மீண்டும் படரும் சாதீய நெருப்பு

மருது சகோதரர்கள், சுந்தரலிங்கம், வ,உ.சிதம்பரம் உள்ளிட்ட சுதந்திரப் போராட்ட வீரர்கள் முதல் திருமலை நாயக்கர் போன்ற குறுநில மன்னர்கள், பாளையக்காரர்கள் ஈறாக வரலாற்றில் தெரிந்த தெரியாத, அறிந்த அறியாத அனைவரும் தத்தம் சாதி அடையாளங்களோடு சிரித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள் சுவரொட்டிகளில். தங்கள் பெயரின் பின்னே பட்டங்களைப் போல் பெருமையுடன் போட்டுக் கொள்ளும் நிலை பெரியாரின் வீச்சுகளின் பின்னே மறைந்திருந்தது. ஆனால் அந்தப் பெருமை(!) தற்போது மீண்டு வந்து கொண்டிருக்கிறது. உலகமயக் கொள்கைகளின் விளைவுகளால் ஓட்டுக் கட்சிகள் சாயமிழக்க சாயமிழக்க ஏற்கனவே அவைகள் கைக் கொண்டிருக்கும் சாதிய உத்திகளை மிகத் தீவிரமாக கையாளத் தொடங்குகின்றன. ஆதிக்க சாதிகளே ஒன்று சேருங்கள் என்று ஒரு கும்பலால் மாவட்டம் தோறும் கூட்டம் நடத்த முடிகிறது. இவைகளெல்லாம் அறிவிப்பது என்ன? அணைந்து விட்டதா பெரியாரின் நெருப்பு?

 

இப்படி கேள்வி எழுப்புவது, தமிழகத்தில் இல்லாதிருந்த ஒன்று புதிதாக தலை தூக்குகிறது எனும் பொருளில் அல்ல. சாதிய தீண்டாமைக் கொடுமைகள் என்றும் ஒழிந்து விட்டிருக்கவில்லை. தொடர்ந்து கொண்டே இருக்கின்றன. வெளிப்படையாக 400 கிராமங்களுக்கு மேல் தனிக்குவளை முறை இன்னும் நீடித்துக் கொண்டிருக்கிறது. தவிரவும், அதுவே நவீன வடிவம் எடுத்து வழக்கமானவர்களுக்கு கண்ணாடி குவளையிலும் புதிதாய யரும் தேனீர் கேட்டால் அவர்களுக்கு ஒருமுறை மட்டுமே பயன்படுத்தும் காகிதக் குவளைகளில் கொடுப்பதும் ஒருவிதத்தில் நாகரீக வடிவம் எடுத்த தனிக்குவளை முறைதான். ஆனால் இவைகளை மறைவாக செய்த நிலை மாறத் தொடங்கியிருக்கிறது.

 

தர்மபுரி நாயக்கன் கொட்டாய் சேரிக் குடியிருப்புகள் தாக்கி அழிக்கப்பட்டதற்கும் அவர்களின் பொருளாதாரம் திட்டமிட்டு சீர்குலைக்கப்பட்டதற்கும் நிச்சயமாக ஒரு காதல் ஜோடி திருமணத்தின் மூலம் இணைந்தது காரணமல்ல. அவர்கள் அடிமை சேவகம் செய்ய மறுத்து சுயமரியாதையுடன் நிமிர்ந்து நின்றது தான் காரணம். அவ்வாறு சுயமரியாதியுடன் நின்றதை செரிக்க முடியாத ஆதிக்க சாதி வன்மத்தின் வெறி கொண்ட தாக்குதலுக்கு கிடைத்த வாய்ப்பு தான் அந்த காதல் ஜோடியின் திருமணம். அந்தத் திருமணம் இல்லையென்றாலும் வேறு ஏதாவது முகந்திரத்தைக் கூறி இந்தத் தாக்குதல் நடந்தே இருக்கும். மட்டுமல்லாது தன்னுடைய வாக்குவங்கி அரசியல் வேட்டைக்காக ராமதாஸ் இதுபோன்ற தாக்குதல்களை தூண்டிவிட்டு வருகிறார். காடுவெட்டி குரு “சாதி மீறி கல்யாணம் செய்றவங்களை வீடு புகுந்து வெட்டுங்கள்” என்று வெறிக் கூச்சல் இட்ட்து இந்த அடிப்படையில் தான். இதன் பலனை அறுவடை செய்வதற்காகத் தான் ராமதாஸ் மாவட்டங்கள் தோறும் சென்று ஆதிக்க சாதிகளை அணி திரட்டி வருகிறார்.

 

இதன் மூலம் பாமக தேர்தல்களில் இன்னும் அதிக இடங்களைப் பிடித்துவிடும் என்றோ, கூட்டணி பேரம் பேசுவதற்கு உதவக் கூடும் என்றோ அஞ்சத் தேவையில்லை. ஏனென்றால் அவர் செல்லுமிடமெல்லாம் தங்கள் எதிர்ப்பின் மூலம் மக்கள் அவருக்கு செருப்படி கொடுத்து வருகிறார்கள். ஆனால் ராமதாஸுக்கு காட்டப்படும் இந்த எதிர்ப்பு தீண்டாமை வன்கொடுமைகளுக்கு எதிராக மக்கள் பதிவு செய்யும் ஆதரவு என்று புரிந்து கொள்ள முடியுமா? அவ்வாறல்ல, வெகுமக்கள் இவைகளுக்கு எதிராக அமைதியகவே இருக்கிறார்கள். அதற்கு அவர்களின் சாதி அபிமானமும் துணையாய் இருக்கிறது. அதனால் தான் பாசிச ஜெயா அரசு மாவட்ட ஆட்சியர்கள் மூலம் தடைவிதிப்பது போல் போக்கு காட்டி, மக்களின் சாதிய உணர்வுகளை விசிரிவிட்டு ஓட்டுகளாக அறுவடை செய்ய முனைகிற்து. எல்லா இடங்களிலும் சாதியை முன்னிலைப் படுத்துவதையும், ஜெயா நாடாளுமன்ற தேர்தலை தனித்தே சந்திக்கப் போவதாக (அது நடக்கப் போவதில்லை என்றாலும்) அறிவித்ததையும் இந்த பின்னணியில் இருந்து தான் புரிந்து கொள்ள முடியும்.

 

தர்மபுரியில் ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் மீது நடத்தப்பட்ட தாக்குதல்களையோ, வேறு தீண்டாமை வன்கொடுமைகளையோ மக்கள் நேரடியாக ஆதரிப்பதில்லை. ஆனால் அதற்கு எதிராக நம்மால் என்ன செய்ய முடியும் எனும் அமைதி, இந்த மௌனமான செயலற்ற தன்மை, சுயசாதி அபிமானம் ஆகியவற்றின் மேல் தான் ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் மீதான தாக்குதல்களும் தீண்டாமை வன்கொடுமைகளும் கட்டியமைக்கப்படுகின்றன என்பது அவர்களுக்கு புரிவதில்லை. அதனால் தான் அவர்களால் எங்கோ நட்க்கும் ஒன்றிரண்டு சம்பவங்களுக்கு நான் என்ன செய்ய முடியும்? என்றும், அதெல்லாம் முன்பொரு காலம், இப்போதெல்லாம் யார் சாதி பார்க்கிறார்கள்? என்றும் கருதுகிறார்கள். தனிக்குவளை மட்டுமல்ல சாதித் தெருக்களுக்குள் செருப்பணிந்து செல்ல முடியாத, தங்கள் சொந்த வாகனங்களைக்கூட தள்ளிக் கொண்டு கடக்கும் கொடுமைகளுடன் பல கிராமங்கள் இன்னும் இருக்கின்றன. பஞ்சாயத்து தலைவாராக செயலாற்ற முடியாத நிலையும், வல்லரசு என பீற்றிக் கொள்ளும் அரசு அதை தடுக்க முடியாத நிலையும் இன்னும் நீடித்துக் கொண்டு தான் இருக்கின்றன. கயர்லாஞ்சிகளும், திண்ணியமும் சரித்திர காலங்களில் செவியுற்றவை அல்ல. இப்படி ஒன்றல்ல, ஓராயிரம் எடுத்துக் காட்டுகளை கூற முடியும். எனவே யாராலும் அது அந்தக் காலம் என்று கூற முடியாது.

 

அதுபோலவே நான் என்ன செய்ய முடியும், நான் சாதி பார்ப்பதில்லை என்று யாராலும் தப்பிக்கவும் முடியாது.  “முடிதிருத்தவும், துணி வெளுக்கவும், மலம் அள்ளவும், சாக்கடை சுத்தம் செய்யவும், செத்தமாடு தூக்கவும், செருப்புத் தைக்கவும், பிணம் எரிக்கவும் விதிக்கப்பட்ட சாதிகளால் ஆதயம் அடையாதவன் யாராவது இந்த சமுதாயத்தில் இருக்க முடியுமா? தீண்டத்தக்க இந்துவோ, முஸ்லீமோ, கிருஸ்தவனோ .. .. .. யாராக இருந்தாலும் இந்த மக்களின் உழைப்பினால் நேரடியாகவோ மறைமுகமாகவோ அன்றடம்பயன் அடையத்தன் செய்கிறான். அவ்வாறு பயனடைகின்ற ஒருவன் தீண்டாமைக் கொடுமையைக் கண்டு கொள்ளாமலிருக்க உரிமை உண்டா? என்பது தன் கேள்வி.

 

சமூகம் இயங்குவதற்கும் உயிர் வாழ்வதற்குமே மிகவும் அவசியமான இந்தப் பணிகளைச் செய்கின்ற காரணத்தினாலேயே அவர்கள் சாதி ரீதியாக இழிவுபடுத்தப்படுகிறார்கள். இது அவர்கள் விரும்பி ஏற்றுக் கொண்ட தொழில் அல்ல; அவர்கள் மீது திணிக்கப்பட்ட தொழில். இதைச் செய்ய மறுக்கும் போது அவர்கள் கொடுமைப்படுத்தப் படுகிறார்கள்.கொலை செய்யப் படுகிறார்கள்.

 

பசி வந்திடப் பத்தும் பறந்து போகும் என்பார்கள். பத்தென்ன பதினொன்று பறந்தாலும் மற்ற சாதிக்காரன் யாரும் மலம் அள்ளவோ பிணம் எரிக்கவோ போவதில்லை. திருடுவான் மாமா வேலை பார்ப்பான் – ஆனால் இந்தச் செயல்களைச் செய்வதற்கு மட்டும் எவனும் முன்வர மாட்டான்.

 

எனக்கு விருப்பமில்லாத செயலைச் செய்ய மறுப்பது என்னுடைய ஜனநாயக உரிமை என்று கூறுவான். ஆனால் இதே ஜனநாயக உரிமை தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்கும், சேவை சாதிகளைச் சேர்ந்த மக்களுக்கும் இருக்கிறதா? தப்படிப்பதும், பிணம் எரிப்பதும், முடி திருத்துவதும் என் வேலை அல்ல என்று சொல்லிவிட்டு அவர்கள் கிராமத்தில் இருக்க முடியுமா?

 

எனவே தான் சொல்கிறோம், தென் மாவட்டங்களிலோ, அல்லது நாட்டின் எந்த மூலையிலோ தாழ்த்தப்பட்ட மக்களை சாதி ஆதிக்க வெறியர்கள் ஒடுக்குகிறார்கள் என்று சொன்னால், சாதி ஆதிக்கத்தால் பயனடையும் அனைவரின் சார்பாகவும் தான் அவர்கள் அதைச் செய்கிறார்கள். தாழ்த்தப்பட்டோர் அல்லாத, தீண்டத்தக்க சாதியினர் தீண்டாமைக் கொடுமைகளுக்காக குரல் கொடுப்பதென்பது, ஏதோ அவர்கள் மனமிரங்கி, பெரியமனது பண்ணிச் செய்யும் தயாள நடவடிக்கை அல்ல. இது அவர்களுடைய கடமை” (மேற்கோளிட்ட பகுதி சாதி தீண்டாமை ஒழிப்பு: என்ன செய்யப்போகிறீர்கள்? எனும் வெளியீட்டிலிருந்து எடுத்தாளப்பட்டிருக்கிறது.)

 

ஆக இரக்கச் செயலோ, தயாள நடவடிக்கையாகவோ இல்லாத, தங்கள் சொந்தக் கடமையாக கொண்டு செயலாற்ற வேண்டிய தேவை தற்போது மக்கள் முன் நிற்கிறது. ஆதிக்க சாதிச் சங்கங்கள் என்பது, சுயசாதி பலன்களைப் பெறுவதற்கு மட்டுமோ, ஓட்டுப் பொறுக்க மட்டுமோ தோன்றியவைகள் அல்ல. சராம்சத்தில் அவை ஒருபகுதி மக்களை அடக்கி ஒடுக்கும் தங்களின் செயலை உரிமையாக கோரி நிற்பவை. அப்படியான ஆதிக்க சாதிச் சங்கங்களை ஒருங்கிணைக்கிறேன் என்று கூறுவது; ஒடுக்கப்பட்ட் மக்களை மேலும் ஒடுக்கி ஈராயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பிருந்த நிலையை மீளக் கொண்டுவரும் வஞ்சகம். இதை முளையிலேயே கிள்ளி எறிய வேண்டியது மக்களாக இருக்க எண்ணும் ஒவ்வொருவரின் கடமையாகும்.

 

இதை ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் பிரதிநிதிகள் என்று தங்களைக் கூறிக் கொள்ளும் பல்வேறு தலித்திய அமைப்புகள் தனித்தனியாகவோ ஒருங்கிணைந்தோ செய்து விட முடியுமா? இங்கிருக்கும் அனைத்து தலித்திய கட்சிகளும் ஓட்டுக் கட்சிகளாகவும், தேர்தலுக்குத் தேர்தல் கூட்டணி மாறி ஓட்டுப் பொறுக்கி அதனால் நாடாளுமன்ற, சட்டமன்ற உறுப்பினர்களைப் பெற்று கொள்ளையடிக்கவும் தான் செயல்படுகின்றனவேயன்றி ஒடுக்கப்படுவதினின்று விடுதலை பெறுவதற்காக அல்ல. மட்டுமல்லாது, தலித்துகளாகவோ, சாதிகளாகவோ, மதமாகவோ அடையாள அரசியல் செய்யும் போது ஒடுக்குமுறையை எதிர்கொண்டு நிற்கும் வீரியத்தை இழந்து விடுகின்றன. வர்க்க அடிப்படையில் ஒன்றிணைந்து நிற்கும் போது மட்டுமே ஆதிக்க சாதிகளை எதிர்த்து ஒடுக்கப்படுவதிலிருந்து விடுதலையும், மெய்யான பொருளில் மக்களாட்சியையையும் அடைய முடியும்.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

தேர்தலை புறக்கணிப்போம், புரட்சி செய்வோம்

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

யானையை பார்த்த குருடன் போல் ஈழத்தைப்பார்க்கும் மூடங்கள்.

       உடனடி இட்லி, திடீர் சட்னி போல திடீர் உண்ணாவிரதம் இந்திய அரசியல் வட்டங்களை பரபரப்படையச்செய்தது. அல்லது, பரபரப்படைந்ததாக காட்டப்பட்டது. முதல்வர் கலைஞர் அதிகாலையில் அண்ணா சமாதியில் போய் அமர்ந்து கொண்டு “நான் இலங்கை தமிழர்களுக்காக உண்ணாவிரதமிருக்கிறேன். அவர்களுக்காக உயிரைக்கொடுக்கிறேன்”. என்றெல்லாம் வசனம் பேசியதும், சோனியா காந்தி, மன்மோகன் போன்றோர் தொலைபேசியில் தொடர்பு கொண்டு உண்ணாவிரதத்தை கைவிட வேண்டினர். தூதர்களை அனுப்பிவைத்தனர்.  தேர்தல்கால நெருக்கடியின் நிர்ப்பந்தத்தாலும், தேவையாலும் ஒரு மாற்று ஏற்பாடாக தற்காலிக போர் நிறுத்தத்திற்கு இந்திய அரசு இலங்கையிடம் அழுத்தம் கொடுக்க, வான் வழித்தாக்குதல், கனரக ஆயுதங்கள் பயன்படுத்த மாட்டோம் என இலங்கையிடமிருந்து அறிவிப்பு வெளியாகி, அதன் காரணமாக ஏழுமணி நேரமாக நீண்ட உண்ணாவிரதப்போராட்டம் முடிவுக்கு வந்தது. அல்லது, ராஜபக்சே கூட்டவிருக்கும் அமைச்சரவைக்கூட்டத்தில் இது போன்று வான்வழித்தாக்குதல், கனரக ஆயுதப்பயன்பாடு போன்றவைகளை நிறுத்திவைக்கவிருக்கிறார்கள் என்று உள‌வுத்துரை மூலம் கிடைத்த தகவலைக் கொண்டு, தமிழகத்தில் எதிர்க்கூட்டணியினர் பிரச்சாரம் செய்து வரும் ஈழத்திற்காக ஒன்றும் செய்யவில்லை என்பதை வாயடைக்கச்செய்யும் விதத்தில் பயன்படுத்திக்கொண்டார். எம்பிக்களின் விலகல் எச்சரிக்கை, மனிதச்சங்கிலிப் போராட்டம், ஈழத்தமிழர்களுக்கான இயக்கம், பேரணி பொதுக்கூட்டம், வேலை நிறுத்தம் ஆகியவற்றைப்போல் உண்ணாவிரதமும் இந்திய இலங்கை அரசுகளின் நிலையில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தாது என்று கருணாநிதிக்கு தெரியும். எதிர்க்கூட்டணியினரின் ஈழம் குறித்த பரப்புரைகளால் ஆளும் கூட்டணிக்கு ஏற்பட்ட நிர்ப்பந்தம் நமக்குத்தெரியும். இவைகளை மீறி இது நாடகமா? அக்கரையா? என்பது கேள்விக்கே இடமில்லாத ஒன்று.

 

          ஆனால் இதை நாடகம் என்று யார் சொல்வது? 
போர் நடக்கும் பகுதியில் அந்தப்போரினால் பொதுமக்கள் சாவது இயற்கையான‌ ஒன்று நேற்றுவரை ஆதரித்துக் கொண்டிருந்துவிட்டு இன்று தமிழ் மக்கள் இற‌ப்பைத்தடுக்க தனி ஈழமே ஒரேவழி என்று மேடைதோறும் முழங்கி, அதிமுக 40 தொகுதிகளிலும் வென்றால் இலங்கைக்கு இந்திய ராணுவத்தை அனுப்பி தனி ஈழம் அமைத்துக்கொடுப்போம் என்று, ஆளுக்கு ஒரு கூறு கத்தரிக்காய் கொடுப்போம் என்பதுபோல கூறுகிறாரே அந்த ஜெயலலிதாவா, இதை நாடகம் என்பது? 
அதிமுகவுடன் கூட்டணி கட்டியிருந்த நிலையில் தான் ராணுவம் மக்களை கொல்வதை இயற்கை என்று வகைப்படுத்தினார் ஜெயலலிதா. அப்போதெல்லாம் துடிக்காத மீசை, அவர் தொகுதி எண்ணிக்கையை குறைத்தபோது முருங்கிக்கொண்டு துடித்ததே அந்த வைக்கோவா இதை நாடகம் என்பது?
நாடகம் தான் என தெரிந்திருந்தும் தன் மகனின் அமைச்சர் பதவி பறிபோகலாம் என்றதும் எம்பிக்கள் பதவி விலகலிலிருந்து பின்வாங்கிவிட்டு இன்று கருணாநிதி துரோகம் செய்துவிட்டர் என்று அறிக்கை விடுவதை மட்டுமே ஈழத்திற்கான செயலாய் செய்துவரும் ஐயா ராமதாசா இதை நாடகம் என்பது?
அன்று புலிகளின் முற்றுகையில் ராணுவம் தவித்துக்கொண்டிருந்த போது முற்றுகையை விலக்கிக்கொள்ளாவிட்டால் இந்திய போர்விமானங்கள் வரும் என்று எச்சரித்ததை மறந்துவிட்டு இன்று நாங்கள் ஆட்சிக்கு வந்தால் ஈழம் அமைய உதவுவோம் என்று கூறும் பாஜகவா இதை நாடகம் என்பது?
ராஜீவ் காந்தியை போற்றி பாடுவதற்காகவே தனிக்கட்சி நடத்திய, மதவாத பூச்சாண்டி காட்டியே காங்கிரசுக்கு கூஜா தூக்கிக்கொண்டிருந்துவிட்டு இன்று ஈழப்பாசத்தால் உணர்ச்சி மேலிடும் கம்மூனுஸ்டுகளா இதை நாடகம் என்பது?
          ஆளும் கூட்டணியிலுள்ள காங்கிரசும் திருமாவும் போர் நிறுத்தம் என்று மேடை போட்டுத்தெரித்தாலும், ஈழத்தில் மக்கள் இன்னும் செத்துக்கொண்டிருப்பது நிஜம். ஓட்டு கிடைக்குமோ கிடைக்காதோ என்று ஐயப்பட்டுக்கொண்டிருந்த நிலையில் ஏழே மணிநேரத்தில்  மொத்த ஓட்டுக்களையும் சரித்துக்கொண்டுவிட்டாரே கலைஞர் ராஜதந்திரி தான் என்று அகமகிழ்கிறார்களே அது நிஜம்.
          ஈழத்தில் தமிழர்கள் மீது கொத்துக்குண்டுகளையும், கிளஸ்டர் குண்டுகளையும் வீசி கொத்துக்கொத்தாக கொன்று குவித்துக்கொண்டிருக்கும் சிங்கள இன அழிப்பு நடவடிக்கை தமிழகத்தின் அனைத்து ஓட்டுக்கட்சிகளுக்கும் ஓட்டு வாங்கப்பயன்படும் துருப்புச்சீட்டு என்பதில் எள்ளளவும் ஐயமில்லை. நடுவண் அரசில் அமைச்சர்களை கொண்டிருந்த, தொடர்புகளை கொண்டிருந்த தமிழகத்தின் அனைத்துக்கட்சிகளுக்கும் இந்தியா இலங்கையில் ஏன் போரை நடத்துகிறது? போர் நடத்துவதன் பலன் என்ன? என்பது தெரியும். மே 13ன் பிறகு அனைத்து சவடால்களும் மறக்கடிக்கப்பட்டு இந்திய அதிகாரவர்க்கத்தின் நலனே மேலோங்கியிருக்கும் என்பதிலும் ஐயமேதுமில்லை.
         தமிழக ஓட்டுக்கட்சிகள் மட்டுமா ஈழப்பிரச்சனையை தமக்கு சாதகமாகப் பயன்பபடுத்துகின்றன? அனைத்து இந்திய தரகு முதலாளிகளும் இலங்கையில் முதலீடு செய்துள்ளனர். அந்த முதலீட்டுக்கு பங்கம் வந்துவிடக்கூடாது, அவர்களின் கொள்ளை லாபம் உறுதி செய்யப்படவேண்டும். அதற்காகத்தானே இந்தியா இலங்கைக்கு தளவாடங்கள் முதல் அனைத்து உதவிகளையும் தடங்கலில்லாமல் செய்கிறது. இந்தியப்பெருங்கடலில் ஆதிக்கம் பெற நினைக்கும் சீனாவின் எண்ணத்தை தடுத்து தானே பிராந்திய சக்தியாகவேண்டும் என்பதால் தானே இந்தியா போரை நடத்துகிறது. இதில் ஈழப்பிரச்சனையின் பங்களிப்பென்ன?
         இங்கிலாந்து, பிரான்ஸ், சுவிஸ் உட்பட ஐரோப்பிய ஒன்றிய நாடுகள் ஈழப்பிரச்சனையில் அக்கரை காட்டுகின்றன. தங்களின் வெளியுறவு அமைச்சர்களை அனுப்பிவைக்கின்றன. ஏன்? அங்கே புலம்பெயர்ந்து தங்கியிருக்கும் ஈழத்தமிழர்களின் தொடர்போராட்டத்தின் தாக்கத்தினாலா? அண்மையில் இலங்கையின் மறுகட்டுமானத்திற்கு இந்தியா எல்லா உதவிகளையும் செய்யும் என்று பிரணாப் முகர்ஜி அறிவித்ததைப்போலவே ஐரொப்பிய ஒன்றியமும் அறிவித்திருந்தது. அதாவது ஈராக் போரின் பின்னாலான மறு கட்டுமானத்தில் அமெரிக்கா தலைமைப்பங்கு வகித்தது. இந்தியாவுக்கும் அதில் ஒப்பந்தங்கள் கிடைத்தன. அதேபோல் இலங்கையின் மறுகட்டுமானத்தில் இந்தியா தலைமைப்பங்கு வகிக்கும் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்திற்கும் ஒதுக்கப்படும்.
          அமெரிக்காவின் வெளியுறவு அமைச்சர் ஹிலாரி கிளின்டன் ஈழத்தமிழர்களுக்கு ஆதர‌வாக பறந்து பறந்து அறிக்கை விடுகிறார். இலங்கைக்கான அமெரிக்கத்தூதர் ஆலோசனைக்கூட்டம் நடத்துகிறார். இலங்கைக்கு பொருளாதாரத்தடை விதிப்பது தொடர்பாக வாஷிங்டனின் மனிதவள அமைப்பு ஒபாமாவிடம் வலியுறுத்தியதாக தகவல் வருகிறது. இவைகளெல்லாம் ஈழத்தமிழரின் மீதான மனிதநேயமா? அல்லது சீனாவின் ஆதிக்கத்தை தடுக்கும் நோக்கமா?
         இலங்கையின் சுற்றுச்சூழல் அமைச்சர் சம்பக்க ரணவக்க, “இலங்கைப்பிரச்சனையில் அமெரிக்க மூக்கை நுழைத்தால் வியட்நாமில் கற்ற பாடத்தை மீண்டும் புகட்டுவோம்” என்று காட்டமாக அறிவித்திருக்கிறார். இலங்கைக்கு ஏது இத்தனை துணிவு? இங்குதான் சீனாவின் பங்கு வருகிறது. பாக்கிஸ்தான், பங்களாதேஷ், மியான்மர் போன்ற நாடுகளில் துறைமுகங்களை சீனா அமைத்துவருவதைப்போலவே இலங்கையிலும் அம்பாந்தோட்டை துறைமுகத்தை அமைத்துவருகிறது. சிங்கள அரசு நடத்தும் போரை முழுமையாக ஆதரிப்பதுடன், இலங்கை குறித்து ஐநா நடத்தவிருந்த விவாதக்கூட்டத்தையும் தன்னுடைய ‘வீட்டோ பவரி’னால் தடுத்து நிறுத்தியிருக்கிறது. ஜியான் 7 ரக தாக்குதல் விமானங்களையும், ஜே ஒய் 11 ரக முப்பரிமாண ரேடார்களையும் வழங்கியிருக்கிறது. ஏன் இலங்கை சிங்கள அரசை சீனா இப்படி ஆதரிக்க வேண்டும்? ஈழத்தமிழர் பிரச்சனை சீனாவை எந்தவிதத்தில் பாதிக்கிறது? இந்தியாவின் பிராந்திய ஆதிக்கத்தை தடுத்து நிறுத்துவதன் மூலம் அமெரிக்காவை முடக்குவது. அடுத்த உலக வல்லரசாக தன்னை முன்னிருத்துவது. இவற்றின் ஒரு பாகம் தான் கேந்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்த இலங்கைக்கான ஆதரவு.
          இலங்கையில் நடைபெற்றுவரும் தமிழ் இன அழிப்பு நடவடிக்கையை ஆதரித்தும் எதிர்த்துமாய் இலங்கையில் தலையீடு செய்யும் எந்த ஒரு நாட்டிற்கும் ஈழ மக்களின் வாழ்வியல் குறித்த சிந்தனையோ, சிங்கள பேரினவாதத்தின் அடக்குமுறையின் விளைவுகளோ, தமிழினத்தின் உரிமைகளோ முக்கியமானவைகள் அல்ல. தங்களின் மேலாதிக்க எண்ணங்களுக்கு எந்தவிதத்தில் இந்தப்பிரச்சனை பயன்படும் என்ற சிந்தனையை தவிர வேறு எந்த நோக்கங்களும் இல்லை.
          மீண்டும் தமிழகத்திற்கு வருவோம். தமிழக மக்கள் ஏன் தமிழ் இன அழிப்பை எதிர்த்து குரல் கொடுக்கிறார்கள்? சொந்த இனம் எனும் உணர்வாலும், கொடூரமாக கொல்லப்படுகிறார்கள் எனும் மனிதாபிமான உண‌ர்ச்சியாலும் தான்.   மாறாக இலங்கையில் அவர்களுக்குள்ள உரிமை குறித்தோ, அவர்களின் சுய நிர்ணய உரிமை குறித்த மதிப்பீட்டினாலோ அல்ல. இலங்கை செய்துவரும் அதே செயலை இந்தியா காஷ்மீரிலும், வடகிழக்கு மாநிலங்களிலும் செய்து வருவது குறித்து அவர்களின் கருத்தென்ன?
          புலிகளின் வரலாறு எப்படிப்பட்டது? தங்களைத்தவிர வேறு யாரும் தமிழர்களுக்காக குரல் கொடுக்கக்கூடாது எனும் அடக்குமுறை சிங்கள அடக்குமுறையிலிருந்து எந்த விதத்தில் வேறுபட்டது? மக்களின் போராட்டங்களை புலிகள் ஏன் அங்கீகரிக்க மறுக்கிறார்கள்? 
          ஈழத்தமிழர்களே! உங்களிடம் இன்னும் என்ன மீதமிருக்கிறது இழப்பதற்கு? உயிரைத்தவிர. புலிகளோடு முடிந்துவிடுவதல்லவே ஈழத்தமிழர்களின் அடையாளம். போரில் போகும் உயிர் போராட்டத்தில் போனால் தவறா?
உங்களின் அழுகை எந்தப்புள்ளியில் முடிந்து போகிறதோ, அந்தப்புள்ளியிலிருந்து தொடங்கும் ஈழத்தின் மலர்ச்சி.

                  ஆனால் இதை நாடகம் என்று யார் சொல்வது? 

போர் நடக்கும் பகுதியில் அந்தப்போரினால் பொதுமக்கள் சாவது இயற்கையான‌ ஒன்று நேற்றுவரை ஆதரித்துக் கொண்டிருந்துவிட்டு இன்று தமிழ் மக்கள் இற‌ப்பைத்தடுக்க தனி ஈழமே ஒரேவழி என்று மேடைதோறும் முழங்கி, அதிமுக 40 தொகுதிகளிலும் வென்றால் இலங்கைக்கு இந்திய ராணுவத்தை அனுப்பி தனி ஈழம் அமைத்துக்கொடுப்போம் என்று, ஆளுக்கு ஒரு கூறு கத்தரிக்காய் கொடுப்போம் என்பதுபோல கூறுகிறாரே அந்த ஜெயலலிதாவா, இதை நாடகம் என்பது? 

அதிமுகவுடன் கூட்டணி கட்டியிருந்த நிலையில் தான் ராணுவம் மக்களை கொல்வதை இயற்கை என்று வகைப்படுத்தினார் ஜெயலலிதா. அப்போதெல்லாம் துடிக்காத மீசை, அவர் தொகுதி எண்ணிக்கையை குறைத்தபோது முருங்கிக்கொண்டு துடித்ததே அந்த வைக்கோவா இதை நாடகம் என்பது?

நாடகம் தான் என தெரிந்திருந்தும் தன் மகனின் அமைச்சர் பதவி பறிபோகலாம் என்றதும் எம்பிக்கள் பதவி விலகலிலிருந்து பின்வாங்கிவிட்டு இன்று கருணாநிதி துரோகம் செய்துவிட்டர் என்று அறிக்கை விடுவதை மட்டுமே ஈழத்திற்கான செயலாய் செய்துவரும் ஐயா ராமதாசா இதை நாடகம் என்பது?

அன்று புலிகளின் முற்றுகையில் ராணுவம் தவித்துக்கொண்டிருந்த போது முற்றுகையை விலக்கிக்கொள்ளாவிட்டால் இந்திய போர்விமானங்கள் வரும் என்று எச்சரித்ததை மறந்துவிட்டு இன்று நாங்கள் ஆட்சிக்கு வந்தால் ஈழம் அமைய உதவுவோம் என்று கூறும் பாஜகவா இதை நாடகம் என்பது?

ராஜீவ் காந்தியை போற்றி பாடுவதற்காகவே தனிக்கட்சி நடத்திய, மதவாத பூச்சாண்டி காட்டியே காங்கிரசுக்கு கூஜா தூக்கிக்கொண்டிருந்துவிட்டு இன்று ஈழப்பாசத்தால் உணர்ச்சி மேலிடும் கம்மூனுஸ்டுகளா இதை நாடகம் என்பது?

          ஆளும் கூட்டணியிலுள்ள காங்கிரசும் திருமாவும் போர் நிறுத்தம் என்று மேடை போட்டுத்தெரித்தாலும், ஈழத்தில் மக்கள் இன்னும் செத்துக்கொண்டிருப்பது நிஜம். ஓட்டு கிடைக்குமோ கிடைக்காதோ என்று ஐயப்பட்டுக்கொண்டிருந்த நிலையில் ஏழே மணிநேரத்தில்  மொத்த ஓட்டுக்களையும் சரித்துக்கொண்டுவிட்டாரே கலைஞர் ராஜதந்திரி தான் என்று அகமகிழ்கிறார்களே அது நிஜம்.

 

          ஈழத்தில் தமிழர்கள் மீது கொத்துக்குண்டுகளையும், கிளஸ்டர் குண்டுகளையும் வீசி கொத்துக்கொத்தாக கொன்று குவித்துக்கொண்டிருக்கும் சிங்கள இன அழிப்பு நடவடிக்கை தமிழகத்தின் அனைத்து ஓட்டுக்கட்சிகளுக்கும் ஓட்டு வாங்கப்பயன்படும் துருப்புச்சீட்டு என்பதில் எள்ளளவும் ஐயமில்லை. நடுவண் அரசில் அமைச்சர்களை கொண்டிருந்த, தொடர்புகளை கொண்டிருந்த தமிழகத்தின் அனைத்துக்கட்சிகளுக்கும் இந்தியா இலங்கையில் ஏன் போரை நடத்துகிறது? போர் நடத்துவதன் பலன் என்ன? என்பது தெரியும். மே 13ன் பிறகு அனைத்து சவடால்களும் மறக்கடிக்கப்பட்டு இந்திய அதிகாரவர்க்கத்தின் நலனே மேலோங்கியிருக்கும் என்பதிலும் ஐயமேதுமில்லை.

         தமிழக ஓட்டுக்கட்சிகள் மட்டுமா ஈழப்பிரச்சனையை தமக்கு சாதகமாகப் பயன்பபடுத்துகின்றன? அனைத்து இந்திய தரகு முதலாளிகளும் இலங்கையில் முதலீடு செய்துள்ளனர். அந்த முதலீட்டுக்கு பங்கம் வந்துவிடக்கூடாது, அவர்களின் கொள்ளை லாபம் உறுதி செய்யப்படவேண்டும். அதற்காகத்தானே இந்தியா இலங்கைக்கு தளவாடங்கள் முதல் அனைத்து உதவிகளையும் தடங்கலில்லாமல் செய்கிறது. இந்தியப்பெருங்கடலில் ஆதிக்கம் பெற நினைக்கும் சீனாவின் எண்ணத்தை தடுத்து தானே பிராந்திய சக்தியாகவேண்டும் என்பதால் தானே இந்தியா போரை நடத்துகிறது. இதில் ஈழப்பிரச்சனையின் பங்களிப்பென்ன?

 

         இங்கிலாந்து, பிரான்ஸ், சுவிஸ் உட்பட ஐரோப்பிய ஒன்றிய நாடுகள் ஈழப்பிரச்சனையில் அக்கரை காட்டுகின்றன. தங்களின் வெளியுறவு அமைச்சர்களை அனுப்பிவைக்கின்றன. ஏன்? அங்கே புலம்பெயர்ந்து தங்கியிருக்கும் ஈழத்தமிழர்களின் தொடர்போராட்டத்தின் தாக்கத்தினாலா? அண்மையில் இலங்கையின் மறுகட்டுமானத்திற்கு இந்தியா எல்லா உதவிகளையும் செய்யும் என்று பிரணாப் முகர்ஜி அறிவித்ததைப்போலவே ஐரொப்பிய ஒன்றியமும் அறிவித்திருந்தது. அதாவது ஈராக் போரின் பின்னாலான மறு கட்டுமானத்தில் அமெரிக்கா தலைமைப்பங்கு வகித்தது. இந்தியாவுக்கும் அதில் ஒப்பந்தங்கள் கிடைத்தன. அதேபோல் இலங்கையின் மறுகட்டுமானத்தில் இந்தியா தலைமைப்பங்கு வகிக்கும் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்திற்கும் ஒதுக்கப்படும்.

          அமெரிக்காவின் வெளியுறவு அமைச்சர் ஹிலாரி கிளின்டன் ஈழத்தமிழர்களுக்கு ஆதர‌வாக பறந்து பறந்து அறிக்கை விடுகிறார். இலங்கைக்கான அமெரிக்கத்தூதர் ஆலோசனைக்கூட்டம் நடத்துகிறார். இலங்கைக்கு பொருளாதாரத்தடை விதிப்பது தொடர்பாக வாஷிங்டனின் மனிதவள அமைப்பு ஒபாமாவிடம் வலியுறுத்தியதாக தகவல் வருகிறது. இவைகளெல்லாம் ஈழத்தமிழரின் மீதான மனிதநேயமா? அல்லது சீனாவின் ஆதிக்கத்தை தடுக்கும் நோக்கமா?

         இலங்கையின் சுற்றுச்சூழல் அமைச்சர் சம்பக்க ரணவக்க,  “இலங்கைப்பிரச்சனையில் அமெரிக்க மூக்கை நுழைத்தால் வியட்நாமில் கற்ற பாடத்தை மீண்டும் புகட்டுவோம்” என்று காட்டமாக அறிவித்திருக்கிறார். இலங்கைக்கு ஏது இத்தனை துணிவு? இங்குதான் சீனாவின் பங்கு வருகிறது. பாக்கிஸ்தான், பங்களாதேஷ், மியான்மர் போன்ற நாடுகளில் துறைமுகங்களை சீனா அமைத்துவருவதைப்போலவே இலங்கையிலும் அம்பாந்தோட்டை துறைமுகத்தை அமைத்துவருகிறது. சிங்கள அரசு நடத்தும் போரை முழுமையாக ஆதரிப்பதுடன், இலங்கை குறித்து ஐநா நடத்தவிருந்த விவாதக்கூட்டத்தையும் தன்னுடைய ‘வீட்டோ பவரி’னால் தடுத்து நிறுத்தியிருக்கிறது. ஜியான் 7 ரக தாக்குதல் விமானங்களையும், ஜே ஒய் 11 ரக முப்பரிமாண ரேடார்களையும் வழங்கியிருக்கிறது. ஏன் இலங்கை சிங்கள அரசை சீனா இப்படி ஆதரிக்க வேண்டும்? ஈழத்தமிழர் பிரச்சனை சீனாவை எந்தவிதத்தில் பாதிக்கிறது? இந்தியாவின் பிராந்திய ஆதிக்கத்தை தடுத்து நிறுத்துவதன் மூலம் அமெரிக்காவை முடக்குவது. அடுத்த உலக வல்லரசாக தன்னை முன்னிருத்துவது. இவற்றின் ஒரு பாகம் தான் கேந்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்த இலங்கைக்கான ஆதரவு.

          இலங்கையில் நடைபெற்றுவரும் தமிழ் இன அழிப்பு நடவடிக்கையை ஆதரித்தும் எதிர்த்துமாய் இலங்கையில் தலையீடு செய்யும் எந்த ஒரு நாட்டிற்கும் ஈழ மக்களின் வாழ்வியல் குறித்த சிந்தனையோ, சிங்கள பேரினவாதத்தின் அடக்குமுறையின் விளைவுகளோ, தமிழினத்தின் உரிமைகளோ முக்கியமானவைகள் அல்ல. தங்களின் மேலாதிக்க எண்ணங்களுக்கு எந்தவிதத்தில் இந்தப்பிரச்சனை பயன்படும் என்ற சிந்தனையை தவிர வேறு எந்த நோக்கங்களும் இல்லை.

          மீண்டும் தமிழகத்திற்கு வருவோம். தமிழக மக்கள் ஏன் தமிழ் இன அழிப்பை எதிர்த்து குரல் கொடுக்கிறார்கள்? சொந்த இனம் எனும் உணர்வாலும், கொடூரமாக கொல்லப்படுகிறார்கள் எனும் மனிதாபிமான உண‌ர்ச்சியாலும் தான்.   மாறாக இலங்கையில் அவர்களுக்குள்ள உரிமை குறித்தோ, அவர்களின் சுய நிர்ணய உரிமை குறித்த மதிப்பீட்டினாலோ அல்ல. இலங்கை செய்துவரும் அதே செயலை இந்தியா காஷ்மீரிலும், வடகிழக்கு மாநிலங்களிலும் செய்து வருவது குறித்து அவர்களின் கருத்தென்ன?

          புலிகளின் வரலாறு எப்படிப்பட்டது? தங்களைத்தவிர வேறு யாரும் தமிழர்களுக்காக குரல் கொடுக்கக்கூடாது எனும் அடக்குமுறை சிங்கள அடக்குமுறையிலிருந்து எந்த விதத்தில் வேறுபட்டது? மக்களின் போராட்டங்களை புலிகள் ஏன் அங்கீகரிக்க மறுக்கிறார்கள்? 

          ஈழத்தமிழர்களே! உங்களிடம் இன்னும் என்ன மீதமிருக்கிறது இழப்பதற்கு? உயிரைத்தவிர. புலிகளோடு முடிந்துவிடுவதல்லவே ஈழத்தமிழர்களின் அடையாளம். போரில் போகும் உயிர் போராட்டத்தில் போனால் தவறா?

உங்களின் அழுகை எந்தப்புள்ளியில் முடிந்து போகிறதோ, அந்தப்புள்ளியிலிருந்து தொடங்கும் ஈழத்தின் மலர்ச்சி.

%d bloggers like this: