போக்குவரத்து வேலை நிறுத்தம்: மிச்சமிருப்பது என்ன?

 

போக்குவரத்து தொழிலாளர்களின் போராட்டம் 7 நாட்களை கடந்து தொடர்ந்து கொண்டிருக்கிறது. இன்னும் குடும்பத்தினர் போராட்டம், மக்களின் ஆதரவு என தொடர்ந்து விரிவடைந்து கொண்டும், வீரியமடைந்து கொண்டும் இருக்கிறது. இந்தப் போராட்டம் திடீரென நடைபெறவில்லை, தொடர்ச்சியாக நடைபெற்று வந்த போராட்ட முயற்சிகளின் தொடரியாகவே இந்த காலவரையற்ற போராட்டம் தற்போது நடந்து கொண்டிருக்கிறது என்பதையும், இந்தப் போராட்டத்தில் இருக்கும் நியாயத்தையும் மக்கள் உணர்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். 7 நாட்களைக் கடந்த பின்பும் மக்கள் எதிர்ப்பு எதையும் பெரிதாக காட்டாதிருப்பத்லிருந்தே இது புலனாகிறது.

கடந்த மே மாதம் போக்குவரத்து தொழிலாளர்கள் வேலை நிறுத்தம் செய்திருந்த போது வெளியிட்ட கட்டுரை இது. அதே போராட்டம், அரசின் அதே வக்கிரம், நீதி மன்றங்களின் அதே திமிர்த்தனம். அவர்கள் மாறப் போவதில்லை, நாம் தான் மாற வேண்டும், மாற்ற வேண்டும்.

போக்குவரத்து வேலை நிறுத்தம்: மிச்சமிருப்பது என்ன?

நேற்று அரசுப் பேரூந்து நடத்துனர் ஒருவரிடம் பேசிக் கொண்டிருந்தேன். 15ம் தேதி தொடங்கிய வேலை நிறுத்தம் தொழிலாளர்களுக்கு உவப்பான முடிவை எட்டாமலேயே ஒத்தி வைக்கப்பட்டது குறித்து அவருக்கு உளச் சோர்வு இருந்தது. வேலை நிறுத்தத்தில் ஈடுபட்ட பெரும்பாலானோருக்கு இதே எண்ணம் தான் இருக்கக் கூடும். ஒரு போராட்டம் வெற்றியடைவது அல்லது சரியான திசையை நோக்கிச் செல்வது என்பது, போராடும் பிரிவினருக்கு அப்பால் சமூகத்தின் பிற மக்கள் அந்தப் போராட்டம் குறித்து என்ன கருத்து கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பதைப் பொறுத்தது. இந்தப் போராட்டத்தைப் பொருத்த வரை மக்கள் வேலை நிறுத்தத்தின் காரணத்தை ஏற்றுக் கொண்டிருக்கிறார்கள், அது சரியானது என்பதை உணர்ந்திருக்கிறார்கள் என்பது போராட்டத்துக்கு கிடைத்த மிகப் பெரிய வலிமை.

அதேநேரம் மக்களுக்கு ஓர் ஆதங்கமும் இருக்கிறது. 15 தேதி வேலை நிறுத்தம் என்று அறிவித்து விட்டு 14ம் தேதியே தொடங்கி விட்டார்கள் என்பது தான் அந்த ஆதங்கம். பேரூந்து ஓட்டுனர்கல் நடத்துனர்கள் வேலை நேரம் குறித்த புரிதல் மக்களுக்கு வேண்டும். பொதுவாக பேரூந்து ஓட்டுனர் நடத்துனர்களுக்கு மூன்று ஷிப்டில் வேலை நடக்கு, ஒரு ஷிப்ட் என்பது 24 மணி நேர வேலையைக் குறிக்கும். வேலை தொடங்கும் நேரத்தை கணக்கில் கொள்வது, வேலை முடியும் நேரத்தை கணக்கில் கொள்வது என்று இரண்டு முறை பின்பற்றப்படுகிறது. வேலை முடியும் நேரத்தை கணக்கில் கொள்ளும் பிரிவில் உள்ள தொழிலாளர்களுக்கு 15ம் தேதி வேலை என்பது 14ம் தேதி மதியம் தொடங்கி 15ம் தேதி மதியம் முடிவடையும். வேலை தொடங்கும் நேரத்தை கணக்கில் கொள்ளும் பிரிவில் 14ம் தேதி வேலை என்பது 14ம் தேதி மதியம் தொடங்கி 15ம் தேதி மதியம் முடியும். 15ம் தேதி வேலை நிறுத்தம் என்பதால் 14ம் தேதி மதியமே வேலையை நிறுத்தி விட்டார்கள் என்பது போக்குவரத்து ஊழியர்களைப் பொருத்தவரையில் சரியான நேரம் தான். அதேவேளையில் வேலை நிறுத்தத்தில் ஈடுபட்ட மற்றொரு பிரிவினர் 15ம் தேதி மதியம் வரை வேலை பார்த்தனர். 15ம் தேதி வேலை நிறுத்தம் என்பதால் 15ம் தேதி காலையிலேயே பேரூந்தை நிறுத்தி விட்டு இறங்கி விடவில்லை. 15ம் தேதி மதியம் வரை பணியில் இருந்தார்கள். இதே போன்று தான் 14ம் தேதி மதியம் பேரூந்தை நிறுத்தியவர்களும் 14ம் தேதி வேலையை முடித்து விட்டே பேரூந்திலிருந்து இறங்கியிருக்கிறார்கள். இதை புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

இருந்த போதிலும் இந்தப் போராட்டம் வெற்றியைப் பறித்தெடுக்காமல் மூன்று மாதம் தள்ளி வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. இது ஓரளவுக்கு சரியான முடிவு தான். ஏற்கனவே, மூன்று முறை போராட்ட தேதி அறிவிக்கப்பட்டு போராட்டம் தொடங்குவதற்கு முன்பே தள்ளி வைக்கப் பட்டிருக்கிறது. இப்போது அறிவித்து, போராட்டம் நடத்தி தள்ளி வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. என்றாலும் இவ்வாறு தள்ளி வைக்கப்பட்டதற்கான காரணங்கள் என்ன?

பொதுவாக எந்த அரசும் தனக்கெதிரான போராட்டங்களை ஏற்பதில்லை. நசுக்கவும், ஒற்றுமையை சிதறடிக்கவுமே முயற்சிக்கும். அந்த வழியில் எடப்பாடி அரசாங்கம் இந்தப் போராட்டத்தை முறியடிக்க செய்த முயற்சிகள் கேவலமானவை.

முதலில், போராட்ட தேதி அறிவித்த பிறகும் முறையாக அவர்களுடன் பேசி, கோரிக்கைகளை ஏற்க அல்லது நிலைகளை விளக்க எந்த முயற்சியையும் துறைசார் அமைச்சர் செய்யவில்லை. கீழ்நிலை அலௌவலர்களை கொண்டு பேசுவதும் காலம் கடத்துவதுமாகவே இருந்தார்.

இரண்டாவதாக, இந்த போராட்டத்துக்கு அனைத்து தொழிற்சங்கங்களும் ஆதரவளிக்கவில்லை, எதிர்க் கட்சிகளின் தூண்டுதலில் தான் போராட்டம் நடக்கிறது என்பதாக அரசாங்கம் மக்களிடம் பதிய வைக்க முயற்சித்தது. மொத்தமுள்ள 47 சங்கங்களில் 37 போராட்டத்தை ஏற்கவில்லை, கலந்து கொள்ளவில்லை. 10 சங்கங்கள் மட்டுமே போராட்டத்தை நடத்துகின்றன என போக்குவரத்துத் துறை அமைச்சர் ஊடகங்களில் கூறினார். வேலை நிறுத்தங்களை முன்வைத்து நடக்கும் பேச்சுவார்த்தைகளில் 50 விழுக்காடு தொழிறங்ககங்கள் ஆதரவளித்தாலே பேச்சுவார்த்தை வெற்றியடைந்ததாக கொள்ளப்படும் என தொழிற்தாவா சட்டம் கூறுகிறது. ஆனால் 78 விழுக்காடு தொழிற்சங்கங்களின் ஆதரவு இருந்தும் அதே போக்குவரத்துத் துறை அமைச்சர் பேச்சுவார்த்தை தோல்வி என்கிறார். எப்படி? தொழிலாளர்கள் இல்லாத பெயர்ப் பலகை தொழிற்சங்களை எல்லாம் அழைத்து வைத்து பேச்சுவார்த்தை என்ற பெயரில் எண்ணிக்கை கணக்கு காட்ட முயற்சித்திருக்கிறார் என்பதைத் தவிர இதில் வேறேதாவது இருக்கிறதா?

மூன்றாவதாக, போக்குவரத்து தொழிலாளர்களிடம் பதட்டத்தை ஏற்படுத்த வேண்டும் என்பதற்காக 14ம் தேதியிலிருந்தே பணிமனைகளில் காவல்துறையைக் கொண்டு வந்து குவித்திருக்கிறார்கள். போராட்டம் தொடங்கிய பிறகு அதை ஒடுக்குவதற்காக ஓய்வு பெற்ற ஓட்டுனர்கள், தனியார் பள்ளி பேருந்து ஓட்டுனர்கள், ஓட்டுனர் உரிமம் வைத்திருந்து வேலையில்லாமல் இருப்போர், சில இடங்களில் தானி(ஆட்டோ) ஓட்டுனர்களைக் கூட அரசு பேரூந்துகளை இயக்குவதற்கு ஏற்பாடு செய்து இயக்கினார்கள். அதாவது வேலை நிறுத்தத்தால் பாதிப்பில்லை, போதுமான எண்ணிக்கையில் பேரூந்துகள் இயங்கின என கணக்கு காட்டுவதில் தான் குறியாக இருந்தார்கள். இந்த முயற்சியின் மூலம் அரசாங்கம் மக்களுக்கு சொல்லும் செய்தி என்ன? நாங்கள் என்ன எண்ணுகிறோமோ அதை எவ்வளவு கீழ்த்தரமான வழிகளிலும் செயல்படுத்துவோம். மக்களைப் பற்றி எங்களுக்கு எந்தக் கவலையும் இல்லை என்பது தான் அந்தச் செய்தி. அரசு, அரசாங்கங்கள் மக்களுக்கு விடுக்கும் இந்தச் செய்தியை போராட்ட காலங்களில் தான் புரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதில்லை. எந்த நகரப் பேரூந்தில் ஏறினாலும், ஓட்டை உடைசலான, பராமரிப்பு எனும் சொல்லையே கண்டிராத அந்தப் பேரூந்துகள் நமக்கு சொல்லுவது மேற்கண்ட செய்தியைத் தான். பல பணிமனைகளில் அதிகாரிகள் ஓட்டுனர்களை மிரட்டி, குறிப்பாக ஓய்வு பெறும் வயதை நெருங்கிய தொழிலாளர்களை முறையாக ஓய்வு பெற விடமாட்டோம் என மிரட்டி பேரூந்துகளை இயக்க வைத்திருக்கிறார்கள். இன்னும் ஏராளமான செய்திகள் புகைப்பட, காணொளி, கேளொலி ஆதாரங்களுடன் சமூக வலைதளங்களில் கொட்டிக் கிடக்கின்றன. மெரீனா போராட்டத்தின் இறுதி நாளன்று காவல் துறையே கலவரம் நடத்தி விட்டு மாணவர்கள் இளைஞர்கள் மீது பழி போட்டதோ அதே போல பொருளாதார இழப்பை உங்களுக்கு ஏற்படுத்துவோம் என மிரட்டி பேரூந்துகளை இயக்க வைத்து விட்டு வேலை நிறுத்தத்தை ஆதரிக்காமல் தொழிலாளர்கள் பேரூந்துகளை இயக்குகிறார்கள் என மக்களுக்கு காட்டியது போக்குவரத்துத் துறை.

இந்த கீழ்த்தரமான செயல்பாடுகள் ஒருபுறம் என்றால் நீதி மன்றம் மறுபுறம் தன் கோரப் பற்களைக் காட்டியது. மதுரை உயர் நீதிமன்றக் கிளை ஒரு பொது நல(!) வழக்கை அவசர வழக்காக எடுத்துக் கொண்டு போராடும் தொழிலாளர்களை எஸ்மா சட்டத்தில் சிறையிலடையுங்கள் என்று கட்டப் பஞ்சாயத்து செய்தது.

எதை அவசர வழக்காக எடுத்துக் கொள்வது என்பதற்கு ஏதாவது வரையறை இருக்கிறதா? திரைப்பட வெளியீட்டில் சிக்கல் என்றால் அதை அவசர வழக்காக எடுத்துக் கொள்கிறது. மும்பையில் ஒரு நடிகனுக்கு மதியம் 1 மணிக்கு தண்டனை விதித்து விட்டு பிணை வழக்கை அவசர வழக்காக எடுத்துக் கொண்டு மாலை ஐந்து மணிக்கு பிணை வழங்கி தீர்ப்பளிக்கிறது. ஆனால் காவிரி, முல்லைப் பெரியாறு குறித்த எந்த வழக்கும் அவசர வழக்காக எடுத்துக் கொள்ளப்படவில்லை. இதை எப்படிப் புரிந்து கொள்வது? இவைகளை நீதி மன்றங்களின் அல்லது நீதிபதிகளின் உரிமை என எடுத்துக் கொள்ள முடியுமா?

தொழிலாளர்கள் தங்கள் கோரிக்கைகளை வென்றெடுப்பதற்காக முறையாக அறிவிப்பு செய்து விட்டு போராட்டம் நடத்தலாம் என்பது மக்களுக்கு சட்டம் வழங்கியிருக்கும் உரிமை. இந்த உரிமையை மறுப்பது போல் சேவைத் துறையில் இருப்பவர்கள் போராட்டம் நடத்தக் கூடாது என்று ஒரு சட்டம் போட முடியும் என்றால், சட்டத்தின் நிலை தான் என்ன? சேவைத்துறையில் இருப்பவர்கள் தங்கள் கோரிக்கைகளை முன்வைக்க அந்த சட்டத்தில் ஏதாவது வழி வகை இருக்க வேண்டாமா? அப்படி எதுவும் இல்லை என்பது எதைக் காட்டுகிறது? சட்டத்துக்கு மக்களைப் பற்றி எந்த அக்கரையும் இல்லை என்பதை இந்த ஒரு சட்டத்தை மட்டுமே வைத்து கூறி விட முடியும். இதன் மூலம் மக்களை மதிக்காத சட்டங்களை மக்கள் ஏன் மதிக்க வேண்டும் எனும் கேள்வியையும் எழுப்புகிறது.

எஸ்மா என்றொரு சட்டம் இருக்கிறது. சட்டங்களை மட்டுமே நாங்கள் பார்ப்போம் வேறு எதைப் பற்றியும் எங்களுக்கு அக்கரை இல்லை என்று நீதிமன்றங்களும் நீதிபதிகளும் கூறுகிறார்கள் என்று வைத்துக் கொள்வோம். ஓய்வு பெற்றவர்களுக்கு உரிய பொருளாதார பலன்களையும், ஓய்வூதியத்தையும் குறித்த காலத்திற்குள் முறையாக வழங்க வேண்டும், மூன்று ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை ஊதிய உயர்வு குறித்து திட்டமிட வேண்டும், வழங்க வேண்டும் போன்றவைகளும் சட்டம் தானே. ஒரு வழக்கு வருகிறது என்றால் அதன் தன்மை, வழக்கு குறித்த அனைத்து சட்டங்களையும் உள்ளடக்கித்தானே தீர்ப்பு அமைய வேண்டும். அவ்வாறன்றி ஒரு பக்க சட்டங்களை மட்டும் பார்த்து தீர்ப்பு சொன்னால் அதன் பெயர் கட்டப் பஞ்சாயத்து தானே தவிர தீர்ர்பு அல்ல. மக்களை பாதிக்கும் அத்தனை வழக்குகளையும் எடுத்துக் கொண்டு பார்த்தால் அவைகள் பக்கம் பார்த்து சொன்ன கட்டப் பஞ்சாயத்துகளாக இருக்கின்றனவேயன்றி தீர்ப்புகளாக இருப்பதே இல்லை. இந்த வழக்கிலும் அது தான் நடந்திருக்கிறது. எங்கள் ஊதியத்திலிருந்து பிடித்தம் செய்யப்பட்ட தொகையை எங்களிடம் திருப்பித் தர வேண்டும் என்று கேட்டு போராடுகிறார்கள். அது குறித்த வழக்கில் அவர்களை தூக்கி உள்ளே போடுங்கள் என்று ஒரு நீதிபதி சொல்ல முடியும் என்றால், இது சட்டத்தின் மீதான ஆளுமை அல்ல, மக்களின் மீதான திமிர்த்தனம்.

ஊடகம் என்றொன்று இருக்கிறது. என்ன சொற்களைப் போட்டு வசை மொழிந்தாலும் அந்த சொற்கள் போதாமையால் திணறிப் போகும் அளவுக்கு ஊடகங்களின் நிலை இருக்கிறது. அரசுக்கு மாமா வேலை செய்வதற்கென்றே உருவாக்கப்பட்ட விசித்திர விலங்குகள் போல அவை செயல்படுகின்றன. வெறிச்சோடிய சாலைகள், பேரூந்து நிலையங்களை படம் போட்டு மக்கள் பாதிப்பு என்ற ஒன்றைத் தவிர வேறெதுவும் இல்லை என்றே மக்களிடம் திணிக்கின்றன. எந்தச் செய்தியை மக்களிடம் கொண்டு போக வேண்டும் எந்தச் செய்தியை மக்களிடம் கொண்டு போகாமல் மறைக்க வேண்டும் என்ற நிலையையும் தாண்டி எப்படியான உணர்ச்சியை மக்களிடம் உருவாக்க வேண்டும் எப்படியான உணர்ச்சியை மக்களிடம் உண்டாக்கக் கூடாது எனும் நிலைக்குச் சென்று விட்டன. எனக்கு நேர்முகத் தேர்வு இருக்கிறது நான்கு மணி நேரமாக பேரூந்தே வரவில்லை. என்ன செய்வதென்றே தெரியவில்லை என்று சொல்லச் சொல்லி பதிவு செய்கின்றன. மாற்றிச் சொன்னால் அதை வெளியிடுவதில்லை. வருமானத்துக்கு அதிகமாக சொத்து குவித்த வழக்கின் முதல் குற்றவாளியான ஜெயா சிறையிலடைக்கப்பட்ட போது ஒற்றைப் பேரூந்து கூட இயக்கப்படாமல் இரண்டு நாட்களாய் தமிழகம் முடங்கியது. அப்போது மக்கள் பாதிப்பு எனும் சொல்லை மிகக் கவனமாக தவிர்த்ததும் இதே ஊடகங்கள் தான்.

இந்த மூன்று முதன்மையான காரணிகளால் தான் போக்குவரத்து தொழிலாளர்களின் போராட்டம் தள்ளி வைக்கப்படும் நிலைக்குச் சென்றிருக்கிறது. மீண்டும் போராட்டங்கள் வலுப்பெறும், மக்களின் பேராதரவுடன் கோரிக்கைகள் வென்றெடுக்கப்படும். அதில் எந்த மாற்றுக் கருத்தும் இல்லை.

அரசு ஒருபோதும் போராட்டங்களின் நியாயங்களை உணர்வதே இல்லை. அரசின் நிலையை அரசாங்கங்கள் தாண்டிப் போவதும் இல்லை. அரசு நிதி நெருக்கடியில் தள்ளாடும் போது .. .. போக்குவரத்துக் கழகம் கடன் சுமையில் தவித்துக் கொண்டிருக்கும் போது .. .. என்றெல்லாம் நீட்டி முழக்க வேண்டிய தேவை இல்லை. எதனால் இவ்வளவு கடன் சுமை ஏற்பட்டதோ அதை தவிர்ப்பதற்கான நடவடிக்கைகளை செய்ய மறுத்து விட்டு – இன்னும் தெளிவாகச் சொன்னால் அவ்வாறு கடன் சுமையில் தள்ளுவதையே அரசினுடைய கொள்கையாக செயல்படுத்தி விட்டு – கடன் சுமை என்று புலம்புவதில் பொருளில்லை. எங்கள் ஊரில் டாஸ்மாக் வேண்டாம் என்று எத்தனை நாட்கள் போராடினார்கள் மக்கள். இன்று அவர்கள் கடப்பாரையை கையில் எடுத்த பிறகு தான் விடிவு வந்திருக்கிறது.  எங்களால் எதையும் மக்களுக்கு வாழ்வளிக்கும் விதத்தில் செய்ய முடியாது என்று தங்கள் செயல்கள் மூலம் சொல்லி நிற்கிறது அரசு. மக்கள் கடப்பாரையை எடுக்க வேண்டியது மட்டும் தான் மிச்சமிருக்கிறது.

 

விவசாயி, மாநில உரிமை, சாய்பால் ஜானா எல்லாமே நாய்ச் சங்கிலி தான் இந்தியாவுக்கு

jaspal rana arrest

முகநூல் நறுக்குகள் 7-12

 

செய்தி:

கிரானைட் கொள்ளை வழக்குகள் இரண்டில் இருந்து பி.ஆர்.பழனிச்சாமி, அவருடைய மகன் ஆகியோரை மேலூர் கோர்ட்டு விடுவித்தது உத்தரவிட்டுள்ளது. மட்டுமல்லாது, அரசு அனுமதி பெற்று ஐ.ஏ.எஸ். அதிகாரி அன்சுல்மிஸ்ரா மீது நடவடிக்கை எடுக்கவும் கோர்ட்டு உத்தரவிட்டு் தீர்ப்பளித்துள்ளது.

இம்சை அரசன் 24ம் புலிகேசி: யாரங்கே துப்புகிற துப்பலில் நீதி மன்றங்கள் மூழ்கி தத்தளிக்க வேண்டாமா? .. .. .. ம்ம்ம்.. .. .. கிளப்புங்கள்.

மேலூர் குற்றவியல் நடுவர் நீதிமன்ற நீதிபதி மகேந்திரபூபதி தீர்ப்பை வாசிக்கும் கேட்பொலி: http://vocaroo.com/i/s0BfgiYNPdJt

*********************************************

இம் என்றால் சிறைவாசம், ஏன் என்றால் வனவாசம்.

அன்றைய வெள்ளை ஆட்சியில் மட்டுமல்ல, இன்றும் அது தான் நடக்கிறது.

டாஸ்மாக்கிற்கு எதிரான மாநாடு நடந்து ஒன்றரை மாதங்கள் ஆகிறது. அதில் அரசுக்கு எதிராக பேசியதாக இப்போது வழக்குப் பதிவு.

யாருப்பா அங்கே! ஆகஸ்டு 14ல் சுதந்திர தினம் என்று மிட்டாய் கொடுத்தவங்க எல்லாம் வரிசையில வாங்க.. .. ..

************************************************

பாரத் மாத்தாக்கி ஜொய்யா! மக்களுக்காக பாடுபடுபவன் நாயா?

சட்டிஸ்கரில் சுரங்கத் தொழிலாளர்கள் அளிக்கும் நன்கொடையைக் கொண்டும் கடந்த முப்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இயங்கி வரும் இலவச மருத்துவமனையை சேர்ந்த மக்கள் மருத்துவர் சாய்பால் ஜானா அவர்களை கைது செய்திருக்கிறது பாசிச பாஜக அரசு.

பல்வேறு அரசு குழுக்களிலும், சுகாதாரம் தொடர்பான கமிட்டிகளிலும் பங்கெடுத்துள்ள மருத்துவரான இவரை, எப்போதும் மருத்துவமனையிலேயே இருந்து, மக்களுக்கு தேவையான அனைத்து மருத்துவம் சார்ந்த தேவைகளையும் கவனித்துக் கொண்டிருந்த மருத்துவரான இவரை கடந்த 25 ஆண்டுகளாக தலைமறைவாக வாழ்பவர் என்று புளுகுகிறது பாசிச பாஜக அரசு.

1992ல் பிலாய் தொழிலாளர் போராட்டத்தின் போது போலீசு துப்பாக்கி சூட்டில் 18 பேர் கொல்லப்பட்டார்கள். இதில் காயம்பட்டவர்களுக்கு மருத்துவ சிக்கிச்சையளித்தார் என்பது தான் இவர் மீது சுமத்தப்பட்டுள்ள குற்றச்சாட்டு. இந்த நகைப்புக்கிடமான வழக்கில் தான் 25 ஆண்டுகளாக தலைமறைவாக இருந்தாராம்.

கட்டெறும்பு கத்தியெடுத்து குத்துச்சுன்னு சொன்னாலும் மக்கள் நம்புவாங்க ன்னு போலீசு நினைக்குது.

பன்னாட்டு கார்ப்பரேட்டுகள், அதானிக்கு சட்டிஸ்கரில் இருக்கும் கனிம வளங்களை கொள்ளையடிக்க தாராளமாக அனுமதிக்க வேண்டும். அதற்கு எதிராக இருக்கும் தொழிலாளர்கள், பழங்குடியினர், அறிவுத்துறையினர் ஆகியோரை எந்த வழியிலேனும் அப்புறப்படுத்த வேண்டும். இது தான் அரசின் திட்டம். இதற்கு எதிராக இருக்கும் யாரும் வளர்ச்சியின் விரோதிகள் என்கிறார் மோடி.

இந்த அடிப்படையில் தான் மருத்துவர் பினாயக் சென் கைது செய்யப்பட்டார், பழங்குடி செயற்பாட்டாளர் சோனி சோரி மீது ஆசிட் தாக்குதல் நடத்தப்பட்டது. செய்தியாளர்கள் சோமுரு நாக், சந்தோஷ் ஆகியோர் சித்திரவதை செய்யப்பட்டனர். பத்திரிக்கையாளர் மாலினி சுப்பிரமணியம் வீட்டின் மீது தாக்குதல் நடத்தி, தொடர்ச்சியாக மிரட்டல்கள் கொடுத்து சட்டீஸ்கரை விட்டு வெளியேற்றப்பட்டார். இதன் தொடர்ச்சியாகத் தான் மருத்துவர் சாய் பால் ஜானாவும் கைது செய்யப்பட்டிருக்கிறார்.

கைது செய்த அவரை ஒரு நாயைப் போல் சங்கிலியால் கட்டி இழுத்துச் சென்றிருக்கிறார்கள். மெய்யான சுதந்திரப் போர் எவ்வளவு அவசரமாக இருக்கிறது என்பதைத் தான் இவை உணர்த்துகின்றன.

******************************************************

இப்படி ஒரு செய்தி உலவுகிறதே உண்மையா?

இந்து திருமண சட்டத்தில் திருத்தம். காதல் திருமணம் அதாவது பதிவுத் திருமணம் செய்யும் போது கண்டிப்பாக பெற்றோர் ஒப்புதல் வேண்டும். குறிப்பாக மணப் பெண்ணின் தாயார் ஒப்புதல் மிக அவசியம். 30 நாட்களுக்குள் பெற்றோரின் ஒப்புதல் தெரிவிக்கப்படாவிட்டால் பதிவுத் திருமணம் செல்லாததாகி விடும்.

இப்படி ஒரு செய்தி உலவுகிறதே உண்மையா?

கலப்பு மணத்துக்கு அங்கீகாரம் கொடுத்து சட்டம் இயற்றப்பட்டிருக்கும் தமிழ் நாட்டில் அந்த அங்கீகாரத்தை அடித்து நொருக்குகிறது இந்தத் திருத்தம்.

அண்மையில் உடுமலைப் பேட்டை சங்கர் கொலையில் துள்ளத்துடிக்க நடுரோட்டில் வெட்டிக் கொன்ற தேவர் சாதிவெறிக்கு ஆதரவாக நின்று இந்த திருத்தம் செய்யப்பட்டிருக்கிறதா? அரிவாளைத் தூக்கி நீங்கள் சட்டத்துக்குள் மாட்டிக் கொள்ள வேண்டாம். நான் சட்டத்தையே மாற்றி விடுகிறேன் எனும் ஆணவமா?

அதுசரி, தேர்தல் காலத்தில், சட்டமன்றம் கூடாத நிலையில் இவ்வாறான சட்டத் திருத்தம் செய்ய முடியுமா?

*****************************************************

மாநிலங்கள் எல்லாம் சும்மா! இனி இந்தியா மட்டும் தான் ஆமா!

மாநில உரிமைகள் குறித்து பேசுவதை மாநிலக் கட்சிகள் கைகழுவி நாட்களாகின்றன. மாநில உரிமைகளுக்கான போராட்டம் என்பதெல்லாம் தற்போது தேர்தல் வர்த்தமானங்களை முன் வைத்து கடிதம் எழுதுவதுடன் நின்று போய் விட்டது.

ஆதார் அட்டைக்கான முன்னெடுப்பை மத்திய அரசு உச்ச நீதி மன்ற வழி காட்டுதலையும் மீறி மக்களிடம் திணிக்க முயன்ற போது எந்த மாநில அரசுகளும் இது குறித்து கவலை தெரிவிக்கவோ தடுக்கவோ முன்வரவில்லை. மாறாக, ஒத்துழைத்தன.

பலமுறை முயன்றும் முடியாமல் போன ஆதார் அட்டைக்கான மசோதாவை பண மசோதாவாக தாக்கல் செய்து நிறைவேற்றவும் செய்திருக்கிறது பாசிச பி.ஜே.பி அரசு.

இந்த நிலையில் தான் பி.ஜே.பி அரசிடமிருந்து ஒரு அறிவிப்பு வந்திருக்கிறது. ரேசன் கார்டுகள் இனி ஆவணமாக ஏற்றுக் கொள்ளப்படாது என்பது தான் அந்த அறிவிப்பு. அதாவது, ரேசன் கார்டு என்பது தனி நபர் அடையாள ஆவணமாகவும், வசிப்பிட ஆவணமாகவும் கோடிக்கணக்கான ஏழை மக்களால் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகிறது. இனி அவ்வாறு பயன்படுத்த முடியாது. தெளிவாகச் சொன்னால், ஆதார் அட்டை இல்லையென்றால் இனி இந்தியனாக மதிக்கப்பட மாட்டாய் இதன் பொருள்.

ஆதார் அட்டை ஏன் கொண்டு வரப்படுகிறது? யாருக்காக கொண்டு வரப்படுகிறது? அதன் விளைவுகள் சமூகத்தில் எந்த அளவுக்கு பாதிப்புக்கு உள்ளாக்கும்? என்பது குறித்தெல்லாம் சமூகத்தின் மீது அக்கரை கொண்ட பலரும் பேசியும் எழுதியியும் முடித்து விட்டார்கள்.

ஏற்கனவே ‘உங்கள் காசு உங்கள் கையில்’ எனும் சர்க்கரை தடவிய திட்டத்தின் மூலம் ரேசன் கடைகளுக்கு சவக்குழி வெட்டப்பட்டு தயாராக இருக்கிறது. இப்போது ரேசன் கார்டுகளை வெறும் அட்டையாக மாற்றும் அறிவிப்பும் வந்து விட்டது.

பாரத் மாத்தாக்கு ஜொய்ய்ய்ங் ன்னு சொல்லாதவங்க இந்தியாவில் இருக்க முடியாதுண்ணு குரங்குகள் கும்பி கருகி கத்திக் கொண்டிருக்கின்றன. அப்புறம் என்ன? ஆதார் அட்டை இல்லாதவங்க பாகிஸ்தானுக்கொ, சீனாவுக்கோ போங்க ன்னு சொல்ல வேண்டியது தான் பாக்கி.

இதையும் செய்தியாகத்தான் கடந்து போகப் போகிறோமா?

***************************************************

விவசாயி தாக்கப்பட்டதில் ஊடகங்களுக்கு பங்கில்லையா?

அண்மையில் டிரக்கடருக்காக வங்கிக் கடன் பெற்ற விவசாயி இரண்டு தவணையை திருப்பிக் கட்டாததால் போலீசாலும் அந்த தனியார் வங்கி ஊழிகர்களாலும் கடுமையாக தாக்கப்பட்டார். மட்டுமல்லாது டிராக்டரும் பறிமுதல் செய்யப்பட்டது. இதை மல்லையாவுடன் ஒப்பிட்டு அனைவரும் கண்டித்தனர். இதில் கவனிக்காமல் விடப்பட்ட ஒரு விசயம் “ஒரு தனியார் வங்கி” என்பது.

அச்சு ஊடகங்களானாலும், காட்சி ஊடகங்களானாலும் அதை ஏதோ ஒரு தனியார் வங்கி என்று தான் குறிப்பிட்டனவே தவிர கோடக் மஹிந்திரா எனும் தனியார் வங்கி என அதன் பெயரைக் குறிப்பிட்டு எழுதவோ, காட்சிப் படுத்தவோ இல்லை. ஏன்? காசு கொடுத்தால் எதையும் செய்ய ஆயத்தமாக இருப்பவர்களுக்கு சமூகத்தில் வேறு பெயர் உண்டு. நான்காவது தூண் நாற்பதாவது தூண் என்று பெயர் வைத்துக் கொண்டு, கொஞ்சம் கூட அறிவு நாணயம் இல்லாமல், அது அப்பட்டமாக அம்பலப்பட்டிருக்கும் இன்றைய நிலையிலும் அதைப் பற்றி கவலைப் படாமல் இளித்துக் கொண்டிருக்கும் இந்த நாளிதழ்களை இனியும் காசு கொடுத்து வாங்கி படிக்கத்தான் வேண்டுமா?

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

சட்டத்தைக் கூட மதிக்காத நீதிபதிகளை நாம் மதிக்க வேண்டுமா?

madurai-lawyers-rally-1

தமிழ்நாடு பல விசயங்களில் இந்தியாவுக்கு முன்னோடியாக இருந்திருக்கிறது. இந்திய விடுதலைப் போர் தமிழகத்திலிருந்து தான் தொடங்கியது. பார்ப்பனீயத்துக்கு எதிராக சளைக்காமல் போராடியது, இந்தி திணிப்பை எதிர்த்தது என சொல்லிக் கொண்டே போகலாம். அந்த அட்டவணையில் புதிதாக இன்னும் ஒரு விசயமும் சேர்ந்திருக்கிறது. கடந்த 10/09/2015 அன்று மதுரையில் ஆயிரத்து ஐநூற்றுக்கும் மேற்பட்ட வக்கீல்கள் கலந்து கொண்டு நடத்திய நீதிபதிகளின் ஊழல்களுக்கு எதிரான பேரணி. அதன் முடிவில் ஊழல் நீதிபதிகளின் முதல் பட்டியல் வெளியிடப்பட்டது. நீதிபதிகளின் ஊழல் போக்கு குறித்து பிரசாந்த் பூஷன், சந்துரு போன்ற நீதிபதிகள் ஆங்காங்கே சில போதுகளில் குரல் கொடுத்திருந்தாலும். ஒட்டு மொத்தமாக வாக்கீல்கள் திரண்டு போராட்டம் நடத்தி பெயர்ப் பட்டியலை வெளியிட்டிருப்பது. இந்தியாவையே அதிர வைத்து நிலைகுலையச் செய்திருக்க வேண்டும். ஏனென்றால் நீதி மன்றங்கள் மீது மக்களுக்கு அந்த அளவுக்கு – நீதி மன்றங்களே மக்களின் கடைசி புகலிடம் எனும் அளவுக்கு – நம்பிக்கை இருப்பதாக ஒரு கருத்து இங்கே நிலவுகிறது. ஆனால் எந்த அளவுக்கும் மதுரையில் நடந்த அந்த பேரணி மக்களிடம் சலனத்தை ஏற்படுத்தவில்லை. காரணம், ஊடகங்களின் திட்டமிட்ட புறக்கணிப்பு.

நீதிபதிகள் இதற்கு பழிவாங்கும் நடவடிக்கைகளை உடனே தொடங்கினார்கள். பதினைந்து வக்கீல்களின் அங்கீகாரத்தை பார் கவுன்சில் தற்காலிகமாக ரத்து செய்தது. மதுரை வழக்கறிஞர்களின் அலுவல் அறையை காலி செய்ய உத்தரவிட்டது. தலைக்கவச வழக்கில் நீதி மன்ற அவமதிப்பு என்ற முகாந்திரத்தை வைத்துக் கொண்டு வக்கீல்களை பகிரங்கமாக மிரட்டியது. தடித்த தோல் எனக்கு இருக்கிறது என்று கூறிய தலைமை நீதிபதி தத்து வக்கில்களை ரவுடிகள் என்கிறார். நீதிமன்ற வளாகங்களில் அதன் அருகாமையில் பிரச்சாரங்களோ போராட்டங்களோ நடத்தக்கூடாது. சுவரொட்டி ஒட்டக் கூடாது, பிரசுரம் வினியோகிக்கக் கூடாது என உத்தரவு போடுகிறார்கள். நீதிபதிகள் பயந்து கொண்டே தங்கள் வேலையைச் செய்ய வேண்டியுள்ளது. எனவே, மத்திய தொழிற்படை பாதுகாப்புக்கு நீதிமன்றங்களை உட்படுத்த வேண்டும் என்று கோருகிறார்கள். என்ன! இந்த நீதிபதிகள் வானத்திலிருந்து குதித்தவர்களா?

நீதியின் பதிகள், நீதி அரசர்கள் என குறிப்பிடுவதற்கு கொஞ்சமும் தகுதியில்லாதவர்கள் இவர்கள் என்பதை தங்களின் பல தீர்ப்புகள் மூலம் ஏற்கனவே நிரூபித்திருக்கிறார்கள். கீழ்வெண்மணி, கயர்லாஞ்சி வழக்குகளில் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்கள் மேல்ஜாதி பெரிய மனிதர்கள் அவர்கள் இப்படி செய்திருக்க மாட்டார்கள் என்று ஜாதிக் கொழுப்பு வழிய தீர்ப்பெழுதியவர்களல்லவா? ஆதாரம் இல்லையென்றாலும், நிரூபிக்கப்படவில்லை என்றாலும் இந்தியாவின் மனசாட்சிக்காக தண்டனை கொடுக்கிறோம் என்று அப்சல் குருவை தூக்கில் போட்டவர்களல்லவா? நீதி இவர்களுக்கு ஒரு பொருட்டல்ல என்றாலும் சட்டத்தைக் கூட இவர்கள் மதிப்பதில்லை என்பதற்கு கடந்த மூன்று மாதங்களுக்கும் மேலாக தமிழ்நாட்டில் நடந்து கொண்டிருக்கும் சாராயக் கடைகளுக்கு எதிரான போராட்டங்களில் இந்த நீதிபதிகள் நடந்து கொண்ட விதங்களே சாட்சி.

அம்பேத்கார் சிலைக்கு கீழே அமர்ந்து மாட்டுக்கறி சாப்பிட்டார்கள், கிரிக்கெட் விளையாடினார்கள் என்றல்லாம் வக்கில்கள் மீது உப்புமா குற்றம் சாட்டுகளை கூறும் நீதிபதிகள், தங்கள் மீது வக்கீல்கள் சாட்டும் ஊழல் குற்றச்சாட்டுகள் குறித்து தவறியேனும் ஒரு வார்த்தை கூட உச்சரிக்கவில்லை. தங்கள் மீதான குற்றச்சாட்டுகளுக்கு வக்கில்கள் விசாரணையை எதிர்கொள்ள தயார் என்கிறார்கள். நீதிபதிகள் தயாரா? இப்படி நீதி குறித்தும், சட்டம் குறித்தும் கிஞ்சிற்றும் கவலைப்படாத இந்த நீதிபதிகளை, நீதிமன்றங்களை மக்கள் என்ன செய்ய வேண்டும்?

கடந்த 1947 லிருந்து 2015 வரை சுமார் 67 வருடங்களாக எந்த ஒரு ஊழல் நீதிபதியாவது விசாரிக்கப்பட்டு தண்டிக்கப்பட்டதுண்டா? இல்லை என்றால் நீதிபதிகள் அனைவரும் உத்தமர்களா?

உச்சநீதிமன்ற தலைமை நீதிபதி ஹெச்.எல். தத்து அவர்கள் “வருமானத்துக்கு அதிகமாக சொத்து சேர்த்து பெங்களூரில் 50 கோடிக்கு வீடு கட்டியுள்ளார்” என்று உச்சநீதிமன்ற நீதிபதி மார்கண்டேய கட்ஜு அவர்கள் புகார் தெரிவித்து ஆதாரங்களை வெளியிட்டுள்ளார். யார் நடவடிக்கை எடுப்பது?

உச்சநீதி மன்ற முன்னாள் தலைமை நீதிபதிகள் நங்கநாத் மிஸ்ரா, கே.என்.சிங், ஏ.எம்.அஹ்மதி, எம்.எம்.புன்ஷி, ஏ.எஸ்.ஆனந்த், ஒய்.கே.சபர்பால் உள்ளிட்ட எட்டு பேர் ஊழல் பேர்வழிகள் என முன்னாள் சட்ட அமைச்சர் சாந்தி பூஷன், வழக்குறைஞர் பிரசாந்த் பூஷன் ஆகியோர் உச்சநீதி மன்றத்தில் கடந்த 2010 ஆம் ஆண்டு மனுத்தாக்கல் செய்தனர். இன்று வரை அம்மனு விசாரிக்கப்படாத மர்மம் என்ன?

கிரானைட் கொள்ளை வழக்கில் தலைமை நீதிபதி எஸ்.கே.கவுல் சகாயம் விசாரணைக்கு உத்தரவிட்டு விசாரணை நடந்து வரும் போது நீதிபதிகள் சி.டி.செல்வம், ராஜா, கர்ணன், தனபாலன், வேலுமணி ஆகியோர் கிராணைட் கொள்ளைக்கு ஆதரவாக தீர்ப்பளித்தது ஏன்?

தாதுமணல் கொள்ளை தொடர்பான விசாரணைக்கு வருவாய்த்துறை செயலர் ககன் தீப்சிங் பேடி நியமிக்கப்பட்டு விசாரணை முடிந்த நிலையில் விசாரணைக்குழு அறிக்கையை உயர்நீதிமன்ற நீதிபதி ராஜா ரத்து செய்த மர்மம் என்ன?

ஜெயாவுக்கு எதிரான சொத்துக்குவிப்பு வழக்கு பெங்களூரில் நடக்கும் போதுநீதிபதி அருணா ஜெகதீசன் ஒரு தீர்ப்பு சொன்னார். இது நீதியின் தற்கொலை. போராடும் வழக்குறைஞர்கள் மீது கோபப்படும் நீதிபதிகளே, உங்கள் பதில் என்ன?

தமிழக மக்களின் வியர்வை சிந்திய வரிப்பணம் 22,000 கோடியைக் கொள்ளையடித்தது பன்னாட்டு நோக்கியோ கம்பனி. எட்டப்பன் போல ஸ்டே கொடுத்து, ஓடிப்போக உதவி செய்கிறார் நீதிபதி பி.ராஜேந்திரன். இது தேசத்துரோக குற்றமல்லவா?

உச்சநீதிமன்ற நீதிபதி ஏ.கே.கங்குலி மீது கொடுக்கப்பட்ட பாலியல் புகார் என்னாயிற்று?

நீதிபதி கர்ணன் மீது கொடுத்த லஞ்சப் புகார்களை உண்மையென ஏற்ருக் கொண்ட தலைமை நீதிபதி கவுல் இன்று வரை நடவடிக்கை எடுக்காமல் இருப்பதன் மர்மம் ‘கர்ணன் பல நீதிபதிகளின் ஊழலை அம்பலப்படுத்துவார்’ என்பதால் தானே?

ஊருக்கெல்லாம் உபதேசிக்கும் உயர்-உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதிகளின் தேர்வில் முறைகேடு நடந்துள்ளது என்று உச்சநீதி மன்றத்தில் இந்திய அரசின் தலைமை வழக்குறைஞர் முகில் ரோத்தகி சொன்னாரே! வழக்கம் போல் மவுனம் தான் பதிலா?

சாதாரண மக்களின் லட்சக் கணக்கான வழக்குகள் தேங்கி நிற்க பி.ஆர்.பி, வைகுண்டராஜன் போன்ற கனிமக் கொள்ளையர்களின் வழக்குகளை மட்டும் நீதிபதிகள் விசாரித்து முடிப்பதேன்?

மூத்த செல்வாக்கான வழக்குறைஞர்கள் வந்தால் வழக்குகள் முடிக்கப்படுவதும், முகம் தெரியாத இளம் வழக்குறைஞர்களின் வழக்குகள் புறக்கணிக்கப்படுவதும் ஏன்?

சல்மான்கான் போல சாமானிய மக்களுக்கு உடனடி நீதி கிடைக்குமா?

அமித்ஷா வழக்கில் தீர்ப்புச் சொல்லி முன்னாள் உச்சநீதி மன்ற தலைமை நீதிபதி சதாசிவம் ஆளுனர் பதவி பெறுவது சரியா?

அனைத்து துறைகளிலும் ஊழியர் தேர்வை சட்டப்படி சரியாக நடத்த வேண்டும் என உத்தரவிடுகிறது சென்னை உயர் நீதிமன்றம். ஆனால் சென்னை உயர்நீதிமன்ற ஊழியர்கள் தேர்வை வெளியில் சொன்னால் மக்கள் காரித்துப்ப மாட்டார்களா?

வழக்குறைஞர்களுக்கு அடிக்கடி நீதியை உபதேசிக்கும் நீதிபதி பி.என்.பிரகாசு அவர்கள் கொள்ளையர்கள் வைகுண்டராஜன், ஆக்ஸ்போர்டு சுப்பிரமணியத்துக்கு முஞாமீன் வழங்கியது மனுநீதிப்படியா?

சொத்துத் தகராறுக்கு சொந்தத் தம்பி வழக்கை விசாரித்த நீதிபதி சி.டி.செல்வம் யோக்கியமானவரா?

சட்டமே தெரியாத நீதிபதிகள் கர்ணன், வைத்தியநாதன்,  ராஜா போன்றவர்கள் உயர்நீதி மன்ற நீதிபதிகளானது எப்படி?

நீதிபதி என்ற அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தி பெண் ஊழியர்களிடம் அத்துமீறல் செய்த நீதிபதி டாக்டர். தமிழ்வாணன் மீதான நடவடிக்கை என்ன?

கீழமை நீதிமன்ற நீதிபதிகளை அடிமைகளை விட கேவலமாக நடத்தும் உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதிகள் நீதி வழங்க தகுதியானவர்களா?

சட்டத்தை விட நியாயத்தை அதிகம் பேசும் நீதிபதி இராம சுப்பிரமணியன் அவர்கள் நீதித்துறையை சீரழித்த புரோக்கர் வக்கீல் சங்கத்துக்கு ஆதரவாக தீர்ப்பு வழங்கியதன் காரணம் என்ன?

ஹெல்மெட்டை மக்கள் மீது திணிக்கும் நீதிமன்றம் டாஸ்மாக்கை மூட மறுப்பது சரியா?

நீதித்துறை மாண்பைக் கெடுப்பது நீதிபதிகளின் ஊழல், பாலியல் குற்றங்கள் – அரசு ஆதரவு தீர்ப்புகளா? வழக்குறைஞர் போராட்டங்களா?

நீதித்துறை ஊழல் தொடர்பாக என்றாவது full court ல் விவாதித்ததுண்டா?

நீதிமன்ற தீர்ப்புகளை விமர்சித்தால் நீதிபதிகள் பயப்படுவது ஏன்?

ஒட்டு மொத்தமாக , சாமானிய மக்களுக்கு நீதி வழங்க மறுத்து தோற்றுப் போனது இந்திய நீதித்துறை.

மேற்கண்ட கேள்விகளுக்கு பதிலளிக்க மறுக்கும் நீதித்துறை, தொடர்ச்சியாக மக்கள் பிரச்சனைகளுக்கு வழக்குறைஞர்கள் போராடுகிறார்கள், தங்கள் மேலதிகாரத்தை கேள்வி கேட்கிறார்கள் என ஒடுக்க முயல்கிறது. அரசு – காவல்துறையோடு இணைந்து மக்களுக்கு எதிராக நிற்கிறது நீதிமன்றம்.

இந்த நீதிமன்ற அடக்குமுறைகளுக்கு எதிராக மத்திய மாநில அரசுகள் நடவடிக்கை எடுக்காது. நீதிமன்றம் விசாரிக்கப்போவதில்லை. என்றால் என்ன செய்வது? மக்கள் போராடாமல் வேறு யார் போராடுவது இதற்கு? நீதியை, சட்டத்தை மதிக்காத நீதிபதிகளை மக்கள் நாம் ஏன் மதிக்க வேண்டும்?

மக்கள் துணையோடு நீதித்துறையின் அடக்குமுறையை வீழ்த்துவோம்!

வழக்கு சிறைக்கு அஞ்சாமல் தொடர்ந்து போராடுவோம்!

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

இந்திய நீதிமுறைமைக்கு தூக்கு

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

ராசா கைது ஊழலுக்கு எதிரான நடவடிக்கையா? ஆதரவான நடவடிக்கையா?

 

ஒருவழியாக முன்னாள் அமைச்சர் ராசா கைது செய்யப்பட்டுவிட்டார். அனைத்து ஊடகங்களும் இந்த கைது நடவடிக்கையைச் சுற்றியே தங்கள் புல்லரிக்கும் புலனாய்வுகளைச் செய்து செய்திகளாக பீய்ச்சியடிக்கின்றன. இந்தவகைச் செய்திகளைப் படித்தே நாட்டு நடப்பை அறிந்துகொள்ளும் மக்களோ. அவை அடுத்த செய்தியை கொடுக்கும் வரை இதையே தங்கள் அரசியலாக, சமூக அக்கரையாக; இவற்றை அலசுவதையே தங்கள் நாட்டுப்பற்றாக, தார்மீக‌ கடமையாக செய்துகொண்டிருக்கிறார்கள். ஆனால் இந்த ஆர்ப்பரிப்பின் பின்னே மக்கள் அறியவேண்டியவைகள் மங்கிப் போகின்றன.

 

பண்டைய சுக்ராம் தொடங்கி ஊழலில் யாரும் தண்டிக்கப்பட்டதுமில்லை, கைது செய்யப்படுவது மட்டுமே தண்டனையும் இல்லை. மக்களும் அவற்றை அறிந்துதான் இருக்கிறார்கள். இப்போது ராசா கைது செய்யப்பட்டிருப்பதனால் சட்டம் பக்கச் சார்பின்றி தன் கடமையை செய்திருப்பதாக பறைசாற்றப்படுகிறது. இது சரிதானா?

 

ஸ்பெக்ட்ரம் விவகாரத்தில் கடந்த நாடாளுமன்ற கூட்டத்தொடரையே நடத்தமுடியாதபடி பிஜேபி உள்ளிட்ட எதிர்க்கட்சிகள் முடக்கிப்போட்டன. அப்படி முட‌க்கியதால், நாடாளுமன்றம் செயல்படாமல் முடங்கியதால் நாட்டின் எந்த நிர்வாக நடவடிக்கைகளும் முடங்கிவிடவில்லை என்பதை மக்கள் பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்கள். அடுத்த வரவு செலவு திட்ட அறிக்கை கூட்டத்தொடரும் முடக்கப்பட்டால், பட்ஜெட் நிறைவேற்றப்படாமல் நாடே முடங்கிவிடுமா என்ன? வழக்கம்போல நிர்வாகம் இயங்கும். வரி வசூலிக்கப்படும், திட்டங்களுக்காக செலவிடப்படும், வெளிநாடுகளில் கடன் வாங்கப்படும், வாங்கியதைவிட அதிகமாக வட்டி மட்டுமே திரும்பச் செலுத்தப்படும், புதிய திட்டங்கள் தீட்டப்படும், பன்னாட்டு உள்நாட்டு நிறுவனங்களுக்கு கொள்ளைச் சலுகை வழங்கப்படும், எந்தச் சங்கடமுமின்றி ஊழலும் செய்யப்படும். பட்ஜெட் கூட்டத்தொடர் நடைபெறாமல் முடங்கினாலும் எதுவும் நேர்ந்துவிடாது என்பதை மக்கள் கண்டுகொள்ள இன்னொரு சான்றாக அமையும். என்றால் நாடாளுமன்றம் எதற்காக? நாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் எதற்காக? அவர்களைத் தேர்ந்தெடுக்க தேர்தல் எதற்காக? அவர்களை உறுப்புகளாகக் கொண்ட அரசாங்கம் எதற்காக? எனும் கேள்விகள் மக்கள் மனதில் எழும். எந்த அமைப்பால் கொழுத்துக் கொண்டிருக்கிறார்களோ அந்த அமைப்பு மக்கள் மத்தியில் செல்வாக்கு குன்றலாமோ.

 

நாடாளுமன்ற கூட்டுக்குழு அமைக்கப்படுவதால் மட்டும் ஊழலின் அடியும் முடியும் வெளிவந்துவிடுமா? போபர்ஸ் ஊழலுக்காக அமைக்கப்பட்ட நாடாளுமன்ற கூட்டுக்குழுவால் என்ன நடந்துவிட்டது? பின் ஏன் காங்கிரஸ் அதை அமைக்க மாட்டோம் என பிடிவாதம் பிடிக்க வேண்டும். நேர்மையாக நாடாளுமன்ற கூட்டுக்குழு செயல்பட்டால் அலைக்கற்றை ஊழலில் முன்னர் பிஜேபி உள்ளிட்ட எல்லா எதிர்க்கட்சிகளும் கை நனைத்திருப்பது வெளிவருமே, பின் ஏன் அவை நாடாளுமன்ற கூட்டுக்குழு அமைத்தே தீரவேண்டும் என பிடிவாதம் பிடிக்க வேண்டும்? இவைகளெல்லாம் மக்களின் மறதியை தயாரிப்பாக கொண்டு அந்தந்த நேரத்தேவைகளுக்காக இயக்கி நடிக்கப்படும் நாடகங்கள். இந்த நாடகம் தம்மைச் சங்கடப்படுத்தும் அளவுக்கு நீளக்கூடாது என்பதால் அதை முடித்துவைக்கத் தேவைப்பட்ட உச்சகட்டக் காட்சி தான் ராசா கைது. ஒருவேளை நீண்டாலும் அமைச்சரையே கைது செய்யும் அளவுக்கு அரசு நேர்மையாக நடந்துகொண்டும் எதிர்க்கட்சிகள் நாடாளுமன்றத்தை நேர்மையின்றி முடக்குகிறார்கள் என பிரச்சாரம் செய்யலாம். எத்தனை நாளைக்குத்தான் கூச்சல், குழப்பம், முடக்கம் என்று ஒரே காட்சியை திரும்பத்திரும்ப நடித்துக்கொண்டிருப்பது. மக்களுக்கு சலிப்பு வந்து நமக்கு எதிராக திரும்பிவிட்டால், எதிர்க்கட்சிகளின் அச்சத்தை முடிவுக்கு கொண்டுவர தேவைப்பட்ட உச்சகட்டக் காட்சிதான் ராசா கைது. பின்வாங்கிவிட்டதாக யாரும் கூறினால் எங்களுக்கு கிடைத்த வெற்றிதான் ராசா கைது என பிரச்சாரம் செய்யலாம்.

 

பாராளுமன்ற பன்றித் தொழுவத்தில் உழலும் எந்தக் கட்சியும், யாரும் நேர்மையானவர்கள் என தங்களை கூறிக்கொள்ள முடியாதபடி ஊழலில் அம்பலப்பட்டிருக்கிறார்கள், அம்பலப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆனால் தேர்தல் காலங்களில் எதையாவது செய்து குட்டிக் கரணம் அடித்து எங்கள் கைகளில் அழுக்கில்லை என காட்டிக்கொள்ள முனைகிறார்கள். மக்களும் பழையதை அவர்களுக்கு நினைவூட்டுவதில்லை. எத்தனை மக்கள் செத்தாலும் கடிதம் எழுதும் திறனுள்ள முதல்வர், முன்னர் நடந்த முதல்வர்கள் மாநாடுகளில் கலந்துகொள்ளமுடியா உடல்நலம் குன்றியவர், கூட்டணி பலமாக இருக்கிறது என பலமுறை இருதரப்பிலும் அறிவித்துக்கொண்டிருக்கும் நிலையிலும், தொகுதிப்பங்கீடு என்று ஏன் தில்லி செல்ல வேண்டும்? மணிக்கணக்காக காத்திருந்து சோனியாவை சந்திக்க வேண்டும்? 1.76 லட்சம் கோடிகளுக்கு எத்தனை சுழிகள் என்று தெரியாத மக்கள் தான் வாக்காளர்கள் என்றாலும், ஊழல் என்று பதிவாகிவிட்டது, பாம்புக்கும் வலிக்காமல் தடியும் நோகாமல் எப்படி அடிப்பது? என்பதுதான் பிரச்சனை. பிரச்சனையை பேசினார்கள், ராசா கைது என்று பாம்பை அடித்தும் விட்டார்கள். இனி தேர்தல் மேடைகளில் தைரியமாக சவடால் விடலாம்.

 

ஸ்பெக்ட்ரம் ஊழல் என்றதும் ராசா, திமுக, காங்கிரஸ் என்று தான் பேசப்படுகிறது. இவைகள் இலைகள் தாம் வேர்கள் மறைந்திருக்கின்றன. அலைக்கற்றை எனும் மக்களுக்கு பொதுவான வளத்தை முறைகேடாக முதலாளிகளுக்கு குறைந்த விலையில் விற்றதுதான் ஸ்பெக்ட்ரம் ஊழல். இதில் முறைகேடாக விற்ற ராசா மட்டுமே குறிவைக்கப்படுவதால் எந்த அடிப்படையில் விற்றார்? இதில் பலனடைந்தது யார்? எனும் கேள்விகள் கவனமாக மறைக்கப்படுகின்றன. ராசா முறைகேடாக விற்பதற்காக குறிப்பிட்ட நிறுவனங்களிடமிருந்து பலனடைந்தார் என்று குற்றம்சாட்டப்படவும் இல்லை(பலனடையாமல் அதை செய்திருக்கமாட்டார் என்பது வேறு விசயம்), அதன் அடிப்படையில் நடவடிக்கையும் இல்லை. ஆனால் அந்த விற்பனையில் நாட்டுக்கு 1.76 லட்சம் கோடி இழப்பு ஏற்பட்டிருக்கிறது. அப்படியென்றால் வேறு எந்த நடவடிக்கைகளிலும் நாட்டிற்கு இழப்பு ஏற்பட்டதில்லையா? பொதுத்துறை நிறுவனங்கள் அத்தனையும் அடிமாட்டு விலையில் தான் தனியாரிடம் விற்கப்பட்டிருக்கின்றன. பூமியில் கிடைக்கும் கனிம வளங்கள் அத்தனையும் உப்புப் பெறாத விலைக்குத்தான் மொத்தமாக தனியாருக்கு தாரை வார்க்கப்படுகிறது. பல கோடி மதிப்பிலான நிலங்கள் சில லட்சங்களுக்காக மக்களை கொன்று விரட்டிவிட்டு தனியாருக்கு தாராளம் காட்டப்படுகிறது. வங்கிகளில் சேமிக்கப்பட்டிருக்கும் பணம் உட்பட அனைத்தும் முதலாளிகளின் வசதிக்காக திறந்துவிடப்படுகிறது. அரசின் கொள்கையே அரசுக்கு இழப்பு ஏற்பட்டாலும் கூட, தனியாரின் லாபத்தை உத்தரவாதப்படுத்தும் விதத்தில் தான் இருக்கிறது. தெளிவாகக் கூறினால் அரசின் அனைத்து நடவடிக்கைகளிலுமே அரசுக்கு இழப்பு தான் ஏற்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறது.

 

அலைக்கற்றை விவகாரத்தில் ராசா செய்தது குற்றம் என்றால் அரசின் மொத்தச் செயல்பாடும் குற்றத்தன்மை உடையதே. அரசின் கொள்கையாக செயல்படுத்தப்படுகிற தனியார்மயம் தாராளமயம் இந்த அடிப்படையில் தான் கட்டியமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. நாட்டின் வளங்களையும், நாட்டு மக்களையும் சுரண்டிச் சேர்த்து ஒருபக்கம் குவிப்பதையே நோக்கமாக கொண்டிருக்கிறது. என்றால் மாற்றப்படவேண்டியது ராசாவா? அந்தக் கொள்கையா? வெகு சாதாரணமாகவே திருட்டுப்பொருளை வாங்குவது குற்றம், ஸ்பெக்ட்ரம் விவகாரத்தில் கள்ளத்தனமாக விற்கப்பட்ட அலைக்கற்றை உரிமத்தால் பலனடைந்தது யார்? அவர்களும் குற்றவாளிகள் தானே. ஆனால் புதிய தொலைத்தொடர்புத்துறை அமைச்சரான கபில்சிபல் அந்த திருட்டுத்தனத்தால் யார் பலனடைந்தார்களோ அவர்களிடம், ரிலையன்ஸ், அம்பானிகளிடம் தொலைத்தொடர்பு கொள்கை குறித்து ஆலோசனை கேட்கிறார், உங்களின் தொழிலுக்கு எந்தவிதத்திலும் அரசு தொந்தரவாக இருக்காது என்று உறுதியளிக்கிறார். இதுதான் அரசின் உண்மையான முகம்.

 

இந்த ஸ்பெக்ட்ரம் ஊழலே முதலாளிகளின் போட்டியால் வெளிப்பட்டதுதான். அது இல்லையென்றால் இது ஊழலாக அல்ல ஒப்பந்தமாகவே பார்க்கப்பட்டிருக்கும். பலஆயிரம் டன் அலுமினியத்தாது சந்தை விலையில் 0.017 விழுக்காட்டுக்கு தனியாருக்கு விற்கப்பட்டது ஒப்பந்தமாக மதிக்கப்படும் நாட்டில், எது ஒப்பந்தம், எது ஊழல் என்பதைக்கூட முதலாளிகளின் தேவை தான் தீர்மானிக்கிறது. அதைமட்டுமா முதலாளிகள் தீர்மானிக்கிறார்கள்? ஒரு துறைக்கு யாரை அமைச்சராக நியமிப்பது என்பதையே முதாலாளிகள் தான் தீர்மானிக்கிறார்கள் என்பதை ஒரு நீரா ராடியாவின் தேர்ந்தெடுத்து கசியவிடப்பட்ட தொலைபேசி பேச்சுக்களே துல்லியமாக காட்டுகின்றன. நாட்டில் ஆயிரம் நீரா ராடியாக்கள் சட்டபூர்வமாகவே உலவிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

 

நாட்டின் கொள்கை முடிவுகளில் நீதிமன்றம் தலையிடாது என்பது நீதிமன்றத்தின் பஞ்ச் டயலாக். மக்களுக்கு எதிரான, முதலாளிகளின் கொள்ளைக்கு ஆதரவான அத்தனை ஒப்பந்தங்களையும் மக்களின் அவலக்குரல் காதில் விழாதபடி காதில் பஞ்சை வைத்த இந்த‌ டயலாக்கின் உதவியுடன் தான் அங்கீகரித்துக்கொண்டிருக்கிறது நீதிமன்றம். மயிற்கூச்செரியும் பல்வேறு கேள்விகளை அரசை நோக்கி வீசும் அதே நீதிமன்றம், விற்கப்பட்ட ஸ்பெக்ட்ரம் உரிமையை ரத்து செய்ய முடியாது என்று கூறியிருக்கிறது. இதுதான் சட்டத்தின் உண்மையான முகம்.

 

அப்படியென்றால் சட்டத்தின் கடமைதான் என்ன? அரசின் கடமை எதுவோ அதுவே சட்டத்தின் கடமையும். மக்களைக் கொன்றேனும் முதலாளிகளை வாழவைப்பதுதான் அரசின் கடமை. அந்த வகையில் முதலாளிகளின் போட்டி பொறாமையினால் வெளிப்பட்டுவிட்ட ஊழலை அதன் உண்மையான கொடூரம் மக்களுக்கு தெரிந்துவிடாமல் மறைப்பதுதான் அரசின் கடமை. அதிலிருந்து வழுவாமல் உண்மையான ஊழல்வாதிகளை, ஊழல்வாத கொள்கைகளை மறைக்க அரசுக்கு பக்கமேளம் வாசிப்பது தான் சட்டத்தின் கடமை. இதைத்தான் சட்டத்தின் கடமை என்ன என்பதை மறைத்து சட்டம் தன் கடமையைச் செய்யும் என்று மட்டும் கூறுகிறார்கள். ஆக ராசா கைது ஊழலுக்கு எதிரான நடவடிக்கையல்ல, ஆதரவான நடவடிக்கையே.

 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

வழக்குறைஞர்கள் பட்டினிப் போராட்டம்: தமிழ் வாழ்க, தமிழர் மடிக

பத்தாவது நாளாக தொடர்ந்துகொண்டிருக்கிறது வழக்குறைஞர்களின் பட்டினிப் போராட்டம். நீதிமன்றங்களில் வழக்கு மொழியாகவும், அலுவல் மொழியாகவும் தமிழையும் அங்கீகரிக்கவேண்டும் எனும் கோரிக்கையுடன் மதுரையில் தொடங்கிய இந்த பட்டினிப் போர் சென்னை, புதுவை, கோவை, புதுக்கோட்டை என விரிவடைந்து கொண்டிருக்கிறது. பல்வேறு அமைப்புகளும், மக்களும் ஆதரவளித்து வருகிறார்கள். தமிழ் மொழி பேசும் மக்கள் வாழும் மாநிலத்தில் தமிழ் மொழியையும் வழக்கு மொழியாக செயல்படுத்துங்கள் என போராடும் நிலை என்பது முரண்பாடான ஒன்றாய் தோன்றலாம், ஆனால் இந்த முரண்பாடு மொழியோடு மட்டும்  முடிந்துவிடுவதன்று. மக்கள் வாழ்நிலைகள் இற்றுப்போய் ஒவ்வொரு நாளையும் கடுஞ்சிரமமின்றி கழிக்கமுடியாது எனும் அளவுக்கு தள்ளிவிட்டுவிட்டு மொத்த அரசு இயந்திரமும் செம்மொழி மாநாட்டுக்காக பாடுபட்டுக்கொண்டிருக்கும் முரண்பாட்டைப் போல் ஏராளம்.

உலகத் தமிழ் செம்மொழி மாநாடு சிறப்புறத் தொடங்கவிருக்கும் வேளையில் இதென்ன தொல்லை என்பதாகத்தான் இதை அரசு பார்க்கிறது. அதனால் தான் இந்தக் கோரிக்கைக்காக அரசு ஏற்கனவே செயல்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறது என்பது போல் பட்டியல் அறிக்கையும், தூண்டி விடுகிறார்கள் என்று லாவணிக் கச்சேரியும் செய்துவருகிறார் கருணாநிதி. அழகிரியை அனுப்பி அடக்கிவைக்கச் சொல்கிறார். ஆனால் பழரசம் கொடுத்து புகைப்படம் எடுத்துக்கொள்வதற்கு அவர்கள் கழகக் கண்மணிகள் அல்லவே. மறுபுறம் தனி ஈழம் அமைத்துத்தருவேன் என்றதைப் போலவே நான் ஆட்சிக்கு வந்தால் தமிழை வழக்கு மொழியாக்குவேன் என்கிறார் ஜெயலலிதா. 67க்குப் பிறகு தொடர்ச்சியாக ஆண்டுவரும் இரு கட்சிகளும் இதற்காக செய்ததென்ன?  தமிழ் எனும் தீக்குச்சியால் உரசினால் ஓட்டுப்பொறுக்க முடியும் என்றால் அனல் பறக்கும் வசனங்களுடன் வீதிக்கு வருவார்கள். ஓட்டு அறுவடை செய்யமுடியாத இடத்தில் உழுவது எதற்கு? வாரிசுகளுக்கு பதவி என்றால் சக்கர நாற்காலியில் தன்னையே பொட்டலமாக கட்டிக்கொண்டு தில்லிக்கு பறக்க முடியும். மேலவைக்கு அனுமதி என்றால் நான்கே நாட்களில் நாடாளுமன்றத்தை வளைக்க முடியும். என்றாலும், அரசியல் சாணக்கியர் கடிதம் எழுதி காரியம் முடிப்பார், காத்திருங்கள்.

மக்கள் என்ன நினைக்கிறார்கள் இப்போராட்டம் குறித்து? பருப்பு விற்கும் விலையில் நீதிமன்றங்களில் ஆங்கிலத்தில் வாதாடினால் என்ன? தமிழில் வாதாடினால் என்ன? வாழ்க்கையை கடக்கவேண்டி ஓடும் வேகத்தில் நீதிமன்ற மொழியில் நிதானிக்க முடியாது. எந்தப் போராட்டம் என்றாலும் விலகி நிற்கும் மக்களுக்கு இது ஒரு வாய்ப்பாடாகவே பயன்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறது. தன் முன்னால் நிகழும் ஒன்றின் சரி தப்பு என்ன என்பதைவிட தனக்கு என்ன சாதகம் பாதகம் என்னும் அளவீடுகளுக்கே பழக்கப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறார்கள். போராடுவது பிழைக்கத் தெரியாதவனின் வேலை என்பது அவர்கள் வாழ்வியலின் வீழ்படிவு. ஆனால் ஒவ்வொருவரும் போராடும் அவசியத்திலிருக்கிறார்கள். பருப்பு விலையின் பின்னாலிருக்கும் அரசியலுக்கும், நீதிமன்றங்களின் வழக்கு மொழியின் பின்னாலிருக்கும் அரசியலுக்கும் பெரிய வித்தியாசம் ஒன்றுமில்லை. விலைவாசிகள் ஏன் உயர்கின்றன? எனும் கேள்விக்கான பதிலிலிருக்கும் நுண்மையான செயல்பாடுகள் மக்களுக்கு எளிதில் விளங்கி விடுவதில்லை. காரணம் சாமானியனுக்கு கல்வி எதற்கு என்பது போல் நிர்வாகவியல் விவகாரங்கள் எல்லோருக்கும் எளிதாய் இருக்கவேண்டிய அவசியமில்லை. சமூகத்தின் பெரும்பாலான பிரிவினர் உணவைப்பற்றி மட்டுமே சிந்தித்தால் போதுமானது அதற்கு மேல் ஒன்றும் அவர்களுக்கு தேவையில்லை என்று அவர்களை சுரண்டும் கூட்டம் தீர்மானித்து வைத்திருப்பதைப் போல; சாமானிய மக்களின் வழக்கு விவகாரங்கள் அவர்களுக்கு எளிதில் புரியும் மொழியில் இருந்தால் வழக்கின் நியாய அநியாயங்கள் எளிதில் பிடிபடுவதாக இருந்தால் நீதிமன்றங்களின் மாட்சிமை இங்கு கேள்விக்கு உள்ளாக்கப்படுமல்லவா? அதனால் தான் வட்டார மொழிகளில் வழக்காடுவது தேவையில்லை என தீர்மானிக்கப் பட்டிருக்கிறது. கோடிக்கணக்கான மக்கள் பேசும் மொழியை வட்டார மொழி என விளிக்கும் திமிர் வேறு எங்கிருந்து வந்திருக்கும்?


சிலர் நினைக்கிறார்கள், செம்மொழி மாநாடு நடக்கவிருக்கும் இந்நேரத்தில் உண்ணாவிரதம் இருப்பது அரசியலல்லவா? என்று. ஆம் அரசியல் தான். தமிழுக்கு செம்மொழித்தகுதி வாங்கித்தந்து விட்டேன், மாநாடு நடத்துகிறேன் என்று சினிமாவுக்கு பாட்டெழுதுபவர்களைக் கொண்டு பாராட்டிப் பாடிக் கொள்வதற்கு, தமிழை அரியணையில் வீற்றிருக்கச் செய்வதாக தன்னை எழுதிக்கொள்வதற்கு அரசு இயந்திரத்தையும் பல கோடிகளையும் கொட்டிக்கொண்டிருக்கும் இந்த நேரம் தானே வீட்டிற்குள்ளே வரமுடியாமல் தமிழ் வீதியில் நிருத்தப்பட்டிருக்கிறது என்பதை அம்பலப்படுத்த சரியான நேரம். அரசு அலுவலகங்களில் தமிழர்களை வதைக்கும் திட்டங்களை தீட்டிக்கொண்டு முகப்பில் தமிழ் வாழ்க என்று  மின்னொளிப் பலகை வைப்பதையும்; மக்களின் வாழ்வை சீரழிக்கும் அத்தனை பெருமுதலாளிகளையும் அழைத்து அவர்களின் லாபத்திற்கு எல்லா சலுகைகளையும் உத்திரவாதங்களையும் செய்து கொடுத்துவிட்டு வெளிநாட்டு தமிழறிஞர்களை அழைத்து கலைச்சொற்களையும் ஆய்வறிக்கைகளையும் பேசிவிட்டால் தமிழ் வளர்ந்துவிடும் என்பதையும், கன்னத்தில் அறைவதுபோல் அம்பலப்படுத்திக்காட்டும் தமிழில் வழக்காடும் உரிமை வேண்டும் எனும் இப்போராட்டம் மிகச்சரியான தருணத்தில் தான் முன்னெடுக்கப்பட்டுள்ளது.

இன்னும் சிலர் ஆங்கிலத்தில் இருக்கும் சட்டங்களை, தமிழுக்கு மாற்றுவது என்ன அவ்வளவு சுலபமான காரியமா? பல மொழிகள் இருக்கும் நாட்டில் பொது மொழியில் வழக்காடுவது தானே சரியாக இருக்கும்? தமிழ் தெரியாத நீதிபதிகளிடம் தமிழில் எப்படி வழக்காட முடியும்? என்றெல்லாம் சிந்திக்கிறார்கள். தமிழ் கலைச்சொற்கள் இல்லாத மொழியோ கலைச்சொற்கள் உருவாக இடமில்லாத வேர்ச்சொற்களற்ற மொழியோ அல்ல. கணிணியில் எந்த இந்திய மொழியும் எட்டமுடியாத அளவில் சிறப்பாக செயல்படுத்தப்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறது தமிழ் என்பதை கண்டுகொண்டிருக்கிறோம். முகம் தெரியாத பலர் இதில் தங்கள் பங்களிப்புகளை செய்து கொண்டிருக்கின்றனர். இந்நிலையில் சட்டத்துறைக்கு மட்டும் எப்படி தமிழ் அன்னியமாகிவிடமுடியும்? இன்னும், மாவட்ட அளவிலான நீதிமன்றங்களில் தமிழ் வழக்கு மொழியாக இருந்துகொண்டிருக்கிறது. பொது மொழி என்பதும் ஏற்கமுடியாத ஒன்றுதான். வட மாநிலங்களில் இந்தி வழக்கு மொழியாக இருக்கிறது அங்கு பொது மொழி பிரச்சனை எழவில்லையே. இந்திக்கு பொது மொழி அவசியமில்லை தமிழுக்கு அவசியம் என்பது ஒரே மொழி, ஒரே கலாச்சாரம் எனும் ஆர்.எஸ்.எஸ் கொள்கையின் திருந்திய வடிவம். அதை ஏற்பதற்கில்லை. வழக்குகளோடு தொடர்புடைய மக்கள் என்ன மொழி பேசுகிறார்களோ அந்த மொழியில் வழக்குகளை நடத்துவதுதான் சரியாக இருக்கும். வழக்காளிகளுக்காகத்தான் வழக்கே தவிர நீதிபதிகளுக்காக வழக்கல்ல. அந்தந்த மாநில நீதிபதிகளை நியமிக்கலாம். இந்தி தெரியாத நீதிபதிகள் இந்தி பேசும் மாநிலங்களில் நியமிக்கப்பட்டால், நீதிபதிக்கு இந்தி தெரியாது அதனால் இந்தியில் வழக்காடக் கூடாது என்பது எவ்வளவு அபத்தமோ அதுபோன்றது தான் நீதிபதிக்கு தமிழ் தெரியாது என்பதற்காக தமிழில் வழக்காடக் கூடாது என்பதும்.

தமிழில் வழக்காடிவிட்டால் எல்லாருக்கும் சம நீதி கிடைத்துவிடும் என்றோ, மற்ற எல்லாப் பிரச்சனைகளும் தீர்ந்துவிடும் என்றோ யாரும் நினைத்துவிடமுடியாது. குறைந்த பட்சம் வழக்கு நடக்கும் லட்சணம் மக்களுக்கு தெரியும். எந்த அடிப்படையில் லட்சக்கணக்கான வழக்குகள் தேங்கிக்கிடக்கின்றன என்பது வெளிப்படையாகும். எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக சொந்த மொழியில் வழக்கு நடத்துவது என்பது அடிப்படை உரிமைகளில் ஒன்று. ஆகவே இது உரிமைக்கான போராட்டம்.

தற்போது இரவோடு இரவாக போராடும் வழக்குறைஞர்களை கைது செய்து அப்புறப்படுத்திவிட்டு போராட்டத்தை நசுக்கிவிட அரசு முனைகிறது. அரசின் நோக்கமும், எண்ணமும் தமிழ் வழக்கு மொழி என்பதுதான் என்று அறிக்கைவிடும் அரசுதான் அதே கோரிக்கைக்காக போராடுபவர்களின் போராட்டத்தை நசுக்க முனைகிறது. எந்தப்போராட்டமானாலும் அதை நீர்த்துப் போகச் செய்வது அல்லது நீக்கிவிடுவது என்பது தான் அரசின் செயல்முறை. ஏனென்றால் அரசு என்பதன் உள்ளீடு அரசு பிச்சையிடும் உரிமைகளை மக்கள் பொருக்கிக் கொள்ள வேண்டும் என்பது தானேயன்றி உரிமைக்களுக்காக மக்கள் போராடக்கூடாது. போராட்டம் விரிவடைகிறது, போராட்டத்திற்காக சாலை மறியல், இரயில் மறியல் நடந்திருக்கிறது.

போலியாய் தமிழை முன்னிறுத்தும் பிழைப்புவாதிகளை புறக்கணித்து மக்கள் இப்போராட்டத்தை ஆதரிக்க வேண்டும். ஆதரிப்பதன் மூலம் இதை ஒரு தொடக்கமாக மாற்றிக்காட்டவேண்டிய அவசியத் தேவை மக்களுக்கு இருக்கிறது.

%d bloggers like this: