இலுமினாட்டி: நகைக்கவும் தகுதியற்றது

illuminati

வணக்கம் ராஜ்ரம்யா,

ஆம். நீங்கள் குறிப்பிடுவது போல இலுமினாட்டி எனும் சொல் சமூக வலைதளங்களில் அதிகம் உச்சரிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. இதை விளக்குவதற்கு வேறொரு புள்ளியிலிருந்து தொடங்கலாம்.

ராஜ்ரம்யா கேள்வி பதில் பகுதியிலிருந்து

உலகெங்கும் தற்போது வலதுசாரி அமைப்புகள் தலை தூக்கி வருகின்றன. தேர்தல் வெற்றிகளை சம்பாதித்திருக்கின்றன. இதை ஆராய்வோர்கள், உலகின் இந்த போக்கு கம்யூனிசம் தோல்வியடைந்து வருவதன் குறியீடு என்கிறார்கள். அதாவது, கம்யூனிஸ்டுகளின் போராட்டங்களுக்கு மக்கள் பெருமளவில் ஆதரவளிப்பார்கள். தங்களுடைய பிரச்சனைகளை கம்யூனிஸ்டுகள் மூலம் தீர்த்துக் கொள்ள முனைவார்கள். ஆனால் கம்யூனிஸ்டுகளுக்கு ஓட்டு போடமாட்டார்கள். இந்த நடைமுறை தற்போது மாறிவருகிறது. கடவுள் மீதான பக்தி அதிகரிக்கிறது. மக்கள் கம்யூனிஸ்டுகளிடம் செல்வதை விட கடவுளிடம் செல்வதை விரும்புகிறார்கள். அதனால் தான் உலகில் வலதுசாரி சித்தாந்தம் கொண்ட கட்சிகளில் தேர்தல்களில் வாகை சூடி வருகின்றன. இப்படி போகின்றன அவர்களின் ஆய்வுகள். பல மொழிகளில் இது போன்ற கட்டுரைகள் வெளிவந்து கொண்டிருக்கின்றன. அண்மையில் தமிழ் இந்துவில் கூட இப்படி ஒரு கட்டுரை வெளிவந்திருந்தது.

90களின் தொடக்கத்தில் முதலாளித்துவ உலகம் ஒரு கொண்டாட்ட மனோநிலையை மக்களிடம் கட்டவிழ்த்து விட்டிருந்தது. சோவியத் யூனியன் வீழ்ந்து விட்டது, கம்யூனிசம் செத்து விட்டது என்று. 1917 ரஷ்யப் புரட்சியின் பின்னர் கம்யூனிச அவதூறுகள் கட்டமைக்கப் பட்டு இன்றுவரை தொடர்ந்து கொண்டிருக்கின்றன. என்றாலும், கம்யூனிசம் செத்து விட்டது என்று முதலாளித்துவம் கொண்டாடத் தொடங்கிய 90களின் பிறகு தான் ஒப்பீட்டளவில் மிக மிக அதிகமாக கம்யூனிசம் குறித்த ஆய்வுகள் உலகெங்கிலுமிள்ள பல்கலைக் கழகங்களில் மேற்கொள்ளப்பட்டு வருகின்றன. கொண்டாட்ட காலங்களில் தோல்வியடைந்த ஒன்றைக் குறித்து ஏன் அதிகமதிகம் ஆய்வுகள் செய்யப்பட வேண்டும்?

ரஷ்யப் புரட்சியின் பிறகு தான் உலகம் மக்கள் நல அரசு எனும் பதத்தையே பயன்படுத்தத் தொடங்கியது. கம்யூனிசத்தின் மீதான் பயத்தினால் தான் முதலாளித்துவ அரசுகள் மக்களுக்கு பற்பல சலுகைகளை வழங்கத் தொடங்கின. முதலாளித்துவ சுரண்டலின் மீது விழுந்த சம்மட்டி அடி இது. இவ்வாறு சலுகைகளை வழங்காமல் இருந்தால் கம்யூனிசம் பரவும். அதனால், தங்கள் ஆட்சிக்கே ஆபத்து நேரும். இது ஒருபுறம் என்றால், மறுபுறம் சோவியத் யூனியன் இராணுவ வலிமையிலும் மிகைத்த நாடாகியது. இராணுவ பலத்தின் மூலம் கம்யூனிசத்தை அடக்க முடியாது எனும் நிலை ஏற்பட்ட பிறகு தான் மாற்று வழிகள் குறித்து முதலாளித்துவம் சிந்தித்தது. இதற்கு பல உத்திகள் கையாளப்பட்டன. மத மீட்டுருவாக்கம், பின்னவீனத்துவம், தலித்தியம், பெண்ணியம் என புதுப்புது சிந்தனைகள் வந்து கொண்டே இருந்தன. அவைகளில் ஒன்று தான் இலுமினாட்டி எனும்  கற்பனை அமைப்பு.

புதிய பொருளாதாரக் கொள்கையான தனியார்மயம், தாராளமயம், உலகமயத்தின் மூலம் வளம் பெற்ற சிறு கும்பல் முதலாளித்துவத்தை ஆராதிக்கிறது. அதேநேரம் புதிய பொருளாதாரக் கொள்கைகளினால் ஏற்பட்டுள்ள பேரழிவுகளை முதலாளித்துவவாதிகளால் கூட மறுக்க முடியவில்லை. ஆனால் முதலாளித்துவம் எப்படி செயல்படுகிறது? அதன் உற்பத்திமுறைக் கூறுகள் குறித்து எதுவும் தெரியாத, தெரிந்து கொள்ள விரும்பாத அந்த வளம் பெற்ற சிறு கும்பல் தான் ஆராதிக்கும் முதலாளித்துவமா இத்தனை பேரழிவுகளை உருவாக்கியிருக்கிறது என்பதை ஏற்றுக் கொள்ளவும் முடியாமல் மறுக்கவும் முடியாமல் திணறுகிறார்கள். இந்த திணறல் தான் இலுமினாட்டி எனும் சொல்லுக்கு உயிர் கொடுக்கிறது. அதாவது முதலாளித்துவம் சரியானது தான். அதில் பதிமூன்று குடும்பத்தினர் இருந்து கொண்டு அழிவை உருவாக்குகிறார்கள். உலகை ஆள எண்ணுகிறார்கள். அவர்களை நீக்கி விட்டால் போதும். மற்றப்படி முதலாளித்துவம் சரியானது தான், தேவையானது தான். இப்படித்தான் அந்த சிறுகும்பலின் எண்ண ஓட்டம் இருக்கிறது.

இலுமினாட்டி என்று ஒன்றும் இல்லை. அது ஒரு கற்பனை அமைப்பு என்றாலும் அதன் தத்துவம் என்னவாக கூறப்படுகிறது? 13 குடும்பங்கள் இருக்கின்றன. உலகின் ஒட்டுமொத்த வளங்களும் அவர்களின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் இருக்கின்றன. அவர்கள் உலகின் மக்கட்தொகையை குறைக்க எண்ணுகிறார்கள். தங்களுக்கு தேவையான குறைந்த அளவிலான எண்ணிக்கையிலான மக்களை மட்டும் தங்கள் அடிமைகளாக வைத்துக் கொண்டு ஏனைய மக்களை அழிக்க எண்ணுகிறார்கள். அதற்காகவே குழப்பங்களையும் அழிவுகளையும் ஏற்படுத்துகிறார்கள். இந்தக் கதை யதார்த்தத்துடன் பொருந்திப் போகிறதா?

உலகின் ஒட்டு மொத்த வளங்களும் எதற்காக அந்த 13 குடும்பத்துக்கு தேவை? உலகின் ஒட்டு மொத்த வளங்களையும் கையில் வைத்துக் கொண்டு அந்த 13 குடும்பங்குளும் என்ன செய்யும்? வளங்களைக் கொண்டு நுகர் பொருட்களை உற்பத்தி செய்யாவிட்டால் இருக்கும் வளங்களினால் எந்தப் பயனும் இல்லை. உலக வளங்களையும் தங்களுக்கு தேவையான எண்ணிக்கையில் அடிமை மக்களையும் வைத்துக் கொண்டு எதையும் உற்பத்தி செய்யவில்லை என்றால் அவர்களிடம் இருக்கும் பணத்துக்கும் பொருளுக்கும் எந்த மதிப்பும் இருக்காது. ஆக எந்த மதிப்பும் இல்லாமல் ஆக்கும் பணத்துக்கும், வளங்களுக்குமாகவா நூற்றுக்கணக்க்கான ஆண்டுகளாக இரகசியமாக திட்டம் தீட்டி பயங்கரமான முறைகளில் மக்களை கொன்று கொண்டிருக்கிறார்கள்? முரண்பாடான ஒன்றாக தெரியவில்லையா இது.

சோசலிச முகாம் என்று எதுவும் இல்லை இன்று. உலகம் முழுவதிலும் உள்ள அரசாங்கங்கள் கிட்டத்தட்ட ஏகாதிபத்தியங்களை மீறி அதாவது அந்த 13 குடும்பங்களை மீறி எதையும் செய்துவிட முடியாத நிலையில் இருக்கின்றன. உலக வளங்கள் அனைத்தையும் கைப்பற்றி, புமியை மக்கள் வாழத் தகுதி இல்லாத இடமாக ஆக்கி விட்டன ஏகதிபத்தியங்கள். மக்களின் பணத்தைக் கொண்டே, உழைப்பைக் கொண்டே வான்வெளியில் வசிப்பதற்கு ஏற்ற இடமாக தேடிக் கொண்டிருக்கின்றன. வாய்ப்பு கிடைக்கும் போது பூமியை ஒரு குப்பையைப் போல் கழித்து விட்டும் செல்லும் ஆற்றல் அவர்களிடம் இருக்கிறது. எனும்போது, பல்வேறு குழப்பங்களையும், நெருக்கடிகளையும் உருவாக்கி மக்களை கொன்றழிக்க வேண்டும் என என்ன தேவை அந்த 13 குடும்பங்களுக்கு இருக்கிறது?

ஆகவே, இலுமினாட்டி என்று எதுவுமே இல்லை. அது ஒரு கற்பனை. முதலாளித்துவ பயங்கரவாதிகளின் கொடூரங்களை மறைப்பதற்காக உருவாக்கப்பட்ட கட்டுக்கதை. இந்த உலகம் உழைப்பால் இயங்குகிறது. இந்த உலகத்தை தங்களுடைய உழைப்பால் இயக்கும் மக்கள் தங்களுக்குள் சமூக உறவு கொள்கிறார்கள். அந்த சமூக உறவு அவர்கள் தங்கள் உழைப்பைச் செலுத்தி உற்பத்தி செய்யும் முறையின் அடிப்படையில் அமைகிறது. அந்த உற்பத்தி முறை சமூக உறவுகளை வளர்த்தெடுப்பதிலிருந்து மாறி வளரமுடியாமல் செய்யும் போது உற்பத்தி முறையை மாற்றும். இது தான் உலக வரலாறு. இதற்கு எதிராக இருக்கும், உருவாக்கப்படும் எதுவும் குப்பைகளே.

இதில் மார்க்ஸும் ஏங்கல்சும் கூட இலுமினாட்டிகளாம். ஒருமுறை சத்தமாக சிரித்துக் கொள்ளுங்கள். அவ்வளவு தான், வேறொன்றுமில்லை.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

முகம்மதுநபி பாலியல் வேட்கை கொண்டவர் என்று சொன்னால் டி.என்.டி.ஜே வின் பதில் என்ன?

intrest

விரைந்து வாருங்கள் முஸ்லீம்களே! கம்யூனிசம் நோக்கி .. பகுதி 12

உணர்வின் கற்பனை உரையாடல் தொடர் பன்னிரண்டாம் பகுதியைப் படிக்க இங்கே சொடுக்குங்கள்.  12.1, 12.2, 12.3

இந்த தலைப்பை பார்த்து முகம்மதியர்களுக்கு கடும் கோபம் வரக்கூடும். அந்த கோபத்தின் நேர்மையை நான் அளிக்கும் விளக்கத்துடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்க வேண்டும் என்று அவ்வாறு கோபப்படுபவர்களைக் கோருகிறேன். முகம்மது முதலாளித்துவ கைக்கூலியா? எனும் கடந்த தொடரில் இப்படி விளக்கமளிக்கப்பட்டிருந்தது.

\\\ஏன் இப்படிச் சொன்னால் என்ன தவறு? மார்க்ஸ் வட்டி வங்கியை ஏற்படுத்தச் சொன்னார், மார்க்ஸ் வட்டியை ஆதரித்தார் என்று பொய் சொல்லி அதன் மூலம் மார்க்ஸ் ஒரு யூதக் கைக்கூலி எனச் சொல்லும் உணர்வு கும்பலை நோக்கி (உணர்வு கும்பலை நோக்கி மட்டுமே) அதே திசையில் ஒரு கேள்வியை எழுப்பிப் பார்க்கலாம். இதற்காக பொய் சொல்ல வேண்டிய அவசியமில்லை. முகம்மது லாபத்தை ஆதரித்தார் என்பது ஆதாரபூர்வமான உண்மை. எனவே, முகம்மது நபி ஒரு முதலாளித்துவ கைக்கூலி என்று கூறினால் டி.என்.டி.ஜே விலிருக்கும் எந்தக் கொம்பனாவது மறுக்க முடியுமா?///

இதே அடிப்படையில் தான் மேற்கண்ட தலைப்பும் வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. போதை மயக்கத்தில் ஆட்டம் போட்ட மார்க்ஸ் ஒரு வழிகாட்டியா? என்று கேள்வி எழுப்பியிருக்கிறது உணர்வு கும்பல். ஐரோப்பியக் கலாச்சாரத்தில் மது அருந்துவது என்பது வெகு இயல்பானது. கல்லூரி காலத்தில் மார்க்ஸ் மது அருந்தினார் என்பதும் இயல்பானது. ஆனால் அதை இன்று குடும்பத்தை கவனிக்காமல் உழைக்கும் சொற்பக் காசையும் குடித்து அழித்து விட்டு சுயநினைவின்றி வீதியில் வீழ்ந்து கிடக்கும், அல்லது டாஸ்மாக் கடையில் வரிசையில் நிற்கும் ஒரு குடி நோயாளியுடன் மார்க்ஸை ஒப்பிட முடியுமா? மார்க்ஸ் மது அருந்தினார் என்பதை எந்த மார்க்சியவாதியும் மறுப்பதில்லை. ஆனால் அவர் அருந்திய மதுவைக் கொண்டு தான் அவரை மதிப்பிட வேண்டுமா? எனும் கேள்வி யாருக்கு புரியும். ஆனால், உணர்வு கும்பலுக்கு புரியுமா? மது அருந்தியதைக் கொண்டு அவரை வழிகாட்டியா என்று கேள்வி எழுப்ப முடியும் என்றால்; முகம்மதுவுக்கு நபித்துவம் வழங்கப்பட்டதாக கூறப்படுவதற்குப் பின்பும் (கவனிக்கவும் அவர் உலக மக்களின் அழகிய முன்மாதிரியாக, உலக மக்களின் வழிகாட்டியாக ஆனதன் பிறகும்) முப்பதுக்கும் மேற்பட்ட பெண்களை திருமணத்தின் மூலமும், அதற்கு மேலும் சில பெண்களை திருமண உறவுக்கு வெளியேயும் பாலியல் ரீதியாக பயன்படுத்திக் கொண்ட முகம்மது நபியை, இதற்கு மேல் உறவுக்கு அலையாதே என்று குரானே கண்டித்த முகம்மது நபியை பொம்பளை பொறுக்கி என அழைப்பதில், ஒரு பொம்பளைப் பொறுக்கி தான் உங்களுக்கு வழிகாட்டியா என்று கேட்பதில் என்ன தவறு இருக்க முடியும்? எனவே, பொருளற்று கோபம் கொள்பவர்கள் தங்கள் விரலை டி.என்.டி.ஜே வை நோக்கி நீட்ட வேண்டும் எனக் கோருகிறோம்.

உணர்வு கும்பல் எழுதியுள்ள 12வது பகுதி முழுவதும் வட்டியின் கொடுமை பற்றியும், தொடர்பே இல்லாமல் பைத்தியக்காரனின் உணர்வற்ற உளரல் போல் யூதர்களுக்கு ஆதரவாக மார்க்ஸ் வட்டியை ஆதரித்தார் என்று திரும்பத் திரும்ப கூறுவதன் மூலமும் நிரப்பியிருக்கிறார்கள். கடந்த பகுதியில் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கையில் இல்லாத ஒன்றை பொய்யாக, இட்டுக்கட்டி கூறி மார்க்ஸ் வட்டியை ஆதரித்தார் என்று அசடு வழிந்த உணர்வு கும்பல் இந்தப் பகுதியில் யூதர்கள் வட்டித் தொழில் செய்பவர்கள், மார்க்ஸும் யூதர் தான் என்பதால் தன் இனத்தை ஆதரிக்க வேண்டும் என்பதற்காக வட்டியை ஆதரித்து மூலதனத்தில் எழுதியுள்ளார் என்று அயோக்கியத்தனமாக உளறியிருக்கிறார்கள். இதனிடையே யூதர்களின் மீது குரான் உமிழும் வெறுப்பு வசங்களை ஆங்காங்கே எடுத்துக்காட்டி இருக்கிறார்கள். அதாவது மார்க்ஸ் எப்ப்படி யூதர்களை ஆதரிக்கிறார் பாருங்கள் என்று பொய்யாய் எழுதி விட்டு அதனுடன் குரான் எப்படி யூதர்களை வெறுத்து எழுதியிருக்கிறது பாருங்கள் என்று ஒப்பீட்டு முறையை பயன்படுத்தியுள்ளார்கள். தெளிவாகச் சொன்னால் குரானுக்கு எதிரானவர் மார்க்ஸ் என்று சிம்பாலிக்காக முஸ்லீம்களிடம் பதியவைக்கும் முயற்சி.

யூதர்கள் மீது குரானுக்கு அல்லது அல்லாவுக்கு அல்லது முகம்மதுவுக்கு ஏன் இந்த வெறுப்பு? பலஸ்தீனியர்கள் மீது தொடுக்கப்படும் பயங்கரவாத தாக்குதல்களையும், அவர்களின் நாட்டை ரவுடித்தனமாக பறித்துக் கொண்டதையும் அறிந்தவர்கள் அனைவரும் இஸ்ரேல் மீது, யூதர்கள் மீது கொடும் வெறுப்பு கொண்டிருப்பார்கள். இது 70 ஆண்டு கால வரலாறு. ஹிட்லர் யுதர்களை விரட்டி விரட்டி கொன்றொழித்த கதையை மட்டும் அறிந்தவர்கள் யூதர்கள் மீது பரிதாபம் கொண்டிருப்பார்கள். இது நூற்றாண்டு கால வரலாறு. ஆனால் குரான் 1400 ஆண்டுகளுக்கு முன்பிருந்தே யூதர்கள் மீது மிகக் கடுமையான வெறுப்பை உமிழ்கிறதே இதன் காரணம் என்ன? அவர்கள் நபிமார்களை கொலை செய்தார்கள், அல்லாவின் கட்டளைக்கு மாறு செய்தார்கள் என்பதான பதில்கள் கூறப்படுவது உண்மையானால், யூதர்களைத் தவிர பிற மக்கள் அனைவரும் நபிமார்களை ஏற்றுக் கொண்டார்களா? ஒவ்வொரு நபியும் எதிர்க்கப்பட்டே இருக்கிறார் எனும் போது, பிற மக்கள் மீது இல்லாமல், யூதர்கள் மீது மட்டும் ஏன் இவ்வளவு வெறுப்பு ஏன் உமிழப்படுகிறது? சுருக்கமாகப் பார்க்கலாம்.

யூதம், கிருஸ்தவம், இஸ்லாம் ஆகிய மூன்று மதங்களும் அப்ரஹாமிய மதங்கள் என்று அழைக்கப்படுகின்றன. இதில் கிருஸ்தவம் யூத மதத்தின் வழி வந்தது. அப்ரஹாம் என்றழைக்கப்படும் இப்ராஹிமுக்கு இரண்டு மகன்கள். இஸ்மாயில், இஸ்ஹாக் (இஸ்மவேல், ஈசாக்) இப்ராஹிமுக்கும் அவர் மனைவி சாரா வுக்கும் பிறந்தவர் இஸ்ஹாக். இப்ராஹிமுக்கும் சாராளின் வேலைக்காரி ஆகார் க்கும் பிறந்தவர் இஸ்மாயில். இஸ்ஹாக்கின் வழிவந்தவர்கள் யூதர்கள் என்றும், இஸ்மாயிலின் வழி வந்தவர்கள் முஸ்லீம்கள் என்றும் கூறப்படுகிறார்கள். இந்த இரண்டு மகன்களில் அல்லாவினால் சிறப்புக்குறியவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர் யார் என்பது தான் இஸ்லாமியர்களுக்கும் யூதர்களுக்கும் உள்ள முரண்பாடு. இதில் பெரும் குழப்பமும் முரண்பாடுகளும் இருக்கின்றன. (இது குறித்து வாய்ப்பிருந்தால் பின்னர் விரிவாகப் பார்க்கலாம்) யூதமதமும், கிருஸ்தவ மதமும் இஸ்ஹாக் தான் அந்த சிறப்புக்குறியவர் என்கின்றன. இஸ்லாமோ இஸ்மாயில் தான் அந்த சிறப்புக்குறியவர் என்கின்றது. இந்த பங்காளிச் சண்டை தான், தெளிவாகச் சொன்னால் மனைவிக்குப் பிறந்த மகனா? வேலைக்காரிக்குப் பிறந்த மகனா? எனும் கேள்வியில் இருக்கும் கோபம் தான் முகம்மதின் குரானில் யூத வெறுப்பாக வழிகிறது. குரானில், இஸ்லாத்தில் இருக்கும் யூத வெறுப்பு என்பது அறிவியல் வழியிலோ, சமூக உணர்விலோ வந்தது அல்ல என்பது சரியான திசையில் சிந்திப்போருக்கு புரியும்.

வட்டியின் மீது இஸ்லாம் ஏன் கடுமையான தடையை ஏற்படுத்தி இருக்கிறது என கடந்த பதிவில் பார்த்ததை நினைவூட்டிக் கொள்வோம்.

\\\இஸ்லாம் போரில் கொள்ளையடிப்பதை அனுமதிக்கிறது. கனீமத் பொருட்கள் போரில் வென்றவர்களுக்குச் சொந்தம். கனீமத் என்பது கடவுளின் கொடை. முகம்மதின் சம காலத்தில் முகம்மதை பின்பற்றியவர்களின் சொத்து என்பது பெரும்பாலும் கனீமத் பொருட்களால் வந்தது. இதில் நீங்கள் போதுமான அளவு தானம் செய்யுங்கள் என வலியுறுத்துகிறது குரான். அப்படி தானம் செய்யும் பொருட்கள் உங்களை சுத்தீகரிக்கும் என்கின்றன ஹதீஸ்கள். ஏன் தானம் செய்வதின் மூலம் மனிதன் தன்னை சுத்தீகரித்துக் கொள்ள வேண்டும்? ஏனென்றால் அவன் சொத்துகளாக இருப்பவை பிறரிடமிருந்து அபகரிக்கப்பட்டவை. அந்த சொத்துகளை நீங்கள் உண்ணுங்கள், உண்ணுவதால் ஏற்படும் பாவங்களை தானம் கொடுத்து கழுவிக் கொள்ளுங்கள். அதை நீங்கள் விரிவாக்க வேண்டுமென்றால் உங்கள் உழைப்பை செலுத்தி விரிவாக்கம் செய்யுங்கள். மாறாக வட்டி என்பது உழைக்காமல் விரிவாக்கம் செய்வது, அதை செய்யாதீர்கள். இது தான் வட்டியை தடுக்கும் இஸ்லாத்தின் உள்ளடக்கம்///

இதுவும், அறிவியல் வழியிலோ, சமூக உணர்விலோ வந்தது அல்ல என்பது சரியான திசையில் சிந்திப்போருக்கு தெள்ளெனப் புரியும்.

வட்டியின் மீது இஸ்லாத்துக்கு இருக்கும் இயல்பான தடை, யூதர்கள் மீது இஸ்லாத்துக்கு இருக்கும் இயல்பான கோபம் இந்த இரண்டையும் திரட்டி அதை கம்யூனிசத்தின் மீதான, மார்க்ஸின் மீதான கோபமாக மடைமாற்றுவதைத் தான் ‘உணர்வு கும்பல்’ செய்திருக்கிறது. இஸ்ரேலின் ரவுடித்தனத்தை அதை அங்கீகரித்த ஏகாதிபத்தியத்தை ரியல் எஸ்டேட் நடவடிக்கையாக சுருக்கியது உணர்வு கும்பல். வரலாற்று அறிவு இல்லாமல் அரங்கேற்றிய இந்த வரலாற்றுத் திரிப்பை முஸ்லீம்களின் மனதில் இறக்கும் கருவியாக வட்டியின் மீது முஸ்லீம்களுக்கு இருக்கும் வெறுப்பை எப்படி பயன்படுத்தியதோ அதேபோலத் தான் வட்டியின் மீதான வெறுப்பை மார்க்சின் மீதான, மார்க்சியத்தின் மீதான வெறுப்பாக முஸ்லீம்கள் மனதில் படிய வைக்க முயல்கிறது ‘உணர்வு கும்பல்’. அதனால் தான் வட்டியைப் பற்றி குறிப்பிடும் ஒவ்வொரு இடத்திலும் யூதர்களின் வட்டித் தொழிலை மார்க்ஸ் தன் மூலதனத்தில் ஆதரித்தார் எனும் பொய்யை மீண்டும் மீண்டும் இணைத்தே எழுதுயிருக்கிறது ‘உணர்வு கும்பல்’.

யூத இனத்தின் தொழிலான வட்டியை மார்க்ஸ் ஆதரித்தார் என ‘உணர்வு கும்பல்’ கூறுவது வரட்டுக் குற்றச்சாட்டு தானே தவிர அதற்கு எந்த விதமான விளக்கத்தையும் அந்தக் கும்பல் கூறவில்லை. எனவே, அந்த வரட்டுத்தனங்களை புறந்தள்ளி வட்டியின் மீது கவனத்தை குவிக்கலாம். வட்டி என்பது லாபத்தின் ஒரு பகுதி அதாவது தனக்கு உடமை இல்லாத மூலதனத்தை பயன்படுத்தி பெறும் லாபத்தின் ஒரு பகுதியை மூலதன உடமையாளனுக்கு திருப்பியளிக்கும் ஒரு பகுதி தான் வட்டி என்பது. இது தான் வட்டி குறித்த மார்க்சியத்தின் பார்வை. இந்த வட்டிக்கும் மக்களுக்குமான உறவு என்ன? மூலதனமும் தனிச் சொத்துடமையும் இருக்கும் வரை வட்டி நீடிக்கும், ஒழிக்க முடியாது. மார்க்சியத்தின் இந்தக் கூற்றை முஸ்லீம்களாலும் மறுக்க முடியாது. குரான் தண்ணீர் குடிக்காமல் வட்டி வாங்காதீர்கள் என்று 1400 ஆண்டுகளுக்கு முன்பிருந்து கத்திக் கொண்டிருந்தாலும் இன்னும் முஸ்லீம்களிடம் மட்டும் கூட வட்டியை ஒழிக்க முடியவில்லை. இது மட்டுமல்லாமல் முகம்மது, நபி எனும் சான்றிதழ் வாங்கியதிலிருந்து இன்றுவரை இஸ்லாத்தின் சட்டங்களே செயல்பாட்டில் இருக்கும் நாடான சௌதி அரேபியா, முதல் வளைகுடா போரில் அமெரிக்கா தனக்கு செய்த இராணுவ உதவிக்கான பொருளாதார ஈட்டை வட்டியுடன் தான் திருப்பிச் செலுத்தியது. எனவே வட்டியை ஒழிக்க இஸ்லாமும் குரானும் அல்லாவும் முகம்மது நபியும் மட்டும் போதாது மார்க்சும் மார்க்சியமும் வேண்டும் என்பது முஸ்லீம்களுக்கு தெரிந்த ஒன்று தான்.

என்றால் மார்க்சியம் ஏன் வட்டியை தடை செய்யவில்லை? முதலில் மார்க்சியம் கவைக்குதவாத மதங்களின் வேதங்களைப் போல் சட்டத் தொகுப்பு அல்ல. தனிச்சொத்துடமை நீடிக்கும் வரை வட்டியும் நீடிக்கும் என்பதால் அதை மேலிந்து கீழாகத் தான்  ஒழிக்க முடியும். அதாவது பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகார அரசு ஏற்பட்டு உற்பத்தி முறையை மாற்றும் நோக்கில் செயல்படும் போது தனியுடமையை ஒழிக்கும் நிலை ஏற்படும். அதன் தொடர்ச்சியாகத் தான் வட்டி ஒழியும்.அதாவது அரசு இந்த வேலையைத் தொடங்கி முடிக்கும் போது தான் மக்களிடம் வட்டி ஒழியும். மாறாக கீழிருந்து மேலாக அதாவது தனி மனித ஒழுக்கத்தின் வாயிலாக வட்டியை தடை செய்து அது மேல் நோக்கி அரசு வரை பரவி வட்டி இல்லாததாகும் என்பது சாத்தியமே இல்லாதது. டி.என்.டி.ஜே வில் இந்த கற்பனைத் தொடரை எழுதும் பாசிலை விட்டு விடுவோம். பாவம் அவர் அறியாதவர். எல்லாவற்றையும் கரைத்துக் குடித்த அறிஞர் ஒருவர் இருக்கிறாரே, திறனிருந்தால் இதை மறுத்து முறியடிக்கட்டும் பார்க்கலாம். நேரடி விவாதம் எனும் வார்த்தைகளுக்கு உள்ளே ஒழிந்து கொள்ள மட்டுமே அவர்களுக்குத் தெரியும்.

வட்டியின் கொடுமைகளைப் பேசும் உணர்வு கும்பல் லாபத்தின் கொடுமைகளைப் பற்றி பேச மறுப்பது ஏன்? லாபக் கோட்பாடு  மனித குலத்தின் உயர்வுக்கு பாடுபட்டுக் கொண்டிருக்கிறதா? அதனால் தான் இஸ்லாம் லாபத்தை ஆதரிக்கிறதா? இந்தக் கேள்விக்கு பதில் சொல்லும் கடமை யாருக்கு இருக்கிறது? இஸ்லாத்தின் சார்பாக எந்தக் கேள்விக்கும் பதில் சொல்ல தயாராக இருக்கிறோம் என்று பீற்றிக் கொள்ளும் அறிஞர்கள் ஏன் இதற்கு பதில் சொல்ல முன்வருவதில்லை. மக்ரிபுக்கு முன் சுன்னத்து உண்டா இல்லையா என்று கேட்டால் தான் மாய்ந்து மாய்ந்து பதில் எழுதுவார்களா? முஸ்லீம்களே, நீங்கள் பதில் கூறுங்கள். வட்டி குறித்து குரான் கூறுவதா, மார்க்சியம் கூறுவதா, எது சரி?

இஸ்லாமிய வங்கி முறை என்று ஒன்று உள்ளது. வட்டியில்லாத வங்கி முறை என்று இஸ்லாமியர்கள் புளகமடைந்து கொள்வார்கள். இந்த வங்கிகளில் தகுதியுடையவர்கள் தொழில் தொடங்க கடன் வாங்கலாம். கடனுக்கு இத்தனை விழுக்காடு வட்டி என்று வட்டி கணக்கிட மாட்டார்கள். ஆனால், அவர்களின் தொழில் லாபகரமாக நடந்தால் கடனை திரும்ப அடைக்கும் போது வாங்கிய கடனை விட குறிப்பிட்ட அளவு அதிகமாக வசூலிப்பார்கள். ஒரு வேளை நட்டமடைந்தால் வாங்கிய கடனை மட்டும் திருப்பச் செலுத்தினால் போதும். இது தான் இஸ்லாமிய வங்கியின் அடிப்படை. லாபகரமாக தொழில் நடந்தால் வாங்கிய கடனை விட ஏன் குறிப்பிட்ட அளவு அதிகமாக கொடுக்க வேண்டும்? இதற்குப் பெயர் என்ன? வட்டியை வட்டி என்றில்லாமல் வேறொரு பெயர் வைத்து விட்டால் அது வட்டி இல்லை என்றாகி விடுமா? பூ என்று சொன்னால் என்ன? புய்ப்பம் என்று சொன்னால் என்ன? இதை வட்டியில்லாத இஸ்லாமிய வங்கி என்று புளகமடையும் முஸ்லீம்களே, வட்டி என்பது லாபத்தின் ஒரு பகுதி என்று மார்க்ஸ் சொன்னதன் அடிப்படையில் தானே இஸ்லாமிய வங்கிகள் செயல்படுகின்றன. சிந்தித்துப் பாருங்கள். குரானில் முகம்மது நபி சொன்னதா? மூலதனத்தில் மார்க்ஸ் சொன்னதா? எது சரி.

ஒருவர் தன்னுடைய தேவைகளுக்காக இன்னொருவரிடம் ஒரு லட்ச ரூபாய் கடன் வாங்குகிறார் என்று கொள்வோம். இரண்டு ஆண்டுகள் கழித்து அந்தக் கடனை திருப்பிச் செலுத்துகிறார். கடனாக கொடுக்கும் போது இருந்த ஒரு லட்ச ரூபாயின் மதிப்பு, இரண்டு ஆண்டுகள் கழித்து திரும்பச் செலுத்தும் போது இருக்குமா? இன்றைய பொருளாதார சூழலில் அப்படி இருப்பதற்கான வாய்ப்பே இல்லை. என்றால் எதன் பொருட்டு கடன் வழங்கியவர் தனக்கு ஏற்பட்ட நட்டத்தை பொறுத்துக் கொள்ள வேண்டும்? கடன் பெற்றவர் தான் பெற்றதை விட அதிகமாக செலுத்தினால் அதில் ஒரு நேர்மை இருக்கிறது. தனக்கு உடமையில்லாத பணத்தை தன்னுடைய தேவைகளுக்காக பயன்படுத்தியிருக்கிறார். அதன் மூலம் லாபம் அடைந்திருக்கிறார் எனும் அடிப்படையில் அந்த தார்மீக நேர்மை வருகிறது. அதேநேரம் கடன் வழங்கியவர் எந்த அடிப்படையில் மதிப்பிழப்பை ஏற்றுக் கொள்வது? பிறருக்கு உதவி செய்வது எனும் அடிப்படையில் கொடுத்த கடனால் தனக்கு ஏற்படும் மதிப்பிழப்பை எப்படி ஈடுசெய்வது? இதற்கு முஸ்லீம்கள் என்ன பதிலை சிந்தித்தாலும் அந்தப் பதிலின் அடிப்படை வட்டி என்பதற்கு மார்க்சியம் அளிக்கும் வரையறையை ஏற்றுக் கொள்வதாகத் தான் இருக்கும். அப்படி என்றால் லாபத்தை அனுமதித்து வட்டியை மட்டும் தடுக்க நினைக்கும் குரானின் செயல் குறைபாடுடையதா? இல்லையா? முஸ்லீம்களே, பதில் சொல்லுங்கள்.

வட்டி வாங்கக் கூடாது, கொடுக்கக் கூடாது என்பது மட்டும் இஸ்லாத்தின் நிலை அல்ல. வட்டிக் கணக்கை எழுதுவதும் பாவம் என்று தான் இஸ்லாம் நிலைப்படுகிறது. இந்த அடிப்படையிலிருந்து தான் முஸ்லீம்கள் வங்கி வேலைக்கு செல்லக் கூடாது என்று முல்லாக்கள் ஃபத்வா வழங்குகிறார்கள். ஒரு நெருக்கடியான சூழல் நேரும் போது பாதிக்கப்பட்டவர்கள் என்ன செய்வது? வேலைவாய்ப்பை இழந்த ஓர் அன்றாட கூலித் தொழிலாளி மனைவி குழந்தைகள் பசியால் வாடும் போது அவருக்கு கிடைக்கும் எளிமையான நிவாரணம் வட்டிக்கு கடன் வாங்குவது தான். இதை தடுக்க நினைக்கும் மதம், அருகிலேயே உணவுக் கடைகளை திறந்து லாபம் சம்பாதிக்க அனுமதி அளித்திருக்கிறது. யதார்த்த உலகில் இருந்து சிந்தித்துப் பார்க்கும் எவருக்கும் மதம் என்ன சொல்ல விரும்புகிறது என்பது புரியும்.

மீண்டும் மீண்டும் உறுதிப்படுத்துவதில் குற்றம் ஒன்றும் இல்லை. மார்க்சியம் வட்டியை ஆதரிக்கிறது எனும் உணர்வு கும்பல் அதற்கான தெளிவான ஆதாரத்தை கொண்டு வரட்டும். மார்க்சியம் வட்டியை ஒழிக்கவே விரும்புகிறது. ஆனால் தனியுடமை நீடிக்கும் வரை வட்டியை ஒழிக்க முடியாது என்று அறிவியல் பார்வையில் விளக்குகிறது. வட்டி போன்ற சமூகக் கொடுமைகளை மேலிருந்து கீழாக ஒழிக்க முடியுமே அல்லாது. கீழிருந்து மேலாக ஒழிக்க முடியாது என்று தெளிவு தந்திருக்கிறது. ஆனால் உணர்வு கும்பல் ஜாக்கி வைத்து தூக்கும் குரானின் நிலைப்பாடு என்ன? லாபத்தை தக்க வைத்துக் கொண்டு வட்டியை ஒழித்து விடலாம் என்பது மோசடி. வட்டியை எதிர்த்து கூப்பாடு போடுவோர்கள் லாபத்துக்கு எதிராக கள்ள மவுனம் சாதிப்பது கொடுமை. இதை நேமையாக மீளாய்வு செய்ய உணர்வு கும்பலோ, டி.என்.டி.ஜே வோ ஒருபோதும் முன்வரப் போவதில்லை. குரான் எக்காலத்துக்குமான தீர்வு என நம்பிக்கை கொண்டிருக்கும் முஸ்லீம்களே, உங்கள் நம்பிக்கை மூட நம்பிக்கை இல்லை என நீங்கள் கருதினால் நீங்கள் பரிசீலித்துப் பார்ப்பதிலிருந்து தப்பிச் செல்ல முடியாது.

இத்தொடரின் முந்திய பகுதிகள்:

1. கற்பனை உரையாடலல்ல, காத்திரமான சொல்லாடல்

2. கருத்து பயங்கரவாதம் செய்யும் டி.என்.டி.ஜே

3.  பதில்சொல்ல முடியாத டி.என்.டி.ஜே

4. வளைகுடாவில் வேலை செய்யும் முஸ்லீம்கள்

5. எதிலும் மேலோட்டமாக இருப்பதே மதவாதம்

6. துரோகி முகம்மதா மார்க்ஸா டி.என்.டி.ஜே பதில் சொல்லுமா?

7.  ‘உணர்வு’ கும்பலின் தரம் பொய்களும் அறியாமையும் தான்

8. உணர்வு கும்பலிடம் வரலாற்றறிவை எதிர்பார்க்க முடியுமா?

9. மத்ஹபுகள் ஏன் தொடங்கப்பட்டன பதில் சொல்லுமா டி.என்.டி.ஜே

10. டி.என்.டி.ஜே வுக்கு தெரியுமா மாப்ளா கிளர்ச்சியின் வாசம்

11. முகம்மதுநபி முதலாளித்துவத்தின் கைக்கூலியா? டி.என்.டி.ஜே வே பதில் சொல்

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

சுடாத நெருப்பு இருக்க முடியுமா?

வணக்ககம் தோழர்

முதலாளித்துவத்தை தான் எதிர்க்கிறோம் முதலாளிகளை அல்ல அதுபோல ஆளும் வர்க்கத்தை தான் எதிர்க்கிறோம் ஜெயலலிதாவையோ கலைஞரையோ அல்ல என்று நண்பர் ஒருவர் மார்க்சிய பாடம் எடுத்தார்.இந்த உதாரணம் என்னுடைய கேள்வியை சரியாக விளக்கத்தான்.

உண்மையில் முதலாளி வேறு ? முதலாளித்துவம் வேறுதானா ?

 ராஜ்ரம்யா கேள்வி பதில் பகுதியிலிருந்து.

 government

வணக்கம் ராஜ்ரம்யா,

 

முதலாளியும் முதலாளித்துவமும் வேறு வேறா? அப்படி இருக்க முடியாது. முதலாளித்துவம் என்பது, முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறை என்பது முதலாளியின் உழைப்புச் சுரண்டலை விளக்குவது. சுடாத நெருப்பு எப்படி இருக்க முடியாதோ அதுபோல சுரண்டலில் ஈடுபடாத முதலாளியும் இருக்க முடியாது. சுரண்டலில் ஈடுபடும் செயலை உள்ளடக்கிய மனிதனைக் குறிப்பது தான் முதலாளி எனும் சொல். எனவே, முதலாளியும், முதலாளித்துவமும் பிரிக்க முடியாதவைகள்.

 

ஆனால், முதலாளி எனும் சொல்லுக்கு உழைப்புச் சுரண்டலில் ஈடுபடுபவர் எனும் பொருள் கொள்ளாமல் மூலதனம் வைத்திருப்பவர் எனப் பொருள் கொண்டால் மூலதனத்தை நீக்கி விட்டு அவரின் தனி மனிதப் பண்புகளை மட்டும் ஒன்றாக்கி மூலதனம் இல்லாத மனிதர் என்றும், மூலதனம் கொண்ட முதலாளி என்றும் தனித்தனியாகப் பார்க்க இயலும். அனேகருக்கு இப்படியான பார்வை இருக்கிறது. ஆனால் இது சரியான பார்வையா?

 

மூலதனம் என்பது தனிப்பட்ட ஒன்றல்ல. ஆசான்களின் மொழியில் சொன்னால் கடந்த காலம் நிகழ் காலத்தின் மீது செலுத்தும் அதிகாரம். அதாவது மூலதனம் என்பது, கடந்த காலத்தில் செய்யப்பட்ட உழைப்பின் மீதான சுரண்டல் உருத்திரண்டு நிகழ் காலத்தில் உழைப்பைச் சுரண்டுவதற்க்கான கருவியாக பயன்படுகிறது. மூலதனம் என்பது வெறும் பணமோ சொத்தோ மட்டுமல்ல, அதனைக் கொண்டு தான் உழைப்புச் சுரண்டல் நடக்கிறது. ஆகவே மூலதனம் ஒரே நேரத்தில் கடந்த காலத்தின் உழைப்பைச் சுரண்டியதாகவும், நிகழ்காலத்தில் உழைப்பைச் சுரண்டுவதற்குப் பயன்படுவதாகவும் இருக்கிறது. இதை தனித்த ஒன்றாக பார்க்க முடியுமா?

 

அடுத்து, மூலதனம் தனி மனித பண்புகளில், சிந்தனையில் மாறுதல்களை ஏற்படுத்துகிறது. சொந்த உழைப்பை தடை செய்யக் கோருகிறது. கடந்த கால உழைப்பை சுரண்டிச் சேர்த்தது எனும் அடிப்படையில் அது தன்னளவில் பெருகிக் கொண்டே இருக்க வேண்டும். பெருக இயலாவிட்டால் அது மூலதனமாக நீடிக்காது. இந்த அடிப்படையில் தான் அது மேலும் மேலும் உழைப்பைச் சுரண்டவும், நுகர்வில் திளைக்கவும் மனிதனை மாற்றுகிறது. எனவே, மூலதனத்தையும் அதைக் கொண்டிருக்கும் மனிதனையும் தனித்தனியாக பிரிக்கவே முடியாது.

 

இப்போது உங்கள் எடுத்துக்காட்டுக்கு வருவோம், ஆளும் வர்க்கத்தை எதிர்க்கிறோம் என்பதன் பொருள் என்ன? ஆளும் வர்க்கம் என்பது எதைக் குறிக்கிறது? பிற வர்க்கங்களை அடக்கி ஒடுக்குகின்ற பண்பைக் கொண்டிருக்கும் மனிதர்களை தானே குறிக்கும். அப்படி என்றால் அரசை பிதிநிதித்துவப்படுத்தும் ஆளும் வர்க்கமாக இருக்கின்ற மனிதர்களை எதிர்ப்பதாகத் தானே பொருள் கொள்ள முடியும். வர்க்கம் என்பது தனிப்பட்ட பண்பா? அல்லது அந்தப் பண்பை கொண்டிருக்கும் மனிதர்களா? ஜெயலலிதாவையோ, கருணாநிதியையோ, மோடியையோ, ட்ரம்பையோ எதிர்க்கவில்லை ஆனால் ஆளும் வர்க்கத்தை எதிர்க்கிறோம் என்பதில் ஏதாவது பொருள் இருக்க முடியுமா?

 

ஒருவேளை அவர்கள் இப்படி கூற நினைத்திருக்கலாம், அரசை எதிர்க்கிறோம். ஆனால், அந்த அரசை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் தனிப்பட்ட நபர்களை எதிர்க்கவில்லை. இன்னும் எளிமைப்படுத்தினால் அரசை எதிர்க்கிறோம் ஆனால் அரசாங்கத்தை எதிர்க்கவில்லை. இப்படியெல்லாம் சுற்றி வளைப்பதற்குப் பதிலாக அரசை ஆதரிக்கிறோம் என்று நேரடியாகவே கூறி விடலாம். ஆளும் வர்க்கத்தை எதிர்ப்பதாக கூறிக் கொள்ளும் அவர்களால் ஏன் ஜெயலலிதாவையோ, கருணநிதியையோ எதிர்க்க முடியாது? ஒவ்வொருவரின் சொல்லும் செயலும் அவரவர் வர்க்கத்தையே எதிரொலிக்கிறது. என்றால், ஜெயலலிதாவும் கருணாநிதியும் பாட்டாளி வர்க்கத்தை எதிரொலிக்கிறார்களா?

 

தனிப்பட்ட சில குணங்களைக் கொண்டு ஒருவரை மதிப்பிட்டு அந்த மதிப்பீட்டின் அடிப்படையை மூலதனத்தோடு அல்லது உழைப்புச் சுரண்டலோடு பொருத்துவது அபத்தமானது. கருணாநிதி சிறந்த வசனகர்த்தாவாக இருக்கலாம், ஜெயலலிதா சிறந்த நடிகையாக இருக்கலாம். இந்த அடிப்படையிலிருந்து அவர்களின் அரசியல் வாழ்வை பார்க்க முடியுமா? ஹிட்லர் குழந்தைகளை ஆழமாக நேசித்தவர் என்பதை அடிப்படையாகக் கொண்டு அவரை மதிப்பிட்டால் அது பெரும் பிழையாக அல்லவா போகும். உற்பத்தி சார்ந்து சமூகத்தில் ஒருவரின் பங்களிப்பு எந்த இடத்தில் இருக்கிறது. வர்க்க ரீதியாக ஒருவரின் சிந்தனை செயல்பாடு எதற்கு ஆதரவாக இருக்கிறது என்பதை வைத்தே அவரை மதிப்பிட முடியும்.

 

பிரச்சனையின் தொடக்கப் புள்ளியே இது தான். மார்க்சியத்தில் அரசு பற்றிய புரிதல் தலையாய ஒன்று. அரசு என்பதை சரியாக புரியாத வரை குழப்பம் நீடிக்கவே செய்யும். அரசு எப்போதும் ஒரு வர்க்கத்தை சார்ந்தே செயல்படும், சமூகத்துக்கு பொதுவானதாய் காட்டிக் கொள்ளும் அதேநேரம் சமூகத்தை விட மேம்பட்டதாய் இருத்திக் கொள்ளும். இந்த அடிப்படையிலிருந்து பார்த்தால் ஆளும் வர்க்கத்தையும், ஜெயலலிதாக்களையும், கருணாநிதிகளையும் பிரிக்க முடியாது. முதலாளியையும், முதலாளித்துவத்தையும் பிரிக்க முடியாது.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

அம்பேத்கர், குஹா, தமிழ் இந்து, சாதியம்: ஏதாவது புரிகிறதா?

ambedkar_002

சாதியப் பிரச்சனைக்குத் தீர்வு: புத்தர் போதாது, அம்பேத்கரும் போதாது, மார்க்ஸ் அவசியத் தேவை எனும் நூல், ரங்கநாயகம்மா என்பவர் எழுதி கொற்றவை தமிழில் மொழி பெயர்த்து அண்மையில் வெளிவந்தது. இதனைத் தொடர்ந்து அம்பேத்கர் மீதான விமர்சனம் எனும் பெயரில் முன்கூட்டியே திட்டமிடப்பட்ட நிகழ்ச்சிநிரல்கள் வரிசையாக வலம் வந்து கொண்டிருக்கிறதோ என்று ஐயுறும் வண்ணம் நிகழ்வுகள் நடந்து கொண்டிருக்கின்றன. அம்பேத்கர் மீதான விமர்சனம் மெல்ல மார்க்ஸுடனான ஒப்பீடாக மாறியது. பின் அம்பேத்கரா மார்க்ஸா என்று உருவெடுத்தது. தொடர்ந்து அது இன்று தலித்தியமா? மார்க்ஸியமா? என சென்று கொண்டிருக்கிறது.

பொதுவாக தலித்தியம் என்பது பின்நவீனத்துவவாதிகளால் முன்னெடுக்கப்பட்ட மார்க்ஸியத்துக்கு எதிரான ஒரு கோட்பாட்டு முயற்சி. அந்த அடையாள அரசியல் ஓட்டுக் கட்சிகளாக மாறி சீரழிந்த நிலை ஒருபக்கம் இருந்தாலும், ஓட்டுக்கட்சி அரசியலுக்கு அப்பாற்பட்டு மார்க்ஸியமும் தலித்தியமும் அதிகம் பிரிவில்லாமலேயே பயணப்பட்டு வந்திருக்கிறது.

இந்த பின்னணியிலிருந்து பார்க்கும் போது, அந்த நூலும் அதனைத் தொடர்ந்த விவாதங்களும் திட்டமிட்டு உருவாக்கப்பட்டவையோ என்று மேலெழும் எண்ணத்தை தவிர்க்க முடியவில்லை. இன்றியமையாமல் இணைந்தே இருக்க வேண்டிய, இணைந்தே இருக்க வேண்டிய சமூகத் தேவை கொண்ட மக்களை பிளவுபடத் தூண்டும் எதனையும் மீளாய்வு செய்ய வேண்டும் என்பதில் மாற்றுக் கருத்து ஒன்றும் இருக்க முடியாது. மார்க்ஸோ, அம்பேத்கரோ யாரும் ஒளிவட்டம் பொருந்தியவர்களோ, விமர்சனங்களுக்கு அப்பாற்பட்டவர்களோ அல்லர். ஆனால், சூழல் என்னவாக இருக்கிறது?, அவ்வாறாக முன்தள்ளுபவர்களின் நோக்கம் என்னவாக இருக்கிறது? என்பதையும் இணைத்துப் பார்க்க வேண்டும். அவ்வாறல்லாமல், தூண்டல்களுக்கு ஏற்ப எதிர்வினையாற்றிக் கொண்டே செல்வது எதிரிகளின் நோக்கங்களுக்கு துணை போகும் நடவடிக்கைகளாகவே அமையும்.

இந்த சூழலில் தான் கடந்த ஞாயிறன்று (16.10.2016) தமிழ் இந்து நாளிதழில் இராமச்சந்திர குஹா எழுதி சாரி சுருக்கமாக தமிழில் மொழிபெயர்த்த கட்டுரை ஒன்று வெளியாகியிருக்கிறது. அம்பேத்கர் மதம் மாறிய 60 ஆம் ஆண்டு நினைவாக அந்தக் கட்டுரை வெளியிடப்பட்டிருக்கிறது. அம்பேத்கரின் பௌத்தம் செழித்திருந்தால் இந்தியா எப்படி இருந்திருக்கும்? எனும் அந்தக் கட்டுரையின் உட்கிடை என்ன?

அம்பேத்கர் பெருந்திரளான மக்களுடன் பௌத்த மதத்துக்கு மாறினார், அவ்வாறு மாறுவதை ஊக்குவித்தார், பார்ப்பனிய மதத்தின் சமூகக் கொடுமைகளுக்கு எதிரான தீர்வாக அதைக் கொண்டிருந்தார் என்பவை வரலாறு. அதில் மார்க்ஸியர்களுக்கு உடன்பாடு இருக்கிறதா என்பது வேறு விசயம். ஆனால், இந்தக் கட்டுரை முன்வைப்பது அம்பேத்கர் மதம் மாறியதைத் தொடர்ந்த ஒரு கற்பனை. இப்படி ஒரு கற்பனையை, அந்தக் கற்பனையையே வாசகர் மனதில் இருத்தும் மைய விசையாக கொள்ள வேண்டிய தேவை என்ன என்பதே கேள்வியாக இருக்கிறது.

அம்பேத்கர் மதம் மாறிய ஒன்றரை மாதத்தில் மரணமடைந்து விடுகிறார். அவ்வாறன்றி இன்னும் ஒரு பத்தாண்டுகள் அவர் மண்ணில் வாழ்ந்திருந்தால், அவரின் பௌத்த ஆய்வுகள் மூலம் பல லட்சக் கணக்கான, கோடிக்கணக்கான மக்கள் பௌத்தத்திற்கு மாறி இருப்பார்கள். அதன் மூலம் ஒரு சமூக மாற்றமே நிகழ்ந்து, பார்ப்பனிய மதம் தன் வர்ணாசிரமக் கொள்கைகளையே கைவிட்டிருக்கும் என்றெல்லாம் விரிகிறது கட்டுரையாளரின் கற்பனை.

எழுத்தாளர், வரலாற்று ஆய்வாளர் ஒருவரின் கற்பனை அல்லது ஒரு வரலாற்று நிகழ்வை தொடர்ந்து செல்லும் ஊகம் இப்படி உள்ளீடற்ற ஒன்றாக இருக்க முடியுமா? சாதியப் படிநிலை என்பது பார்ப்பனிய மதத்தின் அடிப்படை. அது இல்லையென்றால் பார்ப்பனிய மதமே இல்லை. தன் அடிப்படையையே கைவிட்டுவிட்டு அந்த பார்ப்பனிய மதம் எதை எடுத்துக் கொள்ளும்?

சாதியப் படிநிலைகளால் உருவான சமூகக் கொடுமைகள் ஒரு தனி மனிதன் இன்னொரு தனி மனிதன் மீதான ஒடுக்குதல் மட்டுமா? அது சமூகக் கொடுமை. பண்பாடு, கலாச்சாரம், அன்றாட பழக்கவழக்கங்கள், சிந்தனை முறை, உழைப்பின் வடிவம், மீற முடியாத சட்ட ஒழுங்குகள் என அனைத்தையும் உள்ளடக்கிய சமூகக் கொடுமை. ஆயிரமாயிரம் ஆண்டுகளாக தொடர்ந்து வந்திருக்கும் சமூகக் கொடுமை. இவை மதம் மாறுவதால் தீர்ந்து விடும் என்பது மதவாதப் பிதற்றல். சாதியப் படிநிலை வழியாக இருக்கும் சமூகக் கொடுமை, தீண்டாமை என்பதை அதன் கொடூர எல்லைகளோடு புரிந்து வைத்திருக்கும் யாருக்கும் இப்படி ஒரு அசட்டுக் கற்பனை தோன்றியிருக்க முடியாது.

ஒரு வரலாற்று ஆய்வாளர் ஒரு வரலாற்று நிகழ்வின் நீட்சியை தன் மனக் கண்ணில் உருவாக்கிப் பார்க்கிறார் என்றால் எவற்றையெல்லாம் அவர் அடிப்படைகளாக கொண்டிருக்க வேண்டும்? எதனை அவர் இல்லாமல் போகும் என முடிவு செய்கிறாரோ அதன் முழுமையான வடிவம், அதன் இன்றியமையாத தன்மை, அது நீங்குவதால் அந்த மதத்தில் என்ன விளைவுகள் ஏற்படும்? அதனை அந்த மதம் எவ்வாறு எடுத்துக் கொள்ளும்? போன்றவற்றை ஒருபுற அடிப்படைகளாகவும்; மக்களின் மனோநிலை, சமூக ஒடுக்குமுறைகளுக்கு இதுகாறும் அவர்கள் காட்டிவந்த எதிர்ப்பு, அல்லது தவிர்க்கவியலாமல் சகித்து வந்த தன்மையின் அளவு, இந்த மாற்றத்தினால் ஏற்படும் விளைவுகளை அவர்கள் எப்படி எதிர் கொள்வார்கள் போன்றவற்றை மறுபுற அடிப்படைகளாகவும் வைத்து சிந்தித்துப் பார்த்தால் மட்டுமே ஒரு வரலாற்று ஆய்வாளருக்கான உள்ளீடு கிடைக்கும். மாறாக கிரிக்கெட் விளையாட்டில் 10 ஓவரில் இவ்வளவு ஓட்டங்கள் அடித்தால் ஐம்பது ஓவரில் எவ்வளவு ஓட்டங்கள் அடிப்பார்கள் என்று கணக்கிடுவதைப் போல் கணக்கிட்டால் அது வரலாற்றுப் பதிவாக இருக்காது. மாறாக, உள்நோக்கம் கொண்டதாகவே இருக்கும்.

அப்படி என்ன பிரச்சனை இருக்கிறது அந்த வெற்று கற்பனையில்? சாதியப் படிநிலை தீண்டாமை எனும் சமூகக் கொடுமை எந்த அடிப்படையில் மேல் தங்கியிருக்கிறது என்பதை காண மறுக்கும் அல்லது திசை திருப்பும் வேலையை அந்த வெற்றுக் கற்பனை செய்திருக்கிறது. தலித்தியம் எனும் அடையாள அரசியலின் அடிப்படையும் அது தான். சாதியப் படிநிலைக் கொடுமைகள் என்பது ஒட்டுமொத்த சமூக ரீதியிலான ஒடுக்குமுறையாக வடிவமைக்கப் பட்டிருக்கிறது. இதை தலித்துகள் மட்டுமே ஒருங்கிணைந்து வெற்றி கண்டுவிட முடியும் என்பதே முழுமையற்ற பார்வை. எல்லா படிநிலை மக்களையும் ஒருங்கிணைத்துச் செய்ய வேண்டும். அது வர்க்க அடிப்படையில் மட்டுமே சாத்தியம் என்பதை மறுக்கும் பார்வை அது.

மார்க்சியம் வர்க்க அடிப்படையை முதன்மையாகக் கொண்டே பிரச்சனைகளை தீர்க்க முயல்கிறது. ஏனென்றால் இங்கு இருக்கும் அனைத்துப் பிரச்சனைகளும் வர்க்க அடிப்படை கொண்டவைகளே. அதனால் தான் மார்க்சியம் வர்க்க ஒற்றுமையைக் கோருகிறது. வர்க்க ஒற்றுமையைக் குலைக்கும் நோக்கம் கொண்ட அனைத்தும் எதிரிகளுக்கு உரமூட்டுவதாகவே முடிகின்றன.

இந்தியத் துணைக்கண்டத்தில் சாதியப் படிநிலைக் கொடுமைகள் இவ்வளவு காலம் தொடர்ந்து நீடித்திருப்பதற்குக் காரணமே அது உற்பத்தி முறையுடன் கொண்டிருக்கும் பிணைப்பு தான். உற்பத்தி முறையை மாற்றியமைக்கும் போராட்டத்தின் வழியாகத்தான் இந்த சமூகக் கொடுமையை தீர்க்க முடியும். இந்த புரட்சிகரமான மாற்றத்தைத் தான் அந்தக் கட்டுரையின் வெற்றுக் கற்பனை திசை திருப்பி, மத மாற்றத்தின் மூலம் இதை சாதித்துவிட முடியும் என மக்களின் மனதில் விதைக்க முயல்கிறது. எவ்வளவு தீங்கான எண்ணம் இது.

அண்மைக்கால விவாதங்கள் அனைத்துமே மார்க்சியத்தையும், தலித்தியத்தையும் தனித்தனியாக பிரிப்பதையே குவி மையமாக கொண்டு இயங்குகின்றன. அண்மையில் ஜெ.என்.யு பல்கலைக் கழக தேர்வில் அனைத்து இடங்களையும் பிடித்த இடது சாரிகளை குறிப்பிடாமல் விட்டுவிட்டு இரண்டே இரண்டு இடங்களில் மட்டுமே வென்ற ஏ.பி.வி.பி யினரின் கொண்டாட்டங்களை வண்ணப் படத்துடன் வெளியிட்ட தமிழ் இந்து நாளிதழுக்கு, இவ்வாறான கட்டுரைகளை வெளியிடுவதில் வேறெதுவும் நோக்கம் இருந்து விட முடியுமா? என்பதை சிந்திக்க வேண்டும்.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

மதபண்டிகைகளுக்கு வாழ்த்து தெரிவிக்கலாமா?

வணக்கம் தோழர்

பொதுவுடமை வாதிகள் மத பண்டிகைகளுக்கு வாழ்த்து தெரிவிப்பது சரியா ? தவறா ?

 திரு ராஜ்ரம்யா கேள்வி பதில் பகுதியிலிருந்து

Allocution

நண்பர் ராஜ் ரம்யா,

 

தவறு என்று ஒற்றைச் சொல்லில் கூறிவிட முடியும். ஏன் தவறு என்பதையும் சேர்த்தால் தான் அது முழுமையடையும். முதலில் மதம் என்பது என்ன? இயங்கியல் அடிப்படையில் அதன் கருத்துமுதல்வாத தன்மையை விவரிப்பது ஒரு வகை. அதை விட, மக்களிடம் மதத்தின் பாத்திரம் என்ன என்பதை உள்வாங்கிக் கொள்வது இன்றியமையாதது. மதம் மக்களுக்கு அபினியைப் போல போதை மயக்கத்தைக் கொடுக்கிறது. அதேநேரம் இதயமற்ற இந்த உலகின் கொடூரச் சுரண்டலுக்கு தற்காலிக இளைப்பாறலை, செயற்கையான ஆற்றுப்படுதலை செய்கிறது.

 

மக்கள் எந்த அடிப்படையில் மதங்களின் மீது பிடிமானம் கொண்டிருக்கிறார்கள்? இரண்டு வழிகளில் மதங்களின் மீதான பிடிமானம் நிலை கொண்டிருக்கிறது. ஒன்று, மரபு வழியிலான உறுதிப்பாடு. இரண்டு, எதிர்காலம் குறித்த பயம். இவற்றில் மரபு ரீதியிலான உறுதிப்பாடு பெரும்பாலும் மீளாய்வுக்கு உட்படுத்தாத அல்லது உட்படுத்த விரும்பாத நிலையில் இருக்கிறது. எதிர்காலம் குறித்த பயத்தில் மதம் எதுவும் தமக்கு செய்ய இயலாத நிலையில் இருக்கிறது என்பதை அறியாத அல்லது அறிய விரும்பாத நிலையில் இருக்கிறது. இந்த இரண்டின் மீது தான் மதம் தனது பொய்யான இளைப்பாறுதலை மக்களுக்கு வழங்கிக் கொண்டிருக்கிறது.

 

மதம் குறித்து, அல்லது மதத்தில் ஈடுபாடு கொண்டிருக்கும் மக்கள் குறித்து மார்க்சியம் என்ன பார்வையைக் கொண்டிருக்கிறது? மதம் என்பது அரசைப் பொருத்தவரை தனிமனித விவகாரம். ஆனால், கட்சியைப் பொருத்தவரை அது சமூகத்தில் நிலவும் முரண்பாடான பிரச்சனை. இந்த இரண்டு கருத்தின்படி தான் ஒரு பொதுவுடமைவாதி மதத்தை அணுக வேண்டும். அரசு தனிமனித எல்லையைத் தாண்டி மதத்தை ஆதரிக்கவோ எதிர்க்கவோ செய்யும் போது பொதுவுடமைவாதி அதில் தலையிட்டு அரசுக்கு எதிராக போராட வேண்டும். எடுத்துக்காட்டாக அண்மைய இரண்டு நிகழ்வுகளைப் பார்க்கலாம். ஒன்று அஞ்சலகங்களில் கங்கை நதிநீர் விற்பதற்கு ஏற்பாடு செய்யப்படும் எனும் அரசின் அறிவிப்பு. இது மதம் ஒரு தனிமனித விவகாரம் என்பதைத் தாண்டி ஒரு குறிப்பிட்ட மதத்தை ஆதரிக்கும் அரசின் செயல்பாடு. இதை எதிர்க்க வேண்டும். இரண்டு, மதப் பரப்புரையாளர் ஜாகிர் நாயக் மீது அரசு எழுப்பும் நிர்ப்பந்தம். இது மதம் ஒரு தனிமனித விவகாரம் என்பதைத் தாண்டி ஒரு குறிப்பிட்ட மதத்தை எதிர்க்கும் அரசின் செயல்பாடு. ஜாகிர நாயக் போன்ற மத பரப்புரையாளர்கள் அறிவியலுக்கு எதிராக மக்களிடம் மூட நம்பிக்கையை வளர்க்கிறார்கள் எனும் அடிப்படையில் எதிர்க்கப்பட வேண்டியவர்களே என்றாலும் அரசின் நடவடிக்கை எதிர்க்கப்பட வேண்டும்.

 

கட்சியைப் பொருத்தவரை மதம் என்பது சமூகப் பிரச்சனை. மதம் ஒரு தனி மனித விவகாரம் என்று ஒரு பொதுவுடமைவாதி ஒதுங்கியிருக்க முடியாது. மதம் எனும் அந்த சமூகப் பிரச்சனையை எதிர்த்து போராட வேண்டியது ஒரு பொதுவுடமைவாதியின் சமூகக் கடமை. ஆனால் அது முதன்மையான சமூகக் கடமையல்ல. அதாவது, மதங்களுக்கு எதிராகப் போராடுவது என்பது வர்க்கப் போராட்டத்துக்கு மேலானதல்ல, வர்க்கப் போராட்டத்துக்கு உட்பட்டதே.

 

சமூகவலைதளங்களைப் பொருத்தவரை சமூக ஆர்வலர்கள், முற்போக்காளர்கள் மதங்களுக்கு எதிரான பரப்புரைக்கு மிகுந்த முதன்மைத்தனம் கொடுக்கிறார்கள். இது தேவையற்றது. எவ்வாறென்றால், மதங்களின் மீதான பிடிப்பு மக்களுக்கு அற்றுப் போய்விட்டால் வேறு பிரச்சனைகளே இருக்காதா? ஆனால், மதங்களுக்கு அப்பாற்பட்டு இருக்கும் பிரச்சனைகள் இல்லாதாகும் போது மதம் இற்றுப் போய் மக்களிடமிருந்து தானாகவே நீங்கி விடும். மக்களிடம் மதம் நீடித்திருப்பதற்கே மதத்திற்கு அற்பட்ட பிற பிரச்சனைகள் இருந்து கொண்டிருப்பதே காரணம். எனவே, அவைகளை தீர்ப்பதற்கான வார்க்கப் போராட்டத்துக்கு உட்பட்டுத் தான் மதங்களுக்கு எதிரான போராட்டங்கள் அமைய வேண்டும். பொதுவுடமைவாதியைப் பொருத்தவரை மதங்களுக்கு எதிரான போராட்டம், வர்க்கப் போராட்டத்துக்கு இடையூறாக ஆகிவிடக் கூடாது என்பது கவனிக்கத் தக்கது.

 

இந்த அடிப்படைகளை கைக் கொண்டு மதப் பண்டிகைகளைப் பார்த்தால், முதலில் அவை வர்க்க ஒற்றுமைக்கு எதிரான அம்சங்களாக இருக்கின்றன. இரண்டாவதாக பண்டிகைகளின் தன்மையைப் பார்த்தால், பார்ப்பனிய மத பண்டிகைகள் உள்ளடக்கத்தில் பண்பாடு கலாச்சார ரீதியிலும், பொருளாதார சமூக ரீதியிலும் உழைக்கும் மக்களுக்கு எதிரான உணர்வை கொண்டிருக்கிறது, பிற மதப் பண்டிகைகள் ஒப்பீட்டளவில் இந்த அளவுக்கு இல்லை என்றாலும் உழைக்கும் மக்களுக்கு எதிரானவைகளே. மூன்றாவதாக எந்த மதப் பண்டிகை ஆனாலும் அது நுகர்வு வெறியோடு பின்னிப் பிணைந்ததாக இருக்கிறது.

 

மத பண்டிகைகளின் இந்த மூன்று அம்சங்களையும் பரிசீலித்துப் பார்த்தால் ஒரு பொதுவுடமைவாதியின் சமூகக் கடமையான மக்களின் மூடநம்பிக்கையை எதிர்க்கும் போராட்டங்களுக்கு எதிராக நிற்பதுடன், வர்க்கப் போராட்டத்துக்கும் எதிர் வரிசையில் திடமாக நிற்கிறது. இப்படியான அடிப்படையிலிருக்கும் மதப் பண்டிகைகளுக்கு வாழ்த்து தெரிவிப்பது என்பதன் பொருள் என்ன? அந்த அடிப்படைகளுக்கு ஏற்புரை வாசிப்பது என்பதாகத் தான் இருக்க முடியும். இதை சாதாரண ஒரு முற்போக்குவாதி செய்ய முடியுமா? என்றால் ஒரு பொதுவுடமைவாதி இதை எப்படி செய்ய முடியும்?

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

பெரியாரியத்துக்கும், அம்பேத்காரியத்துக்கும் எதிராக பெரியாரியமும், அம்பேத்காரியமும்

பெரியாரியம் , அம்பேத்கரியம் , மார்க்சியம்  கொஞ்சம் எளிமையா தெளிவு படுத்துங்க தோழர்.

திரு ராஜ்ரம்யா கேள்வி பதில் பகுதியிலிருந்து

caste

நண்பர் ராஜ் ரம்யா,

பெரியாரியம், அம்பேத்காரியம், மார்க்சியம் இவை மூன்றும் தனித்தனியான, ஒன்றுக்கொன்று தொடர்பே இல்லாத இயங்களல்ல. நோக்கங்களால் ஒன்றியவை. தனித்தனியாக குறிப்பிடப்பட்டாலும் இவைகளை இணைக்கும் மையச் சரடு தலித்தியம். அந்த வகையில் முன்னிரண்டைக் காட்டிலும் மார்க்சியம் முழுமையானது. பெரியாரியம், அம்பேத்காரியம் என்பவை தலித்தியம் எனும் சொல்லின் பின்னுள்ள அரசியல் தொழிற்பாடுகளால் தனித்தனியானதாக உயர்த்தப்படுபவை. இங்கு தலித்திய அரசியலைக் குறிப்பிடவில்லை, தலித்தியம் எனும் சொல்லின் பின்னாலுள்ள அரசியலைக் குறிப்பிடுகிறேன். பெரியாரியமும், அம்பேத்காரியமும் ஒடுக்கப்படும் மக்களுக்கான அரசியலாக, அவர்களின் முன்னேற்றத்துக்கான வழியாக இருந்து கொண்டிருப்பவை. அதாவது, ஒடுக்கப்படும் மக்கள் எதன் அடிப்படையில் ஒடுக்கப்படுகிறார்களோ அந்த தனிச் சிறப்பான அம்சத்தை – பார்ப்பனிய கொடுங்கோன்மையை – தகர்க்க அல்லது அது ஒடுக்கும் மக்களைப் பாதுகாக்க முனையும் இயங்கள். ஆனால் மார்க்சியம் இதற்கு அப்பாற்பட்டு மக்களை ஒடுக்கும் அனைத்து அம்சங்களையும் தகர்த்து மக்களை பாதுகாக்க பாடுபடும் இயம். இந்த அடிப்படையில் மார்க்சியம் முழுமையானது.

ஆனால் தலித்தியம் எனும் சொல்லின் அரசியலை முதன்மைப்படுத்துபவர்கள், ஆசியாவின் அல்லது இந்திய துணைக் கண்டத்தின் தனிச் சிறப்பான ஜாதியக் கட்டமைப்பை மார்க்சியம் சரியாக உள்வாங்கவில்லை எனவே, அம்பேத்காரியம், பெரியாரியம் ஆகியவை மார்க்சியத்துக்கு பதிலீடாக செயல்படுத்தப்பட வேண்டும் என்கிறார்கள். இந்த அடிப்படையிலிருந்து தான் பெரியாரியம், அம்பேத்காரியம் ஆகியவை பெரியாரியத்துக்கும், அம்பேத்காரியத்துக்கும் எதிராக மார்க்சியத்துக்கு எதிரானவர்களால் உயர்த்திப் பிடிக்கப்படுகின்றன. மற்றப்படி மூன்றும் மக்களை அதன் அடிமைத் தளையிலிருந்து விடுவிப்பதை நோக்கமாக கொண்டவை தான். வேறுபாடான அம்சம் மூன்றும் வேறுவேறான வழிமுறைகளைக் கொண்டவை.

அம்பேத்காரும், பெரியாரும் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்காக தங்களின் வாழ்வைச் சந்தித்தார்கள், வாழ்நாளைச் செலவு செய்தார்கள். அம்பேத்கார் தன் அறிவுப் புலமையால் பார்ப்பனியத்தை வெற்றி கொள்வது குறித்து ஆலோசித்து வழிமுறைகளைக் கண்டடைந்தார். பெரியாரோ தன் கறாரான, யதார்த்தமான நடைமுறை வழிமுறைகள் மூலம் பார்பனியத்தை வேரறுத்துவிட போராடினார்.

அம்பேத்காரின் வழிமுறையைப் பார்த்தோமானால், ஒடுக்கப்பட்ட மக்களே பல ஜாதிகளாக பிரிந்து முரண்பட்டுக் கிடைக்கிறார்கள். வெவ்வேறு படிநிலைகளைக் கொண்டிருக்கும் இந்திய ஜாதிய அமைப்பு முறையில் முதலில் ஒடுக்கப்பட்டவர்களை ஒன்றுபடுத்த வேண்டும், பின்னர் அவர்களையும் பிற்படுத்தப்பட்டவர்களையும் ஒன்றிணைக்க வேண்டும். இந்த ஒன்றுபடுத்தப்பட்ட பெரும்பான்மை மக்கள் திரள் தங்களுக்கான தனி அடையாளத்தை உருவாக்கிக் கொண்டு அதன் பலத்தில் பார்ப்பனியத்தை வெளியேற்றி அல்லது வெளியேறி அதனை தனிமைப்படுத்தி பலங்குன்றச் செய்ய வேண்டும். இதனைச் செயல்படுத்த அவர் பல உத்திகளைக் கையாண்டார்.

ஒடுக்கப்பட்டவர்கள் இழி பிறவிகளல்ல அவர்களே மண்ணின் மைந்தர்கள் எனும் வரலாற்றுப் பெருமையை அவர்களுக்கு உணர்த்தினால், தங்களுக்குள் இருக்கும் பிரிவுகளை மறந்து ஒன்றுபடுவார்கள் எனக் கருதினார்.

ஒடுக்கப்பட்டவர்கள் பிரிந்து கிடப்பதால் பொதுவான வாக்குரிமை அவர்களை சிறுபான்மையினராய் சிதறடித்து விடும். எனவே, அவர்களுக்கு இரட்டை வாக்குரிமை கிடைத்தால் அது அவர்களை ஒற்றுமைப்படுத்தும். மட்டுமல்லாது, பிறரால் புறக்கணிக்க முடியாத நிலை ஏற்படும் எனக் கருதினார்.

காங்கிரஸ் என்பது பார்ப்பனிய கூடாரமாய் இறுகிக் கிடக்கிறது. கங்கிரஸை மட்டுமே கைக் கொண்டிருப்பது ஒடுக்கப்பட்டவர்களுக்கு உதவாது. எனவே, காங்கிரசானாலும், வெள்ளை அரசானாலும் கிடைக்கும் வாய்ப்புகளைப் பயன்படுத்தி ஒடுக்கப்பட்டவர்களுக்கான சலுகைகளையும் வாய்ப்புகளையும் பெற்று பயன்படுத்த வேண்டும் எனக் கருதினார்.

இந்த வழிகள் எதுவும் பலனிக்க முடியாத நிலை வந்தால் ஒட்டுமொத்தமாக இந்து மதத்திலிருந்து வெளியேறுவதன் மூலம் பார்ப்பனியக் கொடுமைகளுக்கு தீர்வு காண முடியும் எனக் கருதினார். இது தான் அம்பேத்காரியம்.

பெரியாரியத்தை பார்த்தோமானால், பார்ப்பனியத்தை தாக்கி வீழ்த்துவதுதான் ஒடுக்கப்பட்டவர்களை பாதுகாக்கும் ஒரே வழி என்பது தான் பெரியாரின் தீர்க்கம். இதற்காக கடும் போராட்டங்களை மேற்கொண்டார். பெரியாரின் கால்படாத இடமே இல்லை எனும் அளவுக்கு எல்லா இடங்களிலும் பிரச்சாரம் செய்தார். இதற்காக அவர் உழைப்பில் எல்லை வரை சென்றார், கடைசி மூச்சுவரை மேடைகளிலேயே கழித்தார். என்றாலும் சட்டரீதியான முயற்சிகளின் மூலம் மக்களிடமிருந்து பார்ப்பனியத்தை  விரட்டிவிட முடியும் எனக் கருதினார்.

ஒடுக்கப்பட்டவர்கள் ஊரின் ஒதுக்குப் புறத்தில் தனியே வாழும் சேரி முறையை அகற்றி மக்கலோடு கலந்து வாழ வைக்க வேண்டும் குறிப்பாக அக்ரஹாரங்களில் குடியேற்ற வேண்டும் என்றார்.

ஒப்பீட்டளவில் தீண்டாமை நடைமுறை ஒழிக்கப்பட்ட கிராமங்களுக்கு தனிப்பட்ட கௌரவமும் பணப்பரிசுகளும் கொடுக்க வேண்டும். உயர் பதவிகளில் ஒடுக்கப்பட்டவர்களை அமர்த்த வேண்டும் என்றார்.

சாதித்திமிரை வெளிக்காட்டும் அடையாளங்களைத் தடுக்க வேண்டும். பெயருக்குப் பின்னால் ஜாதியை குறிக்கும் சொல்லை இணைக்கைக் கூடாது. இவைகளை சட்டங்கள் மூலம் தடுக்க வேண்டும் என்றார்.

இனி செய்யப்படும் திருமணங்கள் அனைத்தும் கலப்பு மணமாகவே இருக்க வேண்டும் என சட்டமியற்றப்பட வேண்டும். மட்டுமல்லாது தன்னுடைய சொந்த ஜாதியிலேயே திருமணம் புரிவோருக்கு அரசு சலுகைகள் அனைத்தும் நிறுத்தப்பட வேண்டும். இது தான் பெரியாரியம்.

இருவருமே ஒடுக்கப்பட்டவர்களின் நிலையை மாற்ற கடுமையாக உழைத்தார்கள் என்றாலும், இவர்களுக்கிடையேயான இன்னொரு முதன்மையான ஒற்றுமை என்னவென்றால் இருவருமே வர்க்கப் பார்வையை வெவ்வேறு அளவுகளில் நிராகரித்தார்கள்.

இந்தியத் துணைக் கண்டத்திலிருக்கும் சாதிய கட்டமைப்பு எவ்வாறு தோன்றியது? உலகம் முழுவதிலும் உற்பத்திக் கருவிகளின் வளர்ச்சியில் தோன்றிய வேலைப் பிரிவினை பொருளாதார அடிப்படையில் ஊன்றி நின்றதால், உற்பத்திமுறை வளர்சியுற்று மாறிச் சென்ற காலகட்டங்களில் பலங்குன்றி வேலைப் பிரிவினையாக மட்டுமே எஞ்சி நிற்கிறது. ஆனால், இதே வேலைப் பிரிவினை இந்தியத் துணைக் கண்டத்தில் பொருளாதார அடிப்படையைத் தாண்டி அடிக்கட்டுமானத்தோடு பிணைக்கப்பட்டதால் தொடர்ந்து நீடித்துக் கொண்டிருப்பதோடு கொடுமையான, பசப்பலான வடிவங்களையும் எடுத்திருக்கிறது. இது தான் இந்தியத் துணைக் கண்டத்தில் சாதிய படிநிலையாக இருக்கிறது.

அம்பேத்காரும் பெரியாரும் கண்டடைந்த வழிமுறைகளால் எந்தப் பலனும் ஏற்படவில்லை என முழுமையாக மறுத்து விட முடியாது. ஆனால் அவர்கள் கண்ட கனவு சாத்தியமாவதற்கான ஏற்பாடு அந்த வழிமுறைகளில் எந்த அளவுக்கு இருக்கிறது? வர்க்கப் பார்வையை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு சமைக்கும் எந்தத் தீர்வும் முழுமையாக அதன் நோக்கத்தை நிறைவேற்ற போதுமானதாக இருக்காது.

மார்க்சியம் இதை எப்படிப் பார்க்கிறது? மக்கள் வர்க்கமாய் ஒன்றிணைவது தான் சாதிப்படிநிலை ஆதிக்கத்தை முழுமையாக ஒழிக்கும் என்கிறது. அடிப்படையில் அனைத்துப் பிரிவினைகளும் உழைப்புச் சுரண்டலுக்கானது தான். வாய்ப்புகளும், வசதிகளும் சமமாக இல்லாமல் ஏற்றத்தாழ்வாய் இருக்கும் சமூகத்தில், எதிர்காலம் குறித்த அச்சம் நிரந்தரமாக்கப்பட்டுள்ள சமூகத்தில், தங்கள் விடுதலைக்கு எதிரான அம்சங்கள் அனைத்தும் பண்பாட்டுத் தளங்களில் திணிக்கப்பட்டிருக்கும் சமூகத்தில் அம்பேத்காரியம், பெரியாரியம் போன்ற சீர்திருத்தங்கள் ஒரு எல்லைக்குமேல் பலனளிக்காது. இதுவரை ஒடுக்கப்பட்ட வர்க்கத்தின் பிரதிநிதியாக அரசு அதிகாரம் அமைய வேண்டும். கலாச்சாரம் பண்பாடு உள்ளிட்ட அனைத்தும் கேள்விக்கு உள்ளாக்கப்பட்டு உழைக்கும் வர்க்கத்தின் மேலாதிக்கம் நிருவப்பட வேண்டும். அதுவரை சாதிப் படிநிலை ஆதிக்கத்தை பார்ப்பனீயத்தை ஒழிக்க முடியாது. இது தான் மார்க்சியம்.

உங்களுக்கான பதில் கிடைத்திருக்கும் என எண்ணுகிறேன். முதலில் வேறு வடிவில் உங்களுக்கான பதிலை எழுதியிருந்தேன். ஆனால் அது உங்களின் கேள்விக்கான பதிலாக இருந்தாலும், உங்கள் கேள்வியின் நோக்கத்துக்கான பதிலாக இருக்காது என எண்னினேன். அதனால் அதை மாற்றியமைத்து வெளியடலாம் என எண்ணியதால் தாமதமாகி விட்டது. தாமதத்துக்கு வருந்துகிறேன்.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

%d bloggers like this: