ஓராண்டுகளுக்குப் பிறகும் பதிலில்லாமல் தொடர்கிறது தாத்ரி

பொதுவாக நான் ஆங்கிலக் கட்டுரைகளை வாசிக்க முயல்வதில்லை. ஏனென்றால் என் ஆங்கிலப் புலமையின் உயரம் அவ்வளவு தான். தேவை ஏற்படும் போது மொழிபெயர்ப்புகளை நாடுவதும், கிடைக்காவிட்டால் மொழிபெயர்ப்பு கருவிகளை நாடுவதும் தான் என் வழக்கம். மொழிபெயர்ப்புக் கருவிகள் வழியாக புரிந்து கொள்ள முயல்வது என்பது இடியாப்ப இழைகளை நேர்படுத்தும் திறமையை ஒத்தது.

அண்மையில் ஒரு மொழி பெயர்ப்புக் கட்டுரையை படித்துக் கொண்டிருந்தேன். படித்து முடிக்க முடியாத அளவுக்கு எரிச்சல் வந்தது. அந்த அளவுக்கு மனம்போனபடி, கட்டுரையின் கருத்தை புரிந்து கொள்ள முடியாதபடி சிதைத்து மொழிபெயர்க்கப்பட்டிருந்தது. இவ்வளவு மோசமான மொழிபெயர்ப்பையும் இணைய வெளியில் வெளியிட முடியுமா எனும் வியப்பு வந்து போனது. நாம் ஏன் மொழிபெயர்க்கக் கூடாது எனும் துணிவு தலைகாட்டியது. அதன் விளைவே இந்தக் கட்டுரை.

எனக்கு கட்டுரைகளை மொழிபெயர்க்கும் அளவுக்கு ஆங்கிலப் புலமை கிடையாது என்பதை முதலிலேயே ஒப்புக் கொள்கிறேன். எனவே, குறைகளை சுட்டிக் காட்டுங்கள். படித்தபின் உங்களுக்கு ஏற்படும் உணர்ச்சிகளை அப்படியே வெளிப்படுத்துங்கள். அது எவ்வளவு மோசமானதாக இருந்தாலும் பரவாயில்லை. வெளிப்படுத்தாமல் நமட்டுச் சிரிப்புடன் நகர்ந்து விடாதீர்கள். அப்படிச் செய்தால், இது போன்ற மொழிபெயர்ப்புகள் தொடரும் என உங்களை எச்சரிக்கிறேன்.

மூலக் கட்டுரை: One Year After Dadri, There are Still No Answers

dadri-protest-pti-1

ஓராண்டுகளுக்குப் பிறகும் பதிலில்லாமல் தொடர்கிறது தாத்ரி

பசுவின் பெயரால் நடந்த மனித கசாப்புக்கு மெய்யாகவே நீதி கிடைத்துவிட்டதா? ஓராண்டுக்குப் பின்னரும் அக்லக்கின் குடும்பம் நிலை கொள்ளாமல் தவித்துக் கொண்டிருப்பது தொடர்கிறது.

எனக்கு இந்திய நீதி முறையின் மீது நம்பிக்கை இருக்கிறது என்கிறார் கொலை செய்யப்பட்ட அக்லகின் மகன் சர்தாஜ். உங்களது அக்கம்பக்கத்தினர்களால் கொடுக்கப்பட்ட புகாரின் அடிப்படையில் உங்கள் குடும்பத்தினர் மீது முதல் தகவலறிக்கை பதிவு செய்யப்பட்ட போது நீங்கள் பீதியடைந்தீர்களா? என்று கேட்கப்பட்ட போதுதான் மேற்கண்ட பதிலைக் கூறினார் அக்லக்கின் மகன். மாடிறைச்சி வைத்திருந்தார் எனும் வதந்தியை முகாந்திரமாகக் கொண்டு நூற்றுக்கும் அதிகமானோர் திரண்ட ஒரு வன்முறைக் கும்பல் அக்லக்கை கிழித்துப் போட்டு சரியாக ஆண்டு ஒன்று கடந்து விட்டது. தற்போது உத்திரப் பிரதேச காவல்துறை அக்லக்கின் வீட்டில் இருந்தது மாட்டிறைச்சி தான் என முடிவு செய்திருக்கிறது. அப்படி முடிவு செய்திருப்பது அக்லக் தன் வீட்டில் பசுவை அறுத்தார் என்பதற்கு ஆதாரமாகாது என்ற போதிலும் கூட அக்லக்கின் குடும்பம் பதட்டத்திலேயே இருந்து கொண்டிருக்கிறது.

தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்ட செயற்பாட்டாளர் சலீம் பைக் என்னிடம் கூறும் போது, மாட்டுத் தொழிலில் ஈடுபடும் முஸ்லீம்கள் ஒரு மாநிலத்திலிருந்து வேறொரு மாநிலத்துக்கு மாடுகளை கன்றுகளை அனுப்பும் போது தகுந்த அரசு சான்றிதழ்கள் இருந்த போதிலும் பசு பாதுகாப்பு படைகளால் தொந்தரவுக்கு உள்ளாக்கப்படுவதையும், தாக்கப்படுவதையும், பணம் கேட்டு மிரட்டப்படுவதையும் தான் ஆவணமாக பதிவு செய்து வைத்திருப்பதாக கூறினார்.

மாடுகள் ஓரிடத்திலிருந்து மற்றோர் இடத்துக்கு கொண்டு செல்லப்படும் போது பசு பாதுகாப்பு படையினரால் பிடித்து கௌசாலா வில் ஒப்படைக்கப்படும் சில வழக்குகளை நான் கவனித்துப் பார்த்திருக்கிறேன். உரிய ஆவணங்களை சரிபார்த்து காவல்துறை கௌசாலா விலிருந்து மாடுகளை விடுவிக்குமாறு ஆணை வழங்கிய பிறகு அவற்றில் சில மாடுகள் இறந்து விட்டதாகவோ, காணாமல் போய் விட்டதாகவோ கூறி மீதமுள்ளவை மட்டுமே உரியவர்களிடம் ஒப்படைக்கப்படுகின்றன. பெரும்பாலான முஸ்லீம் கால்நடை வியாபாரிகளுக்கு, அவர்களிடம் பேசி அல்லது சட்ட வழிமுறைகளைக் காட்டி தங்களிடமிருந்து பறிக்கப்பட்டதை திரும்பப் பெற்றுக் கொள்ளும் அளவுக்கு அறிவுக் கூர்மையோ, திறனோ இருப்பதில்லை. கால்நடைகள் எப்படி இறந்து போகின்றன அல்லது காணாமல் போகின்றன என்பது ஒன்றும் ரகசியம் அல்ல.

மொரதாபாத் மாவட்டத்தில் நடந்த ஒரு நிகழ்வு, எளிய பொருளாதார பின்னணி கொண்ட ஒருவன் தன் தங்கையின் திருமணத்திற்காக வாங்கிச் சென்ற இறைச்சி மாட்டிறைச்சியா என போலீசுக்கு சந்தேகம் வந்ததைத் தொடர்ந்து வழக்குப் பதிவு செய்யப்பட்டதால் அந்தப் பெண்ணின் திருமணமே தள்ளிப் போனது.

பசுவின் மீதான பாதுகாப்பு எனும் போர்வையில் வன்முறை நிகழ்வுகள் அதிகரித்ததினால் தூண்டப்பட்ட வெறுப்புணர்வு தான் அக்லக் மீதான குரூரமான தாக்குதல் என்கிறார் சலீம் பைக்.

இவை விழிம்பு நிலை மனிதர்களின் உரிமைகளைக் காக்கும் பொருட்டு மனித உரிமை ஆணையம் போன்ற அமைப்புகளின் விசாரணைக்கு உட்படுத்தப்பட வேண்டும் என்கிறார். குறிப்பாக, இது போன்ற தாக்குதல்கள் மீண்டும் நடக்காத வண்ணம் உறுதிப்படுத்தப் பட வேண்டும் என்கிறார்.

அவர் தாத்ரி தாக்குதல் தொடர்பாக தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத்தின் கீழ் ஒன்பது கேள்விகள் அடங்கிய மனுவை பல்வேறு அரசு அலுவலகங்களுக்கு அனுப்பியுள்ளார். தாத்ரி தாக்குதல் நடைபெற்ற இடத்திற்கு அனுப்பப்பட்ட விசாரணைக் குழுக்களின் அறிக்கைகளில் அவர் தேடினார். மத்திய மாநில அரசு சார்ந்த மற்றும் அரசு சாரா இன்னும் காவல்துறை, உளவுத்துறை உயரதிகாரிகளின் இழப்பீட்டு விபரங்களினூடாக அமைதி நடவடிக்கைகளை தேடினார்.

தொடர்ந்து அவர், 2015 அக்டோபர் 15 ல் பதிவு செய்யப்பட்டதில், பல்வேறு கமிசன்களின் முதன்மையான விசாரணைகளிலிருந்து கிடைத்த பதில்கள் மிகுந்த ஏமாற்றத்தை அளிக்கின்றன. உத்திரப் பிரதேச மாநில மனித உரிமை கமிசன் எங்களுக்கு தாத்ரி தாக்குதல் குறித்து எந்த முறையீடும் வரவில்லை என்கிறது. மட்டுமல்லாது, தாத்ரிக்கு அனுப்பபட்ட விசாரணைக் குழுவின் நடவடிக்கைகளும் பூச்சியமாகவே இருக்கிறது. மிகவும் இன்றியமையாத ஏழு கேள்விகளுக்கான பதில், உங்கள் மீதமுள்ள கேள்விகளுக்கான பதில் ஏற்கனவே கொடுக்கப்பட்ட தகவல்களில் இருக்கிறது எனும் வெற்றுச் சொற்களாகவே இருக்கிறது.

தேசிய மனித உரிமை கமிசனின் சட்டப் பிரிவிலிருந்து கிடைத்த ஒற்றைப் பக்க பதில் மட்டும் கொஞ்சம் பரவாயில்லை. உலக அளவில் விவாதிக்கப்பட்ட ஒரு நிகழ்வுக்கு, தாத்ரியிலிருந்து ஒன்றரை மணி நேர பயண தூரத்தில் இருக்கும் சிறுபான்மையினருக்கான தேசிய கமிசனினிலிருந்து ஐந்தரை பக்க பதிலை பெறுவதற்கு ஒன்றரை மாதம் எடுத்துக் கொண்டதை எப்படி புரிந்து கொள்வது?

முதல் அமைச்சரின் அலுவலகத்திலிருந்து வந்த பதிலிலிருந்து நான் அறிந்து கொண்டது என்னவென்றால், (அதுவும் முதல் மேல் முறையீட்ட பதிவு செய்த பிறகு தான் வந்தது) 2015 டிசம்பர் 3ம் தேதி இயற்றப்பட்ட தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்ட விதி எண் 4 (2) (v) ன் படி நீங்கள் கோரும் தகவல் மிக நீண்ட தகவல்களை உள்ளடக்கியதாகவும், தொகுப்பற்ற விபரங்களாகவும், திசைதிருப்பும் வண்ணமும், பொது நலனுக்கு ஊறு விளைவிக்கும் படியும் இருக்கிறது. இது தான் அவர்களின் பதில். வேறில்லை. ஆனால், இதில் வருத்தத்துக்குறிய விசயம் என்னவென்றால் அந்த விதியின் தொடக்கத்தில் இந்த தேதிக்கு முன்னர் கேட்கப்பட்ட விபரங்களுக்கு இது பொருந்தாது என்றும், அந்த தேதிக்கு முன்னர் இருந்த விதிகளின் படி குறைவாக பதிலளிக்கவோ, பல்வீனமானது என நிராகரிக்கவோ கூடாது என்று இருப்பதை கவனிக்க மறுத்தது தான். முதலமைச்சர் அலுவலகம் அக்லக்கின் தாக்குதல் குறித்த இன்றியமையாத அந்த ஒன்பது கேள்விகளில் எந்த ஒன்றுக்கும் பதிலளிக்கவில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. வகுப்புவாதச் சூழல், தண்டனை, இழப்பீடுகளை கோருவதாக இருக்கிறது எனும் பொருந்தாத முறையற்ற வாதத்தைக் கொண்டே அந்த மனு நிராகரிக்கப்பட்டிருக்கிறது என்பதே என்னுடைய புரிதல்.

இப்படி தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத்தின் கீழ் விபரங்களை கேட்பது ஒரு அதிசயத்தை விட்டுச் சென்றிருக்கிறது. பல்வேறு கமிசன்கள் அலுவலகங்கள், மாவட்ட நீதிமன்றங்கள் தொடங்கி முதல்வர் அலுவலகம் வரை இந்த விசயத்தை வெகு சாதாரணமாக எடுத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள் அல்லது இந்த விசயம் சட்ட ரீதியாக நடவடிக்கை எடுக்கும் அளவுக்கு முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது இல்லை என்று கருதுகிறார்கள்.

அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் 48வது பகுதியில் மாநிலக் கொள்கைகளுக்கான நேரடியான பிரிவில் வேளாண்மை, கால்நடை வளர்ப்புக்கான அமைப்புகள் எனும் தலைப்பில் மாநிலங்கள் வேளாண்மைக்கும், கால்நடை வளர்ப்புக்கும் நவீன, அறிவியல்பூர்வமான முறையில் ஊக்கம் அளிக்க வேண்டும். குறிப்பாக, இனப்பெருக்க முறையை மேம்படுத்தி பரவலாக்குவதற்கு உரிய நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட வேண்டும் மாடுகளை கறவைப் பசுக்களை கன்றுகளை வெட்டாமல் பாதுகாக்க வேண்டும் எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இது இப்போதைய காலத்துக்கு பொருத்தமானது தானா? (மாடுகளை பராமரிப்பதின் முதன்மையான நோக்கமே விவசாயத்துக்கு பயன்படுத்துவது தான். ஒருபக்கம் முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறைக்கேற்ப இயந்திரமாக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் போதும், மறுபக்கம் விவசாயத்தையே திட்டமிட்டு அழித்துக் கொண்டிருக்கும் போதும் மாடுகளைப் பரவலாக்குவது என்பதன் பொருள் என்ன? – மொ.ர்)

இந்தியாவில் மாடுகள் அறுக்கப்படுவது குறித்த சொல்லாடல் அரசியல் சட்டத் தளங்களில் இரகசியமானதாக ஒன்றும் இல்லை. விவசாயச் சமூகத்தில் மாடுகளின் பங்களிப்பு என்பதில் எருதுகளுக்குறிய இடம் தெளிவாகக் அறியப்பட்டிருக்கிறது. எவ்வாறாயினும் தேர்தல் அண்மிக்கும் பொழுதுகளில் மக்களின் பொதுக்கருத்தாக தாயாக உருவகிக்கப்பட்டு மதவாத உணர்ச்சிகள் தூண்டப்படுகின்றன. செய்தி ஊடகங்களும் பிரியாணி என்பது போல் உருவகத்தில் குறிப்பிட்டு மக்களின் உணர்வுகளைத் தூண்டி, மாட்டுக்கறி வாங்கினாலோ, வைத்திருந்தாலோ, உண்டாலோ அல்லது அவ்வாறு செய்ததாக ஐயம் ஏற்பட்டாலோ, அதுவே பொதுவெளியில் தாக்கி கொடுமைப்படுத்தும், கொல்லும் அளவுக்கு கொண்டு செல்கின்றன.

உனாவில் நடந்த நிகழ்வு அரசியலமைப்பு சாசன உரிமைக்கான, அடிப்படை சுதந்திரத்துக்கான வன்முறையற்ற போராட்டமாக உருமாறியது. அதுவும் இது போன்ற தாக்குதல்களுக்கு இலக்காகும், இதுவரை ஒதுக்கி வைக்கப்பட்டிருந்தவர்களே முன்னெடுத்துச் சென்ற போராட்டமாகியது.

இந்த வாரம் அக்லக் மீதான தாக்குதலின் முதல் ஆண்டு நிறைவு வாரம். கோமாதாவை இழிவுபடுத்துவது, சட்டத்தை மீறுவது என காரணம் கூறி பல வன்முறை நிகழ்வுகள் அக்லக்கை தொடர்ந்து நடந்தேறிக் கொண்டுள்ளன. இது போன்ற வன்முறைகளுக்கு எதிராக காலங்கடந்த வெற்று அறிக்கைகள் தான் அதிகாரத்திலிருந்து பதிலாக கிடைக்கிறது என்பது ஓர் அதிசயம் தான். அதிகாரத்தின் பல்வேறு மட்டங்களின் இந்த தோற்றுப் போன நிலை இன்னும் அதிகமதிகம் மக்கள் கொல்லப்படுவதற்கு முன் தன்னிறைவடையுமா?

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

ஈழம்: 80களின் எழுச்சியை மீண்டும் ஏற்படுத்துவோம்

 

ilangai

2009 ல் இலங்கையில் நடந்த இன அழிப்புப் போரின் இறுதிக் கட்டத்தில் பிரபாகரனின் மகன் பாலச்சந்திரன் சிங்கள பாசிச அரசால் கொல்லப்பட்டட்து அறிந்ததே. இது குறித்து ராஜபக்சே கூறிக் கொண்டிருந்தவை பொய் என்பதை சேனல் 4 நிறுவனம் அண்மையில் இரண்டு புகைப்படங்களை வெளியிட்டு அம்பலப்படுத்தியது. தொடர்ந்து அமெரிக்காவும் இலங்கையை எதிர்த்து ஐ.நாவில் தீர்மானம் கொண்டு வந்தது. இத்தீர்மானத்தை இந்தியா ஆதரிக்க வேண்டுமென்று சில கட்சிகளும் இன்னும் கடுமையாக்க வேண்டும் என்று வேறு சில கட்சிகளும் குரல் கொடுத்து வருகின்றன. இதனிடையே இலங்கையின் போர்க்குற்றங்களைக் கண்டித்து சென்னை லயோலா கல்லூரி மாணவர்கள் உண்ணாவிரதம் இருந்தனர். நாண்கு நாட்களுக்குப் பிறகு இரவோடிரவாக காவல்துறை அவர்களை கைது செய்து அப்புறப்படுத்த, தற்போது பச்சையப்பன் கல்லூரி மாணவர்கள், திருச்சி சட்டக் கல்லூரி மாணவர்கள் தொடங்கி தமிழகம் முழுவதும் கலை, சட்ட, பொறியியல் கல்லூரி மாணவர்களிடையே போராட்டம் பரவி வருகிறது.

 

மெய்யாக அங்கு நடந்தது இனப்பேரழிவு என்பதிலோ, ராஜபக்சே கும்பல் அதை விடுதலைப் புலிகளுக்கு எதிரான போர் நடவடிக்கையாக சித்தரித்து வருகிறார்கள் என்பதிலோ யாருக்கும் ஐயம் இல்லை. ஆனால் அதற்கு தீர்வு என்ன என்பதில் அமெரிக்க தீர்மானத்தின் பின்னே ஒழிந்து கொள்கிறார்கள். அமெரிக்க தீர்மானத்தை ஆதரித்தோ எதிர்த்தோ ஆன நிலைபாடுகளில் தான் இந்தப் போராட்டங்கள் எழுந்திருக்கின்றன. தன்னுடைய ஏகாதிபத்திய நலன்களுக்கு எந்த நாடு ஆதரவாக இருக்கிறதோ அந்த நாடு என்ன விதமான கொடூரங்களைப் புரிந்தாலும் அதை கண்டு கொள்ளாமலிருப்பதும், எதிரான நாடுகள் எவ்வளவு சிறப்பாக இருந்தாலும் அதன் மீது பொய்க் குற்றச்சாட்டுகளைக் கூறி நாசம் செய்வதும் அதை உலக நாடுகள் வேடிக்கை பார்ப்பதும். நாடுகளைப் பணிய வைப்பதற்காக எந்த விதமான எல்லைக்கும் செல்ல தயாராக இருப்பதும் யாருக்கும் தெரியாத இரகசியங்களல்ல. இப்போது அமெரிக்கா கொண்டு வந்திருக்கும் தீர்மானம் இந்த வகைப்பாட்டில் அடங்காது மெய்யான அக்கரையினால் தயாரிக்கப்பட்ட தீர்மானம் என்று யாரேனும் கூற முடியுமா? அல்லது ராஜபக்சே கும்பலை இதனால் தண்டித்து விட முடியுமா?

 

அத்தனை ஓட்டுக் கட்சிகளும் காங்கிரஸ் அரசு இந்த தீர்மானத்தை ஆதரிக்க வேண்டும் என்று கோருவதையே அல்லது இன்னும் கடுமையாக்க வேண்டும் என்பதையே ஈழத் தமிழர்களுக்கான மீட்சியாக கருதிக் கொண்டு செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன. திமுக ஆட்சியில் இருக்கும் போது இவாறாக நடிக்க முடியாமல் போனதற்கான பிராயச்சித்தமாக டெசோ, வேலைநிறுத்தம் என்று ‘ரன்’ சேர்க்க முயன்று கொண்டிருக்கிறது. மட்டுமல்லாது தீர்மானத்தை ஆதரிக்காவிட்டால் ஆதரவு வாபஸ் ஏண்றோறு சிக்ஸரையும் அடித்திருக்கிறது. ஏனைய கட்சிகளின் போக்குகளோ இந்த எழுச்சியின் பயனை திமுக அறுவடை செய்து விடக்கூடாது என்பதில் கவனமாக இருக்கின்றன. ஆம். அத்தனை ஓட்டுக் கட்சிகளின் கவலையும் அது தான். மக்கள் எழுச்சியை தங்களுக்கு சாதகமாக எப்படி பயன்படுத்திக் கொள்வது என்பதும், வேறொரு கட்சி அதை பயன்படுத்திக் கொள்ளாமல் எப்படி தடுப்பது என்பதும் தான் எப்போதும் அவர்களின் கவலை.

 

இந்த விவகாரத்தில் திமுக முழுதாக அம்பலப்பட்டு நிற்கிறது. ஆட்சியில் இருக்கும் போது “மழை விட்டும் தூவானம் விடவில்லை” என்றும், “ஒரு அடிமை என்ன செய்துவிட முடியும்?” என்றும் பிலாக்கானம் பாடி விட்டு இப்போது ஆதரவு வாபஸ் என்பது சவடால் தான். அதிமுகவோ ஆட்சியில் இல்லாத போதே, காங்கிரசுடன் கூட்டணியில் இல்லாத போதே “போர் என்று வந்தால் மக்கள் சாகத்தான் செய்வார்கள்” என்றதும் தொடர்ந்து புலிப்பூச்சாண்டி காட்டியே தன்னுடைய அரசியலை செய்து கொண்டிருக்கிறது என்பதும் வெளிப்படை. இப்போதும் கூட மாணவர்கள் போராட்டம் பரவத் தொடங்குகிறது என அறிந்ததும் கல்லூரிகளுக்கு காலவரம்பற்ற விமுறை அறிவித்ததன் மூலம்ஆனாலும் ஜெயலலிதா இன்றும் ஈழத்தாயாக தன்னை பராமரித்துக் கொண்டிருக்கிறார். இடது வலது போலிகளோ அரசை எதிர்த்து போராடும் தேசிய இனம், அந்த இனத்தை இனவழிப்பு செய்ததில் இந்திய அரசின் பாத்திரம் எனும் அடிப்படையில் பார்க்காமல் ஈழமக்களின் துயரம் எனும் எல்லையில் நின்று கொண்டு மார்க்சியச் சொல்லாடல்களில் குதிரை ஓட்டிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். வைகோ, சீமான், நெடுமாறன் போன்ற புலி அபிமான தமிழ் தேசிய வியாதிகள் பாலச் சந்திரன் மரணத்தை மட்டும் போர்க்குற்றம் என்று ஓங்கிக் கூறி பிரபாகரனை இதோ வருகிறார், அதோ வருகிறார் என்று சுவிசேச பிரசங்கம் செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள். பிரபாகரன், நடேசன், கரும்புலிகள் உள்ளட்ட அனைத்துமே போர்க்குற்றங்கள் தாம் என்பதைப் பேச மறுக்கிறார்கள். பேசினால் புலிகளின் சரணடைவுக்கான அரசியல், இவர்கள் ஏற்படுத்திக் கொண்டிருந்த பிம்பங்கள் குறித்து பேச வேண்டியதிருக்கும். ஆக இவர்கள் அனைவரின் நாடகங்களும் தங்களின் நலன் எனும் ஒற்றைப் புள்ளியிலிருந்து கிளைத்தவை தானேயன்றி ஈழ மக்களுக்குக்கான தீர்வு எனும் தாகமோ, ஊக்கமோ இதில் இல்லை.

 

இந்த நிலையில் தான் தன்னெழுச்சியாக கல்லூரி மாணவர்கள் திரண்டு போராட்டங்களை தொடங்கியிருக்கிறார்கள். அவர்களின் கோரிக்கைகளும் அமெரிக்க தீர்மானத்தைச் சுற்றியே இருக்கின்றன. இந்திய அரசு செயல்படுத்த வேண்டும் என்கிறார்கள், கடுமைப்படுத்த வேண்டும் என்கிறார்கள். ஈழ மக்கள் மீது தொடுக்கப்பட்ட இனவழிப்பின் கொடூரங்களுக்கு தண்டனை கிடைக்க வேண்டும். அவர்களின் உரிமைகள் மீளக் கிடைக்க வேண்டும் எனும் மெய்யான உந்துதலிலிருந்து நடத்தப்படும் இந்தப் போராட்டங்களில் சரியான அரசியலும் சேர்ந்து கொள்ளும் போது மட்டுமே ஈழமக்களுக்கான உரிமையில் இப்போராட்டங்கள் சரியான பங்களிப்பைச் செலுத்த முடியும்.

 

முதலில் இதில் இந்தியாவிடம் கோரிக்கை விடுப்பது கள்ளனிடமே சாவியைக் கொடுப்பது போன்றது. ஏனென்றால்  ஈழ இனவழிப்பில் இலங்கை அரசைப் போலவே இந்திய அரசும் போர்க் குற்றவாளி தான். இராஜபக்சேவுக்கு எதிரான போர்க்குற்றங்களை ராஜபக்சே விசாரிப்பது எப்படி அயோக்கியத்தனமானதோ, அது போலவே இந்தியாவை ராஜபக்சேவுக்கு எதிராக விசாரிக்கக் கோருவதும் அயோக்கியமானதே. இந்தியா தீர்மானம் கொண்டுவருவதற்கு தகுதியற்றது என்றால் அமெரிக்கா போர்க்குற்றம் எனும் சொல்லை உச்சரிக்கவே அறுகதையற்றது. ஏனென்றால் உலகில் நடந்த, நடந்து கொண்டிருக்கும் அத்தனை போர்க்குற்றங்களிலும் மனித உரிமை மீறலிலும் அமெரிக்காவின் பங்களிப்பு இருக்கிறது. அதாவது அத்தனை மனித உரிமை மீறலும் அமெரிக்காவின் நலனுக்காகவே நடத்தப்படுகிறது. ஐ.நா. அவையோ அமெரிக்காவின் இன்னொரு நாட்டில் அத்துமீறுவதற்கான மனித உரிமை அனுமதி வாங்கித்தரும் ஏஜென்ஸியாக செயல்படுகிறது என்பது பலமுறை நிரூபிக்கப்பட்டிருக்கிறது. இப்படி இருக்கும்போது, இலங்கைக்கு எதிராக அமெரிக்கா கொண்டுவரும் தீர்மானத்தை ஏற்க வேண்டும் என்பதும், இந்தியா திருத்தங்கள் செய்து மேலும் கடுமையாக்க வேண்டும் என்பதும் அந்த அயோக்கியத்தனத்தை மறைக்கவே பயன்படும்.

 

எனவே இந்த அயோக்கியத்தனங்களை அம்பலப்படுத்துவதே தமிழக தமிழர்களின் முதல் பணியாக இருக்க வேண்டும். ஓர் ஒடுக்கும் நாட்டின் உழைக்கும் மக்களுக்கு சொந்த நாடு இன்னொரு நாட்டை ஒடுக்குவதை எதிர்த்து குரல் கொடுப்பதும் போராடுவதுமே முதன்மையான பணியாக இருக்க முடியும். அந்த வகையிலும் அமெரிக்க தீர்மானத்தை ஆதரிப்பதும், இந்தியாவை திருத்தம் செய்யக் கோருவதும் தவறான முடிவாகவே இருக்கும். தமிழினவாதிகள் இப்போதே இந்தியாவும் இந்த இனவழிப்பில் பங்கெடுத்திருப்பதை கூறினாலும் அது மாத்திரைக் குறைவாகவே ஒலிக்கிறது. ஏனென்றால், அவ்வாறு அவர்கள் கூறும் போதே காஷ்மீர், வடகிழக்கு மாநிலங்கள் அவர்களின் நினைவில் வந்தாடுகிறது. எனவே அடக்கி வாசிக்கிறார்கள். எனவே உரக்கச் சொல்வோம், ஈழ இனவழிப்பில் இந்தியாவும் போர்க்குற்றவாளியே.

 

 

ராஜபக்சேவுக்கு தண்டனை உறுதி செய்யப்பட வேண்டும் என்பதில் பல வண்ண கோரிக்கைகளுடன் போராடிக் கொண்டிருக்கும் யாருக்கும் கருத்து வேறுபாடு இருக்கப் போவதில்லை. ஆனால் யார் அதை முன்னெடுப்பது? அமெரிக்காவுக்கோ அதன் தலைமையிலான ஏகாதிபத்தியங்களுக்கோ அறுகதை இல்லை, இந்தியாவுக்கோ தகுதியில்லை. பின் யார் முன்னெடுப்பது? மக்கள் தாம். இலங்கையோ அல்லது வேறு ஏதேனும் ஒரு நாடோ இந்த விசாரணையை நடத்தாமல் ஹிட்லரின் நாஜி படைகளுக்கு எதிராக நடந்த நூரம்பர்க் போர்க்குற்ற விசாரணையைப் போல உலக நாடுகள் அனைத்தும் பொறுப்பேற்று நடத்த வேண்டும். இதை அனைத்து நாடுகளின் உழைக்கும் மக்களும் தம் சொந்த அரசை இதற்கு நிர்ப்பந்தம் செய்வதன் மூலம் சாதிக்க வேண்டும். அன்றைய உலகம் முதலாளித்துவ முகாம், சோசலிச முகாம் என்று இரண்டு பிரிவாக இருந்ததனால் ஓரளவுக்கு சரியாக நூரம்பர்க் விசாரணையின் போக்கு இருந்ததது. ஆனால் இன்று சோசலிச முகாம் திட்டமிட்டு சிதைக்கப்பட்டுவிட்ட பின்னால் முதலாளித்துவ முகாம் மட்டுமே நிலவும் இன்றைய உலகில் அத்தகைய விசாரணை சாத்தியமா என்பது கேள்விக்குறி தான் என்றாலும். அயோக்கியத்தன அம்மணங்களை மூடி மறைக்கும் கோமணத் துணியாக பயன்படுவதைக் காட்டிலும் காரிய சித்தியுள்ள வழி இது தான்.

 

எனவே, இந்த திசை வழியில் தமிழகத்தில் 80களில் ஏற்பட்ட எழுச்சியை மீண்டும் ஏற்படுத்துவோம்.

குண்டுவெடிப்பு குறித்து நிரபராதி அப்சல் குருவின் அறிக்கை!

நண்பர்களே,

திகார் சிறையில் தூக்குத்தண்டனை விதிக்கப்பட்டிருக்கும் காஷ்மீரத்து அப்பாவி அப்சல்குருவின் வழக்கறிஞர் அனுப்பிய ஊடகச் செய்தி அறிக்கையை இங்கு மொழிபெயர்த்து தருகிறோம். கூடவே டெல்லி உயர்நீதிமன்ற குண்டு வெடிப்பை கண்டித்தும், சம்பந்தமே இல்லாமல் அவரது பெயர் இழுக்கப்பட்டிருப்பது குறித்தும் அப்சல் குரு அவரது வழக்கறிஞர் பஞ்சொலி மூலம் வெளியிட்டிருக்கும் அறிக்கையும் தரப்பட்டிருக்கின்றது.

மூவர் தூக்கு குறித்து அதிகம் அறிந்த தமிழகத்தில் அப்சல் குருவின் நியாயம் பலருக்கும் தெரியாது. பாராளுமன்றத் தாக்குதலில் அவருக்கு எந்தப் பங்கும் இல்லை என்பதும், அத்தகைய ஆதாரங்கள் ஒன்று கூட இல்லாத நிலையில் ‘தேசத்தின் மனசாட்சியை’ திருப்திப் படுத்துவதற்க்காக அவருக்கு மரண தண்டனை அளிப்பதாக வெட்கம் கெட்ட உச்சநீதிமன்றம் அந்த தீர்ப்பில் குறிப்பிட்டிருக்கிறது.

மேலும் பாராளுமன்றத் தாக்குதல் நிச்சயமாக இந்திய உளவுத்துறையின் சதி நடவடிக்கை என்பதை பல மனித உரிமை அமைப்புகள் உரிய காரணங்களுடன் முன்வைத்திருக்கின்றனர். இதை உண்மையாக விசாரித்துப் பார்த்தால் அன்று இருந்த பா.ஜ.க அரசும், உள்துறை அமைச்சராக இருந்த அத்வானியும் குற்றவாளிக்கூண்டில் நிறுத்தப்படுவார்கள். அதை மறைக்கவே இந்துத்வா கும்பல் அப்சல் குருவை அதிவிரைவாக தூக்கிலட வேண்டும் என்று துடிக்கிறது. காங்கிரசு அரசு அதற்கு ஒத்தூதுகிறது.

இதை காஷ்மீரத்து மக்கள் அறிவார்கள். ஒரு வேளை அப்சல் குரு அநியாயமாகத் தூக்கிலடப்பட்டால் காஷ்மீர் மீண்டும் தீப்பிடித்து எரியும். இதற்காக மட்டும்தான் ஆளும் வர்க்கங்கள் கொஞ்சம் தயங்குகின்றன. ஆனால் காஷ்மீரத்திற்கு வெளியே இது மக்கள் போராட்டமாக பரிணமிக்கவில்லை என்பதற்கு நாம் வெட்கப்பட வேண்டும், வேதனைப்பட வேண்டும். பதிவர்கள், வாசகர்கள் அனைவரும் அப்சல் குருவின் நியாயத்திற்காக தங்களது குரலை ஒலிக்கச் செய்ய வேண்டும் என்ற கோரிக்கையுடன்

வினவு

_____________________________________________________

என்.டி.பஞ்சொலி,

வழக்கறிஞர், ஜி 3/617 ஷாலிமார் கார்டன் விரிவாக்கம் 1

ஷஹிபாபாத், காஜியாபாத் (உ.பி) 201005

ஏன் அப்சல் குரு தூக்கிலிடப்படக்கூடாது?

 

அப்சல் குரு

 

முகமது அப்சல் குருவின் வழக்கறிஞா் என்ற அடிப்படையிலும், கூடவே மக்கள் சிவில் உரிமைக் கழகத்தின் உறுப்பினா் என்ற அடிப்படையிலும், நான் இத்துடன் அப்சல் குரு விடுத்த அறிக்கை நகலை இணைத்துள்ளேன்.

இந்திய பாராளுமன்றம் தாக்கப்பட்டது என்பது கண்டனத்துக்குரியது என்பதிலோ, அது எந்த அடிப்படையிலும் நியாயப்படுத்த இயலாத செயல் என்பதிலும் எவ்வித சந்தேகமுமில்லை. ஆனால் அந்த குற்றம் குறித்த மொத்த புலனாய்வு நடைபெறும் வழிமுறையில், விதத்தில் பல கேள்விகள் முன் நிற்கின்றன.  மேலும் எவ்வாறு துவக்க நிலை விசாரணையே துவங்காத நிலையில் மின்னணு ஊடகங்கள், குற்றம் சாட்டப்பட்டவரின் மீது குற்றம் நிரூபிக்கப்பட்டது போல் சித்தரித்து அவரை கொன்றேயாக வேண்டும் எனுமளவிற்கு எவ்வாறு ஒலிபரப்ப இயலும்?

மேலும் மீண்டும் ஒரு பயங்கரமான குண்டு வெடிப்பு சம்பவம் டெல்லி உயர்நீதிமன்றத்தில் 7 செப் 2011-ல் நடைபெற்று பல உயிர்கள் பலியான சில மணிகளில், அப்சல் குருவின் பெயர் இதில் இழுக்கப்பட்டிருக்கிறது.  ஊடகங்கள் மின்னஞ்சல் ஒன்றை குறிப்பிட்டு அதன் உண்மைத் தன்மை நிறுவப்படாத சூழலிலேயே, முக்கியமான நேர ஒலி/ஒளி பரப்புகளில் குண்டுவெடிப்பு என்பது அப்சல் குருவிற்கு ஆதரவாக உள்ள குழுவினால் ஏற்பட்டது போல் உருவகப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

கார்ப்பரேட் ஊடகங்கள் என்பது யாருக்கும் கட்டுப்படாத ஒன்றாகும்.  மேலும் 24 மணி நேர தொலைக்காட்சி ஒளிபரப்புகளை மேற்கொள்கிற அத்தகைய ஊடகங்களின் செயல்பாடு, அடிப்படையான பத்திரிகை தர்மத்தை மீறுகிற செயல்களை திறம்பட கண்காணிக்க அதிகார அமைப்பு ஏதுமில்லை. அத்தகைய ஊடகங்களில் நடைபெறுகிற அனைத்து விவாத நிகழ்ச்சிகளும், நிலைத்திருக்கக் கூடிய கருத்திற்கு முரணாக யார் ஒருவர் மாறாக கருத்து சொன்னாலும் அதை எதிர்த்து மிகுதியான கருத்து திணிக்கப்பட்டு ஒலிபரப்பப்படுகிறது. மின்னணு ஊடகங்களெல்லாம் மிக உரக்க ஊழலுக்கு எதிராக பேசிய போதிலும், எந்தவித பொறுப்புமின்றி அதிகாரத்தோடு அத்தகைய ஊடகங்கள் தாம் செய்து வரும் ஊழலை ஒருபோதும் உணர்ந்து பார்ப்பதில்லை.

ஊடகத்தின் முன்பாக யாரேனும் அப்சல் குருவிற்கு சாதகமாக பேசினால் அவர் இந்தியனுக்கெதிராக பேசுபவர் எனவும், தேசிய பாதுகாப்பு வல்லுனர்கள் சொல்லும் தேசப்பற்று என்பது நிலையாக நிற்கக் கூடிய கார்ப்பரேட் ஊடகங்களுக்கும் மற்றும் இந்து மத உரிமை பேசுபவர்களுக்கு மட்டுமே உரித்தானது போல் சித்தரிக்கப்படுகிறது.

நமது “அப்சல் குருவை காப்பாற்றுங்கள்” என்கிற பிரச்சாரம் இந்திய ஜனநாயகத்தில் கீழ்காணும் அம்சங்களை பிரதிபலிக்கிறது.

  1. புலனாய்வு அமைப்புகளில் நிலவி வரும் ஊழல் மற்றும் அவர்களிடம் தொழில் திறமை குறைவாக இருப்பது அம்பலப்படுத்தப்படுகிறது.  பாராளுமன்ற தாக்குதல் வழக்கில் புலனாய்வு அதிகாரியாக செயல்பட்டவர் பலமுறை புகழ்ந்து பேசப்பட்டார்.  ஆனால் பின்னர் கோடிக்கணக்கான பணம் சம்பந்தப்பட்ட ரியல் எஸ்டேட் பரிமாற்றங்களில் அவருக்கிருந்த நிழலான மோசமான தொடர்புகள் காரணமாக அவர் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டார்.  அப்சலை தூக்கிலிடுவதன் மூலம் சிறப்பு பிரிவில் செயலாற்றும் காவலர்களின் ஊழல்களிலிருந்து மக்களின் கவனத்தை திசை திருப்பிவிடலாம்.
  2. நீதித்துறை என்பது அரசியலமைப்பு சட்ட நிலை, மற்றும் சட்ட நெறிமுறைகளுக்கு அப்பாற்பட்டு ஊடகங்களால் ஆதிக்கம் செலுத்தப்பட்டு வருகிறது. அதன் விளைவாக உச்ச நீதிமன்றம் “இந்த நாட்டின் தேசிய மனச்சாட்சியை திருப்திப் படுத்துவதற்காக” தூக்கு தண்டனையை உறுதிப்படுத்துகிறது. எந்த ஒரு நபரின் இறப்பு குறித்த தண்டனையை முடிவு செய்யும் சட்ட அடிப்படை இங்கு கிடையாது. அப்சல் தூக்கிலிடப்பட்டால் அது எந்த ஒரு இந்தியனும் இந்திய உரிமைக் குழுக்கள் அல்லது கார்ப்பரேட் நலனை திருப்திப் படுத்துவதற்காக தூக்கிலிடப்படலாம் என்றாகிவிடும்.
  3. பாராளுமன்ற தாக்குதல் வழக்கில் திட்டத்தின் பிரதம மூளை என்ற அடிப்படையில் மெளலானா மசூத் அசார்,காஜிபாபா மற்றும் தாரிக் அகமது என்ற 3 பாக்கிஸ்தானியர்கள் மீது குற்றம் சாட்டப்பட்டு குற்றக் குறிப்பாணை பதிவு செய்யப்பட்டது.  அத்தகைய பிரதம மூளையாக செயல்பட்டவர்கள் பிடிக்கப் படவில்லை.  கொலை நடவடிக்கையில் நிதர்சனமாக ஈடுபட்டவர்கள் இறந்து விட்டனர்.  எனவே சதிச்செயலில் ஒரு பங்கு அப்சலுக்கு உண்டு என கருதப்படினும் அவருக்கு தலைமை தண்டனையான தூக்கு தண்டனை வழங்கப்படக் கூடாது. ஏனேனில் அவர் குறிப்பிட்ட தாக்குதலுக்கு மூளையாக செயல்படவும் இல்லை, தாக்குதலில் ஈடுபடவும் இல்லை.  அப்சலை தூக்கிலிடுவதன் மூலம் உண்மைக் குற்றவாளிகளை கண்டுபிடிக்கும் பொறுப்பு என்பதும், தீவிரவாதத்திற்கு உண்மை காரணம் என்னவென்று கண்டறியும் நடவடிக்கையும் புறந்தள்ளப்பட்டுவிடும்.
  4. மனித உரிமை ஆர்வலர்கள் இது தொடர்பாக கைதான இருவர் ஒன்றும் அறிந்திராதவர்கள் என நிரூபித்துள்ளனர்.  இதில் கருவுற்றிருந்து சிறையில் குழந்தையை பெற்றெடுத்த ஒரு சீக்கிய பெண்ணும் அடக்கம். அவளது வாழ்வு முழுமையாக பழிவாங்கப்பட்டுவிட்டது.  நாம் எப்போதும் அவளை தொலைக்காட்சிகளில் கண்டதில்லை, என்பதுடன் அவளின் பயங்கரமான சோகமயமான வாழ்க்கையையும் கண்டதில்லை.  இது எவ்வாறு சில குடிமக்கள் கைவிடப்படுகிறார்கள் என்பதை காண்பிக்கிறது.
  5. டெல்லியிலும் நாட்டின் பிற பகுதியிலும் இந்த வழக்கில் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்கள் மீது நியாயமாக ஒன்றுபட்ட ஆதரவு காண்பிப்பதை காஷ்மீர மக்கள் பார்க்கின்றனர்.  அப்சலை தூக்கிலிடுவதென்பது அத்தகைய காஷ்மீர மக்களுக்கும், இதர இந்திய பகுதி மக்களுக்கும் இடையே நிலவிவரும் உணர்வு பூர்வமான பாலம் உடைந்துவிட ஏதுவாகும்.
  6. அப்சல் குருவிடம் எப்போதும் நியாயமான விசாரணை நடத்தப்படவில்லை. மேலும், அவருக்காக எந்த வழக்கறிஞரும் ஆஜராக முன்வராததால், அவர் வழக்கறிஞர் மூலம் தனது தரப்பை தெரிவிக்க இயலவில்லை. மிக முக்கியமான சாட்சியங்கள் கூட குறுக்கு விசாரணை செய்யப்படவில்லை. அப்சலை தூக்கிலிடுவதன் மூலம் இந்திய அரசியலமைப்பு சட்டத்தில் ஒவ்வொருவருக்கும் உறுதியளிக்கப்பட்டுள்ள நியாயமான விசாரணை என்ற உரிமையை நாம் குறைத்து மதிப்பிடுவதாக ஆகிவிடும்.
  7. பாராளுமன்ற தாக்குதல் வழக்கின் முழுமையான அனுபவம் என்பது நமது ஜனநாயக நிறுவனங்களின் பலவீனத்தை காட்டுவதாக உள்ளது. அதே சமயம் அது குறிப்பிட்ட சில மெனக்கெடும் ஆர்வலர் குழுக்கள் மற்றும் வழக்கறிஞர்கள் ஜனநாயக உரிமைக்காக போராட துணிந்தால் அதற்கு இடமளிப்பதும் சாத்தியப்படும் என்பதும் மெய்ப்பிக்கப்பட்டுள்ளது. அப்சல் தூக்கிலிடப்பட்டால் அந்த இடம் என்பது குற்றத் தீர்ப்பிற்குள்ளாகிவிடும்.  இந்துத்வா தீவிரவாதிகள் வெடிகள் வெடித்து கொண்டாடலாம், கார்ப்பரேட் ஊடகங்களுக்கு சில தினங்களுக்கு தொடர்ந்து ஒலிபரப்ப நாடக காட்சிகள் கிடைக்கலாம். ஆனால் இந்திய ஜனநாயகம் என்பது வெடித்து சிதறுவதாக ஆகிவிடும். எனவே தான் அப்சல் குரு தூக்கிலிடப்படக்கூடாது.
  8. நான் இத்துடன் அப்சலின் பத்திரிக்கை செய்தி அறிக்கை நகல் ஒன்றை இணைத்துள்ளேன்.  அவர் வேண்டுகையின்படி அது பிரசுரிக்கப்பட்டால் அவர் மீது தவறான கருத்துக் கொண்டிருக்கும் மக்களில் பலர் அவரின் குரலைக் கேட்க முடியும்.

– என்டி பஞ்சொலி,  வழக்கறிஞர், 09 செப் 2011

 அப்சல் குருவின் பத்திரிகை செய்திக் குறிப்பு:

 சில தீய சக்திகள் மற்றும் சமூக விரோத நபர்கள் டெல்லி நீதிமன்ற வளாகத்தில் கடுங்கொடிய மற்றும் பதைபதைக்க வைக்கும் குண்டு வெடிப்பு என்ற சம்பவத்தை மேற்கொண்டிருப்பது மிகவும் கவலைப்படக் கூடிய செயலாகும்.  அந்த கொடுஞ்செயல் அனைவராலும் கண்டிக்கத்தக்க செயலாகும்.  எந்த ஒரு மதமும் அப்பாவி மக்களை கொல்வதை அனுமதிப்பதில்லை.  எனது பெயர் இதில் சம்பந்தமில்லாமல், தேவையில்லாமல் இழுத்தடிப்பது அறிந்து நான் மிகவும் துயருற்றுள்ளேன். சில தரகர்கள்/குழுக்கள் அசிங்கமான ஆட்டத்தை ஆடி என்பெயரை இதில் ஈடுபடுத்துகின்றனர்.  மிகக்கொடுமையான குற்றங்கள் நடைபெறும் போது சில தவறான நோக்கமுள்ள குழுக்கள் என் பெயரை வேண்டுமென்றே இழுப்பது என்பது இது முதல்தடவையல்ல. எப்போதெல்லாம் நாட்டில் குண்டு வெடிப்புகள் நடைபெறுகிறதோ, அப்போதெல்லாம் என் பெயரை வேண்டுமென்றே அடிபடச் செய்வதன் மூலம் என் மீது களங்கம் விளைவிக்கவும், எனக்கு எதிரான பொதுக் கருத்தை வலுப்படுத்துவதற்காகவும் இவ்வாறு செய்யப்படுகிறது.

 நான் இதை எனது வழக்கறிஞர் திரு என்டி பஞ்சொலி மூலம் இதை எனது பத்திரிகை செய்திக் குறிப்பாக அனுப்பியுள்ளேன்.  தயவு செய்து இதை பிரசுரிக்கவும்.

 (ஒ-ம்) அப்சல் குரு

த/பெ: அபிபுல்லா

பகுதி எண் 8, சிறை எண் 3

திஹார் சிறைச்சாலை

___________________________________________________

– தமிழாக்கம்: சித்ரகுப்தன்

___________________________________________________

முதல் பதிவு: வினவு

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

 

 

ஐ நா விலா? ஆத்தாங்கரையிலா? ஓநாய்களின் துணையோடு எங்கு பேசினாலும் அது ஆடுகளுக்கு பாதுகாப்பல்ல.

கடந்த சில மாதங்களாக இலங்கையில் உக்கிரமாக நடைபெற்றுவந்த இன அழிப்புப்போரானது, பிரபாகரனையும் விடுதலைப்புலிகளையும் கொன்றொழித்ததன் மூலம் நிறைவடைந்து விட்டதாக அறிவிக்கப்பட்டிருக்கிறது. புலிகளிடம் சிக்கிக்கொண்டிருந்த மக்களை மீட்டுவிட்டதாக ராணுவம் அறிவித்தாலும்; முகாம் என்று பொதுப்படையாக சொல்லப்படும் வதை முகாம்களில் மூன்று லட்சத்திற்கும் அதிகமானோர் வதைபட்டுக் கொண்டிருக்கின்றனர். காயமடைந்து உருக்குலைந்த பல ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் உயிருக்கு போராடிக்கொண்டிருக்கின்றனர். குடியிருந்த இடங்களெல்லாம் மண்மேடாகிக் கிடக்கின்றன. பயங்கரவாதத்திற்கு எதிரான போர், புலிகளுக்கு எதிரான போர் என்ற போர்வையில் தமிழ் மக்களுக்கு எதிராக மிகப்பெரிய கொடூரம் நிகழ்த்தப்பட்டிருக்கிறது என்பது, சிங்கள பாசிச அரசு ஊடகங்களை அங்கு அனுமதிக்காத போதிலும் வெளிப்படுத்தப்பட்டே வந்திருக்கிறது. அரசுக்கு எதிரான பயங்கரவாதத்தை ஒழித்துக்கட்டியிருக்கிறோம் என இலங்கை அரசு கூறிக்கொண்டாலும், இலங்கை அதிபர் ராஜபக்சே, தளபதி பொன்சேகா ஆகியோரை போர்க்குறங்களுக்காக விசாரித்து தண்டிக்கவேண்டும் எனும் கோரிக்கையும் வலுப்பெற்றுவருகிறது.

இந்த வகையில் கடந்த இருபத்தைந்தாம் தேதி ஐநா சபையில் மனித உரிமை ஆணையத்தின் இலங்கை பிரச்சனை குறித்த கூட்டத்தில் அதன் தலைவி நவநீதம் பிள்ளை இலங்கை போர்க்குற்றங்கள் குறித்து விசாரிக்க வேண்டும் என்று கோரியிருக்கிறார். இதை ஆணையத்தின் 47 உறுப்பு நாடுகளில் பிரிட்டன், பிரான்ஸ், ஜெர்மனி, இத்தாலி, நெதர்லாந்து, ஸ்லாவேக்கியா, ஸ்லாவேனியா, அர்ஜன்டைனா, போஸ்னியா, கனடா, சிலி, மெக்ஸிகோ, மொரீசியஸ், தென்கொரியா, உக்ரேன், உருகுவே ஆகிய 17 நாடுகள் ஆதரித்துள்ளன. ஆனால் மனித உரிமை ஆணைய அமர்வில், தமிழர்களுக்கு உடனடியாக நிவாரணம் வழங்க வேண்டும், ஊடகவியலாளர்களை சுதந்திரமாக போர் நடந்த பகுதிகளுக்கு அனுமதிக்க வேண்டும் என்ற இரண்டு கோரிக்கைகள் குறித்தே பேசப்பட்டிருக்கின்றன. இதற்கு எதிராக இலங்கையின் சார்பில் ஒரு தீர்மானம் முன்வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. தமிழர்களுக்கு உரிய நிவாரணம் வழங்கப்படவில்லை என்பது தவறானது. தமிழர்களும் எங்கள் குடிமக்கள் தாம். 2.5 லட்சம் பேரை புலிகள் பணயக்கைதிகளாக பிடித்துவைத்திருந்தனர். அவர்களை மீட்டு அரசு வேண்டிய உதவிகளை செய்துவருகிறது. இலங்கையில் நடப்பது அதன் உள்நாட்டு விவகாரம், தமிழர்களுக்கு உரிய நிவாரணம் வழங்க உதவுங்கள் ஆனால் தலையிட வேண்டாம். என்பது தான் அந்த தீர்மானம். இலங்கையின் இந்த தீர்மானத்தை இந்தியா, சீனா, ரஷ்யா, பாக்கிஸ்தான், எகிப்து, மலேஷியா, கியூபா, இந்தோனேஷியா, பொலிவியா, நிகரகுவா, பிலிப்பைன்ஸ், சௌதி அரேபியா ஆகிய நாடுகள் ஆதரித்து கையொப்பமிட்டுள்ளன. இதில் அமெரிக்க சார்பு நாடுகள் இலங்கையை ஆதரித்ததில் வியப்பொன்றுமில்லை, ஆனால் கியூபா….! சோசலிச கொள்கைகளை பின்பற்றுவதாக கூறிக்கொள்ளும் நாடான கியூபா இலங்கையை ஆதரித்திருப்பது வியப்பானது தான். உலகமயமாக்கத்தின் தளமாக இருக்க விரும்பும், மக்கள் போராட்டங்களை நசுக்கிகியும் இனப்படுகொலை செய்தும்வரும் நாடான இலங்கையை ஆதரித்ததன் மூலம் அது தன் சோசலிசக் கடமையிலிருந்து தவறிவிட்டது.

இலங்கையை எதிர்க்கும் தீர்மானத்தை ஆதரிக்கும் நாடுகள் இலங்கையில் போர்க்குற்றங்கள் நடப்பதை ஏற்றுக்கொண்டதனாலோ, தமிழர்களுக்கு சுய நிர்ணய உரிமை உண்டு என்பதை ஏற்றுக்கொள்வதனாலோ ஆதரிக்கவில்லை. அதேபோல, இலங்கையின் தீர்மானத்தை ஆதரிக்கும் நாடுகளும் இலங்கை அரசின் கூற்றுகளில் உள்ள நியாயத்தன்மைக்காக அதனை ஆதரிக்கவில்லை. ஆதரவாகவும் எதிராகவும் நிற்பதெல்லாம் அந்தந்த நாடுகளின் வணிக நலனை முன்னிட்டுத்தான் என்பதில் ஐயமொன்றுமில்லை. நனைகின்ற ஆடுகள் தங்களின் வியாபாரக்குடையின் கீழ் வரவேண்டுமென்று ஆதரவாகவும் எதிர்ப்பாகவும் அழுகின்றன. இவர்களின் துணையுடன் தானா தமிழர்களின் மீட்பு இருக்கிறது?

ஐநாவின் இலங்கை குறித்தான விவாதம் நடப்பதற்கு முன்பு அமெரிக்காவின் பெதஸ்டா ஜியோஸ்பேசியல் புலனாய்வு அமைப்பு இலங்கையின் போர்க்குற்றங்களுக்கான ஆதாரங்களை செயற்கைக்கோள் படங்களை திரட்டி வைத்திருப்பதாகவும், அவைகளை மறுக்க முடியாத ஆதாரங்களென்றும், இலங்கை குற்றவாளிக்கூண்டில் நிறுத்தப்படப்போவது நிச்சயம் என்றெல்லாம் பலர் நம்பிக்கொண்டிருந்தனர். ஆனால் அவ்வாறெல்லாம் நடக்கவில்லை. அமெரிக்கா அந்த ஆதாரங்களை பதுக்கிக்கொண்டது. ஒருவேளை இலங்கையில் சீனா மேலாதிக்கம் பெற்று, அமெரிக்காவிற்கு சங்கடங்கள் நேர்ந்தால் அப்போது அந்தப்படங்கள் வெளிவரக்கூடும்.

முதலில் சர்வதேச போர்க்குற்றங்களுக்கான நீதி மன்றத்தில் நேரடியாக இலங்கையை விசாரிக்க முடியாது. ஏனென்றால் அந்த நீதிமன்றத்தில் இலங்கை உறுப்பு நாடல்ல. ஐநாவில் சிறப்புத்தீர்மானம் ஒன்றை கொண்டுவந்து, அது ஏற்கப்பட்டால் மட்டுமே விசாரிக்கமுடியும். அப்படி ஒரு தீர்மானம் கொண்டுவரப்பட்டால் அதை தனது ரத்து அதிகாரத்தின் (வீட்டோ) மூலம் நீக்குவதற்கு ரஷ்யாவும் சீனாவும் தயாராக இருக்கின்றன, அதை முறியடிக்கத்தேவையான ஆதரவைத்திரட்ட இந்தியாவும் இப்போதே தயார் எனும் போது இலங்கை விசாரிக்கப்படும் தண்டிக்கப்படும் என்பதெல்லாம் கானல் நீராகக்கூட இருக்கமுடியாது.

ஈழத்தமிழர்களின் ரணம் சாதாரணமானது அல்ல, அதேநேரம் அவர்களின் வலி அவர்களின் போராட்ட உணர்வை மருந்தாக சீரணித்து விடக்கூடாது. அவர்களின் ரணங்களுக்கு வலிகளுக்கும் ஆறுதலாகவும், அவர்களின் அடுத்தகட்ட  மக்கள்திரள் போராட்டங்களுக்கு ஆதரவாகவும் நிற்கவேண்டிய பெரும் கடமை தமிழகத்தமிழர்களுக்கு இருக்கிறது. அதை நாம் மறந்துவிடலாகாது.

%d bloggers like this: