பகத் சிங் மீண்டும் சுவாசிக்கிறார்

bagath singh 3

 

அன்பார்ந்த இளைஞர்களே!

மார்ச் 23ம் நாள் குறித்து உங்களுக்கு தெரியுமா? இந்த நாடும் நாமும் நன்றாக இருக்க வேண்டும் என சிந்தித்து செயல்பட்ட 24 வயது இளைஞனை துக்கில் ஏற்றி கொன்ற நாள். அது நடந்தது 1931ம் ஆண்டு, வெள்ளைக்காரன் நம்மை ஆண்டு கொண்டிருந்த காலம்.

அன்று வெள்ளை அரசுக்கு எதிராக நம்மால் பேசக் கூட முடியாது என்று உங்களுக்கு தெரிந்திருக்கும். அதேபோல் இன்றும் அரசை எதிர்த்து பேசியதற்காக பேராசிரியர் சாய்பாபா, மருத்துவர் பினாயக் சென் உள்ளிட்ட ஏராளமானோர் கைது செய்து சிறையில் அடைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள் என்பது உங்களுக்குத் தெரியுமா?

அன்று தரமான துணியை நெய்யக் கூடாது என்பதற்காக மஸ்லின் நெசவாளர்களின் கட்டை விரலை வெள்ளை அரசு துண்டித்தது உங்களுக்கு தெரிந்திருக்கும். அதேபோல் இன்றும் வேதாந்தா நிறுவனம் பாக்ஸைட் எடுப்பதை தடுக்கிறார்கள் என்பதற்காக பழங்குடியின மக்களை வேட்டையாடுகிறது நம்முடைய அரசு என்பது உங்களுக்குத் தெரியுமா?

அன்று உணவு தானியங்களை ஏற்றுமதி செய்ததாலும், ஊக வணிகத்தாலும் பெரும் பஞ்சத்தை (தாது வருடப் பஞ்சம்) உருவாக்கியது வெள்ளை அரசு என்பது உங்களுக்குத் தெரிந்திருக்கும். அதேபோல் இன்றும் நம்முடைய அரசின் தனியார்மயக் கொள்கையாலும், ஊக வணிகத்தாலும் விலைவாசி கடுமையாக உயர்ந்து பல லட்சம் பேர் பட்டினி கிடக்கிறார்கள் என்பது உங்களுக்கு தெரியுமா?

அன்று வெள்ளைக்காரர்கள் கூடும் இடங்களில் இங்கு நாய்களும் இந்தியர்களும் உள்ளே நுழையக் கூடாது என்று எழுதி வைத்திருந்தார்கள் என்பது உங்களுக்குத் தெரிந்திருக்கும். அதேபோல் இன்றும் சிறப்பு பொருளாதார மண்டலங்களிலும், கடலோர பொருளாதார மண்டலங்களிலும் இந்திய சட்டங்கள் உள்ளே நுழைய முடியாது என்பது உங்களுக்குத் தெரியுமா?

அன்று உப்புக் காய்ச்சினாலும் அதற்கும் வரி கட்ட வேண்டும் என்று உத்தரவு போட்டான் வெள்ளைக்காரன் என்பது உங்களுக்குத் தெரிந்திருக்கும். அதேபோல் இன்றும் போர்வெல் போட்டு நிலத்தடி நீரை எடுத்தால் அதற்கும் வரி கட்ட வேண்டும் என்று சட்டம் போட்டிருக்கிறது நம்முடைய அரசு என்பது உங்களுக்குத் தெரியுமா?

எதைச் சொல்வது எதை விடுவது?

ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாய் விவசாயம் செய்து வருகிறோம். நம் நாடு விவசாய நாடு. 60 சதவீதத்துக்கும் அதிகமான வேலைவாய்ப்பை விவசாயம் வழங்குகிறது. ஆனால், அரசு அனுமதி இல்லாமல் விதை நெல்லை சேமித்து வைத்திருந்தால் அது குற்றம் என சட்டம் இயற்றியிருக்கிறது நம்முடைய அரசு. மரபணு மாற்று வித்துகளின் தீமைகள் குறித்து பரப்புரை செய்தால் அது குற்றம் என சட்டம் இயற்றியிருக்கிறது நம்முடைய அரசு.

தொழில்துறையில் தனியார் முதலீடு என்பது வேலை வாய்ப்பை உருவாக்கும், அதிகப்படுத்தும், திறன் மிக்கதாக்கும், சிக்கனமாக்கும் என்று ஏதேதோ சொன்னார்கள். அதனாலேயே ஏராளமான சலுகைகளை வாரிக் கொடுக்கிறோம் என்றும் சொன்னார்கள். இப்போதோ தொடர்ச்சியாக வேலை இழப்புகள். வேலையில்லாத் திண்டாட்டம் 7.9 சதவீதம் என்று நம்முடைய அரசே அறிவித்திருக்கிறது. நடப்பில் இதை விட அதிகமிருக்கும் என்பதே உண்மை. ஆனாலும் நம்முடைய அரசு சலுகைகளை ஒருபோதும் கேள்விக்கு உட்படுத்தாது. மட்டுமல்லாது, தொழிலாளர்கள் உரிமைகளாக மிச்சமிருக்கும் ஒன்றிரண்டு உரிமைகளையும் குழி தோண்டி புதைத்துக் கொண்டிருக்கிறது நம்முடைய அரசு.

பாரத்மாலா, சாகர்மாலா, ஹைட்ரோகார்பன், நியூட்ரினோ என்று திட்டங்கள் நீண்டு வந்து கொண்டிருக்கின்றன. அத்தனையும் வளர்ச்சித் திட்டங்கள் தாம் நம்முடைய அரசுக்கு. அவைகளால் எத்தனை கோடி மக்கள் வாழ்விழந்தாலும், செத்தொழிந்தாலும் கவலையில்லை நம்முடைய அரசுக்கு.

லலித் மோடி, மல்லையா, நீரவ் மோடி ஆயிரம் லட்சம் கோடிகளில் மக்கள் பணத்தை கொள்ளையடிக்க அனுமதித்து விட்டு, அவர்கள் தப்பிச் செல்ல வசதியும் செய்து கொடுத்து விட்டு, அவர்கள் சொத்துகளை முடக்க சட்டம் போடப் போகிறோம் என்றும் சொல்லும் நம்முடைய அரசு தான் இருபதாயிரம் டிராக்டர் கடனுக்கும், இருபத்து நான்காயிரம் கல்விக் கடனுக்கும் விவசாயிகளையும், மாணவர்களையும் கொலை செய்கிறது.

சாராயக் கடைக்கு பாதுகாப்பு, அதற்கு எதிராக போராடும் மக்களுக்கு மண்டை உடைப்பு, பொய் வழக்குகள். குடிக்க நீரில்லை, சாலை வசதிகள் இல்லை, மருத்துவமனைகளில் மருந்தில்லை, பள்ளிகளில், ஆசிரியர்கள் இல்லை, ஆய்வக வசதிகள் இல்லை, கழிப்பறை இல்லை, பிடித்தம் செய்த சம்பளம் வரவில்லை இப்படி இன்னும் தங்கள் வாழ்வின் கொடுமைகள் எதை சொல்லியும் மக்கள் போராடி விடக் கூடாது. போராடினால் அதை சட்டம் ஒழுங்காக மட்டுமே பார்க்கும் காவல் துறை அதாவது நம்முடைய அரசு.

அப்படி என்றால் நம்முடைய அரசு என்பதன் பொருள் என்ன? நம்மைச் சுரண்டிக் கொல்வதற்கு தரகு பன்னாட்டு முதலாளிகளுக்கு ஏற்பாடுகள் செய்து கொடுத்து, நம்முடைய கடைசி உயிர்ப் போராட்டத்தில் கூட அவர்களுக்கு நகக் கீரலேனும்  விழுந்து விடக்கூடாது என்று பாதுகாப்பு கொடுப்பது தான் நம்முடைய அரசு என்பதன் பொருளா?

இந்தக் கொடுமைகளுக்கு எதிராகத் தான் அன்று பகத் சிங் போராடினான். அவர்கள் வெள்ளைக்காரர்கள் என்பதால் மட்டும் தான் அது அன்னிய அரசா? இவர்கள் நம்மவர்கள் என்பதால் மட்டும் தான் இது நம்முடைய அரசா? இதை தெளிவாக உணர்ந்ததால் தான் அன்று, “இந்தப் போர் எங்களோடு தொடங்கவும் இல்லை எங்களோடு முடியப் போவதும் இல்லை”  என்று முழங்கிக் கொண்டே தூக்கு மேடை ஏறினார்கள் பகத் சிங், சுக்தேவ், ராஜகுரு மற்றும் அஷ்பகுல்லா கான் ஆகியோர்.

அந்தக் கடமை நம் தோள் மீது இன்னும் இருக்கிறது. புழுத்து நாறும் இந்த அரசு கட்டமைப்பை அறுத்து வீச நாம் அமைப்பாக திரளும் போது தான் பகத் சிங் மீண்டும் சுவாசிக்கிறான். அந்த மாவீரர்களை மரணிக்க விடலாமா? அவர்களுக்கு சுவாசம் கொடுப்போம்.

இஸ்லாமிய திருமணம் புரட்சிகரமானதா?

அண்மையில் “உலகின் அழகிய மணமக்கள்” எனும் தலைப்பில் வினவில் ஒரு திருமணம் குறித்த கட்டுரை வெளியானது. பெண்ணை அடிமைப்படுத்தும் ஆணாதிக்க கலாச்சாரத்திலிருந்து விடுபட்டு ஆணும் பெண்ணும் சமம் என்பதை உரக்கக்கூவி நடத்தப்பட்ட அத்திருமணத்தை பலரும் பாராட்டினர், மணமக்களை அறிந்திராதவர்கள் கூட தங்கள் வாழ்த்துக்களை பதிவு செய்துகொண்டார்கள், முஸ்லீம்கள் உட்பட. ஆனால் அதுபோன்ற ஒரு திருமணம் பற்றிய செய்தி செப்டம்பர் 2010 புதிய ஜனநாயகம் இதழில் வெளியிடப்பட்டிருந்தது, அதை வினவு “இஸ்லாமிய சமூகத்தில் ஒரு சீர்திருத்தத் திருமணம்” என இடுகையாக இட்டிருந்தது. முந்திய கட்டுரையில் உரிமையோடு சொந்தம் சொல்லி விளித்து வாழ்த்துக்கூறியவர்கள் கூட பிந்திய கட்டுரையில் தங்கள் பின்னூட்டங்களைச் சுழற்றிச் சுழற்றி சண்டையிட்டார்கள். காரணம் முந்திய திருமணம் யாரோ(!) இருவருக்கிடையில் நடந்தது. இரண்டாவது திருமணமோ இஸ்லாமிய சமுதாயத்தில் நடந்தது. நோக்கத்தில் மாற்றமில்லை, நடைமுறையில் மாற்றமில்லை, விருப்பங்களில் மாற்றமில்லை, கொள்கைகளில் மாற்றமில்லை. ஆனால் மதம் என்ற ஒற்றைச் சொல்லில் மாற்றமிருந்தது. இஸ்லாம் என்ற ஒற்றைச் சொல் மூளையை பிளந்து போட்டது. முற்போக்குச் சிந்தனைகளை முடக்கிப் போட்டது.

 

திருமணத்தில் பிரச்சனையில்லை, அதைக்கூறியதில், அந்தத் தலைப்பில் தான் பிரச்சனை எனச் சிலர் பதில் கூற முனையலாம். இஸ்லாமியர் இருவர் விட்டுவிலகி பொதுவுடமையில் நுழைந்து விட்டார்கள் எனும் தம்பட்டமல்ல அந்தச் செய்தி. கம்யூனிசத்தை ஏற்றவர்கள் என்றாலும் அந்தத்திருமணம் இஸ்லாமிய சமுதாயத்தின் மத்தியில் நிகழ்ந்தது. முன்னேற்பாடுகளின் மூலம் இஸ்லாமிய சமூகத்தின் இணக்கத்தைப்பெற்று நடந்த திருமணம் என்பதால்தான் இஸ்லாமிய சமூகம் தலைப்பில் இடம்பெற்றிருக்கிறதேயன்றி மணமக்கள் இஸ்லாமியர்களாக இருந்தவர்கள் என்பதனால் அல்ல. உலகின் அழகிய இரண்டாவது மணமக்கள் முப்பதாவது மணமக்கள் என்றெல்லாம்கூட தலைப்பு வைத்திருக்கமுடியும்; ஆனாலும், வணக்கவிடங்களில் கூட நீதி மறுக்கப்பட்டு எல்லாத்துறைகளிலும் புறக்கணிப்புக்கு உள்ளாகியிருக்கும் இஸ்லாமிய சமூகம் உய்வுறுவதற்கு அனைத்துச் சமூக மக்களையும் ஒன்றுதிரட்டி போராடுவது அவசியம் என்பதை மதவாதிகள் கொஞ்சமும் உணரவில்லை, நாங்கள் உணர்ந்திருக்கிறோம் என்பதாலும் அந்தத்தலைப்பில் இஸ்லாமிய சமூகம் இடம்பெற்றிருக்கிறது.

 

இஸ்லாமிய திருமணமே புரட்சிகரமானதுதான் ஆனால் இஸ்லாமிய திருமணமுறையை விலக்கிவிட்ட ஒன்றை புரட்சிகரமானது எனக்கூறுவதா? என்பதும் முஸ்லீம்களின் கோபத்திற்கு காரணம். இஸ்லாமிய திருமண முறை புரட்சிகரமானதா? புரட்சிகர உள்ளடக்கங்கள் அதில் உள்ளடங்கியிருக்கிறதா? நிச்சயமாக இல்லை. எந்த அடிப்படையில் இஸ்லாமிய திருமணமுறையை புரட்சிகரமானது என நம்புகிறார்கள். ஊரெல்லாம் வரதட்சனை கொடுமைகள் நிறைந்திருக்கையில் இஸ்லாம் வரதட்சனையை தடுக்கிறது. வட்டிக்கு கடன் வாங்கி திருமணம் செய்கையில் இஸ்லாம் சிக்கனமாக நடத்தச்சொல்லியிருக்கிறது. என்பன போன்ற சில சில்லரை சீர்திருத்தங்களால் இஸ்லாமிய திருமணமுறை புரட்சிகர நிலைக்கு உயர்ந்துவிடுமா? ஆணுக்குப் பெண் அடிமையில்லை என்பதை ஓங்கிச் சொல்லும் உயிரின்றி சீர்திருத்தச் சட்டைகளை அணிந்துகொண்டால் இஸ்லாமிய திருமணமுறை உயிரோட்டமுள்ளதாய் ஆகிவிடுமா?

 

வரதட்சனை எனும் கொடுமையைப் பற்றி பேசும் முஸ்லீம்கள் தனதட்சனை பெண்களை பாதுகாக்கும் என பேசுவது வேடிக்கைதான். வரதட்சனையால் சமூகத்தில் பாதிக்கப்படும் பெண்ணின் நிலையும், தனதட்சனையால் பாதிக்கப்படும் ஆணின் நிலையும் ஒன்றல்ல என்றாலும், வரதட்சனை கொடுமை, தனதட்சனைதான் பெண்களைக் காக்கும் அருமருந்து என்பவர்கள் ஆண் பெண் சம உரிமை பற்றியோ புரட்சி பற்றியோ பேசுவதற்கு என்ன தகுதி இருக்கிறது?

 

உங்கள் மனைவியர் உங்கள் விளை நிலங்கள் (2:223) என்று விருப்பப்படியெல்லாம் பரிசோதனை செய்யத்தூண்டும், விளை நிலம் எனும் உவமையின் மூலம் தரிசாகப் போடும் உரிமையும் ஆணுக்கு உண்டு எனச்சொல்லும், பெண்களை போகப் பொருளாக வைக்கும் நிலையை உள்ளே வைத்திருக்கும் இஸ்லாமிய திருமணம் எந்த விதத்தில் புரட்சிகரமானது?

 

பிரியும் நிலை வந்தால், மனைவியை திரும்ப அழைத்துக்கொள்ளும் உரிமை கணவனுக்கே உண்டு (2:228) என்று பெண்ணை ஒரு பொருட்டாகவே மதிக்காத தன்மையை உள்ளே வைத்திருக்கும் இஸ்லாமிய திருமணமுறை எந்த விதத்தில் புரட்சிகரமானது?

 

ஒரு ஆணின் சாட்சிக்கு ஈடாக இரண்டு பெண் சாட்சிகள் (2:282) என்று பச்சையாக உமிழும் ஆணாதிக்கத்தை உள்ளே வைத்திருக்கும் இஸ்லாமிய திருமணமுறை எந்த விதத்தில் புரட்சிகரமானது?

 

தங்கம், வெள்ளி, குதிரைகள், கால்நடைகள், நிலம் போல பெண்களும் ஆண்களுக்கு வாழ்வியல் சுகம்தரும் பொருள்தான் (3:14) என்று வெளிப்படையாக ஓலமிடும் அவலத்தை உள்ளே வைத்திருக்கும் இஸ்லாமிய திருமணமுறை எந்த விதத்தில் புரட்சிகரமானது?

 

ஆணுக்கு கட்டுப்பட்டு நடப்பவளே நல்லொழுக்கமுடையவள் என்றும் ஆணின் சொல்லை மதிக்காத மனைவியை படுக்கையை விட்டு விலக்கி, அடித்து கட்டுப்படுத்தலாம் (4:34) என்றும் ஆணுக்கு அதிகாரம் வழங்கும் காட்டுமிராண்டித்தனத்தை உள்ளே வைத்திருக்கும் இஸ்லாமிய திருமணமுறை எந்த விதத்தில் புரட்சிகரமானது?

 

ஆண்களின் கண்களிலிருந்து தன்னை மறைத்துக்கொள்ளாத பெண்களை நான் தண்டிப்பேன் (33:59) என்று தினவெடுத்துக்கூறும் மடமையை உள்ளே வைத்திருக்கும் இஸ்லாமிய திருமணமுறை எந்த விதத்தில் புரட்சிகரமானது?

 

பிணக்கு வந்து பிரியும் நிலை வந்தால் குழந்தைகள் மீது பெண்களுக்கு எந்த உரிமையும் இல்லை, என்று பால் கொடுப்பதற்குக்கூட விலை பேசி தாய்மையை கேவல‌ப்படுத்தும் அயோக்கியத்தனத்தை உள்ளேவைத்திருக்கும் இஸ்லாமிய திருமணமுறை எந்த விதத்தில் புரட்சிகரமானது?

 

ஒரு ஆண் உறவுக்கு அழைத்து என்ன காரணமிருந்தாலும் மனைவியானவள் மறுத்தால் அவள் விடியும்வரை கடவுளின் உதவியாளர்களால் சபிக்கப்படுகிறாள் எனக்கூறும் ஒரு மதத்தில் இருந்துகொண்டு என்ன பொருளில் இஸ்லாமிய திருமணமுறை புரட்சிகரமானது என கூறத்துணிகிறார்கள்.

 

மதம் ஒரு போதைப் பொருள் என்று மார்க்ஸ் அன்று கூறியதன் நிகழ்கால எடுத்துக்காடுக‌ளாக தங்களைத்தாங்களே அம்பலப்படுத்திக்கொண்டும், மதத்தைப் பிடித்துத் தொங்கிக்கொண்டும் இருக்கும் இவர்களின் முகவரிகளை இவர்களின் கண்களின் முன்னே விரித்துக் காட்ட தோழர் அலாவுதீனுக்கும், தோழர் சப்னா ஆஸ்மிக்கும் நடந்த புரட்சிகர திருமணத்தை “இஸ்லாமிய சமுதாயத்தில் ஒரு சீர்திருத்தத் திருமணம்” என தலைப்பிட்டுக் காட்டுவது சாலப்பொருத்தமானதே.

 

இந்தியாவில் அரசியல் ரீதியாகவும், பொருளாதார ரீதியாகவும், சமூக ரீதியாகவும் போராடவேண்டிய நிலையில் உள்ள முஸ்லீம்கள் வர்க்கம் எனும் ஆயுத‌த்தை கைக்கொள்ளாமல் மதத்தை அணிந்துகொள்வதில் பொருளொன்றுமில்லை என்பதை உணர்ந்துகொண்டு அலாவுதீன்களாகவும், சப்னா ஆஸ்மிகளாகவும் வரவேண்டும் என உங்களை அழைக்கிறோம்.

 

தொடர்புடைய கட்டுரைகள்


இஸ்லாமிய சமூகத்தில் ஒரு சீர்திருத்தத் திருமணம்

உலகின் அழகிய மணமக்கள்

இந்தப்போர் எங்களோடு தொடங்கவுமில்லை, எங்களோடு முடியப்போவதுமில்லை: பகத்சிங்

மார்ச் 23.

அடிமைப்பட்டிருந்த இந்திய அரசியல் வானின் விடிவெள்ளி பகத்சிங் இதே நாளில் தான் தூக்கிலிடப்பட்டார். அவரோடு தொடங்கப்படாத அந்தப்போர், அவரோடு முடிந்தும்விடாத அந்தப்போர் இப்போது நக்சல்பாரிகளின் கைகளில். அவர் கண்களின் நெருப்பு இன்னும் அணைந்துவிடவில்லை. இந்த வெளியீடு அந்த நெருப்பை உங்களுக்கு அறிமுகம் செய்கிறது. இன்னும் விரிவாக தெரிந்துகொள்ள புரட்சிகர மாணவர் இளைஞர் முன்னணி யை சுட்டுங்கள்.

 

பகத்சிங் -ஒரு அறிமுகம்

இந்தியா ஆங்கிலேய ஏகாதிபத்தியத்திற்கு அடிமையாக (காலனியாக) இருந்த காலம் அது. ஆங்கிலேயர்கள் நம் நாட்டு வளங்களை சுரண்டிக் கொள்ளையடித்தனர். மக்கள் வறுமையில் வாடினர். இதைப் புரிந்து கொண்ட மக்கள் ஆங்கிலேய ஏகாதிபத்தியத்தை ஒழிக்க போராடத் துணிந்தனர். போராடும் மக்கள் மீது ஒடுக்குமுறை ஏற்பட்டது.
..
1919 ஏப்ரல் 14 ஆம் நாள் பஞ்சாபில் ஜாலியன் வாலாபாக் என்ற இடத்தில் ரவுலத் சட்டத்தை எதிர்க்கும் போராட்ட விளக்க கூட்டம் நடத்தப்பட்டது. திடீரென ஜெனரல் டயரின் தலைமையில் ஒரு படைப்பிரிவு கூட்டத்தைக் சுற்றி வளைத்து ஆயிரக்கணக்கான மக்களை சுட்டுக் கொன்றது. நாடெங்கும் மக்கள் கோபத்தால் பழிவாங்கத் துடித்தனர். ஆனால் எவருக்கும் அதற்கான வழி தெரியவில்லை. ஒரு (11 வயதுடைய) சிறுவன் மட்டும் ரத்த சேறான மைதானத்திற்கு சென்று ஒரு கைப்பிடி மண்ணை எடுத்து வீட்டில் வைத்தான். தியாகிகளின் ரத்தம் தோய்ந்த மண்ணின் மீது ஆங்கிலேயர்களை பழிவாங்குவதாக சபதம் செய்தான். அச்சிறுவனின் பெயர் தான் பகத்சிங்.
..
நாட்டின் விடுதலையை தன் இலட்சியமாக ஏற்றுக் கொண்டான். அதை எப்படி அடைவது என ஆராயத் தொடங்கினான். பள்ளிப் படிப்பை முடித்து கல்லூரியில் சேர்ந்த பிறகு ஏராளமான புத்தகங்களை படிக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. அவற்றில் இருந்து, ரஷ்ய நாட்டில் 1917 சோசலிச புரட்சிக்குப் பின்னர் அனைத்து மக்களும் அனைத்து வளங்களையும் சரிசமமாக பகிர்ந்து கொண்டு செழிப்பாக வாழ்வதைப் பற்றி அறிகிறார்.
..
அதற்கு காரணமான தலைவர் லெனினைப் பற்றியும் அறிகிறார். சோசலிசத் தத்துவத்தை தன் இலட்சியமாக ஏற்கிறார். காந்தியின் அகிம்சையால் இந்தியா விடுதலை அடைய முடியாது என அவருக்கு புரிகிறது. வெள்ளையர்களுக்கு துணையாக இந்தியாவிலுள்ள பண்ணையார்களும், முதலாளிகளும் இருக்கின்றனர். அவர்களைப் பாதுகாக்க போலீசும், இராணுவமும் உள்ளது. இவற்றை ஒழித்துக்கட்டி சுதந்திர இந்தியாவை உருவாக்க மக்கள் ஆயுதம் ஏந்தி புரட்சியில் ஈடுபட வேண்டும் என முடிவெடுத்தார்.
..
1925-ஆம் ஆண்டு தன்னைப் போன்ற கருத்துடைய இளைஞர்களை ஒன்று திரட்டி ஹிந்துஸ்தான் சோசலிச குடியரசு கட்சி என்ற புரட்சிகர அமைப்பைத் தொடங்குகிறார். விவசாயிகள், தொழிலாளிகளிடையே பிரச்சாரம் செய்து, அவர்களை ஒன்று திரட்டுகிறார். ஆயிதப் போராட்டத்தின் மூலம் இந்தியாவை விடுதலையடையச் செய்வதே அக்கட்சியின் திட்டம்.
..
1928 ஆம் ஆண்டு தேசத் தலைவர் லாலாபஜபதிராயை போலீசார் அடித்து கொன்றனர். நாளுக்கு நாள் வெள்ளையரின் அட்டூழியம் அதிகரித்தது. காந்தியின் அகிம்சையால் ஒன்றும் உருப்படியாக செய்ய முடியவில்லை. மக்கள் என்ன செய்வது என தெரியாமல் தவித்தனர். பத்திரிக்கையோ, பணபலமோ இல்லாததால் பகத்சிங்கால் மக்களிடைய பரவலாக பிரச்சாரம் செய்ய முடியவில்லை.
..
இந்திய மக்கள் அனைவருக்கும் தங்கள் கொள்கைகளைத் தெரிவிப்பதற்கு எதுவாக கைதாகி நீதிமன்றத்தில் இருந்து பிரச்சாரம் செய்ய முடிவு செய்யப்பட்டது. நாட்டு மக்களின் கவனத்தை ஈர்க்க நாடாளுமன்றத்தின் எவரும் இல்லாத வெற்றிடத்த்தில் குண்டு வீசி பகத்சிங்கும், பதுகேஷ்வர் தத்-தும் கைதாகினர்.
..
எதிர்பார்த்தபடியே பத்திரிக்கைகள் இவ்வழக்கு பற்றி ஏராளமாக எழுதின. நீதிமன்றத்தில் பகத்சிங் பேசிய பேச்சுக்களால் மக்கள் விழிப்படைந்தனர். சிறையிலும் தங்கள் உரிமைகளை பாதுகாக்க பகத்சிங்கும் இதர தோழர்களும் போராடினர். நாடு முழுவதும் சுதந்திர தாகம் கொண்ட இளைஞ்ர்கள் பகத்சிங்கின் பிரச்சாரத்தால் ஈர்க்கப்பட்டனர். ஒருசில நாட்களிலேயே பகத்சிங் காந்தியை விடப் பெரிய தலைவராக உயர்ந்தார். பகத்சிங்கை விடுதலை செய்யக் கோரி நாடெங்கும் ஆர்ப்பாட்டங்கள் நடந்தன. இதைக் கண்ட ஆங்கிலேய ஏகாதிபத்தியம் பயந்து நடுங்கியது. பகதிங்கால் ஈர்க்கப்பட்ட லட்சக்கணக்கான இளைஞர்கள் புரட்சியில் ஈடுபட்டால் இந்தியா விடுதலையாவதை எவராலும் தடுக்க முடியாது என உணர்ந்தது. அதைத் தடுக்க பகத்சிங்கை கொலை செய்ய முடிவு செய்தது. 1931 மார்ச் 23 ஆம் நாள் பகத்சிங், ராஜகுரு மற்றும் சுகதேவை தூக்கிலிட்டு கொன்றது. ஆனால் அவரால் உருவாக்கப்பட்ட இளைஞர் பட்டாளம் தொடர்ந்து போராடியது. ஆயுதப் போராட்டம் வளர்ந்தது. 1947 ஆக 15இல் நம்மை ஆண்ட வெள்ளையர்கள் இந்தியாவை விட்டு வெளியேறினர். இதற்கு காரணமான தோழர் பகத்சிங்கை நாம் ஒருபோதும் மறக்கலாகாது..
வெளியீடு:
புரட்சிகர மாணவர் இளைஞர் முன்னணி
சென்னை
நன்றி: புரட்சிகர மாணவர் இளைஞர் முன்னணி
%d bloggers like this: