ஜல்லிக்கட்டும் பொங்கலும் விவசாயிகளுக்கு உயிர் தருமா?

uzavar

ஜல்லிக்கட்டு தடைக்கு எதிராக தமிழகம் முழுவதும் மாணவர்களும் இளைஞர்களும் போராடி வருகிறார்கள். தமிழகத்தின் அனைத்து கட்சிகளும் ஜல்லிக்கட்டு தடைக்கு எதிராக குரல் கொடுத்துக் கொண்டிருக்கின்றன. இடையே பொங்கல் விடுப்பு விடுபட்டதும் வந்து போனது. ஆனால் இப்படி பொங்கி எழுந்து போராடும் அளவுக்கு ஜல்லிக்கட்டுக்கு என்ன கனம் இருக்கிறது? வீர விளையாட்டு, நாட்டு மாடுகள், தமிழர் அடையாளம் இத்யாதி, இத்யாதிகளை.. .. .. கொஞ்சம் ஒதுக்கி வைத்து விட்டு பார்ப்போம். மாட்டுக் கொம்பின் கூர்ப்பில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட வீரமா? கொத்துக் கொத்தாய் மடிந்து போன விவசாயிகளின் தற்கொலையில் தென்படாத ஈரமா? எது முதன்மையானது? மாணவர்களே! கனியிருப்பக் காய் கவர்ந்தற்று என்றானே ஒரு கிழவன். அவனை தமிழன் இல்லை என அறிவித்து விடலாமா?

 

சர்வ நிச்சய்மாக உங்கள் போராட்ட உணர்வை குறைத்து மதிப்பிட விருப்பமில்லை. ஆனால் உங்கள் போராட்டம்.. .. ? ஜல்லிக்கட்டில் ஓராயிரம் கேள்விகள் இருக்கின்றன. அவைகளை இங்கு எழுப்பவில்லை. நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட விவசாயிகள் கருகிய பயிர்களைப் போல் தாங்களும் கருகி வீழ்ந்து கிடக்கிறார்களே, இதை விட ஜல்லிக்கட்டு எந்த விதத்தில் இன்றியமையாததது?

 

நாடு முழுவதிலும் கடந்த 25 ஆண்டுகளில் தோராயமாக 3 லட்சம் விவசாயிகள் தற்கொலை செய்து மாண்டு போயிருக்கிறார்கள். இவ்வளவு பெரிய இந்தப் பிரச்சனை வெகு மக்களிடம் எந்த தக்கங்களையும் ஏற்படுத்தாமல் கடந்து போயிருக்கிறது. அதாவது கடந்து செல்ல வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. தீவிரவாதம், குண்டு வெடிப்பு முதல் தேசபக்தி வரை பல்வேறு செய்திகள் இந்த கடந்து போதலுக்கு பக்கமேளமாக ஆகியிருக்கின்றன. உங்கள் போராட்டமும் அவ்வாறான ஒரு பக்கமேளமா எனும் மெல்லிய ஐயம் இழையோடுகிறது.

 

எந்த ஒரு அரசியல் இயக்கமோ, அமைப்போ முன்னெடுக்காமல் சமூக வலைத்தளங்களின் உந்துதலால் மட்டுமே ஆயிரக்கணக்கான இளைஞர்கள், மாணவர்கள் அணிதிரண்டிருக்கிறார்கள். அரசுக்கு எதிரான செய்திகள் சத்தமில்லாமல் நீக்கப்படுவதும், திடீரென ஒரு செய்தி வைரலாகி இணையத்தை கலக்குவதும் இயல்பானது போன்ற ஒப்பனையுடன் உலாவருகின்றன. அண்மை ஆண்டுகளில் மத்திய தரைக்கடல் நாடுகளில் நடத்தப்பட்ட வானவில் புரட்சிகள் நிழலாடுகின்றன. அந்தப் போராட்டங்களில் எதை எதிர்த்து மக்கள் திரண்டார்களோ அது தான் இப்போதும் கோலோச்சிக் கொண்டிருக்கிறது. போராடிய மக்கள் அமைதியாக பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஏகாதிபத்தியத்துக்கு அடிமைத்தனம் மட்டுமல்ல, அவ்வப்போது கிளர்ச்சிகளும் தேவைப்படுகின்றன.

 

காவிரி கழிமுக பகுதிகளில் கொத்துக் கொத்தாக மடியும் விவசாயிகள் அச்சு, காட்சி ஊடகங்களிலோ, வெகுமக்களிடமோ பெரிதாக கவனம் ஈர்க்கவில்லை என்பதன் உள்ளீடு, அதன் பின்னே ஏகாதிபத்தியம் இருக்கிறது என்பதில் மையம் கொண்டிருக்கிறது.

 

கடந்த சில ஆண்டுகளாக காவிரியில் தண்னீர் திறந்து விடப்படவில்லை என்பதன் பின்னே மீத்தேன், நியூட்ரினோக்களும், ஷெல்கேஸ், கெயில்களும் இல்லை என்று கூற முடியுமா?

அந்நிலங்களை பாழ்நிலங்களாக வைத்திருக்க வேண்டிய தேவை அவர்களுக்கு இருக்கிறது. போஸ்கோவுக்கு எதிராக நியாம்கிரி மக்கள் நடத்திய போராட்டங்கள் எதிர்மறையாக அவர்களுக்கு கற்றுக் கொடுத்த பாடங்கள் அவை. நேர்மறையாக நாம் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டிய பாடங்கள் எங்கே? ஜல்லிக்கட்டு போராட்டங்கள் யாருக்கு உதவுவதற்காக?

 

நூற்றைம்பது விவசாயிகள் வரை தங்களை மாய்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். மிகவும் தாமதமாக கர்நாடகா, கேரளாவுக்குப் பிறகு வறட்சி மாநிலம் அறிவிப்பை வெளியிட்ட தமிழக அரசோ 17 விவசாயிகள் மட்டுமே உயிரிழந்திருப்பதாக கூறியுள்ளது. மரணமடைந்த விவசாயிகளுக்கு 3 லட்சம் நிவாரணமகவும், ஏக்கருக்கு 5500 இழப்பீடாகவும் அறிவித்து எச்சைக்கையால் காக்காய் விரட்டியிருக்கிறது. விவசாயிகளை தூக்குக் கயிற்றின் முன்னே நிருத்தி, அவர்களின் தலையை சுருக்கினுள் மாட்டி விட்ட செயல் வரை இந்த அரசுகளும் அதன் கொள்கைகளும் செய்தவை. ஆற்று மணல் கொள்ளை தொடங்கி, நீர்நிலைகளை நாசமாக்கியது, இருக்கும் சொற்ப நீராதாரத்தையும் பன்னாட்டு நிறுவங்களுக்கு தாரை வார்த்தது, எந்த வரைமுறைகளும் இல்லாமல் தொழிற்சாலைகளை அமைக்க அனுமதித்து சுற்றுச் சூழலை நாசமாக்கியது, கனிம வளங்களை எடுக்கிறோம் என்ற பெயரில் காடுகளை மொட்டையடித்தது என அனைத்தும் சேர்ந்து தான் மழை வளத்தை அரித்தது. எல்லாவற்றையும் முதலாளிகளின் நலன் எனும் அடிப்படையிலிருந்து செய்து விட்டு, இயற்கை பொய்து விட்டது, வயோதிகத்தால் இறந்தார்கள் என்று இப்போது சொல்கிறதே இந்த அரசு. ஆளும் கட்சி எதிர்க்கட்சி வித்தியாசமில்லாமல் அனைத்து வண்ண தனியார்மய தாசர்களும் ஜல்லிக்கட்டை ஆதரித்து நிற்கிறார்களே. என்றால் இந்த ஜல்லிக்கட்டு போராட்டம் யாரைக் காப்பாற்ற?

 

பொங்கல் என்றால் அது அறுவடைத் திருவிழா. பாளம் பாளமாய் நிலம் வெடித்து அந்த வெடிப்பின் வழியே விவசாயிகளின் உயிர் காய்ந்து கொண்டிருக்கும் இந்த வேளையில் பொங்கல் கொண்டாடுவது என்பதன் பொருள் என்ன? இழவு வீட்டில் கொண்டாட்டமா என்பது ஒரு புறம் இருக்கட்டும். உண்ணாவிரதப் போராட்டம் நடத்தும் இடத்துக்கு எதிரே உண்ணும் விரதம் நடத்துவது போல், இந்த நேரத்தில் பொங்கல் கொண்டாடுவது செத்துப் போன அந்த விவசாயிகளைக் கேலி செய்வது போல் இல்லையா?

 

இதோ, செத்துப்போன விவசாயிகளுக்கு நீதி வேண்டும் என்று குடந்தை அரசு கலைக் கல்லூரி மாணவர்கள் போராட்டத் தீப்பொறியை பற்ற வைத்திருக்கிறார்கள். கல்லூரிகளில் தீ பரவட்டும்.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

கபாலி: சில கற்பிதங்களை முன்வைத்து

Kabali1

வழக்கமான ரஜினி பட அலம்பல்களைத் தாண்டி கபாலி எனும் புதிய படம் வேறொரு தளத்தில் ஆதரிக்கவும், எதிர்க்கவும் செய்யப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. தமிழ் திரை உலகைப் பொருத்தவரை பல்வேறு விதங்களில் விமர்சனங்கள் செய்யப்படுகின்றன. தொழில்நுட்பத்தை முதன்மையானதாக வைத்து, கலைஞர்களின் நடிப்புத்திறனை முதனமையானதாக வைத்து, கதையை, திரைக்கதையை, ஒளிப்பதிவை, இசையை, இயக்குனரை என பல அம்சங்களை முன்வைத்து திரைப்படங்கள் விமர்சிக்கப்படுகின்றன. இவை எல்லாவற்றையும் கபாலி தாண்டியிருக்கிறது. ஒருவேளை இதுவும் கூட சாதனை தானோ, என்னவோ.

 

பொதுவாக கலை என்பது, அது எந்த ஊடகத்தில் இருந்தாலும், என்ன வடிவங்களில் இருந்தாலும் அதன் சாராம்சம் படைப்பாளி சுகிப்பாளிக்கு கடத்தும் ஒற்றை கருத்துப் பரிமாற்றம் என்பதே. பரிமாற்றப்படும் அந்தக் கருத்துக்கு வலுவும், வனப்பும், நேர்த்தியும், அழகும், ஈர்ப்பும் சேர்ப்பதற்காகவே தொழில்நுட்பம் தொடக்கம் இசை வரை பயன்படுத்தப்படுகின்றன. ஆனால் பெரும்பாலான விமர்சனங்கள் படைப்பாளியிடமிருந்து சுகிப்பாளிக்கு என்ன கருத்து கடத்தப்படுகிறது என்பதைத் தவிர பிறவற்றை அலசுவதாகவே இருக்கின்றன. கலை இலக்கியம் யாவும் மக்களுக்கே என்பதை விடுத்து கலை இலக்கியம் யாவும் கலைக்கே என்பதே முண்டியடித்து முதன்மை பெற முயல்கிறது.

 

இந்த அடிப்படையில் கபாலி என்ன சொல்கிறது? குற்றக் கும்பல்களைப் பற்றிய கதை. 25 ஆண்டுகால சிறை வாழ்க்கைக்குப் பிறகு வெளிவரும் குழுத் தலைவன் ஒருவன் தனக்கு எதிரான குழுவை அழிக்க முயல்கிறான். நடுவில் மனைவி மகளைத் தேடி அடைகிறான். அவ்வளவு தான். இதில் ரஜினி எனும் ஊதப்பட்ட பிம்பத்தை கழித்துவிட்டுப் பார்த்தால், இந்தப் படத்தில் ஈர்ப்புக் கவர்ச்சி எதுவும் இருப்பதாக தெரியவில்லை. என்ன சொல்ல வருகிறது இந்தக் கதை? ஹிட்லர் குழந்தைகளிடம் மிகுந்த பாசம் கொண்டவர் என்று சொல்லப்படுவதைப் போல, துப்பாக்கியைத் தூக்கி அரை நொடியில் ஒருவனை கொன்று போடும் திடமனம் கொண்ட கபாலி மகளையும் மனைவியையும் உருகி உருகி நேசிக்கிறார், தேடியலைகிறார் எனும் மனமுரணையா? சிறை சென்று மீளும் ஒரு குற்றக் குழுத் தலைவனின் மனப் போராட்டம் எனும் நோக்கில் திரைக்கதை அமைக்கப்படவில்லை. அல்லது அனேகர் கூறுவது போல மலேயத் தமிழர்களின் மீதான ஒடுக்குமுறைகளுக்கு எதிரான போராடிய தலைவனின் கடைசிக் கால வாழ்க்கை என்பதா? திரைக்கதையின் இலக்கு இதிலும் இல்லை. தமிழர் போராட்டம், வெகுசில வசனங்கள் இவைகளைக் கழித்து விட்டால் கதை வானத்தில் மிதந்து கொண்டிருக்கும், அதை தரையில் கால்பாவ வைப்பதற்குத்தான் தமிழர் போராட்டமும், ஒடுக்கப்பட்டவர் கோணத்திலான சில வசனங்களும் பயன்பட்டிருக்கின்றன. இந்த இரண்டு கோணங்களைத் தவிர வேறெந்தக் கோணமும் கபாலியில் இல்லை. ஆனால் திரைக்கதை இந்த இரண்டு கோணங்களிலும் ஒட்டாமல் இருக்கிறது. அதனால் தான் படத்தைப் பார்த்து விட்டு வெளிவரும் யாருக்கும் ரஜினியைத் தவிர வேறெதுவும் ஒட்டாமல் வெளியேறி விடுகிறது.

 

கபாலியை எதிர்மறையாக விமர்சிப்பவர்கள் ஆதிக்கசாதி மனவியல்பு கொண்டவர்கள் என்பதான பிம்பமாக்கல் தற்போது நிலவுகிறது. அதில் உண்மை இல்லாமலும் இல்லை. படத்தில் இடம்பெறும் சில தலித்திய வசனங்களையும், இயக்குனர் தலித் என்பதையும் கண்ணேற்றே எதிர்மறையான விமர்சனங்கள் பல கிளம்பி வந்து கொண்டிருக்கின்றன. இதற்குமுன் பல படங்கள் தேவர் மகன், சின்னக் கவுண்டர், சுந்தரபாண்டியன் போன்றவை வெளிப்படையாக சாதி அடையாளத்தோடும், ஆதிக்கத்தோடும் வெளிவந்த போதும் அவை பெரிதாக எதிர்ப்பு தெரிவிக்கப்படவில்லை. ஆனால் கபாலியில் தலித்திய வசனங்கள் இடம்பெற்றிருக்கின்றன என்பதாலேயே எதிர்க்கப்படுகின்றன. இந்த யதார்த்தத்திலிருந்து பார்த்தால் இதற்கு எதிர்வினையாக கபாலியை எதிர்ப்பவர்கள் ஆதிக்கசாதி மனவியல்பை ஆதரிப்பவர்கள் எனும் கருத்தை புரிந்து கொள்ள முடிகிறது.

 

அவ்வாறான கருத்தை புரிந்து கொள்ள முடிகிறது என்பதாலேயே ஆதிக்க சாதி மனவியல்பை எதிர்ப்பவர்கள் அனைவரும் கபாலி படத்தை ஆதரிக்க வேண்டும் என எதிர்பார்க்க முடியுமா? கபாலி ஒரு தலித்தியப் படம் என நம்புகிறவர்கள் கபாலியை அனைவரும் ஆதரிக்க வேண்டும் என்கிறார்கள். இதற்கு சில காரணங்களையும் கூறுகிறார்கள்.

 

1. இன்றைய ஆதிக்க சாதிச் சூழலில் முழுக்க முழுக்க சிறந்த படங்களாக, உள்ளீட்டிலும், வடிவத்திலும் சிறந்த படங்களாக வருவது இயலாது. ஒரு சில எட்டுகளை எடுத்து வைத்து படிப்படியாகத்தான் நகர முடியும். அப்படியான நகர்வை நாம் ஆதரிக்க வேண்டுமல்லவா? சரிதான், முன்நகர்வுகளை ஆதரிக்க வேண்டும் தான். ஆனால், கபாலி அத்தகைய முன்நகர்வைக் கொண்டிருக்கிறதா? கபாலியின் கதையிலும், திரைக்கதையிலும், பயன்படுத்தப்பட்ட உத்திகளிலும் அவ்வாறான விசயங்கள் எதுவுமில்லை. தமிழர்கள் போராடுவதான ஒரு காட்சி, ஒடுக்குமுறைக்கு எதிராக ஓரிரு வசனங்கள் இவைகளை ஒரு மூன்றாம் தர வணிகப் படத்தில் பொருத்தி வைத்து சந்தை மதிப்புள்ள ஒரு நடிகரை நடிக்க வைத்து விட்டால் அது முன்நகர்வை கொண்ட படமாகி விடுமா? எடுத்துக்காட்டாக ஈ, நாகரீகக் கோமாளி போன்ற படங்களைச் சொல்லலாம். பல குறைபாடுகள் இருந்தாலும் அவைகளில் முன்நகர்வு இருக்கிறது. கத்தி என்றொரு படம் வந்தது, கார்ப்பரேட்டுகளை எதிர்த்துப் போராடுவது தான் அதில் முக்கிய இழை. என்றாலும் அதனை முன்நகர்வாக கொள்ள முடியாது. ஏனென்றால், உலகமயமாக்கத்தால் கொதித்துப் போயிருக்கும் மக்களிடையே கார்ப்பரேட்டுகளை எதிர்ப்பது ஒரு ட்ரெண்டாக ஆகிக் கொண்டிருக்கிறது. இவைகளோடு ஒப்பிட்டால் கபாலி என்ன விதமான முன்நகர்வைக் கொண்டிருக்கிறது என்பதை அவர்கள் மீளாய்வு செய்வது நல்லது.

 

2. ஆடை அரசியல் குறித்த வசனங்கள் கல்லூரி மாணவர்களிடையே விவாதங்களை கிளப்பியிருக்கிறது. ஆம். நிச்சயமாக இது வரவேற்கத் தக்க ஒன்று தான். ஆனால் அந்த விவாதங்களின் தொடர்ச்சியைக் கோரும் பங்களிப்பு எதுவும் படத்தில் இல்லையே என்பது தான் ஆதங்கம். அதாவது அந்த விவாதங்களை தேடலில் சென்று சேரக்கூடிய உள்ளடக்கம் படத்தில் கொஞ்சமும் இல்லாதிருப்பது அந்த விவாதங்களை வெறும் உளக் கிளர்ச்சியுடன் முடிவடைய வைக்கின்றன. பழைய லியாகத் அலிகான், நாராயணன் வசனங்களில் இது போன்ற வெற்றுக் கிளர்ச்சிகள் அதிகம். இதன் மூலம் குறிப்பிட்ட ஒரு விவாதம் தொடர்ந்து தேடலுக்கும் அதன் மூலம் சரியான திசையையும் கண்டடைவது குறிப்பிட்ட ஒருவன் கொண்டிருக்கும் சூழலையும் அறிவையும் பொருத்தது என்பதை மறுப்பதாக பொருளாகாது. இப்படியான வெற்றுக் கிளர்ச்சியை ஏற்படுத்தும் வசனங்கள் மட்டுமே ஒரு படத்தை ஏற்கத்தக்க படமாக்கி விடுமா என்பது தான் கேள்வி.

 

3. படத்தில் தலித் அரசியலை நோக்கி அமைந்திருக்கும் குறியீடுகள். அதாவது, கபாலியின் அறிமுகக் காட்சியில் படித்துக் கொண்டிருக்கும் நூல், கோட்டுசூட்டு போடுவேன், உனக்கு முன்னால் கால்மேல் கால் போட்டு அமருவேன் போன்ற வசனங்களில் இருக்கும் அழுத்தம். தனி இடம் பிடித்திருக்கும் நீல நிறம் உள்ளிட்டவை தலித் அரசியலை நோக்கிய குறியீடுகளாக காட்டப்படுகின்றன. ஆனால் இது போன்ற குறியீடுகள் மட்டும் தான் படத்தில் இருக்கிறதா? இதற்கு எதிரான குறியீடுகளும் படத்தில் இடம்பெறவில்லையா? அவைகளை எப்படி எடுத்துக் கொள்வது? முதலில் ரஜினி எனும் நடிகரின் மெய்வாழ்வின் மதிப்பீடு என்ன? அப்பழுக்கற்ற சந்தர்ப்பவாதி, பார்ப்பனியவாதி. இந்த நடிகர் கபாலியாக அறிமுகமாகும் காட்சியில் ஒரு தாமிரக் காப்பை கையில் மாட்டுவது போல் ஒரு காட்சி வரும். இப்படி தாமிரக் காப்பை அணிவது ஆர்.எஸ்.எஸ் மரபு. இந்துத்துவத்தில், பார்ப்பனியத்தில் பெருமை கொள்ளும் பலரும் இது போன்ற தாமிரக் காப்பை கையில் அணிந்திருப்பதை பார்க்கலாம். இந்தக் குறியீடு சொல்லவரும் கருத்து என்ன?

 

ஒரு காட்சியில் காட்டப்படும் தலைவர்களின் படங்களில் இடம்பெற வேண்டிய பெரியாரின் படம் இல்லாதிருப்பது குறித்து பலரும் விமர்சித்து விட்டார்கள். இதற்கு ஒரு செவ்வியில் இயக்குனர் ரஞ்சித் மறந்து விட்டது, வேறொன்றுமில்லைஎன பதிலளித்திருக்கிறார். தலித்திய சிந்தனையிலுள்ள ஒரு இளைஞர், தலித்திய குறியீடுகளை இணைத்திருப்பதாக போற்றப்படும் ஒரு இயக்குனர் பெரியாரை மறக்க முடியுமா? இதை குறியீடாகக் கொண்டால் இது சொல்லவரும் கருத்து என்ன?

 

மற்றொரு காட்சியில் கபாலி கூறும் நண்டுக் கதை. இது பார்ப்பனியக் கதையாடலல்லவா? சாதியப் படிநிலைகளை வகுத்து அதனை நடைமுறைப்படுத்த எந்த எல்லைக்கும் செல்லும் பார்ப்பனியம், நீ முன்னேறவில்லை என்றால் அதன் காரணம் மேலிருந்து யாரும் ஒடுக்குவதால் அல்ல. உன்னுடனே இருப்பவர்கள் உன்னை இழுத்துப் போடுகிறார்கள் அது தான் காரணம் என்கிறார்கள். ஒரு தலித்திய இயக்குனர் தன் படத்தில் இப்படி ஒரு கதையை குறியீடாக, வசனமாக வைக்க முடியுமா? இந்தக் கதையை மக்கள் சாதியப் படிநிலையில் ஒடுக்கப்படுகிறார்கள் எனும் கருத்து இல்லாதவர்கள் தான் ஏற்க முடியும். தலித்திய சிந்தனை உள்ள யாராலும் இக் கதையை ஏற்க முடியாது. இந்தக் குறியீடு சொல்லவரும் கருத்து என்ன?

 

இப்படி தலித்தியத்துக்கு எதிர்மறையான குறியீடுகளும் படத்தில் இடம்பெற்றிருக்கின்றன. இவைகளைக் கொண்டு தலித்துகளுக்கு எதிரான குறியீடுகளைக் கொண்ட படம் என முடிவுக்கு வரலாமா?

 

கொஞ்சம் திரையரங்குக்கு வெளியில் இருந்து பார்க்கலாம். தொடக்க நாட்களில் படத்தைக் காண சீட்டின் விலை 1500 லிருந்து 4000 வரை விற்கப்பட்டதாக தகவல்கள் கூறுகின்றன. இவ்வளவு விலை கொடுத்து திரைப்படத்தை காண மேட்டுக்குடி வர்க்கத்தினரைத் தவிர வேறு யாரால் இயலும்? அதிக விலையினால் காணாமல் சென்ற அல்லது கண்டு பொருளாதார பாதிப்புக்கு உள்ளானவர்களில் பெரும்பாலானோர் தலித்துகளாகத்தான் இருப்பர். தலித்துகளுக்காக படத்தில் குறியீடுகளைப் பயன்படுத்தியதாக கூறப்படும் இயக்குனர், தன் படத்தை தலித்துகள் பார்க்க முடியாதவாறு அல்லது பார்த்ததால் பாதிப்படையுமாறு இருக்கும் நிலை குறித்து ஏதாவது கருத்து கூறியிருக்கிறாரா? என்றால் இல்லை என்பதே பதில். அப்படியானால் இங்கே படைப்பும் படைப்பாளியும் தனித்தனியே பிரிக்கப்பட்டு இருக்கிறது. இது ஒரு முதன்மையான அம்சம்.

 

தயாரிப்பாளர் தானு, நடிகர் ரஜினி இருவரையும் பொருத்தவரை வணிகம், எவ்வளவு லாபம் என்பதைத் தாண்டி வேறெந்த சிந்தனையும் இருக்காது. இதில் யாருக்கும் ஐயமும் இருக்காது. ஆனால் இயக்குனர் ரஞ்சித், கபாலி வெளியானதற்குப் பிறகு அவர் பல்வேறு ஊடகங்களுக்கு அளித்திருக்கும் செவ்விகளில் தன்னுடைய மனவோட்டத்ததை பதிவு செய்திருக்கிறார். அவைகளில் ஒடுக்கப்பட்டோரின் வலியும், மீண்டெழும் உத்வேகமும் தெரிகிறது. ஆனாலும் அவைகளில் தானும் தன்னுடைய படைப்பும் வெவ்வேறாக தெரிவது குறித்த எந்த விளக்கமும் இல்லை. தமிழ் திரை உலகைப் பொருத்தவரையில் சந்தை மதிப்புள்ள நடிகரை வைத்து எடுக்கப்படும் படங்களில், ஒரு வளர்ந்து வரும் இயக்குனரால் இதை தவிர்க்கவே முடியாது. என்றாலும் தனக்கு இது உவப்பானதல்ல, வருத்தம் எனும் ஒற்றைச் சொல்லிலாவது பதிவு செய்திருக்க வேண்டும். என்றால் இதை எப்படி புரிந்து கொள்வது? தலித்திய உணர்வுள்ள ஒரு இயக்குனர் தன்னுடைய வளர்ச்சிக்காக தெரிந்தே இதை அனுமதிக்கிறார் என்று எடுத்துக் கொள்ளலாமா?

 

தலித்திய உணர்வுள்ள இயக்குனர் இயக்கிய படம் என்பதற்காகவே கபாலி கொண்டாடப்பட வேண்டும் என்றால் மேற்கண்ட அம்சங்களை என்ன செய்வது? அதாவது, கதையில், படத்தின் மைய இழையில் தலித்திய உணர்வு வெளிப்படவில்லை, படத்துக்கு வெளியே தன்னை பாதிக்கும் இடங்களில் அவர் தலித்திய உணர்வை வெளிப்படுத்தவில்லை. இவைகளை இணைத்துப் பார்த்தால் அவர் ஒரு தலித் இயக்குனர் என்பதையும், படத்தில் சில தலித்திய வசனங்கள் இருக்கின்றன என்பதையும் மட்டுமே கொண்டு கபாலியை ஏற்கத்தக்க படமாக கொள்ள முடியாது என்பது தெளிவாகிறது.

 kabali2

இன்னும் சில அம்சங்களும் இருக்கின்றன. சாதிய வெறி மேலோங்கி இருக்கும் சூழலில் தலித் இயக்குனரின் திரைப்படத்தை எதிர் விமர்சனம் செய்வது ஆதிக்க சாதிக் கண்ணோட்டத்தில் படத்தை மறுக்கும் பார்ப்பனியர்களுக்கு துணை செய்வதாக ஆகாதா? ஒருவேளை ஆதரித்தால் அது எதிர்விமர்சனம் இன்றி பரவலாக எல்லோரையும் சென்று சேர்ந்தால் நாளை ரஜினி மட்டுமல்ல கமல், விஜய், அஜீத் என சந்தை வாய்ப்புள்ள நடிகர்களும் தலித்திய சிந்தனையுடன் படமெடுக்க முன்வந்தால் அது எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும்? என்றெல்லாம் கருத்துகள் முன்வைக்கப்படுகின்றன.

 

முதல் கேள்வியை எடுத்துக் கொண்டால், கபாலியைத் தூற்றும் ஆதிக்க சாதி வெறியர்களுக்கு துணையாகும் வாய்ப்பும் இதில் இருக்கிறது என்பதை மறுப்பதற்கில்லை. ஆனால், கபாலியை ஆதரிப்பது தலித் உணர்வு கொண்ட வசனங்களை உடைய ஒரு படத்தை எதைப்பற்றியும் கவலைப்படாத, சந்தர்ப்பவாத வணிகக் கும்பலுக்கு, அவர்களின் லாபவெறிக்கு துணையாக ஆக்குவதாக ஆகுமே. இதை என்ன செய்வது? பொதுவாக ஆதிக்க சாதி எதிர்க்கிறது எனவே தலித்துக்கு துணையாக இருக்க வேண்டும் என்பது நடைமுறைச் செயல்களுக்கு பொருத்தமாக இருக்கக் கூடும். ஆனால் படைப்பை பொருத்தவரை அது துல்லியமாக விளக்கப்பட வேண்டும். சரி தவறுகளை கறாராக விமர்சித்து நெறிப்படுத்துவதன் மூலமே தலித் படைப்பாளிக்கு உதவ முடியும். அதேநேரம், அவ்வாறு செய்யப்படும் விமர்சனம் எதிர்மறையான ஆதிக்க சாதி வெறியர்களுக்கும் பயன்பட முடியாமல் செய்ய முடியும்.

 

இரண்டாவது கேள்வியை எடுத்துக் கொண்டால், அது ஒரு உள்ளீடற்ற யூகம். ஒரு வணிக வெற்றிப்படத்தைத் தொடர்ந்து அதே போன்ற படங்கள் வருவது ட்ரெண்ட் செட்டிங். ஒரு ட்ரெண்டாக தலித்தியப் படங்கள் வருவது தலித் இயக்குனருக்கும் உதவாது, தமிழ் திரைப்படச் சூழலை மாற்றுவதற்கும் உதவாது.

 

எல்லாம் சரி. இவ்வளவு வியக்கியானம் கூறுகிறவர்கள் ஒரு படம் எடுத்துக் காட்டலாமே. வாய்ப்பிருக்கும் சூழலில் அதையும் செய்யலாம். ஆனால், அப்போது இது ஒரு புரட்சிகர படம், எனவே புரட்சிகர இடதுசாரிகள் அனைவரும் இப்படத்தை ஆதரிக்க வேண்டும் என ஒருபோதும் கோரப்படாது. கறாராக விமர்சியுங்கள் என்றே கோரப்படும்.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

எழுவர் விடுதலை: சிக்கலும் விடுதலையும் ஒன்றே

mother of perarivalan

ராஜிவ் கொலைக் குற்றவாளிகள்(!) எழுவரின் விடுதலை நீதி மன்றத் தீர்ப்பாலும், ஜெயாவின் அறிவிப்பாலும் மீண்டும் பற்றி எறிந்து கொண்டிருக்கிறது. காங்கிரஸ், பிஜேபி விடுதலைக்கு எதிராகவும், திமுக சற்றே அடக்கி வாசித்தும், அதிமுக, தமிழினவாதிகள் விடுதலைக்கு ஆதரவாகவும் குரல் கொடுத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அண்மையில் திமுகவை, கருணாநிதியை திட்டுவது தான் தமிழினவாதிகளின் ஈழ ஆதரவாளர்களின் தொல்காப்பியமாக ஆகியிருக்கிறது. அந்த அடிப்படையில் எழுவர் விடுதலை குறித்த குரல்கள், மெய்யாக அவர்களின் விடுதலை எனும் எல்லையை கடந்து, அதிமுக அமைச்சர்களே (அமைச்சர்கள் என்பது பிறள்பொருள் தந்தால் அடிமைகள் என்று திருத்திக் கொள்ளவும்) நாணிக் குறுகும் அளவுக்கு அதிமுகவிற்கான பாராட்டாக, ஈழத் தாயைத் தவிர வேறு யாராலும் இப்படி ஒன்றை சாதித்திருக்க முடியாது எனும் அழவுக்கு தமிழகத்தில் வழிந்து கொண்டிருக்கிறது. நாற்பதும் நமதே எனும் பாசிசத் தாயின் முழக்கத்திற்கு முட்டுக் கொடுப்பதற்கு முந்திக் கொண்டிருக்கிறது. நாளிதழ்களின் நாணல் முதுகுகள் மட்டும் நிமிர்ந்து நிற்குமா என்ன? தினமணியின் கேலிச் சித்திரம் விடுதலைத் தீர்மானத்திற்காக தமிழகமே வர்க்க பேதம் கடந்து ஜெயாவுக்கு பூச்செண்டு கொடுக்கிறது. அதே நாளின் இன்னொரு கேலிச் சித்திரத்தில் கருணாநிதி முக்காடு போட்டுக் கொண்டு எங்களுக்கும் மகிழ்ச்சி தான் என்கிறார்.

 

இவர்களை ராஜிவ் கொலைக் குற்றவாளிகள் என்கிறது அரசும், விடுதலையை எதிர்ப்பவர்களும், ஊடகங்களும். தமிழினவாதிகளோ ராஜிவ் கொலையில் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்கள் என்கிறார்கள். ஆனால் அவர்கள் ராஜிவ் கொலை வழக்கில் சிக்க வைக்கப்பட்டவர்கல் என்பதே சரியானது. இதற்கு ஆதாரமாக பேரறிவாளனின் வாக்குமூலம் திருத்தப்பட்டது என உயரதிகாரி ஒருவரே ஒப்புக் கொண்டிருகிறார். ஏனையோருக்கு இப்படி யாரும் ஒப்புக் கொள்ளவில்லை என்பதால் அவ்வாறான ஐயத்தை புறந்தள்ளி விடவேண்டுமா? ராஜிவ் கொலை வழக்கு எப்படி விசாரணை செய்யப்பட்டிருக்கிறது? ராகுல் காந்தி பிரதமருக்கே நீதி கிடைக்காது என்று சாதாரண மக்களுக்கு எப்படி நீதி கிடைக்கும் என்று ஏழை மக்களுக்காக உருகுவது போல் தன்னைத்தானே அம்பலப்படுத்தியிருகிறார். ராஜிவ் கொலை வழக்கு விசாரணையில் நடந்த குளறுபடிகள் யாரும் அறியாத ஒன்றா என்ன?

 

ஜெயின் கமிசன் அறிக்கை முக்கிய கூற்றவாளிகளாக கருதிய சுப்பிரமணிய சாமி, சந்திரா சாமி மீது வழக்குப் பதிவு செய்யாத காரணம் என்ன? வர்மா கமிசன் அறிக்கை என்னவானது? குண்டு வெடித்த இடத்தில் எடுக்கப்பட்ட வீடியோ பதிவுகளை எடுத்துக் கொண்டு கொடுக்காமலே மறைத்து விட்டாரே எம்.கே நாராயணன் அவர் மீது என்ன விசாரணை நடத்தப்பட்டது? ஜெயின், வர்மா கமிசன்களின் முக்கிய அறிக்கையை (File No. 1/12014/5/91-IAS/DIII) நரசிம்மராவ் அழித்ததாக கூறப்படுகிறதே அதற்கு விடை என்ன? சுப்பிரமணிய சாமியும் ஒரு வெளிநாட்டு உளவு நிறுவனமும் ரகசிய குறியீடுகள் மூலம் பேசியதாக கூறப்பட்ட ஒலிப்பதிவு பிரதமர் அலுவலகத்தில் வைத்தே காணாமல் போய்விட்டதே எப்படி? அன்றைய உள்துறை அமைச்சர் சவாண் விடுதலைப் புலிகள் தவிர வேறு சில வெளிநாட்டு உளவு அமைப்புகளுக்கும் ராஜிவ் கொலையில் தொடர்பு உண்டு என்று கூறியிருக்கும்போது புலன் விசாரணை தலைவராக இருந்த கார்த்திகேயன் விடுதலைப் புலிகள் என்ற கோணத்தில் மட்டுமே விசாரணை நடத்தப்பட வேண்டும் என அடம் பிடித்ததன் காரணம் என்ன? இப்படி ஒன்றல்ல இரண்டல்ல பல கேள்விகள் விடை காணப்படாமல் தண்ணீர் ஊற்றி ஈரச் சாக்கில் அமுக்கப்பட்டிருக்ன்றன.

 

ராஜிவ் கொலை செய்யப்பட்டு சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு முதன் முதலாக பத்திரிக்கையாளர்களைச் சந்தித்த பிரபாகரன், ராஜிவ் கொலை குறித்து கேட்கப்பட்ட போது அது ஒரு துன்பியல் நிகழ்ச்சி என்று மட்டுமே கூறினார். அதாவது ஆம் என்று ஏற்கவும் இல்லை. இல்லை என மறுக்கவும் இல்லை. தெளிவாகச் சொன்னால் விடுதலைப் புலிகளே இதில் சிக்க வைக்கப் பட்டிருக்கிறார்கள். ஏதோ காரணத்திற்காக அவர்களும் இணங்கியிருக்கிறார்கள் என்பது தான் பொருத்தமாக இருக்கிறது. விசாரணையின் லட்சணம் இந்த நிலையில் இருக்கும் போது, பேட்டரி வாங்கிக் கொடுத்தார்கள், மெழுகுவர்த்தி வாங்கிக் கொடுத்தார்கள் என்பதற்காக தூக்குத் தண்டனை விதிக்கும் நாடு உலகில் வேறு எங்கேனும் இருக்கிறதா? இந்த வழக்கில் விடுவியுங்கள் என்று கேட்பதே பிச்சை. விடுவிக்கப் போகிறாயா இல்லையா என்று தமிழ் நாடே எழுந்து நின்று போராடுவதே உரிமை.

 

விடுதலை ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும், தூக்குத் தண்டனையை ரத்து செய்ய வேண்டும் என்று முன்பு கோரிய போது கூட இதை அரசியல் ரீதியாக அணுகாமல், உலகின் பல நாடுகளில் மரண தண்டனையை நீக்கி விட்டார்கள், அகிம்சை நாடான இந்தியாவில் இன்னும் ஏன் வைத்திருக்கிறீர்கள் என்று மனிதாபிமான கோரிக்கையாக 20 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக அடைபட்டிருக்கும் அவர்களை சிறுமைப் படுத்தும் விதத்தில் தான் கோரிக்கை வைத்தார்கள் தமிழுணர்வாளர்கள். விடுதலைப் புலிகள் ராஜிவை கொன்றது குற்ற நடவடிக்கை இல்லை, அரசியல் நடவடிக்கை, எதிர்வினை எனும் போது தெரியாமல் பேட்டரி வாங்கிக் கொடுத்தது தூக்குத்தண்டனை விதிக்கும் அளவுக்கான குற்றமா? எனும் கேள்வி யாருக்கும் எழவில்லை. எந்த ஆதாரமும் இல்லாமல் தேசத்தின் மனசாட்சி என்ற பெயரில் அப்சல்குருவை கொன்ற போது அமைதி காத்தவர்கள் அல்லவா?

 

தற்போது கூட நீதிமன்றம் அவர்கள் செய்த குற்றத் தன்மையின் அடிப்படையில் விடுவிக்கவில்லை. கருணை மனு நீண்ட காலம் தாமதிக்கப் பட்டிருக்கிறது எனும் அடிப்படையிலேயே விடுவிக்கப் பட்டிருக்கிறார்கள். 23 ஆண்டுகளாக சிறையில் இருக்கும் அவர்கள் விடுவிக்கப்பட வேண்டும் என்பதில் மாற்றுக் கருத்து ஒன்றுமில்லை. ஆனால் எப்படியாவது விடுவித்தால் போதும் எனும் சுயதிருப்தியில் இல்லை, அவர்கள் மீதுள்ள குற்றச்சாட்டு விலக்கப்பட்டு, குற்றத்தைவிட மிக அதிக காலம் சுதந்திரமாக வாழும் உரிமை மறுக்கப்பட்டவர்கள் எனும் அடிப்படையில் இந்திய அரசு அவர்களிடம் மன்னிப்பு கேட்டு விடுவிக்க வேண்டும் என்று மக்கள் எழுந்து போராடுவதிலேயே இருக்கிறது சுயமரியாதை.

 

ஆனால் இப்போதும் கூட இது எப்படி திசை திருப்பட்டிருக்கிறது. தமிழர்கள் குறித்து வடமாநிலத்தவர்களுக்கு அக்கரை இல்லை. தமிழர்கள் விடுதலையை எதிர்க்கிறார்கள் என்றே பரப்புரை செய்கிறார்கள். ஏன், இளங்கோவன், நாராயணசாமி, விஜயதாரணி, ஞானதேசிகன் உள்ளிட்ட காங்கிரஸ்காரர்களும், இந்த விசயத்தில் கள்ள மௌனம் சாதிக்கும் தமிழக பாஜக காரர்களும் தமிழர்கள் தானே அவர்களும் எதிர்க்கிறார்களே. ராஜிவ் கொல்லப்பட்டது அரசியில் எதிர்வினை எனும் அடிப்படையில் சரியான செயல். அதற்கு உதவியதாகக் கூறி வாக்குமூலத்தை திருத்தி தூக்குத்தண்டனை விதிப்பது குற்றச் செயல் என்று பேச திராணியற்று அகிம்சை நாட்டில் தூக்குத் தண்டனை இருக்கலாமா? என்று மனிதாபிமானத்தை குழப்பியவர்கள், இப்போது தமிழ் தேசியவாதத்தை குழப்புகிறார்கள். இவர்களை எந்த இடத்தில் நிறுத்த வேண்டும் என்பதை மக்கள் முடிவு செய்யும் நேரம் இது.

 

இப்போது இவைகள் எல்லாவற்ரையும் விட முக்கியமான பிரச்சனையாக எழுந்திருப்பது பாசிச ஜெயாவுக்கு ஓட்டுப் பொறுக்க கிடைத்த வாய்ப்பாக இதை பயன்படுத்துவது தான். விடுதலைப் புலிகள், ஈழ விடுதலை, ராஜீவ் கொலை குறித்து ஜெயாவின் கருதுகோள் என்ன? ராஜிவ் கொலையை பயன்படுத்தி வாகை சூடிய ஜெயா அடுத்த கணமே அதை மறுத்தார், அன்றிலிருந்து இன்றுவரை விடுதலைப் புலிகள் மீதான பீதியை காட்டி மக்களையும் எதிர்க்கட்சிகளையும் ஒடுக்கியதே ஜெயாவின் அரசியல். போர் என்று வந்தால் மக்கள் சாகத்தான் செய்வார்கள் என்று கூறிவிட்டு, தேர்தல் வந்ததும் ஈழத்தாயாக அவதாரமெடுத்தார். புரட்சி பேசியவர்களெல்லாம் புரட்டுத் தாய்க்கு வாக்குகளைக் காணிக்கையாக்கினார்கள். இலை மலர்ந்தால் ஈழம் மலரும் என்றார்கள். எதிர்பார்த்த  வெற்றி கிடைக்கவில்லை என்றதும் ஈழத்தை கழிப்பரைக் காகிதத்துக்கு ஈடாகக் கூட மதிக்கவில்லை அம்மையார். இது அடுத்த தேர்தல், ஆனால் பழைய வரலாறு அப்படியே மீண்டும் தொடர்கிறது. சில நாட்களுக்கு முன்னர் நளினியை ஜாமீனில் விட எதிர்ப்பு தெரிவித்த ஜெயா, நீதி மன்றத் தீர்ப்பு வந்தவுடன் விடுதலை தீர்மானம் போட்டார். இதோ அத்தனை வண்ண ஓட்டுக் கட்சிகளும், தமிழினவாதிகளும் ஜெயாவுக்கு லாலி பாடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அம்மா பிரதமராகிவிட்டால், பிரபாகரனை கொண்டு வந்து தூக்கில் போடவேண்டும் என்று கூறியதை மறந்து ராஜபக்சேவை தூக்கில் போட்டு விடுவாரோ.

 dinamani cartoon

இதன் மூலம் கருணாநிதியை ஆதரிப்பதாக யாரும் கருதிவிடலாகாது. இந்தியாவில் இவர் அளவுக்கு அம்பலப்பட்ட தலைவார்கள் யாரும் இருக்கிறார்களா தெரியவில்லை. ஈழத்தை விட்டுவிடுவோம், தமிழக மக்களின் உணர்வுகளுக்கு கூட இவர் மதிப்பளித்ததில்லை. திமுக எனும் சமஸ்தானத்தின் பாத்தியதையை தனக்குப் பின் தன் வாரிசுகளுக்கு பாதிப்பு இல்லாமலும் சேதாரம் இல்லாமலும் எப்படி கடத்துவது என்பதைத் தவிர வேறு எதைப் பற்றியும் கவலைப்படும் நிலையில் அவர் இல்லை. எழுவர் விடுதலைக்காக அவரை கவலைப்படக் கோருவது செத்த பாம்பை படமெடுக்கக் கோருவதற்கு ஒப்பாகும். ஆனால், ஆனால், .. .. .. ஆனால், ஜெயாவையும் கருணவையும் ஒரே தட்டில் நிறுத்த முடியுமா? இன்று ஸ்பெக்ட்ரம் உள்ளிட்டு அவர் எதிர் கொண்டிருக்கும் பிரச்சனைகள் அனைத்தும் அவர் செய்ததின் எதிர்வினைகள் தாம் என்றாலும், அதில் பார்ப்பன எதிர்ப்புக்கு அவர் கொடுக்கும் விலை ஊடுநூலைப் போல் ஊடாடியிருக்கிறது என்பதை மறுக்க முடியுமா? ஆனால் இன்றைய ஈழ அரசியல் என்பது தண்ணீர் பாம்பான ஜெயாவுக்கு எதிராக முதுகெலும்பை உருவிப் போட்டுவிட்டு குழைவதும், செத்த பாம்பான கருணவை தடியெடுத்துத் தாக்கிவிட்டு அதையே வீரமாக காட்டிக் கொள்ளும் போக்கும் சகிக்க முடியாததாக இருக்கிறது.

 

துக்ளக் சோ தான் ஜெயாவின் ராஜகுரு என்பது ஒன்றும் சிதம்பர ரகசியமல்ல. சிதம்பரம் வழக்கில் சு.சாமி ஜெயாவுக்கு எப்படி பாராட்டுப் பத்திரம் வாசித்தார் என்பதும் யாரும் அறியாததல்ல. ஆனால் எழுவர் விடுதலை குறித்த தீர்மானத்தில், சு.சாமி ஜெயலலிதா ஒரு நடிகை அவருக்கு சட்டம் தெரியாது என்கிறார். சோவோ தன் மொட்டையை தடவிக் கொண்டே இது குறித்து கருத்துக் கூற விரும்பவில்லை என்கிறார். ஏன்? தில்லை கோவில் தீட்சிதர்களுக்கு போனதில் இம்மூவரும் அடிநாதமாக இருந்தது போலவே, இதிலும் அடிக்கொள்ளி இவர்களே. உங்கள் வெற்றி நாங்கள் போட்ட பிச்சை என்று கூறியதற்கு அவதூறு வழக்கை சந்தித்துக் கொண்டிருக்கிறார் ஸ்டண்ட் நடிகர். நீ நடிகை உனக்கு சட்டம் தெரியாது என்று கூறிய பின்னும் அதிமுக மகளிர் அணியினர் சேலை உடுத்திக் கொண்டு சும்மா இருக்க முடியுமா? ஆனால் இருக்கிறார்களே காரணம் என்ன?

 

நீதிமன்ற தீர்ப்பு தெளிவாகவே இருக்கிறது. தூக்கு தண்டனை ரத்து செய்யப்படுகிறது. மூவரின் விடுதலை குறித்து மாநில அரசு தீர்மானித்துக் கொள்ளலாம். கூடவே, மத்திய அரசின் கருத்தையும் அறிந்து கொள்ளவும் கூறப்பட்டிருக்கிறது. இதன்படி எந்த ஆர்ப்பாட்டமும் இன்றி மூவரையும் விடுதலை செய்து விடலாம். மீதி நால்வர் கூட சற்றே தாமதமாக வெளியில் அனுப்பிவிட முடியும். அவ்வாறு செய்யாமல், ஒரே தீர்மானத்தில் ஏழு பேரையும் ஒன்றாக இணைத்தது ஏன்? மைய அரசுக்கு அனுப்பிய அறிக்கையில் மூன்று நாட்களுக்குள் முடிவை தெரிவிக்க வேண்டும் என்று கெடு விதித்தது ஏன்? இங்கு தான் அவர்களின் கள்ளக்கூட்டு வருகிறது. இதற்கு முன் எத்தனை தீர்மானங்களை அனுப்பியிருக்கிறார். அனுப்பும் தீர்மானங்கள் பிரதமர் அலுவலகத்தின் குப்பைத் கூடைக்குத்தான் போகும் என்பது ஜெயா அறியாததா? அதனால் தான் வழக்கம் போல் தீர்மானம் அனுப்பிவைத்தார். உடனே ஈழத்தாய் பட்டத்தை தூசு தட்டிக் கொண்டுவந்து விடுவார்கள் அப்பரசண்டிகள் என்பது ஜெயாவுக்குத் தெரியும். பாராளுமன்றத் தேர்தலின் நாற்பதுக்கு அது உதவும். அதேநேரம் ஏழுபேரையும் ஒன்றாய் இணைத்ததன் மூலமும், மூன்று நாட்கள் கெடு விதித்ததன் மூலமும் தூக்கத்திலிருந்து விழித்து காங்கிரஸ் அதற்கு எதிராக ஏதாவது செய்யும். அதாவது விடுதலை செய்யக்கூடாது எனும் சொந்த ஆசையும் நிறைவேறிவிடும், அதேநேரம் அதையும் நாற்பதுக்கு பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம். ஆக பார்ப்பன பாசிச நோக்கத்தின்படிதான் இதுவரை அனைத்தும் நடந்து கொண்டிருக்கிறது. அனால் இந்த நச்சை புரிந்து கொள்ளாமல் தமிழக சுவர்களிலெல்லாம் நன்றி சுவரொட்டிகள் அப்பியிருக்கின்றன.

 

மானமும் அறிவும் மனிதர்களுக்கு அழகு என்றார் தந்தை பெரியார். பிரச்சனைகளை அரசியில் ரீதியில் பகுத்து அறிந்து கொள்ள முன்வராமல் உணர்ச்சியால் அடித்துச் செல்லப்படுவது என்றுமே சரியான தீர்வைத் தராது. ஈழம் குறித்தும், அது தொடர்பாகவும் கடந்த முப்பது ஆண்டுகளாக ஓட்டுப் பொறுக்கிகளும், தமிழினவாதிகளும் கூறிவந்த அத்தனையும் கற்பனைகள் என்பதை காலம் முகத்தில் அறைந்து கூறியிருக்கிறது. நக்சல்பாரி புரட்சியாளர்கள் கூறியவை அப்பட்டமான உண்மைகள் ஆகியிருக்கின்றன. உணர்ச்சி வேக முடிவுகள் உங்களுக்கு விருப்பமானவைகளாக இருக்கலாம். ஆனால் உண்மைகளை மட்டுமே காலம் கணக்கில் வைத்துக் கொள்ளும். வாருங்கள்! புரட்சிகர அரசியல் உங்களை வரித்துக் கொள்ள ஆயத்தமாக இருக்கிறது. அது மட்டுமே ஈழப் பிரச்சனைக்கும் ஏனைய அனைத்திற்கும் சரியான தீர்வைத் தரும்.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

ஈழத்தமிழ் அகதிகளுக்கு இரட்டைக்குடியுரிமை

அன்பார்ந்த உழைக்கும் மக்களே,

சிங்கள இனவெறிப் பாசிஸ்டு ராஜபக்சேவுக்கு எதிராக தமிழக மாணவர் போராட்டம் தோற்றுவித்த பொதுக் கருத்தைத் தமக்குச் சாதமாகப் பயன்படுத்திக் கொண்டு, வரவிருக்கும் நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் ஓட்டுப் பொறுக்குவதற்காக, தாங்களும் மாணவர் கோரிக்கைகளை ஆதரிப்பது போல எல்லா ஓட்டுக் கட்சிகளும் நடிக்கின்றனர். தமிழக முதல்வர் ஜெயலலிதாவோ, “இலங்கையின் மீது பொருளாதாரத் தடை, போர்க்குற்ற விசாரணை, பொது வாக்கெடுப்பு” என்று அடுத்தடுத்து சட்டமன்றத் தீர்மானம் நிறைவேற்றி, நடிப்பில் மற்றெல்லா ஓட்டுக் கட்சிகளை விஞ்சுகிறார்.

இராஜபக்சேவுக்கு எதிரா இந்த சவடால் தீர்மானங்கள் நிறைவேற்றப்படுகின்ற இதே காலகட்டத்தில்தான், சிறப்பு முகாம் என்ற சிறையிலிருந்து தாங்களை விடுதலை செய்யுமாறு ஈழ அகதிகள் போராடிக் கொண்டிருக்கின்றனர். ‘கணவனைப் பார்க்க வேண்டும்’ என்ற ஒரு மிகச் சாதாரணக் கோரிக்கைக்காக தனது இரு பிள்ளைகளுடன் சிறப்பு முகாம் எதிரில் உண்ணாவிரதம் இருக்கிறார் ஒரு ஈழத்தமிழ்ப் பெண். போராட்டம் நடத்திய குற்றத்திற்காக பிள்ளைகளுடன் அவரைக் கைது செய்து சிறை வைக்கிறது ஜெ அரசு. மனைவிக்கு நேர்ந்த கொடுமையை அறிந்து சிறப்பு முகாமிலிருந்த கணவன் தூக்க மாத்திரை தின்று தற்கொலைக்கு முயற்ச்சித்திருக்கிறார்.

எந்த விதக் குற்றமும் இழக்காத ஈழத்தமிழ் அகதிகள், சிறப்பு முகாம்கள் என்ற பெயரிலான தமிழகத்தின் முள் வேலிச் சிறையில் ஆண்டுக்கணக்கில் அல்லல்பட்டு வருகிறார்கள். இவர்களை விடுவிப்பதற்க்கு முதல்வர் ஜெயலலிதாவின் கையொப்பமிட்ட ஒரு அரசாணையே போதுமானது. ஆனால், சிங்கள அரசிடமிருந்து விடுதலை வாங்கித்தருவதாக சட்டமன்றத்தில் தீர்மானம் போடும் ஜெயலலிதா, சிறப்பு முகாம்கள் எனும் இந்த கொடும் சிறையிலிருந்து ஈழத்தமிழ் மக்களை விடுவிக்க மறுக்கிறார். சுமார் இருபது ஆண்டுகளுக்கு முன் சிறப்பு முகாம்கள் எனும் சித்திரவதைக் கூட்டங்களை இழத்தமிழருக்காக உருவாக்கியது யார் தெரியுமா ? இன்று ஈழத்தாய் வேடமேற்றிருக்கும் ஜெயலலிதாவின் அரசுதான். இன்று ஈழத்தமிழ் மக்களுக்கு ஆதரவாக குரல் கொடுப்போர் பலருக்கு, கடந்த பல ஆண்டுகளாக ஈழ அகதிகளுக்கு இங்கே இழைக்கப்பட்டு வரும் கொடுமைகளைப் பற்றித் தெரியாது. தற்போது தமிழகத்தில் சுமார் ஒரு லட்சத்திற்கு மேற்பட்ட ஈழத் தமிழ் அகதிகள் வாழ்கின்றனர். தமது உடமைகளைத் துறந்து, ஏதிலிகளாக வந்திறங்கிய இம்மக்களில் சுமார் 70000 பேர் தமிழகமெங்கும் உள்ள சுமார் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட அகதி முகாம்களில் தங்க வைக்கப்பட்டுள்ளனர். மற்றவர்கள் தம் சொந்தப் பொறுப்பில் வெளியே வீடு எடுத்து தங்கியிருக்கின்றனர். இலங்கையிலிருந்து இங்கே வந்திறங்கும் ஈழத் தமிழ் மக்களை தமிழக அரசின் அதிகாரிகளும் போலீசும் அனுதபத்துக்குறிய அகதிகளாகக் கருதுவதில்லை. சந்தேகத்துக்குறிய குற்றவாளிகளாகவே நடந்துகிறார்கள். நக்சல்பாரி இயக்கத்தினரை உளவு பார்ப்பதற்கென்றே தமிழக போலீசு உருவாக்கியிருக்கும் கியூ பிரிவு உளவுத்துறை தான் அகதிகள் அனைவரையும் கண்காணிக்கிறது. கட்டுப்படுத்துகிறது. ஈழ விடுதலை இயக்கத்தை நசுக்குவது என்ற இந்திய அரசின் நோக்கத்துக்கு ஏற்ற வகையில்தான் தி.மு.க., அ.தி.மு.க. அரசுகள் ஈழ அகதிகள் அனைவரையும் ஒடுக்கி வருகின்றன.

சிங்கள இராணுவத்தின் தாக்குதலுக்கு ஆளாகி காயம்பட்டவர்கள், குண்டடி, ஷெல்லடி பட்டவர்கள் யாராக இருந்தாலும், படகில் வந்து இறங்குபவர்களின் உடம்பில் காயம் இருந்தால், அவர்களின் மீது புலி என்ற முத்திரை குத்தி சிறப்பு முகாமுக்கு அனுப்புகிறது கியூ பிரிவு போலீசு. இது மட்டுமல்ல, லஞ்சம் கொடுக்க முடியாதவர்களுக்கும், எதிர்த்து கேள்வி கேட்பவர்களுக்கும் போலீசு விதிக்கும் தண்டனை சிறப்பு முகாம். தமிழகத்தில் உள்ள ஆறு சிறப்பு முகாம்களில் வைக்கப்பட்டிருக்கும் அகதிகளுக்கு, சிறைக்கைதிக்குரிய உரிமைகள் கூடக் கிடையாது. வெளியுலகத் தொடர்பிலிருந்து முற்ரிலுமாகத் துண்டிக்கப்பட்டு, மனைவி மக்களைக்கூட பார்க்க முடியாமல் இவர்கள் தடுக்கப்படுகிறார்கள். மருத்துவ சிகிச்சைக்கு அழைத்துச் செல்லப்படும் அகதிகள், கைகால்களில் விலங்கிடப்பட்டு கொடிய கொலைக்குற்றவாளியைப் போலவே கொண்டு செல்லப் படுகிறார்கள். பல பத்தாண்டுகள் ஆனாலும் இந்த முகாம்களில் இருப்பவர்களுக்கு பிணை என்பது கிடையாது. வழக்கு, விசாரணை, விடுதலை எதுவும் கிடையாது. இது ஒருவகை ஆயுள் தண்டனை.

சிற்ப்பு முகாம்களில் மட்டுமன்றி, தமிழகம் முழுவதும் உள்ள நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட பிற முகாம்களில் உள்ள அகதிகளும் நிரந்தரமாகவே போலீசு மற்றும் அதிகார வர்க்கத்தின் கண்காணிப்பின் கீழ் தான் வைக்கப்பட்டுள்ளனர். ஒரு அகதி இரண்டு நாட்களுக்கு மேல் முகாமுக்கு வெளியே செல்வதென்றால், வட்டாட்சியரின் அனுமதியைப் பெற வேண்டும். அனுமதியின்றி சென்றால் முகாமிலிருந்து நிரந்தரமாக வெளியேற்றப்படுவர். அனுமதி வாங்க வட்டாட்சியரையே பார்க்க முடியாத காரணத்தினால், பிற முகாம்களில் தங்கியிருக்கும் தமது பெற்றோர் இறந்து போகும் போது, பிள்ளைகளால் இறந்தவர் முகத்தைக் கூட பார்க்க முடிவதில்லை. பெண்கள் வேறு முகாமில் இருக்கும் தம் பெற்றோர் வீட்டுக்கு பிரசவத்துக்காக சென்று திரும்பினால், முகாமிலிருந்து வெளியேற்றப்படுகின்றனர். வேலைக்கு செல்பவர்கள் மாலை ஆறு மணிக்குள் முகாமிற்கு திரும்ப வேண்டும் என்ற விதியின் காரணமாக, குறைந்த கூலிக்கு உள்ளூரில் மட்டும் தான் இவர்கள் வேலை செய்ய முடிகிறது. தொழில் திறமை இருப்பவர்கள் கூட நகரங்களுக்குச் சென்று நல்ல ஊதியம் ஈட்ட முடியாது.

மண்டபம், புதுச்சேரி தவிர தமிழகத்தில் உள்ள நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட முகாம்கள் எதிலுமே முறையான வீடு கிடையாது. பத்தடிக்கு பத்தடி அளவில் தகரம் அல்லது, பாலிதீன் காகிதத்தினால் வேயப்பட்ட கூரை; பராமரிப்பில்லாமல் நாற்றமெடுத்த கழிவறைகள்; மின்கம்பங்கள் ஏதும் நிறுவப்படாததால், குறுக்கும் நெடுக்குமாகத் தொங்கும் மின்சார கம்பிகள்; பகல் முழுவதும் மின்வெட்டு இரவு மட்டும் தான் மின்சாரம் என ராஜபக்சே அரசின் மேனிக் பார்ம் முள்வேலி முகாமோடு போட்டி போடுகின்ற தமிழகத்தின் அகதி முகாம்கள். முகாம்களில் பள்ளியோ ஆஅரம்ப சுகாதார நிலையமோ கூட கிடையாது. அருகாமையில் உள்ள போலீசு நிலையங்களின் போலீசார், தங்களுக்கு தேவைப்படும் போதெல்லாம், ஏதாவது ஒரு வழக்கில் “குற்றத்தை ஒப்புக்கொண்டு சிறைத்தண்டனை அனுபவிப்பதற்கு” முகாமிலிருந்து ஆளனுப்புமாறு மிரட்டுவார்கள். பெண்களுக்கு எதிராக பாலியல் வன்கொடுமை இழைப்பார்கள். இவையெல்லாம் அகதிகளுக்கு எதிராக போலீசால் கேட்பாரின்றி இழைத்து வரும் குற்றங்கள்.

இத்தகைய கொடுமைகளை தாங்க முடியாமல் தான், உயிரைப் பணயம் வைத்து ஆஸ்திரேலியாவுக்கு படகில் தப்பிச்செல்ல முயல்கிறார்கள் அகதிகள். அவர்களையும் மடக்கி கைது செய்து சிறையில் அடைக்கிறது தமிழக போலீசு. இவ்வாறு பயணம் மேற்கொண்ட சுமார் ஐநூறுக்கும் மேற்பட்டோர் கடலிலேயே மூழ்கி மடிந்துள்ளனர். தாய்த் தமிழகம் ஈழத்தமிழ் அகதிகளுக்கு பேய்த்தமிழகமாக இருந்து வருகிறது. தொப்புள்கொடி உறவு என்று வசனம் பேசாத பிரான்சு, பிரிட்டன், கனடா, ஆஸ்திரேலியா போன்ற நாடுகள் தான் ஈழ அகதிகளை கௌரவமாக நடத்துகின்றன. ஏழு ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் விரும்புவோருக்கு குடியுரிமையும் வழங்குகின்றன.

ஆனால், இங்கோ எதுவும் கிடையாது. அகதிகள் பிரச்சனை எழுப்பப்படும் போதெல்லாம், அவர்களுக்கு வழங்கப்படும் புழுத்த அரிசியையும், உதவித் தொகையையும் கொஞ்சம் கூட்டிக் கொடுப்பதற்க்கு மேல் திமுக, அதிமுக அரசுகள் எதுவும் செய்வதில்லை. முக்கியமாக உரிமையும் சுயமரியாதையும் கொண்ட மனிதர்களாக அவர்களை அங்கீகரிப்பதிலை. இந்திய அரசு அகதிகளுக்கான ஐநா உடன்பாட்டில் கையொப்பமிடவில்லை என்பதால் ஐநா அதிகாரிகளை அகதி முகாம்களுக்குள் தமிழக அரசு அனுமதிப்பதில்லை.

ஒரு பேச்சுக்கு இங்குள்ள ஈழத்தமிழர்களை அகதி என்று அழைத்த போதிலும், இந்திய அரசைப் பொருத்தவரை ஈழத்தமிழ் அகதிகள் அனைவரும் எல்லை தாண்டி ஊடுருவியிருக்கும் சட்டவிரோத குடியேறிகள். இந்த நிலைமை காரணமாக, இலங்கை மண்ணையே காண்ணால் பார்த்திராத, அகதி முகாமிலேயே பிறந்து வளர்ந்து படித்து பட்டம் பெற்ற இளைஞர்களுக்கு இங்கே அரசு நிறுவனமோ, தனியார் நிறுவனங்களோ வேலை தருவதில்லை.

அகதிகள் தமிழகத்தைச் சேர்ந்த ஓர் ஆணையோ பெண்ணையோ திருமணம் செய்து கொண்டால், பிறக்கும் குழந்தைகளுக்கு இரண்டு நாட்டின் குடியுரிமையும் கிடைக்காது. ஈழத்தவரையே திருமணம் செய்து குழந்தை பிறந்தால், இலங்கை துணைத் தூதரகத்திற்கு தெரிவித்து குடியுரிமைக்கு பதிவு செய்து கொள்ள வேண்டும்.

2009 இறுதிப் போருக்குப் பின் நாடு திரும்பிச் செல்ல விரும்பிய சிலர், ஈழம் சென்றனர். அங்கே தமது வீடோ, நிலமோ இல்லாத நிலையைக் கண்டு அதிர்ச்சியுற்று மீண்டும் தமிழகம் திரும்பினர். ஆனால் அவர்கள் முகாமை விட்டு ஒருமுறை வெளியேறி விட்டதால் மீண்டும் அகதியாக உள்ளே சேர்க்க முடியாது என்று கூறி, பதிவிலிருந்து அவர்கள் பெயரை எடுத்ததுடன் அவர்களுக்கு வழங்கி வந்த சலுகைகளையும் நிறுத்தி விட்டது ஜே அரசு. முகாமிலுள்ள மனைவி குழந்தைகளுடன் சேர்ந்து வாழக் கூட இவர்களுக்கு அனுமதி மறுக்கப்படுகிறது.

இலங்கையில் போர் முடிந்த பின்னரும் ஈழத்தமிழ் மக்களை இராணுவத்தின் கட்டுப்பாட்டிலேயே வைத்திருக்கிறது ராஜபக்சே அரசு. ஆனால், ஜெயா அரசு ஈழ அகதி முகாம்களை ஏன் இன்னமும் போலீசின் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்க வேண்டும்? ஏனென்றால் ஈழத்தமிழர் அனைவரையும் சந்தேகத்திற்குரிய தீவிரவாதிகளாகவே கருதுகிறது ஜெயா அரசு. ராஜிவ் கொலையைத்க் தொடர்ந்து ஆயிரக்கணக்கான ஈழ அகதிகளை கட்டாயமாக இலங்கைக்கு கப்பலேற்றி அனுப்பியவர் ஜெயலலிதா. ஈழத்தமிழ் குழந்தைகளை பள்ளியில் சேர்ப்பதற்கும் தடை விதித்தவர் ஜெயலலிதா. இன்றைக்கும் ஈழத் தமிழ் அகதிகளுக்கு இங்கே குடியுரிமை வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை எதிர்ப்பவர். ஜெயலலிதாவின் இந்த நிலைப்பாடும், இந்திய அரசின் நிலைப்பாடும் வேறல்ல.

நாம் ஈழத்தமிழ் மக்களின் தன்னுரிமைக்கு குரல் கொடுக்கும் அதே நேரத்தில், தமிழகத்தில் தஞ்சமடைந்திருக்கும் ஈழத்தமிழ் அகதிகளின் உரிமைக்கும் கண்ணியமான வாழ்க்கைக்கும் குரல் கொடுக்க வேண்டும். அகதிகளாக மேலை நாடுகளில் தஞ்சம் புகுந்த ஈழத்தமிழர்கள் விரும்பினால் அந்நாட்டுக் குடியுரிமை பெறுகின்றனர். இந்தியாவில் தஞ்சம் புகுந்திருக்கும் ஈழத்தமிழ் மக்களுக்கு, இலங்கைக் குடியுரிமையுடன், இந்தியக் குடியுரிமையும் வழங்கப்பட வேண்டும். தஞ்சம் புகுந்த நாட்டின் குடிமகனாவதா, சொந்த நாட்டுக்கு திரும்புவதா என்பதை அவர்கள் தான் தீர்மானிக்க வேண்டும்.

இந்த உரிமையை இந்தியாவும் வழங்க நிர்ப்பந்திக்க வேண்டுமானால், இந்திய அரசை அகதிகளுக்கான ஐநா உடன்பாட்டில் கையொப்பமிடச் செய்ய வேண்டும். சிறப்பு முகாம்கள் எனும் சித்திரவதைக் கூடங்களிலிருந்து ஈழத்தமிழ் அகதிகள் அனைவரையும் விடுவிக்கவும், பொய் வழக்குகளை இரத்து செய்யவும், அம்மக்களுக்கு கவுரவமான வீடுகள், வேலைவாய்ப்பு வழங்கவும் கோரி, தமிழக அரசிடம் நாம் போராட வேண்டும். இந்த போராட்டங்கள் ஈழ மக்களுக்காக நீலிக்கண்ணீர் வடிக்கும் ஓட்டுக்கட்சிகளையும், அவர்களுக்கு காவடி தூக்கும் சந்தர்ப்ப வாதிகளையும் அடையாளம் காட்ட வேண்டும்.

இந்திய அரசுதான் ஈழ மக்களின் போராட்டத்தை கருவிலேயே சிதைத்தது. அந்தக் கொள்கையின் தொடர்ச்சி தான் அகதிகள் மீதான இந்த அடக்குமுறை. அவர்களுடைய உரிமைகளை உத்திரவாதம் செய்வது சர்வதேச பாட்டாளி வர்க்கம் எனும் முறையில் நமது கடமை.

 சிறப்பு அகதிமுகாம் எனும் முள்வேலிக்குள் சிறை வைக்கப்பட்டிருக்கும் ஈழத்தமிழ் அகதிகளை விடுதலை செய்!
 அனைத்து ஈழத்தமிழ் அகதிகளுக்கும் இரட்டைக்குடியுரிமை வழங்கு!
 ஈழத்தமிழ் அகதிகள் மீதான போலீசு கண்காணிப்பு கட்டுப்பாடுகளை நீக்கு!
 கவுரவமான வேலை வாய்ப்பு, குடியிருப்பு வழங்கு!

இணையத்தால் என்ன சாதிக்கலாம்? #tnfisherman

இணைய தளம்

டுவிட்டர்

ஃபேஸ்புக்

கடந்த சில நாட்களாகவே டுவிட்டர் பொங்கி குமுறிக் கொண்டிருக்கிறது, ப‌ல பத்தாயிரம் டுவிட்டுகளைக் கடந்துகொண்டிருக்கிறது. சற்றேறக்குறைய அனைத்து தமிழ் பதிவர்களும் சளைக்காமல் டுவிட்டர் தகவல்களை அனுப்பிக்கொண்டேயிருக்கிறார்கள். தமிழ் இணைய உலகம் ஒருமுகமாக ஒன்றிணைந்து அரசுகளை எதிர்த்து குரல் கொடுப்பது இதுவே முதல் முறை எனக் கருதுகிறேன். மட்டுமல்லாது இணையப்பயன்பாடு இல்லாதவர்களுக்கும் கூட இது சென்று சேர்ந்து ஒரு அலையை ஏற்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறது. அந்தவகையில் இணையத்தால் என்ன சாதிக்கலாம் என்பது தெளிவாக நிரூபிக்கப்பட்டுவருகிறது. ஆனால் கொதிக்கும் பாலில் பொங்கும் நுரை போல கொதிப்பு அடங்கியதும் வலுவிழந்து போகும். ஏனென்றால் இது உணர்ச்சி வேகத்தில் ஒருமுகப்படும் ஒரு அலை.

 

ஆனால், நம் கோபம் நியாயமானது. இந்த எழுச்சியின் அடிப்படையான பாதிக்கப்பட்டோருக்காக‌ குரல் கொடுப்பது என்பது இன்றியமையாத் தேவையானது. இந்த நியாயமும் தேவையும் உணர்ச்சி வேகத்தின் மீதும், இரக்க உணர்ச்சியின் மீதும் ஏறிப் பயணிப்பது இலக்கைச் சேர உதவாது என்பதை நாம் நிச்சயம் அறிந்திருக்க வேண்டும். அறிதலின் மீது, தேடலின் மீது, உண்மையின் மீது பயணப்படாத வேகம் அடங்கிப் போவது இயல்பானது. சில‌ டுவிட்டுகளை அனுப்பிவிட்டு, சில நாட்கள் பேசிவிட்டு நகர்ந்துவிட்டோமென்றால் நேற்றைய ஜெயக்குமார், நாளைய ஜெயக்குமாரகவும் தொடரும்.

 

இது மீனவர்களின் சோகம் மட்டுமேயல்ல. அரசின் அலட்சியம் என முடித்துக்கொள்வதும் அல்ல. இது திட்டமிட்டு நிகழ்த்தபடுபவை என்பதை நாம் உணர வேண்டும். இந்தக் குரல் தமிழ்நாட்டை தாண்டி ஒலிக்கவில்லை, நாங்கள் இந்தியர்கள் இல்லையா? என இன்று கேட்பவர்களில் எத்தனை பேர் தண்டகாரண்யாவில் கொல்லப்படும் இந்தியர்களுக்காக குரல் கொடுத்தவர்கள்? அவர்கள் இந்தியர்கள் இல்லையா? காஷ்மீரில் கல்லெறிந்த குழந்தைகள் சுட்டுக்கொல்லப்பட்டனரே, இந்தியாவில் எப்படி பிரிவினைவாதம் பேசலாம் என எண்ணியவர்கள் எத்தனை பேர்? அவர்கள் இந்தியர்கள் இல்லையா? கொன்றால் மட்டும் தானா? தண்ணீர் வரவில்லை என்று சாலை மறித்தபோது திரைப்படத்திற்கு நேரமாகிறது என்று திட்டியவர்கள் எத்தனை பேர்? விலைவாசி உயர்வுக்கு எதிரான ஆர்ப்பாட்டத்தில் சம்பளம் வாங்கவில்லையா என வக்கணை பேசியவர்கள் எத்தனை பேர்? தொழிலாளர்கள் உரிமைக்காக போராடும்போது இன்னும் என்னதான் வேண்டும் இவர்களுக்கு என ஏகடியம் பேசியவர்கள் எத்தனை பேர்? அவர்கள் இந்தியர்கள் இல்லையா? அல்லது அந்த பாதிப்புகள் உங்களுக்கு இல்லையா? எல்லாவற்றையும் தனித்தனியே பார்த்து தவிர்க்க காரணம் தேடிய அனைவருக்கும் இந்த டுவிட்டர் பாட்டுகள் இன்னுமொரு பொழுது போக்கு.

 

இவை அனைத்திலும் ஊடாடும் இழை ஒன்றுண்டு. காஷ்மீரில் கல்லெறிந்தவர்களுக்கு சுதந்திர தாகமுண்டு. அவர்களின் சுதந்திரத்தை துப்பாக்கிகளால் துளைப்பது இந்திய அரசு. அவர்களின் வாழ்வுரிமையில் காட்டும் அதே அலட்சியம் தான் இலங்கையால் சுடப்படும் மீனவர்களின் வாழ்வுரிமையிலும் காட்டப்படுகிறது. காஷ்மீரிகளைச் சுடுவது இந்திய அரசு, மீனவர்களைச் சுடுவது இலங்கை அரசு. அரசுகள் வேறு ஆனால் அவைகளின் நோக்கம் ஒன்று. ஆஸ்திரேலியாவில் சிலர் கொல்லப்பட்டவுடன் வெடித்தெழுந்த அரசு, ஐநூற்றுக்கும் அதிகமாக மீனவர்கள் செத்து வீழ்ந்த பின்னரும் தன் உறக்கம் கலைய மறுக்கிறது என்றால் காரணம் என்ன? அமெரிக்காவில் ஒரு இந்தியன் விபத்தில் மரணமடைந்தாலும் ஆதங்கப்படும் அரசு, வளைகுடாப் பாலையில் வறுபட்டு விழும் இந்தியர்களுக்காக சொட்டுக் கண்ணீரும் வடிப்பதில்லை என்றால் காரணம் என்ன? ஆளும்வர்க்க நலன்களுக்கு உகந்தவர்களுக்காக மட்டுமே அசைந்து கொடுப்பது தான் அரசு. மற்ற அனைவரும் தேர்தலுக்கான புள்ளிவிபரம் மட்டுமே.

 

மீனவர்களை கடலிலிருந்து மட்டுமல்ல கடற்கரையிலிருந்தும் அகற்ற நினைக்கிறது இந்திய அரசு. சிரமப்பட்டு ஏன் மீன்பிடிக்க வேண்டும் என சுய உதவிக்குழுக்கள் மூலம் மெழுகுவர்த்தி செய்ய கற்றுக்கொடுக்கிறது. மறுபுறம் கடலில் சுட்டுக்கொல்ல அனுமதி கொடுக்கிறது. நினைத்துப்பாருங்கள், இந்தியாவின் இராணுவ பலத்திற்கு முன்னால் இலங்கை சுண்டைக்காய். அந்த சுண்டைக்காய் இந்தியாவை எதிர்த்து ஐநூற்றுக்கும் அதிகமானவர்களை கொன்று குவித்திருக்க முடியுமா? இந்தியாவின் அனுமதி இல்லாமல் துப்பாக்கியை தூக்கத்தான் முடியுமா?

 

இந்த இந்தியாவை எதிர்த்து காஷ்மீரில் போராடுபவர்களை பிரிவினைவாதிகள் என்று எப்படி கூறுவீர்கள்? வடகிழக்கில் போராடுபவர்களை எப்படி தீவிரவாதிகள் என்பீர்கள்? அவர்கள் பிரிவினைவாதிகள், தீவிரவாதிகள் என்றால் இலங்கை கடற்படை மட்டும் எப்படி உங்களுக்கு எதிரியாகும்? இலைகளைக் கிள்ளிப் போட்டு நச்சுமரத்தை வீழ்த்திவிட முடியுமா? வேரோடு வெட்டி வீழ்த்த வேண்டும். அதற்கு தமிழக மீனவர்களை கொல்கிறார்களே என்று இரக்கப்படுவது மட்டும் போதுமானதல்ல. அதிகாரவர்க்கத்தின் நலன்கள் என்ன? அதை ஆட்டுவித்துப் பலனடைவது யார் என்பதை கண்டுகொள்ளாமல் இருக்கும் வரை எதுவும் இங்கு சாதியமில்லை. கண்டு கொள்வோம். வங்கக்கடலின் நீரிலிருந்து பொங்கி எழட்டும் ஒரு நெருப்பு அலை.

 

தொடர்புடைய இடுகைகள்

 

தமிழக மீனவர்களை கொல்லச்சொல்வது இந்திய அரசுதான்

மீனவர்கள் வலையில் சிக்காத கச்சத்தீவு

 

நான் அனுப்பிய டுவிட்டுகள்

 

காஷ்மீரில் போராடுபவர்கள் பிரிவினைவாதிகள் வடகிழக்கில் போராடுபவர்கள் தீவிரவாதிகள் என்றால் இலங்கை கடற்படை மட்டும் எப்படி எதிரி? #tnfisherman

 

ஈழப் போராட்டம் இறையாண்மை, காவிரியில் தண்ணீர் வராது தேசிய ஒற்றுமை மீனவனைக் கொல்வது மட்டும் எல்லை தாண்டிய பிரச்சனையா? #tnfisherman

 

எகிப்தில் இந்தியர்கள் ஷேமம், ஆஸ்திரேலியாவில் இந்தியர்கள் ஷேமம், தமிழ் மீனவர்கள் இந்தியர்களில்லை போட்டுத்தள்ளு #tnfisherman

 

தொகுதி பேசத்தான் கருணாநிதி டில்லி போகிறார் என்று பொய் சொல்லாதீர்கள், மீனவர்களைக் காக்கவே செல்கிறார் #tnfisherman

 

மீனவர்களும் மக்களும் ஆயுதம் ஏந்தினால் அதை வன்முறை என வரையறை செய்ய முடியுமா?#tnfisherman

 

கடல் எல்லை தாண்டுவது உலகெங்கும் நடப்பது. சுட்டுக்கொல்வது இங்கு மட்டும் நடப்பது. இதன் பொருள் அரசுக்கு இதில் உடன்பாடு என்பது. #tnfisherman

 

http://www.PetitionOnline.com/TNfisher/ நண்பர்களே, இதிலும் உங்கள் கையெழுத்தை பதிவு செய்யுங்கள் #tnfisherman

 

காஷ்மீர் கல்லெறி வன்முறையா? மீனவர் படுகொலைக்கு இரங்குவதா? தவறு. போராடவேண்டும்#tnfisherman

 

மத்திய மாநில அரசுகளிடம் மனுக்கொடுக்க நாம் ஒன்றும் பிச்சைக்காரர்களல்லவே #tnfisherman

 

பன்னாட்டு மீன்பிடி கப்பல்களுக்கான அனுமதியை புரிந்து கொள்ளாமல் மீனவர் படுகொலைகளையும் புரிந்துகொள்ள முடியாது #tnfisherman

 

மீனவர்கள் கொல்லப்படுவதும் அதை எதிர்த்து குரல் கொடுப்பதும் தனிப்பட்ட பிரச்சனைகளால்ல‌ #tnfisherman

 

 

மாவீரர் நாள் எனும் சடங்கு

நவம்பர் மாத இறுதியில் ஒருவார காலத்திற்கு போரில் மடிந்த வீரர்களை நினைவுகூறும் பொருட்டு மாவீரர் நாள் கொண்டாட்டங்களை 1989 லிருந்து நடத்தி வருகிறார்கள் விடுதலைப் புலிகள். இதன் இறுதி நாளன்று புலிகள் தலைவர் பிரபாகரன் உரை நிகழ்த்துவார். ஆனால் இலங்கை அரசு நடத்திய இன அழிப்புப் போரில் விடுதலைப்புலிகள் அமைப்பு நிர்மூலமாக்கப் பட்டதுடன் தலைமைப் பொருப்பில் இருந்தவர்களையும் அது நரவேட்டையாடியது. இதனால் கடந்த ஆண்டும் இந்த ஆண்டும் பிரபகரனோ வேறு புலித்தலைவர்களோ உரையேதும் நிகழ்த்தவில்லை. ஆனால் இந்த ஆண்டு நாடுகடந்த அமைப்பிலிருந்து மாவீரர் நாள் அறிக்கை ஒன்று வெளியிடப்பட்டுள்ளது.

 

ஈழத்தமிழகம் இன்று இனவழிப்பாளர்களின் கைகளில் கடைசிக்கட்ட உயிர்ப்பை இழுத்துப் பிடித்துக்கொண்டு கிடக்கிறது. முள்வேலிகள் இன்னும் மாறவில்லை, தமிழர்களை மீள்குடியேற்ற பொய்க்காரணங்கள் புனைந்து தாமதிக்கப்படுகிறது, சிங்களக் குடியேற்றங்கள் விரைந்து நடத்தப்படுகிறது. தமிழர்களின் வீடுகளும் நிலங்களும் சிங்களவர்களாலும், இராணுவத்தினராலும் ஆக்கிரமிக்கப்படுகிறது, கலாச்சாரம் தொடங்கி ஆன்மீகம் வரையில் அனைத்தும் சிதைவுக்கும் மாற்றத்திற்கும் உள்ளாக்கப்படுகிறது. வேதனைகளும், இழப்புகளும் இடியாய் இறங்கியிருந்தாலும், போராட்டங்கள் துளிர்த்தேயாக வேண்டிய காலமிது. ஆனாலும் தகர்க்கப்பட்டுவிட்ட புலிகள் அமைப்பின் தொடர்ச்சி இன்னும் நீடிக்கிறது என காட்டியாகவேண்டிய கட்டாயமிருப்பதாக கற்பித்துக்கொண்டு பல்வேறு நடவடிக்கைகளில் தனித்தனியே மோதிக்கொள்வது வலியுடன் கிடக்கும் மக்களை முன்னிலும் வீழ்த்துகிறது.

 

புலம்பெயர் நாடுகளில் மாவீரர் நினைவு எனும் பெயரில் ஆடம்பரமாக கொண்டாட்டங்கள் நடத்துவது அதைவைத்து பொருள் ஈட்டுவதற்குத்தான் என்றும், இராணுவத்திடம் கையுயர்த்தி சரணடைந்தவர்களுக்கு போராட்டம் பற்றி பேசும் தகுதியில்லை என்றும் மாவீரர் சடங்கை முன்வைத்து பிழைப்புவாத அரசியலை நடத்திக்கொண்டிருக்கிறார்கள். இது ஒரு புறமென்றால் தமிழகத்தின் மாவீரன்களும், போர்வாள்களும் இன்னமும் பிரபாகன் தோன்றுவார், பாவங்களை வாங்கிக்கொள்வார் என்று உயிர்த்தெழும்பு சுவிசேஷங்களை நடத்திக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

 

இலங்கை அரசின் இனவழிப்பு முயற்சிகளை எதிர்கொண்டு பலகாலம் களத்தில் நின்று போரிட்டவர்கள் என்றாலும், புலிகள் தமிழர்களின் விடுதலை எனும் நோக்கில் சரியான அரசியல் பார்வையை கொண்டிருக்கவில்லை என்பதே உண்மை. சர்வதேச அரசுத்தலைமைகளை சமாதனம் செய்து ஆதரிக்கவைப்பதன் மூலமும், இந்தியாவை அனுசரித்துச் செல்வதன் மூலமும் தனி ஈழத்திற்கான சாத்தியப்பாடுகளை உருவாக்கிக்கொள்ளலாம் என்பதே அவர்களின் பார்வையாக இருந்தது. முதலாளித்துவ அரசுகளை நம்பிய அளவுக்கு அவர்கள் மக்களை நம்பவில்லை.

 

பழைய புலிகளின் இந்தப் பாதையிலிருந்து சற்றும் விலகாமல் புதிய புலிகளும் நடைபோடுகிறார்கள் என்பதை அவர்கள் வெளியிட்டிருக்கும் அறிக்கை காட்டுகிறது.

 

“நாம் பயங்கரவாதிகளோ அன்றி இனச் சுத்திகரிப்பை சித்தாந்தமாகக் கொண்ட பிரிவினைவாதிகளோ அல்லர். நாம் எமது மக்களின் அரசியல் உரிமைகளுக்காக, அரசியல் சுதந்திரத்திற்காக, ஐக்கிய நாடுகள் சபையும், உலகின் வளர்ச்சியடைந்த தாராண்மைத்துவ நாடுகளும் போற்றிப் பேணும் தேசிய தன்னாட்சியுரிமையின் அடிப்படையில் எமது தேசத்தின் இறைமையை நிலைநாட்டுவதற்காகப் போராடும் ஒரு தேசிய விடுதலை இயக்கம். இந்த மெய்யுண்மையைப் புரிந்து கொண்டு எமது தேசத்தின் தன்னாட்சியுரிமையை அங்கீகரித்து, தமிழீழத் தனியரசுக்கான புறநிலைகளை தோற்றுவித்து எமது மக்களின் விடிவிற்கு வழிவகை செய்யுமாறு உலக சமூகத்திற்கு நாம் அறைகூவல் விடுக்கின்றோம். இதேநேரத்தில் எமது மக்கள் மீது இனவழிப்புப் போரைத் திணித்த சிங்கள ஆட்சியாளர்களை போர்க் குற்றவாளிகளாக்கித் தண்டிக்குமாறும் உலக சமூகத்தை நாம் வலியுறுத்துகின்றோம்”

என்று கோரியிருப்பதன் மூலம் இலங்கை தனியாக நின்று ஈழப் போராட்டத்தை சிதைத்ததைப்போன்ற உருவகத்தைக் கொண்டுவருகிறார்கள். தமிழ் மக்களுக்கு எதிராக இலங்கை நடத்திய போரில் பன்னாட்டு ஏகாதிபத்திய அரசுகளுக்கு எந்தவித பங்களிப்பும் இல்லை எனும் கருத்தை ஏற்படுத்துகிறார்கள். அப்பட்டமாக நடந்த இனவழிப்புப் போரை வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டிருந்த பன்னாட்டு சமூகம், போர்க்குற்றங்களுக்காக இலங்கை அரசை தண்டிக்கும் என்று மத நம்பிக்கையைப் போல நம்புகிறார்கள். உலகில் இதுவரை தனிநாடாய் பிரிந்துபோன எந்த ஒரு நாடும் சந்தைப் பொருளாதார நலனை முன்னிட்டே பிரிந்திருக்கிறது அல்லது பிரிக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஏகாதிபத்திய நலன்களுக்கு உட்படாத எந்தஒரு தேசிய இனமும் தனிநாடாக பிரிவதற்கு ஏகாதிபத்தியம் அனுமதிக்காது என்பதுதான் உலகின் நடைமுறையாக இருந்துவந்திருக்கிறது. ஆனால் ‘தமிழீழத் தனியரசுக்கான புறநிலைகளை தோற்றுவித்து எமது மக்களின் விடிவிற்கு வழிவகை செய்யுமாறு’ இவர்கள் உலகைக் கோருகிறார்கள் என்றால் அதன் பொருள் என்ன? சந்தைப் பொருளாதார நலன்களுக்கு முன்னால் நாங்கள் அடிபணியத்தயார், ஈழம் ஒரு தனிநாடாய் அமைந்தால் போதும் என்பதா? உலகம் முழுவதும் அந்த நலன்களுக்காக மக்கள் வதைக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். தனி நாடாய் எங்களுக்குத் தந்துவிடுங்கள் நாங்களும் அதுபோல தமிழ் மக்களை வதைக்கிறோம் என்றால் தமிழ் மக்களுக்கான விடுதலை என்பது போலித்தனமாகத்தான் இருக்கும். எந்த ஏகாதிபத்திய நலன்களுக்காக தமிழர்களின் மீது இனவழிப்புப் போர் நடத்தப்பட்டதோ அதே காரணத்திற்காக தனியீழம் என்றால் இனவழிப்புப் போருக்கும் அதை எதிர்த்து நடத்தப்பட்ட போராட்டத்திற்கும் இடையில் ஒரு வித்தியாசமும் இல்லை.

 

இலங்கை மண்ணில் புலிகள் அமைப்பு துடைத்தழிக்கப்பட்டிருப்பது தமிழீழ விடுதலைப் போருக்கு மீப்பெரும் பின்னடைவு என்றால், புலிகளின் மக்கள் திரள் போராட்டத்தின் பங்களிப்பு இல்லாத இராணுவவாத அரசியல் கண்ணோட்டமும் பின்னடைவுதான். இன்றைய நிலையில், மீளமர்வுப் பணிகளை துரிதப்படுத்தவும், ஆக்கிரமிப்புகளைத் தடுத்து தமிழர்களின் சொந்த இடங்களிலேயே அவர்களை வாழவைப்பதும் மிகுந்த இன்றியமையாததாயிருக்கிறது. அதற்கான பணிகளில், எல்லாவற்றையும் இழந்து சோர்ந்து கிடக்கும் மக்களிடம் நம்பிக்கையை ஏற்படுத்தி அவர்களை மீண்டும் போராட வைப்பதுதான் இன்றைய அவசியமாக இருக்கிறது. இதை சரியான திசையில் புரட்சிகர இடதுசாரி இயக்கங்களாலேயே செயல்படுத்த முடியும். அந்த வகையில் அத்தகைய விழிப்புணர்வுடன் மக்களை அணிதிரட்டுவதே செய்யவேண்டிய பணியாக இருக்கிறது.

 

மின்னூலாக(பிடிஎஃப்) தரவிறக்க‌


 

இனப்படுகொலையின் பின்னான ஒராண்டு

இலங்கைத்தமிழர்களின் போராட்டம் பேரவலமான கடைசிக்கட்ட இனப்படுகொலையின் மூலம் முடக்கப்பட்டதன் பிறகான இந்த ஓராண்டில், இடைத்தங்கல் முகாம்கள் எனும் பெயரிலான முட்கம்பி சிறைகளின் பின்னே எந்த வசதியுமற்று தடுத்து வைக்கப்பட்டிருக்கும் நிலை மாறாதிருக்கையில்; பயங்கரவாதிகளை வென்றுவிட்டோம் என இலங்கை அரசும், பயங்கரவாத அச்சுறுத்தல் இல்லாததால் அமெரிக்கர்கள் இனி இலங்கைக்கு பயமின்றி செல்லலாம் என அமெரிக்கா அதையே அங்கீகரித்திருப்பதும் இலங்கை வளர்ச்சியை நோக்கி முகம்திருப்பியதைப்போல் சித்தரிக்கின்றன. நிலக்கண்ணிவெடிகள் அகற்றப்பட்டுக்கொண்டிருப்பதாகவும் இன்னும் மூன்று மாதங்களில் மீள் குடியேற்றம் நிறைவடைந்துவிடுமென்றும் அரசு அறிக்கை விட்டுக்கொண்டிருக்கிறது. எப்போதெல்லாம் இலங்கை அரசுக்கு இது விசயத்தில் அழுத்தம் ஏற்படுகிறதோ அப்போதெல்லாம் இதுபோல் அறிக்கை வெளியிடுவது வாடிக்கையாகியிருக்கிறது. ஆனால் முல்லைத்தீவு பகுதிகளுக்கு தமிழர்கள் யாரும் செல்லக்கூடாது என இலங்கை ராணுவம் வெளிப்படையாகவே அறிவித்திருக்கிறது. தமிழர்களின் குடியிருப்புகளும் விளை நிலங்களும் ராணுவத்தாலும் சிங்களவர்களாலும் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டு வருகின்றன என்று இலங்கை பாரளுமன்ற உறுப்பினர் சுரேஷ் பிரேமச்சந்திரன் குறிப்பிடுகிறார். புத்த சிலைகள் நிறுவப்பட்டு, வைசாக் தினம் பொதுப்பண்டிகையாக முன்னிருத்தப்படுகிறது. இவைகளெல்லாம் திட்டமிட்ட இனப்படுகொலையின் பின்னே மீதமிருக்கும் தமிழர்களை நிரந்தரமாக அச்சத்திலேயே இருத்திவைக்கும் விதத்தில் கட்டியமைக்கப்பட்டு வருகின்றன.

மறுபுறம், பிரபாகரன் இறக்கவில்லை. அவர் மீண்டும் வந்து போராட்டத்தை தொடர்வார் என்பது தொடங்கி நாடுகடந்த தமிழீழம் என்பது வரை கடந்த காலங்களிலிருந்து எந்தப் படிப்பினையையும் பெறாமல், பெறவிடாமல் மக்களை ஒரு மோன நிலையில் ஆழ்த்தி வைத்திருக்கும் தமிழீழக்குழுக்கள். தமிழ் மக்களை தங்களின் சுய நிர்ணய உரிமைக்கான போராட்டத்தை நடத்தும் முனைப்பை மழுங்கடித்து அனுதாப உணர்விலேயே காலத்தைக் கடத்தும் கருவிகளாக இவை செயல் படுகின்றன. பிரபாகரன் முடிந்துவிட்ட கதை என்பதை உணர்வதே மாற்றத்தின்முதல் அறிகுறியாக இருக்கும். ஆனால் உயிர்த்தெழும் ஏசு குறித்த நம்பிக்கையைப் போல் பிரபாகரன் குறித்த நம்பிக்கையும் விதைக்கப்படுகிறது. புலம் பெயர் தமிழர்களிடையே ஓரளவு விழிப்புணர்வு இருந்தாலும் சவுதி போன்ற மத்திய தரைக்கடல் நாடுகளில் பணிபுரியும் இலங்கைத் தமிழர்களிடையே தங்களின் போராட்டம் ஏன் தோற்றது என்பதைவிட சுறா (விஜயின் அன்மை திரைப்படம்) வெற்றியா தோல்வியா என்பதில் இருக்கும் ஈடுபாடு கண்டு மனம் அயற்சியுறுகிறது.

கடந்த ஓராண்டாகவே இலங்கையின் போர்க்குற்றம் குறித்து அவ்வப்போது சர்வதேச அரங்கில் எழுப்பப்பட்டு வருகிறது. இனப்படுகொலை நடந்துகொண்டிருந்த போது அதை வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டிருந்த ஐ.நா இப்போது போர்க்குற்றம் குறித்து விசாரிக்க விசாரணைக்குழு அமைக்கப்போகிறதாம். இலங்கையின் உள்விவகாரங்களில் தலையிட வேண்டாம் நாங்களே விசாரித்துக்கொள்கிறோம் என்கிறது இலங்கை அரசு. இலங்கை விராரணை செய்தால் அது போர்க்குற்றங்களை வெளிக்கொண்டுவருமா இல்லை புதைந்து போகச்செய்யுமா? ஐ.நா விசாரித்தால் அப்போதும் உண்மைகள் வெளிவந்து விடுமா? இலங்கையை மிரட்டி காரியம் சாதிப்பதற்குத்தான் அவை பயன்படுத்தப்படும் என்பதற்கு கடந்த காலங்களில் உதாரணங்கள் இருக்கின்றன. ஆனால் இலங்கையின் போர்க்குற்றங்களோ தொடந்து அம்பலமாகி வருகிறது. குற்றம் செய்த யாரையும் மறைக்கவேண்டிய தேவை எனக்கில்லை என்று சவடால் அடிக்கிறார் பொன்சேகா. ஆனால் மே 16, 18, 19 என்று மாற்றி மாற்றி தேதிகளை அறிவிப்பதிலேயே இவர்களின் நாடகம் அரங்கப்பட்டு விடுகிறது. விடுதலைப்புலிகளின் ஆதரவாளர்களும் இதை பூசி மெழுகவே விரும்புகின்றனர். ஏனென்றால் புலித்தலைவர்கள் சரணடைந்தனர் என்பதே அவர்கள் உருவாக்கி வைத்திருக்கும், உருவாக்க விரும்பும் தோற்றத்திற்கு எதிராக இருக்கிறது.

நாச்சிகுடா புதை குழிகள் இலங்கை அரசின் கொடூரத்தன்மைக்கும், இனப்படுகொலைக்கும் சாட்சியாய் அமைந்திருக்கிறது. ஆனால் இவைகளை வெறுமனே அனுதாபத்துடன் அணுகுவதும், கோபப்படுவதும் எதிர்காலத்தேவைகளுக்கு உதவாது. ஜனநாயகமற்ற புலிகளின் ஆயுத ஆராதனை இயக்கங்களும், குழுக்களும் இலக்கை அடைய உதவாது என்பது தெளிவிக்கப்பட்டிருக்கும் இக்காலத்தில், புரட்சிகர இயக்கங்களின் பின்னே மக்கள் அமைப்பாய் திரள்வது அவசியமும் அவசரமுமான தேவையாய் இருக்கிறது என்பதையே கடந்த ஓராண்டு உணர்த்துகிறது.

%d bloggers like this: