இந்த மண்ணில் சொர்க்கத்தைப் படைப்போம் 25

 

ஸ்டாலின் துற்றப்படுவது ஏன்? : பகுதி – 25

 

பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரமும், ஜனநாயகமும்

 

ஒரு நாட்டில் வர்க்கக் போராட்டத்தை தொடர மறுப்பதுதான், மார்க்சியத்தின் முதன்மையான அரசியல் விலகலாகும். இது புரட்சி நடக்காத நாட்டிலும் சரி, நடந்த நாட்டிலும் சரி இதுவே அடிப்படையான கோட்பாட்டு ரீதியான விலகலாகும். லெனின் “இடதுசாரி கம்யூனிசம் ஒரு குழந்தைப் பருவத்தின் கோளாறு” என்ற நூலில் “நடைமுறைகளால் எழுப்பபப்பட்ட பிரச்சனைகளுக்குத் தத்துவம் விடைகாண்டாக வேண்டும்” என்றார்.

 

நடைமுறை சார்ந்த பிரச்சனைகளை வரட்டுத்தனமான கோஷங்களாலும், சொற்கோவைகளாலும், வாய் வீச்சாலும் விடை காணமுடியாது என்பதை ஸ்டாலின் துல்லியமாக தோலுரித்துக் காட்டினார். லெனினை மறுத்த டிராட்ஸ்கியம் பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரத்தை தூற்ற முடிந்ததே ஒழிய, பிரச்சனைக்கு நடைமுறை ரீதியான தீர்வைக் காணமுடியவில்லை. இதை லெனினுக்கு மட்டுமல்ல ஸ்டாலினுக்கு எதிராகவும் செய்ததுடன் அல்லாது, அதுவே உச்சத்தையும் எட்டியது. இதற்காகவே ஏகாதிபத்தியங்களுடன் அக்கபக்கமாக கைகோர்த்துக் கொண்டனர். ஒரு நாட்டில் புரட்சி எற்பட்ட நிலையிலும் சரி, ஜனநாயகப் புரட்சி நடைபெறாத நாடுகளிலும் சரி தொடர்ந்து வர்க்கப் போராட்டத்தை நடத்துவதை வரட்டுக் கோட்பாடுகளால் மூடிமறைத்தனர். வர்க்கப் போராட்டம் தொடர்ந்த போது, அதை எதிர்த்துச் சதிகளைச் செய்தனர். இயலாத போது முத்திரை குத்தி தூற்றினர். சதிகளில் ஈடுபட்டவர்கள் புரட்சியினால் தண்டிக்கபட்ட போது, ஐயோ மனித உரிமை மீறல் என்று கூக்குரல் இட்டு அவதூறுகளை சோடித்தனர். தூய ஜனநாயகம் பற்றி மூச்சு இழுத்து அழுதனர்.

 

முதலாளித்துவ ஜனநாயகத்தின் வரம்புகள் என்ன? “முதலாளியத்தில், மக்களில் கூலி அடிமைத்தனம், வறுமை, துன்பம் ஆகிய நிலைமைகள் அனைத்தாலும் ஜனநாயகம் வரம்புக்குஉட்படுத்தப்படுகின்றது, நசுக்கப்படுகின்றது, குறைக்கப்படுகின்றது, சிதைக்கப்படுகின்றது.” என்றார் லெனின். ஜனநாயகம் பற்றி புலம்புபவர்கள் இதற்குள் நின்று தான் குரைக்கின்றனர். சோசலிச அமைப்பில் ஜனநாயகம் இந்த வரம்பைக் கடந்துவிடுகின்றது. இதில் இருந்து மக்களை விடுவிக்கின்றது. இதன் மூலம் ஜனநாயகம் மக்களின் செயல்பாடாக மாறுகின்றது. இதை மறுத்து முதலாளித்துவ வரம்புக்குள் ஜனநாயகத்தை மட்டுப்படுத்தி, வறுமையை, துன்பத்தை, கூலி அடிமைத்தனத்தை நிலைநாட்ட, மக்களின் முதுகில் எறி ஜனநாயகத்தின் காவலராக வேடம் போடுகின்றனர். இதை உருவாக்க விரும்புபவர்கள், இருக்கும் இந்த அமைப்பை பாதுகாக்க விரும்புபவர்கள் முன்வைக்கும் ஜனநாயக ஒடுக்குமுறை மீது, விரிந்த ஜனநாயகம் எதிர் நிலையில் செயல்படுகிறது. இதை எதிர்த்தே ஒடுக்கும் ஜனநாயகத்தைக் கோரி நிற்கின்றனர்.

 

இதன் போது “தூய” ஜனநாயகம் பற்றி ஏகாதிபத்தியங்களே புலம்புகின்றன. ஆனால் அது மூலதன விரிவாக்கத்துக்கு மட்டுமே, என்பது அவர்களின் அகாராதி. இது மூடி மறைக்கப்படுகிறது. அதையே டிராட்ஸ்கிய கழிசடைகளும், மார்க்சியத்தை எதிர்க்கும் எல்லா வண்ண நாய்களும் கவ்விக் கொண்டு குலைக்கின்றன. வர்க்க சமுதாயத்தில் ஜனநாயகம் என்பது அனைவருக்கும் இருப்பதில்லை. இது மார்க்சியத்தில் அடிப்படையான உள்ளடக்கம். ஜனநாயகம் என்ற பெரியல் மக்களை பிளக்கும் செயல்பாட்டுக்கு, சுரண்டும் செயல்பாட்டுக்கு பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரத்தில் இடம் இல்லை. இது முதலாளித்துவத்தில் இருந்து தன்னை வேறுபடுத்திக் காட்டுவதில், பாட்டாளி வாக்கத்துக்கு உள்ள அடிப்படையான ஒரு தத்துவார்த்த விசயம் மட்டுமின்றி நடைமுறை ரீதியானதும் கூட. சமாந்தரமான சமூக இயக்கத்தில் ஒவ்வொரு துறையிலும் இதன் அடிப்படையில் தான், கோடு பிரித்து தன்னை வேறுபடுத்திக் காட்டுகின்றது. அனைவருக்கும் ஜனநாயகம் இருப்பதாக குலைப்போர், ஜனநாயகத்தின் சமூக இருப்பபையே புரிந்து கொள்வதில்லை அல்லது மூடிமறைக்கின்றனர். அனைவருக்கும் ஜனநாயகம் இருந்தால் ஜனநாயகம் என்ற கோரிக்கை முதல், ஜனநாயகம் என்ற சொல்லே சமுதாயத்தில் இருந்து அற்றுப்போய்விடுகின்றது. ஜனநாயகம் மறுக்கப்படும் வரை தான், ஜனநாயகம் நீடிக்க முடியும். அதாவது ஜனநாகம் மறுக்கப்படும் போதே, மறுப்பவனுக்கு ஜனநாயகம் இருக்க முடியும். இந்த தத்துவார்த்த உள்ளடகத்தை மறுக்கும் டிராட்ஸ்கியம் முதல் எல்லா வண்ணக் கோட்பாட்டுளர்களும் மார்க்சியத்துக்கு திருத்தத்தை முன்தள்ளுகின்றனர். மார்க்சியம் அனைவரினதும் ஜனநாயகத்தை அங்கீகாரிக்க வேண்டும் என்று புலம்புகின்றனர். மார்க்சியம் மட்டும் தான், ஜனநாயகத்தை எதிரிடையில் சரியாக புரிந்து, அதையே பாட்டாளி வர்க்க சமுதாயத்தில் கீழ் இருந்து மேல் நோக்கி கையாளுகின்றது. அதாவது ஜனநாயகம் எப்போதும் மேல் இருப்பவனுக்கு இருந்ததை மறுத்து, உழைப்பவனுக்கு ஜனநாயகம், உழைக்க மறுப்பவனுக்கு ஜனநாயகம் இல்லை என்பதை பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரம் கையாண்டது. சமூகத்தின் மேல் கட்டுமானத்தின் அனைத்து துறையிலும் இது கறாராக கையாளப்பட்டது, கையாளப்படும். இதில் சித்தாந்த துறை முதல் எல்லா சமூக இயக்கத்திலும் கறாராக கையாண்டது. இதன் மேல் தான் டிராட்ஸ்கியம் முதல் எல்லா வண்ண கோட்பாட்டாளர்களும் கூச்சல் இட்டு, அவதூறுகளையும் அள்ளிப் பொழிந்தனர். இதன் மூலம் பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரம் என்ற அரசியல் உள்ளடகத்தை அரசியல் ரீதியாக மறுத்து நிற்கின்றனர்.

 

உண்மையில் இவர்களால் புரட்சியின் எந்த வெற்றியையும் சரி, புரட்சியையும் கூட நடத்த முடியாது. வரட்டுக் கோட்பாடுகளால் பூச்சூட்டும் போது புரட்சியை நடத்தமுடியாது. மாறக சேறடிக்கவும் ஒப்பாரி வைக்கவுமே முடியும். லெனின் கூறியது போல் “புரட்சிகரமான தத்துவம் இல்லை என்றால், புரட்சிகரமான இயக்கமும் இருக்க முடியாது”.  டிராட்ஸ்கி, குருச்சேவ், டெங் போன்றவர்கள் முன்வைத்த முதலாளித்துவ மீட்சிகான கோட்பாடுகளுக்கும் நடைமுறைக்கும் எதிரான புரட்சிகர தத்துவத்தின் அவசியத்தை லெனின் கூற்று உறுதிசெய்கின்றது. வரலாற்றில் பல சமூக இயக்கங்கள் மீள மீள புரட்சிகர தத்துவத்தின் தேவையை கோருகின்றன. புரட்சிகர மார்க்சிய தத்துவத்தை கைவிட்டு, உலகெங்கும் அதன் தொங்கு சதையாக போன இயக்கங்கள், கட்சிகள் அனைத்தும் சீரழிந்து போன வரலாறு நமக்கு காட்டுவது, புரட்சிகரமான தத்துவத்தை நாம் கொண்டிருப்பதன் தேவையைத்தான். புரட்சிக்கு பிந்திய சமுதாயத்தின் வர்க்கப் போராட்டத்தை, ஜனநாயக புரட்சி நடக்காத நாடுகளின் ஜனநாயக புரட்சியை எதிர்த்தும், ஒட்டு மொத்த சமூக இயக்கத்தையே வரட்டுக் கோட்பாடுகளால் தூற்றுவதுமே டிராட்ஸ்கியத்தின் நூறு வருட கால அரசியலாக உள்ளது. எங்கெல்ஸ் சமூக இயக்கத்தில் மார்க்சியத்தின் வெற்றி என்பது “விஞ்ஞானம் கண்டுபிடிக்கிற புதிய விசயங்கள் ஒவ்வொன்றிற்கும் ஒத்தாக இருக்கும் வண்ணம், பொருள்முதல்வாதம் அவ்வப்பொழுது புதுப்புது அம்சமுடையதாக ஆகவேண்டும்” என்றார். மாவோவின் புதிய ஜனநாயக புரட்சியையும், ஸ்டாலின் நடத்திய தொடர்சியான வர்க்கப் போராட்டத்தை தூற்றிய டிராட்ஸ்கியம், வர்க்கப் போராட்டத்தின் இயங்கியல் கண்ணோட்டத்தை என்றுமே எற்றுக் கொண்டதில்லை. 

 

இயங்கியல் ரீதியாக சமுதாயத்தை புரிந்து கொள்வதில் லெனின் ஒரு மார்க்சியவாதியாக இருந்தனால் தான், அவர் எல்லா நிலைமைகளையும் கவனத்தில் எடுத்து முரணற்றவகையில் புரட்சிகரமான தத்துவத்தால் வழிநடத்தினார். ஜனநாயக புரட்சி நடை பெறாத நிலையில் பாட்டாளி வர்க்கத்தின் கடமை பற்றி லெனின் “…மன்னர் ஆட்சியையும், நிலப்பிரபுக்களின் ஆதிக்கத்தையும், மத்திய கால ஆட்சி முறையையும் எதிர்ப்பதற்கு விவசாய மக்கள் “அனைவரையும்” அணைத்துக் கொண்டு புரட்சி முன் செல்லும் (அந்த அளவுக்கு, புரட்சி முதலாளியத் தன்மை வாய்ந்தாக, முதலாளிய வர்க்க ஜனநாயகத் தன்மை வாய்ந்தாக இருக்கிறது) அதன் பிறகு கிராம பணக்கார விவாசாயிகள், குலாக்குகள், லாபக் கொள்ளைக்காரர்கள் முதலியவர்களை உள்ளிட்டு முதலாளியத்தை எதிர்ப்பதற்காக, எழை விவசாயிகள், அரைத் தொழிலாளிகளாக மாறியிருக்கும் எழை விவசாயிகள், எல்லா சுரண்டப்பட்ட மக்கள் அணைவரையும் அணைத்துக் கொண்டு புரட்சி முன் செல்லும்; இந்த அளவுக்கு, புரட்சியானது சோசலிசத் தன்மை வாய்ந்தாகிறது. முந்தியதற்கும் பிந்தியதற்குமிடையே ஒரு பெரிய மதில் சுவரை எழுப்பி பிரிக்க முயற்சிப்பது – இரண்டு புரட்சிகளுக்கமிடையே ஒரு இடைக்காலம் தேவைப்படுவது, தேவைப்படாததும் தொழிலாளி வர்க்கம் இரண்டாவது கட்டத்துக்குப் பாய்வதற்கு எந்த அளவுக்கு ஆயத்தமாயிருக்கிறது என்பதையும்; எழை விவசாயிகளுடன் எந்த அளவுக்கு ஒற்றமையை ஏற்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறது என்பதையும் மட்டுமே பொறுத்திருக்கும்.இதை பாராமல், வேறெந்த காரணத்துக்காகவும் முதலாவது, இரண்டாவது கட்டங்களுக்கு மத்தியில் ஒரு இடைக் காலத்தைத் காண முயற்சிப்பது – மார்க்சியத்தைக் கோணல் படுத்தித் திரித்துக் கூறுவதாகும், கேவலப்படுத்துவதாகும் மார்க்சியத்துக்கப் பதிலாக முதலாளிய மிதவாதத்தை நிலைநாட்டுவதாகும்” என்றார். லெனின் 1905களில் ரஷ்யாவில் இருந்த நிலைமையை கருத்தில் கொண்டு இதைக் கூறியிருந்த போதும், இது இன்றுவரை மூன்றாம் உலக நாடுகளுக்கு, அதாவது ஜனநாயகப் புரட்சி நடை பெறாத அனைத்து நாடுகளுக்கும் பொருந்தும். இது தொடர்பாக லெனின் மூன்றாம் உலக நாட்டுக் கட்சிகளுடான கடிதங்களிலும் மற்றும் நேரடியான சந்திப்பின் போதும் சரி, சோவியத் யூனியனில் இணைந்து இருந்த ஆசியப் பகுதிகளில் புரட்சியின் தொடர்ச்சியான போக்கு பற்றியும் தனது மார்க்சிய ஆய்வுரைகளில், சோவியத் மாதிரியான புரட்சிகர வழியை பின்பற்றுவதை எதிர்த்தார். மாறாக சமூக பொருளாதார குறிப்பான நிலைமைகளில் இருந்து புரட்சியை நடத்தவும், அதன் மூலம் சோவியத்துகளை உருவாக்க கோரினார். மாவோ புதிய ஜனநாயக புரட்சிகர வடிவத்தை உருவாக்கிய போது, ஜனநாயகப் புரட்சி நடை பெறாத நாடுகளின் குறிப்பான நிலையில் ஜனநயாக புரட்சியை உள்ளடக்கிய வகையில் முன்னெடுத்த போது, மாவோ மார்க்சிய இயங்கியல் தன்மைய செம்மையாக கையாண்டார். இதையே டிராட்ஸ்கியம் தூற்றுகின்றது. மார்க்சியத்தை கோணல் படுத்தி திரித்துக் கூறுகின்றது. மார்க்சியத்தை ஏகாதிபத்திய நோக்கத்துக்கு இசைவாக கேவலப்படுத்துகின்றது.

 

டிராட்ஸ்கி “தனிநாட்டில் சோசலிசத்”தை ஸ்டாலின் கட்டுவதாக கூறி, தொடர்ந்த வர்க்கப் போராட்டத்தை எதிர்த்து சதிகள் செய்த போது, உலகப் புரட்சி நடைபெற வேண்டும் என்றான். ஆனால் உலகப்புரட்சி பற்றி லெனின் “மேற்கு ஐரோப்பிய முதலாளிய நாடுகள், சோசலிச வளர்ச்சிப் பாதையில் முன்னேறாதவாறு தம்மைத்தாமே தடைப்படுத்திக் கொண்டிருகின்றன. துளித்துளியாக சோசலிஸப் பாதையில் நகர்வதன் மூலம் அல்ல; துளித்துளியாக சோசலிசத்திற்குப் “பக்குவப்படுவதன்” மூலம் அல்ல; சில நாடுகள் வேறு சில நாடுகளைச் சுரண்டுவதன் மூலம் தான், ஏகாதிபத்திய யுத்தத்தில் தோற்கப் போகும் நாடுகளையும், – கிழக்கு நாடுகள் அனைத்தையும், வெற்றியடையும் நாடுகள் சுரண்டுவதன் மூலம் தான் –  மறுபக்கத்தில், ஏகாதிபத்திய யுத்தத்தின் விளைவாகவே, கிழகத்திய நாடுகள் அனைத்தும் புரட்சி இயக்கத்தில் இணையும்படி இழுக்கப்பட்டுவிட்டன. அதாவது உலகப் புரட்சி இயக்கம் எனும் பெரு வெள்ளத்தில் கலக்க ஆரம்பித்துவிட்டன” இந்த நிலைமை எதார்த்தத்தில் மிகச் சரியாக இருந்தது. இரண்டாம் அகிலக் கட்சிகள் துரோகம் இழைத்து, புரட்சிகர தத்துவமற்ற நிலையில், ஜரோப்பாவின் பல நாடுகளில் புரட்சி என்பது காட்டிக் கொடுக்கப்பட்டது. ருசியாவில் மென்ஸ்சுவிக்குகள், டிராட்ஸ்கிய நடுநிலைவாதிகள் கூட புரட்சிகரமான தத்துமற்ற புரட்சிக்கு எதிராக சரிந்து சென்ற போது, போல்ஸ்சுவிக்குகள் மட்டுமே பலமான பாட்டாளி வர்க்க கட்சி என்ற வகையில், முதலாம் உலக யுத்தகாலத்தில் மிகப் பலமாக எதிர்நீச்சல் போட்டதன் மூலம் ஆட்சி அதிகாரத்துக்கு வந்தனர். டிராட்ஸ்கி போன்றோர் லெனின் தலைமையில் புரட்சி வெற்றி பெறும் என்ற நிலையில் தான், 1917 இல், லெனினுடன் இறுதி நேரத்தில் இனைந்து கொண்ட ஒரு சந்தர்ப்பவாதிகளாகவே நீடித்தனர். மற்ற நாடுகளில் புரட்சி காட்டிக் கொடுக்கப்பட்டது. இதன் போது டிராட்ஸ்கி இiடைநிலைவாதியாக ஜரோப்பிய இரண்டாம் அகிலத் துரோகிகளுடன் அக்கம் பக்கமாக செயல்பட்டு புரட்சிக்கு துரோகம் இழைப்பதில் முன் கை எடுத்தவன் தான்.. முதலாம் உலக யுத்தத்தின் போது பல நாடுகளில் புரட்சி நடைபெறாது தடுத்ததில், டிராட்ஸ்கிய கோட்பாட்டுக்கும் பங்கு உண்டு. பின்பு உலகப் புரட்சி நடைபெறவில்லை என்று ஒப்பாரி வைத்து, புரட்சி நடந்த நாட்டில் தொடரும் வர்க்கப் போராட்டத்தை எதிர்த்து தொடர்ச்சியான சதிகளைச் செய்தான்;

 

1905 இல் லெனின் ஜனநாயகப் புரட்சி உள்ளடங்கிய சோசலிசம் பற்றிய மார்க்சிய இயங்கியலை பற்றி கூறும் போது ”ரசியப் புரட்சி ஒரு சில மாதங்களில் முடிந்த விடக்கூடிய ஒரு இயக்கமாக இருக்க கூடாது. அதிகாரத்தில் உள்ளவர்களிடம் சில சலுகைகளைப் பெறுவதோடு நிற்காமல், அவர்களை அடியோடு வீழ்த்தும் பொருட்டு அது அநேக வருடங்கள் நடக்கக்கூடிய ஒரு இயக்கமாக ஆகவேண்டும்” என்றார். இதைத் தான் மாவோ கலாச்சார புரட்சியாக தொடர்ந்தார். கலாச்சாரப் புரட்சிக்கு முன்பாக கல்வி மற்றும் விவாதங்கள் என எண்ணற்ற வடிவங்களில் வர்க்கப் போராட்டத்தை நடத்த முனைந்த போது, அது தொடர்ச்சியான தோல்விகள் ஊடே எதிரி ஒழிந்து கொள்வதும் நிகழ்ந்தது. முதலாளித்துவ மீட்சி பலமான கூறாக நீடித்தது. பரந்தபட்ட மக்கள் அதில் பங்கு கொள்வது மிக குறைவாக இருந்தது. கலாச்சார புரட்சி இதை முற்றாகவே மாற்றியது. ஸ்டாலினுக்கு முன் உதாரணமற்ற, அனுபவமற்ற நிலையில் வர்க்கப் போராட்த்தின் கூர்மையான போக்கு, முதலாளித்துவ மீட்சியாக அச்சுறுத்தியது. இது ஆழமான வன்முறை சார்ந்த சதிகளாக பாட்டாளி வர்க்க அரசை அச்சுறுத்திய போது, ஸ்டாலின் மேலிருந்து களையெடுப்பை நடத்தினார். இதில் எற்பட்ட சில தவறுகள் மற்றும் மக்களின் பங்களிப்பற்ற போக்கு ஒரு தொடர் புரட்சியாக தொடர்வதை தடுத்தது. மாவோ மக்களின் புரட்சியாக, கலாச்சாரப் புரட்சியை உருவாக்கினார். உண்மையில் மாவோவின் கலாச்சார புரட்சியும், ஸ்டாலின் களையெடுப்பும் வர்க்க எதிரிகளை தனிமைப்படுத்தி ஒடுக்கும் தொடர்ச்சியான போராட்ட வடிவமாகவே முன்னெடுக்கப்பட்டவை. ஒன்று மேல் இருந்தும், இரண்டாவது கீழ் இருந்து நடத்தப்பட்டது. மேல் இருந்து எதிரியை ஒடுக்கிய போது எதிரிகள் ஒழிக்கப்பட்ட போது, மாற்றுக் கருத்து உடைய நட்பு சக்திகளும் திருந்தக் கூடிய சக்திகளும் கூட களையெடுக்கப்பட்ட தவறு நிகழ்ந்தது. ஸ்டாலின் 1939 இல் 18வது காங்கிரசில் கட்சி அணிகளை தூய்மைப்படுத்தும் போது சில தவறுகளை இழைத்தை ஒத்துக் கொண்டு சுயவிமர்சனம் செய்தார். தவறுகளை தடுத்து நிறுத்த பெரிய அளவிலான களையெடுப்பை 1937 இல் தடுத்து நிறுத்தினார். இதைப்போல் ஸ்டாலின் சீனப் புரட்சியின் வழி காட்டுதலில், சில தவறான வழிகாட்டுதல்களை செய்ததை சுயவிமர்சனம் செய்தார். ஸ்டாலின் முன் அனுபவமற்ற ஒரு வர்க்கப் போராட்டத்தில் எற்பட்ட தவறுகளை, எதிரிடையில் நாம் கற்றுக் கொள்ளும் வகையில் மார்க்சியம் அனுகுகின்றது. முன் அறியாத சூனியத்தில் தவறுகள் நடப்பது இயல்பு. இந்த தவறும் கூட எதிரியின் சதிகளின் உயர்ந்த கட்டத்தில் தான் நடந்தது. 

 

மாவோ கலாச்சாரப் புரட்சியை நடத்திய போது எதிரிகள் சரியாக துல்லியமாகவும் இனம் காணப்பட்டனர். திருந்தவும், மீள சரியாக கட்சியின் பக்கம் வருவதற்கான ஒரு பாதை அனுமதிக்கப்பட்டது. ஸ்டாலினில் இருந்து மாறுபட்ட இந்த போக்கின் போது, மீள மீள புனர் ஜென்மம் எடுத்த எதிரிகள் மீள மீள அடையாளம் காணப்பட்டனர். அப்படி இருந்தும் திருத்த எடுத்த முயற்சிகள் மூலம் அவர்கள் தப்பிப் பிழைத்தனர். டெங் உட்பட பின்னால் முதலாளித்துவ மீட்சியை நடத்திய அனைவரும், பாட்டாளி வர்க்கம் நடத்திய கலாச்சார புரட்சியில் முன்பே எதிரி என இனம் காணப்பட்டவர்கள் தான். ஆனால் திருந்துவதற்கு அனுமதிக்கப்பட்ட வழிகள் ஊடாக, மீண்டும் புனர் ஜென்மம் எடுத்து முதலாளித்துவ மீட்சியை நடத்தினர். ஸ்டாலின் பாதையிலும், மாவோ பாதையிலும் முதலாளித்துவ மீட்சியாளர்கள் ஒழிந்து கொண்டு மீண்டும் முதலாளித்துவ மீட்சியை நடத்தினர். ஆனால் சீனாவில் முதலாளித்தவ மீட்சியை நடத்தியவர்கள் முன் கூட்டியே கலாச்சாரப் புரட்சியில் இனங்காணப்பட்டவர்கள் என்பது இங்கு முக்கியமான விடையமாகும்;. கலாச்சாரப் புரட்சியில் எதிரி வர்க்கமாக இனம் காணப்பட்ட தலைமை மட்ட உறுப்பினர்களையும், கீழ் மட்ட உறுப்பினர்களையும் வேறுபடுத்தி அணுக வேண்டிய புதிய நிலைமையை சீனாவின் முதலாளித்துவ மீட்சி கோருகின்றது. கீழ் மட்ட உறுப்பினர்கள் திருந்தும் வழிக்கு விரிவான பாதையும், தலைமட்ட உறுப்பினர்களுக்கு அது ஒரு குறுகிய பாதையாகவும் அல்லது மக்களை உயிருடன் உறிஞ்ச விரும்பும் இந்த அட்டைகளை நெருப்பினால் பொசுக்கிவிட வேண்டியதை இடித்துரைக்கின்றது. எதிர்கால வரலாற்றுப் பாதைக்கு, கடந்தகால வர்க்கப் போராட்டமே இதை எடுத்துரைக்கின்றது. கலாச்சார புரட்சியில் எதிரியாக இனம் காணப்பட்ட டெங் கும்பல் தனது முதலாளித்துவ ஆட்சியை நிறுவி பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரத்தை தூக்கியெறியும் முன்பு, கட்சியின் மூன்றில் ஒரு உறுப்பினர்களை கட்சியை விட்டு வெளியேற்றியதுடன் படுகொலைகளையும் நடத்தினான். சோவியத்தில் குருச்சேவ் பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரத்தை தூக்கியெறியு முன்பு, ஸ்டாலினை இரகசியமாக தலைமை மட்டத்தில் தூற்றியதுடன் பலரை கட்சியில் இருந்து வெளியேற்றியதுடன், கைது செய்த பலரை சுட்டுக் கொன்றான். இதுவே யூக்கோசிலேவியாவிலும் நடந்தது. பாட்டாளி வர்க்கத்தை ஆட்சியில் இருந்து தூக்கியெறியும் முன் களையெடுப்பும், படுகொலைகளும் நடந்தபடி இருந்தன. இதன் பின்னாலும் கூட முடிமறைத்த வழிகளில் மார்க்சியத்தை துறந்து படிப்படியாகவே ஒட்டு மொத்தமாக சிதைக்க முடிந்தது. இதைத் தான் டிராட்ஸ்கியும் செய்ய முனைந்தான்.

 

இந்நூலின் முந்தைய பகுதிக‌ள்

1. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 1

2. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 2

3. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 3

4. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி –  4

5. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 5

6. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 6

7. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 7

8. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 8

9. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 9

10. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 10

11. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 11

12. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 12

13. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 13

14. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 14

15. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 15

16. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 16

17. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 17

18. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 18

19. ஸ்டாலின் தூற்றப்படுவது ஏன்? : பகுதி – 19

20. ஸ்டாலின் தூற்றப்படுவது ஏன்? பகுதி: 20

21. ஸ்டாலின் தூற்றப்படுவது ஏன்? பகுதி: 21

22. ஸ்டாலின் தூற்றப்படுவது ஏன்? பகுதி: 22

23ஸ்டாலின் தூற்றப்படுவது ஏன்? பகுதி: 23

24. ஸ்டாலின் தூற்றப்படுவது ஏன்? பகுதி: 24

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

இந்த மண்ணில் சொர்க்கத்தைப் படைப்போம் 24

 ஸ்டாலின் துற்றப்படுவது ஏன்? : பகுதி – 24

 

சோசலிச நாட்டில் வர்க்கப் போராட்டத்தை மறுத்த இடது வலதுக்கு எதிராக ஸ்டாலின் நடத்திய போராட்டம் 

பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரம் என்பது, சராம்சத்தில் வர்க்கப் போராட்டத்தை உள்நாட்டில் தொடர்வதுதான். லெனினின் அடிப்படையான இந்த மார்க்சிய வரையறையை மறுத்து அதை டிராட்ஸ்கியம் “தனிநாட்டு சோலிசம்” என்று கூறி முதலாளித்துவ மீட்சியை முன்தள்ளியது. இப்படி லெனினை மறுக்கும் டிராட்ஸ்கிய நான்காம் அகிலம் கூறுகிறது தான் ஒட்டுண்ணியாக தங்கி இருக்கும் அரசு சொத்துடமைக்கு ஆபத்து நேராத வண்ணம் ஏகாதிபத்தியத்துடன் ஸ்டாலினிச அதிகாரத்துவம் எப்போதும் ஒரு மோதலில் இருந்து வந்தது. ஏகாதிபத்திய அழுத்தின் காரணமாக எல்லைப்புற நாடுகளில் (கிழக்கு ஐரோப்பாவில்) அதிகாரத்துவ ரீதியில் தனிச் சொத்துடமையை ஒழித்தது” என்கின்றனர். சர்வதேச புரட்சி இன்றி, புரட்சி வெற்றி பெற்ற நாட்டில் வெற்றியை உறுதி செய்யும் வர்க்கப் போராட்டத்தை தொடரக் கூடாது என்று கூறி, அதற்கு எதிராக சதிக் குழுக்களை கட்டிய டிராட்ஸ்கியம் தான் இப்படி புலம்புகிறது. குருச்சேவ் ஆட்சிக்கு வந்து எகாதிபத்தியத்துடன் கொஞ்சிக் குலாவிய போது ஏகாதிபத்தியங்கள் எப்படி வரவேற்றன என்பதை நாம் முன்னர் பார்த்தோம். டிராட்ஸ்கியம் இதனுடன் கைகோர்த்து நின்றதை, அன்றைய அவர்களின் அரசியல் வெட்ட வெளிச்சமாக்கியிருக்கிறது. இது வரையான ஏகாதிபத்திய சகாப்தத்தில் வர்க்கப் போராட்டம் மிக கூர்மையாக இருந்த காலகட்டம் ஸ்டாலின் காலகட்டமாகும். மூலதனம் அக்கால கட்டத்தில் சந்தித்த நெருக்கடியை, இதுவரையான தனது வரலாற்றில் பெற்றதில்லை. அந்தளவுக்கு எகாதிபத்திய நலன்களை உலகளவில் ஸ்டாலின் தலைமையிலான பாட்டாளி வர்க்கம் கேள்விக்குள்ளாகிய ஒரு நீடித்த நிலை காணப்பட்டது. இரண்டாம் உலக யுத்தத்தின் போது ஐக்கிய முன்னணி நீடித்த காலம் கூட, வர்க்கங்கள் தம்மை பலப்படுத்திக் கொண்டு வேகமாகவும், துரிதமாகவும், பலமாகவும் வளர்ச்சி பெற்றன. இரண்டாம் உலகயுத்தம் முடிந்த பின்பான சர்வதேச நிலைமையில், வர்க்க மோதல் உச்சத்தை எட்டியது. ஏகாதிபத்தியங்கள் எங்கும் கொந்தளிப்பான போராட்டங்கள் உச்சத்தை எட்டியது.

உதாரணமாக பிரான்சை எடுத்தால் 1947ம் ஆண்டு தேர்தலில் பிரஞ்சு கம்யூனிசக் கட்சி பெற்ற வாக்கு 28.6 சதவீதமாகும். குருச்சேவின் முதலாளித்துவ மீட்சிக்கு பின் 1959 இல் 19.2 சதவீதமாகும். இதுவே 1993 இல் 9.2 சதவீதமாகும். 2002 இல் 5 சதவீதத்துக்கு குறைந்து போனது. 1947 இல் பிரான்சில் அதிக வாக்குகளைப் (50 லட்சம்) பெற்ற முதலாவது கட்சியாகியது.. அதிக கட்சி உறுப்பினர்களைக் கொண்ட கட்சியாகியது. இது எல்லா நாடுகளிலும் பொதுவான நிலையாகும். இதன் அலை பத்து வருடங்களுக்கு மேலாக நீடித்தது. ஸ்டாலினை மறுத்து குருச்சேவ் முன்னெடுத்த முதலாளித்துவ மீட்சியின் பின் கட்சி முதலாளித்துவ கட்சியாக சீராழிந்து, கட்சி தொழிலாளி வர்க்கத்திடம் இருந்தே அன்னியமாகியது. ஸ்டாலின், பாசிசத்துக்கு எதிரான ஐக்கிய முன்னணி தந்திரம், சர்வதேச புரட்சியின் சரியான கொள்கையை கொண்டிருந்தை இது சரியாகவே சுட்டிக் காட்டியது.

பல மூன்றாம் உலக நாடுகளில் காலனிகளுக்கு எதிரான போராட்டங்கள் உச்சத்தை அடைந்தன. ஏகாதிபத்தியங்கள் காலனிகளை அவசர அவசரமாக பொம்மை அரசுகளாக கைமாற்றின. தங்களால் உருவாக்கப்பட்ட கைக்கூலிகள் மூலம், அரைக்காலனி அரை நிலப்பிரத்துவ வடிவத்தில் காலனிகள் தக்கவைத்து பின்வாங்கினர். இதன் மூலமே வர்க்கப் போராட்டத்தை மூன்றாம் உலக நாடுகளில் தற்காலிகமாக பின்தள்ளிவைத்தனர். இதை குருச்சேவ் முதலாளித்துவ மீட்சியுடன் நிராந்தமாக்கினான். சென்ற நூற்றாண்டிலும் சரி, எகாதிபத்திய சகாப்தத்திலும் சரி, ஏகாதிபத்தியத்தின் மிகப் பெரிய எதிரியாக ஸ்டாலின் திகழ்ந்தார். ஏகாதிபத்தியத்தின் மிகக் கடுமையான எதிரியாக ஸ்டாலின் இருந்ததால், இருப்பதால் அந்தளவுக்கு நீண்ட காலம் தூற்றப்பட்டார், தூற்றப்படுகிறார். இது வர்க்கம் போராட்டங்கள் தொடரும் வரை தொடரும். ஏகாதிபத்தியத்தை அதன் வேரில் இருந்தே அசைத்து வீழ்த்தும் வரை, எதிரி வர்க்கம் ஸ்டாலினை தூற்றுவதும் தொடரும். ஸ்டாலின் சொந்த நாட்டிலும், சர்வதேச ரீதியிலும் நடத்திய வர்க்கப் போராட்டத்தை, மார்க்சிய தத்துவத்தையும் அதன் அரசியலையும் கொண்டு மட்டும் புரிந்து கொள்ள முடியுமே ஒழிய, வரட்டுக் கோட்பாடுகளைக் கொண்டு அல்ல. மக்கள் தமது சொந்த உழைப்பை தாமே அனுபவிக்கும் உரிமை, அங்கிகாரிக்கும் தத்துவம் மட்டுமே, வரலாற்றின் அனைத்து உண்மைகளுக்கும் சொந்தக்காரனாக இருக்கின்றது. இதற்கு வெளியில் உண்மை என்பது, வரையறைக்கு உட்பட்ட பொய்களால் பூச்சூடப்படுகிறது.

வர்க்கப் போராட்டத்தின் உள்ளடக்கத்தை மறுக்கும் போது, உண்மைகள் மறுக்கப்படுகின்றன. புரட்சிக்கு முன் பின் வர்க்கப் போராட்டம் உருவத்தில் மட்டுமே மாறுபடுகின்றது. உள்ளடகத்தில் அல்ல. வர்க்கப் போராட்டம் தான் இரண்டு சமுதாயத்தினதும் பொதுவான அரசியல் நிலையாகும். “தனி நாட்டில் சோசலிசம்” என்று கூறி டிராட்ஸ்கியம் இதை மறுத்து, தூற்றி மார்க்சியத்தை அதன் அடிப்படையில் இருந்தே திரித்துக் காட்டியது; 

இந்த நேரத்தில் ஸ்டாலின் 1930 இல் டிராட்ஸ்கி மற்றும் புக்காரின் அரசியல் நிலையை எப்படி சரியாக சுட்டிக் காட்டி அம்பலப்படுத்தினார் என்பதை பார்ப்போம். “டிராட்ஸ்கியத்தின் சாரம் என்ன?

முதலாவதாக, நமது நாட்டின் தொழிலாளி வர்க்கம், உழவர் வர்க்கம் ஆகியவற்றின் முயற்சிகளைக் கொண்டு சோவியத்யூனியனின் சோசலிசத்தை முழுமையாககக் கட்டுகின்ற சாத்தியப்பாட்டை மறுப்பதாகும். இதன் பொருள் என்ன? ஒரு வெற்றிகரமான உலகப் புரட்சியானது நம் உதவிக்கு கூடிய விரைவில் வராவிட்டால், நாம் முதலாளி வர்க்கத்திடம் சரணடைந்து, ஒரு முதலாளிய ஜனநாயகக் குடியரசுக்கு வழிகோல வேண்டியிருக்கும் என்பதாகும். இதன் விளைவாக, நம் நாட்டில் சோசலிசத்தை முழுமையாகக் கட்டுகின்ற சாத்தியப்பாட்டைப் பற்றிய ஒரு முதலாளிய மறுதலிப்பை நாம் காண்கிறோம். இந்த மறுதலிப்பு உலகப் புரட்சியின் வெற்றி பற்றிய “புரட்சிகரச்” சொற்றொடர்களால் மூடிமறைக்கப்படுகின்றது…

இரண்டாவதாக, நாட்டுப்புறத்தில் சோசலிசம் கட்டும்பணியில் உழவர் வர்க்கத்தினரின் முதன்மையான திரளினரை இழுக்கும் சாத்தியப்பாட்டை மறுப்பதாகும். இதன் பொருள் என்ன? தனிப்பட்ட உழவர்களின் பண்ணைகளைக் கூட்டறவு மார்க்கங்களில் மாற்றுகிற பணியில் உழவர் வாக்கத்தை வழிநடத்திச் செல்லும் ஆற்றல் பாட்டாளி வர்க்கத்துக்கு இல்லை என்பதாகும். அதாவது, உலகப் புரட்சியின் வெற்றி பாட்டாளி வாக்கத்தின் உதவிக்கு கூடிய விரைவில் வராவிட்டால், உழவர் வாக்கம் முதலாளிய அமைப்பை மீட்டுவிடும் என்பதாகும்…

டிராட்ஸ்கியத்தின் சாரம், கடைசியாக, கட்சியில் உருக்குப் போன்ற கட்டுப்பாடு இருக்க வேண்டியதன் தேவையை மறுப்பதாகும்.  கட்சியில் சிறு குழுக்களுக்கான சுதந்திரத்தை அங்கீகரிப்பதாகும் ஒரு டிராட்ஸ்கியக் கட்சியை உருவாக்குவதன் தேவையை அங்கீகரிப்பதாகும்;. டிராட்ஸ்கியத்தைப் பொறுத்தவரை, “சோவியத் யூனியனின் பொதுவுடமைக் கட்சி (போல்சவிக்) ஒரு தனி, ஐக்கியப்பட்ட, போர்குணமிக்க கட்சியாக இருக்கக்கூடாது. மாறாக குழுக்கள், சிறு குழுக்கள் ஆகியவற்றின் சேர்க்கையாக இருக்கவேண்டும். இவை ஒவ்வொன்றுக்கும் தனித்தனி மையம், தனித்தனிக் கட்டுப்பாடு, தனித்தனிப் பத்திரிகைகள் இன்னும் பிற இருக்க வேண்டும். இதன் பொருள் என்ன? கட்சிக்குள் இருக்கிற அரசியல் சிறு குழுக்களுக்கு சுதந்திரம் உண்டு என அறிவித்துவிட வேண்டும் என்பதாகும். கட்சிக்குள் இருக்கிற அரசியல் சிறு குழுக்களுக்கான சுதந்திரத்துடன் நாட்டில் அரசியல் கட்சிகளுக்கான சுதந்திரம் இருக்கவேண்டும். அதாவது முதலாளிய ஜனநாயகம் இருக்க வேண்டும் என்பதாகும்….

நடைமுறையில், சரணடைதல் என்பதுதான் இதன் உள்ளடக்கம். “இடது” சொற்றொடர்கள், புரட்சிகரத் துணிச்சல் வாதப் பாவனைகள் ஆகியவைதான் வடிவம். தோல்வி மனப்பான்மை உள்ளடகத்தை மூடி மறைத்து அதற்கு விளம்பரம் செய்யும் வடிவம் – இதுதான் டிராட்ஸ்கியத்தின் சாரம்.

”டிராட்ஸ்கியத்தின் இந்த இரட்டைத் தன்மை, நகர்புறச் சிறு முதலாளி வர்க்கத்தின் நிலையிலுள்ள இரட்டைத் தன்மையைப் பிரதிபலிக்கிறது. இச்சிறு முதலாளி வர்க்கம் நாசமடைந்த வருகின்றது. பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரத்தின் “ஆட்சி”யை இதால் பொறுத்துக் கொள்ள முடியவில்லை. தனது அழிவைத் தவிர்த்துக் கொள்வதற்காக, “ஒரே தாண்டில்” சோசலிசத்துக்குள் குதித்துவிடவோ (இதனால் கொள்கையில் துணிச்சல்வாதமும் வெறியுணர்வும் தோன்றுகின்றது) அல்லது அது சாத்தியப்படவில்லை என்றால் சிந்தனைக்குப்படுகிற ஒவ்வொரு சலுகையையும் முதலாளியத்துக்கு வழங்கவோ (இதனால்தான் சரணாகதிக் கொள்கை உருவாகிறது) இவ் வர்க்கம் கடும் முயற்சி செய்கின்றது” என்று டிராட்ஸ்கியத்தின் அரசியலை மிகத் தெளிவாக ஸ்டாலின் தோலுரித்துக் காட்டினார்.

வலதுசாரியத்தைச் சேர்ந்த புகாரின், ரைகோவ், டாம்ஸ்கி ஆகியோரை அம்பலப்படுத்தி ஸ்டாலின்சோவியத் யூனியனில் சோசலிசத்தைக் கட்டி முடிப்பதற்கான சாத்தியப்பாட்டை வலது திசைவிலகலாளர்கள் ஒப்புக் கொள்ளவில்லை என்று சொல்லமுடியாது. இல்லை, அவர்கள் இதை ஒப்புக் கொன்கிறார்கள். இதுவே அவர்கள் டிராட்ஸ்கியவாதிகளிடம் இருந்து வேறுபடுத்திக் காட்டுகின்றது. ஆனால் வலது திசை விலகலாளரின் பிரச்சனை என்னவென்றால், ஒரு நாட்டில் சோசலிசத்தை கட்டுவது சாத்தியம் என பெயரளவில் அவர்கள் ஒப்புக் கொள்கிற நேரத்தில், எந்தப் போராட்ட வழிமுறைகள் இல்லாமல் சோசலிசத்தைக் கட்டுவது சாத்தியம் இல்லையோ அவற்றை அங்கீகரிக்க மறுக்கிறார்கள்…. சோசலிசம் அமைதியாக, தானாகவே, வர்க்கப் போராட்டம் இல்லாமலேயே கட்டப்படமுடியும் என்று அவர்கள் நினைக்கிறார்கள். ஆயினும், இத்தகைய அதிசயங்கள் வரலாற்றில் நிகழ்வதில்லை என்பதால், உண்மையில், வலது திசை விலகலாளர்கள் நம்நாட்டில் சோசலிசத்தை முழுமையாகக் கட்டுவதற்கான சாத்தியப்பாட்டை மறுக்கும் கண்ணோட்டத்துக்குச் சரிந்து விழுகின்றார்கள்.

 

….சோசலிசம் கட்டும் பணியில்  உழவர் வர்க்கத்தின் முதன்மையான திரளினரை இழுத்துக் கொள்வது சாத்தியம் என்பதை வலது திசை விலகலாளர்கள் மறுக்கிறார்கள் என்றும் சொல்ல முடியாது. இல்லை அது சாத்தியம் என்பதை அவர்கள் ஒப்புக் கொள்கிறார்கள். இது அவர்களை டிராட்ஸ்கியவாதிககளிடம் இருந்து வேறுபடுத்திக் காட்டுகிறது. ஆனால் இதைப் பெயரளவுக்கு ஒப்புக் கொள்ளும் அதே நேரத்தில், எந்த போராட்ட வழிமுறைகள் இல்லாமல் சோசலிசத்தைக் கட்டுவதில் உழவர் வர்க்கத்தை ஈர்த்துக் கொள்வது சாத்தியம் இல்லையோ அவற்றை அவர்கள் ஒப்புக் கொள்வதில்லை. .. இப்போதுள்ள முக்கியமான விசயம் ஒரு உயர்விகிதத் தொழில் வளர்ச்சி அல்ல, கூட்டுப் பண்ணைகளோ அரசுப் பண்ணைகளோ அல்ல. சந்தையின் ஆதாரச் சக்திகளை “விடுவித்தல்” சந்தைக்குச் “சுதந்திரம் வழங்கல்”, நாட்டுப்புறத்தில் உள்ள முதலாளிகள் உட்பட தனிப்பட்டவர்களின் பண்ணைகள் மீதுள்ள தளைகளை அகற்றுதல் தான் முக்கியமான விசயம் என்கின்றனர். ஆயினும் குலாக்குகள் சோசலிசத்துக்கு வளர்ந்து செல்ல மாட்டார்கள். ஆதலால், சந்தையை “விடுதலை செய்வது” என்பது, குலாக்குகளை ஆயுதபாணிகள் ஆக்குவதும் உழைக்கும் மக்களை நிராயுதபாணிகள் ஆக்குவதுதான் என்பதால், சோசலிசம் கட்டும் பணியில் உழவர் வர்க்கத்தின் முதன்மைத் திரளை ஈர்த்துக் கொள்வது சாத்தியம் என்பதை மறுக்கும் கண்ணோட்டத்துக்கு வலது திசைவிலகலாளாகள் உண்மையில் சரிந்து விழுகின்றார்கள்…” இந்த இரு பிரதான போக்கையும் அம்பலம் செய்த ஸ்டாலின், இதன் விரிவான அடிப்படையை சுட்டிக் காட்டுகின்றார்.

இரண்டு முனைகளில் சிறுமுதலாளியத் தீவிரவாதத்தைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் “இடதுசாரிகளு”க்கு எதிராகவும் சிறுமுதலாளிய மிதவாதத்தைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் வலது சாரிகளுக்கு எதிராகவும் சமரசமற்ற போராட்டத்தை நடத்துவதே கடமையாகும்” என்று ஸ்டாலின் பிரகடனம் செய்தார். அவர் எச்சரித்த படி இரண்டும் தனித்தனியாக பாட்டாளி வர்க்கத்தை எதிர்த்து சதிகளை கட்டியதுடன், இறுதியில் இவை இணைந்து கொண்டன. பாட்டாளி வர்க்கத் தலைமையை மேல் இருந்து அகற்றுவதன் மூலம் முதலாளித்துவ மீட்சியை நடத்த முனைப்புக் கொண்டன. 

இந்நூலின் முந்தைய பகுதிக‌ள்

1. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 1

2. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 2

3. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 3

4. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி –  4

5. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 5

6. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 6

7. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 7

8. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 8

9. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 9

10. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 10

11. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 11

12. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 12

13. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 13

14. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 14

15. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 15

16. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 16

17. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 17

18. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 18

19. ஸ்டாலின் தூற்றப்படுவது ஏன்? : பகுதி – 19

20. ஸ்டாலின் தூற்றப்படுவது ஏன்? பகுதி: 20

21. ஸ்டாலின் தூற்றப்படுவது ஏன்? பகுதி: 21

22. ஸ்டாலின் தூற்றப்படுவது ஏன்? பகுதி: 22

23ஸ்டாலின் தூற்றப்படுவது ஏன்? பகுதி: 23

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

இந்த மண்ணில் சொர்க்கத்தைப் படைப்போம் 24

ஸ்டாலின் துற்றப்படுவது ஏன்? : பகுதி – 24

 

சோசலிச நாட்டில் வர்க்கப் போராட்டத்தை மறுத்த இடது வலதுக்கு எதிராக ஸ்டாலின் நடத்திய போராட்டம் 

  

பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரம் என்பது, சராம்சத்தில் வர்க்கப் போராட்டத்தை உள்நாட்டில் தொடர்வதுதான். லெனினின் அடிப்படையான இந்த மார்க்சிய வரையறையை மறுத்து அதை டிராட்ஸ்கியம் “தனிநாட்டு சோலிசம்” என்று கூறி முதலாளித்துவ மீட்சியை முன்தள்ளியது. இப்படி லெனினை மறுக்கும் டிராட்ஸ்கிய நான்காம் அகிலம் கூறுகிறது தான் ஒட்டுண்ணியாக தங்கி இருக்கும் அரசு சொத்துடமைக்கு ஆபத்து நேராத வண்ணம் ஏகாதிபத்தியத்துடன் ஸ்டாலினிச அதிகாரத்துவம் எப்போதும் ஒரு மோதலில் இருந்து வந்தது. ஏகாதிபத்திய அழுத்தின் காரணமாக எல்லைப்புற நாடுகளில் (கிழக்கு ஐரோப்பாவில்) அதிகாரத்துவ ரீதியில் தனிச் சொத்துடமையை ஒழித்தது” என்கின்றனர். சர்வதேச புரட்சி இன்றி, புரட்சி வெற்றி பெற்ற நாட்டில் வெற்றியை உறுதி செய்யும் வர்க்கப் போராட்டத்தை தொடரக் கூடாது என்று கூறி, அதற்கு எதிராக சதிக் குழுக்களை கட்டிய டிராட்ஸ்கியம் தான் இப்படி புலம்புகிறது. குருச்சேவ் ஆட்சிக்கு வந்து எகாதிபத்தியத்துடன் கொஞ்சிக் குலாவிய போது ஏகாதிபத்தியங்கள் எப்படி வரவேற்றன என்பதை நாம் முன்னர் பார்த்தோம். டிராட்ஸ்கியம் இதனுடன் கைகோர்த்து நின்றதை, அன்றைய அவர்களின் அரசியல் வெட்ட வெளிச்சமாக்கியிருக்கிறது. இது வரையான ஏகாதிபத்திய சகாப்தத்தில் வர்க்கப் போராட்டம் மிக கூர்மையாக இருந்த காலகட்டம் ஸ்டாலின் காலகட்டமாகும். மூலதனம் அக்கால கட்டத்தில் சந்தித்த நெருக்கடியை, இதுவரையான தனது வரலாற்றில் பெற்றதில்லை. அந்தளவுக்கு எகாதிபத்திய நலன்களை உலகளவில் ஸ்டாலின் தலைமையிலான பாட்டாளி வர்க்கம் கேள்விக்குள்ளாகிய ஒரு நீடித்த நிலை காணப்பட்டது. இரண்டாம் உலக யுத்தத்தின் போது ஐக்கிய முன்னணி நீடித்த காலம் கூட, வர்க்கங்கள் தம்மை பலப்படுத்திக் கொண்டு வேகமாகவும், துரிதமாகவும், பலமாகவும் வளர்ச்சி பெற்றன. இரண்டாம் உலகயுத்தம் முடிந்த பின்பான சர்வதேச நிலைமையில், வர்க்க மோதல் உச்சத்தை எட்டியது. ஏகாதிபத்தியங்கள் எங்கும் கொந்தளிப்பான போராட்டங்கள் உச்சத்தை எட்டியது.

 

உதாரணமாக பிரான்சை எடுத்தால் 1947ம் ஆண்டு தேர்தலில் பிரஞ்சு கம்யூனிசக் கட்சி பெற்ற வாக்கு 28.6 சதவீதமாகும். குருச்சேவின் முதலாளித்துவ மீட்சிக்கு பின் 1959 இல் 19.2 சதவீதமாகும். இதுவே 1993 இல் 9.2 சதவீதமாகும். 2002 இல் 5 சதவீதத்துக்கு குறைந்து போனது. 1947 இல் பிரான்சில் அதிக வாக்குகளைப் (50 லட்சம்) பெற்ற முதலாவது கட்சியாகியது.. அதிக கட்சி உறுப்பினர்களைக் கொண்ட கட்சியாகியது. இது எல்லா நாடுகளிலும் பொதுவான நிலையாகும். இதன் அலை பத்து வருடங்களுக்கு மேலாக நீடித்தது. ஸ்டாலினை மறுத்து குருச்சேவ் முன்னெடுத்த முதலாளித்துவ மீட்சியின் பின் கட்சி முதலாளித்துவ கட்சியாக சீராழிந்து, கட்சி தொழிலாளி வர்க்கத்திடம் இருந்தே அன்னியமாகியது. ஸ்டாலின், பாசிசத்துக்கு எதிரான ஐக்கிய முன்னணி தந்திரம், சர்வதேச புரட்சியின் சரியான கொள்கையை கொண்டிருந்தை இது சரியாகவே சுட்டிக் காட்டியது.

 

பல மூன்றாம் உலக நாடுகளில் காலனிகளுக்கு எதிரான போராட்டங்கள் உச்சத்தை அடைந்தன. ஏகாதிபத்தியங்கள் காலனிகளை அவசர அவசரமாக பொம்மை அரசுகளாக கைமாற்றின. தங்களால் உருவாக்கப்பட்ட கைக்கூலிகள் மூலம், அரைக்காலனி அரை நிலப்பிரத்துவ வடிவத்தில் காலனிகள் தக்கவைத்து பின்வாங்கினர். இதன் மூலமே வர்க்கப் போராட்டத்தை மூன்றாம் உலக நாடுகளில் தற்காலிகமாக பின்தள்ளிவைத்தனர். இதை குருச்சேவ் முதலாளித்துவ மீட்சியுடன் நிராந்தமாக்கினான். சென்ற நூற்றாண்டிலும் சரி, எகாதிபத்திய சகாப்தத்திலும் சரி, ஏகாதிபத்தியத்தின் மிகப் பெரிய எதிரியாக ஸ்டாலின் திகழ்ந்தார். ஏகாதிபத்தியத்தின் மிகக் கடுமையான எதிரியாக ஸ்டாலின் இருந்ததால், இருப்பதால் அந்தளவுக்கு நீண்ட காலம் தூற்றப்பட்டார், தூற்றப்படுகிறார். இது வர்க்கம் போராட்டங்கள் தொடரும் வரை தொடரும். ஏகாதிபத்தியத்தை அதன் வேரில் இருந்தே அசைத்து வீழ்த்தும் வரை, எதிரி வர்க்கம் ஸ்டாலினை தூற்றுவதும் தொடரும். ஸ்டாலின் சொந்த நாட்டிலும், சர்வதேச ரீதியிலும் நடத்திய வர்க்கப் போராட்டத்தை, மார்க்சிய தத்துவத்தையும் அதன் அரசியலையும் கொண்டு மட்டும் புரிந்து கொள்ள முடியுமே ஒழிய, வரட்டுக் கோட்பாடுகளைக் கொண்டு அல்ல. மக்கள் தமது சொந்த உழைப்பை தாமே அனுபவிக்கும் உரிமை, அங்கிகாரிக்கும் தத்துவம் மட்டுமே, வரலாற்றின் அனைத்து உண்மைகளுக்கும் சொந்தக்காரனாக இருக்கின்றது. இதற்கு வெளியில் உண்மை என்பது, வரையறைக்கு உட்பட்ட பொய்களால் பூச்சூடப்படுகிறது.

 

வர்க்கப் போராட்டத்தின் உள்ளடக்கத்தை மறுக்கும் போது, உண்மைகள் மறுக்கப்படுகின்றன. புரட்சிக்கு முன் பின் வர்க்கப் போராட்டம் உருவத்தில் மட்டுமே மாறுபடுகின்றது. உள்ளடகத்தில் அல்ல. வர்க்கப் போராட்டம் தான் இரண்டு சமுதாயத்தினதும் பொதுவான அரசியல் நிலையாகும். “தனி நாட்டில் சோசலிசம்” என்று கூறி டிராட்ஸ்கியம் இதை மறுத்து, தூற்றி மார்க்சியத்தை அதன் அடிப்படையில் இருந்தே திரித்துக் காட்டியது; 

 

இந்த நேரத்தில் ஸ்டாலின் 1930 இல் டிராட்ஸ்கி மற்றும் புக்காரின் அரசியல் நிலையை எப்படி சரியாக சுட்டிக் காட்டி அம்பலப்படுத்தினார் என்பதை பார்ப்போம். “டிராட்ஸ்கியத்தின் சாரம் என்ன?

 

முதலாவதாக, நமது நாட்டின் தொழிலாளி வர்க்கம், உழவர் வர்க்கம் ஆகியவற்றின் முயற்சிகளைக் கொண்டு சோவியத்யூனியனின் சோசலிசத்தை முழுமையாககக் கட்டுகின்ற சாத்தியப்பாட்டை மறுப்பதாகும். இதன் பொருள் என்ன? ஒரு வெற்றிகரமான உலகப் புரட்சியானது நம் உதவிக்கு கூடிய விரைவில் வராவிட்டால், நாம் முதலாளி வர்க்கத்திடம் சரணடைந்து, ஒரு முதலாளிய ஜனநாயகக் குடியரசுக்கு வழிகோல வேண்டியிருக்கும் என்பதாகும். இதன் விளைவாக, நம் நாட்டில் சோசலிசத்தை முழுமையாகக் கட்டுகின்ற சாத்தியப்பாட்டைப் பற்றிய ஒரு முதலாளிய மறுதலிப்பை நாம் காண்கிறோம். இந்த மறுதலிப்பு உலகப் புரட்சியின் வெற்றி பற்றிய “புரட்சிகரச்” சொற்றொடர்களால் மூடிமறைக்கப்படுகின்றது…

 

இரண்டாவதாக, நாட்டுப்புறத்தில் சோசலிசம் கட்டும்பணியில் உழவர் வர்க்கத்தினரின் முதன்மையான திரளினரை இழுக்கும் சாத்தியப்பாட்டை மறுப்பதாகும். இதன் பொருள் என்ன? தனிப்பட்ட உழவர்களின் பண்ணைகளைக் கூட்டறவு மார்க்கங்களில் மாற்றுகிற பணியில் உழவர் வாக்கத்தை வழிநடத்திச் செல்லும் ஆற்றல் பாட்டாளி வர்க்கத்துக்கு இல்லை என்பதாகும். அதாவது, உலகப் புரட்சியின் வெற்றி பாட்டாளி வாக்கத்தின் உதவிக்கு கூடிய விரைவில் வராவிட்டால், உழவர் வாக்கம் முதலாளிய அமைப்பை மீட்டுவிடும் என்பதாகும்…

 

டிராட்ஸ்கியத்தின் சாரம், கடைசியாக, கட்சியில் உருக்குப் போன்ற கட்டுப்பாடு இருக்க வேண்டியதன் தேவையை மறுப்பதாகும்.  கட்சியில் சிறு குழுக்களுக்கான சுதந்திரத்தை அங்கீகரிப்பதாகும் ஒரு டிராட்ஸ்கியக் கட்சியை உருவாக்குவதன் தேவையை அங்கீகரிப்பதாகும்;. டிராட்ஸ்கியத்தைப் பொறுத்தவரை, “சோவியத் யூனியனின் பொதுவுடமைக் கட்சி (போல்சவிக்) ஒரு தனி, ஐக்கியப்பட்ட, போர்குணமிக்க கட்சியாக இருக்கக்கூடாது. மாறாக குழுக்கள், சிறு குழுக்கள் ஆகியவற்றின் சேர்க்கையாக இருக்கவேண்டும். இவை ஒவ்வொன்றுக்கும் தனித்தனி மையம், தனித்தனிக் கட்டுப்பாடு, தனித்தனிப் பத்திரிகைகள் இன்னும் பிற இருக்க வேண்டும். இதன் பொருள் என்ன? கட்சிக்குள் இருக்கிற அரசியல் சிறு குழுக்களுக்கு சுதந்திரம் உண்டு என அறிவித்துவிட வேண்டும் என்பதாகும். கட்சிக்குள் இருக்கிற அரசியல் சிறு குழுக்களுக்கான சுதந்திரத்துடன் நாட்டில் அரசியல் கட்சிகளுக்கான சுதந்திரம் இருக்கவேண்டும். அதாவது முதலாளிய ஜனநாயகம் இருக்க வேண்டும் என்பதாகும்….

 

நடைமுறையில், சரணடைதல் என்பதுதான் இதன் உள்ளடக்கம். “இடது” சொற்றொடர்கள், புரட்சிகரத் துணிச்சல் வாதப் பாவனைகள் ஆகியவைதான் வடிவம். தோல்வி மனப்பான்மை உள்ளடகத்தை மூடி மறைத்து அதற்கு விளம்பரம் செய்யும் வடிவம் – இதுதான் டிராட்ஸ்கியத்தின் சாரம்.

 

”டிராட்ஸ்கியத்தின் இந்த இரட்டைத் தன்மை, நகர்புறச் சிறு முதலாளி வர்க்கத்தின் நிலையிலுள்ள இரட்டைத் தன்மையைப் பிரதிபலிக்கிறது. இச்சிறு முதலாளி வர்க்கம் நாசமடைந்த வருகின்றது. பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரத்தின் “ஆட்சி”யை இதால் பொறுத்துக் கொள்ள முடியவில்லை. தனது அழிவைத் தவிர்த்துக் கொள்வதற்காக, “ஒரே தாண்டில்” சோசலிசத்துக்குள் குதித்துவிடவோ (இதனால் கொள்கையில் துணிச்சல்வாதமும் வெறியுணர்வும் தோன்றுகின்றது) அல்லது அது சாத்தியப்படவில்லை என்றால் சிந்தனைக்குப்படுகிற ஒவ்வொரு சலுகையையும் முதலாளியத்துக்கு வழங்கவோ (இதனால்தான் சரணாகதிக் கொள்கை உருவாகிறது) இவ் வர்க்கம் கடும் முயற்சி செய்கின்றது” என்று டிராட்ஸ்கியத்தின் அரசியலை மிகத் தெளிவாக ஸ்டாலின் தோலுரித்துக் காட்டினார்.

 

வலதுசாரியத்தைச் சேர்ந்த புகாரின், ரைகோவ், டாம்ஸ்கி ஆகியோரை அம்பலப்படுத்தி ஸ்டாலின் “சோவியத் யூனியனில் சோசலிசத்தைக் கட்டி முடிப்பதற்கான சாத்தியப்பாட்டை வலது திசைவிலகலாளர்கள் ஒப்புக் கொள்ளவில்லை என்று சொல்லமுடியாது. இல்லை, அவர்கள் இதை ஒப்புக் கொன்கிறார்கள். இதுவே அவர்கள் டிராட்ஸ்கியவாதிகளிடம் இருந்து வேறுபடுத்திக் காட்டுகின்றது. ஆனால் வலது திசை விலகலாளரின் பிரச்சனை என்னவென்றால், ஒரு நாட்டில் சோசலிசத்தை கட்டுவது சாத்தியம் என பெயரளவில் அவர்கள் ஒப்புக் கொள்கிற நேரத்தில், எந்தப் போராட்ட வழிமுறைகள் இல்லாமல் சோசலிசத்தைக் கட்டுவது சாத்தியம் இல்லையோ அவற்றை அங்கீகரிக்க மறுக்கிறார்கள்…. சோசலிசம் அமைதியாக, தானாகவே, வர்க்கப் போராட்டம் இல்லாமலேயே கட்டப்படமுடியும் என்று அவர்கள் நினைக்கிறார்கள். ஆயினும், இத்தகைய அதிசயங்கள் வரலாற்றில் நிகழ்வதில்லை என்பதால், உண்மையில், வலது திசை விலகலாளர்கள் நம்நாட்டில் சோசலிசத்தை முழுமையாகக் கட்டுவதற்கான சாத்தியப்பாட்டை மறுக்கும் கண்ணோட்டத்துக்குச் சரிந்து விழுகின்றார்கள்.

 

….சோசலிசம் கட்டும் பணியில்  உழவர் வர்க்கத்தின் முதன்மையான திரளினரை இழுத்துக் கொள்வது சாத்தியம் என்பதை வலது திசை விலகலாளர்கள் மறுக்கிறார்கள் என்றும் சொல்ல முடியாது. இல்லை அது சாத்தியம் என்பதை அவர்கள் ஒப்புக் கொள்கிறார்கள். இது அவர்களை டிராட்ஸ்கியவாதிககளிடம் இருந்து வேறுபடுத்திக் காட்டுகிறது. ஆனால் இதைப் பெயரளவுக்கு ஒப்புக் கொள்ளும் அதே நேரத்தில், எந்த போராட்ட வழிமுறைகள் இல்லாமல் சோசலிசத்தைக் கட்டுவதில் உழவர் வர்க்கத்தை ஈர்த்துக் கொள்வது சாத்தியம் இல்லையோ அவற்றை அவர்கள் ஒப்புக் கொள்வதில்லை. .. இப்போதுள்ள முக்கியமான விசயம் ஒரு உயர்விகிதத் தொழில் வளர்ச்சி அல்ல, கூட்டுப் பண்ணைகளோ அரசுப் பண்ணைகளோ அல்ல. சந்தையின் ஆதாரச் சக்திகளை “விடுவித்தல்” சந்தைக்குச் “சுதந்திரம் வழங்கல்”, நாட்டுப்புறத்தில் உள்ள முதலாளிகள் உட்பட தனிப்பட்டவர்களின் பண்ணைகள் மீதுள்ள தளைகளை அகற்றுதல் தான் முக்கியமான விசயம் என்கின்றனர். ஆயினும் குலாக்குகள் சோசலிசத்துக்கு வளர்ந்து செல்ல மாட்டார்கள். ஆதலால், சந்தையை “விடுதலை செய்வது” என்பது, குலாக்குகளை ஆயுதபாணிகள் ஆக்குவதும் உழைக்கும் மக்களை நிராயுதபாணிகள் ஆக்குவதுதான் என்பதால், சோசலிசம் கட்டும் பணியில் உழவர் வர்க்கத்தின் முதன்மைத் திரளை ஈர்த்துக் கொள்வது சாத்தியம் என்பதை மறுக்கும் கண்ணோட்டத்துக்கு வலது திசைவிலகலாளாகள் உண்மையில் சரிந்து விழுகின்றார்கள்…” இந்த இரு பிரதான போக்கையும் அம்பலம் செய்த ஸ்டாலின், இதன் விரிவான அடிப்படையை சுட்டிக் காட்டுகின்றார்.

 

இரண்டு முனைகளில் சிறுமுதலாளியத் தீவிரவாதத்தைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் “இடதுசாரிகளு”க்கு எதிராகவும் சிறுமுதலாளிய மிதவாதத்தைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் வலது சாரிகளுக்கு எதிராகவும் சமரசமற்ற போராட்டத்தை நடத்துவதே கடமையாகும்” என்று ஸ்டாலின் பிரகடனம் செய்தார். அவர் எச்சரித்த படி இரண்டும் தனித்தனியாக பாட்டாளி வர்க்கத்தை எதிர்த்து சதிகளை கட்டியதுடன், இறுதியில் இவை இணைந்து கொண்டன. பாட்டாளி வர்க்கத் தலைமையை மேல் இருந்து அகற்றுவதன் மூலம் முதலாளித்துவ மீட்சியை நடத்த முனைப்புக் கொண்டன. 

இந்நூலின் முந்தைய பகுதிக‌ள்

1. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 1

2. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 2

3. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 3

4. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி –  4

5. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 5

6. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 6

7. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 7

8. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 8

9. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 9

10. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 10

11. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 11

12. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 12

13. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 13

14. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 14

15. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 15

16. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 16

17. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 17

18. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 18

19. ஸ்டாலின் தூற்றப்படுவது ஏன்? : பகுதி – 19

20. ஸ்டாலின் தூற்றப்படுவது ஏன்? பகுதி: 20

21. ஸ்டாலின் தூற்றப்படுவது ஏன்? பகுதி: 21

22. ஸ்டாலின் தூற்றப்படுவது ஏன்? பகுதி: 22

23. ஸ்டாலின் தூற்றப்படுவது ஏன்? பகுதி: 23

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

இந்த மண்ணில் சொர்க்கத்தைப் படைப்போம் 23

ஸ்டாலின் துற்றப்படுவது ஏன்?: பகுதி – 23

 

“தனி நாட்டில் சோசலிசம்” என்பது டிராட்ஸ்கியமாகும்

 

“தனிநாட்டில் சோசலிசம்” கட்டப்போவதாக என்றும் ஸ்டாலின் ஒரு நாளும் கூறியது கிடையாது. ஆனால் டிராட்ஸ்கியம் இதைக் கூறிதான் இன்று வரை பிழைக்கின்றது. இதையே ஸ்டாலினிசம் என்று முத்திரை குத்துகின்றது. இதன் அரசியல் உள்ளடக்கம் என்ன என்பதை நாம் தெளிவாக புரிந்து கொள்வதன் மூலம், டிராட்ஸ்கியத்தின் அப்பட்டமான சேறடிப்புக்களையும், அரசியல் வங்குரோத்தையும் கண்டு கொள்ள முடியும். ஸ்டாலினை தூற்றி டிராட்ஸ்கியால் முத்திரை குத்தப்பட்ட “தனிநாட்டில் சோசலிசம்” என்பதையே ஸ்டாலின் எப்போதும் எதிர்த்து வந்தவர். சொந்த நாட்டிலும், உலகளவிலும் தலைமை பத்திரத்தை எற்ற ஸ்டாலின் அதை விளக்கும் போது, மார்க்சியத்தின் இயங்கியல் பண்பை மிகச் சிறப்பாக வெளிக் கொண்டுவந்தவர். ஸ்டாலின் டிராட்ஸ்கியின் கண்டுபிடிப்பான “தனிநாட்டில் சோசலிசம்” என்பதை எதிர்த்து தனியான ஒரு நாட்டில் உள்ள சக்திகளை மட்டும் கொண்டு, சோசலித்தைத் தொழிலாளி வர்க்கத்தால் இறுதியாக உறுதிப்படுத்த முடியும் என்றோ, எதிரிகள் மீண்டும் தனது நாட்டில் நுழைந்து குறுக்கிட்டு அதன் விளைவாக முதலாளித்துவத்தை திரும்பவும் ஸ்தாபிக்க இனி முயற்சிக்க மாட்டார்கள் என்று உத்தரவாதம் உண்டு என்றோ அhத்மாகுமா? அப்படி அவர்கள் முயற்சித்தால், அதை சமாளிக்ககூடிய அளவுக்கு சோசலிசத்தை உறுதிப்படுத்தி விட்டோம் என்ற சொல்வதற்கு முடியும் என்று அர்த்தமாகுமா? இல்லை. அப்படி அர்த்தமில்லை. அப்படி அர்த்தம் கொள்வதற்க்கு முன், இன்னும் குறைந்த பட்சம் பல நாடுகளில் புரட்சி வெற்றி பெறவேண்டியது அவசியம்; ஆகவே வெற்றி பெற்ற நாட்டில் புரட்சியானது, மற்ற நாட்டுத் தொழிலாளி வர்க்கத்தின் வெற்றியைத் துரிதப்படுத்தவதற்குத் தான் ஒரு உதவி புரிபவனாக, ஒரு கருவியாகத் தன்னை பாவிக்க வேண்டும். தனியே தன்னோடு நின்று கொள்ளும் ஒரு பொருளாகத் தன்னைக் கருதிக் கொள்ளக் கூடாது. தனியே நின்று தனக்கு வேண்டியதனைத்தையும் தானே சாதித்துக் கொள்ளக் கூடிய ஒன்றாகக் கருதிவிடக் கூடாது” என்றார். சொந்த நாட்டில் தொடரும் வர்க்கப் போராட்டம் என்ற புரட்சிகர பணி, சர்வதேசப் புரட்சி என்ற ஒரேயோரு குறிக்கோளை கடந்து எதையும் ஸ்டாலின் முன்னெடுக்கவில்லை, முன்வைக்கவில்லை. அவர் லெனினிய பாதையில் வர்க்கப் போராட்டத்தையே ஆணையில் வைத்தார்.

 

லெனின் சோசலிசம் பற்றி கூறும் போது இந்த சகாப்தம் முடிவுறும் வரையிலும் நிச்சயமாக சுரண்டலாளர்கள் மீண்டும் நிலைநாட்டுதல் எனம் நம்பிக்கையில் திளைக்கிறார்கள். மேலும் இந்த நம்பிக்கை மீண்டும் நிலை நாட்டுதலுக்கான முயற்சியாக மாற்றப்படுகிறது” என்றார். இவை லெனினின் கற்பனைகள் அல்ல. மீண்டும் சுரண்டலை நிலைநாட்டுதல் என்பது சோவியத் யூனியனில் எங்கிருந்து எப்படி உருவாகின்றது என்பதை ஆய்வு செய்யவும், விளக்கவும் எந்த ஸ்டாலின் எதிர்ப்பாளரும் முன்வருவதில்லை. இது பற்றி மாவோ சொந்த அனுபவத்தில் லெனினியத்தின் அடிப்படையை மீள உறுதி செய்தார். சீனத்தில் உடமை முறையைப் பொருத்தவரை சோசலிச மாற்றம் பிரதானமாக முடிந்து விட்டிருப்பினும்… தூக்கியெறியப்பட்ட நிலப்பிரபுத்துவம் மற்றும் தரகு முதலாளித்துவ வர்க்கங்களின் மிச்ச சொச்சங்கள் இன்னமும் இருக்கின்றன. இன்னமும் முதலாளித்துவ வர்க்கம் இருக்கிறது. குட்டி முதலாளித்துவ வர்க்கத்தை மறு வார்ப்பு செய்வது இப்பொழுது தான் தொடங்கியிருக்கின்றது” என்று எச்சரிக்கின்றார். தொடர்ந்து அவர் சொந்த நாட்டில் இந்த அபாயத்தை எதிர்கொண்டர். அப்போது மவோ பாட்டாளி வர்க்கத்துக்கும் வெவ்வேறு அரசியல் சக்திகளுகுமிடையிலான வர்க்கப் போராட்டம், பாட்டாளி வர்க்கத்துக்கும் முதலாளித்துவ வர்க்கத்துக்குமிடையிலான சித்தாந்தத் துறையிலான வர்க்கப் போராட்டம் நீண்ட நெடியதாகவும், சித்திரவதை மிக்கதாகவும் நீடிக்கும் சமயங்களில் மேலும் கூர்மையானதாகவும் மாறக்கூடும்” என்ற எச்சரிக்கையை செய்து கட்சியின் கவனத்தை அதன் பால் திருப்புகிறார். மீண்டும் சோவியத் அனுபவத்தை சரியாக தொகுத்தளித்த மாவோ 1963 இல் இந்த எச்சரிக்கையை துல்லியமாக முன்வைக்கின்றார். வர்க்கப் போராட்டத்தையும் வர்க்கங்களையும் மறந்து விட்டால், பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரத்தை மறந்து விட்டால், பிறகு நீண்ட காலம் பிடிக்காது, சில ஆண்டுகளில் மட்டுமே அல்லது ஒரு பத்து அல்லது அதிகம் போனால் சில பத்து ஆண்டுகளக்கு முன்பே எதிர்புரட்சி மீட்பு தேசிய அளவில் நடந்துவிடும். மார்க்சிய லெனினியக் கட்சி சந்தேகத்துக்கிடமின்றி ஒரு திரிபுவாதக் கட்சியாக அல்லது ஒரு பாசிசக் கட்சியாக மாறிவிடும். சீனத்தின் மொத்த நிறமும் மாறிவிடும். தோழர்களே இது பற்றி சிந்தியுங்கள். இது எவ்வளவு அபாயகரமான நிலைமையாக இருக்கும்” என்பதை கூறிவிடும் ஒரு வர்க்க சமூக அமைப்பு பற்றி தீர்க்கதரிசியாகி விடுகிறார். ஆம், சோவியத் முதல் சீனா வரை இது நடந்தேறியது. பாட்டாளிவர்க்க சர்வாதிகாரத்தில் வர்க்கப் போராட்டம் தொடர்ந்தும் நடத்தப்பட வேண்டியதை இது செம்மையாக உறுதியாக கோருகின்றது. இந்த வர்க்கப் போராட்டத்தையே டிராட்ஸ்கி தனிநாட்டு சோசலிசம் என்று கூறி நிராகரித்தான். இதற்கு மாறாக முதலாளித்துவ மீட்சியை கோட்பாட்டு ரீதியாகவும், நடைமுறை ரீதியாகவும் கோரினான். உள்நாட்டில் வர்க்கப் போராட்டத்தை நடத்தக் கூடாது என்றான். இதை அவன் “தனிநாட்டு சோசலிசம்” என்றான். ரஷ்யாவில் ஸ்டாலினுக்கு பின்னும், சீனாவில் மாவோக்கு பின்னும் டிராட்ஸ்கிய வழியில் வர்க்கப் போராட்டத்தை கைவிட்டதால் தான் முதலாளித்துவ மீட்சியாக அரங்கேறியது.

 

லெனின் பாட்டாளி வர்க்க ஆட்சி பற்றி கூறும் போது முதன் முதலில் ஒரு நாட்டில் அல்லது சில நாடுகளில் வாகை சூடும்” என்றார். இந்தக் கூற்று எந்தவகையிலும் சர்வதேச வர்க்கப் புரட்சியை மறுக்கவில்லை. முதலாளித்துவ நாடுகள் முரணற்ற முதலாளித்துவ புரட்சியையும், அதன் உள்ளார்ந்த சமூகக் கூறுகளையும் சமூக மயமாக்கும் போது பாட்டாளி வர்க்க புரட்சி பல்வேறு நாடுகளில் ஒரே நேரத்தில் அல்லது ஒன்றன் பின் ஒன்றாக நாடக்கும் வாய்ப்பு நிகழ்ச்சி நிரலில் இருந்தது. ஆனால் முதலாளித்துவ புரட்சி முரணற்ற ஜனநாயகத்தை கைவிட்டு சொந்த புரட்சிக்கே துரோகமிழைத்த நிலையில், முதலாளித்துவம் பண்பியல் பாய்ச்சல்களை கண்டது. 19ம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் அது எகாதிபத்தியமாக வளர்ச்சியுற்றது. உலகம் எற்றத் தாழ்வான வளர்ச்சியிலும், சமூக அமைப்பிலும் கூட பாரிய இடைவெளிகளை கண்டது. முதலாம் உலக யுத்தத்தின் முன்பு சில விரல்விட்டு எண்ணக் கூடிய முதலாளித்துவ நாடுகள், உலகின் மிகப் பெரும் பகுதியை தமது கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தன. இதனால் பிரிட்டன், பிரான்ஸ் போன்ற நாடுகளில் நடக்கும் பாட்டாளி வர்க்க புரட்சி உலகம் தழுவிய புரட்சிக்குள் நகர்த்திவிடும் பொதுவான கூறுகள் காணப்பட்டது. இரண்டாவது உலக யுத்தம் தொடங்கிய போது உலக நிலப்பரப்பில் 59.9 சதவீதமும், மக்கள் தொகையில் 63.6 சதவீதமானோர் ஏகாதிபத்தியத்தின் நேரடி காலனித்துவ கட்டுபாட்டில் வாழ்ந்தனர். பிரிட்டன் தனது சொந்த நாட்டை விட 73 மடங்கும், பிரான்ஸ் தனது சொந்த நாட்டை விட 20 மடங்கு நிலப்பரப்பை சொந்த காலனியாக கொண்டிருந்தன. மார்க்ஸ் எங்கெல்ஸ் காலத்தில் மிகச் சிலவே சுதந்திர நாடுகளாக இருந்த நிலையில், சுதந்திர நாடுகளில் நடக்கும் புரட்சி முழு உலகையே மாற்றிவிடும் நிலையில் இருந்தது. ஆனால் இந்த சுதந்திர முதலாளித்துவ நாடுகள் காலனிகளில் எற்றத் தாழ்வான பிளவை பேணியதுடன், பிரித்தாளும் தந்திரங்களையும் ஏகாதிபத்திய கொள்கையையும் நடைமுறைப்படுத்தின. முதலாளித்துவம் தன் நிலைக்கு எற்ப மாற்றி புரட்சிகளை ஒடுக்கி, உலகை எற்றத் தாழ்வான சமூக அமைப்பாக உருவாக்கின. தாழ்வான சமூகத்தில் இருந்து உறுஞ்சி எடுத்ததை எற்றமாக வாழ்ந்த சமூகத்துக்கு லஞ்சம் கொடுத்தன் மூலம், பாட்டாளி வர்க்க புரட்சியை பின்னுக்கு நகர்த்தியதுடன் புரட்சியின் முன்னைய வரையறைகளில் மாற்றத்தைக் கொண்டுவந்தது. இந்த நிலையில் தான் லெனின் புரட்சி முதன் முதலில் ஒரு நாட்டில் அல்லது சில நாடுகளில் வாகை சூடும்” என்றார். சமூக நிலைமைகளின் எற்றத் தாழ்வான வளர்ச்சியில் இது தவிர்க்க முடியாது என்பதை எடுத்துக் காட்டினார். இதை டிராட்ஸ்கிகள் மறுத்தனர்.   

 

ஒரு நாட்டில் அதுவும் ரஷ்யாவில் புரட்சி நடை பெற்ற நிலையில் லெனின் புரட்சிக்கும் சீர்திருத்தத்திற்கும் இடையேயுள்ள சம்பந்ததைப்பற்றி சரியாகவும் துல்லியமாகவும் மார்க்சியம் மட்டுமே வரையறுத்திருக்கிறது. எனினும், இந்த சம்பவத்தை ஒரே ஒரு நிலையிலிருந்து அதாவது, ஒரு நாட்டிலாயினும் சரி, ஒரளவுக்காவது நிரந்தரமானதாயும், நீடித்தாயும் இருக்கும் தொழிலாளி வர்க்கத்தின் வெற்றிகிட்டியதற்கு முன்னால் நிலவிய நிலைமைகளிலிருந்து தான் மார்க்சுக்குப் பார்க்க முடிந்தது. அந்த நிலைமைகளில், சரியான சம்பந்தத்தின் அடிப்படை இதுதான். தொழிலாளி வர்க்கத்தின் புரட்சிகரமான வர்க்க போராட்டத்தில் உண்டாகும் உப விளைவுகளே சீர்திருத்தங்கள்… தனியொரு நாட்டில் மட்டுமே இருந்த போதிலும், தொழிலாளி வர்க்கத்திற்கு வெற்றி கிட்டிய பிறகு சீர்திருத்தங்களுக்கும் புரட்சிக்குமுள்ள சம்பந்ததத்தில் ஒரு புதிய விஷயம் புகுகிறது. கோட்பாட்டு ரீதியில் பார்த்தால், அது பழையது தான். ஆனால் உருவத்தில் ஒரு மாறுதல் எற்படுகின்றது. இதை மார்க்சுக்கு முன் கூட்டியே அறிய வாய்ப்புக் கிட்டவில்லை. ஆனால் இதை மார்க்சிய தத்துவத்தையும் அரசியலையும் கொண்டு மட்டும் இப்போது புரிந்து கொள்ள முடியும். …தொழிலாளி வர்க்கதின் வெற்றிக்கு பிறகு, (சர்வதேசரீதியில் சீர்திருத்தங்கள் இன்னம் “உபபொருட்களாகவே” இருக்கிற போது), வெற்றி ஏற்பட்ட நாட்டிற்கு ஏற்கனவே கடைசி மூச்சுவரை சக்தியை, முயற்சியை உபயோகித்த பிறகு மேலும் புரட்சிகரமாக மாறுதல்களை உண்டாக்க சக்தி போதாது என்று நன்கு தெரிகிற சமயங்களில், அவகாசத்தைப் பெறுவதற்கு அவசியமானவையாகவும், நியாமானவையாகவும் சீர்திருத்தங்கள் இருக்கின்றன. வெற்றியானது அவ்வளவு பலத்தை சேகரித்துத் தந்துள்ள காரணத்தால், நிர்ப்பந்தமாக  பின்வாங்கும் போது கூட பொருள் துறையிலும் தார்மீகத் துறையிலும் தாக்குப்பிடிக்க முடியும்” என்றார் லெனின். இதையே தனி நாட்டில் சோசலிசம் என்று டிராட்ஸ்கியம் மறுத்தது. லெனின் சர்வதேச புரட்சி தொடர்பாக கூறும் போது அநேக நாடுகளில் ஒரே சமயத்தில் புரட்சி நடப்பது என்பது, அபூர்வமாக நடக்கக்கூடியது. ஒரு நாட்டில் மட்டும் நடப்பதுதான் சாதாரணமாக நிகழக்கூடியது. ஆகவே ஒரு நாட்டில் மட்டும் சுரண்டல்காரர்கள் முறியடிக்கப்பட்டால், அவர்கள் முறியடிக்கப்பட்ட பிறகும் கூட சுரண்டப்பட்டவர்களை விட அதிக பலமுடையவர்களாகவே இருக்கிறார்கள்” என்றார். ஆனால் “தனிநாட்டில் சோசலிசம்” என்ற டிராட்ஸ்கிய அவதூறுகள் இப்படி லெனினுக்கு எதிராகவே புனையப்பட்டன. சர்வதேச புரட்சி இன்றி ஒரு நாட்டில் புரட்சியின் வெற்றிகளை பாதுகாக்கவும் போராடவும் கூடாது என்பதே டிராட்ஸ்கியத்தின் அடிப்படை அரசியல் உள்ளடக்கமாகும். ஒரு நாட்டில் புரட்சி நடந்த பின்பும், பாட்டாளி வர்க்கம் ஆட்சி அதிகாரத்தில் இருந்த போதும், உள் நாட்டில் தொடர்ந்தும் சுரண்டும் வர்க்கம் தான் பலமானதாக நீடிக்கின்றது. அந்த வர்க்கம் உள்ளிருந்தே ஆட்சி அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றுகிறது. டிராட்ஸ்கியம் முதல் தெங் வரை இதையே பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினர். டிராட்ஸ்கியத்தை மறுத்த லெனின், ஒரு நாட்டில் நடந்த புரட்சி தொடர்பாக கூறும் போது, நமது முன்னறிவிப்புகள் எளிதாகவும் விரைவாகவும் நேரடியாகவும் நனவாகவில்லை என்றாலும், நாம் முக்கியமான விசயத்தைச் சாதித்துள்ளோம் என்ற அளவில் அவை நிறைவுபெற்றுள்ளன. உலக சோசலிசப் புரட்சி தாமதப்படும் பட்சத்திலும் கூட, பாட்டாளி வர்க்க ஆட்சி, சோவியத் குடியாரசு ஆகியவற்றைப் பாராமரிப்பது சாத்தியமாகியுள்ளது” என்று பிரகடனம் செய்தார். இதை பாதுகாப்பது தொடர்பாகவும், சோசலிச புரட்சியை தொடர்வது பற்றி லெனின் கூறும் போது முதலாளியச் சுற்றிவளைப்புக்கு நடுவே ஒரு சோசலிசக் குடியரசு நிலவுவது என்பது சிந்தித்துப் பார்க்கக் கூடியதுதானா? அரசியல், இராணுவ அம்சங்களில் இருந்து பார்த்தால் சிந்தித்துப் பார்க்க முடியாததாகத் தோன்றியது. ஆனால் அரசியல் வகையில் அதைச் சிந்தித்துப் பார்க்க முடியும் என்பது இப்போது மெய்ப்பிக்கப்பட்டுள்ளது. இது ஒரு உண்மை” என்றார். இதையே ஸ்டாலின் இராணுவத்துறையிலும் சிந்தித்துப் பார்க்க முடியும் என்ற நிலைக்கு, நாட்டை உயர்த்தி மெய்பித்தார். லெனின் அரசியல் துறையில் பாதுகாக்க முடியும் என்பதை சுட்டிக்காட்டிய அதே நேரம் ஒரு புரட்சியிலுள்ள சிக்கல்களைப் பற்றி ஒவ்வொருவரும் அறிவர். அது ஒரு நாட்டில் ஒளிமயமான வெற்றியுடன் துவங்கி, வேதனைமிக்க காலகட்டங்களின் ஊடே செல்லலாம். ஏனெனின் ஓர் உலக அளவில்தான் இறுதி வெற்றி சாத்தியம். அனைத்து நாடுகளிலும் உள்ள தொழிலாளிகளின் கூட்டு முயற்ச்சியின் மூலமே இது சாத்தியம்” என்றார். இங்கு இறுதி வெற்றி பற்றி லெனின் குறிப்பிடும் போது, உலக பாட்டாளி வர்க்கத்தின் வெற்றி வரை போராட வேண்டியதன் அவசியத்தை தெளிவுபடுத்தகின்றார். அதுவரை வேதனை மிக்க கடுமையான வர்க்க நெருக்கடிகளை உள்நாட்டிலும் வெளிநாட்டில் இருந்து பாட்டாளி வர்க்கம் எதிர்கொள்ள வேண்டியிருப்பதை எச்சரித்தார். லெனின் அனுமதித்தது போல் அரசியல் துறையலும், பின்னால் இராணுவத் துறையிலும் ஒரு சோசலிச நாட்டை ஏகாதிபத்தியத்திடம் இருந்து பாதுகாக்க முடிந்தது. இது டிராட்ஸ்கிய அரசியலுக்கு முற்றுமுழுதாக முரணான லெனினிய வரையறையாகும். டிராட்ஸ்கியத்தை மூடிமறைக்கும் உள்நாட்டு எதிரிகளிடம் இருந்தே, ஒரு நாட்டில் நடக்கும் புரட்சியை பாதுகாக்க முடியாத நிலை உருவானது. மாவோ இது பற்றிய தனது எச்சரிக்கையில் துப்பாக்கியுடன் உள்ள எதிரிகளைத் துடைத்தொழித்த பிறகு இன்னமும் துப்பாக்கி இல்லாத எதிரிகள் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் நமக்கெதிராக ஜீவமரணப் போராட்டத்தை நடத்தியே தீர்வார்கள்; இவ்வெதிரிகளை எளிதாக நாம் எப்பொழுதும் கருதக் கூடாது. இந்த வகையில் பிரச்சினையைப் புரிந்த கொண்டு தருணத்திற்கேற்றவாறு நிற்கவில்லையானால், நாம் பாரதூரமான பிழைகளை இழைக்க நேரிடும்” என்றார். இதை சரியாக கையாளாத எல்லா நிலையிலும், உள்நாட்டில் இருந்தே எதிர்புரட்சியான சுரண்டும் வர்க்கம் ஆட்சிக்கு வருவது தவிர்க்க முடியாது. 1949 புரட்சியில் வெற்றி பெற்றவுடனேயே மாவோ இந்த எச்சரிக்கையை விடத் தயங்கவில்லை. பாட்டாளி வர்க்கம் அதிகாரத்தை கைப்பற்றிய பின்பும் உள் நாட்டின் பிரதான முரண்பாடு பாட்டாளி வர்க்கத்துக்கும் முதலாளித்துவ வர்க்கத்துக்கும் இடையிலான முரண்பாடு” என்றார். போராட்டத்தின் குவி மையம் அரசு அதிகாரத்துக்கான பிரச்சனையில் தங்கியிருக்கின்றது என்றார். மிகவும் நுட்பமான இந்த தீர்க்க தரிசனமிக்க கருத்துகளை, சமுதாயத்தின் கடுமையாக தொடந்தும் நீடித்த வர்க்க முரண்பாட்டில் இருந்து தான் எடுத்தாளுகின்றார்.

 

ஒரு நாட்டில் புரட்சி நடந்தாலும், அதை வெளிநாட்டு ஆக்கிரமிப்பில் இருந்து பாட்டாளி வர்க்கத் தலைமையால் பாதுகாப்பது ஒரு நீடித்த காலத்துக்கு சாத்தியமானது. ஆனால் உள்நாட்டு எதிரிகளிடம் இருந்து பாதுகாப்பதே மிக கடினமானதாக இருப்பதை சென்ற நூற்றாண்டின் பல புரட்சிகள் தொடர்ச்சியாக நிறுவியுள்ளன. ஏன் மனித வராலாற்றில் பல முற்போக்கான போராட்டங்களுக்கும் இதுவே நடந்தன. புரட்சி ஒரு நாட்டில் நடந்த பின்பு, அதன் பாதுகாப்பு தொடர்பாக மற்றைய நாட்டின் புரட்சி பற்றி எடுத்த முக்கியத்துவம் வாய்ந்த சர்வதேச அனுபவம் சார்ந்த ஆய்வுரைகள், உள்நாட்டில் இதற்கான முயற்சியை பற்றிய எச்சரிக்கையை மிககுறைவாகவே மதிப்பிடப்பட்டன. இது பின்னால் முக்கியத்துவமுடைய விடயமாகியது. இங்கு ஒரு பாட்டாளி வர்க்க புரட்சியின் வெற்றி என்பது, எகாதிபத்தியத்துடான இறுதி போர் இன்றி நடக்க முடியாது என்ற உண்மை, எகாதிபத்திய அமைப்பில் அதன் நீடிப்பை நீண்ட காலத்துக்கு அதை உறுதி செய்கிறது. ஆனால் உள் நாட்டில் கட்சிக்குள் உருவாகும் எதிரி வர்க்க பிரதிநிதித்துவம், ஆட்சிக் கவிழ்ப்புகான கூறை அடிப்படையில் கொண்டே புரட்சிகள் நடக்கின்றன. ஏகாதிபத்தியத்துக்கு எதிரான பல்வேறு வர்க்கங்களின் கூட்டாக புரட்சி உருவாகும் போது, உள் நாட்டில் தொடரும் வர்க்கப் போராட்டத்தில் எதிரிகள் பலம்பெற்ற அணியாக கட்சியில் நீடிக்கின்ற நிலைமை தான் புரட்சிக்கு எதிரானதாக, புரட்சிகர நீடிப்பை இல்லாது ஒழிக்கின்றது.

இந்நூலின் முந்தைய பகுதிக‌ள்

1. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 1

2. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 2

3. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 3

4. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி –  4

5. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 5

6. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 6

7. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 7

8. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 8

9. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 9

10. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 10

11. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 11

12. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 12

13. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 13

14. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 14

15. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 15

16. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 16

17. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 17

18. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 18

19. ஸ்டாலின் தூற்றப்படுவது ஏன்? : பகுதி – 19

20. ஸ்டாலின் தூற்றப்படுவது ஏன்? பகுதி: 20

21. ஸ்டாலின் தூற்றப்படுவது ஏன்? பகுதி: 21

22. ஸ்டாலின் தூற்றப்படுவது ஏன்? பகுதி: 22

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

இந்த மண்ணில் சொர்க்கத்தைப் படைப்போம் 22

ஸ்டாலின் துற்றப்படுவது ஏன்?: பகுதி 22

டிராட்ஸ்கியம் என்பது, அரசியல் சதிகளை மூலமாக கொண்டது

 

டிராட்ஸ்கியும், நான்காம் அகிலமும் தமது அரசியல் உள்ளடக்கத்தில் சோவியத்யூனியன் பற்றி கூறும் போது சோவியத் யூனியனை சீரழிந்த தொழிலாளர் அரசு” என்றனர். டிராட்ஸ்கி தனது தொடர்ச்சியான எழுத்ததுகளில் ஸ்டாலின் அதிகாரத்துவத்துக்கும் அதன் மூலம் உலக ஏகாதிபத்தியத்துக்கும் சேவை செய்கின்றார். ஆனால் அவர் அதிகாரத்துவம் தனது சொந்த நலன்களின் பேரில் சுரண்டும் சமூக அடிப்படைகளை பேனாமல் அதிகாரத்துக்குச் சேவை செய்ய முடியாது. அந்தளவுக்கு ஸ்டாலின் தேசிய மயமாக்கப்பட்ட சொத்துக்களை ஏகாதிபத்தியத் தாக்குதல்களில் இருந்தும் அதிகாரத்துவத்தின் பொறுமையிழந்ததும் பேராசை கொண்டதுமான தட்டினரிடமிருந்து கூடப் பேணுகின்றார். எவ்வாறெனின் அவர் இந்த பாதுகாப்பினை சோவியத் சமுதாயத்தினை பொதுவாக ஒழித்துக் காட்டும் தயாரிப்பு நடவடிக்கைகளுடனேயே இதை அழுல் செய்கின்றார். சரியாக இதன் காரணமாகவே ஸ்டாலினிசக் கும்பல் தூக்கிவீசப்படவேண்டும்” என்று எழுதுகிறார். சீரழிந்த தொழிலாளர் அரசு என்று கண்மூடித்தனமாக புலம்பிய போது, அதன் வர்க்கத் தன்மையை பற்றி மூடிமறைக்கிறார். மறுபுறத்தில் முரண்பாடாக தனது தலைமைய அதன் மேல் நிறுவ, சோவியத் அமைப்பை பாட்டாளி வர்க்கத் தன்மை உடையது என்கின்றார். ஆனால் சீராழிந்த பாட்டாளி வர்க்கத் தன்மை என்கின்றார். இப்படி முரண்பாடான, மார்க்சியமல்லாத புலம்பல் ஒரு முதலாளித்துவ மீட்சிகான ஒருமுயற்சியே. இப்படி பிதற்றும் டிராட்ஸ்கியம் பற்றி லெனின் மார்க்சியத்தின் முக்கியப் பிரச்சனை எதிலும் டிராட்ஸ்கி ஒரு போதும் உறுதியான கருத்தைக் கொண்டிருந்ததில்லை. எந்தக் கருத்து வேறுபாட்டிலும் உள்ள விரிசல்களில் நுழைந்து கொள்ள எப்போதும் அவர் கடும் முயற்சி செய்கிறார். ஒரு சாராரைக் கைவிட்டு இன்னொரு சாராருடன் சேர்ந்து கொள்கின்றார்” என்றார். டிராட்ஸ்கிய கோட்பாடு இப்படி முரண்நிலையாகவும், தனது தனிப்பட்ட நலன்களை சார்ந்து விளக்கம் பெறும் போது, சோவியத்யூனியனில் சீராழிந்த தொழிலாளர் வர்க்க அரசு” ஒன்று நிலவுவதாக கூறுவது, அடிப்படை மார்க்சியத்தையை மறுப்பதாகும். வர்க்க சமுதாயத்தில் இப்படி ஒன்று இருக்கவே முடியாது. இருக்க முடியாத நிலையில் அதை இருப்பதாக கூறுவது தான் டிராட்ஸ்கியமாக உள்ளது. எதார்த்தத்தின் உண்மையை யாரும் மறுத்து புனைய முடியாத நிலையில், முரண்நிலையில் புலம்புவது தொடங்குகின்றது. சோவியத் ஆட்சி பாட்டாளி வர்க்க ஆட்சியாக அல்லது முதலாளித்துவ அரசாக, இரண்டில் ஒன்றுதான் இருக்கமுடியும். இரண்டுமாக அல்லது இரண்டும் அல்லாததாக இருக்க முடியாது. இது வர்க்க அமைப்பு பற்றி அடிப்படையான மார்க்சிய ஆய்வுரையாகும். இதை மறுத்து தான் ஸ்டாலின் ஆட்சியை அகற்றி தனது தலைமையை நிறுவ டிராட்ஸ்கியம் கொள்கை விளக்கம் அளிக்கின்றது.

 

இதற்கு மாறாக சுய விமர்சனத்தை வளர்த்தெடுப்பதிலும் தமது பலவீனங்களையும் தவறுகளையும் போக்கிக் கொள்வதிலும்; நமக்கு இடையூறு விளைவிக்கின்ற – அதிகார வர்க்கத்தினரையே நான் குறிப்பிடகிறேன்.  நமது அமைப்புகளில் உள்ள அதிகார வர்க்கத்தனத்தை வெறும் வழக்கமான சிவப்பு நாடா முறை என்று கருதிவிடக் கூடாது. அதிகார வர்க்கமுறை என்பது நமது அமைப்புகளில் உள்ள முதலாளியச் செல்வாக்கின் வெளிப்பாடாகும்” என்றார் ஸ்டாலின். மிகவும் சரியான தெளிவான நிலையை மூடிமறைக்க, ஸ்டாலின் அதிகார வர்க்கத்துக்கும், எகாதிபத்தியத்துக்கும் சேவை செய்கின்றார் என்று கூறும் டிராட்ஸ்கி, அதை எப்படி என்று விளக்க முடியாது திணறுகின்றார். அதேநேரம் ஸ்டாலின் எகாதிபத்தியத்துக்கு எதிராக உள்ளார் என்றும் எழுதுகிறார். அத்துடன் சுரண்டும் வர்க்கத்துக்கு சேவை செய்த படி அதற்கு எதிராக ஸ்டாலின் செயல்படுவதாக ஒன்றுக்கு ஒன்று முரணாக புலம்புகின்றனர். எகாதிபத்தியத்துக்கு ஸ்டாலின் உதவுவதாக கூறும் இவர்கள், அதே நேரம் எகாதிபத்தியத்தை எதிர்ப்பதாக கூறுகின்றனர். இதை எப்படி மார்க்சியமாக விளங்கிக் கொள்வது? அதிகார வர்க்கத்தை பாதுகாப்பதாக கூறும் இவர், சுரண்டும் வர்க்கத்தை ஒழிப்பதாக கூறுகின்றார். இப்படி இவை ஒரு முரண்நிலைக் கூற்றாக இருந்த போது, டிராட்ஸ்கிய அரசியல் தன்னை சதிகள் மூலமும் ஸ்டாலினிய அவதூறுகள் மூலமும் மூடிமறைத்துக் கொள்கின்றது. ஸ்டாலினை இப்படி முரண் நிலையாக காட்டி, கோட்பாடற்ற வகையில் சதிகள் மூலம் அவரையும், சோவியத் சமூகத்தையும் ஒழித்துக்கட்ட கோருகின்றார். தனது ஆரூடங்களை கேள்வி இன்றி எற்றுக் கொண்டு, தனது தலைமையிலான ஆட்சியைக் கோரினார். தேசியமயமாக்கப்பட்ட சொத்துகளை ஸ்டாலின் பாதுகாப்பதாக கூறி, ஒட்டு மொத்தத்தில் ஸ்டாலின் ஆட்சி அகற்றப்பட வேண்டும் என்று அறைகூவல் இடுகின்றார். எதற்காக அகற்றப்பட வேண்டும் என்பதை விளக்க முடிவதில்லை. இந்த ஆட்சியில் தான் அமர்ந்தால் எல்லாம் சரியாகிவிடும் என்பதே டிராட்ஸ்கிய அரசியல். உண்மையில் ஸ்டாலின் தலைமையிலான பாட்டாளி வர்க்க ஆட்சிக்கு மாறாக முதலாளித்துவ மீட்சியையே அவர்கள் கோரினர்.

 

பாட்டாளி வர்க்க அரசு பற்றியும், வர்க்கப் போராட்டம் பற்றியும் டிராட்ஸ்கி கூறும் போது அரசின் வர்க்கத் தன்மை தொடர்ந்து நிர்ணயம் செய்யப்படுவது அதன் அரசியல் வடிவங்களால் அன்றி, அதன் சமூக உள்ளடக்கத்தினாலாகும். அதாவது குறிக்கப்பட்ட அரசு காத்து, பேணிக் கொண்டுள்ள சொத்துவடிவங்களின் பண்பிலாகும். … பறிமுதல் செய்த தேசிய சொத்தினைக் காக்கும் ஆட்சியானது சுதந்திரமான அரசியல் வடிவங்களை – பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரத்தினைக் கொண்டுள்ளது..” என்றார். பாட்டாளி வர்க்கப் போராட்டத்தை, அதன் அடிப்படையை மறுக்கும் உள்ளடக்கம் தான் முதலாளித்துவ மீட்சியை மறுக்கின்றது. லெனினின் அரசியல் அணுகுமுறைக்கும், பொருளாதார அணுகுமுறைக்கும் இடையில் எப்படி பாட்டாளி வர்க்க ஆட்சி மற்றும் வர்க்க கண்ணோட்டம் தூக்கியெறியப்படும் என்பதை விளக்கும் போது அவர்கள் “பொருளாதார” அணுகுமுறையைப் பின்பற்றுகின்ற பொழுது நான் “அரசியல்” அணுகுமுறையைப் மேற்கொள்வதற்காகவும் அவர்கள் இருவருமே (டிராட்ஸ்கி மற்றும் புக்காரின்) என்னை இடித்துரைக்கின்றனர்…. இது வெளிப்படையான தத்துவார்த்த தவறாகும்; எனது “அரசியல்” அணுகுமுறை ஒரு மார்க்சியவாதிக்கு முரணான முறையில், ஏற்பில்லாத முறையில் இடித்துரைக்கப்பட்ருப்பதை முன்பே கேள்விப்பட்ட காரணத்தால் …. எல்லா வகைகளிலும் அரசியலே பொருளியலை விட தலைமையான முக்கியத்துவமுடையது. வேறு வகையான வாதம் செய்வது என்பது மார்க்சியத்தின் அரிச்சுவடியையே மறுத்துவிடுவதாகும்.

 

நான் எனது அரசியல் மதிப்பீட்டில் தவறு செய்துள்ளேனா? அப்படி நீங்கள் கருதினால் அதைக் கூறுங்கள் மற்றும் நிருபியுங்கள். ஆனால் அரசியல் அணுகுமுறை “பொருளாதார” அணுகுமுறைக்குச் சமமானது என்று நீங்கள் கூறும் போது, “இரண்டையும் ஒன்றாக எடுத்துக் கொள்ளலாம்” என்று சொல்லும் போது நீங்கள் மார்க்சியத்தின் அரிச்சுவடியையே மறுத்து விடுகிறீர்கள்.வேறு சொற்களில் கூறினால், அரசியல் அணுகுமுறை என்பதன் அர்த்தம் என்ன? தொழிற்சங்களின் தவறான போக்கு சோவியத் ஆட்சி அதிகாரத்தை நாசப்படுத்தும், பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரத்தை நாசப்படுத்தும், பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரத்தைத் குப்புறக் கவிழ்க்கும் என்பதே” அரசியல் அணுகுமுறைக்கு பதிலாக பொருளாதார அணுகுமுறையை வைத்து சமுகத்தை வழிநடத்தவும், மதிப்பிடவும் முனைந்த போது, லெனின் இதை அம்பலப்படுத்தினார். இது அம்பலமான போது அவர் இரண்டையும் சமநிலையில் வைத்து மதிப்பிட முடியும் என்றனர். லெனின் இது மார்க்சியத்தையே மறுப்பதாகும் என்றார். இப்படி டிராஸ்கியத்தை லெனின் அம்பலப்படுத்தியிருந்தார். ஸ்டாலின் ஆட்சியை மேல் இருந்து கவிழ்த்து தனது தலைமையை நிறுவக் கோரிய டிராஸ்கி மீண்டும் அதே அரசியலை ஸ்டாலினுக்கு எதிராக முன்னிறுத்தினார். அரசியல் அணுகுமுறையை பொருளாதார அணுகுமுறைக்கு கீழானதாக காட்டி, ஸ்டாலினை தூற்ற டிராட்ஸ்கி தயங்கவே இல்லை.

 

இதை விளக்கிய டிராட்ஸ்கி சொத்துரிமை எப்படி உள்ளது என்பதே, அரசின் வர்க்கத் தன்மையை  தீர்மானிக்கும் அரசியல் உள்ளடக்கம் என்றார். சொத்துக்கள் தேசியமயமாக்கபட்டால், அந்த  அரசை  பாட்டாளி வர்க்க அரசாக காணவேண்டும் என்றார். அரசின் வர்க்கத் தன்மை அவசியமற்ற ஒன்றாக  மறுத்துவிடுகின்றனர். இந்த அடிப்படையில் டிராட்ஸ்கி அரசின் வர்க்கத் தன்மை தொடர்ந்து நிர்ணயம் செய்யப்படுவது அதன் அரசியல் வடிவங்களால் அன்றி, அதன் சமூக உள்ளடக்கத்தினாலாகும். அதாவது குறிக்கப்பட்ட அரசு காத்து, பேணிக் கொண்டுள்ள சொத்துவடிவங்களின் பண்பிலாகும்” என்று கூறி மார்க்சியத்தையே மறுத்தார். அரசியல் வடிவங்கள் தான் ஆணையில் உள்ளது என்பதை மறுப்பது, டிராட்ஸ்கியத்தின் முதலாளித்துவ மீட்சிக்கான செயல்முறை கொண்ட அரசியல் அடிப்படையாக இருந்தது. அதாவது அரசியல் வடிவங்களில் பாட்டாளி வர்க்க போராட்டத்தை நடத்தாமலேயே, அரசு காத்து பேணிக் கொண்டுள்ள சொத்துவடிவங்களைக் கொண்டு, பாட்டாளி வர்க்க அரசு என நிர்ணயம் செய்ய போதுமானது என்கின்றனர். தேசிய சொத்துரிமை, பாட்டாளி வர்க்க அரசாக நிர்ணயம் செய்ய போதுமானது என்கின்றனர். இதுதான் முதாலாளித்துவ மீட்சி நிலவிய காலகட்டமாகும். சோவியத் சமூக ஏகாதிபத்தியமாக நீடிப்பதை டிராட்ஸ்கியம் மறுத்து, அதை பாதுகாப்பதற்கான அரசியல் உள்ளடக்கமாகவும் கூட இது இருந்தது.

 

உலகளவில் தேசியமயமாக்கபட்ட சொத்துகளை அரசுகள் பேணும் போது, தேசிய மயமாக்கும் போது, அதை சோசலிசமாக கடந்த காலத்தில் புனையப்பட்ட பல நிகழ்வுகள் டிராட்ஸ்கியத்தின் கடைந்தெடுத்த ஏகாதிபத்திய கோட்பாடாகும். தேசிய சொத்துகளின் வரலாறு என்பது மக்கள் நலனில் இருந்து உருவாக்கபட்டவையல்ல. மாறாக மூலதனத்தின் நலனுக்கு இசைவாக கையாளப்பட்டவைதான். விதிவிலக்காக மக்களின் வர்க்கப் போராட்டத்தை திசை திருப்பவும், சொத்துக்களை தேசிய மயமாக்கப்பட்ட வரலாறுகளும் உண்டு. ஆனால் இங்கு தனிச் சொத்துரிமை ஒழிக்கப்படவில்லை. அரசின் வர்க்க அணுகுமுறை பற்றிய மதிப்பிடு அவசியமற்றதாக இருந்தது. தனிச் சொத்துரிமையை ஒழிக்கும் அங்கமாக பாட்டாளி வர்க்கம் சொத்துகளை தேசியமயமாக்கிய போது, அதை அத்துடன் நிறுத்திவிடவில்லை. (நிறுத்திவிட வேண்டும் என்பதுதான் இங்கு டிராட்ஸ்கியமாகும்) தொடர்ந்தும் அதன் பண்பாட்டு கலாச்சார கூறுகள் ஈறாக தொடர்ச்சியான வர்க்கப் போராட்டத்தை நடத்தும் ஒரு அரசியல் இயக்கத்தை, மக்கள் திரள் வடிவத்தை முன்வைப்பதை சீரழிந்த சோசலிசம் என்கின்றனர். அரசு எந்த வர்க்கத்துக்கு சார்பாக எப்படி தொடர்ச்சியாக, வர்க்கப் போராட்டத்தை நடத்துகின்றது என்பதைப் பொறுத்தே, அரசின் வர்க்கத் தன்மை தீர்மானமாகின்றது. மாறாக தொடர்ச்சியான போராட்டத்தை மறுத்து, சொத்துடமை எப்படி இருக்கின்றது என்பதை ஆணையில் வைக்கும் அணுகுமுறை அரசின் வர்க்கத் தன்மையை தீர்மானிப்பதில்லை. இது முதலாளித்துவ மீட்சிகான அடிப்படையை உருவாக்கி விடுகின்றது. ஸ்டாலின் தலைமையிலான பாட்டாளி வர்க்கம் அரசியல் வடிவங்களால் அமைந்த வர்க்கப் போரட்டத்தின் மூலம் அரசின் வர்க்கத் தன்மையை முன்னிறுத்திய போது, டிராட்ஸ்கி சொத்துடமை வடிவங்கள் மூலம் முதலாளித்துவ மீட்சிக்கான அரசின் வர்க்கத் தன்மையை நிர்ணயம் செய்ய அறை கூவலை விடுத்தார்.

 

தேசியமயமாக்கப்பட்ட சொத்துரிமை பாதுகாப்பதற்கு வெளியில், தொடர்ச்சியான அரசியல் வடிவங்கள் மூலம் தனிச் சொத்துரிமை கண்ணோட்டத்தில் இருந்து சமூகத்தை மாற்றும் புரட்சிகரமான செயல் முறையைப் பொறுத்தே, அரசு பாட்டாளி வர்க்க அரசா அல்லது முதலாளித்துவ அரசா என்பதை தீர்மானிக்க முடியும். சோவியத் முதல் சீனா வரையிலான அரசுகளின் தேசியமயமான சொத்துரிமை அடிப்படையாக கொண்டு, பாட்டாளி வர்க்க அரசாக கருத முடியாது. தேசிய சொத்துரிமை பாட்டாளி வர்க்கத்தின் உயர்ந்த அரசியல் இலக்குடன் கூடிய போராட்டம் அல்ல. டிராட்ஸ்கியத்துக்கு அதுவே அரசியல் எல்லையாக இருப்பதால் தான், ஆட்சிக் கவிழ்ப்பை மேல் இருந்து மட்டும் சதிகள் மூலம் கோர முடிந்தது. இதை மிக துல்லியமாக புரிந்து கொள்ள உதாரணமாக கியூபாவை அல்லது வடகொரியாவை எடுத்தால் தேசிய சொத்துரிமையை பெரும்பாலும் அவை கொண்டு இருப்பதால், அது பாட்டாளி வர்க்க அரசு என்று மதிப்பிடப்படுவதில்லை. டிராட்ஸ்கியும், டிராட்ஸ்கியமும் இப்படித் தான் தனது அரசியலை பிதற்றுகிறது. கியூபா, வடகொரிய அரசுகள் தேசிய அரசாக இருக்கின்றதே ஒழிய, பாட்டாளி வர்க்க அரசாக அல்ல. பாட்டாளி வர்க்க அரசு என்பது வர்க்கப் போராட்டத்தை எப்படி தொடர்ச்சியான அரசியல் நடவடிக்கை மூலம், கையாளுகின்றது என்பதை அடிப்படையாக கொண்டது. அதாவது பாட்டாளி வர்க்க கட்சி, அரசு என எங்கும் வர்க்கப் போராட்டத்தை ஆணையில் வைத்து அதை நடைமுறை ரீதியாக தொடராத வரை, அது பாட்டாளி வர்க்க கண்ணோட்டம் சார்ந்தவையல்ல. அது முதலாளித்தவ கண்ணோட்டம் சார்ந்தாகவே இருக்கின்றது.

 

மேலும் டிராட்ஸ்கி வர்க்கப் போராட்டத்தை நிராகரித்து ஏகாதிபத்தியத்துக்கு எதிரான புரட்சிகரப் போராட்டம் அரசியல் முரண்பாடுகளை பலப்படுத்துகின்றதே தவிர பலவீனப்படுத்தவில்லை” என்று சீனா பற்றி சீனப் புரட்சிக்கு முந்திய குறிப்பில் தூற்றுகிறார். இதன் மூலம் என்ன சொல்ல முனைகின்றார்? ஏகாதிபத்தியத்துக்கு எதிரான போராட்டத்தை கைவிடக் கோரினார். சீனப் புரட்சி எகாதிபத்தியத்துக்கு எதிரான போராட்டத்தில் வெற்றி பெற்றது நாம் அறிந்ததே. உண்மையில் எகாதிபத்தியம் பலவீனப்படுவதை டிராட்ஸ்கி எதிர்த்தார். இது தனிநாட்டில் சோசலிசத்தை நோக்கி முயற்சியாக, டிராட்ஸ்கியத்தின் அரசியல் பிதற்றலுக்கு சவால் விடுவதாக இருந்தது. இதை ஸ்டாலினிசமாக டிராட்ஸ்கியம் கருதியது.

 

ஸ்டாலின் என்ன சொன்னார். ஒரு நாட்டில் புரட்சி வெற்றியடைந்ததும், அதனை தன்னைத்தானே நிறைவு செய்து கொள்ளும் தனிப்பட்ட விசயமாகக் கருதமால் மற்றெல்லா நாடுகளிலும் பாட்டாளி வர்க்க வெற்றியை துரிதப் படுத்துவதற்கு உதவியாகவும் ஒரு சாதனமாகவும் கருத வேண்டும். எனெனின் ஒரு நாட்டில் புரட்சியின் வெற்றி, தற்போதைக்கு ரஷ்யாவில் அடைந்திருக்கும் வெற்றி ஏகாதிபத்தியத்தின் மென்மேலான அழிவின் ஏற்றத் தாழ்வான வளர்ச்சியில் ஒரு விளைவாக மட்டுமல்லாமல் அதே சமயம் உலகப் புரட்சியின் தொடக்கமாகவும் முன்நிபந்தனையாகவும் இருக்கிறது” என்றார். மேலும் அவர் பல்வேறு நாடுகளில் உள்ள பாட்டாளி வர்க்கங்கள் ஒன்று சேர்ந்து முயற்சிகள் இல்லாமல், தனி ஒரு நாட்டில் அதனை விடுதலை செய்யும் சோசலிசத்தின் இறுதி வெற்றி சாத்தியமானதே அல்ல என்பது உண்மையே, ஆனால் அதே சமயம் இதர எல்லா நாடுகளின் தொழிலாளர்கள் மற்றும் உழைக்கும் மக்களுக்கும் முதல் சோசலிச நாடு தரும் உதவி எவ்வளவு அதிகமாக பயனுள்ளதாக இருக்கிறதோ, அந்தளவு உலகப் புரட்சியை அருகில் கொண்டு வருவதும் மிகவும் துரிதமானதாகவும் செழுமையானதாகவும் இருக்கும் என்பது உண்மையே” என்றார். இதையே ஸ்டாலின் தலைமையிலான பாட்டாளி வர்க்கம் நடைமுறையில் கடைப்பிடித்தது. எகாதிபத்தியத்துக்கு சிம்ம சொப்பனமாக சோவியத் விளங்கியது. இரண்டாம் உலக யுத்தத்தில் ஆரம்பம் முதலே ஜெர்மனியை ஆயுதமயமாக்கிய ஏகாதிபத்தியங்கள், சோவியத்தை தாக்கியழிக்க தன்னால் இயன்ற அனைத்தையும் ஜெர்மனியினூடாக கையாண்டது. பல பிரதேசங்களை எகாதிபத்தியங்கள் நிபந்தனை இன்றியே ஜெர்மனிக்கு தரைவார்த்துக் கொடுத்தது. சோவித்யூனியன் பாசிசத்துக்கு எதிராக விடுத்த அனைத்து ஒன்றுபட்ட முயற்சியையும் ஏகாதிபத்தியங்கள் நிராகரித்தன. மாறாக ஏகாதிபத்தியங்கள் ஜெர்மனியுடன் பல தொடர்ச்சியான ஒப்பந்தங்களைச் செய்தது. சோவியத் யூனியனை தனிப்படுத்தி அழிக்கும் வகையில் பாசிச ஜெர்மனிக்கு இயன்ற அனைத்தையும் செய்தனர்.

 

இரண்டாம் உலக யுத்த முடிவில் சோவியத் யூனியனை அணுவாயுதம் மூலம் தீடிரென தாக்கி அழிக்க, அமெரிக்கா இராணுவ திட்டங்கள் போடப்பட்டன. அவை பற்றி இன்று விரிவான தகவல்கள் வெளிவந்துள்ளன, வெளிவருகின்றன. சோவியத் யூனியன் ஏகாதிபத்திய அமைப்பின் மீது கடுமையான வர்க்கப் போராட்டங்களை ஊக்குவித்தது. இது ஏகாதிபத்தியம் முதல் காலனிகள் வரை விரிந்த தளத்தில் வர்க்க எழுச்சிகள் முதல் தேசிய எழுச்சிகள் வரை தனது ஆதரவை வழங்கியது. உலகம் எங்கும் பாட்டாளி வர்க்கப் புரட்சி என்ற இலட்சியத்தை தனது ஆணையில் வைத்தது. ஸ்டாலின் தலைமையிலான பாட்டாளி வர்க்க ஆட்சிக் காலம் உலகளவில் கடுமையான வர்க்க நெருக்கடிகளையும், வர்க்கப் போராட்டங்களையும் இதற்கு முன்போ பின்போ உலகம் சந்திக்கவில்லை. இதில் மிக தெளிவான கொள்கை வழிப்பட்ட போராட்டங்களாக அவை இருந்தன. இதனால் ஸ்டாலின் கடுமையான எதிரியாக ஏகாதிபத்தியம் முதல் பல வண்ண கோட்பாடளர்களின் முன் உயர்ந்து நின்றார். இது டிராட்ஸ்கிக்கு தனிப்பட விதிவிலக்கல்ல. இதனால் அவர் ஏகாதிபத்தியம் எதிரி என்பதையே மறுத்தார். மாறாக ஏகாதிபத்தியத்தக்கு எதிரான போராட்டம், வர்க்கப் போராட்டத்தை சிதைக்கின்றது பலவீனப்படுத்துகின்றது என்றார்.

 

குறுகிய நோக்குடன் டிராட்ஸ்கி ஒரு சமூக இயக்கத்தின் உள்ளார்ந்த இயங்கியல் வர்க்க விதிகளை மறுத்தார். டிராட்ஸ்கி சீனாவில் உள்ளாந்த உறவுகளில் ஏகாதிபத்தியம் ஒரு பலம் வாய்ந்த சக்தியாக இருந்து கொண்டுள்ளது. இந்தச் சக்தியின் பிரதான மூலம்…. வெளிநாட்டு முதலாளித்துவத்துக்கும் தேசிய முதலாளி வர்க்கத்துக்கும் இடையிலான பொருளாதார அரசியல் பந்தங்களே” என்றார். முதலாளித்துவ ஜனநாயக புரட்சி நடைபெறாத நாடுகளில், ஜனநாயகப் புரட்சியின் உள்ளார்ந்த வர்க்க விதியை மறுத்தார். லெனின் கூறுவது போல் டிராட்ஸ்கி போல்ஷவியத்தைச் சிதைக்கிறார் ஏனெனில் ரசிய முதலாளி வர்க்கப் புரட்சியில் பாட்டாளி வர்க்கத்தின் பாதிரம் பற்றிய திட்டவட்டமான கண்ணோட்டங்கள் எதையும் உருவாக்குவதற்கான ஆற்றல் அவரிடம் ஒரு போதும் இருந்ததில்லை” என்று அம்பலம் செய்கின்றார். ஜனநாயக புரட்சி நடைபெறாத நாடுகளின் வர்க்க போராட்ட உள்ளடகத்தை லெனின் கூறியது போல் என்றும் டிராட்ஸ்கி புரிந்து கொண்டது கிடையாது. மாறாக புரிந்து கொண்டவர்களை அரசியலற்ற கோசங்களால் தூற்றியே வாழமுடிந்தது. முதலாளித்துவ நாடுகளில் சோசலிசம் இல்லாத கம்யூனிசத்தை ஒரே பாச்சலில் அடைய முடியும் என்று சிலர் எப்படி வாதிடுகின்றரோ, அதே போல் ஜனநாயகப் புரட்சி இன்றி சோசலிசத்தை அடைய முடியும் என்பதே டிராட்ஸ்கியத்தின் உள்ளடக்கமாகும். ஜனநாயக புரட்சி நடைபெறாத நாடுகளில் ஜனநாயக சக்திகளை இனம் காண மறுப்பதும், அவர்களுடன் ஐக்கியப்பட்ட பாட்டாளி வர்க்க புரட்சியை மறுப்பதும், இதன் உள்ளார்ந்த ஏகாதிபத்திய சார்பு நிலையாகும். ஜனநாயக புரட்சி நடைபெறாத நாடுகளில், ஏகாதிபத்தியம் நேரடியாகவோ மறைமுகமாகவோ தனது காலனித்துவத்தை வைத்திருக்கின்றது. இந்த காலனித்துவத்தை, காலனித்துவத்தைச் சேர்ந்த சுதேசிகள் கூட்டம் ஒன்று முண்டு கொடுக்கின்றது. இது எல்லா காலனித்துவ வரலாற்று கட்டத்திலும் நடந்தன, நடந்து வருகின்றன. அதனால் காலனித்துவ மக்கள் தத்தம் தேசிய விடுதலைப் போராட்டத்தை முன்னெடுக்க மாட்டார்கள் என்பது டிராட்ஸ்கியத்தின் கடைந்தெடுத்த பொய்யுரையாகும். தேசியம் என்பது தேசிய முதலாளித்துவ நலன்களைக் குறிக்கின்றது. இது ஏகாதிபத்திய நலனுக்கு நேரடியாக எதிரானது. ஏகாதிபத்தியத்தை முண்டு கொடுக்கும் சக்திகள் நிலபிரபுத்துவ வர்க்கமும், தரகு முதலாளித்துவ வர்க்கமுமே. இந்த வர்க்கங்கள் மட்டும் தான் ஏகாதிபத்திய காலனித்துவத்தில் லாபம் பெறுகின்றன. தேசிய முதலாளித்துவம் ஏகாதிபத்திய சந்தையால் தனது சொந்த உற்பத்தியை இழக்கின்றது அல்லது ஒடுக்கப்படுகின்றது. இதனால் தான் தேசிய முதலாளித்துவ வர்க்கம் ஏகாதிபத்தியத்தை எதிர்க்கின்றது. சுயநிர்ணயத்தை ஆதரித்து உயர்த்துகின்றது.

 

முதலாளித்துவ ஜனநாயக புரட்சி ஒன்றை எந்த வர்க்கங்கள் விரும்புகின்றன, எந்த வர்க்கங்கள் எதிர்க்கின்றன என்பதை பாகுத்தாய மறுப்பது மார்க்கசியம் அல்ல. அதன் அடிப்படையில் ஒவ்வொரு நாட்டிலும் நிலவும் வேறுபட்ட புரட்சிகர பணிகளை மறுப்பது வரட்டுவாதமாகும். டிராட்ஸ்கியும், டிராட்ஸ்கியமும் மார்க்சிய எதிர்ப்பிலும் வரட்டு வாதத்திலும் மார்க்சிய லெனினியத்தின் உள்ளார்ந்த அடிப்படைகளை தூற்றுகின்றனர். ஏகாதிபத்தியத்திற்கும் சோசலிச முகாமுக்கும் இடையிலான முரண்பாடு” ஸ்டாலினால் கொண்டுவரப்பட்ட கற்பனை பொருள் என டிராஸ்கியம் வாதிடுகிறது. டிராட்ஸ்கி ஏகாதிபத்தியத்துக்கு எதிரான போராட்டம் ஏகாதிபத்தியத்தை பலப்படுத்தும் என்று கூற, அவர்களின் வாரிசுகள் ஏகாதிபத்தியம் என்பது ஸ்டாலினால் உருவாக்கப்பட்ட ஒரு கற்பனையான பொருள் என்கின்றனர். ஸ்டாலின் தேசிய மயமாக்கப்பட்ட சொத்துக்களை ஏகாதிபத்தியத் தாக்குதல்களில் இருந்தும் அதிகாரத்துவத்தின் பொறுமையிழந்ததும் பேராசை கொண்டதுமான தட்டினரிடமிருந்து கூடப் பேனுகின்றார்” என்று டிராட்ஸ்கி கூற்று ஒன்றுடன் ஒன்று முரண்பாடாக இருப்பதை சதிக்கான அரசியல் என்றும் கண்டு கொள்வதில்லை. ஏகாதிபத்தியத்திற்கும் சோசலிச முகாமுக்கும் இடையிலான முரண்பாடு” இதை அடிப்படையில் ஆராய்ந்தால், குருச்சேவ் வைத்த ஏகாதிபத்தியத்துடனான சமாதான சக வாழ்வு கோட்பாட்டை அடிப்படையாக கொண்டது. ஏகாதிபத்தியத்துடன் முரண்பாடாடற்ற சோசலிச அமைப்பை அடிப்படையாக கொண்டது. சொந்த நாட்டில் சோசலிசத்தை கட்டுவது என்ற வர்க்கப் போராட்டத்தை நிராகரித்த டிராட்ஸ்கியம், ஏகாதிபத்தியம் என்பதையும் அதன் முரண்பாட்டையும் கற்பனையானது எனக் கூறுவது தவிர்க்க முடியாது. இதை ஸ்டாலினிசமாக முத்திரை குத்தி ஏகாதிபத்தியத்தை பாதுகாப்பதும் தவிர்க்க முடியாது. சொந்த நாட்டில் வர்க்கப் போராட்டத்தை அதாவது சோசலிச கட்டுமானத்தை நிரகாரித்தவர்கள், ஸ்டாலினால் முன்னெடுக்கபட்ட சர்வதேச வர்க்கப் போராட்டத்தையும் நிராகரித்தனர். சர்வதேச ரீதியான வர்க்கப் போராட்டங்களை ஸ்டாலின் ஆதாரித்து ஊக்கமும் ஆக்கமும் கொடுத்தால், ஏகாதிபத்தியத்துக்கும் சோவியத்துக்கும் இடையிலான முரண்பாடு ஊச்சத்தை எட்டியது. இதை டிராட்ஸ்கியம் கற்பனையானது என்றனர். ஆனால் எதார்த்தம் டிராட்ஸ்கியத்துக்கு நேர் எதிராக இருந்தது.

 

நான்காம் அகிலம் மார்க்சியத்தை மறுத்து நிறுவும் விமர்சனத்தில் விவசாயிகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட குட்டி முதலாளித்துவ சிந்தனை கொண்ட மாவோ, குருசேவில் இருந்துதான் ஏகாதிபத்தியத்துடன் சமாதான சகவாழ்வுக் கொள்கை இடம் பெற்றதாக தனது குருநாதர் ஸ்டாலினைக் காப்பாற்றும் மூடிமறைப்பு வேலையில் ஈடுபட்டதுடன், சோவியத் சமூக ஏகாதிபத்தியமாக சீராழிந்து விட்டதாக அரிய கண்டு பிடிப்பபைச் செய்தார். அரசுடைமையாக்கப்பட்ட சொத்துடமையின் நிதி மூலதனத்தின் ஆதிக்கம் எங்கு வந்தது? என்பதையெல்லாம் மாவோ விளக்கவில்லை. ஏகாதிபத்தியத்தின் நலனுக்காக, ஏகாதிபத்தியத்தின் லஞ்சத்துக்கு விலை போன தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் மேல் தட்டுபற்றி குறிப்பிடும் போதே “சமூக ஏகாதிபத்தியம்” என்ற சொல்லை லெனின் பயன்படுத்தினார்” என்று கூறி வர்க்கப் போராட்டத்தையே தூற்றுகின்றது.

 

ஜனநாயகப் புரட்சியின் உள்ளடகத்தையே மறுப்பவர்கள், புதிய ஜனநாயகப் புரட்சியின் நட்பு சக்திகளை எதிர்நிலைக்கு தள்ளுகின்றனர். இது டிராட்ஸ்கியும், மென்ஸ்சுவிக்குகளும் லெனினுக்கு எதிராக நடத்திய பழைய சரக்கே. சோவியத்யூனியனில் ஜனநாயக புரட்சியை நிராகரித்து, நட்பு சக்திகளை எதிர்நிலைக்கு தள்ளிய போது, இதற்கு எதிராக லெனின 1905 இல், ஜனநாயகப் புரட்சியில் சமூக-ஜனநாயவாதத்தின் இரண்டு போர்தந்திரங்கள்” நூலையே எழுத வேண்டியிருந்தது. அதில் லெனின் “… சமூக-ஜனநாயகக் கட்சியால் ஒழுங்கமைக்கப் பெற்ற பாட்டாளி வர்க்கத்தை மட்டுமின்றி எங்களுடன் அக்கம் பக்கமாக வழிநடையிட திறமைபடைத்த இந்தச் சிறுமுதலாளி வர்க்கத்தினரையும் வழிகாட்டி நடத்திச் செல்ல…, பாட்டாளி வர்க்கம் கற்றுக் கொள்ளவும் தலைமை தாங்கவும் மறுத்தால், புரட்சி பற்றிய சொற்தொடர்கள் வெற்றுரையாகவே எஞ்சும்”. இதைத் தான் டிராட்ஸ்கியம் செய்கின்றது.  விவசாயிகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட குட்டி முதலாளித்துவ சிந்தனை கொண்ட மாவோ” என்று கூறி ஜனநாயக புரட்சியின் உள்ளடகத்தையே சிறுமைப்படுத்த முனைகின்றனர். ஆனால் மாவோ ஒரு மார்க்சிய லெனினியவாதியாக எதார்த்த்ததில் அவர் லெனினிய வர்க்க உள்ளகத்தில் உயர்ந்த கட்டத்தை பரிசோதித்து வெற்றியும் பெற்றார். டிராட்ஸ்கியம் இந்த லெனினிய சிந்தனைக்கு முரணாக இருந்ததுடன், லெனின் பெயரை முறைகேடாக பயன்படுத்தியது. 

 

இந்நூலின் முந்தைய பகுதிக‌ள்

1. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 1

2. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 2

3. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 3

4. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி –  4

5. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 5

6. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 6

7. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 7

8. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 8

9. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 9

10. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 10

11. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 11

12. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 12

13. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 13

14. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 14

15. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 15

16. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 16

17. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 17

18. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 18

19. ஸ்டாலின் தூற்றப்படுவது ஏன்? : பகுதி – 19

20. ஸ்டாலின் தூற்றப்படுவது ஏன்? பகுதி: 20

21. ஸ்டாலின் தூற்றப்படுவது ஏன்? பகுதி: 21

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

இந்த மண்ணில் சொர்க்கத்தைப் படைப்போம் 21

ஸ்டாலின் துற்றப்படுவது ஏன்?: பகுதி 21

டிராட்ஸ்கிய சதியில் வெளிநாட்டு உளவாளிகளின் தொடர்புகள் குறித்து …

 

சோவியத்தில் டராட்ஸ்கிய சதி பற்றி சர்வதேச ரீதியாக பல தகவல்கள் அன்று வெளியாகியது. அதேநேரம் அன்று சோவியத்தில் என்ன நடந்தது என்பது தொடர்பாக ஏகாதிபத்திய மதிப்பீடுகள் என்னவாக இருந்தது என்பதை பார்ப்போம். டிராட்ஸ்கி 1920 களில் லெனினை எதிர்த்து பகிரங்கமாகவும் இரகசியமாகவும் தனக்கான கோஷ்டியை உருவாக்கி, பிளவு நடவடிக்கையில் ஈடுபட்டதை லெனின் குறிப்பில் இருந்து பார்த்தோம் அல்லவா. இதை குறிப்பிட்டு சோவியத்தில் உளவாளியாக செயற்பட்ட பிரிட்டீசின் இரகசிய இலாக்காவைச் சேர்ந்த புருஸ் லோக்கார்ட் தனது குறிப்பில் “லெனினுக்கும் டிராட்ஸ்கிக்கும் இடையில் கருத்து வேறுபாடு” என தனது இரகசிய பிரிவுக்கு செய்தி அனுப்பினான். அமெரிக்க நிருபர் ஜசக் இந்நிலை தொடர்பாக கொடுத்த அறிக்கையில் “லெனினுடைய ஆட்சி கவிழ்ந்து விடும். டிராட்ஸ்கியும் அவனுடைய இடதுசாரிக் கூட்டத்தினரும் ஆதிக்கத்துக்கு வந்து விடுவர் என்றும் கம்யூனிஸ்டு வாலிபர்களும், பல அதிகாரிகளும், செம்படை வீரர்களும் டிராட்ஸ்கிக்குப் பக்கபலமாகி விடுகிறார்கள்” என அறிவித்தான். இக்காலத்தில் டிராட்ஸ்கி நாடு முழுவதும் சுற்றித் திரிந்ததுடன் பல கூட்டங்களில் “பழைப போல்சுவிக்குகள் பிற்போக்குகளாகி விட்டனர் வாலிபர்களே! என்பக்கம் வாருங்கள்” என அறைகூவல் விடுத்தான். இந்த நிலையில் தான், லெனின் மிக கடுமையாக இந்த போக்கை அம்பலப்படுத்தி விவாதித்ததின் ஒரு பகுதியை நாம் முந்தைய பகுதிகளில் பார்த்தோம். இதில் டிராட்ஸ்கி தோற்றுப் போன போது, ஒரு நாளும் தன்னை சுயவிமர்சனம் செய்யவில்லை. தனது மார்க்சிமல்லாத போக்கை நிறுத்திவிடவும் இல்லை. மாறாக பலாத்காரமான முறையிலும், சதிகள் மூலம் ஆட்சியை கவிழ்க்கும் முயற்சியை தொடங்கினான். கோஷ்டிவாதம் கூர்மையாகியது. லெனின் கட்சிக்குள் கோஷ்டி கட்டுவதை தடை செய்தார். இருந்தும் டிராட்ஸ்கிய குழு இரகசிய மற்றும் சட்டபூர்வமான அனைத்து வழியிலும், தன்னை ஒரு இரகசிய சதிக் குழுவாக புனர்நிர்மாணம் செய்து கொண்டது.

 

இந்த நிலையில் 1924 ஜனவரி 21 இல் லெனின் மரணமடைந்தார். லெனின் மரண நிகழ்ச்சியில் கூட, டிராட்ஸ்கி பங்கு கொள்ளவில்லை. அவரின் குடும்பத்துக்கு ஒரு இரகங்கல் செய்தியைக் கூட டிராட்ஸ்கி அனுப்பவில்லை. 1924 மே மாதம் நடந்த கட்சிக் காங்கிரசில், லெனினுக்குப் பிறகு அதிகாரத்தை கைப்பற்ற முனைந்தான். தனது கோஷ்டியைச் சேர்ந்த பல டிராட்ஸ்கிவாதிகள் இதை தடுத்த நிலையிலும், ஸ்டாலினுக்கு எதிராக தேர்தலில் போட்டியிட்டான். இருந்த போதும் 748 உறுப்பினர் ஒரு முகமாகவே ஸ்டாலினைத் தேர்ந்தெடுத்தனர். இதைத் தொடர்ந்து டிராட்ஸ்கி சதிகள் மேலும் இரகசியமாக கையாள முயன்றான். இதற்காக வெளிநாட்டு சதிக்குழுக்களுடன் சேர்ந்தான்.

 

பிரிட்டீஸ் உளவுப் பிரிவைச் சேர்ந்த சார்ச்சிலுடன் தொடர்பு கொண்டான். சார்ச்சில் தனது நூலில் ஒன்றில் இது பற்றி “1924 ஜூலை மாதத்தில் காமனேவும், டிராட்ஸ்கியும் அவனை (சாவிங்கோவ்) திரும்பி வரும்படி அழைத்தார்கள்” இதைத் தொடர்ந்து சாவிங்கோவ் சோவியத்துக்குச் சென்றான். ஆனால் சோவியத் அரசு அவனைக் கைது செய்தது. இது தொடர்பாக இரு வெவ்வேறு நாட்டு உளவுப் பிரிவினருக்கு இடையே நடந்த கடிதத் தொடர்பை இங்கு ஆராய்ந்து பார்ப்போம்.

 

பிரியமுள்ள ரெயிலி, உங்கள் கடிதம் கிடைத்தது. தொடக்கத்தில் நான் எதிர்பார்த்ததே நிகழ்ந்து விட்டது. சாவிங்கோ மீது மிகுந்த கோபம் கொள்ள மாட்டிர்கள் என நினைக்கிறேன். அவன் தப்ப முடியாத நிலையில் சிக்கிக் கொண்டான். அத்தகைய நிலையை வெற்றிகரமாக சமாளித்தவர்களுக்குத் தான், அவனைக் கண்டிக்க உரிமை உண்டு. சவிங்கோவின் கதை முழுவதும் தெரிவதற்கு முன் அவனைப்பற்றி நான் கொண்டுள்ள கருத்தை மாற்றிக் கொள்ள விரும்பவில்லை. –சார்ச்சில்

 

டிராட்ஸ்கி தான் ஆட்சிக்கு வருவதற்கான சதிக்கு, உள்நாட்டு மற்றும் வெளிநாட்டு சக்திகள் அனைத்தையும் பயன்படுத்தினான். டிராட்ஸ்கி எல்லாவித இடது, வலது அமைப்புக்களையும் பயன்படுத்தினான். ஸ்டாலினின் தலைமையிலான பாட்டாளி வர்க்க ஆட்சியை கவிழ்த்துவிடுவதே ஒரே நோக்கமாக கொண்டு செயலாற்றினான். இதேநேரம் உள்நாட்டில் நிலமைகள் மோசமாகிச் சென்றது. டிராட்ஸ்கி கட்சியை எதிர்த்து தீவிரமாகச் செயற்பட்டான். என் வாழ்க்கை வரலாறு என்ற தனது நூலில் இதையொட்டி டிராட்ஸ்கி எழுதுகின்றான் “கட்சிச் சண்டை வலுத்து 1926 ஆம் ஆண்டு வசந்த காலத்தில் எதிர்க்கட்சி, வெளிப்படையாக கட்சிக் கூட்டத்தில் கலவரம் செய்து எதிர்ப்பு பின்வாங்க நேரிட்டது.” என டிராட்ஸ்கி தனது சொந்த வாக்குமூலத்தில் தருகிறான். அதாவது எதிர்த்து நிற்க முடியாத நிலமை ஏற்பட்டதால், அதற்கான காலம் கனியும் வரை பின்வாங்கினான் டிராட்ஸ்கி. டிராட்ஸ்கி கூறும் எதிர்க்கட்சி எங்கிருந்தது, கட்சிக்குள் அல்லவா! லெனின் கோஷ்டிவாதத்தை தடை செய்து இருந்தார். ஆனால் டிராட்ஸ்கி இம்மியும் கூட அதைப் பின்பற்றவில்லை. ஆனால் தம்மை தாம் இன்று லெனினியவாரிசுகள் என்ற கூறுவதில் என்ன தார்மிக பலம் தான் உண்டு. மறுபக்கத்தில் ஆட்சியை கவிழ்க்கும் அளவுக்கு கலகம் செய்ய கூட ஜனநாயகம் இருந்துள்ளது. கட்சியின் ஜனநாயக மத்தியத்துவத்தையும், ஆட்சி அதிகாரத்தையும் கூட மிக கேவலமாக மார்க்சியத்துக்கு புறம்பாக துஸ்பிரயோகம் செய்தனர். இதையே மார்க்சியம் என்று இன்றும் பிதற்றுகின்றனர்.

 

இப்படி இருக்க ஸ்டாலினுக்கு எதிரான எதிர்ப்பை, எதிரி வர்க்கத்தில் இருந்தும் திரட்டினான். “1926 இல் 6 வீதமான குலாக்கள் (நிலப்பிரபுகள்) கோதுமை உற்பத்தியில் 50 சதவீதத்தை கட்டுப்படுத்தி சந்தையை நிர்வாகித்தனர்” இந்த வர்க்கத்தையும், இடைக்கால பொருளாதார திட்டத்தை சார்ந்து உருவான சுரண்டும் வர்க்கத்தையும் பிரதிபலித்த கட்சி உறுப்பினர்களின் ஆதாரவையும், தனது பக்கத்தில் டிராட்ஸ்கி திரட்டினான். 1927 இல் சோவியத் மீது  அன்னிய நாடுகளால் போர் தொடுக்கப்படும் என்ற நிலை நிலவிய காலத்தில், அதைப் பயன்படுத்தி தனது அதிகாரத்தை நிறுவ டிராட்ஸ்கி மீளவும் தனது தாக்குதலைத் தொடங்கினான். அதை டிராட்ஸ்கி “என் வாழ்க்கை” என்ற நூலில் அழகாகவே வாக்குமூலம் தந்திருக்கிறார். “மாஸ்கோ, லெனின்கிராட் ஆகிய இரு நகரங்களில் பல இடங்களில் இரகசியக் கூட்டங்கள் நடந்தன. தொழிலாளர்களும், மாணவர்களும், மாணவிகளும் இருபது முதல் இருநூறு நபர்கள் வரை, கூட்டங்களுக்கு வந்திருந்தார்கள். ஒரே நாளில் நான்கு கூட்டங்களுக்கு நான் போனதுண்டு” என தனது சதியை கூறுவதில் வெக்கப்படவில்லை. சதி நடந்தது என்பது வெட்டவெளிச்சமாகின்றது. கட்சிக்குள் இருந்தபடி செய்த இந்த சதியைத்தான் இவர்கள் மார்க்சியம் என்றனர். இந்தளவுக்கு கட்சியில் இருந்தபடி இதைச் செய்ததுடன், எந்தளவுக்கு சோவியத் ஆட்சியில் கருத்துச் சுதந்திரம் என்பது சதிவரைக்கு கூட அனுமதியளித்திருந்தது என்பதையும் வெளிப்படுத்தினர். 1917 இல் புரட்சி நடந்த கொண்டாட்ட நாளான 1927 நவம்பர் 7 ஆம் நாள், எதிர்புரட்சி ஆட்சிக் கவிழ்ப்பை நடத்த டிராட்ஸ்கி திட்டமிட்டான். சதிகளின் ஈடுபட்டு இன்று உயிருடன் இருப்பவர்கள் வழங்கிய வாக்கு மூலங்களில் இது சுட்டிக் காட்டப்படுகின்றது. இதை டிராட்ஸ்கிகள் இன்று பெருமையுடன் வெளியிடுகின்றனர். அதில் 1932 இல் “இடது எதிர்ப்பாளர்களின் அங்கத்தவர்கள் தனது தாயின் வீட்டில் ஒன்று கூடினர் என்பது தொடர்பாகக் கூறினார். இக்கூட்டத்தில் சினோவியேவ், கமனேவ் தாங்கள் ஸ்டாலினை அகற்ற வேண்டியதுடன் உடன் படுவதாகவும், டிராட்ஸ்கியுடன் தொடர்பேற்படுத்த வேண்டியதையும் ஏற்றுக் கொண்டனர். அவ்வேளை அவர்கள் தாம் 1917ல் விட்ட தவறை விட பெரிய தவறு 1927 இல் இடது எதிர்ப்பாளருடன் பிரிந்து போனது தான் என குறிப்பிட்டனர்.” 1927 இல் டிராட்ஸ்கி ஆட்சி கவிழ்ப்பை, தொழிலாளர் அணிவகுப்பின் முன் நின்று நடத்தும் சதியை திட்டமிட்டான். ஆனால் பாட்டாளி வர்க்கத்தின் முன் நிற்க முடியாமல் டிராட்ஸ்கியவாதிகள் சிதறி பின்வாங்கினர்.

 

இந்த எதிர்புரட்சிக் கும்பல், கட்சியில் மிகச் சிறிய குழுவேயாகும். 1927.12.27 ம் தேதி கட்சி முடிவுகளை எற்று அங்கீகரிக்கும் தேர்தலில் ஸ்டாலின் நிலைக்கு ஆதாரவாக 7,25,000 கட்சி உறுப்பினர்கள் வாக்களித்தனர். எதிராக 6000 ஆயிரம் வாக்குகள் போடப்பட்டது. எதிர்புரட்சிக் கும்பல் 0.82 சதவீத வாக்குகளைக் கூடப் பெறமுடியவில்லை. இதிலும் கூட மாற்றுக் கருத்து காணப்பட்டது. கட்சியில் ஆதாரவற்ற ஒரு சிறு கும்பலின் சதி தோல்வியுற்றது. அதேநேரம் அன்று டிராட்ஸ்கியின் நிறுவியிருந்த பல இரகசிய அச்சகங்களையும், ஆயுதங்களையும் பாட்டாளி வர்க்க அரசு கைப்பற்றியது. இரகசிய அறிக்கைகள், சதியை நடத்தக் கோரிய பல சதித் திட்டங்களை உள்ளடக்கிய ஆவணங்கள் கைப்பற்றப்பட்டன. மாஸ்கோவில் எதிர்ப்புரட்சி நடக்கவிருந்த நேரம், லெனின் கிராட்டிலும் எதிர்புரட்சி நடத்தச் சென்றிருந்த சினோவ்க், ராடெக்கும் கைது செய்யப்பட்டனர். சோவியத்  தூதனாக ஐரோப்பாவுக்கு சென்றிருந்த டிராட்ஸ்கிய வாதியான ஜோபி, இந்த சதி தோல்வியில் முடிந்ததை அறிந்து அங்கேயே தற்கொலை செய்து கொண்டான். இது போன்று தற்கொலை செய்த மற்றொருவன் பற்றி, அவரின் மகள் எழுதிய நூல் ஆட்சிக் கவிழ்ப்புக்கு முயன்றதை பிரகடனம் செய்கின்றது. 1995 இல் வெளியாகி “சரியான நேரத்தில் மீண்டும்” என்ற தலைபில் “எனது வாழ்க்கை, எனது தலைவிதி, எனது சகாப்தம்” என்ற குறிப்புடன், ட்ரோட்ஸ்கிய சதிகளில் பங்கு கொண்ட ஜொவ்வேயின் பற்றி இந்த நூல் பல தரவுகளை தருகின்றது. ஜொவ்வே டிராட்ஸ்கியுடன் ஆரம்பகால அரசியல் சதிகளில் ஈடுபட்டதுடன், 1917 போல்ஸ்விக் புரட்சியின் போது போல்ஸ்விக்கில் இனைந்தவன். போல்ஸ்விக்கில் இணையும் போது தெஸ்ராஒஸ்டி என்ற குழுவில் இனைந்த பின், போல்ஸ்விக் கட்சியுடன் பேரம் பேசி இணைந்தவர். இந்த நூல் எப்படிப்பட்ட சதிகளில் தன் தந்தை ஈடுபட்டார் என்பதை மிகப் பெருமையுடன் பேசுகின்றது. 1927 இல் இடது எதிர்பாளர்களின் இரகசிய சதி, கட்சிக்கு எதிரான ஆர்ப்பாட்டமாகி தோற்றபோது, தனது தந்தை தற்கொலை செய்த கொண்டதை சுட்டிக் காட்டுகின்றது. இவரின் மகளும், அவரின் கணவனும் தொடர்ந்த டிராட்ஸ்கி சதிகளில் எப்படி பங்கு பற்றினோம் என்பதை, இந்த நூல் சுய வரலாறாக விரிவாகப் பேசுகிறது. அன்று பழைய வெள்ளை இராணுவ அதிகாரிகள், சமூகப் புரட்சிக்காரர்கள், அன்னிய நாட்டு ஏஜன்டுகளும், டிராட்ஸ்கியவாதிகளும் பல இடங்களில் கைது செய்யப்பட்டனர். இந்த எதிர்புரட்சியைத் தொடர்ந்து டிராட்ஸ்கி கட்சியில் இருந்து வெளியேற்றப்பட்டு, வேறு இடத்தில் இருக்க அனுமதிக்கப்பட்டான். இருந்தும் தனது தலைமையை நிறுவ தொடர்ந்து சதிகளையே ஆதாரமாக கொண்டு செயல்பட்டான்.

 

வேறு இடத்தில் சோவியத் அரசு டிராட்ஸ்கிக்கு அனைத்து வசதிகளையும் வழங்கியிருந்தது. இதைப் பயன்படுத்தி சோவியத்துக்குள் தொடர்ந்தும் சதி செய்தான். அதை “என் வாழ்க்கை” என்ற நூலில் ஒரு சோவியத் பிரதிநிதியை சந்தித்ததைப் பற்றி எழுதுகையில் “உங்கள் கூட்டாளிகள் நாடு முழுவதும் சோவியத்துக்கு எதிராக சதி வேலையை மீண்டும் தொடங்கிவிட்டனர். அல்மா அட்டாசில் உங்களைச் சில வசதிகளுடன் வைத்ததினால் அந்த வேலையை நடத்த, நல்ல வாய்ப்புக் கிடைத்திருக்கிறது.” என ஒரு சோவியத் பிரதிநிதி குறிப்பிட்டதை டிராட்ஸ்கி தனது சுயசரிதை நூலில் பெருமையாக குறிப்பிட்டுள்ளார். தொடர்ச்சியான சதிகளை அடுத்து 1929 பெட்டவரி 13 இல் பாட்டாளி வாக்கத்துக்கு எதிரான சதிவேலை காரணமாக டிராட்ஸ்கி நாடுகடத்தப்பட்டான். ஆனால் டிராட்ஸ்கி தொடர்ந்து சதிவேலைகளை வெளிநாட்டில் இருந்து செய்தான். ஸ்டாலினை பலாத்காரமாக தனிமனித ரீதியாக அழிப்பதன் மூலம் ஆட்சி கைப்பற்றுவது என்ற புதிய வடிவத்தில் டிராட்ஸ்கியம் வளர்ச்சி பெற்றது. சோவியத்தை சோசலிச நாடு என்று கூறிய படி, ஸ்டாலின் தலைமைய அகற்றி தனது ஆட்சி நிறுவப்பட்டு விட்டால் எல்லாம் சரியாகி விடும் என்றான். இதற்காக ஸ்டாலின் தலைமையை அதிகார வர்க்க ஆட்சி என்றான். அதனால் தனிநபர்களை பயங்கரவாத வழிகளில் அழித்துக் கொள்வது சரி என்றான். இது மார்க்சியம் என்றுகூறி, டிராட்ஸ்கிய சதிக் கோட்பாட்டை முன் தள்ளினான். இதற்காக தனிநபர்களாக ஸ்டாலின் தலைமையை அழிக்கும் சதிகள் முன் தள்ளப்பட்டது. வெளிநாட்டில் இருந்து டிராட்ஸ்கி தனது முதல் மெய்காவலன் மூலம் 1930 இல் சோவியத்யூனியனுக்குள் திருட்டுத்தனமாக ஆயுதங்களை கொண்டு வந்த போது டிராட்ஸ்கியின் மெய்க்காவலன் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டான். டிராட்ஸ்கிக்கு சோவியத்யூனியனை தாக்கி அளிக்க விரும்பிய ஏகாதிபத்தியங்களின் ஆதாரவு கிடைத்தது. ஸ்டாலின் தலைமையிலான பாட்டாளி வர்க்க ஆட்சியை அகற்றும் நோக்கத்தில் இருவரும் ஒன்றுபட்ட குறிக்கோளை கொண்டிருந்தனர். இதனால் டிராட்ஸ்கி தான் “மாபெரும் புரட்சிக்காரன்” என்ற பெயரை தக்கவைத்துக் கொண்டான். சதிகள் மற்றும் பயங்காரவாத வழிகளை தனது அரசியல் நோக்காக கொண்டு சோவியத்தில் சதித் திட்டங்களை திட்டிய அவன், அடிக்கடி “விதியா? அதைக் கேட்டு நான் சிரிக்கிறேன். மனிதர்களா? அவர்கள் அறிவிலிகள்” என அடிக்கடி கூறிக் கொண்டான்.

 

சோவியத்தில் எற்படக் கூடிய எந்த நெருக்கடியையும் டிராட்ஸ்கி தனது தலைமைக்கான ஒரு ஆட்சிக் கவிழ்ப்புக்காக பயன்படுத்த முனைந்தான். நெருக்கடியை எற்படுத்துவதும் அதன் அங்கமாகியது. ஜெர்மன் எழுத்தாளர் எமில் லட்லிக்கை சந்தித்த போது டிராட்ஸ்கி கூறினான் “ரஷ்யா மிகுந்த நெருக்கடிக்குள்ளாகி இருக்கிறது, ஐந்தாண்டுத் திட்டம் வெற்றிபெறவில்லை, வேலையில்லாத் திண்டாட்டமும் பொருளாதாரச் சீர்குலைவும் ஏற்படும். கூட்டு விவசாயம் படுதோல்வி, ஸ்டாலின் நாட்டைப் பாழ்படுத்துகிறார். எதிர்ப்பு பெருகி வருகிறது” எனக் கூறினான். ரஷ்யாவில் உங்களைப் பின்பற்றுபவர்கள் எத்தனை பேர் என அவர் கேட்ட போது “அதை மதிப்பிட முடியாது பலர் தலைமறைவாக வேலை செய்கின்றனர்” என பதிலளித்தான். நீங்கள் எப்போது வெளிப்படையாக வேலை செய்ய முடியும்? என்று கேட்ட போது “வெளியில் இருந்து வாய்ப்புக் கிடைக்கும் போது, போர் ஏற்பட வேண்டும் அல்லது அரசாங்கத்தின் பலவீனத்தைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு ஐரோப்பிய நாடுகள் புதிய தாக்குதலைத் தொடுக்க வேண்டும்.” என்று டிராட்ஸ்கி கூறினான். அமெரிக்க நிருபர் ஜன்குந்தர் டிராட்ஸ்கியையும் அவருடன் இருந்தவர்களையும் சந்தித்த பின் கூறினார் “அவர் நாடுகடத்தப் பட்டவரைப் போல் நடந்து கொள்ளவில்லை. மணிமுடி தரித்த மன்னன் அல்லது சர்வாதிகாரி என்றே அவரைச் சொல்லலாம்” எனக் குறிப்பிட்டார்.  தொடர்ந்து அவர் நான்காவது அகிலத்தின் குறிக்கோளையும், அது செய்த வேலையையும் கேட்ட போது டிராட்ஸ்கி பதில் ஒன்றும் கூறவில்லை மாறாக இரகசிய ஏடுகளைக் காட்டினான். பின் ஜன்குந்தர் மேலும் எழுதினார் “டிராட்ஸ்கி ரஷ்யாவை இழந்து விட்டான். அல்லது சிறிது காலத்திற்காவது அவன் அதை இழந்து விட்டான் என்றே சொல்லலாம். பத்து அல்லது இருபது ஆண்டுகளிலாவது அவன் அதை திரும்ப பெறமுடியுமா என்று எவராலும் சொல்ல முடியாது. ஸ்டாலின் வீழ்ச்சியுறுவார் என்ற நம்பிக்கை அவனுக்கு இருக்கிறது. …ஒன்றே ஒன்றுதான் டிராட்ஸ்கியை ரஷ்யாவிற்கு உடனே செல்ல வைக்க முடியும். அது ஸ்டாலினின் மறைவு.” எனறு குந்தர் குறிப்பிட்டார். அந்தளவுக்கு டிராட்ஸ்கி இரகசிய சதி அமைப்புக்களை கம்யூனிச எதிர்ப்பு அணிகளை சோவியத்தினுள் உருவாக்கினான். இந்நிலையில் டிராட்ஸ்கி சர்வதேச ரீதியாக அன்னிய நாடுகளுடன் கூட்டுகளை உருவாக்கினான், சதிகள் தீட்டினான். டிராட்ஸ்கியம் தனது சதியை நியாயப்படுத்தும் போது “முல்லா கூற்றுப்படி தங்களது அரசியல் காரணங்களுக்காக ஆளும் கட்சியினர் டிராட்ஸ்கிய பத்திரிக்கைகள் கூறுவது போல் ‘மார்ச் 5 1933 அன்று ஜேர்மன் தேர்தலின் போது கூடிய கூட்டத்தை’ டிரொட்ஸ்கிச எதிர்ப்பாளர்களின் ஒரு சதிக் கூட்டம் என்று கூறுவது சரியல்ல. ஜெர்மன் தொழிலாளர் இயக்கம் தோல்வியடைந்ததால் ஏமாற்றமடைந்ததன் காரணமாக மேலும் இராணுவ நிபுணர்கள் பற்றிய பிரேமையும் கிளர்ச்சி எழுச்சியின் மூலோபாயங்கள் தொலை தூரத்தில் மாஸ்கோவில் இருந்தன் காரணமாக… பெர்லினில் இருந்த கட்சி தலைமை பற்றியும் கொள்கைகளைகள் பற்றியும் சில விமர்சனங்கள் செய்யப்பட்டிருக்கலாம் என்பதை அவர் விளக்கவில்லை” என்று கூறி சதியின் அடிப்படையை மூடிமறைக்கின்றனர். சோவியத்தில் இராணுவச் சதி ஜெர்மானிய டிராட்ஸ்கியவாதிகளினது வேலை திட்டமாக இருந்ததை இது நிறுவுகிறது. அத்துடன் ஜெர்மன் கம்யூனிச கட்சியை நாசிகளின் குடையின் கீழ் நின்று கடுமையாக தூற்றியதை ஒப்புக் கொள்கின்றனர்.

 

டிராட்ஸ்கி சதிக் குழுவில் இருந்த சிரஸ்டின்ஸ்கி 1930இல் சோவியத் வெளிநாட்டு மந்திரியாக இருந்தவன். இவன் 1930 கள் வரை ஜேர்மனிய அரசிடம் இருந்து உள்நாட்டு சதிக்காக 20,00,000 தங்க மார்க்குகளை பெற்றிருந்தான். இந்த உதவி 1930இல் நிறுத்தப்படுமளவுக்கு நாசிய நெருக்கடிகள் உருவாகியது. இதைத் தொடர்ந்து டிராட்ஸ்கி ஜேர்மனிய வேவு இலாகாவுடன் புதிய ஒப்பந்தம் செய்தான். இந்த உதவிக்காக சோவியத் இராணுவ இரகசியங்கள் கையளிக்கப்பட்டன. 1931 இல் டிராட்ஸ்கியின் மகன் லியோன் செடோவ் பெர்லினுக்குப் போனான். அவன் ஒரு மாணவன் என பிரயாணச் சீட்டில் ஜெர்மன் விஞ்ஞான கழகத்தில் சேரப் போவதாக எழுதப்பட்டிருந்தது. ஆனால் அவன் தலைநகரில் சதிவேலைகளில் ஈடுபட்டிருந்தான். சோவியத் வர்த்தக கமிட்டியில் டிராட்ஸ்கிய சதியாளர்களும் பெர்லினுக்கு வந்திருந்தனர். அவர்கள் சுமிர்நோவ், பயாட்டக்கோவ் ஆகியோர் குறிப்பிடத்தக்கவர்கள். சுமிர்நோவ் 1931இல் டிராட்ஸ்கிக்கு சாதகமாக சதிசெய்ததையும், அவன் பெர்லினில் டிராட்ஸ்கியின் மகனைச் சந்தித்ததையும் டிராட்ஸ்கிய பத்திரிகை ஒத்துக் கொண்டுள்ளதை கவனமாக நாம் இங்கு குறித்துக் கொள்ள வேண்டும். டிராட்ஸ்கியின் மகன் செடோவ் அவர்களுடன் சந்தித்து, சதியை எப்படி நடத்துவது என ஆராய்ந்தனர்.

 

பயாட்டக்கோவின் தனது குறிப்பில் இதுபற்றி குறிப்பிடுகையில் “செடோவை நான் ஒரு விடுதியில் சந்தித்தேன். நீண்டகாலமாக நாங்கள் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் நன்கறிவோம். டிராட்ஸ்கியின் பிரதிநிதியாக அவன் பேசுவதாகச் சொன்னான். ஸ்டாலின் தலைமையை எதிர்க்கும் போராட்டம் முடியவில்லை டிராட்ஸ்கி ஒவ்வொரு நாடாக நாடு கடத்தப்படுவதால், போராட்டம் தற்காலிகமாகத் தடைப்படுகின்றது மீண்டும் அந்தப் போராட்டம் தொடங்கப்பட்டிருப்பதாயும், செடோவ் என்னிடம் சொன்னான். இந்தப் போரில் கலந்து கொள்ள முடியுமா என்று ஒளிவு மறைவின்றி என்னைக் கேட்டான். நான் சம்மதித்தேன்” இதன்படி முதலில் ஜெர்மனில் இருந்த போர்சிக், டெமாக் என்ற இரு ஜெர்மன் கம்பனிகளில் கூடிய சாமான்களை கூடுதல் விலைகொடுத்து வாங்குவதன் மூலம், அதில் கிடைக்கும் பணத்தை சோவியத் எதிர்ப்புக்கு பயன்படுத்தக் கோரினான் செடோவ்.

 

பயாட்டக்கோவ் நாடு திரும்பியவுடன் டிராட்ஸ்கியிடம் இருந்து ஒரு கடிதம் வந்திருந்தது. அதன்படி ஸ்டாலினையும் அவருடைய கூட்டாளிகளையும் பயங்கரவாத வழிகளில் ஒழிப்பதை சுட்டிக் காட்டியது. அத்துடன் அனைத்து எதிர்ப்பு சக்திகளையும் ஒன்றிணைப்பதை கோரியது. இதை இன்று டிராட்ஸ்கிய பத்திரிகை எற்றுக் கொள்கின்றது. டிராட்ஸ்கியின் புதிய திட்டத்திற்கு பயாட்டக்கோவ் தலைவனாக இயங்கியதும், எல்லா இரகசிய இலாக்காவுடனும், சகல எதிர்ப்பு குழுக்களை ஒன்றிணைப்பதை டிராட்ஸ்கிய சதியாளர்களான கார்ல், ராடெக் போன்றோரையே திடுக்கிட வைத்தது. டிராட்ஸ்கி ராடெக்கு எழுதிய இரகசிய கடிதத்தில் “கடந்த காலத் திட்டத்தை நாம் இனிக் கையாள்வதில் பயனில்லை என்பது நாம் பெற்ற அனுபவம். எனவே, இனி நாம் புதிய முறையைக் கையாள வேண்டும். ஒன்று, சோவியத் யூனியனும் நாமும் அழிய வேண்டும் அல்லது தலைமைப் பதவி ஒழிய வேண்டும்.” எனக் குறிப்பிட்டான். இக்கடிதம், மற்றும் பயாட்டக்கோவ்வின் வற்புறுத்தலால் ராடெக் இயங்க ஒத்துக் கொண்டான். இந்தவகையில் சுமிர்னோவ், மிராக்கோவ்ஸ்கி, டிரீட்சர் போன்றோர் இரகசிய தனிநபர் பயங்கரவாத அமைப்பாளராக செயல்பட ஒத்துக்கொண்டனர். ஆனால் டிராட்ஸ்கிய பயங்கரவாத சதிகளை மூடிமறைக்கவும், அதை அரசியல் வடிவமாக சித்தரிக்கவும், ஸ்டாலினிசத்தினது பயங்கரவாதமும் தத்துவமற்ற தன்னிச்சைப் போக்கும் அதிகார இயக்கத்தின் அங்கமுமே, சோவியத்தில் காணப்பட்டதாக புளுகின்றனர். அன்று டிராட்ஸ்கி சோவித்தை தொழிலாளர் ஆட்சி என்ற கூறிக் கொண்டு, தலைமையை மட்டும் அகற்ற வேண்டும் என்ற கோரிய போது, பயங்கரவாதமும் சதியும் தத்துவத்திலும் சரி தன்னிச்சைப் போக்கிலும் சரி எங்கிருந்தது என்பதை, உள்ளடகத்தில் யாரும் ஒளிவுமறைவின்றி தெரிந்து கொள்ள முடியும்.

 

1932ம் ஆண்டு டிராட்ஸ்கிகள் தமது அணிகள் மத்தியில் “ஸ்டாலின் கட்சியின் திட்டம் முறிந்துவிடும் என்ற நம்பிக்கையுடன் இருந்தோம். அதில் நாம் தோல்வியடைந்து விட்டோம். நாம் இதுவரை பின்பற்றிய போராட்டத் துறைகளினால் பயன் ஏதுவும் கிட்டவில்லை. இனி ஒரே ஒரு போராட்டப் பாதைதான் இருக்கிறது. பலாத்காரத்தினால் கட்சியின் தலைமையை அகற்றுவது ஸ்டாலினையும் மற்ற தலைவர்களையும் ஒழித்துவிடவேண்டும். அதுவே முதல் வேலை.” என்று சதிகளின் வடிவத்தை மாற்றி அமைத்தனர். இதைத் தொடர்ந்து சோவியத் எதிர்ப்புக் குழுக்களுக்கு இடையில் ஐக்கிய முன்னணி அமைக்கப்பட்டது. இதை டிராட்ஸ்கிய பத்திரிகைகள் இன்று பெருமையுடன் ஒத்துக் கொள்கின்றன. பின் நிகழ்வான கைதுகளின் அலை, டிராட்ஸ்கிய – சினோவியேவிச் மையத்துக்கு எதிராக திட்டமிடப்பட்ட வழக்கு நடந்தாக கூறுகின்றது.

 

இந்த ஐக்கிய முன்னணிக்கான அமைப்பின் பெயர் “வலதுசாரிகள், டிராட்ஸ்கியவாதிகள் ஆகியோரின் குழு” என வரையறுத்தனர். மூன்று செயல்முறைக் கமிட்டி அமைக்கப்பட்டன. சினோவீவ், பயாட்டக்கோவ் ஆகிய இருவரும் இரு குழுக்களாகவும், புகாரினும், கிரிஸ்டின்ஸ்கியும் மூன்றாவது கமிட்டிக்கும் தலைவர்கள் ஆனார்கள். 1933 செப்டம்பர் மாதம் ஹிட்லர் ஜெர்மனியில் ஆட்சிக்கு வந்தான். அதைத் தொடர்ந்து ஒரு யுத்தம் நடைபெறும் என்பதையும், அதேநேரம் ஜெர்மனிக்கு சில சலுகைகள் வழங்குவதன் மூலம் இந்த யுத்தத்தைப் பயன்படுத்த டிராட்ஸ்கி முயன்றான். இதன் தொடர்ச்சியில் சோவியத் வெளிநாட்டு உதவி மந்திரியாக இருந்த டிராட்ஸ்கியின் சதிகாரனான நிக்கோலாய் கிரஸ்டின்ஸ்கி, ஜெர்மனியில் ஹிட்லர் ஆட்சிக்கு வந்து எட்டு மாதம் கழித்து ஜெர்மனியில் ஒய்வுக்காக வந்திருந்தான். இவனை டிராட்ஸ்கியவாதியான பெஸ்ஸாநோவ் சந்தித்தான். இதன் போது அவன் “ஜெர்மன் நாஜிக்கட்சியின் அன்னிய இலாகாத் தலைவனான ரோசன் பெர்க், ரஷ்ய டிராட்ஸ்கியவாதிகளுக்கும் ஜெர்மன் நேஷனல் சோசலிஸ்டுகளுக்கும் கூட்டுறவு எற்படுத்த விரும்புகிறான்.” எனக் கூறினான். இதனால் டிராட்ஸ்கி வெளிநாட்டு உதவி அமைச்சரான நிக்கோலாய் கிரஸ்டின்ஸ்கி சந்திக்க விரும்புவதாக கூறினான். இதையடுத்து மெரானோ நகரில் இந்த சந்திப்பு நிகழ்ந்தது. இது எப்படி உள் நாட்டில் சதியை நடத்துவது என்பதை அடிப்படையாக கொண்டே நடைபெற்றது. வெளிநாட்டு அரசு வரையிலும் இந்தச் சதி வலை ஒன்றாக பின்னப்பட்டது.

 

இது தொடர்பாக நடந்த ஒரு சம்பவத்தை குறித்து ராடக் சுட்டிக் காட்டினான். உதவி அமைச்சர் செக்கோல் நிக்கோவ், அலுவலகத்திற்கு வந்ததும் “இதைக் கேளுங்கள் நான் வெளிநாட்டு இலாகா அலுவலகத்தில் பேசி முடித்ததும், டிராட்ஸ்கி தன் அரசாங்கத்துக்கு அனுப்பிய திட்டங்களை எனக்கு சொல்ல முடியுமா?” என ஜப்பான் தூதுவன் கேட்டான். அதற்கு செக்கோல் நிக்கோவ் “சோவியத் உதவி மந்திரியாக நான் இதை எப்படிச் செய்வது இது முடியாத செயல்” என்று கூறினானான். ராடக் “ஆத்திரப்பட வேண்டாம். இங்குள்ள நிலமை டிராட்ஸ்கிக்குத் தெரியாது. இனி இம்மாதிரி நேரிடாது. ஒற்றர்கள் விழித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். எனவே ஜெர்மனி அல்லது ஜப்பானுடன் ஒப்பந்தம் செய்ய முடியாது என்று, நான் டிராட்ஸ்கிக்கு முன்னமே எழுதுகிறேன்.” எனக் கூறினான். நிலைமை ஒருபுறம் வெளிநாட்டு சதிவரை நீள, மறுதளத்தில் சிலரை இரகசியமாக கொன்று விட திட்டம் இடப்பட்டது. அது மறைமுகமான வழிகளில் முதன்மையானவர்களான ஸ்டாலின், வாரோலோவ், மாலட்டோவ், ஜடானோவ், சிரோவ், மாக்ஸிம் கார்க்கி ஆகியோர் கொல்லப்பட வேண்டும் என டிராட்ஸ்கிகள் திர்மானித்தனர். இதைத் தொடர்ந்து மாலட்டோவைக் கொல்ல அவரது கார் ஓட்டுனரான டிராட்ஸ்கியவாதி வாலண்டைன் அர்னால்டு முயன்றான். சோவியத் மந்திரிசபைத் தலைவரான மாலட்டோவைக் கொல்லும் நோக்கில் தனது காரை திடீர் என பள்ளத்துக்கு திருப்பி ஓடிய போதும், கடைசி நேரத்தில் தனது மனோத்திடத்தை இழந்து அதை அவன் கைவிட்டான். இதனால் அவர் தப்பிக் கொண்டார்.

 

இக்காலத்தில் டிராட்ஸ்கி தனது மெய்காவலனாக இருந்த டிரீட்செர்க்கு 1934 இல் கண்ணுக்கு புலப்படாத மையினால் எழுதிய கடிதம் ஒன்றில்

 

பிரியமுள்ள நண்பனே!

இப்போது நாம் நிறைவேற்ற வேண்டிய அவசர – அவசிய வேலைகளாவன:

1) ஸ்டாலின் – வரோலோவ் ஆகிய இருவரையும் அகற்றுவது.

2) இராணுவத்தில் ஒரு குழுவை அமைப்பது.

3) போர் மூண்டால், அதிகாரத்தைக் கைப்பற்ற அந்த நிலைமையைப் பயன்படுத்துவது.” என எழுதினான். தொடர்ச்சியான சதியில் 1934 டிசம்பர் 1ம் திகதி லெனின்கிராட் கட்சிக்காரிய தரிசியும் ஸ்டாலிலின் நெருங்கியவருமான கிரோவ் படுகொலை செய்யப்பட்டார். கிரோவ் படுகொலை பற்றி 2.3.1938 இல் டிராட்ஸ்கி கூறினான் “கிரோவ் ஸ்டாலினின் கையாள் என்றான். அவனை கொலை செய்தவன் நன்றாகத் தெரிந்த இளம் கம்யூனிஸ்ட்டான நிக்கோலயேவ்யாவன். இவன் கிரோவ்வைக் கொன்றது தனிப்பட்ட காரணமே ஒழிய அரசியல் காரணமல்ல என்றான்.” சதியாளாகளால் கொல்லப்பட்ட கிரோவ் 1934 இல் நடந்த 16 வது காங்கிரஸ்சில் மாபெரும் தனித்துவமிக்க தலைவராக விளங்கினார். இது டிராட்ஸ்கிய சதியாளருக்கு மற்றொரு தலையிடியாக மாறியது. இதனால் இவரை ஒழித்துக் காட்டுவதன் மூலம், ஸ்டாலின் வலது கரத்தை துண்டிக்க விரும்பினர். இதன் அடிப்படையில் படுகொலை செய்த பின்பு, இதை தனிப்பட்ட பிரச்சனையினால் எற்பட்ட கொலை என்று சதி தொடர்பான விசாரனைகள் நடந்த காலத்தில் டிராட்ஸ்கி அதாவது 1938 இல் அறிவித்தான். மே 1934 கிரோவ் படுகொலைக்கு 6 மதத்துக்கு முன், சோவியத் இரகசிய இலாக்கத் தலைவனான மென்ஸ்கி மாரடைப்பால் மரணம் அடைந்தான். அப்போது துணைத் தலைவனாக இருந்த எக்கோடா தலைவனானான். எக்கோடா 1929 இல் டிராட்ஸ்கிய சதிக் கூட்டத்தில் சேர்ந்து இருந்தன். இவன் டிராட்ஸ்கிய குழு ஆட்சிக்கு வரும் என்று நம்பியதன் அடிப்படையால் மட்டும் அதில் இணைந்திருந்தான். 1934 இல் கிரோவ் கொலையாவதற்கு முன், கொலைகாரனான நிக்கோலயேவ், சோவியத் இரகசியப் போலிசாரால் லெனின்கிராட்டில் கைது செய்யப்பட்டான். கிரோவ் ஒவ்வொரு நாளும் போய் வருகின்ற நடைபாதையைக் காட்டக் கூடிய படமும், துப்பாக்கியும் அவனிடம் இருந்தது. லெனின்கிராட் உதவித் தலைவனாக இருந்த சர்ப்பரோ செட்ஸ் எகோடாவுக்கு வேண்டியவன். எனவே நிக்கோலயேவ் விடுதலையானான். இந்த கொலையை மறைமுகமாக எகோடா செய்வித்ததுடன், தாங்கள் ஆட்சிக்கு வரும் போது அதில் எப்படியான அரசு அமைய வேண்டும் எனக்கூட திட்டமிட்டான். இதற்கு என விசேட இரகசிய இராசாயண சாலை ஒன்றை நிறுவினான். இதில் பல விஞ்ஞானிகளை உருவாக்கினான். இதுவும் அவனுக்கு திருப்தி அளிக்கவில்லை. வேறு நூதன வழிகளைச் சிந்தித்தான். இதற்கு டாக்டர்களைப் பயன்படுத்த திட்டமிட்டான்.

 

இதன் அங்கமாகவே துணைத் தலைவராக இரகசிய இலாக்காவில் இருந்த போது, அதன் தலைவராக இருந்த மென்ஸ்கியை கொல்லும் வழியில் டாக்டர் லேவினை அனுகினான். மென்ஸ்கிக்கு வைத்தியம் செய்து வந்த லேவின் தனது திட்டத்துக்கு மிரட்டியும், பவ்வியமாகக் கதைத்தும் சம்மதிக்க வைத்தான். அவன் அவரிடம் “சோவியத் அரசாங்கத்தைக் கவிழ்ப்பதற்காக இரகசிய இயக்கம் வளர்ச்சியுறுகிறது. அந்தத் தலைவர்களில் நானும் ஒருவன். அந்த எதிர்ப்பு இயக்கத்தவர்கள் தான் சோவியத் யூனியனின் ஆதிக்கம் வகிக்கப் போகிறவர்கள். நீங்கள் வைத்தியம் செய்து வருகிற தலைவர்கள் சிலரை, எங்கள் பாதையில் இருந்து விலக்கியாக வேண்டும்.” என்று எகோடா டாக்டர் லேவினிடம் கூறினார். இதை செய்ய மறுத்த போதும் தற்காலிக தலைவர் முன் எதுவும் பலிக்காது எனக் கருதி அதற்கு சம்மதித்தான். மென்ஸ்கிக்கு வைத்தியம் பார்த்த இன்னுமொரு டாக்டர் கசாக்கோவையும் பயன்படுத்தினான். இதன் தொடர்ச்சியில் லெவின்க்கும் கசாக்கோக்கும்  இடையிலான உரையாடலைப் பார்ப்போம்.

 

லேவின்:- மென்ஸ்கி நடைப்பிணம். உண்மையில் நீங்கள் நேரத்தை வீணாக்குகிறீர்கள்.  ஒரு விசயத்தைப் பற்றி உங்களிடம் பேச வேண்டும்.

கசாக்கோவ்:- எதைப்பற்றி?

லெவின்:- மென்ஸ்கியின் உடல் நலத்தைக் குறித்து …. நீங்கள் மிகத் திறமையுள்ளவர்கள் என எண்ணினேன். நீங்கள் இன்னும் என்னை அறிந்து கொள்ளவில்லை. மென்ஸ்கியை சற்றுக் குணப்படுத்தி இருக்கிறீர்கள். அவர் மீண்டும் வேலைக்குப் போகாமலிருக்கும் படி செய்யவேண்டும். மென்ஸ்கி உண்மையில் ஒரு பிணம். அவரைக் குணப்படுத்தி திரும்பவும் வேலை பார்க்கத் தகுதியுள்ளவராகச் செய்தால், எகோடாவின் கோபத்திற்கு ஆளாவீர். மென்ஸ்கி எகோடாவின் பாதையில் தடைக் கல்லாக இருக்கிறான். … இது பற்றி ஒரு வார்த்தை கூட மென்ஸ்கியிடம் செல்லக்கூடாது. சொன்னால், எகோடா உங்களை அழித்து விடுவார். எங்கே போய் ஒழித்தாலும் அவரிடம் இருந்து தப்ப முடியாது. தலைமறைவாக இருந்தாலும் கூட அவர் உங்களை விடப் போவதில்லை.

 

நவம்பர் 6 1933 இல் டாக்டர் கசாக்கோவை சந்திக்க எகோடா கார் அனுப்பினான். எகோடா தனது அலுவலகத்தில்

 

எகோடா:- மென்ஸ்கி எப்படி இருக்கிறார்

கசாக்கோவ்:-கவலைக்கிடமான நிலைமை

எகோடா:- லெவினைச் சந்தித்து பேசினீர்களா?

கசாக்கோவ்:- ஆம்

எகோடா:- அப்படியானால் ஏன் காலத்தை வீணாக்குகிறீர்கள். ஏன் வேலையை முடிக்கக் கூடாது? பிறர் காரியத்தில் நீர் தலையிடுகிறீர்?

கசாக்கோவ்:- நான் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று சொல்லுகிறீர்கள்?

எகோடா:- மென்ஸ்கிக்கு உம்மை யார் வைத்தியம் செய்யச் சொன்னது.? அவன் உயிர் வாழ்ந்தால் யாருக்காவது பலன் உண்டா? இல்லை. அவன் எல்லோருக்கும் இடையூறாக இருக்கிறான்…”

 

1934 மே 10இல் மென்ஸ்கியின் இதயத்தைப் பலவீனப்படுத்திக் கொன்றனர். இதே போன்று 1935 ஜனவரி 25 இல் பொலிட் பீரோ உறுப்பினர் குயுபிவ் அலுவலகத்தில் மாரடைப்பு ஏற்பட்டது. உடன் ஓய்வுக்கு அனுப்புவதற்கு பதில் அவரின் காரியதரிசியான மாக்ஸிமோவ் என்ற புகாரியவாதி, நடந்து வீடு செல்லும்படி கூறினான். குயுபிவ் நடந்து விடுபோய் சேர்ந்ததும் இறந்தார். இந்த சதியில்  இரகசிய சதிக் குழுவைச் சோந்த எனுகிட்ஸ் இணைந்தே திட்டமிட்டு கொன்றனர். “1936 வசந்த காலத்தில் சோவியத் உளவுத் துறை கடைசியாக ஒரு “டிராட்ஸ்கிய சதியை” கண்டபிடிப்பதில் வெற்றி கொண்டது” என்று டிராட்ஸ்கிய பத்திரிகை இன்று ஒத்துக் கொள்கின்றது. ஆனால் அதற்கு எதிரான நடவடிக்கையை தூற்றுகின்றனர்.

 

உண்மையில் சோவியத் 1936-1937 களில் விழித்துக் கொண்டது. உள்நாட்டு சதி மற்றும் 5ம் படையாகச் செயற்பட்ட இந்த சதியாளர்கள் ஜப்பானுடனும், ஜேர்மனியுடனும் உள்ள கூட்டு மெதுவாக தெரிய வந்தது. ஏகாதிபத்திய ஆக்கிரமிப்புக்கு உதவுவதன் மூலம் சோவியத்தை சிதைத்து நாசமாக்கி அழித்துவிடவும், தமது அதிகாரத்தை நிறுவவும் கனவு கண்ட சதிகள் மெதுவாக கசிந்த நிலையில் விசாரணை முடுக்கி விடப்பட்டன. சோவியத் விசாரணையைக் கட்டுப்படுத்த எகோடா எடுத்த முயற்சி அனைத்தும் வீணாயிற்று. எகோடாவின் கையாளான போரிசோவ் விசாரணைக்காக லெனின்கிராட்டுக்கு வரவேண்டுமென கட்டளை பிறப்பிக்கப்பட்டது. அவன் விசாரணைக்காக போகும் வழியில் கார் விபத்தில் கொல்லப்பட்டான். இதனைத் தொடர்ந்து “மாஸ்கோ விசாரனை“கள் நடத்தப்பட்டன. பலர் கைது செய்யப்பட்டனர். செப்டம்பர் 27 இல் எகோடா பதவியில் இருந்து நீக்கப்பட்டான். அவனுக்குப் பதில் எவ் என்பவர் நியமிக்கப்பட்டார். இவரை தன் வழிப்படுத்த எகோடா முயன்று தோற்றான். சிலர் கைது செய்யப்படுமுன் தமக்குள் கூடி கதைத்தனர். உடனடியாக சதியை ஆரம்பிப்பது பற்றி யோசித்த போதும் ஆபத்தானது என்பதால் கைவிட்டனர். இதைத் தொடர்ந்து வெளியில் தெரியாத கிரஸ்டின்கியிடம் சதிப் பொறுப்புக்களை ஒப்படைத்தனர். இவன் ரோசென்கோட்ஸ் என்பவனை துணைத் தலைவனாக்கினான். மார்ச்சில் துக்காசெவ்ஸ்கி சோவியத் பாதுகாப்பு இலாகா உதவிக் கமிசன் உறுப்பினரானான். அவன் தலைமையில் இராணுவத் தாக்குதல் தொடங்குவது என்று தீர்மானிக்கப்பட்டது. இந்த இராணுவச் சதியை டிராட்ஸ்கிய பத்திரிகைகள் இன்று ஒத்துக் கொள்கின்றன. (பார்க்க தொழிலாளர் பாதையை)

 

ஜனவரி 23 1937இல் பயாட்டக்கோவ், ராடேக், செக்கோல், நிக்கோவ், ஸ்டோவ், முரலோவ், மற்றும் பன்னிரண்டு பேர் கைது செய்யப்பட்டு விசாரணை செய்யப்பட்டனர். விசாரணையின் போது அவர்கள் ஒரே விதமாக ஒரே விடயத்தை தனித்தனியாக கதைத்தனர். ஒருவரை ஒருவர் குற்றம் சாட்டினர். இவர்கள் தமது நிலையைச் சரியெனக் கூறி பிடிவாதமாக மீள மீள விவாதித்தனர். இந்த விசாரனை என்பது அவர்கள் மீது பொய்யாக திணித்தாக கூறிய டிராட்ஸ்கிய வாதிகளின் அவதூறுக்கு பதில், அவர்கள் சோவியத் அமைப்பை எதிர்த்து வாதிட்டதுடன் தமது சதிகளையே மார்க்சியம் என நியாயப்படுத்தினர். இன்று டிராட்ஸ்கிய பத்திரிகைகள் அவற்றை தமது கொள்கைப் பிரகடனம் எனப் பீற்றிக் கொள்கின்றனர். அன்று விசாரணையைப் பார்க்க வந்த எந்தப் பத்திரிகையாளரும் (உள்நாட்டு, வெளிநாட்டு) இதை பொய்யாக சோடிக்கப்பட்டது என்று கூறியதை நம்பமறுத்தனர். அவர்கள் சதிகளை நியாயப்படுத்திக் கொள்ளும் பிரகடனங்களையே செய்தனர். (உ-ம்) பயாட்டக்கோவின் வாக்கு மூலத்தைப் பார்ப்போம்.

 

ஆம். பல ஆண்டுகளாக டிராட்ஸ்கிய வாதியாக இருந்து வருகிறேன். ஆனால் ஹெஸ் ஒப்பந்தத்தை நான் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. நாங்கள் குருட்டுத்தனமாக நேச உடன்படிக்கை செய்து கொண்டோம். அதிலிருந்து விடுபட வழிதேடிக் கொண்டிருந்தேன். ….” (இங்கு ஹெஸ் ஒப்பந்தம் என்பது நாசிக் கட்சிக்கும், டிராட்ஸ்கிய வாதிகளுக்கும் இடையில் ஏற்பட்ட ஒப்பந்தம்) இன்னுமொரு டிராட்ஸ்கிய வாதியான கார்ல் ராடெக்கு தான் குற்றவாளி என்று ஒப்புக் கொண்டான். அவன் நாஜி ஜெர்மனியோடும், ஜப்பான் அரசோடும் டிராட்ஸ்கி செய்த ஒப்பந்தம் தனக்குப் பிடிக்கவில்லை என்றும், அந்த சதியை வெளிப்படுத்த தான் உறுதி கொண்டிருந்ததாகவும், அவன் கூறினான்.

 

அரசாங்க வக்கீல்:- என்ன முடிவுக்கு வந்தீர்

ராடெக்:- கட்சியின் மத்தியக் கமிட்டிக்குப் போய் எல்லோருடைய பெயர்களையும் குறிப்பிட்டு, ஒரு அறிக்கை கொடுக்கலாமென என முதலாவதாக எண்ணினேன். அதை நான் செய்யவில்லை. நான் இரகசிய இலாகாவிடம் போகவில்லை. ஆனால் அது என்னிடம் வந்தது.

அரசாங்க வக்கீல்:- திறமையான பதில்

ராடெக்:- துக்கமாக பதில்

 

ஜெர்மனிய நாசிகளுடன் கூட சதியாளாகளின் கூட்டாக செயல்பட்டனர். இந்த வகையில் டிராட்ஸ்கிவாதிகள் தமது தரப்பு நபர் என்று பெருமையுடன் கூறி ஒப்புக் கொள்ளும் ஒருவர், சோவியத்தில் இருந்த ஜெர்மனிய தூதரகத்தில் ஒளித்துக் கொண்ட ஒருவரை இன்று நியாயப்படுத்துகின்றனர். ஸ்டாலினுக்கு எதிராக கட்சி வட்டரங்களில் ராபின் ஹூட் என்று அழைக்கப்பட்ட ர்ழநடண சோவியத் ஒன்றியத்திற்கு வந்தவுடனேயே (ஜெர்மனியில் இருந்து) கட்சி அமைப்புடன் மோதலில் ஈடுபட்டார். அவர் தனித் தன்மை வாய்ந்தவர். ஸ்டாலினிச ஆட்சியை எதிர்த்து புரட்சி செய்தார். சோவியத் ஒன்றியத்தை விட்டு வெளியே செல்வதற்கு அவருக்கு அனுமதி மறுக்கப்பட்டது. பின்னர் அவர் மாஸ்கோவில் உள்ள ஜேர்மன் தூரகத்தை அணுகினார். பாட்டாளி வர்க்கத்தை கவிழ்க்க சதியில் ஈடுபட்டவர்கள் நாசிகளிடமே புகலிடம் பெற்றனர். இப்படியான சதியாளர்கள், ஜந்தாம்படை கைக்கூலிகள் மேலான விசாரணை பற்றி, ஏகாதிபத்தியத் தூதரகங்கள் தமது அரசங்கத்துக்கு என்ன அறிவித்தன என்பதைப் பார்ப்போம். அமெரிக்க தூதர் டேவிஸ் அரசாங்க செயலாளருக்கு 1937 பிப்ரவரி 17 இல் எழுதிய கடிதத்தில் இந்த சதி உண்மையானது என்று அறிவித்தார். அவர் தனது டையரிக் குறிப்பில் மற்றொரு இராஜ தந்திரி, மந்திரி ……… நேற்று மிகத் தெளிவான செய்தியைச் சொன்னார். விசாரணையைப் பற்றி விவாதிக்கையில் பிரதிவாதிகள் குற்றவாளிகள் என்பதில் சிறிதும் ஐயமில்லை. விசாரணையைக் கவனித்த எல்லோரும் அதே முடிவுக்குத் தான் வந்தோம். வழக்கு சோடிக்கப்பட்டதென, பத்திரிகைச் செய்திகளிலிருந்து வெளியுலகம் எண்ணுகிறது. அது அப்படி அல்ல என்பது அவருக்குத் தெரியும். ஆனால், வெளியுலகம் அப்படி நினைப்பது ஒருவகையில் நல்லது தான்.” என்று குறிபிட்டுள்ளார். அவரின் கருத்து கம்யூனிஸ்டுகளுக்கு எதிரான அவதூறுகளைப் பாதுகாக்கும் நோக்கிலானது. அத்துடன் டிராட்ஸ்கிய அவதூறுகளைக் கொண்டு கம்யூனிச எதிர்ப்புப் பிரச்சாரம் செய்யும் நோக்கில் இவை பாதுகாக்கப்பட்டது.

 

விசாரணை பொய்யாக சோடிக்கப்பட்டு திணிக்கப்பட்டது என்றால், டிராட்ஸ்கியம் வெற்றுவேட்டாகிவிடும். விசாரனையில் கைதானவர்கள் டிராட்ஸ்கிய மற்றும் பல்வேறு குழுவைச் சேர்ந்தவர்கள் என்பதை அவர்கள் அங்கிகாரிக்கின்றனர். அப்படி அவர்கள் தத்தம் கோஷ்டிகளுடன் இருந்தபடி, ஆட்சிக்கவிழ்ப்புக்காக செயல்பட்டவர்கள். அரசியல் ரீதியாக டிராட்ஸ்கியம், புக்காரியம் என அனைத்தும் தனிமைப்படுத்தப்பட்ட இரகசிய கோஷ்டிகளாக மேல் இருந்து செயல்பட்டவர்கள். உள்ளடக்கம் இன்றி விசாரனை நடை பெறவில்லை. உதாரணமாக 1927 இல் சோவியத் விவசாயத்தை எடுத்தால் 12 கோடி விவசாயிகள் இருந்தனர். இதில் ஒரு கோடி பேர் நிலப்பிரபுகளாகவும், 11 கோடி பேர் எழை விவசாயிகளாகவும் இருந்தனர். இந்த ஒரு கோடி பேர் எழை விவசாயிகளை சுரண்டிக் கொழுத்ததுடன், மிக உயர்ந்த வாழ்கைத் தரத்தைக் கொhண்டிருந்தனர். எழை விவசாயிகளின் வாழ்வை உயர்த்த ஒரு தொடர் புரட்சியின் அவசியத்தை கோரியது. இந்த நிலப்பிரபு வர்க்கம் சோவியத் அரசுக்கு எதிராக பொருட்களை விற்பதைக் கூட தடுத்து சந்தையை நெருக்கடிக்குள்ளாக்கி அரசியல் ரீதியாக ஆட்சியை கவிழ்க்கும் நிர்பந்தங்களைக் கூட தொடர்ச்சியாக செய்து வந்தது. தொடர்ந்து வர்க்கப் போராட்டத்தை நடத்துவதை எதிர்த்து வந்த டிராட்ஸ்கி அவர்களின் தற்காப்பை உறுதி செய்யும் கோட்பாட்டை வழங்கி, அவர்களின் ஆதாரவையும் திரட்டிக் கொண்டார். 1929 இல் புதிய பொருளாதார கொள்கை கைவிடப்பட்ட போது, அதை எதிபுத்த புக்காரின் சதியை செய்வதற்கு முன்வந்தான். 1929 இல் புதிய பொருளாதார திட்டம் கைவிடப்படவும், கூட்டுப்பண்ணையாக்கல் உருவாக்கவும் ஸ்டாலின் தலைமையிலான பாட்டாளி வர்க்கம் எடுத்த முடிவை அடுத்து, புக்காரின் ஸ்டாலினுக்கு எதிரான சதிக்காக 1928 இல் இடதுசாரி எதிர்பாளனராக கமனேவைச் சந்தித்தார். கமனேவ் விட்டுச் சென்ற தனது நாட்குறிப்பில் இது பற்றிய குறிப்பு அடங்கியுள்ளது. புக்காரின் கூறியதாக கூறும் அந்த குறிப்பு அவன் ஒன்றையும் விட்டுவைக்கமாட்டான்…. அவன் நம்மை அழித்துவிடுவான். அவன் தான் புதிய செங்கிஸ்கான்” என்று கூறி, ஸ்டாலின் வர்க்க போராட்டத்தை தொடர்ந்து நடத்துவதை எதிர்த்தான். 1928 புக்காரின் பிராவ்தாவில் எழுதிய கட்டரையிலும், 1929 இல் மத்திய குழுவுக்கு வழங்கிய அறிக்கையிலும் கூட்டுப் பண்ணையாக்களை எதிர்த்து நின்றார். வர்க்கப் போராட்டங்கள் தொடர்ந்து இடைவிடாது நடத்தப்படுவதே சோசலிசம் என்பதை மறுத்தார். சோவியத்தின் ஆரம்ப காலத்தில் விவசாயிகளை சலுகை வழங்கி அரவனைத்துச் செல்வது அவசியமாக இருந்தது. இந்த நிலையில் புக்காரின் நிலைப்பாடு சோவியத்துக்கு சார்பானதாக இருந்தது. அந்த வகையில் புக்காரின் 1924 இல் நாங்கள் மெல்லமெல்ல அடியெடுத்து வைத்து முன்னேறுவோம். பெருந்தொகையான குடியான்கள் என்ற வண்டியை நாம் எம்மோடு இழுத்துச் செல்ல வேண்டும்” என்றார். 1925 இல் புகாரின் நமது விசாலமான விவசாய வண்டியை நம் பின்னால் இழுத்துக் கொண்டு சிறு சிறு எட்டுகள் வைத்து நாம் முன்னேறுவோம்” என்றான். அதே நேரம் புகாரின் விவசாயிகளை நோக்கி நீங்கள் உங்களை வளப்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்” என்றுகூறிய போது சரியாக இருந்தது. ஆனால் இது சோசலிசத்தின் இறுதிக் கொள்கையல்ல. புதிய வர்க்க முரண்பாடு அரங்கு வருகின்றது. புகாரின் இதை எதிர்த்து நிற்கின்றார். இதற்காக சோவியத் அமைப்பையே அழித்துவிட முனைகிறார். சோசலிச கட்டுமானத்தில் அவசியமான கூட்டுபண்ணையாக்கலை ஆதாரித்து, அதை எப்படி மெதுவாக விரைவாகவும் அலை அலையாக இணங்கிய வடிவில் நடைமுறைப்படுத்துவது என்ற நடைமுறைக் கொள்கையை ஸ்டாலினுடன் இணைந்து எடுத்து இருப்பின், ஸ்டாலின் விட்ட சில இடது தவறுகளை (ஸ்டாலின் இந்த தவறை பின்னால் ஒப்புக் கொள்கின்றார்) தவிர்த்து இருக்கமுடியும். ஆனால் புக்காரின் இதை எதிர்த்து இரகசிய சதிகளில் ஈடுபட்டார். சோவியத் எதிர்ப்பாளர் அணியுடன் தன்னை இரகசியமாக இணைத்துக் கொண்டார். சதியின் மூலங்கள் சோசலிச சமுதாயத்தில் தொடரும் வர்க்கப் போராட்டத்துடன் இணைந்தே வளர்ச்சி பெற்றது.

 

சதிகள் இணங்காணப்பட்ட நிலையில், விசாரணையையும் கைதுகளையும் கண்டு பயந்த எஞ்சிய சதியாளர்கள் இறுதித் தாக்குதலை நடத்தத் தவறுவது தற்கொலை சமமானது எனக்கருதினர். கிரஸ்டின்ஸ்கி, ரோசென்கோலிட்ஸ், துக்கா செவ்ஸகி, கமார்னின் ஆகியோர் இரகசியமாக கூடினர். 1937 மே 1ம் திகதிக்கு முன் இராணுவ நடவடிக்கையில் இறங்குவதென தீர்மானிக்கப்பட்டது. எப்படிக் கைப்பற்றுவது என்பது தொடர்பாக பல விவாதங்கள் நடந்தது. அவற்றில் துக்காசெவ்ஸ்கி வகுத்தது தான் சிறந்தது என பிற்காலத்தில் ரோசன்கோல்ட்ஸ் குறிப்பிட்டான். இச் சதி தொடங்கு முன்பே சோவியத் இவர்களை கைது செய்தது. பலர் தண்டனைக்கு உள்ளானர். உலகில் பல புதிய வதந்திகள் பரவின. செஞ்சேனை சோவியத் அரசிற்கு விரோதமாக கிளம்பிவிட்டது”, வரோஷிலோவ் மாஸ்கோ மீது படை எடுத்துச் செல்கிறார்”, சோவியத் ரஷ்யா முழுவதிலும் மக்கள் சுட்டுத் தள்ளப்படுகிறார்கள்”, சிறந்த தளகர்த்தர்களைச் செஞ்சேனை இழந்துவிட்டதால் அது சர்வதேச முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததல்ல.” எனப் பல வதந்திகள் பரவின. இதே நேரம் சோவியத் அமெரிக்கத் தூதர் டேசிஸ் 1937 ஜூலை 4இல் சோவியத் வெளிநாட்டு அமைச்சர் மாக்சிம் விட்வினோவ் சந்தித்தார். அப்போது டேலிஸ் கூறினார். மாஸ்கோ விசாரனை டிராட்ஸ்கிய வாதிகளுக்கும், சில சேனைத் தலைவர்களுக்கும் கொடுக்கப்பட்ட தண்டனை அமெரிக்காவில் பரபரப்பை உண்டாக்கியுள்ளது.” எனத் தெரிவித்தார். அதற்கு சோவியத் வெளிநாட்டு அமைச்சர் மாக்சிம் விட்வினோவ், துரோகச் செயலிலிருந்து, சோவியத் அரசை நாங்கள் பாதுகாத்தோம் என்ற உண்மையை என்றாவது ஒரு நாள் உலகம் அறியும். நாஜி ஹிட்லரிர் ஆபத்தைத் தடுத்து நிறுத்துவதற்காக, சோவியத் யூனியனை மாபெரும் கோட்டை ஆக்கியிருகிறோம். அதன் மூலம் எங்களுக்குள்ள ஆபத்தைத் தவிர்ப்பது மட்டுமல்ல, நாஜியின் உலக ஆதிக்க வெறியை எதிர்த்துத் தாக்குவதின் மூலம், உலகத்திற்கே சிறந்த தொண்டாற்றுகிறோம்” என்று பதிலளித்தார். டிராட்ஸ்கிய மற்றும் சதியாளர்கள் மீதான நடவடிக்கை, பாசிசத்திற்கு துணைபோன பாசிசத்தை பலப்படுத்தியவர்கள் மீதான தாக்குதலாகவே இருந்தது.

 

ஆனால் முட்டாள் தனமான உணர்வற்ற ஸ்டாலின் மனநோய் தான் களையெடுப்பாகியது” என்று டிராட்ஸ்கிய பத்திரிகை தூற்றுகிறது. இரகசிய சதிக் குழுக்களைக் கட்டியது, இரகசிய பத்திரிகை கூட்டங்களை நடத்தியது, சதிகளை செய்தது, இராணுவம் மூலமான ஆட்சிக் கவிழ்ப்பு வரை திட்டமிடப்பட்டதை டிராட்ஸ்கியமாக காட்டி பெருமை கொள்ளும் இப் பத்திரிகை, அந்த சதியை எதிர்த்து நின்ற ஸ்டாலினுக்கு முட்டாள் தனமான மனநோய் உண்டு என்று தூற்றுகின்றது. சதிக்கு கம்பளம் விரித்து வரவேற்று இருக்க வேண்டும் என்ற சதிகார டிராட்ஸ்கிய கோட்பாடே, தூற்றுலுக்கு அடிப்படையாக உள்ளது.

 

ஸ்டாலின் ஜனநாயகம், ஜனநாயக மத்தியத்துவத்தை பேனுவதில் மிக உயாந்த கட்டம் வரைச் சென்றார். கட்சியில் இருந்தபடி டிராட்ஸ்கியே ஒப்புக் கொள்ளும் 1926, 1927 ஆட்சிக் கவிழ்ப்புகளின் பின் 1927 இல் கட்சியை விட்டே டிராட்ஸ்கி வெளியேற்றப்பட்டாரே ஒழிய கொல்லப்படவில்லை. அவர் வேறு ஒரு இடத்தில் தங்கவிடப்பட்டார். அங்கிருந்து அவர் சதிகளை திட்டிய நிலையில் 1928 இல் இதை நிறுத்தும்படி எச்சரிக்கப்பட்டார். இதை பெருமையாக டிராட்ஸ்கி தனது நூலில் ஒப்புக் கொள்கின்றார். ஆனால் டிராட்ஸ்கி தொடர்ந்தும் சதியில் ஈடுபட்டார். இதையடுத்து 1929 இல் நாடு கடத்தப்பட்டார். அப்போதும் கைது செய்யவில்லை. வெளிநாட்டில் இருந்து அவர் தொடர்ந்தும் சதியில் ஈடுபட்ட நிலையில், 1932 இல் சோவியத் குடியுரிமை பறிக்கப்பட்டது. உண்மையில் கட்சி விரோத நடவடிக்கை, தண்டைக்குரிய குற்றங்களை செய்த போதும் திருந்துவதற்காக இயன்றவரை சலுகை வழங்கப்பட்டது. காமெனவ்வை எடுத்தால் 1927 இல் கட்சி விரோத செயலுக்காக கட்சியில் இருந்து வெளியேற்றப்பட்டார். பின் தவறை உணர்ந்த நிலையில், கட்சியில் சேர்க்கப்பட்டார். பின் மீண்டும் கட்சி விரோத செயலுக்காக கட்சியில் இருந்து வெளியேற்றப்பட்டு மீளவும் சேர்க்கப்பட்டார். தொடர்ந்தும் பாட்டாளி வர்க்கத்துக்கு விரோதமான சக்திகளுக்கு எதிராக என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதை லெனின் கூறும் போது வாழ விரும்பம் ஒரு கட்சி, தன்னுடைய வாழ்வு பற்றிய கேள்வியில் எள்ளளவும் ஊசாலாட்டத்தையோ, தன்னைக் குழி தோண்டிப் புதைக்க நினைப்பவர்களுடன் சமரசம் செய்த கொள்வதையோ அனுமதிக்க கூடாது” என்றார். இறுதியாகவே கட்சி விரோத நடவடிக்கைக்காக 1936 இல் தண்டனைக்குள்ளானார்கள். இப்படி பல தலைவர்கள் கட்சி விரோத நடவடிக்கைகாக வெளியேற்றப்பட்டு மீள இணைத்தும், பின் மீள வெளியேற்றப்பட்டு மீள இணைத்த பின், கட்சி விரோத சதிக்காக 1936 இல்  தண்டிக்கப்ட்டவர்களின் முந்திய வரலாற்றில் நாம் காணமுடியும். திருந்தியவர்கள் கட்சியில் தொடர்ந்து செயல்பட்டனர். இன்று சதிகளை தாம் செய்ததை பெருமையாக ஒப்புக் கொள்ளும் டிராட்ஸ்கியம், இதற்காக பலமுறை பாட்டாளி வர்க்கம் வழங்கிய சலுகைகளை துஷ்பிரயோகம் செய்தது. ஸ்டாலின் தலைமையிலான கட்சி திடீரென தண்டைகளை வழங்கிவிடவில்லை. கட்சி விரோதச் செயலில் ஈடுபட்டவர்கள் திருந்தவும், சரியான பாதைக்கு வரவும், சதிகளை கைவிட்ட ஜனநாயக மத்தியத்துவதை பேணவும் தொடர்ச்சியாக சந்தர்ப்பத்தை கட்சி வழங்கியது. ஆனால் இந்த சதியாளர்கள் இதை மீள மீள துஸ்பிரயோகம் செய்தனர். ஒரு சதிக் கும்பலாக வளர்ந்ததுடன், ஆட்சியை கவிழ்கவே திட்டமிட்டது. அது ஒரு எகாதிபத்திய ஆக்கிரமிப்புடன் ஒருங்கினைந்த போதே, கடும் தண்டனை வழங்கப்பட்டது. கட்சி விரோத நடவடிக்கைகாகவும், பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரத்தை தூக்கியெறியவும் முயன்ற நிலையில், நாடு கடத்தப்பட்ட சதியாளரான டிராட்ஸ்கி மற்றும் பலருடன் தொடர்புகளை பேனி சதிகளை தீட்டினர்.

 

பாட்டாளி வர்க்கம் திருந்த வழங்கிய சந்தர்ப்பத்தை தூற்றும் டிராட்ஸ்கியம்; “… கீழ் மட்ட அணிக்குள் விமர்சனம் செய்பவர்கள் வர்க்க எதிரியின் புறநிலையான எஜண்டுகள் என வெளியேற்றப்பட்டனர். மற்றும் சிலர் பிராயச்சித்த சடங்குகளில் ஒழுங்கு படுத்தப்பட்டனர்…. அல்லது பல நாள் விவாதத்தின் போக்கில் தண்டனை அளிக்கப்பட்டு மீண்டும் சரியான வழிக்கு கொண்டு வரப்பட்டனர்” என்று கூறி, இதை தவறானது என்கின்றனர். தமது சதிகள், திட்டமிட்ட பயங்கரவாத நடடிவக்கைகள் சரியானவை என்கின்றனர். கீழ்மட்ட அணிகள் திருந்த சந்தர்ப்பம் வழங்குவது மார்க்சியமல்ல என்கின்றனர். ஸ்டாலினிசத்தின் அடிப்படை சிறப்பியல்பு என்னவென்றால் அந்த அடக்குமுறை கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் உறுப்பினர்கள், தலைவர்கள், அதிகாரிகள் முதலியவர்களுக்கு எதிராக வழிநடத்தப்பட்டது.” என்று கூறி, இதை அவதூறாக்கி தூற்ற முனைகின்றனர். வர்க்கப் போராட்டம் இடைவிடாது தொடரும் வரை, இது என்றைக்கும் அப்படித்தான் இருக்கும். லெனினும் அப்படித்தான் வரையறுக்கின்றார். லெனின் நவீன திரிபுவாதம் பற்றி குறிப்பிடும் போது தொழிலாளர் இயக்கத்தின் தலைமையிலுள்ள மிகச் சிறிய ஒரு பகுதி தான்” பாட்டாளி வர்க்கத்துக்கு எதிராக தன்னை புனராமைக்கின்றது. புரட்சிக்கு பிந்திய சமுதாயத்தில் இதை எதிர்த்து போராடுவதையே, டிராட்ஸ்கியம் தனிநாட்டு சோசலிசம் என்கின்றது. மாவோ பாட்டாளி வர்க்க அமைப்பில் எதிரி எங்கே உள்ளான் என்ற கேள்விக்கு, தற்போதைய இயக்கத்தின் பிரதான தாக்குதல் இலக்கு முதலாளித்துவப் பாதையை மேற்கொள்ளும் அதிகாரத்திலுள்ள கட்சி நபர்களாகும்” என்றார். இதைத் தான் ஸ்டாலினும் செய்தார். மாவோ 1962 இல் சொன்னார் நாம் சோசலிசக் கல்வியை நடத்த வேண்டும். வர்க்க முரண்பாடுகளையும் வர்க்கப் போராட்டத்தையும் சரியாகப் புரிந்து கொண்டு கையாள வேண்டும். நமக்கும் எதிரிக்கும் இடையிலான முரண்பாட்டை மக்கள் மத்தியிலான முரண்பாட்டிலிருந்து வேறுபடுத்தி அவற்றைச் சரியாகக் கையாள வேண்டும். இல்லையானல் நம்முடையயதைப் போன்ற ஒரு சோசலிச நாடு அதன் எதிரிடையானதாக மாறும், சீராழியும், ஒரு முதலாளித்துவ மீட்சி நடந்தேறிவிடும். இப்போதிலிருந்து ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஒவ்வொரு மாதமும் ஒவ்வொரு நாளும் இதை மனதில் இருத்திக் கொண்டு இந்தப் பிரச்சனையை மேலோட்டமாகக் கருதாது மார்க்சிய-லெனினியப் பாதையைப் பற்றி நிற்க வேண்டும்” என்றார். ஒரு முதலாளித்துவ மீட்சியின் போக்கில் இரண்டு வெவ்வேறு கூறுகளை சரியாக அடையாளம் காண வேண்டியதை சுட்டிக் காட்டுகின்றார். அதில் இருந்தே எதிரியை பிரித்தறிந்து தண்டனைக்குள்ளாக்க வேண்டியதைச் சுட்டிக் காட்டுகின்றார். சோவியத்தில் எதிரி மக்களாகவோ, மக்கள் மத்தியிலான முரண்பாட்டில் இருந்து அடையாளம் காணப்படவில்லை. இரகசிய குழுக்களையும் அதன் தலைவர்களையுமே குறிவைக்கப்பட்டது.

 

சோவியத்தில் இரகசிமான சதிக் கும்பலின் வலைப் பின்னால் அம்பலமான நிலையைலேயே ஒரு விசாரனைக்கு சோவியத்தை உந்தித் தள்ளியது. இந்த களையெடுப்பில் எல்லையற்ற இரகசிய சதிக் குழுக்களாக இருந்தால், இந்த சதி மேல் இருந்து திட்மிடப்பட்டதால் இந்த விசாரனை எதிரி நன்பர்களை பிரித்தறிவது கடுமையாகியது. சதிக் குழுக்கள் அம்பலமாகி வந்த நிலையில் சதியை வேறுபடுத்தி பார்க்கும் ஒரு  நடைமுறை சார்ந்த கீழ் இருந்து பிரிதறியும் முறை கண்டறியப்படவில்லை. மேல் இருந்து நடந்த களையெடுப்பாக இருந்தால், தவறுகள் இழைக்கப்பட்டன. நட்பு ரீதியான கருத்து முரண்பாட்டுக்கும் சதிக் கும்பலுக்கும் இடையில் உள்ள வேறுபாட்டை இனம் காணும், அரசியல் வழிமுறை இன்றிய நிலை உருவானது. அத்துடன் திருந்தக் கூடிய, மற்றும் மேல் மட்ட கீழ்மட்ட உறுப்பினர்களை வேறுபடுத்தி அறியும் வழிவகையை எப்படிக் கையாள்வது என்ற வழிமுறை இன்றி விசாரனைகள் பொதுவாக நடந்தன. இதனாலும் முன் அனுபவமற்ற ஒரு சமூக வடிவமாக இருந்தாலும் பல தவறுகள் இழைக்கப்பட்டன. மாவோ சொந்த நாட்டில் இதை எதிர் கொண்ட போது கடந்த காலத்தில் கிராமப்புறப் பகுதிகளில், தொழிற்சாலைகளில், கலாச்சார அரங்குகளில் போராட்டங்களைத் தொடுத்தோம், சோசலிசக் கல்வி இயக்கத்தை நடத்தினோம். ஆனால் இவையனைத்தும் பிரச்சனைகளை தீர்க்கத் தவறின ஏனெனில் இருண்ட அம்சத்தை வெளிப்படையாகவும், அணைத்து தழுவிய வகையிலும் கீழிலிருந்து அம்பலப்படுத்தி பரந்துபட்ட மக்களைத் தட்டியெழுப்புவதற்கான ஒரு வடிவத்தை, ஒரு வழிமுறையை நாம் காணவில்லை” என்றார். மாவோ இதை கீழ் இருந்து முதலாளித்துவ மீட்சியை தடுக்கும் வழிவகையையும், எதிரியை தனிமைப்படுத்தி அழிக்கும் யுத்த தந்திரத்தை கண்டறிந்தார். மக்கள் கீழ் இருந்து நடத்தும் இடைவிடாத (கலாச்சாரப்) புரட்சி, எதிரிக்கு பலமான அடி கொடுத்தது. ஆனால் சோவியத்தில் முக்கியமான சதியாளர்கள் மீதான விசாரனை, சோவியத் சட்ட திட்டத்துக்கு இணங்க பகிரங்கமாக நடந்தது. மறுதளத்தில் சதியாளர்களை வேறுபடுத்தி அறியும் வழிமுறை இன்மையால், சோவியத் அரசியல் அமைப்பு சட்டத்துக்கு உட்பட்டவகையில் ஒரு பகுதி தண்டனை வழங்கப்படவில்லை. இதனால் தவறுகள் இயல்பாகி சிலர் தவறுதலாக தண்டனைக்குள்ளானர்கள். இதை 1939 இல் ஸ்டாலின் ஒப்புக் கொண்டார். அதற்கு முன்பே தொடர்ச்சியாக இந்த விசாரனைப் போக்கை தடுத்து நிறுத்தியிருந்தார். தவறு இழைத்தவர்களை திருந்துவதற்கான அனைத்து முயற்சியையும், கட்சியின் ஜனநாயக மத்தியத்துவத்தையும், ஆட்சி அதிகாரத்தையும் முழுமையாக பயன்படுத்தியே இந்த சதி நடந்தது. இது எந்த நாட்டிலும் இந்தளவு விரிவாக அனுமதிக்கப்படவில்லை. அரசிலும் கட்சியிலும் இருந்தபடி வெளிநாடுகள் வரை சென்று சதி செய்யும் உரிமையை சோவித்துக்கு வெளியில் யாரும் அனுமதித்ததில்லை. உண்மையில் முன் அனுபவமற்ற நிலையில் இதை எதிர்கொண்ட போது, எதிரியின் மூர்க்கத்தனமான சதிகளின் பின்னனியில் உருவான சில தவறுகளே இவை. ஸ்டாலின் தவறுகள் வரலாற்றுப் படிப்பினையாக மட்டுமே எடுக்கப்படவேண்டும். 

 

இந்நூலின் முந்தைய பகுதிக‌ள்

1. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 1

2. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 2

3. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 3

4. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி –  4

5. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 5

6. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 6

7. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 7

8. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 8

9. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 9

10. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 10

11. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 11

12. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 12

13. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 13

14. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 14

15. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 15

16. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 16

17. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 17

18. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 18

19. ஸ்டாலின் தூற்றப்படுவது ஏன்? : பகுதி – 19

20 ஸ்டாலின் தூற்றப்படுவது ஏன்? பகுதி: 20

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

இந்த மண்ணில் சொர்க்கத்தைப் படைப்போம் 20

ஸ்டாலின் துற்றப்படுவது ஏன்? : பகுதி – 20

முதலாம், இரண்டாம் உலக யுத்தங்களின் போது, ஜெர்மன் – சோவியத்  ஓப்பந்தங்கள் மீதான அவதூறுகள் மீது 

 

ஜெர்மன் – சோவியத் இடையிலான பிரஸ்ட் லிட்டோவ்ஸ்கி ஒப்பந்தத்தை எதிர்த்து டிராட்ஸ்கி, கட்சியின் முடிவுகளையே மீறிச் செயல்பட்டான். இது தொடர்பான இறுதி விவாதம் இரண்டு நாட்கள் நடைபெற்ற போது, அதில் டிராட்ஸ்கி கலந்து கொள்ளவே மறுத்தான். டிராட்ஸ்கிய நிலைக்கு சார்பாக அக்காலத்தில் சதிகளில் ஈடுபட்டு இருந்த பிரஞ்சுத் தளகர்த்தன் மார்ஷல் போக், நேசநாட்டு இரகசிய கூட்டம் ஒன்றில் பேசியதைப் பார்ப்போம். ஜெர்மன் போரை விரைவில் முடிக்க வேண்டும் நேச நாடுகளின் படைகளை ஒன்று திரட்டிச் சோவியத் ரஷ்சியாவைத் தாக்க வேண்டும்” என்று அறைகூவல் விடுத்தான். ஏகாதிபத்தியங்கள் தமது முரண்பாட்டை முடிவுக்கு கொண்டு வருவதன் மூலம் சோவியத்தை அழிக்க நினைத்தனர். ஆனால் டிராட்ஸ்கி இரண்டு பக்க மோதல் மூலம் சோவியத்தை அழிக்க நினைத்தான். இந்த இடத்தில் முந்திக் கொண்ட லெனின், ஜெர்மனுடன் சமாதானம் செய்து நேசநாட்டுப் படைகளின் பலத்தை சிதறடிக்க வைத்ததன் மூலம், மிகச் சிறந்த இராஜதந்திரத்தைக் கையாண்டார். இதை எதிர்த்து டிராட்ஸ்கி ஒரு முறையல்ல பலதரம் கட்சி முடிவை மீறி தன்னிச்சையாக செயல்ப்பட்டு, ஒப்பந்தம் செய்ய முடியாத நிலைமையைத் தோற்றுவித்து சோவியத் ஆட்சியை அழிக்க முனைந்தான். இறுதியில் டிராட்ஸ்கி இன்றியே அவ்வொப்பந்தம் கையெழுத்தானது. இரண்டாம் உலகயுத்தத்தில் ஜெர்மனியுடன் மேற்கு நாடுகள் தொடர்ச்சியான சமரச ஒப்பந்தங்களையும், விட்டுக் கொடுப்புகளையும் செய்தது. சோவியத்தை தாக்கி அழிக்க தாரளமாக ஆயுத உதவி, பொருளாதார உதவிகளை நல்கினர். சோவியத் ஜெர்மனிக்கு எதிராக ஒரு பாசிச எதிர்ப்பு ஐக்கிய முன்னணியை கோரிய போது, மேற்கு நாடுகள் அதை மறுத்தன. இந்த நிலையில் சதியை முறியடிக்கவும், ஏகாதிபத்தியத்தின் ஒன்றுபட்டு தாக்குதலை முறியடிக்கவும், சோவியத்ததை கைப்பறுவதன் மூலம் ஒன்றுபட்ட நலன்களையும் ஒற்றுமையையும் சிதறடிக்கும் திட்டத்தை முறியடிக்கவும், ஜெர்மனியுடன் பரஸ்பரம் தாக்குவதில்லை என்ற ஒப்பந்தத்தை சோவியத் செய்தது. இதை டிராட்ஸ்கியவாதிகள் எதிர்த்து அவதூறு செய்ததுடன், இன்று வரை அது தொடர்கிறது. அன்று லெனின் ஜெர்மனியுடன் செய்த ஒப்பந்தத்தை எப்படித் தூற்றினரோ, அப்படியே ஜெர்மனியுடான சோவியத் உடன்பாட்டையும் தூற்றினர், தூற்றிவருகின்றனர்.

 

இந்த ஒப்பந்தத்தை பலவிதமாக திரித்து புரட்டும் டிராட்ஸ்கியவாதிகள், இன்றுவரை அந்த அரசியல் அவதூறை  அடிப்படையாக கொண்டு தான் அரசியல் நடத்துகின்றனர். இந்த அவதூறில் “… சோவியத் யூனியன் பாசிச ஜேர்மனியோடு செய்து கொண்ட உடன்பாட்டின் பின்பு சோவியத் யூனியனுக்கு ஜெர்மனியிடமிருந்து ஆபத்து எதுவும் கிடையாது. இது முதலாளித்துவ நாடுகளிடையேயான முரண்பாடு என்று ஸ்டாலினால் விளக்கம் தரப்பட்டது”  என்கின்றனர். மேலும் சோவியத் எல்லைகளில் நாசிகளை ஆத்திரமூட்டக் கூடாது என்று செம்படைக்கு ஸ்டாலினால் கடுமையான கட்டளை பிறப்பிக்கப்பட்டு இருந்தது” ஹிட்லர்-ஸ்டாலின் ஒப்பந்தம் எற்பட்டபோது ஆயிரக்கணக்கான கம்யூனிஸ்டுகள் சிறையில் இருந்தனர். யூத அழிப்பு நடந்த வந்தது. குறைந்த பட்சம் சிறையில் இருந்த கம்யூனிஸ்டுகள் ஒருவர் கூட விடுவிக்ப்படவில்லை…. ஸ்டாலினது ரஷ்ய வகைப்பட்ட தேசிய சோசலிசம் சர்வதேச நெருக்கடிகளில் இருந்தும் பாசிசத்திடமிருந்தும் தப்பிவிட முடியும் என்ற மதிப்பிட்டது தோல்வி கண்டது” என்று பலவாறாக வக்கிரத்துடன் தொடாந்து கதை சொல்லும் போது, மார்க்சிய அடிப்படையே தூற்றப்படுகின்றது. இராண்டாம் உலக யுத்தத்தில் ஸ்டாலின் தனது சொந்த மகனையே, முன்னணி போர் முனைக்கு அனுப்பிய போது அங்கு கைது செய்யப்பட்டார். ஸ்டாலின் மகன் அடையாளம் காணப்பட்ட நிலையில், பாசிட்டுகள் சோவியத்துடன் பேரம் பேச முற்பட்டனர். அப்போது ஸ்டாலின் அதை முற்றாக நிராகரித்த நிலையில், ஸ்டாலின் மகன் படுகொலை செய்யப்பட்டான்.

 

இங்கு சர்வதேசியம் என்பது கம்யூனிஸ்சத்தின் பாதுகாப்பும் அதன் நலனுமாகும். இதுவே ஸ்டாலினின் சர்வதேசியமாகும். இதைத் தான் ஸ்டாலின் அன்று செய்தார். அன்று ஸ்டாலின் செய்த உடன்பாடு இராஜதந்திர ரீதியான மிகவும் முக்கியத்துவமுடையதும், இரண்டாம் உலக யுத்தத்திலேயே மிகச் சிறந்த இராஜதந்திர முயற்சியாகும். இதை யார் எல்லாம் எதிர்த்தார்கள்? மூலதனமும், ஜெர்மனிக்கு எதிரான எகாதிபத்திய முகாமும், டிராட்ஸ்கிய வாதிகளுமே. இன்றும் இதை தூற்றுவது யார்? ஏகாதிபத்தியமும் டிராட்ஸ்கிவாதிகளுமே. டிராட்ஸ்கியவாதிகள் இதைக் கொச்சைப்படுத்தும் போது முதலாளித்துவ நாடுகளிடையேயான முரண்பாடு என்று ஸ்டாலினால் விளக்கம் தரப்பட்டது” என்று கூறி, அதன்  அடிப்படை மார்க்சியத்தையே தூற்றிக் கைவிடுகின்றனர். அப்படியானால், இரண்டாம் உலக யுத்தம் ஏகாதிபத்திய நாடுகளுக்கிடையிலான யுத்தம் அல்ல என்கின்றனர். இந்த டிராட்ஸ்கிய ஆய்வை முடிந்தால் நம்புங்கள். இரண்டாம் உலக யுத்தம் உலகை மறுபங்கிடு செய்யும் ஏகாதிபத்திய யுத்தம் அல்ல என்கின்றனர். ஜெர்மனிய முகாம், பிரிட்டிஸ் – பிரஞ்சு முகாம் உலகை மீள் பங்கிட நடத்திய யுத்தமே, இரண்டாம் உலக யுத்தம் என்பதை டிராட்ஸ்கியவாதிகள் மறுக்கின்றனர். இது ஸ்டாலினின் கற்பனை என்கின்றனர். “தனி நாட்டு சோசலிசத்தின்” மார்க்சியமல்லாத புரட்டு என்கின்றனர். இது மார்க்சியமல்லாத ஸ்டாலினிசம் என்கின்றனர். இதில் இருந்து தான் “முதலாளித்துவ நாடுகளிடையேயான முரண்பாடு” என்பது ஸ்டாலினின் திரிபு என்கின்றனர். டிராட்ஸ்கி இதை ஸ்டாலினிசம் என்று வரையறை செய்வதாக கூறி வக்கரிக்கின்றனர். ஆனால் இந்த யுத்தம் “முதலாளித்துவ நாடுகளிடையேயான முரண்பாடு என்று ஸ்டாலினால் விளக்கம் தரப்பட்டது” தவறு என்றால், இந்த யுத்தம் எந்த வகையான யுத்தம். அதை மட்டும் வாய் திறந்த சொல்ல மாட்டார்கள். ஆம் டிராட்ஸ்கி சோவியத்தில் ஆட்சிக்கு வருவதற்கான யுத்தம் அல்லவா இது. ஆகவே யுத்தம் அவசியம். அதானல் டிராட்ஸ்கி ஜெர்மனியுடன் இரகசிய ஒப்பந்தங்களை செய்தது மட்டுமின்றி, சோவியத்தில் ஐந்தாம் படையாகவும் செயல்பட்டான். “முதலாளித்துவ நாடுகளிடையேயான முரண்பாடு” அல்லாத யுத்தம் என்ற கோட்பாட்டு விளக்கம், ஜெர்மனி ஆக்கிரமிப்பு டிராட்ஸ்கியத்தின் ஆட்சியாக மாறும் என்ற விளக்கத்தையும், கனவையும் கொடுத்தது. சோவியத் ஜெர்மனி ஒப்பந்தம் மூலம் இந்தக் கனவு தகர்ந்த போது, ஐயோ கட்டிக் கொடுப்பு என்று தூற்றுகின்றனர்.

 

இரண்டாம் உலக யுத்தம் உலகை மீள் பங்கிடக் கோரி; எகாதிபத்தியங்களுக்கு இடையிலான யுத்தமே. அதாவது முதலாளித்துவ மூலதனங்களை கைப்பற்றவும் பாதுகாக்கவும் நடைபெற்ற யுத்தமே. இதில் சோவியத் யூனியனை பங்கீடும் கனவையும் உள்ளடக்கியதே. அன்று ஜெர்மனிய நாஜிய பாசிஸ்டுகள் உலகை மறுபங்கீடு செய்ய, கம்யூனிச அபாயம் பற்றி உரத்துக் கூறினார்கள். இதன் மூலம் தன்னை இராணுவ மயமாக்கிக் கொண்டபோது, தாரளமாக அதை பலப்படுத்தியவர்கள் ஏனைய ஏகாதிபத்தியங்களே. தனது முலதனத்தை தக்கவைக்கவும், சோவியத் யூனியனை தாக்கி அழிக்கவும், அதற்கு ஆக்கமும் ஊக்கமும் அளித்தனர். இவை தொடர்பாக பல ஆதாரங்களை நாம் ஏகாதிபத்திய தலைவர்களின் கூற்றுகள், ஒப்பந்தங்கள் மற்றும் உதவிகளில் எடுத்துக் காட்ட முடியும். இந்நிலையில் ஜெர்மனி தன்னை இராணுவமயமாக்கி அயல் நாடுகளை கைப்பற்றிய போது, அதன் பாதுகாப்புக்கு பொறுப்பாக இருந்த மற்றயை ஏகாதிபத்தியங்கள் இதற்கு ஆதாரவு வழங்கி  மறைமுகமாக ஒத்துழைப்பை நல்கினர். ஜெர்மனி ஆக்கிரமித்த நாடுகளுடன் இருந்த பரஸ்பர பாதுகாப்பு ஒப்பந்தங்களை, மற்றைய ஏகாதிபத்தியங்கள் ஒருதலைப்பட்சமாக கிழித்தெறிந்தனர். ஜெர்மனியை சுற்றிய பல அயல் நாடுகள் தொடர்ச்சியாக கைப்பற்றப்பட்டது. இந்நிலையில் அதை எதிர்த்து அந்தநாட்டு கம்யூனிஸ்ட்டுகள் மட்டுமே போராடினர். அதேநேரம் சர்வதேச ரீதியாக இதற்கு எதிராக சோவியத் ஒரு ஐக்கிய முன்னணியை அமைக்கவும், எதிர்த்து போராடவும் விடுத்த அறைகூவல் நிராகரிக்கப்பட்டது. அதேநேரம் அந்த ஏகாதிபத்தியங்கள் ஜெர்மனியுடன் பல ஒப்பந்தங்களை தொடர்ச்சியாக செய்து ஆக்கிரமிப்பை ஊக்குவித்தனர். இவை அனைத்தும் சோவியத் தாக்கி அழிக்கவே கோரின.

 

மற்றயை எகாதிபத்திய நாடுகள் யுத்தத்தை சோவியத் மீது தள்ளிவிட முயன்ற நிலையில், சோவியத் போர் தவிர்ப்பு ஒப்பந்தத்தை ஜெர்மனியுடன் செய்தது. உண்மையில் சோவியத்தை ஜெர்மனி ஆக்கிரமித்து பலவீனப்படும் போது, மற்றயை ஏகாதிபத்தியங்கள் ஜனநாயத்தின் பெயரிலும் சுதந்திரத்தின் பெயரிலும் ஜெர்மனியை தாக்கி கைப்பற்றவதன் மூலம்; சோவியத்தை முழுமையாக கைப்பற்றி தமக்கிடையில் பங்கீடக் கனவு கண்டனர். இந்த நிலையில் ஜெர்மனி சோவியத் போர் தவிர்ப்பு ஒப்பந்தம் இதற்கு மண்ணை அள்ளிப் போட்டது. நாடுகளை பிடிக்கவும் அதை மீள் பங்கீடவும் விரும்பிய ஜெர்மனிய நோக்கத்துக்கும், அதை தக்க வைத்திருந்த நாடுகளுக்கு இடையிலான முதலாளித்துவ முரண்பாட்டை சரியாகவும் துல்லியமாகவும் கொண்டு இந்த ஒப்பந்தம் மிகச் சரியானதாக ஏற்படுத்தப்பட்டு இருந்தது. மற்றைய ஏகாதிபத்தியங்கள் கைப்பற்றி வைத்திருந்த நாடுளின் வளங்களையே, இரண்டாம் உலக யுத்தம் பங்கிடக் கோரியது. அத்துடன் சோவியத்தை ஆக்கிரமிக்கவும் பங்கிடவும் கோரியது. இந்த வகையில் சோவியத் யுத்தத்தை தவிர்க்கும் ஒப்பந்தம் மூலம் எகாதிபத்தியத்துக்கு இடையிலான யுத்தத்தை அதன் போக்கில் தள்ளிவிடவே விரும்பியது. உலகை மீள் பங்கிடும் யுத்தத்தில் ஏகாதிபத்தியங்கள் பலவீனப்படும் போது, பாட்டாளி வர்க்கம் உலகளவில் பல நாடுகளில் ஆட்சிக்கு வருவதை அடிப்படையாக கொண்ட சர்வதேசிய நிலையே ஒப்பந்தத்தை வழிகாட்டியது.

 

இதன் மூலம் சோவியத் பாதுகாப்பும், சர்வதேசிய வர்க்கப் போராட்டமும் மேலும் இந்த எகாதிபத்திய சகாப்த்தத்தில் பலம் பெறும் என்ற மதிப்பீடும் மிகவும் துல்லியமான பாட்டாளி வர்க்க நிலையாகவும், அதுவே சர்வதேசியமாகவும் இருந்தது. அன்று ஜெர்மனிய படைபலத்தை விடவும் பிரிட்டிஸ் – பிரஞ்சு படைப்பலம் ஜெர்மனிய எல்லைகளிலேயே, எண்ணிக்கையிலும் பலத்திலும் மிகப் பலம் பொருந்தியதாக இருந்தது. ஏகாதிபத்திய யுத்தம் தொடங்கின் ஒன்றையொன்று அழித்து பலவீனப்படும் போது, பாட்டாளி வர்க்கம் ஆட்சி அதிகாரத்தை கைப்பற்றுவது இலகுவானதாக மாறியிருக்கும். யுத்தம் சரியாகவும், பாட்டாளி வர்க்க மதிப்பிட்டின் படியும் ஏகாதிபத்தியத்துக்கு இடையில் தொடங்கியது. ஆனால் பிரஞ்சு – பிரிட்டிஸ் ஆளும் வர்க்கம் கம்யூனிசத்தை அழிக்கும் கனவுடன், யுத்தத்தை நடத்துவதை கைவிட்டு படைக் கலைப்பை நடத்தியும், முற்றாக பிரான்சில் இருந்து பின்வாங்கிச் சரணடைந்தனர். பிரஞ்சு மக்களையும், அதன் காலனிகளையும் பாசிஸ்டுகளிடம் தாரைவார்த்ததுடன், ஜெர்மனியை ஆயுத ரீதியாகவும் பலப்படுத்தினர். இதன் மூலம் யுத்தத்தை மீண்டும் சோவியத் பக்கம் தள்ளினர். இது புதிய சர்வதேச நிலைமையை உருவாக்கியது. இது எந்த விதத்திலும் முன்னைய ஒப்பந்தத்தை தவறானதாக்கி விடவில்லை. பலம் பொருந்திய இரண்டு எகாதிபத்தியங்களின் சரணடைவு, நிலைமையை முற்றிலும் மாற்றியது. ஆனாலும் யுத்தம் தொடர்ந்து பிரிட்டன் மேலானதாக குவியம் கொண்டிருந்தது. அத்துடன் பிரஞ்சு – பிரிட்டிஸ் காலனிகளை கைப்பற்றி மறுபங்கீட்டை உறுதி செய்யும் விடயம் கூர்மைப்பட்டது. கடல் மற்றும் தூர பிரதேசங்களில் யுத்தத்தில் எற்பட்ட நெருக்கடிகள், அருகில் இருந்த சோவியத் மீதான தாக்குதலை உந்தித் தள்ளியது.

 

இங்கு அடுத்ததாக ஒப்பந்ததைத் தொடர்ந்து எல்லைகளை மீறுவதை கடுமையான வகையில் ஸ்டாலின் அனுமதிக்கவில்லை என்ற குற்றச்சாட்டைப் பார்ப்போம். யுத்தத்தை தவிர்ப்பது சர்வதேசிய பாட்டாளி வர்க்கத்தின் பாதுகாப்புக்கு அவசியமானது. அத்துடன் மற்றைய நாடுகளின் புரட்சிகர ஆட்சி மாற்றத்துக்கு அவசியமானதாக இருந்தது. இந்த வகையில் ஒப்பந்தத்தை நேர்மையாக கடைப்பிடிப்பது, பாட்டாளி வர்க்கத்தின் கடமை. பாட்டாளி வர்க்கம் நேர்மையற்ற வகையில் செயல்பட முடியாது. அது டிராட்ஸ்கியத்துக்கு மட்டுமே சத்தியமான சதிப்பாணியிலான வழியாகும். யுத்த மீறல் யுத்தமாயின், யார் அதிக லாபம் பெற்று இருபார்கள்? யுத்தத்தை யார் விரும்பினார்கள்? ஜெர்மனியுடன் ஒப்பந்ததை செய்திருந்த டிராட்ஸ்கியவாதிகளே. அத்துடன் மற்றைய எகாதிபத்தியங்களுமே. யுத்தம் தான், ஸ்டாலின் தலைமையிலான பாட்டாளி வர்க்க ஆட்சியை அழிக்கும் என்று கருதினர். இதனால் யுத்த நிறுத்த மீறலை எல்லையில் செய்ய வேண்டும் என்று மனமாற விரும்பியவர்கள் டிராட்ஸ்கிவாதிகளே. இந்த ஒப்பந்தத்துக்கு முன்னமே இராணுவத்தில் இருந்து டிராட்ஸ்கிவாதிகள், ஆட்சியை பலாத்காரமாக கவிழ்க்க நினைத்த சதி அம்பலமாகி பலர் கைதாகியிருந்தனர். இதனால் யுத்த மீறலை கட்டுப்படுத்த முடிந்தது. இந்த இராணுவச் சதியை, இன்றைய டிராட்ஸ்கி பத்திரிகைகள் தமது பெருமையாக காட்டி நிற்பது கவனத்தில் எடுப்பது அவசியமானது. யுத்த நிறுத்த மீறலை செய்வதை ஸ்டாலின் கண்டிப்பாக தடை செய்தார் என்பதை தூற்றுவது, டிராட்ஸ்கிய வாதிகளுக்கு இன்றும் அவசியமானதாக உள்ளது.

 

அடுத்து ஜெர்மனிய சிறையில் இருந்த கம்யூனிஸ்ட்டுகளை விடுவிக்கவில்லை என்பதும், யூதப் படுகொலை நடந்த போதும் ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்டது என்று தூற்றுகின்றனர். ஸ்டாலின் சொந்த மகனை வைத்து பேரம் பேசிய போது நிராரித்த உன்னதமான சர்வதேசியவாதியாக அவர் திகழ்ந்தார். சர்வதேச பாட்டாளி வர்க்க நலனுக்காக செய்த ஒப்பந்தத்தில், சாத்தியமற்ற ஒன்றைக் கோரி யுத்தத்தை நடத்தி அழிவது லெனினிசமல்ல. யுத்தத்தை தவிர்ப்பது மார்க்சியமாக உள்ள போது, யுத்தத்தை வருவிப்பது மார்க்சியமல்ல. ஏன் நிபந்தனைகளின் அடிப்படையில் இந்த ஒப்பந்தம் செய்யப்படமால் விட்டிருந்தால், சிறையில் இருந்த கம்யூனிஸ்ட்டுகள் மற்றும் யூதப் படுகொலையில் எந்த மாற்றமும் நடைபெற்றிருக்காது. மேலும் பலர் புதிதாக பல நாடுகளில் சிறையிலும், பாசிஸ்டுகளின் கரங்களிலும் கொல்லப்பட்டு இருப்பர். உலகமே பாசிஸ்டுகளின் கரங்களில் சிக்கி சிறைக் கூடமாக மாறியிருக்கும். தூற்றுவதற்கு எற்ப, விடையங்கள் டிராட்ஸ்கியத்தால் திரிக்கப்படுகின்றன. வரட்டுவாதத்தால் பூச்சூட்டி மார்க்சியத்தை கொச்சைப் படுத்துவதே டிராட்ஸ்கிய கோட்பாடாகிறது. அன்று லெனின் ஜெர்மனியுடான ஒப்பந்தத்தை செய்த போது, சொந்த நாட்டின் நலன்கள் பலவற்றறை விட்டுக் கொடுத்தே கடுமையான நிபந்தனைக்குள் தான் சர்வதேச பாட்டாளி வர்க்கத்தை பாதுகாத்தார். அதேநேரம் ஜெர்மனிய சிறைகளில் கம்யூனிஸ்டுகள் அடைபட்டுக் கிடந்தனர். அவற்றை எல்லாம் அன்றும் டிராட்ஸ்கியவாதிகள் சொல்லி புலம்பியே எதிர்த்தனர்? இதை ஸ்டாலினுக்கு எதிராகவும் சொல்லி தூற்றுகின்றனர். இன்று ஒரு மாற்றம், புலம்பவதற்கு பதில் தூற்றுவது மட்டும் வடிவத்தில் மாறியுள்ளது. அத்துடன் சிறையில் இருந்த கம்யூனிஸ்ட்டுகளை ஸ்டாலினிசம் என்று அன்று தூற்றி சதி செய்தவர்கள் யார்? டிராட்ஸ்கியவாதிகள் தானே.

 

அடுத்து ஒரு நாட்டின் உள்ளாந்த விடையங்களில் நேரடியான தலையீடுகளை, நாடுகளுக்கிடையான ஒப்பந்தத்தில் என்றுமே பாட்டாளி வர்க்கம் திணிக்க முடியாது. அது அந்த நாட்டு கம்யூனிஸ்ட்டுகளின் வர்க்கக் கடமை. கைது, கொலைகளை சோவியத் என்றும் ஆதாரிக்கவில்லை. ஜெர்மனியிலும், ஆக்கிரமித்த நாடுகளிலும் கம்யூனிஸ்டுகள் தொடாந்து இதற்கு எதிராக ஆயுதம் எந்திய நடிவடிக்கையில் ஈடுபட்டதை இந்த ஒப்பந்தம் எந்தவித்திலும் கட்டுப்படுத்தவில்லை. சோவியத் அயல் நாடுகளை ஜெர்மனி ஆக்கிரமித்த போது, சோவியத் படைகள் அங்கு நுழைந்தன. பில்லாந்தை சோவியத் படைகள் முன்னெச்சரிக்கையாக கைப்பற்றின. இதன்போது மற்றயை எகாதிபத்தியங்கள் பில்லாந்துக்கு ஆயுதம் வழங்கியதுடன், சோவியத்தை தாக்க ஜெர்மனியை உசுப்பிவிட்டனர். சோவியத் தன்னால் இயன்ற அனைத்தையும் செய்தது. ஸ்பானியோலிலும், சீனாவிலும் அந்த நாடுகளின் ஆதாரவுடன் அவர்களின் வேண்டு கோளுக்கு இணங்க சோவியத் படை நேரடியாகவே யுத்தத்தில் ஈடுபட்டது. இப்படி இருக்க எகாதிபத்திய ஆதாரவுடன் அவர்களின் நலனுக்காக, சர்வதேச பாட்டாளி வர்க்கத்தை கொச்சைப்படுத்தி மார்க்சியத்தை அலங்கோலமாக்கி கழுவேற்றுவதே, டிராட்ஸ்கியத்தின் கோட்பாடாக இருப்பதை தாண்டி எதுவுமில்லை அல்லவா!

சோவியத் ஜெர்மனிய ஓப்பந்தத்தை தூற்றியபடி, மற்றொரு தூற்றுதலை டிராட்ஸ்கிகள் கட்டமைக்கின்றனர். தற்காலிகமாக பாசிச எதிர்ப்பில் உண்டான கூட்டணியுடன் சோசலிசம் முதலாளியமும் அருகருகே வாழமுடியும் என்ற ஸ்டாலினிச அதிகாரத்தின் மதிமயக்கம் உலகப் புரட்சி, பாட்டளி வர்க்கம் என்ற கோசங்களைக் கூட கைவிட வைத்தது” என்று கூறி பசப்புகின்றனர். இதற்கு மாறாக டிராட்ஸ்கிகள் ஏகாதிபத்தியத்திற்கும் சோசலிச முகாமுக்கும் இடையிலான முரண்பாடு” போலியாக உருவாக்கப்பட்டதாக வேறு கூறுகின்றனர். ஒன்றுக்கு பின் ஒன்றாக முரண்பட்டு புலம்பும் டிராட்ஸ்கியம், பாசிசத்துக்கு எதிரான ஒப்பந்தத்தைப் பற்றி கேவலப்படுத்துகின்றனர். முதலாம் உலக யுத்தத்தின் பின்னான ஸ்டாலின் காலமே மிகவும் நெருக்கடிக்குரிய காலமாகும். உலகளவில் மிக கூர்மையான வர்க்கப் போராட்டம் நடந்த ஆண்டுகள் கூட. இதையே சேறடிப்பது டிராட்ஸ்கியத்துக்கு விருப்பமான விளையாட்டாகவும், அவசியமானதாகவும் உள்ளது.

 

டிராட்ஸ்கிகள் கூறுகின்றனர் “… “மக்கள் முன்னணி”, “மக்கள் ஜனநாயகம்” என்பவை ஸ்டாலினிசத்தால் முன்மொழியப்பட்டன. பிரான்ஸ் இத்தாலி, பெல்ஜியம், போன்ற நாடுகளில் ஸ்டாலினிசப் புத்திமதிப்படி கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் முதலாளித்துவ மற்றும் தேசியவாதக் கட்சிகளோடு ஜக்கிய முன்னணிக்குப் போயின. ஜெர்மனிய கம்யூனிஸ்ட் கட்சியை மிகப் பெரும் சீர்திருத்தவாத தொழிலாளார் அமைப்பான எஸ்.பி.டி யுடன் கூட்டுக்குப் போவதைத் தடுத்த ஸ்டாலின் பின்பு பாசிஸ்டுக்களோடு உடன்பட்டுப் போனதும் ஒப்பந்தம் செய்ததும் வரலாறு கண்டது” என்று ஒன்றுக்கொன்று முரணாக அனைத்தையும் தூற்றுகின்றனர். பாசிசம் மறுக்கும் ஜனநாயகத்தை பாதுகாக்க, அதற்காக போராடும் அமைப்புகளுடன் ஜக்கிய முன்னணிக்கு போவது குற்றம் என்கின்றனர் டிராட்ஸ்கியவாதிகள். ஆனால் அதை ஜெர்மனியில் செய்யவில்லை என்று கூக்குரல் வேறு போடுகின்றனர். ஜெர்மனியில் திரிபுவாத கட்சிகளின் வலது பிரிவுகள் ஐக்கியத்துக்கு எதிராக செயல்பட்ட நிலையிலும், மூன்றாவது அகிலம் ஐக்கிய முன்னணியை அமைக்க கோரியது. கட்சியில் இதற்கு எதிராக இருந்த இடது பிரிவு மீது கடுமையான விமர்சனத்தை வைத்தது. இறுதியில் கட்சியை விட்டே நீக்கியது. (பார்க்க: ஐக்கிய முன்னணி தந்திரம் என்ற டிமித்திரோவின் நூல்) பிரான்சில் வெற்றிகரமாக அமைந்த ஐக்கிய முன்னணியை ஜெர்மனிய கம்யூனிசக் கட்சிக்கு எடுத்துக் காட்டி, பாசித்தை எதிர்ப்பதற்கான அரசியல் வழிமுறை சுட்டிக் காட்டப்பட்டது.

 

ஸ்டாலின் யுத்தத்தை எகாதிபத்திங்களுக்கிடையே நகர்த்தும் வழியிலும், பின்னால் பாசிசத்தை தனிமைப்படுத்தி அழிக்கவும் செய்த ஒப்பந்தங்களை தூற்றியவர்களின் கனவு வேறு ஒன்றாகவே இருந்தது. 1930 களில் ஏகாதிபத்திய நெருக்கடிகளை டிராட்ஸ்கி தனக்கு சார்பாக பயன்படுதினான். சோவியத் மீதான ஆக்கிரமிப்பு எந்த வடிவத்தில் வந்தாலும் அதை ஆதாரிக்கவும் தயாராக இருந்தான். உள்நாட்டில் அரசு மட்டத்தில் இருந்து இராணுவம் வரை தனது இரகசிய சதிக் குழுக்களையும், ஜந்தாம் படையையும் உருவாக்கினான். இரண்டாம் உலக யுத்தம் எற்படின் அதை எப்படி கையாண்டு தங்களது ஆட்சியை நிறுவுவது என்பதைக் கூட திட்டமிட்டனர். ஏன் 1930 இல் அண்ணளவாக 10 சதவீதமான சோவியத் இராணுவ அதிகாரிகள், அதாவது 4500 பேர் முன்னாள் மன்னனின் கீழ் இருந்த  இராணுவ அதிகாரிகளாவர். டிட்ராஸ்கிய சதிகள், ஒரு இராணுவச் சதியாகக் கூடிய நனவாக இருந்தது. ஜெர்மனி ஆக்கிரமிக்கும் போது இராணுவ புரட்சி ஒன்றை நடத்தி, ஜெர்மனிக்கு உக்கிரைன் போன்ற பகுதிகளை விட்டுக் கொடுத்து ஒரு சமதானத்தைக் காண்பது என்பது அவர்களின் திட்டம். அதாவது 1918 இல் லெனின் செய்த ஒப்பந்தை ஒட்டிய வடிவில் இதை நியாப்படுத்த திட்டமிட்டனர். ஸ்டாலின் ஆட்சியை இராணுவ சதிகள் மூலம் துக்கியெறிந்து, சோவியத்தை பாதுகாக்கும் ஜெர்மனுடான ஒப்பந்தம் அவசியம் என்று நியாப்படுத்தும் வகையில் திட்டங்கள் திட்டப்பட்டன. ஸ்டாலின் யுத்தத்ததில் தள்ளி சோவியத்தை அழிக்க விரும்பியதால், இராணுவம் ஆட்சியை கைப்பற்றியது என விளக்கவும், அதை நோக்கிய இராணுவ சதிகளும் திட்டமிடப்பட்டன. ஜெர்மனிக்கு விட்டுக் கொடுக்கும் அதேநேரம், ஜெர்மனி எகாதிபத்திய யுத்தத்தில் பலவீனப்படும் போது மீள கைப்பறுவது என்ற வகையில், இராணுவ சதிக்கான கோட்பாட்டு ஆதரவை சதிக் குழு சார்ந்து டிராட்ஸ்கி பெற்றுக் கொண்டான்.

 

இந்த டிராட்ஸ்கியின் மார்க்சிய விரோதம் பற்றி கூறும் போது லெனின் ஒலிப்பது புரட்டு முழக்கங்கள், கைகோர்த்துச் செல்வது வலதுசாரிகளுடன், எதிர்ப்பது இடது சாரியை” என்று குறிப்பிட்ட லெனின் டிராட்ஸ்கியை “சூடாஸ்” என அழைத்தார். சூடாஸ் என்பது யேசுநாதரின் சீடராக இருந்து யேசுநாதரைக் காட்டிக் கொடுத்த ஒரு துரோகி. பாட்டாளி வர்க்கத்தை திரித்தும், தூற்றியும் ஏகாதிபத்தியத்தின் கைக் கூலிகளாகவே டிராட்ஸ்கியம் தன்னை நிலைநாட்டியது. லெனின் மார்க்சியத்தை மறுப்பவர்கள் அதை பயன்படுத்தி எப்படி தம்மை நிலை நாட்டுகின்றனர் என்பதை கூறினரோ, அதற்கு டிராட்ஸ்கியம் அப்பட்டமாக விதிவிலக்கின்றி பொருந்துகின்றது. பாட்டாளிகள் மத்தியில் மார்க்சியம் பிரபலமடைகின்ற போதெல்லாம் இந்த “முதலாளிகளின் தொழிற்கட்சி” மார்க்ஸ் பெயரில் உறுதிமொழி எடுத்துக் கொள்ளும் அரசியல் போக்கைக் காணலாம். ஒரு வியாபாரக் கம்பெனி ஒரு குறிப்பிட்ட முத்திரையை, அடையாளத்தை அல்லது விளம்பரத்தைப் பயன்படுத்துவதை எவ்வாறு தடுக்க முடியாதோ அதேபோல் இதையும் தடுக்க முடியாது” என்று டிராட்ஸ்கி போன்ற “சூடாஸ்” களை அம்பலம் செய்தார். லெனினையும், லெனினியத்தையும் விரும்பியவாறு புரட்டிவிடும் இவர்கள், கோட்பாட்டு ரீதியான எந்த விடயம் மீதும் தமது கருத்தை முன்வைப்பதில்லை. தம்மை பூசிமொழுகி, தூற்றுவதன் மூலம் மட்டும் பிழைத்துக் கொள்பவர்கள். சர்வதேச ரீதியான முரண்பாடுகளிடையே ஒரு கொப்பில் தொங்கி கொண்டு, கோட்பாட்டு ரீதியில் ஏகாதிபத்தியத்துக்கு சார்பாகவும், நடைமுறையில் முரண்பாடாகவும் காட்டி இயங்குபவர்கள். அதாவது ஏகாதிபத்திய பணத்தில் இயங்கும் தன்னனார்வக் குழுக்களின் பணிகளைப் போல், இவர்கள் கோட்பாட்டில் ஏகாதிபத்திய நலன்களை பிரதிபலித்தபடி செயல்படுவர்கள்.

 

இந்நூலின் முந்தைய பகுதிக‌ள்

1. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 1

2. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 2

3. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 3

4. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி –  4

5. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 5

6. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 6

7. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 7

8. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 8

9. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 9

10. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 10

11. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 11

12. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 12

13. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 13

14. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 14

15. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 15

16. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 16

17. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 17

18. ஸ்டாலின்துற்றப்படுவதுஏன்? :பகுதி – 18

19. ஸ்டாலின் தூற்றப்படுவது ஏன்? : பகுதி – 19

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

 

 

%d bloggers like this: