கர்நாடக தேர்தல் முடிவு சொல்வது என்ன?

201703120250456931_The-election-victory-of-Prime-Minister-Modi-elasticity_SECVPF

 

கர்நாடக சட்ட மன்றத்துக்கு நடந்த தேர்தலில் முடிவுகள் வெளிவந்து விட்டன. இந்த தேர்தல் முறை மக்களுக்கானது அல்ல. யார் வென்றாலும் அதனால் மக்களுக்கு எந்த நல்லதும் ஏற்படப் போவதில்லை என்பவை மறுக்க முடியாதவை. இவை ஒருபுறம் இருக்கட்டும். இந்த தேர்தலின் முடிவில் ஆட்சியமைக்கப் போவது யார்? பாஜக சுயேட்சைகளையோ, காங்கிரஸ், மஜத விலிருந்து சில எம்.எல்.ஏக்களையோ விலைக்கு வாங்கி ஆட்சியமைத்து விடுமா? அல்லது அதைத் தடுக்க காங்கிரசும், மஜத வும் சேர்ந்து கூட்டணி அமைக்குமா? என்பவைகளும் இன்னொரு புறம் இருக்கட்டும். கர்நாடக தேர்தல் முடிவுகளைப் பொருத்தவரை, பாஜக, ஆர்.எஸ்.எஸ் அமைப்புகள் நாட்டில் வளர்ந்து வருகின்றன. யாராலும் இனி அதனை தடுக்கவோ தவிர்க்கவோ முடியாது எனும் தோற்றம் இந்த தேர்தல்களினால் உருவாக்கப்பட்டு வருகிறது. மக்களின் வாழ்வு சிறக்க எந்த விதத்திலும் இந்த தேர்தல் முறை உதவாது என்ற போதிலும், 70 விழுக்காட்டுக்கும் அதிகமான மக்களின் பங்களிப்போடு நடக்கும் இந்த தேர்தலின் கூறுகளை ஆய்வு செய்ய வேண்டியதிருக்கிறது.

 

பணத்தாள் மதிப்பிழப்பு, ஜி.எஸ்.டி, மோசடியான, ஏமாற்றுத்தனமான திட்டங்கள், அறிவுத்துறையினரை படுகொலை செய்வது, பண்பாடுகளில் நுழைந்து ஆதிக்கம் செலுத்த நினைப்பது, ஜாதிமத வெறுப்புகளை ஊக்குவித்து வளர்ப்பது, எந்தவிதமான பொய்களையும் கூச்சமே இல்லாமல் பேசுவது என்று அனைத்து தரப்பு மக்களும் வெறுத்து ஒதுக்கும் நிலையில் தான் பாஜக இருக்கிறது. ஆனாலும் தேர்தல் வெற்றிகள் தொடர்ந்து பாஜகவின் கைகளுக்குள் செல்கின்றன. இது எப்படி சாத்தியமாகிறது என்பது மக்களின் குழப்பங்களில் முதன்மையானது.

 

பொதுவாக அனைவரும் எளிமையாக கூறும் காரணங்கள் இரண்டு. மக்கள் பணத்துக்கு மயங்கி வாக்களித்து விட்டார்கள், வாக்கு இயந்திரத்தில் குளறுபடி செய்திருக்கிறார்கள். மக்களின் மீது பழி போடுவது, மக்களை குறை சொல்வது என்பது தவறான சிந்தனையின் வெளிப்பாடு. அவர்களுக்கு இருக்கும் வாழ்க்கைச் சூழலில், திட்டமிட்டு அரசியல் விலக்கம் செய்யப்பட்டிருக்கும் நிலையில், எதிர்காலம் ஆகப்பெரும் அரக்கனாக அச்சுறுத்திக் கொண்டிருக்கும் நிலையில், சூழ இருக்கும் அனைத்தும் அறநெறியிலிருந்து விலகியிருக்கும் நிலையில் மக்கள் மட்டும் தேர்தல் காலங்களில் பணம் வாங்காமல் வாக்களிக்க வேண்டும் என எதிர்பார்ப்பது சற்றும் பொருத்தமில்லாதது.

 

முதலில் ஊடகங்கள். மோடி பிரதமராக வந்த கடந்த நான்கு ஆண்டுகளில் ஊடகங்கள் அனைத்தும் அச்சு, காட்சி ஊடகங்கள் அனைத்தும் பாஜக வின் ஊதுகுழல்களாக மாற்றப்பட்டு விட்டன. அறைகுறையாகக் கூட இல்லாமல் அப்பட்டமாகவே மாற்றப்பட்டு விட்டன. பாஜகவுக்கு எதிரான செய்திகளை மக்கள் மத்தியில் விவாதப் பொருளாக மாற்றுவதில்லை. மறைக்கின்றன. தவிர்க்க முடியாத இடங்களில் ஒற்றைச் செய்தியாக கடந்து செல்கின்றன. ஆதரவான செய்திகளுக்கோ மிகை விவாதம் செய்கின்றன. பார்ப்பனியத்தின் காவலர்களை பல்வேறு முகமூடிகளில் காட்சி ஊடகங்களில் உலவ விடுகின்றன. அவர்களின் கருத்தை பொதுக் கருத்தாக கட்டமைக்கின்றன. இது பாஜகவுக்கு எதிர்ப்பே இல்லாதது போல், இருந்தாலும் பலவீனனமாக இருப்பது போல் ஒரு தோற்றத்தை ஏற்படுத்தி இருக்கிறது.

 

அடுத்து அரசு எந்திரம். அரசு எந்திரம் பார்ப்பன மயமாக மாறுவது என்பது தொடக்கத்திலிருந்து நடைபெற்று வருவது தான் என்றாலும், மோடி வந்த பிறகு அதன் வேகம் பல மடங்கு அதிகம். குறிப்பாக உச்சநீதி மன்றம். பாஜக அரசின் தலையீடு குறித்து உச்சநீதிமன்ற நீதிபதிகள் நான்கு பேர் நேரடியாக ஊடகங்களிடம் பேசியது முன் எப்போது நடந்திராத வரலாறு. உளவுத் துறையும், வருமான வரித் துறையும் முழுமையாக பாஜக குறி வைப்போரை தங்கள் கட்டுக்குள் கொண்டு வருவதையே முதனமையான பணியாகக் கொண்டு செயல்பட்டு வருகின்றன. தேர்தல் ஆணையம் அறிவிக்கும் முன்னரே பாஜக குஜராத் தேர்தல் தேதியை அறிவித்தது குறித்து இதுவரை தேர்தல் ஆணையம் ஓர் எழுத்தைக் கூட உதிர்க்கவில்லை. இப்படி அனைத்து துறைகளும் பாஜகவுக்காக பணியாற்றிக் கொண்டிருக்கின்றன.

 

அடுத்து மக்களை இந்து மயமாக்கி இருப்பது. இந்து மதம் என்றால் என்ன? இந்து மதம் எப்படி உருவாகியது? இந்து எனக் கூறப்படும் அனைவரும் இந்துவல்ல என்பன போன்ற உண்மைகள் தொடக்கத்திலிருந்தே மறைக்கப்பட்டு வருகின்றன. ஜாதி, மதக் கலவரங்களை ஏற்படுத்துவதன் மூலமே ஆர்.எஸ்.எஸ். பாஜக தங்களுடைய செல்வாக்கை வளர்த்துக் கொண்டு வருகின்றன என்பது கண்கூடு. என்றாலும் தனிப் பெரும்பான்மையுடன் பாஜக வந்த பிறகு இது திட்டமிட்ட முறையிலும் துல்லியமாகவும் செயல்படுத்தப்படுகிறது. பாஜக மட்டுமே இந்துக்களை பிரதிநித்துவப்படுத்தும் கட்சி ஏனையவை அனைத்தும் இந்துக்களுக்கு எதிரானவை என கட்டமைக்கப்பட்டு வருகிறது. குஜராத் தேர்தலின் போது ஜெட்லி பேசியது இதற்கு ஓர் எடுத்துக்காட்டு. ”காங்கிரஸ் தலைவர் ராகுல் தேர்தல் பிரச்சாரத்தின் போது கோவில்களில் சென்று வழிபடுகிறார். இதைக் கண்டு மக்கள் மயங்க மாட்டார்கள். ஒரிஜினல் இருக்கும் போது போலிகளை மக்கள் ஏற்க மாட்டார்கள்” இதன் பொருள் என்ன? பகுதிவாரியாக கோவில் திருவிழாக்களில் பங்கேற்று நடத்தித்தருவது, ஆர்.எஸ்.எஸ், பாஜக கொடிகளை நட்டு வைத்து அவைகளும் கோவிலும் வேறு வேறல்ல எனக் காட்டுவது, தனிப்பட்ட பொருளாதார உதவிகள் செய்வது, வேலை வாய்ப்புகளை ஏற்படுத்திக் கொடுப்பதன் மூலமும் ஷாகாக்களுக்கு ஆள் திரட்டுவது என்று பல வழிகளில் மக்களை தாங்கள் இந்து என்று உணரவைப்பதன் மூலம், தங்களின் கட்சி பாஜக என்பதை அவர்கள் அறியாமலேயே அவர்களிடம் ஏற்றுவது என்று திட்டமிட்டு செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

 

ஜனசங்கம் தொடங்கப்பட்ட 1920 களிலிருந்தே அரசியல் அதிகாரம் பெறுவது என்பதை இலக்காக வைத்து அவர்கள் செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆர்.எஸ்.எஸ் அதன் ஐம்பதுக்கும் மேற்பட்ட துணை அமைப்புகள் நாடு முழுவதும் விரிந்து பரவி பல்லாயிரக் கணக்கான தொண்டர்கள் பலத்துடன் இயங்கிக் கொண்டிருக்கின்றன. தேர்தல் காலங்களில் இந்த அமைப்புகளின் தொண்டர்கள் மக்களுக்கு மிக நெருக்கமாகச் சென்று தேர்தல் பணியாற்றிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இதற்கு இணையான தொண்டர் பலம் இந்தியவின் ஓட்டுக் கட்சிகளில் வேறெதற்கும் இருக்கிறதா என்பது ஐயமே.

 

தேர்தல் காலங்களுக்கு அப்பாற்பட்டு அனைத்து காலங்களிலும் மேற்சொன்னவைகள் செயல்பாட்டில் இருக்கின்றன என்றாலும் தேர்தல் என வரும் போது பாஜகவின் செயல்முறையே மாறி விடுகிறது. அவர்கள் தேர்தலை அரசியலாக அணுகுவதில்லை. மாறாக அறிவியலாக அணுகுகிறார்கள். இதற்கு இந்த கர்னாடக தேர்தல் மிகச் சிறந்த எடுத்துக்காட்டு. வழக்கமாக ஆளும் கட்சிக்கு வாக்கு விகிதம் சரியும் அதன் பலன் மாற்றுக் கட்சிகளுக்கு கிடைக்கும். காங்கிரசும் பாஜகவும் வாங்கிய வாக்கு விகிதத்தில் பெரிய அளவில் வித்தியாசம் ஒன்றுமில்லை. தெளிவாகச் சொல்ல வேண்டும் என்றால் 30 தொகுதிகளில் பாஜக வைப்புத் தொகையை இழந்து படுதோல்வி அடைந்திருக்கிறது. 12 தொகுதிகளில் ஐந்தாயிரத்துக்கும் குறைவான ஓட்டுகளையே வாங்கியிருக்கிறது. வென்றி பெற்ற தொகுதிகளிலும் வாக்கு எண்ணிக்கை குறைவான அளவிலேயே உள்ளது. ஆனாலும் பாஜக 104 தொகுதிகளில் வென்றிருக்கிறது. எப்படி என்றால் வெல்லும் வாய்ப்புள்ள தொகுதிகளை அடையாளம் கண்டு அவைகளில் மட்டுமே கவனத்தைக் குவித்து, என்னென்ன செய்தால் வாக்குகளை கவர முடியும் என அறிவியல் முறையில் கணக்கெடுப்புகளைச் செய்து திட்டமிட்டு, பொருளாதாரம் உள்ளிட்ட அனைத்து உத்திகளையும் கையாண்டு வெற்றிகளை ஈட்டியிருக்கிறார்கள்.

 

ஏனைய ஓட்டுக் கட்சிகளும் பாஜகவும் வித்தியாசப்படும் இடம் இது தான். ஏனைய கட்சிகள் அனைத்தும் தேர்தலை அரசியல் ரீதியிலான கணக்குகளை மட்டுமே போட்டுக் கொண்டு அணுகுகின்றன. பாஜக மட்டுமே அதற்கும் மேலாக அறிவியல் ரீதியான திட்டமிடல்களுடன் அணுகுகிறது. தேர்தல் அறிவிக்கப்பட்ட பிறகு உறக்கம் கலைப்பது என்பதல்லாமல் தேர்தலுக்கு ஓரிரு ஆண்டுகள் முன்பிருந்தே பணிகளைத் தொடங்கி விடுகிறது. இதில் தான் அதன் வெற்றியின் மையம் அடங்கியிருக்கிறது. இதனைப் புரிந்து கொண்டு இதேவழியில் பதிலடி கொடுக்காதவரை பாஜகவின் வெற்றியைக் குறித்து மக்கள் புலம்புவது தொடரவே செய்யும்.

 

இவைகளைப் பார்த்து பாஜக ஏதோ பெரும்பலம் பெற்றுவிட்டதாக நினைப்பதும் அறிவியலற்ற பார்வையே. இன்றைய உலகமயமாக்கல் சூழலில் மக்கள் ஆளும் கட்சிக்கு எதிராக வாக்களிப்பது என்பது தான் மக்களின் இயல்பாக இருக்கிறது. இதை சில மாய்மாலங்களுடன் பாஜக தனக்கு சாதகமாக்கிக் கொள்கிறது. பாஜக வென்றிருக்கும் அத்தனை மாநிலங்களையும் எடுத்துக் கொண்டால் அது ஆளும் கட்சியை தோல்வியுறச் செய்து கிடைத்த வெற்றியாகவே இருக்கும். இனும் சில மாநிலங்களில் தோற்றுப் போயிருந்தாலும், அடாவடியாக விலைக்கு வாங்குவதன் மூலம் ஆட்சியைக் கைப்பற்றி இருக்கிறது. இயற்கை முறை விவசாயம் செய்து கொண்டிருந்த போது பசுமைப் புரட்சி என்ற ஒன்றை அறிமுகப்படுத்தி இரசாயண உரங்களை கொட்டி விளைச்சலை அதிகப்படுத்திக் காட்டினார்கள். அது இரசாயண உரத்தின் பலன் என்றும் மக்கள் நம்பினார்கள். ஆனால், மண்ணின் இயல்பான தன்மையை தூண்டி விட்டது மட்டுமே இரசாயணங்களில் செயல் என்றும், தூண்டி விட்டதோடு மட்டுமல்லாமல் மண்ணை மலடாகவும் ஆக்கி விட்டது என்றும் இன்று விவசாயிகள் புரிந்து கொண்டார்கள். அதேபோல, இன்று பாஜக பெறும் வெற்றி என்பது பாஜகவின் பலமல்ல, காங்கிரசின் எதிர்ப்பு என்பதோடு அந்த எதிர்ப்பு முன்னிலும் வீரியமாக நம்மை படுகுழிக்குள் தள்ளி விட்டது என்பதையும் மக்கள் உணர்ந்து கொள்வார்கள்.

Advertisements

மோடி: முதலாளித்துவ சுரண்டலுக்கும் பார்ப்பன பாசிசத்திற்குமான குறியீடு

modi-pm-gujarat-riot

நண்பர் சாருவாகன் அண்மையில் ஒரு கட்டுரை “மோடியை எதிர்ப்பது எப்படி?” எனும் தலைப்பில் எழுதியிருந்தார். படித்தபோது அதிர்ச்சியாக இருந்தது. சரியின் பக்கம் இருப்பவர்கள் எனக் கருதப்படுபவர்கள் எப்படி பிசிறடித்து பாசிசத்தின் பக்கம் சாய்ந்து விடுகிறார்கள் என்பதற்கான விளக்கமாக அந்தக் கட்டுரை இருந்தது. மட்டுமால்லாது அது புரட்சிகர இடதுசாரி அரசியலையும் மறுக்கும் விதத்தில் பயணித்திருந்தது. நண்பர் சாருவாகனின் எழுத்தின் மீது ஒரு மதிப்பு இருந்து வந்திருக்கிறது எனும் அடிப்படையில் அவரின் பிறழலை சுட்டிக்காட்டுவது கடமை என்றாவதால் இந்த மறுப்பு பயணப்படுகிறது.

 

நண்பர் சார்வாகன் எந்த அடிப்படையிலிருந்து மோடியின் எதிர்ப்பை ஆய்வு செய்கிறார்? ஆதரவாளரோ எதிர்க்குழுவினரோ அல்ல என்று அவரே கூறியிருக்கிறார். என்றால் எந்த நிலையில் நின்று அவர் ஆய்வு செய்கிறார்? ஆதரவோ எதிர்ப்போ இல்லாமல் நடுநிலை என்று ஒன்று இருக்க முடியுமா? நல்லவற்றிற்கு ஆதரவாகவும், அல்லவற்றிற்கு எதிராகவும் இருப்பது தான் சரியானது. இதை மறுத்து நடுநிலை என்பது என்ன? முதலில் ஒரு விசயத்தில் கருத்துச் சொல்கிறோம் என்றால், இரண்டு தரப்பும் ஏற்றுக் கொள்ளும்படியான கருத்து என்று ஒன்றும் இருக்க முடியாது. கருத்தோ தீர்ப்போ ஒருவருக்கு சாதகமாகவும் மற்றொருவருக்கு பாதகமானதாகவும் தான் இருக்கும். பாதகமானவர் அதிகாரத்தின் பிடியில் ஏற்கற் செய்யப்படுகிறார் என்பது தான் சரியானதே தவிர, இருவரும் ஏற்கும் தீர்ப்பு என்று ஒன்று இருக்க முடியாது. ஏனென்றால் உலகம் வர்க்கமாய் பிரிந்து கிடக்கிறது. எடுத்துக்காட்டாக இடஒதுக்கீடு சரி என்று ஏற்பவர்களும் தவறு என மறுப்பவர்களும் அவரவர் வர்க்க நிலையிலிருந்தே அந்த முடிவை எடுக்கின்றனர். இந்த அடிப்படையிலிருந்து தான் நடுநிலை என்று ஒன்று இருக்க முடியாது என்று கூறுகிறோம்.

 

இதை நண்பர் சாருவாகன் இன்னொரு விதமாகவும் எதிர் கொள்கிறார், ஒருவர் நல்லவரா கெட்டவரா என்பது நோக்கர்களைப் பொருத்தது என்கிறார். அதாவது மோடி சிலருக்கு கெட்டவராக தெரியலாம் சிலருக்கு நல்லவராக தெரியலாம் என்கிறார். இது ஒரு மோசமான பார்வை. பறி கொடுத்தவன் திருடன் கெட்டவன் என்பான், திருடனின் உற்றவர்கள் அவனை நல்லவன் என்பார்கள் என்றால் திருடனைக் குறித்து என்ன முடிவு செய்வது? இது தவறான அணுகுமுறை. ஒருவனின் செயல்கள் சமூகத்தில் என்ன விதமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன என்பதைக் கொண்டு தான் அவனைப்பற்றி ஒரு முடிவுக்கு வரமுடியும், அப்படி வருவது தான் சரியான முடிவாக இருக்கும். எனவே மோடியின் வருகை ஏன் இவ்வளவு எதிர்ப்பை சம்பாதித்திருக்கிறது எனும் அடிப்படையை விலக்கி வைத்து விட்டு மோடியின் வருகை குறித்து முடிவெடுக்க முடியாது.

 

மோடி தமிழகம் வருகிறார், அவ்வாறு வருவதற்கு எதிர்ப்பு இருக்கிறது. இதை எந்த அடிப்படையில் அணுகுவது? மோடி சரியானவர் எனும் அடிப்படையிலிருந்து மோடியின் எதிர்ப்பாளர்கள் முன்வைக்கும் கேள்விகளுக்கு பதிலளிக்கலாம். அல்லது, மோடி தவறானவர் எனும் அடிப்படையிலிருந்து மோடியின் ஆதரவாளர்கள் முன்வைக்கும் கேள்விகளுக்கு பதிலளிக்கலாம். ஆனால் நண்பர் சாருவாகன் இரண்டையும் ஒதுக்கிவிட்டு எதிர்ப்பவர்கள் எந்த அடிப்படையில் எதிர்க்கிறார்கள், அவர்கள் எப்படி எதிர்க்கலாம் என்று அணுகுகிறார். இது ஆணி வேரை விட்டுவிட்டு சல்லிவேர்களை அலசுவது போன்றதாகும். சல்லி வேர்களை தனித்து அலசக் கூடாதா? என்று கேட்கலாம். அலசலாம், ஒரு மரத்தின் வளர்ச்சி எனும் அடிப்படையில் ஆணி வேர் குறித்து என்ன கருத்து கொண்டிருக்கிறார் எனும் நிலைப்பாட்டிலிருந்து தான் அவரின் சல்லிவேர் குறித்த அலசலை பரிசீலனைக்கு எடுத்துக் கொள்ள முடியும். ஆனால் நண்பர் சாருவாகன் மோடி குறித்த தன்னுடைய கருத்தை மறைத்துக் கொள்கிறார். அவர் நல்லவரா கெட்டவரா என்பது மையக் கேள்விக்கு அப்பாற்பட்ட விசயமாக கருதுகிறார். இந்தக் கருத்திலிருந்து நண்பர் முன்வைக்கும் தீர்வு குறித்து பரிசீலித்தால், – அதாவது தேர்தலுக்கு முன்னும் பின்னும் பாஜக வுக்கு ஆதரவளிக்க மாட்டோம் என்று உறுமொழி வாங்க வேண்டும், அதன்பிறகு மாறிவிட்டால் அடுத்த தேர்தலில் பார்த்துக் கொள்ளலாம். இதை அடிப்படையாகக் கொண்டு கருத்தியல் போராட்டத்தை நடத்தலாம். – ஆதரவுக்குழுவோ எதிர்க்குழுவோ அல்ல எனும் அவரது மொழிதலுக்கு எதிராக ஆதரவுக் குழுவில் அடியெடுத்து வைக்கிறார் என்றே புரிந்து கொள்ள முடிகிறது.

 

மோடி எதிர்ப்பு குறித்த நண்பர் சாருவாகனின் அலசல் தெரிவிப்பது என்ன? ஓட்டுக்கட்சிகளான இடதுசாரிகள் அதாவது போலிகள் மோடியை எதிர்க்கிறார்கள். ஆனால் தமிழகத்தில் மோடியுடன் அதாவது பாஜக வுடன் கூட்டணி வைத்திருந்த திமுக, அதிமுக குறித்து இவர்கள் கள்ள மௌனம் சாதிக்கிறார்கள். இப்போது அவர்கள் கூட்டணி வைத்திருக்கும் அதிமுக நாளை ஜெயா பிரதமராவதற்கு வாய்ப்பு இல்லை என்றால் செய்யக்கூடிய முதல் வேலை பாஜக வுடன் கூட்டணி வைப்பது தான். இது குறித்து பேசாமல் மோடியை எதிர்ப்பது தேர்தல் கூட்டணி கட்டி பாரளுமன்ற சீட்டுகளை பெறுவதற்கு மட்டுமே உதவும். அதற்காகத் தான் அவர்கள் மோடியை எதிர்க்கிறார்கள் என்கிறார். சரியானது தான்.

 

தேர்தலில் பங்கேற்காத திராவிட இயக்கங்கள் பெரியாரின் கொள்கைகளை விரிந்த அளவில் கொண்டு செல்லாமல் பார்ப்பன எதிர்ப்பாக மட்டும் குறுக்கிக் கொண்டார்கள். எனவே அவர்களின் மோடி எதிர்ப்பும் வீரியமானதாகவும், சரியானதாகவும் இல்லை என்கிறார். பிழை ஒன்றுமில்லை.

 

இஸ்லாமிய இயக்கங்களின் எதிர்ப்பும் சந்தர்ப்பவசமானதே என்கிறார். அதாவது பாஜகவின் மையமான ஆர்.எஸ்.எஸ் உள்ளிட்ட இந்துத்துவ இய்அக்கங்களின் கொள்கையும் இஸ்லஅமிய இயக்கங்களின் கொள்கையும் ஒன்றே தான். அது இஸ்லாம் எனும் அடிப்படையில் அதைச் செய்தால் இது இந்து எனும் அடிப்படையில் செய்கிறது. முஸாபர் நகர் கொடுமைகளில் முதல்வர் அகிலேஷ் யாதவ் குல்லா போட்டார். மோடி அவ்வாறு போடவில்லை. இது தான் இஸ்லாமியர்களுடைய எதிர்ப்பின் வடிவம் என்கிறார். ஆட்சேபிக்கத்தக்க கருத்து. என்றாலும் இந்த இடத்தில் இதை விவரிக்க வேண்டாம் என எண்ணுகிறேன் காரணம் கட்டுரையின் பேசுபொருளில் அதுவும் உள்ளடங்கி இருக்கிறது என்பதால்.

 

ஆக, மோடியின் எதிர்ப்பை மூன்றாக வகைப்படுத்தி அந்த எதிர்ப்புகளில் சாரமில்லை என்கிறார். ஒரு கருத்தை மதிப்பிடும் போது எதைக் கூறியிருக்கிறார் என்பதை மட்டுமல்ல, எதைக் கூறாமல் விட்டிருக்கிறார் என்பதையும் கணக்கில் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும். அதாவது மோடி நல்லவரா கெட்டவரா என்பது தேவையில்லை என ஒதுக்கி வைத்த நண்பர் சாருவாகன் மோடி எதிர்ப்புக்கு போலிகளும் பிறரும் கூறும் காரணங்களை எடுத்துக் காட்டுகிறார். இந்த அடிப்படையில் தேர்தலில் பங்கேற்காத புரட்சிகர இடதுசாரி இயக்கங்கள் மோடி எதிர்ப்புக்கு கூறும் காரணங்களை சீர்தூக்கியிருக்க வேண்டாமா? அதை நண்பர் செய்யவில்லை. மாறாக, அவர்கள் தேர்தலை புறக்கணிக்கிறார்கள் எனவே அவர்களை ஒதுக்கி வைக்க வேண்டும் என்று முடித்துக் கொள்கிறார். மறுதலிக்க முடிந்த இடங்களில் விவரிப்பதும், முடியாத இடங்களில் ஒடுங்கிக் கொள்வதும் மதவாதிகளின் உத்தி. அதாவது மோடி எதிர்ப்புக்கு பிற கட்சிகளின் கொள்கை நடைமுறைகளை எடுத்துக் கொள்ளாமல் அவை கூறும் காரணங்களை எடுத்துக் கொண்ட நண்பர் புரட்சிகர இடதுசாரி இயக்கங்களிடம் மட்டும் காரணத்தை விட்டுவிட்டு கொள்கைநடைமுறைகளை எடுத்துக் கொண்டிருக்கிறார். தேர்தலில் பங்கேற்காத இயக்கங்களின் கருத்துகளை பரிசீலிப்பதில்லை. என்பது நண்பரின் கருத்தாக இருக்கலாம். ஆனால் மோடி எதிர்ப்பில் தூலமான பாத்திரம் வகிக்கும் புரட்சிகர இடதுசாரி இயக்கங்களின் அதாவது இஸ்லாமிய பெரியாரிய இயக்கங்களுக்கு முன்னதாக நாடெங்கிலும் எதிர்ப்புக் காட்டியதில் தொடங்கி விரிவாகவும் வீச்சாகவும் அதை கொண்டு சென்று பிற இயக்கங்களை எதிர்த்தே தீரவேண்டும் எனும் நிர்ப்பந்தத்தை உருவாக்கியது வரை புரட்சிகர இடதுசாரி இயக்கங்களின் பங்கு மகத்தானது. அதை சுலபமாக கடந்து செல்வதற்கு என்ன காரணம் இருக்க முடியும்?

 

இதை நண்பர் கூறும் தீர்வின் வழியாக பார்க்கலாம். சார்வாகன் கூறும் தீர்வு இரண்டு அம்சங்களைக் கொண்டிருக்கிறது.

  1. ஓட்டுக்கட்சிகள் தேர்தலுக்கு முன்னும் பின்னும் பாஜக வை ஆதரிக்கக் கூடாது எனும் உறுதி கோருவது (மீறினால் அடுத்த தேர்தலில் பார்த்துக் கொள்ளலாம்)
  1. இதை அடிப்படையாகக் கொண்டு பிரச்சாரம் செய்வது. (கருத்தியல் போராட்டம்)

கூட்டணி சேர விரும்பும், சேர்க்க விரும்பும் எந்த ஓட்டுக் கட்சியும் இப்படி ஒரு உறுதியை கோரப்போவதும் இல்லை. கோரினால் தரப்படப் போவதும் இல்லை. தந்தாலும் கடைப்பிடிக்கப் போவதும் இல்லை. ஏனென்றால் ஓட்டுக்கட்சி அரசியலின் அடிப்படை தெரியாத குழந்தை கூட இப்படி ஒரு அம்சத்தை நம்பாது. ஓட்டுக் கட்சிகள் இருப்பதும் இயங்குவதும் ஓட்டு வங்கியும் அதன்மூலம் கிடைக்கப் போகும் பொருளாதார, ஆட்சியதிகார பலனும் தானேயன்றி மக்களோ அவர்கள் மீதான நலனோ அல்ல. இதுபோன்ற உறுதி மொழியை ஒரு கட்சி யோசிக்கிறது என்றாலே அதற்கு கொஞ்சமேனும் மக்கள் நலனில் அக்கரையோ, அல்லது சந்தர்ப்பவாத அரசியல் கூடாது என்றோ சிந்தித்திருக்க வேண்டும். அப்படி ஏதேனும் ஒரு ஓட்டுக்கட்சி இருக்கிறது என்று நண்பர் சார்வாகன் நம்புகிறாரா? அப்படி இருந்தால் அது மத நம்பிக்கையைவிட மோசமானது. என்றால் கொஞ்சமும் சாத்தியமில்லாத இந்த யோசனையை தன் முடிவாக நண்பர் கூறியது ஏன்?

 

சாத்தியமே இல்லாத இதை எப்படி பிரச்சாரம் செய்வது? நாங்கள் இன்னின்ன கட்சிகளோடு உறுதிமொழி கேட்டோம் அவர்களும் தந்திருக்கிறார்கள் எனவே எங்களுக்கு ஒட்டுப் போடுங்கள் என்றா? இப்போதைய நிலையில் போலிகள் காங்கிரசுடனோ, பாஜக வுடனோ கூட்டணி வைக்கப் போவதில்லை. அதிமுக போன்ற கட்சிகள் கூட்டணி வைப்பதற்கான வாய்ப்பிருக்கிறதா? என்றால் இருக்கிறது. ஆனால் அதை அந்த நிகழ்வின் போது பார்த்துக் கொள்வோம் இப்போதைக்கு கூட்டணி தேவை என்பது அவர்களின் சந்தர்ப்பவாதம். தேய்ந்துவரும் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களின் எண்ணிக்கையை இதுபோன்ற மாநிலக் கட்சிகளின் தயவில்லாமல் அதிகப்படுத்திக் கொள்ள முடியாது என்பது அவர்களுடைய திட்டம். நிலமை இப்படி இருக்கையில் இதுபோன்ற கவைக்குதவாத சொல்லாடல்களை தீர்வாக முன்வைக்க முடியுமா? இதைக் கொட்டு தேர்தல் பிரச்சாரம் தான் செய்யலாமே தவிர மோடி எதிர்ப்பை எப்படிச் செய்வது?

 

இங்குதான் நண்பர் சார்வாகனாரின் அரசியல் பார்வையே இருக்கிறது. அதாவது மோடி எதிர்ப்பு என்பது தேர்தல் பிரச்சாரத்தைத் தாண்டி வேறொன்றுமில்லை. இந்த அரசியல் பார்வையிலிருந்து தான் மோடி எதிர்ப்பிலிருந்து அதன் பாசிசத் தன்மையை நீக்குகிறார். மோடி எதிர்ப்பு குறித்து பேசுவதென்றால் தேர்தல் கூட்டணி குறித்து பேசிக் கொள்ளுங்கள். ஆனால்  2002ல் சிறுபான்மையினருக்கு நடந்த கொடுமைகள் குறித்து பேசக் கூடாது என்பது தான் நண்பரின் முடிவாக இருக்கிறது. வளர்ச்சி என்ற பெயரில் செய்யப்படும் பொய் பித்தலாட்டங்கள் குறித்து பேசக் கூடாது என்பது தான் நண்பரின் முடிவாக இருக்கிறது. இந்த முடிவிலிருந்து தான், மோடி நல்லவரா கெட்டவரா என்பது தேவையில்லாத செய்தி என்கிறார். மோடிக்கு எதிராக புரட்சிகர இயக்கங்களின் பிரச்சாரங்களை மதிக்க வேண்டியதில்லை என்கிறார். ஆனால் 2002ல் நடந்த படுகொலைகள் மோடியோடு மட்டும் தொடர்புடையதில்லை. காந்தியை கொன்ற கோட்சே விருத்த சேதனம் செய்து கொண்டு இஸ்மாயில் என்று கையில் பச்சை குத்தியிருந்தான். நேரு மட்டும் அன்று வானொலியில் காந்தியைக் கொன்றது இந்து தான் முஸ்லீமல்ல என்று அறிவிக்காமல் இருந்திருந்தால் பல்லாயிரக் கணக்கான முஸ்லீம்கள் அன்று கொன்று குவிக்கப்பட்டிருப்பார்கள். பகல்பூர், ஷாம்ஷெட்பூர் தொடங்கி நேற்றைய முஸாஃபர் நகர் வரை இந்துத்துவ அரசியல் என்பது மக்களை கொன்று குவிப்பதிலிருந்து தான் ஆதாரப்பட்டிருக்கிறது. குஜராத்தைப் பொருத்தவரை அது தவிர்க்க முடியாமல் அம்பலப்பட்டிருக்கிறது. அதனால் தான் மோடியவாதிகள் 2002ஐ பேச மறுத்து வளர்ச்சி என்கிறார்கள். குஜராதில் வளர்ச்சி எனக் கூறப்படுவதெல்லாம் புனைவுகளும் பொய் பித்தலாட்டங்கள் தான். எப்படி பொய் சொல்வது என்பதற்காகவே பல்லாயிரம் டாலர் சம்பளத்தில் ஒரு நிறுவனத்தை பிடித்திருக்கிறார்கள். இவைகளையெல்லாம் விட்டுவிட்டு தேர்தலைச் சுற்றி மட்டுமே பேச வேண்டும் என்றால் அது யாருக்கு சாதகமானது?

 

மோடியை ஏன் எதிர்க்கிறோம்? மோடி பிரதமராக வந்து தொலைப்பதற்கு இருக்கும் வாய்ப்பை மறுப்பதற்கில்லை. ஆனால் மோடி ஒரு கிரிமினல். ஆயிரக்கணக்கானோரை கொலை செய்துவிட்டு அதை தன் அதிகார பலத்தைக் கொண்டு மறைத்தவன். தன் பிம்பத்தை உயர்த்திக் கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காக போலிமோதல்(என்கவுண்டர்) மூலம் அப்பாவிகளை கொன்று குவித்தவன். மோடி குறித்து பேசும் யாரும் இவைகளை தவிர்த்துவிட முடியாது. அவ்வாறு தவிர்த்துவிட்டுப் பேசினால் அது நடுநிலை என்று கூறிக் கொண்டாலும் மோடி ஆதரவு நிலை தான். முள்ளிவாய்க்காலை விட்டுவிட்டு வளர்ச்சி பற்றி பேசுங்கள் என்று இராஜபக்சே கூறினால் ஏற்றுக் கொள்ள முடியுமா?

 

பத்து ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் மன்மோகன் சிங்குக்கும் இது போன்ற ஒளிவட்டம் கட்டப்பட்டது. நாட்டின் வளங்களை பன்னாட்டு முதலாளிகளுக்கு விற்பதுத்தான் வளர்ச்சி என்பது இன்று நிரூபணமாகியிருக்கிறது. அவர் அம்மணமாகி விட்டதால் இன்று மோடி,. நாளை வேறு ஏதோ ஒரு கேடி. இதை அம்பலப்படுத்தித்தான் மக்களிடம் பேசுகிறோம். மோடி தேர்தல் வேட்பாளர் என்பதாலல்ல, மோடி என்பது முதலாளித்துவ சுரண்டலின் உச்சத்திற்கும், பார்ப்பனிய பாசிச பயங்கரவாதத்திற்கும் கச்சிதமான குறியீடாக இருக்கிறார் என்பதால் தான் மோடியை எதிர்க்கிறோம். ஒப்பீட்டளவில் வட மாநிலங்களை விட தமிழகத்தில் ஒடுக்கப்பட்டவர்களின் நிலை மேம்பட்டிருக்கிறது. நடுவீதியில் ராமனை செருப்பால் அடிக்க முடிந்திருக்கிறது என்றால் அது பெரியார் எனும் பகலவன் தான் காரணம். அந்தப் பெரியாரின் மண்ணில் ஒரு பார்ப்பன பயங்கரவாதி எதிர்ப்பில்லாமல் திரும்பிப் போய்விட முடியுமா? மேலதிக விபரங்களுக்கு திருச்சி மோடி எதிர்ப்பு கூட்டத்தில் தோழர் மருதையன் பேசியதை கேட்டுப் பாருங்கள்.

 

அடுத்து புரட்சிகர இடதுசாரி இயக்கங்கள் குறித்து சில அறியாமைகளை முன்வைத்திருக்கிறார் நண்பர் சாருவாகன். அவைகளுக்கான மேடை இதுவல்ல என்றாலும் அவருக்கு சில கேள்விகள் மட்டும்.

 

\\\மாற்றம் என்பது இயல்பாக ,சிறிது சிறிதாக சூழல் சார்ந்து நிகழ வேண்டும். அப்படி நிகந்தால் மட்டுமே நிலைக்கும்/// எந்த அடிப்படையில் அல்லது எந்த முன் உதாரணத்தைக் கொண்டு அல்லது எந்த சான்றாதரங்களின்படி இப்படிக் கூறுகிறீர்கள்? மனித குல வரலாறு இப்படித்தான் இருக்கிறதா?

 

\\\ஒருவேளை இவர்களின் கையில் ஆட்சி என்றால் மட்டும் நியாயமாக நல்லாட்சி தருவார்கள் என எப்படி உறுதியாக நம்ப முடியும்?/// ஆட்சி என்பது குறித்தும் அரசு என்பது குறித்தும் வரலாற்றியல் பொருள்முதல்வாத அடிப்படையில் மார்க்சியர்களுக்கு ஒரு பார்வை உண்டு என்பது தெரியுமா? இப்போது இருக்கும் அரசு என்பதற்கும் சோசலிச அரசு என்பதற்கும் இடையிலுள்ள வித்தியாசம் புரியுமா?

 

\\\அதுவும் ஜன்நாயகம் தேர்தல் இல்லாமல் எப்படி இருக்க முடியும்?/// தேர்தல் பாதை திருடர் பாதை எனும் முழக்கத்தை மட்டும் வைத்துக் கொண்டு இப்படி முடிவெடுத்தீர்கள் என்றால், தேர்தெடுக்கவும் திருப்பியழைக்கவும் மக்களுக்கு உரிமை வேண்டும் என்றும் முழங்குகிறோமே அதைக் கொண்டு என்ன முடிவெடுப்பீர்கள்?

 

இடிப்பார் இல்லாத ஏமரா மன்னன் என்று வள்ளுவர் முதலாளித்துவ ஜனநாயக தேர்தலைத்தான் கூறினாரா?

 

ஆழமான தேடல் கொண்டிருக்கும் உங்களைப் போன்றவர்கள் அகவிருப்பத்திலிருந்து இப்படி முடிவெடுப்பது சரியானது தானா?

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

யார் சொத்துக்கு யார் சண்டை போடுவது?

மதுரை ஆதீனத்தின் அடுத்த மடாதிபதியாக “ரஞ்சிதா” புகழ் நித்யானந்தா நியமிக்கப்பட்டதிலிருந்து ஆகமங்களின்படி விதிகளின்படி நியமிக்கப்பட்டது சரியா? தவறா? என்றொரு விவாதம் சூடாக நடந்து கொண்டிருக்கிறது. நித்தி நியமிக்கப்பட்டதில் எந்த விதி மீறல்களும் இல்லை என்று மதுரை மூத்த ஆதீனம் அருணகிரிநாத ஞானசம்பந்த தேசிகர் கூறுகிறார். சொத்துகளை அபகரிப்பதற்காகவே இந்த நியமனம் நடந்திருக்கிறது, நித்தியின் கட்டுப்பாட்டில் ஆதீனம் இருக்கிறார் என்று இந்து அமைப்புகள் கூறுகின்றன. இதற்கிடையே பிடதி சொத்துக்களை விட்டுவிட்டு வரத் தயார். ஏனைய ஆதீனங்கள் விட்டுவிட்டு வரத்தயாரா? குறுகிய காலத்திற்குள்ளேயே என்னால் மீண்டும் சம்பாதித்துக் கொள்ள முடியும் என்று சவடால் விட்டிருக்கிறார் நித்தி. பிடதி நித்யானந்தாவை என்ன, காஞ்சி தேவநாதனைக்(காஞ்சி கோவில் மூலஸ்தானத்தில் கடவுளுக்கு சொந்த புளுபிலிம் காட்டியவன்) கூட நியமித்துக் கொள்ளட்டும், அதில் நமக்கு பிராச்சனை ஒன்றுமில்லை. ஆனால் வேறு கேள்விகள் இருக்கின்றன.

 

இந்த ஆதீன மடங்களின் பணி என்ன? பொருள் இல்லாமல் ஆன்மீகப் பணி என்றால் நித்தி மட்டுமல்ல, சுருட்டு சாமியார், பீர் சாமியார் என்று நித்தமும் மக்களிடம் தர்மஅடி வாங்கும் கள்ளச் சாமியார்களும் வரமாட்டார்கள். நடப்பது சொத்துச் சண்டை என்றால், அது யாருடைய சொத்து? மடங்களுக்கு ஆயிரக்கணக்கான கோடிகளில் சொத்து எப்படி வந்தது? கேரளாவில் பத்மனாப சாமி கோவிலில் பதுக்கி வைக்கப்பட்டிருந்த சொத்துகளின் மதிப்பு பத்து லட்சம் கோடிகளைத் தாண்டியது, உலகம் வாய் பிளந்து நின்றது. இன்னும் இரண்டு அறைகள் திறந்து மதிப்பிடப்பட வேண்டியதிருக்கிறது. திறந்தால் இரத்தம் கக்கி செத்துப் போவீர்கள் என்று பூச்சி காட்டிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். நித்தி உட்பட ஜக்கி, ரவிஜி என அனைத்து கார்ப்பரேட் சாமிகளும் கோடிகளில் குளித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். தில்லையில் நடராஜனின் பல ஆபரணங்களை தீட்சிதர்கள் ‘ஜஸ்ட் லைக் தட்’ ஸ்வாஹா பண்ணியிருக்கிறார்கள். அத்தனையும் ஆன்மீகத்தின் பெயராலேயே நடக்கிறது. இந்த சொத்துகளையெல்லாம் ‘ஹிப்பி’ சாய்பாபா வாய்க்குள்ளிருந்து லிங்கம் எடுத்துக் கொடுப்பது போல் போக்குக் காட்டி யஜுர்வேத மந்த்ரம் அறைக்குள் இருந்து எடுத்துக் கொடுத்தது போல் கடவுள் சொர்க்க வங்கி இருப்பிலிருந்து ’வித்ட்ரா’ பண்னிக் கொடுத்ததா? உழைக்கும் மக்களின் இரத்தத்தை சுண்டக் காய்ச்சி வார்க்கப்பட்ட சொத்துகள் இவை.

 

சோமநாத ஆலயத்தை கஜினி கொள்ளையடித்தான் என்று வெறியேற்றிக் கொண்டிருக்கிறது காவிக் கூட்டம். கஜினி மட்டுமல்ல அத்தனை மன்னர்களும் தவாறாமல் கோவில்களைத்தான் சூறையாடி இருக்கிறார்கள். ஏனென்றால் கோவில்கள் தான் மன்னர்களின் சொத்துகளைக் காக்கும் பூதங்களாக இருந்திருக்கின்றன. ஆதீன மடங்களும் பூதங்கள் தாம், தனியாக பிரித்துக் கொடுக்கப்பட்ட பூதங்கள். அந்த பூதங்களை அனுபவிக்கவே இன்று ஆகமச் சண்டைகள். யார் சொத்தை யார் அனுபவிப்பது?

 

ஆதீனங்கள் எத்தகையவை? அவைகளின் வரலாறு என்ன? மடங்கள் எனும் வடிவமே பௌத்த மதத்திற்கு சொந்தமானது தான், சைவ சமயத்தை பரப்பவும் தொண்டு செய்வதற்காகவும் உருவாக்கப்பட்டது தான் ஆதீனங்கள் என்று கூறிக் கொள்கிறார்கள். தற்போது ஆதீனங்கள் என்ன தொண்டு செய்கின்றன என்பது அனைவரும் அறிந்தது தான். அறியாதவர்கள் காணாமல் போன வைஷ்ணவியை தேடிப் பார்க்கலாம். நித்தி அம்பலப்பட்டுவிட்டான் ஏனையவர்கள் அம்பலப்பட மிச்சமிருக்கிறார்கள். இது இப்போது உள்ளவர்களின் சீர்கேடு என்று விலக்களிக்க முடியாது. தொடக்கங்களில் எப்படி துரோகத்தனமாய் ’தொண்டு’ புரிந்தார்கள் என்பதும் அறியப்பட வேண்டியவை தாம். கிபி ஆறாம் நூற்றாண்டு வரை தமிழகத்தில் பௌத்தமும் சமணமும் செல்வாக்கோடு இருந்தன. அறிவியல் ரீதியாகவும், தர்க்க ரீதியாகவும் அவர்களுடன் போட்டியிட பார்ப்பனிய சைவ மதத்தால் இயலவில்லை. அதனால் மன்னர்களின் தயவை நாடினார்கள். மன்னர்களின் தயவோடும், அவர்கள் தானமாக வழங்கிய ஆயிரக்கணக்கான ஏக்கர் நிலங்களோடும் தான் ஆதீன மடங்கள் பிறந்தன. மதுரை ஆதீனத்தை பிரசவிவித்தவன் ஞானசம்பந்தன். பௌத்த சமண மதத்தைச் சார்ந்த அறிவுத்துறையினரை வெல்ல முடியாமல் கூன் பாண்டியன் உதவியுடன் சீர்காழியில் எட்டாயிரம் சமணர்களை கழுவிலேற்றி கொன்றதுதான் ஞான சம்பந்தனின் சைவத் தொண்டு. என்றாலும் மக்களின் வழக்கங்களை மாற்ற முடியவில்லை என்பதால் புத்தனின் போதி(அரசமரம்) மரத்தை சுற்றும் வழக்கத்தை பிள்ளையார் சிலையைத் திணித்து அரசமரத்தை சுற்றுவதாக மாற்றினார்கள். இப்படி தொண்டு புரிந்த மடங்களுக்கு; மண் பானைக்குக் கூட மக்களிடம் வரி விதித்து வந்த பணத்தை மடைமாற்றினார்கள்.

 

இதன் பிறகு இந்த மடங்கள் பௌத்த சமணப் பள்ளிகளை சைவக் கோவில்களாக மாற்றி தங்களின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் வைத்துக் கொண்டார்கள். குறிப்பாக சமணப் பள்ளிகள் என்பது மக்களுக்கு நடைமுறைக் கல்வியைப் போதிக்கும் கூடங்களாகவே விளங்கின. அதானால் தான் இன்றும் கல்வி நிறுவனங்களுக்கு பள்ளிக்கூடம் எனும் சொல் வழக்கில் இருக்கிறது. இதை 1930களில் நீதிக் கட்சி, கோவில்களையும் சொத்துகளையும் உண்டு கொழுத்துக் கொண்டிருந்த மடங்களின் ஆதீனங்களை நீக்கி அரசுடமையாக்கியது. என்றாலும் அது முழுமை பெறவில்லை. கோவில்களை மட்டுமே அரசுடமையாக்கிய நீதிக்கட்சி மடங்களை அவர்களிடமே விட்டு வைத்தது. அதனைக் கொண்டு தான் இன்றும் பகுத்தறிவுக்கு ஒவ்வாத மூடநம்பிக்கைக் கருத்துகளை மக்களிடம் விதைத்து வருகிறார்கள். வர்ணாசிரம தர்மத்தைக் கடைப்பிடித்து வருகிறார்கள். காஞ்சி மடத்தில் எப்படி பாப்பானல்லாத யாரும் சங்கராச்சாரி ஆகிவிட முடியாதோ அதுபோல சைவப் பிள்ளைமார் அல்லது ஆதிக்க சாதியைச் சார்ந்த யாரும் ஆதீனமாகிவிட முடியாது.

 

நித்யானந்தன் நியமிக்கப்பட்டதில் இன்னொரு அபாயமும் இருக்கிறது. தற்போது இதுபோன்ற ஆதீன மடங்களில் இருப்பவர்கள் யாரும் மக்களுக்கு அறிமுகமானவர்களோ, மக்களை ஈர்க்கும் திறணுள்ளவர்களோ அல்லர். இந்த ஞானசம்பந்த தேசிகரை எத்தனை பேருக்குத் தெரியும்? ஆனால் நித்தி போன்ற கார்ப்பரேட் சாமியார்கள் அதை ஈடுகட்டக் கூடியவர்களாக இருக்கிறார்கள். நித்தியிடம் ஈர்க்கும் பேச்சாற்றல் உண்டு. கட்டுப்பட்டு வேலை செய்ய தொண்டர்படை உண்டு. இவை பாரம்பரிய மடங்களோடு இணையும் போது, மக்கள் இன்னும் அதிகமாக மூடநம்பிக்கைகளுக்குள் ஈர்க்கப்படுவதற்கும், அன்றாடம் அவர்கள் உழன்று கொண்டிருக்கும் வாழ்க்கைப் பிரச்சனைகளிலிருந்து, அவைகளுக்கான தீர்வுகளை நோக்கிய பயணத்திலிருந்து தடம்மாறிச் செல்வத்ற்குமே பயன்படும். மக்களை நேசிப்பவர்கள் மெய்யாகவே கவலைப்பட வேண்டிய விசயம் இது தான்.

 

இவைகளை மக்கள் மீது மதிப்புக் கொண்டிருக்கும் யாரும் சகித்துக் கொண்டிருக்க முடியுமா? ஆனால் தான் உழைத்து சம்பாதித்தது போல் வாரிசை நியமிக்கும் உரிமை எனக்கு உண்டு அதில் யாரும் தலையிட முடியாது என்கிறார் ஆதீனகர்த்தா. மக்களின் அன்றாடப் பிரச்சனைகள், போராட்டங்கள், வாழ்முறைச் சிக்கல்கள் குறித்து எந்தக் கவலையும் கொண்டிராத இது போன்ற மடங்கள் நடத்தும் கல்விக் கூடங்கள் உள்ளிட்ட எதற்கும் அரசு எல்லாவித சலுகைகளையும் அளித்துக் கொண்டிருக்கிறது. மட்டுமல்லாது, இது போன்ற கார்பரேட் சாமியார்களின் முக்கியத் தொழிலே ஹவாலா மோசடிகளில் ஈடுபடுவது தான். இல்லாவிட்டால் இவர்களுக்கு ஏன் வெளிநாடுகளில் கிளைகள் தேவைப்படுகின்றன? ஆனால் இவை எதைப்பற்றியும் மூச்சுவிடாத ஊடகங்கள் நித்யானந்தா நியமிக்கப்பட்டது சரியா? தவறா? என்று ஆராய்ந்து கொண்டிருக்கின்றன.

 

கணக்கில் வராத பணம் கருப்புப் பணம் என்கிறார்கள். இது போன்ற மடங்களுக்கும் அரசுடமையாக்கப்படாத கோவில்களுக்கும் இருக்கும் சொத்துகளுக்கும், அவற்றிலிருந்து கிடைக்கும் வருமானத்திற்கும் கணக்கு இருக்கிறதா? நம் முன்னோர்களை வருத்திப் பெற்ற பணத்தைக் கொண்டு உருவான இவைகள்; தனி மனிதர்களின் கைகளில் சிதம்பரம் கோவிலில் ஆண்டுக்கு 37 ரூபாய் நட்டம் என்பதுபோல் கணக்கெழுதி சூறையாடப்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன. அவைகளை மீளப் பெற்று மக்களிடம் வினியோகிக்கப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கை தான் ஜனநாயக் பூர்வமானதாக இருக்கும். ஊடகங்களின் கிசுகிசு பாணி செய்திகளின் தாக்கத்திலிருந்து விடுபட்டு மக்கள் தங்களுக்கான கோரிக்கைகளில் நின்று போராடத் தொடங்க வேண்டும்.

தொடர்புடைய பதிவு:

வென்றது தில்லைச் சமர், வீழ்ந்தது தீட்சிதத் திமிர்

 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

%d bloggers like this: