கடவுளை நம்புவோருக்கு ஒரு சவால் 2

God

 

கடவுளை நம்புவோருக்கு ஒரு சவால் எனும் கட்டுரைக்கு எதிர்வினையாக சில கருத்துகள் வந்திருந்தன. அவை அந்தக் கட்டுரை எந்த விதத்தில் பயணப்பட்டிருந்ததோ அதை மறுதலிக்காமல், அதேநேரம் அந்தக் கட்டுரையின் மையப் பொருளை மறுப்பதாக இருந்தன.  இவை அந்தக் கட்டுரையை பின்னூட்டங்களின் பாதையில் இன்னும் தெளிவாக விளக்குவதற்கான வாய்ப்பை அளித்ததாக நான் கருதுகிறேன்.  அந்த அடிப்படையில் வளரும் இக்கட்டுரையை முந்திய கட்டுரையின் தொடர்ச்சியாக கொள்க.

முதலில் ஓர் அடிப்படையை தெளிவுபடுத்தி விடலாம். நாத்திகம் என்பது முழுமையடையாத ஒன்று. அது ஒரு பகுதி மட்டுமே. தனிமனித வாழ்வின் ஒரு பகுதியாக இருக்கும் கடவுள் நம்பிக்கையை மறுக்கும் ஒரு இயல். அது சமூகவியல் கோட்பாட்டுடன், நடைமுறையுடன் இணையும் போது மட்டுமே முழுமையடையும். எனவே, முழுமையை மறுத்து ஒரு பகுதியை மட்டும் முழுமையாக பார்ப்பது நம்மை பிறழ்தலுக்கு இட்டுச் செல்லும்.

மரணத்தின் பின்பு ஒரு வாழ்வு இருக்கிறதா? இந்தக் கேள்விக்கான பதிலை தேடும் முன், ஒரு தெளிவை நாம் எப்படி வந்தடைகிறோம் என்பதை மீளாய்வு செய்து விடலாம். இந்த பேரண்டத்தில்  எங்கோ ஒரு கோளில் உயிரினம் இருப்பதற்கான வாய்ப்பு இருக்கிறது என்ற வாக்கியத்தையும்  நான் சுவைத்துக் கொண்டிருக்கும் இந்தக் கனி டகதுபோடா எனும் கோளிலுள்ள தகிமலா எனும் மரத்தின் கனி என்ற வாக்கியத்தையும் நம்மால் ஒரே மாதிரி எடுத்துக் கொள்ள முடியுமா? (டகதுபோடா, தகிமலா குழப்பம் வேண்டாம் புரிதலுக்காக கொடுக்கப் பட்டிருக்கும் பொருளற்ற பெயர்ச் சொற்கள்) முதல் வாக்கியம் அறிவியல் சாத்தியங்களுடன் கூடியிருக்கும் ஒரு பொது உண்மை. இரண்டாவது வாக்கியம் எந்த சான்றும் இல்லாத கற்பனை.  இதை எவ்வாறு முடிவு செய்கிறோம்? 1. பொதுவானதா, தனிப்பட்டதா எனும் சோதனை, அதாவது எல்லோரும் ஏற்றுக் கொள்ளும் பொது உண்மையா அல்லது சான்று தேவைப்படும் தனிப்பட்ட விசயமா என்று பார்க்கிறோம். 2. அறிவியலை அடிப்படையாக கொண்டிருக்கிறதா என்று பார்க்கிறோம். இந்த இரண்டு சட்டகங்களுக்குள் அடங்கவில்லை என்றால் அதன் மீது ஐயம் எழுவது இயல்பு. மூன்றாவதாக ஒப்பு நோக்குக் கூறுகள் எனும் அடிப்படையில் ஆய்வு செய்ய முடியுமா? எடுத்துக்காட்டாக பூமி எனும் கோள் இருக்கிறது அதில் மா மரமும் அதன் மாங்கனிகளும் இருக்கின்றன. எங்கோ ஒரு கோளில் உயிரினம் இருப்பதற்கான வாய்ப்பு இருக்கிறது என்பதும் பொது உண்மையாக இருக்கிறது. என்றால், ஏன் எங்கோ ஒரு டகதுபோடா எனும் கோளில் தகிமலா எனும் மரமும் கனியும் இருக்கக் கூடாது? என்று கேள்வி கேட்டால் அதை எப்படி எடுத்துக் கொள்வது?

மரணத்தின் பின்பு ஒரு வாழ்வு இருக்கிறது என்பது பொது உண்மையா? இல்லை. பொது உண்மை என்பது அறிவியலால் அதன் வாய்ப்புகள் உறுதிப்படுத்தப் பட்டிருக்க வேண்டும். இங்கு அப்படி எதுவும் இல்லை. கடவுள் நம்பிக்கை கொண்டவர்களிடம் மட்டுமே இருக்கும் இன்னுமொரு நம்பிக்கை. இந்த நம்பிக்கைகள் மூட நம்பிக்கைகளா என்பது தொடர்புடையவர்கள் எந்த அளவுக்கு மீளாய்வுக்கு ஆயத்தமாக இருக்கிறர்கள் என்பதைப் பொருத்தது. தங்கள் நம்பிக்கைகளுடன் ஒப்பு நோக்குக் கூறுகளை இணைத்து மயங்குவது பொருளற்றது. எந்த இடத்தில் அறிவியல் சான்றுகள் தேவைப்படுகின்றனவோ அந்த இடத்தில் தர்க்க ரீதியான ஒப்பு நோக்கு பதில்கள் உண்மையை வெளிக் கொண்டு வாராது.

மரணத்துக்குப் பின்பு ஒரு வாழ்வு இருக்கிறது என்பதற்கு அறிவியல் சான்றுகள் தேவைப்படுகின்றன என்பதை விட அதை அறிவியல் திடமாக மறுக்கிறது என்பதே உண்மை. இது தான் சென்ற கட்டுரையில் சுட்டிக் காட்டப்பட்டிருந்தது. பொருள் என்றால் நான்கு பரிமாணங்கள் வேண்டும். நான்கு பரிமாணங்களும் அழிந்த பின் மீண்டும் அதே பரிமாணங்கள் தோன்ற முடியாது என்பதே அறிவியல். அறிவியலுக்கு புறம்பான எதையும் ஏற்க முடியாது.

இப்போது நண்பர் ஜாகோப் மனோகரன் கூறும் மறுவாழ்வுக்கான அடிப்படைகளைக் காண்போம். விதை அழிந்து தளிர் தோன்றுவது, மரம் புதையுண்டு நிலக்கரியாக வைரமாக மாறுவது, லார்வாக்கள் சிதைந்து வண்ணத்துப் பூச்சிகளாக வருவது, ஹைட்ரஜனும் ஆக்ஸிஜனும் சேர்ந்து நீர் உருவாவது போன்றவை மறுவாழ்வு இருப்பதை தர்க்க அடிப்படையிலேனும் உறுதிப்படுத்துகின்றனவா? இல்லை. இவைகளெல்லாம் ஒரு பொருளின் தொடரும் மாறுபட்ட வடிவங்கள். பொருளின் பரிமாணங்கள் அழிந்து புதிதாக் உருவாவதில்லை. ஒரு மரமும் அதன் தொடர்ச்சியாக உருவாகும் இன்னொரு மரமும் ஒரெ பொருளில்லை.  தகப்பனும் மகனும் தனித் தனியானவர்கள் என்பது போல.  இவைகளை புரிந்து கொள்ள சாதாரண உள்வாங்கும் திறனே போதுமானது. ஆனால் கடவுள் என்று வரும் போது எதுவும் பயனற்றுப் போய்விடுகிறது என்பது தான் பரிவுக்கு உரியதாக இருக்கிறது.

மதவாதிகளின் காட்டுமிராண்டித்தனமான நடவடிக்கைகள் அல்லது ஒரு மத நம்பிக்கையாளின் இணக்கமான நடைமுறைகள் இவைகளைக் கொண்டு தனிப்பட்ட அவர்களைத்தான் மதிப்பிட முடியுமே அன்றி கடவுளை மதிப்பிட முடியாது. இது உரிமை சார்ந்த பிரச்சனை அல்ல. இது அறிவியல் ரீதியாக சான்று கோரப்படும் ஒரு பிரச்சனை. கடவுள் என்ற ஒன்றை நம்புவதும் அதன் படி ஒழுகுவதும் ஒருவரின் தனிப்பட்ட உரிமைகள் அதில் குறுக்கீடு செய்ய எதுவுமில்லை. ஆனால் அது சமூகத்தில் பரப்புரை செய்யப்படும் போது அதை மறுக்கும் உரிமையும்  ஏற்றுக் கொள்ளப்பட வேண்டும். இரண்டும் உரிமைகள் எனும் போக்கில் எது சரி எனும் தெரிவு மறுக்கப்படுகிறது. அறிவியலுக்கு மாறானதை பரப்புரை செய்வது தடை செய்யப்பட வேண்டும் என்பதே சமூகத்தின் உரிமையாக இருக்க முடியும். தனி மனித உரிமைகளை முன் வைத்து சமூகத்தின் உரிமையை மறுக்க முடியுமா? சிந்தித்துப் பாருங்கள்.

ஒரு மனிதன் நல்லவனாக வாழ்வது கடவுள் எனும் கட்டுப்பாட்டால் தான், அல்லாவிட்டால் சமூகம் பேரழிவைச் சந்திக்கும் என்பது உண்மைக்கு புறம்பான ஒரு கற்பிதம். ஒருவன் நல்லவனாக வாழ்கிறான் என எந்த அடிப்படையைக் கொண்டு முடிவு செய்யப்படுகிறது? சமூகத்தைக் கொண்டா? மதங்களைக் கொண்டா? கடவுள் எனும் கட்டுப்பாடு தான் மனிதனை நல்லவனாக நடத்தும் என்றால் இவ்வுலகில் கெட்டவைகளே அல்லது கெட்டவர்களே இருக்கக் கூடாது. ஏனென்றால் ஆயிரக்க்கணக்கான ஆண்டுகளாக இங்கே கடவுள் நம்பிக்கை கோலோச்சிக் கொண்டு இருக்கிறது. இன்றைய நிலை அப்படியா இருக்கிறது. சந்திக்கும் சக மனிதன் நல்லவன் என யாராலும் உறுதி கூற முடியாத நிலையல்லவா இருக்கிறது. என்றால் கடவுளின் கட்டுப்பாடு எங்கே போனது? சக மனிதனுக்கு தீங்கு செய்யும் எண்ணம் கொண்ட அனைவரும் (உங்கள் வசதிக்காக பெரும்பாலானோர் என்றும் வைத்துக் கொள்ளலாம்) கடவுள் நம்பிக்கை கொண்டவர்களாகவே இருக்கிறார்கள். அவர்களின் கடவுள் நம்பிக்கை எந்த விதத்தில் அவர்களைக் கட்டுப்படுத்தியது? அல்லது கட்டுப்படுத்தத் தவறியது?

கெட்டவர்களை விட்டு விடுவோம், சமூகத்தில் நல்லவர்களாக வாழ்வோர் கடவுள் எனும் கட்டுப்பாட்டால் தான் நல்லவர்களாக வாழ்கிறார்களா? இல்லை. சட்டத்தின் கட்டுப்பாட்டால், சமூகத்தின் கட்டுப்பாட்டால் தான் கெட்டவைகளைச் செய்யாமல் தவிர்க்கிறர்கள். விதிவிலக்கில்லாமல் எல்லா மத போதிப்பாளர்களிலும் பாலியல் குற்றவாளிகள் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் அம்பலப்படுவதற்கு முன்பும் பின்பும் அக்குற்றங்களை சமூகத்திலிருந்து மறைக்க வேண்டும், சட்டங்களிலிருந்து மறைக்க வேண்டும் என எண்ணுகிறார்களே தவிர கடவுளிலிருந்து மறைக்க வேண்டும் என எண்ணுவதில்லை. அவர்கள் அம்பலப்படுவதற்கு முன்பு வரை சமூகத்தில் நல்லவர்களாகவே மதிக்கப்பட்டார்கள் என்பதை மறுக்க முடியுமா? எனவே, சமூகம் தான் மனிதர்களைக் கட்டுப்படுத்துகிறதே அன்றி மதங்களோ கடவுளோ அல்ல.

பொதுவாக அனைத்து மதங்களுமே மாறாத நீதி போதனைகளையே தங்கள் வேதங்களாக வழிகாட்டுபவைகளாக கொண்டிருக்கின்றன. சமூகமோ கணந்தோறும் மாறிக் கொண்டே இருக்கிறது. நேற்றிருந்த வாழ்க்கை முறை இன்று இல்லை. இன்றிருக்கும் பழக்க வழக்கங்கள் நாளை வழக்கொழிந்து போகும். நேற்றிருந்த உற்பத்தி முறை இன்றில்லை. நேற்றிருந்த உறவு முறைகள் இன்று நிறமிழக்கின்றன. இப்படி மாறிக் கொண்டே இருக்கும் வாழ்க்கை முறையில் மாறவே மாறாத மதநெறிகள் நல்லவை கெட்டவைகளை தீர்மானிக்க முடியுமா?

இவை எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக, நல்லதும் கெட்டதும் எல்லோருக்கும் சமமாய் இருப்பதில்லை என்பது முதன்மையானது. ஆயிரமாயிரம் ஆண்டுகளாக அடிமைப்பட்டுக் கிடந்த மக்கள், நாங்கள் அடிமைகள் இல்லை என திருப்பித் தாக்கினால் அது கலவரமாக சித்தரிக்கப்படும் காலத்தில் இருந்து கொண்டிருக்கிறோம். அரசு திட்டமிட்டு உழைப்பைச் சுரண்டினால், அல்லது சுரண்ட அனுமதித்தால் அதை முன்னேற்றம் என்றும், அறியாத மக்கள் அதை தங்களுக்குள் செய்தால் அதை திருட்டு என்றும் அழைக்க வழக்கப்படுத்தப்பட்ட சமூகத்தினுள் நாம் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம். ஒன்று நல்லதா கெட்டதா என்பது அது யாருக்கு சாதகமாக இருக்கிறது, யாருக்கு பாதகமாக இருக்கிறது என்பதைக் கொண்டே முடிவு செய்யப்படுகிறது. இதில் எங்கிருந்து எல்லோருக்கும் நல்லவனாக இருப்பது? யாராலும் எல்லோருக்கும் நல்லவனாக இருக்கவே முடியாது. வர்க்கமாய் பிரிந்திருக்கும் சமூகத்தில் எல்லோருக்குமான நீதி என்பதே சட்டத்தினால் வலிந்து திணிக்கப்பட்டிருக்கும் ஒன்று எனும் போது; ஒரு கடவுள், ஒரு மதம், அதன் மாறவே மாறாத வாழ்முறைகளின் கட்டுப்பாடினால் மனிதன் நல்லவனாக இருக்கிறான் என்பது கற்பனையாக மட்டுமே இருக்க முடியும்.

ஆகவே, கடவுளால் தால் அல்லது கடவுள் எனும் கட்டுப்பாட்டல் தான் மனிதன் நல்லவனாக இருக்கிறான் இல்லையென்றால் சமூகம் பேரழிவைச் சந்திக்கும் என்பது மேலோட்டமான ஆழமான புரிதல் இல்லாத முடிவு. சமூகம் தான் ஒருவனை அவன் எப்படிப் பட்டவனாக இருக்க வேண்டும் என தீர்மானிக்கும் காரணியாக இருக்கிறது. இதற்கும் மனிதன் மரணித்தபின் இருப்பதாக நம்பப்படும் ஒரு வாழ்வுக்கும் எந்தவித தொடர்பும் இல்லை.

பரிணாமக் கோட்பாடு, இண்டலக்சுவல் டிசைன் போன்றவைகளெல்லாம் விரிவாக பேசவேண்டிய தனிப் பகுதிகாள். வாய்ப்பிருந்தால் அவைகள் குறித்து பின்னர் பேசலாம்.

கடவுள் குறித்து பேசும் போதெல்லாம் தத்துவம் எனும் பெயரிலான ஏதோ ஒன்றில் புகுந்து கொண்டு குழப்புவது ஆன்மீகவாதிகளுக்கு வாடிக்கையானது. திரு விவேக் அத்வைதி யினுடைய கருத்தையும் நான் அப்படித்தான் பார்க்கிறேன். கடவுள் என்றால் என்ன? மனிதன் என்றால் என்ன? இந்த பேரண்டம் என்றால் என்ன? இவைகளை நாம் அறிவியல் வழியாகப் பார்த்தால் நமக்கு தெளிவான பதில்கள் கிடைக்கின்றன. ஆனால் அந்தப் பதில்கள் ஆன்மீகவாதிகளுக்கு உவப்பானதாக் இருப்பதில்லை. அதனாலேயே ஆன்மா தொடங்கி மெய்யுணர்வு, விழிப்புணர்வு என்றெல்லாம் சுற்றி வருகிறார்கள். தத்துவம் என்பதன் பொருளே சிக்கலான விசயங்களை எளிமையாக புரியவைப்பது என்பது தான். ஆனால் இன்றைய நிலையில் தத்துவம் என்றால் எளிமையான விசயங்களைக் கூட புரிவதற்கு சிக்கலான முறையில் கூறுவது என்றாகி இருக்கிறது.

மனிதன் தான் தோன்றிய தொடக்க காலம் முதற்கொண்டு தன்னுடைய ஐம்புலன்களின் வழியே உலகைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான்.  தான் பார்த்து புரிந்து கொண்டதை மூளை எனும் உறுப்பின் மூலம் தொகுத்து பகுத்து தன் தேவைகளுக்கு ஏறப பயன்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறான். இதில் தான் அறியாத, தனக்கு புதிராய் இருக்கும் விசயங்கள் எதிப்படும் போது அதனை விளங்குவதற்கு ஏற்கனவே இருக்கும் அறிதலைக் கொண்டு அதற்கும் மேலாக கற்பனைகளை இணைத்துக் கொண்டும் விளக்க முற்படுகிறான். இந்த வழியில் தான் கடவுள் வருகிறார். அதாவது கணிதத்தில் ‘எக்ஸ்’ எனும் பயன்பாடு இருக்கிறதல்லவா அதைப் போல.  ஒரு சமன்பாட்டில் தெரியாத விடையை எக்ஸ் என வைத்துக் கொண்டு படிப்படியாக அந்த விடையை வந்தடைவார்களே, அதேபோல தனக்கு புதிராக உள்ள விசயங்களை கடவுளினால் இயலும் என பாவித்துக் கொண்டு விளக்கமளிக்க முற்பட்டான். இந்த வழியில் கடவுளின் எல்லை படிப்படியாக விலகிக் கொண்டே வந்தது. அதாவது, மனித அறிவின் எல்லை அதிகரித்துக் கொண்டே வந்தது.

மற்றொரு பக்கம், உற்பத்தி முறைகளின் மாற்றத்தின் விளைவாய் சமூக உறவுகளில் மாற்றம் ஏற்பட்டு, வர்க்கமாகி அதுவும் அதிகார வர்க்கமாகவும், அதிகாரமற்ற வர்க்கமாகவும் தெளிவாகப் பிரியப் பிரிய; அதிகாரமற்ற வர்க்கத்தினரை அடக்கி வைக்க அதிகார வர்க்கத்தினருக்கு ஒரு கருவி தேவைப்பட்டது. அந்தக் கருவியாக கடவுளை அவர்கள் பயன்படுத்துகிறார்கள். அதாவது கடவுளை எந்த அளவுக்கு புரியாத, விளங்கிக் கொள்ள சிக்கலான விசயமாக மாற்றுகிறார்களோ அந்த அளவுக்கு அது அவர்களுக்கு பயன்படுகிறது. மனிதன் அறிவியலின் துணை கொண்டு கடவுளை விளக்க விளக்க, சிக்கலான தத்துவங்களைக் கொண்டு அதை புரிவதற்கு கடினமாக மாற்றிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் மற்றொரு பிரிவினர். இது ஒரு எல்லைக்கு மேல் செல்லும் போது புனிதங்களாகவும், புனிதங்களுக்கு எதிரான அவமதிப்பாகவும் விரிகிறது. இது தான் கடவுள், மதங்கள் குறித்த சுருக்கமான வரலாறு.

மனிதன் என்றால் என்ன?  இந்த பூமி எனும் கோளில் இருக்கும் ஏனைய உயிரினங்களைப் போலவே மனிதனும் ஒரு உயிரினம். ஒரு சமூக விலங்கு. தன்னுடைய உழைப்பின் பலனால் அடைந்த மாற்றங்களைக் கைப்பற்றிக் கொண்டு, முன்மாதிரி உருவாக்கத்தினால்  பிற விலங்குகளிலிருந்து மேம்படத் தொடங்கி அதன் வழியே வியத்தகு மாற்றங்களை சாதித்துக் காட்டிய ஒரு விலங்கு.

பேரண்டம் என்றால் என்ன? ஒரு சிங்குலாரிடியிலிருந்து பெருவெடிப்பின் மூலம் இந்தக் கணம் வரை விரிவடைந்து கொண்டிருப்பது தான் இப் பேரண்டம். அந்த சிங்குலாரிடிக்கு முன் என்ன என்பதில் சில கணங்கள் வரை அறிவியல் நீண்டிருக்கிறது. அதற்கும் முன்பு என்ன என்பதில் அறிவியலிடம் தெளிவான விடைகள் இல்லை. அலைவுக் கோட்பாடு உட்பட பல கோட்பாடுகள் முன்வைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. தெளிவான சான்றுகள் கிடைக்கும் வரை அவை அறிவியல் ரீதியிலான யூகங்கள் மட்டுமே. இருந்து கொண்டிருக்கும் இந்தப் பேரண்டத்தின் பல கோடி பருப் பொருட்களில் ஒப்பிடவே முடியாத அளவுக்கு தூசு போன்ற பொருளே பூமி எனும் கோள். இந்தப் பேரண்டம் ஏதோ ஒரு ஆற்றலால திட்டமிட்டு உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது என்பதற்கு எந்த வித சான்றுகளும் இல்லை. அவ்வாறான சான்றுகள் கோரப்படும் போதெல்லாம், இப்பேரண்டத்தில் நிலவும் ஒழுங்கு சான்றாக முன்வைக்கப்படுகிறது. ஆன்மீகவாதிகளால் சுட்டப்படும் பேரண்ட ஒழுங்கு என்று எதுவும் இங்கு இல்லை. கணந்தோறும் அண்டவெளியில் எந்த ஒழுங்குமின்றி மோதல்களும் வெடிப்புகளும், புதிய பருப் பொருட்கள் உருவாவதும், மறைந்து போவதும் நிகழ்ந்து கொண்டே இருக்கின்றன.

இந்தப் பேரண்டத்துக்குள் தான் மனிதன் உட்பட அனைத்து உயிரினங்களும் இயங்கிக் கொண்டிருக்கின்றன. கடவுளும் இதே பேரண்டத்தில் தான் இயங்கிக் கொண்டிருப்பதாக நம்பப்டுகிறது. மனிதனின் ஆதி வாழ்வில் கடவுள் எனும் உணர்வு இருந்ததற்கான எந்த ஆதாரமும் இல்லை. இது தரவுகள் மூலம் நிரூபிக்கப்பட்டிருக்கிறது. பின்னரே கடவுள் எனும் ஒன்று மீப்பெரும் ஆற்றலாக மக்களிடையே உருவாகி இருக்கிறது. அன்றிலிருந்தே கடவுளுக்கு எதிரான விவாதங்களும் உருவாகி விட்டன, இன்றுவரை அது தொடர்ந்து கொண்டிருக்கிறது. அன்றிலிருந்து இன்றுவரை கடவுளுக்கு ஆதரவாக எடுத்து வைக்கப்படும் ஒவ்வொரு வாதமும் அறிவியல் வளர்ச்சியின் துணை கொண்டு முறியடிக்கப்பட்டுக் கொண்டே இருக்கிறது. ஒவ்வொரு முறை முறியடிக்கப்படும் போதும் கடவுளை விளக்க முடியாத தத்துவ விசாரங்கள் மூலம் சிக்கலான ஒன்றாக மாற்றிக் கொண்டே இருக்கிறார்கள். அவ்வாறு சிக்கலான ஒன்றாக மாற்றுவதற்கு உற்ற துணையாக இருந்த பலவற்றுள் ஆன்மா என்பது முதன்மையானது.

ஆன்மா என்பது என்ன? இதற்கு தெளிவான எந்த விளக்கமும் கிடையாது. கடவுளுக்கு தெளிவான விளக்கம் ஏதாவது இருக்கிறதா? அதைப் போலவே ஆன்மாவும். அதன் தன்மை என்ன என விவரிக்கப்படுமே தவிர ஆன்மா என்றால் என்ன என்பது ஒருபோதும் விவரிக்கப்பட்டதே இல்லை. இந்து மதத்தை ப் பொருத்தவரை வேதங்களில் ஆன்மா என்ற ஒன்றை ஆயிரம் உருப்பெருக்கி வைத்து தேடினாலும் கிடைக்காது. பின்னாட்களில் அந்த வேதங்களுக்கான விளக்க உரைகளாக வந்த உபநிடதங்களில் தான் ஆன்மா வருகிறது. ஆதாவது வெறுமனே சடங்கு வழிபாடுகளாக, போலச் செய்தல்களாக கடவுள் இருந்த நிலை மாறி மனித வாழ்வில் ஒழுங்குகள் கட்டுப்பாடுகள் விதிக்க வேண்டிய தேவை ஏற்படுகிறது. இதனால் மனிதன் என்பவன் கடவுளுக்கு கட்டுப்பட்டே தீரவேண்டியவன் என்பதை வலியுறுத்துவதற்காக ஆன்மா எனும் கருத்து திணிக்கப்படுகிறது. இதன் தொடர்ச்சியாகவே மறு பிறப்பும் வந்து இணைகிறது.

இப்போது இருக்கும் பிரச்சனை இது தான். கடவுள் என்றால் என்ன என்பதை விளக்க முடியவில்லை என்பதால், அந்த தோல்வியை மறைப்பதற்காகவும், கடவுளின் பிடியிலிருந்து மனிதன் விடுபட்டு விடாமல் இருப்பதற்காகவுமான தேவை பெரிதாக எழுகிறது. இதை மனிதன் என்பவன் எவ்வாறு உருவாகிறான்? இறந்த பிறகு அவன் என்னவாகிறான்? என்பதை விளக்குவதன் மூலம் ஈடுகட்ட முயன்றார்கள். அந்த முயற்சியின் விளைவு தான் ஆன்மா, மறுவாழ்வு என்பதெல்லாம். இதில் இன்றியமையாத விசயம் என்ன வென்றால், ஆன்மீகவாதிகள் அளிக்கும் இந்த விளக்கங்கள் எல்லாம் அறிவியலுக்கு புறம்பானதாக, அறிவியலுக்கு எதிரானதாக இருக்கிறது என்பது தான். அறிவியலுக்கு எதிரானதை ஏற்றுக் கொள்ளவியலாது என்று தொடர் விவாதங்கள் முளைத்ததும், அறிவியலே ஐயத்துக்கு இடமானது தான். அறிவியல் முழுமையானது இல்லை என்றெல்லாம் எதிர் வாதங்கள் கிளம்பி வந்தன.

அறிவியல் என்றால் என்ன? இப்பூமியில் உயிரினங்களோடு இயிரினமாக, விலங்குகளோடு ஒரு விலங்காக இருந்தபோதிலிருந்து தன்னுடைய தேவைகளுக்காக தன் ஐம்புலன்களின் மூலம் புற உலகை அறிந்து கொள்ள முற்பட்டான். தான் அறிந்ததை மூளை எனும் உறுப்பில் சேமித்து வைத்து பயன்படுத்தினான்.  இதன் தொடர்ச்சியாக மூளையின் நினைவுகளிலிருந்து முன்மாதிரியை உருவாக்கினான். இந்த முன்மாதிரியை நடைமுறையில் சோதித்தான். சோதனையில் கிடைத்த வெற்றியை சமூகத்தோடு பகிர்ந்து கொண்டான். இது தான் அறிவியல். நாம் இந்த உலகில் தெரிந்து கொண்டிருக்கும் அத்தனையும் அறிவியல் மூலம் நமக்கு கிடைத்தவை தாம். எந்த ஒன்றை நாம் செய்தாலும் அதில் அறிவியல் விதிகள் இல்லாமலில்லை, அதை நாம் அறிந்திருக்கவில்லை என்றாலும் கூட.  நடைமுறை வாழ்வில் நமக்கு ஏற்படும் அனைத்து சிக்கல்களையும் நாம் அறிவியலின் துணை கொண்டே தீர்த்துக் கொள்கிறோம். ஏனென்றால் அறிவியல் தான் ஒரே தெளிவு. அறிவியல் தான் ஒரே உரைகல்.

இந்த அடிப்படையிலிருந்து தான் கடவுளை, மதங்களை, அதன் வழிகாட்டு நெறிகளை, கடவுளை சரிகாண கூறப்படும் வாதங்களை உரசிப் பார்க்க வேண்டியதிருக்கிறது. கடவுளின் இருப்பை உறுதி செய்ய முடியாது என்பது நாத்திகர்களுக்கு மட்டுமல்ல, ஆத்திகர்களுக்கும் தெரியும். அதனால் தான் கடவுள் என்றால் என்ன என கேள்வி எழுப்பப்படும் போதெல்லாம் கடவுளின் தன்மைகளைக் கூறுவார்கள், ஆன்மாவின் தன்மைகளை விளக்குவார்கள், மறுபிறப்பினை அதாவது சொர்க்கத்தில் கிடைக்கும் பலன்களை, நரகத்தில் கிடைக்கும் இன்னல்களை விளக்குவார்கள். இவை அனைத்தையும் அறிவியல் என்றோ தன் குப்பைக் கூடையில் வீசி விட்டது.

எனவே, மரணித்ததன் பிறகான மறுவாழ்வு தொடங்கி, ஆன்மா, தத்துவம், தன்னை அறிதல் என எங்கெல்லாமோ சுற்றிச் சுழலும் அனைத்து வாதங்களின் சாரமான ஒரே கேள்வி கடவுள் என்றால் என்ன என்பது தான். இதற்கான விடையை எந்த ஆன்மீகவாதியும் கூறப் போவதில்லை. எல்லா பயங்காட்டல்களும் பயனற்ற பின் கூறப்படுவது தான் கடவுள் அறிவியலுக்குள் அடங்கமாட்டார், அறிவியலுக்கும் அப்பாற்பட்டவர் கடவுள் என்பது. இந்தப் பேரண்டத்துக்குள் அறிவியலுக்கு அப்பாற்பட்டது என்று எதுவுமே இல்லை. இப்பேரண்டத்துக்குள் இயங்காமல், இப்பேரண்டத்துக்கு அப்பாற்பட்டிருக்கும் கடவுள் குறித்து நானோ நீங்களோ கவலைப்பட ஒன்றுமில்லை. பிரச்சனை இப்பேரண்டத்தில் இயங்கிக் கொண்டிருக்கும் கடவுள் குறித்து தான்.  இன்று கடவுளுக்கு கூறப்படும் அனைத்து தகுதிகளையும் தன்மைகளையும் நீக்கி விட்டு கடவுள் என்ற ஒன்று இப்பேரண்டத்துக்குள் இருக்கலாம் என்றால் இருந்து விட்டுப் போகட்டும். ஆனால் தகிமலா பழம் போல் இது தான் கடவுள் என்றோ, அவரை வணங்காவிட்டால் நரகத்தில் வறுத்தெடுப்பார் என்றோ கூறாதீர்கள்.

இவை எல்லாவற்றையும் விட இன்றியமையாத இன்னொரு விசயம் இருக்கிறது. இவ்வளவு பிரச்சனைகளுக்கு மத்தியிலும் கடவுள் எவ்வாறு தாக்குப் பிடித்துக் கொண்டு இருக்கிறார்? உலகின் மக்களை இரண்டாக பிரிக்கலாம். ஒன்று சுரண்டுபவர்கள், இன்னொன்று சுரண்டப்படுபவர்கள்.  சுரண்டுபவர்கள் தங்கள் சுரண்டலை மறைப்பதற்கு, மக்களை திசைதிருப்புவதற்கு கடவுள் நம்பிக்கையை ஓர் உத்தியாக பயன்படுத்துகிறார்கள். அதனால் கடவுளைக் காப்பாற்ற வேண்டிய தேவை அவர்களுக்கு இருக்கிறது. சுரண்டப்படுபவர்களுக்கோ தங்கள் வாழ்வியல் தோல்விகளிலிருந்து இளைப்பாறல் பெறுவதற்கு, எதிர்காலத்தின் மீது நம்பிக்கை கொள்வதற்கு கடவுள் ஒரு கருவியாக இருக்கிறது. இந்த இரண்டு அடிப்படைகளினால் தான் உலகில் கடவுள் இன்னும் உயிர் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறாரே தவிர அவர் மெய்யாகவே இருக்கிறார், அளப்பறிய ஆற்றல்களைக் கொண்டிருக்கிறார் என்பதால் அல்ல.

மார்க்சியர்கள் கடவுளை மறுப்பதற்கான காரணமும் இது தான். இறந்த பிறகான உலகாக பொய்யான பொன்வாழ்வின் எதிர்பார்ப்பில், இருக்கும் உலகின் கோமணம் அவர்களிடமிருந்து களவாடப்படுவதை மறந்திருக்கிறார்கள்.  அறிவியலுக்கு எதிராக சமூகத்துக்கு எதிராக மூடக் கருத்துகளை ஏற்றுப் பரப்புவதன் மூலம் பொய்யான இரட்சகனின் ஒளியில் மெய்யான எதிரியை மறைக்கிறார்கள். சுரண்டப்படும் இந்த சூழல் இருக்கும் வரை எதிர்காலம் குறித்த பயம் நீடிக்கும். எதிர்காலம் குறித்த பயம் நீடிக்கும் வரை கடவுளும் உயிர் வாழ்வார். இந்த சுரண்டல் உலகம் மாற்றப்படும் போது தான், சுரண்டுவோர்கள் வீழ்த்தப்படும் போது தான் கடவுள் இற்றுப் போவார். காயத்தின் மீதுள்ள பொருக்கைப் போல் அற்றுப் போவார். அதற்காகத்தான் மார்க்சியர்கள் போராடுகிறார்கள். இது கடவுளுக்கு எதிரான போராட்டமல்ல, மக்களுக்கான போராட்டம்.

 

மின்னூலாக (பி.டி.எஃப்) தரவிறக்க

Advertisements

கடவுளை நம்புவோருக்கு ஒரு சவால்

regeneration

 

Aiya,

Thangal pahuththarivu reethiyana Islaththai patri araivathu emakku oru vilippunarvai etpaduththi ainthikka thoondukirathu.. Irunthum sila nerangalil mathangalai kadanthu sinthikka mudiyamal oru achcham ullaththil eluhirathu. Suppose maraniththa pin unmaileye Iraivan vanthu ean enakku valippadavilla enral enna seyvathu? Oruvelai nadanthal ellavatrukkum ayaththamaha irukka vendum thane.

ஷான் கேள்வி பதில் பகுதியிலிருந்து.  இங்கே

நண்பர் ஷான்,

ஒரு முறை பெரியாரிடம், நீங்கள் கடவுள் இல்லை என சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள். திடீரென உங்கள் முன் கடவுள் தோன்றி விட்டால் என்ன செய்வீர்கள்? என்று கேட்டார்கள். சற்றும் யோசிக்காமல் பதில் சொன்னார் பெரியார், இருக்கிறார் என்று பிரசாரம் செய்து விட்டுப் போகிறேன். இது கடவுள் இருக்கிறாரா இல்லையா என்பதற்கான பதில் இல்லை. கடவுள் இல்லை என்பதில் பெரியாருக்கு இருந்த உறுதியை எடுத்துக் காட்டும் பதில். மட்டுமல்லாது, உண்மையை ஏற்பதில் தனக்கு எந்த தயக்கமும் இல்லை, அது இதுவரை நான் பரப்புரை செய்து கொண்டிருப்பதற்கு எதிராக இருந்தாலும் கூட எனும் உறுதியையும் அந்த பதில் வெளிக் காட்டுகிறது. இந்த உறுதி கடவுளை நம்பிக் கொண்டிருக்கும் எவருக்கும் கைகூடாத ஒன்று. இந்த உறுதியைத் தான் மதம் குறித்து, கடவுள் குறித்து பேசுவோர் ஒவ்வொருவரிடமும் எதிர்பார்க்கிறோம். உங்களிடம் இருக்கும் எனும் அடிப்படையிலேயே தொடங்குகிறேன்.

உங்கள் கேள்வியை அப்படியே திருப்பிப் போட்டால்; நீங்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் எதை நம்பிக் கொண்டிருந்தீர்களோ, எந்த நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொண்டீர்களோ அந்த கடவுள் இல்லை என்றாகும் போது என்ன செய்வீர்கள்? இதற்கு நீங்கள் என்ன பதிலை சொல்வீர்களோ அந்த பதிலை நீங்கள் சரியாக உள்வாங்கிக் கொள்ல வேண்டும்.  இதற்கு உங்களின் பதில் என்னவாக இருக்கும்? கடவுள் இல்லையென்றால் தான் இறந்த பிறகு எனக்கு வாழ்வு கிடையாதே. மரணத்துடன் முடிந்து விடும். என்பது தானே. அப்படியென்றால் இதை சரியாக உள்வாங்குதல் என்பது என்ன? இறந்த பிறகு ஒரு வாழ்க்கை இருக்கிறது என்பது பொது உண்மை அல்ல, அது யதார்த்தமும் அல்ல. கடவுள் இருக்கிறது என்று நம்புவோரின் ஒரு கிளை நம்பிக்கை அவ்வளவு தான். இதற்கு மேல் அதற்கு எந்த மதிப்பும் இல்லை. ஆக ஒருவரின் வெற்று நம்பிக்கையை அந்த நம்பிக்கையை ஏற்காத பிரிதொருவரிடம், அவரால் ஏற்கப்படாத நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் கேள்வி எழுப்ப முடியுமா?

இதை ஒரு எடுத்துக்காட்டுடன் பார்க்கலாம். நெருப்பு சுடும் என்பது பொது உண்மை. (மரணித்த பின் வாழ்வு இல்லை என்பதும் ஒரு பொது உண்மை) இல்லை, நெருப்பு குளிரும். எனவே விரலை வைத்துப் பாருங்கள் என்று சொன்னால் அதை ஏற்க முடியுமா? நெப்பில் விரலை வைத்து விட்டு எடுத்து விட முடியும், எனவே, யாரும் நெருப்பு குளிரும் என்று ஏமாற்ற முடியாது. மரணத்தின் பிறகு திரும்பி வர முடியாது என்பதால் அப்படி ஒன்று இருக்கிறது என ஏமாற்ற முடிகிறது.

இந்த இடத்தில் தான் ஒரு குழப்பம் வருகிறது. மரணத்தின் பின் வாழ்வு இருக்கிறதா இல்லையா என்பதற்கு எந்த உறுதியான சான்றும் இல்லை எனும் போது இரண்டுக்கும் சம வாய்ப்பு இருக்கிறது தானே என்பது தான் அந்தக் குழப்பம். அதனால் தான் நீங்கள், “எல்லாவற்றுக்கும் ஆயத்தமாக இருக்க வேண்டும் தானே” என்று கேட்டிருக்கிறீர்கள். இந்தக் குழப்பம் மனித உடல் குறித்தும், கடவுள் குறித்தும் அறியாமையில் இருப்பதனால் மட்டுமே ஏற்படுகிறது. மனித உடல் குறித்தும் கடவுள் குறித்தும் தெளிவான அறிதல் இருந்தால் இந்தக் குழப்பம் ஏற்படாது. மாறாக, இது ஏமாற்று வேலை என புரிந்து போகும்.

மனிதன் என்பது என்ன? நான் எனும் சிந்தனையா? அல்லது உடலா? இரண்டும் இணைந்தது தான். உடல் இல்லை என்றால் சிந்தனையும் இருக்க முடியாது. மூளை என்ற பொருள் இல்லை என்றால் எது குறித்த சிந்தனையும் இருக்க முடியாது. இன்னும் தெளிவாகச் சொன்னால் சமூகம் இல்லாமல், இந்த உலகம் இல்லாமல் அறிவு, சிந்தனை என எதுவும் இருக்க முடியாது. மரணம் என்பது என்ன? உடல் மீள முடியாதபடி செயலிழந்து விட்டதால் அவனது மூளையில் பதியப்பட்டிருக்கும் தகவல்களும் அறிவும் அதனூடான சிந்தனையும் செயலற்று விட்டது என்பது தான். மீள முடியாத படி இயக்கமற்று விட்ட மனிதன், பின்னொரு காலத்தில் மீண்டெழுவான் என்பது கற்பனையாக மட்டுமே இருக்க முடியும்.

உலகில் பொருள் கருத்து என்று இரண்டு உண்டு. மனிதனும் ஒரு பொருள் தான். பொருள் கருத்து இரண்டுக்கும் இலக்கணங்கள் உண்டு. பொருள் என்றால் நான்கு பரிமாணம் இருக்க வேண்டும். நீளம், அகலம், உயரம், காலம் எனும் நான்கு பரிமாணங்கள் எல்லாப் பொருளுக்கும் உண்டு. இந்த நான்கு பரிமாணங்கள் இல்லாமல் எந்தப் பொருளும் இருக்க முடியாது. அதேபோல் கருத்து என்றால் அது பொருளைச் சார்ந்து தான் இருக்க முடியுமே அன்றி பொருள் இல்லாத தனித்த கருத்து என்று எதுவுமே இருக்க முடியாது. பிற கருத்துகளின் அடிப்படையில் உருவாக்கப்படும் பொருள் இல்லாத கருத்து கற்பனை அல்லது சிந்தனை எனப்படும். ஒரு மனிதன் மரணிக்கிறான் என்றால், மனிதன் எனும் அந்தப் பொருளின் நான்கு பரிமாணங்களும் முடிவுக்கு வந்து விட்டன என பொருள்படும். பொருள் முடிந்து விட்டது என்பதால் அந்தப் பொருளைச் சார்ந்து உருவான கருத்தும் அழிந்து விடுகிறது. அழிந்து விட்ட ஒரு பொருளும் அதனைச் சார்ந்த கருத்தும் மீண்டும் உருவாகும் என்பது கற்பனை தான். ஏனென்றால் நான்கு பரிமாணங்களும் அழிந்து விட்ட பொருள் மீண்டும் அதே பரிமாணங்களை பெற முடியாது. அதேபோல் இருக்கலாமே தவிர அதுவாக இருக்காது. எனவே, தனிப்பட்ட மனிதன் எனும் பொருள் அழிந்து விட்ட பிறகு மீண்டும் ஒருபோதும் அந்தப் பொருள் ஏற்படாது, அவ்வாறு ஏற்படும் என எண்ணுவது வெற்றுக் கற்பனை.

இந்த இடத்தில், மீண்டெழுதல் கற்பனை எனும் உண்மையை ஏற்க முடியாத மதவாதிகள், அதற்கு எதிராக எந்தவித சான்றையும் முன் வைக்க முடியாத மதவாதிகள், இந்த அறிவியலுக்கு பதிலாக அந்த இடத்தில் மீண்டும் ஒரு கற்பனையை முன் வைக்கிறார்கள். அது தான் கடவுள் எனும் கற்பனை. கடவுளால் எல்லாம் முடியும்.

கடவுளால் எதெல்லாம் முடியும் என்பது ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும். கடவுள் என்பது என்ன? பொருளா? கருத்தா? அல்லது இந்த இரண்டும் அல்லாத வேறொன்றா? வேறொன்று என்றால் அது என்ன? கடவுளை நம்பும் எவராலும் இந்தக் கேள்விக்கு பதில் கூற முடியாது. கடவுள் குறித்து கூறப்படுவன எல்லாம் – அது எந்த மதக் கடவுளாக இருந்தாலும் – கடவுளின் தன்மைகள் தானே தவிர கடவுள் என்றால் என்ன என்பது அல்ல. ஆக உங்கள் கேள்வியை நெருக்கிப் பார்த்தால் அது கடவுள் என்றால் என்னவென்றே தெரியாமல் கடவுளால் இதெல்லாம் முடியும் என நம்பு என்பதாகத் தான் இருக்கிறது. அதாவது, கடவுளை எந்த அடிப்படையும் இல்லாமல் வெறுமனே நம்புகிறவர்கள், அறிவியல் ரீதியான, வரலாற்று ரீதியான, சமூக ரீதியான புரிதல்களோடு கடவுள் இல்லை என்பவர்களிடம்; மரணத்தின் பிறகு கடவுள் வந்து விட்டால் உன்னால் மீண்டும் வாழ முடியாது எனவே மரணத்துக்கு முன்பு கடவுளை நம்பு என்கிறார்கள். இந்த அபத்தம் புரிகிறதா உங்களுக்கு?

கடவுள் உண்டு என்பவர்கள், அதற்கு எந்தவித சான்றையும் காட்டியதில்லை, காட்டவும் முடியாது. ஆனால் கடவுள் இல்லை என்பவர்களோ அதற்கான சான்றுகளை தெளிவாகவே முன் வைக்கிறார்கள்.

அறிவியல் ரீதியான காரணங்கள்:

  1. எப்போதும் நிலையாக இயங்கிக் கொண்டிருக்கும் ஆற்றல் என்று எதுவுமில்லை.
  2. தொடக்கமோ முடிவோ இல்லாத பொருள் என்று எதுவும் இல்லை.
  3. எந்த ஒரு பொருளையும் சாராமலும், எந்த ஒன்றிலிருந்து சார்பு பெறப்படாமலும் எதுவுமில்லை.

வரலாற்று ரீதியான காரணங்கள்:

  1. ஆதி மனிதர்கள் வாழ்வில் கடவுள் எனும் நிலை இருந்ததற்கான எந்த சான்றும் கண்டறியப் படவில்லை.
  2. பூமியில் மனிதன் எனும் உயிரினம் தவிர ஏனைய உயிரினங்களுக்கு கடவுள் எனும் உணர்வு இல்லை.

சமூக ரீதியான காரணங்கள்:

  1. கடவுளின் தகுதிகள் என கூறப்படுபவை உள்ளுக்குள் சுய முரண்பாடுகலோடு இருக்கின்றன. அதாவது, ஒரு தகுதி இன்னொரு தகுதிக்கு முரண்படுகிறது.
  2. கடவுளிடமிருந்து கிடைத்தது என்று சொல்லத்தக்க, சோதித்தறியத்தக்க எதுவுமே கண்டறியப்படவில்லை.

எனவே, கடவுள் இருக்க முடியுமா எனும் கேள்விக்கு இருக்க முடியாது என்பது ஆதாரபூர்வமான பதிலாக இருக்கிறது. மனிதன் மீண்டும் உயிர்த்தெழ முடியுமா எனும் கேள்விக்கு உயிர்த்தெழ முடியாது என்பது தெளிவான பதிலாக இருக்கிறது. ஆகவே, மரணத்துக்குப் பின் கடவுள் வந்து விட்டால் என்ன செய்வது எனும் கேள்வி மக்களை ஏமாற்றுவதற்காக முன் வைக்கப்படும் கேள்வி, மக்களை குழப்புவதற்காக முன் வைக்கப்படும் கேள்வி, மக்களின் அறியாமையைப் பயன்படுத்தி பயங்காட்டுவதற்காக  முன் வைக்கப்படும் கேள்வி.

அந்தக் கேள்வியை புறந்தள்ளி விட்டு இந்த உலகைப் பாருங்கள். சொர்க்கம் என்றால் அது இந்த உலகில் ஏகாதிபத்தியவாதிகள் வாழும் வாழ்வு. நரகம் என்றால் அது இந்த உலகில் உழைக்கும் மக்கள் வாழும் வாழ்வு என்பதாக புரிந்து கொள்ளுங்கள். அன்றிலிருந்து இன்றுவரை மக்கள் படும் வேதனைக்கும் துன்ப துயரங்களுக்கும், மக்களின் உழைப்பு சுரண்டப்படுவதற்கும் நேரடியான தொடர்பு இருக்கிறது. அந்த சுரண்டலை அகற்றுவதற்கு கரம் சேருங்கள். அது தான் இப்போதைய இன்றியமையாத தேவையாக இருக்கிறது.

மாறாக, மரணித்த பிறகு வாழும் வாழ்க்கை குறித்து யாராவது உங்களிடம் பேச வந்தால் கடவுள் என்றால் என்ன என்பதை நிரூபித்து விட்டு மேலே பேசுங்கள் என்று சவால் விட்டுச் சொல்லுங்கள்.

 

மின்னூலாக (பி.டி.எஃப்) தரவிறக்க

குரான் குறிப்பிடும் பேசும் உயிரினங்கள் இருப்பது சாத்தியமா?

இஸ்லாம்: கற்பனைக்கோட்டையின் விரிசல்கள் வழியே பகுதி ௨௮


குரான் பலவகையான உயிரினங்களைப் பற்றி குறிப்பிடுகிறது. அவைகளை இரண்டு வகையாகப் பிரிக்கலாம் ௧) கழுதை, தேனீ போன்ற எல்லோருக்கும் அறிமுகமான பூமியில் இருப்பவைகள், ௨) எதிர்காலத்தில் தோன்றவிருப்பதாகவும், பூமியில் இருப்பதாகவும் ஆனால் மனிதர்களுக்கு  அறிமுகமில்லாத இரண்டு உயிரினங்கள். இதில் முதல்வகை  உயிரினங்கள் குறித்து அனைவரும் அறிந்திருப்பதால் விளக்கங்கள் எதுவும் தேவையில்லை. ஆனால் இரண்டாவதுவகை உயிரினங்கள் இஸ்லாமியர்கள் கேள்வியாக மட்டுமே அறிந்தது என்பதால் அவற்றை விவரிப்பது அவசியமாகிறது. பூமியில் மனிதன் வாழத்தொடங்கியது முதல், மனிதர்கள் கடவுளால் அழிக்கப்படும் நாள் வரை பூமியில் மனிதர்களூடே வாழ்ந்துகொண்டிருக்கும் ‘ஜின்’ எனும் உயிரினமும், யுகமுடிவு நாளின் அடையாளமாக பூமியிலிருந்து வெளிப்படுத்தப்படும் ‘தப்பாத்’ எனும் ஒருவகை மிருகமுமே அந்த உயிரினங்கள். இதில் தப்பாத் ஒரே ஒரு மிருகம் தான் ஜோடியோ இனப்பெருக்கமோ கிடையாது. ஆனால் ஜின்கள் அப்படியல்ல, மனிதர்களைப்போலவே உண்டு உறங்கி இனப்பெருக்கம் செய்து வாழ்ந்து கொண்டிருப்பவைகள். மனிதனைவிட சில வகைகளில் மிகைத்த ஆற்றலுடைத்தவை, பறவைகளைப் போல் பறக்க முடிந்தவை. மனிதர்களை நல்வழிப்படுத்த(!) தூதர்களை அனுப்பியது போலவே ஜின்களுக்கும் தூதர்கள் உண்டு. குரானில் அனேக இடங்களில் ஜின்களை குறிப்பிட்டிருந்தாலும் தப்பாத் குறித்து ஒரு வசனம் தான். இந்த இரண்டு உயிரினங்களுமே பேசும் ஆற்றல் கொண்டவை என்பதும் ஷைத்தான் என பரவலாக அறியப்படுவதும் ஜின் வகையைச் சேர்ந்ததுதான் என்பதும் தனித்தன்மையானது.


இது குறித்த குரான் வசனங்கள்,


“மேலும் நாம் உம்மிடம் இந்த குர் ஆனை செவியுறும் பொருட்டு ஜின்களில் சிலரைத் திருப்பியதும், அவர்கள் அங்கு வந்தபோது ‘மௌனமாக இருங்கள்’ என்று சொன்னார்கள். முடிந்ததும் தம் இனத்தாரிடம் சென்று அவர்களை அச்சமூட்டி எச்சரிக்கை செய்தனர்” குரான் 46:29


“அவர்கள் மீது வாக்கு நெருங்கும்போது, அவர்களுக்காக ஒரு பிராணியை பூமியிலிருந்து நாம் வெளியாக்குவோம். அது நிச்சயமாக, மனிதர்கள் நம் வசனங்கள் மீது உறுதி கொள்ளவில்லை என்று அவர்களுக்குச் சொல்லிக் காண்பிக்கும்” குரான் 27:82


ஜின்கள் குறித்து ஏராளமான ஹதீஸ்கள் இருக்கின்றன. அவைகள் எங்கு தங்குகின்றன? எவற்றை உண்கின்றன? என்பன தொடங்கி ஜின்களுடன் மனிதனுக்குள்ள தொடர்புவரை விரிவாக பேசுகின்றன ஹதீஸ்கள். ஜோதிடர்கள் கூறுபவைகள் சில வேளை உண்மையாக நடந்துவிடுகிறதே அது எப்படி எனும் கேள்விக்கு, முகம்மது ‘வானவர்கள் பேசுவதை ஜின்கள் ஒட்டுக்கேட்டு தங்கள் நண்பர்களான ஜோதிடர்களிடம் கூறிவிடுகின்றன. அவர்கள் அந்த ஒன்றில் நூறு பொய்யைக் கலந்து ஜோதிடமாக கூறிவிடுகிறார்கள்’ என்கிறார். முகம்மதின் மனைவி ஆயிஷா கூறியதாக புஹாரி 6213 ல் இந்த ஹதீஸ் இருக்கிறது.


“நான் தொழுவதை ஒரு ஜின் தடை செய்ய நினைத்தது, அதை பள்ளிவாசல் தூணில் கட்டிவைத்து உங்களுக்கு காட்டலாம் என நினைத்தேன். ஆனால் ” பின்னாளில் எவருமே அடையமுடியாத ஆளுமையை எனக்கு வழங்குவாயாக” என சுலைமான் கேட்டுக்கொண்டதற்கு மாறாக அமைந்துவிடும் என்பதால் விட்டுவிட்டேன்” என முகம்மது ஓரிடத்தில் கூறியிருக்கிறார். இதுவும் ஹதீஸ்தான்


“நச்சுப்பாம்புகளை கொல்லுங்கள் ஆனால் நச்சில்லாமல் வீடுகளில் உலவும் பாம்பைக் கொல்லாதீர்கள், ஏனென்றால் ஜின்கள் பாம்புகளின் உருவத்தில் இருக்கின்றன. போய்விடு என மூன்றுமுறை கூறுங்கள், அதன்பிறகும் அவை போகவில்லையென்றால் பின்னர் அடியுங்கள்” என முகம்மது கூறுகிறார் இதுவும் ஹதீஸ் தான்.


மக்கள் வசிக்கும் நகரங்களில், குப்பை கொட்டும் இடங்கள், கழிப்பிடங்கள், ஒட்டகத் தொழுவங்கள், மண்ணறைகள், அடர்ந்த காடுகள், பாலைவெளிகள், குகைகள் இன்னும் பல இடங்களிலும் வசித்து எலும்புகளையும் காய்ந்த மலத்தையும் உணவாக உண்ணும், ஆண்களாகவும் பெண்களாகவும் இருந்து இனப்பெருக்கம் செய்யும் நெருப்பினால் படைக்கப்பட்ட இந்த ஜின் எனும் உயிரினங்கள், உலகில் எங்கும் அகப்படவில்லை. இவ்வாறான உயிரினங்கள் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கின்றன என்பதற்கான சின்னஞ்சிறு தடயங்கள் கூட உலகில் தட்டுப்பட்டதில்லை. மனிதர்களைப் போல பல்கிப் பெருகிக்கொண்டிருக்கும் இந்த உயிரினங்களின் இருப்பினால் பூமியில் நிகழ்ந்த விளைவுகள் என்று எதுவும் அறுதியிடப்படவில்லை. ஆனாலும் இப்படி ஒரு உயிரினம் உலகில் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறது என்றால் எப்படி? நாங்கள் ஏனைய மதத்தவர்களைப் போலல்ல குரான் எங்களை சிந்திக்கச் சொல்லியிருக்கிறது எனும் முஸ்லீம்கள் எந்த அடிப்படையில் ஜின்களை ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள் என்பதைக் கூற முடியுமா?


கடைசிக்கால ஒற்றை விலங்கான தப்பாத் எனும் உயிரினம் குறித்து ஜின்னைப்போன்ற விரிவான விபரங்கள் எதுவும் இல்லை. பூமியில் மனிதர்கள் வாழ்ந்தது போதும் என கடவுள் முடிவெடுத்தபின்னர் இந்த விலங்கு பூமியைப் பிளந்து கொண்டு வெளிவரும். வெளிவந்து மனிதர்களைப் பார்த்து இவர் இறை வேதத்தை உண்மையாகப் பின்பற்றினார், இவர் பின்பற்றவில்லை, இவர் பின்பற்றுவது போல நடித்தார் என்று அவரவர்களின் நிலைக்கேற்ப அவர்களிடம் பேசி சான்றிதழ்கள் வழங்கும்.


புமியிலிருந்து தாவரங்கள் தானே முளைக்கும்? புழு பூச்சிகள் பொந்துகளில் வாழும், ஆனால் பூமியிலிருந்து திடீரென ஒரு உயிரினம் வெளிப்பட முடியுமா? அப்படி வெளிப்படும் ஒரு உயிரினம் உடனே பேச முடியுமா? எந்தப் பகுதியில் என்ன மொழியில் பேசும்? பேச்சு என்றால் என்ன? ஒரு உயிரினம் சமூக வயப்பட்டிருப்ப‌தன் அடையாளம். தன் இனத்தைச் சார்ந்த இன்னொரு உயிரினத்துடன் தன்னுடைய கருத்தைப் பரிமாறுவதற்குறிய ஒரு வளர்ச்சி. ஆனால் இதை இன்னொரு உயிரினம் இல்லாத ஒற்றை விலங்காக பூமியிலிருந்து திடீரென வெளிப்படும் விலங்கு செய்யமுடியுமா? அதுவும் மனிதர்கள் இன்னொரு மனிதருக்கு தெரியாமல் மறைத்துவைத்திருக்கும் ரகசியத்தை கண்டுணர்ந்து கூறுவது என்றால், எந்த அடிப்படையில் அது சாத்தியப்படும்?


அல்லாவுக்கு இவைகளெல்லாம் சாத்தியப்படக்கூடிய ஒன்றுதான், ஆண்டவனின் மகிமை இது என்பவர்களுக்கு அறிவியல் குறித்துப் பேச எந்த அறுகதையும் இல்லை. இன்று கண்டுபிடிக்கப்படும் அறிவியல் நுணுக்கங்கள் கூட குரானில் 1400 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே கூறப்பட்டுவிட்டது,  என ஜல்லியடிப்பவர்கள் இந்த பேசும் உயிரிங்கள் குறித்து என்ன கூறுவார்கள்?
தான் விரும்பும் ஒழுங்கை மக்களிடம் கட்டியமைப்பதற்காக முகம்மது 23 ஆண்டுகளாய் சிந்தித்து சிறுகச் சிறுக கோர்த்துத்தொகுத்தது தான் இஸ்லாமும் குரானும், இதில் மக்களை ஈர்ப்புடன் பயணப்படவைக்க சேர்த்தவைகள் தான் இதுபோன்ற கதைகளும். இதை புனிதம் என்பதும் எல்லா ஆற்றல்களையும் ஒருங்கே பெற்ற ஓரிறை என்பதும் உயர்வு நவிற்சி என்பதைத்தவிர வேறொன்றுமில்லை.


இத்தொடரின் முந்தைய பகுதிகள்

27. தடயமில்லாத அல்லாவின் அத்தாட்சிகள்

26. குரானில் மிதக்கும் சின்னச் சின்னப் பிழைகள்

25. நிலவை உடைத்து ஒட்டிய அல்லா

24. ஆதிமனிதன் மொழியறிந்தவனா? அல்லாவின் பதில் என்ன?

23. கால வெளியில் சிக்கிக்கொண்ட அல்லா

22. குரானின் காலப்பிழைகள்

21. குரான் குறிப்பிடும் நட்சத்திரங்கள்: மனிதப் பார்வையா? இறைப் பார்வையா?

20. மக்காவின் பாதுகாப்பு: குரானின் அறிவிப்புகள் உண்மையா?

19. சூரத்துல் கஹ்புக்கும் புத்தருக்கும் என்ன தொடர்பு?

18. நூஹின் கப்பல் நிறைய புராணப் புழுகுகள்

17. பிர் அவ்னின் உடல் எனும் கட்டுக்கதை

16. கருவறை குறித்த அல்லாவின் கதையாடல்கள்

15. விந்து குறித்த குரானின் விந்தைகள்

14. பாலும் தேனும் அல்லாவின் வேதத்தின் பாடுகள்

13. கோள்களும் அதன் விசையும் அல்லாவின் தேற்றங்கள்

12. விண்வெளி குறித்த அல்லாவின் பண்வெளிகள்.

11. குரானின் மலையியல் மயக்கங்கள்

10. கடல்கள் பற்றிய அல்லாவின் புனைகதைகள்

9. பூமி உருண்டை என யார் சொன்னது, அல்லாவா? மனிதனா?

8. பிரபஞ்சமும் அதை கட்டுப்பட அழைத்த குரானும்

7. குரான் கூறுவது அறிவியலாகுமா?

6. ஹதீஸ்களும் அதன் பிரச்சனைகளும்.

5. குரானின் பாதுகாப்பில் விழுந்த கேள்விக்குறிகள்.

4. மெய்யாகவே குரான் பாதுகாக்கப்பட்டது தானா?

3. குரானின் சவாலுக்கு பதில்

2. அல்லாவின் ஆற்றலிலுள்ள இடர்பாடுகள்

1. இஸ்லாம். பிறப்பும் இருப்பும்: ஓர் எளிய அறிமுகம்

இஸ்லாம்: கற்பனைக்கோட்டையின் விரிசல்கள் வழியே….

 

மின்னூலாக(பிடிஎஃப்) தரவிறக்க‌

தடயமில்லாத அல்லாவின் அத்தாட்சிகள்

இஸ்லாம்: கற்பனைக்கோட்டையின் விரிசல்கள் வழியே பகுதி ௨௭

“மனிதர்கள் அறிந்துகொள்வதற்காக இதை நாம் அத்தாட்சியாக ஆக்கிவைத்திருக்கிறோம்” குரானில் சில இடங்களில் இப்படி ஒரு அறிவிப்பு இருக்கும். எடுத்துக்காட்டாக ஃபிர் அவ்னின் உடல் குறித்த வசனம், நூஹின் கப்பல் குறித்த வசனம். குரானில் 1400 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இப்படி அறிவிக்கப்பட்டிருந்தால் பின்னர் ஒரு நாளில் அந்த அத்தாட்சி வெளிப்படுத்தபட்டு குரான் இறைவனின் வார்த்தை தான் என்பதை மெய்ப்பித்து நிற்கும் என்பது மதவாதிகள் அடிக்கும் ஜல்லி. ஆனால் குரானில் அல்லா அத்தாட்சி என அறிவித்து இன்னும் வெளிப்படுத்தாமல் அல்லது வெளிப்படுத்தமுடியாமல் (வெளிப்படுத்தினால் அதை பாதுகாக்கும் அளவுக்கு மனிதர்களுக்கு அறிவு(!) வேண்டுமல்லவா?) காத்திருப்பு பட்டியலில் இருக்கும் அத்தாட்சிகளும் குரானில் இருக்கின்றன.

 

“……. இதோ பாரும் உம்முடைய உணவையும் உம்முடைய பானத்தையும். அவை எந்த விதத்திலும் மாறுதலடையவில்லை. ஆனால் உம்முடைய கழுதையைப் பாரும். உம்மை மனிதர்களுக்கு ஓர் அத்தாட்சியாக்குவதற்காக உயிர் பெறச் செய்கிறோம். ……” குரான் 2:259.

 

“இன்னும் நூஹின் சமூகத்தவர், அவர்கள் நம் தூதர்களைப் பொய்யாக்கியபோது, நாம் அவர்களை மூழ்கடித்தோம். அவர்களை மனிதர்களுக்கு ஓர் அத்தாட்சியாகவும் ஆக்கிவைத்தோம். ….” குரான் 25:37

 

இதில் முதல்வசனம் ஒரு கதை சொல்கிறது. அதில் ஒருவர் உணவும் குடிப்பதற்குப் பானமும் எடுத்துக்கொண்டு கழுதையில் பயணம் செய்கிறார். வழியில் ஒரு கிராமத்தைக் கடக்கும் போது அந்தக் கிராமத்தின் வீடுகள் இடிந்து கிடக்கின்றன. இதைக்காணும் அவர் மனதில் ‘இப்படி வீடுகள் இடிந்து விழுந்து கொல்லப்பட்டவர்களை அல்லா எப்படி தீர்ப்பு நாளில் மீண்டும் எழுப்ப முடியும்?’ எனும் ஐயம் எழுகிறது. உடனே அல்லா அவருக்கு புரியவைப்பதற்காக அவரை மரணமடையச் செய்கிறான். பின்னர் அவர் உயிர் கொடுத்து எழுப்பப்படுகிறார். எழுந்த அவர் சிறிது நேரம் உறங்கியதாக கருதுகிறார். அப்போது அசரீரியாக அல்லா பேசுகிறான், “எவ்வளவு காலம் இந்த நிலையில் இருந்தீர்?” “ஒரு நாள் அல்லது அதில் சிறிய பகுதி” “அவ்வாறல்ல, நூறாண்டுகள் மரணமடைந்து பூமியின்மேல் கிடந்தீர். உங்கள் உணவையும் பானத்தையும் பாருங்கள், அவை கெட்டுப்போகவில்லை. ஆனால் அந்தக் கழுதை” அப்போதுதான் அவர் பார்க்கிறார் செத்து மக்கிப் போய் கிடக்கிறது. “மக்கிப்போய் கிடக்கும் கழுதையைக் கவனியுங்கள் எப்படி அதன் எலும்புகளை ஒன்று சேர்த்து சதையைப் போர்த்துகிறோம் என்று பாரும். நீர் தெளிவடைவதற்கும், இனி வரும் மனிதர்களுக்கு அத்தாட்சியாகவும் அதனை உயிர்பெறச் செய்கிறோம்” பின் அவர் உணர்ந்து கொண்டு “அல்லா எல்லாப் பொருளின் மீதும் ஆற்றலுடையவன்” என்று கூறி தெளிவடைகிறார்.

 

இந்தக் கதையில் ஒரு மனிதன் தரையில் நூறு ஆண்டுகளுக்கு கிடக்கிறான். அவன் இறந்து கிடந்தாலும், உறங்கிக் கிடந்தாலும் உடலளவில் குறைந்தபட்ச சிறு மாற்றம் கூட ஏற்படவில்லை. ஏனென்றால் நூறு ஆண்டுகள் கழித்து, சில மணிநேரம் உறங்கியதாகத்தான் ஆண்டவனுக்கு பேட்டியளிக்கிறார். நம்பகத்தன்மைக்கே அத்தாட்சி தேவைப்படும் நிலையில் ஒரே இறைவனால் மனிதனுக்கு வழிகாட்ட தரப்பட்ட வேதத்தில் இருக்கும் இந்தக் கதைதான் மனிதன் மீண்டும் எழுப்பப்படுவான் என்பதற்கு அத்தாட்சியாம். விருப்பப்படுபவர்கள் நம்பிக்கொள்ளலாம். போகட்டும், இதில் அத்தாட்சி என்பது எது? கழுதையா? மனிதனா? எந்த விதத்தில் அது மீள் சாட்சியாகப் போகிறது?

 

இரண்டாம் வசனம் மனிதர்களுக்கு ஓர் எச்சரிக்கையை விடுக்கிறது. அதாவது, தன்னுடைய இருப்பை பல்வேறு அத்தாட்சிகள் மூலம் மெய்ப்பித்தும் மனிதர்கள் ஏற்க மறுக்கிறார்கள் என்பதால் தன்னால் அழிக்கப்பட்ட மக்களை பட்டியலிட்டுக்காட்டி மனிதர்களை எச்சரிக்கிறது. இதோ அந்தப் பட்டியல் ௧) ஃபிர் அவ்னின் கூட்டத்தினர், ௨) நூஹ் சமூகத்தினர், ௩) ஆது சமூகத்தினர், ௪) ஸமூது சமூகத்தினர், ௫) ரஸ்வாசிகள் இன்னும் இவர்களுக்கு இடைப்பட்ட அநேக தலைமுறையினர். இந்தப்பட்டியலில் நூஹ் சமூகத்தில் மூழ்கடிக்கப்பட்டவர்களை அத்தாட்சியாக்கியிருப்பதாக இந்த வசனம் குறிப்பிடுகிறது. இங்குதான் ஒரு குழப்பம் ஏற்பட்டிருக்கிறது. இஸ்லாமிய கதையாடலின்படி ஃபிர் அவ்னின் உடலும், நூஹின் கப்பலும் அத்தாட்சிகள் (இந்த அத்தட்சிகளின் பித்தலாட்டங்கள் குறித்து ஏற்கனவே இந்தத் தொடரில் எழுதப்பட்டிருக்கிறது) ஃபிர் அவ்னின் உடல் மூழ்கியவர்களுக்கான அத்தாட்சி, நூஹின் கப்பல் தப்பிப் பிழைத்தவர்களுக்கான அத்தாட்சி. ஆனால் இந்த இடத்தில் இவைகளை பட்டியலிடும் போது நூஹின் சமூகத்தினரை மூழ்கியவர்களுக்கான அத்தாட்சியாக குறிப்பிடப்படுகிறது. ஆனால் கப்பல் என்பது பிழைத்தவர்களுக்கான அத்தாட்சி. இதை நீண்ட காலமாக (23 ஆண்டுகள்) குரானை தருவதற்கு எடுத்துக்கொண்டதால் ஏற்பட்ட பிழை என்று கொள்வதா? அல்லது நூஹ் சமூகத்தினரின் மூழ்கடிக்கப்பட்ட அத்தாட்சி இனிமேல்தான் வெளிப்படுத்தப்படவிருக்கிறது என எடுத்துக்கொள்வதா?

 

ஆம். இந்த இரண்டு அத்தாட்சிகளும் இனிமேல் தான் வெளிப்படுத்தப்படவிருக்கின்றன, அல்லது தகுந்த காலம் வந்ததும் அல்லா அவைகளை வெளிப்படுத்துவான் என இஸ்லாமியர்கள் தமக்குத்தானே ஆறுதல் கூறிக்கொள்ள‌ விரும்புவார்களாயின், அதற்கு எதிராகவும் குரானில் ஒரு அத்தாட்சி இருக்கிறது. மேற்கண்டவைகளைப் போல அத்தாட்சியாக வைத்திருக்கிறோம் என்று பொதுவாகக் குறிப்பிடாமல் இன்னும் தெளிவாகவே அது குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது.

“இது என் இறைவனிடமிருந்துள்ள கிருபையே ஆகும். ஆனால் என் இறைவனின் வாக்குறுதி நிறைவேறும் போது அவன் இதனையும் தூள் தூளாக்கி விடுவான். மேலும் என் இறைவனின் வாக்குறுதி உண்மையானதே என்றும் கூறினார்” குரான் 18:98

 

இந்த வசனத்தில் கிருபை(கருணை) என்று கூறப்படுவது அத்தாட்சியையும் இறைவனின் வாக்குறுதி என்பது மறுமை நாள் அதாவது இறைவன் உலகை அழிக்கும் நாளையும் குறிக்கும். அந்த அத்தாட்சியானது வெளிப்படுத்திக்காட்டவேண்டிய அவசியமின்றி உலக அழிவு நாள் வரை இருந்து இறைவனால் அழிக்கப்படும் என்றும் அந்த வசனம் கூறுகிறது. என்ன அந்த அத்தாட்சி?

 

துல்கர்னைன் எனும் ஒரு மன்னன் வலசை போகிறான். அப்போது ஒரு பகுதியைச் சார்ந்தவர்கள் யஃஜூஜும், மஃஜூஜும் கூட்டத்தார்கள் தம்மை தொல்லை செய்வதாகவும் அவர்களிடமிருந்து தம்மை காக்க வேண்டும் என்றும் வேண்டுகிறார்கள். மன்னனும் அதற்கு இசைவு தெரிவித்து, அவர்கள் வராமலிருக்கும் பொருட்டு இரண்டு மலைகளுக்கு இடைப்பட்ட பகுதியை இரும்புப் பாளங்களால் அடுக்கி செம்பை உருக்கி ஊற்றி நிறைத்து விடுகிறார். இதன்பிறகு அவர்கள் இதில் ஏறிவரவோ ஓட்டையிட்டு துளைத்து வரவோ சக்தியற்றவர்கள் என்று விளக்கமும் அளிக்கிறார். இரண்டு மலைகளுக்கு இடைப்பட்ட தூரத்தை இரும்புப் பாளங்களால் இட்டு நிரப்பி செம்பை உருக்கி ஊற்றி அடைத்ததைத்தான் மறுமை நாளில் இறைவன் தூளாக்குவது வரை இருக்கும் என்கிறார். எங்கே இருக்கிறது இந்த இடம்? இது ஒன்றும் மறைத்து வைத்திருந்து வெளிப்படுத்தக்கூடிய பொருளில்லையே, உலகில் இப்படி ஒரு இடம் இல்லை என்பது ஒன்றே குரான் இறைவன் தந்ததல்ல, முகம்மது தனது தேவைகளுக்காக உருவாக்கிக்கொண்டதுதான் அல்லாவும் குரானும் என்பதை நிரூபிக்கப் போதுமானது.

 

வாய்ப்புள்ள இடங்களை நீட்டி முழக்குவதும், அல்லாதவற்றை இருட்டடிப்பு செய்வதும் மதவாதிகளின் வழக்கம். இந்த வழக்கச் சகதிக்குள்தான் மதங்களின் வேதங்களின் புனிதங்கள் பிறபெடுக்கின்றன. அதற்கு இது இன்னுமொரு சான்று.

 

இத்தொடரின் முந்தைய பகுதிகள்

26. குரானில் மிதக்கும் சின்னச் சின்னப் பிழைகள்

25. நிலவை உடைத்து ஒட்டிய அல்லா

24. ஆதிமனிதன் மொழியறிந்தவனா? அல்லாவின் பதில் என்ன?

23. கால வெளியில் சிக்கிக்கொண்ட அல்லா

22. குரானின் காலப்பிழைகள்

21. குரான் குறிப்பிடும் நட்சத்திரங்கள்: மனிதப் பார்வையா? இறைப் பார்வையா?

20. மக்காவின் பாதுகாப்பு: குரானின் அறிவிப்புகள் உண்மையா?

19. சூரத்துல் கஹ்புக்கும் புத்தருக்கும் என்ன தொடர்பு?

18. நூஹின் கப்பல் நிறைய புராணப் புழுகுகள்

17. பிர் அவ்னின் உடல் எனும் கட்டுக்கதை

16. கருவறை குறித்த அல்லாவின் கதையாடல்கள்

15. விந்து குறித்த குரானின் விந்தைகள்

14. பாலும் தேனும் அல்லாவின் வேதத்தின் பாடுகள்

13. கோள்களும் அதன் விசையும் அல்லாவின் தேற்றங்கள்

12. விண்வெளி குறித்த அல்லாவின் பண்வெளிகள்.

11. குரானின் மலையியல் மயக்கங்கள்

10. கடல்கள் பற்றிய அல்லாவின் புனைகதைகள்

9. பூமி உருண்டை என யார் சொன்னது, அல்லாவா? மனிதனா?

8. பிரபஞ்சமும் அதை கட்டுப்பட அழைத்த குரானும்

7. குரான் கூறுவது அறிவியலாகுமா?

6. ஹதீஸ்களும் அதன் பிரச்சனைகளும்.

5. குரானின் பாதுகாப்பில் விழுந்த கேள்விக்குறிகள்.

4. மெய்யாகவே குரான் பாதுகாக்கப்பட்டது தானா?

3. குரானின் சவாலுக்கு பதில்

2. அல்லாவின் ஆற்றலிலுள்ள இடர்பாடுகள்

1. இஸ்லாம். பிறப்பும் இருப்பும்: ஓர் எளிய அறிமுகம்

இஸ்லாம்: கற்பனைக்கோட்டையின் விரிசல்கள் வழியே….

 

%d bloggers like this: