மின்வெட்டு: இருட்டும் வெளிச்சமும்

 

சென்னையில் இரண்டு மணிநேரமும் சங்கரன் கோவில் நீங்கலாக ஏனைய பகுதிகளில் எட்டு முதல் பத்து மணி நேரமும் மின்வெட்டு அமல்படுத்தப் படுகிறது.  நாங்கள் ஆட்சிக்கு வந்தால் ஆறே மாதத்தில் மின்வெட்டை வெட்டிவிடுவோம் என்று அம்மா கூறியதன் பொருள் என்னவென்பது இப்போது தான் மக்களுக்கு விளங்குகிறது. கடந்த ஆட்சியில் மின்வெட்டு அமைச்சராக ஆர்காடு வீராசாமி புகழப்பட்டார், இப்போது நத்தம் விஸ்வநாதன். யார் மாறினாலும், யார் ஆண்டாலும் மின்வெட்டு மட்டும் மாறாது ஆளும் என்பது வெளிப்படையாகி இருக்கிறது. ஆனால் ஏன் இந்த மின்வெட்டு? மக்கள் மீது இந்த மின்வெட்டு சுமத்தப்படுவதன் காரணங்கள் என்ன? போன்றவை மட்டும் திட்டமிட்டு மறைக்கப்பட்டிருக்கிறது.

 

தமிழகத்தின் மின் தேவை நாளுக்கு நாள் அதிகரித்துக் கொண்டே செல்கிறது. அந்த விகிதத்தில் உற்பத்தி அதிகரிக்கப்படவில்லை.  திமுக அதிமுக வை நோக்கி விரல் நீட்டுவதும், அதிமுக திமுகவை நோக்கி விரல் நீட்டுவதும் தமிழகத்தில் வழக்கமாக நடப்பவைதான். ஆனால் இந்த முறை நியாயமான காரணத்திற்காக போராடிக் கொண்டிருக்கும் மக்கள் மீது விரல் நீட்டப்பட்டிருப்பது நயவஞ்சகமானது. கூடங்குளம் அணு உலை இயங்கினால் மின்வெட்டு தீர்ந்து விடும், அதை தொடங்க விடாமல் போராடிக் கொண்டிருப்பதால் தான் மின்வெட்டு அதிகரித்துவிட்டது என்று மக்கள் மீதே மக்கள் கோபம் திருப்பப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால் உண்மை நிலை என்ன?

 

திமுகவும், அதிமுகவும் கடந்த காலங்களில் புதிதாக எந்த மின் உற்பத்தி திட்டங்களையும் செயல்படுத்தவில்லை. ஆனால் இதற்கு நேரெதிராக இரண்டும் போட்டி போட்டுக் கொண்டு பன்னாட்டு நிறுவங்களை அழைத்து பலவிதமான சலுகைகளை கொட்டிக் கொடுத்து தொழில் தொடங்க வைத்திருக்கின்றன. மக்களுக்கும் உள்நாட்டு தொழிலகங்களுக்கும் மின்வெட்டை தரும் இவர்கள் பன்னாட்டு ஐடி நிறுவனங்களுக்கும் சலுகை விலையில் ஒரு நொடி கூட மின்வெட்டில்லாமல் மின்சாரம் வழங்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.  என்றால் தற்போதைய மின்வெட்டிற்கான காரணம் யார்?

 

தமிழகத்தின் தற்போதைய மின்தேவை தோராயமாக 12 ஆயிரம் மெகாவாட், இதில் 3500 மெகாவாட் வரை பற்றாக்குறை நிலவுகிறது. இந்த பற்றாக்குறையை சமாளிக்கத்தான் மின்வெட்டு. அப்படியென்றால் மின்சாரத்தை பகிர்ந்து கொள்பவர்கள் அனைவரும் மின்வெட்டையும் பகிர்வது தானே சரி. ஆனால், மக்களுக்கும் உள்நாட்டு உற்பத்திக்கும் மின்வெட்டை அளித்து விட்டு பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்கு மின்வெட்டே இல்லாமல் மின்சாரம் வழங்குவது யாருடைய தவறு?

 

குஜராத்திலிருந்து மின்சாரம் வாங்குகிறோம் என்கிறார்கள், மத்தியத் தொகுப்பிலிருந்து மின்சாரம் சரியாக வழங்கப்படவில்லை என்கிறார்கள்; அரசு உற்பத்தி செய்யும் மின்சாரத்தை விட பலமடங்கு அதிக விலையில் வாங்கும் மின்சாரத்தில் பாதிக்கு மேல் மின்கடத்தலினால் ஏற்படும் இழப்பில்  போய்விடுகிறது. பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் தங்களுக்கு தேவைப்படும் மின்சாரத்தை நேரடியாக வாங்கிக் கொள்ள ஏதுவாக கம்பித்தடங்கள் நிறுவிக் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன, ஆனால் ஒப்பீட்டளவில் மாநில அரசு தருவதை விட விலை அதிகம் என்பதால், நாநில அரசிடம் இருந்தே வாங்கிக் கொள்கின்றன. மக்கள் கடுமையான மின் தட்டுப்பாட்டில் பாதிக்கப்பட்டிருக்கும் இந்த சூழலில் கூட இதை ஒழுங்கு படுத்தாமலிருப்பது யாருடைய பிழை?

 

கடந்த சில நாட்களாக பொதுத்தேர்வு நடைபெற்று வருகிறது. பொதுத்தேர்வு தொடங்குமுன்னரே பல்வேறு தரப்பினரும் மின்வெட்டை தற்காலிகமாக நிறுத்தி வைக்குமாறு மின்வாரியத்துக்கும், அரசுக்கும் கோரிக்கை விடுத்தனர். இவை எவற்றையும் செவியேற்காத அரசும் வாரியமும் தொடர்ந்து மின்வெட்டை அமல்படுத்தி வருகிறது. ஆனால் நகரங்களில் மீப்பெரிய விளம்பரப் பலகைகள் இரவு முழுதும் கண்ணைக் கூசும் வெளிச்சத்தில், பல்வேறு வண்ணங்களில் ஜொலித்துக் கொண்டிருக்கின்றன. மட்டுமல்லாது, சங்கரன் கோவிலில் இடைத்தேர்தல் நடைபெறவிருக்கிறது என்பதால் அந்தப் பகுதியில் மட்டும் மின்வெட்டு நிறுத்தி வைக்கப்பட்டுள்ளது. இடைத்தேர்தலை விட, விளம்பரப் பலகைகளைவிட பொதுத்தேர்வு மதிப்பிழந்து விட்டதா? இந்த எளிய ஏற்பாட்டைக் கூட செய்ய மறுத்து அலட்சியம் காட்டுவது யாருடைய குற்றம்?

 

மின்சாரத்தின் பெயரால் மக்களை வதைக்கும் அத்தனை ஏற்பாடுகளையும் செய்துவிட்டு, கூடங்குளத்தை திறந்தால் அத்தனையும் சரியாகிவிடும் அதை தடுப்பது போராடும் மக்கள் தான் என்று மக்கள் மீதே மடைமாற்றி விடுவது அயோக்கியத்தனம் அல்லவா? கூடங்குளம் அணு உலை குறித்து புள்ளிவிபரங்கள், தரவுகள் அடிப்படையில் விரிவாக, பல்வேறு கட்டுரைகளும், பிரசுரங்களும் நூல்களும் வெளியிடப்பட்டிருக்கிறன. கூடங்குளம் அணு உலையின் பின்னுள்ள அரசியல், அடிமைத்தனம், உலகமய பாதிப்புகள், அதனால் பலனடையப்போவது யார்? பாதிப்படையப் போவது யார்? என்பன உள்ளிட்ட அனைத்து விபரங்களும் பரப்புரை செய்யப்பட்டு வருகின்றன, கேள்விகளாக எழுப்பப்பட்டு வருகின்றன. இவை எவற்றுக்கும் பதிலளிக்காத அரசு மற்றும் அறிவியலாளர்கள் என்ற பெயரில் உலாவரும் காரியவாதிகளின் கூட்டணி, அணு உலை பாதுகாப்பானது என்ற ஒரே பல்லவியை சரணங்களே இல்லாமல் திரும்பத் திரும்ப பாடிவருகிறது. அணு உலை முழுமையான பாதுகாப்பை கொண்டது என்றால் அணு உலை விபத்து இழப்பீட்டு மசோதா எதற்காக? ஜப்பானில் புஹுஷிமா விபத்து ஏற்படுவதற்கு முன்புவரை சர்வதேச அணுசக்தி முகமை ஜப்பானின் அணு உலைகள் மிகுந்த பாதுகாப்பு அம்சங்களைக் கொண்டவை என்றுதான் சான்றிதழ் அளித்துக் கொண்டிருந்தது. இதை தற்போது மறந்து விட்டார்களே ஏன்?

 

நாட்டில் மின்சார பற்றாக்குறை இருக்கும் போது ஏன் அரசே மின் திட்டங்களை உருவாக்கி செயல்படுத்தக் கூடாது? தண்ணீர், மருத்துவம் உள்ளிட்ட அனைத்தையும் தனியார் மயமாக்கிய அதே கொள்கை தான் அரசு மின்சாரம் தயாரிப்பதையும் தடை செய்கிறது. 2003ல் பாஜக அரசு இயற்றிய புதிய மின்சாரச் சட்டம் மின்சாரத்தை உற்பத்திச் சரக்காகவும், மின் பகிர்மானத்தை வணிக நடவடிக்கையாகவும் வரையறை செய்தது. இதனால் தான் அரசு மின் உற்பத்தியிலிருந்து ஒதுங்கிக் கொண்டுவிட தனியார்கள் பெருமளவில் மின் உற்பத்தியில் இறங்கினார்கள். இன்று தனியார் மின் உற்பத்தியின் அளவு 48000 மெகாவாட், இன்னும் 30000 மெகாவாட் அதிகரிக்கும் திட்டங்களும் ஆயத்தமாக இருக்கின்றன. மட்டுமல்லாது தனியார் அணு மின் நிலையங்களை அமைப்பதற்கான ஒப்பந்தங்களும் போடப்பட்டிருக்கின்றன. தனியார் மின் உற்பத்தி நடந்து கொண்டிருக்கிறது, மிகை உற்பத்தி செய்யும் மாநிலங்களும் விற்பனை செய்கின்றன. என்றால் வாங்கி பயன்படுத்த வேண்டியது தானே மின்வெட்டின் அவசியம் என்ன?

 

இங்கு தான் முதன்மையான ஒரு விசயத்தை நாம் கவனிக்க வேண்டியதிருக்கிறது. மின்வெட்டின் காரணம் பற்றாக்குறையில் மட்டுமில்லை, மின்சாரம் வாங்கப் பணமில்லை என்பதிலேயே இருக்கிறது.  தமிழ்நாடு மின்வாரியம் தற்போது 56000 கோடி கடன் சுமையில் தள்ளாடிக் கொண்டிருக்கிறது.  அரசு உற்பத்தி செய்யும் மின்சாரத்திற்கு குறைந்தபட்சம் யூனிட் ஒன்றுக்கு 21 காசுகளிலிருந்து அதிகபட்சம் 2 ரூபாய் வரை ஆகிறது. ஆனால் தனியாரிடமிருந்து யூனிட் ஒன்றுக்கு குறைந்தபட்சம் 4 ரூபாயிலிருந்து அதிகபட்சமாக 17 ரூபாய் வரை ஆகிறது. இது முதல் காரணம் என்றால் மின் கடத்துதலில் ஏற்படும் கம்பிவட இழப்பு மட்டும் ஆண்டுக்கு 2000 கோடி. சுருக்கமாகச் சொன்னால் தனியாரிடம் மின்சாரம் வாங்கியே போண்டியாகிக் கிடக்கிறது மின்சார வாரியம். இவைகளைசரி செய்யஎந்த நடவடிக்கையையும் எடுக்காமல் மேலும் மேலும் தனியார் மின்சாரமே தீர்வு என்று தனியாரை நாடிக் கொண்டிருக்கிறது அரசு, தனியார்களும் தங்களின் உற்பத்தி இலக்கைகூட்டிக் கொண்டே இருக்கிறார்கள். நாளை மின்சாரத்திற்கு விலை நிர்ணயம் செய்யும் உரிமையும் அவர்கள் கைகளுக்கு போகும் போது நிலைமை எப்படி இருக்கும் என்பதை கற்பனை செய்வதே முடியாததாயிருக்கிறது.

 

இந்த நிலைமையை மூடிமறைக்கத்தான் கூடங்குளம் கூச்சலை கூட்டுகிறார்கள். அணு உலைகளை நம்மீது திணிக்கும் வல்லாதிக்க நாடுகளான அமெரிக்கா, ரஷ்யா, ஐரோப்பிய நாடுகள் எதுவும் புதிதாக அணு உலை எதையும் அமைக்கவில்லை என்பதோடு மட்டுமன்றி இருக்கும் உலைகளையும் மூடி வருகின்றன. அதேநேரம் இந்தியாவில் தொழில் தொடங்கும் நாடுகளும் இவைதான். அணு உலைகள் இயங்கினாலும் அதிலிருந்து கிடைக்கும் மின்சாரம் இந்த பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்குத் தான் பயன்படப் போகிறது என்பது அனைவரும் அறிந்தது தான். ஆக அவர்களுக்கு தேவைப்படும் மின்சாரத்தை அவர்களின் தொழில் நுட்பத்தில் செய்து அவர்கள் பயன்படுத்துவதற்கான களம் இந்தியா பலிகிடா அதன் மக்கள். இந்த உண்மைகளை மக்களுக்கு தெரியவிடாமல் மறைப்பதற்குத் தான் அனைத்து ஓட்டுக் கட்சிகளும் பாடுபடுகின்றன.

 

என்றால் நாம் யாரை ஆதரிக்க வேண்டும்? யாரை எதிர்க்க வேண்டும்? அணு உலை,மின்சாரம் ஆகியவற்றின் பின்னாலிருக்கும் அரசியலை உணர்ந்து கூடங்குளத்தில் போராடும் மக்களை ஆதரிப்போம். மக்களுக்கு எதிராக மக்களையே பயன்படுத்தும் ஓட்டுக்கட்சி அயோக்கியத்தனங்களை முறியடிப்போம்.

தொடர்புடைய பதிவுகள்:

பேருந்து, பால், மின்சாரம் விலை உயர்வு, பாசிச ஜெயாவின் பேயாட்டம்

தொட்டுவிடு ஷாக் அடிக்கட்டும்

 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

ஏழாம் அறிவா? ஏய்க்கும் அறிவா?

இன்றைய பொழுதுகளில் ஒரு திரைப்படத்தின் முதன்மையான கணம், அதற்கு செலவு செய்யப்படும் தொகையும், அது மடைமாற்றித் தரப்போகும் தொகையும் தான். கலை, சமூக விழிப்புணர்வு, பொழுதுபோக்கு உள்ளிட்ட ஏனைய பிறவெல்லாம் பின்னர் தான். இந்த வகையில் எல்லாவற்றையும் விட ஒரு திரைப்படத்திற்கு பார்வையாளர்களை ஈர்ப்பது மிகுந்த முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகிறது. இதற்கு பலவாறான உத்திகள் ஒவ்வொரு திரைப்படத்திலும் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன. ஏழாம் அறிவில் இதற்கு பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கும் உத்தி தமிழர் பெருமை, தமிழ் தேசியம்.

 

கிபி ஆறாம் நூற்றாண்டில் காஞ்சியில் பல்லவ மன்னர் வழிமுறையில் தோன்றிய போதிதர்மர் சீனாவுக்குச் சென்று மருத்துவ நுணுக்கங்களையும், தற்காப்புக் கலையையும் போதித்தார். அதுவே குங்ஃபூ வுக்கும், ஜென் தத்துவத்திற்கும் தொடக்கமாக இருந்தது. ஆனால் தமிழர்கள் இன்று அவைகளை மறந்துவிட சீனர்கள் தமிழரிடம் பெற்ற கலையை தமிழர்களுக்கு எதிராகவே பயன்படுத்துகிறர்கள். இதுதான் ஏழாம் அறிவு திரைப்படத்தின் மையக் கரு.

 

சர்கஸில் வேலை செய்துயும் கதாநாயகன் இடையிடையே காதாநாயகியை காதலித்து பலநாடுகளின் கடற்கரைகளில் பாட்டுப்பாடி கடைசியில் வில்லனை அடித்து நொறுக்கி வெற்றிக் கொடிகட்டும் ஒரு சராசரி திரைப்படத்தினை பார்த்துவிட்டு வெளியில் வரும் ரசிகன் தமிழன் என்பதால் பெருமித உணர்வு கொள்கிறான். இதற்கு திரைப்படக் குழுவினருக்கு கை கொடுத்திருப்பது, வரலாற்றிலிருந்து உருவப்பட்ட ஒரு வரியும், ”தமிழன் மலேசியாவில் அடிபட்டான், இலங்கையில் அடிபட்டான், இப்போது தமிழ்நாட்டுக்குள்லேயே வந்து அடிக்கிறான்” ”ஒன்பது நாடுகள் சேர்ந்து தமிழன அடிச்சா அதுக்குப் பேரு வீரமில்லை, துரோகம்” ”மஞ்சளை விளைவிக்காத நாடுகளெல்லாம் மஞ்சளுக்கு காப்புரிமை வாங்கியிருக்கிறது, ஆண்டாண்டு காலமாக விளைவித்து பயன்படுத்திக் கொண்டிருக்கும் நாமோ ஏமாந்து நிற்கிறோம்” என்பது போன்ற சில வசனங்களும். ஒருவேளை திமுகவும் கருணாநிதியும் இலங்கைப் பிரச்சனையில் தமிழர்களுக்கு தூரோகமிழைத்து விட்டதாக எண்ணப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் இந்த வேளையில் தமிழர்களிடம் தன்னுடைய படத்தின் மூலம் இப்படி தமிழுணர்வை ஏற்படுத்துவது அரசியல் ரீதியாக உதவும் என்று கூட இத்திரைப்படத்தின் தயாரிப்பாளர் எண்ணியிருக்கக் கூடும்.

 

சீனா இந்தியா மீது நுண்ணுயிர் போர் (பயோ வார்) நடத்துவதாக சித்தரிக்கப்பட்டிருப்பதற்கு முக்கிய காரணம் தமிழர்கள் சீனா மீது கொண்டிருக்கும் கோபம். அதாவது ஈழத் தமிழர்கள் மீதான சிங்கள இனவழிப்புப் போரில் இலங்கை ராணுவத்திற்கு சீன செய்த உதவிகளால் சீனா மீது தமிழர்களுக்கு ஏற்பட்டிருக்கும் கோபத்தை திரைப்படத்திற்கான ஆதரவாக திருப்பிக் கொள்ளும் நோக்கத்துடனேயே சீனா அவ்வாறு சித்தரிக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால் இந்த விசயத்தில் இந்தியா குறித்து திரைப்படம் கொண்டிருக்கும் கருத்து என்ன? இந்தியாவின் போரையே நான் நடத்துகிறேன் என்று ராஜபக்சே கூறியிருந்தது குறித்து, போரில் இந்தியாவின் பங்களிப்பின் ஆதாரங்கள் குறித்து திரைப்படம் மவுனம் சாதிப்பது ஏன்?

 

தெளிவாகக் கூறினால் இந்தியாவின் பங்களிப்பு குறித்து திரைப்படம் மவுனம் சாதிக்கவில்லை, மறைக்கிறது. மறைப்பதோடு மட்டுமின்றி ஆதரவாக திரிக்கிறது. போதிதர்மரின் அறிவை இன்றைய தமிழர்கள் மீளப் பெறவேண்டும் என்று திரைப்படத்தில் போதிக்கப்படுவது எதற்காக? சீனா இந்தியா மீது தொடுத்திருக்கும் நுண்ணியிர் போரை எதிர்கொள்வதற்காக, சீனாவின் திட்டத்தை இந்தியா முறியடிக்க வேண்டும் என்பதற்காக. ஆக, ஈழத்தமிழர்களை கொன்றழித்த போருக்கு திட்டமிட்டு உதவிய இரண்டு நாடுகளில் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் உணர்வைத் தூண்டிவிட்டு அதை ஒரு நாட்டுக்கு ஆதரவாகவும் இன்னொரு நாட்டுக்கு எதிராகவும் திருப்புவதைத்தான் திரைப்படம் தமிழர்களிடம் கோருகிறது. இது அப்பட்டமான மோசடித்தனம் என்பதில் ஐயமொன்றுமில்லை.

 

பொழுதுபோக்கு அம்சங்களைக் கொண்டு எடுக்கப்படும் திரைப்படங்களை, அதுவும் திரைப்படத்தின் சிறிய பகுதியாக வருவதை மட்டும் முழுமையாக எடுத்துக் கொண்டு இது போன்று அரசியல் நோக்கில் விமர்சிப்பது தேவையற்றது என்று கருதப்படலாம். ஆனால் திரைப்படம் தொடங்கப்பட்டதிலிருந்து இன்றுவரை அந்த சிறிய பகுதியை மட்டுமே முதன்மைப்படுத்தி விளம்பரங்களும், செவ்விகளும் செய்யப்பட்டன என்பதை கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். மட்டுமல்லாது படத்தின் மையக் கருவே இது தான். படத்தைப் பார்த்துத் திரும்பும் ரசிகனிடம் அந்தப் படத்தின் அதிகான பகுதியாக வரும் பொழுதுபோக்கு மசலாத்தன காட்சிகள் ஏற்படுத்தும் தாக்கத்தைவிட பழந்தமிழர் பெருமை தான் பெரும் தாக்கம் ஏற்படுத்துகிறது. ஒரு திரைப்படத்தின் விமர்சனம் என்பது அந்த திரைப்படம் பார்வையாளரிடம் என்ன சொல்கிறது என்பதைத்தான் முதன்மையாக எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும். நேர்த்தியான படத்தொகுப்பு, திறமையான ஒளிப்பதிவு, அழகான இடங்கள், பாத்திரங்களின் நடிப்புத்திறன், உணர்வுபூர்வமான இசை போன்றவைகளை முதன்மைப்படுத்துவது, சொல்லவரும் செய்தியை தெளிவாக புரியவைக்க உதவும் அம்சங்களை எடுத்துக் கொண்டு, செய்தியை கண்டு கொள்ளாமல் விடுவது போன்றது.

அறிவியல் புனைவை கதைக் களமாக கொண்டிருக்கும் ஒரு கதையில் நோக்கத்திற்கு உதவியாக இணைந்து வரும் தொழில்நுட்ப அம்சங்கள் எவ்வளவு உயர்வானதாகவும் நேர்த்தியுடன் பயன்படுத்தபட்டிருந்தாலும் புரட்டுத்தனமான நோக்கத்தைக் கொண்டிருந்தால் அவைகளைப் பொருட்படுத்த வேண்டியதில்லை. அறிவியல் புனைவு என்றாலே தர்க்க மீறல்களை கண்டு கொள்ளக் கூடாது என்பது எழுதப்படாத விதியாக இருக்கும். என்றாலும் வெறும் நுண்ணோக்கியை வைத்துக் கொண்டு மரபணு ஏணியை பார்வையிடலாம் என்பதும், தனிப்பட்ட ஒருவர் பெற்றிருக்கும் அறிவு மரபணு வழியாக கடத்தப்படும் என்பதும், ஓரிரு நொடிகள் ஒருவரை பார்ப்பதாலேயே ஒருவரின் மூளையிலிருக்கும் சிந்தனைத் தூண்டுதல்கள் இன்னொருவர் மூளைக்குள் புகுந்து கொள்ளும் என்பதும் ’டூ மச்’சாக மட்டுமில்லை, ’ஃபோர் மச்’சையும் தாண்டியிருக்கிறது.

 

இறுதியாக இயக்குனர் பார்வையாளர்களுக்கு ஒரு வேண்டுகோளையும் விடுக்கிறார். மஞ்சள் பூசுவதை ஒரு சடங்காக, கலாச்சாரமாக பரப்பாதீர்கள் அதை நச்சுக் கொல்லி எனும் அறிவியாலாக கற்றுக் கொடுங்கள் என்கிறார். அதாவது மெய்யானதை சொல்லாமல் சடங்காக, மரபாக செய்தால் காலப்போக்கில் அது மறைந்து விடும். மெய்யான பயன்பாட்டை புரியவைத்தால் மட்டுமே அது நீடித்து நிற்கும் என்று நமக்கு வகுப்பெடுக்கிறார். ஆனால் இதை அவர் பின்பற்றியிருக்கிறாரா?

 

தற்காப்புக் கலைகளிலும் வீரத்திலும் சிறந்து விளங்கிய தமிழன் இன்று எல்லா இடங்களிலும் அடி வாங்குகிறான் என்பது மெய்யான அரசியலா? மேலெழுந்தவாரியான உணர்ச்சியைத் தூண்டிவிடும் செயலா? ஈழத் தமிழர்களின் தற்போதைய நிலைக்கு ஏகாதிபத்தியங்களின் அரசியல், பொருளியல் நலன், விடுதலைப்புலிகளின் அரசியல் தவறுகள் உள்ளிட்டு பல மெய்யான காரணங்கள் இருக்கும்போது, அவைகளைப் பற்றி மறந்தும் பேசிவிடாமல், பண்டைய தமிழனின் வீரத்தையும் கலைகளையும் மறந்ததுதான் காரணம். அவற்றை தமிழன் மீண்டும் கைக்கொண்டால் திருப்பி அடிப்பதோடு மட்டுமன்றி தமிழன் என்றால் உலகிற்கு ஒருவித பயம் எழும் என்று கூறுவது மெய்யான அரசியலை மறைப்பதோடு மட்டுமன்றி, அதை அறிந்து எழுச்சி பெறவிடாமல் தடுக்கும் செயலாகவும் இருக்கிறது.

 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

உள்ளாட்சித் தேர்தல்: ஊழலுக்கு துணை போவது தான் ஜனநாயகமா?

 

தேர்தல் அல்லாத காலங்களில் எல்லாவிதமான ஜனநாயகமற்ற வழிகளிலும் மக்களை சூறையாடுவதும், சூறையாட துணைபோவதுமாய் இருந்துவிட்டு, தேர்தல் காலங்களில் மட்டும் மக்களுக்கு ஜனநாயக பாடம் எடுக்க வந்து விடுகிறார்கள் இந்த ஓட்டுப் பொறுக்கி அரசியல் வியாதிகள். மக்களும் தாங்கள் வாழ்வதற்காக படும்பாடுகளுக்கு யார் காரணம் என்பதையோ, அதில் ஜனநாயகத்திற்கு ஒட்டும் தொடர்பிருக்கிறதா என்பதையோ அறியாமல், ஓட்டுப் போட மறுப்பது ஜனநயகத்தை மறுப்பது என்பது போன்ற மயக்கத்தில் இழுபட்டு விடுகிறார்கள்.

 

நாடாளுமன்ற, சட்டமன்ற தேர்தல்கள் மேல்மட்ட அளவிலான பேரளவான ஊழல்களுக்கும், நிர்வாக முறைகேடுகளுக்கும் வழிவகுக்கின்றன என்றால் உள்ளாட்சித் தேர்தல்கள் அடிமட்ட அளவில் அவைகளை பரவலாக்குகிறது.

 

உள்ளாட்சித் தேர்தல்கள் மூலம் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் பிரதிநிதிகள் நிர்வாகத்தில் என்ன பங்களிப்பைச் செய்கிறார்கள்? ஒன்றுமில்லை. கமிசன்களைப் பெறுவதும், நடக்கும் பணிகளில் சில ஒதுக்கீடுகளைப் பெறுவதையும் தவிர. பல ஆண்டு காலம் உள்ளாட்சித் தேர்தல்கள் நடைபெறாமல் கிடந்த போது கிராமப்புறங்களும், நகர்ப்புறங்களும் எந்தப் பணிகளும் நடைபெறாமல் முடங்கிக் கிடந்தனவா? இப்போது தேர்ந்தெடுக்கப்படும் மக்கள் பிரதிநிதிகளால் அந்தந்த பகுதிகளுக்கு தேவையான திட்டங்களை செயல்படுத்த முடியுமா? என்றால் எதற்கு இந்த மக்கள் பிரதிநிதிகள்? நாம் ஏன் அவர்களை தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்?

 

நகராட்சி, ஊராட்சிப் பணியாளர்கள் என்று முன்னர் பலர் இருந்தார்கள். துப்பறவுப் பணிகள் உட்பட குடிநீர் குழாய்கள் பராமரிப்பு, சுகாதாரப் பணிகள் என பலவற்றை செய்துவந்தார்கள். அரசின் அலட்சியத்தால் இவர்கள் பெருகிவரும் தேவைகளுக்கு ஏற்ப அதிகரிக்கப்படாமலும், போதிய ஊதிய உயர்வு உள்ளிட்ட சலுகைகள் வழங்கப்படாமலும் விடப்பட்டு, தேவைகளை சரிவர தீர்க்க முடிவதில்லை எனும் பெயரில் அன்னிய நிறுவனங்களை உள்ளே நுழைத்தார்கள். பெருநகரங்களிலிருந்து தொடங்கி இந்த அன்னிய நிறுவனங்களின் பணிகள் சிறுநகரங்கள் வரை விரிவடைந்துவிட்டது. எளிமையாக தீர்க்கப்படமுடியும் பணிகளைக் கூட அன்னிய நிறுவனங்களிடம் தாரை வார்த்து விட்டு எதை நிர்வகிக்க இந்த மக்கள் பிரதிநிதிகள்? இவர்களை நாம் ஏன் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்?

 

கிராமப்புற மக்களின் வாழ்வை தீர்மானிக்கும் விவசாய உற்பத்திக்கு உகந்த எதையும் அரசு செய்யவில்லை. அன்னிய நிறுவனங்களுக்கு சாதகமாக உரம் உள்ளிட்ட இடுபொருட்களின் விலையை அவர்களே விருப்பப்படி உயர்த்திக் கொள்ள அனுமதியளித்தது தொடங்கி, விளைந்த தானியங்களை கொள்முதல் செய்வது, அவைகளுக்கு விலையை முடிவு செய்வது வரை அன்னிய நிறுவனங்கள் செய்கின்றன. இது நாட்டின் பெரும்பகுதி மக்களை நேரடியாக வதைத்து சிதைக்கிறது. இதை எதிர்த்துப் பேசவோ, செயல்படவோ இந்த உள்ளாட்சிப் பிரதிநிதிகளால் முடியுமா? பின் ஏன் இவர்களை நாம் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்?

 

உள்ளூரின் நேரடியான, உடனடியான பெரும்பாதிப்புகளால் (கேரளாவின் பிளாச்சிமடா, நெல்லை கங்கை கொண்டான்) சில ஊராட்சி பிரதிநிதிகள் பன்னாட்டு நிறுவனங்களை எதிர்த்துப் பேசினால் நீதிமன்றங்களால் அவர்களின் பதவியை பறிப்பது தொடங்கி, குண்டர்களை வைத்து கொலை செய்துவிடும் அளவுக்கு பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் செல்வாக்கும் பலமும் கொண்டு இயங்க அனுமதித்து விட்டு, இந்த பிரதிநிதிகள் நிர்வாகம் செய்கிறார்கள் என்று கூறுவது யாரை ஏமாற்ற?

 

சிறப்பாக நடந்து கொண்டிருந்த கைத்தறி நெசவை அதற்கான சிறப்பு ரகங்களை நீக்குதல் எனும் ஒரே உத்தரவின் மூலம் நலிவடையச் செய்தது போல், தீப்பெட்டி தயாரித்தல், பாய்முடைதல் போன்ற கைவினைத் தொழில்களை திட்டமிட்டு நசுக்கிவிட்டது அரசு. இது போன்ற உள்ளூர் பொருளாதாரத்தை திட்டமிட்டு சீர்குலைப்பதற்கு எதிராக அவைகளை பாதுகாப்பதற்கு இந்த உள்ளாட்சி பிரதிநிதிகளால் எதுவும் செய்துவிட முடியுமா? என்றால் ஏன் இவர்களை நாம் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்?

 

கடந்த சில பத்தாண்டுகளில் மட்டும் மூன்று லட்சம் விவசாயிகளுக்கு மேல் தற்கொலை செய்து மாண்டு போயிருக்கிறார்கள். இந்த மரணங்களைத் தடுக்க சுட்டுவிரலைக் கூட அசைக்க அதிகாரமில்லாத இந்த உள்ளாட்சிப் பிரதிநிகளை ஏன் நாம் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்?

அரசு தன் கொள்கையாக வரித்துக் கொண்டிருக்கும் தனியார்மயம், தாராளமயம், உலகமயம் பேரளவில் ஊழலுக்கு வழிவகுத்து மக்களை வதைக்கிறது. இதற்கு எதிராக மக்கள் விழிப்புணர்வு பெற்றுவிடக் கூடாது என்றும், போராடங்கள் கட்டமைக்கப்பட்டு விடக்கூடது என்பதற்காகவும் சுயஉதவிக் குழுக்களை இறக்கிவிட்டு மக்களை கண்காணித்து தடுக்கிறது. அதே நோக்கத்திற்காக உள்ளாட்சித் தேர்தல்களை முறைப்படுத்தி நிர்வாகத்தில் பங்கு பெறுவது போன்ற மயக்கத்தை மக்களிடம் ஏற்படுத்துவதன் மூலம், அவர்களையும் ஊழல்மயப் படுத்தி பொறுக்கித் திண்ண தயார்படுத்துவதற்கும் தான் உள்ளாட்சித் தேர்தல்கள் நடத்தப்படுகின்றன. இதில் மக்களை ஈர்க்கும் ஜனநாயகத் தன்மை இருப்பதற்காக கட்டவே, ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கான இட ஒதுக்கீடு, பெண்களுக்கான இட ஒதுக்கீடு போன்றவைகள் இடம்பெறச் செய்யப்பட்டிருக்கின்றன.

 

யதார்த்தத்தில் கிராமப் புறங்களில் ஊராட்சிப் பகுதிகளில் ஜாதிவெறியே கோலோச்சுகிறது. ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கான பகுதிகளில் மிரட்டல்களின் மூலமும், ஏலங்களின் மூலமும் ஆதிக்க சாதியினரே அமர்ந்து கொள்கின்றனர். தேர்ந்தெடுக்கப்படுபவர்களோ நீட்டிய இடங்களில் கையெழுத்திடவும், தேநீர் வாங்கி வருவது போன்ற ஏவல்களைச் செய்வதற்கும் நிர்ப்பந்திக்கப் படுகிறார்கள். மீறினால் மேலவளவு முருகேசன் போல் படுகொலை செய்யப்படுவார்கள். பெண்களுக்கான இடங்களில் நிறுத்தப்படுபவர்கள் வெறும் பொம்மைகள் தான். ஓட்டுக் கட்சிகளில் இருக்கும் அவர்களின் கணவனோ, தந்தையோ, அண்ணனோ தான் எல்லாவற்றையும் கவனித்துக் கொள்கிறார்கள். இன்னும் பல இடங்களில் போட்டியின்றி தேர்ந்தெடுப்பதாக கூறிக்கொண்டு வெளிப்படையாகவே பணம் விளையாடுகிறது. இதுதான் உள்ளாட்சித் தேர்தல்களின் லட்சணம்.

 

இப்படி தேர்ந்தெடுக்கப்படும் பிரதிநிதிகள் செய்வது என்ன? அவர்கள் வெத்துவேட்டுகள் என்பது வெளியில் தெரிந்துவிடக் கூடாது என்பதற்காக கொஞ்சம் நிதியை ஒதுக்கி, சாக்கடையை தூர்வாறுவது, குடிநீர்குழாய் உடைப்பை சரி செய்வது, தெரு விளக்குகள் போடுவது போன்ற பிசாத்து பணிகளை அவர்களை செய்ய வைப்பதன் மூலம் கமிசன்களை பகிர்ந்து கொள்வது தான். அதாவது, நாடாளுமன்ற சட்டமன்ற தேர்தல்களில் தொகுதிக்கு ஒருவர் ஊழல் செய்வது, ரவுடித்தனம் செய்வது என்றிருக்கும் நிலையை தெருவுக்கு ஒருவர் என்ற அளவில் பரவலாக்குவதைத் தவிர இந்த உள்ளாட்சித் தேர்தல்களால் ஒரு பயனும் இல்லை.

 

எனவே, நீங்கள் போடும் வாக்கு மக்களை ஊழல்வாதிகளாக ஆக்குவதற்கான அனுமதியாகத்தான் பயன்படுகிறதேயன்றி ஜனநாயகத்திற்கோ நிர்வாகத்திற்கோ சிறிதும் பயன்படுவதில்லை.

 

மக்களே சிந்திப்பீர்! மக்களுக்கான ஆட்சி மலர வேண்டுமென்றால் அது புரட்சியின் மூலம் மட்டுமே சாத்தியம். அதை நாம் தேர்தலை புறக்கணிப்பதிலிருந்து தொடங்குவோம்.

 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

தொட்டுவிடு ‘ஷாக்’ அடிக்கட்டும்

எங்கும் ஒரே பேச்சு

இல்லையில்லை,

எங்கெங்கும் ஒரே ஏச்சு.

 

 

கடந்த ஆட்சி துண்டாய் போனது

மின்வெட்டினால் தான்

எச்சரிக்கிறார்களாம் சிலர்.

நடக்கும் ஆட்சி துண்டாய் போனாலும்

மின்வெட்டு எஞ்சியிருக்கும்

அறியாதவர்களா இவர்கள்.

 

 

காற்றாலை சுற்றவில்லை

அணைகளில் நீரில்லை

அனல் நிலக்கரி தரமில்லை

அண்டை மாநிலங்கள்

ஒத்துழைப்பதும் இல்லை

ஒன்றா இரண்டா காரணங்கள் ஏராளம்.

ஆனாலும்,

மின்சாரம் இல்லை.

 

 

பேசுவது எதிர்க்கட்சியா

ஆளும் கட்சி செயல்படவில்லை.

பேசுவது ஆளும் கட்சியா

ஆண்ட கட்சி செயல்படுத்தவில்லை.

காட்சியும், கட்சிகளும் மாறினாலும்

காரணங்கள் மாறாது.

எந்தக் கட்சி ஆண்டாலும்

எந்திரம் ஓடாது.

மின்வெட்டுக்கு மட்டும்

வெட்டே இருக்காது.

 

 

வியர்வையில் மின்சாரம் தயாரிக்கலாமா

மைக்கேல் ஃபாரடே வோ

தாமஸ் எடிசனோ

புதிதாய் வரவேண்டும்.

 

 

சாலைகளில், சந்திகளில்

கண்கள் கொள்ளக் கூசும்

வெளிச்சத்தில் குளித்த

விளம்பரங்கள், விளம்பரங்கள்.

குடிசை வீடுகளில்

கண்களை இடுக்கி திரிவிளக்கில்

பாடங்களை மேயும்

தேர்வுநேர மாணவர்கள்.

 

 

ஓலை விசிரி கைவலிக்கும்

விசிராவிட்டால் தூக்கம் சிரிக்கும்

உறக்கமாவது வந்துவிடக் கூடாதா?

படுக்கையிலும் போராட்டம்

விசிரிகள் கைதட்டும்

பறந்துவிட்டதா பந்து

போதை எழும்பிப்பார்த்து கொண்டாடும்

மின்னொளியிலும் கிரிக்கெட்.

 

 

மின்சாரம் பற்றாக்குறை

தினமும் வெட்டு 3 மணி நேரம்

திட்டம் போடும் அரசு

மின்சாரம் பற்றாக்குறை

விளம்பர ஆடம்பரங்களுக்கு இனி வெட்டு

சட்டம் போடுமா அரசு.

 

 

சொந்த விவசாயிகள்

விதைத்ததை எடுக்க

நீரிறைக்க மின்சாரமில்லை

அன்னிய கோலாக்கள்

புட்டிகளை நிறைக்க

எப்போதும் தடையில்லை

நீண்ட கடற்கரை நாடு

அலைகளிலிருந்து மின்சாரம்

யோசிக்கவே கூடாது.

எப்போதும் வெயில்காயும் நாடு

பரிதிஒளியில் மின்சாரம்

ஆராயவே கூடாது

வல்லரசு காணும் நாடல்லவா

அணுவை திருத்தி

அடிமையாவதை மட்டுமே

யோசித்து ஆராய்வோம்.

 

 

எதையும் விற்றே பழக்கப்பட்டு

மின்வெட்டிலும் லாபம் ருசிக்க

வருகிறார்கள்

மின்கல முதலாளிகள்.

இனி உபரியாய் மின்சாரம் இருந்தாலும்

லாபத்திற்கு உத்திரவாத ஒப்பமிட்டு

மின்வெட்டை

நம்மிடம் சாட்டும் அரசு.

 

 

என்ன செய்யப் போகிறோம் நாம்?

 

 

நினைத்தாலே ‘ஷாக்’ அடிக்கும்

புரட்சிகர மின்சாரம் என்னவென்று

காட்டவேண்டாமா?

 

 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

இந்திய நீதிமுறைமைக்கு தூக்கு

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

வெற்றி அதிமுகவிற்கு பரிசா? தோல்வி திமுகவிற்கு தண்டனையா?

இந்த சட்டமன்றத் தேர்தலில் அதிமுக வெற்றிபெற்று ஆட்சியமைத்திருப்பது குறித்து பலரும் எழுதியும் பேசியும் முடித்து விட்டனர். ஜெயலலிதா கூறியிருப்பது போல் அவர்களே எதிர்பாராத அளவில் அதிக இடங்களில் வெற்றிபெற்றிருக்கிறது. திமுக தான் வெல்லும், அதிமுக தான் வெல்லும் என்று ஆரூடம் கூறிய கருத்துக் கணிப்புகள் அனைத்துமே கூட இரண்டு கூட்டணிக்கும் இடையிலான வித்தியாசம் மிகக் குறைந்த அளவிலேயே இருக்கும் எனத் தெரிவித்திருந்தன. எதிர்க்கட்சி எனும் தகுதி(!)யைக்கூட திமுக இழந்து போகும் என எவரும் நினைத்திருக்கவில்லை. ஆனாலும் இருநூறு இடங்களுக்கும் மேல் வென்று அதிமுக ஆட்சியமைத்திருக்கிறது.

“ஓட்டுப் போடாதே, புரட்சி செய்” எனும் இயக்கம் கடந்த தேர்தல்களைப் போலவே இந்தத் தேர்தலிலும் சற்றேறக் குறைய அனைத்து பெரு சிறு நகரங்களிலும், கிராமப் பகுதிகளிலும் வீச்சாக செய்யப்பட்டிருக்கிறது. இருந்தபோதிலும் கடந்த தேர்தல்களைவிட அதிக விழுக்காடு வாக்குகள் பதிவாகி இருக்கின்றன. என்றாலும் கூட தோராயமாக 25000 வாக்குகள் 49ஓ வில் போடப்பட்டிருக்கிறது. ஓட்டுப் போடுவது ரகசியமானது என பிரம்பெடுத்து பாடம் நடத்திய தேர்தல் கமிசன், 49ஓ வை அப்படி ரகசியமாக எளிய முறையில் போடுவதற்கான ஏற்பாடுகளைச் செய்யவில்லை. மட்டுமல்லாது, 49ஓ போட்டவர்களை மிரட்டிய சம்பவங்களும் நடந்திருக்கின்றன. மாறாக ஓட்டு போடும் இயந்திரத்திலேயே 49ஓ வுக்கும் ஒரு பொத்தானை அமைத்திருந்தால் இந்த எண்ணிக்கை இன்னும் சில மடங்குகள் உயர்ந்திருக்கக் கூடும்.

49ஓ போட்டவர்களும் கூட இந்த அமைப்புமுறை நமக்கு எந்த நன்மையையும் செய்து விட இயலாத ஒரு பொம்மை அமைப்பு என்பதை உணர்ந்து அதற்கான எதிர்ப்பாக இதை வெளிப்படுத்தி விடவில்லை. உள்ளூர் பிரச்சனைகள், கோரிக்கைகள் மீது உறுப்பினர்கள் காட்டிய அலட்சியத்திற்கு எதிரான கோபமாகவே 49ஓ பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. ”ஓட்டுப்போடாதே புரட்சி செய்“ எனும் முழக்கமும் 49ஓ வும் ஒன்றல்ல. இந்த அமைப்புமுறை நம்மை ஏமாற்றுவதற்காக கட்டமைக்கப்பட்ட ஒன்று, இதைத் தகர்த்து புதிய அமைப்புமுறையை நிர்மாணிக்கும் வரை நமக்கு விடுதலை இல்லை என உணர்ந்து அதற்கான அறைகூவலை விடுப்பது ”ஓட்டுப்போடாதே புரட்சிசெய்” என்பது. வேட்பாளர்கள் மீது வாக்காளர்களுக்கு இருக்கும் அதிருப்தியும் கோபமும் இந்த அமைப்புமுறைமீது திரும்பிவிடக் கூடாது என்பதற்காக செய்யப்பட்ட ஒரு வடிகால் முறைதான் 49ஓ.

திமுகவும் காங்கிரசும் பரிதாபகரமான தோல்வியை சந்தித்திருப்பதற்கு தங்களின் பிரச்சாரம் தான் காரணம் என தமிழீழ ஆதரவு இயக்கங்கள், தமிழ் தேசிய இயக்கங்கள் மகிழ்ந்து கொள்கின்றன. அவர்கள் அப்படி சொல்லிக்கொள்வதற்கு ஏதுவான வெற்றி என்று கொள்ளலாமே தவிர தங்களின் பிரச்சாரம் தான் காரணம் என கூறிக் கொள்ள முடியாது. இலங்கையில் இனப் படுகொலை தீவிரமாக நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்த காலத்தில் நடைபெற்ற நாடாளுமன்ற தேர்தலில் அது எந்த விதமான பாதிப்பையும் ஏற்படுத்தவில்லை என்பதை மறந்துவிட முடியுமா?

இந்தத் தோல்வி ஸ்பெக்ட்ரம் ஊழலுக்கான தண்டனை என்கிறார்கள். மின்தடை, விலைவாசி உயர்வு போன்றவற்றுக்கு எதிரான மக்களின் தீர்ப்பு என்கிறார்கள். இதை ஓரளவுக்கு ஏற்றுக்கொள்ளலாம் என்றாலும் அதன் முழுப்பொருளில் அப்படியான காரணமாக கருத முடியாது. தேர்தலில் ஒரு அணி வெல்வதையும் தோல்வியடைவதையும் தீர்மானிக்கும் காரணிகளில் பெரும்பங்கு வகிப்பது கூட்டணி சேர்வது தான். இந்தத் தேர்தலில் ஏதோ காரணங்களுக்காக தேமுதிகவும் காங்கிரசும் கூட்டணியமைத்து போட்டியிட்டிருந்தால் திமுக எளிதாக வென்றிருக்கும் அல்லது அதிமுக இவ்வளவு பெரிய வெற்றியை பெற்றிருக்காது. அப்போது ஸ்பெக்ட்ரம், விலைவாசி உயர்வு, மின்தடை போன்றவற்றை மக்கள் பொருட்படுத்தவில்லை என்று காரணம் கூறினால் அது எவ்வளவு அபத்தமாக இருந்திருக்குமோ அவ்வளவு அபத்தம் தற்போது ஊழலுக்காக திமுகவை மக்கள் தண்டித்து விட்டார்கள் என்பது.

கட்சி சார்ந்து வாக்களிக்கும் மக்களை விடுத்து பொதுவாக தேர்தல் நேர மனநிலையைப் பொருத்து வாக்களிக்கும் மக்கள் தேர்தல் முடிவுகளில் செலுத்தும் தாக்கம் சிறிதளவுதான். எதிர்ப்பு அலை ஆதரவு அலை போன்ற விதிவிலக்கான நேரங்களைத் தவிர்த்தால் இது தான் உண்மை. ஊழல் என்றாலும், விலைவாசி உயர்வு உள்ளிட்டு என்னென்ன சீர்கேடுகள் என்றாலும் கட்சித்தலைமை கூறும் சப்பைக் கட்டுகளை ஏற்றுக் கொண்டு, அதை மெய்யென நம்பி தன் உறவினர்களிடம் பிரச்சாரம் செய்யும் கட்சித் தொண்டர்கள், அனுதாபிகள் இருக்கும் வரை கட்சிகள் கூட்டணிக்கு கொடுக்கும் முக்கியத்துவத்தை குறைத்துவிட முடியாது. இல்லாவிட்டால் 63 தொகுதிகளிக் கொடுத்து காங்கிரசை கூட்டணியில் இறுத்திக் கொள்ள வேண்டிய தேவையென்ன? தன்னுடைய பார்ப்பனிய புத்தியை தணித்துக்கொண்டு விஜயகாந்தை சேர்த்து வைத்துக்கொள்ள வேண்டிய தேவை என்ன?

ஒவ்வொரு தேர்தலிலும் மாறி மாறி கூட்டணி சேர்ந்து உறுப்பினர்களை பெற்றுக் கொள்ளும், அதன் மூலம் ஆட்சியமைத்துக்கொள்ளும் வசதி இருக்கும் வரை ஊழலோ விலைவாசி உயர்வோ பாரிய முக்கியத்துவம் எதையும் பெற்றுவிடாது. இன்றைய நிலையில் ஒரு கட்சிக்கு ஓட்டுப் போடுவதைத் தவிர வேறெதற்கும் தொண்டர்களின் ஆதரவாளர்களின் அவசியமில்லை என்பதே யதார்த்தம். பரப்புரை செய்வதிலிருந்து கொடிகட்டுவது வரை ஒப்பந்த நிறுவனங்களின் மூலம் செய்து கொள்ளும் வசதி கிடைத்திருக்கும் போது ஒரு கட்சிக்கு அதன் ஆதரவாளர்களை பிரச்சனை சார்ந்து சிந்திக்க வைப்பதோ கொள்கைகளை பயிற்றுவிப்பதோ அவசியமற்றதாகி விட்டது. தேர்தல் சமயங்களில் மட்டும் காசை விட்டெறிந்து ஓட்டுக்களை பெற்றுக்கொள்ளும் இன்றைய நிலையில் சமூகப்பிரச்சனைகளின் தாக்கத்தை தேர்தல் முடிவுகளில் எதிர்பார்ப்பது சிந்திக்கும் திறனுள்ளவர்களின் எதிர்பார்ப்பாக இருக்க முடியுமா?

ஆனால் சிந்திக்கும் திறனுள்ளவர்களுக்கு வேறு செயல்கள் காத்திருக்கின்றன. கடந்த இரண்டு வாரங்களாக அதிமுக தலைமையிலான அரசாங்கம் அமைந்திருக்கிறது. திமுகவின் சமச்சீர் கல்வித் திட்டம் கிடப்பில் போடப்பட்டுள்ளது. கடந்த ஆட்சியில் கட்டப்பட்டது என்பதால் சட்டசபை வளாகம் மீண்டும் கோட்டைக்கே மாற்றப்பட்டிருக்கிறது. இவைகளில் இவ்வளவு கவனம் செலுத்தும் புதிய அரசு, கடந்த அரசு பன்னாட்டு நிறுவனங்களுடன் செய்து கொண்ட ஒப்பந்தங்கள் எதையாவது திருத்தம் செய்யவோ அல்லது நீக்கவோ செய்யுமா? மின்தடையை நீக்குவதற்கு முன்னுறிமை அளிப்போம் எனக்கூறும் அரசு, பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்கு தடையற்ற மின்சாரம் வழங்கப்படுவதை மறுபரிசீலனை செய்வோம் எனக் கூறுமா? கடந்த ஆட்சியில் வழங்கப்பட்டது போலவே இந்த ஆட்சியிலும் பன்னாட்டு, உள்நாட்டு நிறுவனங்களுக்கு சலுகைகளும் ஊக்குவிப்புகளும் அவர்களுக்கான லாபக் காப்பீடும் தொடர்ந்து வழங்கப்படும் என்றால், எந்த அடிப்படையில் இதை புதிய ஆட்சி என்பது?

கண்துடைப்பு திட்டங்களைத்தவிர மக்களை மேம்படுத்த மெய்யான அக்கரையுடன் மக்களின் வாழ்வையும், வாழ்வாதாரத்தையும் மேம்படுத்தும் திட்டங்கள் தீட்டி செயல்படுத்தப்படுமா? அல்லது கருப்புச் சட்டங்கள், உத்தரவுகள் வாயிலாக மக்கள் துன்புறுத்தப்படுவார்களா? இரண்டில் யார் வந்தாலும் இது தான் நடக்குமென்றால் இதில் யாருக்கு பரிசு? யாருக்கு தண்டனை?

முந்திய அதிமுக ஆட்சியில் சசிகலாவின் மிடாஸ் சாராய ஆலையில் கொள்முதல் செய்ய வேண்டுமென்பதற்காக டாஸ்மாக் தொடங்கப்பட்டது. கடந்த திமுக ஆட்சியில் மிடாஸிலிருந்து சாராயம் வாங்குவது நிறுத்தப்பட்டதா? திமுக ஆட்சி என்பதால் அதிமுகவினரின் மணல் கொள்ளை நிறுத்தபட்டதா? இதோ அதிமுக ஆட்சியேறியதும் கல்வி கட்டணச் சீர்திருத்தத்தை நீர்த்துப் போகவைக்கும் முயற்சிகள் தொடங்கப்பட்டுவிட்டன. இதில் திமுக கல்வி வள்ளல்களுக்கு பங்கு ஏதும் இருக்காதா? இதனால் அவர்கள் பலனடைய மாட்டார்களா? என்றால் இதை என்ன பொருளில் ஆட்சி மாற்றம் என்றோ தண்டனை என்றோ கூறமுடியும்?

ஜெயலலிதாவோ, கருணாநிதியோ என்ன செய்தார்கள் என்பதைப் பேசுவதல்ல அரசியல், அதை அவர்கள் என்ன அடிப்படையில் செய்தார்கள் என்பதைப் பேசுவதில் தான் அரசியல் அடங்கியிருக்கிறது. வாக்கைச் செலுத்திவிட்டு ஜனநாயகக் கடமையை நிறைவு செய்துவிட்டோம் என களிப்பில் இருப்பவர்கள் இங்கிருந்து தான் தங்கள் சிந்தனையைத் தொடங்கியாக வேண்டும்.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

தேர்தலை புறக்கணிப்போம், புரட்சி செய்வோம்

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

%d bloggers like this: