தீப்பொறியின் நாவுகள் பேசட்டும்

dellikkaddu

கடந்த ஒரு வாரமாக ஜல்லிக்கட்டு எனும் முகாந்திரத்துடன் அரசுகளுக்கு எதிராக நடந்த மாணவர்கள், இளைஞர்களின் மாபெரும் போராட்டம் அரசு ரவுடிகளின் வக்கிரமான வன்முறை வெறியாட்டத்தால் முடிவுக்கு கொண்டுவரப் பட்டிருக்கிறது. அமைதியான, அறவழியிலான, இந்தியாவுக்கே முன்மாதிரி எனக் குறிப்பிடப்பட்ட போராட்டம் அரசினால் திட்டமிட்டு தீய்க்கப்பட்டிருக்கிறது.

அரைநாள் நேரம் கொடுங்கள் நாங்களே கலைந்து செல்கிறோம் என்று மாணவர்கள் கோரினார்கள்,  பத்து மணி வரையாவது நேரம் கொடுங்கள் என்று கேட்டுப் பார்த்தார்கள். இரண்டு மணி நேரம் மட்டுமாவது கொடுங்கள் என்று கெஞ்சிப் பார்த்தார்கள். அரசு லத்திக் கம்புகள் மூலம் மட்டுமே பேச முடிவு செய்திருந்தது அப்போது அங்கே வெட்ட வெளிச்சமாகியது. சென்னை மெரினாவில் மட்டுமல்ல. மதுரை, கோவை, திருச்சி, சேலம், என அனைத்து இடங்களிலும் அரசு ஒரே மாதிரியாக தன் பாசிச முகத்தைக் காட்டியது.

போராட்டத்தில் ஈடுபட்டவர்களை அடித்து நொறுக்கினார்கள், வெகுண்டெழுந்து வந்த பொது மக்களை தடுத்து விரட்டியடித்தார்கள், உணவு, குடிநீர் கொண்டுவந்தவர்களை அவைகளை பிடிங்கிக் கொண்டு விரட்டினார்கள். கடல் வழியாக உணவு கொண்டு வந்தவர்களை கடலோர ரோந்துப் படகுகள் விரட்டின. வீடுகளில் புகுந்து பெண்கள் குழந்தைகளையும் கூட தாக்கினார்கள். சாலைகளில் நிறுத்தி வைக்கப்பட்டிருந்த வாகனங்களை அடித்து உடைத்து தீவைத்துக் கொழுத்தினார்கள். ஆட்டோக்களை, குடிசைகளை தீமூட்டி எரித்தார்கள். இன்னும், இன்னும் .. .. ..

இப்படியெல்லாம் அராஜகம் செய்வதற்கு பொறுக்கித்துறைக்கு அதிகாரம் கொடுத்தது யார்? என்று கேள்வி எழுப்புவது வெகு எளிது. ஆனால் அப்படி கேள்வி எழுப்புவது அறியாமை என்பது தான் உண்மை. இப்படியான அராஜகங்களை செய்வதற்காக பயிற்சியளித்து உருவாக்கப்பட்டிருப்பது தான் அந்த கிரிமினல் துறை. வரலாறெங்கும் இதற்கான ஆதாரங்கள் கொட்டிக் கிடக்கின்றன. அண்மையில் ரூபாய்தாள்கள் மதிப்பிழப்புக்கு எதிரான ஆர்ப்பாட்டத்தில் பாலியல் வக்கிரத்துடன் நடந்து கொண்டு, அதற்கு எதிராக எந்த நடவடிக்கையும் இன்றி தெனாவெட்டாக சுற்றித் திரிகின்றனவே. அது ஒன்று போதாதா? இத்தனை நாட்கள் அவர்கள் அனுமதித்ததும், திங்களன்று அவர்கள் வன்முறை வெறியாட்டம் ஆடியதும் திட்டமிட்ட நடவடிக்கைகளே. அதற்கான தயாரிப்புகளை முதல் நாளே தொடங்கி விட்டார்கள். இன்று அவர்கல் குதறிப் போட்டிருப்பதற்கு எதிராக சட்டப்படி எதுவும் செய்துவிட முடியாது.  நீதி மன்றங்களின் கதவை முட்டி முட்டித் திறந்தாலும், அவர்கள் லத்தியை வீசும் போது அதன் குறுக்கே உடலைக் காட்டியது உங்கள் தவறு தான் என்று தீர்ப்பெழுதப்படும். ஒரு போராட்டம் என்பது இதனைப் புரிவதிலிருந்தே தொடங்கப்பட வேண்டும். சரிதான். ஊடகங்களின் கதி என்ன?

அனைத்து ஊடகங்களும், “படுத்தே விட்டானய்யா” என்பது போல் காவலர்கள் போராட்டக்காரர்களைக் கலைக்கிறார்கள் என்றும், மாணவர்கள் கலைந்து செல்கிறார்கள் என்றும் கூறின, காட்டின. இதற்கு மேல் போனால் அம்பலப்பட்டு விடுவோம் எனும் எல்லையில் தான் மிகுந்த எச்சரிக்கை உணர்வுடன் போராட்டக்காரர்களுக்கு எதிரான காவல்துறையின் நடவடிக்கைகளை காட்டின. இன்றைய செய்தித்தாளகளை புரட்டிப் பாருங்கள். எந்த நாளிதழும் காவல்துறையின் வன்முறை வெறியாட்டத்தைக் கண்டிக்கவே இல்லை. கூத்தாடிகளும், அறிவுஜீவிகள் என தங்களை கூறிக் கொள்வோரும் போராட்டக்காரர்கள் வன்முறையில் ஈடுபட வேண்டாம் என அறிவுறுத்தினார்கள். என்ன மாதிரியான சமூகத்தில் நாம் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம் என்பதை விளங்குவதற்கு இதைவிட தூலமாக வேறு எதுவும் தேவையில்லை.

ஆனாலும் மாணவர்கள், இளைஞர்கள், பொது மக்களின் இந்த போராட்டம் வெற்றியடைந்திருக்கிறது. அவர்களின் முகாந்திரமான கோரிக்கை ஏற்கப்பட்டிருக்கிறது. அவர்கள் இது தொடக்கம் தான் என்றும் இனி போராட்டங்கள் தொடரும் என்றும் அறிவித்திருக்கிறார்கள். மத்திய மாநில அரசுகள் அரண்டு போய்க் கிடக்கின்றன. அரசுகளுக்கு எதிரான போராட்டத்துக்கு உழைக்கும் மக்கள் எல்லா விதத்திலும் பேராதரவு வழங்குவார்கள் என்பது நீரூபிக்கப்பட்டிருக்கிறது. போராட்டத்தின் நோக்கங்களுக்கு அப்பட்டமான எதிரிகள் கூட போராட்டத்தை புகழாமல் (நடிப்பாகவேனும்) நகர்ந்து செல்ல முடியாது எனும் நிலை ஏற்பட்டிருக்கிறது. அரசு எத்தனை கொடூரமானது என்பதை மக்கள் மீண்டும் ஒருமுறை நேரடியாக உணர்ந்திருக்கிறார்கள். இதை விட போராடுபவர்களுக்கு வேறு என்ன வெற்றி வேண்டும்? ஆனால், இதற்கு அவர்கள் கொடுத்திருக்கும் விலை, இதிலிருந்து கிடைத்திருக்கும் பாடம். இவைகளை உணராமல் அடுத்த கட்டத்துக்கு நகர்ந்து விட முடியாது.

புரட்சி சாத்தியமா? கம்யூனிசத்துக்கு எதிராக இப்படி ஒரு கேள்வி வெகுகாலமாக நீட்டப்பட்டுக் கொண்டே வந்திருக்கிறது. இதற்கு தத்துவார்த்த ரீதியாக, வரலாற்று ரீதியாக தொடர்ந்து பதிலளிக்கப்பட்டுக் கொண்டே வந்திருக்கிறது. என்றாலும், இந்த மெரீனா போராட்டம் புரட்சி சாத்தியம் தான் என்பதை கண்முன்னே நிகழ்த்திக் காட்டி விட்டுச் சென்றிருக்கிறது. இரவு பகல் பார்க்காமல் லட்சக் கணக்கானோர் தங்கள் நோக்கத்திற்காக விடாப்படியாக கூடியிருந்தார்கள். சென்னையில் மட்டுமல்லாமல் தமிழகத்தில் அனைத்துப் பெருநகரங்களிலும், சிறு நகரங்களிலும், கிராமங்களிலும் கூட போராட்டங்கள் நடைபெற்றன. சிறு வணிகர்கள் தொடங்கி தரைக்கடை வியாபாரிகள் வரை போராடுபவர்களுக்கு உணவும் குடிநீரும் வழங்குவதற்கு அவ்வளவு ஆர்வத்துடன் செயல்பட்டார்கள். சில இடங்களில் போராட்ட இடத்துக்கு போக வேண்டும் என்றதும் பணமே வாங்காமல் ஆட்டோக்கள் கொண்டு சென்று சேர்த்திருக்கின்றன. மேல்தட்டு வர்க்கத்தினரைத் தவிர ஏனைய அனைத்து பிரிவு மக்களும் இந்தப் போராட்டத்தில் தங்களுடைய பங்களிப்பு ஏதாவது ஒரு விதத்தில் இருக்க வேண்டும் என்று ஆர்வத்துடன் முன்வந்திருக்கிறார்கள். இதைத்தான் புரட்சி கோருகிறது. அறிவியலாளர்கள் வேதியல் ஆய்வுக் கூடங்களில் செயற்கையாக ஒரு சூழலை ஏற்படுத்தி வினைபுரிய வைப்பார்களே, அதேபோல நெருக்கடியான காலகட்டத்தில் எப்படி செயல்பட வேண்டும் என்பதை மக்கள் இங்கே இந்தப் போராட்ட சூழலில் நிகழ்த்திக் காட்டியிருக்கிறார்கள். பல பதில்களால் விளக்கியும் புரட்சி சாத்தியா? என மீண்டும் மீண்டும் முணுமுணுத்தவர்கள், எந்தப் பதிலும் சொல்லப்படாத நிலையிலும் ஆம் புரட்சி சாத்தியம் தான் என வாய் திறக்கிறார்கள்.

மனிதர்கள் சுயநலம் மிக்கவர்கள், தனக்கு நேரடியான, உடனடியான பலனைத் தராத எதிலும் அவர்கள் கலந்து கொள்ள மாட்டார்கள். அப்படியே கலந்து கொண்டாலும் எதோ ஒரு நிர்ப்பந்தத்தினால் செய்வார்களே தவிர உள்ளார்ந்த விருப்பத்துடன் கலந்து கொள்ள மாட்டார்கள் இப்படி ஒரு பட்டியலே வாசிப்பார்கள். இது போன்ற அனைத்துக்கும் செருப்படி கொடுத்திருக்கிறது இந்த டில்லிக்கட்டு போராட்டம். மகிழ்ச்சி என்றால் போராட்டம், போராட்டம் என்றால் மகிழ்ழ்சி என்று ஆசான் அன்று சொன்னதற்கேற்ப இந்தப் போராட்டத்தில் கலந்து கொண்ட அத்தனை பேரும் தங்கள் சொந்தக் குடும்பத்தில் நடக்கும் திருவிழா போல அத்தனை மகிழ்ச்சியுடன் கலந்து கொண்டார்கள். எந்தப் பிரச்சாரமும் செய்யப்பட்டிருக்காத நிலையிலும் தாய்மார்கள் தங்கள் கைக்குழந்தைகளுடன் வந்து போராட்டத்தில் பங்கெடுத்துக் கொண்டார்கள். அவசர வேலையாக வெளியூர் செல்பவர்கள் ஆர்வமாக வந்து பத்து நிமிடம் அமர்ந்து முழக்கம் எழுப்பிவிட்டுச் சென்றார்கள். கைத்தடி இல்லாமல் நடக்க முடியாத முதியவரும் கூட தன் பொக்கைவாய் கொள்ளாத மகிழ்வுடன் போராட்டத்தில் கலந்து கொண்டார். ஒரு கருத்து மக்களை பற்றிக் கொண்டால் அது பௌதீக சக்தியாக மாறும் என்பதற்கு நடைமுறை எடுத்துக்காட்டாக இருந்தது மெரீனா போராட்டம்.

போராட்டம் என்ற பெயரில் கடைகளை உடைத்து கொள்ளையிடுவதையும் அண்டாவுடன் சேர்த்து பிரியாணியை திருடித் தின்பதையும் வழிமுறையாகக் கொண்ட கும்பல்களை, இந்தப் போராட்டத்தின் ஒழுங்கும் கட்டுப்பாடும் காரி உமிழும்படி செய்திருக்கிறது. மனிதர்கள் அரசு என்ற ஒன்று இல்லாமல் மக்கள் சுய கட்டுப்பாட்டுடன் நடந்து கொள்ள முடியுமா? என்ற கேள்விக்கும் சம்மட்டியின் வீரியத்துடன் பதிலை இறக்கியிருக்கிறது இந்தப் போராட்டம். தலைமை என்றும் வழிநடத்தும் குழு என்றும் எதுமிலாத போதும் எந்த அறிவுறுத்தலும் இல்லாமல் இந்த ஒழுங்கும் கட்டுப்பாடும் சாத்தியப்பட்டிருக்கிறது. பெண்கள் என்றாலே போகப் பொருள் என்றெண்ணும் சாம்பிராணிகள், எப்போதும் உடனிருந்த பெண்களும் ஆண்களும் உயரிய நோக்கங்களினால் உந்தப்பட்ட உணர்வுடன் நடந்து கொண்டார்களே, இதைக்கண்டு வெட்கித் தலைகுனிய வேண்டும். எந்தவித அரசுகளும் தந்திரமுடியாத உச்சகட்ட ஜனநாயகமும் இங்கு தழைத்தது. ஒரு கல்லூரி விரிவுரையாளர் இந்தப் போராட்டம் ஏன் என்பதை விவரித்தார். அடுத்து பேசவந்த சைக்கிளில் வாழைப்பழம் விற்பவர் இந்தப் போராட்டத்தில் நான் ஏன் கலந்து கொண்டேன் என்பதை உணர்ச்சிக் கொந்தளிப்புடன் விவரித்த போது விலையுயர்ந்த உடையுடன் இருந்த அந்தக் கல்லூரி விரிவுரையாளர் அழுக்கு ஆடையுடன் இருந்த வாழைப்பழக்காரரை கட்டிப்பிடித்து தூக்கிக் கொண்டார். உடலுழைப்பை மூளை உழைப்பு அங்கு கொண்டாடியது. விரும்பும் அனைவரும் பேசினார்கள், போக்குவரத்தை ஒழுங்குபடுத்தினார்கள், குப்பை அள்ளினார்கள், வந்த உணவுப் பொதிகளையும், திண்பண்டங்களையும் குறித்து வைத்து, கணக்குப் பார்த்து வினியோகித்தார்கள். சாதி, மத பேதங்களுக்கு இடமே இல்லாத, போலியாகக் கூட ஆணாதிக்கம் எட்டிப் பார்க்காத சமூகமாக சில நாட்கள் வாழ்ந்து காட்டினார்கள். முதலாளித்துவ கசடுகள் இன்னும் மனதில் இருந்து அழித்தொழிக்கப்பட்டிராத நிலையிலும் ஓர் அரசற்ற அரசாக தங்களைத் தாங்களே ஒழுங்குபடுத்திக் கொள்ள முடியும் என்றால், இதுவரை இருந்த ஆதிக்க மனப்பான்மை உருவாக்கி வைத்திருக்கும் அத்தனை கசடுகளையும் நீக்கியிருக்கும் கம்யூனிச சமூகத்தில் மக்கள் எவ்வளவு உயரிய, மகோன்னத நிலையில் இருப்பார்கள். திறனுள்ளவர்கள் சிந்திக்க மாட்டார்களா?

அரபுலக நாளிதழ் ஒன்று மெரீனா போராட்டத்தை தஹ்ரீர் சதுக்க போராட்டத்துடன் ஒப்பிட்டு எழுதியிருந்தது. சமூக ஊடகங்கள் மூலம் அரசுக்கு எதிராக ஒலித்த ஓங்கிய குரல் அந்தப் போராட்டம்.  ஆனால் அதன் தற்போதைய நிலை என்ன? எந்த ஏகாதிபத்திய அடிவருடி அரசை எதிர்த்து எகிப்திய மக்கள் போராடினார்களோ அதே ஏகாதிபத்திய அடிவருடிகள் வேறு வடிவத்தில் மீண்டும் அங்கே அதிகாரத்தில் இருக்கிறார்கள். உணர்வெழுச்சியுடன் போராடிய மக்கள் எவ்வாறு ஏமாற்றப்பட்டார்கள் என்பதை உள்வாங்காமல் இன்னொரு தஹ்ரீர் அங்கு சாத்தியமா?

இன்னொரு எடுத்துக்காட்டை பார்க்கலாம். 80களின் தொடக்கத்தில் அஸ்ஸாமில் மாணவர் எழுச்சி ஏற்பட்டது. மாணவர் தலைவரான பிரபல்ல குமார் மகந்தா புதிய கட்சியை தோற்றுவித்தார். அடுத்து வந்த தேர்தலிலேயே அஸ்ஸாம் கணபரிசத் எனும் அந்தக் கட்சி ஆட்சிக்கு வந்தது. இன்று அதன் நிலை என்ன? ஓட்டுக் கட்சிகளில் பத்தோடு பதினொன்றாய் அழுகி நாறிக் கிடக்கிறது. அந்த மாணவர் எழுச்சியின் பலன் ஏன் இப்படி உருத்திரிந்தது?

மெரீனா போராட்டத்தை அனைவரும் விதந்தோதுவதன் மையச் சரடு அது அரசியல் கட்சிகளின் கலப்பில்லாமல் நடந்தது என்பது தான். போராட்டம் நடந்த பல இடங்களில் அரசியல் பேச வேண்டாம் என கோரிக்கை வைக்கப்பட்டது. இங்கு எந்தச் செயலும் அரசியல் கலப்பில்லாமல் இல்லை. புரட்சிகர அரசியலும், ஓட்டுக்கட்சி அரசியலும் ஒன்றல்ல எனும் யதார்த்தம் புரியாத இடங்களில் அரசின் பூச்சாண்டிகள் கோலோச்சுகின்றன. பொறுக்கித்துறை அதிகாரிகள் தொடர்ந்து அறிக்கை வெளியிட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். உங்கள் பிள்ளைகளின் புது தொடர்புகளைக் கண்காணியுங்கள். தோழர் என அழைத்துப் பேசினால் அவர்களின் தொடர்புகளைத் துண்டியுங்கள் என்று வெளிப்படையாக கோரிக்கை வைக்கிறார்கள். சமூக விரோதிகள் புகுந்து விட்டார்கள் என்கிறார்கள். இதன் பொருள் என்ன? மாணவர்களின் போராட்டத்தை ஒழுங்குபடுத்தியவர்கள் அரசியல் பேசவேண்டாம் என விடுத்த கோரிக்கைக்கும், இப்போது அதிகாரிகள் விடுக்கும் கோரிக்கைக்கும் இடையே உள்ள வித்தியாசம் என்ன? இதற்கான பதிலில் தான் மேலே குறிப்பிடப்பட்ட இரண்டு போராட்டங்களும் தூர்ந்து போனதற்கான விடை இருக்கிறது.

புரட்சிகர இடதுசாரி இயக்கங்கள் தான் மக்களுக்கான போராட்டங்களை தொடர்ந்து முன்னெடுத்து நடத்திக் கொண்டிருக்கின்றன. மக்களுக்கான கோரிக்கைகள் அவர்களின் கைகளில் தான் தீர்க்கப்படும். அவர்களோடு கை கோர்ப்பது மட்டுமே போராட்டங்களை சரியான திசையில் கொண்டு செல்லும். மக்களுக்கான விடுதலையை பெற்றுத்தரும். இனி அடுத்தடுத்து பயணப்பட வேண்டியிருக்கிறது.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

பொது சிவில் சட்டம் முத்தலாக்குடன் முடிந்து விடுவதில்லை

%e0%ae%aa%e0%af%8a%e0%ae%a4%e0%af%81-%e0%ae%9a%e0%ae%bf%e0%ae%b5%e0%ae%bf%e0%ae%b2%e0%af%8d-%e0%ae%9a%e0%ae%9f%e0%af%8d%e0%ae%9f%e0%ae%ae%e0%af%8d

பொது சிவில் சட்டம் முத்தலாக்குடன் மட்டும் தொடர்பு கொண்டதோ என சிந்திக்கும் அளவுக்கு பலரும் முத்தலாக் பற்றி மட்டுமே கருத்து கூறிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். பொது சிவில் சட்டம் இஸ்லாமியர்களுக்கு எதிரானது மட்டும் தானா எனும் எண்ணமும் வருகிறது. ஏனென்றால் அவர்கள் மட்டும் தான் எதிர்ப்பு தெரிவித்துக் கொண்டு இருக்கிறார்கள்.

அண்மையில், பொது சிவில் சட்டம் பரவலாய் பேசப்படுவதற்கு சில நாட்களுக்கு முன்னால், நெல்லை மாவட்டத்தில் இஸ்லாமியர்கள் அதிகம் வசிக்கும் சில ஊர்களில் பொது சிவில் சட்டம் குறித்த அவர்களது கருத்துகளை கேட்டறிந்தோம். அந்த அடிப்படையில் பார்த்தால், அவர்களின் எதிர்ப்பும் கூட பொது சிவில் சட்டத்தின் ஆபத்தை உணர்ந்ததாய் இல்லாமல், எதிர்ப்பை பதிவு செய்ய வேண்டும் என்பதாய் இருக்கிறது.

பொது சிவில் சட்டத்தை எதிர்க்கும் அறிவுத் துறையினர் கூட மதசார்பற்ற பொது சிவில் சட்டமாக இருந்தால் வரவேற்கலாம், பாஜக அரசு இந்து சிவில் சட்டத்தையே கொண்டு வர விரும்புகிறது என்பதால் எதிர்க்கிறோம் என்கிறார்கள். இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தில் உள்ள வழிகாட்டும் நெறிகளில் சீரான பொது சிவில் சட்டம் என்று தான் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறதே தவிர மதசார்பற்ற பொது சிவில் சட்டம் என குறிப்பிடப்படவில்லை. அதாவது, பொது சிவில் சட்டம் இயற்றப்படும் போது அது மதசார்பற்ற சட்டமாய் இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை என்பது தான் அரசியல் சாசனத்தின் நிலைப்பாடு. இந்துச் சட்டமாய் இருந்தால் அரசியல் சாசனத்தின் படி அது பிழையில்லை. தெளிவாகவும், சுருக்கமாகவும் சொன்னால், பார்ப்பனியத்தை ஏற்காத அனைவரும் இரண்டாம் குடிமக்கள்.

தீண்டாமை ஒரு பெருங்குற்றம் எனச் சொல்லும் அதே அரசியல் சாசனம் தான் அனைத்து சாதியினரும் அர்ச்சகராகலாம் என்பதை தடை செய்யும் வண்ணம் நெகிழ்ச்சியாகவும் இருக்கிறது. சட்டத்துக்கு விளக்கமளிக்கும் இடமான நீதிமன்றங்கள் பார்ப்பனமயமாகி இருப்பதையும் இதனுடன் இணைத்துப் பார்க்க வேண்டும்.

பொது சிவில் சட்டம் என்பது இஸ்லாமியர்களுக்கு மட்டுமல்ல அனைத்து மக்களுக்குமே எதிரானது தான். வேற்றுமையில் ஒற்றுமை கண்ட நாடு என பெருமிதமாய் குறிப்பிடப்படுகிறது. ஆனால், பொது சிவில் சட்டம் வேண்டும் என்பது அந்த வேற்றுமையில் ஒற்றுமைக்கு வெடி வைப்பது இல்லையா? பல்வேறு மதங்கள், பல்வேறு தேசிய இனங்கள், பல்வேறு கலாச்சாரம் கொண்ட பல்வேறு வாழ்பகுதிகள் இவைகளை பொது சிவில் சட்டம் எனும் சரடு கொண்டு கட்ட முடியுமா? இந்தியாவில் அதன் குடிமக்களுக்கு இருக்கும் உரிமை என்பது அவர்களை அவர்களின் பண்பாட்டின் படி வாழ அனுமதிக்கும் உரிமை இல்லையா?

இந்திய மக்கள் யாருக்கும் தேவைப்படாத இந்த பொது சிவில் சட்டம் ஏகாதிபத்தியங்களுக்குத் தான் தேவையாய் இருக்கிறது. நினைத்த இடங்களுக்கெல்லாம் சென்று தங்கள் உற்பத்திச் சரக்கை விற்பனை செய்ய, மூல வளங்களை கொள்ளையடிக்க அவர்களுக்கு ஒரே மாதிரியான அமைப்பு முறை தேவைப்படுகிறது. பல்வேறு சுங்க வரிவிதிப்பை மாற்றி ஒரே சுங்க வரி வேண்டும் என்றார்கள். மாநிலத்துக்கு மாநிலம் வேறுபடும் போக்குவரத்து விதிகளை மாற்றி ஒரே போக்குவரத்து விதிகள் வேண்டும் என்றார்கள். சீரான விற்பனை வரி விதிப்பு முறை வேண்டும் என்றார்கள். வர்த்தக நடவடிக்கைகளை ஒரே அமைப்பின் கீழ் கொண்டு வாருங்கள் என்றார்கள். இப்போது மக்களின் மாறுபட்ட கலாச்சார பண்பாட்டு முறைகளும் ஒருமுகப் படுத்தப்பட வேண்டும் என விரும்புகிறார்கள்.

பொது சிவில் சட்டம் என்பது பார்ப்பனியத்தின் நிகழ்ச்சி நிரலில் இன்றியமையாத ஒன்று. பார்ப்பனியத்துக்கும் மக்களுக்குமான போராட்டம் என்பது, மக்களை பார்ப்பனிய மயமாக்கும் முனைப்புகளிலும் அதன் எதிர்வினைகளிலும் அடங்கியிருக்கிறது. தன்னுடைய அரசியல் மேலாதிக்கத்தை, பிறப்பின் அடிப்படையில் செய்யப்படும் ஏற்றத் தாழ்வுகளை விலக்கி விட்டு பார்ப்பனியத்தால் ஒருபோதும் அடையவே முடியாது. சாதிய ஏற்றத் தாழ்வுகள் தான் அதன் ஆன்மா. திட்டமிட்ட வன்முறை தான் அதன் அதிகாரத்தை அடையும் வழிமுறை. எனவே, பொது சிவில் சட்டம் என்பது பார்பனிய இந்து மதத்தைப் பொருத்தவரை பிற மதங்களை பார்ப்பனியக் கண்ணோட்டத்துக்கு உட்படுத்தும் ஒரு தொழிற்பாடு. அதாவது அரசியல் சாசன ரீதியாக பிற மதங்களுக்கு இருக்கும் சில தனிப்பட்ட சட்ட விதிவிலக்குகளை ஒழித்துக் கட்டுவது. குறிப்பாக இஸ்லாமியத்துக்கு எதிராக. அதனால் தான் முத்தலாக் விவகாரம் முன்னிருத்தப்படுகிறது.

இன்றைய நிலையில் விவாதமாக்கப்படும் பொது சிவில் சட்டம் தங்களுக்கு எதிரானது என்று தான் இஸ்லாமியர்கள் புரிந்து கொள்கிறார்கள். அப்படி முன்னிருத்தப்படுவதத்தான் பாஜகவும் விரும்புகிறது. இஸ்லாமியர்களை மத அடிப்படையில் ஒன்றிணைந்து நிற்க வைத்து அதனை எதிரியாகக் காட்டியே ஒடுக்கப்பட்டவர்களை இந்துவாக ஒன்றிணைக்கிறது பார்ப்பனியம். இஸ்லாமியர்கள் தங்களுக்குள் மதரீதியில் ஒடுங்க ஒடுங்க, அவர்கள் மீதான பன்முனைத் தாக்குதல் அதிகரித்துக் கொண்டே இருக்கும், இருக்கிறது. அண்மைக் கால வரலாற்றை ஆய்பவர்களுக்கு இது எளிதில் புரியும்.

இஸ்லாமியர்கள் தங்களை பொது சிவில் சட்டம் ஒன்றிணைத்திருப்பதாக இறும்பூறெய்திக் கொள்கிறார்கள். ஆனால் பொது சிவில் சட்டத்தை நடைமுறைக்கு கொண்டு வருவதில் பார்ப்பனியம் முதல்கட்ட வெற்றியை பெற்றிருக்கிறது என்றே கூற வேண்டும். பொது சிவில் சட்டத்தை எதிர்ப்பது எனும் நடவடிக்கைகளில் மட்டுமே முஸ்லீம்களிடம் ஒற்றுமை ஏற்பட்டிருக்கிறது. கருத்தியல் ரீதியாக பார்பனியத்துக்கு பயன்படும் பிளவு தக்க வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. எடுத்துக்காட்டாக சில மாதங்களுக்கு முன்பு மும்பை ஹாஜி அலி தர்காவுக்குள் செல்ல பெண்களுக்கு அனுமதி வழங்கும் தீர்ப்பு. ஒரு சாரார் இது தங்கள் மத உரிமையில் தலையிடும் தீர்ப்பு எனக் கருத, மற்றொரு சாரார் இது தங்களுக்கு தொடர்பே இல்லாத தீர்ப்பு என அலட்சியம் காட்டுகின்றனர். அதாவது, இஸ்லாத்தில் தர்காவே கிடையாது எனும் போது, அதில் பெண்களுக்கு அனுமதி வழங்கினால் என்ன? வழங்காவிட்டால் என்ன? இரண்டுமே இஸ்லாத்துடன் தொடர்பற்றது. இது அவர்கள் வாதம்.

இதேரீதியான மோதல் ஷாபானு வழக்கிலும், அதாவது முத்தலாக் விவகாரத்திலும் உள்ளது. ஒரே நேரத்தில் கூறப்படும் மூன்று தலாக் இஸ்லாத்தில் அனுமதிக்கப்பட்டதன்று. அந்த அடிப்படையில் ஷாபானு விவாகரத்தே கேள்விக் குறியாகி விடும் போது ஜீவனாம்சம் எனும் பேச்சே இல்லை என்று ஓர் இயக்கவாதி ஆவேசமாக கூறினார். இப்படி அனேக விசயங்களில் வேறுபாடு இருக்கிறது. இந்த வேறுபாடு ஒழிக்கப்படாவிட்டால் அது பொது சிவில் சட்ட விவகாரத்தில் இஸ்லாமியர்களுக்கு பெரும் சேதாரத்தை வரவழைக்கும். ஏனென்றால் இந்த வேறுபாடுகளின் பள்ளத்தாக்கு தான் பொது சிவில் சட்டம் எனும் மரம் வளர்த்தெடுக்கப்படுவதற்கான பொன்னிலமாக பாதுகாக்கப்படுகிறது.

சர்வதேச அளவில் பலதார மணத்துக்கான அனுமதிக்கு எதிராக ஆங்காங்கே பெண்கள் போராடி வருகிறார்கள். ஆண்களைப் பொருத்தவரை இது மதச் சட்டம், புனிதம் என்றெல்லாம் பேசினாலும் பெண்களைப் பொருத்தவரை இது அவர்களின் வாழ்வைக் கேள்விக் குறியாக்குவது. பொது சிவில் சட்டத்துக்கு ஆதவுப் பக்கங்களில் நிற்கும் பெண்ணியவாதிகள், அறிவுத்துறையினர் இதை ஒரு முதன்மையான அம்சமாக கொள்கிறார்கள். இந்த அம்சத்தில் இஸ்லாமிய ஆண்களுக்கு எதிராக இஸ்லாமிய பெண்கள் நிறுத்தப்பட்டால் இதுவும் பொது சிவில் சட்டம் எனும் மரத்துக்கு பொன்னிலமாக மாறும்.

பொது சிவில் சட்டம் வரைவுகளாக தொகுக்கப்பட்டு கருத்துக் கேட்பு நடத்தப்பட்டு செயல்பாட்டுக்கு வரும் என யாரேனும் எண்ணினால் அவர்கள் பார்ப்பனியத்தை புரியாதவர்களாகவே இருப்பார்கள். தனிப்பட்ட பிரச்சனைகளுக்கான தீர்ப்புகளாகவே நீதிமன்றங்களால் திணிக்கப்படும். நீதிமன்ற அதிகாரங்களுக்கு குறுக்கே வருவார்கள் என கணிக்கப்படும் தமிழக வழக்குறைஞர்கள் ஒழுங்கு முறைகள் என்ற பெயரில் திட்டமிட்டு அப்புறப்படுத்தப் படுகிறார்கள் என்பதை இதனுடன் இணைத்துப் பார்க்க வேண்டும். தனித்தனியே அதற்கான முன்னேற்பாடுகள் நடந்து கொண்டிருக்கின்றன. அனேகம் தீர்ப்புகள் நீதிபதிகளால் எழுதப்படும்.

இந்த முன்னேற்பாடுகள் வடிவம் பெறும் போது பொது சிவில் சட்டத்தை எதிர்ப்பவர்கள் தேச விரோதிகளாக, தீவிரவாதிகளாக சித்தரிக்கப்படுவார்கள். எந்தத் தேவையும் இல்லாத போதும் முஸ்லீம்கள் பயங்கரவாதிகள் அல்லர் என்றும் இஸ்லாம் பயங்கரவாதத்துக்கு எதிரானது என்றும் இயக்கம் எடுக்க வேண்டிய நிலை வந்தது என்பதை இஸ்லாமியர்கள் மறந்து விட வேண்டாம். அரசு எந்திரமே பார்ப்பனமயமாகி அதிகார பலத்துடன் எதிர் நிற்கும் போது அதை எதிர் கொள்ளும் திறன் எந்த சிறுபான்மை மதத்துக்கும் இல்லை.

பொது சிவில் சட்டம் மட்டுமல்ல பார்ப்பனியம் கொண்டுவரும் அனைத்து திட்டங்களும் மக்களுக்கு எதிரானது தான். ஏகாதிபத்தியத்தின் அனைத்து தேவைகளையும், பார்ப்பனியத் தேவைகளுடன் இணைத்து செயல்படுத்துவது தான் காவி பயங்கரவாதிகளின் உத்தி. இதை எதிர்கொள்வது எப்படி என்பது தான் உழைக்கும் மக்களின் முன் நிற்கும் கேள்வி.

புரட்சிகர இடதுசாரிகள் எப்போதும் முன்வைக்கும் திட்டமும், அண்மையில் வெற்றிகரமாக குஜராத்தில் செயல்படுத்திப் பார்க்கப்பட்டதுமான சலோ உனா போராட்டமும் வெளிப்படுத்தும் உண்மை ஒன்று தான். ஒடுக்கப்பட்ட மக்களும், சிறுபான்மையினரும், புரட்சிகர இடதுசாரிகளும் ஒன்றிணைய வேண்டும். வர்க்க அடிப்படையில் ஒன்றிணைய வேண்டும். அதற்கு தடையாக இருக்கும் அனைத்தும், அனைத்தும் தகர்க்கப்பட வேண்டும்.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

பெரியாரின் மண் என்பது மட்டும் போதுமா?

inthu facism

இந்தியா மூன்றுபுறம் கடலால் சூழப்பட்டிருக்கிறது, நான்கு புறமும் கடனால் சூழப்பட்டிருக்கிறது என்று வேடிக்கையாய் சொலவடை சொல்வார்கள். இப்போது எட்டுத் திக்கிலிருந்தும் பார்ப்பனியம் சூழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது எனச் சொல்வது தகும். இந்தியாவில் அரசு இயந்திரம் பார்ப்பனமயமாகி இருக்கிறது என்பதை உணர்வதற்கு சான்றுகள் எதுவும் தேவையில்லை. ஆனால் குறிப்பாக மோடி பிரதமரான பிறகு இது மிகுந்த விரைவுடன் செயலாற்றுகிறது. சமஸ்கிருதமயமாக்கம், உயர்கல்விக் கூடங்களில் ஆக்கிரமிப்பு, மாட்டுக்கறி, பகுத்தறிவுவாத அறிஞர்களின் படுகொலை என இதற்கு பற்பல எடுத்துக்காட்டுகளைக் கூறலாம். இவைகளுக்கு பலரும், பல அமைப்புகளும், பல்துறை அறிஞர்களும் தங்கள் எதிர்ப்புகளை தெரிவித்து வருகிறார்கள். என்றாலும், அரசின் ஆதரவினால் இவை குறைவுறாமல் நிகழ்ந்தேறிக் கொண்டிருக்கின்றன. இவைகளைத் தடுத்தாக வேண்டும் எனும் தார்மீக எண்ணம் இருந்தாலும், இவைகளின் விளைவு மக்களிடையே என்னவாக இருக்கின்றன என்பதைக் கவனிப்பது இன்றியமையாததாகிறது.

 

அண்மையில் நடந்து முடிந்த சட்டமன்ற தேர்தலை எடுத்துக் கொண்டால், தமிழ்நாட்டில் எந்த இடத்திலும் பிஜேபி வெல்லவில்லை என மகிழ்ந்து கொள்வது நம்மை நாமே ஏமாற்றிக் கொள்வதாகும். ஆர்.எஸ்.எஸ்., பி.ஜே.பி க்கு இணையான நடவடிக்கைகளைக் கொண்டிருக்கும் அ.தி.மு.க வென்றிருக்கிறது. இதற்கு தேர்தல் கமிசன் உள்ளிட்ட பல காரணங்கள் இருக்கின்றன என்றாலும் 85 லிருந்து மாறிமாறி தேர்ந்தெடுக்கப்படும் மரபை மீறி வென்றிருக்கிறது என்பதும், இந்திய அரசின் எல்லாத் துறைகளும் அரசுக்கு வெளியே ஊடகங்கள் உள்ளிட்ட அனைத்தும் அ.தி.மு.க பின்னால் அணிவகுத்து நிற்கின்றன என்பதும் கவனிக்கத் தக்கது. அடுத்து, .தி.மு., தி.மு.க வுக்கு வெளியே அதிக வாக்குகள் வாங்கியிருக்கும் கட்சி என்று பார்த்தால் பா..க வும், பா..க வும் வருகின்றன. அதிலும் பா..க வாங்கியிருக்கும் 2.8 விழுக்காடு வாக்குகள் சமூகத்தின் மீது அக்கரை கொண்டுள்ள அனைவரும் கவலை கொள்ள வைப்பதாகும். பா..க ஒரு ஆதிக்கசாதிக் கட்சி என்பதுடன், ஆதிக்கசாதி அமைப்புகள் வெளிக்கிளம்பி வந்து கொண்டிருக்கும் சூழலை, தலித்தியம் பேசும் கட்சிகள் தேர்தலில் துடைத்து ஒதுக்கப்பட்டுள்ளதோடு இணைத்துப் பார்க்க வேண்டும்.

 

ஆக, வெகு மக்கள் எதார்த்தம் என்ன? ஒருபக்கம் அரசு இயந்திரத்தில் ஓரளவுக்கு மறைமுகமாக இருந்த பார்ப்பனியத் தன்மை தனக்கு எந்த முகமூடியும் தேவையில்லை என்று வெளிப்படையாக வந்து கொண்டிருக்கிறது. மறுபக்கம் மக்கள் ஓட்டுக்கட்சி அரசியல், தேர்தல், போலி ஜனநாயக ஆட்சி ஆகியவைகளுக்கு மாற்று தெரியாமல் ஆர்.எஸ்.எஸ் ஆல் ஊதிவிடப்படும் சாதி அரசியலுக்குள் தங்களுக்குத் தெரியாமலேயே விழுந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.

 

பலமான எதிர்க்கட்சி எனும் பம்மாத்துடன் இருக்கும் தி.மு.க பரவிக் கொண்டிருக்கும் பார்ப்பனியத்துக்கு எதிராக எதுவும் செய்யப் போவதில்லை. குறைத்தபட்சம் தன்னுடைய இருப்பை தக்க வைத்துக் கொள்ள சமஸ்கிருதத்தை விரட்டுவோம்என்பன போன்ற சில்லரை முழக்கங்களுடன் சில அடையாள எதிர்ப்பைக் காட்டுவதற்கு வெளியே அது வேறெதுவும் செய்யப் போவதில்லை. தேர்தலுக்கு அப்பாற்பட்டு இயங்கும் பெரியாரிய இயக்கங்களின் செயல்பாடுகள் தேவைகளை விட்டு வெகுதூரம் சென்று கொண்டிருக்கின்றன.

 

தேர்தலுக்கு உள்ளும், வெளியுமாய் இயங்கும் தமிழ் தேசிய இயக்கங்கள் திராவிட எதிர்ப்பு எனும் போர்வையில் வெளிப்படையாய் பெரியாரை எதிர்ப்பதும் மறைமுகமாய் பார்ப்பனியத்தை ஆதரிப்பதுமாய் இருக்கின்றன. தலித்திய கட்சிகளுக்கு அடுத்த தேர்தலில் என்ன செய்வது என்பதைத் தவிர வேறு பிரச்சனைகள் எதுவும் இருப்பதாய் தெரியவில்லை. இஸ்லாமிய, கிருஸ்தவ சிறுபான்மை இயக்கங்களோ மதத்தை விட்டுவிட்டால் விழுந்து மரித்து விடுவோம் எனும் மனோநிலையிலிருந்து மாற மாட்டோம் என அடம் பிடிக்கின்றன.

 

மக்களிடையே இயங்கும் இயக்கங்களின் இந்த நிலை தான் அதாவது, நேர்மறையாகவும், எதிர்மறையாகவும் பார்ப்பனியத்துக்கு ஆதரவாக எடுக்கப்பட்டிருக்கும் இந்த நிலைப்பாடுகள் தான் மக்கள் பார்ப்பனியத்தின் பிடிக்குள் மெல்ல மெல்ல வந்து கொண்டிருப்பதன் காரணம்.

 

சிறுபான்மை இயக்கங்கள் மத நம்பிக்கைகளைக் எல்லாவற்றையும் விட முதன்மையானதாய் கொண்டிருப்பதும், தலித்திய கட்சிகள் தேர்தலைப் பற்றி மட்டுமே சிந்திப்பதும் உடனடியாய் தவிர்த்து விடக் கூடிய பிரச்சனைகள் அல்ல. ஆனால், உடனடியாக விளங்கிக் கொண்டு தவிர்க்க வேண்டிய வேறு சில பிரச்சனைகளும் இருக்கின்றன.

 

நம்முடைய ஆயுதத்தை எதிரியே தீர்மானிக்கிறான். குஜராத்தில் இஸ்லாமியர்களுக்கு எதிராக நடந்த திட்டமிட்ட படுகொலைகளில் ராக்கெட் லாஞ்சர்கள்வரை பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றன. எதிரி இப்படி நவீன ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்திக் கொண்டிருக்கும் போது அதற்கு எதிராக சுவரொட்டி ஒட்டுவதும், அடையாள ஆர்ப்பாட்டம் நடத்துவதும், சில கட்டுரைகளை எழுதுவதும் போதுமா? புரட்சிகர அரசியலில் இருக்கும் சிலர் இவ்வாறு கேள்வி எழுப்புகிறார்கள். அதாவது, எதிரிகள் ராக்கெட் லாஞ்சர்களைப் பயன்படுத்துகிறார்கள், ஆர்.டி.எக்ஸ் பயன்படுத்துகிறார்கள் எனவே, அவர்களுக்கு எதிராக ஏ.கே 47 ரக துப்பாக்கிகளை தூக்கிக் கொண்டு நிற்பது தான் எதிரியே நம் ஆயுதத்தை தீர்மானிக்கிறான் என்பதன் பொருள் எனக் கருதுகிறார்கள் போலும்.

 

முதலில் இது எதிரியின் ஆயுதம் எது என்பதை தீர்மானிப்பதில் இருக்கும் குழப்பம். குஜராத் படுகொலைகளையே எடுத்துக் கொள்வோம். முஸ்லீம்களை கொன்று குவிப்பதற்கு பயன்படுத்திய கருவிகள் எவை என்பது வேறு. அந்த திட்டமிட்ட படுகொலைகளை திட்டமிட்டபடி செய்து முடிப்பதற்கு எதை கருவியாக பயன்படுத்தினார்கள் என்பது வேறு. பொய்யாக என்றாலும் கோத்ரா மூலம் மக்களின் உணர்ச்சிகளை தூண்டி விட்டு ஒன்றுபடுத்தி அவர்களின் திட்டத்துக்கு ஆதரவானவர்களாக மக்களை கட்டியமைத்தார்களே அது தான் முதன்மையானது. அரசின் அத்தனை துறைகளையும் அவர்களின் திட்டத்துக்காக வேலை செய்ய வைத்தார்களே அது தான் முதன்மையானது. இந்த வகையில் அவர்களின் ஆயுதம் அரசும், மக்களை தங்களுக்கு ஆதரவானவர்களாக திருப்பியதுமே.

 

இரண்டாவது, இந்தியாவில் கலவரமாக உருவகிக்கப்பட்டு நடத்தப்படும் எதுவும் பார்ப்பனிய தத்துவார்த்திகளினாலோ, புரவலர்களினாலோ நடத்தப்படுவது இல்லை. மக்களையே முன்னிருத்துகிறார்கள். தவறான, முறைகேடான வழிகளில் என்றாலும், மக்களை வென்றெடுத்தே அவர்களைக் கொண்டே முன்திட்டமிடப்படும் கலவரங்களை நடத்துகிறார்கள். இங்கும் அவர்களின் ஆயுதமாக இருப்பது மக்களை தன்னுடைய நோக்கத்துக்கு இசைவாக திரட்டுவது தான்.

 

எதிரிகளின் ஆயுதம் தங்களை நோக்கி மக்களை திரட்டுவதும், அதற்கு இசைவாக அரசின் அனைத்து துறைகளையும் பயன்படுத்துவது தான். என்றால் அதற்கு எதிரான ஆயுதமாக எது இருக்க முடியும்? அரசை அம்பலப்படுத்துவதும், மக்களை அவர்களுக்கு எதிராக உண்மைகளை உணர வைத்து, அவர்களுக்கு எதிராக மக்களை ஒன்று திரட்டுவதாகத் தானே இருக்க முடியும். இதைக் குலைப்பதற்காகத் தான் கலை, இலக்கியம், விளையாட்டு முதல் போதை வரை அனைத்தையும் பயன்படுத்துகிறது அரசு. என்றால் இதற்கு எதிராக ஏ.கே 47 வகை துப்பாக்கிகளையோ, அல்லது அதனிலும் தீவிரமான கருவிகளையோ தரித்து நின்றால் அது எதிரிக்கு எதிரான ஆயுதமாகி விடுமா?

 

பார்ப்பனியத்தின் நுணுக்கமான வடிவமாக தற்போது பரவிவரும் ஆதிக்கசாதி வெறியின் பரவலாக ஆணவக் கொலைகள் அதிகரித்து வருகின்றன. நீறுபூத்த நெருப்பாகக் கிடந்த ஆதிக்கசாதிவெறி ஆர்.எஸ்.எஸ் இன் தற்போதையை நிகழ்ச்சிநிரலை ஒட்டி விசிரி விடப்படுகின்றன. ஆணவக் கொலைகளில் குறிப்பிட்ட கொலையின் கொடூரத்தன்மை என்பதை விட அது ஆதிக்கசாதி வெறியர்களிடம் ஏற்படுத்தும் தூண்டுதல் அபாயகரமானது. ஆனால், இங்கே குறிப்பிட்ட கொலையின் கொடூரத்தனமை குறித்து பேசும் பலர் அது ஏற்படுத்தும் தூண்டுதலை சிந்திக்க மறுக்கிறார்கள். இந்த ஆணவக் கொலைகளுக்கு எதிராக என்ன செய்வது? தனிப்பட்ட நிகழ்வுகளை விடுத்து சமூகத் தளத்தில் பார்த்தால் ஆதிக்க சாதி மனோபாவத்துக்கு எதிராக களத்தில் இறங்கி வேலை செய்வதும், கலப்பு மணங்களை பெரிய அளவில் ஊக்குவிப்பதும், பெரிதாக விளம்பரப்படுத்தி ஆதிக்க சாதி ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் கலப்பு மணங்களை நடத்துவதும் செய்ய வேண்டும். மாறாக கத்தியை எடுப்பது சரியான தீர்வாக அமையுமா?

 

90களின் பின்னான தலித்திய அரசியல் என்பது ஓட்டுக் கட்சிகளின் அனைத்துவித சீரழிவுகளுக்கும் ஆட்பட்டு ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கு ஒருவிதத்திலும் பயனளிக்காததாக மாறியிருக்கிறது. தவிரவும் தத்துவார்த்த அடிப்படையில் தலித் அரசியல் என்பது எப்போதுமே ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கான எழுச்சியை தந்ததில்லை. சிறுபான்மை மக்களை எதிரொலிப்பதாக கூறப்படும் கட்சிகள், இயக்கங்கள் எதுவுமே அம்மக்களின் சமூக வாழ்வு குறித்து எந்த அக்கரையும் செலுத்தியதில்லை. மதப் பெருமிதங்கள் மூலம் உணர்ச்சிகரமான ஒன்றுதிரட்டலை மட்டுமே அவை செய்துள்ளன. மட்டுமல்லாது, அவர்கள் மத அடிப்படையில் ஒன்று திரண்டிருப்பது பார்ப்பன பாசிசங்களுக்கு எவ்வளவு உதவிகரமாக இருக்கிறது என்பதை அவர்கள் உணரவும் இல்லை. இவை உணரவைக்கப்பட்டாக வேண்டும். இது தான் மக்கள் முன்னுள்ள இலக்கு.

 

நுணுக்கமாகவும், பொதுத் தளமாகவும் பரவி வரும் பார்ப்பனியத்தை முறியடிக்க வேண்டுமென்றால் மக்கள் வர்க்கமாக இணைவதைத் தவிர வேறு குறுக்கு வழிகளில்லை. ஒடுக்கப்பட்ட மக்களும், சிறுபான்மையினரும், புரட்சிகர அரசியலில் இருப்போரும் வர்க்க அடிப்படையில் ஒருங்கிணைந்தாக வேண்டிய தேவை இன்றியமையாததாக மாறியிருக்கிறது. இதற்கான வழியைச் சமைப்பது தான் புரட்சிகர அரசியலில் இருப்போருக்கான உடனடிக் கடமை.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

பதில் சொல்ல முடியாத டி.என்.டி.ஜே

விரைந்து வாருங்கள் முஸ்லீம்களே! கம்யூனிசம் நோக்கி .. பகுதி 3tntj 3

உணர்வின் கற்பனை உரையாடல் தொடர் பகுதி மூன்றை படிக்க இங்கே சொடுக்குங்கள்.  3.1, 3.2

 

கற்பனை உரையாடலின் மூன்றாவது பகுதியில் கம்யூனிஸ்டின் வாதங்களே இடம்பிடித்திருக்கின்றன. அந்த வாதங்களுக்கு முறையான பதிலேதும் சொல்லாத அல்லது சொல்ல முடியாத சகோதரர்(!) ஃபாசில், சில இட்டு நிரப்பல்களைச் செய்துள்ளார்.  அவர்களின் வழக்கமான “குரானில் அனைத்துக்கும் தீர்வுண்டு” “நாத்திகர்கள், மாற்று மதத்தவர்களுடன் விவாதம் புரிந்து மார்க்கத்தை புரிய வைத்திருக்கிறோம்” “இஸ்லாம் சாந்தியும் சமாதானமும் உடைத்த மார்க்கம்” என்பன போன்ற வழக்கமான இட்டு நிரப்பல்கள் தாம். இவைகளை விளக்கமாக பார்ப்பதற்கு முன்பு ஏற்கனவே தெளிவு படுத்திய ஒன்றுக்கு மீண்டும் ஒரு நிரூபணம் தந்திருக்கிறார்கள் அந்த கற்பனை உரையாடலில்.

 

அவர்களின் கற்பனை உரையாடலுக்கு ‘ஒரு கம்யூனிஸ்டுக்கும் முன்னாள் கம்யூனிஸ்டான முஸ்லீம் ஒருவருக்கும் நடந்த உரையாடல்’ என்று விளக்கமளித்திருந்தது எவ்வாறு பொய்யானது, புரட்டல்தனமானது என்பதை இத்தொடரின் முதல் பகுதியில் நிருவியிருந்தோம். இதற்கு மேலும் ஒரு சான்றாக அவர்கள் இப்படி எழுதியிருக்கிறார்கள். “.. .. இந்தப் புரட்சிகர அமைப்புகளிடம் பொறுமையாக அவர்கள் சொல்வதை புரிந்து கொண்டால்தான் மார்க்கத்தை புரிய வைக்க முடியும் .. ..” அதாவது புரட்சிகர அமைப்புகள் சொல்வதை இனிமேல் தான் புரிந்து கொள்ளவே வேண்டும் என்றால் அவர் எப்படி முன்னாள் கம்யூனிஸ்டாக இருக்க முடியும்?

 

இன்னொரு அம்சத்தையும் இங்கு கவனிக்க வேண்டியதிருக்கிறது. அந்த கற்பனை உரையாடலில் கம்யூனிஸ்ட் ஏல்லாவற்றையும் ஒரே சந்திப்பில் கூறிவிட முடியாது. எனவே, அடுத்த முறை இன்னும் கூடுதல் தகவல்களுடன் வருகிறேன் என்கிறார். இதை அவர் நழுவப் பார்த்தார் எனும் சொல்லால் குறிப்பிடுகிறார்கள். அடுத்த சந்திப்பு கூட நீண்ட நாட்கள் நடைபெறாமல் தேடிக் கண்டுபிடித்தது போன்ற தொனியில் எழுதியிருக்கிறார்கள். எழுதுவது கற்பனை உரையாடல், இதை ஒரு சந்திப்பு முடிந்து மறு சந்திப்பு என்று எழுதினால் அதில் எதேனும் பிழை இருக்குமா? ஆனால் எதிராளி நழுவப் பார்ப்பது போலவும், பின்னர் தேடிக் கண்டுபிடித்து உரையாடுவது போலவும் எழுத வேண்டிய அவசியம் என்ன? அவர்களின் உத்தியே இது தான். நேரடி விவாதம் என்பது, இரண்டு நாள் விவாதம் நடத்துவது எந்த முடிவும் எட்டப்படாமலேயே நாங்கள் ஜெயித்து விட்டோம் என்றும் தங்களின் அடுக்கடுக்கான ஆதாரங்களுக்கு எதிராளி பதில் சொல்ல முடியாமல் தோற்று விட்டதாகவும் அவர்களின் தளத்தில் எழுதி புளகமடைந்து கொள்வார்கள். அவ்வளவு ஏன், இவர்களின் ஆதர்ச நாயகரான பி.ஜே கூட இதே உத்தியைத்தான் பயன்படுத்துவார். மாற்றுக் கருத்துடையவர்களை விவாதத்துக்கு அழைக்கும் போது, வாருங்கள் விவாதிப்போம் சரியானதை ஏற்றுக் கொள்வோம் எனும் நாகரீக சொல்லாடல் மருந்துக்கும் அங்கு இருக்காது. மாறாக, எங்களுடன் விவாதிக்க வந்தால் அவர்களின் மடத்தனங்களை தோலுரித்துக் காட்டுவோம் என்பதாக இருக்கும் அவரின் அழைப்பு. இதை வெறும் உத்தி என்பதாகவும் சுருக்கிவிட முடியாது. இது ஒரு உளவியல் ரீதியான தாக்கம். இந்த உளவியல் தாக்கத்தினால் தான் இஸ்லாமிய இளைஞர்களிடம் இவரின் செல்வாக்கு அதிகரித்தது. போகட்டும். அந்த கற்பனை உரையாடலுக்கு திரும்புவோம். மெய்யாக அந்த கம்யூனிஸ்டின் வாதங்களுக்கு பதில் சொல்லாமல் நழுவியிருப்பது யார்? விசிலடிச்சான் குஞ்சுகளை விட்டுவிடுவோம், அந்த கற்பனை உரையாடலை படித்துக் கொண்டிருக்கும் நியாய உணர்ச்சியுள்ள இஸ்லாமியர்கள் மீது கேள்விகளைப் போடுவோம்.

 

குரானில் அனைத்துக்கும் தீர்வுண்டா? குரான் என்பது என்ன? ஆண்டான் அடிமை காலகட்டத்தில் வாழ்ந்த ஒருவர் 14 நூற்றாண்டுகளுக்கு முன் எழுதிய, நீதி போதனைகள் கொண்ட, ஆறாயிரத்துச் சொச்சம் வசனங்களின் தொகுப்பு. அதில் எதற்கு என்ன விதத்தில் தீர்வு இருக்கிறது? அந்த காலகட்டத்தில் வாழ்ந்த ஒருவரின் அறிவளவும் முதிர்ச்சியையும் தவிர்த்து வேறு ஏதாவது அதில் வெளிப்பட்டிருக்கிறதா? ஒரு மதத்தின் வேதம் எனும் அடிப்படையில் அந்த மதத்தில் இருப்பவர்களுக்கு அந்த வேதத்தில் மிகையான நம்பிக்கைகள் இருக்கலாம். ஆனால், அதுவே உண்மையாக இருக்க வேண்டுமென்று எந்த அவசியமும் இல்லை. ஒரு மத நம்பிக்கையை பொது உண்மையாக முன்வைப்பது மதவாதிகளுக்கு கைவந்த கலை. அந்த அடிப்படையில் வருவது தான் குரானில் அனைத்துக்கும் தீர்வுண்டு என்பதும்.

 

அடுத்து, விவாதம் குறித்து இந்த கற்பனை உரையாடல்காரர்கள் விதந்தோதுவதும் இவ்வாறுதான் இருக்கிறது. விவாதம் என்பது என்ன? மாறுபட்ட கருத்துடைய இருவர் தத்தமது வாதங்களை எது சரியானதோ அதை தவறான நிலைப்பாட்டில் இருப்பவர் உணரும் விதத்தில் எடுத்து வைப்பது தான் விவாதம். ஆனால், இந்த கற்பனை உரையாடல்காரர்கள் செய்த அத்தனை விவாதங்களையும் பாருங்கள். தி.கவினருடன் நடந்த விவாதமாகட்டும், ஜமாலி குழுவுடன் நடந்த விவாதமாகட்டும், கிருஸ்தவர்களுடன் நடந்த விவாதமாகட்டும் இந்த விவாதங்கள் எதிலும் தெளிவு இருந்ததுண்டா? ஒரு பிரச்சனையை முன்வைத்து எது சரி எது தவறு எனும் ரீதியில் விவாதம் நகர்ந்து முடிவு எட்டப்பட்டதுண்டா? திகவினருடன் நடத்திய விவாதத்தை எடுத்துக் கொண்டால் புராக் விமானமும் புஷ்பக விமானமும் என்ற பெயரில் உண்மை இதழில் வெளிவந்த கட்டுரையில் இருந்து தொடங்கியது அந்த விவாதம். பார்ப்பனிய புராணங்களில் இருக்கும் புஷ்பக விமானமும், இஸ்லாமிய புராணத்தில் இருக்கும் புராக் விமானமும் ஒன்றுதான், இரண்டும் புராணக் குப்பைகள் என்ற அடிப்படையில் எழுதப்பட்டிருந்த அந்தக் கட்டுரைக்காக உணர்வு இதழில் பதினேழு வாரங்கள் தொடர் கட்டுரை எழுதினார்கள், ஆனால் மறந்தும் கூட முகம்மது நபி பறந்த புராக் விமானம் குறித்து அதில் எழுதவில்லை. இதன் தொடர்ச்சியாகத் தான் நேரடி விவாதம் நடந்தது. அதிலும் கூட புராக் விமானம் பற்றிய பேச்சே இடம்பெறவில்லை. எதை முன்வைத்து விவாதம் தொடங்கியதோ அது குறித்த பேச்சே இடம்பெறவில்லை என்றால் அந்த விவாதத்தின் பொருள் என்ன? நோக்கம் என்ன?

 

ஜமாலி குழுவினருடன் அல்லாவுக்கு உருவம் உண்டா என்று விவாதம் நடத்தினார்கள். இரண்டு தரப்பிலிருந்தும் மாறி மாறி ஹதீஸ்களை எடுத்துக் காட்டினார்கள். உணர்ச்சிவசமாய் பேசினார்கள். நேரம் முடிந்தது, கலைந்து சென்றுவிட்டார்கள், அவ்வளவு தான். இதை விவாதம் என்பதா? அக்கப்போர் என்பதா? கிருஸ்தவர்களுடன் எது உண்மையான இறை வேதம் என்ற தலைப்பில் நடந்த விவாதத்திலும் அதே கதை தான். ஒரு பகுதி நடந்து முடிந்ததும் நிகழ்த்தப்பட்ட அரசியல் விளையாட்டுகள் .. .. இது போல் இன்னும் ஏராளமான விவாதங்களை களியக்காவிளையில் தொடங்கி சுட்டிக் காட்டலாம். இதை வைத்துக் கொண்டுதான் விவாதம் நடத்தி எதிராளிகளுக்கு மார்க்கத்தை புரியவைத்துவிட்டதாய் இறும்பூறெய்திக் கொள்கிறார்கள்.

 

இது போலத்தான் இஸ்லாம் சமாதானத்தை கொண்டு வந்த மார்க்கம் என்பதும், முகம்மது மதீனாவில் அரசரானது தொடங்கி மரிக்கும் வரையில் பல வழிப்பறி ஆயுதச் சண்டைகளை நடத்தியிருக்கிறார். அவர் மரணத்தின் பிறகான இருநூறாண்டு கால வரலாறு வாரிசுரிமைச் போர்களால் இரத்தத்தில் தோய்ந்தது. இன்றுவரை அவர் பெயரைச் சொல்லி இயங்கிக் கொண்டிருக்கும் இஸ்லாம் பல்வேறு பிரிவுகளைக்கண்டு சமாதானமில்லாம் ஒருவரை ஒருவர் முஸ்லீமல்ல என்று விலக்கிக் கொண்டும், அதனால் ஏகாதிபத்தியத்தின் கைகளில் சிக்கிக் கொண்டு ஒருவரை ஒருவர் கொன்று குவிக்கும் சூழல்வரை எடுத்துக் கொண்டால், என்ன சமாதானத்தைக் கொண்டு வந்தது இஸ்லாம்? பொருளாதாரச் சமாதானத்தையா? அரசியல் சமாதானத்தையா? என்ன சமாதானத்தைக் கொண்டு வந்தது இஸ்லாம்? தொடங்கிய காலம் முதல் இன்றுவரை மக்களுக்கு எந்த சமாதானத்தையும் கொடுக்காத இஸ்லாத்தை, சாந்தியையும் சமாதானத்தையும் கொண்டு வந்த மார்க்கம் என்று கூறுவது உள்ளீடற்ற, அரசியலற்ற, புரட்டல்வாத வெற்று மதவாதிகளின் கூற்று. எவ்வாறென்றால் மக்களுக்கு சாந்தியையும், சமாதானத்தையும் கொண்டு வரவேண்டுமென்றால் அது அரசியலால், சமூக மாற்றத்தால், மக்கள் அரசியல் விழிப்புணர்வு பெற்று தன் சொந்தக் கரங்களால் போராடிப் பெறும் சமூக மாற்றத்தினால் மட்டுமே சத்தியம். வரலாற்றிலிருந்து இதை எளிதாக கண்டு கொள்ள முடியும். முஸ்லீம் உழைக்கும் மக்கள் கண்டு கொள்ள முன்வர வேண்டும்.

 

அந்த கற்பனை உரையாடலின் மூன்றாவது பகுதியில் அவர்களே உருவாக்கிய பாத்திரமான கம்யூனிஸ்டின் வாதம் என்ன? உலகில் உழைக்கும் மக்களின் உழைப்பை, வியர்வையை சுரண்டிக் கொழுக்கிறது பணக்கார வர்க்கம். இந்த சுரண்டலை அந்த பணக்கார வர்க்கம் சட்டபூர்வமான வழிகளில் செய்கிறது. இதை எதிர்த்து போராடுபவர்களை ஒடுக்கவே அரசு இருக்கிறது. இதை மக்களின் எழுச்சிப் போராட்டங்கள் மூலமல்லாது, சமூகப் புரட்சியின் மூலமல்லாது வேறு எந்த வழிகளிலும் போக்குவது சாத்தியமில்லை. இது தான் அந்த கம்யூனிச வாதத்தின் சாராம்சம். இதற்கு அந்த கற்பனை உரையாடல்வாதிகள், மதவாதிகள் கொடுத்த பதில் என்ன? ஒன்றுமில்லை. பதில் கூற முடியாமையை மறைக்கத்தான் மேற்கண்ட இட்டுநிரப்பல்களும், மதவாத சவடால்களும். எச்சரிக்கிறோம், மக்கள் அனைத்தையும் கவனித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அவர்களை ஏமாற்றுவது அத்தனை எளிதல்ல.

இத்தொடரின் முந்திய பகுதிகள்:

1. கற்பனை உரையாடலல்ல, காத்திரமான சொல்லாடல்

2. கருத்து பயங்கரவாதம் செய்யும் டி.என்.டி.ஜே

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

தாதுமணல் கொள்ளையன் வைகுண்டராஜனை ஏன் இன்னும் கைது செய்ய முடியவில்லை?

v.v minarals 2

அன்பார்ந்த உழைக்கும் மக்களே!

 

துத்துக்குடி மாவட்டம் முதல் கன்னியாகுமரி வரையிலான 150 கி.மீ. கிழக்குக் கடற்கரையில் கார்னெட், இல்மனேட் ருடைல், சிலிகான், மோனோசைட் ஆகிய விலைமதிப்பு மிக்க கனிமங்கள் கிடைக்கிறது. இக்கனிமங்கள் கடற்கரை மணலிலிருந்து பிரித்தெடுக்கப்பட்டு வெளிநாடுகளுக்கு ஏற்றுமதி செய்யப்படுகிறது வி.வி. மினரல்ஸ் வைகுண்டராஜனால் துத்துக்குடி மாவட்டம் முதல் கன்னியாகுமரி மாவட்ட எல்லை வரையிலான கடற்கரை முழுவதும் கனிமங்கள் கொள்ளையடிக்கப்பட்டுள்ளது. கனிமவளம், சுற்றுச்சூழல் உள்ளிட்ட துறை சம்மந்தமான விதிகள் உட்பட எல்லா விதிகளையும் காலில் போட்டு மிதித்து இக்கடற்கரை முழுவதும் சூறையாடப்பட்டுள்ளது. வைப்பாறு எனும் கிராமத்தில் மட்டும் அனுமதியின்றியும், விதிமுறைகளை மீறியும் 2,39,172 மெட்ரிக் டன் அளவிலான கனிமங்கள் முறைகேடாக அள்ளப்பட்டுள்ளதாக மாவட்ட ஆட்சியர் ஆஷிஷ் குமார் தன் அறிக்கையில் கூறியிருக்கிறார். 1999 ஆம் ஆண்டு முதல் 96,120 கோடி ரூபாய் அரசுக்கு இழப்பு ஏற்பட்டுள்ளதாக கூறுகிறார் முன்னாள் ஐ.ஏ.எஸ் அதிகாரியான சுந்தரம். இது முழுமையான கணக்கு அல்ல. இவ்வாறு இந்தியாவின் பொதுச் சொத்தை கொள்ளையடித்து இந்தியாவின் பெரும் பணக்காரராகவும், முதன்மையான ஏற்றுமதியாளராகவும் ஆகி விட்டார் வி.வி. மினரல்ஸ் வைகுண்டராஜன். கனிம வளம் நிறைந்த கடற்கரை முழுவதையும் அடியாட்கள், போலீசு, அதிகாரிகள் மூலம் தனது கட்டுப்பாட்டில் வைத்துள்ளார் ஜெயாவின் தொழில் கூட்டாளியான வைகுண்டராஜன். தூத்துக்குடி மாவட்டத்தில் தாது மணல் கொள்ளையை ஆய்வு செய்ய உத்திரவிட்டதும் உடனடியாக மாவட்ட ஆட்சியர் ஆஷிஷ்குமார் தூக்கியடிக்கப்பட்டார். இவரை எதிர்த்து எந்த அதிகாரியும் இங்கு இருக்க முடியாது, யாரும் பேச முடியாது என தனி சாம்ராஜ்யமே நடத்தி வருகிறார். இதை எதிர்த்து ஊடகங்களும், எதிர்க்கட்சிகளும் வாய்திறக்க மறுக்கின்றன.

 

இராட்சத இயந்திரங்களைப் பயன்படுத்தி வரைமுறையின்றி இரவில் தாது மணலை அள்ளுகின்றனர். இயற்கையான மணல் குன்றுகள் காணாமல் போய் விட்டன. கழிவு மணலை கொட்டி கடலையே பாலைவனம் ஆக்கிவிட்டனர். பெரியதாழை எனும் கிராமத்தில் தூண்டில் வளைவு பாலமே நாசமாகி விட்டது. கடற்கரை மேடாகி மீனவர்களின் படகைக் கூட கறையேற்ற முடியாத நிலை. கடற்கரையில் வெடிவைத்து தகர்த்து கால்வாய் வெட்டி கடல் நீர் நேரடியாக மணலை சுத்திகரிக்கும் ஆலைக்குள் கொண்டு செல்லப்படுகிறது. இத்தனைக்கும் இப்பகுதி தேசிய உயிர்கோள காப்பகம் மற்றும் தேசிய கடல் பூங்கா உள்ள பாதுகாக்கப்பட்ட கடல் பகுதியாகும். தாது மணல் கொள்ளைக்காக விதிமுறைகளை தூக்கியெறிந்து  நவீன இயந்திரங்களால் கடற்கரை முழுவதும், ஊரைச் சுற்றியும் 10 முதல் 15 அடி வரை குடைந்து விட்டனர். இதனால் ஊரில் பூகோள அமைப்பே மாறி விட்டது. கடற்கரை முழுவதும் தாதுமணற் கொள்ளையர்களின் சொத்தாகி விட்டது. பரவலாக கடற்கரை முழுவதும் இருந்த சதுப்பு நிலக் காடுகளும், சவுக்கு, தென்னை, பனை மரங்களும், கன்னா செடிகளும் அழிக்கப்பட்டு விட்டன.

 

மீனவர்களின் வாழ்வாதாரமே அடியோடு அழிந்து வருகிறது. கெமிக்கல் கலந்த கழிவு நீரை கடலுக்குள் விடுவதால் கடல்நீரே சிவப்பு நிறமாகிவிட்டது. மீன்பாடு இல்லை, விலையுயர்ந்த சிங்க இறால் எனும் மீன் இனமே அழிந்து விட்டது. சிப்பி, பாஇ எடுக்கும் தொழில் மொத்தமாக பாதிக்கப்பட்டு விட்டது. கடற்கரை முழுவது மீனவர்களின் சுதந்திரமே பறிபோய் விட்டது. கதிரியக்கத் தனமையுள்ள கழிவு மண்ணைக் கொட்டுவதாலும், கழிவு நீரைத் திறந்து விடுவதாலும் நிலத்தடி நீர் நஞ்சாகி குடிப்பதற்கு லாயக்கற்றதாகி விட்டது. கல் அடைப்பு, சிறுநீரக பாதிப்பு, கண்நோய், இதய்நோய், புற்றுநோய் பாதிப்புகள் அதிகமாகி இருக்கிறது.

 

பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் 20 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக போராடி வருகின்றனர். ஆனால் அரசும், போலீசும், அதிகாரிகளும் தாது மணல் கொள்ளைக்கு ஆதரவாக நின்றதால் வி.வி மினரல்ஸ் நிறுவனத்தின் வைகுண்டராஜனை அவர்களால் எதிர்த்து நிற்க முடியவில்லை. தான் கொள்ளையடித்த பணத்தில் ஒவ்வொரு ஊரிலும் வசதி படைத்தவர்களை விலைக்கு வாங்கி விட்டனர். இதன் மூலம் உள்ளூரில் தன்னை யாரும் எதிர்க்க முடியாது என்ற நிலையை ஏற்படுத்தி வைத்திருப்பதோடு; கடற்கரை கிராமங்கள் முழுவதையுமே ஜாதி, மத ரீதியில் பிளவு படுத்தி எப்போது என்ன நடக்குமோ என்ற நிலையையும் ஏற்படுத்தி வைத்துள்ளனர். தன்னை எதிர்ப்பவர்கள் மீது வெடிகுண்டு வீச வைத்துள்ளார் வைகுண்டராஜன். ஐயாயிரம், பத்தாயிரம் மாத சம்பளம் கொடுத்து அடியாட்கள், ஆதரவாளர்களை தயாராக வைத்துள்ளனர். துத்துக்குடி மாவட்டம் கலைஞானபுரத்தில் வீட்டுக்கு ஒரு டிராக்டர் வாங்கிக் கொடுத்து தங்கள் ஆட்களாக பயன்படுத்திக் கொள்கின்றனர். கலெக்டர், அதிகாரிகளிடம் யாராவது புகார் மனு கொடுத்தால் அடுத்த நிமிடமே வைகுண்டராஜனுக்கு தெரிவிக்கப்பட்டு விடும். இப்படிப்பட்ட மணல் மாஃபியா கும்பலை எதிர்த்து 1996ல் பெருமணல் கிராமத்தில் போராடியவர்களை போலிஸ் எஸ்.பி ஜாங்கிட் தலைமையில் அடித்து நொறுக்கி, பொய்வழக்கு போட்டு ஒடுக்கி விட்டனர். சிக்கனம், நிதிநெருக்கடி என்று சொல்லி மக்களுக்கான மானியத்தை வெட்டும் அரசு, இருக்கந்துறை எனும் கிராமத்தில் மட்டும் சுமார் 40 ஹெக்டேர் நிலத்தை ஆண்டுக்கு வெறும் 16 ரூபாய் குத்தகைக்கு வைகுண்டராஜனுக்கு கொடுத்துள்லது அரசு. இப்பகுதியில் தாதுமணல் பிரித்தெடுப்பதால் ஏற்பட்டுள்ள பாதிப்புகள் , கதிர்வீச்சின் அளவு குறித்து ஆய்வுகள் முடிந்தும், அவை வெளியிடப்படாமல் அரசால் அமுக்கப்பட்டிருக்கிறது. பஞ்சல் எனும் கிராமத்தில் விசாரணை அதிகாரிகளின் கண் முன்னே புகார் கொடுத்தவர்கள் வைகுண்டராஜனின் அடியாட்களால் அடித்து உதைக்கப்பட்டனர். போலிஸ் ஸ்டேசன் போனால் கம்பனி சொல்வதைக் கேள் என்கிறார்கள். கலெக்டர் அறிவுறுத்தியும், குளத்தூர் வி.ஏ.ஓ புகார் கொடுத்தும் வைகுண்டராஜன் மீது வழக்குப் பதிய மறுக்கும் காவல்துறை, பசுமைத் தீர்ப்பாயம் தாது மணல் அள்ள தடை விதித்த பின்பும் தாது மணல் அள்ளிய லாரிகளை சிறைபிடித்த மீனவர்கள் மீது பொய் வழக்கு போடுகிறது. தூத்துக்குடி வேம்பார் அருகில் கடற்கரையில் தனியாக சாலை அமைத்து செக்போஸ்ட் போட்டு தனி அரசாங்கமே நடத்துகிறார் வைகுண்டராஜன்.

 

மக்களின் தொடர்ச்சியான போராட்டத்தால் வேறு வழியின்றி அதிகாரிகள் ஆய்வு, மணல் அள்ள தடை என்ற நாடகத்தை நடத்தும் நிலைக்கு அரசு தள்ளப்பட்டுள்ளது. தாராளமயம் என்ற பெயரில் சட்டங்களைத் திருத்தி, சலுகைகளை வாரியிறைத்து கொள்ளைக்கான கதவைத் திறந்துவிட்ட அரசும், இத்தனை நாளும் தாது மணல் கொள்ளைக்கு உடந்தையாக இருந்த அதிகாரிகளும் இப்போது நடவடிக்கை எடுக்கப் போவதாக நம்மை நம்பச் சொல்கிறார்கள். பத்திரிக்கைகளும் ஊடகங்களுமாய்வு, விசாரணை என்று பரபரப்புச் செய்திகளை வெளியிட்டு, ஏதோ இந்த தாது மணல் கொள்ளை முடிவுக்கு வந்து விட்டதைப் போன்ற தோற்றத்தை ஏற்படுத்துகின்றன, நம்பிக்கையூட்டுகின்றன. இவை உண்மையா? இதுவரை நடந்துள்ள ஊழல், கொள்ளைகளில் தண்டிக்கப்பட்டவர்கல் யாராவது உண்டா? கொள்ளையடிக்கப்பட்ட சொத்துகள் பறிமுதல் செய்யப்பட்டுள்ளதா? எதுவும் இல்லை. காரணம், இப்போதுள்ள அரசின் சட்டங்கள், நீதிமன்றங்கள், போலீசு, அதிகார வர்க்கம் உள்ளிட்ட அனைத்தும் உழைக்கும் மக்களை தட்டி வைத்து கட்டுப்படுத்தவும், மலை விழுங்கி மகாதேவன் பி.ஆர் பழனிச்சாமி, தாதுமணல் தாதா வைகுண்டராஜன், இரும்புக் கள்வர்களான ரெட்டி சகோதரர்கள், எண்ணெய்வள எத்தன் அம்பானி போன்ற தனியார்மய தாராளமய தம்பிரான்கள், முதலாளிகள் உள்ளிட ஆளும் வர்க்கங்களுக்குச் சேவை செய்து அவர்களைப் பாதுகாக்கவும் உருவாக்கப்பட்டவை. இந்த நோக்கத்திற்கேற்ப வளர்த்து மேம்படுத்தப்படுபவை.

 

ஊழலையும், இயற்கை வளக் கொள்ளையையும் எதிர்ப்பதாகக் கூச்சலிட்டு நடிக்கும் ஓட்டுக் கட்சிகளும் இவர்களைப் பாதுகாப்பவையே. இந்தக் கொள்ளையர்களுக்கு எதிரான மக்களின் கோபத்தையும், ஆவேசத்தையும் கட்டுப்படுத்தி திசை திருப்ப ஆய்வு, விசாரணை, வழக்குகள், தேவைப்பட்டால் சிலகாலம் சிறையிலும் வைப்பார்கள். சிறை, நீதிமன்றங்களில் இவர்களுக்கு ராஜ மரியாதை கொடுக்கப்படும். பின்னர் வருடக் கணக்காக வழக்கை இழுத்தடித்து ஒன்றுமில்லாமல் செய்து விடுவார்கள். கிரானைட் கொள்ளையிலிருந்து, ஆந்திராவின் சுரங்க ஊழல், ஸ்பெக்ட்ரம், நிலக்கரி என இதுவரையிலான ஊழல்களும் கொள்ளைகளும் இதைத்தான் நிரூபிக்கின்றன.

 

தனியார்மய்ம் – தாராளமயம் – உலக்மயம் என்ற மறுகாலனியாக்க கொள்கைகள் புகுத்தப்பட்ட பின், இயற்கை வளங்களையும், அரசு சொத்துகளையும், கல்வி, மருத்துவம் போன்ற சேவைகளையும், பகற்கொள்ளையடித்து வருகின்ற வைகுண்டராஜன், பி.ஆர் பழனிச்சாமி போன்ற மறுகாலனியாக்க பாளையக்காரர்கள் எனும் குட்டி ஆட்சியாளர்கள் தோன்றியுள்ளார்கள். மத்திய மாநில  அரசுகளோடு இந்த பாளையக்காரர்களின் குட்டி அரசுகளும் இணையாகச் செயல்பட்டு வருகின்றன.

 

தற்போதுள்ள சட்டம், நீதிமன்றம், போலீசு, அதிகாரவர்க்கம், ஓட்டுக் கட்சிகள் என இந்த அமைப்பு முழுவதுமே ஆளும் வர்க்கங்களையும், தனியார்மய தாராளமய பாளையக்காரர்களையும் நேரடியாகவும், மறைமுகமாகவும் பாதுகாத்து அவர்களுக்கு சேவை செய்பவையே. எனவே நமக்கான, உழைக்கும் மக்களுக்கான சட்டங்கள், நீதிமன்றம் போன்ற அமைப்புகளை உருவாக்காமல் தற்போதைய நிலையிலேயே நடக்கும் ஆட்சி மாற்றங்கள் சட்டத் திருத்தங்கள், ‘வளர்ச்சித்’ திட்டங்களால் எதுவும் நடக்காது.  நாட்டின் பொதுச் சொத்துகளையும், நம்மையும் கொள்ளையடிப்பவர்களை தண்டிக்க முடியாது. நம்மை பாதுகாத்துக் கொள்ளவும் முடியாது. எனவே மேலிருந்து ஓட்டுப்போடும் பாதையை நிராகரிப்போம். கீழிருந்து கிளர்ந்தெழுந்து ஓர் எழுச்சியில் புரட்சிகர அரசு அமைப்போம். அதில் நமக்கான சட்டம், நீதிமன்றம், அதிகாரத்தை ஓவ்வொரு ஊரிலும் உருவாக்குவோம்! இதைச் சாதிக்கவும், நாட்டையும் நம் வாழ்க்கையையும் பாதுகாக்கவும், புரட்சிகர அமைப்புகளில் அணி திரள்வோம்! வீதிகளில் இறங்கிப் போராடுவோம்!

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

%d bloggers like this: