுத்தி வைக்கப்பட்டுள்ளது. இடைத்தேர்தலை விட, விளம்பரப் பலகைகளைவிட பொதுத்தேர்வு மதிப்பிழந்து விட்டதா? இந்த எளிய ஏற்பாட்டைக் கூட செய்ய மறுத்து அலட்சியம் காட்டுவது யாருடைய குற்றம்?

 

மின்சாரத்தின் பெயரால் மக்களை வதைக்கும் அத்தனை ஏற்பாடுகளையும் செய்துவிட்டு, கூடங்குளத்தை திறந்தால் அத்தனையும் சரியாகிவிடும் அதை தடுப்பது போராடும் மக்கள் தான் என்று மக்கள் மீதே மடைமாற்றி விடுவது அயோக்கியத்தனம் அல்லவா? கூடங்குளம் அணு உலை குறித்து புள்ளிவிபரங்கள், தரவுகள் அடிப்படையில் விரிவாக, பல்வேறு கட்டுரைகளும், பிரசுரங்களும் நூல்களும் வெளியிடப்பட்டிருக்கிறன. கூடங்குளம் அணு உலையின் பின்னுள்ள அரசியல், அடிமைத்தனம், உலகமய பாதிப்புகள், அதனால் பலனடையப்போவது யார்? பாதிப்படையப் போவது யார்? என்பன உள்ளிட்ட அனைத்து விபரங்களும் பரப்புரை செய்யப்பட்டு வருகின்றன, கேள்விகளாக எழுப்பப்பட்டு வருகின்றன. இவை எவற்றுக்கும் பதிலளிக்காத அரசு மற்றும் அறிவியலாளர்கள் என்ற பெயரில் உலாவரும் காரியவாதிகளின் கூட்டணி, அணு உலை பாதுகாப்பானது என்ற ஒரே பல்லவியை சரணங்களே இல்லாமல் திரும்பத் திரும்ப பாடிவருகிறது. அணு உலை முழுமையான பாதுகாப்பை கொண்டது என்றால் அணு உலை விபத்து இழப்பீட்டு மசோதா எதற்காக? ஜப்பானில் புஹுஷிமா விபத்து ஏற்படுவதற்கு முன்புவரை சர்வதேச அணுசக்தி முகமை ஜப்பானின் அணு உலைகள் மிகுந்த பாதுகாப்பு அம்சங்களைக் கொண்டவை என்றுதான் சான்றிதழ் அளித்துக் கொண்டிருந்தது. இதை தற்போது மறந்து விட்டார்களே ஏன்?

 

நாட்டில் மின்சார பற்றாக்குறை இருக்கும் போது ஏன் அரசே மின் திட்டங்களை உருவாக்கி செயல்படுத்தக் கூடாது? தண்ணீர், மருத்துவம் உள்ளிட்ட அனைத்தையும் தனியார் மயமாக்கிய அதே கொள்கை தான் அரசு மின்சாரம் தயாரிப்பதையும் தடை செய்கிறது. 2003ல் பாஜக அரசு இயற்றிய புதிய மின்சாரச் சட்டம் மின்சாரத்தை உற்பத்திச் சரக்காகவும், மின் பகிர்மானத்தை வணிக நடவடிக்கையாகவும் வரையறை செய்தது. இதனால் தான் அரசு மின் உற்பத்தியிலிருந்து ஒதுங்கிக் கொண்டுவிட தனியார்கள் பெருமளவில் மின் உற்பத்தியில் இறங்கினார்கள். இன்று தனியார் மின் உற்பத்தியின் அளவு 48000 மெகாவாட், இன்னும் 30000 மெகாவாட் அதிகரிக்கும் திட்டங்களும் ஆயத்தமாக இருக்கின்றன. மட்டுமல்லாது தனியார் அணு மின் நிலையங்களை அமைப்பதற்கான ஒப்பந்தங்களும் போடப்பட்டிருக்கின்றன. தனியார் மின் உற்பத்தி நடந்து கொண்டிருக்கிறது, மிகை உற்பத்தி செய்யும் மாநிலங்களும் விற்பனை செய்கின்றன. என்றால் வாங்கி பயன்படுத்த வேண்டியது தானே மின்வெட்டின் அவசியம் என்ன?

 

இங்கு தான் முதன்மையான ஒரு விசயத்தை நாம் கவனிக்க வேண்டியதிருக்கிறது. மின்வெட்டின் காரணம் பற்றாக்குறையில் மட்டுமில்லை, மின்சாரம் வாங்கப் பணமில்லை என்பதிலேயே இருக்கிறது.  தமிழ்நாடு மின்வாரியம் தற்போது 56000 கோடி கடன் சுமையில் தள்ளாடிக் கொண்டிருக்கிறது.  அரசு உற்பத்தி செய்யும் மின்சாரத்திற்கு குறைந்தபட்சம் யூனிட் ஒன்றுக்கு 21 காசுகளிலிருந்து அதிகபட்சம் 2 ரூபாய் வரை ஆகிறது. ஆனால் தனியாரிடமிருந்து யூனிட் ஒன்றுக்கு குறைந்தபட்சம் 4 ரூபாயிலிருந்து அதிகபட்சமாக 17 ரூபாய் வரை ஆகிறது. இது முதல் காரணம் என்றால் மின் கடத்துதலில் ஏற்படும் கம்பிவட இழப்பு மட்டும் ஆண்டுக்கு 2000 கோடி. சுருக்கமாகச் சொன்னால் தனியாரிடம் மின்சாரம் வாங்கியே போண்டியாகிக் கிடக்கிறது மின்சார வாரியம். இவைகளைசரி செய்யஎந்த நடவடிக்கையையும் எடுக்காமல் மேலும் மேலும் தனியார் மின்சாரமே தீர்வு என்று தனியாரை நாடிக் கொண்டிருக்கிறது அரசு, தனியார்களும் தங்களின் உற்பத்தி இலக்கைகூட்டிக் கொண்டே இருக்கிறார்கள். நாளை மின்சாரத்திற்கு விலை நிர்ணயம் செய்யும் உரிமையும் அவர்கள் கைகளுக்கு போகும் போது நிலைமை எப்படி இருக்கும் என்பதை கற்பனை செய்வதே முடியாததாயிருக்கிறது.

 

இந்த நிலைமையை மூடிமறைக்கத்தான் கூடங்குளம் கூச்சலை கூட்டுகிறார்கள். அணு உலைகளை நம்மீது திணிக்கும் வல்லாதிக்க நாடுகளான அமெரிக்கா, ரஷ்யா, ஐரோப்பிய நாடுகள் எதுவும் புதிதாக அணு உலை எதையும் அமைக்கவில்லை என்பதோடு மட்டுமன்றி இருக்கும் உலைகளையும் மூடி வருகின்றன. அதேநேரம் இந்தியாவில் தொழில் தொடங்கும் நாடுகளும் இவைதான். அணு உலைகள் இயங்கினாலும் அதிலிருந்து கிடைக்கும் மின்சாரம் இந்த பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்குத் தான் பயன்படப் போகிறது என்பது அனைவரும் அறிந்தது தான். ஆக அவர்களுக்கு தேவைப்படும் மின்சாரத்தை அவர்களின் தொழில் நுட்பத்தில் செய்து அவர்கள் பயன்படுத்துவதற்கான களம் இந்தியா பலிகிடா அதன் மக்கள். இந்த உண்மைகளை மக்களுக்கு தெரியவிடாமல் மறைப்பதற்குத் தான் அனைத்து ஓட்டுக் கட்சிகளும் பாடுபடுகின்றன.

 

என்றால் நாம் யாரை ஆதரிக்க வேண்டும்? யாரை எதிர்க்க வேண்டும்? அணு உலை,மின்சாரம் ஆகியவற்றின் பின்னாலிருக்கும் அரசியலை உணர்ந்து கூடங்குளத்தில் போராடும் மக்களை ஆதரிப்போம். மக்களுக்கு எதிராக மக்களையே பயன்படுத்தும் ஓட்டுக்கட்சி அயோக்கியத்தனங்களை முறியடிப்போம்.

தொடர்புடைய பதிவுகள்:

பேருந்து, பால், மின்சாரம் விலை உயர்வு, பாசிச ஜெயாவின் பேயாட்டம்

தொட்டுவிடு ஷாக் அடிக்கட்டும்

 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

பன்னாட்டு முதலாளிகளின் லாபவெறிக்கான அணு உலைகளை மூடுவோம்

அன்பார்ந்த பொது மக்களே,

தமிழகத்தின் கூடங்குளம் அணு உலையை மூட வேண்டும் என்று கூறி ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் கன்யாகுமரி மாவட்டம் இடிந்த கரையில் நடத்திவரும் உறுதியான தொடர் போராட்டம் உலகத்தின் கவனத்தை ஈர்த்திருக்கிறது. ஜப்பானின் புகுசிமா அணு உலையில் ஏற்பட்ட விபத்தால் உணவு, குடிநீர், பால், காற்று, கடல்நீர் விசமாகி 2 லட்சம் மக்கள் அப்பகுதியிலிருந்து அப்புறப்படுத்தப்பட்டு உள்ளனர். கதிர்வீச்சு தொடர்ந்து நீடித்து வருகிறது. புகுசிமா அணு உலை விபத்து ஏற்படுத்திய விழிப்புணர்வு, உலகம் முழுவதும் அணு உலைக்கு எதிரான மக்கள் போராட்டத்தை தூண்டியுள்ளது. இதனால் சுவிட்சர்லாந்து ஜெர்மனியில் அணுமின் உலைகளை மூட முடிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. உலகநாடுகள் முழுவதும் அணுக் கொள்கைகளை மறுபரிசீலனை செய்து வருகின்றன. ஆனால் மன்மோகன் சிங் அரசு இந்திய அமெரிக்க அணு சக்தி ஒப்பந்தத்தின்படி 3 லட்சம் கோடிக்கு 36 அணு உலைகளை அமெரிக்க, ரஷ்ய, பிரான்ஸ் நிறுவனங்களிடம் வாங்கி இந்திய கடற்கரைகள் முழுவதும் நிறுவும் முடிவிலிருந்து பின்வாங்கும் பேச்சுக்கே இடமில்லை என்கிறது.

அணு உலைகள் பாதுகாப்பானது, மின்சார தட்டுப்பாட்டை நீக்கக் கூடியது, நாட்டின் வளர்ச்சிக்கு அவசியமானது, அணு உலைக்கு எதிராக போராடுவோர் தேச விரோதிகள் அன்னியக் கைக்கூலிகள் என்றும் தொடர்ந்து தமிழக மக்கள் மத்தியில் தொலைக்காட்சிகள், பத்திரிக்கைகள், அப்துல் கலாம் போன்ற நபர்கள் மூலம் பிரச்சாரம் செய்கிறது. ஆர்எஸ்எஸ், பிஜேபி, சிவசேனா, காங்கிரஸ், சாதி சங்கங்கள் போன்ற மக்கள் விரோத கும்பல் பன்னாட்டு அணு உலை முதலாளிகளுக்கு ஆதரவாக பொய்ப் பிரச்சாரத்தை விசமமாக மக்கள் மத்தியில் கக்குகின்றன.

தற்போது இரத்தம்சிந்தியமக்கள் போராட்டத்தால் இராஜஸ்தான் மாநிலம் ஜெய்தாப்பூர் அணு உலை நிறுத்தப்பட்டுள்ளது. மேற்கு வங்கத்தில் அணு உலை கட்டும் திட்டத்தை மம்தா பானர்ஜி நிராகரித்துள்ளார். கேரளாவில் மக்களும் அனைத்து கட்சிகளும் அணு உலைகளை எதிர்த்துப் போராடிவராமல் தடுத்துள்ளனர். இந்த உரிமை தமிழக மக்களுக்கு இல்லையா? மக்களின் வரிப்பணம் கொள்ளை போவது, கதிர்வீச்சால் உயிரிழப்பு, நோய்கள், அணுக் கழிவுகளை[ப் பாதுகாப்பது, விவசாய நிலங்கள், கடல்வளம் பாழாவது, காற்று மாசுபடுவது என பல்வேறு இழப்புகளை நேரடியாக எதிர்கொள்ளும் கூடங்குளம் இடிந்தகரை மக்கள் போராடக் கூடாதா? 1988ல் கூடங்குளத்தில் நடந்த போராட்டத்தினால் ராஜிவ் காந்தி அணு உலைக்கு அடிக்கல் நாட்ட முடியாததுடன் போராட்டக்காரர்கள் மீது துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தி ஒடுக்கியதை மறக்க முடியுமா? சுற்றுச் சூழல் ஆய்வு, அணு உலை அமைப்பதற்கான சர்வதேச விதிமுறைகள் என எதையும் கூடங்குளத்தில் அரசு பின்பற்றவில்லை. உறுதியான இடிந்தகரை மக்கள் போராட்டத்திற்கு நாடுமுழுவதும் ஆதரவு பரவிவருவதைக் கண்டு அச்சமுற்ற மத்திய, மாநில அரசுகள் தூதுக்குழு, பேச்சு வார்த்தை என்று ஒருபுறம் இழுத்தடித்து; மறுபுறம் தேசிய பாதுகாப்புச் சட்டம்,முப்படை இராணுவம், போலீசு, பொய்வழக்கு என மிரட்டி ஒடுக்கிவிடலாம் என கனவு காண்கிறது.மக்களின் நலன்களிலிருந்து பரிசீலிக்காமல் முதலாளிகளின் லாபத்திலிருந்து பரிசீலிக்கிறது.

1986 ரஷ்ய செர்னோபில் அணு உலை விபத்தில் பல்லாயிரம் மக்கள் கொல்லப்பட்டு, லட்சக்கணக்கான மக்கள் புற்று நோயால் பாதிக்கப்பட்டு, 50 மைல் சுற்றளவுப் பகுதி பொட்டல் காடாக மாறியது. இன்னும் அணுக் கதிர்வீச்சு அப்பகுதியில் நீடித்து வருகிறது. செர்னோபில்லின் அதே தொழில் நுட்பத்தில் இன்று கூடங்குளத்தில் இரண்டு அணு உலைகள் கட்டப்பட்டுள்ளது.மேலும் நான்கு உலைகள் கட்டப்பட இருக்கின்றன. 13 ஆயிரம் கோடி மதிப்பிலான விவிஇஆர்1000 என்ற இந்த அணு உலையின் ஆயுட் காலம் 35 ஆண்டுகள் மட்டுமே. அதன்பின் இயக்க முடியாது.

ரஷ்ய சுற்றுச் சூழல் விஞ்ஞானிகள் 2011ல் ரஷ்யப் பிரதமர் மெத்வதேயிடம் அளித்த அறிக்கையில் விவிஇஆர்1000 தொழில் நுட்ப அணு உலைகளில் (கூடங்குளம்) 31 குறைபாடுகள் உள்ளதை சுட்டிக்காட்டி உள்ளனர். அணு உலைக் கழிவுகளை மூவாயிரம் அடிக்குக் கீழ் புதைத்து, குறைந்தது 24000 ஆண்டுகள் பாதுகாக்க வேண்டும். கதிர்வீச்சின் தாக்கம் சுமார் 50 ஆயிரம் ஆண்டுகள் வரை இருக்கும்.

இன்று மொத்தமின் உற்பத்தியில் 97% மக்களுக்கு பாதிப்பின்றி அனல்,நீர்,காற்று, கடலலை, சூரிய ஒளி, கழிவுகள் ஆகியவற்றிலிருந்து மின் உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது. யூனிட்டுக்கு 2 ரூபாய் மட்டுமே செலவாகும். அணு உலைதான் ஒரே வழி என்பது போல பேசுவது மோசடியானது. பன்னாட்டு கம்பனிகளின் சிறப்பு பொருளாதார மண்டலங்கள், ஷாப்பிங் மால்கள், தொலிழ்நுட்ப பூங்காக்களுக்கு 24 மணிநேர ஏ.சி. க்கு வழங்கப்படும் தங்கு தடையற்ற மின்சாரத்தை சிக்கனப்படுத்தினாலே அணு உலைகளிலிருந்து கிடைக்கும் மின்சாரத்தை ஈடுகட்ட முடியும். இலவசங்களுக்குப் பதிலாக நாடு முழுவதும் சி.எப்.எல் பல்புகள் கொடுத்து மின் பயனீட்டு அளவைக் குறைக்கலாம். மக்களின் மின்சாரத் தேவைக்குத்தான் அணு உலைகள் என்பது மோசடியானது.

அணு உலையை இயக்க யுரேனியம் வெளிநாடுகளில் தான் வாங்க வேண்டும். பெட்ரோல் விலை போல அதுவும் உயரும். இதனால் உற்பத்திச் செலவு 10 ரூபாய்க்கும் மேலாகும். ஒருவேளை வெளிநாடுகள் யுரேனிய விற்பனையை நிறுத்தினால் அணு உலைகள் என்னவாகும்?இந்தியா மொத்த மின்சாரத் தேவையில், தற்போது இயங்கி வருகின்ற 18 அணு உலைகள் மூலம் 2.8% மட்டுமே கிடைக்கிறது. 2005ல் 3,310 மெ.வா உற்பத்தி செய்ய அணு உலைகளை இயக்க பயன்படுத்தப்பட்ட மின்சாரம் 4000 மெகாவாட் என்கிறார் பேராசிரியர் தீரேந்திர சர்மா. ஆனால் காற்றாலைகளால் மட்டும் தமிழகத்திற்கு 2040 மெகாவாட் மின்சாரம் கிடைக்கிறது.

அணு உலையில் விபத்தே ஏற்படாது, 100% பாதுகாப்பானது என்று சொல்லுமரசவைக் கோமாளி அப்துல் கலாம்,வல்லரசு கனவு காணும் ஆர்.எஸ்.எஸ், பிஜேபி போன்ற அணு உலையை ஆதரிக்கும் நபர்களிடம் கூடங்குளம் அணு உலை பாதுகாப்பானது என்று பேசுகிறார். பல மாதங்களாக போராடும் மக்களை சந்திக்கவில்லை. பூகம்பத்தால் அணை உடைந்துவிடும் என நினைத்தால் காவேரி ஆற்றில்கரிகாலன்கல்லணையை கட்டியிருக்க முடியாது. ஆயிரம் ஆண்டு தஞ்சை பெரிய கோவில் இருக்காது என லூசு தனமாக நம்மிடம் பேசுகிறார். இந்திய அமெரிக்க அணுசக்தி ஒப்பந்தப்படி அனைத்து அணு உலைகளையும் இயக்கினால் கூட இன்னும் 15 வருடங்களுக்குப் பின்பும் இந்திய மின் தேவையில் 7% மட்டுமே அணு மின்சாரத்தால் கிடைக்கும். பன்னாட்டு அணு உலை முதலாளிகளைப் பாதுகாக்கும் அணு சக்தி இழப்பீட்டு சட்டத்தை நீக்குவதற்கு மன்மோகன் சிங்கிடம் பேசுவாரா? மின் தேவைக்கு அணு உலைதான் ஒரே வழியா எனக் கேட்பாரா?

அணு மின் உலையினால் ஏற்படும் மிகப்பெரிய,தலைமுறைகள் கடந்த அபாயம்,அணுக் கழிவுகளைப் பாதுகாப்பது. ஏற்கனவே தாராப்பூர் அணு உலைக் கழிவை திரும்பப் பெறும் பொறுப்பை அமெரிக்கா நிராகரித்ததால், 20 ஆண்டுகளாக இந்திய அரசுபெரும் பொருட்செலவில் பாதுகாத்து வருகிறது. தற்போது கூடங்குளம் அணுக் கழிவுகளை எடுத்துச் செல்ல ரஷ்ய அரசு மறுத்துள்ளது. பொதுவாக அணு உலைகள் அணு குண்டு தயாரிப்புடன் பிணைக்கப்பட்டு இராணுவம், பாதுகாப்புடன் தொடர்பு படுத்தப்படுவதால் இதில் நடக்கும் விபத்துகள், ஊழல்கள், தொழில்நுட்ப தோல்விகள், துரோகம் போன்றவை இரகசியம் என்ற பெயரில் மூடி மறைக்கப்படுகிறது. தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத்திலிருந்து அணுசக்தித் துறைக்கு விலக்கு அளிக்கப்பட்டுள்ளது. பாராளுமன்றத்தில் விவாதிக்க, நீதிமன்றத்தில் வழக்குப் போட உரிமைகள் மறுக்கப்படுகிறது. இதனால் இந்திய மக்களின் 3 லட்சம் கோடி ரூபாய் வரிப்பணம், லட்சக் கணக்கான மக்களின் உயிர்ப் பாதுகாப்பு உள்ளிட்ட அனைத்தும் அமெரிக்க இந்திய முதலாளிகள், அதிகாரிகள் மட்டுமே முடிவு செய்யும் அவலம் உள்ளது.

அணு உலை விபத்து இழப்பீடு சட்டத்தின் படி விபத்து நடந்தால் எத்தனை ஆயிரம் பேர் இறந்தாலும் அணு உலைகளை விற்ற பன்னாட்டு நிறுவனம் ரூபாய் 1500 கோடி கொடுத்தால் போதும். மீதிப் பணத்தை இந்திய அரசே மக்களின் வரிப்பணத்திலிருந்து வழங்க வேண்டும். அமெரிக்காவில்பிரைஸ் ஆண்டர்சன் சட்டத்தின் படி இதே அணு உலை நிறுவனங்கள் ரூபாய் 49,266 கோடி நட்ட ஈடாக வழங்க வேண்டும். ஏனென்றால் அமெரிக்க உயிரைவிட இந்திய உயிர் 33 மடங்கு கீழானது. அணு சக்தி ஒழுங்கு வாரியம், அணு உலை விபத்தை முக்கியத்துவம் இல்லாத விபத்து என அறிவித்தால் நட்ட ஈடு வழங்கத் தேவையில்லை. 24000 ஆண்டுகள் கதிர் வீச்சு உள்ள விபத்திற்கு 10ஆண்டுகளில் இழப்பீடு கோராவிட்டால் அதன்பின் சட்டப்படி கோரமுடியாது. சுனாமி, நிலநடுக்கம், போர், பயங்கரவாத நடவடிக்கைகளால் விபத்து ஏற்பட்டால் மத்திய அரசு நட்டஈடு வழங்க வேண்டியதில்லை.

இன்று கூடங்குளம் போன்றே இந்திரா காந்தியின் அவசரநிலை காலத்தில் அனுமதி வழங்கப்பட்டு போபாலில் அமெரிக்க யூனியன் கார்பைடு ரசாயண தொழிற்சாலை ஏழை மக்கள் வசிக்கும் பகுதியில் அமைக்கப்பட்டு 1984 ஆம் ஆண்டு டிசம்பரில் ஒரே இரவில் 20 ஆயிரம் மக்கள் துள்ளத் துடிக்க கொல்லப்பட்டனர். இன்றளவும் அதன் பாதிப்பு தொடர்கிறது. விசக் கழிவுகள் அகற்றப்படவில்லை. முறையாக இழப்பீடும் வழங்கப்படவில்லை. வழக்கின் முதல் குற்றவாளி ஆண்டர்சன் மீது இன்னும் விசாரணையே துவக்கப்படவில்லை. மற்ற குற்றவாளிகளுக்கு TVS-50 இடித்தால் என்ன தண்டனையோ அதுதான் வழங்கப்பட்டது. அன்றைய தினமே ஜாமீனிலும் விடப்பட்டனர். மத்திய அரசின் யோக்கியதை இதுதான். ஆனால் கூடங்குளம் அணு உலையில் பாதிகப்படும் மக்கள் வழக்கே தொடுக்க முடியாதபடி இந்திய அரசுக்கும் ரஷ்ய நிறுவனத்திற்கும் இடையே உடன்பாடு ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

அணு உலைகள் கட்டுவது மக்களின் மின்சாரத் தேவையிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட முடிவல்ல; இந்திய அமெரிக்க அணுசக்தி ஒப்பந்தம், இந்திய அமெரிக்க இராணுவ ஒப்பந்தம்,இந்திய பிரான்ஸ், இந்திய ரஷ்ய வர்த்தக உடன்பாடுகள், இந்திய முதலாளிகள் நலன் ஆகியவைகளின் அடிப்படையில் எடுக்கப்பட்ட முடிவு. இதில் மக்களின் நலன், வளர்ச்சி, பாதுகாப்பு துளியுமில்லை. விவசாயம்,பொது வினியோகம், கல்வி, சுகாதாரம், சமூக நலத் திட்டங்கள், சுயசார்பு விஞ்ஞான வளர்ச்சி, சுற்றுச் சூழலை பாதிக்காத மின்சார தயாரிப்புக்கென தேவையான நிதியை ஒதுக்காமல், பன்னாட்டு அணு உலை முதலாளிகளின் லாபவெறிக்காகவும், இந்திய அதிகார வர்க்கத்தின் வல்லரசு கனவுகளுக்காகவும் லட்சக்கணக்கான கோடி வரிப்பணத்தை பல ஆண்டுகளுக்குப் பின் கிடைப்பதாகக் கூறும் 7%அணுசக்தி மின்சாரத்திற்காக முதலீடு செய்வதன் ஒரு பகுதியே கூடங்குளம் அணு உலை. 40 ஆண்டுகள் கூட ஆயுளற்ற அணு உலைகளுக்கு, 400 தலைமுறை மக்களின் உயிரை, வாழ்க்கையை பணயம் வைக்கும் கொடூரத்தை அனுமதிக்கலாமா?

அறிவார்ந்த தேசப்பற்றாளர்களே, கோடிக்கணக்கான மக்களின் வாழ்வுரிமையை தகர்க்கும் அணு குண்டு, அணு உலை அரசியல், ஆதிக்க வல்லரசுக் கனவு, அமெரிக்க அடியாள் அரசியலை நாம் அனுமதிக்கக் கூடாது. கூடங்குளம் மட்டுமல்ல இப்புவிப் பரப்பிலிருந்தே மனிதகுலத்திற்கு எதிரான அனைத்து அணு உலைகளையும் அகற்றும் வரை போராடுவோம். வாரீர்!

மத்திய மாநில அரசுகளே!

பன்னாட்டு அணு உலை முதலாளிகளின் லாப வெறிக்காக சொந்த நாட்டு மக்களை பலியிடாதே!

அனல், நீர், காற்று, கடலலை, சூரிய ஒளி போன்ற சுயசார்பு மின்சார வளர்ச்சிக்கு முன்னுரிமை கொடு!

தமிழக மக்களே!

இந்திய அரசு, ஆர்.எஸ்.எஸ், பிஜேபி,காங்கிரஸ், சிவசேனா கும்பலின் பொய்ப் பிரச்சாரத்தை முறியடிப்போம்!

நம் அனைவருக்காகவும் போராடும் கூடங்குளம் இடிந்தகரை மக்களின் போராட்டத்தில் இணைவோம்!

மனிதகுல விரோத அணு உலைகளை நாட்டை விட்டேவிரட்டியடிப்போம்!

பன்னாடுமுதலாளிகளின் லாபவெறிக்கான மனித குலத்திற்கு எதிரான கூடங்குளம் அணு உலையை மூடுவோம்

கண்டன ஆர்ப்பாட்டம்

நாள்: 16/11/2011 – புதன், காலை 10 மணி

இடம்: பாலக்கரை, விருத்தாசலம்

மனித உரிமை பாதுகாப்பு மையம் – தமிழ் நாடு

 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌


 

கூடங்குளம் ஆபத்து பாதுகாப்பில் மட்டும் தானா?

கடந்த பத்து நாட்களாக நடைபெற்றுவந்த உண்ணாவிரதப் போராட்டம் ஜெயாவின் வாக்குறுதிகளை நம்பி முடிவுக்கு வந்திருக்கிறது.  கடந்த சில ஆண்டுகளாகவே அரசுசாரா அமைப்புகள் அணு உலைகள் ஆபத்தானவை என்று கூடங்குளம் பகுதிகளில் மக்களிடையே செயல்பட்டு வந்திருக்கின்றன.  இந்த ஆண்டின் தொடக்கத்தில் ஜப்பானில் ஏற்பட்ட நிலநடுக்கமும், சுனாமியும் அதனைத் தொடந்து அணு உலைகள் வெடித்துச் சிதறியதும் அந்த மக்களிடையே மிகுந்த பய உணர்வை தோற்றுவித்தது.  அதுபோன்ற இயற்கைச் சீற்றங்கள் ஏதேனும் இங்கும் நடந்தால் என்ன நடந்தது என்பதை உணர்வதற்குக் கூட நாம் மிச்சமிருக்க மாட்டோம் எனும் அச்ச உணர்வே அவர்களை போராட்ட உணர்வுக்குள் உந்தித் தள்ளியிருக்கிறது.

அமைச்சரவைக் கூட்டத்தில் தீர்மானம் நிறைவேற்றி மைய அரசுக்கு அனுப்பிவைத்தால் அதற்கு என்ன மதிப்பிருக்கும் என்பது ஒரு புறம் இருக்கட்டும்.  இரண்டு நாட்களுக்கு முன்னர் அணு உலை பாதுகாப்பாகவே இருக்கிறது, மக்கள் அச்சப்படத் தேவையில்லை என அறிக்கைவிட்ட ஜெயாவை உள்ளாட்சித் தேர்தல் ஞாபகங்களே தீர்மானம் நிறைவேற்றும் உணர்வுக்குள் உந்தித் தள்ளியிருக்கும் என்பதில் யாருக்கும் ஐயமிருக்கப் போவதில்லை. மட்டுமல்லாது தினம் ஒரு ஓட்டுக் கட்சித் தலைவர்கள் உண்ணாவிரதமிருந்த மக்களை பார்த்து முழக்கமிட்டதிலும் இந்த உணர்வைத்தவிர வேறு ஒன்றும் தொழிற்பட்டிருக்காது என்பதிலும் ஐயமொன்றுமில்லை.

வளர்ச்சியடைந்த நாடுகள், வளரும் நாடுகள், மூன்றாம் உலக நாடுகள் என்று உலக நாடுகளை மூன்றாக பிரித்திருக்கிறார்கள்.  இதில் வளர்ச்சியடைந்த வல்லாதிக்க நாடுகள் எதிலும் கடந்த முப்பது ஆண்டுகளில் புதிதாக எந்த அணு உலையும் தொடங்கப்படவில்லை.  உலகிலேயே யுரேனிய வளம் அதிகம் கொண்டிருக்கும் ஆஸ்திரேலியாவில் ஒரு அணு உலை கூட கிடையாது.  வளரும் நாடுகளும் மூன்றாம் உலக நாடுகளிலுமே மின்சார பற்றாக்குறையை சமாளிக்க என்று காரணம் கூறிக் கொண்டு தொடர்ச்சியாக அணு உலைகள் அமைக்கப்பட்டு வருகிறது.  அமெரிக்க, ரஷ்ய ஏகாதிபத்தியங்கள் பனிப்போரின் போட்டியால் உருவாக்கி குவித்து வைத்திருக்கும் அணு ஆயுத அழிவுச் சமன்பாடுகளை உலகிற்கு விற்பதற்காக மின்சாரத்தை காரணமாகக் காட்டி உலக நாடுகளின் தலையில் அணு தொழில் நுட்பங்களை இறக்கி வருகின்றன.  வல்லரசு கனவில் இந்த நாடுகளும் மின்சாரம் எனும் திரை மறைவில் அணு ஆயுதங்களை பிரசவிக்கின்றன.

மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்ய அணுத் தொழில் நுட்பம் சிறப்பான பங்களிப்பைச் செய்யும் என்று எந்த அறிவியலாளரும் ஒப்புக் கொண்டதில்லை.  உலகம் முழுவதிலிருக்கும் மொத்த அணு உலைகளும் அவற்றின் மொத்தத் திறனில் சிக்கலின்றி மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்தாலும், மொத்த உலகத் தேவையில் 17 நூற்றுமேனியை (சதவீதம், விழுக்காடு)  மட்டுமே நிறைவு செய்திருக்கும். ஆனால் அந்த 17 நூற்றுமேனி மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்ய; மரபுசார்ந்த தொழில்நுட்பங்களின் மூலம் 70 நூற்றுமேனி மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்ய எவ்வளவு செலவு செய்திருக்க் வேண்டுமோ அந்த அளவுக்கு செலவு செய்தாக வேண்டும். மட்டுமல்லாது, அணுநுட்பத்தில் மின்சாரம் உற்பத்தி செய்யப்படுவதினால் ஏற்படும் கழிவுகளை ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு பாதுகாத்தாக வேண்டும். அணுநுட்பத்தை ஆதரிக்கும், ஏகாதிபத்தியங்களுக்கு அடிவருடும் எந்த அயோக்கியர்களும் இந்தக் கழிவுகளைப் பாதுகாக்க என்ன வழிமுறையை வைத்திருக்கிறார்கள் என்று வெளிப்படையாக மக்களுக்கு அறிவித்ததில்லை.  இதற்காக ஆகும் செலவுகளையெல்லாம் கொண்டு கூட்டிப்பார்த்தால் இந்தியா போன்ற நாடுகள் மின்சாரத்திற்காக அணுநுட்பத்தை பயன்படுத்துவது, வெளிச்சம் இல்லை என்பதால் கூரையை எரிப்பதைவிட படு முட்டாள்தனமான செய்கை.

 

அமெரிக்காவின் மூன்றுமைல் தீவு விபத்தும், ரஷ்யாவின் செர்னோபில் விபத்தும், ஜப்பானின் புக்குஷிமா விபத்தும் நிகழ்வதற்கு முன்னர் மிக்குயர் திறன் கொண்ட பாதுகாப்பு அமைப்புகளை செயல்படுத்தி வருகிறோம் என்று தான் உலகிற்கு கூறிக் கொண்டிருந்தார்கள்.  ஆனால் நிகழ்ந்த பின்போ, எதிர்வரும் தலைமுறைகளும் கதிர்வீச்சின் கோரத்தில் சிக்கிக் கொண்டிருப்பதை மீட்க எதுவும் செய்ய இயலாமலிருக்கிறார்கள், முயலாமலுமிருக்கிறார்கள்.  மக்களின் இருப்பையே அசைத்துப் பார்க்கும் இதில் பாதுகாப்பு அமைப்புகளில் இவர்கள் காட்டும் அலட்சியம் எந்த எண்ணத்தில் இருந்து முளைக்கிறது?  எந்த எல்லை வரை பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள் செய்தாலும் கட்டுப்படுத்த முடியாத இந்த நுட்பங்களை உலகெங்கும் ஏற்றுமதி செய்யத் தூண்டிய அடிப்படை என்ன? பிரதமரோ, முதல்வரோ அல்லது யாரோ சில அதிகாரிகளோ தந்து செல்லும் சில உறுதி மொழிகளால் அமைதியடைந்துவிட முடியுமா? ஆபத்து எனும் அச்சம் மட்டும் இது போன்ற போராட்டங்களுக்கு உரமாயிருக்க போதுமா? ஆனால், இடிந்தகரையில் தன்னார்வக் குழுக்களால் ஒழுங்கு செய்யப்பட்டு, 127 பேர் மேற்கொண்ட சாகும் வரை உண்ணாவிரதமும் ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் மேற்கொண்ட தொடர் உண்ணாவிரதமும் பாதுகாப்பு பயங்களைத் தாண்டி மேலெழுந்து வரவே இல்லை.

1986 ல் நடந்த செர்னோபில் விபத்தின் இரண்டு ஆண்டுகளுக்குள்ளாகவே 1988ல் கோர்பசேவ் ராஜிவ் காந்தி இடையே அதே அணுநுட்பத்தில் கூடங்குளம் அனு உலைக்கான ஒப்பந்தம் கையெழுத்தாகிறது. அணு தொழில் நுட்பத்திலும் கணநீர் பயன்பாட்டிலும் ஏற்றுமதி செய்யும் தகுதியுள்ள நாடாக இருந்தும், காலாவதியான தொழில்நுட்பம் அணு ஆற்றல் ஒப்பந்தம் எனும் பெயரில் இந்தியாவின் மீது திணிக்கப்படுகிறது.  போபால் நச்சுவாயு கசித்து கொத்துக் கொத்தாய் மக்கள் மடிந்து விழுந்து கொண்டிருக்கும் போது அதற்கு காரணமானவனை பாதுகாப்பாக தப்பிக்க வைத்த நாடு இது. அதே அடிச்சுவடியில் அணு விபத்து நடந்தால் அந்த தொழில்நுட்பத்தை தந்தவர்கள் இழப்பீடு எதுவும் தரவேண்டியதில்லை என்று சட்டம் வகுக்கிறார்கள்.  இவைகளின் பின்னாலிருக்கும் அரசியல் காரணங்களை வரித்துக் கொள்ளாமல், அழிந்து விடுவோம் எனும் அச்சம் மட்டும் பேரளவான நிதித் திட்டமிடலுடன் நடத்தப்படும் இது போன்ற திட்டங்களுக்கு எதிரான ஆயுதங்களைத் தந்துவிடுமா?

மின்சாரம் எனும் இன்றியமையாத தேவையின் பின்னே மறைந்து வரும் மறுகாலனியாக்கத்தை நிகழ்விலிருந்தே கண்டு கொள்ளலாம். இருக்கும் மின்சாரத்தை மக்களுக்கு வெட்டி விட்டு பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்கு கொட்டிக் கொடுப்பதை தொழில் வளர்ச்சி என்று நம்பச் சொல்கிறார்களே,  அதன் மீது கேள்வி எழுப்பாத யாருக்கும் மின்சாரத்தின் பின்னிருப்பதை அறிவதில் துல்லியமிருக்காது.  அதனால் தான் அணு உலைகளின் பாதுகாப்பு மட்டுமே முதன்மைப்படுத்தப் படுகிறது. கடந்த பத்து நாட்களில் ஒருமுகப்பட்ட மக்கள் ஓட்டுக் கட்சிகளின் வாக்குறுதிகளில் ஒதுங்கிவிடலாகாது.  அடுத்த சுற்றுக்கு ஆயத்தமாவோம். அப்போது உண்ணாமல் அமர்ந்துவிடாமல் நம் அரசியலைக் கூர்தீட்டி எழுந்து நிற்போம், அதிகார ஆயுதம் வைத்திருப்போரை பதில் கூறவைப்போம்.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

%d bloggers like this: