போக்குவரத்து வேலைநிறுத்தம்: மிச்சமிருப்பது என்ன?

transport-workers-strike

நேற்று அரசுப் பேரூந்து நடத்துனர் ஒருவரிடம் பேசிக் கொண்டிருந்தேன். 15ம் தேதி தொடங்கிய வேலை நிறுத்தம் தொழிலாளர்களுக்கு உவப்பான முடிவை எட்டாமலேயே ஒத்தி வைக்கப்பட்டது குறித்து அவருக்கு உளச் சோர்வு இருந்தது. வேலை நிறுத்தத்தில் ஈடுபட்ட பெரும்பாலானோருக்கு இதே எண்ணம் தான் இருக்கக் கூடும். ஒரு போராட்டம் வெற்றியடைவது அல்லது சரியான திசையை நோக்கிச் செல்வது என்பது, போராடும் பிரிவினருக்கு அப்பால் சமூகத்தின் பிற மக்கள் அந்தப் போராட்டம் குறித்து என்ன கருத்து கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பதைப் பொறுத்தது. இந்தப் போராட்டத்தைப் பொருத்த வரை மக்கள் வேலை நிறுத்தத்தின் காரணத்தை ஏற்றுக் கொண்டிருக்கிறார்கள், அது சரியானது என்பதை உணர்ந்திருக்கிறார்கள் என்பது போராட்டத்துக்கு கிடைத்த மிகப் பெரிய வலிமை.

அதேநேரம் மக்களுக்கு ஓர் ஆதங்கமும் இருக்கிறது. 15 தேதி வேலை நிறுத்தம் என்று அறிவித்து விட்டு 14ம் தேதியே தொடங்கி விட்டார்கள் என்பது தான் அந்த ஆதங்கம். பேரூந்து ஓட்டுனர்கல் நடத்துனர்கள் வேலை நேரம் குறித்த புரிதல் மக்களுக்கு வேண்டும். பொதுவாக பேரூந்து ஓட்டுனர் நடத்துனர்களுக்கு மூன்று ஷிப்டில் வேலை நடக்கு, ஒரு ஷிப்ட் என்பது 24 மணி நேர வேலையைக் குறிக்கும். வேலை தொடங்கும் நேரத்தை கணக்கில் கொள்வது, வேலை முடியும் நேரத்தை கணக்கில் கொள்வது என்று இரண்டு முறை பின்பற்றப்படுகிறது. வேலை முடியும் நேரத்தை கணக்கில் கொள்ளும் பிரிவில் உள்ள தொழிலாளர்களுக்கு 15ம் தேதி வேலை என்பது 14ம் தேதி மதியம் தொடங்கி 15ம் தேதி மதியம் முடிவடையும். வேலை தொடங்கும் நேரத்தை கணக்கில் கொள்ளும் பிரிவில் 14ம் தேதி வேலை என்பது 14ம் தேதி மதியம் தொடங்கி 15ம் தேதி மதியம் முடியும். 15ம் தேதி வேலை நிறுத்தம் என்பதால் 14ம் தேதி மதியமே வேலையை நிறுத்தி விட்டார்கள் என்பது போக்குவரத்து ஊழியர்களைப் பொருத்தவரையில் சரியான நேரம் தான். அதேவேளையில் வேலை நிறுத்தத்தில் ஈடுபட்ட மற்றொரு பிரிவினர் 15ம் தேதி மதியம் வரை வேலை பார்த்தனர். 15ம் தேதி வேலை நிறுத்தம் என்பதால் 15ம் தேதி காலையிலேயே பேரூந்தை நிறுத்தி விட்டு இறங்கி விடவில்லை. 15ம் தேதி மதியம் வரை பணியில் இருந்தார்கள். இதே போன்று தான் 14ம் தேதி மதியம் பேரூந்தை நிறுத்தியவர்களும் 14ம் தேதி வேலையை முடித்து விட்டே பேரூந்திலிருந்து இறங்கியிருக்கிறார்கள். இதை புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

இருந்த போதிலும் இந்தப் போராட்டம் வெற்றியைப் பறித்தெடுக்காமல் மூன்று மாதம் தள்ளி வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. இது ஓரளவுக்கு சரியான முடிவு தான். ஏற்கனவே, மூன்று முறை போராட்ட தேதி அறிவிக்கப்பட்டு போராட்டம் தொடங்குவதற்கு முன்பே தள்ளி வைக்கப் பட்டிருக்கிறது. இப்போது அறிவித்து, போராட்டம் நடத்தி தள்ளி வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. என்றாலும் இவ்வாறு தள்ளி வைக்கப்பட்டதற்கான காரணங்கள் என்ன?

பொதுவாக எந்த அரசும் தனக்கெதிரான போராட்டங்களை ஏற்பதில்லை. நசுக்கவும், ஒற்றுமையை சிதறடிக்கவுமே முயற்சிக்கும். அந்த வழியில் எடப்பாடி அரசாங்கம் இந்தப் போராட்டத்தை முறியடிக்க செய்த முயற்சிகள் கேவலமானவை.

முதலில், போராட்ட தேதி அறிவித்த பிறகும் முறையாக அவர்களுடன் பேசி, கோரிக்கைகளை ஏற்க அல்லது நிலைகளை விளக்க எந்த முயற்சியையும் துறைசார் அமைச்சர் செய்யவில்லை. கீழ்நிலை அலௌவலர்களை கொண்டு பேசுவதும் காலம் கடத்துவதுமாகவே இருந்தார்.

இரண்டாவதாக, இந்த போராட்டத்துக்கு அனைத்து தொழிற்சங்கங்களும் ஆதரவளிக்கவில்லை, எதிர்க் கட்சிகளின் தூண்டுதலில் தான் போராட்டம் நடக்கிறது என்பதாக அரசாங்கம் மக்களிடம் பதிய வைக்க முயற்சித்தது. மொத்தமுள்ள 47 சங்கங்களில் 37 போராட்டத்தை ஏற்கவில்லை, கலந்து கொள்ளவில்லை. 10 சங்கங்கள் மட்டுமே போராட்டத்தை நடத்துகின்றன என போக்குவரத்துத் துறை அமைச்சர் ஊடகங்களில் கூறினார். வேலை நிறுத்தங்களை முன்வைத்து நடக்கும் பேச்சுவார்த்தைகளில் 50 விழுக்காடு தொழிறங்ககங்கள் ஆதரவளித்தாலே பேச்சுவார்த்தை வெற்றியடைந்ததாக கொள்ளப்படும் என தொழிற்தாவா சட்டம் கூறுகிறது. ஆனால் 78 விழுக்காடு தொழிற்சங்கங்களின் ஆதரவு இருந்தும் அதே போக்குவரத்துத் துறை அமைச்சர் பேச்சுவார்த்தை தோல்வி என்கிறார். எப்படி? தொழிலாளர்கள் இல்லாத பெயர்ப் பலகை தொழிற்சங்களை எல்லாம் அழைத்து வைத்து பேச்சுவார்த்தை என்ற பெயரில் எண்ணிக்கை கணக்கு காட்ட முயற்சித்திருக்கிறார் என்பதைத் தவிர இதில் வேறேதாவது இருக்கிறதா?

மூன்றாவதாக, போக்குவரத்து தொழிலாளர்களிடம் பதட்டத்தை ஏற்படுத்த வேண்டும் என்பதற்காக 14ம் தேதியிலிருந்தே பணிமனைகளில் காவல்துறையைக் கொண்டு வந்து குவித்திருக்கிறார்கள். போராட்டம் தொடங்கிய பிறகு அதை ஒடுக்குவதற்காக ஓய்வு பெற்ற ஓட்டுனர்கள், தனியார் பள்ளி பேருந்து ஓட்டுனர்கள், ஓட்டுனர் உரிமம் வைத்திருந்து வேலையில்லாமல் இருப்போர், சில இடங்களில் தானி(ஆட்டோ) ஓட்டுனர்களைக் கூட அரசு பேரூந்துகளை இயக்குவதற்கு ஏற்பாடு செய்து இயக்கினார்கள். அதாவது வேலை நிறுத்தத்தால் பாதிப்பில்லை, போதுமான எண்ணிக்கையில் பேரூந்துகள் இயங்கின என கணக்கு காட்டுவதில் தான் குறியாக இருந்தார்கள். இந்த முயற்சியின் மூலம் அரசாங்கம் மக்களுக்கு சொல்லும் செய்தி என்ன? நாங்கள் என்ன எண்ணுகிறோமோ அதை எவ்வளவு கீழ்த்தரமான வழிகளிலும் செயல்படுத்துவோம். மக்களைப் பற்றி எங்களுக்கு எந்தக் கவலையும் இல்லை என்பது தான் அந்தச் செய்தி. அரசு, அரசாங்கங்கள் மக்களுக்கு விடுக்கும் இந்தச் செய்தியை போராட்ட காலங்களில் தான் புரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதில்லை. எந்த நகரப் பேரூந்தில் ஏறினாலும், ஓட்டை உடைசலான, பராமரிப்பு எனும் சொல்லையே கண்டிராத அந்தப் பேரூந்துகள் நமக்கு சொல்லுவது மேற்கண்ட செய்தியைத் தான். பல பணிமனைகளில் அதிகாரிகள் ஓட்டுனர்களை மிரட்டி, குறிப்பாக ஓய்வு பெறும் வயதை நெருங்கிய தொழிலாளர்களை முறையாக ஓய்வு பெற விடமாட்டோம் என மிரட்டி பேரூந்துகளை இயக்க வைத்திருக்கிறார்கள். இன்னும் ஏராளமான செய்திகள் புகைப்பட, காணொளி, கேளொலி ஆதாரங்களுடன் சமூக வலைதளங்களில் கொட்டிக் கிடக்கின்றன. மெரீனா போராட்டத்தின் இறுதி நாளன்று காவல் துறையே கலவரம் நடத்தி விட்டு மாணவர்கள் இளைஞர்கள் மீது பழி போட்டதோ அதே போல பொருளாதார இழப்பை உங்களுக்கு ஏற்படுத்துவோம் என மிரட்டி பேரூந்துகளை இயக்க வைத்து விட்டு வேலை நிறுத்தத்தை ஆதரிக்காமல் தொழிலாளர்கள் பேரூந்துகளை இயக்குகிறார்கள் என மக்களுக்கு காட்டியது போக்குவரத்துத் துறை.

இந்த கீழ்த்தரமான செயல்பாடுகள் ஒருபுறம் என்றால் நீதி மன்றம் மறுபுறம் தன் கோரப் பற்களைக் காட்டியது. மதுரை உயர் நீதிமன்றக் கிளை ஒரு பொது நல(!) வழக்கை அவசர வழக்காக எடுத்துக் கொண்டு போராடும் தொழிலாளர்களை எஸ்மா சட்டத்தில் சிறையிலடையுங்கள் என்று கட்டப் பஞ்சாயத்து செய்தது.

எதை அவசர வழக்காக எடுத்துக் கொள்வது என்பதற்கு ஏதாவது வரையறை இருக்கிறதா? திரைப்பட வெளியீட்டில் சிக்கல் என்றால் அதை அவசர வழக்காக எடுத்துக் கொள்கிறது. மும்பையில் ஒரு நடிகனுக்கு மதியம் 1 மணிக்கு தண்டனை விதித்து விட்டு பிணை வழக்கை அவசர வழக்காக எடுத்துக் கொண்டு மாலை ஐந்து மணிக்கு பிணை வழங்கி தீர்ப்பளிக்கிறது. ஆனால் காவிரி, முல்லைப் பெரியாறு குறித்த எந்த வழக்கும் அவசர வழக்காக எடுத்துக் கொள்ளப்படவில்லை. இதை எப்படிப் புரிந்து கொள்வது? இவைகளை நீதி மன்றங்களின் அல்லது நீதிபதிகளின் உரிமை என எடுத்துக் கொள்ள முடியுமா?

தொழிலாளர்கள் தங்கள் கோரிக்கைகளை வென்றெடுப்பதற்காக முறையாக அறிவிப்பு செய்து விட்டு போராட்டம் நடத்தலாம் என்பது மக்களுக்கு சட்டம் வழங்கியிருக்கும் உரிமை. இந்த உரிமையை மறுப்பது போல் சேவைத் துறையில் இருப்பவர்கள் போராட்டம் நடத்தக் கூடாது என்று ஒரு சட்டம் போட முடியும் என்றால், சட்டத்தின் நிலை தான் என்ன? சேவைத்துறையில் இருப்பவர்கள் தங்கள் கோரிக்கைகளை முன்வைக்க அந்த சட்டத்தில் ஏதாவது வழி வகை இருக்க வேண்டாமா? அப்படி எதுவும் இல்லை என்பது எதைக் காட்டுகிறது? சட்டத்துக்கு மக்களைப் பற்றி எந்த அக்கரையும் இல்லை என்பதை இந்த ஒரு சட்டத்தை மட்டுமே வைத்து கூறி விட முடியும். இதன் மூலம் மக்களை மதிக்காத சட்டங்களை மக்கள் ஏன் மதிக்க வேண்டும் எனும் கேள்வியையும் எழுப்புகிறது.

எஸ்மா என்றொரு சட்டம் இருக்கிறது. சட்டங்களை மட்டுமே நாங்கள் பார்ப்போம் வேறு எதைப் பற்றியும் எங்களுக்கு அக்கரை இல்லை என்று நீதிமன்றங்களும் நீதிபதிகளும் கூறுகிறார்கள் என்று வைத்துக் கொள்வோம். ஓய்வு பெற்றவர்களுக்கு உரிய பொருளாதார பலன்களையும், ஓய்வூதியத்தையும் குறித்த காலத்திற்குள் முறையாக வழங்க வேண்டும், மூன்று ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை ஊதிய உயர்வு குறித்து திட்டமிட வேண்டும், வழங்க வேண்டும் போன்றவைகளும் சட்டம் தானே. ஒரு வழக்கு வருகிறது என்றால் அதன் தன்மை, வழக்கு குறித்த அனைத்து சட்டங்களையும் உள்ளடக்கித்தானே தீர்ப்பு அமைய வேண்டும். அவ்வாறன்றி ஒரு பக்க சட்டங்களை மட்டும் பார்த்து தீர்ப்பு சொன்னால் அதன் பெயர் கட்டப் பஞ்சாயத்து தானே தவிர தீர்ர்பு அல்ல. மக்களை பாதிக்கும் அத்தனை வழக்குகளையும் எடுத்துக் கொண்டு பார்த்தால் அவைகள் பக்கம் பார்த்து சொன்ன கட்டப் பஞ்சாயத்துகளாக இருக்கின்றனவேயன்றி தீர்ப்புகளாக இருப்பதே இல்லை. இந்த வழக்கிலும் அது தான் நடந்திருக்கிறது. எங்கள் ஊதியத்திலிருந்து பிடித்தம் செய்யப்பட்ட தொகையை எங்களிடம் திருப்பித் தர வேண்டும் என்று கேட்டு போராடுகிறார்கள். அது குறித்த வழக்கில் அவர்களை தூக்கி உள்ளே போடுங்கள் என்று ஒரு நீதிபதி சொல்ல முடியும் என்றால், இது சட்டத்தின் மீதான ஆளுமை அல்ல, மக்களின் மீதான திமிர்த்தனம்.

ஊடகம் என்றொன்று இருக்கிறது. என்ன சொற்களைப் போட்டு வசை மொழிந்தாலும் அந்த சொற்கள் போதாமையால் திணறிப் போகும் அளவுக்கு ஊடகங்களின் நிலை இருக்கிறது. அரசுக்கு மாமா வேலை செய்வதற்கென்றே உருவாக்கப்பட்ட விசித்திர விலங்குகள் போல அவை செயல்படுகின்றன. வெறிச்சோடிய சாலைகள், பேரூந்து நிலையங்களை படம் போட்டு மக்கள் பாதிப்பு என்ற ஒன்றைத் தவிர வேறெதுவும் இல்லை என்றே மக்களிடம் திணிக்கின்றன. எந்தச் செய்தியை மக்களிடம் கொண்டு போக வேண்டும் எந்தச் செய்தியை மக்களிடம் கொண்டு போகாமல் மறைக்க வேண்டும் என்ற நிலையையும் தாண்டி எப்படியான உணர்ச்சியை மக்களிடம் உருவாக்க வேண்டும் எப்படியான உணர்ச்சியை மக்களிடம் உண்டாக்கக் கூடாது எனும் நிலைக்குச் சென்று விட்டன. எனக்கு நேர்முகத் தேர்வு இருக்கிறது நான்கு மணி நேரமாக பேரூந்தே வரவில்லை. என்ன செய்வதென்றே தெரியவில்லை என்று சொல்லச் சொல்லி பதிவு செய்கின்றன. மாற்றிச் சொன்னால் அதை வெளியிடுவதில்லை. வருமானத்துக்கு அதிகமாக சொத்து குவித்த வழக்கின் முதல் குற்றவாளியான ஜெயா சிறையிலடைக்கப்பட்ட போது ஒற்றைப் பேரூந்து கூட இயக்கப்படாமல் இரண்டு நாட்களாய் தமிழகம் முடங்கியது. அப்போது மக்கள் பாதிப்பு எனும் சொல்லை மிகக் கவனமாக தவிர்த்ததும் இதே ஊடகங்கள் தான்.

இந்த மூன்று முதன்மையான காரணிகளால் தான் போக்குவரத்து தொழிலாளர்களின் போராட்டம் தள்ளி வைக்கப்படும் நிலைக்குச் சென்றிருக்கிறது. மீண்டும் போராட்டங்கள் வலுப்பெறும், மக்களின் பேராதரவுடன் கோரிக்கைகள் வென்றெடுக்கப்படும். அதில் எந்த மாற்றுக் கருத்தும் இல்லை.

அரசு ஒருபோதும் போராட்டங்களின் நியாயங்களை உணர்வதே இல்லை. அரசின் நிலையை அரசாங்கங்கள் தாண்டிப் போவதும் இல்லை. அரசு நிதி நெருக்கடியில் தள்ளாடும் போது .. .. போக்குவரத்துக் கழகம் கடன் சுமையில் தவித்துக் கொண்டிருக்கும் போது .. .. என்றெல்லாம் நீட்டி முழக்க வேண்டிய தேவை இல்லை. எதனால் இவ்வளவு கடன் சுமை ஏற்பட்டதோ அதை தவிர்ப்பதற்கான நடவடிக்கைகளை செய்ய மறுத்து விட்டு – இன்னும் தெளிவாகச் சொன்னால் அவ்வாறு கடன் சுமையில் தள்ளுவதையே அரசினுடைய கொள்கையாக செயல்படுத்தி விட்டு – கடன் சுமை என்று புலம்புவதில் பொருளில்லை. எங்கள் ஊரில் டாஸ்மாக் வேண்டாம் என்று எத்தனை நாட்கள் போராடினார்கள் மக்கள். இன்று அவர்கள் கடப்பாரையை கையில் எடுத்த பிறகு தான் விடிவு வந்திருக்கிறது.  எங்களால் எதையும் மக்களுக்கு வாழ்வளிக்கும் விதத்தில் செய்ய முடியாது என்று தங்கள் செயல்கள் மூலம் சொல்லி நிற்கிறது அரசு. மக்கள் கடப்பாரையை எடுக்க வேண்டியது மட்டும் தான் மிச்சமிருக்கிறது.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

நெடுவாசலை நீதிமன்றத்தில் தீர்க்க முடியாது

neduvasal

ஹைட்ரோ கார்பன் திட்டத்துக்குத் தடை விதிக்கக் கோரி உயர் நீதிமன்றத்தில் விரைவில் பொதுநல வழக்கு தொடரவிருப்பதாக, “என் தேசம் என் உரிமை” என்ற கட்சியின் ஒருங்கிணைப்பாளர் எபினேசர் என்பவர் கூறியிருப்பதாக இன்றைய தமிழ் தி இந்து நாளேட்டில் செய்தி வெளிவந்திருக்கிறது.  வழக்கு தொடுப்பதன் விபரீத விளைவு தெரிந்துதான் இந்த இளைஞர்கள் செய்கிறார்களா தெரியவில்லை. வழக்கு தொடுப்பது என்பது நெடுவாசல் மக்களின் போராட்டத்தை தோற்கடிப்பதற்கு மட்டுமே பயன்படும் என்பதில் எள்ளளவும் ஐயம் வேண்டாம்.

கூடங்குளம் அணு உலை விவகாரத்தில் உச்ச நீதிமன்றம் அளித்த தீர்ப்பு நமக்கு ஒரு பாடம். அணு உலை நிறுவுவது என்பது அரசின் கொள்கை முடிவு. எத்தனை அறிவியல் ஆதாரங்களை அடுக்கினாலும் அதனை நீதிமன்றம் தடுத்திருக்காது. இருப்பினும், ஒரு அணு உலை நிறுவும்போது பின்பற்றப்பட வேண்டிய முறைகள் எதையும் கூடங்குளத்தில் அரசு பின்பற்றவில்லை என்பதால், அவற்றையெல்லாம் எடுத்துக் காட்டி, இவற்றின் காரணமாக மக்களின் உயிருக்கும் உடைமைக்கும் ஏற்படக்கூடிய பாதிப்புகளை சொன்னால், உச்ச நீதிமன்றம் தடை விதிக்கக் கூடும் என்று நம்பி உச்ச  நீதிமன்றத்தில் மனுச்செய்யப்பட்டது.

உச்ச நீதிமன்றமும் அரசாங்கத்தை கடுமையாக கண்டிப்பதைப் போல பாசாங்கு செய்தது. இதைப் பார்த்து நீதி கிடைத்துவிடும் என்று மக்கள் பலர் நம்பினார்கள். முடிவில் அணு உலைக்கு தடை விதிக்க முடியாது என்று கூறி மக்களின் முதுகில் குத்தியது உச்ச நீதிமன்றம்.

கெயில் வழக்கில் நீதி கேட்டு உச்ச நீதி மன்றத்துக்கு சென்ற விவசாயிகளுக்கும் இதே கதி தான் நேர்ந்தது.

கூடங்குளம், கெயில் அல்லது மீதேன் போன்ற திட்டங்கள் மக்களின் வாழ்வாதாரத்தை அழிக்கும் என்று தெரிந்துதான் மத்திய மாநில அரசுகள் இவற்றைக் கொண்டு வருகின்றன. கார்ப்பரேட் முதலாளிகளின் கொள்ளைதான் மத்திய மாநில அரசுகளின் கொள்கையாக இருக்கிறது. இதைத்தான் முன்னேற்றம் என்று எல்லா கட்சிகளும் பேசுகின்றன. மக்களின் விருப்பத்துக்கு விரோதமாக நிலத்தைக் கைப்பற்ற அரசுக்கு அதிகாரம் தரும் வகையில்தான் சட்டங்கள் உள்ளன.

நீதிமன்றம் என்பது ஏற்கெனவே என்ன சட்டம் உள்ளதோ அந்த சட்டத்தின் அடிப்படையில்தான் தீர்ப்பு வழங்கும். காட்சிப்படுத்த தடை விதிக்கப்பட்ட விலங்கு என்று மத்திய அரசின் சட்டம் சொன்னதன் அடிப்படையில்தான் ஜல்லிக்கட்டுக்கு உச்ச நீதிமன்றம் தடை விதித்தது. அதனால்தான் சட்டத்தை மாற்று என்று நாம் போராடினோம்.

தற்போது அமலில் இருக்கும் சட்டங்களின் கீழ், ஹைட்ரோ கார்பன் திட்டத்தையோ, மீதேன் திட்டத்தையோ தடுக்க முடியாது. அரிச்சந்திரனே நீதிபதியாக இருந்தாலும், மேற்கூறிய சட்டங்களின் கீழ் நமக்கு நீதி கிடைக்காது. இந்த நாசகர திட்டத்துக்கு நீதிமன்றம் அனுமதி வழங்குவது தான் நடக்கும்.

“நிலத்தடி நீர் குறையக்கூடாது, கழிவு நீர் தேங்க கூடாது, சுற்றுச் சூழல் மாசுபடக்கூடாது” என்று ரொம்பவும் கண்டிப்பாக பேசுவது போல உதார் விட்டு, திட்டத்துக்கு அனுமதி வழங்கி உச்ச நீதிமன்றம் தீர்ப்பளிக்கும். அதற்குப் பிறகு பாஜக அல்லது அதிமுக அரசுகள் என்ன செய்யும்? நீதிமன்றமே சொல்லி விட்டது. நீதிமன்ற தீர்ப்புக்கு கட்டுப்படுகிறீர்களா அல்லது போலீசை அனுப்பவா என்று மக்களை மிரட்டும்.

எனவே, ஹைட்ரோ கார்பன் திட்டத்தை எதிர்த்து நீதிமன்றத்தில் மனு போடுவது என்பது, கூரைக்கு கொள்ளி வைக்கும் வேலை. இதனை தெரிந்து செய்தாலும், தெரியாமல் செய்தாலும் விளைவு ஒன்றுதான்.

நெடுவாசல் மக்களே, போராட்டத்தை ஆதரிக்கும் தமிழக மக்களே, மாணவர்களே, எச்சரிக்கை!

சிலர் அறியாமையின்  காரணமாக நீதிமன்றம் போகலாம், சிலர் விளம்பரம் தேடுவதற்காக நீதிமன்றம் போகலாம், இந்த திட்டத்தை திணிக்கும் நோக்கத்துடன் பாஜக வினரே ஒரு ஆளை செட் அப் செய்தும் நீதிமன்றத்துக்குப் போகலாம். நீதிமன்றத்தில் வழக்கு போடுபவன் அசடா, அயோக்கியனா என்று நாம் கண்டு பிடிப்பது கடினம். அந்த ஆராய்ச்சி நமக்குத் தேவையில்லை. இப்போதுதான் ஜல்லிக்கட்டு கோரிக்கைக்காக தமிழகம் போராடி வெற்றி கண்டிருக்கிறது. நீதிமன்றத்தில் நீதி கிடைக்காமல்தான் மக்கள் மன்றத்தில் போராடி நாம் வெற்றி பெற்றோம். அவ்வாறிருக்கையில் யாரும் இப்படியொரு தவறான முடிவை எடுக்க கூடாது என்பதை வலியுறுத்துகிறோம். “என் தேசம் என் உரிமை” என்ற கட்சியினர் இந்த முடிவைக் கைவிடுவதாக உடனே அறிவிக்க வேண்டும்.

“எங்கள் நிலம், எங்கள் உரிமை!” “.யாரும் நீதிமன்றத்துக்குப் போகாதீர்கள்! மக்கள் மன்றத்தில் முடிவு செய்வோம்!” என்று போராடும் நெடுவாசல் வட்டார மக்கள் ஒரு அறிவிப்பு கொடுக்க வேண்டும். போராட்டத்தை காப்பாற்றுவதற்கும், நிலத்தைக் காப்பாற்றுவதற்கும் இது அவசியம். அவசரம்.

(அவசியம் கருதி நண்பர்கள் இச்செய்தியினை சமூகவலைத்தளங்களில் பரவலாக பகிருமாறும், பரப்புமாறும் கோருகிறோம்)

முதற்பதிவு: வினவு

எத்தனை நாள் தான் சகிப்பது நீதித்துறையின் அயோக்கியத்தனத்தை?

peoples-power-trichy-rally-03-300x200

அப்சல் குருவுக்கு மரண தண்டனை விதித்து தீர்ப்பெழுதிய நீதிபதி(!)கள், குற்றம் நீரூபிக்கபடவில்லை என்றாலும் இந்திய கூட்டு மனசாட்சியை திருப்திப்படுத்த மரண தண்டனை விதிக்கிறோம் என்றார்கள்.

சுவாதி கொலை செய்யப்பட்ட வழக்கில், 90 நாட்களை நெருங்கியும் குற்றப்பத்திரிக்கை தாக்கல் செய்ய முடியாதிருந்த நிலையில், இன்னும் ஓரிரு நாட்களில் பிணை கிடைத்துவிடும் என்ற நிலையில், ராம்குமார் தற்கொலை செய்து கொண்டார் என்றது சிறைத்துறை.

இந்த இரண்டு நிகழ்வுகளிலும் வெளிப்படும் கிடக்கை என்னவென்றால், அப்சல் குரு வழக்கைப் பொருத்தவரை தண்டனை கொடுப்பது என தீர்மானித்து விட்டால் குற்றத்தின் தன்மையோ, சட்டவிதிகளோ எங்களுக்கு ஒரு பொருட்டே அல்ல. எந்த எல்லைக்கும் நாங்கள் செல்வோம், எங்களை யாரும் கேள்வி கேட்க முடியாது எனும் திமிர்த்தனம். ராம்குமார் படுகொலையைப் பொருத்தவரை எங்களை காத்துக் கொள்ள, மறைத்துக் கொள்ள வேண்டுமென்றால் எவ்வளவு கேவலமான பொய்களையும் அவிழ்த்து விடுவோம். நம்புவதைத் தவிர உங்களுக்கு வேறு வழியில்லை. எங்களின் அதிகாரத்தை எவரும் எதுவும் செய்து விட முடியாது எனும் இறுமாப்பு.

இந்த திமிர்த்தனத்தையும், இறுமாப்பையும் இன்னும் அதிக தீவிரத்துடன் அதிகாரவர்க்கத்தின் அடுக்குகள் அண்மையில் மீண்டும் ஒருமுறை வெளிக்காட்டியிருக்கிறது. வழக்குறைஞர்களுக்கு விதிக்கப்பட்டிருக்கும் வாழ்நாள் தடை. ஆனால், முந்தியவைகளுக்கு ஏற்பட்ட அதிர்வலைகள் வழக்குறைஞர்கள் மீதான இந்த அடாவடிக்கு எதிராக பரவலாக எழவில்லை.

நீதிபதிகளுக்கு எதிராக முழக்கமிட்டார்கள் என்ற குற்றச்சாட்டுக்குத் தான் மில்ட்டன், பார்த்தசாரதி ஆகியோருக்கு வாழ்நாள் முழுவதும் வழக்குறைஞர்களாக பணியாற்ற முடியாதவாறு தடையும், மகேந்திரனுக்கு 3 ஆண்டுகள் தடையும் விதிக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஏற்கனவே, மதுரை வழக்குறைஞர்கள் 5 பேருக்கு வாழ்நாள் தடையும், 8 பேருக்கு 3 ஆண்டுகள் தடையும் விதிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

முழக்கமிட்டதற்கு தான் வாழ்நாள் தடையா? என குழப்பம் ஏற்படலாம். இதன் பின்னிருக்கும் வன்மம் புரிய வேண்டுமென்றால் நிகழ்தவைகளை தொகுத்துப் பார்க்க வேண்டும்.

1. குடித்துவிட்டு வந்து அடாவடி செய்யும், கட்டப்பஞ்சாயத்து செய்யும், அறியாமையைப் பயன்படுத்தி பணம் பறிக்கும், சாதகமான தீர்ப்புக்காக பணம் வசூலித்துக் கொடுக்கும் தரகர்களாக, மிரட்டுபவர்களாக இருக்கும் வழக்குறைஞர்கள் எந்தப் பிரச்சனையும் இன்றி பணிபுரிந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.

2. ஊழல் முறைகேடுகளில் ஈடுபட்டும், பாலியல் ரீதியான முறைகேடுகளில் ஈடுபட்டும், மக்களைப் பற்றிய கவலை கொஞ்சமும் இன்றி கார்ப்பரேட்டுகளுடன் கைகோர்த்துக் கொண்டும், அவமதிப்பு என்பதை வைத்துக் கொண்டு மக்களை நாங்கள் மேலானவர்கள் என்பதாக செயல்பட்டுக் கொண்டும் இருக்கும் நீதிமான்கள் நிறைந்திருக்கிறார்கள்.

3. இந்தியாவில் வேறெந்த மாநிலங்களிலும் இல்லாத அளவுக்கு தமிழகத்தில் மக்கள் பிரச்சனைகளுக்கு குரல் கொடுக்கும், மக்களோடு சேர்ந்து போராடும் வழக்குறைஞர்கள் அதிகம். பல போராட்டங்களில் முதல் குரல் வழக்குறைஞர்களிடமிருந்தே வந்திருக்கிறது. இந்த மூன்று யதார்த்தங்களையும் மனதில் கொண்டு நிகழ்ந்தவைகளை தொகுத்துப் பார்க்க வேண்டும்.

2015 ஜூலை 1 முதல் தலைக்கவசம் அவசியம் என நீதிபதி கிருபாகரன் உத்தரவிடுகிறார்.

காவிரி, முல்லைப்பெரியாறு, ஈழம், உரிமையியல்குற்றவியல் சட்ட திருத்தங்கள், காவல் துறை அராஜகங்கள் என மக்களை பாதிக்கும் அனைத்துப் பிரச்சனைகளுக்கும் எதிராக குரல் கொடுக்கும் வழக்குறைஞர்கள், இந்த கட்டாய தலைக்கவச உத்தரவையும் எதிர்த்து டாஸ்மாக் அரசின் விருப்பம், தலைக்கவசம் கட்டாயமா? எனக் கேட்டு போராடுகிறார்கள்.

இதை நீதிமன்ற அவமதிப்பாக கருதிய நீதிமன்றம் மதுரை உயர்நீதிமன்ற வழக்குறைஞர்கள் சங்கத் தலைவர், செயலாளர் ஆகியோர் மீது நீதிமன்ற அவமதிப்பு வழக்கு தொடுக்கிறது.

இதனிடையே 2015 செப்டம்பர் 10 ம் தேதி மதுரையில் வழக்குறைஞர்கள் ஊழல் நீதிபதிகளுக்கு எதிராக பேரணி நடத்தி ஊழல் நீதிபதிகளின் பட்டியலை வெளியிடுகிறார்கள்.

இதற்காக 43 வழக்குறைஞர்கள் முறைப்படியான எந்த விசாரணையும் நடத்தாமல் இடைநீக்கம் செய்யப்பட்டார்கள்.

தலைவர், செயலாளர் மீதான அவமதிப்பு வழக்கு விசாரணை சென்னையில் நடைபெற்ற போது எந்தவிதமான சட்டவிதிகளும் மரபுகளும் பின்பற்றப்படவில்லை. தலைக்கவசம் குறித்த அவமதிப்பு வழக்கில், அதைப் பற்றி எதுவும் கேட்காத நீதிபதிகள், ஊழல் பட்டியல் வெளியிட்டது குறித்து கேள்வி எழுப்புகிறார்கள். சென்னை வழக்குறைஞர்களையே உள்ளே விடாமல் தடுத்து நிறுத்துகிறார்கள். சீருடை அணியாத காவலர்களும் பாதுகாப்பு வழங்கலாம் என முன்கூட்டியே நீதிபதிகள் அறிவுறுத்தி இருந்ததால் போலீஸ் என்ற பெயரில் ரவுடிகளும் கலந்திருக்கலாம் எனும் நிலை. நீதிபதிகளுக்கான வாசலில் நீதிபதிகளுடன் சென்று வழக்குக்கு தொடர்பே இல்லாத நிலையில் உள்ளே அமர்ந்திருக்கும் இரண்டு வழக்குறைஞர்கள். எந்த அடிப்படையும் இல்லாமல் அவர்கள் கொடுக்கும் புகாரை வைத்துக் கொண்டு மிரட்டும் தொனியில் விசாரிக்கும் நீதிபதிகள் என ஒரு கலவரமான சூழலில் தான் நீதிமன்ற அராஜகங்களை எதிர்த்து முழக்கமிடுகிறார்கள் வழக்குறைஞர்கள். இது குறித்து விரிவாக தெரிய விரும்புவோர் இங்கு சென்று வருக.

இவ்வாறு முழக்கம் எழுப்பினார்கள் என்பதற்காகத் தான் இப்போது இந்த வாழ்நாள் தடை.

எந்த ஒன்றிலுமே நிகழ்வுகளை மட்டுமே வைத்துக் கொண்டு முடிவுக்கு வருவது என்பது குறைபாடு உடையதாகத்தான் இருக்கும். அதற்கான நோக்கங்களையும் இணைத்து பரிசீலித்துப் பார்ப்பதே சரியானதாகவும், முழுமையானதாகவும் இருக்கும். அந்த அடிப்படையில் மேற்கண்ட நிகழ்வுகளுக்க்கான அடிப்படை நோக்கம் என்ன என்று பார்த்தால், நீதிபதிகளின் ஊழலை மறைப்பது தான் நோக்கம் என்பது போல் தெரியலாம். இது ஒரு துணை நோக்கம் தான். இதனிலும் முதன்மையான நோக்கம் ஒன்றும் உள்ளே இருக்கிறது.

இந்தியாவில் தோராயமாக 500 நீதிபதிகளுக்கான பணியிடங்கள் காலியாக இருக்கிறது. அரசுக்கும் நீதித்துறைக்கும் நீதிபதிகளை நியமிப்பது தொடர்பாக கொலீஜிய முரண்பாடுகள் ஒருபக்கம் இருந்தாலும், அதில் எப்படிப்பட்டவர்களை நியமிப்பது என்பதில் அரசின் நீதித்துறையின் திட்டங்களில் முரண்பாடு ஒன்றுமில்லை. நிர்வாக இயந்திரம் காவிமயமாகி இருக்கிறது என்பது அனைவரும் அறிந்தது தான். அவ்வாறு காவிமயமாகி இருக்கிறது என்பதற்கு கார்ப்பரேட் மயமாகி இருக்கிறது என்பது தான் பொருள். கார்ப்பரேட்டுகளுக்கு எதிராக எப்போதும் எந்தத் தீர்ப்பும் வராது. ஆனால், எதிர்மனு, இடைக்கால தடை போன்ற அம்சங்கள் கூட கார்ப்பரேட்டுகளுக்கு எதிராக இருக்கக் கூடாது என்றால் காவி மனோநிலையில் இருப்பவர்கள் மட்டுமே பொருத்தமனவர்கள். மக்கள் மத்தியில் இவை பிரச்சனைகளாகும் போது மத மோதல்களாக மடைமாற்றி திசை திருப்புவதும் அவசியம். எனவே, அந்த 500க்கும் மேற்பட்ட காலியிடங்களில் ஆர்.எஸ்.எஸ் பயங்கரவாதிகளைக் கொண்டு நிரப்ப வேண்டும்.

அப்படி ஒரு நிலை வந்தால், அதை வழக்குறைஞர்கள் எந்த முணுமுணுப்பும் காட்டாமல் அடிமைகளைப் போல் ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும். எனவே, நியமனங்களுக்கு முன்பு வழக்குறைஞர்களை ஒடுக்கும் கருப்புச் சட்டங்கள் அவசியப்படுகின்றன. நீதிமன்ற வழாகங்களுக்குள் போராட்டம் செய்வதோ, முழக்கம் இடுவதோ, துண்டுப் பிரசுரம் கூட கொடுக்கக் கூடாது எனும் விதிகளை புகுத்த நினைப்பதற்கு வேறெதுவும் காரணமாக இருக்க முடியுமா?

பல விசயங்களுக்கு தமிழகம் முன்மாதிரியாய் இருப்பதைப் போல, இவ்வாறான நியமனங்களை எதிர்ப்பதிலும் தமிழக வழக்குறைஞர்கள் முன்மாதிரியாய் விளங்குவார்கள். இதனால் தான் வழக்குறைஞர்களை ஒடுக்குவதை தமிழகத்திலிருந்து தொடங்கியிருக்கிறார்கள். எந்த மாநிலத்திலும் அமல்படுத்தாத வரைவு விதிமுறைகளை தமிழகத்தில் அமல்படுத்தத் துடிப்பதில் வேறேதும் நோக்கம் இருந்துவிட முடியுமா?

எனவே, கோஷம் போட்டதற்கு வாழ்நாள் தடையா? என்பதல்ல இங்கு பிரச்சனை. இது வழக்குறைஞர்களுக்கு மட்டுமேயான பிரச்சனையும் அல்ல. கார்ப்பரேட் பயங்கரவாதிகளுக்கு எதிராக, காவி பாசிஸ்டுகளுக்கு எதிராக நாம் என்ன செய்யப் போகிறோம்? வழக்குறைஞர்களுடன் இணைந்து எவ்வாறு இதை முன்னெடுக்கப் போகிறோம்? என்பது தான் நமக்கு முன்னிருக்கும் கேள்வி.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

ரவுடித்துறையை என்ன செய்யப் போகிறோம்?

police

சுவாதி கொலை வழக்கில் எந்த ஒரு ஆதாரமும் இல்லாமல் கைது செய்யப்பட்டு சிறையில் அடைக்கப்பட்டிருந்த ராம்குமார் சிறைக்குள்ளேயே கொல்லப்பட்டு விட்டார்.

மூன்று நாட்களுக்குப் முன்பு, கார்த்திக் என்பவரை காவல் நிலையத்தில் வைத்து அடித்துக் கொன்று விட்டு அதை மறைப்பதற்காக அவரின் பெற்றோருக்கு ஒன்றரை லட்சம் ரூபாய் கொடுத்து சரிக்கட்ட முயற்சித்திருக்கிறார்கள் காவல்துறை அதிகாரிகள்.

கடந்த வாரத்தில் நிகழ்ந்த இவை வெறும் தகவல்கள் அல்ல. மக்கள் மீது காவல்துறை கொண்டிருக்கும் மதிப்பீடு. காலங்காலமாக தொடர்ந்து கொண்டிருக்கும் இதுபோன்ற மனிதத்தன்மையற்ற படுகொலைகள் காவல் துறையின் திமிரை வெளிக்காட்டிக் கொண்டே இருக்கின்றன.

ராம்குமாரின் கைதில் தொடங்கி கொலை வரை மக்களிடம் இருக்கும் எந்த ஐயத்திற்கும் விளக்கமளிக்க முன்வராத காவல் துறை (காவல்துறையும், சிறைத்துறையும் துறை ரீதியாக வேறுவேறு தான் என்றாலும் வேறுபாடு இருக்கிறதா என்ன?) தெனாவெட்டாக, ராம்குமார் மின் ஒயரை கடித்து தற்கொலை செய்து கொண்டான் என்கிறது. ஒருவாரம் கடந்த நிலையிலும் பெற்றோருக்கு உடலைக் காட்டவோ, பெற்றோர் தரப்பு மருத்துவர் முன்னிலையில் உடற்கூறு சோதனை செய்யவோ பிடிவாதமாக அரசு மறுத்து வருகிறது. அதற்கு நீதிமன்றமும் ஒத்தூதுகிறது.

இந்த முரண்பாடுகள், இந்த தெனாவெட்டு, இந்த திமிர்த்தனம் எதுவும் புதிதில்லை. ராம்குமார் என்றில்லாமல் தொடர்ந்து நடந்து வருவது தான். சுவர் கடந்து நாவல் பழம் பறித்தான் என்பதற்காக ஒரு ஓய்வு பெற்ற இராணுவ அதிகாரி சிறுவனை சுட்டுக் கொன்ற வழக்கு என்னானது என்று யாருக்காவது தெரியுமா?

அரசாங்கம், நீதி மன்றம், காவல்துறை, இராணுவம் என அனைத்தும் ஒருங்கிணைந்து உழைக்கும் மக்களுக்கு எதிராக இருக்கிறது என்பதின் நடைமுறை எடுத்துக்காட்டுகள் தான் இவை. ராம்குமார் மின்கம்பியை பற்களால் கடித்து தற்கொலை செய்து கொண்டான் என காவல் துறை கூறுவதின் பொருள் என்னவென்றால், நான் நினைத்தால் உங்களில் யாரையும் அடித்துக் கொல்வேன், உங்களால் என்ன செய்துவிட முடியும்? என்பது தான்’

புதிய கல்விக் கொள்கைக்கு எதிராக போராடிய மாணவர்களை அடித்து இழுத்து, ஆடைகளை அலங்கோலப்படுத்தி கைது செய்து அப்புறப்படுத்தும் ரவுடித்துறை; கோவையில் காவிக் கழிசடைகள் பத்து கி.மீ நெடுகிலும் கடைகளை அடித்து நொறுக்கியும், பொருட்களை திருடிச் சென்றும், காவல்துறை வாகனம் உட்பட, வண்டிகளை தீ வைத்துக் கொளுத்தியும் கும்பல் தாக்குதல் நடத்தியதை அனுமதித்ததை வேறு எப்படியாவது புரிந்து கொள்ள வழியிருக்கிறதா?

முதிர்ந்தவர்களைக் கூட ஒருமையில் விழிப்பதும், கைலி உடுத்தியிருந்தால் கன்னத்தில் அறைவதும் என காவல் துறை அத்துமீறுவது உழைக்கும் மக்கள் பெரும்பாலானோரின் சொந்த அனுபவம்.

நான் நினைத்தால் எந்தச் சட்டத்தையும், மரபையும் எட்டாக மடித்து வியர்வையை ஒற்றிக் கொள்வேன் என்னை எவன் கேட்க முடியும் எனும் அரசும்,

சட்டங்களுக்கு நாங்கள் மட்டுமே விளக்கம் கூறுவோம், வேறு எந்தக் கொம்பனுக்கும் அந்த அதிகாரத்தை தர முடியாது என்று அழிச்சாட்டியம் செய்யும் நீதி மன்றங்களும்,

சட்டத்தை மீறும் அதிகாரமும், மீறப்படுவதை அனுமதிக்கும் அதிகாரமும் எனக்கு மட்டுமே உண்டு, மீறுகிறவர்களை அடித்து நொறுக்குவேன், கொன்றும் வீசுவேன் எனத் திரியும் காவல்துறையும்,

உழைக்கும் மக்கள் மட்டும் சட்டத்தின் படி நடந்து கொள்ள வேண்டும் என நீதி போதனை செய்கின்றன.

நாம் என்ன செய்யப் போகிறோம்?

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

ஏன் அவர்களால் பதில் கூற முடியவில்லை?

lawyers_june 6

கடந்த 6ம் தேதி நீதிமன்ற அடக்குமுறைக்கு எதிராக வழக்குறைஞர்கள் பேரணி சென்னையில் வெற்றிகரமாக நடந்தது.  ஊழலுக்கு எதிரான வழக்குறைஞர்களின் பேரணி, ஹெல்மெட் பிரச்சனை, விசாரணை என்ற பெயரில் மூத்த வழக்குறைஞர்களுக்கு அவமரியாதை. இந்த விசயத்தில் எந்த சட்ட, நீதிமன்ற மரபுகளும் பின்பற்றப்படாதது, எல்லாவற்றையும் விட, எட்டு மாதங்களுக்கும் மேலாக 43 வழக்குறைஞர்கள் வழக்குகளை நடத்த விடாமல் தடுக்கப்பட்டிருப்பது என, பல மாதங்களாக வழக்குறைஞர்களுக்கு எதிரான நீதிமன்ற நடவடிக்கைகள் விவாதங்களுக்கு உள்ளாகி வருகிறது. இதன் தொடர்ச்சியாக உச்ச நீதிமன்றத்தின் வழிகாட்டுதல் என்ற பெயரில் சென்னை உயர்நீதி மன்றம் வழக்குறைஞர்களின் நடத்தை விதிகளில் சில திருத்தங்களைச் செய்துள்ளது. இதற்கு எதிராகத்தான் கடந்த 06.06.2016 அன்று சென்னையில் தமிழக வழக்குறைஞர்கள் பேரணி நடத்தியிருக்கிறார்கள். போராட்டங்கள் தொடரும் என்றும் அறிவித்திருக்கிறார்கள்.

இந்த நிலையில் இணைய உலகில் தங்கள் வர்க்க நிலைப்பாடுகளுக்கு ஏற்ப ஆதரித்தும், எதிர்த்தும் பல பதிவுகள் வந்திருக்கின்றன. அவற்றில் ஒன்று தான் காவிரிமைந்தன் என்பவர் எழுதிய “வக்கீல்கல் என்ன விசேஷ பிரவிகளா .. .. .. ?” எனும் பதிவு. ஏதோ ஒரு பதிவு என இதை கடந்து போவதற்கு இரண்டு விசயங்கள் தடுத்தன. ஒன்று நடந்து கொண்டிருக்கும் பிச்சனையின் எந்த நுனியும் இவருக்கு தெரியவில்லை. அப்படி தெரியாமலேயே பொதுமக்கள் இதை ஆதரிக்கிறார்கள் என பொருள்படும்படி எழுதியிருந்தார். இரண்டு, தானும் சட்டம் படித்தவன் தான் என்று தன்னை அறிமுகப்படுத்தியிருக்கிறார். சட்டம் படித்த ஒருவரிடம் இது குறித்த விபரங்களைக் கூறலாமே எனும் அடிப்படையில் அங்கு என்னுடைய பின்னூட்டத்தை பதிவு செய்தேன். ஆனால் அதற்கு பதில் கூறிய அவரின் மறுமொழிகளோ அவரின் தன்மையை வெளிக்காட்டின. இதை ஒரு பதிவாக வெளியிட்டு அம்பலப்படுத்தலாம் எனும் எண்ணமே இப்பதிவு. இதற்கு அவர் பதில் கூற முன்வந்தாலோ, எதிர்ப்பதிவு எழுத முன்வந்தாலோ வரவேற்கிறேன்.

பொதுவாக, பதிவு எழுதும் அனைவரும் தங்களுக்கு உவப்பானதையே பதிவாக எழுதுகிறார்கள் என்றாலும், அந்த பதிவுகளின் உண்மைத் தன்மையை உணர்ந்து கொள்ளவோ, அல்லது உணர்ந்து கொள்ளாமல் எழுதும் பதிவுகளுக்கு பொறுப்பேற்பதோ இல்லை. தெளிவாகச் சொன்னால் அது குறித்த தேடல் இருப்பதில்லை. சொல்வதை தெளிவாக எழுதத் தெரிந்து விட்டாலே தான் சமூகத்துக்கு மேலானவன் எனும் ஒரு இறுக்கம் வந்து விடுகிறது. இந்த இறுக்கம் வந்து விட்ட பிறகு மீளாய்வு செய்ய இடமிருக்கவா செய்யும்? அது தான் இவரிடமும் வெளிப்பட்டிருக்கிறது. ஒருவர் பொதுவெளியில் எழுதுகிறார் என்றால்; அவ்வாறு எழுதுவதற்கான உரிமை, அவர் எழுதியதற்கு பொறுப்பேற்று எழும் விமர்சனங்களுக்கு பதில் கூறும் கடமையிலேயே அடங்கியிருக்கிறது. ஏதேதோ காரணம் கூறி பதில் கூறுவதிலிருந்து நழுவுவது, அவரது எழுதும் உரிமையை இழக்கச் செய்யும். செய்ய வேண்டும். ஆனால் யதார்த்தத்தில் அப்படி இருப்பதில்லை.

தன்னுடைய வர்க்கம், அது கற்பிக்கும் பண்பாடு, அதிலிருந்து எழும் நிலைப்பாடு இந்தக் கோட்டிலிருந்து அவர்கள் இறங்க விரும்புவதே இல்லை. ஏனென்றால் சமூகம் அவ்வாறு இறங்குவதற்கான தேவையை கொண்டிருப்பதில்லை. தெளிவாகச் சொன்னால் ஆளும்வர்க்கத்தின் அங்கமாக இருக்கிறார்கள். பாட்டாளி வர்க்கம் மட்டுமே தன்னுடைய நிலை எதுவானாலும், எப்போதும் அதை மீளாய்வு செய்வதற்கு தயாராக இருக்கிறது. அதன் மூலம் தன்னைத் தானே புதுப்பித்துக் கொண்டு புரட்சிகரமாய் இயங்குகிறது. இவ்வாறு இல்லாதவர்களால் இப்போது மட்டுமல்ல எப்போதும் பதில் கூற முடியாது.

இனி அந்த பின்னூட்ட வாதங்கள்.

செங்கொடி 4 ஜூன் 10:47

உண்மை நிலையை உணராத பதிவு.

நீதிபதிகளுக்கு எதிராக கூறப்பட்ட குற்றச்சாட்டுகளுக்கு பதில் என்ன? ஒரு நீதிபதி எப்படி வேண்டுமானாலும் தீர்ப்பு சொல்லலாம், அது காசுக்காகத்தான் என அப்பட்டமாக தெரிந்தாலும் அமைதியாக இருக்க வேண்டுமா? நீதிபதிகளுக்கு எதிராக ஆதாரமற்ற குற்றச்சாட்டு என்றால் அதன் பொருள் என்ன? மதுரையில் நீதிபதிகளின் ஊழலுக்கு எதிராக வழக்குறைஞர்கள் பேரணி சென்றது தான். ஆதாரம் என்றால் என்ன? பணம் வாங்கும் போது வீடியோ எடுத்துக் காட்ட வேண்டுமா? குமாரசாமி வழங்கிய தீர்ப்பு பணத்துக்காக வழங்கிய தீர்ப்பு என்பதற்கு ஆதாரம் வேண்டுமா? அல்லது ஆதாரம் இல்லை என்றால் குமாரசாமி நேர்மையாக தீர்ப்பு கூறினார் என்றாகிவிடுமா?

நீதிபதிகளின் வக்கிரங்களைப் பட்டியலிட்டால் ஏடு தாங்காது. வழக்குறைஞர்கள் அனைவருமே நேர்மையாளர்கள் என யாரும் சொல்ல வரவில்லை. யார் மீது தவறிருக்கிறதோ? எது தவறோ அதற்கு எதிராக விசாரணை செய்து தண்டனை கொடுக்கட்டும் யாரும் மறுக்க மாட்டார்கள். மாறாக யாரோ சிலர் செய்யும் தவறுகளைச் சுட்டிக் காட்டி, நீதிபதிகளுக்கு எதிராக யாரும் பேசக் கூடாது, போராடக் கூடாது என்பது நீதி மன்றத்தின் மாண்பை காப்பதற்காகவோ, வழக்குறைஞர்களின் நன்னடத்தையை உறுதி செய்வதற்காகவோ அல்ல. மாறாக புழுத்து நாறிப் போயிருக்கும் நீதிபதிகளின் ஊழல்களை மறைப்பதற்காகவே.

காவிரிமைந்தன் 4ஜூன் 06.31

உண்மையை முற்றிலுமாக

தெரிந்து வைத்திருக்கும் செங்கொடித் தோழரே

எனக்கு ஒன்றும் தெரியவில்லை என்று

சான்றிதழ் கொடுத்ததற்கு நன்றி.

ஆனால், போக்கிரி வக்கீல்களுக்கு ஆதரவாக

செங்கொடி கிளம்பியிருக்கும்

புதிய அதிசயத்தை இங்கே தான் காண்கிறேன்.

வக்கீல்களை போராடக்கூடாது என்று நான் சொல்லவில்லை.

அநீதிக்கு எதிராக போராட வக்கீல்களுக்கு வேறு இடமா இல்லை?

கோர்ட் வளாகம் தான் கிடைத்ததா ?

கட்சிக்காரர்களின் செலவில் வக்கீல்கள் போராட்டம் நடத்துவதை

செங்கொடி ஆதரிக்கிறதா? கட்சிக்காரர்கள் அலைக்கழிக்கப்படுவது

செங்கொடிக்கு சம்மதம் தானா?

நீங்கள் சொல்லி விட்டால் போதும் ஆதாரமே

தேவை இல்லையென்றால், யார் வேண்டுமானாலும்,

யார் மீது வேண்டுமானாலும், எத்தகைய குற்றச்சாட்டை

வேண்டுமானாலும் அள்ளி வீசலாமே?

ஆதாரம் இல்லாமல் குற்றச்சாட்டுகளை கூறலாம் என்பதை

உங்கள் கட்சி கொள்கை முடிவாக ஏற்கிறதா ?

கு.சாமி பணம் வாங்கினார் என்று நீங்கள் சொன்னால்

கு.ஹா பணம் வாங்கினார் என்று இன்னொரு தோழர் சொல்கிறார்

இதில் யார் சொல்வதை ஏற்பது ?

செங்கொடி சொல்வது மட்டும் தான் சரியோ ..?

செங்கொடித் தோழர்கள் இதுவரை சட்டமன்றத்திலோ,

பாராளுமன்றத்திலோ, எந்த நீதிபதியின் மீதாவது

ஊழல் குற்றச்சாட்டுக்களை கூறி இருக்கிறார்களா?

ஏன் கூறவில்லை ?

எந்தவித நடைமுறைகளோடும் ஒத்துபோகாத,

போக்கிரி வக்கீல்களை ( போக்கிரிகளை மட்டும் தான்

சொல்கிறேன் அத்தனை வக்கீல்களையும் சொல்லவில்லை)

கட்டுப்படுத்த உயர்நீதிமன்றங்கள் உரிய சட்டவிதிமுறைகளை

ஏற்படுத்த வேண்டும் என்று சுப்ரீம் கோர்ட் உத்திரவிட்டதன்

பேரில் தான் சென்னை உயர்நீதிமன்றம் இதைச் செய்திருக்கிறது

என்கிற உண்மையாவது செங்கொடிக்கு தெரியுமா?

போராட வேண்டுமென்றால் தெம்பிருப்பவர்கள்,

டெல்லிக்கு போய் உச்சநீதிமன்ற வளாகத்தில்

போராடிப் பார்க்கட்டும். வருவதை அனுபவிக்கட்டும்.

-வாழ்த்துக்களுடன்,

காவிரிமைந்தன்

செங்கொடி 5 ஜூன் 7:11

இங்கு உணர்ச்சி வேகத்தில் எழுந்த பின்னூட்டங்களே காணக் கிடைக்கின்றன. என்ன நிலை? அதற்கு என்ன எதிர் வினை? என்பன குறித்தெல்லாம் எந்த அறிதலும் இல்லாமல் பொங்கி வழியும் உணர்ச்சிகள். அறிவுவயப்பட்டு அணுகுதலே நம்மை சரியான முடிவில் இருத்தி வைக்கும். வழக்குறைஞர்களின் மீதான இந்த புதிய தடைகள் ஏன் அவசியப்பட்டன? எந்த மாநிலத்திலும் இல்லாமல் தமிழகத்தில் மட்டும் ஏன்? ஏனென்றால், தமிழக வழக்குறைஞர்கள் மத்தியிலிருக்கும் போராட்ட குணம். இலங்கை இனப்படுகொலை, அகதிகள் பிரச்சனை, கல்விக் கட்டணக் கொள்ளை, கிரானைட், தாது மணல், ஆற்று மணல் கொள்ளைகளுக்கு எதிரான போராட்டங்கள் முயற்சிகள் என தமிழக வழக்குறைஞர்களின் முனைப்புகள் தமிழக மக்களுக்கு விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தின. எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக ஊழல் நீதிபதிகளின் பட்டியலை வெளிப்படுத்தி நடத்திய பேரணி. இவை தான் இங்கு வழக்குறைஞர்களின் மீதான தடைகளுக்கு முதன்மையான காரணம்.

ஹெல்மெட் பிரச்சனையில் மதுரை வழக்குறைஞர்கள் மீது நீதிமன்ற அவமதிப்பு விசாரணை என்ற பெயரில் ஹெல்மெட் பிரச்சனை குறித்து ஒற்றை கேள்வி கூட கேட்காமல் ஊழல் நீதிபதிகளின் பட்டியல் வெளியிட்டது குறித்து விசாரணை நடத்தினார்களே நீதிபதிகள். இங்கே பொங்கிப் போய் பின்னூட்டமளிக்கும் யாராவது இதற்கு நேர்மையாய் பதில் கூறுவார்களா?

ஒரு குமாரசாமி மட்டுமல்ல ஓராயிரம் குமாரசாமிகளை எடுத்துக் காட்ட முடியும். கார்ப்பரேட், தரகு முதலாளிகளுக்கு எதிரான வழக்குகளில் வழங்கப்பட்ட அனைத்து தீர்ப்புகளையும் எடுத்துப் பாருங்கள். எந்த சட்ட விதிகளுக்கும் பொருந்தாமல், எந்த அறவுணர்ச்சியும் துளியுமின்றி, பாதிக்கப்படும் மக்கள் குறித்த எந்த அக்கரையுமின்றி அம்மணமாய் முதலாளிகளுக்கு சாதகமாய் வழங்கப்பட்டிருக்கும் தீர்ப்புகள். இங்கே பொங்கிப் போய் பின்னூட்டமளிக்கும் யாருக்காவது இவைகளை பரிசீலனை செய்யும் திராணியிருக்கிறதா?

கடந்த ஆறுமாத காலமாய் 50 வழக்குறைஞர்கள் தொழில் செய்ய முடியாமல் தடை செய்யப்பட்டிருக்கிறார்கள். இவர்களை தடை செய்ததில் எந்த வித நீதிமன்ற மரபுகளும் பின்பற்றப்படவில்லை. எதனால் எந்த அடிப்படையும் இல்லாமல் தொழில் நடத்த தடை செய்தார்கள் என்று யாராவது காரணம் கூற முடியுமா? ரவுடி, கட்டப்பஞ்சாயத்து, நீதிபதிகள் பெயரைச் சொல்லி பணம் வாங்குதல் என்பன போன்ற எந்தக் குற்றச்சாட்டுகளாவது அந்த வழக்குறைஞர்கள் மீது உண்டா? பின் எதனால் தடை செய்யப்பட்டார்கள்? பணம் வாங்குவது உள்ளிட்ட பல மனித விரோத செயல்களைச் செய்யும் வழங்குறைஞர்களின் பட்டியல் அளிக்கப்பட்டும் அவர்கள் மீது பார் கவுன்சில் இதுவரை எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கவில்லை. ஏன்? இங்கே பொங்கிப் போய் பின்னூட்டமளிக்கும் யாருக்காவது இது குறித்த அடிப்படை அறிதல் கூட இருக்கிறதா?

குமாரசாமி தீர்ப்பு தவறு என்று சிலர் கூறுகிறார்கள். குன்ஹா தீர்ப்பு தவறு என்று சிலர் கூறுகிறார்கள் என மேலெழுந்தவாரியாக கூறுவது பாமரத்தனம். முழுமையாக ஆய்வு செய்து பாருங்கள். ஏன் ஜாமீன் வழங்கி தத்து வழங்கிய தீர்ப்பைக் கூட ஆய்வு செய்யுங்கள். எந்தத் தீர்ப்பில் சட்டத்தின் அடிப்படை இருக்கிறது, எந்தத் தீர்ப்புகளில் சந்து பொந்துகள் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. அவ்வாறு பார்த்தால் சந்து பொந்துகள் கூட பயன் தராத இடங்களில் அப்பட்டமாக எல்ல விழுமியங்களையும் மீறி தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டிருப்பது புலப்படும். எங்கே, இங்கே பொங்கிப் போய் பின்னூட்டமளிக்கும் எவராவது இதற்கு தார்மீக விளக்கமளிக்க முடியுமா?

நீதிமன்ற வழாகங்களுக்குள் போராட்டம் நடத்தினால் என்ன தவறு? ஜனநாயக நாடு இது என்று தானே பீற்றிக் கொள்கிறீர்கள். நீதிமன்ற வளாகங்கள் ஜனநாயகத்துக்கு அப்பாற்பட்ட இடங்களா? துண்டறிக்கை கூட கொடுக்கக் கூடாது என்றால் அவை என்ன வெள்ளை காலணி ஆதிக்க இடங்களா? கல்விக்கூட வளாகங்களில் போராட்டம் நடத்தலாம், சட்டமன்ற பாராளுமன்ற வளாகங்களில் போராட்டம் நடத்தலாம், காவல்துறை வளாகங்களில் போராட்டம் நடத்தலாம் இன்னும் எல்ல இடங்களிலும் போராட்டம் நடத்தலாம், நடத்தப்பட்டிருக்கிறது. நீதிமன்ற வளாகங்கள் என்ன வானத்திலிருந்து பொத்துக் கொண்டு விழுந்தவையா? இங்கே பொங்கிப் போய் பின்னூட்டமளிக்கும் யாராவது அறிவு நேர்மையுடன் இதை அங்கீகரிப்பார்களா?

அப்பட்டமாக உச்சநீதிமன்ற தலைமை நீதிபதிகள் மீதே புகார் அளிக்கப்பட்ட பிறகும் அந்த முறையீடுகள் ஆண்டுக்கணக்காக விசாரணைக்கு எடுக்கப்படாமல் தூங்கிக் கொண்டிருக்கிறது என்பது இங்கே பொங்கிப் போய் பின்னூட்டமளிப்பவர்களுக்கோ அல்லது உணர்ச்சிவயப்பட்டு இந்த பதிவை எழுதியவருக்கோ தெரியுமா?

எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக தவறு செய்யும் வழக்குறைஞர்களின் மீது நடவடிக்கை எடுப்பதற்கு யாரும் மறுப்பளிக்கவில்லை. தாராளமாய் தண்டனை விதியுங்கள். ஆனால் தொழில் செய்ய தடை விதிக்கப்பட்டிருக்கும் அந்தனை வழக்குறைஞர்களும் இவ்வாறான குற்றச்சாட்டுகளுக்கு இடமில்லாதவர்கள். அவர்கள் போராடுகிறார்கள் என்பது மட்டுமே அவர்களை தடை செய்ததற்கான காரணம். அதன் தொடர்ச்சியாகவே வந்திருக்கிறது இந்த சட்ட திருத்தங்கள். எனவே, விதிக்கப்பட்டிருக்கும் இந்த சட்டத்திருத்தங்கள் போராடும் வழக்குறைஞர்களை ஒடுக்குவதற்காக மட்டுமேயன்றி தவறான வழக்குறைஞர்களை சீர்திருத்த அல்ல.

மக்கள் நலனுக்கு எதிராக போராடுபவர்கள் மீது விதிக்கப்படும் அத்தனை தடைகளையும் உடைப்போம்.

காவிரிமைந்தன் 5 ஜூன் 09:19

செங்கொடியாருக்கு,

உங்களது ஒரே ஒரு பின்னூட்டத்தில்

” பொங்கிப் போய் பின்னூட்டம் இடுகிறவர்கள் ”

என்கிற வார்த்தையை குறைந்த பட்சம் 7 தடவை

பயன்படுத்தி இருக்கிறீர்கள். பொங்குவது யார்

என்பது இதிலிருந்தே தெரியவில்லையா ?

நீங்கள் கேட்டிருக்கிறீர்கள்

//இந்த புதிய தடைகள் ஏன் அவசியப்பட்டன?

எந்த மாநிலத்திலும் இல்லாமல் தமிழகத்தில் மட்டும் ஏன்?//

தவறான புரிதல் உங்களுக்கா ?

இடுகையை எழுதியவருக்கா ..?

அல்லது பின்னூட்டம் இடுபவர்களுக்கா?

இந்த சட்டங்கள் தமிழ் நாட்டிற்கு மட்டுமா ?

சென்னை உயர்நீதிமன்றம் தானாகவே முன்வந்து

தீர்மானித்ததா.?

இங்கே மட்டும் “பொங்கி எழுந்து” போராடும் புனிதர்களை

அடக்கியாள்வதற்காக இயற்றப்பட்டனவா ?

சுப்ரீம் கோர்ட் அனைத்து உயர்நீதிமன்றங்களும்

இத்தகைய ஒரு சட்டவிதியை ஏற்படுத்த வேண்டும் என்று

அனுப்பிய தாக்கீதின் அடிப்படையில் தானே

சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தால்

உருவாக்கப்பட்டுள்ளன இந்த சட்ட விதிகள்.

பிறகு அதென்ன

“ஏன் அவசியப்பட்டன .?

எந்த மாநிலத்திலும் இல்லாமல் தமிழகத்தில் மட்டும்? ”

பொதுமக்களுக்காக போராடுவதற்கு இங்கு எத்தனையோ

அமைப்புகள் இருக்கின்றன வக்கீல்களை விட்டால்

வேறு நாதி இல்லாமலா இருக்கிறார்கள் தமிழ் மக்கள்?

வக்கீல்கள் தங்களை உருப்படியாக கவனித்துக் கொண்டாலே

போதுமானது.

// கடந்த ஆறுமாத காலமாய் 50 வழக்குறைஞர்கள்

தொழில் செய்ய முடியாமல் தடை செய்யப்பட்டிருக்கிறார்கள்.

இவர்களை தடை செய்ததில் எந்த வித நீதிமன்ற மரபுகளும் பின்பற்றப்படவில்லை. எதனால் எந்த அடிப்படையும்

இல்லாமல் தொழில் நடத்த தடை செய்தார்கள் என்று

யாராவது காரணம் கூற முடியுமா..? //

உங்கள் கேள்வி உங்களுக்கே விசித்திரமாக இல்லை?

புதிய சட்டவிதிகள் கடந்த மே,20-ந்தேதி தான்

வெளியிடப்பட்டு இருக்கின்றன அதற்கு முன்னதாக

ஏன், எதற்காக, யாரால், எந்த சட்டவிதிகளின்படி

தடை செய்தார்கள் என்று நீங்கள் தான் விளக்க வேண்டும்..

சம்பந்தப்பட்டவர்களிடம் தான், நீங்கள் தான் கேட்க வேண்டும்

// பணம் வாங்குவது உள்ளிட்ட பல மனித விரோத

செயல்களைச் செய்யும் வழங்குறைஞர்களின் பட்டியல்

அளிக்கப்பட்டும் அவர்கள் மீது பார் கவுன்சில் இதுவரை

எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கவில்லை. ஏன்? //

பார் கவுன்சில் ஏன் நடவடிக்கை எடுக்கவில்லை என்று

இங்கே வந்து “பொங்குவது” ஏன் நண்பரே?

நீதிமன்றம் அநீதி இழைப்பதாகத்தானே நீங்கள் இந்த

இடுகைக்கு எதிராக எழுதி இருக்கிறீர்கள்

பார் கவுன்சில் கூடவா வக்கீல்களுக்கு விரோதமாக

இருக்கிறது.?? !!!

உங்களுக்கு பதிலுக்கு பதில் எழுதிக்கொண்டே இருப்பதில்

எனக்கு விருப்பமில்லை.

ஆனால், நீங்கள் இங்கு வழக்கமாக உற்சாகத்துடன் விவாதங்களில்

கலந்து கொள்ளும் பின்னூட்ட நண்பர்களையும் சாடியதால்,

நான் கொஞ்சம் விவரமாக எழுத முனைந்தேன்.

உங்களுக்கு இது ஒன்று தான் பிரச்சினை போலும்

அதான் இவ்வளவு “பொங்கி” விட்டீர்கள்

இந்த வலைத்தளம் எத்தனையோ பிரச்சினைகளைப்பற்றி,

தொடர்ந்து எழுதி, விவாதித்துக் கொண்டிருக்கிறது.

இதற்கு மேல், இந்த பொருள் குறித்து விவாதிப்பதை

நிறுத்தி விட்டு, நான் நகர்கிறேன்.

நீங்கள் காட்டிய ஆர்வத்திற்கும்,

தெரிவித்த கருத்துக்களுக்கும் நன்றி.

-வாழ்த்துக்களுடன்,

காவிரிமைந்தன்

செங்கொடி 8ஜூன் 8:55

காவிரி மைந்தன் அவர்களுக்கு,

சொற்களை எண்ணி புள்ளிவிபரம் தந்திருக்கிறீர்கள். அந்தப் புள்ளிவிபரத்தின் அடிப்படையிலேயே பொங்கியிருப்பது யார் எனும் கேள்வியையும் எழுப்பியிருக்கிறீர்கள். ஆனால், அந்தச் சொல் எத்தனை முறை பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது என்பதைக் கொண்டு பொங்கியிருப்பது யார் என்பதை தீர்மானிக்க முடியுமா? எழுப்பப்பட்டிருக்கும் கேள்விகளுக்கு பதில் கிடைத்திருக்கிறதா? கிடைத்திருக்கும் பதில்களின் தன்மை எவ்வாறு இருக்கிறது என்பதைக் கொண்டு தானே யார் பொங்கியிருப்பது என்பதை தீர்மானிக்க முடியும். அந்த அடிப்படையில் உங்களின் பதில்களைப் பார்க்கலாமா?

யாருக்கு தவறான புரிதல்?

உச்சநீதி மன்றம் வழங்கியிருப்பது ஒரு பரிந்துரை. சென்னை உயர்நீதி மன்றம் செய்திருப்பது சட்டவரைவு. இது தமிழ்நாட்டைத் தவிர வேறெந்த மாநிலத்திலும் செய்யப்படவில்லை. போராடும் வழக்குறைஞர்களை ஒடுக்குவதற்காகத் தான் கொண்டுவரப்பட்டிருக்கிறது என்பதை என்னுடைய பின்னூட்டத்தில் கேள்விகள் மூலம் விளக்கியிருக்கிறேன். உங்களுடைய பதிலில் தமிழ்நாட்டில் மட்டும் ஏன் என்பதற்கு விளக்கமிருக்கிறதா? இல்லை. மாறாக, பொதுமக்களுக்காக போராட வக்கில்களை விட்டால் வேறு நாதியில்லையா? என்று கேள்வி எழுப்பியிருக்கிறீர்கள். பொதுமக்களுக்காக வழக்குறைஞர்கள் போராடக்கூடாது என்று எந்த அடிப்படையில் நீங்கள் தீர்ப்பெழுதினீர்கள்? அல்லது வழக்குறைஞர்கள் என்பவர்கள் பொதுமக்கள் அல்ல என்று முடிவு செய்துவிட்டீர்களா? ஏன் நீதிபதிகளின் ஊழல்களை எதிர்த்து உங்களுக்கு உவப்பான எந்த அமைப்பாவது போராடியிருக்கிறதா? ஆக, தமிழ்நாட்டுக்கு மட்டும் இந்த மாதியான கட்டுப்பாடுகள் ஏன் அவசியப்படுகின்றன என்பதில் உங்களிடம் பதில் இல்லை. அதேநேரம் இந்தக் கட்டுப்படுகள் அவசியம் என்று முடிவு செய்து தான் பதிவை எழுதியிருக்கிறீர்கள். எந்த அடிப்படையில் இவை சரி என முடிவெடுத்தீர்கள்? விளக்க முடியுமா? விளக்குங்கள் பார்க்கலாம். யாருக்கு தவறான புரிதல் இருக்கிறது என்பது அப்போது தெரியும்.

ஏன் அந்தக் கேள்வி உங்களுக்கு விசித்திரமாய் தெரிகிறது?

கடந்த ஆறு மாதங்களுக்கும் மேலாக 50 வழக்குறைஞர்கள் (சரியாகச் சொன்னால் 43 வழக்குறைஞர்கள் கடந்த எட்டு மாதங்களாய்) தடுத்து வைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். என்னுடைய பின்னூட்டத்தில் இதனுடைய தொடர்ச்சியாகத்தான் இந்தக் சட்டவரைக் கட்டுப்பாடுகள் கொண்டு வரப்பட்டிருக்கின்றன என தெளிவாகவே எழுதியிருக்கிறேன். ஆனால் நீங்கள் மே 20 என்று காலண்டர் கணக்கு பார்த்திருக்கிறீர்கள். முன்னி தொடரிகளைக் கவனிக்கவில்லை என்றால் எந்த விசயத்திலும் சரியான முடிவுக்கு வரமுடியாது. அதனால் தான் தவறான முடிவெடுத்து இது உங்களுக்கே விசித்திரமாய் தெரியவில்லையா? என்று கேள்வி எழுப்பும் நிலை உங்களுக்கு ஏற்பட்டிருக்கிறது.

பார் கவுன்சில் கூடவா வக்கீல்களுக்கு விரோதமாக இருக்கிறது?

இந்த விவகாரத்தில் உங்களுக்கு எந்த விபரமும் தெரியாது என்பதை நீங்கள் எழுதியிருப்பவை காட்டிக் கொடுக்கின்றன. பெயரளவில் தான் பார் கவுன்சில் என்பது வழக்குறைஞர்களுக்கான அமைப்பு. ஆனால் அதன் செயல்பாடுகள் அவ்வாறு இருக்காது என்பது மழைக்கு நீதிமன்றங்களின் பக்கம் ஒதுங்கியவர்களுக்குக் கூட தெரியும். சட்டவிரோதமாக மதுரை வழக்குறைஞர்களின் மீதான தடையை இந்திய பார்கவுன்சில் அறிவித்தது, வழக்குறைஞர்களின் மீதான கட்டுப்பாடுகளுக்கு பார் கவுல்சில் இதுவரை குரல் கொடுக்காதது இவைகளிலிருந்தே தெரியவில்லையா பார் கவுன்சில் எப்படி யாருக்காக செயல்படுகிறது என்பது. இதுகுறித்து சம்பந்தப்பட்டவர்களிடம் கேள்வி எழுப்பாமல் ஏன் உங்களிடம் பின்னூட்டத்தில் கேள்வி எழுப்பினேன்? நீங்கள் தானே ஆதரித்து பதிவு எழுதியிருக்கிறீர்கள். பின் உங்களிடம் கேள்வி எழுப்பாமல் வேறு யாரிடம் எழுப்ப முடியும்?

நீங்கள் கூட \\\போக்கிரி வக்கீல்களுக்கு ஆதரவாக செங்கொடி கிளம்பியிருக்கும் புதிய அதிசயத்தை இங்கே தான் காண்கிறேன்/// என்று எழுதியிருந்தீர்கள். போக்கிரி வக்கீல்களி நான் ஆதரிக்கவில்லை. பார்கவுன்சில் ஆதரிக்கிறது என்று காட்டியிருக்கிறேன். அதன்பிறகும் கூட நீங்கள் எழுதியிருக்கிறீர்கள் பார்கவுன்சில் வக்கீல்களுக்கு விரோதமாகவா இருக்கிறது என்று.

பதிலுக்கு பதில் எழுதிக் கொண்டிருப்பதில் விருப்பமில்லை என்று கூறியிருக்கிறீர்கள். உங்கள் நிலைப்பாடு குறித்து நீங்களே சிந்தித்துப் பாருங்கள். எந்த விபரமும் தெரியாமல், அதில் உள்ளடங்கியிருக்கும் அரசியலை கணக்கில் எடுத்துக் கொள்ளாமல் ஒரு பதிவை நீங்கள் எழுதுயிருந்தீர்கள். அதுகுறித்த விபரங்களை தெரிவித்ததும், இந்த வலைத் தளம் எத்தையோ பிரச்சனைகளை பேசிக் கொண்டிருக்கிறது என்று கூறி நகர்ந்து விட விரும்புகிறீர்கள். அப்படி என்றால் உங்கள் தார்மீகம் என்ன? நீங்கள் எழுதிய ஒரு பதிவு குறித்து விவாதம் நடக்கும் போது அது குறித்த தேடலோ, எது சரியானது என்ற பரிசீலனையோ, சரியானதை ஏற்பதோ, தவறானதுக்கு எதிரான போராட்டமோ எதுவுமே இல்லாமல் சும்மா பொழுது போக்கிற்குத்தான் இணையத்தில் எழுதிக் கொண்டிருக்கிறீர்களா?

உங்கள் பின்னூட்டத்தில் சிலதை நீங்கள் தவிர்த்திருக்கிறீர்கள். உச்சநீதிமன்ற தலைமை நீதிபதிகளுக்கு எதிராக கொடுக்கப்பட்ட முறையீடு ஆண்டுக்கணக்கில் தூங்கிக் கொண்டிருக்கிறது என்று எழுதியிருந்தேன். நீதிமன்ற வளாகத்தில் ஏன் போராடக் கூடாது என்று கேள்வி எழுப்பியிருந்தேன். கார்ப்பரேட், தரகு முதலாளிகளுக்கு ஆதரவாக நீதிபதிகள் எழுதும் தீர்ப்புகளைப் பற்றி குறிப்பிட்டிருந்தேன். ஹெல்மெட் பிரச்சனையில் நீதிமன்ற அவமதிப்பு விசாரணையில் அதைப்பற்றி கேள்வி எழுப்பாமல் ஊழல் நீதிபதிகளின் பட்டியல் குறித்தே கேள்வி எழுப்பப்பட்டது குறித்து எழுப்பியிருந்தேன். இவைகளையெல்லாம் நீங்கள் அமைதியாக கடந்து விட்டீர்களே ஏன்? இதில் தான் உங்கள் அரசியல் வெளிப்படுகிறது.

மேலெழுந்தவாரியாக, பசப்பலாக ஏதாவது எழுதி விட்டால் அதற்கு பிரச்சனைகளை அலசுவது என்று பெயராகாது நண்பரே. ஆழமாக உள்வாங்க வேண்டும், அதை மக்கள் நலனுடன் கலக்க வேண்டும். இங்கிருந்து கிளம்பி வர வேண்டும் எழுத்து. உங்கள் எழுத்துகள் அப்படியானவையா என்று நீங்களே மீளாய்வு செய்து கொள்ளுங்கள்.

நன்றி.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

சட்டமும் நீதிமன்றங்களும் புனிதமானவைகளா?

Arbitration-l

ஏழு மாவட்ட விவசாயிகளும் தங்கள் எதிர்ப்புக் குரலை தொடர்ச்சியாக பதிவு செய்திருந்தும் கெயில் நிறுவனம் விவசாய நிலத்தில் குழாய் பதிப்பது தொடர்பான வழக்கில் நேற்று நீதிமன்றம் தமிழக அரசின் மனுவை தள்ளுபடி செய்து குழாய் பதிக்கும் வேலைகளுக்கு அனுமதியளித்து உத்தரவிட்டிருக்கிறது. தமிழகத்தின் வழக்குறைஞர் ஏன் நீதிமன்றத்துக்கு செல்லவில்லை? நீதிபதிகள் எந்த அடிப்படையில் அனுமதி வழங்கினார்கள்? போன்றவைகள் ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும். அரசின் திட்டம் மக்களை பாதிக்கிறது எனவே, அதை தடுக்க வேண்டும் என நீதிமன்றங்களின் கதவைத் தட்டினால், அது அரசின் கொள்கை முடிவுகளில் தலையிட முடியாது என தட்டிக்கழிக்கிறது. இதுவே ஒரு நிறுவனத்தின் திட்டத்தை எதிர்த்து அரசு (ஏதேதோ காரணங்களுக்காக) வழக்காடினால் அரசின் கொள்கை முடிவை இடக்கையால் ஒதுக்கித் தள்ளிவிட்டு நிறுவனத்துக்கு அனுமதியளிக்கிறது. இதற்கு ஓராயிரம் தீர்ப்புகளை எடுத்துக்காட்டுகளாக தரலாம். என்றால் சட்டங்களும், நீதிமன்றங்களும் எதற்காக, யாருக்காக ஏற்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றன? மக்கள் பாதிப்படையாமல் தடுப்பதற்காகவா? மக்களுக்கு பாதிப்பு ஏற்படுத்துவோரை பாதுகாக்கவா?

சட்டங்கள், நீதி முறைமை குறித்து தெளிய வேண்டுமென்றால் அரசு பற்றிய புரிதலிலிருந்து தான் தொடங்க முடியும். தற்போது நடைமுறையிலிருக்கும் அரசுமுறை ஜனநாயக அரசு எனப்படுகிறது. ஆனால் அது முதலாளித்துவ ஜனநாயக அரசுகள் என்பதே சரியானது. அரசுகள் அவை எந்த வடிவத்தில் இருந்தாலும் – முதலாளித்துவ ஜனநாயக அரசாக இருந்தாலும் குடியரசாக இருந்தாலும் முடியரசாக இருந்தாலும் – அது அனைத்து மக்களுக்கும் பொதுவானதல்ல. அரசு எந்த வர்க்கத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறதோ அந்த வர்க்கத்துக்கு மட்டுமே சாதகமாக இருக்கும். அரசு எப்படி இருக்கிறதோ அந்தப்படியே அது உருவாக்கும் சட்டங்களும் இருக்கும். ஆனால் எப்போதுமே அரசு தன் சட்டங்களை அனைவருக்கும் பொதுவானது என நம்ப வைப்பதிலேயே தன் வெற்றியை சம்பதித்துக் கொண்டு வருகிறது. இப்போது நம்முன் இருக்கும் கேள்வியே கெயில் போன்ற தீர்ப்புகளில் நீதிமன்றங்கள் ‘நாங்கள் நிறுவங்களுக்கு சாதகமாகத்தான் இருப்போம்’ என்று வெட்டவெளிச்சமாக கூறிவரும் பொழுது, நீதிமன்றங்களின் அரசுகளின் இரட்டை வேடத்தை நாம் ஏன் நம்ப வேண்டும்? என்பதே.

இந்தியா என்பது இப்போதுக்கு முன் எப்போதும் ஒரே நாடாக இருந்ததில்லை. பலநூறு சிற்றரசுகளாக இருந்த பகுதியை முகலாயர்கள் ஒருங்கிணைத்தார்கள். அதன்பின் ஆங்கிலேயர்கள் வந்தார்கள். அவர்களை அடியொற்றி இன்றைய அரசு இருக்கிறது. இந்தக் காலங்களிலெல்லாம் ஒரே சட்ட முறைமைகளா இருந்து வந்தது? மாறும் காலங்களுக்கு ஏற்ப மாறித்தான் ஆக வேண்டும். ஆனால் அந்த மாற்றங்களுக்கான அடிப்படை என்ன? மக்கள் பொருட்படுத்த தேவையில்லாத கிள்ளுக் கீரைகள் என்றால், நாடு என்பது என்ன? அந்த நாட்டில் வாழும் மக்களா? இல்லை நிலப் பரப்புகளுக்கு உட்பட்ட மண்ணா? மக்களை பொருட்படுத்தாத சட்டங்களை, அரசுகளை அந்த மக்கள் என்ன செய்ய வேண்டும்?

அண்மையில் நண்பர் ஒருவரிடம் பேசிக் கொண்டிருந்த போது வித்தியாசமான ஒரு கருத்தைக் கூறினார். “சட்டங்கள் மக்களுக்கு எதிராக ஆக்கப்பட்டிருக்கின்றன. ஆனால் அதற்காக சட்டங்களை மீறுவது இந்திய அரசியல் சாசனத்தை வகுத்த அம்பேத்காருக்கு செய்யும் அவமரியாதை இல்லையா?” இது அறியாமை மட்டுமல்ல, என்ன காரணத்துக்காக அம்பேத்கார் பயன்படுத்தப்பட்டாரோ அதில் சிக்கிக் கொண்டிருக்கும் மடமையும் கூட. இந்திய அரசியல் சாசனத்தை யாத்த அம்பேத்கார் தான் ‘இதை எரிக்கும் முதல் ஆளாகவும் நானே இருப்பேன்’ என்று கூறியிருக்கிறார். இரட்டை வாக்குரிமையை கொண்டு வந்து விட வேண்டும் என அவர் பட்டபாட்டையும், காந்தியால் அவர் அவமானகரமாக தோற்கடிக்கப்பட்டதையும் எவ்வளவு எளிதாக மறந்துவிட முடியுமா?

இந்தியாவின் பெரும்பான்மை மக்கள் ஒடுக்கப்பட்டவர்கள். இந்திய அரசியல் சாசனத்தை வகுக்க பார்ப்பனர்கள் கோலோச்சியிருந்த அவையில் அம்பேத்கார் தேரிந்தெடுக்கப்பட்டதற்கு அவருடைய மேதமை மட்டுமே காரணமாக இருந்திருக்க முடியுமா? இது ஒரு பக்கம் என்றால், இந்திய அரசியல் சாசனத்தை அம்பேத்கார் வகுத்தார் என்பதே ஒரு பொன்மாற்று(பம்மாத்து) தான். இவைகளையெல்லாம் அறியாதவரல்ல அம்பேத்கார். ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கு இதன் மூலம் சரியான திசைவழியை ஏற்படுத்திவிட வேண்டும் என்பதே அவரின் முயற்சியாக இருந்தது.

இந்திய அரசியல் சாசனம் வகுக்கப்பட வேண்டும் என முதலில் எம்.என்.ராய் தன் இந்தியன் பேட்ரியாட் எனும் நூலில் 1927 ல் வெளிப்படுத்தினார். இதை காங்கிரசும் ஏற்றுக் கொண்டது. 1945ல் தான் இந்திய அரசியல் சாசனத்தை வகுப்பதற்காக ஒரு நிர்ணயசபை ஏற்படுத்தப்படுகிறது. பிரிட்டிஷ் இந்தியாவிலிருந்து 296 உறுப்பினர்களையும், பிற சிற்றரசுகளிலிருந்து 93 உறுப்பினர்களையும் கொண்டு இந்திய அரசியல் நிர்ணயசபை என்ற பெயரில் உருவாக்கப்பட்டது. இந்த நிர்ணய சபை அரசியல் சாசனத்துக்கான வழிமுறைகளை உருவாக்க 22 குழுக்களை ஏற்படுத்தியது.

கண்காணிப்பு குழு

கொடிக்குழு

மத்திய அரசின் அதிகாரம் குறித்த குழு

மாகாண அரசியலமைப்பு குழு

ஆவணக்குழு

நிதி மற்றும் அரசு அலுவலர்கள் குழு

நடைமுறைக் குழு

மொழிபெயர்ப்புக் குழு

அலுவல்குழு

அரசியல் அமைப்புக்கென 12 குழுக்கள்

வரைவுக் குழு

இவை தான் அந்த 22 குழுக்கள். இந்த 22 குழுக்களில் வரைவுக் குழுவுக்கு மட்டும் தான் அம்பேத்கார் தலைவராக இருந்தார். அம்பேத்காரையும் முகம்மது சாதுல்லா போன்ற ஒன்றிரண்டு இஸ்லாமியர்களையும் தவிர இந்த 22 குழுக்களிலும் நிறைந்திருந்தது பார்ப்பன, பனியாக்கள் தான்.

அம்பேத்கார் தலைமையிலான வரைவுக் குழுவின் பணி, ஏனைய குழுக்கள் இங்கிலாந்து, பிரிட்டீஷ் இந்தியா, ஐரோப்பிய நாடுகள் போன்ற பல நாடுகளின் சட்டங்களிலிருந்து தொகுத்துத் தருவதை ஆராய்ந்து இந்தியாவுக்கு ஏற்ப திருத்தியமைத்து நடைமுறைப்படுத்துவதற்கு சிக்கலில்லாமல் வகுத்துத் தருவது தான். இதில் அம்பேத்கார் கொண்டுவர நினைத்த எதையும் அவ்வளவு எளிதில் கொண்டுவர முடிந்ததில்லை என்பது வரலாறாக இருக்கிறது.

இன்றுவரை அந்த பார்ப்பன பனியாக்களின் மேலாதிக்கம் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கிறது. கூடுதலாக இன்று அரசு இயந்திரம் முழுமையும் பார்ப்பன மயமாகி இருக்கிறது. தாராளமயமும் பார்பனியமும் ஒன்றிணைந்து செல்கிறது. பாராளுமன்றத்தின் ஒப்புதல் இல்லாமல் பதினைந்து முக்கிய துறைகளில் தாராள அன்னிய நேரடி முதலீட்டுக்கு அனுமதி வழங்கப்படுகிறது என்றால் அது மக்களுக்கு தெரியாதபடி பார்ப்பனியம் மாட்டுக் கறியை பிரச்சனையாக்கி அத்லக்களை கொல்கிறது.

கடந்த இருபது ஆண்டுகளில் மூன்று லட்சம் விவசாயிகள் தற்கொலை செய்து மாண்டிருக்கிறார்கள். இதுவே செய்தியாக கடந்து போகுமளவுக்கு மக்களை பழக்கியிருக்கிறார்கள் என்றால் கெயில் குழாய் பதிப்பதால் பாதிக்கப்படும் விவசாயிகள் குறித்து யாருக்கு என்ன கவலை இருக்கும்? எப்போதும் இளம் பெண்களுடனே இருக்கும் சாராயப் பொறுக்கி மல்லையாவுக்கு பல்லாயிரம் கோடி கடனை தள்ளுபடி செய்வதை விவாதிக்காமல் ஏழைகளுக்கு ஒப்புக்கு கொடுக்கப்படும் மானியங்களால் இந்தியப் பொருளாதாரம் வீழ்வதாக விவாதிக்கும் நிலை ஏற்பட்டதன் பின்னணி இதே பார்பனியத்தின் கைகளில் ஊடகங்கள் இருப்பது தானே.

எல்லாத் துறைகளிலும் ஊடுருவி இருக்கும் பார்ப்பனியம் நீதித்துறையில் இன்னும் தீவிரமாக களமிறங்கி இருக்கிறது. எதிர்ப்புக் குரலே இல்லாமல் செய்துவிடும் எத்தனிப்புகளோடு அது தீவிரம் காட்டி நிற்கிறது. நீதித்துறை ஊழலை எதிர்த்து பேரணி நடத்திய வழக்குறைஞர்களை தொழில் செய்ய விடாமல் பழி வாங்கியிருக்கிறது. அதுவும், நீதித்துறை ஏற்றுக் கொண்டிருக்கும் விழுமியங்கள் எல்லாவற்றையும் தூக்கிக் கடாசி விட்டு அப்பட்டமாய் அம்மணமாகி நிற்கிறது. காலியாக இருக்கும் நீதிபதி பணியிடங்களை ஆர்.எஸ்.எஸ் அம்பிகளைக் கொண்டு நிரப்புவதற்காக எந்த எல்லைக்கும் செல்ல தயாராகி நிற்கிறது.

லாலுவையும், பாதலையும் தண்டித்து தன்னுடைய இருப்பை காட்டிக் கொள்ளும் நீதிமன்றம் பாசிச ஜெயாவின் காலடியில் வீழ்ந்து கிடக்கிறது. நர வேட்டை ஆடினாலும் மோடி, அமித்ஷா வை மயிலிறகால் வருடும் நீதிமன்றம் கூட்டு மனசாட்சிக்காக குற்றமே செய்யாத அப்சல்குரு களை கொன்று போடுகிறது. நிர்பயாக்களுக்காக நீலிக்கண்ணீர் வடித்த அதே வேளையில் பெண்களை குத்தாட்டம் ஆடவிட்டு தங்கள் வக்கிரங்களை தணித்துக் கொள்கிறார்கள் நீ.. .. ..திபதிகள்.

இப்படி எல்லா திசைகளிலும் மக்களுக்கு எதிராக இரக்கமில்லாமல் செயலாற்றும் நீதி மன்றங்களையும் சட்டங்களையும் அரசையும் இல்லாத புனிதம் சொல்லி இன்னமும் தாங்கிப் பிடித்துக் கொண்டிருக்க வேண்டுமா? அல்லது தூக்கி வீசிவிட்டு மக்கள் தங்கள் அதிகாரத்தை கையிலெடுக்க வேண்டுமா?

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

 

மக்களின் சமாதியே நீதிமன்றங்கள்

jaya-acquited-cartoon

மண்சோறு, தீமிதி, அலகு குத்தல் காட்சிகள் எவ்வளவு ஆபாசமாக இருந்ததோ, அதைவிட பலமடங்கு ஆபாசமாக இருக்கிறது இன்றைய ஜெயா விடுதலைக்கு பின்னான நீதி வென்றது என்பன போன்ற அலட்டல்கள். இது போன்றே முடிச்சுகள் அவிழ்ந்து விட்டனவா? வாங்கப்பட்ட தீர்ப்பு, கருப்பு நாள் போன்றவையும் ஆபாசமாகவே தெரிகின்றன. இன்று மகிழ்ச்சியில் கூத்தாடும், அல்லது கூத்தாடுவது போல் நடித்துக் கொண்டிருக்கும் அனைவருக்குமே தெரியும் ஜெயா ஊழல் குற்றவாளிதான் என்பது. ஜெயா கும்பலும் இதை ஒப்புக் கொண்டிருக்கிறது. பதினெட்டு ஆண்டுகளாக வழக்கை இழுத்தடிக்க செய்த முயற்சிகளும், குன்ஹா தீர்ப்பின் பிறகு நான் வயது முதிர்ந்தவராக, நோய்வாய்ப்பட்டவராக இருப்பதினால் தண்டனையை மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும் என்று ஜெயா மேல்முறையீட்டு மனுவில் கூறியதுமே இதற்கான ஆதாரங்கள். பின் குமாரசாமியின் இந்த தீர்ப்பில் வெளிப்படுவது என்ன?

 

சட்டம் என்றால் என்ன? நீதி என்பது எத்தன்மை கொண்டது? நீதி மன்றங்கள் யாருக்கானவை? என்பனவற்றை மீண்டும் ஒருமுறை தெளிவுபடுத்துவதே இந்தத் தீர்ப்பு. சட்டம் தன் கடமையைச் செய்யும் என்று பொதுவாகச் சொல்வார்கள். சட்டத்தின் கடமை என்ன எனும் கேள்வி யாருக்கும் எழாது. பெருமுதலாளிகளையும் அவர்களின் சொத்தையும், ஆளும் வர்க்கத்தினரையும் அவர்களின் அதிகாரங்களையும் பாதுகாப்பது தான் சட்டத்தின் கடமை. மக்களைக் காப்பதற்காக அது ஒருபோதும் முன்னின்றதில்லை.

 

கீழ்வெண்மணி, கயர்லாஞ்சி வேதனைகளின் போது இந்த நீதி மன்றங்கள் கூறிய தீர்ப்பு நினைவில் இருக்கிறதா? உயர்ஜாதியை சேர்ந்தவர்கள் இப்படி நடந்து கொண்டிருக்க மாட்டார்கள் என்று தீர்ப்பு கூறியது. அப்சல்குரு விவகாரத்தில் வந்த தீர்ப்பு நினைவிருக்கிறதா? எந்தக் குற்றச்சாட்டும் நிரூபிக்கப்படவில்லை என்றாலும் தேசத்தின் மனசாட்சியை காப்பதற்காக மரண தண்டனை விதிக்கிறோம் என்று தீர்ப்பு கூறியது. கடந்த வாரத்தில் வழங்கப்பட்ட தீர்ப்புகளை எடுத்துப்பார்க்கலாமா? ஹாஸிம்புரா, மலியானா கிராமங்களில் நடந்த படுகொலைகளை அரசுத்தரப்பு நிரூபிக்கவில்லை, ஆதாரமில்லை என்று தள்ளுபடி செய்து குற்றவாளிகளை விடுவித்திருக்கிறது. சல்மான்கான் பணக்கொழுப்பெடுத்து குடித்துக் காரோட்டி ஒருவரை கொன்று பலரை படுகாயமாக்கிய பத்தாண்டுகளுக்கும் மேலாக நடந்த வழக்கில் சிறைக்குச் செல்லாமலேயே இரண்டே நாளில் ஜாமீன் வழங்கியது. சத்யம் ராஜுவுக்கு ஜாமீன். அத்தனையிலும் வெளிப்படுவது என்ன? மக்கள் எங்கள் மயிருக்கு சமானம் என்பது தான் நீதிமன்றங்கள் சொல்லும் செய்தி.

 

இந்தச் செய்தியிலிருந்து மக்களாகிய நாம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டியது என்ன? நீதிமன்றங்களையும் அதன் தீர்ப்புகளையும் யார் மதித்து நடந்திருக்கிறார்கள்? யார் குப்பைக் கூடையில் வீசி எறிந்திருக்கிறார்கள்? காவிரி முல்லைப் பெரியாறுகளில் வழங்கிய நீதி மன்ற தீர்ப்புகள் என்னானது? ஆளும் அதிகாரவர்க்கங்கள் தமக்கெதிரான தீர்ப்புகளை எங்கேனும் செயல்படுத்தி இருக்கிறதா? காலங்களை புறட்டிப் பார்த்தால் ஆயிரமாயிரம் சான்றுகள் உறைந்து கிடக்கின்றன.

 

யாரை பாதுகாப்பதை தன்னுடைய கடமையாக கொண்டுள்ளதோ அவர்களுக்கு எதிராக தவிரக்க முடியாத பொழுதுகளில் நீதிமன்றங்கள் வழங்கும் தீர்ப்பைக்கூட கழிப்பறை காகிதமாகத்தான் அந்த ஆளும் அதிகார வர்க்கங்கள் பயன்படுத்துகின்றன. நாமோ இரண்டு நாள் பேசிவிட்டு களைத்துப் போய் மறந்து விடுகிறோம்.

 

மக்கள் நீதி மன்றங்களின் மீது வைத்திருக்கும் மூடநம்பிக்கையை குலைத்து விடக்கூடாது என்பதற்காகக் கூட சில நேரங்களில் தீர்ப்புகள் வழங்கப்படுகின்றன. அப்படியான தீர்ப்புகளும் கூட லல்லூ போன்றவர்களைத்தான் குறிவைக்குமேயன்றி ஜெயா போன்றவர்களை நெருங்காது. அது அரசு எந்திரங்களின் உயிர்நாடியாக இருக்கும் பார்ப்பனிய பாசம். கீழ்வெண்மணி, கயர்லாஞ்சி தீர்ப்புகளில் வழியும் கொழுப்பை உற்று நோக்குங்கள், அதில் தெரிவது தான் பார்ப்பனிய பாசம்.

 

எனவே, இங்கு நாம் பேச வேண்டியது ஜெயா கும்பல் தமிழகத்தை கொள்ளையடித்ததா இல்லையா? என்பது குறித்தல்ல. அது அடிமைகள் கழக தொண்டர்களுக்கும் கூட நன்கு தெரிந்த ஒன்றுதான். தீர்ப்பில் என்ன சட்ட நுணுக்கங்கள் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன என்பன குறித்தும் அல்ல. சட்டத்தின் சந்து பொந்துகள் எங்கெல்லாம் சென்று திரும்பும் என்பது உப்புமா நீதிமன்றங்களின் தேங்காய் மூடி வழக்குறைஞர்களுக்குக் கூட தெரியும். நாம் பேச வேண்டிய விசயம் ஒன்றே ஒன்றுதான். சட்டம் நமக்கானதாக இல்லை எனும் போது அதற்கெதிராக நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்? என்பது தான். பதில் மிக எளிமையானது,

நம்மை மதிக்காத சட்டத்தை நாம் ஏன் மதிக்க வேண்டும்?

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

%d bloggers like this: