காந்தி யார்?

Gandhi

இன்று அக்டோபர் இரண்டு, காந்தி ஜெயந்தி. மகாத்மா என்று கொண்டாடப்படும் பிம்பம். இன்று இது போன்ற கொண்டாட்டங்கள் மட்டுமே காட்சிப் படுத்தப்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன. 1947 ல் நாம் பெற்றது சுதந்திரமா? எனும் முதன்மையான கேள்வியை ஒதுக்கி விட்டாலும் கூட அவரின் சமகால ஆளுமைகள் அவர் மீது வைத்த விமர்சனங்கள் அப்புறப்படுத்தப்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன. அந்த அளவுக்கு அவர் மீதான பிம்பம் ஏகாதிபத்தியங்களுக்கு தேவைப்படுவதாக இருக்கிறது.

ஒரு மாணவி அவருக்கு மகாத்மா எனும் அடைமொழி யாரால் எப்போது கொடுக்கப்பட்டது எனும் கேள்வியை எழுப்பிய போது, அப்படியான பதிவே இந்தியாவிடம் இல்லை என்பது வெட்ட வெளிச்சமாகியது. 1905 ல் இந்தியா வந்த காந்தி பத்தே ஆண்டுகளில் இந்தியா முழுமைக்குமான நட்சத்திரமாக மாறியது எப்படி சாத்தியமானது? எனும் கேள்வி இங்கு எழுப்பபடவே இல்லை.

இந்த அடிப்படையில் காந்தியுடன் உடனிருந்தவர்களான பெரியாரும் அம்பேத்கரும் காந்தி மீது கொண்டிருந்த மதிப்பீடு என்ன? தந்தை பெரியார் காந்தி குறித்து ஏராளமான விமர்சனங்களை தன் குடியரசு இதழில் வெளிப்படுத்தி இருக்கிறார். அதில் ஒன்றிரண்டை இங்கே பார்க்கலாம். நாளை “தீண்டத் தகாதவர்கள் காந்தியிடம் ஏன் எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும்” எனும் அண்ணல் அம்பேத்கரின் நூல்.

சுயமரியாதையைப் பற்றி காந்தி அபிப்பிராயம்

சென்ற வாரம் வெளியான தினசரி பத்திரிக்கைகளில் தோழர் காந்தியவர்களால் கலப்பு மணத்தையும், சமபந்தி போஜனத்தையும் ஆதரிப்பதில்லை என்று எழுதப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால் இந்த வாரம் வந்த தினசரிகளில் சுகாதார முறையில் தயாரிக்கப்பட்ட ஆகாரத்தையும், சுயமரியாதையை லட்சியமாய் கொண்ட கலப்பு மணத்தையும் தான் ஆதரிப்பதாக சொன்னதாய் காணப்படுகின்றது.

இதைப் பார்க்கும் போது ஒரு கேளி புறப்படுகின்றது. அதாவது சம ஜாதி மக்களால் சமைக்கப்பட்ட ஆகாரம், சம ஜாதி மக்களுடன்கூட இருந்து உண்ணும் ஆகாரம் ஆகியவைகள்சுகாதார முறையில் சமைக்கப்பட வேண்டிய அவசியமில்லையா என்ற கேள்வி பிறக்கின்றது. ஒரு சமயம் இரண்டுவித மக்களுடனும் கலந்து உட்கார்ந்து உண்ணும் ஆகாரத்துக்கும் சுகாதார முறை பக்குவம் வேண்டுமானால் அதை இந்த சமயத்தில்  தனியாய்க் குறிப்பிடக் காரணம் என்ன? என்கின்ற கேள்வி பிறக்கின்றது.

அது போலவே சுய ஜாதி மணம் செய்து கொள்வதானாலும் சுயமரியாதை லட்சியம் இருக்க வேண்டியது அவசியம் என்றால் கலப்பு மணத்தைப் பற்றி சொல்லும் போது மாத்திரம் சுய மரியாதை லட்சியத்தைப் பற்றி கவலைப் படுவானேன்? என்கின்ற கேள்வியும் பிறக்கின்றது. ஒரு சமயம் கலப்பு மணம் இல்லாவிட்டால் திருமண விசயத்தில் சுயமரியாதை லட்சியம் தேவையில்லையோ என்கின்ற சந்தேகமும் பிறக்கின்றன.

எது எப்படி இருந்தாலும் கலப்பு மண விசயத்திலாவது மக்களுக்கு சுயமரியாதை லட்சியம் இருக்க வேண்டும் என்று தோழர் காந்தி ஒப்புக் கொண்டதைக் குறித்து நாம் மகிழ்ச்சியடையாமல் இருக்கமுடியவில்லை.

குடி அரசு – துணைத் தலையங்கம் – 29.01.1933.

ரகசியம் வெளிப்பட்டதா?

.. .. .. “கடைசியாக என்ன நடந்தது? என்பதை சற்று சிந்திப்போம். முதல் மூச்சு (உப்பு) சத்தியாக்கிரகமானது பம்பாய் மில் முதலாளிகளினுடைய பண உதவியாலும், பார்ப்பனர்களுடைய பத்திரிகையின் உதவியாலும், பிரசார உதவியாலும் பதினாயிரக்கணக்கான மக்களை ஜெயிலுக்கு அனுப்ப முடிந்தும், கடைசியாக எதை எதிர்த்து சத்தியாக்கிரகம் துடங்கப்பட்டதோ அதிலேயே (சைமன் கமிஷனின் வட்டமேஜை மகாநாட்டிலேயே) தானாகவே போய் கலந்து கொள்ளுகிறது என்கின்ற நிபந்தனையின் மீது ராஜியாகியே எல்லோரும் ஜெயிலில் இருந்து வெளிவரவேண்டியதாயிற்று.

அதாவது “சட்ட மறுப்பை நிறுத்திக் கொள்ளுகிறேன், ராஜாக்களும் மகாராஜாக்களும் ஜமீன்தாரர்களும், முதலாளிமார்களுமாய் 100க்கு 90 பேர் கூடிப்பேசி இந்தியாவின் அரசியல் சுதந்திரங்களைத் தீர்மானிக்கப்போகும் வட்ட மேஜை மகாநாட்டில் நானும் கலந்து கொள்ளுகிறேன், அதுவும் அவர்களுடைய நிலைமைக்கு அதாவது அந்த ராஜாக்கள், மகாராஜாக்கள், ஜமீன்தாரர்கள் முதலாளிமார்களுடைய இன்றைய நிலைமைக்கு எவ்வித குறைவும் ஏற்படாதபடி தீர்மானிக்கப்போகும் கூட்டத்தில் கலந்து கொள்ளுகிறேன்” என்பதாக ஒப்புக்கொண்டு “ராஜாஜி” பேசித்தான் ஜெயிலில் இருந்து விடுதலை யாக வேண்டியிருந்தது.

……புதிய சீர்திருத்தம் என்பது அதன்பாட்டுக்கு தானாகவே சைமன் கமிஷன் தீர்மானித்தபடி அல்லது ஒரு வழியில் சற்று அதிகமானால் மற்றொரு வழியில் சற்று குறைந்து ஏதோ ஒரு வழியில் அரசாங்கத்தாருக்கும் முதலாளிமார்களுக்கும் சுதேச ராஜாக்கள், ஜமீன்தாரர்கள், பெரிய உத்தியோ கஸ்தர்கள், பார்ப்பனர்கள் ஆகியவர்களுக்கும் எவ்வித மாறுதலும் குறைவும் இல்லாமலும் அவர்களுக்கு என்றென்றைக்கும் எவ்வித குறையும் மாறுதலும் ஏற்பட முடியா மலும் ஒரு சீர்திருத்தம் வரப்போகின்றது – வந்தாய் விட்டது என்பது உறுதி.

இந்த சீர்திருத்தமானது பெரிதும் பணக்காரக் கூட்டமும், சோம்பேறிக் கூட்டமுமே நடத்திவைக்கத் தகுந்த மாதிரிக்கு இப்பொழுதிருந்தே பிரசாரங்கள் நடந்தும் வருகின்றன. ஆகவே ஏதோ ஒரு வழியில் அந்த வேலை முடிந்து விட்டது. இனி இந்த நிலையில் அரசியல் மூலம் ஏழைகளுக்கு ஏதாவது ஒரு சிறு பலனாவது உண்டாகும் என்று சொல்வதற்கில்லை.

இப்படி யெல்லாம் முடிந்ததற்கு ஏதாவது ஒரு இரகசியம் இருந்துதான் ஆகவேண்டும்.அந்த ரகசியம் என்ன?என்பதுதான் இந்த தலையங்கத்தின் கருத்து.

இவ்விதக் கிளர்ச்சிகளையெல்லாம் காங்கிரசின் பேரால் காந்தியவர்கள் சென்ற இரண்டு வருஷங்களுக்கு முன் ஆரம்பித்த காலத்திலேயே இதை (இந்த சட்ட மறுப்பு உப்பு சத்தியாக்கிரகம்) எதற்காக ஆரம்பிக்கின்றேன் தெரியுமா? என்று சர்க்காருக்கும் மற்றும் முதலாளிமாருக்கும், உயர்ந்த ஜாதியாராகிய சோம்பேறிக் கூட்டங்களுக்கும் தெரியும்படியாக, ஒரு விளம்பரம் வெளிப்படுத்தி இருக்கிறார். அவ்விளம்பரம் என்ன என்று ஞாபகப் படுத்திப் பார்த்தால் இதன் இரகசியம் இன்னதென்று விளங்கிவிடும்.அதென்னவென்றால்,

நான் இன்று இந்தக்கிளர்ச்சி (உப்பு சத்தியாக்கிரகம்ஆரம்பிக்கா விட்டால் இந்தியாவில் பொது உடமைக் கிளர்ச்சி ஏற்பட்டுவிடும்ஆகையால் (அதை அடக்கவும் மக்கள் கவனத்தை அதில் செல்லவிடாதபடி வேறு பக்கத்தில் திருப்பவும்இதை (உப்பு சத்தியாக்கிரகத்தைஆரம்பிக்கின்றேன்” என்று சொல்லியிருக்கிறார்.

அன்றியும் இவ்வித கிளர்ச்சிகளால் சர்க்காருக்கு ஏதாவது கெடுதி ஏற்பட்டதா அல்லது அவர்களின் நிலைமைக்கு ஏதாவது குறைவு ஏற்பட்டதா என்று பார்த்தால் யாதொரு குறைவும் ஏற்பட்டுவிடவில்லை. அதுபோலவே தோழர் காந்திக்கும் ஏதாவது கெடுதியோ குறைவோ ஏற்பட்டதா என்று பார்த்தால் அதுவும் ஒரு சிறிதுமில்லை. அதற்கு பதிலாக காந்திக்கு உலகப் பிரசித்தமான பெரிய பேர் ஏற்பட்டு விட்டது. உலகத்திலுள்ள பாதிரிகளும் செல்வவான்களும் அவர்களை ஆதரிப்பவர்களும் நாளொரு மேனியும் பொழுதொரு வண்ணமாய் புகழ்ந்த வண்ணமாகவே இருக்கிறார்கள். காந்தியவர்கள் சிறைப்பட்டதிலாவது அவருக்கு ஏதேனும் கெடுதி ஏற்பட்டதா என்று பார்த்தால் ஒன்றும் இல்லை. சிறையில் அவருக்கு ராஜபோகத்தில் குறைவில்லை.

அவருடைய உபதேசத்தைக் கேட்க ஜெயில் வாசற்படியில் எப்போதும் ஆயிரக்கணக்கான பேரும் அவருடைய தரிசனையைப் பார்க்க எப்போதும் பதினாயிரக்கணக்கான பேரும் நின்ற வண்ணமாய் இருந்ததோடு இருக்கிறதோடு இந்தியாவிலுள்ள முதலாளித்தன்மை கொண்ட பத்திரிகைகள் எல்லாம் தங்கள் தங்கள் பத்திரிகைகளில் அரைவாசிப் பாகத்துக்கு மேலாகவே காந்தியின் புகழும், அவரது திருவிளையாடல்களும், அவரது உபதேசங்களுமாகவே நிரப்பப்படுகின்றன. அவரது அத்தியந்த சிஷ்யர் களுக்கும் யாதொரு குறைவுமில்லை. சென்ற விடமெல்லாம் சிறப்புடனே பதினாயிரக் கணக்கான கூட்ட மத்தியில் வரவேற்று உபதேசம் கேட்கப் படுவதாகவேயிருக்கின்றன. காந்தி அவர்களது குடும்பத்துக்கும் யாதொரு குறைவும் இல்லை. அவர்களுக்கும் அது போலவே நடைபெறுகின்றன.

ஆனால் போலீசார் கைத்தடியால் அடிபட்டு உதைபட்டு அறைபட்டு மயங்கிக் கிடந்தவர்களுக்கும், காயப்பட்டவர்களுக்கும், சிறையில் சென்று கஷ்டப்பட்டவர்களுக்கும் என்ன நடந்தது? என்று பாருங்கள். ஜெயிலிலும் பணக்காரனுக்கும் சோம்பேறிகளுக்கும் ஏ.பி. வகுப்புகளும் பாடுபடுகின்ற கூட்டத்திற்கு சி. வகுப்புமாய்த்தான் இருந்தது. (இதற்காக தோழர் காந்தி ஒரு நேரம் பட்டினி இருந்திருப்பாரானால் ஜெயிலிலும் இந்தக்கொடுமை இருந்திருக்க முடியுமா? அதுவேறு சங்கதி) ஆகவே ஒரு அறிவாளி நடுநிலைமையாளி இந்த சுமார் 2 வருஷ காலமாக இந்தியாவில் நடைபெற்ற காந்தி திருவிளையாடல்களை நன்றாய் கூர்ந்து கவனித்து இருப்பானே யானால் தோழர் காந்தி பிரிட்டிஷ் கவர்ன்மெண்டு என்று சொல்லப்படும் முதலாளி ஆதிக்கத்திற்கு ஒரு ஒற்றராக கவர்ன்மெண்டாருடைய ஒரு இரகசிய அனுகூலியாக இருந்து வந்தவர் என்றும் ஏழை மக்கள் சரீரத்தால் பாடுபட்டு உழைக்கும் மக்களுக்கு துரோகியாய் இருந்து வந்திருக்கிறார் என்றும் சொல்ல வேண்டுமே ஒழிய வேறு ஏதாவது சொல்லமுடியுமா? என்று கேட்கின்றோம்.

பணக்காரனும் சோம்பேறியும் காந்தியை புகழ்கின்றான். வெளிநாட்டுப் பாதிரியும் பணக்காரனும் ஆதிக்கத்தில் இருப்பவனும் காந்தியைப் புகழ்கின்றான். சர்க்காரும் அவருக்கு மரியாதை காட்டுவதுடன் அவருக்கு இன்னமும் அதிக செல்வாக்கும் மதிப்பும் ஏற்பட வேண்டிய தந்திரங்களை யெல்லாம் பாமர ஜனங்களுக்கு தெரியாமல் படிக்கு செய்து கொண்டும் வருகின்றன.

இவைகளைப் பார்த்தால் எந்த மூடனுக்கும் இதில் ஏதோ இரகசியமிருக்க வேண்டும் என்று புலப்பட்டு விடும்.

ஏனெனில், நாளைய தினம் தோழர் காந்தியவர்கள் “இந்த சர்க்காரோடு நான் ஒத்துழைக்க வேண்டியவனாகி விட்டேன். ஏனெனில் சட்டசபைகள் மூலம் அனேக காரியங்கள் ஆக வேண்டியிருக்கின்றது. ஆதலால் ஒத்துழையுங்கள் இல்லா விட்டால் பொது உடமைக்காரரும் சமதர்மக்காரரும் சட்ட சபையைக் கைப்பற்றி தேசத்தை – மனித சமூகத்தை பாழாக்கி விடுவார்கள்.” என்று (மதராஸ் காங்கிரசுக்காரர் “ஜஸ்டிஸ் கட்சியை அழிக்க சட்ட சபைக்கு போய் மந்திரிகளை ஆதரிக்க வேண்டியிருந்தது” என்று சொன்னது போல்) சொல்லுவாரேயானால் (சொல்லப் போகிறார்) அப்போது ஜனங்கள்– பாமர ஜனங்கள் யாதொரு முணு முணுப்பும் இல்லாமல் உடனே கீழ்படிவ தற்குத் தகுந்த அளவு காந்திக்கு எவ்வளவு செல்வாக்கும் பெருமையும் வேண்டுமோ அவ்வளவும் ஏற்படுத்த வேண்டியது இன்று சர்க்கார் கடமையாய் இருந்து வருகின்றது.

இவ்வளவோடு நிற்கவில்லை காந்தியின் புண்ணிய கைங்கரியம். மற்றும் கொடுமைப்படுத்தப்பட்ட மக்களாகிய உழைப்பாளிகளான தீண்டாத வகுப்பார் என்பவர்கள் எப்படியோ முன்னுக்கு வருவதான ஒரு வழியை அடைந்தவுடன் அவர்களையும் என்றென்றும் உழைப்பாளிகளாகவே ஊராருக்காக கஷ்டப்படும் மக்களாகவே இருக்கும்படியான மாதிரிக்கு அவர்களை ஹரிஜனங்கள் என்னும் பேரால் ஒரு நிரந்தர ஜாதியாராக்கி வைக்கவேண்டிய ஏற்பாடுகளும் நடக்கின்றன. அதைப்பற்றி தோழர் அம்பெத்காரின் அறிக்கையும்-காந்தியாரின் மறுமொழியும் தமிழ்நாடு பத்திரிகையின் தலையங்கமும் ஆகிய சுருக்கங்களை மற்றொரு பக்கம் பிரசுரித்திருக்கிறோம். அதைப்பார்த்தால் ஒரு அளவுக்கு விளங்கும்.

காந்தியாரின் சுயராஜ்ஜியக் கொள்கைகளில் முக்கியமானது வருணாச் சிரமதர்மமும், ஜாதிமுறையும் என்றென்றும் நிலைத்திருக்க வேண்டும் என்பதாகும். ‘காந்தியின் வருணாச்சிரம கொள்கைக்கு வேறு அருத்தம்’ என்று சிலர் சொல்லுவதானாலும் அந்த வேறு அர்த்தம் இன்னது என்பதை காந்தியாரே பல தடவை சொல்லியிருக்கிறார் அதாவது பிராமணன், க்ஷத்திரியன், வைசியன், சூத்திரன் என நான்கு வருணம் பிறவியில் உண்டு என்றும் அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் முறையே அறிவு பலம் வியாபாரம் சரரத்தினால் உழைப்பு ஆகியவைகளிலேயே ஈடுபடவேண்டியவர்கள் என்றும் சொல்லுகிறார். ஜாதி முறைக்கும் காந்தியார் கூறும் தத்துவார்த்தமானது தொழில்களுக்காக ஜாதிமுறை ஏற்பட்டதென்றும் அந்த ஜாதி முறையும் பிறவியிலேயே ஏற்பட்டதென்றும் அந்தந்த ஜாதியானுக்கு ஒரு பிறவித் தொழில் உண்டென்றும் அந்தந்தத் தொழிலையே-அவனவன் ஜாதிக்கு ஏற்ற தொழிலையே அவனவன் செய்து தீர வேண்டும் என்றும் சொல்லுகின்றார்.

இவ்வளவோடு மாத்திரமல்லாமல் “இந்தமாதிரியான வருணாச்சிரம மர்ம முறையையும், ஜாதி முறையையும் நிலைநிறுத்தவே சுயராஜ்ஜியத்திற்கு பாடுபடுகிறேன்” என்றும் கூறுகிறார். இந்த முறையில் காந்தியாரால் யாருக்கு லாபம் யாருக்கு சுகம் என்பதையும் யாருக்கு நஷ்டம், யாருக்கு கஷ்டம் என்பதையும் வாசகர்களையே சிந்தித்துப் பார்த்து முடிவு செய்துகொள்ளும்படி விட்டுவிடுகின்றோம். ஆகையால் காந்தியாரின் அரசியல் கிளர்ச்சியின் ரகசியமும் தீண்டாமை விலக்கு கிளர்ச்சியின் ரகிசியமும் இப்போதாவது மக்களுக்கு வெளியிட்டதா இல்லையா என்று கேட்கிறோம். தலையங்கம் நீண்டுவிட்டதால் வருணாச் சிரமத்தைப்பற்றி மற்றொரு சமயம் எழுதுவோம்.

குடி அரசு – தலையங்கம் – 19.02.1933

தொடர்புடைய கட்டுரைகள்

காந்தியும் காங்கிரசும் ஒரு துரோக வரலாறு.

மகாத்மா காந்தி எனும் சோளக்காட்டு பொம்மை

செங்கோட்டை தாக்குதல்: பெரியாரின் கைத்தடியே ஆயுதம்

 

periyar

நெல்லை மாவட்டம் செங்கோட்டை பகுதியில் காவி பயங்கரவாதிகளால் வினாயகன் பெயர் சொல்லி கலவரம் மூட்ட பெரும் முயற்சி எடுக்கப்பட்டது. வட மாநிலங்களைப் போல் தமிழகத்திலும் கலவரங்களை உண்டாக்கி அதன் மூலம் அதிகாரத்துக்கு வர எண்ணும் காவிகளின் மற்றொரு முயற்சியும் முறியடிக்கப் பட்டிருக்கிறது. மறுநாள் கூட கல்லெறியப்பட்டு அதை எதிர்த்து சாலை மறியல் வரை கூட சென்றது. தங்களுடைய உடமைகளுக்கு பாதிப்பு நேர்ந்திருந்த பிறகும் கூட இஸ்லாமிய மக்கள் அமைதி காத்து புரிதலுடன் நடந்து கொண்டதற்கு நன்றி என மாவட்ட ஆட்சியர் செங்கோட்டை மக்களை நேரில் பார்த்து நன்றி சொல்லியிருக்கிறார்.

வினாயகர் ஊர்வலம் எனும் பெயரில் காவி பயங்கரவாதிகள் இஸ்லாமியர்களுக்கு சொந்தமான கடைகள், உடமைகளை குறிவைத்து உடைத்திருக்கிறார்கள். முகத்திலும் தலையிலும் காவித் துணியை கட்டிக் கொண்டு கல்லெறிவது வீடியோ ஆதாரங்களாக சமூகத் தளங்களில் வெளிவந்திருக்கிறது. இதற்கு எதிர்த்தாக்குதல் என்று எதுவும் நடந்ததாக எங்கும் செய்தியில்லை மாவட்ட ஆட்சியரின் நன்றி அறிவிப்பும் அதை உறுதிப் படுத்தி இருக்கிறது.

ஆனாலும் ஊடகங்களில் இந்தச் செய்தி இரு பிரிவினரிடையே மோதல் என்றும், விநாயகர் ஊர்வலத்தில் கலவரம் என்றுமே வந்திருக்கிறது. அதாவது படிப்பவர்கள் வினாயகர் ஊர்வலம் நடத்த இஸ்லாமியர்கள் எதிர்ப்பு தெரிவித்து கலவரம் செய்தது போல் திரித்துக் கொள்ள ஏதுவாகவே செய்திகள் உருவாக்கப்படுகின்றன. ஊடகங்களின் நிலை இது என்றால் காவல் துறை இதையும் தாண்டி பாய்ந்திருக்கிறது.

கலவரம்(!) நடந்து நான்கு நாட்களாகியும் இதுவரை யாரையும் கைது செய்யவில்லை. ஆறு பேர் மீது மட்டும் வழக்கு பதிவு செய்திருக்கிறார்களாம். மட்டுமல்லாமல் செங்கோட்டை, தென்காசி, கடையநல்லூர் ஆகிய ஊர்களில் இஸ்லாமியர்கள் வாழும் பகுதிகளில் காவல் துறையினர் குவிக்கப்பட்டு பள்ளிவாசலுக்கு போவோர் கூட விசாரிக்கப்படுகின்றனர். இதன் நோக்கம் என்னவென்றால் இஸ்லாமிய மக்கள் எரிச்சல் அடைய வேண்டும் என்பது தான். காவி பயங்கரவாதிகளின் திட்டம் நிறைவேறாமல் தோல்வியடைந்ததற்கு இஸ்லாமியர்கள் எதிர்த் தாக்குதல் நடத்தாதது ஒரு முதன்மையான காரணம். அவர்களை இது போன்ற செயல்களின் மூலம் எரிச்சலடைய வைத்துவிட்டால் எதிர்த் தாக்குதலில் இறக்கி விட்டு விடலாம் என திட்டமிட்டு செயல்படுவது போல் உள்ளது காவல் துறையினரின் நடவடிக்கை.

சோபியா என்ற மாணவி பாசிச பாஜக ஆட்சி ஒழிக என்று கூறியதற்காக அவரை கைது செய்த காவல் துறையும் 15 நாட்கள் சிறையில் வைத்த நீதித்துறையும், கடவச் சீட்டை பறிமுதல் செய்து ஆய்வுப் பணியை முடிக்க முடியுமா எனும் அளவுக்கு ஐயம் ஏற்படுத்திய அரசு நிர்வாகமும்; இன்று எச்ச ராஜா, நீதி மன்றமாவது மயிராவது … காவல்துறையினர் சீருடை அணிவதற்கு தகுதி இல்லை, கிருஸ்தவன் லஞ்சம் தருகிறான், இஸ்லாமியன் லஞ்சம் தருகிறார் அதை வாங்குகிறீர்களே இந்து நான் தருகிறேன் அதையும் வாங்கிக் கொள்ளுங்கள் என்று மதவெறியை தூண்டுகிறான். நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டிய அனைத்து துறைகளும் அமைதி காக்கின்றன. ஊடகங்களோ இதை ஒளிபரப்பக் கூட முன்வரவில்லை. ஏன்?

செப்டம்பர் 17 பகுத்தறிவுப் பகலவன் தந்தை பெரியாரின் பிறந்த நாள். அன்று பெரியார் பிறந்த நாள் நிகழ்ச்சிகள் நடத்துவதற்கு இரண்டு இடங்களில் தடை விதித்திருக்கிறார்கள். ஏனென்றால் வினாயகர் ஊர்வலம் நடக்கவிருக்கிறதாம். எதை முன்வைத்து எதை தடுக்கிறார்கள் என்று புரிகிறதா. ஏன்?

இந்தக் கேள்விகளுக்கான பதிலில் தான் அன்றிலிருந்து தொடர்ந்து வரும் வினாயக அரசியலின் ஆழம் அடங்கியிருக்கிறது.

இந்து மதம் என்பது பார்ப்பனிய மதம் என்பதும், அது மதமே அல்ல குற்றச் சட்டங்களின் தொகுப்பு என்பதும் தெரிந்தது தான். சாதிப் படிமுறை இல்லையேல் இந்து மதம் என்ற ஒன்று இல்லை. இந்து மதத்தின் ஆன்மாவே சாதிய ஒடுக்குமுறை தான். எல்லோரும் சமம் என்பதை ஒருபோதும் ஒப்பாத அயோக்கியத் தனம் தான் இந்து மதம். வணங்கும் கடவுளைக் கூட பிரித்து வைத்திருக்கும் ஒரே மதம் இந்து மதம் தான். கருவரையில் நின்று தொட்டு வழிபடுவதற்கும், கோபுர தரிசனம் கோடி புண்ணியம் என்று உழைக்கும் மக்களை ஏய்ப்பதற்கும் வழி ஏற்படுத்தி வைத்திருக்கும் மதம் இந்து மதம். அப்படியான இந்து மதம், வினாயகர் எனும் உலகின் முதல் ‘பிளாஸ்டிக் சர்ஜரி’ கடவுளை எல்லோருக்கும் அனுமதித்த மாயம் என்ன?

சிவனும் பெருமாளும் நிறம் மங்கி ராமனும் வினாயகனும் முதன்மையான கடவுளாக வந்திருக்கும் காலம் இது. ஆனால் தொடக்க காலத்தில் சிவனும் பெருமாளும் கூட கடவுள்கள் இல்லை. ரிக் வேதத்தில் கணபதி என்ற பெயரே இல்லை. இந்திரன் முதலான தொடக்க கால கடவுள்கள் இப்போது ‘ரிடையர்ட்’ வாங்கி சென்று விட்டார்கள். இப்படி காலம் தோறும் கடவுளர்களை மாற்றுவதும், அவதாரம் எனும் புரட்டும் இந்து மதத்திற்கு ஏன் தேவைப்படுகிறது?

ஏனென்றால், இந்து மதத்திற்கென்று பொதுவான கொள்கையோ, கோட்பாடோ, நடைமுறையோ ஒன்றுமில்லை. அதன் ஒரே கொள்கை அடக்குமுறை மட்டும் தான். அந்த அடக்குமுறைக்கு ஜாதிய அடுக்குமுறைக்கு அந்தந்தக் காலகட்டங்களில் எது தேவையோ அதை எடுத்துக் கொள்ளும், அதற்குத் தோதான கடவுளை உருவாக்கிக் கொள்ளும்.

அந்த வகையில் மாட்டை அடித்துத் தின்று, உழுவதற்கு மாடுகளே இல்லை எனும் அளவுக்கு நிலமையை மோசமடைய வைத்த பார்ப்பான்களை எதிர்த்துக் தான் சித்தார்த்தர் எனும் புத்தர் கொல்லாமையை போதித்தார். மக்கள் மதித்த பௌத்தத்தை, மன்னர்களை கைக்குள் வைத்துக் கொண்டு தின்று செரித்தது பார்ப்பனியம். சைவ உணவையும் பௌத்தத்தையும் உள்வாங்கிக் கொண்ட பார்ப்பனியம் மக்களை கவர தன்னை உருமாற்றிக் கொண்டது. அந்த அடிப்படையில் புத்தருக்கான மாற்றீடாகத் தான் வினாயகர் வழிபாடு முன்னிருத்தப்பட்டது. தலையை மட்டும் யானைத் தலையாக்கி அதே அரச மரத்தடியில், அதே தொந்தியோடு உட்கார வைக்கப்பட்டார். புத்தர் கேள்வி எழுப்பிய கடவுளின் புனிதங்களை விலக்கி வினாயகர் எல்லா இடங்களிலும் அதாவது கடவுள் வரக்கூடாத பகுதிகளாக ஏற்படுத்தி வைத்திருந்த சேரிகளுக்குள்ளும் வினாயகர்  நிறுவப்பட்டார்.  ஜாதியப் படிநிலை கேள்விக்கு உள்ளாக்கப்படக் கூடாது என்பதற்காக எல்லோரும் தொட்டு வழிபாடு நடத்தும் கடவுளாக வினாயகர் உருவாக்கப்பட்டார். அது பிற எல்லாக் கடவுளுக்கும் நீண்டு விடக் கூடாது என்பதற்காகவே மூன்று முதல் ஐந்து நாட்களுக்குள் நீர்நிலைகளில் கரைத்து விடப்பட வேண்டும் எனும் ஐதீகமும் உருவாக்கப்பட்டது.

41682278_307817433353709_4272488927526387712_n

பின்னர் வெள்ளைக்காரன் ஆண்ட காலனியாதிக்க காலத்தில் இதே வினாயகர் ஊர்வலம் சிறுபான்மையினருக்கு எதிரான வன்மமாக உருவெடுத்தது. பார்ப்பனிய சாதியப் படிமானத்தை நவீனமாக்கி பாதுகாக்க உருவான ஆர்.எஸ்.எஸ் இதை தென்னிந்திய பகுதிகளுக்கும் கொண்டு வந்து திணித்தது. மண்டைக்காடு தாக்குதல் தொடங்கி வன்முறை மூலம் அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக தொடங்கிய வினாகர் ஊர்வல வன்முறை இன்று செங்கோட்டை வரை நீண்டிருக்கிறது.

ஓர் இந்து நாட்டில் இந்துக் கடவுளின் ஊர்வலம் இஸ்லாமிய பகுதிக்குள் போக முடியவில்லை என்றால் அது கேவலம் இல்லையா? இப்படிக் கேள்வி கேட்டுத்தான் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களை தங்கள் வன்முறை வெறியாட்டத்துக்கு பயன்படுத்திக் கொள்கிறார்கள்.

முதலில்  யார் இந்து? என்றும், இது இந்து நாடா? என்றும் கேள்வி எழுப்பபட வேண்டும். நான் இந்து என்றால் என்னுடைய சாமி ஏன் என் சேரிக்குள் வருவதில்லை? ஆண்டு முழுவதும் நான் தீண்டத்தகாதவன், நான் சூத்திரன், நான் தொட்டால் சாமியே தீட்டாகி விடும். இந்து என சொல்லிக் கொள்ளப்படும் எல்லோரோடும் என்னால் மண உறவு கொள்ள முடியாது. நான் செத்தாலும் சக இந்துவாக ஒரே சுடுகாட்டில் எரிக்கமுடியாது, இடுகாட்டில் புதைக்க முடியாது. ஆனால் குறிப்பிட்ட பத்து நாட்களில் மட்டும் அந்தக் கடவுளை நான் என் வீட்டருகே வைத்துக் கொள்ளலாம், தொட்டு பூஜை செய்து கொள்ளலாம். நானே மிதித்து சிதைத்தும் கொள்ளலாம். இந்த சலுகைக்கு ஒரு கண்டிசன் அப்ளையும் உண்டு. அது என்ன வென்றால் ஊர்வலம் என்ற பெயரில் சிறுபான்மையினர் மனதில் அச்சத்தை விளைவிக்க வேண்டும். இதற்குப் பெயர் தான் வினாயகர் ஊர்வலம்.

நானும் இந்து என்று உன்னால் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்ட(!) என்னுடைய சேரிக்கு நான் வணங்கும் கடவுள் வரக் கூடாது என்றால் என் கடவுளை ஏற்றுக் கொள்ளாத இஸ்லாமியப் பகுதிக்குள் அந்தக் கடவுள் வினாயகர் ஊர்வலம் என்ற பெயரில் ஏன் செல்ல வேண்டும்? என்றோர் எளிய கேள்வியை எழுப்ப முடியாதா? கோவிலுக்குள் கொலை கொள்ளை, பாலியல் முறைகேடுகள் முதல் நிர்வாகச் சீரழிவுகள் வரை நடப்பதை கேள்வி கேட்கும் போது கோவில் விவகாரத்தில் நாத்திகர்கள் ஏன் மூக்கை நுழைக்கிறார்கள் என்று கேள்வி கேட்கும் தங்களை இந்து என நம்பிக் கொண்டிருப்போர்; இந்து கடவுள் வழிபாடு என்ற பெயரில் தங்காளின் அரசியல் மேலாதிக்கத்திற்காக வன்முறை வெறியாட்டத்தை தூண்டி விடுவதை ஏன் ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்றொரு கேள்வியை எழுப்ப முடியாதா?

இஸ்லாமியப் பகுதிக்குள் கடவுள் கொண்டாட்டங்கள் ஊர்வலங்கள் செல்வதே இல்லையா? இன்றளவும் சென்று கொண்டு தான் இருக்கின்றன. அவைகளில் எந்தப் பிரச்சனையும் ஏற்பட்டதே இல்லை. ஏனென்றால் அவை கடவுள் ஊர்வலங்களாக நடந்தன. வினாயகர் ஊர்வலம் என்பது வன்முறையில் ஈடுபடுத்துவதற்காக, ஒடுக்கப்பட்ட மக்களையும் சிறுபான்மையினரையும் பகையாளிகளாய் எதிரெதிரே நிறுத்தும் உத்தியோடு தங்களின் மேலாதிக்கத்தை, அரசியல் வெற்றியை உறுதிப்படுத்துவதற்காக பார்ப்பனியங்களால் நடத்தப்படும் ஒன்று. இரண்டும் ஒன்றல்ல. இதை ஏற்க முடியுமா?

மத நல்லிணக்கம் என்ற பெயரில் இன்னொரு அபத்தமும் இங்கே நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது. வினாயகர் ஊர்வலம் வரும் போது சிறுபான்மையினர் எதிர்கொண்டு அழைத்து வருவது, மரியாதை செலுத்துவது, வழியனுப்பி வைப்பது என்பதை மத நல்லிணக்கம் என்ற பெயரில் செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள். இது மத நல்லிணக்கம் அல்ல.  இரண்டாம் தர குடி மக்கள் நாங்கள் என்பதை ஒப்புக் கொள்வது.

செங்கோட்டை தாக்குதலின் போது கூட தாக்குதலுக்கு உள்ளான மக்கள் எந்த வித எதிர்வினையும் செய்யாமல் இருந்தது என்பது எதைக் குறிக்கிறது? வினாயகர் ஊர்வலத்தின் அரசியலையும், அதற்கு அரசு இயந்திரம் அளிக்கும் ஏற்பையும் உணர்ந்து கொண்டு ஏற்பட்ட அமைதி அல்ல. இதை எதிர்க்க நம்மால் முடியுமா? எனும் ஐயத்தின் விளைவால், நம்மால் வாழ முடியாமல் போகுமோ எனும் பயத்தின் விளைவால் ஏற்பட்ட அமைதி. 2002 வன்முறை வெறியாட்டத்துக்குப் பிறகு குஜராத் இஸ்லாமிய மக்கள் கொண்டிருந்த அச்சத்தின் பிரதிபலிப்பு இது. மத நல்லிணக்கம் என்ற பெயரில் நடப்பதும் இதன் மலிவு விலை பதிப்பு தான். இதை மாற்ற வேண்டிய கடமை யாருக்கு இருக்கிறது?

இந்த அச்சத்தைத் தான் எல்லா இடங்களிலும் அவர்கள் ஏற்படுத்த விரும்புகிறார்கள். தொடர்ச்சியான படுகொலைகள் மூலமும், சமூக செயல்பாட்டாளர்கள் கைது செய்யப்பட்டதன் மூலமும், தூத்துக்குடியில் போராடிய மக்களை குருவியைச் சுடுவது போல் சுட்டுக் கொன்றதன் மூலமும், இன்னும் பல விதங்களிலும் அவர்கள் செய்து காட்ட விரும்புவது இந்த அச்சம் ஏற்படுத்துவதைத்தான்.

கடந்த நான்கரை ஆண்டுகளாக அவர்கள் கொண்டு வந்த அத்தனை திட்டங்களும் அவர்கள் சொல்லிய இலக்கை அடைவதிலிருந்து பரிதாபகரமான தோல்வியை தழுவியிருக்கின்றன. அதாவது தங்கள் எஜமானர்களாகிய கார்ப்பரேட்டுகளுக்காக அவர்கள் கொண்டு வந்த திட்டங்களை மக்களுக்கானது என்று ஏமாற்றுவதில் பெருந்தோல்வியைச் சந்தித்திருக்கிறார்கள். இதனால் இதுவரை அவர்களின் நம்பகமான ஆதரவாளர்களாக இருந்த மத்திய தர வர்கத்தினரிடையேயும் வெறுப்பை சம்பாதித்திருக்கிறார்கள். இதன் வெளிப்பாடுதான் பாசிச பாஜக ஆட்சி ஒழிக எனும் முழக்கம். எனவே, தங்கள் அரசியல் மேலாதிக்கத்தை சாதிப்பதற்கு  காவி பயங்கரவாதிகளின் முன்னிருப்பது வினாயகர் ஊர்வலம் எனும் வன்முறை வெறியாட்டம் தான். அதை முன்னிலும் தீவிரமாக செயல்படுத்த முனைவார்கள்.

இது தான் பொருத்தமான பொழுது, என்ன செய்வது எனப் புரியாத குழப்பம் காவி பயங்கரவாதிகளை, பாஜக பண்டாரங்களை ஆட்கொண்டிருக்கிறது. பெரியாரின் கைத்தடியை கையிலெடுப்பது ஒன்றே நம்மை மனிதர்களாக, மக்களாக மாற்றும்.

எச்சைகளை மலத்தால் அடித்து விரட்டுவோம்

lenin statue rsyf

 

பார்ப்பன பாசிஸ்டுகள் எவ்வளவு கொடூரமானவர்கள் என்பதற்கு வரலாறு நெடுகிலும் ஏராளமான சான்றுகள் கொட்டிக் கிடக்கின்றன. திரிபுராவில் லெனின் சிலை உடைக்கப்பட்டது அதற்கு மற்றுமோர் சான்று.

ஒரு தேர்தல் வெற்றி என்பது ஒரு போதும் மக்களின் விருப்பங்களை எதிரொலிக்காது என்பதற்கு, தேர்தல்கள் எப்படி எந்த அடிப்படையில் நடத்தப்படுகின்றன என்பது தொடங்கி ஏராளமான ஆய்வுகள் இருக்கின்றன.  தேர்தல் வெற்றிக்காக எந்த எல்லைக்கும் இறங்க ஆயத்தமாக இருப்பவர்கள் தான் இந்த பார்ப்பன பாசிச ஓநாய்கள். அப்படியான இழி உத்திகள் மூலம் தான் திரிபுர மாநிலத்தில் நடந்த தேர்தலிலும் இந்த பாசிசங்கள் தேர்தல் வெற்றியை சுவைத்திருக்கின்றன. ஆனால் அவர்கள் சுவைத்ததை உழைக்கும் மக்களின் முகத்தில் உமிழ்வது என்பது எவ்வளவு திமிர்த்தனம்?

உழைக்கும் மக்களின் ஒப்பற்ற தலைவர்களுள் ஒருவரான தோழர் லெனின் சிலையை உடத்திருப்பதன் மூலம் தங்களின் நாற்றமெடுத்த கொழுப்பை உழைக்கும் மக்களின் முகங்களில் உமிழ்ந்திருக்கிறார்கள். இதற்கு நாம் தக்க பதிலடி கொடுக்க வேண்டாமா?

தமிழ்நாட்டில் சீழ் பிடித்த சொரிநாய் ஒன்று சுற்றித் திரிகிறது. அது இவ்வாறு ஊளையிட்டிருக்கிறது, “லெனின் யார், அவருக்கும், இந்தியாவுக்கும் என்ன தொடர்பு, கம்யூனிசத்துக்கும், இந்தியாவுக்கும் என்ன தொடர்பு, லெனின் சிலை உடைக்கப்பட்டது திரிபுராவில் இன்று. திரிபுராவில் லெனின் சிலை. நாளை தமிழகத்தில் சாதி வெறியர் ஈ.வெ.ரா சிலை”

இந்த குலைப்பைக் கேட்டு திருப்பத்தூர் பெரியார் சிலையை நெருங்கிய இரண்டு குண்டர்களை மக்களே உதைத்து அனுப்பியிருக்கிறார்கள். ஆங்காங்கே எச்ச ராஜாவின் உருவப்படங்கள் எரிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன.

ஆனால் இது போதாது.  ஏனென்றால் இதை அவர்கள் உணர்ச்சி வேகத்தில் செய்யவில்லை. திட்டமிட்டுச் செய்திருக்கிறார்கள். இப்படி பேசி வெறியேற்றி ஆழம் பார்க்கிறார்கள்.  எனவே, அனுமதிப்பது அபாயமானது.

மக்களை மதிப்பவர்களிடம் தான் நாம் விமர்சனங்களை வைக்க முடியும். சரி செய்ய போராட முடியும். பார்ப்பன பாசிசங்களின் அடிப்படையே மக்களை பிளவுபடுத்தி ஆதிக்கம் செலுத்துவது தான். எனவே, இவர்களை, இவர்களின் பண்பாட்டை அடித்துத் தான் விரட்ட முடியும், விரட்ட வேண்டும். மலத்தால் அடித்து விரட்ட வேண்டும். அதுவரை நம்மால் ஓய்ந்திருக்க முடியாது.

மண்டைச் சுரப்பை உலகு தொழும்!

periyar

 

இன்று செப்டம்பர் 17 தந்தை பெரியார் பிறந்த தினம்.

 

தொண்டு செய்து பழுத்த பழம்.

தூய தாடி மார்பில் விழும்.

மண்டைச் சுரப்பை உலகு தொழும்.

மனக் குகையில் சிறுத்தை எழும்.

 

பாவேந்தர் பாரதிதாசன் பெரியார் குறித்து எழுதிய வரிகள் இவை. ஆனால் பெரியார் என்றதும் கடவுள் மறுப்பாளர் என்றே பெரும்பாலானோர் எண்ணுகின்றனர். அது வானத்தை கிண்ணத்தை பிடித்து வைத்திருக்கிறேன் என்று சொல்வது போல் முழுமையற்றது. பெரியாரின் புரட்சிகரமான சிந்தனைகள் இன்னும் பரவலாக, முழுமையாக கிடைக்கும்படி எளிமையாக்கப்படவில்லை.

 

தவிரவும், பாசிச பார்ப்பனியக் கும்பல் இரண்டு முனைகளிலும் அதிகாரத்தில் இருக்கும் இந்த நேரத்தில், தந்தை பெரியாரின் சிந்தனைகள் முன்னெப்போதையும் விட அதிகம் இன்றியமையாததாக இருக்கின்றன.

 

அந்த வகையில், “பெரியார் ஈவேரா சிந்தனைகள்எனும் தொகுப்பு நூலின் முதல் பகுதி வலையேற்றப்படுகிறது. பத்திரப்படுத்துங்கள், பார்வையிடுங்கள், பரப்புங்கள்.

 

periyar4

 

நூலை தரவிறக்க

பெரியார் புரட்சியாளரா? சீர்திருத்தவாதியா?

வணக்கம் தோழர்

எது புரட்சி ? எது சீர்திருத்தம் ?

புரட்சியாளருக்கும் சீர்திருத்தவாதிக்கும் என்ன வித்தியாசம் ?

ராஜ்ரம்யா, கேள்வி பதில் பகுதியிலிருந்து

ஜப்பான் ஒரு இரண்டாம் உலக போரில் அனைத்தும் இழந்து விட்டது.அதற்கு காரணம் அமெரிக்கா. பின் ஏன் அமெரிக்கா மூலதனம் அங்கு குவிக்கப்பட்டது அதனை எப்படி அந்த நாட்டு மக்கள் ஏற்று கொண்டர்கள்

குமரன், கேள்வி பதில் பகுதியிலிருந்து

1937ம் ஆண்டின் இந்தி எதிர்ப்பு போரை முன்னின்று நடத்திய பெரியார், 1965ம் ஆண்டின் மாபெரும் இந்தி எதிர்ப்பு போரில் ஆற்றிய பங்களிப்பு பற்றிய தகவல்கள் தெளிவில்லாமல் இருக்கின்றன. அந்தப் போராட்டத்தையே அவர் வசைபாடியதாகவும் அத்தகவல்கள் கூறுகின்றன. உண்மையில், அப்போராட்டத்தில் பெரியாரின் நிலைப்பாடு மற்றும் பங்களிப்புதான் என்ன?

பிரசன்னா, கேள்வி பதில் பகுதியிலிருந்து

line_periyar

தோழர் பிரசன்னா,

நீங்கள் குறிப்பிட்டிருக்கும் இரண்டு காலகட்டங்களில் நடந்த இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டங்களின் போது பெரியாரின் பங்களிப்பு ஒரே மாதிரி இருந்ததில்லை என்பது உண்மை தான். ஆனால் இரண்டின் தன்மையும் ஒன்று தான். அதாவது இந்தித் திணிப்புக்கு எதிராக அவர் ஒரே மாதிரியான நிலைப்பாட்டைத் தான் கொண்டிருந்தார்.

பெரியாரின் கண்ணோட்டம் எப்போதுமே அடித்தட்டு மக்களைச் சார்ந்தே தான் இருக்கும். அடித்தட்டு மக்களின் முதன்மையான பிரச்சனையாக சாதிக் கொடுமைகளையே பார்த்தார். இந்த அடிப்படையில் இருந்து கொண்டு தான் அவர் கடவுள் மறுப்பு, பார்ப்பன எதிர்ப்பு கொள்கைகளை வந்தடைந்தார். அவரை எதிர்த்தவர்கள் தான் அவரை கடவுள் மறுப்பாளராக முன்னிருத்தினார்கள். நாத்திகத்தை விட சாதி தீண்டாமை ஒழிப்புதான் முதன்மையானது. இந்த அடிப்படையில் தான் கடவுள் உங்கள் முன் தோன்றினால் என்ன செய்வீர்கள் என்ற கேள்விக்கு அதன் பிறகு கடவுள் இருக்கிறான் என்று பிரச்சாரம் செய்வேன் என்பது போல் பதில் கூறினார். எல்லா பிரச்சனைகளிலும் சாதிக் கொடுமைகளுக்கு எதிரான நிலைப்பாடு தான் அவரை வழிநடத்தியது.

எடுத்துக்காட்டாக மது விலக்கு போராட்டத்தைக் குறிப்பிடலாம். மதுவிலக்கு போராட்டத்தில் இவ்வளவு தீவிரம் காட்ட வேண்டாம் என காந்தி கோரிக்கை விடுத்த போது கூட அதை மறுத்த பெரியார் ஈரோட்டிலிருக்கும் இரண்டு பெண்கள் தான் அதை முடிவு செய்ய வேண்டும் என்றார். ஆனால் ராஜாஜி மது விலக்கை கொண்டு வந்த போது அதை எதிர்த்தார் பெரியார். அதற்கு அவர் கூறிய காரணம், இப்போது மதுவிலக்கை கொண்டு வருவார்கள். பிறகு வருமானம் போதவில்லை என்று கல்விக் கூடங்களை மூடுவார்கள். நம் பிள்ளைகளின் படிப்பு கெட்டுப் போகும். நம் பிள்ளைகள் முன்னேற கல்வி அவசியம் எனவே, மதுவிலக்கை காரணம் காட்டி கல்விக் கூடங்களை இழக்க முடியாது என்றார். இதை எப்படி புரிந்து கொள்வீர்கள்?

திராவிட எதிர்ப்பு, பெரியார் எதிர்ப்பு, வந்தேறி என்று வார்த்தைகளை வைத்துக் கொண்டிருப்பவர்கள் இப்போது பெரியாரை தமிழர்களுக்கு எதிரியாகக் காட்ட 1965 இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டத்தில் எதிராகச் செயல்பட்டார் என்று காட்ட முனைகிறார்கள். 1937 இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டத்துக்குப் பிறகு பெரியார் மாறி விட்டாரா? இல்லை. இந்தித் திணிப்பை தொடர்ச்சியாக எதிர்த்து வந்திருக்கிறார் பெரியார்.

1952 ல் மத்திய அரசு நிறுவனங்களின் இந்தி எழுத்துகளை தார் பூசி அழிக்கும் போராட்டத்தை நடத்தினார். 1957 ல் அனைத்து நீதி மன்றங்களிலும் ஆங்கிலத்துக்குப் பதிலாக இந்தியே அலுவல் மொழியாக இருக்கும் எனும் அறிவிப்புக்கு எதிராக தேசியக் கொடி எதிர்ப்புப் போராட்டம் நடத்தினார். 1960 ல் ஆதித்தனாருடன் சேர்ந்து இந்திய வரைபடத்தை எரிக்கும் போராட்டத்தை நடத்தினார். இந்தி திணிப்பை எதிர்ப்பதில் சமரசம் கொண்டவராகவோ, சளைத்தவராகவோ பெரியார் இருந்ததில்லை. ஆனால் இவை ஏன் 65 போராட்டங்களில் எதிரொலிக்கவில்லை? இதில் தெளிவில்லை என்றாலும் இரண்டு காரணங்களை கூறலாம். முதலாவது, 1965 போராட்டத்தை முன்னின்று நடத்தியவர்கள் மாணவர்கள். போராட்டத்தில் நூற்றுக் கணக்கான மாணவர்கள் கொல்லப்பட்டார்கள். இரண்டாவது, இந்த போராட்டத்தை திமுக தன்னுடைய ஓட்டரசியல் லாபத்துக்காக பயன்படுத்திக் கொண்டிருந்தது. ஒரு கட்டத்தில் மாணவர்களின் போராட்டங்களை ஒடுக்கவும் முயன்றது. இந்த இரண்டு காரணங்களையும் விலக்கி வைத்து விட்டு பெரியாரின் நிலைப்பாட்டை பரிசீலிக்க முடியாது.

பெரியாரின் இந்த நிலைபாடு சரியானதா என்பதல்ல இங்கு முதன்மை. வேறு சிறப்பான நிலைப்பாட்டை பெரியார் எடுத்திருக்கலாம். அது அவர் சமூகம் குறித்து என்ன கண்ணோட்டத்தைக் கொண்டிருந்தார் என்பதைப் பொருத்தது. ஆனால் அவரின் எதிரிகள் காரணங்களை விலக்கி விட்டு காரியத்தை மட்டும் அவருக்கு எதிராக முன்னிருத்துகிறார்கள். இதை ஏற்க முடியாது.

**************************************************

நண்பர் ராஜ்ரம்யா,

புரட்சிக்கும், சீர்திருத்தத்துக்கும் இடையிலான வித்தியாசம் என்ன? இதைப் புரிந்து கொள்ள புரட்சி என்றால் என்ன என்பதை அறிந்து கொள்வது இன்றியமையாதது. ஒரே வரியில் சொல்ல வேண்டுமென்றால் நிலவில் இருக்கும் உற்பத்தி முறை தேக்கமடைந்து உற்பத்தி சக்திகளின் முன்னேற்றத்துக்கு தடையாக மாறும் போது மக்கள் திரண்டெழுந்து அந்த உற்பத்தி முறையை நீக்கி விட்டு புதிய உற்பத்தி முறையை ஏற்படுத்துவதற்குப் பெயர் தான் புரட்சி. ஒரு உற்பத்தி முறை சமூகத்தில் நிலவுகிறது என்றால் அதன் பொருள் அந்த உற்பத்தி முறையை பிரதிபலிக்கும் வர்க்கத்தின் மேலாண்மையில் ஒரு அரசு நிலவுகிறது என்பது தான். எனவே, புரட்சி என்பது இருக்கும் அரசுக்கு எதிராக மக்கள் நடத்தும் போராட்டம்.

இந்த நோக்கம் இல்லாமல், அதாவது உற்பத்தி முறையை மாற்றும் நோக்கில் இல்லாமல் உற்பத்தி முறையை தக்க வைக்கும் நோக்கிலோ, அல்லது வேறு நோக்கங்களிலோ, போராடும் மக்களை அமைதிப்படுத்தும் விதமாக செய்யப்படும் மாறுதல்கள் சீர்திருத்தங்கள் ஆகின்றன.

எடுத்துக்காட்டாக 1917 புரட்சிக்குப் பின் ரஷ்யா சோவியத் யூனியனாக பரிணமித்ததால் தொழிலாளர்களின் அரசாக இருந்து எட்டுமணி நேர வேலையை கொண்டுவந்தது. அனைவருக்கும் கல்வி வேலை வழங்கியது. இன்னும் பலவாறான மாறுதல்கள் உலகில் முதன்முறையாக செய்யப்பட்டன. இதனைக் கண்ட பல ஐரோப்பிய நாடுகள் தங்கள் நாடுகளில் தொழிலாளர் போராட்டங்கள் ஏற்பட்டுவிடக் கூடாது என்பதற்காக தொழிலாளர்களுக்கு அது போன்ற பல சலுகைகளை வழங்கின. இந்தியாவில் அமைக்கப்பட்ட ரேசன் கடைகள் கூட சோவியத் யூனியனைப் பார்த்து செய்யப்பட்ட மாறுதல் தான். சோவியத் யூனியனில் நடைபெற்றது புரட்சி. அனைப் பார்த்து பிற நாடுகள் செய்து கொண்டவை சீர்திருத்தங்கள்.

நுணுக்கமாகப் பார்த்தால் புரட்சியும் சீர்திருத்தமும் ஒன்றுக்கொன்று எதிரான நோக்கங்களைக் கொண்டவை. எனவே, புரட்சியாளனும் சீர்திருத்தவாதியும் வேறு வேறானவர்கள். ஒரு புரட்சியாளன் அன்றைய சமூக நிலையைக் கருத்தில் கொண்டு பொருத்தமான சீர்திருத்தத்தை கோரிக்கையாக வைக்கலாம். இதனால் அதன் புரட்சிகரத் தன்மை மாறி விடாது. ஆனால் ஒரு சீர்திருத்தவாதியிடமிருந்து உற்பத்திமுறை மாற்றம் குறித்த புரிதல் ஏற்படாமல் புரட்சி எண்ணங்கள் ஒருபோதும் ஏற்படாது.

எல்லாமே அரசு பற்றிய புரிதலில் தான் இருக்கிறது. அரசு எப்படி ஏற்பட்டது? அதன் வர்க்கத் தன்மை என்ன? அது எந்த வர்க்கத்தைப் பிரதிபலிக்கிறது? நாம் எந்த வர்க்கத்தைப் பிரதிபலிக்கிறோம்? போன்ற தெளிவு இல்லாத யாரும் புரட்சியாளனாக ஆகிவிட முடியாது. சீர்திருத்தல்வாதியாக ஆவதற்கு இந்த அடிப்படைகள் எதுவும் இல்லாமல் கொஞ்சம் மனிதாபிமானம் மட்டும் இருந்தாலே போதுமானது.

**************************************************

நண்பர் குமரன்,

உங்கள் கேள்விக்கான பதில் உலகப் போர்கள் ஏன் ஏற்பட்டன? என்பதில் இருக்கிறது. முதல் உலகப் போருக்கு ஆஸ்திரிய இளவரசன் பிரான்சிஸ் பெர்னாண்ட் இளவரசி இசபெல்லா ஆகியோர் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டதையும், இரண்டாம் உலகப் போருக்கு ஹிட்லரின் இனவெறியையும் காரணமாகக் கூறுகிறார்கள். ஆனால் இரண்டு உலகப் போர்களுமே உலகச் சந்தையை தங்களுக்குள் மறுபங்கீடு செய்ய தொழிற்துறையில் வளர்ந்த நாடுகள் மேற்கொண்ட போட்டியே காரணம் என்பது தான் உண்மை.

இந்த அடிப்படையில் பார்த்தால் இரண்டாம் உலகப் போரின் முடிவில் உலகை மறு பங்கீடு செய்யும் போட்டியில் தோல்வியைத் தழுவிய ஜப்பான், வெற்றி பெற்ற அமெரிக்காவின் பொருளியல் ஆதிக்கத்துக்குள் வந்தது. ஏற்கனவே தொழில்நுட்பத்தில் குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றத்தைப் பெற்றிருந்த ஜப்பானின் தொழில்துறையில் அமெரிக்க அதிக முதலீடுகளைச் செய்தது.

காலனி நாடுகளைப் பிடித்து வைத்துக் கொள்வது மூல வளங்களைச் சுரண்டவும் தன் உற்பத்திப் பொருட்களைச் சந்தைப் படுத்தவுமே. பெரிய அளவில் மூல வளங்கள் இல்லாத ஜப்பானில் தன் தொழில்நுட்பத்தையும், உழைப்பையும் பயன்படுத்திக் கொள்வதற்காக ஜப்பானின் தரகு முதலாளிகளை வெகுவாக வளர்த்தது அமெரிக்கா.

மக்கள் எப்படி ஏற்றுக் கொண்டார்கள்? இந்தக் கேள்வியே பொருளற்றது. எந்த ஒரு நாட்டின் செயலும் மக்களால் தீர்மானிக்கப்படுவதில்லை. எல்லா நாட்டிலும் அரசைப் பிரதிபலிக்கும் வெகு சில முதலாளிகளே அனைத்தையும் தீர்மானிக்கிறார்கள். இதற்கு ஜப்பான் விதிவிலக்கா என்ன?

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

பெரியாரியத்துக்கும், அம்பேத்காரியத்துக்கும் எதிராக பெரியாரியமும், அம்பேத்காரியமும்

பெரியாரியம் , அம்பேத்கரியம் , மார்க்சியம்  கொஞ்சம் எளிமையா தெளிவு படுத்துங்க தோழர்.

திரு ராஜ்ரம்யா கேள்வி பதில் பகுதியிலிருந்து

caste

நண்பர் ராஜ் ரம்யா,

பெரியாரியம், அம்பேத்காரியம், மார்க்சியம் இவை மூன்றும் தனித்தனியான, ஒன்றுக்கொன்று தொடர்பே இல்லாத இயங்களல்ல. நோக்கங்களால் ஒன்றியவை. தனித்தனியாக குறிப்பிடப்பட்டாலும் இவைகளை இணைக்கும் மையச் சரடு தலித்தியம். அந்த வகையில் முன்னிரண்டைக் காட்டிலும் மார்க்சியம் முழுமையானது. பெரியாரியம், அம்பேத்காரியம் என்பவை தலித்தியம் எனும் சொல்லின் பின்னுள்ள அரசியல் தொழிற்பாடுகளால் தனித்தனியானதாக உயர்த்தப்படுபவை. இங்கு தலித்திய அரசியலைக் குறிப்பிடவில்லை, தலித்தியம் எனும் சொல்லின் பின்னாலுள்ள அரசியலைக் குறிப்பிடுகிறேன். பெரியாரியமும், அம்பேத்காரியமும் ஒடுக்கப்படும் மக்களுக்கான அரசியலாக, அவர்களின் முன்னேற்றத்துக்கான வழியாக இருந்து கொண்டிருப்பவை. அதாவது, ஒடுக்கப்படும் மக்கள் எதன் அடிப்படையில் ஒடுக்கப்படுகிறார்களோ அந்த தனிச் சிறப்பான அம்சத்தை – பார்ப்பனிய கொடுங்கோன்மையை – தகர்க்க அல்லது அது ஒடுக்கும் மக்களைப் பாதுகாக்க முனையும் இயங்கள். ஆனால் மார்க்சியம் இதற்கு அப்பாற்பட்டு மக்களை ஒடுக்கும் அனைத்து அம்சங்களையும் தகர்த்து மக்களை பாதுகாக்க பாடுபடும் இயம். இந்த அடிப்படையில் மார்க்சியம் முழுமையானது.

ஆனால் தலித்தியம் எனும் சொல்லின் அரசியலை முதன்மைப்படுத்துபவர்கள், ஆசியாவின் அல்லது இந்திய துணைக் கண்டத்தின் தனிச் சிறப்பான ஜாதியக் கட்டமைப்பை மார்க்சியம் சரியாக உள்வாங்கவில்லை எனவே, அம்பேத்காரியம், பெரியாரியம் ஆகியவை மார்க்சியத்துக்கு பதிலீடாக செயல்படுத்தப்பட வேண்டும் என்கிறார்கள். இந்த அடிப்படையிலிருந்து தான் பெரியாரியம், அம்பேத்காரியம் ஆகியவை பெரியாரியத்துக்கும், அம்பேத்காரியத்துக்கும் எதிராக மார்க்சியத்துக்கு எதிரானவர்களால் உயர்த்திப் பிடிக்கப்படுகின்றன. மற்றப்படி மூன்றும் மக்களை அதன் அடிமைத் தளையிலிருந்து விடுவிப்பதை நோக்கமாக கொண்டவை தான். வேறுபாடான அம்சம் மூன்றும் வேறுவேறான வழிமுறைகளைக் கொண்டவை.

அம்பேத்காரும், பெரியாரும் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்காக தங்களின் வாழ்வைச் சந்தித்தார்கள், வாழ்நாளைச் செலவு செய்தார்கள். அம்பேத்கார் தன் அறிவுப் புலமையால் பார்ப்பனியத்தை வெற்றி கொள்வது குறித்து ஆலோசித்து வழிமுறைகளைக் கண்டடைந்தார். பெரியாரோ தன் கறாரான, யதார்த்தமான நடைமுறை வழிமுறைகள் மூலம் பார்பனியத்தை வேரறுத்துவிட போராடினார்.

அம்பேத்காரின் வழிமுறையைப் பார்த்தோமானால், ஒடுக்கப்பட்ட மக்களே பல ஜாதிகளாக பிரிந்து முரண்பட்டுக் கிடைக்கிறார்கள். வெவ்வேறு படிநிலைகளைக் கொண்டிருக்கும் இந்திய ஜாதிய அமைப்பு முறையில் முதலில் ஒடுக்கப்பட்டவர்களை ஒன்றுபடுத்த வேண்டும், பின்னர் அவர்களையும் பிற்படுத்தப்பட்டவர்களையும் ஒன்றிணைக்க வேண்டும். இந்த ஒன்றுபடுத்தப்பட்ட பெரும்பான்மை மக்கள் திரள் தங்களுக்கான தனி அடையாளத்தை உருவாக்கிக் கொண்டு அதன் பலத்தில் பார்ப்பனியத்தை வெளியேற்றி அல்லது வெளியேறி அதனை தனிமைப்படுத்தி பலங்குன்றச் செய்ய வேண்டும். இதனைச் செயல்படுத்த அவர் பல உத்திகளைக் கையாண்டார்.

ஒடுக்கப்பட்டவர்கள் இழி பிறவிகளல்ல அவர்களே மண்ணின் மைந்தர்கள் எனும் வரலாற்றுப் பெருமையை அவர்களுக்கு உணர்த்தினால், தங்களுக்குள் இருக்கும் பிரிவுகளை மறந்து ஒன்றுபடுவார்கள் எனக் கருதினார்.

ஒடுக்கப்பட்டவர்கள் பிரிந்து கிடப்பதால் பொதுவான வாக்குரிமை அவர்களை சிறுபான்மையினராய் சிதறடித்து விடும். எனவே, அவர்களுக்கு இரட்டை வாக்குரிமை கிடைத்தால் அது அவர்களை ஒற்றுமைப்படுத்தும். மட்டுமல்லாது, பிறரால் புறக்கணிக்க முடியாத நிலை ஏற்படும் எனக் கருதினார்.

காங்கிரஸ் என்பது பார்ப்பனிய கூடாரமாய் இறுகிக் கிடக்கிறது. கங்கிரஸை மட்டுமே கைக் கொண்டிருப்பது ஒடுக்கப்பட்டவர்களுக்கு உதவாது. எனவே, காங்கிரசானாலும், வெள்ளை அரசானாலும் கிடைக்கும் வாய்ப்புகளைப் பயன்படுத்தி ஒடுக்கப்பட்டவர்களுக்கான சலுகைகளையும் வாய்ப்புகளையும் பெற்று பயன்படுத்த வேண்டும் எனக் கருதினார்.

இந்த வழிகள் எதுவும் பலனிக்க முடியாத நிலை வந்தால் ஒட்டுமொத்தமாக இந்து மதத்திலிருந்து வெளியேறுவதன் மூலம் பார்ப்பனியக் கொடுமைகளுக்கு தீர்வு காண முடியும் எனக் கருதினார். இது தான் அம்பேத்காரியம்.

பெரியாரியத்தை பார்த்தோமானால், பார்ப்பனியத்தை தாக்கி வீழ்த்துவதுதான் ஒடுக்கப்பட்டவர்களை பாதுகாக்கும் ஒரே வழி என்பது தான் பெரியாரின் தீர்க்கம். இதற்காக கடும் போராட்டங்களை மேற்கொண்டார். பெரியாரின் கால்படாத இடமே இல்லை எனும் அளவுக்கு எல்லா இடங்களிலும் பிரச்சாரம் செய்தார். இதற்காக அவர் உழைப்பில் எல்லை வரை சென்றார், கடைசி மூச்சுவரை மேடைகளிலேயே கழித்தார். என்றாலும் சட்டரீதியான முயற்சிகளின் மூலம் மக்களிடமிருந்து பார்ப்பனியத்தை  விரட்டிவிட முடியும் எனக் கருதினார்.

ஒடுக்கப்பட்டவர்கள் ஊரின் ஒதுக்குப் புறத்தில் தனியே வாழும் சேரி முறையை அகற்றி மக்கலோடு கலந்து வாழ வைக்க வேண்டும் குறிப்பாக அக்ரஹாரங்களில் குடியேற்ற வேண்டும் என்றார்.

ஒப்பீட்டளவில் தீண்டாமை நடைமுறை ஒழிக்கப்பட்ட கிராமங்களுக்கு தனிப்பட்ட கௌரவமும் பணப்பரிசுகளும் கொடுக்க வேண்டும். உயர் பதவிகளில் ஒடுக்கப்பட்டவர்களை அமர்த்த வேண்டும் என்றார்.

சாதித்திமிரை வெளிக்காட்டும் அடையாளங்களைத் தடுக்க வேண்டும். பெயருக்குப் பின்னால் ஜாதியை குறிக்கும் சொல்லை இணைக்கைக் கூடாது. இவைகளை சட்டங்கள் மூலம் தடுக்க வேண்டும் என்றார்.

இனி செய்யப்படும் திருமணங்கள் அனைத்தும் கலப்பு மணமாகவே இருக்க வேண்டும் என சட்டமியற்றப்பட வேண்டும். மட்டுமல்லாது தன்னுடைய சொந்த ஜாதியிலேயே திருமணம் புரிவோருக்கு அரசு சலுகைகள் அனைத்தும் நிறுத்தப்பட வேண்டும். இது தான் பெரியாரியம்.

இருவருமே ஒடுக்கப்பட்டவர்களின் நிலையை மாற்ற கடுமையாக உழைத்தார்கள் என்றாலும், இவர்களுக்கிடையேயான இன்னொரு முதன்மையான ஒற்றுமை என்னவென்றால் இருவருமே வர்க்கப் பார்வையை வெவ்வேறு அளவுகளில் நிராகரித்தார்கள்.

இந்தியத் துணைக் கண்டத்திலிருக்கும் சாதிய கட்டமைப்பு எவ்வாறு தோன்றியது? உலகம் முழுவதிலும் உற்பத்திக் கருவிகளின் வளர்ச்சியில் தோன்றிய வேலைப் பிரிவினை பொருளாதார அடிப்படையில் ஊன்றி நின்றதால், உற்பத்திமுறை வளர்சியுற்று மாறிச் சென்ற காலகட்டங்களில் பலங்குன்றி வேலைப் பிரிவினையாக மட்டுமே எஞ்சி நிற்கிறது. ஆனால், இதே வேலைப் பிரிவினை இந்தியத் துணைக் கண்டத்தில் பொருளாதார அடிப்படையைத் தாண்டி அடிக்கட்டுமானத்தோடு பிணைக்கப்பட்டதால் தொடர்ந்து நீடித்துக் கொண்டிருப்பதோடு கொடுமையான, பசப்பலான வடிவங்களையும் எடுத்திருக்கிறது. இது தான் இந்தியத் துணைக் கண்டத்தில் சாதிய படிநிலையாக இருக்கிறது.

அம்பேத்காரும் பெரியாரும் கண்டடைந்த வழிமுறைகளால் எந்தப் பலனும் ஏற்படவில்லை என முழுமையாக மறுத்து விட முடியாது. ஆனால் அவர்கள் கண்ட கனவு சாத்தியமாவதற்கான ஏற்பாடு அந்த வழிமுறைகளில் எந்த அளவுக்கு இருக்கிறது? வர்க்கப் பார்வையை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு சமைக்கும் எந்தத் தீர்வும் முழுமையாக அதன் நோக்கத்தை நிறைவேற்ற போதுமானதாக இருக்காது.

மார்க்சியம் இதை எப்படிப் பார்க்கிறது? மக்கள் வர்க்கமாய் ஒன்றிணைவது தான் சாதிப்படிநிலை ஆதிக்கத்தை முழுமையாக ஒழிக்கும் என்கிறது. அடிப்படையில் அனைத்துப் பிரிவினைகளும் உழைப்புச் சுரண்டலுக்கானது தான். வாய்ப்புகளும், வசதிகளும் சமமாக இல்லாமல் ஏற்றத்தாழ்வாய் இருக்கும் சமூகத்தில், எதிர்காலம் குறித்த அச்சம் நிரந்தரமாக்கப்பட்டுள்ள சமூகத்தில், தங்கள் விடுதலைக்கு எதிரான அம்சங்கள் அனைத்தும் பண்பாட்டுத் தளங்களில் திணிக்கப்பட்டிருக்கும் சமூகத்தில் அம்பேத்காரியம், பெரியாரியம் போன்ற சீர்திருத்தங்கள் ஒரு எல்லைக்குமேல் பலனளிக்காது. இதுவரை ஒடுக்கப்பட்ட வர்க்கத்தின் பிரதிநிதியாக அரசு அதிகாரம் அமைய வேண்டும். கலாச்சாரம் பண்பாடு உள்ளிட்ட அனைத்தும் கேள்விக்கு உள்ளாக்கப்பட்டு உழைக்கும் வர்க்கத்தின் மேலாதிக்கம் நிருவப்பட வேண்டும். அதுவரை சாதிப் படிநிலை ஆதிக்கத்தை பார்ப்பனீயத்தை ஒழிக்க முடியாது. இது தான் மார்க்சியம்.

உங்களுக்கான பதில் கிடைத்திருக்கும் என எண்ணுகிறேன். முதலில் வேறு வடிவில் உங்களுக்கான பதிலை எழுதியிருந்தேன். ஆனால் அது உங்களின் கேள்விக்கான பதிலாக இருந்தாலும், உங்கள் கேள்வியின் நோக்கத்துக்கான பதிலாக இருக்காது என எண்னினேன். அதனால் அதை மாற்றியமைத்து வெளியடலாம் என எண்ணியதால் தாமதமாகி விட்டது. தாமதத்துக்கு வருந்துகிறேன்.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

மூத்திரம் மட்டுமே தெரிந்தவர்கள்

periyar2.1

தன் மேலடித்த ஒற்றச் செருப்பால்

இருவருக்கும் பயனில்லை என

இன்னொரு செருப்பையும் ஏசிப் பெற்ற

பகலவனே!

இதோ,

உன் படத்தின் மீதே

குறி நீட்டுகின்றனர்

அடிமையா நீங்கள்

என்று யாரைக் கேட்டு

நீ விரல் நீட்டினாயோ

அவர்கள்

நான் அடிமை தான் என்று

உன் படத்தின் மீதே

குறி நீட்டுகின்றனர்.

எவருடைய அழுக்கை கழுவ நீ

மூத்திரப்பை சுமந்தாயோ

அவர்கள்

தன் மூத்திரத்தை தந்திருக்கிறார்கள்.

நீ நீயாக இருக்கிறாய்

அவர்கள் அவர்களாக இருக்கிறார்கள்.

நாங்கள் யாராக இருப்பது?

குறிகளைத் தேடி

அறிந்தெறிபவர்களா?

உன் குறிக்கோளை நாடி

அடைந்தெடுப்பவர்களா?

இரண்டாகவும் தான்.

periyar1.1

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

%d bloggers like this: