அப்சல்குரு: நிரபராதியின் மரணத்தில் திருப்தியடைந்த இந்திய மனசாட்சி

afzal_guru_reuters

 

கடந்த 09/02/2013 சனியன்று காலை எட்டு மணிக்கு அப்சல் குரு தூக்கிலிடப்பட்டார். நாடாளுமன்ற தாக்குதலில் ஈடுபட்ட பயங்கரவாதிகளுக்கு உதவி செய்தார் எனும் வழக்கில் அப்சல் குரு தூக்கிலப்பட்டிருக்கிறார். அஜ்மல் கசாப் தூகிக்கிலடப்பட்டதைப் போல் இரகசியமாக தூக்கிலிடப்பட்டிருக்கிறார். இதனால் பிரச்சனை ஏதும் ஏற்பட்டு விடக்கூடாது என்பதற்காக காஷ்மீரில் இரண்டு நாட்களாக 144 தடையுத்தரவு பிறப்பிக்கப்பட்டிருக்கிறது. காஷ்மீரிலிருந்து வெளியாகும் அனைத்து நாளிதள்களும் அதிகாரபூர்வமற்ற முறையில் தடை செய்யப்பட்டிருக்கின்றன. உள்ளூர் தொலைக்காட்சி ஒளிபரப்பு நிறுத்தி வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஒரு பயங்கரவாதியை(!) தூக்கிலிடுவதற்கு ஏன் இத்தனை ஏற்பாடுகள்? இத்தனை பிரளயங்கள்?

மெய்யாகவே நாடாளுமன்றம் மக்களின் இறையாண்மையை அடையாளப்படுத்தும் இடம் தானா? எனும் விவாதத்துக்குள் நாம் புக வேண்டாம். மெய்யாகவே அப்சல் குரு பயங்கரவாதி தானா? எனும் விவாதத்தை எடுத்துக் கொள்வோம். இந்திய குற்றவியல் சட்டத்தின் அடிப்படை நோக்கம் இப்படி நமக்கு விளக்கப்பட்டிருக்கிறது, “ஆயிரம் குற்றவாளிகள் தப்பினாலும் ஒரு நிரபராதி தண்டிக்கப்பட்டு விடக்கூடாது” அதனாலும் கூட இப்படி ஒரு கேள்வி அவசியப்படுகிறது. அப்சல் குருவுக்கு நாடாளுமன்றம் தாக்கப்பட்டதில் தொடர்பு இருக்கிறதா? இப்படி கேள்வி எழுப்பியவுடன் அதை தேசப்பற்றுடன் கயிறு போட்டு கட்ட வேண்டாம்.

2001 டிசம்பர் 13 ம் தேதி காலை 11:30 மணியளவில் நாடாளுமன்ற வளாகத்தினுள் வெள்ளை கார் ஒன்று நுழைகிறது. நாடாளுமன்றத்தையே தகர்க்கக்கூடிய அளவுக்கு வெடிபொருட்களை கொண்டிருந்த அந்த காரிலிருந்து இறங்கிய ஐந்து பேர் துப்பாக்கியால் சரமாரியாக சுடத் தொடங்குகிறார்கள். பாதுகாப்பு வீரர்களும் திருப்பித் தாக்க, வந்த ஐந்து பயங்கரவாதிகளும் கொல்லப்பட்டு விட்டார்கள். மட்டுமல்லாது எட்டு பாதுகாப்பு வீரர்களும் ஒரு தோட்டக்காரரும் கொல்லப்பட்டார்கள். நாடாளுமன்றத்தையே வெடித்துச் சிதறவைக்கும் அளவுக்கு வெடி பொருட்களை நிரப்பி வந்தவர்கள். அதை வெடிக்கச் செய்து மிகப்பெரிய பொருட் சேதத்தையும், உயிர்ச்சேதத்தையும், இறையாண்மை சேதத்தையும் ஏற்படுத்தும் வாய்ப்பிருந்தும் அதைச் செய்யாமல் ஏன் துப்பாக்கியால் சுட்டார்கள்? என்பது முதன்மையான ஒரு கேள்வி. அடுத்து அவர்கள் ஓட்டி வந்த வாகனத்தில் எழுதப்பட்டிருந்ததாக கூறப்பட்ட வாசகம், INDIA IS A VERY BAD COUNTRY AND WE HATE INDIA WE WANT TO DESTROY INDIA AND WITH THE GRACE OF GOD WE WILL DO IT GOD IS WITH US AND WE WILL TRY OUR BEST. THIS EDIET WAJPAI AND ADVANI WE WILL KILL THEM. THEY HAVE KILLED MANY INNOCENT PEOPLE AND THEY ARE VERY BAD PERSONS THERE BROTHER BUSH IS ALSO A VERY BAD PERSON HE WILL BE NEXT TARGET HE IS ALSO THE KILLER OF INNOCENT PEOPLE HE HAVE TO DIE AND WE WILL DO IT. தங்கள் எண்ணத்தை இவ்வளவு வெளிப்படையாகவும் விரிவாகவும் காரில் எழுதி வைத்துக் கொண்டு தான் பயங்கரவாதிகள் நாடாளுமன்றத்தை தாக்க வந்தார்கள் என்றால் காவல் துறை அமைத்த திரைக்கதையில் இருக்கும் ஓட்டைகளை இனியும் விளக்க வேண்டுமோ?

இந்த நாடாளுமன்ற தாக்குதலை யார் நடத்தினார்கள்? எதற்காக நடத்தினார்கள்? உள்ளிட்ட எந்த விபரமும் தண்டனை அளித்த நீதிபதி உட்பட யாருக்கும் தெரியாது. தாக்குதலில் ஈடுபட்டவர்கள் ஏற்கனவே கொல்லப்பட்டு விட்டார்கள். அவர்களுக்கு உதவினார் என்று கூறி அப்சல்குருவும் கொல்லப்பட்டு விட்டார். என்றால் அந்த தாக்குதலை யார் எதற்காக நடத்தினார்கள்? இந்தக் கேள்விகளும் அப்சலோடு தூக்கிலிடப்பட்டு விட்டது. இனி யாராவது இந்தக் கேள்வியை எழுப்புவார்களா? மாட்டார்கள், ஏனென்றால் அப்சல்குருவின் தூக்கில் தான் இந்தியாவின் கூட்டு மனசாட்சி திருப்திப்படுத்தப்பட்டு விட்டதே.

நாடாளுமன்ற தாக்குதலோடு அப்சல் குருவை தொடர்புபடுத்தும் அம்சங்கள் என்ன? அதாவது துக்குத் தண்டனை விதிக்கப்படும் அளவுக்கு குற்றவாளிக்கு எதிராக உள்ள ஆதாரங்கள் என்ன? தாக்குதலில் கொல்லப்பட்ட பாகிஸ்தான் பயங்கரவாதியின்(!) செல்போனிலிருந்து அப்சல்குருவின் செல்போனுக்கு அழைப்பு வந்திருக்கிறது என்பது மட்டும் தான். அப்சல்குரு தான் உடந்தையாக இருந்திருக்கிறேன் என்று வாக்குமூலம் அளித்திருந்தார். ஆனால் காவல்துறையால் பெறப்பட்ட அந்த வாக்குமூலம் செல்லத்தக்கதல்ல என்று நீதிமன்றம் தன்னுடைய தீர்ப்பில் தள்ளுபடி செய்து விட்டது. இதை விடுத்து இன்னொரு வாக்குமூலம் இருக்கிறது, அதில் தான் எப்படி இந்த வழக்கில் சிக்க வைக்கப்பட்டேன் என்பதை அப்சல் குரு விளக்கியிருக்கிறார்.

காஷ்மீர் என்பது இந்து மன்னரால் ஆளப்பட்ட இஸ்லாமியர்கள் பெரும்பான்மையினராக வசிக்கும் பகுதி. 47ல் நடந்த ஆட்சி மாற்றத்திற்குப் பிறகு காஷ்மீர் மக்களிடம் கருத்துக்கேட்டு ஓட்டெடுப்பு நடத்தப்படும் என்று வாக்குறுதி கொடுத்து இந்தியாவோடு இணைத்தார்கள். ஆனால் இன்றுவரை அந்த ஓட்டெடுப்பு நடத்தப்படவே இல்லை. தாங்கள் ஏமாற்றப்பட்ட உணர்வு, பின்னர் காங்கிரஸ் நடத்திய ஆட்சிக் கவிழ்ப்பு தான்தோன்றித்தனங்கள், உள்ளிட்டவைகளால் அங்கு தேசிய விடுதலை இயக்கங்கள் தோன்றின. இதை ஒடுக்குகிறேன் என்று கூறி ஒருபக்கம் அடக்குமுறைகளையும் மறுபக்கம் அந்த இயக்கங்களை உடைப்பதற்காக துரோகக் குழுக்களையும் இந்தியா உருவாக்கியது. இவை இந்தியா மீதான வெறுப்பை தூண்டின, இது பின்னர் பாகிஸ்தானின் கைகளில் மதவாதமாகவும் பிரிவினைவாதமாகவும் உருமாற்றம் செய்யப்பட்டது. தோராயமாக ஒரு லட்சம் பேர் கடந்த 18 ஆண்டுகளில் பாதுகாப்புப்படையால் கொல்லப்பட்டிருக்கிறார்கள். ஒவ்வொரு ஆண்டும் அரசின் கணக்குப்படியே 3000 இளைஞர்கள் காணாமல் போகிறார்கள். இதற்காக நாளொன்றுக்கு 500 கோடி ரூபாயை செலவளிக்கிறது இந்திய அரசு. இது காஷ்மீரிகள் பயங்கரவாதிகளான கதை.

90களில் பாகிஸ்தானுக்குச் சென்று பயிற்சி எடுத்துத் திரும்பும் அப்சல் குரு பின்னர் அதில் பிடிப்பற்று மனம் திருந்தி திருமணம் செய்து அமைதியாக வாழ விரும்புகிறார். சாராயம் காய்ச்சியவனைக் கூட திருந்தவிடாத போலீசு முன்னாள் பயங்கரவாதியை(!) விட்டுவிடுமா? அவ்வப்போது மிரட்டி பணம் பறிக்கவும் ஆள்காட்டியாக வேலை செய்யவும் வற்புறுத்துகிறது. வேறு வழி தெரியாமல் சிறப்பு போலீசார் சொல்லும் வேலைகளை செய்து கொடுக்கிறார் அப்சல். இல்லாவிட்டால் என்றொ என்கவுண்டரில் போட்டுத் தள்ளி விட்டு எல்லைகடந்த பயங்கரவாதியை வீழ்த்தி விட்டதாய் போலீசு வீரப்பதக்கம் குத்திக் கொண்டிருக்கும். இதன்படி 2001ல் ஒரு போலீசு அதிகாரி ஒரு நபரை தில்லியில் விட்டு வருமாறு கூறுகிறார். (இவர்தான் பின்னர் தாக்குதலில் ஈடுபட்டு கொல்லப்படப் போகிறவர். இவர் செல்போனிலிருந்து தான் அப்சலுக்கு இரண்டு அழைப்புகள் வந்ததெனும் ஒரே ஆதாரம் எடுக்கப்பட்டிருக்கிறது) அதை செய்துவிட்டு திரும்பிய பின்னர் தான் அப்சல் கைது செய்யப்பட்டிருக்கிறார்.

ஆக, அப்சல் குரு இரண்டு வாக்குமூலங்கள் கொடுத்திருக்கிறார். ஒன்று தான் பயங்கரவாதிகளுக்கு உதவி செய்து இந்தியாவின் மீது போர் தொடுத்ததாக(நீதிபதியின் வார்த்தைகளில்) ஒப்புக் கொண்ட தன்னை குற்றவாளியாக காட்டும் வாக்கு மூலம். இரண்டு, தான் சதித்தனமாக இதில் சிக்க வைக்கப்பட்டதாக, என்ன நடந்தது என்று விவரித்து தன்னை நிரபராதியாக காட்டும் வாக்குமூலம். இரண்டும் அப்சல்குருவால் கொடுக்கப்பட்டது தான். இரண்டில் ஒன்று தான் உண்மையாக இருக்க முடியும். இரண்டில் எது சரியானது?

தன்னை குற்றவாளியாக காட்டி அப்சல் கொடுத்த வாக்குமூலத்தை எடுத்துக் கொண்டால், இது உண்மையாக இருக்க வாய்ப்பில்லை என்று நீதிமன்றமே தள்ளுபடி செய்திருக்கிறது.இந்த வாக்குமூலம் உண்மை தான் என்பதற்கான எந்த சான்றும் போலிசால் அளிக்க முடியவில்லை. தாக்குதலில் கொல்லப்பட்ட ஐந்து பயங்கரவாதிகளும் அவர்கள் பாகிஸ்தானியர்கள் தான் என்பதற்கு அப்சல்குரு அடையளம் காட்டியதைத் தவிர வேறு ஆதாரங்கள் இல்லை. தன்னை நிரபராதியாகக் காட்டி கொடுத்த வாக்குமூலத்தை எடுத்துக் கொண்டால், இது தான் உண்மையாக நடந்தது என்பதற்கு இந்த வழக்கு நடந்த விதமே ஆதாரமாக இருக்கிறது. அவ்வளவு குளறுபடிகள்.

      1. அக்டோபர் 2005ல் அப்சல்குருவின் மேல்முறையீட்டை விசாரித்த உச்சநீதி மன்றம் குற்றம்சாட்டப்பட்டவருக்கு எதிராக சாட்சியங்கள் எதுவும் இல்லை என ஒப்புக் கொண்டது.
      2. இந்த தாக்குதல் வழக்கில் பிரதான குற்றவாளிகளான மசூத் அசார், காஜி பாபா, தாரிக் அஹமது ஆகியோர் பிடிக்கப்படவோ விசாரிக்கப்படவோ இல்லை. தாக்குதலில் ஈடுபட்ட ஐவருமே கொல்லப்பட்டு விட்டனர். இவர்களுக்கு உதவினார் என்று குற்றம் சாட்டப்பட்டு ஒரு ஆதாரமும் இல்லை என்று உச்சநீதி மன்றத்தால் குறிப்பிடப்பட்ட அப்சல் மட்டுமே தூக்கிலிடப்பட்டிருக்கிறார்.
      3. வழக்கு விசாரனை முறையாக நடத்தப்படவில்லை. அப்சலுக்காக யாரும் வாதாட முன்வரவில்லை. வேறு வழியின்றி நீதி மன்றமே நியமித்த ஒரு வக்கிலும் அப்சலை ஒருமுறை கூட சந்தித்து கருத்து கேட்கவில்லை. அரசுத் தரப்பில் கொண்டு வந்த எந்த சாட்சியையும் குறுக்கு விசாரணை செய்யவில்லை. அப்சலுக்கு ஆதரவாக எந்த ஒரு சாட்சியையும் அழைக்கவில்லை.
      4. 2005 தீர்ப்பில் அப்சல்குரு எந்த ஒரு பயங்கரவாதக் குழுவுடனோ, அமைப்புடனோ தொடர்பு கொண்டிருந்தார் என்பதற்கு எந்தவிதமான ஆதாரமும் இல்லை என்று கூறியது.
      5. இந்த வழக்கில் அப்சல் வாக்குமூலம் கொடுத்து குற்றப்பத்திரிக்கை பதிவு செய்யப்படும் வரையில் அப்சல் குருவின் தம்பி ஹிலால் காஷ்மீர் சிறப்பு நடவடிக்கைக் குழுவினரால் சட்டவிரோதமாக பிடித்து வைக்கப்பட்டிருந்தார்.
      6. தாக்குதலில் கொல்லப்பட்ட பயங்கரவாதிகள்(!) ஐவர் யார் என்பதற்கு அப்சல்குருவின் அடையாளத்தைத்தவிர வேறு சாட்சிகளோ அதாரங்களோ இல்லை.
      7. நீதிமன்றத்தில் தான் எந்த பயங்கரவாதியையும் அடையாளம் காட்டவில்லை என்றும், போலீசுதான் அவர்களின் பெயர்களைக் கூறி அடையாளம் காட்டுமாறு கட்டாயப்படுத்தினார்கள் என்று கூறினார். ஆனால் அப்சலுக்காக நியமிக்கப்பட்ட வக்கீல் எந்த ஆதாரமும் இல்லாமலேயே அப்சல் கூறிய அடையாளத்தையும், பிரேத பரிசோதனை அறிக்கையையும் தாம் சாட்சியாக ஏற்றுக் கொள்வதாக நீதிமன்றத்தில் அறிவிக்கிறார்.
      8. புலன்விசாரணையில் போலி ஆவணங்களும், பொய்களும், புரட்டுகளும் இருக்கின்றன, இது கவலை தரும் போக்கு என்று நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டிருக்கிறது.
      9. ஜிலானியை கைது செய்து அவர் கொடுத்த தகவலின் அடிப்படையில் அப்சல்குருவை தேடி கைது செய்யும்படி தில்லி போலிஸ் ஸ்ரீநகர் காவல்துறைக்கு தகவல் அனுப்பியது டிசம்பர் 15 காலை 5:45 மணிக்கு என்று நீதிமன்றத்தில் தில்லி போலிசின் அறிக்கை பதிவாகி இருக்கிறது. ஆனால் தில்லி காவல் துறையின் பதிவுகளின்படி ஜிலானி கைது செய்யப்பட்டது டிசம்பர் 15 காலை 10 மணிக்கு. அதாவது ஜிலானியை கைது செய்வதற்கு 4 மணி நேரத்திற்கு முன்பே ஜிலானியை கைது செய்து விசாரித்து தகவல்பெற்று அதனடிப்படையில் அப்சலை கைது செய்வதற்கு தகவல் அனுப்பப்பட்டுவிட்டது.
      1. “இந்த நிகழ்ச்சி முழு தேசத்தையும் உலுக்கியிருக்கிறது. குற்றவாளிக்கு மரண தண்டனை கொடுக்கப்பட்டால் தான் சமூகத்தின் கூட்டு மனசாட்சி சமாதானம் அடையும்” என்று தீர்ப்பில் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது. அதே தீர்ப்பில் தான் அப்சலுக்கு எதிராக எந்த ஆதாரமும் இல்லை என்றும், அப்சல் எந்த பயங்கரவாத குழுவிலும் செயல்பட்டதற்கு ஆதாரம் இல்லை என்றும் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது.

apsal

 

என்றால் யார் குற்றவாளி? இந்த நாடாளுமன்ற தாக்குதலை முன்னிருத்தி இந்தியா பாகிஸ்தானிலிருந்து தனது தூதரை திரும்பப் பெற்றது. வான்வழி, ரயில், பேருந்து என அனைத்து தொடர்புகளும் துண்டிக்கப்பட்டன. 5 லட்சத்துக்கும் அதிகமான இராணுவ வீரர்கள் எல்லைக்கு நகர்த்தப்பட்டனர். இந்தியா பாகிஸ்தான் இரண்டும் அணு ஆயுதப் போரின் முனையில் இருந்தன. போர் நடவடிக்கைகளுக்காக மட்டும் பத்தாயிரம் கோடி ரூபாய் மக்களின் பணம் செலவழிக்கப்பட்டது. ஆனாலும் ஒரு துப்பாக்கிக் குண்டைக் கூட சுடாமல் பின்னர் திரும்ப வரவழைக்கப்பட்டது. இவைகளெல்லாம் எதற்காக? அன்றைய பாஜக அரசு திட்டமிட்டு நடத்திய நாடகம் தான் இந்த நாடாளுமன்றத் தாக்குதல். இது வெளிப்பட்டு விடக்கூடாது என்பதால் தான் தொடர்ந்து அப்சல்குருவை தூக்கில் போடு என்று தொடர்ந்து பாஜக குரல் கொடுத்து வந்தது. பாஜகவின் ஆசையை காங்கிரசு நிறைவேற்றி இருக்கிறது. போலி கம்யூனிஸ்டுகள் உட்பட அனைத்து ஓட்டுக் கட்சிகளும் இதை அம்பலப்படுத்தாமல் வேடிக்கை பார்த்து இந்த நாடகத்திற்கு வெவ்வேறு அளவுகளில் துணை போகின்றன.

அப்சல்குருவை தூக்கில் போட்டதை ஆதரித்ததால் தங்களின் தேசபக்தியை உறுதிப்படுத்திக் கொண்ட அனைவரும் ஒருமுறை சிந்தித்துப் பார்த்துக் கொள்ளலாம். எந்த ஆதாரமும் இல்லாத நிலையில் நீதிமன்றங்கள் ஏன் தூக்கு விதித்து உறுதி செய்தன? எனும் கேள்வியை எழுப்பினாலே த்ல் வேறு வ்வகாரங்களும் இருக்கின்றன என்பது உறுதியாகும். முறையாக விசார்த்தால் வாஜ்பேயி அத்வானி உட்பட அன்றைய பாஜக அரசின் பல தலைவர்களும், அதிகாரிகளும் காவல்துறையினரும் இதில் தொடர்பு கொண்டிருப்பது தெரியவரும். இதற்கு மேலும் அப்சல்குரு நாடாளுமன்ற தாக்குதல் பயங்கரவாதி என்போர் “பாரத் ம்மாதாக்கி ஜொய்ய்ய்ய்ய்ய்” என்று பஜனை பாடிக் கொள்ளுங்கள். பரிசீலிக்க முன்வருவோர் போராட்டக் களம் காண வாருங்கள்.

 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

%d bloggers like this: