கடவுளை நம்புவோருக்கு ஒரு சவால்

regeneration

 

Aiya,

Thangal pahuththarivu reethiyana Islaththai patri araivathu emakku oru vilippunarvai etpaduththi ainthikka thoondukirathu.. Irunthum sila nerangalil mathangalai kadanthu sinthikka mudiyamal oru achcham ullaththil eluhirathu. Suppose maraniththa pin unmaileye Iraivan vanthu ean enakku valippadavilla enral enna seyvathu? Oruvelai nadanthal ellavatrukkum ayaththamaha irukka vendum thane.

ஷான் கேள்வி பதில் பகுதியிலிருந்து.  இங்கே

நண்பர் ஷான்,

ஒரு முறை பெரியாரிடம், நீங்கள் கடவுள் இல்லை என சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள். திடீரென உங்கள் முன் கடவுள் தோன்றி விட்டால் என்ன செய்வீர்கள்? என்று கேட்டார்கள். சற்றும் யோசிக்காமல் பதில் சொன்னார் பெரியார், இருக்கிறார் என்று பிரசாரம் செய்து விட்டுப் போகிறேன். இது கடவுள் இருக்கிறாரா இல்லையா என்பதற்கான பதில் இல்லை. கடவுள் இல்லை என்பதில் பெரியாருக்கு இருந்த உறுதியை எடுத்துக் காட்டும் பதில். மட்டுமல்லாது, உண்மையை ஏற்பதில் தனக்கு எந்த தயக்கமும் இல்லை, அது இதுவரை நான் பரப்புரை செய்து கொண்டிருப்பதற்கு எதிராக இருந்தாலும் கூட எனும் உறுதியையும் அந்த பதில் வெளிக் காட்டுகிறது. இந்த உறுதி கடவுளை நம்பிக் கொண்டிருக்கும் எவருக்கும் கைகூடாத ஒன்று. இந்த உறுதியைத் தான் மதம் குறித்து, கடவுள் குறித்து பேசுவோர் ஒவ்வொருவரிடமும் எதிர்பார்க்கிறோம். உங்களிடம் இருக்கும் எனும் அடிப்படையிலேயே தொடங்குகிறேன்.

உங்கள் கேள்வியை அப்படியே திருப்பிப் போட்டால்; நீங்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் எதை நம்பிக் கொண்டிருந்தீர்களோ, எந்த நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொண்டீர்களோ அந்த கடவுள் இல்லை என்றாகும் போது என்ன செய்வீர்கள்? இதற்கு நீங்கள் என்ன பதிலை சொல்வீர்களோ அந்த பதிலை நீங்கள் சரியாக உள்வாங்கிக் கொள்ல வேண்டும்.  இதற்கு உங்களின் பதில் என்னவாக இருக்கும்? கடவுள் இல்லையென்றால் தான் இறந்த பிறகு எனக்கு வாழ்வு கிடையாதே. மரணத்துடன் முடிந்து விடும். என்பது தானே. அப்படியென்றால் இதை சரியாக உள்வாங்குதல் என்பது என்ன? இறந்த பிறகு ஒரு வாழ்க்கை இருக்கிறது என்பது பொது உண்மை அல்ல, அது யதார்த்தமும் அல்ல. கடவுள் இருக்கிறது என்று நம்புவோரின் ஒரு கிளை நம்பிக்கை அவ்வளவு தான். இதற்கு மேல் அதற்கு எந்த மதிப்பும் இல்லை. ஆக ஒருவரின் வெற்று நம்பிக்கையை அந்த நம்பிக்கையை ஏற்காத பிரிதொருவரிடம், அவரால் ஏற்கப்படாத நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் கேள்வி எழுப்ப முடியுமா?

இதை ஒரு எடுத்துக்காட்டுடன் பார்க்கலாம். நெருப்பு சுடும் என்பது பொது உண்மை. (மரணித்த பின் வாழ்வு இல்லை என்பதும் ஒரு பொது உண்மை) இல்லை, நெருப்பு குளிரும். எனவே விரலை வைத்துப் பாருங்கள் என்று சொன்னால் அதை ஏற்க முடியுமா? நெப்பில் விரலை வைத்து விட்டு எடுத்து விட முடியும், எனவே, யாரும் நெருப்பு குளிரும் என்று ஏமாற்ற முடியாது. மரணத்தின் பிறகு திரும்பி வர முடியாது என்பதால் அப்படி ஒன்று இருக்கிறது என ஏமாற்ற முடிகிறது.

இந்த இடத்தில் தான் ஒரு குழப்பம் வருகிறது. மரணத்தின் பின் வாழ்வு இருக்கிறதா இல்லையா என்பதற்கு எந்த உறுதியான சான்றும் இல்லை எனும் போது இரண்டுக்கும் சம வாய்ப்பு இருக்கிறது தானே என்பது தான் அந்தக் குழப்பம். அதனால் தான் நீங்கள், “எல்லாவற்றுக்கும் ஆயத்தமாக இருக்க வேண்டும் தானே” என்று கேட்டிருக்கிறீர்கள். இந்தக் குழப்பம் மனித உடல் குறித்தும், கடவுள் குறித்தும் அறியாமையில் இருப்பதனால் மட்டுமே ஏற்படுகிறது. மனித உடல் குறித்தும் கடவுள் குறித்தும் தெளிவான அறிதல் இருந்தால் இந்தக் குழப்பம் ஏற்படாது. மாறாக, இது ஏமாற்று வேலை என புரிந்து போகும்.

மனிதன் என்பது என்ன? நான் எனும் சிந்தனையா? அல்லது உடலா? இரண்டும் இணைந்தது தான். உடல் இல்லை என்றால் சிந்தனையும் இருக்க முடியாது. மூளை என்ற பொருள் இல்லை என்றால் எது குறித்த சிந்தனையும் இருக்க முடியாது. இன்னும் தெளிவாகச் சொன்னால் சமூகம் இல்லாமல், இந்த உலகம் இல்லாமல் அறிவு, சிந்தனை என எதுவும் இருக்க முடியாது. மரணம் என்பது என்ன? உடல் மீள முடியாதபடி செயலிழந்து விட்டதால் அவனது மூளையில் பதியப்பட்டிருக்கும் தகவல்களும் அறிவும் அதனூடான சிந்தனையும் செயலற்று விட்டது என்பது தான். மீள முடியாத படி இயக்கமற்று விட்ட மனிதன், பின்னொரு காலத்தில் மீண்டெழுவான் என்பது கற்பனையாக மட்டுமே இருக்க முடியும்.

உலகில் பொருள் கருத்து என்று இரண்டு உண்டு. மனிதனும் ஒரு பொருள் தான். பொருள் கருத்து இரண்டுக்கும் இலக்கணங்கள் உண்டு. பொருள் என்றால் நான்கு பரிமாணம் இருக்க வேண்டும். நீளம், அகலம், உயரம், காலம் எனும் நான்கு பரிமாணங்கள் எல்லாப் பொருளுக்கும் உண்டு. இந்த நான்கு பரிமாணங்கள் இல்லாமல் எந்தப் பொருளும் இருக்க முடியாது. அதேபோல் கருத்து என்றால் அது பொருளைச் சார்ந்து தான் இருக்க முடியுமே அன்றி பொருள் இல்லாத தனித்த கருத்து என்று எதுவுமே இருக்க முடியாது. பிற கருத்துகளின் அடிப்படையில் உருவாக்கப்படும் பொருள் இல்லாத கருத்து கற்பனை அல்லது சிந்தனை எனப்படும். ஒரு மனிதன் மரணிக்கிறான் என்றால், மனிதன் எனும் அந்தப் பொருளின் நான்கு பரிமாணங்களும் முடிவுக்கு வந்து விட்டன என பொருள்படும். பொருள் முடிந்து விட்டது என்பதால் அந்தப் பொருளைச் சார்ந்து உருவான கருத்தும் அழிந்து விடுகிறது. அழிந்து விட்ட ஒரு பொருளும் அதனைச் சார்ந்த கருத்தும் மீண்டும் உருவாகும் என்பது கற்பனை தான். ஏனென்றால் நான்கு பரிமாணங்களும் அழிந்து விட்ட பொருள் மீண்டும் அதே பரிமாணங்களை பெற முடியாது. அதேபோல் இருக்கலாமே தவிர அதுவாக இருக்காது. எனவே, தனிப்பட்ட மனிதன் எனும் பொருள் அழிந்து விட்ட பிறகு மீண்டும் ஒருபோதும் அந்தப் பொருள் ஏற்படாது, அவ்வாறு ஏற்படும் என எண்ணுவது வெற்றுக் கற்பனை.

இந்த இடத்தில், மீண்டெழுதல் கற்பனை எனும் உண்மையை ஏற்க முடியாத மதவாதிகள், அதற்கு எதிராக எந்தவித சான்றையும் முன் வைக்க முடியாத மதவாதிகள், இந்த அறிவியலுக்கு பதிலாக அந்த இடத்தில் மீண்டும் ஒரு கற்பனையை முன் வைக்கிறார்கள். அது தான் கடவுள் எனும் கற்பனை. கடவுளால் எல்லாம் முடியும்.

கடவுளால் எதெல்லாம் முடியும் என்பது ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும். கடவுள் என்பது என்ன? பொருளா? கருத்தா? அல்லது இந்த இரண்டும் அல்லாத வேறொன்றா? வேறொன்று என்றால் அது என்ன? கடவுளை நம்பும் எவராலும் இந்தக் கேள்விக்கு பதில் கூற முடியாது. கடவுள் குறித்து கூறப்படுவன எல்லாம் – அது எந்த மதக் கடவுளாக இருந்தாலும் – கடவுளின் தன்மைகள் தானே தவிர கடவுள் என்றால் என்ன என்பது அல்ல. ஆக உங்கள் கேள்வியை நெருக்கிப் பார்த்தால் அது கடவுள் என்றால் என்னவென்றே தெரியாமல் கடவுளால் இதெல்லாம் முடியும் என நம்பு என்பதாகத் தான் இருக்கிறது. அதாவது, கடவுளை எந்த அடிப்படையும் இல்லாமல் வெறுமனே நம்புகிறவர்கள், அறிவியல் ரீதியான, வரலாற்று ரீதியான, சமூக ரீதியான புரிதல்களோடு கடவுள் இல்லை என்பவர்களிடம்; மரணத்தின் பிறகு கடவுள் வந்து விட்டால் உன்னால் மீண்டும் வாழ முடியாது எனவே மரணத்துக்கு முன்பு கடவுளை நம்பு என்கிறார்கள். இந்த அபத்தம் புரிகிறதா உங்களுக்கு?

கடவுள் உண்டு என்பவர்கள், அதற்கு எந்தவித சான்றையும் காட்டியதில்லை, காட்டவும் முடியாது. ஆனால் கடவுள் இல்லை என்பவர்களோ அதற்கான சான்றுகளை தெளிவாகவே முன் வைக்கிறார்கள்.

அறிவியல் ரீதியான காரணங்கள்:

  1. எப்போதும் நிலையாக இயங்கிக் கொண்டிருக்கும் ஆற்றல் என்று எதுவுமில்லை.
  2. தொடக்கமோ முடிவோ இல்லாத பொருள் என்று எதுவும் இல்லை.
  3. எந்த ஒரு பொருளையும் சாராமலும், எந்த ஒன்றிலிருந்து சார்பு பெறப்படாமலும் எதுவுமில்லை.

வரலாற்று ரீதியான காரணங்கள்:

  1. ஆதி மனிதர்கள் வாழ்வில் கடவுள் எனும் நிலை இருந்ததற்கான எந்த சான்றும் கண்டறியப் படவில்லை.
  2. பூமியில் மனிதன் எனும் உயிரினம் தவிர ஏனைய உயிரினங்களுக்கு கடவுள் எனும் உணர்வு இல்லை.

சமூக ரீதியான காரணங்கள்:

  1. கடவுளின் தகுதிகள் என கூறப்படுபவை உள்ளுக்குள் சுய முரண்பாடுகலோடு இருக்கின்றன. அதாவது, ஒரு தகுதி இன்னொரு தகுதிக்கு முரண்படுகிறது.
  2. கடவுளிடமிருந்து கிடைத்தது என்று சொல்லத்தக்க, சோதித்தறியத்தக்க எதுவுமே கண்டறியப்படவில்லை.

எனவே, கடவுள் இருக்க முடியுமா எனும் கேள்விக்கு இருக்க முடியாது என்பது ஆதாரபூர்வமான பதிலாக இருக்கிறது. மனிதன் மீண்டும் உயிர்த்தெழ முடியுமா எனும் கேள்விக்கு உயிர்த்தெழ முடியாது என்பது தெளிவான பதிலாக இருக்கிறது. ஆகவே, மரணத்துக்குப் பின் கடவுள் வந்து விட்டால் என்ன செய்வது எனும் கேள்வி மக்களை ஏமாற்றுவதற்காக முன் வைக்கப்படும் கேள்வி, மக்களை குழப்புவதற்காக முன் வைக்கப்படும் கேள்வி, மக்களின் அறியாமையைப் பயன்படுத்தி பயங்காட்டுவதற்காக  முன் வைக்கப்படும் கேள்வி.

அந்தக் கேள்வியை புறந்தள்ளி விட்டு இந்த உலகைப் பாருங்கள். சொர்க்கம் என்றால் அது இந்த உலகில் ஏகாதிபத்தியவாதிகள் வாழும் வாழ்வு. நரகம் என்றால் அது இந்த உலகில் உழைக்கும் மக்கள் வாழும் வாழ்வு என்பதாக புரிந்து கொள்ளுங்கள். அன்றிலிருந்து இன்றுவரை மக்கள் படும் வேதனைக்கும் துன்ப துயரங்களுக்கும், மக்களின் உழைப்பு சுரண்டப்படுவதற்கும் நேரடியான தொடர்பு இருக்கிறது. அந்த சுரண்டலை அகற்றுவதற்கு கரம் சேருங்கள். அது தான் இப்போதைய இன்றியமையாத தேவையாக இருக்கிறது.

மாறாக, மரணித்த பிறகு வாழும் வாழ்க்கை குறித்து யாராவது உங்களிடம் பேச வந்தால் கடவுள் என்றால் என்ன என்பதை நிரூபித்து விட்டு மேலே பேசுங்கள் என்று சவால் விட்டுச் சொல்லுங்கள்.

 

மின்னூலாக (பி.டி.எஃப்) தரவிறக்க

Advertisements

மரணத்திலிருந்தா மதிப்பிடுவது?

admk-to-bjp

 

கடந்த 75 நாட்களாக அப்பலோவை மையம் கொண்டிருந்த மர்மம் ஒன்று கரை கடந்து விட்டதாக அறிவிக்கப்பட்டதை அடுத்து முடிவுக்கு வந்திருக்கிறது.

 

ஜெயலலிதா.

 

இவரை எப்படி மதிப்பிடுவது?

மரணம் அவர் உடலைக் குடித்து விட்டது என்பதற்காக,

அந்தக் கோப்பையில் நிரம்பியிருந்த வஞ்சக நஞ்சு

அமுதமாக மாறிவிடுமா?

 

மரணத்தின் பொருட்டு தான் ஒருவரை மதிப்பிட வேண்டுமென்றால்

யாரும் இங்கே அயோக்கியர்கள் அல்லர்.

அல்லது,

மரணத்தை முன்வைத்து ஒருவரை புனிதராக்கிக் கொள்ள முடியுமென்றால்

அற்பனென்றோ, அற்புதனென்றோ யாராவது இருக்க முடியுமா?

 

எது ஆளுமை?

ஒற்றைக் கையெழுத்தில் சாலைப் பணியாளர்களை குப்பை போல் விசிரியடித்ததா?

வேட்பாளர் படிவத்தில் சுயநினைவின்றி உருட்டப்பட்ட பெருவிரலா?

 

சமச்சீர் கல்வியை உச்ச நீதி மன்றம் வரை விரட்டிச் சென்றதா?

பத்துமுறை உத்தரவிட்டும் கூட அண்ணா நூலகத்தை செல்லா நூலகமாக்கியதா?

 

மின்கட்டண உயர்வை கசப்பு மருந்தாக அறிவித்ததா?

கார்டனுக்கு கூப்பிட்டு மின்சார அமைச்சரிடம் மூவாயிரம் கோடி கறந்ததா?

அமைச்சர்களுக்கு மியூசிகல் சேர் நடத்தியதா?

 

துணிச்சலா? திமிரா?

ஒத்தை ரூபாய் சம்பளத்தில்

கோடிகளைக் கொட்டி நடத்திய திருமணம் திமிரா, துணிச்சலா?

 

பதினெட்டு ஆண்டுகளாய் ஜவ்வு மிட்டாய் தின்று

குமாரசாமியின் கால்குலேட்டரை திருடியது திமிரா, துணிச்சலா?

 

செம்பரம்பாக்கம் ஏரி காத்த அம்மனாய் தூங்கி விட்டு

மாண்டதெத்தனை, அழிந்ததெவ்வளவு கணக்கு சொல்லாதது திமிரா, துணிச்சலா?

இல்லை,

டாஸ்மாக்கில் பெண்களின் வாழ்வை தள்ளாட வைத்ததா?

 

இது நிர்வாகத் திறமையா?

துரைமுருகன் சேலை இழுத்தார்,

ஜானகி மோரில் விசம் வைத்தார்.

சென்னா ரெட்டி கையைப் பிடித்தார்,

இது என் கையெழுத்தே இல்லை.

 

விடாமுயற்சிக்கு இது தான் பொருளோ

91ல் ராஜிவ் காந்தி

2001ல் பெரிய கூட்டணி

2011ல் விஜயகாந்த்

2016ல் வைகோவும் தேர்தல் கமிசனும்.

ஆண்களுக்கு மத்தியில் ஒற்றைப் பெண்

கட்சியையும், ஆட்சியையும் கைப்பற்றிய

நிர்வாகத் திறமை இது தான்

 

பாசிச கோமாளியின் பித்துக்கு

தமிழக மக்கள் கொடுத்த விலை

ஜெயலலிதா.

எல்லாவற்றையும் மரணத்தால் மறந்து விட வேண்டுமோ!

 

இதோ,

மண்டைக்காடு தொட்டு கோவை வழி முட்டி மோதிய காவி வானரங்கள்

அப்பல்லோவில் நாக்கைச் சொட்டி

பிணத்தின் பின்னே நுழைந்து நிற்கிறது.

 

அம்மாவை இறக்கி வைத்து விட்டு

ஆட்டத்துக்கு வாருங்கள் அடிமைகளே!

 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

ரவுடித்துறையை என்ன செய்யப் போகிறோம்?

police

சுவாதி கொலை வழக்கில் எந்த ஒரு ஆதாரமும் இல்லாமல் கைது செய்யப்பட்டு சிறையில் அடைக்கப்பட்டிருந்த ராம்குமார் சிறைக்குள்ளேயே கொல்லப்பட்டு விட்டார்.

மூன்று நாட்களுக்குப் முன்பு, கார்த்திக் என்பவரை காவல் நிலையத்தில் வைத்து அடித்துக் கொன்று விட்டு அதை மறைப்பதற்காக அவரின் பெற்றோருக்கு ஒன்றரை லட்சம் ரூபாய் கொடுத்து சரிக்கட்ட முயற்சித்திருக்கிறார்கள் காவல்துறை அதிகாரிகள்.

கடந்த வாரத்தில் நிகழ்ந்த இவை வெறும் தகவல்கள் அல்ல. மக்கள் மீது காவல்துறை கொண்டிருக்கும் மதிப்பீடு. காலங்காலமாக தொடர்ந்து கொண்டிருக்கும் இதுபோன்ற மனிதத்தன்மையற்ற படுகொலைகள் காவல் துறையின் திமிரை வெளிக்காட்டிக் கொண்டே இருக்கின்றன.

ராம்குமாரின் கைதில் தொடங்கி கொலை வரை மக்களிடம் இருக்கும் எந்த ஐயத்திற்கும் விளக்கமளிக்க முன்வராத காவல் துறை (காவல்துறையும், சிறைத்துறையும் துறை ரீதியாக வேறுவேறு தான் என்றாலும் வேறுபாடு இருக்கிறதா என்ன?) தெனாவெட்டாக, ராம்குமார் மின் ஒயரை கடித்து தற்கொலை செய்து கொண்டான் என்கிறது. ஒருவாரம் கடந்த நிலையிலும் பெற்றோருக்கு உடலைக் காட்டவோ, பெற்றோர் தரப்பு மருத்துவர் முன்னிலையில் உடற்கூறு சோதனை செய்யவோ பிடிவாதமாக அரசு மறுத்து வருகிறது. அதற்கு நீதிமன்றமும் ஒத்தூதுகிறது.

இந்த முரண்பாடுகள், இந்த தெனாவெட்டு, இந்த திமிர்த்தனம் எதுவும் புதிதில்லை. ராம்குமார் என்றில்லாமல் தொடர்ந்து நடந்து வருவது தான். சுவர் கடந்து நாவல் பழம் பறித்தான் என்பதற்காக ஒரு ஓய்வு பெற்ற இராணுவ அதிகாரி சிறுவனை சுட்டுக் கொன்ற வழக்கு என்னானது என்று யாருக்காவது தெரியுமா?

அரசாங்கம், நீதி மன்றம், காவல்துறை, இராணுவம் என அனைத்தும் ஒருங்கிணைந்து உழைக்கும் மக்களுக்கு எதிராக இருக்கிறது என்பதின் நடைமுறை எடுத்துக்காட்டுகள் தான் இவை. ராம்குமார் மின்கம்பியை பற்களால் கடித்து தற்கொலை செய்து கொண்டான் என காவல் துறை கூறுவதின் பொருள் என்னவென்றால், நான் நினைத்தால் உங்களில் யாரையும் அடித்துக் கொல்வேன், உங்களால் என்ன செய்துவிட முடியும்? என்பது தான்’

புதிய கல்விக் கொள்கைக்கு எதிராக போராடிய மாணவர்களை அடித்து இழுத்து, ஆடைகளை அலங்கோலப்படுத்தி கைது செய்து அப்புறப்படுத்தும் ரவுடித்துறை; கோவையில் காவிக் கழிசடைகள் பத்து கி.மீ நெடுகிலும் கடைகளை அடித்து நொறுக்கியும், பொருட்களை திருடிச் சென்றும், காவல்துறை வாகனம் உட்பட, வண்டிகளை தீ வைத்துக் கொளுத்தியும் கும்பல் தாக்குதல் நடத்தியதை அனுமதித்ததை வேறு எப்படியாவது புரிந்து கொள்ள வழியிருக்கிறதா?

முதிர்ந்தவர்களைக் கூட ஒருமையில் விழிப்பதும், கைலி உடுத்தியிருந்தால் கன்னத்தில் அறைவதும் என காவல் துறை அத்துமீறுவது உழைக்கும் மக்கள் பெரும்பாலானோரின் சொந்த அனுபவம்.

நான் நினைத்தால் எந்தச் சட்டத்தையும், மரபையும் எட்டாக மடித்து வியர்வையை ஒற்றிக் கொள்வேன் என்னை எவன் கேட்க முடியும் எனும் அரசும்,

சட்டங்களுக்கு நாங்கள் மட்டுமே விளக்கம் கூறுவோம், வேறு எந்தக் கொம்பனுக்கும் அந்த அதிகாரத்தை தர முடியாது என்று அழிச்சாட்டியம் செய்யும் நீதி மன்றங்களும்,

சட்டத்தை மீறும் அதிகாரமும், மீறப்படுவதை அனுமதிக்கும் அதிகாரமும் எனக்கு மட்டுமே உண்டு, மீறுகிறவர்களை அடித்து நொறுக்குவேன், கொன்றும் வீசுவேன் எனத் திரியும் காவல்துறையும்,

உழைக்கும் மக்கள் மட்டும் சட்டத்தின் படி நடந்து கொள்ள வேண்டும் என நீதி போதனை செய்கின்றன.

நாம் என்ன செய்யப் போகிறோம்?

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

முகம்மதின் மரணத் தருவாயில் நடந்த குழப்பங்கள்

ph moh's death

 இஸ்லாம்: கற்பனைக் கோட்டையின் விரிசல்கள் வழியே  .. பகுதி 57

தவறாக அன்றி ஒரு மூஃமின் பிரிதொரு மூஃமினை கொலை செய்வது ஆகுமானதல்ல .. .. .. எவனேனும் ஒருவன் ஒரு மூஃமினை வேண்டுமென்றே கொலை செய்வானாயின் அவனுக்கு உரிய தண்டனை நரகமே ஆகும். என்றென்றும் அங்கேயே தங்குவான் .. .. .. குரான் 4:92, 93

 

இறைத்தூதர் அவர்கள் கூறினார்கள், நீங்கள் உங்கள் சகோதரரை நோக்கி ஆயுதத்தைக் காட்டி சைகை செய்ய வேண்டாம். ஏனெனில் உங்களுக்குத் தெரியாமலேயே ஷைத்தான் உங்கள் கையிலிருந்து அதைப் பிடுங்கி (சகோதரர் மீது தாக்குதல் நடத்தி) விடக்கூடும். அதனால் நீங்கள் நரகத்தில் வீழ்ந்து விடக்கூடும். புஹாரி: 7072

 

ஒருவர் தம் சகோதரரிடம் மூன்று நாட்களுக்கு மேல் பேசாமலிருப்பது அனுமதிக்கப்பட்டதன்று .. .. .. புஹாரி 6077

 

மேலுள்ள ஹதீஸ்களும் குரான் வசனமும் தெளிவாக கூறுவது என்னவென்றால் முஸ்லீம்கள் தங்களுக்குள் ஒருவருக்கு எதிராக மற்றொருவர் ஆயுதம் ஏந்தக் கூடாது என்பது தான். இந்த அறிவுரைகள் முகம்மது வாழ்ந்த அந்தக் காலத்திலிருந்து இன்னும் மனிதன் வாழப்போகும் அத்தனை காலம் வரை உள்ள முஸ்லீம்கள் அனைவரும் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய வழிகாட்டல். ஆனால் இந்த வழிகாட்டல்களை முகம்மதுடன் வாழ்ந்த, முகம்மதுவுக்கு உற்ற உறவினர்களாக இருந்த, முகம்மதுவுக்கு நெருங்கிய தளபதிகளாக இருந்த, முகம்மது யாரை சொர்க்க வாசிகள் என முன்னறிவிப்பு செய்தாரோ அவர்கள் தங்களுக்குள் ஒருவரை ஒருவர் வெட்டி வீழ்த்திக் கொண்டார்கள் என்றால் அதை உங்களால் நம்ப முடியுமா? ஆனால், நடந்தது அது தான். இதை எப்படி புரிந்து கொள்வது? முகம்மது கூறிய கொள்கையை முகம்மதுக்கு நெருக்கமாக உடன் வாழ்ந்தவர்களே செயல்படுத்தாமல் அலட்சியப் படுத்தி விட்டார்கள் என்றா? முகம்மது இறந்த பிறகு அவர்களால் கூட முகம்மதின் கொள்கை செயல்படுத்த முடியாததாக இருந்தது என்றா? அல்லது முகம்மதின் கொள்கை காலத்துக்கு ஒவ்வாததாக இருந்தது என்றா? எப்படியானாலும் முகம்மதின் காலத்திலேயே அவரின் கொள்கைகளுக்கு, அவரின் சொல்லுக்கு மதிப்பில்லாமல் போனது என்பது தான் உண்மை.

 

முகம்மதுக்குப் பிறகு ஆட்சி புறிந்த நான்கு கலீபாக்களில் அபூபக்கர் தவிர ஏனைய மூன்று கலீபக்களான உமர், உஸ்மான், அலி ஆகியோர்கள் கொல்லப்பட்டுத் தான் இறந்திருக்கிறார்கள். அந்த ஆட்சித் தலைவர்களைக் கொன்றவர்கள் மத ரீதியில் எதிரிகளான யூதர்களோ, வணக்க வழிபாட்டு ரீதியில் எதிரிகளான மக்கத்து குரைஷிகளோ அல்லர். எந்த முஸ்லீம்கள் முகம்மதையும் அவரின் கொள்கையையும் தம் உயிரினும் மேலானதாக ஏற்றுக் கொண்டார்களோ அந்த முஸ்லீம்கள். இனி உலகம் அழியும் வரை பிறக்கும் அனைவருக்கும் முகம்மதே அழகிய முன்மாதிரி என்று வியந்து போற்றினார்களோ அந்த முஸ்லீம்கள். அவ்வளவு ஏன்? தனக்குப் பிறகு, தன்னுடைய அரசியல் வாரிசாக முகம்மதால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அபூபக்கரிடமே முகம்மதின் இரத்த வாரிசான முகம்மதின் நேசத்துக்குறிய மகள் ஃபாத்திமா பகைமை கொண்டு இறந்து போகும் வரை பேசாமலிருந்தார் என்று ஒரு ஹதீஸ் தெரிவிக்கிறது.

 

ஃபாத்திமாவுக்கு அபூபக்கர், இறைத்தூதர் அவர்கள் எங்கள் சொத்துக்கு வாரிசாக யாரும் வர முடியாது. நாங்கள் விட்டுச் செல்பவை எல்லாம் தர்மம் செய்யப்பட வேண்டும் என்று சொல்லியிருக்கிறார்கள் என்று பதிலளித்தார்கள். இதனால் பாத்திமா கோபமுற்று அபூபக்கர் அவர்களிடம் பேசுவதை விட்டு விட்டார்கள். அவர்கள் மரணிக்கும் வரை அபூபக்கர் அவர்களிடம் பேசாமலேயே இருந்துவிட்டார்கள் .. .. .. புஹாரி 3093

 

தனக்குப் பின்னால் மக்கள் எப்படி இருக்க வேண்டும் என முகம்மது விரும்பினாரோ அதன்படி அவருக்கு நெருக்கமானவர்களே இருக்கவில்லை. சொத்துக்காகவும் அதிகாரத்திற்காகவும் ஒருவர் மீது ஒருவர் போர் தொடுத்துக் கொண்டார்கள். முகம்மது இறந்தவுடன் அன்சாரிகளும் குரைஷிகளும் அதிகாரத்திற்காக மோதிக் கொண்டது புஹாரி 6830 ல் மிக விரிவாக கூறப்பட்டுள்ளது.

 

மூன்றாவது கலீபாவான உஸ்மான் கொல்லப்பட்டுவிட அதற்கு காரணமானவர்களை தண்டிப்பேன் என்று கூறி ஆட்சியேறிய நான்காவது கலீபாவான அலீ, உஸ்மானை கொலை செய்தவர்களை கண்டுபிடிப்பதற்கு எந்த முயற்சியையும் எடுக்கவில்லை. இதைக் கண்டித்து முகம்மதின் நேசத்திற்குறிய மனைவி ஆய்ஷா ஆட்சித்தலைவரான அலீயின் மீது போர் தொடுத்தார். ஆய்ஷாவின் ஒட்டகத்தை குறிவைத்து நடத்தபட்ட போர் என்பதால் ஒட்டகப் போர் என்று வரலாற்றில் குறிப்பிடப்படும் இந்தப் போரில் பத்தாயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட முஸ்லீம்கள் மடிந்து போனதாக குறிப்புகள் கூறுகின்றன.

 

இப்படி இவர்கள் சொத்துக்காகவும் அதிகாரத்திற்காகவும் சண்டையிட்டுக் கொண்டதற்கு இன்றைய மதவாதிகள் விளக்கத்திற்கு மேல் விளக்கமாக கூறிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அப்படி சண்டையிட்டுக் கொண்டதற்கு ஆயிரம் சமாதானங்கள் கூறினாலும் முகம்மதின் போதனைகளை தங்களை முஸ்லீம்களாக அறிவித்து அதிகாரத்தையும் சொத்துகளையும் அனுபவித்துக் கொண்ட அவரின் நெருங்கிய உறவினர்கள் கூட செவிமடுக்கவில்லையே ஏன்? என்பது தான் முதன்மையான கேள்வி.

 

முகம்மது என்பவர் இஸ்லாத்தின் முழுமை. முகம்மது இல்லாமல் இஸ்லாம் எனும் மதம் இல்லை. அவரின் ஒவ்வொரு சொல்லும் செயலும் பின்பற்றத்தக்கது, மட்டுமல்லாமல் அவைகளுக்கு விரோதமாக செயல்படுபவர்கள் இஸ்லாத்தின் பார்வையில் குற்றவாளிகள். அதற்கு தண்டனையாக நரகத்தை அடைவார்கள் என்பது தான் மதத்தின் தீர்ப்பு. இதுமட்டுமல்ல முகம்மது வாழும் காலத்தில் அவரை முஸ்லீம்கள் எந்த உயரத்தில் வைத்திருந்தார்கள் என்பதை கீழ்காணும் ஹதீஸ் விளக்கும்.

 

.. .. .. பிறகு தண்ணீருள்ள ஒரு பாத்திரத்தைக் கொண்டுவரச் சொல்லி அதில் தம் இரு கைகளையும், தம் முகத்தையும் கழுவி அதில் உமிழ்ந்தார்கள். பிறகு எங்களிடம் இதிலிருந்து சிறிது அருந்திவிட்டு உங்கள் முகங்களிலும் மார்புகளிலும் ஊற்றிக் கொள்ளுங்கள் என்று கூறினார்கள். எனவே நாங்கள் இருவரும் அவ்வாறே செய்தோம். அப்போது உம்மு ஸலமா திரைக்குப் பின்னாலிருந்து எங்களை அழைத்து உங்கள் அன்னைக்காகவும் அதிலிருந்து சிறிது மீதி வையுங்கள் என்று கூறினார்கள். அவ்வாறே நாங்கள் இருவரும் அவர்களுக்காக அதில் சிறிது மீதி வைத்தோம். புஹாரி 4328

 

ஒருபுறம் இப்படி மூடத்தனமான கண்மூடித்தனமான பக்தி, மறுபுறம் முகம்மதின் மருமகன் அலீ முகம்மதை எப்படி கிண்டல் செய்கிறார் என்று பாருங்கள்,

 

நபி அவர்கள் ஓர் இரவில் என்னிடமும் ஃபாத்திமா அவர்களிடமும் வந்தார்கள். நீங்கள் இருவரும் தொழவில்லையா என்று கேட்டார்கள். அப்போது நான் நபி அவர்களே எங்களின் உயிர்கள் அல்லாஹ்வின் கையிலுள்ளன. அவன் எழுப்பும் போதே நாங்கள் எழ முடியும் என்று கூறினேன். இதை நான் கூறிய போது எனக்கு எந்த மறுமொழியும் கூறாமல் திரும்பிச் செல்லலானார்கள். பின்னர் தம் தொடையில் அடித்து மனிதன் அதிகமாக தர்க்கம் செய்பவனாக இருக்கிறான் என்று கூறிக் கொண்டே திரும்பிச் சென்றார்கள். புஹார் 1127

 

அதாவது, முகம்மது தம் மகளும் மருமகனான அலியும் வசிக்கும் வீட்டுக்கு ஓர் இரவில் வருகிறார். நீங்கள் இரவுத் தொழுகையை தொழவில்லையா? என்று கேட்கிறார். இதற்கு அலி செய்யும் கிண்டலை புரிந்து கொள்ள இன்னொரு ஹதீஸுடன் இணைத்துப் பார்க்க வேண்டும். இரவில் தூங்குவது குட்டி மரணம் போன்றது. மரணத்தில் உயிர்களைக் கைப்பற்றுவது போலவே தூக்கத்திலும் கைப்பற்றப்படுகிறது. கைப்பற்றப்பட்ட உயிர் திரும்ப வழங்கப்பட்டால் அது தூக்கமாக கருதப்படுகிறது. மாறாக உயிர் திரும்ப வழங்கப்படாவிட்டால் அது மரணமாகி விடுகிறது. எனும் பொருளில் ஏற்கனவே ஒரு ஹதீஸை அருளியிருக்கிறார் முகம்மது. இந்த ஹதீஸை மனதில் வைத்துக் கொண்டுதான் மேற்கண்ட பதிலை அலி தன் மாமனாருக்கு தெரிவிக்கிறார். தூக்கத்தில் எங்கள் உயிரை இறைவன் கைப்பற்றி வைத்துக் கொண்டு அவன் எழுப்பி விடாத போது நாங்கள் எப்படி விழித்தெழுந்து தொழ முடியும்? என்று எதிர்க்கேள்வி கேட்டிருக்கிறார். இதை ஏற்றுக் கொள்ளவும் முடியாமல், பதில் சொல்லவும் இயலாமல் தான் முகம்மது தொடையில் அடித்துக் கொண்டே திரும்பச் சென்று விட்டார்.

 

இதை மருமகன் மாமனாருக்கிடையேயான கிண்டல் கேலி என்று எடுத்துக் கொள்ள முடியுமா? அனைத்து முஸ்லீம்களுக்கும் முகம்மது முன்மாதிரி என்றால் அது மருமகனுக்கு பொருந்தாதா? முகம்மதின் கட்டளைக்கு கீழ்ப்படியாதவன் முழுமையான முஸ்லீமாக முடியாது. முகம்மதை தம் உயிரிலும் மேலாக மதித்துப் போற்றாத யாரும் முழுமையான முஸ்லீமாக முடியாது என்று கூறும் கூற்றுகளுக்கெல்லாம் என்ன பொருள்? கீழ்க்காணும் வசனம் எச்சரிப்பதைப் பாருங்கள்.

 

மேலும், அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதரும் ஒரு காரியத்தைப்பற்றிக் கட்டளையிட்டு விட்டால், அவர்களுடைய அக்காரியத்தில் வேறு அபிப்பிராயம் கொள்வதற்கு ஈமான் கொண்டுள்ள எந்த ஆணுக்கோ பெண்ணுக்கோ உரிமையில்லை; ஆகவே, அல்லாஹ்வுக்கும் அவனுடைய ரஸூலுக்கும் எவரேனும் மாறு செய்தால் நிச்சயமாக அவர்கள் பகிரங்கமான வழிகேட்டிலேயே இருக்கிறார்கள். குரான் 33:36

 

கேலி செய்வதாவது பரவாயில்லை, மாமனார், மருமகன் விவகாரம் என்று பொறுத்துக் கொள்ளாலாம். ஆனால், உயிரினும் மேலாக மதிக்க வேண்டியவரை கிள்ளுக் கீரையாக நினைத்தால், அதுவும் மரணத் தருவாயில். அதையும் ஒரு ஹதீஸ் பதிவு செய்திருக்கிறது.

 

நபி அவர்களின் மரண வேதனை அதிகமானபோது என்னிடம் ஓர் ஏட்டைக் கொண்டு வாருங்கள் எனக்குப் பிறகு நீங்கள் வழி தவறி விடாதிருக்க ஒரு மடலை நான் உங்களுக்கு எழுதித்தருகிறேன் என்று கூறினார்கள். நபி அவர்களுக்கு வேதனை அதிகமாகி விட்டது, நம்மிடம் அல்லாஹ்வின் வேதம் இருக்கிறது அது நமக்குப் போதுமானது என்று உமர் கூறினார். உடனே கருத்து வேறுபாடு எழுந்து கூச்சலும் குழப்பமும் மிகுந்து விட்டன. இதைக் கண்ட நபி அவர்கள் என்னை விட்டு எழுந்து செல்லுங்கள், என் முன்னிலையில் இது போன்ற சச்சரவுகள் எதுவும் இருக்கக் கூடாது என்றார்கள். நபி அவர்களுக்கும் அவர்கள் மடலுக்கும் குறுக்கே தடையாக நிகழ்ந்து விட்ட சோதனை பெரும் சோதனைதான் என்று கூறியவராக அங்கிருந்து இப்னு அப்பாஸ் வெளியேறிவிட்டார். புஹாரி 114

 

இந்தச் சூழலை புரிந்து கொள்ள முடிகிறதா? புரிந்து கொள்ள முடியும் என்றால் இன்றைய இஸ்லாமியர்கள் முகம்மதுவுக்கு கொடுக்கும் அத்தனை மரியாதையும், வழிகாட்டி எனும் மதிப்பும், இறைவனுக்கு அடுத்த இடத்தில் வைத்திருக்கும் பாங்கும், ஐயத்துக்கு இடமின்றி முகம்மது உயிருடன் இருக்கும் போதே அடித்து நொருக்கப்பட்டிருக்கிறது என்பது எவ்வளவு நிதர்சனம்.

 

முகம்மதுக்கு இஸ்லாமியர்கள் கொடுத்துக் கொண்டிருக்கும் அத்தனை பில்ட்டப்புகளையும் இந்த ஒற்றை ஹதீஸ் தகர்த்து விட்டது. மரணத் தருவாயில் முகம்மது கூற விரும்பியது என்ன? “எனக்குப் பிறகு நீங்கள் வழி தவறிவிடாதிருக்க என்று கூறியிருக்கிறார் என்றால், வழி தவறி விடுவார்கள் என்று முகம்மது எண்ணியிருக்கிறார், அதை சரிப்படுத்த வேண்டும் என்றும் முயன்றிருக்கிறார். என்றால் முகம்மது சரிப்படுத்த விரும்பிய வழி எது? தற்போதைய இஸ்லாத்திற்கும் முகம்மது கூற விரும்பிய கொள்கைக்கும் இடையே வேறுபாடு இருக்கிறதா? தங்களை இஸ்லாமியர்களாக கருதிக் கொள்வோர் எவரேனும் பதிலளிக்க முன்வருவார்களா?

இத்தொடரின் முந்தைய பகுதிகள்

56. முகம்மது தேன் குடித்த கதை

55. முகம்மதும் ஆய்ஷாவும்

54. முகம்மது ஏன் அத்தனை பெண்களை மணந்து கொண்டார்

53. முகம்மதின் மக்கா வாழ்வும் அவரின் புலப்பெயர்வும்

52.  தன்னுடன் தானேமுரண்பட்ட முகம்மது

51. முகம்மது நல்லவரா? கெட்டவரா?

50. முகம்மது அனுப்பிய கடிதங்கள் மதமா? ஆட்சியா?

49. முகம்மது நடத்திய போர்கள்: அரசியலா? ஆன்மீகமா?

48. முகம்மது சொல்லிய சாத்தானின் வசனங்கள் 2

47. முகம்மது சொல்லிய சாத்தானின் வசனங்கள் 1

46. இஸ்லாமியப் பொருளாதாரம்: ஜக்காத் எனும் மாயை

45. அல்லாவின் சட்டங்கள் எக்காலத்துக்கும்  பொருத்தமானவைகளா? 2. குற்றவியல் சட்டம்

44. அல்லாவின் சட்டங்கள் எக்காலத்துக்கும்  பொருத்தமானவைகளா? 1. மணச்சட்டம்

43. அல்லாவும் அவன் அடிமைகளின் அடிமையும் 3

42. அல்லாவும் அவன் அடிமைகளின் அடிமையும் 2

41. அல்லாவும் அவன் அடிமைகளின் அடிமையும் 1

40. அல்லாவின் பார்வையில் பெண்கள் 5. ஆணாதிக்கம்

39. அல்லாவின் பார்வையில் பெண்கள் 4. மஹ்ர் மணக்கொடை

38. அல்லாவின் பார்வையில் பெண்கள் 3. விவாகரத்து

37. அல்லாவின் பார்வையில் பெண்கள் 2. சொத்துரிமை

36. அல்லாவின் பார்வையில் பெண்கள் 1. புர்கா

35. மனிதன்: அல்லாவின் அருளா? பரிணாமத்தின் பரிசா? 4

34. மனிதன்: அல்லாவின் அருளா? பரிணாமத்தின் பரிசா? 3

33. மனிதன்: அல்லாவின் அருளா? பரிணாமத்தின் பரிசா? 2

32. மனிதன்: அல்லாவின் அருளா? பரிணாமத்தின் பரிசா? 1

31. ஸம் ஸம் நீரூற்றும் குரானும்

30. விண்வெளியைக் கடந்த முதல் மனிதர் முகம்மதின் மிஹ்ராஜ்

29. மீனின் வயிற்றில் மனிதனைப் பாதுகாத்த அல்லா

28. குரான் குறிப்பிடும் பேசும் உயிரினங்கள் இருப்பது சாத்தியமா?

27. தடயமில்லாத அல்லாவின் அத்தாட்சிகள்

26. குரானில் மிதக்கும் சின்னச் சின்னப் பிழைகள்

25. நிலவை உடைத்து ஒட்டிய அல்லா

24. ஆதிமனிதன் மொழியறிந்தவனா? அல்லாவின் பதில் என்ன?

23. கால வெளியில் சிக்கிக்கொண்ட அல்லா

22. குரானின் காலப்பிழைகள்

21. குரான் குறிப்பிடும் நட்சத்திரங்கள்: மனிதப் பார்வையா? இறைப் பார்வையா?

20. மக்காவின் பாதுகாப்பு: குரானின் அறிவிப்புகள் உண்மையா?

19. சூரத்துல் கஹ்புக்கும் புத்தருக்கும் என்ன தொடர்பு?

18. நூஹின் கப்பல் நிறைய புராணப் புழுகுகள்

17. பிர் அவ்னின் உடல் எனும் கட்டுக்கதை

16. கருவறை குறித்த அல்லாவின் கதையாடல்கள்

15. விந்து குறித்த குரானின் விந்தைகள்

14. பாலும் தேனும் அல்லாவின் வேதத்தின் பாடுகள்

13. கோள்களும் அதன் விசையும் அல்லாவின் தேற்றங்கள்

12. விண்வெளி குறித்த அல்லாவின் பண்வெளிகள்.

11. குரானின் மலையியல் மயக்கங்கள்

10. கடல்கள் பற்றிய அல்லாவின் புனைகதைகள்

9. பூமி உருண்டை என யார் சொன்னது, அல்லாவா? மனிதனா?

8. பிரபஞ்சமும் அதை கட்டுப்பட அழைத்த குரானும்

7. குரான் கூறுவது அறிவியலாகுமா?

6. ஹதீஸ்களும் அதன் பிரச்சனைகளும்.

5. குரானின் பாதுகாப்பில் விழுந்த கேள்விக்குறிகள்.

4. மெய்யாகவே குரான் பாதுகாக்கப்பட்டது தானா?

3. குரானின் சவாலுக்கு பதில்

2. அல்லாவின் ஆற்றலிலுள்ள இடர்பாடுகள்

1. இஸ்லாம். பிறப்பும் இருப்பும்: ஓர் எளிய அறிமுகம்

இஸ்லாம்: கற்பனைக்கோட்டையின் விரிசல்கள் வழியே….

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

குழந்தை சுருதி மரணம்: கேட்க மறந்த கேள்விகள்

 

கடந்த 25ம் தேதி சென்னை சேலையூர் ஜீயோன் மெட்ரிகுலேசன் பள்ளியில் இரண்டாம் வகுப்பில் படித்த சுருதி என்ற சிறுமி, பள்ளி பேருந்தில் இருந்த ஓட்டை வழியே சாலையில் தவறி விழுந்து, பயணித்த பேருந்தின் சக்கரத்திலேயே மாட்டிக் கொண்டு துடிக்கத் துடிக்க உயிரிழந்தாள். காட்சி ஊடகங்கள் இதை தங்களின் வியாபாரத்திற்காக பயன்படுத்தும் விதத்தில் பரபரபரப்பான செய்தியாக மாற்ற, தமிழகம் பற்றிக் கொண்டது. பார்த்த கணத்திலேயே பதற வைக்கும் செய்தி என்பதால் சலை மறியல், கண்ணீர் அஞ்சலிக் கூட்டங்கள், கடைசி ஊர்வலம் என பொது மக்கள் தன்னுந்துதலில் தாங்களாகவே தங்களின் அனுதாபத்தை வெளிப்படுத்திக் கொண்டனர். நேரில் கண்ணுற்ற மக்கள் தங்களின் கோபத்தை பேருந்தை எரித்து தீர்த்துக் கொண்டனர். தொடர்ந்து, மக்களிடையே நிகழ்வு குறித்து யார் பொறுப்பு எனும் கேள்விகள் எழுந்தன. பள்ளி நிர்வாகிகளே காரணம் என்றனர் சிலர். பேருந்து ஓட்டுனர்களின் அலட்சியமே காரணம் என்றனர் சிலர். குழந்தைகளின் பாதுகாப்பில் கவனமற்று இருந்த பெற்றோர்களும் காரணம் என்றனர் சிலர். சரியாக சோதனை செய்யாமல் சான்றிதழ் அளித்த மண்டல போக்குவரத்து அலுவலரும் காரணம் என்றனர் சிலர். இன்னும் சிலரோ இரக்கமற்று குழந்தையும் காரணம் என்றனர். நீதி மன்றம் தன் பங்குக்கு ஏன் இதை கொலை வழக்காக எடுத்துக் கொள்ளக் கூடாது என்று கேட்டு வைத்தது.

 

சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், கும்பகோணத்தில் பள்ளியில் ஏற்பட்ட தீயில் சற்றேறக் குறைய நூறு மொட்டுகள் கருகிச் சாம்பலாயின. அப்போதும் இப்படித்தான் மக்கள் கொதித்தார்கள், கேள்வி எழுப்பினார்கள். பம்மாத்து செய்தது அரசு. ஆண்டுகள் கடந்தன, மறந்தும் போயிற்று. ஆனால் இன்று தமிழ்நாட்டில் இருக்கும் பள்ளிகளில் தீப்பற்றும் அபாயம் முற்றிலும் நீக்கப்பட்டு விட்டது என்று கூறமுடியுமா? இந்த நிகழ்வுக்குப் பிறகும் பள்ளிப் பேருந்துகள் இது போன்ற விபத்துகள் மீண்டும் நேராவண்ணம் நெறிப்படுத்தப்படும் என்று எதிர்பார்க்க முடியுமா? முடியாதென்றால் ஏன்? ஏன் இதை கொலை வழக்காக எடுத்துக் கொள்ளக் கூடாது? என நீதி மன்றம் எழுப்பும் கேள்வி உட்பட மக்கள் எழுப்பும் கேள்விகள் அடிப்படையான விசயத்தை தொட மறுக்கின்றன. மறக்கப்படும் அல்லது மறைக்கப்படும் அந்தக் கேள்விகள் எவை?

 

இரண்டாம் வகுப்பு படிக்கும் குழந்தை, ஏழு வயது சிறுமி ஏன் பேரூந்தில் பயணம் செய்து படிக்க வேண்டும்? வீட்டின் அருகே பள்ளிகளே இல்லையா? அல்லது தூரம் சென்று படித்தாக வேண்டிய நிர்பந்தம் குழந்தைக் கல்வி முறையில் இருக்கிறதா? பெற்றோர்களின் தனியார் கல்வி மோகத்திற்கு பல காரணங்களைக் கூறலாம். அவற்றில் முதன்மையானது தனியார் கல்வியை நோக்கி அரசு பெற்றோர்களை தள்லுகிறது என்பது தான். தெருவுக்கு ஒரு சாராயக் கடையை நடத்த முடியும் அரசால் ஊருக்கு நான்கு பள்ளிகளை நடத்த முடியாதா? நடத்தப்படும் பள்ளியிலும், ஆசிரியரின்றி, பயிற்றுவிக்கும் முறைகளின்றி, வசதிகளின்றி, ஏன் சில வேளைகளில் பள்ளிக் கட்டிடங்களே இன்றி அரசு தனியார் போதையேறிக் கிடப்பதால் தானே பெற்றோர்கள் தனியார் கல்வியை நாடுகிறார்கள். அதிக சம்பளத்தில் கிடைக்கப் போகும் வேலை வாய்ப்பு ஒன்றுதான் வாழ்க்கைக் கடலைக் கடக்க உதவும் ஒரே துடுப்பு என்று மக்கள் முடிவு செய்யும் வண்ணம் எதிர்காலம் குறித்த பயத்தை வேலையில்லா திண்டாட்டம் மூலம் ஏற்படுத்தி; என்ன விலை கொடுத்தேனும், எவ்வளவு சிரமப் பட்டேனும் ஆங்கிலக் கல்வியை, தனியார்கல்வியை குழந்தைகளின் மூளையில் திணித்தே ஆக வேண்டும் எனும் மனோநிலையை பெற்றோர் மனதில் ஏற்படுத்தியது அரசல்லவா?

 

பயிலும் குழந்தைகளின் பாதுகாப்பை கவனிக்கவிடாமல், உறுதிப்படுத்தாமல் பள்ளியின் நிர்வாகத்தை அலட்சியம் கொள்ள வைத்தது எது? பேரூந்தில் அழைத்து வரும் தூரத்திலிருந்து குழந்தைகள் வருகின்றன என்றால் கல்வியை விட அவர்களின் பாதுகாப்பில் அல்லவா அதிக கவனம் செலுத்தப்பட்டிருக்க வேண்டும். ஆனால் பள்ளியின் தாளாளர் அது ஒப்பந்த அடிப்படையில் இயக்கப்படும் பேரூந்து பள்ளியின் சொந்தப் பேரூந்தல்ல என்று தட்டிக் கழிக்க முயன்றிருக்கிறார். இதில் இன்னொரு அம்சத்தையும் நாம் கவனத்தில் கொண்டாக வேண்டும். தேர்வு காலத்தில் தம் பள்ளியில் பயின்று தேர்வெழுதும் மாணவர்களுக்கு ‘பிட்’ கொடுத்து அதிக மதிப்பெண் எடுக்க தூண்டும், அனுமதிக்கும் தாளளர் போன்றவர்கள் குழந்தைகளின் பாதுகாப்பை அலட்சியப் படுத்துகிறார்கள் என்றால், பணம் ஒன்றைத் தவிர வேறெதிலும் அவர்களுக்கு கவனம் இல்லை என்பதே பொருள். குழந்தைகளை ஏற்றிச் செல்லும் பேரூந்து என்பதை அறிந்திருந்தும் அதன் உரிமையாளர், குழந்தை விழும் அளவுக்கு ஓட்டையோடு பேருந்தை இயக்க அனுமதிக்கிறார் என்றால், பராமரிப்புச் செலவைக் குறைத்து லாபமீட்டும் நோக்கத்தைத் தவிர வேறு நோக்கம் அந்த உரிமையாளருக்கு இருந்திருக்க முடியுமா? என்றால் கல்வியை கடைச் சரக்காக்கியதல்லவா முதல் குற்றம்.

 

இந்த நிகழ்வு நேர்வதற்கு இரண்டு வாரத்துக்கு முன்பு தான் அந்தப் பேருந்துக்கு இயக்கத் தரச் சான்றிதழ் வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. குழந்தை விழும் அளவுக்கு பெரிய ஓட்டை பேரூந்தின் தளத்தில் இருக்கும் போது எப்படி ஒரு மண்டல போக்குவரத்து அலுவலரால் இயக்கச் சான்றிதழ் வழங்க முடிந்தது? யார் எப்படிப் போனால் எனக்கென்ன? எந்தச் சோதனையும் செய்யாமல் ‘தகுந்த முறையில் கவனித்தல்’ மிதி வண்டிகளுக்குக் கூட பேரூந்துக்கான சான்றிதழ் வழங்கத் தயாராக இருக்கும் அதிகாரிகள் எந்த அடிப்படையில் அப்படி ஆனார்கள்? பிற உயிர்களைவிட கையூட்டாக கிடைக்கும் அற்பப் பணம் சிறந்தது எனும் எண்ணம் அவர்களுள் ஏற்பட வழி வகுத்தது எது? உடனிருக்கும் சமூகத்தைவிட தான் மட்டும் எந்த விததிலேனும் முன்னேறி விட வேண்டும் எனும் துடிப்பை அவர்களுக்குள் வழங்கிய ஒன்றல்லவா தண்டிக்கப்பட வேண்டியது.

 

இப்போது அரசு துரித நடைவடிக்கை எடுத்திருக்கிறதாம். தாளாளர், அதிகாரி, ஓட்டுனர் உள்ளிட்டோர் கைது செய்யப் பட்டிருக்கிறார்களாம். முதல்வர் நிவாரண நிதியிலிருந்து லட்ச ரூபாய் வழங்கப்படவிருக்கிறது. இது தான் அரசின் நடவடிக்கைகள். இது போதுமா? போதாதா? என்பதல்ல பிரச்சனை. இந்த கோரத்தில் யார் சாராம்சமான குற்றவாளியோ அவர்களே நீதியும் வழங்க முடியுமா? மேலே கேட்கப்பட்டிருக்கும் மூன்று கேள்விகளிலும் யார் குற்றவாளியாய் நிற்பது? தனியார் கல்வியை ஊக்குவிக்க வேண்டும் என்பதற்காகவே அரசு பள்ளிகளை சீர்குலைத்தது யார்? லாபமீட்டுவதைத் தவிர  முதலாளிகளுக்கு வேறெதுவும் அவசியமில்லை என்று தெரிந்தும் அவர்களின் லாபத்திற்கு உத்திரவாதம் செய்து கொடுத்து வசதிகளும் சலுகைகளும் தந்தது யார்? தன்னோடு உண்டு தன்னோடு உறங்கும் சக மனிதனை பற்றி கவலைப் படாமல் நீ மட்டும் முன்னேறிச் செல் என்று சமூக மனிதர்களை தனித்தீவாய் உருமாற்றியது யார்? முன்னேறுவது என்றால் எந்த வழியிலாவது பணம் சேர்ப்பது என்று அருஞ்சொற்பொருள் வழங்கியது யார்?

 

அனைத்துக் கேள்விகளுக்கும் பதிலாய் நிற்பது அரசும் அதன் கொள்கைகளும் தாம். அரசுகள் கடைப்பிடித்து வரும் தனியார்மயம், தாராளமயம், உலகமயக் கொள்கைகளினால் அனைத்துப் பிரிவு மக்களும் பாதிக்கப்பட்டு வருகிறார்கள். ஆனாலும் அந்தக் கொள்கைகளை அமல்படுத்துவனின்று பின்வாங்கப் போவதில்லை என்று அரசுத் தலைவர்கள் அவ்வப்போது வெளிப்படையாக அறிவித்தும் வருகிறார்கள். அடுப்பில் விறகைத் திணித்துக்கொண்டே கொதிப்பதை அடக்க வேண்டும் என்றால் முடியுமா? சுருதிகளின் கொலைகளை மட்டுமல்ல, சுருதிகளின் பெற்றோர்களுக்கு இருக்கும் தனியார் மோகம் எனும் நோயை அகற்றிடவும் வேண்டுமென்றால் அதற்கு அரசு அருகாமைப் பள்ளி என்பதைத் தவிர வேறு மாற்று உண்டா? சிறுமி சுருதி நமக்கு கற்றுத்தந்திருக்கும் பாடத்தை படிக்க விரும்புபவர்களே! ஒன்று சேருங்கள். பெற்றோர் சங்கங்களாக திரளுங்கள். போராட்டங்களைத் தவிர வேறெதும் நம் வாழ்வைத் தீர்மானிக்கப் போவதில்லை.

 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

மரண ஜோதியை தரிசித்த மகர ஜோதி

அறிவியல் முன்னோக்கி பயணிக்க, பயணிக்க அதன் கடைக்கம்பியை பிடித்து தொத்திக்கொண்டு ஆன்மீகமும் நேர்மையற்று கூடவே வந்துவிடுகிறது. அறிவியலின் வேகத்தைவிட இப்படி ‘தொத்திக்கொண்டு’ பயணிப்பது ஒரு சாகசமாக பார்க்கப்படுவதால் ஏற்படும் பாதிப்புகள் அடிக்கடி கிழித்துக்கொண்டு வெளிவந்துவிடுகின்றன. சாஸ்தா வாழவைப்பார் என்றும், மகர ஜோதி அதிசயம் என்றும் நம்பும் அப்பாவி பக்தர்களின் பாமரத்தனமான நம்பிக்கை அவர்களின் வாழ்வை அவநம்பிக்கையாக்கி விடுகிறது. இதை ஆண்டவனின் அருளில் ஏற்பட்ட பிழை என்பதா? ஆள்பவர்களின் அலட்சியம் என்பதா?

 

மகரஜோதி தரிசனம்(!) முடிந்து திரும்பியவர்கள் நெரிசலில் சிக்கி 109 பேர் இறந்துவிட்டிருக்கிறார்கள். உடனே ‘உள்ளேன் ஐயா’ வுக்காக பலர் அதிர்ச்சி தெரிவித்தார்கள், கவலைப்பட்டார்கள், ஆள்பவர்கள் இழப்பீடுகளை அறிவித்தார்கள். இனி வேறொரு மதத்தில், பிரிதொரு இடத்தில், மற்றுமோர் இழப்பு ஏற்படுவது வரை இந்தப் பேச்சுக்கள் மறைந்து போகும். ஆனாலும், மதங்களின் அதிசயங்கள், அற்புதங்கள் மட்டும் எந்தக் கேள்விக்கும் உட்படுத்தப்படாமல் தொடர்ந்துகொண்டே இருக்கும். இதே சபரிமலையில் கூட 1952 ல் 66 பேரும் 1999 ல் 53 பேரும் பலியாகியுள்ளார்கள்.

 

எல்லா மதங்களிலும் அற்புதங்கள் நிறைந்தே காணப்படுகின்றன. இறையியலும், சட்டமுறைகளும் மட்டுமே பக்தர்களுக்கு எப்போதும் போதுமானதாகிவிடுவதில்லை. மக்களை தொடர்ந்து நம்பிக்கையில் நீட்டித்து வைத்திருக்க அதிசயங்களும் அற்புதங்களும் தேவைப்படுகின்றன. அந்த வகையில் ஐயப்ப பக்தர்களுக்கு மகரஜோதி. எந்த ஒருவரையும் தொடர்ச்சியாக, குறிப்பிட்ட ஒரு நாளில், குறிப்பிட்ட ஒரு நேரத்தில், குறிப்பிட்ட ஒரு நிகழ்சிக்குப் பிறகு தன்னிச்சையாக எந்த ஒரு புறத்தூண்டுதலும் இல்லாமல் நெருப்பு எரிந்து அடங்க முடியுமா எனக்கேட்டால் முடியாது என மிகத்தெளிவாக பதிலளிப்பர். இதற்கு எந்த அறிவியல் தெளிவும், கல்வியறிவும் அவசியமில்லை. ஆனால் அதுவே மகரஜோதி எனும் பெயரில் ஏமாற்றினால் லட்சக்கணக்கானவர்கள் எல்லாவித சிரமங்களையும் தாங்கிக்கொண்டு அதை கண்டுகளிக்க சித்தமாகி விடுகிறார்கள்.

 

1925 க்கு முன்னர் மகர விளக்கு காட்சியளித்ததாக யாரும் காணவும் இல்லை, கூறவும் இல்லை. 1940 களிலேயே இது பிரபலமாகி பரவத்தொடங்கியது, அதன் பிறகுதான் ஐயப்பனின் ஆண்டு வருமானமும் கூடியது. 70களின் பிறகு பலர் இது மனிதக்கரங்களால் ஏற்றப்படும் நெருப்புதான் என்பதை பலமுறை நிரூபித்தபின்னரும் மகர விளக்கு மகரஜோதியாய் சுடர் முடிந்திருக்கிறது என்றால், “இதயமில்லா உலகின் இதயமாக இருக்கிறது மதம்” எனும் மார்க்ஸின் கூற்று எத்தமை உண்மையாக இருக்கிறது. பகுத்தறிவாளர்கள் மகர ஜோதி ஏற்றப்படும் பொன்னம்பல மேட்டை நோக்கி உண்மை விளக்கப் பேரணியை நடத்தி மகர ஜோதியை தடுத்து நிறுத்துகிறோம், மக்களுக்கு அப்போது உண்மை விளங்கும் என புறப்பட்ட போது, “மகரஜோதியை தேவசம் போர்டுதான் ஏற்பாடு செய்கிறது என்று நான் அறிவிக்கிறேன். பகுத்தறிவாளர்கள் மகரஜோதியை தடுக்க வேண்டாம்” என்று பகுத்தறிவாளர்களை தடுத்த ஈகே நாயனாரும் தன்னை கம்மூனுஸ்ட் என்று தான் கூறிக்கொண்டார்.


 

மக்களின் மூட நம்பிக்கைகள் ஒருபுறமிருக்கட்டும்; இப்படி ஒரு நெரிசல் ஏற்பட்டு நூற்றுக்கும் அதிகமானோர் மரணமடையக் காரணம் மக்களின் தவறு தானாம். பக்தர்கள் வந்த ஒரு வாகனம் கட்டுப்பாட்டை இழந்து கூட்டத்தில் மோதி விபத்துக்குள்ளானனதும், மிரண்டு போன மக்கள் நடைபாதைக் கடைகளில் நுழைந்ததை கடை உரிமையாளர்கள் தடிகொண்டு அடித்து விரட்டியதுதான் நெரிசல் ஏற்படக் காரணம். இதை முறையாக விசாரித்து உரியவர்களுக்கு தண்டனை வாங்கித்தரவேண்டும் என நாளிதழ்கள் தீர்ப்பெழுதுகின்றன.

 

சபரிமலை சுற்றுலா ஆண்டுக்கு நூறு கோடிக்கும் அதிகமாக வருமானம் ஈட்டித்தரும் இடமாகும். இதற்காக தேவசம் போர்டு என தனி அமைச்சரவையையே வைத்திருக்கும் கேரள அரசு மக்களின் வசதிக்காக செய்ததென்ன? முறையான போக்குவரத்து வசதிகளோ, தங்குமிடங்களோ, பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகளோ உரிய அளவில் ஏற்பாடு செய்யாதது யாருடைய குறை? முழுமையான மலைப்பகுதியாக இருப்பதால்தான் அதிகமான வசதிகளை செய்து கொடுக்க இயலவில்லை என அமைச்சர் ஒருவர் கூறியிருக்கிறார். பணக்கார முதலாளிகளின் தனித்தனி ரிசார்ட்டுகளுக்கும், உல்லாச விடுதிகளுக்கும் அனைத்து வசதிகளையும் செய்துகொடுத்திருக்கும் போது மக்கள் கூடும் இடங்களுக்கு அது போன்ற வசதிகளை ஏன் செய்துகொடுக்க முடியாது?

 

ஒருபுறம் அரசே முன்னின்று காவல்துறை பாதுகாப்புடன் மக்களை ஏமாற்றுகிறது, அந்த ஏமாற்றத்தின் பலனை கோடிகளில் அறுவடை செய்கிறது. மறுபக்கம் அந்த மக்களுக்கு வேண்டிய வசதிகளை செய்து கொடுக்காமல் அதனால் அவர்கள் செத்து மடிவதை அலட்சியம் செய்கிறது. யாரிடம் பணத்தை வசூல் செய்கிறதோ அவர்களுக்கு வேண்டியதை செய்துகொடுக்க மறுப்பதுதான் அரசின் பொதுவான குணமாக இருக்கிறது. லட்சக்கணக்கான மக்கள் வளைகுடாவில் இரத்தம் சிந்தி அனுப்பும் பணத்தில் செலவாணியை ஈட்டும் அரசு, அவர்களின் துயர்களை கண்டுகொள்ள மறுக்கும் அரசு, ஆஸ்திரேலியாவில் சிலர் இறந்ததற்காக கண்ணீர் விடுகிறது. நாட்டில் கோடிகணக்கான மக்கள் வறுமையில் வாடினாலும் பொருட்கள் விற்பனை உள்ளிட்ட பலவிதங்களில் வரி வசூலிக்கும் அரசு, அவர்களுக்கு கொடுக்கும் அற்ப மானியங்களையும் வெட்டிக்குறைத்துவிட்டு கோடிக்கணக்கில் வரி ஏய்ப்பு செய்யும் முதலாளிகளுக்கு வரிச்சலுகைகளை வாரி வழங்குகிறது. எதை எடுத்துக்கொண்டு பார்த்தாலும் இதுதான் அரசின் பொதுக்குணமாக இருக்கிறது.

 

எந்த ஒளிவுமறைவும் இன்றி முதலாளிகளுக்கு சேவை செய்யும் அரசை ஜனநாயக அரசு, மக்களாட்சி என்று நம்புவது எந்த அளவுக்கு மடமையோ, அது போன்ற மடமை தான் கடவுள் என்ற ஒன்றால் யாருக்கும் எந்தப் பயனும் இல்லை என்பது வெளிப்படையாக தெரிந்தபின்பும் அது மக்களைக் காக்கும், அற்புதங்கள் செய்து பிரமிக்க வைக்கும் என நம்புவதும். இரண்டுவித மடமைகளிலிருந்தும் மக்கள் வெளியேறும் போது தான் தங்களின் மெய்யான மதிப்பும், உயிரின் இழப்பும் என்னவென்று புரியும்.

 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

%d bloggers like this: