பெரியார் புரட்சியாளரா? சீர்திருத்தவாதியா?

வணக்கம் தோழர்

எது புரட்சி ? எது சீர்திருத்தம் ?

புரட்சியாளருக்கும் சீர்திருத்தவாதிக்கும் என்ன வித்தியாசம் ?

ராஜ்ரம்யா, கேள்வி பதில் பகுதியிலிருந்து

ஜப்பான் ஒரு இரண்டாம் உலக போரில் அனைத்தும் இழந்து விட்டது.அதற்கு காரணம் அமெரிக்கா. பின் ஏன் அமெரிக்கா மூலதனம் அங்கு குவிக்கப்பட்டது அதனை எப்படி அந்த நாட்டு மக்கள் ஏற்று கொண்டர்கள்

குமரன், கேள்வி பதில் பகுதியிலிருந்து

1937ம் ஆண்டின் இந்தி எதிர்ப்பு போரை முன்னின்று நடத்திய பெரியார், 1965ம் ஆண்டின் மாபெரும் இந்தி எதிர்ப்பு போரில் ஆற்றிய பங்களிப்பு பற்றிய தகவல்கள் தெளிவில்லாமல் இருக்கின்றன. அந்தப் போராட்டத்தையே அவர் வசைபாடியதாகவும் அத்தகவல்கள் கூறுகின்றன. உண்மையில், அப்போராட்டத்தில் பெரியாரின் நிலைப்பாடு மற்றும் பங்களிப்புதான் என்ன?

பிரசன்னா, கேள்வி பதில் பகுதியிலிருந்து

line_periyar

தோழர் பிரசன்னா,

நீங்கள் குறிப்பிட்டிருக்கும் இரண்டு காலகட்டங்களில் நடந்த இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டங்களின் போது பெரியாரின் பங்களிப்பு ஒரே மாதிரி இருந்ததில்லை என்பது உண்மை தான். ஆனால் இரண்டின் தன்மையும் ஒன்று தான். அதாவது இந்தித் திணிப்புக்கு எதிராக அவர் ஒரே மாதிரியான நிலைப்பாட்டைத் தான் கொண்டிருந்தார்.

பெரியாரின் கண்ணோட்டம் எப்போதுமே அடித்தட்டு மக்களைச் சார்ந்தே தான் இருக்கும். அடித்தட்டு மக்களின் முதன்மையான பிரச்சனையாக சாதிக் கொடுமைகளையே பார்த்தார். இந்த அடிப்படையில் இருந்து கொண்டு தான் அவர் கடவுள் மறுப்பு, பார்ப்பன எதிர்ப்பு கொள்கைகளை வந்தடைந்தார். அவரை எதிர்த்தவர்கள் தான் அவரை கடவுள் மறுப்பாளராக முன்னிருத்தினார்கள். நாத்திகத்தை விட சாதி தீண்டாமை ஒழிப்புதான் முதன்மையானது. இந்த அடிப்படையில் தான் கடவுள் உங்கள் முன் தோன்றினால் என்ன செய்வீர்கள் என்ற கேள்விக்கு அதன் பிறகு கடவுள் இருக்கிறான் என்று பிரச்சாரம் செய்வேன் என்பது போல் பதில் கூறினார். எல்லா பிரச்சனைகளிலும் சாதிக் கொடுமைகளுக்கு எதிரான நிலைப்பாடு தான் அவரை வழிநடத்தியது.

எடுத்துக்காட்டாக மது விலக்கு போராட்டத்தைக் குறிப்பிடலாம். மதுவிலக்கு போராட்டத்தில் இவ்வளவு தீவிரம் காட்ட வேண்டாம் என காந்தி கோரிக்கை விடுத்த போது கூட அதை மறுத்த பெரியார் ஈரோட்டிலிருக்கும் இரண்டு பெண்கள் தான் அதை முடிவு செய்ய வேண்டும் என்றார். ஆனால் ராஜாஜி மது விலக்கை கொண்டு வந்த போது அதை எதிர்த்தார் பெரியார். அதற்கு அவர் கூறிய காரணம், இப்போது மதுவிலக்கை கொண்டு வருவார்கள். பிறகு வருமானம் போதவில்லை என்று கல்விக் கூடங்களை மூடுவார்கள். நம் பிள்ளைகளின் படிப்பு கெட்டுப் போகும். நம் பிள்ளைகள் முன்னேற கல்வி அவசியம் எனவே, மதுவிலக்கை காரணம் காட்டி கல்விக் கூடங்களை இழக்க முடியாது என்றார். இதை எப்படி புரிந்து கொள்வீர்கள்?

திராவிட எதிர்ப்பு, பெரியார் எதிர்ப்பு, வந்தேறி என்று வார்த்தைகளை வைத்துக் கொண்டிருப்பவர்கள் இப்போது பெரியாரை தமிழர்களுக்கு எதிரியாகக் காட்ட 1965 இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டத்தில் எதிராகச் செயல்பட்டார் என்று காட்ட முனைகிறார்கள். 1937 இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டத்துக்குப் பிறகு பெரியார் மாறி விட்டாரா? இல்லை. இந்தித் திணிப்பை தொடர்ச்சியாக எதிர்த்து வந்திருக்கிறார் பெரியார்.

1952 ல் மத்திய அரசு நிறுவனங்களின் இந்தி எழுத்துகளை தார் பூசி அழிக்கும் போராட்டத்தை நடத்தினார். 1957 ல் அனைத்து நீதி மன்றங்களிலும் ஆங்கிலத்துக்குப் பதிலாக இந்தியே அலுவல் மொழியாக இருக்கும் எனும் அறிவிப்புக்கு எதிராக தேசியக் கொடி எதிர்ப்புப் போராட்டம் நடத்தினார். 1960 ல் ஆதித்தனாருடன் சேர்ந்து இந்திய வரைபடத்தை எரிக்கும் போராட்டத்தை நடத்தினார். இந்தி திணிப்பை எதிர்ப்பதில் சமரசம் கொண்டவராகவோ, சளைத்தவராகவோ பெரியார் இருந்ததில்லை. ஆனால் இவை ஏன் 65 போராட்டங்களில் எதிரொலிக்கவில்லை? இதில் தெளிவில்லை என்றாலும் இரண்டு காரணங்களை கூறலாம். முதலாவது, 1965 போராட்டத்தை முன்னின்று நடத்தியவர்கள் மாணவர்கள். போராட்டத்தில் நூற்றுக் கணக்கான மாணவர்கள் கொல்லப்பட்டார்கள். இரண்டாவது, இந்த போராட்டத்தை திமுக தன்னுடைய ஓட்டரசியல் லாபத்துக்காக பயன்படுத்திக் கொண்டிருந்தது. ஒரு கட்டத்தில் மாணவர்களின் போராட்டங்களை ஒடுக்கவும் முயன்றது. இந்த இரண்டு காரணங்களையும் விலக்கி வைத்து விட்டு பெரியாரின் நிலைப்பாட்டை பரிசீலிக்க முடியாது.

பெரியாரின் இந்த நிலைபாடு சரியானதா என்பதல்ல இங்கு முதன்மை. வேறு சிறப்பான நிலைப்பாட்டை பெரியார் எடுத்திருக்கலாம். அது அவர் சமூகம் குறித்து என்ன கண்ணோட்டத்தைக் கொண்டிருந்தார் என்பதைப் பொருத்தது. ஆனால் அவரின் எதிரிகள் காரணங்களை விலக்கி விட்டு காரியத்தை மட்டும் அவருக்கு எதிராக முன்னிருத்துகிறார்கள். இதை ஏற்க முடியாது.

**************************************************

நண்பர் ராஜ்ரம்யா,

புரட்சிக்கும், சீர்திருத்தத்துக்கும் இடையிலான வித்தியாசம் என்ன? இதைப் புரிந்து கொள்ள புரட்சி என்றால் என்ன என்பதை அறிந்து கொள்வது இன்றியமையாதது. ஒரே வரியில் சொல்ல வேண்டுமென்றால் நிலவில் இருக்கும் உற்பத்தி முறை தேக்கமடைந்து உற்பத்தி சக்திகளின் முன்னேற்றத்துக்கு தடையாக மாறும் போது மக்கள் திரண்டெழுந்து அந்த உற்பத்தி முறையை நீக்கி விட்டு புதிய உற்பத்தி முறையை ஏற்படுத்துவதற்குப் பெயர் தான் புரட்சி. ஒரு உற்பத்தி முறை சமூகத்தில் நிலவுகிறது என்றால் அதன் பொருள் அந்த உற்பத்தி முறையை பிரதிபலிக்கும் வர்க்கத்தின் மேலாண்மையில் ஒரு அரசு நிலவுகிறது என்பது தான். எனவே, புரட்சி என்பது இருக்கும் அரசுக்கு எதிராக மக்கள் நடத்தும் போராட்டம்.

இந்த நோக்கம் இல்லாமல், அதாவது உற்பத்தி முறையை மாற்றும் நோக்கில் இல்லாமல் உற்பத்தி முறையை தக்க வைக்கும் நோக்கிலோ, அல்லது வேறு நோக்கங்களிலோ, போராடும் மக்களை அமைதிப்படுத்தும் விதமாக செய்யப்படும் மாறுதல்கள் சீர்திருத்தங்கள் ஆகின்றன.

எடுத்துக்காட்டாக 1917 புரட்சிக்குப் பின் ரஷ்யா சோவியத் யூனியனாக பரிணமித்ததால் தொழிலாளர்களின் அரசாக இருந்து எட்டுமணி நேர வேலையை கொண்டுவந்தது. அனைவருக்கும் கல்வி வேலை வழங்கியது. இன்னும் பலவாறான மாறுதல்கள் உலகில் முதன்முறையாக செய்யப்பட்டன. இதனைக் கண்ட பல ஐரோப்பிய நாடுகள் தங்கள் நாடுகளில் தொழிலாளர் போராட்டங்கள் ஏற்பட்டுவிடக் கூடாது என்பதற்காக தொழிலாளர்களுக்கு அது போன்ற பல சலுகைகளை வழங்கின. இந்தியாவில் அமைக்கப்பட்ட ரேசன் கடைகள் கூட சோவியத் யூனியனைப் பார்த்து செய்யப்பட்ட மாறுதல் தான். சோவியத் யூனியனில் நடைபெற்றது புரட்சி. அனைப் பார்த்து பிற நாடுகள் செய்து கொண்டவை சீர்திருத்தங்கள்.

நுணுக்கமாகப் பார்த்தால் புரட்சியும் சீர்திருத்தமும் ஒன்றுக்கொன்று எதிரான நோக்கங்களைக் கொண்டவை. எனவே, புரட்சியாளனும் சீர்திருத்தவாதியும் வேறு வேறானவர்கள். ஒரு புரட்சியாளன் அன்றைய சமூக நிலையைக் கருத்தில் கொண்டு பொருத்தமான சீர்திருத்தத்தை கோரிக்கையாக வைக்கலாம். இதனால் அதன் புரட்சிகரத் தன்மை மாறி விடாது. ஆனால் ஒரு சீர்திருத்தவாதியிடமிருந்து உற்பத்திமுறை மாற்றம் குறித்த புரிதல் ஏற்படாமல் புரட்சி எண்ணங்கள் ஒருபோதும் ஏற்படாது.

எல்லாமே அரசு பற்றிய புரிதலில் தான் இருக்கிறது. அரசு எப்படி ஏற்பட்டது? அதன் வர்க்கத் தன்மை என்ன? அது எந்த வர்க்கத்தைப் பிரதிபலிக்கிறது? நாம் எந்த வர்க்கத்தைப் பிரதிபலிக்கிறோம்? போன்ற தெளிவு இல்லாத யாரும் புரட்சியாளனாக ஆகிவிட முடியாது. சீர்திருத்தல்வாதியாக ஆவதற்கு இந்த அடிப்படைகள் எதுவும் இல்லாமல் கொஞ்சம் மனிதாபிமானம் மட்டும் இருந்தாலே போதுமானது.

**************************************************

நண்பர் குமரன்,

உங்கள் கேள்விக்கான பதில் உலகப் போர்கள் ஏன் ஏற்பட்டன? என்பதில் இருக்கிறது. முதல் உலகப் போருக்கு ஆஸ்திரிய இளவரசன் பிரான்சிஸ் பெர்னாண்ட் இளவரசி இசபெல்லா ஆகியோர் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டதையும், இரண்டாம் உலகப் போருக்கு ஹிட்லரின் இனவெறியையும் காரணமாகக் கூறுகிறார்கள். ஆனால் இரண்டு உலகப் போர்களுமே உலகச் சந்தையை தங்களுக்குள் மறுபங்கீடு செய்ய தொழிற்துறையில் வளர்ந்த நாடுகள் மேற்கொண்ட போட்டியே காரணம் என்பது தான் உண்மை.

இந்த அடிப்படையில் பார்த்தால் இரண்டாம் உலகப் போரின் முடிவில் உலகை மறு பங்கீடு செய்யும் போட்டியில் தோல்வியைத் தழுவிய ஜப்பான், வெற்றி பெற்ற அமெரிக்காவின் பொருளியல் ஆதிக்கத்துக்குள் வந்தது. ஏற்கனவே தொழில்நுட்பத்தில் குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றத்தைப் பெற்றிருந்த ஜப்பானின் தொழில்துறையில் அமெரிக்க அதிக முதலீடுகளைச் செய்தது.

காலனி நாடுகளைப் பிடித்து வைத்துக் கொள்வது மூல வளங்களைச் சுரண்டவும் தன் உற்பத்திப் பொருட்களைச் சந்தைப் படுத்தவுமே. பெரிய அளவில் மூல வளங்கள் இல்லாத ஜப்பானில் தன் தொழில்நுட்பத்தையும், உழைப்பையும் பயன்படுத்திக் கொள்வதற்காக ஜப்பானின் தரகு முதலாளிகளை வெகுவாக வளர்த்தது அமெரிக்கா.

மக்கள் எப்படி ஏற்றுக் கொண்டார்கள்? இந்தக் கேள்வியே பொருளற்றது. எந்த ஒரு நாட்டின் செயலும் மக்களால் தீர்மானிக்கப்படுவதில்லை. எல்லா நாட்டிலும் அரசைப் பிரதிபலிக்கும் வெகு சில முதலாளிகளே அனைத்தையும் தீர்மானிக்கிறார்கள். இதற்கு ஜப்பான் விதிவிலக்கா என்ன?

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

ஆந்திர துப்பாக்கிக் குண்டுகளை விடக் கொடிய குண்டுகள்

semmaram-furniture-2

கடந்த 7ம் தேதி செம்மரக் கட்டைகளைக் கடத்தினார்கள் என்று கூறி ஆந்திர காவல்துறை ரவுடிகள் 20 தொழிலாளர்களை சுட்டுக் கொன்றார்கள். இந்தக் கொலைகள் போலியாக நடத்தப்பட்ட மோதல் கொலைகள் தாம் என்பது ஐயத்துக்கு இடமற்ற வகையில் தகவல்கள், ஆதாரங்கள் வெளிப்பட்டுள்ளன. இது குறித்து சமூக வலைதளங்களில் பொங்கித் தீர்த்து விட்டார்கள் மக்கள். பழைய செம்மரக் கட்டைகளைக் கிடங்குகளிலிருந்து கொண்டுவந்து பழைய பதிவு எண்களை அழித்துவிட்டு காட்டியிருப்பது தொடங்கி, உடல்களில் தீக்காயங்கள் இருப்பது வரை பல்வேறு ஆதாரங்கள் இவ்வளவு முட்டாள்களா காவல்துறை ரவுடிகள் என்று யோசிக்க வைத்தன. ஆனால், நான் என்ன வேண்டுமானாலும் செய்வேன், பொருத்தமே இல்லாமல் எதை வேண்டுமானாலும் சொல்வேன் அதை மக்கள் ஏற்றுத்தான் ஆக வேண்டும் எனும் திமிர் தான் இதில் தெரிகிறது. காஷ்மீர் தொடங்கி, குஜராத் ஈறாக இது போன்ற போலி மோதல் கொலைகளுக்கு வரலாறுகளும் உண்டு. அரச பயங்கரவாதம் என்பதற்கும், அரசு என்றால் என்ன என்பதற்கும் இந்த 20 தொழிலாளர்களின் கொலை இன்னுமொரு சான்றாக அமைந்து விட்டது.

 

இன்று கல்யாணி நகை கடை திறப்பு விழா போன்ற சமூக முக்கியத்துவம் வாய்ந்த விசயங்களுக்கு சமூகத்தளங்கள் எளிதாக நகர்ந்து விட்டன. என்றாலும் பொங்கிக் கொண்டிருந்த போது வெளிப்பட்ட கருத்துகள் பல அபாயகரமாக இருந்தன. குறிப்பாக மூன்று கருத்துகள் தொழிலாளர்களைத் துளைத்த குண்டுகளை விட கொடிய விளைவுகளை ஏற்படுத்தக் கூடியவைகளாக இருந்தன. அவை 1. ஆந்திர அரசு தமிழ் மக்களைக் கொன்று விட்டது. 2. போராடிக் கொண்டிருப்பதெல்லாம் பல்வேறு இயக்கங்கள் தான் பாதிக்கப்பட்ட மக்களில்லை. 3. மக்களைக் கொன்றது பழைய சோசலிச பாணி கட்டுப்பாடுகள் தாம், செம்மரங்களை யார் வேண்டுமானாலும் வளர்க்கலாம், விற்கலாம் என்று அனுமதித்திருந்தால் இது போன்ற நிகழ்வுகள் நடந்திருக்காது என்பன.

 

மார்க்சியம் எனும் பெயரிலும் இன்னும் பல்வேறு தளங்களிலும் தமிழ் தேசிய முனைப்பு இயக்கங்கள் தமிழகத்தில் பல காலமாக செயல்பாட்டில் இருக்கின்றன. ஆனால் அண்மைக் காலமாக திராவிட எதிர்ப்பு நடவடிக்கைகள் பார்ப்பனியத்துடன் இணைந்து அல்லது அதற்கு இசைவாக செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன. இந்த அடிப்படையிலிருந்து 20 தொழிலாளர்கள் பிரச்சனை தமிழர் தெலுங்கர் பிரச்சனையாக மடை மாற்றம் செய்யப்பட்டது. வடுக வந்தேறி என்ற சட்டகத்துக்குள் அனைத்தும் அடக்கப்பட்டன. கொல்லப்பட்டவர்கள் அனைவரும் தமிழர் என்பதும், இதுபோல முன்பும் தமிழர்கள் சிலர் கொல்லப்பட்டிருக்கின்றனர் என்பதும் அவர்களுக்கு சாதகமானதாக அமைந்து விட்டது. இதனால் இணையப் பரப்பெங்கும் அவர்கள் தமிழர்கள் என்பதால் கொல்லப்பட்டனர் என்ற கோணத்தில் மட்டுமே விவாதிக்கப்பட்டது. ஆனால், செம்மரக் கடத்தல் பெரும்புள்ளிகளில் தமிழர்களும் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் கொல்லப்படவில்லை. இதில் தெலுங்கு தமிழ் கடத்தல்காரர்கள் கூட்டாக செயல்பட்டிருக்கிறார்கள் என்பதும், தமிழர்களைப் போலவே தெலுங்கர்களும் மரம் வெட்ட கூலித் தொழிலாளர்களாக பயன்படுத்தப்படுகிறார்கள் என்பதும் மறக்கடிக்கப்பட்டது. செம்மரக் கட்டைகளைக் கடத்துவது என்பது நீண்ட செயல்பாட்டைக் கோரும் ஒன்று. அரசின் துணையில்லாமல் இது ஒருபோதும் நடைபெற முடியாது. அரசுக்குத் தெரிந்து அரசின் உதவியுடன் நடைபெறும் இந்த செம்மரக் கடத்தலில் தமிழ், தெலுங்கு கடத்தல்காரர்களும் இருக்கிறார்கள். தமிழ், தெலுங்கு கூலித் தொழிலாளர்களும் இருக்கிறார்கள். தமிழர்கள் மீதான விரோதம் தான் காரணமென்றால் பெரும்புள்ளிகளான தமிழர்கள் என்ன செய்யப்பட்டிருக்கிறார்கள்? இனியும் அந்த தமிழர்கள் செம்மரக்கடத்தலில் ஈடுபடுவார்கள். அதற்கு தெலுங்கு அரசு உதவத்தான் செய்யும். இதை தமிழ், தெலுங்கு பிரச்சனையாக குறுக்குவது இதை மறைப்பதற்குத் தான் உதவுமேயன்றி தீர்ப்பதற்கு உதவாது. பிரச்சனையை துல்லியமாக இனங்காணாமல் தேசிய இனப் பிரச்சனையாக மட்டுமே இதைப் பார்ப்பது மேலும் ஆந்திர தமிழக கூலித் தொழிலாளர்கள் கொலை செய்யப்படுவதில் தான் முடியுமேயல்லாது தமிழர்களையோ தெலுங்கர்களையோ காப்பதற்கு உதவாது.

 

எந்த ஒன்றிலுமே பாதிக்கப்பட்டவர்கள் போராட வேண்டும் என்பது, அல்லது அவர்கள் மட்டுமே போராட வேண்டும் என்பது முதலாளித்துவ வர்க்க கண்ணோட்டம். பொதுத்தன்மையில் மக்கள் ஒன்றிணைவது என்பது முதலாளித்துவத்திற்கு, அரசுக்கு என்றுமே பிரச்சனைக்குறியது தான். பாதிக்கப்பட்டவர்களை மட்டுமே அதற்கான எதிர்ப்புகளைச் செய்ய வேண்டுவது மக்களை பிரித்தாளும் தந்திரம். சிலருக்கான பாதிப்பு என்பது அதன் தன்மையில் எல்லோருக்குமான பாதிப்பு தான். 20 பேர் கொல்லப்பட்டது 20 குடும்பங்களுக்கு மட்டுமேயான பாதிப்பா? பௌதிக பாதிப்பு மட்டும் தான் அந்த 20 குடும்பங்களுக்கானது. ஆனால் உள்ளார்ந்த நிலையில் அரச பயங்கரவாதம் என்பது அனைவரையும் பாதிக்கக் கூடியது. இதில் உள்ளார்ந்து நிற்கும் அம்சத்தை விலக்கி விட்டு 20பேர் கொல்லப்பட்டதை மட்டும் முன்னிலைப் படுத்தினால் அரச பயங்கரவாதம் தொடரும் என்பதோடு மட்டுமல்லாது இன்றைய 20 நாளை 40ஆக மாறலாம். இந்த வகையில் இந்தக் கருத்து அரசின் கருத்தாக இருக்கிறதேயன்றி மக்களின் கருத்தாக இல்லை.

 

மூன்றாவது கருத்தை எனக்குத் தெரிந்து அதியமான் எனும் மேதாவி மட்டுமே கூறியிருக்கிறார். மார்க்சியத்துக்கு எதிராக வாய்ப்பு கிடைக்கும் இடங்களிலெல்லாம் மூக்கை நுழைப்பது இவரது வேலை என்பது இணையப் பரப்பில் இருப்பவர்களுக்கு தெரிந்திருக்கும். நேரு கடைப்பிடித்தது சோசலிச பொருளாதாரம் என்பது மத மதநம்பிக்கையைப் போல இவரிடம் இருக்கும் மூடநம்பிக்கை. இந்த வகையில் நேரு காலத்திய தவறுகளெல்லாம் கம்யூனிசத்தின் தவறுகள் என்று சொல்லும் அளவுக்கு செல்லக் கூடியவர். இவர் கூறுவதென்ன? நேரு பாணி சோசலிசம் தான் இது போன்று மரங்கள் வளர்ப்பதற்கு விற்பதற்கு எல்லாம் தடை போட்டிருக்கிறது[லைசன்ஸ்ராஜ்] இதை நீக்கி விட்டால் இது போன்ற கொலைகள் நிகழாது என்கிறார். எல்லோரும் தத்தமது வீடுகளில் அல்லது இடங்களில் செம்மரங்களை வளர்த்தால் எல்லோராலும் தேவைப்படும் இடங்களுக்கு ஏற்றுமதி செய்ய இயலுமா? யாரோ ஒருவர் சேகரித்து ஏற்றுமதி செய்வார். அவரின் லாபத்தைப் பொருத்து விலை நிர்ணயிக்கப்படும். தன்னுடைய லாபத்துக்காக அந்த முதலாளி எந்த எல்லை வரை செல்வார்? மான்சாண்டோ, கார்கில் போன்ற நிறுவனங்கள் தங்கள் லாபத்துக்காக இந்தியாவில் மூன்று லட்சம் விவசாயிகள் வரை கொல்லவில்லையா? அல்லது சீனா ஜப்பான் போன்ற நாடுகளும் அங்குள்ளவர்கள் செம்மரங்களை வளர்த்துக் கொண்டால் ஏற்றுமதிக்கு அவசியம் இருக்குமா? என்றால் பலனில்லாத மரத்தை மக்கள் ஏன் வளர்க்க வேண்டும்? இன்று செம்மரத்துக்கு இருக்கும் மதிப்பு அது கிடைப்பதில் இருக்கும் சிரமம் தானே. ஆக இவர் சுற்றி வளைத்து சொல்ல வருவதின் பொருள் என்ன? கால் வயிற்றுக் கஞ்சிக்காக செம்மரங்களை வெட்டச் சென்று பலியாகாதே, அதை விட பட்டினி கிடந்து செத்து விடு என்பது தான்.

 

இது போன்ற கருத்துகள் ஏன் அபாயமானவைகளாக இருக்கின்றன? எந்த ஒரு பிரச்சனையிலும் அதன் மையப் புள்ளியை இனங்கண்டு அதை விடுவிப்பதற்கான முயற்சிகளில் ஈடுபட்டால் மட்டுமே அந்தப் பிரச்சனையை தீர்க்க முடியும். மாறாக எதனால் பிரச்சனை ஏற்பட்டிருக்கிறதோ அதனைக் காண விடாமல் திசை திருப்பும் வல்லமையுள்ள எதுவும் அபாயமானதே. அந்த வகையில் இந்த 20 பேர் கொலை செய்யப்பட்டதன் மையச் சரடு செம்மரக் கடத்தல் அரசு, அரசு அதிகாரிகளின் துணையுடன் நடந்து கொண்டிருக்கிறது அது நிற்கப் போவதில்லை என்பதும், அரசு எந்திரங்கள் மக்களுக்கு எதிராகவே கட்டமைக்கப் பட்டிருகின்றன என்பதும் தான். மேற்கண்ட மூன்று கருத்துகளும் இந்த மையத்தை அடைய உதவியிருக்கின்றனவா? இல்லையென்றால் அவை மக்களுக்கு விரோதமான கருத்துக்களே.

 

செம்மரக் கடத்தல் மட்டுமல்ல, நாட்டின் இயற்கை வளங்களும், கனிம வளங்களும் ஒட்டு மொத்தமாக கொள்ளை போய்க் கொண்டிருகின்றன. அதற்கு எதிராக போராடும் மக்கள் பல்வேறு நடவடிக்கைகளில் கொல்லப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். மக்களுக்கான அடிப்படைத் தேவைகள் எதனையும் சுதந்திரம் என்று பீற்றிக் கொண்ட இத்தனை ஆண்டுகளிலும் செய்து கொடுக்கத் துப்பில்லாத அரசாக இருக்கிறது. ஆக செம்மரக் கடத்தல் என்பது செல்லரித்துப் போன அரசின் ஒரு முனை மட்டுமே. எல்லா முனைகளிலுமே அழுகிப் போன அரசு கட்டமைப்பின் சீழ் மக்களின் மீது வடிந்து கொண்டே இருக்கிறது. மேற்கண்ட கருத்தாளர்கள் அந்த சீழ் குளத்தில் எப்படி நீச்சலடிக்க வேண்டும் என்று நமக்கு கற்றுத்தர விரும்புகிறார்கள். நமக்கோ னம்மை அழுத்திக் கொண்டிருக்கும் அந்த செத்த மிருகத்தை அகற்றி விட்டு நமக்கான அதிகார மையத்தை அமைக்க வேண்டிய தேவை இருக்கிறது. இனி அதை நோக்கியயே நம்முடைய பயணம்.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

%d bloggers like this: