முல்லை பெரியாறு: கேரள அடாவடியும் தமிழகத்தில் எழுச்சியும்

நீறு பூத்து கனன்று கொண்டிருந்த முல்லைப் பெரியாறு அணை பிரச்சனையை கேரளாவில் நடக்கவிருக்கும் இடைத்தேர்தல் விசிறிவிட்டு வெடித்துப் பரவச் செய்திருக்கிறது. எதிர்க்கட்சியும் ஆளும்கட்சியும் சம எண்ணிக்கையில் இருக்கும் கேரள சட்டமன்றத்தில் வரப்போகும் ஒரு தொகுதிக்கான இடைத்தேர்தல் அவைகளுக்கான இழுபறியை வாழ்வா சாவா நிலைக்கு கொண்டு வந்து விட, இரண்டுக்குமே முல்லை பெரியாறு ஆயுதமாகி இருக்கிறது. ஓட்டுக்கட்சி பன்றித் தொழுவத்தில் களறியிடுவது என்று ஆனபின் கம்யூனிஸ்டுகள் என்று பெயரை மட்டும் தாங்கியிருப்பதால் கட்சி நிலைபாடு குறித்து பரிசீலனை ஏற்பட்டுவிட முடியுமா? தங்கள் பங்குக்கு அள்ளிப் பூசிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

முல்லை பெரியாறு குறித்து கேரளா எடுத்து வைக்கும் அனைத்து வாதங்களும் உண்மைக்கு மாறானவை என்பதோடு மட்டுமல்லாமல் தமிழகத்தினால் முறியடிக்கவும் பட்டிருக்கின்றன. நீதிமன்ற தீர்ப்பு உட்பட தமிழகத்தின் முயற்சிகளையும், முன்னேற்றங்களையும் கேரளா அநீதியான முறையிலேயே மீறிவந்திருக்கிறது. என்றாலும் கூட இன்றைய நிலையில் முல்லை பெரியாறு குறித்து கேரள மக்களிடம் இருக்கும் உணர்வு தமிழக மக்களிடம் இல்லை. தேனி உள்ளிட்ட இடங்களில் மட்டுமே மக்கள் போராடி வருகிறார்கள், ஏனைய பகுதிகளில் இன்னமும் இது செய்தியாகவே பார்க்கப்படுகிறது. ஊடகங்களும், ஓட்டுக்கட்சி அரசியல்வாதிகளும் கேரளாவில் செய்ததைப் போன்ற ஒருங்கிணைந்த பரப்புரையை தமிழக ஊடகங்களோ, இங்குள்ள ஓட்டுக்கட்சிகளோ செய்யவில்லை.

கொந்தளிப்பான இன்றைய நிலையிலும் கூட, கேரளா தண்ணீர் தர மறுக்கிறது என்பது போன்று தான் இங்கு பரப்புரை செய்யப்பட்டு வருகிறது. இதற்கு மாறாக புதிய அணை கட்டி தண்ணீர் தருகிறோம் என்று தானே கூறுகிறோம் மறுக்கவில்லையே என்று கேரளாவிலும் பேசப்பட்டு விருகிறது. ஆனால் இது தண்ணீர் பற்றாக்குறை குறித்த பிரச்சனையல்ல, அணையின் உரிமை யாருக்கு எனும் பிரச்சனை. இது புரியவைக்கப்படாததால் தான் அவர்கள் தான் தண்ணீர் தருகிறோம் என்று கூறுகிறார்களே எனும் எண்ணம் தமிழகத்தின் பிறபகுதிகளில் நிலவுகிறது.

1979ல் தொடங்கிய இந்தப் பிரச்சனையில் அடாவடி செய்யும் கேரளத்திற்கு சாதகமாக பல்வேறு கட்டங்களில் தமிழக ஒட்டுக் கட்சிகளால் விட்டுக் கொடுப்புகள் செய்யப்பட்டிருக்கின்றன. தமிழகத்தின் வசம் இருந்த இந்த அணையின் பாதுகாப்பு பணியை 1980ல் கேரள காவல்துறைக்கு மாற்ற அனுமதித்தார் எம்.ஜி.ஆர். தொடர்ந்து அணையை பலப்படுத்த எடுத்த முயற்சிகளுக்கு கட்டுமான ஊழியர்களை தாக்குவது, பொறியாளர்கள் மீது வழக்கு தொடுத்து கைது செய்வது, வாகனங்களை கைப்பற்றுவது என்று ஆண்டுக்கணக்கில் கேரள அரசுகள் செய்து வந்த இடையூறுகளுக்கு எதிராக தமிழகத்தில் எம்.ஜி.ஆர்., கருணாநிதி அரசுகள் சிறு முணுமுணுப்பைக் கூட காட்டியதில்லை. அவ்வளவு ஏன், ஒரு சட்டமன்ற தேர்தலின் போது கேரளாவில் போட்டியிட்ட ஜெயா தலைமையிலான அதிமுக தேர்தல் வாக்குறுதியில் முல்லை பெரியாறு அணையில் நீரை தேக்க அனுமதிக்க மாட்டோம் என்று கூறியே ஓட்டுக் கேட்டது. 2006ல் நீர் மட்டத்தை உயர்த்திக் கொள்ளலாம் என நீதி மன்ற தீர்ப்பு வந்தபோது ஆட்சியில் இருந்த ஜெயா, அதை செயல்படுத்த எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கவில்லை. தீர்ப்புக்குப் பிறகு, கேரளா அளித்த வரைவுத் திட்டத்தை ஏற்று ஐவர் குழுவை நீதிமன்றம் ஏற்படுத்தியபோது அதை எதிர்த்திருக்க வேண்டிய கருணாநிதி ஏற்றுக் கொண்டார். இப்படி கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அணையின் மீதான தமிழகத்தின் உரிமைகளை கேரளா கபளீகரம் செய்தபோது ஒற்றுமையாய் ஆதரித்த ஓட்டுக் கட்சிகள், இன்று கேரளத்திற்கு எதிராக அனைத்துக் கட்சிகளும் ஓரணியில் நிற்பதாக படம் காட்டுகின்றன.

நீதிமன்றங்களும் பலமுறை நியாயமற்று கேரள சார்பு நிலைப்பாட்டை எடுத்துள்ளன. உச்சநீதி மன்றம் தான் வழங்கிய தீர்ப்பை நடைமுறைப்படுத்த மறுத்து, கேரளா செய்த மேல்முறையீட்டு மனுவை தானே விசாரித்தது எந்த சட்ட அடிப்படையில் வரும்? உச்சநீதி மன்றம் தீர்ப்பு வழங்கிய சில நாட்களில் புதிய சட்டத் திருத்தத்தைக் கொண்டுவந்து தீர்ப்பை செல்லாக் காசாக்கியது கேரளா. இதை எதிர்த்து தமிழ்நாடு அந்த சட்டத் திருத்தத்தை ரத்து செய்ய வேண்டும் என்று வழக்கு தொடர்ந்தது. இந்த வழக்கையும், அதாவது கேரள சட்டமன்றத்தில் செய்யப்பட்ட சட்டத் திருத்தத்தை ஏற்கலாமா? கூடாதா? என்று தீர்ப்பளிக்க வேண்டிய இந்த வழக்கையும், ஏற்கனவே அணையின் நீர்மட்டத்தை உயர்த்த வேண்டும் என்று அளிக்கப்பட்ட தீர்ப்ப்பை எதிர்த்து கேரளா தொடர்ந்த மேல் முறையீட்டு மனுவையும் ஒன்றாக இணைத்து ஐந்து நீதிபதிகள் கொண்ட சட்ட அமர்வுக்கு மாற்றியது எந்த சட்ட அடிப்படையில் சரியானது? இரண்டு வேறு வேறு வழக்குகளை ஒன்றாக இணைத்ததன் மூலம் உச்சநீதி மன்றம் தான் வழங்கிய தீர்ப்பை தானே குப்பைக் கூடைக்கு அனுப்பியது. இத்தனைக்கும் மேலாக வழக்குகள் நிலுவையில் இருக்கும் நிலையிலேயே, அந்த இடத்தில் புதிய அணை கட்டுவதற்கான ஆய்வுகளை நடத்த கேரளாவுக்கு அனுமதி வழங்குகிறார் காங்கிரஸ் அமைச்சர் ஜெய்ராம் ரமேஷ். ஆக கேரள அரசு, உச்சநீதி மன்றம், மத்திய அரசு ஆகிய மூன்றும் இணைந்து தான் முல்லை பெரியாறு பிரச்சனையை இன்று கொதி நிலைக்கு கொண்டு வந்திருக்கின்றன.

திமுக வழக்கம் போல உண்ணாவிரதம், மனிதச் சங்கிலி என்று போராட்டங்களையும்(!) இந்த விசயத்தில் தமிழக அரசுடன் ஒத்துழைப்போம் என்று அரசியல் நாகரீகத்தையும்(?) காட்டிக் கொண்டிருக்கிறது. ஜெயாவோ தானே உண்ணாவிரதம் இருந்துவிடலாமா? அல்லது ஒரு நாள் பந்த் நடத்தலாமா? என்று சோதிடர்களிடம் ஆலோசனையில் ஈடுபட்டிருக்கிறார். தமிழ்வாதக் கட்சிகளோ மலையாளிகளை அடி, மலையாளக் கடைகளை நொறுக்கு என்று இனவாதத்தை தொடங்கி விட்டார்கள். வைரமுத்து போன்ற உலக மகா கவிஞர்களுக்கு சோவியத் யூனியன் ஞாபகத்திற்கு வந்துவிட்டது. தேசியக் கட்சிகளான காங்கிரஸ், பாஜக, போலிகள் மாநிலத்திற்கு ஏற்றார்ப் போல் பேசிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். எப்போதும் ’சவுண்டு’ மட்டுமே விடும் இளங்கோவன் இப்போதும் உம்மன் சாண்டியை டிஸ்மிஸ் செய்ய வேண்டும் எனக் கூறியிருக்கிறார். இதை ஏன் அவர் சோனியா காந்தியிடம் கூறக் கூடாது? அணையை உடைக்க கம்பிகளுடன் வெறித்தனத்தைக் காட்டிய கேரள பாஜகவை தண்டிக்கக் கோரி பாஜக தலைமையிடம் தமிழக பாஜக வற்புறுத்தலாமே, இந்தப் பிரச்சனையை தோற்றுவித்து எண்ணெய் ஊற்றி வளர்த்து வரும் கேரள தோழர்(!)களிடம் இங்குள்ள சீபீஎம் மேடையில் சர்வதேசியம் பேசிக் கொண்டும் மக்களிடம் பிராந்திய இனவெறியை கிளப்பியும் கம்யூனிச வித்தை காட்டுவது குறித்து விமர்சனம் வைக்கலாமே. அதைவிட்டு கேரளாவில் அணையை உடை என்றும் தமிழ்நாட்டில் அணையை பாதுகாப்போம் என்றும் இந்தக் கட்சிகள் வசனம் பேசுவது அப்பட்டமான மோசடி அல்லவா?

இவைகளுக்கு மாறாக, தேனி பகுதியிலுள்ள விவசாயிகள் புதிய எழுச்சி மிகுந்த வரலாற்றை படைத்திருக்கிறார்கள். எழுபதாயிரம் விவசாயிகள் வரை திரண்டு, ஓட்டுக் கட்சிகளைப் புறக்கணித்து அணையைக் கைப்பற்ற கிளம்பி விட்டார்கள். குமுளி வழியான கேரள எல்லையை அடைத்து போக்குவரத்தையும், கேரளாவுக்கு அனுப்பப்படும் பொருட்களையும் தடை செய்தது கேரளாவில் பெரும் பாதிப்பை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது.

கேரளாவைப் பொருத்தவரை ஓட்டுக் கட்சிகளின் நச்சுப் பரப்புரைகள் ஊடக பலத்தினாலும், தொடர்ச்சியான முனைப்பினாலும் கடைக்கோடி மக்களையும் சென்றடைந்திருக்கிறது. மட்டுமல்லாது, அணை உடைந்து பல லட்சம் மக்கள் செத்து மடிவதைப் போன்ற குறுந்தகடுகள் வரைகலை உத்திகளுடன் தயாரிக்கப்பட்டு திட்டமிட்டு பரப்பப்பட்டதால் பீதியடைந்திருக்கும் மக்கள் இயல்பாகவே கேரள ஓட்டுப் பொறுக்கிகளின் கோரிக்கைகளுடன் ஒன்றிப் போய்விட்டார்கள். இந்த மக்கள் ஆதரவு எனும் பலம் இருப்பதுதான் கேரள ஓட்டுக் கட்சிகளின் சண்டித்தனங்களுக்கு தடமேற்படுத்தித் தந்திருக்கிறது. ஆனால் அவர்களின் தேவையற்ற பயமும், புரிதலற்று ஓட்டுக் கட்சிகளின் பின்னே அணிவகுப்பதும், தமிழகத்தின் ஐந்து மாவட்ட மக்களின் வாழ்வாதாரத்தோடு தொடர்புடையது என்பது அவர்களுக்கு உணர்த்தப்பட்டாக வேண்டும். அவ்வாறு உணர்த்துவதற்கும், கேரள ஓட்டுப் பொறுக்கிகளுக்கு ஒரு நெருக்கடியை ஏற்படுத்துவதற்கும் பயன்படுமாயின் குமுளி, களியக்காவிளை, செங்கோட்டை உள்ளிட்ட இடங்களில் போக்குவரத்தை நிறுத்தி காய்கறி உள்ளிட்டு பொருட்களின் தடையை ஏற்படுத்தலாம். ஆனால், அது ஒருபோதும் இனவாத அடிப்படையில் பயன்படுத்தப்படக் கூடாது. கேரளாவுக்கு அனுப்பப்படும் பொருட்களை உற்பத்தி செய்வதற்கே 500 டி.எம்.சி க்கு மேல் தண்ணீர் தேவைப்படுகிறது என்பதை அவர்களுக்கு உணர்த்தலாம்.

பிரச்சனை என்று வந்தால் பேச்சுவார்த்தை நடத்துங்கள் என்று கூறுவதையும், கமிட்டி அமைத்து ஆறப் போடுவதையும் வழமையாக வைத்திருக்கும் மத்திய அரசு, அதை மீறிப்போகும் மாநிலத்தை வழிக்கு கொண்டுவர என்ன செய்திருக்கிறது இதுவரை? அதிகாரிகள் தொடங்கி கடைநிலை ஊழியர்கள் வரை பேச்சு வார்த்தை நடத்தி பின் வழக்கு தொடுத்து தீர்ப்பு வந்தபின் அதையும் செயல் படுத்தாமல் மீறும் மாநிலத்தை ஒன்றும் செய்யாமல் வேடிக்கை பார்த்தால், பாதிக்கப்பட்ட மாநிலம் என்ன செய்வது? முன்னர் வந்த தீர்ப்பை கழிப்பறை காகிதமாக்கியது போல் கேரளா இனியும் நடக்காது என்பதற்கு என்ன உத்திரவாதம்? புவியியல் ரீதியாக கடைமாநிலத்தில் வாழும் மக்கள் தண்ணீருக்காக பிற மாநிலங்களிடம் கையேந்த வேண்டுமா? மாநிலங்களிடையேயான பகிர்வில் பொது ஒழுங்கை மீறும் அரசுகள் மீது இராணுவ நடவடிக்கை எடுக்கப்பட வேண்டும். ஆனால் கேரளாவைக் கண்டிக்குமாறு கோரிக்கை விடுக்கக் கூட தமிழ்நாட்டல் முடியவில்லையே ஏன்? ஏனென்றால், தேவையான உரிமைகள் மாநிலங்களுக்கு இல்லை. பிரிந்து போகும் உரிமையுடன் கூடிய சுயநிர்ணய உரிமை என்பது வெறுமனே பிரிந்து போகும் உரிமையல்ல. எந்த மாநிலமும் எல்லை மீறாதிருக்கவும் மீறும் போது அதை ஒழுங்கிற்குள் கொண்டுவர தேவையான ஏற்பாடுகளைக் கொண்டதாகவும் இருக்கும்.

தேனி பகுதியில் விவசாயிகளிடம் ஓட்டுக்கட்சிகளை புறந்தள்ளி ஏற்பட்டிருக்கும் இந்த எழுச்சி தமிழகத்தின் அனைத்து பகுதிகளிலும் பரவ வேண்டும். அது பிரிந்து போகும் உரிமையுடன் கூடிய சுய நிர்ணய உரிமையை நோக்கி நகர வேண்டும். இப்போதே பிற பகுதிகளில் வணிகர்கள் உள்ளிட்ட அமைப்புகள் கடையடைப்பு போன்ற போராட்டங்களை நடத்தி வருகின்றன. இவைகளை ஆதரிப்பதும், அதை இலக்கு நோக்கி வளர்த்தெடுப்பதுமே நம்முன் உடனடிக் கடமையாக இருக்கிறது.

தொடர்புடைய பதிவுகள்

முல்லைப் பெரியாற்றின் சிக்கல்களுக்கு அணை கட்டுவது எப்போது?

முல்லை பெரியாறு அணை பிரச்சனையும் தீர்வும் – ஆவணப்படம்

நெய்யாறு: கேரள அடாவடியும், சிபிஎம்மின் எடுபிடியும்

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

பிரணாப் இலங்கை சென்றது எதற்கு? பிணங்களை எண்ணிப்பார்க்கவா?

இலங்கை ராணுவம் நடத்தும் இனப்படுகொலை தடித்த தோலையும் ஊடுருவி ஐநாவை ஒப்புக்கெனும் குரல் கொடுக்க வைத்திருக்கிறது. இந்தியாவோ குடியரசுக்கொண்டாட்டங்களில் மூழ்கிக்கிடக்கிறது. தமிழ் மக்கள் எரிந்துகொண்டிருக்கையில் தமிழினத்தலைவர்(!) பிடில் கச்சேரி நடத்திக்கொண்டிருக்கிறார் இறுதிவேண்டுகோள் என்ற தலைப்பில். மாண்வர்கள் தொடர்ச்சியாக போராடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள், குடியரசுதினத்தை மறுத்து வீடுகளில் கருப்புக்கொடி கட்டியிருக்கிறார்கள் மக்கள். பலருக்கு புறியவில்லை அடுத்து எப்படி போராடுவதென்று? சேலம் சட்டக்கல்லூரி மாணவர்களுக்கும் புறியவில்லை, ஆயிரம் ஆயிரம் பேர்களை கொன்று குவிப்பவர்களுக்கு பத்துப்பேரின் பட்டினிப்போராட்டம் உரைக்கப்போவதில்லை என்று. ஆயுதங்கள் அனுப்பியதும், அதை இயக்க தொழில்நுட்ப வல்லுநர்களை அனுப்பியதும், களத்தில் பணியாற்ற ராணுவ அதிகாரிகளையே அனுப்பியதும் அம்பலப்பட்ட பின்னரும் இந்திய அரசுக்கு வேண்டுகோள் விடுக்கும் போராட்டங்கள் வீணானவை என்பது புறிந்திருக்கவேண்டும். பிரணாப் முகர்ஜி தன்னுடன் இந்திய அரசின் பரிசாக 120 கவசவாகனங்களை எடுத்துச்சென்றிருக்கும் பின்னராவது…….

பிராந்திய வல்லரசாக முறுக்கிக்கொண்டிருக்கும் இந்தியா சுய நிர்ணய உரிமைப்போராட்ட இயக்கங்களை நசுக்கியே வந்திருக்கிறது. காஷ்மீரிலும் வடகிழக்கிலும் இன்னும் நசுக்கிக்கொண்டிருக்கிறது. இந்திய தரகு முதலாளிகளின், பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் தேவைக்காக எதையும் செய்து கொடுக்கத்தயாராக இருக்கிறது மண்மோகன் அரசு. துரோக காங்கிரஸ் மட்டுமல்ல பாசிச பிஜேபி தொடங்கி போலிகள் ஊடாக அனைத்து ஓட்டுக்கட்சிகளும் இதற்கு விலக்கல்ல. இலங்கையை ஒட்டச்சுரண்டுவதற்கு அங்கே அமைதி தேவைப்படுகிறது. அதற்காகத்தான் ராஜபக்சேவுடன் இணைந்து கொண்டு நரவேட்டை ஆடிவருகிறார்கள். நக்சல்களையும் மாவோயிஸ்டுகளையும் எதிர்கொண்டுவரும் இந்திய அதிகாரவர்க்கத்திற்கு புலிகள் மேலோங்கிவருவதை தடுப்பதும், அவர்களை ஒழிப்பதும் தேவையாயிருக்கிறது, குறிப்பாக நேபாளப்புரட்சிக்குப்பிறகு. தமிழக ஓட்டுக்கட்சிகள் நடத்தும் போராட்டங்களெல்லாம் கிள்ளிவிட்டுப்பின் ஆட்டப்படும் காரியவாத தோட்டிலாட்டல்கள் என்றானபிறகு அவர்களின் கோரிக்கைக்கு செவிசாய்ப்பது போல் நடிக்கும் தேவையும் இல்லாமல் போய்விட்டது. சரி, இங்கு போராடுபவர்கள் சுயநிர்ணய உரிமை வேண்டியா போராடுகிறார்கள்? இலங்கை தமிழர் பிரச்சனையின் ஆழ அகலங்களை புறிந்துகொள்ளாமல் ஏதோ தமிழர்களை கொல்கிறார்களாம் என்று தன்னிரக்கம் மேலிட செயல்படுபவர்களால் எதை தீர்க்கமாக முன்வைக்க முடியும்? ஈழத்திற்கு குரல் கொடுப்பவர்களால் காஷ்மீரத்திற்கு குரல் கொடுக்க முடியுமா?

இலங்கையும் புதிய சூழலுடன் இருக்கிறது. முன்பிருந்த நிலமை அங்கில்லை. சற்றேரக்குறைய புலிகள் ஒடுக்கப்பட்டுவிட்டனர். இனி நேரடி யுத்தத்திற்கோ இலங்கை ராணுவத்தை பயங்கொள்ளவைக்கும் ராணுவ நடவடிக்கைக்கோ திரும்ப மிக நீண்ட காலம் பிடிக்கலாம் புலிகளுக்கு, அல்லது இயலாமலும் போகலாம். அதுவரை தற்கொலை தாக்குதல்களும் குண்டுவெடிப்புகளுமே வழியாகலாம். கர்ணாவைப்போல் ஒரு கோடாரிக்காம்பை பிடித்து அரசியல் தீர்வாய் காட்டிவிட்டு முதலாளித்துவப்படையெடுப்பும், இனஅழிப்பும் முன்னைக்காட்டிலும் தீவிரப்படுத்தப்படலாம். இது தான் முப்பதாண்டுகால போராட்டத்தின் முடிவா? உலகிலேயே பலம் மிகுந்த விடுதலை இயக்கம் என்று விதந்தோதப்பட்ட புலிகளின் ராணுவ பலம் ஏன் தமிழ் ஈழத்தை சாதிக்கமுடியவில்லை? புலிகளின் ராணுவ பலம் தான் இலங்கை தமிழர்களின் இன்றைய இழிநிலைக்கு காரணமாகி நிற்கிறது. தமிழ் மக்களின் எந்தப்போராட்ட வடிவமும் இன்று பயங்கரவாதமாக மொழிமாற்றம் பெற்றிருக்கிறது. மக்களை நம்பிப்போராடாமல் ஆயுதத்தை நம்பிப்போராடியதால்தான் நெருக்கடி வந்தபோது எதிர்கொள்ளமுடியாமல் தமிழ்நாட்டு ஓட்டுப்பொறுக்கிகளின் தினப்படி நாடகங்களை கண்டு எப்படியும் போரை நிறுத்திவிடுவார்கள் என நம்பினார்கள். இந்தியபேரரசு எங்களை கைவிடாது என்று அறிக்கையாய் விட்டுக்கொண்டிருந்தார்கள். தமிழ் ஈழம் தமிழ் மக்கள் என்பது போய் இந்துக்கள் என்று கூறியாவது தம் இருப்பை தக்கவைத்துக் கொள்ளவேண்டுமென்று பாசிச இந்து வெறியர்களுக்குக்கூட வால் பிடிக்கத்தயாராயினர். இவைகளெல்லாம் எதைத்தெளிவாக்குகிறது? ராணுவ பலத்தைவைத்து மக்களுக்கு சுதந்திரத்தை பெற்றுத்தந்துவிடமுடியும் என்பது அடிப்படையிலேயே தவறான வாதம் என்பதைத்தான். இன்று ஆயிரக்கணக்கில் படுகொலை செய்யப்பட்டும் பெண்கள் வன்புணர்ச்சிக்கு உள்ளாகியும் நொருங்கிக்கிடக்கிறது ஈழம். இதை வெற்றி எனக்கொண்டாடும் சிங்கள் பேரினவாத அரசின் அழைப்பின்படி இலங்கை சென்றிருக்கிறார் வெளியுறவு அமைச்சர் பிரணாப் முகர்ஜி அதுவும் 120 கவசவாகனங்களை பரிசாக எடுத்துக்கொண்டு.

இந்த நிலையில் தமிழக மக்கள் செய்யவேண்டியது என்ன? இலங்கை தமிழ் மக்களை அணிதிரட்டி இன அழிப்புக்கு எதிராக சுயநிர்ணய உரிமை கோரும் போராட்டங்களை நடத்த உணர்வும் தம்பும் ஊட்டவேண்டிய கடமை தமிழக மக்களுக்கு இருக்கிறது. அதை எப்படிச்செய்வது? ஓட்டுக்கட்சிகள் அடிக்கும் கூத்துகளாக போராட்டங்களை குறுக்கிவிடாமல் நடுவண் அரசுக்கு நெருக்கடியை தரக்கூடிய போராட்டங்களை நடத்தவேண்டும். அத்தகைய போராட்டங்களை ஏற்கனவே புரட்சிகர அமைப்புகள் நடத்திக்கொண்டிருக்கின்றன. அவர்களோடு இணையட்டும் உங்கள் கரங்கள். அந்த முழக்கங்கள் இந்திய அரசை உலுக்கும் போது, இலங்கை த்தமிழர்கள் மீண்டெழுவர் பீனிக்ஸ் பறவையாய்.

%d bloggers like this: