கந்துவட்டி அரசை எரிப்போம், வாருங்கள்.

Nellai-family-sucide--360x240

 

கண் முன்னே இரண்டு குழந்தைகள் உட்பட ஒரு குடும்பமே தீப்பற்றி எரிவதை காண நேர்வது எத்தனை கொடூரமானது? 23.10.2017 திங்கட்கிழமை காலை நெல்லை ஆட்சியர் அலுவலகத்தில் மனதை பதற வைக்கும் அந்த திடுக்கிடும் நிகழ்வு நடந்தது. சுற்றி இருந்த மக்கள் கிடைத்த தண்ணீரையும், மணலையும் கொண்டு தீயை அணைக்க முற்பட்டனர். ஆனாலும் தீயின் நாக்குகள் இரண்டு பிஞ்சுக் குழந்தைகளையும் பெற்றோரையும் தின்று தீர்த்தன. தீயின் நாக்குகளை விட கந்து வட்டியின் கொடுங் கரங்கள் எத்தனை வன்மமான கொடூரத்தை நிகழ்த்தி இருக்கிறது?

ஓர் ஆட்சியர் அலுவலகத்தில், குறை தீர்க்கும் நாள் எனும் சடங்கு, அவ்வளவு மக்களை கூட்டி  வாரந்தோறும் நட்த்தப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் போது, இது போன்ற தீக்குளிப்பு நிகழ்வுகள் இதற்கு முன்னேயும் நடந்திருக்கும் போது எந்த அளவுக்கு பாதுகாப்பு வசதிகள் ஏற்படுத்தப்பட்டிருக்க வேண்டும்? குறைந்த பட்சம் தீயணைப்பு உருளையோ, அல்லது பயிற்சி பெற்ற தீயணைப்புத் துறை காவலர்களோ ஏன் அந்த இடத்தில் இருந்திருக்கவில்லை? இது தான் முதலில் எழ வேண்டிய கேள்வி. ஆனால் மக்கள் பாரிதாப உணர்ச்சியில் மட்டுமே தங்கி நின்றார்கள். சிறு குழந்தைகளை இப்படி கொன்று விட்டானே .. .. ..  பிஞ்சுக் குழந்தைகளை மட்டுமாவது விட்டு வைத்திருக்கலாமே .. .. ..

ஒருவேளை, ஆட்சியர் அலுவலகத்தில் தங்களை தீவைத்து எரிப்பதற்குப் பதிலாக வீட்டுக்கு வந்து விசமருந்தி தற்கொலை செய்திருந்தால் .. .. ..? தமிழகத்தில் இது பேசு பொருளாகவே ஆக்கப்பட்டிருக்காது. யாருக்கும் தெரியாமல் கடந்து போயிருக்கும். அப்படி எத்தனையோ தினமும் கடந்து போய்க் கொண்டிருக்கிறது. ஏனென்றால் இந்த சூழலில் சாவதை விட வாழ்வது அத்தனை கடினமாக, கொடூரம் நிறைந்த்தாக இருக்கிறது.

இசக்கி முத்துவும் சுப்புலட்சுமியும் இரண்டு குழந்தைகளையும் எரித்து தங்களையும் ஏன் எரித்துக் கொண்டார்கள்? கந்து வட்டி கொடூரம் என்பது முதல் பதிலாக கூறப்படும். ஆனால் அது மூன்றாவது காரணம் தான். முதலிரண்டு காரணங்கள் அரசை நோக்கி நீள்கின்றன.  மக்களும் சரி, ஊடகங்களும் சரி முதன்மையான காரணங்களை பேச மறுக்கிறார்கள். மக்கள் பரிதாப உணர்ச்சியை தாண்டி அதிகமாக சிந்திப்பதில்லை. ஊடகங்கள் முதன்மையான காரணங்களை மறைக்க வேண்டும் என்பதற்காகவே பரிதாபத்தை தூண்டும் வகையில் செய்தியை வடிவமைக்கின்றன, விவாதங்களை நடத்துகின்றன.

ஏன் இப்படி கொடூரமாக தங்களை மாய்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று மருகுவதை விட இப்படி கொடூரமாக தங்களை மாய்த்துக் கொள்ளும் அளவுக்கு அவர்களை தூண்டியது எது? என்பது தான் முக்கியமான கேள்வி.

கடந்த 2003ல் கந்து வட்டிக்கு எதிராக சட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டு இன்றளவும் அது நடப்பில் இருக்கிறது. அதேநேரம் கடந்த ஏழு ஆண்டுகளில் 823 பேர் கந்து வட்டி கொடுமையால் தற்கொலை செய்திருக்கிறார்கள் என்றும் ஒரு புள்ளி விபரம் தெரிவிக்கிறது. இது தான் இசக்கிமுத்துவும் அவர் குடும்பமும் தங்களைத் தாங்களே தீவைத்து மாய்த்துக் கொண்ட சூழல்.

இங்கே கந்து வட்டி வாங்காமல் வாழ முடியாது என்னும் இழி நிலைக்குத் தான் உழைக்கும் மக்கள் தள்ளப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். விவசாயம் செய்து பிழைக்க முடியாது எனும் நிலை ஏற்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. இடுபொருட்களுக்கான விலையை தனியார் நிறுவனங்களே தீர்மானித்துக் கொள்ள அனுமதி அளித்திருக்கும் அரசு, விளைவிக்கும் உணவு தானியங்களுக்கு போதிய விலையை விவசாயியை நிர்ணயிக்க விடாமலும், தானும் நிர்ணயிக்காமலும் கழுத்தறுக்கிறது. இதனால் தான் விவசாயம் செய்வதை விட எவ்வளவு குறைந்த கூலியானாலும் பரவாயில்லை என்று நகரங்களில் கூலி வேலைக்காக ஓடுகிறார்கள். இசக்கி முத்துவும் தன் சொந்த கிராமமான காசிதர்மத்தை விட்டு விட்டு ஓடியவர் தான்.

தொழிற்சாலைகளிலும் மக்களின் உழைப்பு ஒட்டச் சுரண்டப்படுகிறதே தவிர, அங்கு கிடைக்கும் ஊதியம் அவர்களை வாழ வைக்கவில்லை. எந்நேரமும் வேலை பறிக்கப்படலாம், கூலி, சலுகைகள் வெட்டப்படலாம் ஏனும் நிலையிலேயே தொழிலாளர்கள் வாழ்கிறார்கள். குறைந்தபட்ச ஊதியச் சட்டம் என்று ஒரு சட்டம் இருக்கிறது. ஆனால் அது தொழிலாளர்களுக்கு பலன் தருவதே இல்லை. நிரந்தரத் தொழிலாளர்களுக்கு மட்டுமே அந்தச் சட்டம் பொருந்தும் என்று கூறி நிரந்தரத் தொழிலாளர்களே இல்லாமல் ஒப்பந்த்த் தொழிலாளர்களை வைத்தே உற்பத்தியை செய்யும் திருட்டுத்தனத்துக்கு அரசு ஒத்துழைப்பு வழங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. இதனால் தான் தங்கள் வாழ்கைச் செலவுகளுக்கு கடன் வாங்க வேண்டிய கட்டாயத்துக்கு ஆளாக்கப்படுகிறார்கள். இசக்கி முத்துவும் அவரைப் போன்றவர்களும் அவ்வாறு தான் ஆளாக்கப்பட்டனர்.

வங்கிக் கடன் என்றொரு சொல்லை புழக்கத்தில் விட்டிருக்கிறார்கள். ஆனால் அது ஏழைகளுக்கு பலன் தந்திருக்கிறதா? பொது மக்கள் தங்கள் சொந்த உழைப்பில் சிறுவாடு சேமிக்கும் பணத்தைச் பெரும் முதலாளிகள் பயன்படுத்தும் வாய்ப்பை உருவாக்கித் தருவதற்கு ஏற்படுத்தப்பட்ட்து தான் வங்கி எனும் அளவுக்கு நிலமைகள் இருக்கின்றன. ஆயிரம் இரண்டாயிரம் கடனுக்காக எத்தனை வீட்டு கதவுகள் கழற்றப்பட்டிருக்கின்றன? வயலில் உழுது கொண்டிருக்கும் போதே எத்தனை டிராக்டர்கள் பறிமுதல் செய்யப்பட்டிருக்கின்றன? எத்தனை எத்தனை ஏழை மக்களின் புகைப்படங்கள் கடன் வாங்கி கட்டாதவர்கள் எனும் அவமான மொழியோடு சாலையில் ஒட்டப்பட்டு அசிங்கப்படுத்தப் பட்டிருக்கிறார்கள். ஆனால் அதானிகள், அம்பானிகள் வங்கிகளில் வாங்கிய கடன் தொகை எத்தனை கோடிகள். அத்தனையையும் வாராக் கடனாக தள்ளுபடி செய்கிறது அரசு. மல்லையாக்கள் மக்களின் பணத்தில் லண்டனில் சொகுசு வாழ்க்கை வாழ்கிறார்கள். இன்னும் அவர்களுக்கு எந்த வித உத்திரவாதமும் தேவையின்றி கோடிக்கணக்கான பணம் கடன் என்ற பெயரில் கொட்டப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. ஆனால் ஓர் ஏழை ஆயிரங்களில் வங்கிக் கடன் வாங்க வேண்டுமென்றால் கூட மூச்சு தள்ளிப் போகிறான். இது தானே அவர்களை கந்து வட்டியை நோக்கி விரட்டுகிறது? இசக்கி முத்து மட்டுமல்ல இன்னும் கோடிக்கணக்கான மக்கள் இதனால் தான் கந்து வட்டி கும்பல்களிடம் சிக்கிக் கொள்கிறார்கள்.

இசக்கிமுத்து குடும்பங்களின் தற்கொலைக்கு இது முதல் காரணம் என்றால் இரண்டாம் காரணமோ இன்னும் கொடூரமானது.

கந்துவட்டி கும்பல்களுக்கும் அதிகார வர்க்கத்துக்கும் இடையிலுள்ள தொடர்பு. காவல்துறை மக்களின் நண்பன் என அறிவிப்பு செய்கிறார்கள். ஆனால் காவல்துறையின் அடிப்படையான பணி என்ன என்றால் மக்களை ஒடுக்குவது தான். சட்டம் ஒழுங்கைக் காப்பது தான் காவல்துறையின் வேலை என்று சொல்லக் கூடும். ஆனால் எது சட்டம் ஒழுங்கு எனும் கேள்வியை எழுப்பினால் தான் அதன் தன்மை புரியும். சாராயக் கடையை எதிர்த்து மக்கள் போராடினால் சாராயப் புட்டிகள் உடையாமல் பாதுகாப்பது தான் சட்டம் ஒழுங்கு. அதனால் தடியடி நடத்தி மக்கள் மண்டை உடைந்தால் அது சட்டம் ஒழுங்குக்குள் வராது. மணல் திருடுவதை எதிர்த்து போராடுகிறீர்கள் என்றால் மணல் திருடியவனைப் பாதுகாப்பது தான் சட்டம் ஒழுங்கு. தொடர்ந்து போராடினால் காவல்துறை தடியடி நட்த்தி உங்கள் கைகால்களை உடைக்கும். மனல் திருடியவனுக்கு பாதிப்பு ஏதும் வந்துவிடாமல் காப்பது தான் சட்டம் ஒழுங்கு, மக்கள் கைகால்கள் உடைவது சட்டம் ஒழுங்குக்குள் வராது. கந்து வட்டி தடைச் சட்டம் இருந்தும் கந்துவட்டி கும்பலுடன் குலவி கடன் வாங்கியவனை மிரட்டுவது தான் சட்டம் ஒழுங்கு. அதற்கு எதிராக நீங்கள் எத்தனை முறை புகார் கொடுத்தாலும் அது கந்துவட்டிக்காரனின் குண்டி துடைக்கத்தான் அனுப்பப்படுமேயன்றி சட்டம் ஒழுங்கு பிரச்சனையாக பார்க்கப்படாது. அச்சன்புதூர் காவல் நிலையத்தில் இசக்கி முத்து குடும்பத்தால் கொடுக்கப்பட்ட புகார்கள் என்ன ஆனது என்பதற்கான பதில் இது தான். மட்டுமின்றி காவல் துறையினரால் இசக்கிமுத்து குடும்பம் மிரட்டப்பட்டிருக்கிறது.

மாவட்ட ஆட்சித்தலைவரிடம் மட்டுமே ஐந்து முறை மனு கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. எடுக்கப்பட்ட நடவடிக்கை என்ன? மாவட்ட ஆட்சித்தலைவர் யார்? இங்குள்ள மக்களின் வாழ்க்கை நிலை குறித்து அவருக்கு என்ன தெரியும்? பொதுவாக பெரும்பான்மையாக மாவட்ட ஆட்சித் தலைவராக வருபவர்கள் ஏழ்மை என்பதை வார்த்தைகளில் மட்டுமே அறிந்தவர்கள். எங்கிருந்தோ வந்து இங்கு பதவியில் அமர்ந்து விடுவார்கள். இங்குள்ல மக்களின் கலாச்சாரம் என்ன? எப்படி வாழ்கிறார்கள்? அவர்களின் வாழ்வாதாரம் என்ன நிலையில் இருக்கிறது அதை எப்படி மேம்படுத்த முடியும் என எதுவும் அவர்களுக்குத் தெரியாது. ஆனால், தாமிரவருணியில் உபரிநீர் ஓடுகிறது என்று அறிக்கை வாங்கி மக்களுக்கு குடிக்க தண்ணிர் இல்லாத ந்லையிலும் கோகோகோலாவுக்கு கொடுக்கத் தெரியும். ஏனென்றால் அது தான் அவர்களுக்கு இடப்பட்டுள்ள பணி. திங்கட் கிழமைகளில் மனு வாங்குவது என்பது ஒரு சடங்கு.  கோலாவுக்கு உற்பத்தி பாதிப்பு என்றதும் இல்லாத உபரி நீரை இருப்பதாக கூறி உடனடியாக அனுமதி அளிப்பதும், இசக்கி முத்துவின் மனுக்கள் குப்பைக் கூடைக்குள் செல்வதும் அதானால் தான்.

இப்போது சொல்லுங்கள் இசக்கி முத்துவின் குடும்பம் எரிந்து கரிக்கட்டையானதற்கு முதல் குற்றவாளிகள் யார்? இந்த அரசும் அதன் கொள்கைகளும் அல்லவா? இதை விடுத்து தனிப்பட்ட இசக்கி முத்துவை, பாதிக்கப்பட்ட இசக்கி முத்து குடும்பத்தையே குற்றவாளிக் கூண்டில் ஏற்றினால் அதன் பொருள் முதன்மையான குற்றவாளிகளை மறைக்கிறோம் என்பது தான். தெரிந்தே இதை மீண்டும் செய்தால் இன்னொரு இசக்கி முத்து குடும்பத்தின் அழிவை ஆதரிக்கிறோம் என்பதும் தான் இதன் பொருள்.

கந்து வட்டிக்காரனின் மீது ஏற்படும் கோபம் ஏன் இந்த அரசின் மீது ஏற்படவில்லை? பலமுறை மனு கொடுத்தும் எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்காத ஆட்சியாளர் மீது வரவில்லை? கந்து வட்டிக்காரனுக்கு துணையாக இருந்து மிரட்டிய காவல் துறையின் மீது ஏற்படவில்லை?

இங்கு செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் ஓட்டுக் கட்சிகளை எடுத்துக் கொள்வோம், ஊடகங்களை எடுத்துக் கொள்வோம். எல்லோரும் செய்வது திட்டமிடப்பட்ட ஒரு நிரலைத் தான். அனைத்துக் கட்சி கூட்டம் நடத்துகிறார்கள், போராட்டம் நடத்துகிறார்கள். கோரிக்கை என்ன? விரைந்து நடவடிக்கை எடுக்கக் கோரி கலெக்டரிடம் மனு அளிப்பது. கலெக்டர் நடவடிக்கை எடுக்கவில்லை என்பதின் விளைவு தானே இசக்கி முத்து குடும்பம் தீயில் வெந்தது. இன்னும் எத்தனை இசக்கி முத்துகள் எரிய வேண்டும்? அல்லது இசக்கி முத்துவுக்கு முன்னர் எந்தக் குடும்பமும் கந்து வட்டியால் பாதிக்கப்பட்டதே இல்லையா? மக்களின் கவனம் மறந்தும் கூட அரசின் மீது திரும்பிவிடக் கூடாது என்பதற்காக ஊடகங்கள் தொடங்கி அனைத்தும் கவனத்துடன் கையாளப் படுகின்றன. தகுதிக்கு மீறி ஏன் கடன் வாங்க வேண்டும்? திரும்பிச் செலுத்த முடியவில்லை என்றால் தான் மட்டும் சாக வேண்டியது தானே ஏன் பச்சைக் குழந்தைகளையும் எரிக்க வேண்டும்? என்றெல்லாம் கேள்விகள் உருவாக்கப்பட்டு மக்களிடம் உலவ விடப்படுகின்றன.

ஆனால், இசக்கி முத்து இதை தகர்த்திருக்கிறான். ஆட்சியர் அலுவலகத்தின் முன் தீக்குளிப்பதன் பொருள் இசக்கி முத்துவுக்கு தெரியாமல் இருந்திருக்கலாம். இருந்தாலும் அந்தச் செயல் ஒட்டுமொத்த அரசு எந்திரத்தையும் உலுக்கி எடுத்திருக்கிறது. இந்த அரசுகள் மக்களுடன் இல்லை, மக்களை பாதுகாப்பற்காக இல்லை என்று அரசின் மீது காறி உமிழ்ந்திருக்கிறது. சிந்தித்துப் பாருங்கள், இசக்கி முத்து வீட்டிற்கு வந்து தங்களை மாய்த்துக் கொண்டிருந்தால் இந்த அளவுக்கு பேசப்பட்டிருக்குமா?

முன்பே திட்டமிட்டு மண்ணெண்ணை எடுத்துக் கொண்டு இரண்டு மணி நேரம் பயணித்து வந்து, ஊட்டி வளர்த்த குழந்தையையும் சேர்த்து எரிப்பது என்பது எளிதான காரியம் அல்லவே.  அந்த எல்லைக்கு துரத்தி வந்த இசக்கி முத்துவின் மீதான அழுத்தம் நம்மீது இல்லையா? நாட்டில் 30 கோடிக்கும் அதிகமான மக்கள் மூன்றாவது வேளை உணவு கிடைக்காமல் உறங்குகிறார்கள். 17 கோடிப் பேர் வீடு இல்லாமல் சாலையில் உறங்குகிறார்கள். தன் மக்களை இப்படி வைத்திருக்கும் இந்த அரசை நாம் தானே சுமந்து கொண்டிருக்கிறோம். இந்த அழுத்தம் நம் மீது இல்லையா? எரிந்து கொள்வது மட்டும் தான் இசக்கி முத்துவுக்கும் நமக்குமான வித்தியாசம்.

நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்?

 

மின்னூலாக தரவிறக்க

கொழுப்பெடுத்து உலவும் விலங்குகள்

காணொளியில் புதியது 35

காவல் துறையை ஏவல் துறை என்பதெல்லாம் ரெம்ப பழைய வழக்கம். ரவுடிகள், வெறிநாய்கள், யூனிபார்ம் போட்ட பிச்சைக்காரர்கள் என்று பலவாறாக அழைத்துப் பார்த்தும் போதவில்லை. ஒவ்வொரு கணமும் புதுப்புது சொல்லை கண்டுபிடிக்க வேண்டிய அவசியத்தை ஏற்படுத்திக் கொண்டே இருக்கிறது அந்தத் துறை.

 

அண்மையில் நடந்த இவ்வாறான காவல் துறையின் மிருகத்தனமான சில நடவடிக்கைகளைத் தொகுத்து காணொளியாக்கி, காவல்துறை யாருக்கு நண்பன்? எனும் கேள்வியை எழுப்பியிருக்கிறது ஆனந்த விகடனின் இந்த காணொளி.

 

பரமக்குடியில் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களை ஈ காக்கையைப் போல் கொன்று குவித்ததையும், டாஸ்மாக்கிற்கு எதிராக போராடிய பச்சையப்பன் கல்லூரி மாணவர்களை கண்மூடித்தனமாக தாக்கியதையும், திருநாள் கொண்டசேரியில் ஒரு ஒடுக்கப்பட்ட முதியவரின் உடலை தனிப்பாதையில் தானே கொண்டு சென்று புதைத்ததையும், தேசியக் கொடியை எரித்ததற்காக திலீபனின் கையை உடைத்ததையும் இன்னும் இது போன்ற பலவற்றையும் எடுத்துக் காட்டலாம். காட்டக் காட்ட முடிவற்று நீண்டு கொண்டே செல்லும்.

 

எந்தப் பிரச்சனையானாலும் அதை சட்டம் ஒழுங்கு எனும் ஒன்றுக்குள் இழுத்து வைத்து பார்ப்பதே காவல்துறையின் வழக்கமாக இருக்கிறது. அதாவது ஒடுக்கப்பட்ட, சிறுபான்மையின, ஏழை மக்கள் எந்தப் பிரச்சனை என்று வந்தாலும் அடிப்படை உரிமைகளை கோரினாலும் கூட அங்கு சட்டம் ஒழுங்கு திடீரென்று முளைத்து விடும்.

 

இப்படி கொழுப்பெடுத்த விலங்குகளாய் உலவும் இந்த காவல் துறையை என்ன செய்வது? யாரிடமும் மனுக் கொடுத்தோ வழக்கு தொடுத்தோ ஆகப்போவது ஒன்றுமில்லை. இனி மக்களுக்கு ஒரே வழிதான் இருக்கிறது.

குடியரசு கொண்டாட்டம் ஒரு முரண்தொடை

image0101310

 

கிடத்தப்பட்டிருக்கும் அந்த உடலின்

கைகளில் இன்னும் காயவில்லை

மலம் அள்ளிய ஈரம்.

ஒருமுறை கைதட்டிக் கொள்வோம்

ஐந்து செயற்கைக் கோளுடன்

வெற்றிரமாக ஏவப்பட்டது ராக்கெட்.

 

வெமுலாக்கள் சாதி வெறியால் மரணம்

ஆனால் என்ன?

தலித்தா இல்லையா ஆய்வு செய்வோம்.

கொஞ்சம் பாராட்டலாம்

ஊனமுற்றோர்க்கு மோடி

சக்கர நாற்காலி வழங்கினார்.

 

இடுகாட்டுக்கு பாதையில்லை

போலீசே பிணம் திருடி

புதைத்த கொடூரம்.

பெருமிதம் கொண்டால் என்ன?

பன்னாட்டு தரத்தில் எட்டு வழி

வழுக்கும் சாலைகள்.

 

இரு கால், ஒரு கை செயல் தராவிடினும்

அபாயகரமான பயங்கரவாதி

பேராசிரியருக்கு நீதிமன்றம் தந்த பெயர்.

இந்தியராய் பெருமை கொள்வோம்

பதான்கோட்டில் தீவிரவாதிகள்

சுட்டுக் வீழ்த்தப்பட்டனர்.

 

பனங்கள் இறக்க அனுமதிக்க மாட்டோம்

டாஸ்மாக்குக்கு இலக்கு நிர்ணயித்தவாறே

சட்டமன்றத்தில் அமைச்சர்.

இதெல்லாம் ஒரு பிரச்சனையா?

வெள்ள நிவாரணம்

முறையாக கொடுக்கப்பட்டது.

 

கச்சா எண்ணெய் விலை இறங்க இறங்க

பெட்ரோல் விலை உயரும்

இது மோடி விதி.

அதனால் என்ன?

பென்ஸ் கார் இரண்டு லட்சம்

திட்டம் இருக்கிறதே.

 

அடடே! மறந்து விட்டேன்.

மக்கள் வதங்கினால் என்ன?

இன்று குடியரசு தினம்.

 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

பச்சையப்பன் கல்லூரியைக் காப்போம் !

பச்சையப்பன் கல்லூரியைக் காப்போம் !
போராடும் மாணவர்களுக்கு தோள் கொடுப்போம்!
கருணாநிதி போலீசின் அராஜகத்தை முறியடிப்போம்!!


அவனுங்க எல்லாம் பொறுக்கிப்பசங்க, பஸ்ஸ¤ல பாட்டு பாடறது, புட் போர்ட் அடிக்குறது, வம்பு பண்றது இதுதான் வேலை, பஸ் டே வேணுமாம் இவனுங்களுக்கு? போலீஸ் அதான் உள்ள பூந்துட்டானுங்க, ரவுடிப்பசங்க போலீசையே அனுபிச்சுட்டான் பாரு

23ம் தேதி காலையில் போலீஸ் புகுந்ததும், மாணவர்கள் சட்ட விரோத செயல்களில் ஈடுபட்டதாகவும் முகப்பிலே தலைப்புச்செய்தியாகபெரும்பான்மையான பத்திரிக்கைகளின் வெளியாகி இருந்தது. அதைப்படித்த மற்றும் 22ம் தேதி தொலைக்காட்சியில் அச்செய்தியை கவனித்த பலரின் எண்ணங்களில் உதித்தவை மேலே கூறிய வார்த்தைகளாகத்தான் இருக்கும்.
ஒரு கல்லூரிக்குள் முதல்வரின் அனுமதி இன்றி நுழைந்து வெறியாட்டம் போட்ட போலீசின் நடவடிக்கை பலரின் பார்வையின் படி சரியென்றாகிறது. ஊடகங்கள் மற்றும் போலீசு என்றைக்காவது உண்மையைச் சொல்லி இருக்கிறதா? லஞ்சம் வாங்குவதையும் மக்களை கொடுமைப்படுத்துவதையும் மட்டுமே வேலையாகக் கொண்ட காவல்துறை மக்கட் நலனுக்காகத்தான் பச்சையப்பன் கல்லூரிக்குள் புகுந்து மாணவர்களை தாக்கியது என்பதில் இம்மியளவாவது உண்மையிருக்குமா?

மேலே வெளிப்பட்ட வார்ர்த்தையின் வடிவத்தை மட்டுமே மாற்றியமைத்து ஒவ்வொருமுறையும் வழக்கறிஞர்கள், அரசு ஊழியர்கள், விவசாயிகள், மாணவர்கள் , மீனவர்கள், என போராடும் மக்கள் மீது போலீசு நடத்தும் கொலை வெறியாட்டத்தை நியாயப்படுத்தி ஊடகங்கள் முதல் பலரும் தங்களது கருத்தை வெளிப்படுத்தி வருகின்றனர். ” குளிக்கும் போது கோபிகையர்களின் உடைகளைத் திருடி மானபங்கப்படுத்தியவன், திரவுபதிக்கு சேலையைக் கொடுத்தானாம்”. கேக்குறவன் கேணப்பயலா இருந்தா எருமை மாடு ஏரோப்பிளேன் ஓட்டும் என்பது போலல்லவா இருக்கிறது.

இப்போது 23-ம் தேதிக்குச் செல்வோம், எழும்பூரில் 1.30 மணிக்கு கிளம்பிய பேருந்திற்கு மாணவர்கள் அனைவரும் பயணச்சீட்டு எடுத்து “பஸ் டே” விழாவை கொண்டாட வந்தவர்கள் ஆனால் அவர்களை போலீசு அடித்து பேருந்திற்குள் திணித்தது. பேருந்து கல்லூரியை நெருங்கும் போது கல்லூரிக்கு வெளியே மாணவர்களை தாக்க வேண்டும் என்ற முன்திட்டத்தோடு(preplan) ஆயுதப்படை போலீசு குவிக்கப்பட்டிருந்தது மாணவர்களுக்குத்தெரியவில்லை. வழக்கம் போல மாணவர்கள் கல்லூரிக்குள்சென்று பச்சையப்பன் சிலைக்கு பால் மற்றும் தண்ணீர் ஊற்றியுள்ளனர்.

ஏற்கனவே கல்லூரிக்குள்ளும் முன்திட்டத்தோடு குழுமியிருந்த போலீசுப்படையின் டி.சி லட்சுமி மீது தண்ணீர்த்துளிகள் பட்டதும் “லத்தி சார்ஜ்” ஆரம்பமானது. தப்பி ஓடிய மாணவர்களை வெறிகொண்டு தாக்கியது போலீசு கும்பல், அறிவியல் பிரிவு கட்டிடத்திற்குள் (science block) தஞ்சம் அடைந்த மாணவர்களை பூட்டியது. பின்னர் உண்மையில் எதற்கு வந்தார்களோ அந்த வேட்டைக்குக் கிளம்பியது.

கலைப்பிரிவு கட்டிடத்திற்குள் (arts block) நுழைந்தன வெறிபிடித்த மிருகங்கள், ஓங்கிய லத்திக்கம்பு பச்சையப்பன் அறக்கட்டளையின் நிறுவனரான பச்சையப்பனின் சிலையை பதம் பார்த்தது. கண்ணில் பட்ட பேராசிரியர்களுக்கெல்லாம் லத்திக்கம்பு பாடம் எடுத்தது,ரத்தக்கணக்குச் சொல்லிக்கொடுத்தது. வெறியடங்காத ஓநாய்கள் அலுவலகப்பணியாட்களையும் அடித்து நொறுக்கின. கலைப்பிரிவின் மேசைகள், மின்விளக்குகளென என்னவெல்லாம் சிதைக்கப்பட முடியுமோ அனைத்தும் சிதைக்கப்பட்டது.

தங்களை அடித்தபோது ஓடிய மாணவர்கள் தங்களது ஆசிரியர்களை தாக்கியபோது வீறு கொண்டெழுந்தார்கள். நேற்றுவரை ஆசிரியருக்கும் மாணவர்களுக்கும் ஆயிரம் பிளவுகள் இருந்திருக்கலாம், பிளவுகள் தானாய்ச் சேர்ந்தன, தடைகள் சுக்கு நூறாய் உடைந்தன. ஆசிரியர்களின் கதறல்கள், ஓடி ஒளிந்த மாணவனை திருப்பி அழைத்தது. தோட்டத்திற்கு தண்ணீரைப்பாய்ச்சி தன் வியர்வையை சிந்திய பணியாளின் ரத்தக்கவுச்சி அறைகூவியது, தினமும் காலையில் புன்சிரிப்புடன் “தம்பி” என உரிமையோடு அழைக்கும் அலுவலகப்பணியாளின் அழுகை, கண்ணீர் எல்லாம் ஒன்று சேர்ந்து மாணவனை போர்க்களத்திற்கு இழுத்து வந்தது.

அவர் அந்த ஆசிரியர் மதிப்பெண் போடமாட்டார், அவர் எப்போதும் ஆப்செண்ட் போடுவார் , என்ற எண்ணங்கள் எல்லாம் மறைந்து போய் உண்மையாக மாணவர்களாக களமிறங்கி உள்ளிருப்பு போராட்டம் நடத்தினர். மீண்டும் காவல் துறை மாணவர்களை கல் கொண்டு தாக்கியது, அதை எதிர்கொண்டு போராட்டத்தை தொடர்ந்தார்கள் மாணவர்கள். வெறியடங்காத போலீசிடம் மாணவர்களுக்காகவும், அத்துமீறி நுழைந்ததற்காகவும் சண்டையிட்டார்கள் பேராசிரியர்கள். மதியம் 2.15க்கு தொடங்கிய வெறியாட்டம் 3.30 வரை நீடித்தது.

இணை ஆணையர் சாரங்கனோ தாக்குதலை நியாயப்படுத்தினார். அவரிடம் “ஏன் சார் இப்படி ரவுடித்தனமா நடந்துக்குறீங்க?” என்றனர் பேராசிரியர்கள். அதற்கு “நீ நிறுத்துறீயா? நான் நிறுத்துறேன்?” என்றிருக்கிறார். என்னவோ இரு ரவுடிகள் பேசிக்கொள்வது போல பதிலளித்து இருக்கிறார் இணைஆணையர் சாரங்கன். மாணவர்கள் மீது வழக்கு பதியப்படாதென அவர் உறுதியளித்ததன் பேரில் உள்ளிருப்பு போராட்டம் விலக்கிக்கொள்ளப்பட்டது.

காவற்படை தாக்குதலில் படுகாயமுற்ற பல மாணவர்கள் கீழ்ப்பாக்கம் பொது மருத்துவமனைக்கு சென்றார்கள். அங்கேயும் போலீஸ் மிரட்டியது, அவர்களுக்கு மருத்துவம் செய்யக்கூடாது என நிர்வாகத்தை நிர்பந்தித்தது. ஒவ்வொரு வருடமும் பீஸ் கூட கட்ட வக்கற்ற அந்த ஏழை மாணவர்கள் ரத்தம் சிந்தியபடி அலைந்தார்கள். ஆறாத ரத்தத்துடன் அலைந்தபடியே வேறுவழியின்றி வீடுகளுக்கு சென்றார்கள்.

இதோ காலவரையின்றி கல்லூரி மூடப்பட்டிருக்கிறது மாணவர்களுக்கு மட்டும், வேலை நாளாக கணக்கு காட்டிவிட்டு கல்லூரியில் கையெழுத்து போட்டுவிட்டு வெதுப்பிக்கிடக்கிறார்கள் ஆசிரியர்களும், அலுவலர்களும். 170 ஆண்டுகளாக தாழ்த்தப்பட்ட, பிற்படுத்தப்பட்ட, ஏழை , எளிய மாணவர்களுக்காக திறந்திருந்த அக்கல்லூரியின் கதவுகள் மூடப்பட்டுவிட்டன. விடுதிகளில் இனி இடம் கிடைக்குமா என தள்ளாடிக்கொண்டிருக்கிறர்கள் மாணவர்கள். வெளியே ரத்தவெறியோடு காத்திருக்கிறது போலீசு.

ஆம் உண்மைதான், தள்ளாடிக்கொண்டிருக்கிறது மாணவர் சமூகம், ஆறாத செங்குருதியோடு உலாவிக்கொண்டிருக்கிறது.

***********************************************************

ஏற்கனவே வெளியே அடித்த போலீசு ஏன் கல்லூரிக்குள்ளும் நுழைந்து மாணவர்களையும் அவர்களோடு பேராசிரியர்களையும் பணியாட்களையும் தாக்கியது? ஏன் அறிவியல் கட்டிடத்திற்குள் புகுந்து பல்லாயிரக்கணக்கான மதிப்புள்ள மேசைகளையும், மின் விளக்குகளையும் அடித்து நொறுக்கியது? எதற்காக பச்சையப்பனின் சிலையை உடைத்தது? ஆயிரம் கேள்விகள் எழும் அதற்கு பதிலாக சாரங்கன் சொன்ன பதிலை சற்றுத் திரும்பிப் பார்ப்போம்.


நீ நிறுத்தறீயா , நான் நிறுத்தறேன்

எதை நிறுத்தச்சொன்னார் இணை ஆணையர்? இதற்கு காலத்தினை சற்று பின்னோக்கி சுழற்றுவோம். மெட்ரோ ரயில் திட்டம் என்ற பெயரில் பச்சையப்பன் கல்லூரியின் நிலம் அபகரிப்பதற்கான எல்லா வேலையும் நடந்து முடிந்து விட்டன. 170 ஆண்டு காலம் ஓங்கி வளர்ந்த மரங்கள், நிமிர்ந்த கட்டிடங்கள், இந்தி எதிர்ப்பு போராட்டம் உள்ளிட்ட பொது மக்கள் பிரச்சினைக்காக குருதி சிந்திய இந்த செம்மண், தங்கள் ஊண், உயிரான உருவான பச்சையப்பன் கல்லூரி, ஏழை எளிய மாணவர்களின் கல்விக்காக உருவான அந்த அறக்கட்டளையை இழப்பது பற்றி மாணவர்களும் பேராசிரியர்களும் நினைத்துக்கூட பார்த்தது இல்லை. நினைத்துக்கூட பார்க்க முடியாத அந்தக்கொடூரம் நிகழ்ந்தே விட்டது, பச்சையப்பன் சிலை வரை முதற்கட்டமாக அடித்து நொறுக்கப்படும் என்ற செய்தி அவர்களின் கண்களை பணிக்க வைத்தது.

பேராசிரியர்கள் உண்ணாவிரமிருந்து எதிர்ப்பைக் காட்டினார்கள், அவர்களுக்கு பக்கபலமாய் களத்திலிறங்கினார்கள் மாணவர்கள், தொடர் பிரச்சாரம் மூலம் பச்சையப்பன் கல்லூரியின் நிலப்பறிப்புக்கெதிராய் போராடினார்கள், போராடிக்கொண்டு இருக்கிறார்கள். மக்களின் ஆதரவு மக்களுக்காக மாறிய அச்சமயத்தில், திட்டமிட்டு பச்சையப்பன் கல்லூரி மாணவர்கள் பொறுக்கிகள் , ரவுடிகள் என பொய்ப்பிரச்சாரத்தை கட்டவிழ்த்து விட்டு, தாக்குதலையும் நிகழ்த்தியிருக்கிறது காவல் துறை. 400 மாணவர்கள் மீது பத்திற்குமேற்பட்ட வழக்குகளைத்தொடுத்து யாரும் நில அபகரிப்பிற்கெதிராய் பேசக்கூடாதென்கிறது கருணாநிதியின் போலீசு.

பூந்தமல்லி சாலையில் அமையவுள்ள இந்த மெட்ரோ ரயில்திட்டப்பாதை முன்னர் இடது புறம் தான் திட்டமிடப்பட்டது, பின்னர் இடது புறம் முழுக்க பெருமுதலாளிகளின் சொத்து என்பதால் அவர்களின் செல்வ’ வாக்கில் முழுக்க முழுக்க அரசின் இடங்களாக இருக்கும் வலப்புறத்திற்கு மாற்றப்பட்டது. சில முதலாளிகள் ஊரை அடித்து உலையில் போடுவதற்காக பல்லாயிரக்கணக்கான மாணவ மாணவிகள் படிக்கக்கூடியபச்சையப்பன், கந்தசாமி நாயுடு, செல்லம்மாள்ஆகிய கல்லூரிகளின் நிலங்கள் முதற்கட்டமாக அபகரிக்கப்படப்போகின்றன. மூன்று கல்லூரிக்கும் ஒரே அறக்கட்டளை என்பதால் அலேக்காக தூக்கி கொடுத்து விட்டார்கள் நிர்வாகிகள்.

இந்த ரயில்திட்டப்பாதை செல்லும் இடங்களெல்லாம் நேரு பூங்கா, கேஎம்சி மருத்துவமனை, நெய்வேலி இல்லம், ஆகிய அரசு மற்றும் உழைக்கும் மக்களின் வாழ்விடங்களே. அப்பகுதிகளில் வாழ்கின்ற மக்களை வெளியேற்றி விட்டு பணக்காரர்களுக்காக சிங்காரச்சென்னை உருவாக்கப்படுகின்றது. சென்னையின் நெரிசலைக் குறைக்கிறேன் என்ற பெயரில் உருவாக்கப்படும் இந்த மெட்ரோ ரயில் திட்டம் யாருக்காக? ஏழை எளிய மக்களுக்காகவா? அங்கு சீசன் டிக்கெட் எடுத்துகொண்டு போக முடியுமா? இல்லை, அது முற்றிலும் உண்டுகொழுக்கும் பணக்காரர்களுக்கானதே! ஏசி வசதியுடைய ரயில்கள்தான் வரப்போகின்றன மெட்ரோ ரயில் திட்டத்தில்.

அன்னிய முதலீடுகள் இந்தியாவிலே தங்குதடையின்றி நுழைய வேண்டுமென்றால் அதற்கு ஏசி பேருந்துகளும் ஏசி ரயில்களும் தங்க நாற்கரச்சாலை திட்டங்களும்தான் தேவைப்படுகின்றன. அதற்குத் தடையாய் இருக்கும் உழைக்கும் மக்களின் வாழ்வாதாரங்கள் அடித்து நொறுக்கப்படுகின்றன. காசுமீர் முதல் பச்சையப்பன் கல்லூரி வரை பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் ஒட்டுமொத்தமாக காத்திருக்கின்றன விழுங்குவதற்காக.

காசுமீரை அபகரிக்க உள்ளே நுழைந்த ராணுவத்திற்கும், பச்சையப்பன் கல்லூரியை அபகரிக்க உள்ளே நுழைந்த கருணாநிதி போலீசிற்கும் என்ன வித்தியாசம்? நோக்கம் ஒன்று தான் !. இந்திய தரகுமுதலாளிகளுக்கும் பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்கு ராணுவத்தை ஏவி சேவை புரிகின்றது மத்திய அரசு, பச்சையப்பன் கல்லூரியை அபகரித்து ஜப்பானின் ஜிகா-JICA ( மெட்ரோ ரயில் திட்ட கட்டுமானப்பணி மேற்கொள்ளும் நிறுவனம் ) நிறுவனம் கொழுப்பதற்காக மானங்கெட்ட கருணாநிதி அரசு முண்டியடிக்கிறது. தேசம் காக்கப் போராடும் காசுமீரிகளை தீவிரவாதிகளாகவும், தாராவி போன்ற சேரிகளில் வாழும் உழைக்கும் மக்களை திருடர்களாகவும் சித்தரிக்கும் அதே ஊடகங்கள்தான் கல்லூரியைக் காக்கப் போராடும் மாணவர்களை ரவுடிகள் என்கிறது. ” சென்னையின் மத்தியில் இப்படிப்பட்ட கல்லூரி தேவையா? ” என எழுதுகிற பத்திரிக்கைகளின் நோக்கம் இனியும் நமக்குப் புரியாமலிருக்கப்போகின்றதா என்ன?

ஈராண்டுகளுக்கு முன்புவரை “ரூட்” பிரச்சினைக்காக அடித்துக்கொண்ட மாணவர்கள் தற்போது வேறுபாடுகளை மறந்து கல்லூரியைக்காக்க களத்தில் நிற்கிறார்கள். அதனால்தான் தங்களினுடைய ஆசிரியர்களின் கதறல்களை பொறுக்கமுடியவில்லை அவர்களால். தாங்கள் ஓடிப்பிடித்து விளையாடிய கல்லூரி மைதானத்தை, சோற்றுக்கே வழியின்றி இருந்த தங்களுக்கு வாழ்வளித்த கல்லூரி நொறுக்கப்படுவதை, தாங்கள் சாய்ந்திருந்த இருக்கைகள், எழுதி கிறுக்கிய மேசைகள் எல்லாம் உடைக்கப்படுவதை அவர்களால் பொறுக்கமுடியாது கிளர்ந்தெழுந்து பேராசிரியர்களையும், கல்லூரி அலுவலர்களையும் காத்தார்கள் மாணவர்கள்.

உடைக்கப்பட்டது பச்சையப்பன் சிலை மட்டுமல்ல அது நம் வாழ்வுரிமையை உடைப்பதாய் உணர்கிறார்கள் மாணவர்கள். சிலையுடைப்பின் தொடர்ச்சி கல்லூரி அபகரிப்பில் முடியுமென்று புரிந்து கொண்டார்கள் மாணவர்கள்.

அதனால்தான் இப்போதும் உறுதியாய் களத்தில் நிற்கிறார்கள்.

இது ஏதோ “பஸ் டே” பிரச்சினை என்று மட்டும்தான் வெளிப்படுத்தப்படுகின்றன. இது பஸ்டே பிரச்சினை அல்ல என்பது மற்றவர்களை விட இணை ஆணையர் சாரங்கனுக்கு நன்றாகவே தெரியும். இதே பச்சையப்பன் கல்லூரியில் 81-ம் ஆண்டுப்பிரிவில் படித்த அவர் எத்தனை பேருந்துகளை உடைத்து இருக்கிறார் என்பதை நினைவில் வைத்திருக்கிறாரா தெரியவில்லை. தாங்கள் மாணவர் பருவத்தில் செய்த சிறுசிறு தவறுகளைத்தான் இப்போதைய மாணவர்களும் செய்கிறார்கள். அப்போது இனித்தது, இப்போது கசக்கிறது. இழுத்துப்போட்டு மாட்டைப்போல் அடிப்பதால் மட்டும் இப்பிரசினை தீர்ந்து விடப்போவதில்லை. மாணவர்களை கலாச்சார ரீதியிலேயே மாற்ற வேண்டியிருக்கிறது. ஆக ஒரு விசயம் மட்டும் தெளிவாகப் புலனாகிறது பஸ்ஸிலே ரூட் அடிப்போருக்கும் , கல் விடுவோருக்கும் எந்த வேலை கிடைக்கிறதோ இல்லையோ இணை ஆணையர் பதவி கண்டிப்பாய் கிடைக்கும் வாய்ப்பிருக்கிறது.

NDTVக்கு பேட்டியளித்த இணை ஆணையர் சாரங்கன் ” மாணவர்கள் இந்த அளவுக்கு எதிர்ப்பை காட்டுறங்கன்னா உள்ள ஏதோ சக்தி அவங்கள இயக்குது” என்றார். அவருக்குத்தெரியுமோ தெரியாதோ நமக்குத் தெரியாது. அந்த சக்திக்குப்பெயர் “மாணவர் சக்தி “. தன் கல்லூரி ஆசிரியர்கள் தாக்கப்படுகையில், தன் கல்லூரி அடித்து நொறுக்கப்படுகையில், தன்னைப்போன்ற ஏழை எளிய மக்களின் பிரச்சினைகளுக்காக அது எரிமலையாய் வெடித்துக்கிளம்பும்.

மாணவர்களுக்காக ஆசிரியர்களும், ஆசிரியர்களுக்காக மாணவர்களும், இருவரும் கல்லூரிக்காக போராடும் தருணம் வந்து விட்டது. இதை நீங்கள் படித்துக்கொண்டு இருக்கையிலே அத்தருணத்திலே கூட போராடும் மாணவர்கள் பலர் கைது செய்யப்பட்டிருக்கலாம். ஆனால் அவர்கள் போராடினார்கள்-போராடுகிறார்கள்-போராடுவார்கள்.

நிகழ்காலத்தின் நிகழ்வுகள் தான் வரலாறாய் மாறுகின்றன. இந்தி எதிர்ப்புப்போரில் முக்கியக் களமாய் நின்ற பச்சையப்பன் கல்லூரியின் பழைய மாணவர் வரலாறு மீண்டும் திரும்புகிறது.

மாணவர்களாக, முன்னாள் மாணவர்களாக, பேராசிரியர்களாக, அலுவல பணியாளர்களாக, மனசாட்சியுள்ள மனிதர்களாக, உழைக்கும் மக்களாக ஒன்று சேர வேண்டிய நேரமிது. ராணி மேரிக்கல்லூரி மாணவிகளின் வீரஞ்செறிந்த போராட்டத்தை நினைவு கூர்வோம். ” கடந்த நேரமும், தவறவிட்ட வாய்ப்பும்” மீண்டும் கிடைப்பதில்லை. இந்த நல்ல’ நேரத்தைப் பயன்படுத்தி மாணவ-பேராசிரியர்களுக்குத் தோள் கொடுப்போம். இல்லையெனில் கொடுக்கப்பட்ட வாய்ப்பு இறந்த காலமாகிவிடும்.

இதோ !!!!

பச்சையப்பன் கல்லூரி மாணவர்கள் உங்கள் தெருக்களில், பேருந்துகளில், ரயில்களில் கல்லூரியைக் காக்கும் போராட்டத்தில் உங்களையும் அழைக்கிறார்கள். உங்களை மீண்டும் மாணவ பருவத்திற்கு ஒரே ஒரு முறை கொண்டு செல்லுங்கள். இப்போது சொல்லுங்கள் என்ன செய்யப்போகிறோம்
நாம் ?

பு.மா.இ.மு

சென்னை

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

%d bloggers like this: