கொள்ளயடிக்கணும் கொஞ்சம் செத்துப் போறீங்களா?

uzhal minsaram

தமிழ்நாடு மின்சார வாரியம் நட்டமடைந்த வரலாற்றை பேசும் ஆவணப் படம் இது. இது ஏற்கனவே பலராலும், குறிப்பாக மின்சாரத்துறையில் இருக்கும் திரு. காந்தி போன்றவர்களால் கட்டுரைகளாக எழுதப்பட்டு, பரவலாக கவனத்துக்கு உள்ளான விசயம் தான் என்றாலும் தற்போது ஆவணப்படமாக வெளிவந்திருப்பது வெகு மக்கள் கவனத்தை பெறும், பெற வேண்டும்.

மின்சாரம் என்பது மக்களுக்கு இன்றியமையாத ஒரு உற்பத்திப் பொருள் என்பதிலிருந்து மாறி அரசியல்வாதிகளும், அதிகார வர்க்கமும் கொள்ளையடிப்பதற்கான கருவி என எப்படி மாறிப்போனது என்பதை ‘ஊழல் மின்சாரம்’ எனும் இந்தக் காணொளியைக் காணும் எவரும் எளிதில் உணரலாம். அதேநேரம் இது மின்சாரத்துடன் முடிந்து போய்விடுவதில்லை. எதனோடும் இதை பொருத்திப் பார்க்கலாம். எல்லாத் துறைகளிலும் கல்வி, விவசாயம், வேலை வாய்ப்பு, உள்கட்டமைப்பு வசதிகள் உட்பட அனைத்திலும் இது தான் நடந்து கொண்டிருக்கிறது. மக்களுக்கான திட்டங்கள் என அலங்கரிக்கப்பட்டு வரும் அனைத்து திட்டங்களும் இப்படி கொள்ளையடிக்கப்படுவதற்கான வாய்ப்புகளுக்காகவே கொண்டுவரப்படுகின்றன. அவ்வளவு ஏன்? ஒரு சட்டமன்ற உறுப்பினர் தன் தொகுதி நிதியிலிருந்து ஒரு சாக்கடை அமைப்பதாக இருந்தால் கூட அதில் அவருக்கு கிடைக்கும் கமிசன் தொகை தான் அச் செயலைச் செய்வதற்கான தூண்டுகோலாக இருக்கிறது.

மணல் கொள்ளை விதிமுறைகளை மீறி நடப்பது ஏன்? தாது வளங்கள் வகைதொகையின்றி ஏற்றுமதி செய்யப்படுவது ஏன்? நீராதாரங்கள் மீது கவனமற்று அலட்சியம் காட்டப்படுவது ஏன்? விலைவாசி தடையின்றி உயர்வது ஏன்? இது போன்ற இன்னும் பலநூறு ஏன்? களுக்கு விடையாக இருப்பது ஒரே ஒரு பதில் தான்.  எல்லாவற்றையும் தனியார் கொள்ளையடிக்க திறந்து விடு, அதன் மூலம் கமிசனாக கிடைப்பதை சுருட்டிக் கொள்.

மக்கள்.. .. .. ஹ .. அவர்கள் செத்துத் தொலைந்தால் நமக்கென்ன?

இதற்கு லைசன்ஸ் வழங்கத்தான் நாம் வாக்களிக்கப் போகிறோமா?

ஊழல் மின்சாரம் 1

ஊழல் மின்சாரம் 2

நன்றி: தமிழ்நாடு மின்துறைப் பொறியாளர்கள் அமைப்பு.

பவரை (அதிகாரத்தை) கையிலெடுப்போம்! பவரை (மின்சாரத்தை) வரவைப்போம்

அன்பார்ந்த உழைக்கும் மக்களே!

பதினாறு மணி நேர மின்வெட்டால் இருண்ட தமிழகத்தில் தினந்தோறும் மக்கள் புழுங்கி சாகிறார்கள். மின்சாரம் இன்றி கண் முன்னே அழியும் பட்டறை, விசைத்தறி, மற்றும் சிறு குறுந்தொழில் நிறுவனங்கள், தண்ணீரின்றி கருகும் பயிர்கள், கண்ணீரிலும் கடனிலும் தத்தளிக்கும் விவசாயங்கள், தூக்கமின்றி தவிக்கும் நோயாளிகள், முதியவர்கள். தூங்காமல் அழும் குழந்தைகள், வேலையிழந்து, இரவில் தூக்கமிழந்து பட்டினிச்சாவை நெருங்கும் லட்சக்கணக்கான கூலி தொழிலாளி வர்க்கம். நாள்தோறும் டெங்குவிற்கு பலியாகும் எண்ணற்ற அப்பாவி உழைக்கும் மக்கள். எப்போது மின்சாரம் வரும் என்று மின்வாரிய அதிகாரிகளுக்கே தெரியாத அவலம்.

நாங்கள் ஆட்சிக்கு வந்தால் நான்கே மாதங்களில் மின்வெட்டைப்போக்கி மிகை மின் மாநிலமாக்கிக் காட்டுவோம் என்று சொன்னார் முதலமைச்சர் ஜெயலலிதா. அட்சிக்கு வந்து இன்று 17 மதங்கள் ஆகின்றன. ஆனால், மின்வெட்டு 16 மணி நேரமாக அதிகரித்தது தான் நடந்துள்ளது. அது மட்டுமல்ல, 2013 ஜூன் மாதம் வரை நிலைமை மாறாது என்கிறார் மின்சாரத்துறை அமைச்சர் விசுவநாதன். பொய் சொல்லி மக்களிடம் ஓட்டு வாங்கிய ஜெயலலிதா பேச மறுக்கிறார். எப்போது மின்சாரம் வரும் எனப் போராடினால் அம்மாவின் சார்பில் போலீசின் தடிக்கம்பு தான் வருகிறது. தினந்தோறும் மறியல், தடியடி மண்டை உடைந்தது என்ற செய்திதான் வருதேயன்றி, இத்தனை ஆயிரம் பேர் அடிபட்ட பின்பும் மின்சாரம் வந்தபாடில்லை. இந்நிலையில்தான் அ.தி.மு.க அமைச்சர்கள் மக்களிடத்தில் மாவட்டந்தோறும் சாதனை விளக்க பொதுக்கூட்டம் நடத்தி வருகிறார்கள். மின்வெட்டை குறைக்கவோ மின் உற்பத்தியை அதிகரிக்கவோ வழி தெரியாமல் இந்த அரசாங்கம் தவிக்கவில்லை. வழி இருந்தும் வேண்டுமென்றே செய்ய மறுக்கிறது என்று நாங்கள் குற்றம் சாட்டுகிறோம்.இது ஆதாரமற்ற குற்றச் சாட்டு அல்ல. அதாரத்துடன் கூறுகின்றோம்.

 

சமச்சீர் மின்வெட்டை உடனே அமலாக்கு

 

தமிழகத்தின் அன்றாட மின் தேவை 12000 மெகாவாட். பற்றாக்குறை 4500 மெகாவாட். தற்போதைய உற்பத்தி 7500 மெகாவாட் மட்டுமே. போதிய மின் உற்பத்தி இல்லை என்கிறது அரசு. ஆனால் இந்த பற்றாக்குறையை தமிழகம் முழுவதற்கும் சமமாக பகிர்ந்து மின் வெட்டை அமல்படுத்தாமல் ஹீண்டாய், ஃபோர்டு, ரெனால்டு நிசான், டைம்லர் போன்ற பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்கு 1800 மெகாவாட்டில் 24 மணி நேரமும் தடையற்ற மின்சாரம். சென்னைக்கு 2200 மெகாவாட்டில் 23 மணி நேர மின்சாரம். இலட்சக்கணக்கில் சிறு குறு தொழில் நிறுவனங்கள், விவசாய பம்ப் செட்டுகள், கோடிக்கணக்கான மக்கள் வசிக்கும் தமிழகத்திற்கு 3500 மெகாவாட்டில் 16 மணி நேர மின்வெட்டு. இந்த அநீதி அரசுக்கும் அரசியல் கட்சிகளுக்கும் தெரியாதா?

சென்னையில் பன்னாட்டு நிறுவனங்கள், மால்கள், நட்சத்திர விடுதிகள், அதிகாரவர்க்கம் பணக்காரர்கள் இருப்பதால் சென்னைக்கு சலுகை. கிராமங்களில் விவசாயத்துக்கு மின்சாரம் இல்லை. சென்னையில் கடைவீதிகளில் ஆடம்பர விளக்கு அலங்காரங்கள், ஏ.சி. இன்னபிற. விசைத்தறி, சிறுதொழிலுக்கு மின்சாரம் இல்லை. கார் கம்பெனிக்கு சலுகை விலையில் மின்சாரம். அவன் வெளியில் வாங்கலாம், ஜெனேரேட்டரில் உற்பத்தி செய்ய முடியும். இருந்தும் சலுகை. நமக்கு மின்வெட்டு. இது என்ன நியாயம்? பற்றாக்குறை என்றால் பகிர்ந்துண்பதுதானே நீதி? கக்கூசுக்கு ஏ.சி. போட்டிருப்பனுவனுக்கு 23 மணி நேர தடையில்லா மின்சாரம். வெளிச்சத்துக்கு ஒரு பல்பும், கொசுக்கடிக்கு ஒரு மின்விசிறியும் பயன்படுத்தும் ஏழைக்கு 16 மணி நேர மின்வெட்டா? சமச்சீராக மின்சாரத்தை விநியோகித்தால் மின் வெட்டின் பெரும்பகுதியை ஒரே நாளில் குறைக்க முடியும்.

 

முடக்கி வைத்திருக்கும் அரசு மின்நிலையங்களை உடனே இயக்கு

 

தமிழ்நாடு மின்வாரியத்திற்க்கு சொந்தமான குத்தாலம் மற்றும் வழுதூரில் உள்ள எரிவாயு மின்நிலையங்கள் பழுது நீக்கப்பட்டு இயங்கினால் 288 மெகாவாட் உடனே நமக்கு கிடைக்கும். தனியார் மின் நிலையங்கள் இலாபம் ஈட்ட வேண்டும் என்பதற்காக மேற்டி அரசு நிறுவனங்களை முடக்கி வைத்திருப்பதைத் தவிர வேறு காரணம் என்ன? மேலும் உற்பத்திக்கு முழுமையாக பரிசோதிக்கப்பட்டு மின்சார கட்டமைப்பில் இணைக்கப்பட்டு உற்பத்திக்கு தயாராக உள்ள மேட்டூர், வடசென்னை, வள்ளூர் அரசு மின் உற்பத்தி நிலையங்களை உடனே இயக்கினால் இதன் மூலம் 1547 மெகாவாட் மின்சாரம் உடனே பயன்பாட்டிற்கு கிடைக்கும். இருந்தும் இயக்காமல் இருப்பதற்க்கு காரணம் என்ன? ஆந்திர மாநிலம் சிம்மத்திரி அனல் மின்நிலையத்தின் மூலம் தமிழகத்திற்கு கிடைக்கவேண்டிய 190 மெகாவாட் மின்சாரத்தை நாம் கேட்டு பெறாததால் சட்டத்திற்கு புறம்பாக மத்திய அரசு ஆந்திர மாநிலத்திற்கே தாரைவார்த்துள்ளது. ஆகமொத்தம் 2025 மெகாவாட் மின்சாரத்தை அரசு மக்கள் பயன்பாட்டுக்கு வழங்காமல், தமிழக அரசு முடக்கி வைத்துள்ளது. ஆனால் இதற்கு காரணமோ விளக்கமோ கூறப்படுவதில்லை. இது அரசுத்துறையின் திறமையின்மை அல்ல.

 

டாமின் குவாரிகளிலிருந்து கிரானைட் திருடுவதற்கு பி.ஆர்.பி.க்கு எல்லா அரசுகளும், அதிகாரிகளும் துணை நின்றது போல, தனியார் தொலைபேசி வளருவதற்காக பி.எஸ்.என்.எல் சேவையை அரசும் அதிகாரிகளும் திட்டமிட்டே முடக்குவது போல, ஆம்னி பஸ் முதலாளிகளின் கொள்ளைக்காக அரசுப் பேருந்துகளை நொண்டியாக்கி வைத்திருப்பதைப் போலத்தான் இதுவும். அரசு மின் நிலையங்கள் உற்பத்தியை தொடங்க வேண்டுமானால், மின் உற்பத்தி, விநியோகத்திலிருந்து தனியார் முதலாளிகள் அகற்றப்பட வேண்டும்.

 

தனியார் மின் உற்பத்தி நிலையங்களை அரசுடமையாக்கு

 

மின் உற்பத்தியில் தனியார் முதலாளிகளை நுழைத்தது தான் இன்றைய மின் வெட்டுக்கும், கட்டண உயர்வுக்கும் காரணம். அப்பல்லோ மருத்துவமனைக்குச் சொந்தமான பெள்ளைப் பெருமாநல்லூர் மின் உற்பத்தி நிலையத்திலிருந்து தமிழ்நாடு மின்வாரியம் வாங்கும் மின்சாரத்தின் விலை யூனிட் ஒன்றுக்கு ரூ.17.78. மின்சாரத்தை வாங்காத போது மாநில மின்வாரிய ஒழுங்குமுறை ஆணையத்தின் சட்டப்படி செலுத்திய தண்டத் தொகை 330 கோடி ரூபாய்  இவை சில எடுத்துக்காட்டுகள். தமிழ்நாடு மின்சார வாரியம் 1995ல் தனியாரிடமிருந்து செய்த மின்சார கொள்முதல் 4% மட்டுமே, ஆனால் 2005ல் 35% இன்று இன்னும் அதிகம். அரசு மின் நிலையம் இயங்கினால் இவர்களது மின்சாரத்தை வாங்க ஆளிருக்காது மேலும் மின்சாரம் எந்த அளவுக்கு பற்றாகுறையாக இருக்கிறதோ அந்த அளவுக்குத் தான் விலையை உயர்த்திக் கொள்ளை லாபம் ஈட்ட முடியும். இது தான் நோக்கம்

 

மின்வெட்டை பொறுக்க முடியாமல், கேட்கிற விலையை கொடுப்பதற்கு நம்மை ஒப்புக் கொள்ள வைப்பது தான் இவர்களது நோக்கம். மின் கட்டணத்தை நிர்ணயிக்கும் அதிகாரத்தை அரசாங்கம் தனியார் முதலாளிகளிடம் கொடுத்து விட்டது. இதற்குப் பெயர் தான் ஒழுங்குமுறை ஆணையம். இனி ஆண்டுக்கு இரண்டு முறையோ, ஒரு முறையோ கட்டண உயர்வு உண்டு என்று அறிவித்து விட்டார்கள். எனவே இன்றைய மின்வெட்டை முடிவுக்கு கொண்டு வரவும், வருங்காலத்தில் மின்வெட்டு வராமல் தடுக்கவும், மின்சாரம் தனியார் மயமாவதை தடுத்தாக வேண்டும்.

 

மின்வெட்டுக்கு எதிராக அடையாள உண்ணாவிரதங்கள், ஆர்ப்பாட்டங்கள் செய்துவிட்டோம். உயர் நீதிமன்றத்தில் வழக்குகள் தாக்கல் செய்தும் ஒன்றும் ஆகவில்லை. மண் குதிரைகளான சட்டமன்ற பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களை நம்பி பயனில்லை. மின்சாரம் இல்லாமல் வாழமுடியாது. மின்வெட்டை சகித்துக் கொள்ளவும் முடியாது. எதைச் செய்தால் மின்சாரம் வருமோ அதைச் செய்ய வேண்டும். அரசு அதிகாரத்தை முடக்கும் வகையில் மக்கள் அதிகாரம் என்ற பவரை நம் கையில் எடுத்தால் பவர் (மின்சாரம்) வந்தே தீரும்.

 

அமெரிக்க வால்ஸ்ட்ரீட் போராட்டத்தில் இலட்சக் கணக்கான மக்கள் பலநாட்கள் அங்கேயே முகாமிட்டு சட்டத்தை முடக்கி நத்திய போராட்டத்தால் அமெரிக்க அரசாங்கம் பணிந்தது. இட ஒதுக்கீடுகேட்டு குஜ்ஜார் இன மக்கள் ஆயிரக் கணக்கில் பல நாட்கள் தண்டவாளத்தை மறித்து அரசை முடக்கியதால் அரசை முடக்கியதால் ராஜஸ்தான் அரசு பணிந்தது.

 

மின் வெட்டுக்கு எதிரான நமது போராட்டம்.. .. .. கட்சிகள், அமைப்புகள், சங்கங்கள் என்ற வேறுபாடுகளுக்கு அப்பாற்பட்டு பாதிக்கப்பட்ட மக்களாய் ஓரணியில் திரள்வோம்! வெற்றி பெறுவோம்!

 

தமிழக அரசே!

  • சமச்சீர் மின்வெட்டை உடனே அமலாக்கு!
  • முடக்கி வைத்திருக்கும் அரசு மின் நிலையங்களை உடனே இயக்கு!
  • தனியார் மின் உற்பத்தி நிலையங்களை அரசுடமை ஆக்கு!

 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

எல்லோரும் ஜோரா கை தட்டுங்கள்: 2023 ல் ஏழைகளே இருக்க மாட்டார்களாம்

இந்தியாவில் அரசவைக் கோமாளி என்று ஒருவர் இருந்தார். போகுமிடமெல்லாம் தூங்குங்கள் கனவு காணுங்கள் என்று கூவிக் கொண்டிருப்பது தான் அவர் வேலை. மார்டின் லூதர் கனவு கண்டார்,விகடர் ஹியூகோ கனவு கண்டார் என்று கூறிக் கொண்டு தமிழ் நாட்டிலும் ஒருவர் தான் கனவு கண்டதாய் தொலைநோக்கு திட்டம் 2023 என்று அறிவித்திருக்கிறார். அதாவது ஆசிய வளர்ச்சி வங்கி போட்டுக் கொடுத்த திட்டத்திற்கு வாயசைத்திருக்கிறார்.

 

கிராமப் பகுதிகளில் கதை ஒன்று கூறுவார்கள். களத்து மேட்டில் அப்பாவும் மகனும் பேசிக் கொள்கிறார்கள். “யப்போவ், அதோ அந்த வட்டக் கெணறும் வயலும் நமக்கு இருந்தா எப்படி இருக்கும்” அவன் தலையில் தட்டிய அப்பன், “எலே!மூதி நெனக்கிறது தான் நெனக்க இந்த வயக்காடு பூரா நமக்கு இருந்தா எப்படி இருக்கும்னு நெனயேண்டா கூமுட்டைக்குப் பிறந்தவனே” என்றானாம். அப்போது வீசிய காற்று ஒட்டியிருந்த கோமணத்தையும் உருவிக் கொண்டு பறந்ததாம். இந்தியாவில் தீட்டப்படும் வளர்ச்சித் திட்டங்கள் அனைத்தும் இப்படி கனவு காண வைத்து கோமணத்தை உருவும் வேலையை கச்சிதமாக செய்திருக்கின்றன. விவசாயத்தில் மறுமலர்ச்சி காண கொண்டு வரப்பட்ட ’பசுமைப் புரட்சி’ திட்டம் ‘காட்’டுடன் கை கோர்த்துக் கொண்டு மூன்று லட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட விவசாயிகளை தற்கொலைக்கு தள்ளிச் சென்றிருக்கிறது.

 

என்ன இருக்கிறது 2023 தொலை நோக்கில்? தனியார் மயம் இன்னும் தீவிரப்படுத்தப்படும் என்பதைத்தவிர வேறொன்றுமில்லை. தனியார்மயம் தீவிரப்படுத்தப்பட்டால் என்ன நடக்கும் என்பதை மறைப்பதற்கு சில வஜனங்களை அதில் சேர்த்திருக்கிறார்கள். தனிநபர் சராசரி வருமானம் ஆறுமடங்கு உயரும், எல்லோருக்கும் அடிப்படை வசதிகள், 25 லட்சம் வீடுகள், அனைவருக்கும் பாதுகாக்கப்பட்ட குடிநீர், மருத்துவ பாதுகாப்பு, உயர்கல்வி கற்கும் மாணவர்களின் எண்ணிக்கையை தற்போதைவிட 50 நூற்றுமேனி அதிகரிப்பது, தரமான சாலைகள் போன்றவை அந்த வஜனங்களில் சில. இதற்கு 15 லட்சம் கோடி முதலீடுகள் தேவை என மதிப்பிட்டிருக்கிறார்கள். தமிழகத்தின் ஒரு ஆண்டுக்கான வரவு செலவு திட்ட மதிப்பீடு தோராயமாக ஒரு லட்சம் கோடி. வேறு எதற்கும் ஒதுக்காமல் அப்படியே கொட்டினாலும் தொலை நோக்குத் தொட்டி நிரம்பாது.

 

நடப்பு வரவு செலவு திட்டத்தில் ஆயிரம் கோடி தொலை நோக்கிற்காக ஒதுக்கியிருக்கிறார்கள். இனி முதலீடு செய்யவிருக்கும் முதலாளிகளுக்காக சலுகைகளை மூட்டை கட்டி வைத்துக் கொண்டு காத்திருக்க வேண்டியது தான். ”இத்திட்டங்கள் நிறைவு பெறும் வரையில் நான் ஓய மாட்டேன், இடையில் நிறுத்த மாட்டேன் என்று மக்களிடம் நான் உறுதி கூறுகிறேன்” என கனவு திட்டத்தை அறிவிக்கும் போது ஜெயா பேசியிருக்கிறார். எந்த திட்டத்தை அறிவிக்கும் போது மக்களிடம் இது போல் உறுதி கூறியிருக்கிறார்? இதை ஏன் மக்களிடம் உறுதியாக கூற வேண்டும்? மக்களின் வளர்ச்சி என்றால் அதன் பொருள் முதலாளிகளின் வளர்ச்சி, இடையில் நிறுத்த மாட்டேன் முதலீடு செய்யுங்கள் என்று முதலாளிகளிடம் கூறியிருக்கிறார் என்பது தான் இதன் பொருள். முதலாளிகள் லட்சக்கணக்கான கோடிகளை முதலீடு செய்தால் அதில் மக்களின் நலன் துளியும் இருக்காது என்பதற்கு சான்றுகளும் வேண்டுமோ!

 

1994 ல் அரசால் பெருகிவரும் மின் தேவையை ஈடுகட்ட முடியவில்லை என்று தனியாரிடம் மின்சாரத்தை பெற்றார்கள். மொத்த மின்சாரத் தேவையில் 0.4 நூற்றுமேனி மட்டுமே அன்று தனியாரிடம் பெறப்பட்டது. அன்று மின் வாரியம் மிகுந்த லாபமீட்டிக் கொண்டிருந்தது. இன்று 35 நூற்றுமேனி மின்சாரம் தனியாரிடமிருந்து பெறப்படுகிறது. ஆனால் மின்வாரியமோ 56 ஆயிரம் கோடி கடனில் தள்ளாடிக் கொண்டிருக்கிறது. இதன் விளைவைத்தான் மின்வெட்டாகவும், மின் கட்டண உயர்வாகவும் மக்கள் அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.  உண்மை இப்படி இருக்க, ஜெயாவோ தனியாரிடம் 15 லட்சம் கோடி முதலீடு பெற்றால் ஏழ்மை ஒழிந்து விடும் என்கிறார். ஐந்தே நிமிடத்தில் ஏழை பணக்காரனாகிவிட இது என்ன திரைப்பட பாடல் காட்சியா?

 

இந்த தொலை நோக்குத் திட்டத்தின் மெய்யான பொருள் தமிழ்நாட்டை விற்பனை செய்வதற்கு 15 லட்சம் கோடி விலை நிர்ணயித்திருக்கிறார்கள் என்பது தான். மின்சாரம் தனியார் மயமாக்கப்பட்டதால் ஏற்பட்ட 56,000 கோடியை ஈடு கட்டுவது யார்? மின்கட்டண உயர்வு மூலம் மக்கள் தான் அதை கொடுக்கிறார்கள். தொலை நோக்கில் சொல்லியிருப்பதும் அதைத்தான். அடிப்படை கட்டமைப்பு வசதிகள், சுகாதார திட்டங்கள் உள்ளிட்ட அனைத்திலும் தனியார்மயத்தை தீவிரப்படுத்துவது தான். கவனிக்கவும் தீவிரப்படுத்துவது. ஏற்கனவே எல்லாத்துறைகளிலும் தனியார்மயம் நுழைக்கப்பட்டு விட்டது. அதை தீவிரப்படுத்தினால் அதுதான் தொலை நோக்கு.

 

இதன்படி 2023ல் தமிழகம் எப்படி இருக்கும்? இதற்கும் மின்சாரத்தையே எடுத்துக் காட்டாய் கொள்ளலாம். தனியார் மின் உற்பத்தி நுழைவதற்கு முன்னால் அனைவருக்கும் ஓரளவுக்கு தடையின்றி மின்சாரம் கிடைத்து வந்தது. தேவை அதிகரித்து விட்டதனால் பற்றாக்குறை என்பதின் பின்னால் இருக்கும் பன்னாட்டு நிறுவனங்களை யாரும் மக்களுக்கு நினைவூட்டுவதில்லை. தனியார் மின் உற்பத்தியாளர்கள் செய்யும் மின் உற்பத்தி எல்லாம் சலுகை விலையில் பன்னாட்டு இன்னாட்டு தரகு நிறுவனங்களுக்கே செல்கிறது. அதனால் ஏற்படும் மின் வெட்டும் கட்டண உயர்வும் தான் மக்களுக்கு. இதை அனைத்துக்கும் விரித்துப் பார்த்தால் 2023 பளிச் எனத் தெரியும். வெண்ணெயாய் வழுக்கும் சாலைகள் இருக்கும் அதில் பயணம் செய்ய மக்களிடம் பணம் இருக்காது. பல்வேறு ஆய்வுக்கூட வசதிகளுடன் கல்லூரிகளும் கல்விக்கூடங்களும் இருக்கும், அதில் பயில்வதற்கு மக்களிடம் பணம் இருக்காது. பஞ்சமின்றி குழாயைத் தொட்டால் தூய்மையான(!) தண்ணீர் காத்திருக்கும் ஆனால் திறந்து குடிக்க மக்களிடம் பணம் இருக்காது. எல்லாவகை உபகரணங்கள், கருவிகளுடன் மருத்துவமனைகள் இருக்கும், ஆனால் அதில் சென்று மருத்துவம் பார்க்க மக்களிடம் பணம் இருக்காது. இது தான் தொலை நோக்கு.

 

தனிநபர் சராசரி வருமானம் என்பதும் புரட்டு தான். ஒரு ஊரில் 100 பேர் இருக்கிறார்கள் என்று கொள்வோம். அதில் 5 பேருக்கு ஆண்டுக்கு தலா 100 கோடி வருவாய் வருகிறது. 20 பேருக்கு ஆண்டுக்கு 10 லட்சம் வருவாய் ஏனையோர் பட்டினி கிடக்கிறார்கள் என்று கொண்டால், அந்த ஊரில் ஒருவரின் சராசரி வருவாய் ஐந்து லட்சம். ஆனால் பெரும்பான்மையினரான 75 பேர் உண்ண உணவின்றி பட்டினி கிடந்து கொண்டிருப்பார்கள். இதைவிட மோசடி வேறு இருக்க முடியுமா? 2023ல் ஆறு மடங்கு சராசரி வருமானம் உயரும் என்றால் டாடா, அம்பானிகள் கொழுப்பார்கள், மக்கள்……..?

 

மைய அரசின் அறிக்கைகளும் ஏழ்மை குறைத்து விட்டதாக அறிக்கை அளித்துக் கொண்டிருக்கின்றன. நாளொன்றுக்கு 22 ரூபாய் ஒருவனால் சம்பாதிக்க முடிந்தால் அவன் வறுமைக் கோட்டுக்கு மேல் வந்து விடுவான் என்று கணக்கிட்டிருக்கிறார் அலுவாலியா.இதன்படி நாட்டின் வறுமைக் கோட்டுக்கு கீழே உள்ளவர்களின் எண்ணிக்கை 44 கோடியிலிருந்து 34 கோடியாக குறைந்துவிட்டது என்கிறார்கள். அதாவது ஏழ்மையை ஒழிப்பதற்கு பதிலாக ஏழ்மையின் அளவுகோலை குறைத்துவிட்டால் ஏழைகள் குறைந்து விடுவார்கள் என்கிறது மைய அரசு. இப்படி வறுமையைக் குறைத்தவர்களின் வரவு செலவுத்திட்ட பற்றாக்குறைய ஈடுகட்ட செய்திருக்கும் நடவடிக்கைகளை பார்க்கலாமா? சேவை வரி, சுங்க வரி, உற்பத்தி வரிகளை உயர்த்தியதன் மூலம் மக்களிடமிருந்து 46 ஆயிரம் கோடியை கறந்திருக்கிறார்கள். மட்டுமல்லாது பெட்ரோலியப் பொருட்களுக்கான மானியமாக கொடுக்கப்பட்டுவந்த  25 ஆயிரம் கோடியையும், உரமானியமாக கொடுக்கப்பட்டு வந்த 7 ஆயிரம் கோடியையும் வெட்டிக் குறைத்திருக்கிறார்கள்.  குறைந்த பட்சம் மக்கள் பலனடையும் மானியங்களை வெட்டிக் குறைத்து விட்டு, வரிகளை மடங்குகளில் உயர்த்திவிட்டு இராணுவத்திற்கு தோராயமாக 2 லட்சம் கோடி ஒதுக்கப்பட்டிருக்கிறது. அதேநேரம் மேட்டுக்குடி வர்க்கத்தினருக்கு 4500 கோடி வரிச் சலுகைகள் புதிதாக அளிக்கப்பட்டிருக்கின்றன. மட்டுமல்லாது கடந்த நிதி நிலை அறிக்கையில் அளிக்கப்பட்ட 5லட்சத்து 29 ஆயிரத்து 432 கோடியில் ஒற்றை ரூபாயைக் கூட குறைக்கவில்லை. இவர்கள் வறுமையைக் குறைப்பார்கள் என்றோ, மக்களை வாழ வைப்பார்கள் என்றோ நம்ப முடியுமா?

 

இப்படி உள்ளும் புறமும் முதலாளிகளின் ஏவலாளர்களாக இருந்து மக்களை திண்டாட்டத்தில் தள்ளுபவர்கள், கலர் கலராக கனவுகளை விதைப்பதற்கு தயங்குவதே இல்லை. மக்கள் தங்கள் கோமணத்தை காத்துக் கொள்ள வீதியில் இறங்க இதைவிட வேறு காலமும் இல்லை. 

தொடர்புடைய பதிவுகள்:

மின்வெட்டு: இருட்டும் வெளிச்சமும்

தொட்டுவிடு ஷாக் அடிக்கட்டும்

 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

கூடங்குளத்துடன் போர் தொடுத்திருக்கும் தமிழ்நாடு

கடந்த ஏழு மாதங்களாக கூடங்குளம் அணு உலையை எதிர்த்து மக்கள் அமைதி வழியில் போராடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பது அனைவரும் அறிந்தது தான்.  இதில் அந்த பகுதிக்கு வெளியில் உள்ள மக்களில் மாற்றுக் கருத்து கொண்டவர்களும் இருக்கிறார்கள் என்பது வேறு விசயம். கூடங்குளம் அமைந்திருக்கும் பகுதியில் உள்ள மக்களில் ஆகப் பெரும்பான்மையினர் அணு உலை அமைவதை தீரத்துடன் எதிர்க்கிறார்கள் என்பதில் மாற்றுக் கருத்து ஒன்றுமில்லை. 200 நாட்களுக்கும் மேலாக அவர்கள் தொடர் போராட்டங்களை நடத்திக் கொண்டிருப்பதே அதற்குச் சான்று. அவர்களின் தொடர் போராட்டங்களால் எரிச்சலுற்று காவி, காங்கிரஸ் காலிகள் ஆங்காங்கே போராடுபவர்கள் மீது போலீஸ் உதவியுடன் தாக்குதல் தொடுத்து வருகிறார்கள்.  தற்போது மைய அரசின் உதவியுடன் தமிழ்நாடே அவர்களுடன் போர் தொடுத்திருக்கிறது.  

கடந்த மூன்று நாட்களாக கூடங்குளம் தடத்தில் செல்லும் சாலை வழி போக்குவரத்தை ஒருபுறம் அஞ்சுகிராமத்துடனும் மறுபுறம் உவரியுடனும் நிறுத்தி யாரும் செல்ல முடியாதவாறு தடை செய்திருக்கிறது. கடல் வழியாக யாரும் கடந்து விடக் கூடாது என்பதற்காக கடற்படை கண்காணிப்பு படகை கூடங்குளம் கடற்பகுதியில் நிருத்தியிருக்கிறது. மட்டுமல்லாது, சிறியரக விமானம் ஒன்று வான் வழியாக கண்காணித்து வருகிறது. தமிழக, கேரள காவல் படையினர், மத்திய தொழிற்படைப் பிரிவு, துணை ராணுவப் படையினர், கலவரத் தடுப்புப் பிரிவு, ரிசர்வ் படை உள்ளிட்டு பல்லாயிரக் கணக்கான காவல் துறையினர் அந்தப் பகுதி முழுவதிலும் குவிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்.  ராதாபுரம் தாலுகா முழுவதிலும் கடந்த 19ம் தேதி முதல் 144 தடையுத்தரவு பிறப்பிக்கப்பட்டுள்ளது. மின்சாரம், குடிநீர், பால் முதலிய அத்தியாவசிய பொருட்கள் அந்த பகுதி முழுக்க தடை செய்யப்பட்டுள்ளது.  

இத்தனை மாதங்களாக அவர்கள் போராடிக் கொண்டிருந்தபோது அவர்களை மக்களாக மதித்து எதுவும் செய்யவில்லை இந்த அரசுகள். அலோபதி மருத்துவம் குறித்து ஹோமியோபதி மருத்துவர் சான்றிதழ் அளிப்பது போல் ஏரோநாட்டிகல் அரசவை கோமாளிகளைக் கொண்டு அணு உலை பாதுகாப்பானது என்று கொக்கலிக்க வைத்தார்கள். அணு உலையின் பாதுகாப்பு குறித்தா மக்கள் கேள்வி கேள்வி எழுப்பினார்கள்? அணு உலையை இழுத்து மூடு என்றல்லவா கோரினார்கள். மின்சாரம் என்று மினுக்குபவர்களும், முன்னேற்றம் என்று முழங்குபவர்களும் அணு உலையின் பின்னிருக்கும் அரசியல் குறித்தும் அடிமைத்தனம் குறித்தும் எறியப்பட்ட கணைகளுக்கு பதில் கூறும் திராணியற்று முடங்கியிருப்பது ஏன்? பசப்பு வார்த்தைகளால் பாதுகாப்பு என்பவர்கள், அணு விபத்து இழப்பீடு மசோதா ஏன் எனும் கேள்விக்கு விடையின்றி விக்கித்து நிற்பது ஏன்?  

அமைதியாய் போராடும் மக்கள் மீது பாசிச வெறித்தனத்துடன் பாய்ந்திருப்பது ஏன்? அப்படி என்ன நடந்து விட்டது அங்கு? ஏன் இப்படி அறிவிக்கப்படாத போரை தொடுத்திருக்கிறார்கள் அந்தப் பகுதி மீது? அரசின் ஒரு திட்டத்தை எதிர்ப்பதற்கு மக்களுக்கு உரிமையில்லையா? அமைதியாய் உண்ணாவிரதம் இருந்தால் அடக்குமுறை போர் தொடுப்பார்களா? இந்தியா ஜனநாயக நாடு என அப்பாவித்தனமாக நம்பிக் கொண்டிருப்பவர்கள் பதில் கூறலாம். கொஞ்சம் அறிமுகம் இருப்பவர்கள் வடகிழக்கு மாநிலங்களையும், தண்டகாரண்யாவையும் மீள்பார்வை செய்யலாம்.  

சாலைகளை சேதப்படுத்துவதும், முட்கள் கற்களால் தடை ஏற்படுத்துவதும் தான் அமைதிவழி போராட்டமா என்று ஒரு காவல் அதிகாரி நாளிதழ் ஒன்றில் கேட்டிருக்கிறார். கடந்த ஏழு மாதங்களாக அவர்கள் என்ன செய்தார்கள்? நீங்கள் அவர்கள் மீது போர் தொடுத்த பிறகு தானே அவர்கள் சாலைகளை மறித்தார்கள். முன்னணியாளர்களை கைதுசெய்தபிறகு தானே அவர்கள் எதிர்வினை புரிந்தார்கள். ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் சூழ அமர்ந்திருக்கும் உதயகுமாரையும் போராட்டக் குழுவினரையும் தனிப்படுத்தி கைது செய்ய முடியாமல் அனைவரையும் கைது செய்யுங்கள் என மக்கள் முழுங்குவதால் ”உங்களை தனியாக எப்படி வெளியே கொண்டு வருவது என்று எங்களுக்குத் தெரியும்” என்று உதயகுமாரின் பள்ளியை இடிக்கிறார்கள். ’யாரோ அடையாளம் தெரியாத நபர்கள்’ என்று ஊடகங்கள் பின்பாட்டு பாடுகின்றன. மக்களோ தாங்கள் நேர்மையானவர்கள் என்பதை இப்போதும் அமைதியின் மூலம் நிரூபித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.  

உண்மையில் சங்கரன் கோவில் இடைத்தேர்தல் முடிவதற்குத்தான் ஜெயா அரசு திட்டங்கள் தீட்டி வைத்து காத்துக் கொண்டிருந்தது. வாக்குப்பதிவு முடிந்த உடனேயே அணு உலை செயல்படத் தொடங்கும் எனும் அறிவிப்புடன் அதிரடியைத் தொடங்கியது. எந்த அறிவிப்பும் செய்யாமல், எந்த காரணமும் கூறாமல் திடீரென போராட்டக்குழு முன்னணியாளர்களை கைது செய்தது. எங்கு வைத்திருக்கிறார்கள் என்பதை யாருக்கும் தெரிவிக்காமல் மறைத்தது. மாணவர்கள் +2 பொதுத் தேர்வு எழுதிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பதையும் அலட்சியம் செய்து போக்குவரத்தை நிறுத்தியது. கூட்டப்புளியில் இருந்து இடிந்தகரைக்கு சாலை வழியே செல்ல முயன்ற பெண்கள் சிறுவர்கள் உட்பட 178 பேரை கைது செய்தது. உதயகுமாரை தனிமைப்படுத்தி கைது செய்ய பேச்சுவார்த்தைக்கு அழைப்பது போல் மாவட்ட ஆட்சித் தலைவர் மூலம் அழைத்தார்கள். அரசின் புரட்டுத் தனங்களை உணர்ந்த போராட்டக் குழுவினரும் மக்களும் இடிந்தகரையில் குவியத் தொடங்கினார்கள். உதயகுமாரை கைது செய்து போராட்டத்தை முடிவுக்கு கொண்டுவர எந்த எல்லைக்கும் செல்லத் தயாராய் இருக்கிறது காவல் துறை. அரசின் அடாவடிகளை முறியடித்து போராட்டத்தைக் காப்பாற்ற தங்களை இழக்கவும் தயாராக இருக்கிறார்கள் மக்கள்.  

நாற்புறங்களிலிருந்தும் முப்படைகளாலும் சூழப்பட்டிருக்கும் இந்த நிலை ஈராக் மீது அமெரிக்கா தொடுத்த போருக்கு சமமானது. பேரழிவு ஆயுதங்கள் எனும் அமெரிக்காவின் கழிவை ஆய்வுகளாக வெளியிட்ட ஊடகங்களைப் போலவே, மக்கள் காவல்துறைக்கு எதிராக வன்முறைக்கான தயாரிப்புடன் இருக்கிறார்கள் என்றும், வெடிகுண்டு தயாரிக்கிறார்கள் என்றும் ஊடகங்கள் செய்தி பரப்புகின்றன. பொருளாதாரத் தடை, எண்ணெய் ஏற்றுமதிக்கு தடை, மருந்துப் பொருட்களுக்குத் தடை என்று பல்வேறு தடைகளை விதித்து ஈராக்கை நிலை குலையச் செய்தது போல் தண்ணீர், மின்சாரம், பால் உள்ளிட்ட இன்றியமையாத பொருட்களைக் கூட மக்களுக்கு கிடைக்கவிடாமல் தடுத்து வருகிறது காவல் துறையின் முற்றுகை. அண்மையில் கிடைத்த செய்தியின்படி நிறைமாதமாக தாய்மையடைந்திருக்கும் பெண்ணைக் கூட வெளியில் கொண்டு செல்ல அனுமதி மறுத்திருக்கிறார்கள். இப்போது உள்ளே நுழையப் போகிறார்கள், இதோ நுழைந்து விட்டார்கள் என்று செய்திகளைப் பரப்பி போராடிக் கொண்டிருக்கும் மக்களை உளவியல் ரீதியாக சோர்வுக்கும் விரக்திக்கும் தள்ள முயன்று கொண்டிருக்கிறார்கள். குண்டு போட்டு கொன்று குவிக்க வேண்டியது மட்டும் தான் மிச்சம்.

 

 ஒருவிதத்தில் இந்த பாசிச அரசுக்கு நாம் நன்றி கூற வேண்டும். புரட்சிகர இடதுசாரி இயக்கங்கள் பல மாதங்களாக தமிழகமெங்கும் பரப்புரை செய்தும்,  பொது நிகழ்ச்சிகள் நடத்தியும் மக்களுக்கு புரியவைக்க முயன்றன. ஆனாலும் மக்களில் ஒரு பகுதியினர், அது தம்மையும் உள்ளடக்கிய போராட்டம் என்பதை உணராமல், முன்னேற்றம், மின்சாரம் என்றெல்லாம் பதவுரை சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்கள். பொட்டில் அடித்தாற்போல் அவர்களை யோசிக்க வைத்திருக்கிறது அரசின் இந்த அடாவடிகள்.  மறுபுறம் நேற்று வரை எப்படியேனும் அணு உலை திறக்கப்பட்டாக வேண்டும் என்று கூறிக் கொண்டிருந்த போலி கம்யூனிஸ்டுகள் உட்பட்ட அனைத்து ஓட்டுக் கட்சிகளும் இப்போது போலிசை விலக்க வேண்டும் என்று ஒப்புக்கு ஒப்பாரி வைக்கின்றன. ஆனால் புரட்சிகர இயக்கங்களோ தமிழகமெங்கும் இதை மக்களிடம் எடுத்துச் சென்று போராட ஆயத்தம் செய்து வருகின்றன.  

கூடங்குளம் அணு உலை மட்டுமல்ல, விவசாயம், நெசவு, சிறுவணிகம் என அனைத்து துறைகளிலும் மக்களைப் பற்றி கிஞ்சிற்றும் கவலைப்படாமல் அரசுகள் செய்யும் அடாவடிகள் அனைத்து மக்களின் வாழ்வாதாரங்கள் மீதும் தங்கள் கதிர்வீச்சை ஊடுருவச் செய்திருக்கின்றன. அவை மக்களின் முதுகை ஒடித்து அடிமைகளாக்கிக் கொண்டிருக்கின்றன. இந்தப் போராட்டம் கூடங்குளம் பகுதி மக்களுக்கான கதிர்வீச்சு பயம் மட்டுமல்ல, அது எல்லோருக்குமான சிதைவின் ஓர் அடையாளம். தமிழக மக்களே எழுங்கள். நியாயமான அந்தப் போராட்டம் நசுக்கப்பட்டுவிடாமல் காக்கும் கடமை நமக்கு இருக்கிறது.  போராடும் மக்களை நசுக்கினால் தமிழ்நாடே கூடங்குளமாய், இடிந்தகரையாய் மாறும் என்பதைக் காட்டுவோம்.

தொடர்புடைய பதிவுகள்

பன்னாட்டு முதலாளிகளின் லாபவெறிக்கான அணு உலைகளை மூடுவோம்

கூடங்குளம் ஆபத்து பாதுகாப்பில் மட்டும் தானா?

இது இடியாதகரை – இடிந்த கரையின் போராட்டக்காட்சிகள்

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

மின்வெட்டு: இருட்டும் வெளிச்சமும்

 

சென்னையில் இரண்டு மணிநேரமும் சங்கரன் கோவில் நீங்கலாக ஏனைய பகுதிகளில் எட்டு முதல் பத்து மணி நேரமும் மின்வெட்டு அமல்படுத்தப் படுகிறது.  நாங்கள் ஆட்சிக்கு வந்தால் ஆறே மாதத்தில் மின்வெட்டை வெட்டிவிடுவோம் என்று அம்மா கூறியதன் பொருள் என்னவென்பது இப்போது தான் மக்களுக்கு விளங்குகிறது. கடந்த ஆட்சியில் மின்வெட்டு அமைச்சராக ஆர்காடு வீராசாமி புகழப்பட்டார், இப்போது நத்தம் விஸ்வநாதன். யார் மாறினாலும், யார் ஆண்டாலும் மின்வெட்டு மட்டும் மாறாது ஆளும் என்பது வெளிப்படையாகி இருக்கிறது. ஆனால் ஏன் இந்த மின்வெட்டு? மக்கள் மீது இந்த மின்வெட்டு சுமத்தப்படுவதன் காரணங்கள் என்ன? போன்றவை மட்டும் திட்டமிட்டு மறைக்கப்பட்டிருக்கிறது.

 

தமிழகத்தின் மின் தேவை நாளுக்கு நாள் அதிகரித்துக் கொண்டே செல்கிறது. அந்த விகிதத்தில் உற்பத்தி அதிகரிக்கப்படவில்லை.  திமுக அதிமுக வை நோக்கி விரல் நீட்டுவதும், அதிமுக திமுகவை நோக்கி விரல் நீட்டுவதும் தமிழகத்தில் வழக்கமாக நடப்பவைதான். ஆனால் இந்த முறை நியாயமான காரணத்திற்காக போராடிக் கொண்டிருக்கும் மக்கள் மீது விரல் நீட்டப்பட்டிருப்பது நயவஞ்சகமானது. கூடங்குளம் அணு உலை இயங்கினால் மின்வெட்டு தீர்ந்து விடும், அதை தொடங்க விடாமல் போராடிக் கொண்டிருப்பதால் தான் மின்வெட்டு அதிகரித்துவிட்டது என்று மக்கள் மீதே மக்கள் கோபம் திருப்பப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால் உண்மை நிலை என்ன?

 

திமுகவும், அதிமுகவும் கடந்த காலங்களில் புதிதாக எந்த மின் உற்பத்தி திட்டங்களையும் செயல்படுத்தவில்லை. ஆனால் இதற்கு நேரெதிராக இரண்டும் போட்டி போட்டுக் கொண்டு பன்னாட்டு நிறுவங்களை அழைத்து பலவிதமான சலுகைகளை கொட்டிக் கொடுத்து தொழில் தொடங்க வைத்திருக்கின்றன. மக்களுக்கும் உள்நாட்டு தொழிலகங்களுக்கும் மின்வெட்டை தரும் இவர்கள் பன்னாட்டு ஐடி நிறுவனங்களுக்கும் சலுகை விலையில் ஒரு நொடி கூட மின்வெட்டில்லாமல் மின்சாரம் வழங்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.  என்றால் தற்போதைய மின்வெட்டிற்கான காரணம் யார்?

 

தமிழகத்தின் தற்போதைய மின்தேவை தோராயமாக 12 ஆயிரம் மெகாவாட், இதில் 3500 மெகாவாட் வரை பற்றாக்குறை நிலவுகிறது. இந்த பற்றாக்குறையை சமாளிக்கத்தான் மின்வெட்டு. அப்படியென்றால் மின்சாரத்தை பகிர்ந்து கொள்பவர்கள் அனைவரும் மின்வெட்டையும் பகிர்வது தானே சரி. ஆனால், மக்களுக்கும் உள்நாட்டு உற்பத்திக்கும் மின்வெட்டை அளித்து விட்டு பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்கு மின்வெட்டே இல்லாமல் மின்சாரம் வழங்குவது யாருடைய தவறு?

 

குஜராத்திலிருந்து மின்சாரம் வாங்குகிறோம் என்கிறார்கள், மத்தியத் தொகுப்பிலிருந்து மின்சாரம் சரியாக வழங்கப்படவில்லை என்கிறார்கள்; அரசு உற்பத்தி செய்யும் மின்சாரத்தை விட பலமடங்கு அதிக விலையில் வாங்கும் மின்சாரத்தில் பாதிக்கு மேல் மின்கடத்தலினால் ஏற்படும் இழப்பில்  போய்விடுகிறது. பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் தங்களுக்கு தேவைப்படும் மின்சாரத்தை நேரடியாக வாங்கிக் கொள்ள ஏதுவாக கம்பித்தடங்கள் நிறுவிக் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன, ஆனால் ஒப்பீட்டளவில் மாநில அரசு தருவதை விட விலை அதிகம் என்பதால், நாநில அரசிடம் இருந்தே வாங்கிக் கொள்கின்றன. மக்கள் கடுமையான மின் தட்டுப்பாட்டில் பாதிக்கப்பட்டிருக்கும் இந்த சூழலில் கூட இதை ஒழுங்கு படுத்தாமலிருப்பது யாருடைய பிழை?

 

கடந்த சில நாட்களாக பொதுத்தேர்வு நடைபெற்று வருகிறது. பொதுத்தேர்வு தொடங்குமுன்னரே பல்வேறு தரப்பினரும் மின்வெட்டை தற்காலிகமாக நிறுத்தி வைக்குமாறு மின்வாரியத்துக்கும், அரசுக்கும் கோரிக்கை விடுத்தனர். இவை எவற்றையும் செவியேற்காத அரசும் வாரியமும் தொடர்ந்து மின்வெட்டை அமல்படுத்தி வருகிறது. ஆனால் நகரங்களில் மீப்பெரிய விளம்பரப் பலகைகள் இரவு முழுதும் கண்ணைக் கூசும் வெளிச்சத்தில், பல்வேறு வண்ணங்களில் ஜொலித்துக் கொண்டிருக்கின்றன. மட்டுமல்லாது, சங்கரன் கோவிலில் இடைத்தேர்தல் நடைபெறவிருக்கிறது என்பதால் அந்தப் பகுதியில் மட்டும் மின்வெட்டு நிறுத்தி வைக்கப்பட்டுள்ளது. இடைத்தேர்தலை விட, விளம்பரப் பலகைகளைவிட பொதுத்தேர்வு மதிப்பிழந்து விட்டதா? இந்த எளிய ஏற்பாட்டைக் கூட செய்ய மறுத்து அலட்சியம் காட்டுவது யாருடைய குற்றம்?

 

மின்சாரத்தின் பெயரால் மக்களை வதைக்கும் அத்தனை ஏற்பாடுகளையும் செய்துவிட்டு, கூடங்குளத்தை திறந்தால் அத்தனையும் சரியாகிவிடும் அதை தடுப்பது போராடும் மக்கள் தான் என்று மக்கள் மீதே மடைமாற்றி விடுவது அயோக்கியத்தனம் அல்லவா? கூடங்குளம் அணு உலை குறித்து புள்ளிவிபரங்கள், தரவுகள் அடிப்படையில் விரிவாக, பல்வேறு கட்டுரைகளும், பிரசுரங்களும் நூல்களும் வெளியிடப்பட்டிருக்கிறன. கூடங்குளம் அணு உலையின் பின்னுள்ள அரசியல், அடிமைத்தனம், உலகமய பாதிப்புகள், அதனால் பலனடையப்போவது யார்? பாதிப்படையப் போவது யார்? என்பன உள்ளிட்ட அனைத்து விபரங்களும் பரப்புரை செய்யப்பட்டு வருகின்றன, கேள்விகளாக எழுப்பப்பட்டு வருகின்றன. இவை எவற்றுக்கும் பதிலளிக்காத அரசு மற்றும் அறிவியலாளர்கள் என்ற பெயரில் உலாவரும் காரியவாதிகளின் கூட்டணி, அணு உலை பாதுகாப்பானது என்ற ஒரே பல்லவியை சரணங்களே இல்லாமல் திரும்பத் திரும்ப பாடிவருகிறது. அணு உலை முழுமையான பாதுகாப்பை கொண்டது என்றால் அணு உலை விபத்து இழப்பீட்டு மசோதா எதற்காக? ஜப்பானில் புஹுஷிமா விபத்து ஏற்படுவதற்கு முன்புவரை சர்வதேச அணுசக்தி முகமை ஜப்பானின் அணு உலைகள் மிகுந்த பாதுகாப்பு அம்சங்களைக் கொண்டவை என்றுதான் சான்றிதழ் அளித்துக் கொண்டிருந்தது. இதை தற்போது மறந்து விட்டார்களே ஏன்?

 

நாட்டில் மின்சார பற்றாக்குறை இருக்கும் போது ஏன் அரசே மின் திட்டங்களை உருவாக்கி செயல்படுத்தக் கூடாது? தண்ணீர், மருத்துவம் உள்ளிட்ட அனைத்தையும் தனியார் மயமாக்கிய அதே கொள்கை தான் அரசு மின்சாரம் தயாரிப்பதையும் தடை செய்கிறது. 2003ல் பாஜக அரசு இயற்றிய புதிய மின்சாரச் சட்டம் மின்சாரத்தை உற்பத்திச் சரக்காகவும், மின் பகிர்மானத்தை வணிக நடவடிக்கையாகவும் வரையறை செய்தது. இதனால் தான் அரசு மின் உற்பத்தியிலிருந்து ஒதுங்கிக் கொண்டுவிட தனியார்கள் பெருமளவில் மின் உற்பத்தியில் இறங்கினார்கள். இன்று தனியார் மின் உற்பத்தியின் அளவு 48000 மெகாவாட், இன்னும் 30000 மெகாவாட் அதிகரிக்கும் திட்டங்களும் ஆயத்தமாக இருக்கின்றன. மட்டுமல்லாது தனியார் அணு மின் நிலையங்களை அமைப்பதற்கான ஒப்பந்தங்களும் போடப்பட்டிருக்கின்றன. தனியார் மின் உற்பத்தி நடந்து கொண்டிருக்கிறது, மிகை உற்பத்தி செய்யும் மாநிலங்களும் விற்பனை செய்கின்றன. என்றால் வாங்கி பயன்படுத்த வேண்டியது தானே மின்வெட்டின் அவசியம் என்ன?

 

இங்கு தான் முதன்மையான ஒரு விசயத்தை நாம் கவனிக்க வேண்டியதிருக்கிறது. மின்வெட்டின் காரணம் பற்றாக்குறையில் மட்டுமில்லை, மின்சாரம் வாங்கப் பணமில்லை என்பதிலேயே இருக்கிறது.  தமிழ்நாடு மின்வாரியம் தற்போது 56000 கோடி கடன் சுமையில் தள்ளாடிக் கொண்டிருக்கிறது.  அரசு உற்பத்தி செய்யும் மின்சாரத்திற்கு குறைந்தபட்சம் யூனிட் ஒன்றுக்கு 21 காசுகளிலிருந்து அதிகபட்சம் 2 ரூபாய் வரை ஆகிறது. ஆனால் தனியாரிடமிருந்து யூனிட் ஒன்றுக்கு குறைந்தபட்சம் 4 ரூபாயிலிருந்து அதிகபட்சமாக 17 ரூபாய் வரை ஆகிறது. இது முதல் காரணம் என்றால் மின் கடத்துதலில் ஏற்படும் கம்பிவட இழப்பு மட்டும் ஆண்டுக்கு 2000 கோடி. சுருக்கமாகச் சொன்னால் தனியாரிடம் மின்சாரம் வாங்கியே போண்டியாகிக் கிடக்கிறது மின்சார வாரியம். இவைகளைசரி செய்யஎந்த நடவடிக்கையையும் எடுக்காமல் மேலும் மேலும் தனியார் மின்சாரமே தீர்வு என்று தனியாரை நாடிக் கொண்டிருக்கிறது அரசு, தனியார்களும் தங்களின் உற்பத்தி இலக்கைகூட்டிக் கொண்டே இருக்கிறார்கள். நாளை மின்சாரத்திற்கு விலை நிர்ணயம் செய்யும் உரிமையும் அவர்கள் கைகளுக்கு போகும் போது நிலைமை எப்படி இருக்கும் என்பதை கற்பனை செய்வதே முடியாததாயிருக்கிறது.

 

இந்த நிலைமையை மூடிமறைக்கத்தான் கூடங்குளம் கூச்சலை கூட்டுகிறார்கள். அணு உலைகளை நம்மீது திணிக்கும் வல்லாதிக்க நாடுகளான அமெரிக்கா, ரஷ்யா, ஐரோப்பிய நாடுகள் எதுவும் புதிதாக அணு உலை எதையும் அமைக்கவில்லை என்பதோடு மட்டுமன்றி இருக்கும் உலைகளையும் மூடி வருகின்றன. அதேநேரம் இந்தியாவில் தொழில் தொடங்கும் நாடுகளும் இவைதான். அணு உலைகள் இயங்கினாலும் அதிலிருந்து கிடைக்கும் மின்சாரம் இந்த பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்குத் தான் பயன்படப் போகிறது என்பது அனைவரும் அறிந்தது தான். ஆக அவர்களுக்கு தேவைப்படும் மின்சாரத்தை அவர்களின் தொழில் நுட்பத்தில் செய்து அவர்கள் பயன்படுத்துவதற்கான களம் இந்தியா பலிகிடா அதன் மக்கள். இந்த உண்மைகளை மக்களுக்கு தெரியவிடாமல் மறைப்பதற்குத் தான் அனைத்து ஓட்டுக் கட்சிகளும் பாடுபடுகின்றன.

 

என்றால் நாம் யாரை ஆதரிக்க வேண்டும்? யாரை எதிர்க்க வேண்டும்? அணு உலை,மின்சாரம் ஆகியவற்றின் பின்னாலிருக்கும் அரசியலை உணர்ந்து கூடங்குளத்தில் போராடும் மக்களை ஆதரிப்போம். மக்களுக்கு எதிராக மக்களையே பயன்படுத்தும் ஓட்டுக்கட்சி அயோக்கியத்தனங்களை முறியடிப்போம்.

தொடர்புடைய பதிவுகள்:

பேருந்து, பால், மின்சாரம் விலை உயர்வு, பாசிச ஜெயாவின் பேயாட்டம்

தொட்டுவிடு ஷாக் அடிக்கட்டும்

 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

ஆட்டிய புயல், ஆடாத அரசு

 

கடந்த டிசம்பர் 30 ம் தேதி காலை புதுச்சேரி கடலூரைத் தாக்கிய தானே புயல் ஏறத்தாழ நாற்பது உயிர்களையும் பல்லாயிரம் கோடி மதிப்பிலான பொருட்சேதங்களையும் ஏற்படுத்திவிட்டு வலுவிழந்திருக்கிறது. 90 முதல் 135 கிமி வேகத்தில் புயல் வீசியதாக அறிவித்திருக்கிறார்கள். எத்தனை ஆயிரம் ஹெக்டேரில் பயிர்கள் அழிந்தன? யாயெல்லாம் எப்படியெல்லாம் பதிக்கப்பட்டார்கள்? என்னென சேதங்கள் எங்கெங்கு நிகழ்ந்திருக்கின்றன? யார் யாரெல்லாம் பதிக்கப்பட்ட பகுதிகளை பார்வையிட்டார்கள்? என்னென்ன பணிகள் நடந்திருக்கின்றன? போன்ற இன்னபிற விபரங்களை கடந்த ஒரு வாரமாக அனைத்து ஊடகங்களும் தொடர்ச்சியாக வெளியிட்டு வருகின்றன. கடுமையான பாதிப்புகள் தானே புயலால் ஏற்பட்டிருப்பதை அறியமுடிகிறது.

 

தமிழக அரசு உடனடியாக 150 கோடியை புயல் நிவாரணங்களுக்காக விடுவிக்க உத்தரவிட்டது, பின்னர் மேலும் 700 கோடி விடுவிக்கப்பட்டிருக்கிறது. மீட்புப் பணிகள் துரித கதியில் நடைபெற்றுவருவதாக ஆங்காங்கே அமைச்சர்கள் பேட்டியளிக்கிறார்கள். ஆனாலும் அரசு அலட்சியத்துடனே மிட்புப்பணிகளை அணுகுகிறது. அதற்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டு மின்சாரம். புயல் ஓய்ந்து பத்து நாட்கள் கடந்திருந்தாலும் இன்னும் மின்சாரம் முழுமையாக எல்லா இடங்களுக்கும் கிடைக்கவில்லை. ஆயிரக்கணக்கான மின்கம்பங்களும், மின்மாற்றிகளும் விழுந்துவிட்டன என்று இதற்கு காரணம் கூறப்படுகிறது. ஆனால் இந்தப் பணிகளுக்கு மின்சார வாரியமும், அரசும் ஆயத்த நிலையில் இல்லை என்பது வெளிப்படையாகவே தெரிகிறது. ஒரு வாரத்திற்கு முன்னதாகவே புயல் உருவாகியிருப்பது தெரியும். அது எந்த நேரத்தில், எவ்வளவு வேகத்தில், எந்த இடத்தில் கரையைக் கடக்கும் என்பதும் தெரியும். புயல் கரையைக் கடக்கும் போது என்னென்ன விளைவுகள் ஏற்படும் என்பது தெரிந்திருக்க வேண்டும். ஆனால் கடந்த டிசம்பர் 30 க்குப் பிறகு போதுமான எண்ணிக்கையில் மின்சார ஊழியர்கள் இல்லை, அவர்களுக்கும் சீரமைப்பு பணிகளுக்கு போதுமான கருவிகள் இல்லை, மாற்றுவதற்கு மின் ஒயர்கள் இல்லை. பல இடங்களில் மின்சாரம் நிறுத்தப்பட்டிருந்தாலும் சில இடங்களில் நிறுத்தப்படவில்லை. மின்சாரம் பாய்ந்து இருவர் உயிரிழந்திருக்கிறார்கள்.

 

மீட்புப்பணிகளை கண்காணிக்கவும் துரிதப்படுத்தவும் ஐந்து ஐஏஎஸ் அதிகாரிகள் கொண்ட குழு அமைக்கப்பட்டிருக்கிறதாம். திருச்சி இடைத்தேர்தலில் வார்டுக்கு ஒரு அமைச்சர் தலைமையில் குழு அமைக்கப்பட்டு ஓட்டு வேட்டையாடினார்கள். கடலூர் மாவட்டம் முழுமையாவும் மேலும் இரு மாவட்டங்கள் பகுதியளவிலும் பாதிக்கப்பட்டிருக்கும் நிலையில், திருச்சி இடைத்தேர்தலை விட மூன்று மாநிலங்கள் பாதிக்கப்பட்டிருப்பது அரசுக்கு முக்கியமானதாக இல்லையா? அல்லது, முறிந்து கிடக்கும் மரங்களை சாலைகளிலிருந்து வெட்டி அப்புறப்படுத்திவிட்டால் அது புயல் நிவாரணத்திற்கு போதுமானதாகி விடுமா?

 

கருணாநிதி காரில் சென்று பார்த்தார், ஜெயலலிதா வானில் சென்று பார்த்தார், மத்திய அரசு வந்து பார்க்கவில்லை என்பதும், நிலஅளவை வைத்து சில ஆயிரங்களை கொடுப்பதும் ஓட்டுக் கட்சிகளின் பின்னே எத்தித்திரிபவர்களுக்கு போதுமானதாக இருக்கலாம். ஆனால் விவசாயிகளின் பாதிப்புகளுக்கு விவசாயம் என்பதன் பொருள் அறியாத ஐஏஎஸ் அதிகாரிகள் செய்யும் மதிப்பீடுகள் எப்படி பொருந்தும்? பலா, மா, முந்திரி போன்றவை பத்து பதினைந்து ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு பலன் கொடுப்பவைகள். ஆயிரக்கணக்கான மரங்களை ஒரு காலையில் இழந்து நிற்கும் விவசாயிகளுக்கு, விவசாயிகளைக் கொண்டே மதிப்பீடு செய்து இழப்பீடுகள் வழங்கப்பட வேண்டும். விவசாயம் போலவே சிறு தொழில்களும் கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது. அரசின் கொள்கைகள் விவசாயத்திற்கு எதிராகவும், குறுந்தொழில்களுக்கு எதிராகவும் இருப்பதால் ஏற்கனவே அவைகள் நிலைத்து நிற்க முடியாமல் தள்ளாடிக் கொண்டிருக்கின்றன. இந்த நிலையில் இயற்கைச் சீற்றங்களும் அந்த மக்களின் தலையில் இடியாய் இறங்கியிருக்கின்றன.

 

 

பொதுவாக இயற்கைச் சீற்றங்கள் என வகைப்படுத்தினாலும் நுணுகிப் பார்த்தால் இயற்கைச் சீற்றங்களினால் ஏற்படும் பலன்கள் முதலாளிகளுக்கும், இழப்புகள் மக்களுக்குமாக இருப்பதை உணரலாம். பெருவெள்ளம் வந்தால் பயிர்கள், குடியிருப்புகள் மூழ்கிப் போய் கடும் இன்னல்களை சந்திப்பது மக்கள், ஆனால் வெள்ளத்தினால் உயரும் நிலத்தடி நீரால் தண்ணீர் விற்கும் தனியார் நிறுவனங்கள் பலனடைகின்றன. வரட்சியிலும் இதுவே, குடிநீருக்காக மக்கள் அலைய, பாட்டிலில் அடைத்து விற்பவர்கள் கல்லா கட்டுகிறார்கள். சுனாமி வந்தது உறவினர்களையும், உறைவிடங்களையும் இழந்து தவித்தது மக்கள், மீள்கட்டுமானப் பணிகளால் பல்லாயிரம் கோடிகளில் பலனடைந்தது கட்டுமான நிறுவனங்கள். இந்த தானே யின் தாண்டவங்களிலும் பாதிக்கப்பட்டிருப்பது உழைக்கும் மக்கள், பதுக்கலின் மூலமும் மீள் கட்டுமானத்தின் மூலமும் கொள்ளையடிக்கப் போவது முதலாளிகள்.

 

கடலூர் மாவட்டத்தில் மட்டும் 1500 கோடி அளவுக்கு சேதமதிப்பீடு செய்யப்பட்டிருப்பதாக மாவட்ட ஆட்சியர் தெரிவித்திருக்கிறார். ஏனைய மாவட்டங்களையும் புதுவையையும் உள்ளடக்கினால் அது இன்னும் பல மடங்காக எகிரக் கூடும். ஆனால் இந்த மதிப்பீடுகளால் திட்டமிடப்படும் நிவாரணங்களும் திட்டங்களும் பாதிக்கப்பட்ட மக்களை சென்றடையுமா? சுனாமி வந்து ஆண்டுகள் ஏழு கடந்துவிட்டது, கட்டப்பட்ட வீடுகளின் எண்ணிக்கையை விட கட்டியதாக காட்டி ஸ்வாஹா செய்யப்பட்ட வீடுகளின் எண்ணிக்கை அதிகம். அனைத்தையும் பணத்தால் அளக்கும் முதலாளித்துவ உறவுகள் லட்சம் பேர் இறந்த சுனாமியையே விட்டுவைக்காத போது தானேவை தள்ளி வைத்துவிடுமா என்ன? ஆக, இயற்கைச் சீற்றம் என்பது உழைக்கும் மக்களுக்கு மட்டும் தான். ஆளும் கும்பல்களுக்கோ கொள்ளையடிப்பதற்கு இயற்கை ஏற்படுத்தித் தந்திருக்கும் வாய்ப்பு.

 

புயல், பாதிப்பு என்று பொதுத்தன்மையில் நின்று பேசினாலும் புயலின் தாக்கம் எல்லோருக்கும் பொதுவாக இருப்பதில்லை. முட்கூடாக கிடக்கும் தன் முந்திரிக் காட்டை பார்த்து கண்களிலேயே உறைந்து போன கண்ணீரோடு ஒரு விவசாயி கூறுகிறார், “புள்ள மாதிரி பார்த்து பார்த்து வளர்ததுங்க” என்று. சோபாவில் உடம்பை மடித்து வைத்துக் கொண்டு ஒரு பெண்மணி கூறுகிறார், ”இன்னும் கரண்டு வரல, டிவி பார்க்க முடியல, போரடிக்குது” என்று. மூலையில் கிடந்த முனை மழுங்கிய அரிவாளுடன் கைலியை மடித்துக் கட்டிக் கொண்டு வீரத்தோடும் ஈரத்தோடும் விழுந்து கிடக்கும் மரக்கிளைகளை வெட்டி நீக்குகிறார்கள் சில இளைஞர்கள். ஜெனரேட்டரை வைத்துக் கொண்டு ஒரு செல்லிடப் பேசிக்கு சார்ச் ஏற்ற ஐம்பது ரூபாய் வசூலிக்கிறார்கள் சில இளைஞர்கள். இயற்கையோடு இழைந்து வாழ்பவர்கள் வெகு விரைவாகவே தங்களை தாங்களே மீட்டமைத்துக் கொள்வார்கள். ஏனென்றால் அவர்களுக்குத் தெரியும் இயற்கை தாக்குமேயன்றி தகர்க்காது என்று. இயற்கையையும் வியாபார பண்டமாக பார்ப்பவர்களிடமிருந்து தங்களை எப்படி மீட்டெடுத்துக் கொள்வது என்பதை மட்டுமே அவர்கள் கற்க வேண்டியுள்ளது. இயற்கை யாரையும் பிரித்துப் பார்ப்பதில்லை என்பதெல்லாம் பழைய தத்துவம். இயற்கை தான் பிரித்துக் காட்டுகிறது, யார் மனிதர்கள், யார் அந்த போர்வையில் இருப்பவர்கள் என்று.

 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

பேருந்து, பால், மின்சாரம் – விலை உயர்வு! பாசிச ஜெயாவின் பேயாட்டம்!!

ஜெயலலிதா பதவியேற்றதும்தான் எத்தனை எத்தனை நலத் திட்டங்கள்…! சமச்சீர் கல்வியை ஒழிக்க சில நூறு கோடி செலவு செய்து வீம்பாட்டம் ஆடிய கொடுமை; பல நூறு கோடி ரூபாய் செலவில் கட்டப்பட்ட புதிய தலைமைச் செயலகம் இழுத்து மூடப்பட்டு, முகமது பின் துக்ளக்கே வெட்கப்படும் அளவுக்கு சிறப்பு மருத்துவமனை என்ற அறிவிப்பு; அண்ணா நூற்றாண்டு நினைவு நூலகம் குழந்தைகள் மருத்துவமனையாக்கப்படுமென்ற ஹிட்லர் பாணி உத்திரவு; ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் நலப் பணியாளர்களை வீட்டுக்கு அனுப்பிய வக்கிர முடிவு; பரமக்குடியில் போலீசு கயவாளிகளுக்கு வானளாவிய அதிகாரம் வழங்கி ஏழு தலித்துக்களை கொன்று குவித்த பிசாசு ஆட்சி; மாதம் இரண்டு லாக்கப் கொலைகளைச் செய்யும் போலீசுத் துறைக்கு அளவிலா சலுகைகள்.

ஆனாலும் ஜெயலலிதா விடுவதாக இல்லை. முந்தைய முறை தன்னை முதலமைச்சராக தெரிவு செய்யாத மக்களை இந்த முறை வேறு வழியின்றி தெரிவு செய்திருந்தாலும் பழிவாங்க நினைக்கிறார் போலும்.

பால், மின்சாரம், பேருந்து என்று அத்தியாவசிய தேவைகள் அனைத்தையும் ஒரு மூச்சிலேயே விலையையும், கட்டணத்தையும் உயர்த்தி தான் ஒரு பாசிஸ்ட் என்று ஓங்கி நிரூபித்திருக்கிறார். இந்தியாவில் எந்த ஒரு முதலமைச்சரும், மாநிலமும் செய்திராத முன்னுதாரணமிது.

சுருங்கக் கூறின் இந்த விலை உயர்வினால் ஆவின், அரசுப் போக்குவரத்து கழகங்கள், மின்சார வாரியம் ஆகியவை கடும் கடன் சுமையிலிருந்து விடுபடும் என்பதெல்லாம் சும்மா ஒப்புக்கு தெரிவிக்கப்படும் சாக்கு. உண்மையில் இவற்றை ஒழித்து தனியார் துறையை விரிவுபடுத்தி கொள்ளையடிப்பதற்குத்தான் இவை உதவப் போகின்றன.

ஆவின் பால் தரமானது, சீக்கிரம் கெட்டுப் போகாது, சத்து விவரம் அறிவிக்கப்பட்ட அளவிலேயே இருக்கும். தனியார் பால் இவைகளுக்கு நேரெதிரானது. பொது மக்கள் அனைவரும் ஆவின் பாலையே விரும்புகின்றனர் என்றாலும் கடந்த சில ஆண்டுகளாக தனியார் பால் முதலாளிகள் பெருகி வருவதற்கு அரசே மறைமுகமாக உதவி செய்கிறது. ஆவின் வலைப்பின்னலை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக தனியார் முதலாளிகள் கைப்பற்றி வருகின்றனர். ஆவின் பால் கிடைக்காது என்ற தட்டுப்பாட்டை உருவாக்கி தனியார் பால் முதலாளிகள் சந்தையில் கணிசமான அளவை பிடித்திருக்கின்றனர்.

தனியார் பால் முதலாளிகள் அரசியல்வாதிகளையும், அதிகாரிகளையும் பினாமிகளாகக் கொண்டும், இல்லையேல் லஞ்சத்தால் குளிப்பாட்டியும் இதைச் செய்து வருகிறார்கள். ஆவினுக்கு பால் கொடுக்கும் விவசாயிகளையும் தனியார் பால் முதலாளிகள் வேண்டுமென்றே அதிக விலை கொடுத்து கைப்பற்றுவதும் நடக்கிறது. ஆவின் ஒட்டு மொத்தமாக இழுத்து மூடப்பட்டாலோ, இல்லை கணிசமான சந்தையை இழந்தாலோ கொள்முதல் விலை என்பது தனியார் முதலாளிகள் நிர்ணயிக்கும் ஒன்றாகத்தான் இருக்கும். மேலும் சிறு அளவில் கால்நடை வைத்து பராமரிக்கும் விவசாயிகளை ஒழித்து விட்டு பணக்கார விவசாயிகள் பெரும் பண்ணைகளை வைத்து நடத்துவதையே தனியார் பால் நிறுவனங்கள் விரும்புகின்றன. இதன்மூலம் பல இலட்சம் சிறு விவசாயிகள் ஒழிக்கப்படுவார்கள். இது ஒரு தனிக் கதை.

இந்நிலையில் பால் விலை உயர்வு என்பது தனியார் முதலாளிகளை நோக்கி மக்கள் திரும்பவதையே நீண்ட கால நோக்கில் செய்யும். மேலும் ஆவின் முகவர்களுக்கும் குறைவான கழிவு வருமானம், பால் பொருட்கள் போதிய அளவில் தராமல் இருப்பது என்ற பிரச்சினையும் தமிழகம் முழுவதும் உண்டு. இறுதியில் ஆவின் பாலை வைத்து தனது குடும்ப பட்ஜெட்டை போடும் சாதாரண மக்கள் அனைவரும், இனி மாதம் 200 முதல் 400 ரூபாயை அதிகம் செலவழிக்க வேண்டியிருக்கும். இது பெரும்பாலான உழைக்கும் மக்களுக்கு பெரும் சுமை என்பது சொல்லித் தெரிய வேண்டியதில்லை.

அது போல பேருந்து கட்டண உயர்வு. தற்போதைய கட்டண உயர்வு மூலம் விரைவுப் பேருந்துகளின் கட்டணம் என்பது ஏறக்குறைய ஆம்னி பேருந்துகளின் கட்டணத்தை நெருங்கி விட்டது. ஏற்கனவே அரசு பேருந்துகள் போதிய பராமரிப்பின்றி இயக்கப்பட்டு வந்தாலும் கட்டணம் குறைவு என்ற ஒரே காரணத்திற்காக மக்களால் விரும்பப்பட்டு வந்தன. இப்போது அதற்கும் ஆப்பு வைத்திருக்கிறார்கள். இலாபகரமான பேருந்துப் பாதைகள் முழுவதும் தனியாருக்கு திறந்து விடப்பட்டிருக்கும் நிலையில் இலாபம் இல்லாத பாதைகளுக்கு சேவை அளிப்பது அரசு பேருந்துகள் மட்டும்தான்.

ஆனால் இலாபம் தரும் பாதைகளை வைத்து தனியார் முதலாளிகள் சம்பாதிப்பதால் அந்த பணம் அரசுக்கு வருவதில்லை. ஆகையினால் மொத்தத்தில் நட்டம் ஏற்படுகிறது. மேலும் அரசு போக்குவரத்து கழகத்தை பொதுத்துறை அதிகாரவர்க்க முதலாளிகளும், அமைச்சர் பெருச்சாளிகளும் 90களில் செங்கோட்டையன் அமைச்சராக இருந்த காலத்திலிருந்தே கொள்ளையடித்து வருகின்றனர். பாடி கட்டுவது, உதிரிப் பாகங்கள் வாங்குவது, ஏன் பயணச்சீட்டு அடிப்பது வரை இந்தக் கொள்ளை விருட்சமாய் வேர் விட்டிருக்கிறது.

இது போக மினிபஸ், ஷேர் ஆட்டோ, கால்டாக்சி, கேப் முதலான தனியார் சேவைகள் மூலம் பொதுப்போக்குவரத்து சேவையிலிருந்து அரசு மெல்ல மெல்ல கழன்று கொண்டு வருகிறது. விரைவுப் பேருந்து மட்டுமல்ல, நகரப் பேருந்துகளின் கட்டண உயர்வும் சாதாரண மக்களை அச்சுறுத்தும் வண்ணம் இருக்கிறது. ஆவடி, பூந்தமல்லியிலிருந்து பாரிமுனைக்கும், பாரி முனையிலிருந்து தாம்பரத்திற்கும் வேலை நிமித்தமாக சென்று வரும் மக்கள் இனி கிட்டத்தட்ட 30 முதல் 40 சதவீதம் அதிகம் செலுத்த வேண்டியிருக்கும். தோராயமாக 500 முதல் 1000 ரூபாய் வரை அதிகம் செலவழிக்க வேண்டியிருக்கும்.

5000, 10,000 ரூபாய் சம்பளத்தில் வாழும் மக்களின் மொத்த செலவு திட்டத்தில் போக்குவரத்து மட்டும் 20 சதவீதத்தை எடுத்துக் கொள்ளும். அத்தியாவசிய பொருட்களின் விலையேற்றத்தினால் அல்லறும் மக்களுக்கு இது பேரிடியாய் இருக்கும் என்பதில் ஐயமில்லை. மத்திய அரசு டீசல் விலையேற்றத்தினால் நட்டம் என்பதில் ஒரு உண்மையை மறைத்து வருகிறார்கள். மொத்த விலையில் பாதிக்கும் மேற்பட்ட தொகை வரியாகச் செல்கிறது. இது மாநிலங்களுக்குத்தான் செல்கிறது என்றாலும் அதை குறைக்க யாரும் தயாரில்லை.

மேலும் கிராமப்புறங்கள் புறக்கணிக்கப்பட்டு, விவசாயம் அழிக்கப்பட்டு வேறு வழியின்றி மக்கள் நகர்ப்புறங்களை நோக்கி ஓட வேண்டியிருக்கிறது. இந்த செயற்கையான நகரமயமாக்கத்தின் விளைவுதான் எல்லா இடங்களிலும், பேருந்துகளிலும், ரயில்களிலும் கூட்டம் முண்டியடித்துக் கொண்டிருக்கிறது. இதற்கும் இந்த அரசுதான் காரணம். கிராமப்புறங்களையும், விவசாயத்தையும் வாழ வைத்திருந்தால் இந்த அசுர போக்குவரத்து இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. இனி பேருந்து கட்டண உயர்வால் மக்கள் ரயில்களை மொய்க்கப் போவது உறுதி. ஏற்கனவே அப்படித்தான் நடந்து வருகிறது. ஆக ரயில்வே நிறுத்தங்களில் இனி வன்முறை, சண்டையில்லாமல் மக்களை திணிப்பதற்கு ஏகப்பட்ட போலீசு தேவைப்படும். அல்லது ரயில் கட்டணங்களையும் ஆம்னி பேருந்து அளவு உயர்த்தி விட்டால் பிரச்சினை இல்லை. அதையும் செய்தாலும் செய்வார்கள்.

அடுத்து மின்சார கட்டண உயர்வை அரசு அறிவிக்காது, ஒழுங்குமுறை ஆணையமே அறிவிக்கும் என்று தனக்கு சம்பந்தமில்லாதது போல ஜெயலலிதா தெரிவிக்கிறார். ஏற்கனவே கிராமங்களில் 5 மணி நேரத்திற்கும் அதிகமான மின்வெட்டு, நகரங்களில் 3 மணி நேரத்திற்கு குறையாத மின்வெட்டு, மின்சாரமில்லாமல் ஓட முடியாத விவசாயிகளின் பம்பு செட்டுக்கள், சிறு – நடுத்தர தொழில்கள் என்று ஏகப்பட்ட பிரச்சினை இருக்கும் போது பட்ட காலிலே படும் என்பது போல கட்டண உயர்வு. இந்தக் கட்டண உயர்வும் ஏறத்தாழ 30 முதல் 40 சதவீதம் இருக்குமென்று தெரிகிறது. அதன்படி 500 ரூபாய் கட்டியவர்கள் இனி 700 ரூபாய் கட்ட வேண்டும். 1000 ரூபாய் கட்டியவர்கள் இனி 1400 ரூபாய் கட்ட வேண்டும்.

பெரு நகர குடித்தன வீடுகளில் யூனிட் ஒன்றுக்கு 7, 8 ரூபாய் வைத்து வாடகைக்கு விடுபவர்கள் இனி பத்து ரூபாய் என்று மாற்றப் போவது உறுதி. அதன்படி 100 யூனிட் மட்டும் பயன்படுத்தும் மக்கள் அதற்கென ரூ.1000 கட்ட வேண்டும். இது வீடுகளில்லாமல் வாடகைக்கு இருக்கும் சாதாரண மக்களுக்கு எத்தகைய துயரமென்பது விளக்காமலேயே புரியும். சிறப்பு பொருளாதார மண்டலங்களுக்கும், பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்கும், தடையின்றி சலுகை விலையில் கொடுக்கப்படுவதும், ஷாப்பிங் மால்கள் முதலான பேரங்காடிகளுக்கு விரயமாக்கப்படும் மின்சாரமும்தான் இன்றைய தட்டுப்பாட்டிற்கு காரணம்.

இவர்களுக்கு உரிய விலை வைத்தாலே மின்சார வாரியம் நட்டமின்றி செயல்பட முடியும். இது போக ஆளும் கட்சி பொதுக்கூட்டங்களுக்கும், கோவில் விழாக்களுக்கும் கொக்கி போட்டு திருடப்படும் மின்சாரத்திற்கு உரிய கட்டணத்தை வசூலிக்க முடியும். இதையெல்லாம் விடுத்து சாதாரண மக்களது மடியில் கை வைக்கிறார் ஜெயலலிதா.

தமிழகத்திற்கு போதிய நிதியை மத்திய அரசு கொடுக்கவில்லை என்று நாடகமாடும் ஜெயலலிதாவின் நரித்தனத்திற்கு தினமலர், தினமணி, ஹிந்து, டைம்ஸ் ஆப் இந்தியா போன்ற ஊடக மாமக்கள் விளம்பரம் கொடுத்து அது உண்மை போல செய்திகளை வெளியடுகின்றனர். இலவச லாப் டாப், மிக்சி, பேன், கிரைண்டர், ஆடு மாடு போன்றவை கொடுப்பதற்கு மத்திய அரசு நிதி கொடுக்க வேண்டுமாம்.

எனில் இதை தேர்தலின் போது தெரிவித்திருக்கலாமே? இத்தகைய இலவச திட்டங்களை மத்திய அரசு நிதி கொடுத்தால் மட்டும் அமல்படுத்துவோம் என்றல்லவா அறிவித்திருக்க வேண்டும்? தி.மு.கவிற்கு போட்டியாக ஏதாவது செய்து ஆட்சியை பிடிக்க வேண்டும் என்பதுதான் பாசிச ஜெயாவின் திட்டம். உண்மையில் இத்தகைய இலவசத் திட்டங்களெல்லாம் கொடுக்க கூடாது என்பதுதான் அவரது உட்கிடை. முதலாளிகளின் உலகில் வாழும் அவருக்கு சாதாரண மக்களது நலனைப் பற்றி என்ன அக்கறை இருக்க முடியும்? உண்மையில் மத்திய அரசு பணம் கொடுக்கவில்லை என்றால் தன்னால் எதுவும் பிடுங்க முடியாது என்று ஆட்சியை தூக்கி எறிந்து விட்டு போகவேண்டியதுதானே?

நட்டமடையும் பொதுத்துறைகளுக்காக கட்டண உயர்வை அறிவித்திருப்பதாக கூறும் ஜெயா அது போல ஆண்டுக்கு 17,000 கோடி ரூபாய் வருமானத்தை அள்ளித் தரும் மற்றொரு ‘பொதுத்துறையான’ டாஸ்மாக்கிற்கு கட்டண குறைப்பை அறிவிப்பாரா? இல்லை அந்த வருமானத்தைக் கொண்டு பால், பேருந்து விலை உயர்வை செய்யமாட்டோம் என்றுதான் சொல்லுவாரா? முக்கியமாக அவரது பல இலவசத் திட்டங்களுக்கு அமுத சுரபி இந்த டாஸ்மாக்தான். அதனால்தான் ஏழை குடிகாரர்களின் வாந்திகளுக்கிடையே குடிக்க விரும்பாத பணக்காரர்களுக்காக எலைட் டாஸ்மாக்கை திறக்கப் போகிறார்.

அரசு வரிவருவாயைப் பெருக்க வேண்டுமானால் கார்களை வைத்திருப்போருக்கு வரி உயர்த்த வேண்டும், மாளிகைகளில் குடியிருப்போருக்கு வரி விதிக்க வேண்டும், பன்னாட்டு முதலாளிகள், தரகு முதலாளிகள் இவர்களுக்களல்லவா அதிகம் வரி விதிக்க வேண்டும்? இத்தகைய வசதிகளெதுவும் இல்லாத வாழ்வை நடத்துவதற்கே அல்லும் பகலும் போராடிக் கொண்டிருக்கும் மக்களின் மடியில் கை வைக்க வேண்டுமென்றால் என்ன காரணம்?

கல்வி, போக்குவரத்து, மருத்தவம் என அனைத்து துறைகளிலும் அரசை ஒழித்து விட்டால் அளப்பறிய பணம் தனியார் முதலாளிகளுக்கு போகும். அதற்காகத்தான் இந்த விலை உயர்வு. இது பாசிச ஜெயா மட்டுமல்ல, கருணாநிதி இருந்தாலும் இப்படித்தான் நடந்திருக்கும். என்ன தி.மு.க ஆட்சியிலிருந்தால் அது சத்தமில்லாமல் நடந்திருக்கும். பாசிச ஜெயா என்பதால் ஊரறிய பறையடித்து அறிவித்திருக்கிறார்.

கூட்டிக்கழித்துப் பார்த்தால் இனி உழைக்கும் மக்கள் தமது மாத செலவில் 2000 ரூபாய் வரை அதிகம் செலவழிக்க வேண்டியிருக்கும். இந்த சுமையை அவர்கள் அடிமைகளைப் போல சுமந்து கழிக்கப் போகிறார்களா? இல்லை தளையை அறுத்து போராடப் போகிறார்களா?

ஓட்டுப் போடாதீர்கள், அதில் தீர்வில்லை, இந்த சமூக அமைப்பை மாற்ற புரட்சி நடத்த வேண்டுமென்று பேசினால் இதெல்லாம் வேலைக்காகாது என்று எல்லாம் அறிந்தவர் போல புறந்தள்ளும் நடுத்தர வர்க்கம் இனியாவது தனது முட்டாள்தனத்தை உணருமா?

பாசிச ஜெயா அறிவித்திருக்கும் இந்த உத்திரவுகள் ஒரு முன்னோட்டம்தான். நாடும், மக்களும் மொத்தமாக பன்னாட்டு முதலாளிகளுக்கு விலை பேசப்படும் அங்கமாகத்தான் இந்த அறிவிப்புகள் பட்டவர்த்தனமாக வருகின்றன. என்ன செய்யப் போகிறோம்?

முதல் பதிவு: வினவு

%d bloggers like this: