காதலர் தினம்: சமூகத்தையும் காதலிப்போம்

tntj hm

 

பிப்ரவரி 14 காதலர் தினம் என்று உலகமெங்கும் கொண்டாடப்படுகிறது. பெற்ற அன்னையையே கொண்டாட்டப் பொருளாக மாற்றி, நுகர்வுப் பண்பாட்டில் மூழ்கடித்து அன்னையர் தினமாக கொண்டாடும் மேற்குலகு காதலை, காதலர்களை மட்டும் விட்டு விடுமா என்ன? கொண்டாடுகிறது. அதாவது, கொண்டாடத் தூண்டுவதற்காக கொண்டாடுகிறது.

இந்தியாவில் மூன்று விதங்களில் காதலர் தினம் கொண்டாடப்படுகிறது. காதலர்களால் கொண்டாடப்படுவது. இன்று மட்டும் என்றல்ல, என்றும், கிடைக்கும் ஒவ்வொரு கணத்தையும் தங்கள் காதலை பகிர்ந்து கொள்ளவே விரும்புவார்கள். என்றாலும் இன்று ஒரு தனிவித கிளர்ச்சியைத் தரும் விதத்தில் அந்தப் பகிருதல் இருக்கும். இன்று காதலர் தினம் என்று தெரியாதவர்கள் கூட தங்கள் காதலைப் பகிரக் கூடும். ஏன் கோபமாய் கூட தங்கள் காதலை பகிர்ந்து கொள்ளக் கூடும். அது தனிப்பட்ட அவர்களுக்கான ஒன்று.

ஊடகங்களால் கொண்டாடப்படும் காதலர் தினம். வணிக நோக்கங்களோடு இணைந்த இந்த வகைக் கொண்டாட்டத்தில் எந்த விதத்திலும் காதல் இடம் பெற்றிருப்பதில்லை. காதலர்களுக்கே கூட காதல் மீது எரிச்சலுறச் செய்ய முடியும் என்றால், அது தங்கள் பார்வையாளர்களைத் தக்கவைப்பது, அல்லது அதிகரித்துக் கொள்வது எனும் பெயரில் ஊடகங்களில் செய்யப்பட்டும் நிகழ்ச்சிகள் தாம். சந்தை மதிப்பை இழந்த நடிகையிடம் அல்லது நடிகரிடம் பொருளை இழந்த கேள்விகளைக் கேட்கும் கீழ்மைகள் காதலை எப்படி மேன்மைப் படுத்தும் என இவர்கள் கருதுகிறார்கள்?

அடுத்து காதலை எதிர்த்து மதவாதிகள் செய்யும் அடாவடிகளால் காதலிக்காதவர்கள் அல்லது காதலை பொருட்டாக எண்ணாதவர்கள் கூட காதலுக்கு இசைவாக மாறும் கொண்டாட்டம். இது வெறும் கொண்டாட்டமாக மட்டும் நில்லாமல் மதவாத பன்னாடைகளை பந்தாடும் விதமாகவும் சில போதுகளில் வடிவமெடுக்கும்.

கொண்டாட்டம் என்பது திருவிழாக்கள் என்பது முதலாளித்துவத்தின் வேட்டை நாய்கள். எவ்வாறென்றால் அதில் வணிக நலம் தவிர வேறெதுவும் இல்லை. எடுத்துக்காட்டாக, அட்சய திருதியை என்றொரு நாளை கொண்டாடுகிறார்கள். நகைக் கடைகளில் அலைமோதும் கூட்டம் மட்டுமே இந்தக் கொண்டாட்டத்தின் ஒரே பயன். ஆனால், தன்னுடைய அன்றாட சாப்பாடு தன் அன்றாட உழைப்பில் தங்கியிருக்கும் நிலையிலுள்ள தொழிலாளி கூட பொட்டுத் தங்கமாவது வாங்கி விட மாட்டோமா என ஏங்க வைக்கும் அளவுக்கு சில ஆண்டுகளில் இந்தக் கொண்டாட்டம் ஆபத்தான முறையில் விரிந்துள்ளது. இது போலத் தான் காதலர் தினமும். இந்த ஆண்டு தமிழ்நாட்டிலிருந்து மட்டும் மூன்று கோடி ரோஜா மலர்கள் ஏற்றுமதி ஆகியிருப்பதாக செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன. இதை உலகம் முழுவதிலும் விரித்துப் பார்த்தால், ரோஜாக்கள் மட்டுமல்ல, பூக்கள் மட்டுமல்ல, வாழ்த்து அட்டை, சாக்லேட், ஆடை அணிகலன்கள், பரிசுப் பொருட்கள் என பல்லாயிரம் கோடிகளில் விரியும் விற்பனை இலக்கு மட்டும் தான் காதலர் தினத்தின் ஒரே வீழ்படிவாக இருக்கும். பல்லாயிரக் கணக்கில் விற்பனை இலக்கு என்பதன் பொருள் பல்லாயிரக் கணக்கான மக்களின் உழைப்பைச் சுரண்டுவது என்பதைத் தவிர வேறெதுவாக இருக்க முடியும்?

காதல் என்பது தனித்துவமான, கவித்துவமான, உன்னதமான ஓர் உணர்வு. இந்த ஆணாதிக்க உலகில் பெண் தன்னைக் காத்துக் கொள்ள தேர்ந்து கைக் கொண்ட ஒரு தெரிவு. சமூகத்தை பெண் தலைமை தாங்கி வழி நடத்தியது முடிவுற்று ஆணின் கீழ் அடிமைப்பட நேர்ந்த போது, ஆணின் பலதார வேட்கைக்கு பலியான பெண், தன்னைக் காத்துக் கொள்ள கண்டுபிடித்தது தான் காதல். என்றாலும் முழுதான ஆணாதிக்க சமூகத்தில் பெண்ணின் காதல் அவ்வளவு எளிதானதல்ல. இன்றைய நுகர்வுவெறி ஏனைய பொருட்களைப் போல் பெண்ணுடலையும் பண்டமாக்கி நுகர காதலையும் பயன்படுத்துகிறது. அதேநேரம் காதல் இன்னும் புரட்சிகரமாய் நீடித்துக் கொண்டு தான் இருக்கிறது. காதலுக்கு எதிராக மதவாதிகளும், பிற்போக்குவாதிகளும் பொங்கி எழுவதிலிருந்தே இதைத் தெரிந்து கொள்ளலாம்.

பார்ப்பன பாசிச வெறியர்கள் பிப்ரவரி 14 என்றாலே உருட்டுக் கட்டைகளோடும் தாலியோடும் கிளம்பி விடுகிறார்கள். கலாச்சாரம் கெடுகிறது என்கிறார்கள், போலிக் காதல் நாடகக் காதல் என்கிறார்கள் அதனால் திருமணம் செய்து வைக்கிறோம் என்கிறார்கள். கலாச்சாரத்தைக் காக்கும் அதிகாரத்தை இவர்களுக்கு வழங்கியது யார் என்பது ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும். எது கலாச்சாரம்? இங்கிருந்த கலாச்சாரம் என்ன?

புராண புழுகு மூட்டைகளை எடுத்துக் கொண்டால் அடுத்தவன் மனைவியை களவாடுவது தொடங்கி அத்தனை பாலியல் சீர்கேடுகளும் அவைகளின் மையமாக இருக்கின்றன. இந்தக் கலாச்சாரத்தோடு ஒப்பிடும் போது அந்த குண்டர்களுக்கு காதல் கலாச்சார சீர்கேடாக தெரிவதில் வியப்பு ஒன்றுமில்லை. சாதிக்கொரு நியதி என வைத்துக் கொண்டு பாலியல் வக்கிரங்களுக்கு மட்டும் எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லாமல் கூத்தடிப்பதையே வாழ்வாக கொண்டவர்களுக்கு காதல் கசக்கத்தான் செய்யும். ஆஷிபாவை கோவிலுக்குள் வைத்து கூட்டு வன்புணர்வு செய்தவர்களுடன், பலர் இருக்கும் மன்றங்களில் நீலப்படம் பார்ப்பவர்களுடன், புனிதம் என்று வாய் கிழியப் பேசும் கருவறையையே கட்டிலாக பயன்படுத்துவோர்களுடன் காதல் குறித்து விவாதம் செய்ய முடியாது. அவர்கள் கையிலிருக்கும் உருட்டுக் கட்டைகளை காதலர்கள் பிடுங்கிக் கொண்டு திருப்பவது தான் ஒரே வழி.

அண்மை ஆண்டுகளில் இஸ்லாமிய இயக்கங்களும் காதலுக்கு எதிராக சுவரொட்டிகளில் பாடம் நடத்திக் கொண்டிருக்கின்றன.கற்புக் கொள்ளையர்கள் தினமாம். அடுத்தவர்களின் மனைவியர்களை சூறையாடிக் கொண்டிருந்த தலைவனைக் கொண்ட ஓர் இயக்கம் தான் கற்புக் கொள்ளையர் தினம் என்று சுவரொட்டிக் கொண்டிருந்தது. இந்த ஆண்டில் அந்த வாசகத்தை மாற்றி விட்டார்கள், கேட்டால் தலைவனை துரத்தி விட்டதன் அடையாளமாம். அந்த இயக்கத்திலிருந்து வெளியேறிய, வளியேற்றப்பட்ட அத்தனை தலைவர்கள் மீதும் இதே பாலியல் குற்றச்சாட்டு தானே சுமத்தப்பட்டது. என்றால் உங்கள் தவ்ஹீத்தின் பொருள் அடுத்தவன் மனைவியை கவர்வது தானா?

இவர்கள் என்ன, இவர்கள் அழகிய முன் மாதிரியாகக் கொண்டிருக்கும் முகம்மதே அப்படிப் பட்டவர் தான். போரில் கணவனை வெட்டி வீழ்த்திவிட்டு அன்று இரவே அவர்களின் மனைவியோடு தவ்ஹீத்தை தேடியவர் தானே. ஏன் முகம்மது காதல் கொள்ளவில்லையா? திருமணமாகாத பெண்ணான உமைமா பிந்த் நுமானிடம் சென்று உன்னை எனக்கு அன்பளிப்புச் செய் என்று கேட்டாரே முகம்மது. இதன் பொருள் என்ன? இதற்கு ஒரு சுவரொட்டி ஒட்டுவார்களா?

மதவாதிகளும் பிற்போக்குவாதிகளும் மட்டும் தான் காதலை எதிர்க்கிறார்களா? காதலர் தினத்தைக் கொண்டாடுவது, அதை எதிர்ப்பவர்களை எதிர்ப்பது என்பது அந்த மாதிரியான தோற்றத்தைத் தான் தருகிறது. ஒட்டு மொத்த சமூகத்தாலும் காதல் எதிர்க்கப்படுகிறது. காதலை ஆதரிப்பது என்பது விதி விலக்கு தான். இங்கு காதலிப்பதற்கே அனுமதி இல்லையே, பின் எப்படி அதனை கொண்டாடுவது? ஒரு பெண் தனியாக சென்றாலோ, தைரியமாக ஒன்றை எதிர் கொண்டாலோ அந்தப் பெண்ணை தவறான வழியில் செல்பவளாக இந்த சமூகம் சித்தரிக்கவில்லையா? எந்தப் பெண்ணாவது இந்தப் பையனுடன் நான் நட்பாக பழகுகிறேன் என்று தன் பெற்றோரிடம் கூற முடியுமா? அவ்வளவு ஏன், திருமணம் ஆன பிறகும் கூட தன் பழைய வகுப்பு நண்பனுடன் ஓரிரு நிமிடங்கள் பேசிவிட்டால் கணவனின் முறைப்பை எதிர் கொள்ளாத பெண் உண்டா? காதல் மட்டுமல்ல, ஆணும் பெண்ணும் நட்பாக பழகக் கூட அனுமதிக்க முடியாத சமூகம் இது. ஏன் வந்தது, எப்படி வந்தது இந்த நிலை.

ஒரு சிறுமி வயதுக்கு வந்து விட்டால் அதை தான் வாழும் பகுதியில் அறிவிக்கும் விதமாய் ஒரு சடங்காக நடத்துவதும், அதன் பிறகு திருமணம் செய்ய தாமதமாகும் ஒவ்வொரு நாளையும் வயிற்றில் நெருப்பைக் கட்டிக் கொண்டிருப்பதாய் உணர்வதும்  எதனால் ஏற்பட்டன? எதனாலென்றால், ஆண்டைகளின் கண்ணில் படும் எந்தப் பெண்ணும் பாலியல் இச்சையை தீர்க்க பயன்படாமல் திரும்ப முடியாது எனும் நிலை இருந்ததால் தான். இதற்கெனவே ஆண்டைகள் குண்டர் படையை தீனி போட்டு வளர்த்து வைத்திருப்பார்கள். அடையாளம் காட்டி விட்டால் தூக்கிக் கொண்டு வந்து விடுவார்கள். அதற்கு எதிராக ஒன்றும் செய்ய முடியாது. ஏனென்றால் அன்றைய சமூக பொருளாதார உறவுகள் அப்படித்தான் கட்டியமைக்கப்பட்டிருந்தன. திருமணமாகும் எந்தப் பெண்ணும் தன்னுடன் தான் முதலிரவைக் கழிக்க வேண்டும் என்று தன் ஆளுமைக்குட்பட்ட பகுதிகளில் நம்பூதிரிகள் சட்டமே இயற்றி வைத்திருந்தார்கள். இதற்காகத் தான் தன் மகள் வயதுக்கு வந்து விட்டதை அறிவித்து எவ்வளவு விரைவில் முடியுமோ அவ்வளவு விரைவில் திருமணத்தை முடித்து அனுப்பி விட வேண்டும் எனும் பதைப்பு பெற்றோர்களுக்கு ஏற்பட்டது.

ஆக, இன்று சமூகம் காதலுக்கு எதிராக இருக்கிறது என்றால் அதன் பொருள் அன்றைய பார்ப்பனிய அடக்குமுறையின் விளைவு இது என்பது தான். அன்று ஆண்டைகளுக்கு அடியாட்களாக இருந்து பெண்களை தூக்கிக் கொண்டு போய் கொடுத்த குண்டர்கள் தான் இன்று நாங்கள் கலாச்சாரத்தின் காவலர்கள் என்கிறார்கள். அவர்கள் கலாச்சாரம் அது தான். ஆஷிபாவின் வன்புணர்வு குற்றவாளிகளை விடுதலை செய் என்று பேரணி நடத்துவதன் காரணம், பார்க்கும் எந்தப் பெண்ணையும் வன்புணர்வு செய்வது எங்களின் கலாச்சாரம், அது எங்களின் உரிமை. அதை மறுத்து நீங்களே சுயமாய் நின்று உங்களுக்குள்ளே காதலாய் தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்வது எங்கள் உரிமையில் தலையிடுவதாகும் என்பது தான் அந்தக் குண்டர்களின் செயலுக்கான அடிப்படை. இதை காதலர்கள் மட்டுமல்ல, அந்தக் காதலர்களின் பெற்றோர்களும் கூட அங்கீகரிக்க முடியாது. காதலிப்பது என்பது பெற்றோர்களின் பதைப்பை, வயிற்றில் நெருப்பைக் கட்டிக் கொண்டிருக்கும் உணர்வை எதிர்த்துப் போராடுவது என்பதாக புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

ஆக, ஒட்டுமொத்த சமூகமே இந்த பாசிச குண்டர்களை துரத்தியடிப்பதையும், அப்புறப்படுத்துவதையும் செய்ய வேண்டியதிருக்கிறது. அதேநேரம் காதல் என்பது கார்ப்பரேட்டுகளுக்கு லாபம் சம்பாதித்துக் கொடுக்கும் கருவியாக, உழைப்பைச் சுரண்டும் அறுவடையாக மாறி நிற்பதையும் தடுக்க வேண்டும்.

பார்ப்பனியம் பெண்ணுடலை போகப் பொருளாக எண்ணிக் குதறுவதற்காக காதலை மறுக்கிறது. முதலாளித்துவமோ ஆணின் பலதார மணத்தை சட்டத்தை மீறி பயன்படுத்துவதற்காக, தன்னுடைய லாப நோக்கத்துக்காக காதலை ஊடகங்கள் மூலமும்  நுகர்வு வெறி மூலமும் பரப்புகிறது. பெண்ணுடலை குதறும் இதே வெறியுடன் தான் அது சமூக வளங்களையும் குதறுகிறது. நீர், நிலம் காற்று, ஆகாயம் என அத்தனையும் இன்று மாசடைந்து மக்கள் பயன்படுத்த முடியாமல் இருக்கிறது என்றால் அது இந்த முதலாளித்துவமும், பார்ப்பனியமும் சேர்ந்து இயற்கையை மக்கள் காதலிக்க விடாமல் தடுத்து வன்புணர்வு செய்ததன் விளைவு.

தன் மகளை நல்ல முறையில் திருமணம் செய்விப்பது எப்படி நம் கடமை என எண்ணுகிறோமோ அது போல இந்த சமூகத்தையும் அதன் வளங்களையும் எல்லோரையும் வாழவைக்கும் விதத்தில் திருமணம் செய்விப்பதும் நம் கடமையாக வேண்டும். எப்படி காதலிப்பது நம் உரிமை எனக் கருதுகிறோமோ அது போல இந்த சமூகத்தை வன்புணர்வு செய்ய நினைப்பவர்களை அடித்து விரட்டிக் காப்பதும் நம் உரிமையாகக் கொள்ள வேண்டும்.

காதலர் தினம் காதலைக் காதலிப்பதற்கு மட்டுமல்ல, சமூகத்தையும் சேர்த்துக் காதலிப்பதற்குத் தான்.

 

மின்னூலாக  (PDF) பதிவிறக்க

கற்புக் கொள்ளையன் பி.ஜே.வை முன்வைத்து .. .. ..

dc566bee2e17ac7248ca4067e2f1c7d4

 

முன்குறிப்பு: கற்புக் கொள்ளையன் பீஜே எனும் தலைப்பில் கற்பு எனும் சொல் பாவிக்கப்பட்டுள்ளது. இதன் பொருள், கற்பு எனும் சொல்லின் பொருளை, அந்தச் சொல் கட்டியமைத்திருக்கும் பண்பாட்டுப் பொருளை ஏற்றுக் கொண்டிருப்பதால் அந்தச் சொல் பாவிக்கப்பட்டிருக்கிறது என்பதல்ல. கற்பு எனும் சொல் ஆணாதிக்கத்தினால் பெண்களின் மீது பெருஞ்சுமையாக சுமத்தப்பட்டிருக்கிறது என்பதில் மாற்றுக் கருத்தில்லை. ஆனாலும் ஆண்டுதோறும் பிப்ரவரி 14 காதலர் தினத்தன்று இன்று கற்புக் கொள்ளையர்கள் தினம் என்று சுவரொட்டி ஒட்டி, பேசி, எழுதி காதலையும் பெண்களையும் ஒருசேர இழிவுபடுத்திய இயக்கமான த.த.ஜ எனும் இயக்கத்தின் தலைவன், பிறரின் மனைவியரை கொள்ளையிடுபவனாக இருந்திருக்கிறான் என்பதை நினைவூட்டவே அந்தச் சொல் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது.

பி.ஜெய்னுலாப்தீன் எனும் பீஜே என்பவர் மீது பல ஆண்டுகளாக கூறப்பட்டு வந்த பாலியல் குற்றச்சாட்டு, அந்தக் காலம் தொடங்கி நேற்றுவரை அவராலும், அவரின் இயக்கமான த.த.ஜ (தமிழ்நாடு தவ்ஹீத் ஜமாத்) வினராலும் மறுக்கப்பட்டு, சமாளிக்கப்பட்டு, முட்டுக் கொடுக்கப்பட்டு வந்த அந்த பாலியல் குற்றச்சாட்டு இன்று மறுக்க முடியாதபடி அவர் வாயாலேயே ஒப்புக் கொள்ளப்பட்டு உறுதிப் படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. தற்போது இவ்வாறு ஒப்புக் கொண்டிருப்பது என்பது தவறு செய்து விட்டோம் எனும் குற்ற உணர்வினாலோ, அவர்களே சொல்லிக் கொள்வது போல இறை மீதான அச்சத்தினாலோ, குற்றச்சாட்டு வந்து விட்டது என்பதனாலோ, ஆதாரபூர்வமாக வெளிப்பட்டுவிட்டது என்பதாலோ அல்ல. இதற்கு மேலும் நாம் தொடர்ந்து அமைதியாக இருந்தால் இனும் என்னென்ன பூதங்களெல்லாம் ஆதாரபூர்வமாக வெளிவருமோ எனும் அச்சத்தினால் மட்டுமே – அதாவது இன்னும் பல பாலியல் வக்கிரங்கள் ஆதாரபூர்வமாக வெளிப்பட்டு வெளியே தலைகாட்ட முடியாமல் போகும் நிலையை ததஜ வுக்கு ஏற்படுத்தி விடுமோ எனும் அச்சத்தினால் மட்டுமே – ஒப்புக் கொள்ளப்பட்டிருக்கிறது, நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.

இது போன்ற பாலியல் ஒழுங்கு மீறல்கள் சமூகத்தில் புதியவை அல்ல. என்றால் இதில் பி.ஜே வை மட்டும் ஏன் குறிப்பாக எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்றால், அதற்கு பல காரணங்கள் இருக்கின்றன.

முதலில் ததஜவினர் நடந்து கொள்ளும் விதத்தை பார்க்கலாம். ததஜவில் பாலியல் ஒழுங்கு மீறல் என்பது புதியது அல்ல. பாக்கர் தொடங்கி பக்கிர் வரை தொடர்ந்து கொண்டிருப்பது தான். ஆனால் பாக்கர் தொடங்கி பக்கிர் அல்தாபி வரை எவ்வாறு நடந்து கொண்டார்களோ அதேவிதத்தில் பிஜே தொடர்பில் நடந்து கொள்ளவில்லை. முடிந்தவரை வெளியில் தெரியாமல் முடக்கிவிடவே முயன்றார்கள். எல்லா விதத்திலும் இப்படித்தான் அவர்கள் சொல்லிக் கொண்டார்கள். இதுபோன்ற பாலியல் அத்துமீறல்கள் வெளியில் தெரிந்தால் இயக்கத்தின் மதிப்பு பாதிக்கப்படும் என்பதால் வேறு ஏதோ ஒரு கரணத்தைக் கூறி நடவடிக்கை எடுத்து ஒதுக்கி வைக்கிறோம் என்றும் கூறிக் கொள்வார்கள். ஆனாலும் ஒவ்வொரு முறையும் இது வெளிவந்து கொண்டே இருக்கிறது. எப்படி வெளிவருகிறது என்றால் தலைமைப் பொறுப்பில் இருப்பவர்களே மறைமுகமாக இதை வெளியே கசிய விட்டு விடுவார்கள். ஏனென்றால் நடவடிக்கைக்கு உள்ளாக்கப்பட்டு வெளியேற்றப்படும் ஒருவர், வெளியில் சென்ற பிறகு உள்ளிருப்பவர்கள் குறித்த உண்மைகளை வெளியிட்டு விட்டால் என்ன செய்வது? அதற்காக, அவ்வாறு வெளியில் தெரியும் முன்னர், வெளியேறுவோரை களங்கப்படுத்தி விட்டால், பின்னர் குற்றச்சாட்டு வந்தாலும் சமாளித்துக் கொள்ளலாம் என்பதற்காக அவ்வாறு மறைமுகமாக கசிய விட்டு விடுவார்கள். முன்னர் வெளியேறிய பலர் இவ்வாறான களங்கப்படுத்தலுக்கு பதில் கூறிக் கொண்டிருந்தார்களே தவிர, தன்னிலை விளக்கம் அளித்துக் கொண்டிருந்தார்களே தவிர, இப்படி மறைமுகமாய் கசிய விடப்படுவதை கேள்விக்கு உள்ளாக்கவில்லை. அதேநேரம் ததஜவினர் வெளியேறியோரை கடுமையாக தூற்றுவார்கள். ததஜவினரின் முகநூல் கணக்குகளை எடுத்துப் பார்த்தால் இவ்வாறு தூற்றுவதில் அவர்கள் புதிய இலக்கணமே படைத்திருப்பதைக் கண்டு கொள்ளலாம்.

ஆனால், இவைகளுக்கு மாறாக பக்கீர் அல்தாபி இயக்கத்தின் உயர்குழுவில் பேசப்பட்ட ஒன்று எப்படி சமூக வலைதளங்களில் வெளிவந்தது? இதற்கு யார் பொறுப்பேற்பது? எப்படி யாரால் வெளிவந்தது என்பதை கண்டுபிடிக்க வேண்டாமா? என்றெல்லாம் பொங்கியதற்கு இன்றுவரை ததஜவினர் பதில் கூறவில்லை. மட்டுமல்லாமல் முந்தியவர்களைப் போலல்லாமல் அல்தாபி கேள்வி கேட்ட ததஜவின் நிர்வாகத்தில் நடக்கும் ஊழல் உள்ளிட்ட பல முறைகேடுகள் ததஜவினரிடமே குழப்பத்தை ஏற்படுத்தியது. இதனோடு இணைந்து பிஜே வுக்கு எதிராக வெளியான மூன்று கேட்பொலிகளும் (ஆடியோ) ததஜ வை ஆட்டம் காணச் செய்தது. மட்டுமல்லாது பிஜே மீது தொடக்க காலங்களில் கொலை செய்யத் தூண்டிய குற்றச்சாட்டுகளும் உண்டு. அவைகளெல்லாம் வெளியில் தெரியாமல் மறைக்கப்பட்டிருக்கின்றன என்பன தனிக் கதை.

வழக்கமாக இது போன்ற குற்றச்சாட்டுகள் ஆதாரங்கள் வெளிப்பட்டால் தொடர்புடையவரை அழைத்து விசாரிப்பார்கள். மறுத்தால் உண்மையா என சோதித்தறிவார்கள் அப்போதும் மறுக்கப்பட்டால் முபாஹலாவுக்கு அழைப்பார்கள். முபாஹலா என்பது அல்லாவின் சாபத்தைக் கோருதல். அதாவது இறுவேறு நிலைகளில் உண்மையை கண்டறிய முடியாவிட்டால் யார் பொய் சொல்கிறார்களோ அவர்கள் மீது அல்லாவின் சாபம் உண்டாகட்டும் என்று பொது இடத்தில் மக்களைக் கூட்டி இருவரும் சபதம் செய்வது. தெளிவாகச் சொன்னால் பிரச்சனையை அல்லாவின் பக்கம் தள்ளி விடுவது. பிஜே வைப் பொருத்தவரை இவை எதுவுமே நடக்கவில்லை. ஏன்? மட்டுமல்லாது அவர் மீது பாலியல் குற்றச்சாட்டுகள் வரத் தொடங்கிய காலம் தொடங்கி நேற்று வரை அவ்வாறு குற்றச்சாட்டு கூறுவோரை மிக இழிவாக, ஆபாசமான வசைச் சொற்களை கொட்டி முழக்கினார்கள். தொடர்ச்சியாக மறுக்கவே முடியாத படி கேட்பொலிகள் வெளி வந்தன. மிமிக்ரி என்றார்கள். குமுதம் ரிப்போர்ட்டர் பத்திரிகையில் வெளியானதும் எகிறிக் குதித்தார்கள். எங்களிடம் ஆதரம் இருக்கிறது முடிந்தால் வழக்கு தொடுக்கலாம் நாங்கள் சந்தித்துக் கொள்கிறோம் என்றதும் மடையை அடைத்தது போல் அமைதியாகி விட்டார்கள். இவைகள் எல்லாமே அந்த கேட்பொலிகள் உண்மைதான் என்பதை உறுதிப்படுத்த, அவர் மாபெரும் அறிஞர் அவரை நாங்கள் நம்புகிறோம் என்றார்கள். இப்படி ததஜ வினர் பிஜேவுக்கு முட்டுக் கொடுத்தது முன்வரலாறு இல்லாதது. அந்த இயக்கத்தில் பாலியல் குற்றச்சாட்டுக்கு ஆளான எவருக்குமே இவர்கள் இப்படி நடந்து கொண்டதே இல்லை. ஆனால் இன்று தவிர்க்கவே முடியாமல் நடவடிக்கை எடுத்ததும், எங்களுக்கு எல்லாருமே ஒன்று தான் தவறு செய்தால் தூக்கி வீசிவிடுவோம் என்று ‘பஞ்ச் டயலாக்’ பேசுகிறார்கள். இறுதி நபி முகம்மது என்று வாயால் சொல்லிக் கொண்டே பிஜே வை அடுத்த நபியாக நடைமுறையில் காட்டினார்கள்.

மாபெரும் அறிஞர் என்று கூறும் அளவுக்கு அப்படி என்ன மேலோங்கிய அறிவு இருந்தது அவருக்கு? சிறு சிறு வெளியீடுகளாக பல வெளியீடுகளை எழுதியிருக்கிறார். குரானை மொழி பெயர்த்திருக்கிறார். குரானில் அறிவியல் என்பதை தமிழுக்கு அறிமுகப்படுத்தி இருக்கிறார் அவ்வளவு தானே. அவருடைய எழுத்துகள் எதிலாவது அவருடைய சொந்த முயற்சியில் ஆய்வு செய்து கண்டடைந்தது என ஏதாவது உண்டா? அத்தனையும் செய்யது குதூப் எனும் எகிப்தியரின் சிந்தனைகள். அவரின் சிந்தனையை, அவரின் முடிவுகளை தன்னுடைய மொழியில் எளிமைப்படுத்திக் கூறியது மட்டுமே பிஜேவின் பணியாக இருந்தது. இதில் அறிவுச் செருக்கு கொள்ள என்ன இருக்கிறது? செய்யது குதூப் எழுதிய நூலை திருக்குரானின் நிழலில் என்ற பெயரில் தமிழில் மொழி பெயர்த்த பிஜேவின் அண்ணன் பி.எஸ் அலாவுதீன் அவர்களின் நூலை வாசித்திருந்தால் புரியும். பிஜேவின் தொடக்கப் புள்ளி எது என்று.

இன்றும் பிஜேவுக்கு முட்டுக் கொடுப்பதற்காக “ஆதமின் மக்கள் தவறு செய்யக் கூடியவர்களே .. .. ..” (திர்மிதி 2423)  எனும் ஹதிஸை முன்வைத்து வாதிட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். தவறு செய்யக் கூடியவர்கள் என்றால் எதுவரை? உலக முடிவு நாள் வரை. என்றால் குரான் ஹதீஸ்களின் பணி என்ன? மக்களை நேர்வழிப் படுத்துவது இல்லையா? எப்போதும் தவறு செய்யும் நிலையிலேயே தான் கடைசி நாள் வரை மனிதர்கள் இருப்பார்கள் என்று முடிவு செய்து விட்டு இஸ்லாம் மக்களை நல்வழிப்படுத்தும் என்பது முரண்பாடாக இல்லையா? இதன் பொருள் என்ன? இஸ்லாம் மக்களை நேர்வழிப் படுத்துவதற்காக வந்ததில்லை, மாறாக அல்லா எவ்வாறு நினைக்கிறானோ அதன்படி மக்களை நடக்கச் செய்வது மட்டுமே இஸ்லாத்தின் பணி என புரிந்து கொள்ளலாமா? இதன் அடிப்படையில் பிஜே செய்த இந்த பாலியல் வக்கிரங்களை எப்படி புரிந்து கொள்வது? இது போன்ற பாலியல் வரம்பு மீறல்கள் குறித்து இஸ்லாத்தின் நிலைப்பாடு என்ன?

இஸ்லாம் ஆணாதிக்கப் பார்வையோடு தான் பெண்களை அணுகுகிறது என்பது நேர்மையாக சிந்தித்துப் பார்க்கும் எவருக்கும் புலப்படும். சட்டரீதியாக நான்கு திருமணமும் அதற்கு அப்பாற்பட்டு எத்தனை அடிமைப் பெண்களை வேண்டுமானாலும் பாலியல் தேவைகளுக்காக பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம் என்பது தானே இஸ்லாத்தின் நிலை. பணம் இருந்தால் புகுந்து விளையாடு, இல்லாவிட்டால் நோன்பு நோற்று உன் இச்சையத் தணித்துக் கொள் என்பது தானே ஹதீஸ்களின் வழியாக நாம் அறிவது. இதைத்தானே பிஜே வும் செய்திருக்கிறார். என்ன தற்போது அடிமை முறை கிடையாது என்பதனால், குரானுக்கு விளக்க உரை எழுதிய தகுதி தனக்கு இருக்கிறது என்பதால் உதவி தேடி வரும் பெண்களை தன்னுடைய அடிமைகள் என்பதாக கருதிக் கொண்டார் பிஜே. அவ்வளவு தானே வித்தியாசம். இதற்காகத் தான் பிஜே விலக்கப்பட்டிருக்கிறார் என்றால், இஸ்லாத்தின் வரலாற்றில் எத்தனை பேரை நீக்குவது? ஏன் முகம்மது நபியையே நீக்க வேண்டியதிருக்குமே.

அஷ்ஷவ்த் தோட்டத்தில் நடந்த கூத்தை புஹாரி 5255 விளக்குகிறதே இதன் பொருள் என்ன என்பதை படித்தவர்கள் யாரும் விளக்குவார்களா? முகம்மது தேன் குடித்த கதையை குரான் தஹ்ரீம் அத்தியாயத்தின் முதல் ஐந்து வசனங்கள் விளக்குகிறதே குரானில் கரை கண்டவர்கள் யாரேனும் இதில் ஒழிந்திருப்பதை எடுத்துக் கூறுவார்களா? இவை எல்லாவற்றுக்கும் முத்தாய்ப்பாக குரான் வசனம் 33:52 முகம்மது நபியை போதும் நிருத்திக் கொள் என்று கட்டளை இடுகிறதே. எதை நிறுத்தச் சொல்கிறது என்று யாரேனும் ஆய்வு செய்து முடிவை அறிவிப்பார்களா? இன்று பிஜே செய்ததை தானே அன்று முகம்மது நபியும் செய்திருக்கிறார். பிஜேவை நீக்கியவர்கள் முகம்மது நபியை என்ன செய்வார்கள்? தான் உருவாக்கிய தவ்ஹீத் ஜமாத்திலிருந்து பிஜேவை நீக்கியவர்கள், முகம்மது உருவாக்கிய இஸ்லாத்திலிருந்தே முகம்மது நபியை நீக்கி விடுவார்களா?

இதை இங்கு கேள்விகளாக எழுப்புவதன் காரணம் பாலியல் வக்கிரங்கள் குறித்து இஸ்லாம் என்ன கருத்து வைத்திருக்கிறது என்பதை சுட்டிக் காட்டுவதற்கு மட்டுமே. படிப்பவர்களை கோபப் படுத்துவதற்காக அல்ல, அவர்களை சிந்திக்கச் செய்வதற்காக மட்டுமே. இஸ்லாத்தை அதன் துயவடிவில் 30 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக ஊர் ஊராகச் சென்று மக்களுக்கு போதித்த, மக்களால் போற்றப்பட்ட பிஜே, எவ்வாறு தனக்குள் இவ்வளவு பாலியல் வக்கிரங்களை சுமந்திருந்தார் என்பதற்கான விடை இதில் தான் இருக்கிறது.

உலகிற்கு ஒழுக்கத்தை போதிக்க வந்ததாக கூறப்படும் அத்தனை மதங்களும் அதனை போதிப்பவர்களும் செய்யும் தவறுகள் எதை உணர்த்துகின்றன? ஆதமுடைய மக்கள் தவறு செய்பவர்களே என்று கடந்து செல்வதையா? அல்ல, மனிதர்களின் ஆணாதிக்கத்துக்கும் வக்கிரங்களுக்கும் வேறு காரணங்கள் இருக்கின்றன என்பதையே உணர்த்துகின்றன. மனிதனின் சிந்தனைகள் சமூகத்திலிருந்தே பிறக்கின்றன. இந்த சமூகம் சீரழிவாக இருக்கும் போது, இந்த சமூகம் தனியுடமையில் சிக்கி இருக்கும் போது, இந்த சமூகம் பெண்களை ஆண்களின் சொத்தாக பார்க்கும் போது, இந்த சமூகம் ஆணாதிக்க சமூகமாக இருக்கும் போது அந்த சமூகத்தின் போக்கில் வளரும் மனிதன் பெண்களை தன்னையொத்த சம பிறப்பாக எண்ணுவது என்பது இயல்பாக இருக்க முடியுமா? அதனால் வாய்ப்பு கிடைக்கும் போது எல்லை மீறி விடுகிறான். இது ஆதமுடைய சந்ததிகளாக இருப்பதால் நடக்கவில்லை. மாறாக இந்த சமூகம் ஆணாதிக்க சமூகமாக இருப்பதால், ஆணாதிக்க சமூகமாக நீடிப்பதால் நடக்கிறது. இதை மதங்கள் போதிக்கும் நீதி போதனைகளால் ஒரு போதும் கட்டுப்படுத்தவோ மாற்றியமைக்கவோ  முடியாது. இதற்கு பிஜேவைத் தவிர வேறு எடுத்துக்காட்டுகள் வேண்டுமா? குரானின் சட்டங்கள், அது அளிப்பதாக கூறும் தண்டனைகள் இன்ன பிறவைகள் எல்லாம் நம்மை விட பிஜேவுக்கு மிக நன்றாக தெரியும். தெரிந்திருந்தும் எவ்வாறு அவரால் துணிந்து இதை செய்ய முடிகிறது? அதை வெறு வழியில்லை என்றாகும் வரை மறைக்க முடிகிறது? தன்னளவில் பிஜே அல்லாவை மறுத்திருக்கிறார் என்பது அல்லவா உண்மை. தேவநாதன்களுக்கு ஒருபோதும் கடவுளின் மீது பயம் இருக்காது. சமூகத்தின் ஒவ்வொருவரும் வெவ்வேறு அளவுகளில் தேவநாதன்களே, பிஜேக்களே.

உலகம் முழுவது கணந்தோறும் பெண்களுக்கு எதிரான கொடுமைகள் நடந்து கொண்டே இருக்கின்றன. ஆசிபா போன்ற கொடூரங்கள் மட்டுமே வெளியில் தெரிகின்றன. மலையளவான இந்த கொடூர வக்கிரங்களில் பிஜேவின் வக்கிரம் ஒரு துளி. இந்த சமூகத்தை இந்த சமூக ஒழுங்குகளை அப்படியே வைத்துக் கொண்டு பாலியல் வக்கிரங்களை நம்மால் ஒழித்துவிட முடியாது. மதங்களின் வேத உபநிடதங்களின் நீதி போதனைகள் ஒரு பலனையும் தராது என்பது தான் யதார்த்தம். இந்த இந்த வக்கிரங்களையும் இது போன்ற கொடூரங்களையும் ஒழிப்பதற்கு என்ன தான் வழி? உற்பத்தி முறையை மாற்றுவதன் வழியில் இந்த சமூகத்தை மாற்றுவது ஒன்றே வழி. இது மட்டுமே அறிவியல் பூர்வமான ஒரே வழி. இதற்குப் பெயர் தான் கம்யூனிசம். இந்த சமூகத்தை மனிதர்களை இயற்கையை கனிம வளங்களை அனைவருக்கும் பொதுவான அனைத்தையும் காக்க வேண்டும் என நீங்கள் விருப்பபட்டால் கம்யூனிசத்தை தாண்டி வேறு ஏதேனும் வழி இருக்கிறதா என்று சிந்தித்துப் பாருங்கள்.

முகம்மது நபியை பின்பற்றுவதில் நீங்கள் பற்றார்வம் கொண்டிருப்பவர்கள் என்பதால் இதையும் நீங்கள் பரிசீலித்துப் பார்க்க வேண்டும். முகம்மது நபி அழகிய முன்மாதிரி என்றால் அவரிடமிருந்து எதை பின்பற்றுவது? எப்படி முகம் கழுவ வேண்டும்? எப்படி சிறுநீர் கழிக்க வேண்டும்? எதைச் சாப்பிட வேண்டும் எதைச் சாப்பிடக் கூடாது? இது போன்ற அன்றாட நடைமுறையின் வெகு சாதாரணச் செயல்களை செய்வதற்கு மட்டும் தான் முகம்மது நபியின் முன்மாதிரி தேவையா? அல்லது வட்டி வாங்காதே, திருடாதே போன்ற நீதி போதனைகள் முகம்மது நபி இல்லாவிட்டால் உங்களால் அறிந்து கொள்ளவே முடியாதா? எந்த அடிப்படையில் அவர் முன் மாதிரி? பசியுள்ள மனிதனுக்கு உணவைக் கொடுப்பதை விட உணவை சம்பாதிப்பதற்கான வழியைக் காட்டுவதே சிறந்தது அல்லவா? என்றால் முகம்மதின் முன்மாதிரி எதில் இருக்கிறது? அவர் செய்ததை அப்படியே செய்வதில் முன்மாதிரி இருக்கிறதா அல்லது அவரின் சிந்தனை முறையை பயன்படுத்தி நாம் சிந்திப்பதில் முன்மாதிரி இருக்கிறதா? தன்னுடைய காலகட்டத்திற்கு எது புரட்சிகரமான சிந்தனையோ அந்தச் சிந்தனையை முகம்மது கொண்டிருந்தார். இஸ்லாமியர்களே! இந்த அடிப்படையில் முகம்மதை முன்மாதிரியாகக் கொள்ள நீங்கள் தயாரா? அது ஆண்டான் அடிமைக் காலகட்டம் என்பதால் அடிமைகளுக்கு அதிகம் தொந்தரவு கொடுக்காத ஒரு அரசு முறை குறித்து அவர் சிந்தித்தார். அதற்கான சட்டதிட்டங்களைக் கொண்டு வந்தார், அது ஆறாம் நூற்றாண்டு இது இருபத்தி ஒன்றாம் நூற்றாண்டு. இது முதலாளித்துவக் காலகட்டம். இந்த முதலாளித்துவ உலகில் கம்யூனிசமே புரட்சிகரச் சிந்தனை. நீங்கள் முகம்மதை பின்பற்ற விரும்புகிறீர்களா? என்றால் நீங்கள் கம்யூனிசம் குறித்து தெரிந்திருக்க வேண்டும். கம்யூனிஸ்டாக இருக்க வேண்டும். என்ன சொல்கிறீர்கள்?

 

தொடர்புடைய பதிவு:

அல்தாபி பிஜே சாக்கடைகளை விலக்கி .. .. ..

அழகிய முன்மாதிரி முகம்மதா? ஏகாதிபத்தியமா?

செய்யத்-குதுப்

 

தோழர் செங்கொடி,

 

மதங்கள் என்பவை பகுத்தறிவை முடமாக்குபவை, நிலப்பிரபுத்துவத்தையும், முதலாளித்துவத்தையும் கட்டிக்காப்பவை, பெண்களை அடிமையாக்குபவை என்பன போன்ற உண்மைகளை சிந்திக்கத் தொடங்கும் மனிதர்கள் உணர்ந்துகொள்வார்கள் என்பதை நாம் அறிவோம்.

ஆனால், இஸ்லாம் எனும் மதத்தில் மட்டும் ஒரு புதிரான மற்றும் கொடுமையான, அதாவது, பகுத்தறிவுக்கு நேர் எதிரான ஒரு நம்பிக்கை வேர்விட்டு தளைத்திருக்கிறதே, அதுகுறித்துதான் உங்களின் விளக்கத்தை வேண்டுகிறேன்.

 

கேள்வி – அல்லா தனது தூதர் முகமது மூலமாக வழங்கிய குரான், மனித இனத்தின் ஒட்டுமொத்த ஆயுளுக்கும் நீடித்து, வழிகாட்டவல்ல ஒரே வேதம். வேறு எதுவும் அதற்கு நிகரல்ல மற்றும் வேறு எதுவும் தேவையுமில்லை. அதன் கொள்கைகளே எப்பேர்பட்ட உலகிற்கும் வழிகாட்டுவதற்கு ஏற்றது மற்றும் போதுமானது.

 

மேலும், 7ம் நூற்றாண்டு அரேபிய முகமதுவின் வாழ்வுமுறை, இந்த உலகம் உள்ளவரைக்கும், மனிதர்கள் அனைவருக்குமான ஒரு அழகிய முன்மாதிரி..! வேறு எதுவும் அதற்கு நிகரில்லை மற்றும் தேவையுமில்லை!

 

மேற்கண்ட கருத்துகளின் உண்மை சாத்தியங்கள், இஸ்லாமிற்குப் பிந்தைய பல நூற்றாண்டுகளின் நடைமுறை வாழ்க்கைப் போக்கில் தகர்ந்து உதிர்ந்துவிட்டாலும், அவர்களின் நம்பிக்கை மட்டும் இறுகியிருப்பதன் ரகசியம் என்ன? பொதுவெளியில் பிறரை, வாருங்கள், இஸ்லாமை அறிவுப்பூர்வமாய் விவாதிப்போம், முடிந்தால் எங்களை வெல்லுங்கள் என்று வாதத்திற்கு இழுக்கும் அளவு அவர்களை தூண்டுவது எது?

 

இத்தகைய ஒரு கருத்தாக்க கலாச்சாரம் இஸ்லாமிய சமூகத்தில் எப்படி வேரூன்றியது மற்றும் எப்போது? இதன் பிழைப்புவாத காரணகர்த்தாக்கள் யார்? எந்த நாட்டில், எந்த இயக்கத்தால் இது தொடங்கப்பட்டது? நடைமுறையை நன்கு உணர்ந்திருந்து அனுபவப்பட்டாலும் முஸ்லீம்கள் இந்த மதிப்பற்ற கருத்தாக்கத்தில் தொடர்ந்து விடாப்பிடியாக இருப்பதேன்? அவர்கள் தம் அறிவை இந்த விஷயத்தில் பயன்படுத்த மறுப்பதேன்?

 

இதுபோன்றதொரு கருத்தாக்கம் கொடூரமான பார்ப்பனிய மதத்தில்கூட கிடையாது. இத்தகைய கருத்தாக்கம் இல்லாத கிறிஸ்தவம் இன்றும் பரவலாக நிலைத்திருக்கிறது மற்றும் அதன் பிழைப்புவாதிகள் முஸ்லீம் பிழைப்புவாதிகளைவிட நன்றாகத்தானே சம்பாதிக்கிறார்கள்.

 

என்னுடைய கேள்வியின் ஒவ்வொரு வரியையும் படித்துப் பார்த்து, எந்த ஒன்றையும் தவறவிடாது முழுமையாக பதிலளிக்கும்படி அன்புடன் கேட்டுக்கொள்கிறேன் தோழரே.

 

பிரசன்னா கேள்வி பதில் பகுதியிலிருந்து 

 

 

வணக்கம்,

 

மிகச் சிறந்த கேள்வி ஒன்றைக் கேட்டிருக்கிறீர்கள். இந்தக் கேள்விக்கான பதிலுக்கு செல்வதற்கு முன் சில புரிதல்களை தெளிவுபடுத்தி விடலாம்.

 

நீங்கள் கேட்டிருக்கும் இந்தக் கேள்வி மதம் சார்ந்ததல்ல, முழுக்க முழுக்க அரசியல் சார்ந்தது.

 

அடுத்து, மதத்தை ஏற்பவர்களின் சிந்தனை முறை பகுத்தறிவுவாதிகளின் சிந்தனை முறையை ஒத்திருக்க வேண்டும் என்பது அவசியமில்லை. ஏனென்றால், அவர்களின் அடிப்படையே வேறானது. கருத்து முதல்வாதம் என்பதும் பொருள் முதல்வாதம் என்பதும் இருவேறு நிலைபாடுகள் என்பது மட்டுமல்ல. ஒன்றுக் கொன்று எதிரானவையும் கூட. கருத்து முதல்வாதம் என்றால் என்ன? என தெரிந்து கொண்டிருக்காதவர்கள் கூட மதத்தை ஏற்றிருப்பதனால் கருத்து முதல்வாதியாகவே சிந்திப்பார், எனவே, இது மதம் என்பதைத் தாண்டி அறிவியல் கண்ணோட்டத்துடன் இணைந்தது.

 

அடுத்து, இன்றைய முதலாளித்துவ உலகம் அதன் ஏகாதிபத்திய வளர்ச்சிப் போக்கில் மதங்களின் அடிப்படைகள் சிலவற்றை தகர்த்தாலும், அது முற்றிலும் தகர்ந்து விடா வண்ணம் தன்னுடைய தேவைகளுக்காக பயன்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறது, பயன்படுத்திக் கொண்டிருக்கும். எனவே, மதங்களில் ஏற்படும் மாறுதல்களை மதம் சார்ந்ததாக மட்டும் புரிந்து கொள்ளாமல் அதற்கு அப்பாற்பட்டும் உற்று நோக்க வேண்டிய தேவை இருக்கிறது.

 

முதலில், முகம்மது சொன்னதற்கு மாற்றாக எதுவுமே இருக்கக் கூடாது, மனிதகுல ஆயுள் முழுவதும் அவரே வழிகாட்டி என்பதெல்லாம் இப்போதைய பிம்பங்கள் தாம். தொடக்கத்திலும் இடைக்காலத்திலும் இவ்வாறு இல்லை. முகம்மதின் மரணத் தறுவாயில் முகம்மதின் வேண்டுகோள் அவரின் நெருங்கிய சகாக்களினாலேயே (அபூபக்கர், உமர்) புறக்கணிக்கப்பட்டது என்பது ஹதீஸ்களில் பதியப்பட்டிருக்கிறது. முகம்மதின் மகள் பாத்திமா முகம்மதின் அறிவுரையை புறந்தள்ளி தன் வாழ்நாள் முழுவதும் அபூபக்கருடன் பகைமை கொண்டு பேசாமல் இருந்தார் என்பது வரலாறு. எனவே, முகம்மது தன்னுடைய சமகாலத்தில் இன்றிருப்பது போன்ற நாயக பிம்பத்துடன் போற்றப்பட்டவரல்ல என்பது உண்மை.

 

இஸ்லாமின் பொற்காலம் என போற்றப்படும் அப்பாசித்துகள் காலத்தில் முத்தஸிலி எனும் தத்துவம் செல்வாக்குடன் இருந்தது. முத்தஸிலி என்பது பகுத்தறிவுடன் இஸ்லாத்தை அணுகும் தத்துவம். அதாவது வணக்க வழிபாடுகள், ஆன்மீக நம்பிக்கைகள் தொடர்பாக இஸ்லாமிய வேத விளக்கங்களையும், பிற நடைமுறை வாழ்வுக்கு பகுத்தறிவு வாதங்களையும் இணைத்து உருவானது முத்தஸிலி தத்துவம். 14 ஆம் நூற்றாண்டுடன் முத்தஸிலி தத்துவம் காணாமல் போய் விட்டது என்றாலும் இன்றும் அதன் செல்வாக்கு பல்வேறு வடிவங்களில் உலவிக் கொண்டு தான் இருக்கிறது. அண்மைக் காலங்களில் அரபு மார்க்ஸியம் என்றொரு தத்துவம் நிலவில் இருக்கிறது. அதாவது ஆன்மீக விசயங்களுக்கு இஸ்லாம், பொருளாதார விசயங்களுக்கு கம்யூனிசம் என்றொரு கதம்பக் கோட்பாடு.

 

மட்டுமல்லாது முகம்மதின் காலத்திலிருந்து அண்மைக் காலம் வரை முகம்மதுவுக்குப் பிறகு நானே தீர்க்கதரிசி என்று கூறிக் கொண்டு பலர் கிளம்பியிருக்கிறார்கள். ஸன்னி மட்டுமல்லாது,ஷியா, அஹ்மதியா உட்பட பல பிரிவுகள் இருக்கின்றன. இவைகளெல்லாம் இஸ்லாத்தை கொள்கையாக கொண்டவை என்றாலும் முகம்மதை முன்மாதிரியாக கொள்வதில் ஏற்றத் தாழ்வுகளுடன் இருப்பவை. எனவே, இஸ்லாம் அன்றிலிருந்து இன்று வரை அல்லது மனிதகுலம் இருக்கும் வரை ஒரே மாதிரியானது, மாறாதது என்பது ஒரு பிரிவினரின் நம்பிக்கை மட்டுமே அன்றி பொதுவானது அல்ல. அந்த ஒரு பிரிவினரும் கூட தொடக்கத்தில் அவ்வாறான நம்பிக்கையில் இல்லை என்பதற்கு பல காட்டுகளை ஹதீஸ்களிலிருந்தே கொடுக்க முடியும். என்றால் இந்த நம்பிக்கை எப்போது தோன்றியது? ஏன் தோன்றியது?

 

இருபதாம் நூற்றாண்டின் மத்தியில் சர்வதேசிய அரங்கின் அரசியல் நிலமை இரு கூறாக இருந்தது. ஒன்று அமெரிக்கா தலைமையிலான முதலாளித்துவ ஏகாதிபத்திய முகாம், இரண்டு சோவியத் யூனியன் தலைமையிலான சோசலிச முகாம். எல்லாவிதத்திலும் இரண்டு முகாம்களும் போட்டி போட்டுக் கொண்டிருந்தன. இராணுவ ரீதியில் இரண்டும் சம பலத்துடன் இருந்தன. இந்த காலகட்டத்தில் கம்யூனிசம் விரிவடைந்து வந்தது. மக்கள் நல அரசாக இல்லையென்றால் அது சோசலிச அரசாக மாறிவிடும் எனும் அபாயம் முதலாளித்துவ அரசுகளுக்கு இருந்தது. இதை தடுப்பதற்கு எல்லாவித முயற்சிகளையும் மேற்கொண்டு வந்தது ஏகாதிபத்திய முகாம். வியட்நாம் தோல்வி அமெரிக்காவுக்கு சொந்த மக்களிடமே கெட்ட பெயரையும், வெற்றி பெற்றே ஆகவேண்டிய கட்டாயத்தையும் ஏற்படுத்தியிருந்தது. வியட்நாமை தொடர்ந்தது ஈரான். நேரடி இராணுவ நடவடிக்கை எடுத்து, சோவியத் யூனியன் ஈரானுக்கு ஆதரவாக வந்தால் அது அமெரிக்காவுக்கு இன்னொரு வியட்நாமாக முடியும். இதை தவிர்ப்பதற்காக அமெரிக்க வெற்றிகரமான ஒரு முறையைக் கையாண்டது. அது தான் மதப் புரட்சி. அதாவது, அரசியல் எதிரியை வீழ்த்துவதற்கு மத ரீதியாக திரட்டப்பட்ட மக்களை பயன்படுத்துவது. மதத்தில் தூய்மைவாதத்தை புகுத்தி, எதிரியின் அரசியல் நடவடிக்கைகள் மதத்தின் புனிதத்துக்கு எதிரானவை என திரிப்பதன் மூலம் உள்நாட்டு குழப்பத்தை ஏற்படுத்தி, அதன் வழியாக அரசியல் மாற்றத்தை செய்து முடிப்பது என்பது இதன் திட்டம். ஈரானிலும் அதனைத் தொடர்ந்து ஆப்கானிஸ்தானிலும் வெற்றிகரமாக இது நடைமுறை படுத்தப்பட்டது. தாலிபான் தொடங்கி இன்றைய ஐ.எஸ் குழுக்கள் வரை அனைத்தையும் உருவாக்கியது அமெரிக்கா தான். இந்த இஸ்லாமிய மீட்டுருவாக்கத்தின் எளிமைப்படுத்தப்பட்ட வடிவம் தான் இன்று தமிழகத்தில் உலவிக் கொண்டிருக்கும் வஹ்ஹாபியக் குழுக்கள்.

 

அமெரிக்காவின் இந்த திட்டத்துக்கு மத வடிவம் கொடுத்தவர் அன்று அமெரிக்காவில் படித்துக் கொண்டிருந்த எகிப்தைச் சேர்ந்த செய்யது குதூப். இன்று தமிழ்நாட்டில் பி,ஜே உள்ளிட்டவர்கள் வைக்கும் அனைத்து வாதங்களும் செய்யது குதூப்பினால் உருவாக்கப்பட்டவை. குரானின் வசனங்களில், உறுதி செய்யப்படாமல் நெகிழ்வுத் தன்மையுடன் இருக்கும் வசனங்களில் வாய்ப்புள்ள இடங்களில் அறிவியலைப் புகுத்தி குரான் அறிவியலை முன்னறிவிக்கிறது எனும் வடிவத்தை உருவாக்கி உலகெங்கும் பரப்பியவர் செய்யது குதூப். அதற்கு அமெரிக்காவும் அதன் ஏவல் நாடுகளும் பொருளுதவி உள்ளிட்ட அனைத்தையும் செய்து கொடுத்தன. இது தான் இஸ்லாமிய மீட்டுருவாக்கம் தோன்றி வளர்ந்த கதை.

 

செய்யது குதூப், இதை எகிப்திலும் செயல்படுத்த முனைந்தார். ஆனால் சரியான நேரத்தில் கண்டறியப்பட்டு கமால் அப்துல் நாஸரால் அரசுக்கு எதிரான சதிக் குற்றம் சாட்டப்பட்டு தூக்கிலிடப்பட்டார்.

 

இதை மதவாதிகள் தங்கள் மத பிழைப்பு வாதத்துக்காக உருவாக்கி வளர்த்த கருத்தாக்கம் என எண்ணுவது பிழையானது. இன்று அது பிழைப்பு வாதத்துக்கும் பயன்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது என்பது வேறு. இன்று முஸ்லீம்களைப் பொருத்தவரையில் முகம்மதின் நாயக பிம்பத்துக்கு வெளியே எதுவுமில்லை. உச்சகட்ட சுரண்டலில் இருக்கும் ஏகாதிபத்தியம் இதில் தொய்வு ஏற்படாமல் பாதுகாக்கும். இந்த நிலை நீடிக்கும் வரை அதாவது, இது மதம் சார்ந்த பிரச்சனை, மத நம்பிக்கையை கேள்விக்கு உட்படுத்துவதன் மூலம் மட்டும் இதை சரி செய்து விட முடியும் என எண்ணுவதும் ஒரு விதத்தில் மூட நம்பிக்கை தான். மத நம்பிக்கைகள் சமூகத்தில் என்ன பாத்திரத்தை வகிக்கிறது? சமூகத்தின் முன்னேற்றத்துக்கு பங்களிக்கிறதா? அல்லது சமூகத்தை பின் தள்ளுவதற்கு உதவுகிறதா? எது சமூக முன்னேற்றம்? என்பதை உய்த்துணர முன்வரும் போது மட்டுமே சரி செய்ய முடியும். ஆனால் இஸ்லாமியர்கள் இதை சமூக அரசியல் தளங்களில் உலவாமல் மதம் எனும் அடிப்படையில் இருப்பதால் தான், ஏகாதிபத்தியம் தன்னுடைய நலன்களிலிருந்து உருவாக்கிய இஸ்லாமிய மீட்டுருவாக்கத்தை தன்னுடைய மத நலன் என புரிந்து கொள்வதால் தான், தன்னுடைய சொந்த வாழ்வின் ஈடேற்றம் என்று புரிந்து கொள்வதால் தான் அவர்கள் தங்கள் நம்பிக்கைகளில் இறுக்கம் கொண்டு இருக்கிறார்கள். மதம் எனும் தளத்திற்கு வெளியே கொண்டு வராமல் இதை சரி செய்ய முடியாது.

 

இந்த கருத்தாக்கம் இல்லாததால் தான் கிருஸ்தவம் நீடித்திருக்கிறதா? இந்த கருத்தாக்கம் இல்லாததால் தான் கிருஸ்தவ பிழைப்புவாதிகள் அதிகம் சம்பாதிக்கிறார்களா? அப்படி இல்லை. இஸ்லாமிய நாடுகளின் குறிப்பாக மத்திய தரைக்கடல் நாடுகளின் எண்ணெய் வளமும், அதைனைச் சூழ்ந்த சர்வதேச அரசியலும் தான் அந்த பகுதி மக்களின் மதமாக இருக்கும் இஸ்லாத்தை இவாறான கருத்தாக்கத்திற்கு தள்ளிக் கொண்டு வந்திருக்கிறது. அந்தப் பகுதி மக்களிடம் கிருஸ்தவம் மதமாக இருந்திருந்தால் இதேபோன்ற கருத்தாக்கம் கிருஸ்தவத்தில் ஏற்பட்டிருக்கும். இதன் வேர் அரசியலில் இருக்கிறதே அன்றி ஆன்மீகத்தில் இல்லை. ஒவ்வொன்றும் தேவையை முன்னிருத்தியே ஏற்படுத்தப்படுகின்றன. எண்ணெய் வளத்தை சுரண்ட வேண்டிய தேவையிருப்பதால் தான் பலஸ்தீனப் பிரச்சனையும். இஸ்ரேல் எனும் நாடும் உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது. எண்ணெய் வளம் தீர்ந்து விட்டாலோ, அல்லது எண்ணெயை விட மிக மலிவான ஏகாதிபத்தியங்களுக்கு பெருலாபம் ஏற்படுத்திக் கொடுக்கும் பொருள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டாலோ மத்திய கிழக்கின் அனைத்து பிரச்சனைகளும் உடனடியாக தீர்ந்து போகும் அல்லது மறக்கடிக்கப்படும்.

 

அதேநேரம் பார்ப்பனிய மதத்தில் இந்த நடைமுறை இல்லை என்றெல்லாம் தட்டையாக சொல்லிவிட முடியாது. தங்களின் அரசியல் அதிகாரத்துக்கான அத்தனை வழிகளிலும் பார்ப்பனியம் மதத்தை பயன்படுத்தியே வந்திருக்கிறது. இன்று மோடியின் நடவடிக்கைகள் கூட மதத்தை முன்னிருத்தினாலும் அவை தங்கள் அதிகாரத்தை நிலை நிறுத்துவதையும், அரசியல் எதிரிகளை இல்லாமல் செய்வதையும் நோக்கமாகக் கொண்டே செய்யப்படுகின்றன. தங்களின் அதிகாரத்தை தக்க வைத்துக் கொள்ள பார்ப்பனியம் மாட்டை முன்வைத்து மனிதர்களை அடித்துக் கொல்லவும் செய்யும், கோவில் திருவிழாவில் கூழ் ஊற்றவும் செய்யும்.

 

ஒவ்வொரு சொல்லிலும் செயலிலும் அவரவர் வர்க்கங்களின் நலன் மறைந்து கிடக்கிறது. இந்த வர்க்க நலன் பலவித வேடங்களில் வெளிப்படும். வேடங்களை விட வர்க்க நலன் எனும் அரசியலே முதன்மையானது. அரசியல் இல்லாமல் வேடங்களை பிடித்துக் கொண்டிருந்தால் பிரச்சனைகளை ஒருபோதும் தீர்க்க முடியாது.

 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

மதங்கள் எதற்காக உருவாக்கப்பட்டன?

நண்பரே … ! ஓர் அறிவுஜீவி … என்பவர் யார் … உங்கள் பார்வையில் .. !

செல்வராஜன் கேள்வி பதில் பகுதியிலிருந்து

தோழர் செங்கொடிதங்களின் பதில்களுக்கு நன்றிஎனது மற்றுமொரு கேள்வியை இங்கே முன்வைக்கிறேன்.

மதம் என்பதுமக்களின் புரட்சி எண்ணங்களை மங்கச் செய்யவும்அரசு இயந்திரத்திற்கெதிரான அவர்களின் புரட்சியை தடைசெய்யவுமே தோற்றுவிக்கப்படுகிறது என்பது பொதுவான கருத்துஆனால்மதத்தை தோற்றுவிக்கும் செயல்பாடு என்பது ஒரு தனிநபரின் பெரும் முயற்சியாக இருக்கிறதுமத ஸ்தாபகரின் முயற்சிகளுக்கு பின்னணியில் இருந்து பல சக்திகள் ஆதரவு அளிக்கலாம்தான்ஆனால்ஒரு மதம் தோன்றும்போதுஅது ஏற்கனவே நடைமுறையில் இருக்கும் மதங்களால் பல இன்னல்களுக்கு ஆளாகிறதுபஹாய் எனும் ஒரு மதம் 19ம் நூற்றாண்டில் ஈரான் நாட்டில் வடிவம் எடுத்து வந்தபோதுஇஸ்லாமிய மதத்தினால் பெரும் துன்பத்திற்கு ஆளானதுஅதன் ஸ்தாபகர் பஹாவுல்லா என்பவர்இப்படி ஒரே நோக்கத்திற்காக உருவாகும் மதங்களுக்குள் எதற்காக இந்தப் போட்டிஅந்தப் போட்டியை உருவாக்குபவர்கள்அந்த மதங்களுக்கு தலைமையேற்கும் மதகுருக்களேஅரசு அமைப்பின் பிரதிநிதிகளாக இருக்கும் அந்த மதகுருக்கள் ஏன் இந்த மோதலை உருவாக்குகிறார்கள்சமரசம் செய்துகொண்டு செல்லலாமேபழைய மதத்திலிருந்து புதிய மதத்திற்கு மாறிக் கொள்ளலாமேதொழில் ஒன்றுதானே?

மேலும்ஒரு மதத்தின் ஸ்தாபகர்தன் வாழ்நாளை செலவழித்துஇப்படியொரு கடினமான பணியைச் செய்ய வேண்டிய அவசியமென்னஅவர்களுக்குஇதைத் தாண்டி வேறு லட்சியங்களும் உண்டாஅரேபிய வணிகரான முகமதுகதீஜாவின் மூலமாக கிடைத்த சொத்தை அனுபவிப்பதை விட்டுவிட்டுபல்வேறு கடின முயற்சிகளின் மூலமாக ஒரு மதத்தை தோற்றுவிக்க வேண்டிய அவசியமென்னஅவர் இறந்த பிறகு, ‍அதைப் பார்க்கப் போகிறாரா என்ன?

எனவேமதங்கள் எதற்காகஎந்த அடிப்படையில் உருவாக்கப்படுகின்றனஅவற்றின் மூலங்கள் என்னஅவற்றின் தொடர்புகள் என்னஎன்பது குறித்து எனக்கு விரிவான விளக்கம் தேவை.

எனது கேள்வியானது சற்று குழப்பமாகவும் இருக்கலாம்ஆனாலும்கேள்வியை மீண்டும் மீண்டும் படித்துபுரிந்துகொண்டு பதிலளிப்பீர்கள் என்று நம்புகிறேன் தோழரேதங்கள் பதிலை விரைவில் எதிர்பார்க்கிறேன்.

பிரசன்னா, கேள்வி பதில் பகுதியிலிருந்து

religious

தோழர் பிரசன்னா,

நீங்கள் கேட்டுள்ளது மிகச் சிறந்த கேள்வி என எண்ணுகிறேன்மதங்களைப் பற்றிய இந்த உங்களின் கேள்விக்கான பதிலை கடவுள் நம்பிக்கைக்கும் மதத்துக்கும் இடையிலான வித்தியாசத்தைக் கூறுவதிலிருந்து தொடங்குவது பொருத்தமாக இருக்கும்.

பொதுவாக எல்லோரும் நினைத்துக் கொண்டிருப்பது போல் கடவுள் நம்பிக்கையும் மதமும் ஒன்றல்லகடவுள் நம்பிக்கை காலத்தால் முற்பட்டது மதம் பிற்பட்டதுஇயற்கையின் மீதான அறியாமைமரணத்தின் மீதான் பயம்பதைப்பு ஆகியவையே கடவுள் நம்பிக்கைக்கான தோற்றுவாய்மதம் என்பது அரசு உருவான பின்பு குறிப்பிட்ட ஒரு சமூகத் தேவை காரணமாகவோதேவையின்மையை அகற்றும் காரணமாகவோ அரசுக்கு ஆதரவாகவோ எதிர்ப்பாகவோ தோற்றம் பெற்றதுஇரண்டையும் தனித்தனியே பிரித்துப் பார்த்து புரிந்து கொள்வது மதங்களைப் பற்றிய புரிதலுக்கு இன்றியமையாதது.

உலகின் எந்த மதமும் தனியொரு மனிதரால் உருவாக்கப்பட்டவை எனக் கொள்வது மாத்திரைக் குறைவானதாகவே இருக்கும்நீங்கள் கூறும் பஹாய் என்பது தனி மதமல்லஇஸ்லாத்தின் ஒரு பிரிவுஇதற்கு எதிராய் இஸ்லாத்தின் சன்னிஷியா பிரிவு மதவாதிகள் கூறுவதை பொருட்டாய் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டிய அவசியமில்லைஇஸ்லாம் குறித்து பார்த்தால் இஸ்லாம் முகம்மதால் உருவாக்கப்பட்டதல்லஅவர் நிறுவியது ஓர் அரசைத் தான்இஸ்லாம் முகம்மதின் மரணத்திற்குப் பிறகே உருவாக்கப்பட்டது.

சமூகத்தில் உருவாகும் அனைத்திற்கும் அடிப்படைக் காரணமாக இருப்பது உற்பத்தி முறையேஇதனை மார்க்சியம் அடிக்கட்டுமானம் என்கிறதுஇந்த அடிக்கட்டுமானத்தில்உற்பத்தி சக்திகளுக்கிடையில் ஏற்படும் முரண்பாடுகளை தீர்க்க ஏற்படுத்தப்படும் வடிவங்கள் எல்லாம் மேற்கட்டுமானம் ஆகிறதுஅந்த வகையில் மதம் என்பது ஒரு மேற்கட்டுமான அமைப்புதனிப்பட்ட முறையில் ஒவ்வொரு மதத்தையும் ஆராய்ந்து பார்த்தால் அவை சமூகத்தில் நிலவிய ஏதாவது ஒரு சிக்கலுடன் தொடர்புடையதாகவே இருக்கும்எனவேமதம் என்பது அதன் தோற்ற அடிப்படையில் சீர்திருத்த நிகழ்வாகவே இருக்கிறது.

ஆகவேமதம் என்றாலே அது புரட்சிகர எண்ணங்களை மழுங்கடிப்பதற்காக தோற்றுவிக்கப்பட்டது என புரிந்து கொள்வது தட்டையான புரிதல்எடுத்துக்காட்டாக ரோமனிய மன்னர்களும் திருச்சபைகளும் இணைந்து நிலப்பிரபுத்துவத்தின் கடைசிக் காலத்தில் மக்களுக்கு கடும் கட்டுப்பாடுகளை விதித்த போது அதை எதிர்த்து புரோட்டஸ்டாண்ட் பிரிவு தோன்றியதுபார்ப்பனிய மதம் விவசாயத்துக்கு உற்றதுணையாக இருந்த மாடுகளை தின்று தீர்த்துக் கொண்டிருந்த போது அதற்கு எதிராக பௌத்தம் கொல்லாமையை பேசியதுஇந்நிகழ்வுகளை மார்டின் லூதருடனும்கௌதம சித்தார்த்தனுடனும் மட்டுமே இணைத்துப் பார்க்க முடியுமாஅந்தக் காலகட்டத்தின் புரட்சிகர எண்ணங்களை அவர்கள் தங்கள் வாயிலாக வெளிப்படுத்தினார்கள்.

அதேநேரம் மதங்கள் தங்கள் இயல்பில் ஆளும் வர்க்கங்களுக்கு ஆதரவாகவே செயல்படுகின்றனஇதை எப்படி புரிந்து கொள்வதுஎந்த ஒரு கோட்பாடும் அது தோன்றிய காலகட்டத்துக்கு மட்டுமே புரட்சிகரமானதாக இருக்கும்சமூகத்தில் மாற்றம் நேரும் போது அதை பிரதிபலிக்கும் கோட்பாட்டிலும் மாற்றம் தேவைப்படுகிறதுஅவ்வாறான மாற்றம் நேராத போதுஅல்லது சமூகத்துக்கு தேவையற்ற காலத்தில் மாற்றங்கள் நேருகின்ற போது அந்தக் கோட்பாடு தேங்கிப் போகிறதுஎந்த ஒரு அரசானாலும் அதன் தவிர்க்கவியலாத குணமாக இருப்பதுநிலவுகின்ற உற்பத்தி முறையில் எந்த மாற்றமும் நேர்ந்து விடாதவாறு பாதுகாப்பதுஉற்பத்தி உறவுகளுள் முரண்பாடு தோன்றும் போது அது நிலவும் உற்பத்தி முறையை தாக்கிவிடக் கூடாது என்பதற்காக உற்பத்தி உறவுகளான மக்களை மழுங்கடிக்க அரசு செய்யும் பல்வேறு உத்திகளில் மதம் – தேக்கமடைந்து மாற்றங்களுக்கு முகம் கொடுக்காத மதம் – முதன்மையானதாக இருக்கிறதுஇது தான் அரசுகளுக்கும் மதங்களுக்கும் இடையேயான பிரிக்க முடியாத பிணைப்புமதங்களை மக்களிடம் நிலை நிறுத்துவதற்கு தேவையான இன்றியமையாத கச்சாப் பொருள் தான் கடவுள் நம்பிக்கை.

ஆகமதம் என்பதை அடிக்கட்டுமானம்மேற்கட்டுமானத்திற்கு உட்படுத்தி பார்க்கும் போது மட்டுமே நம்மால் துல்லியமாக புரிந்து கொள்ள முடியும்மதங்கள் அந்தந்த காலகட்டத்தின் தேவையை ஒட்டியே பிறந்திருக்கின்றனஇதை தனி ஒருவரால் முன் திட்டமிட்டு தொடங்கியிருக்க முடியாதுஇருப்பினும் மதங்களின் தோற்றத்தில் தனி மனிதர்களின் பங்களிப்பை குறைத்து மதிப்பிடவும் முடியாதுசமூகத்தின் தேவையை முழுமையான அம்சமாக கொண்டால் தனிப்பட்ட மனிதர்களின் பங்களிப்பை குறிப்பிட்ட அம்சமாக கொள்ளலாம்.

மதங்களின் தோற்றங்களின் போது தனிப்பட்ட மனிதர்களின் பங்களிப்புக்கு வேறுசில நோக்கங்கள் இருந்திருக்கலாம்இஸ்லாம் எனும் மதத்தை எடுத்துக் கொண்டால் முகம்மதின் நோக்கம் மூன்று பிரிவாக இருந்த மக்களை ஒருங்கிணைத்து ஒரு அரசை தோன்றுவிக்க வேண்டும் என்பது மட்டுமேஅந்த அரசுக்கு வாரிசுகள் யார் எனும் குழப்பத்தை முடிவுக்கு கொண்டுவரும் தேவையே இஸ்லாம் எனும் மதமாக உருத்திரண்டதுகிருஸ்தவத்தை எடுத்துக் கொண்டால் இயேசுவின் – இவர் உலகில் வாழ்ந்த ஒரு மனிதராஇல்லையா என்பது வேறு விசயம் – நோக்கம் அடிமைகள் மீதான இரக்கமாக இருந்தாலும்பவுலின்அப்பலோஸ்தர்களின் நோக்கம் அடிமைகளின் எழுச்சியை மட்டுப்படுத்தி மன்னனுக்கு கீழ்ப்படிய வைப்பதே.

எந்த விதத்தில் பார்த்தாலும் மதங்கள் என்பவை மக்களின் தேவைகளோடு தொடர்பு கொண்டவைகளாகவே இருந்திருக்கின்றனநேர்மறையாகவோ எதிர்மறையாகவோ மக்களின் துயரங்களுக்கான வடிகால்களாக இருந்திருக்கின்றனஅதேநேரம் மக்களை துயரங்களைத் தீர்க்கும் அறிவியல் ரீதியான தீர்வு எது எனும் பார்வையை மதங்கள் கொண்டிருக்க முடியாதுஇதனால் தான் மார்க்ஸ் மதம் மக்களுக்கு அபினியாக இருக்கிறது என்பதோடு இதயமற்ற உலகின் இதயமாகவும் இருக்கிறது என்பதையும் சேர்த்துச் சொன்னார்விலங்குகளுக்கு கடவுள் நம்பிக்கை கிடையாதுமனிதனின் தொடக்க காலங்களில் கடவுள் நம்பிக்கையோமதவழிப்பாடோ இல்லாமல் இருந்ததைப் போல இனி வருங்காலத்திலும் மதமும் கடவுள் நம்பிக்கையும் இல்லாமல் போகும்.

உங்களின் கேள்விக்கு பொருத்தமான பதிலாக இருக்கும் என நம்புகிறேன்இல்லையென்றால் தொடருங்கள்.

************************************************

நண்பர் செல்வராஜன்,

உலகில் உள்ள அனைவருக்கும் அறிவு இருக்கிறதுஅனைவருமே தங்கள் வாழ்க்கைக்கு உதவும் தகவல்களை சேமித்து வைத்து அதனைப் பயன்படுத்தி வாழ்ந்து கொண்டு தான் இருக்கிறார்கள்இதில் அறிவுஜீவி எனும் சொல் எங்கிருந்து வந்தது?

அறிவு என்பது என்னநேரடியாகவோமறைமுகமாகவோ உலகில் நிலவும் தகவல்களை உள்வாங்கிக் கொண்டுஅவைகளைப் பயன்படுத்தி தேவையான பொழுதுகளில் சரியான முடிவை எடுப்பதற்குப் பெயர் தான் அறிவுஒவ்வொரு மனித மூளையிலும் ஏராளமான தகவல்கள் கொட்டிக் கிடக்கின்றனகணந்தோறும் மனிதன் முடிவுகளை எடுத்துக் கொண்டு தான் இருக்கிறான்இந்நிலையில் தனியாக யாரை அறிவுஜீவி என்பதுமீனவராக இருக்கும் ஒருவருக்கு கடல் குறித்த அறிவு இருக்கும்ஆனால் தறி குறித்த அறிவு இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லைஒரு நெசவாளிக்கு தறி குறித்த அறிவு இருக்கும் ஆனால்கடல் குறித்த அறிவு இருக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லைஉலகின் எந்த மனிதரும் அனைத்து தகவல்களையும் கொண்டிருப்பதில்லைஅவரவர் செயல்படும் துறைகளில் மட்டுமே அறிவு கொண்டவராக இருப்பர்இதில் ஒருவர் இன்னொருவரைப் பார்த்து வியக்க என்ன இருக்கிறது?

நிலப்பிரபுத்துவ காலகட்டத்தில் வயது அதிகமாவதை அறிவாக உணர்ந்தனர்ஏனென்றால் வயதாவது என்பது அதிக அனுபவத்தை வழங்கும் என்பதால்ஆனால் முதலாளித்துவ காலகட்டம் வந்ததும் தொழில்நுட்பம் வளர்ந்ததுதொழில்நுட்பம் அனுபவத்தை விட கல்வியறிவுக்கு முதன்மைத்தனம் கொடுத்ததுஇதனால் முதியவர்களைப் போற்றும் நிலையிலிருந்து மாறி கற்றவர்களைப் போற்றும் மனோநிலை உருவாகியதுஇந்த மனோநிலதான் விரிவடைந்து கல்லாதவர்களிடம் இருக்கும் அறிவு குறைவுடையதாகவும்கற்றவர்களிடம் இருக்கும் அறிவு உயர்வுடையதாகவும் உருப்பெற்றதுஉடல் உழைப்பை விட மூளை உழைப்பை உயர்வானதாக கருதும் போக்கு உருவானது.

இந்த அடிப்படையில் தான் இதழ்களில்இணையத்தில் எழுதுபவர்கள்விளக்கவுரை விரிவுரை ஆற்றுபவர்கள்துறை சார்ந்த நுணுக்கங்களை விவரிப்பவர்கள் எல்லாம் அறிவாளிகளாக அறிவுஜீவிகளாக ஆனார்கள்இவர்களிடம் உடலுழைப்பு சார்ந்த அறிவு எதையாவது எதிர்பார்த்தால் ஏமாற்றமே மிஞ்சும்எனவே துறைசார்ந்த அறிவு கொண்டிருக்கும் யாரையும் அறிவுஜீவியாக கொள்ள வேண்டிய அவசியமில்லை.

பின்யார் அறிவுஜீவிதன்னிடமிருக்கும் அறிவை யார் சமூக உயர்வுக்காக பயன்படுத்த எண்ணுகிறாரோதன்னிடமிருக்கும் அறிவை நடைமுறையுடன் இணைத்து பிற மக்களின் அறியாமையையும்துயரங்களையும் போக்கிட அதற்காக செயல்பட முன்வருகிறாரோ அவரே அறிவுஜீவிஏனென்றால் ஒருவருக்கு இருக்கும் அறிவு அவரால் மட்டுமே முனைந்து பெறப்பட்டதல்லபல தலைமுறை முயற்சிகள் இணைந்தே அறிவாக அவருக்கு கிட்டியதுஅந்த விதத்தில் தம் அறிவை பிற மக்களின் உயர்வுக்காக செலவிடுவது தன்னுடைய கடமை என்பதை உணர்ந்தவரே அறிவு ஜீவி.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

முகம்மதுநபி முதலாளித்துவத்தின் கைக்கூலியா? டி.என்.டி.ஜேவே பதில் சொல்

israel-land-progression

விரைந்து வாருங்கள் முஸ்லீம்களே! கம்யூனிசம் நோக்கி .. பகுதி 11

உணர்வின் கற்பனை உரையாடல் தொடர் பதினொன்றாம் பகுதியைப் படிக்க இங்கே சொடுக்குங்கள். 11-1, 11-2, 11-3

உணர்வு கும்பல் எழுதும் தொடரின் கடந்த மூன்று பகுதிகளில் மார்க்ஸ் ஒரு யூதக் கைக்கூலி என்று ஆதாரம் ஏதுமின்றி அவதூறு பரப்பி வந்திருந்தது. இந்த பதினொன்றாம் பகுதியிலும் அது தொடர்ந்திருக்கிறது என்றாலும், சிறு மாறுதலாக ஆதாரம் எனும் பெயரில் அயோக்கியத்தனங்களையும் சேர்த்து செய்திருக்கிறது. அதாவது, இஸ்ரேல் எனும் நாடு உருவானதில் யூதரான கார்ல் மார்க்ஸ் செய்த உதவி என ஒன்றைச் சுட்டிக் காட்டி, அது தான் மார்க்ஸ் ஒரு யூதக் கைக்கூலி என்பதற்கான ஆதாரம் என்று போகிறது உணர்வு கும்பலின் உளறல். இதில் தான் உணர்வு கும்பல் ஓர் அயோக்கியத்தனத்தையும் செய்திருக்கிறது. அதை பார்ப்பதற்கு முன்னால் இஸ்ரேலின் வரலாறு குறித்து பார்த்து விடலாம்.

இஸ்ரேல் எனும் நாடு உலகில் எப்படி உருவானது? ஒரு வார இதழில் எழுதப்பட்டு வெளியாக வேண்டுமென்றால் அவருக்கு கொஞ்சமாவது வரலாற்று அறிவும், அரசியல், சமூக அறிவும் இருந்தாக வேண்டும். இல்லையென்றால் அவர் எழுதும் எதுவும் குப்பை தான். அந்தக் குப்பையைத் தான் இப்போது கிளறிக் கொண்டிருக்கிறோம். அது குப்பை தான் என்பதை ஆதாரபூர்வமாக நிரூபிக்க வேண்டியதிருக்கிறதே அதற்காக.

உணர்வு கும்பல் இஸ்ரேல் எப்படி உருவானதாக கூறியிருக்கிறது? ஷெசில் எனும் யூதத் தலைவர் திட்டமிட்டு உலகெங்கும் இருக்கும் வட்டித் தொழில் செய்யும் யூதர்களை புதிய வங்கி மூலம் ஒருமுகப்படுத்தி வட்டி மூலம் வந்த பணத்தில் பலஸ்தீனத்தில் வாழ்ந்த இஸ்லாமியர்களிடம் நயவஞ்சகமாக ஆசைகாட்டி, கவர்ச்சிகர திட்டங்கள் தீட்டி வட்டி வலையில் வீழவைத்து அவர்களின் நிலங்களைப் பிடுங்கி கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ஆக்கிரமித்து பலஸ்தீனியர்களை விரட்டி விட்டு இஸ்ரேலை உருவாக்கினார்கள். இது தான் உணர்வு கும்பல் உருவகிக்கும் வரலாறு. இப்படித்தான் உருவானதா இஸ்ரேல்? ஏகாதிபத்திய போர்களுக்கும், பிரிட்டனுக்கும், அமெரிக்காவுக்கும், அவர்களின் ஏகாதிபத்திய அரசியலுக்கும் இதில் எந்தப் பங்கும் இல்லையா? இஸ்ரேல் உருவானது வெறும் வட்டி வணிக நடவடிக்கை அல்லது நிலம் வாங்கிய ரியல் எஸ்டேட் நடவடிக்கை தானா? இப்படித்தான் உணர்வு கும்பல் கருதுகிறதா? ஆனால் உண்மை அப்படியல்ல.

முதல் உலகப் போருக்கு முந்திய காலங்களில் பலஸ்தீனம் ஒட்டாமன் பேரரசின் அதாவது உஸ்மானிய பேரரசின் கீழ் இருந்தது. அன்றைய பலஸ்தீனம் என்பது இன்றைய இஸ்ரேல், பலஸ்தீனம், சிரியா, ஜோர்டான் ஆகிய பகுதிகளை உள்ளடக்கியது. அன்றைய பலஸ்தீன மக்கட் தொகையில் 4 விழுக்காடு யூதர்கள். உணர்வு கும்பல் பிம்பமாக்குவது போல் யூதர்கள் இருந்திராத இடத்தில் புதிதாக குடியேறியவர்களல்லர். அவர்கள் அந்தப் பகுதியின் வாழ்ந்த குடிகள் என்பதற்கு, முகம்மதின் காலகட்டத்திற்கு முன்பிருந்தே வாழ்ந்து வருபவர்கள் என்பதற்கு குரான், ஹதீஸ்களில் ஆதாரம் இருக்கிறது. தவிரவும், பலஸ்தீனப் பகுதி என்பது யூத கிருஸ்தவ இஸ்லாமிய மதங்கள் தங்கள் புனித பூமியாக சொந்தம் கொண்டாடும் இடமாகவும் இருந்து வந்திருக்கிறது.

யூதர்கள் ஒரே இனமல்ல, ஒரே மதத்தவர்கள் அவ்வளவு தான். இன்றும் கூட இஸ்ரேலில் ஐரோப்பிய யூதர்களுக்கும், அமெரிக்க யூதர்களுக்கும் இடையே முரண்பாடுகள் நிலவி வருகின்றன. சகோதர மதங்கள், அப்ரஹாமிய மதங்கள் என அழைக்கப்பட்டாலும் கிருஸ்தவ, இஸ்லாமிய வேதங்கள் யூதர்களை கடுமையாகச் சாடுகின்றன. விரோதிகள் என்கின்றன. இதனால் உலகம் முழுவதும் யூதர்கள் ஒடுக்குதல்களைச் சந்தித்தார்கள். இது தான் யூதநாடு எனும் கருத்தோட்டத்தை ஏற்படுத்தியது. 1897 ஆகஸ்ட் 29ம் தேதி சுவிட்சர்லாந்தின் பாஸில் எனும் நகரத்தில் முதல் சியோனிச மாநாட்டை ஹெர்செல் என்பவர் கூட்டியிருந்தார். (சியோனிசம் என்றால் ஜெருசலத்திலுள்ள புனித சியோன் மலைக்கு செல்ல விரும்புபவர்கள் என்று பொருள்) இந்த மாநாட்டில் தான் யூதர்களுக்கென்று பலஸ்தீனப் பகுதியில் ஒரு நாடு வேண்டும் என தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டது.

முதல் நடவடிக்கையாக ஹெர்செல் உலகெங்குமுள்ள யூதர்களிடமிருந்து நிதியை திரட்டத் தொடங்கினார். ஆனால் இது எதிர்பார்த்த அளவுக்கு வெற்றியைத் தரவில்லை. எனவே, 1901 மே 17ம் தேதி உஸ்மானியப் பேரரசின் மன்னரான இரண்டாம் அப்துல் ஹமீதைச் சந்திக்கிறார். உலகெங்கிலுமுள்ள அரசுகளில் செல்வாக்காக இருக்கும் யூதர்களின் உதவியால் உஸ்மானியப் பேரரசின் பொருளாதார நெருக்கடிகளை தீர்க்க உதவமுடியும் என்றும், அதற்குப் பகரமாக பலஸ்தீனப் பகுதியில் யூதர்களை குடியேற்ற உதவ வேண்டும் என்றும் கோரிக்கை வைக்கிறார். இதை ஏற்றுக் கொள்ளும் அப்துல் ஹமீது இரண்டு நிபந்தனைகளை வைக்கிறார்.

1. அவ்வாறு குடியேறும் யூதர்கள் துருக்கிய குடிமக்களாக இருக்க வேண்டும் என்றும் (உஸ்மானியப் பேரரசு துருக்கியர்களால் தான் இன்றைய இஸ்தான்புல் பகுதியிலிருந்து ஆளப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது)
2. ஒரே இடத்தில் குவியலாக குடியேறாமல் வெவ்வேறு இடங்களில் பரவலாக குடியேற வேண்டும்.

என்பது தான் அந்த இரண்டு நிபந்தனைகள். இதே போன்று குடியேற்றம் குறித்த ஒப்பந்தம் ஒன்று சிரியப் பகுதியின் ஆளுனருடனும் செய்து கொள்ளப்படுகிறது. இந்த அடிப்படையில் துருக்கியிடமிருந்து பெறப்பட்ட நிலத்திலிருந்து 1910ல் டெல்அவிவ் நகரம் உருவாக்கப்படுகிறது. தொடர்ந்து பல நாடுகளுடன் ஒப்பந்தம் போடப்படுகிறது. முக்கியமாக பிரிட்டனுடனும், ரஷ்யாவுடனும். அனைத்து யூதர்களையும் அழைத்துக் கொள்வதாக பிரிட்டனுடனும், திரண்டு வரும் கம்யூனிசப் புரட்சியில் இருந்து யூதர்களை விலக்கி வைக்கிறேன் என்று ஜார் மன்னரிடமும் பேசி ஆதரவு திரட்டப்படுகிறது. இதன் பிறகு தான், உணர்வு கும்பல் குறிப்பிடும் யூத தேசிய நிறுவனம் தொடங்கப்பட்டு தோராயமாக ஒரு லட்சத்து இருபதாயிரம் யூதர்கள் பலஸ்தீனப் பகுதியில் குடியேற்றப்படுகிறார்கள். இதன் பிறகு அரேபியர்கள் யூதக் குடியேற்றத்தை எதிர்த்து அரசியல் நடவடிக்கைகளை தொடங்குகிறார்கள். இதனால் 1914ல் உஸ்மானியப் பேரரசு யூதக் குடியேற்றத்திற்கு தடை விதிக்கிறது.

இந்த நிலையில் தான் முதல் உலகப் போர் வருகிறது. முதல் உலகப் போரில் உஸ்மானியப் பேரரசு ஜெர்மனியுடன் சேர்ந்து பிரிட்டனை எதிர்க்கிறது. யூதர்கள் பிரிட்டனுக்கு ஆதரவளிக்கிறார்கள். அரசுக்கு எதிராக குழப்பத்தை ஏற்படுத்த உஸ்மானியப் பேரரசுக்குள் லாரன்ஸ் என்பவரை அனுப்பி வைக்கிறார் பிரிட்டனின் இராணுவ அமைச்சராக இருந்த வின்ஸ்டன் சர்ச்சில். (இந்தக் கதை தான் சிலபல திரித்தல்களுடன் லாரன்ஸ் ஆப் தி அரேபியா எனும் பெயரில் திரைப்படமாக வெளிவந்தது) யூதர்களிடமும், அரசுக்கு எதிராக கலகம் செய்த அராபியர்களிடமும் முதல் உலகப் போரில் வெற்றி பெற்றால் தனித்தனி நாடுகளாக யூதர்களுக்கும் அராபியர்களுக்கும் தருவதாக இருவரிடமும் இரகசியமாக வாக்குறுதி வழங்குகிறது பிரிட்டன். முதல் உலகப் போரில் வெற்றி பெறவுடன் உஸ்மானியப் பேரரசின் கீழ் இருந்த அரேபியப் பகுதிகளை இணைந்து போரிட்ட பிரிட்டனும் பிரான்ஸும் பங்கு வைத்துக் கொண்டன. அதன்படி சிரியப் பகுதி பிரன்சிடமும், பலஸ்தீனப் பகுதி பிரிட்டனிடமும் வருகின்றன. ஆனால் வாக்குறுதி அளித்திருந்தபடி யூதர்களுக்கும், அராபியர்களுக்கும் தனித்தனியே நாடு பிரித்துக் கொடுக்காமல் டிமிக்கி கொடுத்தது பிரிட்டன். மறுபக்கம் நின்று போயிருந்த குடியேற்றங்களை யூதர்கள் மீண்டும் தொடங்கினார்கள். இதனால் யூதர்களுக்கும் அராபியர்களுக்கும் இடையே கலகங்கள் மூண்டன. இது 1936ல் பெரிய அளவில் வெடித்தது. அராபியர்களை கடுமையாக ஒடுக்கி கலவரங்களை அடக்கிய பிரிட்டன். நிலமையை சமாளிக்க பீல் கமிட்டியை உருவாக்கியது. 1937 ல் பீல் கமிட்டி பிரிட்டன் வசமிருந்த பலஸ்தீனப் பகுதியை மூன்றாகப் பிரித்து அராபியப் பகுதி அராபியர்கள் கட்டுப்பாட்டிலும், யூதப் பகுதி யூதர்கள் கட்டுப்பாட்டிலும், இரண்டும் அல்லாத ஜெருசலம் பகுதி சர்வதேச கட்டுப்பாட்டிலும் இருக்கும் எனப் பரிந்துரைத்தது. இந்தத் தீர்வை யாரும் ஏற்கவில்லை என்பதால் பீல் கமிட்டியின் பரிந்துரைகள் கைவிடப்பட்டன.

1939 ல் பிரிட்டனுக்கும் ஜெர்மனிக்கும் ஏற்பட்ட போரில் சூயஸ் கால்வாயின் பயன்பாடு தனக்கு வேண்டும் எனக் கருதிய பிரிட்டன். அதற்காக அராபியர்களிடம் சமாதானம் பேசியது. யூதக் குடியேற்றம் படிப்படியாகக் குறைக்கப்பட்டு ஐந்து ஆண்டுகளுக்குள் முற்றிலும் நிறுத்தப்படும் என வாக்குறுதி அளித்தது. இதனால் இரண்டாம் உலகப் போரில் அராபியர்கள் பிரிட்டனுக்கு ஆதரவாகவும், யூதர்கள் எதிராகவும் ஆனார்கள். யூதநாடு அடைந்தே தீர்வது எனும் முடிவில் ஸ்டெர்ண், இர்குன் எனும் இரண்டு பயங்கரவாதக் குழுக்கள் ஏற்படுத்தப்பட்டன. இவை குண்டு வைப்பது உள்ளிட்ட பல பயங்கரவாத செயல்களை பிரிட்டனுக்கு எதிராக செய்தன. 1945 ல் இரண்டாம் உலகப் போர் முடிவுக்கு வந்ததைத் தொடர்ந்து பிரிட்டன் பல நெருக்கடிகளைச் சந்தித்தது. அவைகளைத் தீர்க்க தன்னுடைய காலனி நாடுகளில் விடுதலை என்ற பெயரில் தனக்கு சாதகமான ஆட்சி மாற்றங்களை ஏற்படுத்தியது. 1946 ஜூலை 22 ம் தேதி யூத பயங்கரவாதக் குழுக்கள் ஜெருசலத்திலிருந்த பிரிட்டன் இராணுவ தலைமையகமான கிங் டேவிட் முகாமை தாக்கி அழித்தன. இதனால் வேறு வழியின்றி 1947 பிப்ரவரி 17ம் தேதி தன்னிடமிருந்த பலஸ்தீனப் பகுதியை ஐ.நா வின் மேற்பார்வையில் விட்டு விட்டு வெளியேறுவதாக அறிவித்தது.

ஐ.நா இந்தப் பிரச்சனையைச் சமாளிக்க ஒரு குழுவை அமைத்தது. இதை அராபியர்கள் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை, யூதர்கள் ஏற்றுக் கொண்டார்கள். 1947 ஆகஸ்ட் 31ம் தேதி ஐ.நா குழு தன் தீர்ப்பை வெளியிட்டது. அதன்படி பலஸ்தீனப் பகுதி இரண்டாகப் பிரிக்கப்பட்டு அராபியர்களுக்கு ஒரு நாடாகவும், யூதர்களுக்கு ஒரு நாடாகவும் அளிக்கப்படும். புனிதத்தலங்களான பெத்லஹேமும், ஜெருசலமும் ஐ.நா வின் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கும். அராபியர்கள் இதனை நிராகரித்தார்கள். சூழ இருக்கும் இஸ்லாமிய நாடுகள் தங்களுக்கு உதவி செய்யும், யூதர்களை விரட்டி மொத்த நாட்டையும் தம்மிடம் அளிக்கும் என அராபியர்கள் நம்பி ஏமாந்து போனார்கள். 1948 மே14ம் தேதி இஸ்ரேலை சுதந்திர நாடாக யூத பயங்கரவாதக் குழு ஒன்றின் தலைவராக இருந்த பென் குரியன் அறிவித்தார்.

சுற்றி இருந்த அரபிய நாடுகள் சக அரபிகளான பலஸ்தீனியர்களுக்கு உதவினவா? அல்லது அவைகளுக்கென்று தனி நோக்கங்கள் இருந்தனவா? இஸ்ரேல் தனி நாடாக அறிவித்துக் கொண்ட உடனேயே சுற்றி இருந்த அரேபிய நாடுகள் இஸ்ரேல் மீது போர் தொடுத்தன. ஒரு மாதம் நடந்த போரில் இஸ்ரேல் தோற்று வீழும் நிலை வந்தவுடன் ஐ.நா தலையிட்டு போர் நிறுத்தத்துக்கு ஏற்பாடு செய்தது. போர் நிறுத்தம் ஏற்பட்டது இஸ்ரேல் பாதுகாக்கப்பட்டது. ஆனால் பரிதாபம்! பலஸ்தீனர்களைச் சொல்லிக் கொண்டு போரில் குதித்த நாடுகள் போரில் பிடித்த பகுதிகளை தங்கள் நாட்டுடன் இணைத்துக் கொண்டனவே தவிர அவைகளை இணைத்து பலஸ்தீனம் எனும் தனி நாடு அமைக்க எந்த முயற்சியையும் எடுக்கவில்லை. போர் நிறுத்ததத்தை பயன்படுத்திக் கொண்டு இஸ்ரேல் தன்னை நிலைப்படுத்திக் கொண்டது. அமெரிக்கா இஸ்ரேலுக்கு நிதி உதவிகளையும் இராணுவ தளவாடங்களையும் கொண்டு வந்து குவித்தது. விளைவு, இழந்த இடங்களை இஸ்ரேல் படிப்படியாக மீட்டுக் கொண்டதோடு மட்டுமல்லாமல் நாடில்லாத பகுதியாக இருந்த பலஸ்தீனத்தையும் கபளீகரம் செய்து கொண்டது.

இது தான் இஸ்ரேல் உருவான வரலாறு. இதைத்தான் உணர்வு கும்பல் வட்டிக்கு விட்டு நிலத்தைப் பிடுங்கி கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் சேர்த்து இஸ்ரேல் எனும் நாட்டை உருவாக்கிக் கொண்டார்கள் என்று திரிக்கிறது. உலக ஏகாதிபத்திய நாடுகளின் அரவணைப்போடு ரவுடித்தனம் செய்த இஸ்ரேலின் நடவடிக்கையை ரியல் எஸ்டேட் நடவடிக்கையாக சுருக்கிப் பார்க்கிறது உணர்வு கும்பல். மதவாதக் கும்பல்களுக்கு எப்போதுமே உண்மையோ, வரலாறோ அவசியமே இல்லை. தமக்கு ஏற்ப வரலாறு உட்பட அனைத்தையும் திருத்திக் கொள்வது தான் அவர்களின் வாடிக்கை. ஆர்.எஸ்.எஸ் இதைத்தான் செய்கிறது. டி.என்.டி.ஜே வும் அதைத்தான் செய்கிறது.

சரி, இதில் எங்கிருந்து மார்க்ஸ் வருகிறார்? ஓர் அயோக்கியத்தனத்தைச் செய்து மார்க்ஸை இதனுள் கொண்டு வந்து நுழைத்திருக்கிறது உணர்வு கும்பல். உணர்வு எனும் பெயரிலிருக்கும் அயோக்கியக் கும்பல் இப்படி எழுதியிருக்கிறது.

வட்டித் தொழிலை அரசாங்கத்தின் சுவாதீனத்துக்கு படுத்துதல், இதற்காக அரசாங்கத்தின் மூலதனத்தைக் கொண்டு ஒரு வங்கி ஏற்படுத்தும் என்று திட்டமிட்டார் மார்க்ஸ் என்றார்.

வேண்டுமென்றே இலக்கணப் பிழைகளோடு எழுதப்பட்டிருக்கும் இந்த வாசகத்திலிருந்து என்ன புரிந்து கொள்ள முடிகிறது? அதாவது வட்டித் தொழிலை முறைப்படுத்த அரசாங்கம் ஒரு வங்கியை ஏற்படுத்த வேண்டும் என மார்க்ஸ் சொல்லியிருக்கிறார் என வாசிப்பவர்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டுமாம். இந்த மேற்கோள் எதில் இடம்பெற்றிருக்கிறது? கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கை திட்டத்தில் ஐந்தாவது சரத்தில் என்று உணர்வு கும்பல் கூறியிருக்கிறது. கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கை என்பது கம்யூனிஸ்ட் அல்லாத பிற மக்களாலும் அதிகம் வாசிக்கப்பட்ட கம்யூனிச நூல்களில் ஒன்று. இந்த நூலில் நான்கு அத்தியாயங்கள் இடம்பெற்றிருக்கின்றன.

1. முதலாளிகளும் பாட்டாளிகளும்,
2. பாட்டாளிகளும் கம்யூனிஸ்டுகளும்,
3. சோசலிச கம்யூனிச இலக்கியம்,
4. தற்போதுள்ள பற்பல எதிர்க்கட்சிகள் குறித்து கம்யூனிஸ்டுகளின் நிலை.

இந்த நான்கு அத்தியாயங்கள் தான் அந்த நூலில் இருக்கிறது. ஆனால் உணர்வு கும்பல் எழுதியிருக்கிறது ஐந்தாவது சரத்தில் என்று. அது என்ன ஐந்தாவது சரம்? இது பச்சை அயோக்கியத்தனம் இல்லையா? இல்லாத ஒன்றை இருப்பது போல் மேற்கோள் காட்டுவது தான் இந்த மதவெறி பிடித்தலையும் வியாபாரிகளின் அகராதியில் நேர்மையா? கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கை எனும் நூலில் ஐந்தாவது அத்தியாயத்தில் என்று எழுதினால் தெரிந்து விடும் என்பதற்காக கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கை திட்டத்தில் ஐந்தாவது சரத்தில் என்று எழுதியிருக்கிறார்கள். அதுவும் அந்த கற்பனையான மேற்கோளை இலக்கணப் பிழையோடு எழுதியிருக்கிறார்கள். இப்படியான பச்சை அயோக்கியத்தனத்துக்கு யார் பொறுப்பேற்றுக் கொள்வது? இதை எழுதிய பாசில் எனும் அயோக்கியனா? வெளியிட்ட உணர்வு எனும் இதழை நடத்தும் அயோக்கியக் கும்பலா? உணர்வு இதழின் பின்னணியில் இருக்கும் டி.என்.டி.ஜே எனும் அயோக்கியத்தனமான மதவாத இயக்கமா?

இதற்கு யாரும் பொறுப்பேற்கப் போவதில்லை, யாரும் பதில் கூறப் போவதில்லை. ஆனால், அந்த இயக்கத்திலிருக்கும் முஸ்லீம்கள் சிந்திக்க வேண்டும். இப்படி ஒரு பொய்யை, பச்சை அயோக்கியத்தனத்தை துணிந்து அரங்கேற்றும் இந்த மதவாத வியாதிகள் எதைத்தான் செய்ய மாட்டார்கள்? நீங்கள் தான் பதில் கூற வேண்டும். பொறுப்பேற்க வேண்டும். சிந்திக்க வேண்டும். ஏனென்றால் உங்களின் பொருட்டு தான் இந்த அயோக்கியத்தனம் செய்யப்பட்டிருக்கிறது. நீங்கள் படிக்க வேண்டும் என்பதற்காகத் தான் அது எழுதப்பட்டிருக்கிறது.

%e0%ae%ae%e0%af%82%e0%ae%b2%e0%ae%a4%e0%ae%a9%e0%ae%ae%e0%af%8d-3-1-458

இஸ்லாத்தின் மீது ஒரு விமர்சனம் எப்படி வைக்கப்படுகிறது? குரானில் அல்லது ஹதீஸில் இந்த அத்தியாயத்தில் இந்த எண்ணுள்ள வசனத்தில் என்று தெளிவாகக் குறிப்பிட்டுத்தான் விமர்சிக்கப்படுகிறது. அதற்கு விளக்கம் கூறும் மதவாதிகள் என்ன செய்கிறார்கள்? இதை அப்படி புரிந்து கொள்ளக் கூடாது. அந்த அரபு வார்த்தைக்கு இப்படி அர்த்தம் செய்ய வேண்டும் என்று அவர்களின் சொந்த விருப்பத்தை பொதுக் கருத்து போல எண்ணிக் கொண்டு விளக்கம் சொல்லுவார்கள். ஆனால், இங்கு இல்லாத ஒன்றை மார்க்ஸ் மீது பொய்யாக இட்டுக் கட்டியுள்ளார்கள். இதை எப்படி புரிந்து கொள்வீர்கள் முஸ்லீம்களே, பதில் சொல்லும் கடமை உங்களுக்கு இல்லையா?

இப்படி கற்பனையாக, பொய்யாக, அயோக்கியத்தனமாக எழுதி விட்டு, அந்த பொய்யை அடிப்படையாகக் கொண்டு மார்க்ஸ் இப்படி திட்டம் போட்டுக் கொடுத்ததால் தான் ஹெசில் யூதர்களின் வட்டி நிதியைக் கொண்டு வங்கியை உருவாக்கி பலஸ்தீனத்தில் நிலம் வாங்கி இஸ்ரேலை உருவாக்கினார்கள் என்கிறது உணர்வு கும்பல். மார்க்ஸின் உதவியால் தான் இஸ்ரேல் உருவானது. அதனால் யூதர்களுக்கு உதவிய மார்க்ஸ் ஒரு யூதக் கைக்கூலி. இது தான் உணர்வு கும்பல் தரும் ஆதாரம். முஸ்லீம்களே நீங்கள் தான் இதற்கு செருப்படி கொடுக்க வேண்டும்.

இன்னொரு ஆதாரத்தையும் உணர்வு கும்பல் கூறியிருக்கிறது, உலகெங்கிலுமுள்ள யூதர்கள் வட்டியினால் மக்களை கொடுமைப்படுத்தினார்கள், அவர்களின் வாழ்வாதாரங்களை அழித்தார்கள். இப்படி உலகெங்கும் மக்கள் ஏழ்மையில் வாட காரணமாக இருந்த வட்டியை ஆதரித்தார் மார்க்ஸ். யூதர்கள் வட்டித் தொழில் செய்தார்கள் என்பதால் தான் மார்க்ஸ் வட்டியை ஏற்றுக் கொண்டு முதலாளித்துவத்தை மட்டும் சாடுகிறார். எனவே, மார்க்ஸ் ஒரு யூதக் கைக்கூலி. இது தான் உணர்வு கும்பலின் அடுத்த ஆதாரம்.

மார்க்ஸ் வட்டியை ஆதரித்தார், ஏற்றுக் கொண்டார் என்பது ஆதாரமற்ற பொய், உளரல். உணர்வு கும்பல் நினைப்பதெல்லாம் உண்மை ஆகிவிடுமா? மார்க்ஸ் வட்டி என்றால் என்ன என்று வரையறை செய்திருக்கிறார். நிலவில் இருக்கும் ஒன்றை வரையறை செய்வதற்கும் ஆதரிப்பதற்கும் இடையிலிருக்கும் வித்தியாசம் உணர்வு கும்பலுக்கு புரியவில்லை. அவர்களின் மதவாத மூளை புரிவதை அனுமதிக்கவும் செய்யாது.

அன்றிலிருந்து இன்றுவரை வட்டி சமூகத்தில் இருந்து கொண்டிருக்கிறது. வட்டி என்றால் என்ன என்பதை புரிந்து கொண்டால் தான் அதை சமூகத்திலிருந்து நீக்குவதைக் குறித்து சிந்திக்க முடியும். அந்த அடிப்படையில் வட்டி என்பது லாபத்தின் ஒரு பகுதி. அதாவது தனக்கு உடமையாக இல்லாத மூலதனத்தை பயன்படுத்தி லாபம் பெறும் ஒருவர், தன்னுடைய லாபத்தின் ஒரு பகுதியை மூலதனத்தின் உடமையாளருக்கு கொடுப்பதே வட்டி எனப்படுகிறது. இது தான் வட்டி குறித்த மார்க்ஸின் வரையறை. மார்க்ஸ் லாபத்தை ஏற்றுக் கொள்கிறாரா? லாபத்தையே ஏற்றுக் கொள்ளாத மார்க்ஸ் அந்த லாபத்தின் ஒரு பகுதியான வட்டியை ஏற்றுக் கொண்டார், ஆதரித்தார் என்றால் அப்படிக் கூறுபவர்களை என்ன பெயரிட்டு அழைப்பது?

பொதுவாக, இஸ்லாமிய மதவாதிகள் குரான் குறித்து ஏராளமான புளகங்களைக் கொண்டிருப்பார்கள். எல்லா அறிவியல் உண்மைகளும் அதில் புதைந்து கிடக்கிறது, மண்வெட்டியைக் கொண்டு வந்தால் அள்ளி எடுத்துக் கொள்ளலாம் என்பார்கள். மறுகணமே குரான் ஒரு அறிவியல் நூலல்ல என்றும் கூறுவார்கள். அதே மதவாதிகள் மூலதனம் எனும் நூலை எப்படிப் பார்க்கிறார்கள்? மூலதனத்தில் மார்க்ஸ் அதை எழுதவில்லை, இதை எழுதவில்லை பிலாக்கணம் வைக்கிறது உணர்வு கும்பல். உணர்வு கும்பலிடம் கருத்து கேட்டுவிட்டுத்தான் மார்க்ஸ் மூலதனம் எழுதியிருக்க வேண்டும் போலிருக்கிறது. மூலதனம் எனும் நூல் முதலாளித்துவப் பொருளாதாரம் எப்படி செயல்படுகிறது? அதன் அடிப்படை என்ன? முதலாளித்துவ பொருளுற்பத்தி முறை, அதன் பரிமாற்றம் ஆகியவற்றை விரிவாக விளக்கும் நூல். இது தொடர்பாக ஏதாவது விடுபட்டிருக்கிறது, அல்லது தவறாக விளக்கப்பட்டுள்ளது என்று ஆதாரத்துடன் விமர்சனம் செய்தால் பரிசீலிக்கலாம். மாறாக, வரலாற்றில் நடந்த அந்த சம்பவத்தை குறிப்பிடவில்லை, இந்த சம்பவத்தை குறிப்பிடவில்லை. எனவே மார்க்ஸ் யூதக் கைக்கூலி என்றால், காழ்ப்புணர்ச்சி என்ற ஒற்றைச் சொல்லைத் தவிர வேறு விளக்கங்கள் எதுவும் தேவையில்லை.

மார்க்ஸோ, ஏங்கல்ஸோ கூறாத ஒன்றை அது கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கையின் ஐந்தாவது பகுதியில் இருக்கிறது எனும் பொய்யின் மூலம் தன்னைப் பின்பற்றுகிறவர்களிடம் கம்யூனிச வெறுப்பை வளர்க்கிறது உணர்வு கும்பல். மட்டுமல்லாது, மார்க்ஸ் வட்டியை ஆதரித்தார் எனும் திரித்தல் மூலம் வட்டி குறித்து இஸ்லாமியர்களிடம் மதரீதியாக இருக்கும் புரிதலை தன்னுடைய அயோக்கியத்தனமான நிலைப்பாட்டுக்கு சாதகமாக வளைக்கவும் முற்படுகிறது உணர்வு கும்பல். இவைகளை அவதூறு என்று மட்டும் புரிந்து கொள்ள முடியாது. முஸ்லீம்கள் கம்யூனிசத்தைப் பற்றி தெரிந்து கொள்ளக் கூடாதே எனும் பதைபதைப்பு என்பது தான் அதில் உள்ளார்ந்து நிற்கும் அம்சம்.

மார்க்ஸின் மீது கம்யூனிசத்தின் மீது அவதூறு செய்வது என்பது உணர்வு கும்பலைப் பொருத்தவரை இயல்பானது தான். மதம் எனும் அடிப்படையிலிருந்து மட்டுமல்ல, இஸ்லாமிய மீட்டுருவாக்கம் எனும் பெயரில் அமெரிக்கா பெற்றுப் போட்ட கள்ளக் குழந்தைகள் தானே இவர்களெல்லாம். எனவே, கம்யூனிசத்தின் மீது அவதூறு செய்வது என்பது உணர்வு கும்பலுக்கு இயல்பானது தான். அந்த அடிப்படையில் தன் எஜமானனின் கட்டளையை நிறைவேற்றி இருக்கிறது என்றும் கொள்ளலாம்.

ஏன் இப்படிச் சொன்னால் என்ன தவறு? மார்க்ஸ் வட்டி வங்கியை ஏற்படுத்தச் சொன்னார், மார்க்ஸ் வட்டியை ஆதரித்தார் என்று பொய் சொல்லி அதன் மூலம் மார்க்ஸ் ஒரு யூதக் கைக்கூலி எனச் சொல்லும் உணர்வு கும்பலை நோக்கி (உணர்வு கும்பலை நோக்கி மட்டுமே) அதே திசையில் ஒரு கேள்வியை எழுப்பிப் பார்க்கலாம். இதற்காக பொய் சொல்ல வேண்டிய அவசியமில்லை. முகம்மது லாபத்தை ஆதரித்தார் என்பது ஆதாரபூர்வமான உண்மை. எனவே, முகம்மது நபி ஒரு முதலாளித்துவ கைக்கூலி என்று கூறினால் டி.என்.டி.ஜே விலிருக்கும் எந்தக் கொம்பனாவது மறுக்க முடியுமா?

இதில் அவதூறு, இட்டுக்கட்டல்கள், பொய்களைக் கடந்து அடிப்படையான அம்சம் குறித்து விவாதிக்க வேண்டியதிருக்கிறது. வட்டி குறித்து இஸ்லாத்தின் பார்வை என்ன? மார்க்ஸியத்தின் பார்வை என்ன? இரண்டில் எது சரி?

இஸ்லாம் வியாபாரத்தை அனுமதித்து வட்டியை தடை செய்திருக்கிறது என்பதன் பொருள் என்ன? இஸ்லாம் லாபத்தை அனுமதித்து வட்டியை தடை செய்திருக்கிறது என்பது தான். எந்த எல்லை வரை லாபம் அனுமதிக்கப்பட்டிருக்கிறது? குரான் ஹதீஸ்களிலிருந்து இதற்கு அளவு எதையாவது கூற முடியுமா? முஸ்லீம்கள் யாராவது, தொடர் கட்டுரையை உணர்வில் எழுதும் பாசிலோ அல்லது டி.என்.டி.ஜே வின் உலகமகா அறிஞரோ பதில் கூற முடியுமா? குரான் ஹதீஸ்களில் இருப்பதெல்லாம் சில நீதி போதனைகள் தான். 300 விழுக்காடு லாபம் வைத்தாலும் விற்பவரும் வாங்குபவரும் பொருந்திக் கொண்டால் அது வியாபாரம் தான். அப்படி பொருந்திக் கொள்ளும் வியாபாரத்துக்கு அல்லாவின் பரகத் உண்டு என்கிறது குரான். இதை அனுமதிக்கும் இஸ்லாம் வட்டியை ஹராம் என்கிறது ஏன்? அடமானத்தை அனுமதிக்கும் இஸ்லாம் வட்டியை எதிர்க்கிறது, ஏன்? யாராவது விளக்கம் கூற முடியுமா?

இஸ்லாம் போரில் கொள்ளையடிப்பதை அனுமதிக்கிறது. கனீமத் பொருட்கள் போரில் வென்றவர்களுக்குச் சொந்தம். கனீமத் என்பது கடவுளின் கொடை. முகம்மதின் சம காலத்தில் முகம்மதை பின்பற்றியவர்களின் சொத்து என்பது பெரும்பாலும் கனீமத் பொருட்களால் வந்தது. இதில் நீங்கள் போதுமான அளவு தானம் செய்யுங்கள் என வலியுறுத்துகிறது குரான். அப்படி தானம் செய்யும் பொருட்கள் உங்களை சுத்தீகரிக்கும் என்கின்றன ஹதீஸ்கள். ஏன் தானம் செய்வதின் மூலம் மனிதன் தன்னை சுத்தீகரித்துக் கொள்ள வேண்டும்? ஏனென்றால் அவன் சொத்துகளாக இருப்பவை பிறரிடமிருந்து அபகரிக்கப்பட்டவை. அந்த சொத்துகளை நீங்கள் உண்ணுங்கள், உண்ணுவதால் ஏற்படும் பாவங்களை தானம் கொடுத்து கழுவிக் கொள்ளுங்கள். அதை நீங்கள் விரிவாக்க வேண்டுமென்றால் உங்கள் உழைப்பை செலுத்தி விரிவாக்கம் செய்யுங்கள். மாறாக வட்டி என்பது உழைக்காமல் விரிவாக்கம் செய்வது, அதை செய்யாதீர்கள். இது தான் வட்டியை தடுக்கும் இஸ்லாத்தின் உள்ளடக்கம். அதாவது தனியுடமை இருக்கலாம், போர்களின் மூலம் தோற்றவனின் சொத்தை அபகரிக்கலாம். கொள்ளையடித்த பாவத்தை தானம் செய்து நீக்கிக் கொள்ளலாம். வியாபாரம் என்ற பெயரில் எவ்வளவு லாபம் வேண்டுமானாலும் வைத்துக் கொள்ளலாம். ஆனால் வட்டி மட்டும் வாங்கி விடாதீர்கள். என்ன விதமான பார்வை இது? இதை முழுமையான கண்ணோட்டம் எனக் கொள்ள முடியுமா?

மார்க்ஸியம் வட்டியை விட லாபத்தையே முதன்மையானதாக எடுத்துக் கொள்கிறது. ஏனென்றால் வட்டி என்பது முதலீட்டின் லாபத்திலிருந்து கிடைக்கும் ஒரு பகுதி. லாபம் என்பது முழுமை, வட்டி என்பது அதன் ஒரு பகுதி. லாபம் இருக்கும் வரை வட்டியை தவிர்க்க முடியாது. வட்டி எவ்வளவு கொடூரமானதோ அதை விட பன்மடங்கு கொடூரமானது லாபம். ஓர் உற்பத்திப் பொருளின் பயன்பாட்டு மதிப்புக்கும், பரிமாற்ற மதிப்புக்கும் இடையேயான இடைவெளி எந்த அளவுக்கு அதிகரிக்கிறதோ அந்த அளவுக்கு அதை பயன்படுத்துபவரின் உழைப்பைச் சுரண்டுகிறது. வட்டி, அதன் முழுமை வடிவமான லாபம், அதன் பிறப்பிடமான மூலதனம், அதன் ஆதாரமான தனிச் சொத்து, அதன் மூலமான தனியுடமை இவைகளை ஒழிப்பது தான் தன்னுடைய லட்சியம் என்கிறது மார்க்ஸியம். இவை தான் மக்களை வாழவிடாமல் செய்கிறது. இவைகளை அழிக்காமல் மக்களுக்கு வாழ்வு இல்லை என்கிறது. இதுவரை மனித உலகின் வரலாறு என்பது இதற்கான போராட்டம் தான் என்கிறது. இது தான் வட்டி குறித்த மார்க்ஸியத்தின் பார்வை.

இஸ்லாமிய வங்கி என்று ஒன்றைச் சொல்லுகிறார்கள். அது எப்படிச் செயல்படுகிறது. தொழில் செய்வதற்கான முதலீட்டுப் பணத்தை இஸ்லாமிய வங்கி கடனாக கொடுக்கும். அதைக் கொண்டு ஈடுபடும் தொழிலில் லாபம் ஈட்டினால், கடனையும் லாபத்தில் வங்கி நிர்ணயிக்கும் ஒரு தொகையையும் திருப்பிச் செலுத்த வேண்டும். நட்டமடைந்தால் கடனை மட்டும் செலுத்தினால் போதுமானது. இது தான் வட்டியில்லாத வங்கி என இவர்கள் கூறும் இஸ்லாமிய வங்கியின் அடிப்படை. இதைத்தான் மார்க்ஸும் சொல்கிறார். வட்டி என்பது மூலதனம் மீதான லாபத்தின் ஒரு பகுதி என்று. வட்டி என்று பெயர் வைக்க வில்லை என்றால் அது வட்டி இல்லை என்றாகி விடுமா?

வட்டி குறித்த இஸ்லாமியப் புரிதல், மார்க்ஸியப் புரிதல் இரண்டில் எது சரி இஸ்லாமியர்களே? ஆழமாக சிந்தித்துப் பாருங்கள். அதன் அடிப்படையில் இருந்து உணர்வு கும்பல் எழுதும் வட்டி பற்றிய விபரங்களைப் படித்துப் பாருங்கள். உலகில் யூதர்கள் மட்டும் தான் வட்டித் தொழிலில் ஈடுபட்டார்களா? முஸ்லீம்கள் ஈடுபடவில்லையா? அனைத்து யூதர்களும் வட்டித் தொழில் மட்டும் தான் செய்தார்களா வேறு தொழிலில் ஈடுபடவே இல்லையா? மதம் எனும் அடிப்படையில் முஸ்லீம்களுக்கு இருக்கும் வட்டியின் மீதான புரிதலை இஸ்ரேலின் உருவாக்கம் குறித்த தங்களின் திரித்தல்களுக்கு ஆதரவாக மாற்ற முயல்கிறது உணர்வு கும்பல். இதை நீங்கள் அனுமதிக்க விரும்புகிறீர்களா? இந்த அவர்களின் திரித்தல்களுக்கு உரமூட்ட ஹிட்லரையும், ஆர்.எஸ்.எஸ். அம்பி பா. ராகவனையும் பயன்படுத்துகிறது உணர்வு கும்பல். இது உங்களுக்கு சம்மதம் தானா? உங்கள் இயக்கத் தலைமைகளை நோக்கி உங்கள் கேள்விக் கணைகளை வீச வேண்டாமா?

அடுத்ததாக, முதலாளித்துவ அறிஞர்கள் கூட மார்க்ஸின் மீது கூறத் துணியாத ஒன்றை இந்த மதவாத மட்டைகள் கூறுகிறார்கள். பொருளாதாரத்தில் மார்க்ஸ் ஒரு பெரிய கூமுட்டை என்கிறார்கள். பாட்டி வடை சுட்ட கதை ஒன்றை கூறி பார்த்தீர்களா வட்டி எவ்வளவு கொடுமையானது என்கிறார்கள். வட்டி சுகமளிப்பது என்று கூறியது யார்? ஆனால் லாபம் கூடும் என்று கூறியிருக்கிறது இஸ்லாம். லாபம் சுகமளிப்பதா?

கூறப்பட்டிருக்கும் அந்த இரண்டு கதைகளிலும் எது உள்ளீடாக இருக்கிறது? இரண்டு எடுத்துக்காட்டுகளிலுமே பண்டத்தின் உற்பத்தி மதிப்பை விட அதிகமாக பரிமாற்ற மதிப்பு இருக்கிறது. இந்த அதிகப்படுத்தப்பட்ட பரிமாற்ற மதிப்பு எங்கிருந்து வந்தது? இந்தக் கதைகளின் மூலம் உணர்வு கும்பல் வட்டியின் கொடுமை குறித்து பேசுகிறதாம். லாபத்தின் ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதியான வட்டி மக்களை துன்புறுத்துகிறது என்றால் ஒட்டுமொத்த லாபமும் மக்களை என்ன செய்கிறது? இதற்கு உணர்வு கும்பல் பதில் கூறுமா?

மூலதனம் படித்து விட்டுத் தான் ஒரு கம்யூனிஸ்ட் செயல்பட வேண்டும் என்று எந்த அவசியமும் இல்லை. ஆனால் ஒரு முஸ்லீம் குரான் படிக்காமல் இருக்கக் கூடாது இருக்க முடியாது. கட்டாயமில்லை என்ற நிலையிலும் ஐம்பது விழுக்காடு கம்யூனிஸ்டுகள் மூலதனத்தை படித்து உள்வாங்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆனால் கட்டாயம் படித்திருக்க வேண்டும் எனும் நிலையில் உள்ள முஸ்லீம்களில் எண்பது விழுக்காட்டினர் குரானை முறைப்படி படித்தறியாதவர்கள். படித்த இருபது விழுக்காடினரில் கூட பாதிப்பேர் அதாவது பத்து விழுக்காட்டினர் வெறுமனே குரானை உச்சரிப்பார்களே தவிர அதன் பொருள் என்ன என்பது தெரியாது. பொருள் தெரிந்து குரானைப் படித்த மீதமிருக்கும் பத்து விழுக்காடினரில் கூட வரலாற்று, அறிவியல் பார்வையுடன் குரான் வசனங்களை உரசிப் பார்த்து புரிந்து கொண்டவர்கள் ஒருவர் கூட தேற மாட்டார். இவர்கள் தான் கம்யூனிஸ்டுகளைப் பார்த்து கேள்வி எழுப்புகிறார்கள்.

உணர்வுள்ள முஸ்லீம்களே! பதில் கூறுங்கள். சாதாரண முஸ்லீமாக இருந்தாலும் சரி, உலகமகா அறிஞராக இருந்தாலும் சரி. இதற்கான பதிலை கூறிப் பாருங்கள். வட்டி கொடூரமானது அதை ஒழிக்க வேண்டும் என்பதில் மாற்றுக் கருத்து ஒன்றுமில்லை. ஆனால் லாபத்தை, மூலதனத்தை தக்க வைத்துக் கொண்டு வட்டியை ஒழிக்க முடியுமா? வட்டி கொடியது தான். ஆனால் லாபத்தை ஏற்றுக் கொள்கிறேன் வட்டியை மட்டும் ஒழியுங்கள் என ஒருவர் கூறினால் அது முட்டாள்தனமானதா இல்லையா? லாபத்தை ஏற்றுக் கொள்ளும் குரான் வட்டியை ஒழிக்கும்படி கூறுவது கேலிக் கூத்தா இல்லையா? திராணி இருப்பவர்கள் பதில் கூறிப் பார்க்கலாம்.

இத்தொடரின் முந்திய பகுதிகள்:

1. கற்பனை உரையாடலல்ல, காத்திரமான சொல்லாடல்

2. கருத்து பயங்கரவாதம் செய்யும் டி.என்.டி.ஜே

3.  பதில்சொல்ல முடியாத டி.என்.டி.ஜே

4. வளைகுடாவில் வேலை செய்யும் முஸ்லீம்கள்

5. எதிலும் மேலோட்டமாக இருப்பதே மதவாதம்

6. துரோகி முகம்மதா மார்க்ஸா டி.என்.டி.ஜே பதில் சொல்லுமா?

7.  ‘உணர்வு’ கும்பலின் தரம் பொய்களும் அறியாமையும் தான்

8. உணர்வு கும்பலிடம் வரலாற்றறிவை எதிர்பார்க்க முடியுமா?

9. மத்ஹபுகள் ஏன் தொடங்கப்பட்டன பதில் சொல்லுமா டி.என்.டி.ஜே

10. டி.என்.டி.ஜே வுக்கு தெரியுமா மாப்ளா கிளர்ச்சியின் வாசம்

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

மத்ஹபுகள் ஏன் தொடங்கப்பட்டன? பதில் சொல்லுமா டி.என்.டி.ஜே

mutazilia4

விரைந்து வாருங்கள் முஸ்லீம்களே! கம்யூனிசம் நோக்கி .. பகுதி 9

உணர்வின் கற்பனை உரையாடல் தொடர் ஒன்பதாம் பகுதியைப் படிக்க இங்கே சொடுக்குங்கள்.  9.1, 9.2

‘உணர்வு’ கும்பல் தங்களின் கற்பனை உரையாடலில் ஒன்பதாம் பகுதிக்கு கொடுத்திருக்கும் தலைப்பு “யூதர்களின் கைக்கூலியா மார்க்ஸ்?” கம்யூனிசத்தின் மீதும் மார்க்ஸ் மீதும் மிகப் பெரிய தாக்குதலை தொடுத்திருப்பதாக கருதிக் கொண்டு இப்படி ஒரு தலைப்பை தேர்ந்தெடுத்திருக்கிறது ‘உணர்வு’ கும்பல். ஆனால், இதை விட மிகக் கடுமையான, கொடுமையான அவதூறுகளெல்லாம் மார்க்ஸ் மீது வீசப்பட்டிருக்கின்றன. அவைகளோடு ஒப்பிட்டால் இது மிகவும் கொசுறான அவதூறு. இந்த கொசுறுக்கு கோபப்படும் அளவுக்கு மார்க்சியவாதிகள் ஒன்றும் தொட்டாற் சுருங்கிகளல்ல. எனவே, ‘உணர்வு’ கும்பல், “இந்த வார்த்தைகளை மட்டும் எங்கள் தோழர்கள் கேட்டால் கொதித்துப் போய் விடுவார்கள்” என்றெல்லாம் பில்டப் கொடுக்க வேண்டியதில்லை. மட்டுமல்லாது, மதவாதிகளைப் போல் உணர்ச்சிவயப்பட்ட நிலையில் மார்க்சியர்கள் எதையும் அணுகுவதில்லை. மாறாக, அறிவுவயப்பட்டு சரியான பார்வையோடு அணுகுவார்கள்.

எந்த அடிப்படையில் மார்க்ஸ் யூதர்களின் கைக்கூலியாக இருந்தார் என ‘உணர்வு’ கும்பல் புளி போட்டு விளக்குவதற்கு முன்னால் நீர் மேலாண்மை குறித்தும், இந்தியாவில் இஸ்லாம் பரவிய விதம் குறித்தும் வழக்கம் போல பொய் புனைகளை கலந்து கட்டி புருவம் விரிய விவரிக்கிறது. படிப்பவர்கள் சிரிப்பார்களே எனும் கூச்சம் கொஞ்சம் கூட இல்லாமல் எழுதிச் சென்றிருக்கிறார் சகோ(!) பாஸில். ‘உணர்வு’ கும்பலால் ஞானஸ்நானம் செய்யப்பட்டவர்களை தவிர வேறு யாரும் ‘உணர்வு’ படிக்கப் போவதில்லை என்பதில் அவர்கள் உறுதியாக இருக்கிறார்கள் போலும்.

ஒன்பதாவது பகுதியின் தொடக்கத்தில் ‘உணர்வு’ கும்பல் ஒரு படிமத்தை பயன்படுத்தியிருக்கிறது. அதாவது, மூலதனத்தை முழுவதும் படித்து அதில் குறிப்பிட்ட ஒரு இடத்தில் மார்க்ஸ் இஸ்லாம் குறித்து எழுதியிருப்பதாக முஸ்லீம் கூறுகிறார். ஆனால் கம்யூனிஸ்டோ நான் சரியாக படிக்கவில்லை, அப்படி இருப்பதாக நினைவில் இல்லை என்கிறார். இதன் மூலம் ‘உணர்வு’ கும்பல் கூற விரும்புவது என்ன? கம்யூனிஸ்டுக்கு மூலதனம் குறித்து தெரியவில்லை, ஆனால், ஒரு முஸ்லீம் அதைப் படித்திருக்கிறார் என்பது தான் அவர்கள் காட்ட விரும்பும் காட்சி. மூலதனம் படித்திருக்க வேண்டும் என்பது ஒருவன் கம்யூனிஸ்டாக இருப்பதற்கான நிபந்தனை அல்ல. மறுபுறத்தில், ஒருவன் முஸ்லீமாக இருக்க வேண்டுமென்றால் குரான் குறித்து தெரியாமல் இருக்க முடியாது. ஆனால் யதார்த்தத்தில் இப்படி இல்லை. ஏராளமான கம்யூனிஸ்டுகள் மூலதனம் குறித்து படித்து தெளிந்திருக்கிறார்கள். மறுபுறம் ஏராளமான முஸ்லீம்கள் குரான் குறித்த எந்த தெளிவும் இல்லாமல் இருக்கிறார்கள். தெரிந்திருப்பவர்களில் பெரும்பாலானோர் மந்திரம் போல அரபு சொற்களை மனப்பாடம் செய்து வைத்திருக்கிறார்கள். இந்த யதார்த்தத்தைத் தான் எதிர்மறையில் அந்த படிமத்தின் மூலம் காட்ட விரும்புகிறது ‘உணர்வு’ கும்பல். என்ன செய்வது உள்ளொன்று வைத்து புறமொன்று கூறும் கலையில் வல்லவர்களல்லவா?

பொதுவாக ‘உணர்வு’ கும்பல் குரான் வசனங்களுக்கு கொடுக்கும் விளக்கங்கள், அந்த குரான் வசனங்களின் மெய்யான பொருளுக்கு மாற்றமாக வலிந்து திணிக்கப்பட்டதாக இருக்கும். அதே அடிப்படையில் மூலதனத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள நீர் மேலாண்மை குறித்த ஒரு செய்திக்கு அதன் மெய்யான பொருளை விட்டு விலகி திணிக்கப்பட்ட பொருளாக, தங்களுக்கு சாதகமான முறையில் திரிக்கப்பட்ட பொருளாக ‘உணர்வு’ கும்பல் தன் தொடரில் குறிப்பிட்டிருக்கிறது.

அதாவது இந்தியாவின் நீர்ப்பாசன முறை பற்றி கூறும் ஓர் இடத்தில், இந்தியாவின் நீர்ப்பாசன முறையை முகலாயர்கள் புரிந்து கொண்ட அளவுக்கு அதற்குப் பின் வந்த ஆங்கிலேயர்கள் புரிந்து கொள்ளவில்லை. அதனால் தான் 1866ல் பீகார் பகுதியில் பெரும் பஞ்சம் ஏற்பட்டு லட்சக் கணக்கில் மக்கள் மடிந்தார்கள் என்று குறிப்பிடுகிறது. இந்த ஒற்றைச் செய்திக்கு ‘உணர்வு’ கும்பல் கொடுக்கும் பொருள் என்ன? வானத்திலிருந்து மழை மூலம் கிடைக்கும் நீர்தான் நிலத்தில் ஊற்றாக ஓடுகிறது. அதில் உங்களுக்கு குடிநீர் கிடைக்கிறது. அதன் மூலம் கனிகளையும் பயிர்களையும் மனிதர்களாகிய நீங்கள் விளைவிக்கிறீர்கள் எனப் பொருள்படும் இரண்டு குரான் வசனங்களை எடுத்துப் போட்டு, பார்த்தீர்களா இஸ்லாத்தின் பயனை? குரானில் இப்படி சொல்லப்பட்டிருப்பதால் தான் முஸ்லீம்கள் நீரின் பயனை உணர்ந்து அதனை வீணாக்கமல் பயன்படுத்தி விவசாயத்தை பெருக்கி மக்களை பஞ்சம் பசி பட்டினி இல்லாமல் வாழ வைத்தார்கள். ஆங்கிலேயர்கள் இந்த குரான் வசனங்களைப் புரியாமல் தண்ணீரை வீணாக்கினார்கள். அதனால் தான் பஞ்சம் வந்து பல லட்சம் மக்கள் அழிய நேர்ந்தது. இப்படி அன்று நேர்ந்த அந்த பஞ்ச மரணங்களுக்குள் தங்கள் குரான் வசனங்களைத் திணித்து வைத்திருக்கிறார்கள். அதாவது, இப்படி குரானின் பயனை அறிந்து தன் மூலதனத்தில் குறிப்பிட்ட மார்க்ஸ், அதனை குரான் வசனங்களின் மேன்மையாக குறிப்பிடாமல் நீர்ப்பாசன முறையாக குறைத்து விட்டார். மார்க்ஸ் தெரிந்தே வரலாற்றை மறைத்து விட்டார் என்கிறது ‘உணர்வு’ கும்பல். உண்மை என்ன?

மார்க்ஸ் பல இடங்களில் ஆசிய வகைப்பட்ட உற்பத்தி முறை குறித்து விளக்குகிறார். ஐரோப்பியாவில் நிலவிய பண்ணையடிமை முறை அதே மாதிரியில் இந்தியாவில் இல்லை. இந்தியாவில் நீர்பாசன முறை அரசின் பொறுப்பில் இருந்தது. அதாவது கோவிலின் பொறுப்பில் நிலங்கள் வைக்கப்பட்டிருந்தன. விளைச்சலுக்கான பாசன வசதி செய்து கொடுப்பது மன்னருடைய பொறுப்பு. ஆறுகளைப் பராமரிப்பது, ஏரி, குளங்களை வெட்டுவது, அவைகளுக்கு நீர் கொண்டு செல்லும் கால்வாய்களை பாதுகாப்பது, அதற்காக பணியாளர்களை நியமிப்பது என்று வயல்களுக்கு நீரைக் கொண்டு சேர்ப்பது வரை மொத்த நீர்ச் சுழற்சியும் மன்னனின் கீழ் இருந்தது. இதற்குப் பகரமாக விளைச்சலின் குறிப்பிட்ட பங்கை திரையாக மன்னனுக்கு செலுத்த வேண்டும். ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக இந்தியாவில் நிலவில் இருந்த விவசாய உற்பத்தி முறை இது தான். முகம்மதிய ஆட்சியாளர்களுக்கும் வெகு முன்னதாகவே இது தான் இந்தியாவில் நடைமுறையாக இருந்து வந்திருக்கிறது. இதுதான் வரலாறு. இந்த வரலாற்றை உறுதிப்படுத்த கல்வெட்டு சான்றுகள் இருக்கின்றன. இப்போது ‘உணர்வு’ கும்பல் கூறும் பொருளை இந்த வரலாற்றுடன் ஒப்பிட்டுப் பாருங்கள். எவ்வளவு அபத்தமாக இருக்கிறது.

ஆங்கிலேயர்கள் இந்தியாவை காலனி நாடாக பிடித்து வைத்திருந்ததன் நோக்கம் வேறு. இங்கிருக்கும் மூல வளங்களை கொள்ளையடிக்கவும், தொழிற் புரட்சியின் மூலம் உற்பத்தி செய்து குவிக்கப்படும் பொருட்களை சந்தைப்படுத்தவுமே இங்கிலாந்துக்கு காலனி நாடுகள் அவசியப்பட்டன. முதலாளிய உற்பத்தி முறையின் விளைவாக தேவைப்பட்ட இந்தியச் சந்தையின் உள்நாட்டு பண்ணையடிமை முறை விவசாய உற்பத்தியை அழிப்பதில் தான் அவர்கள் இந்தியாவை காலனியாக பிடித்ததன் நோக்கம் அடங்கியிருக்கிறது. ஆங்கிலேயர்களின் நோக்கம் இவ்வாறாக இருக்கும் போது பல்லாண்டு காலம் தொடர்ந்து வந்திருக்கும் நீர் மேலாண்மை முறையை பாதுகாக்க வேண்டிய அவசியம் ஆங்கிலேய ஆட்சியாளர்களுக்கு இல்லை. அதனால் தான் இந்த முறையை தங்களுக்கு இசைவாக மகல்வாரி முறை, இரயத்துவாரி முறை என்றெல்லாம் மாற்றிக் கொண்டார்கள். ஆனால் ‘உணர்வு’ கும்பலோ முகம்மதிய ஆட்சியாளர்கள் குரானின் வசனங்களுக்கு ஏற்ப நீர்ப்பாசன முறையை அமைத்தார்கள். ஆங்கிலேயர்களுக்கு குரான் தெரியாததால் விவசாய முறையை அழித்தது பஞ்சத்தை ஏற்படுத்தினார்கள் என்று எழுதியிருக்கிறது. இதைக் கண்டு நாம் எந்த வாயால் சிரிப்பது? அது மட்டுமா? முகலாயர்கள் ஆட்சி தொடர்ந்திருந்தால் இந்தியா செழிப்பாகி தன்னிறைவு பெற்ற நாடாகி இருக்கும் என்றும் கூட சொல்லியிருப்பதை என்ன சொல்ல? ‘உணர்வு’ கும்பலுக்கு தெரிந்த இந்த வரலாற்றை மார்க்ஸ் மறைத்து விட்டார் என்றெல்லாம் எழுதி வைக்கிறார்கள். வரலாற்றறிவு தான் இல்லை என்று ஆகி விட்டது, கொஞ்சம் பொது அறிவு கூடவா இல்லாமல் போகும்?

‘உணர்வு’ கும்பல் தங்கள் வரலாற்றை இந்தியாவுடன் முடித்துக் கொள்ளவில்லை. ஐரோப்பிய நாடுகளுக்கும் நீட்டியிருக்கிறார்கள். ஐரோப்பிய நாடுகள் இன்று உலகின் வல்லரசாக இருப்பதற்கே அன்றைய இஸ்லாமிய ஆட்சி தான் காரணம் என்கிறார்கள்.

இன்று ஐரோப்பா வல்லரசாக விளங்குவதற்குக் காரணம் அன்று இஸ்லாமியர்கள் பல கால்வாய்களை வெட்டி, நிலத்தை சீர் செய்து, விஞ்ஞான ரீதியில் மண் வளத்தை ஆராய்ச்சி செய்து பாலைவனமாக இருந்த தேசத்தை பொருளாதாரத்தில் சீர்தூக்கச் செய்ய .. .. ..

இன்று பரவலாக வழக்கத்தில் இருக்கும் வல்லரசு எனும் சொல்லின் பொருள் முதலாளித்துவ வலிமையோடு மட்டுமே இணைத்து பொருள் கொள்ளக்கூடியது என்பது ஒருபுறம் இருக்கட்டும், ஐரோப்பாவில் இன்று வல்லரசாக இருக்கும் நாடுகள் இங்கிலாந்து, பிரான்சு, ரஷ்யா. இந் நாடுகளில் ரஷ்யாவின் சில பகுதிகளைத் தவிர வேறு எங்கும் இஸ்லாமிய ஆட்சி இருந்ததில்லை. பொதுவாக பொருளாதார வலிமை என்று கொண்டாலும் இத்தாலி, ஜெர்மனி போன்ற நாடுகளில் இஸ்லாமிய ஆட்சி இருந்ததில்லை. ஐரோப்பிய கண்டம் எனக் கொண்டால் அதில் இருக்கும் நாடுகளில் வளமிக்கதாயும், ஏழ்மையில் வீழ்ந்தும் பல நாடுகள் இருக்கின்றன. என்றால் ‘உணர்வு’ கும்பலின் மேற்கண்ட கூற்றுக்கு என்ன பொருள் எடுத்துக் கொள்வது? அதுவும் பாலைவன நாடுகளை மேம்படுத்தி பொருளாதார முன்னேற்றம் அடையச் செய்தார்களாம். இஸ்லாம் தோன்றியதே ஒரு பாலைவன நாட்டில் தான், இன்றும் அது பாலைவன நாடுதான். அந்த பாலைவன நாட்டில் இஸ்லாமிய ஆட்சி விவசாயத்தில் தொழில் துறையில் என்ன மறுமலர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது? பெட்ரோல் வளம் மட்டும் கண்டுபிடிக்கப்படாமலிருந்தால் அதுவும் ஆப்பிரிக்க நாடுகளைப் போல் வறுமையில் வீழ்ந்திருக்கும்.

பொதுவாக இஸ்லாமியர்கள் ஐரோப்பாவைப் பற்றி குறிப்பிடுகிறார்கள் என்றால் அது ஸ்பெயினுக்கு மட்டுமே பொருந்தும். சற்றேறக் குறைய ஏழு நூற்றாண்டுகள் முகம்மதியர்கள் ஸ்பெயினை ஆண்டிருக்கிறார்கள். இதில் அவர்கள் பல சீர்திருத்தங்களை நடைமுறைப்படுத்தியிருக்கிறார்கள். கிருஸ்தவர்களோடு ஒப்பிடுகையில் கல்வி, மருத்துவம், வானவியல் உள்ளிட்ட பல துறைகளில் மேன்மை கண்டிருக்கிறார்கள் என்பதை மறுக்க வேண்டியதில்லை. ஆனால் அவற்றை ‘உணர்வு’ குறிப்பிடும் விதத்தில் எடுத்துக் கொள்ள முடியுமா என்பதே இங்கு முக்கிய பிரச்சனையாக இருக்கிறது. இந்த இடத்தில் முட்டஸிலாக்கள் குறித்து கவனிப்பது பொருத்தமானதாக இருக்கும்.

‘உணர்வு’ கும்பலின் செயல்பாடுகளை நுணுக்கமாக பார்த்தால் ஆதிக்க ஜாதி மனோபாவம் வெளிப்படும். தாங்கள் மட்டுமே தூய வடிவில் இஸ்லாத்தை பின்பற்றுபவர்கள். எனவே, அவ்வாறு பின்பற்றாத பிற இஸ்லாமியர்களின் திருமணம் போன்ற பொது நிகழ்வுகளில் கூட கலந்து கொள்ள மாட்டோம் என தூயவாதம் பேசுவார்கள். இப்படி தூய்மை வாதம் பேசும் இவர்கள் தான் இஸ்லாத்தின் அருமை, பெருமைகளை ஜாக்கி வைத்து தூக்குவதற்கு முட்டஸிலாக்களை பயன்படுத்திக் கொள்கிறார்கள். யார் இந்த முட்டஸிலாக்கள்?

முட்டஸிலாக்கள் பற்றி தெரிந்து கொள்ள வேண்டுமானால், முகம்மதுக்கு பிறகான காலங்களிலிருந்து தொடங்க வேண்டும். மதீனாவில் முகம்மது தொடங்கிய அரசு சற்றேறக் குறைய இரண்டாம் உலகப் போர் வரை நீடிக்கிறது. இதில் முகம்மதுக்கு பின் வந்த நான்கு கலீபாக்கள் ரஷாதிய கலீபாக்கள் என அழைக்கப்படுகிறார்கள். இவர்களுக்குப் பிறகு உமையா கலீபாக்கள் ஆட்சிப் பொறுப்பேற்றனர். இவர்களுக்குப் பிறகு அப்பாஸிய கலீபாக்களின் கீழ் அரசு வந்தது. தொடர்ந்து ஃபாத்திமியர்கள், அய்யுபியர்கள், மம்லக்குகள் என மாறி பின்னர் துருக்கியில் உத்மானியர்கள் ஆட்சியதிகாரத்தைக் கைப்பற்றி தங்களையும் கலீபாக்கள் என அழைத்துக் கொண்டனர். இதில் முகம்மதுவுக்குப் பின்பிலிருந்து உமையாக்களின் காலம் வரையிலான வரலாறு இரத்த வரலாறு. அதிகாரத்தின் வாரிசு யார் என்பதை முடிவு செய்ய போரிடுவதிலேயே காலம் கழிந்தது. அப்பாஸியர்களின் காலத்தில் தான் வாரிசுச் சண்டை முடிவுக்கு வந்து நிலையான ஆட்சி தொடங்குகிறது. சஹீஹ் சித்தாஹ் எனப்படும் ஆறு ஹதீஸ் தொகுப்புகள் இவர்களின் காலத்திலேயே தொகுக்கப்பட்டு இஸ்லாம் முழுமையடைகிறது.

இப்போது இதில் முதன்மையான ஒரு கேள்வியை எழுப்ப வேண்டியதிருக்கிறது. முகம்மது வாய்மொழியாக குரானைக் கூறிச் செல்கிறார். குரானை மனனம் செய்திருந்தவர்கள் வாரிசுரிமைப் போர்களினால் மரணமடைந்து விட்டார்கள் என்று காரணம் கூறி குரான் தொகுக்கப்படுகிறது. தொடர்ந்து நடைபெறும் போர்களினூடாக குரானுக்கு விளக்கம் வேண்டும் எனும் காரணம் கூறி ஹதீஸ்கள் தொகுக்கப்படுகின்றன. ஹதீஸ்கள் தொகுக்கப்பட்டு, குறிப்பிட்ட ஆறு தொகுப்புகள் தான் சரியான தொகுப்புகள் என்று ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டு, வாரிசுரிமைப் போர்களும் ஓரளவுக்கு முடிவுக்கு வந்த பின்னர், மத்ஹபுகள் என்ற பெயரில் நான்கு உரையாசிரியர்கள் தோன்றுகிறார்கள். குரான் தொகுக்கப்பட்டதற்கும், ஹதீஸ்கள் தொகுக்கப்பட்டதற்கும் ஏதோ ஒரு காரணம் சொல்லும் மதவாதிகள், இந்த மத்ஹபுகள் தோன்றுவதற்கான காரணம் என்ன? எந்த தேவையினால் மத்ஹபுகள் தோன்றின? என்பதை கூற முன்வருவார்களா? ‘உணர்வு’ கும்பலால் இந்த முதன்மையான கேள்விக்கு பதில் கூற முடியுமா?

இந்தக் கேள்விக்கான பதில் தான் முட்டஸிலாக்கள். உமையாக்களின் கடைசிக் காலத்தில் முட்டஸிலி ஒரு இயக்கமாக தோன்றுகிறது. கி.பி. 748ல் இன்றைய ஈராக் பகுதியில் வாசில் இப்ன் அத்தா என்பவர் “இருவேறு கருத்துகளுக்கிடையில் ஒரு நிலையெடுத்தல்” (அல் மன்ஸிலா பைனா அல் மன்ஸிலதைன்) எனும் தலைப்பில் மக்களுக்கு உபதேசிக்கத் தொடங்குகிறார். சுருக்கமாகக் கூறினால், அல்லா என்பது எல்லாவற்றையும் மிகைத்த சக்தி என்றால் அது சைத்தானை உலவ விட்டது ஏன்? எனும் கேள்வியை எழுப்பினார். அதாவது கடவுள் நம்பிக்கையை பகுத்தறிவுவாதியாக நின்று அணுகினார். இவருக்குப் பின் அம்ர் இப்ன் உபைத் என்பவர் இதை ஒரு தத்துவமாக உருவாக்கினார். இதற்கு முட்டஸிலி எனும் பெயர் கொடுத்து ஒரு இயக்கமாக உருவாக்கினார். மக்களிடையே மிகுந்த செல்வாக்கு செலுத்தும் இயக்கமாக இது மாறியது. பாக்தாத், பாஸ்ரா ஆகிய நகரங்களில் இத் தத்துவத்தை போதிக்கும் கல்வி நிலையங்கள் உருவாக்கப்பட்டன. அப்பாஸிய கலீபாக்கள் இந்த தத்துவத்துக்கு ஆதரவாக இருந்தார்கள். இந்த கல்வி நிலையங்களிலிருந்து உருவான அறிஞர்கள் இஸ்லாமிய பிரதேசமெங்கும் பரவி இந்த தத்துவத்தை போதித்தார்கள்.

இந்த முட்டஸிலாக்களுக்கு எதிராகத் தான் மத்ஹபுகள் தோன்றின. அபு ஹனிபா நுமன் இப்ன் தாபித், மாலிக் இப்ன் அனஸ், முஹம்மது இப்ன் இத்ரிஸ் அல் ஷாபி, முஹம்மது இப்ன் ஹன்பல் ஆகியவர்கள் முட்டஸிலி தத்துவத்துக்கு எதிராக கடுமையாக போராடினார்கள். இவர்களின் வழிமுறையைப் பின்பற்றித் தான் ஷாபி, ஹனபி, ஹன்பலி, மல்லிக் எனும் பிரிவுகள் (மத்ஹபுகள்) உருவாகின. எட்டாம் நூற்றாண்டில் தொடங்கி பத்தாம் நூற்றாண்டு வரை மிகுந்த செல்வாக்குடன் இருந்த இந்த இயக்கம் அதன் பிறகு மங்கத் தொடங்கி, 14ம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் மறைந்து போனது. இதில் வேடிக்கை என்னவென்றால், இஸ்லாத்தின் பொற்காலம் என அழைக்கப்பட்டது இந்த முட்டஸிலாக்கள் செல்வாக்குப் பெற்றிறிந்த அப்பாஸிய கலீபாக்களின் காலம் தான். அவர்களின் காலத்தில் தான் ‘உணர்வு’ கும்பல் பெருமிதத்துடன் குறிப்பிடும் நீர்ப்பாசன முறைகள் மேன்மையுற்று, கல்வி, மருத்துவம், வானவியல் என அனைத்துத் துறைகளிலும் இஸ்லாமியர்கள்(!) சிறப்படைந்திருந்தார்கள்.

இப்போது பிரச்சனை என்னவென்றால் முட்டஸிலாக்களை முஸ்லிம்கள் என்று அழைக்கலாமா? என்பது தான். பத்தாம் நூற்றாண்டுக்குப் பிறகு மத்ஹபுகளுக்கு ஈடு கொடுக்க முடியாமல் அதில் கரைந்து போனார்கள் என்றாலும்; அவர்கள் செல்வாக்குடன் இருந்த காலத்தில் அல்லாவின் ஆற்றல் மீது பகுத்தறிவுவாதிகளாக நின்று கேள்வி எழுப்பினார்கள். அவர்களை முஸ்லீம்களாக மதிப்பிட வேண்டுமா? வேண்டாமா? என்பது மதவாதிகளின் பிரச்சனை. ஆனால் நாங்கள் தான் தூய இஸ்லாமியர்கள், இஸ்லாத்தை அதன் தூய வடிவில் பின்பற்றுபவர்கள் என்று தங்களைத் தாங்களே அழைத்துக் கொள்ளும் ‘உணர்வு’ கும்பல் இஸ்லாத்தின் அருமை பெருமைகளை பீஜப்படுத்திக் காட்ட முத்தஸிலாக்களை பயன்படுத்திக் கொள்வது அயோக்கியத்தனம் இல்லையா? என்பதே கேள்வி. ஏகாதிபத்தியவாதிகளால் திட்டமிடப்பட்ட இஸ்லாமிய மீட்டுருவாக்கத்தை பரப்பும் ‘உணர்வு’ கும்பல் வாந்தியெடுப்பது மட்டும் தான் இஸ்லாம் எனும் நிலையிலிருந்து தமிழக முஸ்லீம்கள் வெளிவந்து இஸ்லாமிய வரலாற்றை பரிசீலனையுடன் படித்துப் பார்க்க வேண்டும்.

இந்தத் தொடரை கம்யூனிசத்தை விட இஸ்லாம் உயர்வானது என்று காட்டுவதற்காகத் தான் எழுதிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். என்றால் அவர்கள் செய்திருக்க வேண்டியது என்ன? இஸ்லாம், கம்யூனிசம் இரண்டின் தத்துவங்களை எடுத்துக் கொண்டு எது சரியானது என விவாதித்திருக்க வேண்டும். அதற்கு துணையாக அறிவியல், வரலாற்று அம்சங்களை சான்றுகளுடன் நிருவியிருக்க வேண்டும். இஸ்லாத்தில் இருப்பது என்ன? புனிதப்படுத்தப்பட்ட கற்பனைகள், இதைத் தவிர வேறு என்ன இருக்கிறது? அதனால் தான், அவ்வாறு இயலாததால் தான் ஏதேதோ சொல்லி, பொய்களை அடுக்கி, வரலாற்றை திரித்து தன் பின்னால் திரண்டிருப்பவர்களிடம் இஸ்லாமே உயர்ந்தது என நிலைக்க வைக்க பகீரதப் பிரயத்தனம் செய்து கொண்டிருக்கிறது ‘உணர்வு’ கும்பல். அறிவு நேர்மையுள்ள, மீளாய்வுக்கு ஆயத்தமாக இருக்கும் முஸ்லீம்களுக்காகவே அலுப்பை ஏற்படுத்தும் இந்த பீஜப்படுத்தல்களை சுருக்கமாகவேனும் குறிப்பிட்டாக வேண்டியதிருக்கிறது.

ஏற்கனவே பல முறை இங்கு குறிப்பிடப் பட்டிருக்கிறது, இது மெய்யாக நடந்த உரையாடலல்ல, ‘உணர்வு’ கும்பலே செய்திருக்கும் கற்பனை உரையாடல் என்று. அவர்களே செய்த இந்த கற்பனை உரையாடலின் தரம் எப்படி இருக்கிறது என்பதை மீண்டும் ஒரு முறை பதிவு செய்து கொள்ளலாம்.

ஆட்சியாளர்கள் எப்போதும் ஆட்சியாளர்களாகவே நடந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். முஸ்லீம்கள், கிருஸ்தவர்கள் என்று இதில் பேதம் ஒன்றும் இல்லை என்று ஓரிடத்தில் கம்யூனிஸ்ட் தெரிவிக்கிறார். இதை மறுக்க வேண்டுமென்றால் வரலாற்றில் முஸ்லீம் ஆட்சியாளர்களும், கிருஸ்தவ ஆட்சியாளர்களும் வேறு வேறாக நடந்திருக்கிறார்கள் என்பதை சான்றுகளுடன் நிரூபித்திருக்க வேண்டும். ஆனால், ‘உணர்வு’ கும்பல் செய்திருப்பது என்ன? கேரளாவில் முகம்மது இருக்கும் போதே இஸ்லாம் எப்படி பரவியது என விவரிக்க ஆரம்பித்து விடுகிறார்கள். இன்னொரு இடத்தில், மதம் மாறினால் மட்டும் தொழிலாளர்கள் நிலை மாறி விடுவதில்லை. அவன் தொடர்ந்து அப்படியே வறுமையிலேயே நீடிக்கிறான் என கம்யூனிஸ்ட் கூறுகிறார். இதற்கு பதில் கூற வேண்டுமானால் என்ன செய்திருக்க வேண்டும்? மதம் மாறியவர்களை இஸ்லாம் நல்ல வளத்துடன் வாழ வைத்திருக்கிறது என எடுத்துக் காட்டியிருக்க வேண்டும். ஆனால், ‘உணர்வு’ கும்பல் செய்திருப்பது என்ன? மார்க்ஸ் யூத கைக்கூலியா? என்று கேள்வி எழுப்புகிறார். அவர்களே எழுதும் கற்பனை உரையாடலில் கூட கம்யூனிஸ்டுகள் எழுப்பும் கேள்விக்கு பதிலளிக்க முடியாமல் வேறு வேறு வழியில் திசை விலக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறார்கள் என்றால் அதன் பொருள் என்ன? இஸ்லாம் அந்த அளவுக்கு ஒட்டுப்போட முடியாதபடி கிழிந்து, நைந்து போன துணியாக இருக்கிறது என்பது தானே! ‘உணர்வை’ வாசிக்கும் அறிவு நாணயமுள்ள இஸ்லாமியர்கள் சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும்.

இந்தியாவில் இஸ்லாம் அரபு வணிகர்களால் கேரளாவில் பரவியது என்பதில் மாற்றுக் கருத்து ஒன்றுமில்லை. அதேநேரம், எப்போது? எதனால்? பரவியது என்பதில் ‘உணர்வு’ கும்பல் கூறுவது முழுக்க முழுக்க ஆதாரமற்ற மதவாத பசப்பல்கள் என்பதிலும் மாற்றுக் கருத்து இல்லை.

இஸ்லாம் இந்தியாவில் எப்போது பரவியது என்பதற்கு, துல்லியமாக இந்த ஆண்டில் தான் பரவியது என்பதற்கு சான்றாதாரம் எதுவுமில்லை. ஆனால் ‘உணர்வு’ கும்பல் முகம்மதின் காலத்திலேயே அதாவது 630 லேயே பரவியது என்று அடித்து விட்டிருக்கிறார்கள். இதற்கு ஆதாரம் என்று எதனையும் அவர்கள் காட்டவில்லை. என்றாலும், பொதுவாக முஸ்லீம்கள் முகம்மதின் காலத்திலேயே இந்தியாவில் இஸ்லாம் பரவியதாக நம்புகிறார்கள்(!) எந்த அடிப்படையில் இப்படி நம்புகிறார்கள் என்றால், முகம்மது நிலவை பிளந்து காட்டியதாக ஒரு கட்டுக்கதை குரான், ஹதீஸ்களில் உண்டு. இந்த நிலவு பிளந்த நிகழ்ச்சியை இந்தியாவிலிருந்து ஒருவர் பார்த்து அவர் முஸ்லீமாக மாறினார் என்றொரு கதை முஸ்லீம்கள் மத்தியில் உலவுகிறது. இந்த கதையின் அடிப்படையில் தான் ‘உணர்வு’ கும்பல் 630 களிலேயே இஸ்லாம் இந்தியாவில் பரவி விட்டதாக கதையளக்கிறது.

முகம்மது நிலவை பிளந்து காட்டிய அதே காலத்தில் இந்தியாவில் கேரள பகுதிகளை ஆண்டு வந்த சேரர் தொண்டைமான் எனும் மன்னர் நிலவு பிளந்ததை தன் கண்களால் பார்த்து, கடல் வழியாக  அரபு நாட்டுக்குச் சென்று முகம்மதை சந்தித்து இஸ்லாத்தை தழுவுகிறார். பின்னர் தரை வழியாக இந்தியாவை நோக்கி திரும்பும் வழியில் ஓமன் நாட்டில் மரணித்து விட, அவரின் சமாதி இன்றும் ஓமனில் உள்ளது. பின்னர் அவருடன் அனுப்பி வைக்கப்பட்ட மாலிக் பின் தீனார் என்பவர் இந்தியா வந்து இஸ்லாத்தை பரப்பினார் என்று ஈர்க்கும் வண்ணம் கதை சொல்கிறார்கள். ஆனால் கதைகள் உண்மை ஆகி விடுவதில்லையே.

தொண்டைமான் என அழைக்கப்படும் சேரமான் பெருமான் பாஸ்கர ரவி வர்மாவின் காலம் எட்டாம் நூற்றாண்டு. எட்டாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த ஒருவர், ஏழாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த முகம்மது நிலவை பிளந்ததை எப்படி பார்க்க முடிந்தது? முகம்மதை எப்படி சந்திக்க முடிந்தது?

மக்காவில் முகம்மதை சந்தித்துவிட்டு கடல் வழியாக திரும்பினாலும், தரை வழியாக திரும்பினாலும் தற்போது ஓமன் நாட்டிலிருக்கும் சலாலா எனும் நகருக்கு செல்ல வேண்டிய அவசியமில்லை. ஆனால் அவரின் சமாதி இருப்பது சலாலா நகரில். இது எப்படி நேர்ந்தது?

அன்றைய அரேபிய பகுதியில் அருகில் இருந்த நாடுகளுக்கு முகம்மது கடிதம் அனுப்பிய செய்திகள் கூட அதிகாரபூர்வ ஹதீஸ்களில் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கும் போது, தூரப் பகுதி நாடான இந்தியாவிலிருந்து ஒரு மன்னரே முகம்மதை தேடி வந்து மதம் மாறி பின் அவருடன் மாலிக் பின் தீனார் எனும் பிரச்சாரகரையும் அனுப்பி வைத்தனர் என்றால் அந்தச் செய்தி அதிகாரபூரவமான ஹதீஸ்களில் இடம் பெறாமல் போனதெப்படி?

இந்தக் கேள்விகளுக்கெல்லாம் விடையளிப்பது யார்? ‘உணர்வு’ கும்பல் ஒருபோதும் விடையளிக்காது. பரிசீலனையுள்ள முஸ்லீம்கள் தான் விடையளிக்க வேண்டும். எனவே, 630 களிலேயே இந்தியாவில் இஸ்லாம் பரவிவிட்டது என ‘உணர்வு’ கும்பல் கூறுவது கலப்பற்ற கட்டுக்கதை. இஸ்லாம் இந்தியாவில் எதனால் பரவியது என்பதில் ‘உணர்வு’ கும்பலின் மதவாதப் பொய்களைக் காணலாம்.

அரபு வியாபாரிகள் குரானில் கூறியிருந்தபடி, அளவு நிருவைகளில் மோசம் செய்யாமல் நேர்மையாக இருந்தார்கள். வியாபாரத்தில் விற்போரும் வாங்குவோரும் நட்டமையக் கூடாது என்பதில் விழிப்புடன் இருந்தார்கள். ஒருவர் தன் கைகளால் உழைத்து உண்பதே சிறந்த உணவு என்று நம்பினார்கள். வாழ்க்கை வசதிகள் அதிகமிருப்பது செல்வமில்லை, போதுமென்ற மனமே உண்மையான செல்வம் என ஏற்றுக் கொண்டார்கள். இன்னும் இது போன்ற குரானின் நீதி போதனைகளை ஏற்றுக் கொண்டு அதன்படி வாழ்ந்ததைக் கண்டும், புதிய வணக்க முறைகளைக் கண்டும் கேரளாவிலிருந்த அன்றைய மக்கள் இஸ்லாத்துக்கு மாறினார்கள் என்கிறது ‘உணர்வு’ கும்பல். ஆனால் வரலாறு என்ன? அன்று இருந்த மக்கள் இஸ்லாத்துக்கு மட்டுமல்ல, கிருஸ்தவம், பௌத்தம் உள்ளிட்ட பல மதங்களுக்கு மாறினார்கள். அவ்வாறு மாறியவர்களெல்லாம் அந்தந்த மதங்களில் உள்ள நீதி போதனைகளைக் கண்டு மாறினார்கள் என்று ‘உணர்வு’ கும்பல் ஒப்புக் கொள்ளுமா?

அன்றைய மக்கள் தங்கள் வழிபாட்டு முறையை மாற்றிக் கொண்டதற்கு அடிப்படையாக இருந்த அம்சம் பார்ப்பனியக் கொடுங்கோன்மை, தீண்டாமை எனும் கொடூரம். இந்து எனும் ஒற்றை மதம் அன்று இல்லை என்றாலும் நிலவில் இருந்த பல நாட்டார் சிறு தெய வழிபாடுகளை பார்ப்பனிய மதம் உள்வாங்கிக் கொண்டு அவர்களை சூத்திரர்களாக இழிவுபடுத்தியது. வேலைப் பிரிவினைகளை பிறப்பு வழியிலான பிரிவினைகளாக மாற்றி தன்னுடைய மேலாதிக்கத்திற்காக அவர்களை அடிமைகளாக மாற்றியது பார்ப்பனியம். இந்தக் கொடுமைகளிலிருந்து விடுபட்வே மக்கள் மதம் மாறினார்கள். இது வரலாற்று ஆய்வாளர்களால் ஐயந்திரிபற நிரூபிக்கப்பட்ட அம்சம். நிரூபிக்கப்பட்ட இந்த விசயங்களிலேயே மதவாதப் பொய்களை கூச்சமின்றி பரப்ப முனைந்திருக்கிறது ‘உணர்வு’ கும்பல் என்றால் அதன் பொருள் என்ன? தன்னைப் பின்பற்றுபவர்களை அவ்வளவு கேவலமாகவா மதிப்பிட்டிருக்கிறது ‘உணர்வு’ கும்பல்? ‘உணர்வு’ இதழில் இதை வாசித்த அனைவரும் பதில் கூறட்டும். இந்தப் பகுதிக்கு நீங்கள் எதிர்ப்பு தெரிவித்தீர்களா? உங்கள் மறுப்பை பதிவு செய்தீர்களா? இல்லை என்றால், அன்று தீண்டாமைக் கொடுமைகளை வேறுவழியின்றி ஏற்றுக் கொண்டவர்களுக்கும், இந்த அப்பட்டமான மதவாத பொய்களை அட்டியின்றி ஏற்றுக் கொண்ட உங்களுக்கும் என்ன வித்தியாசம்? நேர்மையுள்ளவர்கள் பதில் கூறட்டும்.

அடுத்து கற்பனைத் தொடரின் தலைப்பில் உள்ள விசயத்துக்கு வருவோம், மார்க்ஸ் யூதக் கைக்கூலியா? எந்த அடிப்படையில் ‘உணர்வு’ கும்பல் இந்த அவதூறை வீசுகிறது?

முகம்மது நபி(ஸல்) அவர்களின் ஆறாம் நூற்றாண்டு காலத்திலேயே பிரபுத்துவ முறை இஸ்லாத்தால் ஒழிக்கப்பட்டு மக்களாட்சி மலர்ந்த ஒன்பது நூற்றாண்டு சரித்திரத்தை மறைத்து, 15ம் நூற்றாண்டில் பிரபுத்துவமுறை ஒழிந்தது என்று சரித்திரப் புரட்டு செய்து, அரேபியர்களின் ஆதிக்கம் என்று வரலாற்றை மாற்றியது யூதர்களுக்காகத் தான் இருக்குமென்று சந்தேகப்படுவதில் என்ன தவறு என்றேன்

ஒரு அச்சு ஊடகத்தில் எழுதுவதற்கான எந்தத் தகுதியாவது, மேற்கண்ட இந்த வாக்கியத்தில் வெளிப்பட்டிருக்கிறதா? பிரபுத்துவ முறை என்றால் என்ன? ஆறாம் நூற்றாண்டு அரேபியாவில் நிலப் பிரபுத்துவ முறை இருந்ததா? மனிதகுல வரலாற்றை உற்பத்தி முறையின் அடிப்படையில் பிரிக்கும் காலகட்டங்கள் குறித்த குறைந்தபட்ச அறிதலாவது இத்தொடரை எழுதும் சகோ(!) பாஸிலுக்கு இருக்கிறதா? அல்லது இதை வெளியிடும் உணர்வு இதழின் நிர்வாகத்தினருக்கு இருக்கிறதா? அல்லது உணர்வு இதழை இயக்கும் டி.என்.டி.ஜே வுக்கு அவ்வாறான அறிதல் இருக்கிறதா? இப்படி எந்தவித அடிப்படை அறிவும் இல்லாமல் எழுதுவதற்கு ஒரே ஒரு காரணம் தான் இருக்க முடியும். உணர்வு இதழைப் படிப்பவர்கள் எல்லோரும் முட்டாள்கள். எந்தக் குப்பையை எழுதினாலும், நாம் எழுதுவதை மட்டுமே அவர்கள் ஏற்றுக் கொள்வார்கள் எனும் எண்ணம் இருந்தால் மட்டுமே இப்படி எழுத முடியும்.

முகம்மது வாழ்ந்தது ஆண்டான் அடிமைக் காலகட்டத்தில். இதற்கு சில காலத்துக்குப் பிறகு தான் நிலப்பிரபுத்துவ முறை வருகிறது. அதிலும், முகம்மது வாழ்ந்த அரேபிய பெரும் பாலை நிலப்பரப்பு. எனவே, விவசாயத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட நிலப்பிரபுத்துவ உற்பத்தி முறை அங்கு இருந்திருக்கவில்லை. ஆண்டான் அடிமை முறையிலிருந்து நேரடியாக முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறைக்கு மாறியது அரேபியா. ஆண்டான் அடிமை முறை ஒழிகிறது என்றால் அதன் பொருள், ஆண்டான் அடிமை வாயிலான உற்பத்தி முறை மாறி வேறொரு வடிவிலான உற்பத்தி முறை அங்கு வருகிறது என்பதாகும். ஆறாம் நூற்றாண்டிலேயே இல்லாத நிலப்பிரபுத்துவ முறையை ஒழித்தது இஸ்லாம் என்றால் அந்த இடத்தில் எந்த உற்பத்தி முறையை கொண்டு வந்தது? முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறையையா?

1960 வரை அரேபியாவில் அடிமைகள் இருந்தார்கள் என்பதும், அதன் பிறகே மதத்தின் போதனையை மீறி, பன்னாட்டு நிர்ப்பந்தக்களுக்கு பணிந்து, சட்டம் போட்டு அடிமை முறை சௌதி அரேபியாவில் ஒழித்தார்கள் என்பதும் பாஸிலுக்கோ, டி.என்.டி.ஜே கும்பலுக்கோ தெரியுமா? அடிமை முறையை இஸ்லாம் ஒழித்தது என்று குதித்துக் கொண்டிருக்கும் ‘உணர்வு’ கும்பல் 1960 வரை சௌதியில் அடிமை முறை ஏன் இருந்தது என்பதற்கு காரணம் கூற முடியுமா? அடிமை முறையே அரேபிய நிலப்பரப்பில் 1960 வரை நீடித்தது என்றால் ஆறாம் நூற்றாண்டிலேயே அரேபியாவில் இஸ்லாம் நிலப் பிரபுபுத்துவத்தை ஒழித்தது என்று எப்படிக் கூற முடியும்?

‘உணர்வு’ கும்பலுக்கு ஒரு விசயம் உருத்தலாக இருந்திருக்கிறது. அரேபியா விவாசாய நிலமே இல்லாத பாலைப் பரப்பு தானே அங்கு நிலப்பிரபுத்துவம் முறையை இஸ்லாம் ஒழித்தது எப்படி கூறமுடியும் என்று யோசித்து நிலம் எனும் சொல்லை மட்டும் நீக்கி விட்டு பிரபுத்துவ முறை என்று கூறுகிறது ‘உணர்வு’ கும்பல். இது பித்தலாட்டம் இல்லையா? இப்படி வரலாறு, சமூக அறிவு என்று எதுவுமே தெரியாமல் ‘உணர்வு’ கும்பல் இப்போது உளரும் இந்த உளரல்களை அப்போதே மார்க்ஸ் மறைத்து விட்டாராம். அதனால் அவர் யூதக் கைக்கூலியாம். இதைவிட பெரிய கேலிக் கூத்து என்னவென்றால் கிபி. 630ல் கேரளாவில் நடந்த இஸ்லாமிய எழுச்சியில் இதற்கான ஆதாரம் இருக்கிறதாம். தொடரும் எனப் போட்டு அதை அடுத்த பகுதியில் குறிப்பிட்டிருக்கிறார்கள். மார்க்ஸ் ஒரு யூதக் கைக்கூலி என்பதற்கு அல்லது இஸ்லாம் ஆறாம் நூற்றாண்டிலேயே நிலப்பிரபுத்துவ முறையை ஒழித்து விட்டது என்பதற்கு 630ல் நடந்த கேரள இஸ்லாமிய எழுச்சியில் என்ன ஆதாரம் இருக்கிறது என்பதை அடுத்த பகுதியில் பார்க்கலாம்.

இத்தொடரின் முந்திய பகுதிகள்:

1. கற்பனை உரையாடலல்ல, காத்திரமான சொல்லாடல்

2. கருத்து பயங்கரவாதம் செய்யும் டி.என்.டி.ஜே

3.  பதில்சொல்ல முடியாத டி.என்.டி.ஜே

4. வளைகுடாவில் வேலை செய்யும் முஸ்லீம்கள்

5. எதிலும் மேலோட்டமாக இருப்பதே மதவாதம்

6. துரோகி முகம்மதா மார்க்ஸா டி.என்.டி.ஜே பதில் சொல்லுமா?

7.  ‘உணர்வு’ கும்பலின் தரம் பொய்களும் அறியாமையும் தான்

8. உணர்வு கும்பலிடம் வரலாற்றறிவை எதிர்பார்க்க முடியுமா?

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

‘உணர்வு’ கும்பலிடம் வரலாற்றறிவை எதிர்பார்க்க முடியுமா?

Muhammad enters Mecca in December 629

விரைந்து வாருங்கள் முஸ்லீம்களே! கம்யூனிசம் நோக்கி .. பகுதி 8

உணர்வின் கற்பனை உரையாடல் தொடர் எட்டாம் பகுதியைப் படிக்க இங்கே சொடுக்குங்கள்.  8.1, 8.2

இத் தொடரின் கடந்த பகுதியில் இரண்டு அம்சங்களை பின்னர் பார்க்கலாம் என்று கூறி முடித்திருந்தேன். எனவே, ஒன்பதாவது பகுதியை பார்க்கும் முன் அவைகளை விளக்கி விடலாம்.

இஸ்லாம் பின்பற்ற எளிதானது மார்க்சியம் கடினமானது. இதை ‘உணர்வு’ கும்பல் எந்த அடிப்படையிலிருந்து கூறியிருக்கிறதோ அந்த அடிப்படையிலிருந்து இதை மறுக்க வேண்டும். இஸ்லாமும் குரானும் அனைவருக்கும் பொதுவானது. ஆனால் மார்க்சியமோ ஏழைகளுக்கு மட்டும் தான் பொருந்தும். அதுவும் ஏழைகளும் பின்பற்ற முடியாதபடி கடினமானது. இது தான் ‘உணர்வு’ கும்பல் கூறவரும் கருத்து.

அனைவருக்கும் பொதுவானது என்பதே ஒரு புரட்டல்தனமான கருத்து. ஒரு அடிமையும் சுதந்திரமானவனும் ஒருபோதும் சமமாக முடியாது என்று குரான் பல வசனங்களில் கூறுகிறது. சமகாலத்தில் வாழும் இரண்டு மனிதர்கள் சமமாக முடியாது எனும் போது, அதையும் குரானே கூறி விட்ட பிறகு அந்த குரான் அனைவருக்கும் பொதுவானதாக எப்படி இருக்க முடியும்? உலகில் வாழும் மனிதர்கள் பொருளாதாரம், சமூக மதிப்பு, உற்பத்தித் திறன் உள்ளிட்ட பல்வேறு அம்சங்களில் ஏற்றத் தாழ்வான நிலையில் இருந்து வந்து கொண்டிருக்கும் போது குரான் அனைவருக்கும் பொதுவானது என்றால் அதன் பொருள் நகைப்புக்கிடமானது. எப்படி எல்லாக் காலத்துக்கும் பொருத்தமான நூல் என்று ஒன்று இருக்க முடியாதோ, அதேபோல் எல்லோருக்கும் பொதுவான நூல் என்றும் எதுவும் இருக்க முடியாது. ஏனென்றால் காலம் மாறிக் கொண்டே இருக்கிறது அதேபோல் மனிதர்களும் ஒரே தன்மையில் இருப்பதில்லை. ஆகவே, எல்லோருக்கும் பொதுவான ஒரு நூல் என்று எதுவும் இருக்க முடியாது, குரான் உட்பட. இது இன்னும் எளிதாக விளங்க வேண்டும் என்றால் ஒரு எடுத்துக்காட்டை பார்க்கலாம். இஸ்லாம் பரவிக் கொண்டிருந்த அன்றைய அரேபிய கலாச்சாரங்களை எடுத்துக் கொண்டால் பாலைவன உட்பகுதிகளில் வாழ்ந்த பதவி இன மக்களுக்கு வழிப்பறி என்பது ஒரு தொழில். மக்காவைச் சுற்றி வாழ்ந்த பண்டமாற்று வணிகர்களுக்கு பதவிகளின் தொழில் ஒரு தொல்லையாக இருந்தது. இந்த இரண்டு தரப்பினருக்கும் பொதுவானதாக குரானில் ஏதாவது இருக்கிறதா? மாறாக திருட்டு குற்றம் என்று ஒருபுறம் கூறி தண்டனை கொடுத்தும், தன்னுடைய வழிப்பறியை ‘கனிமத்’ பொருட்கள் என்று மறுபுறம் நியாயப்படுத்தியும் நெருக்குதல் கொடுத்து அனைவரையும் ஏற்க வைத்தது. இதை அனைவருக்கும் பொதுவானது என்று கூற முடியுமா? புதிதாக தோன்றும் எந்த ஒரு நன்நெறியும் ஒரு சாராரை சார்ந்தும் அதற்கு மாறான மறு சாராரை நிர்பந்தம் செய்தும் ஏற்க வைக்கும். இது தான் வரலாறு, இதற்கு வெளியே அனைவருக்கும் பொது என்பது மதவாதிகளின் ஜல்லியடிப்பு என்பதன்றி வேறொன்றுமில்லை.

எந்த ஒரு மதத்தை பின்பற்றுவதையும் விட கம்யூனிசத்தை பின்பற்றுவது கடினமானது தான். இதில் மாற்றுக் கருத்து ஒன்றுமில்லை. ஆனால் எளிமையானதெல்லாம் சரியானதாக இருக்க வேண்டுமென்று எந்த அவசியமும் இல்லை. மதம் என்பது என்ன? சில வணக்க வழிமுறைகள், சில ஒழுங்குபடுத்தல்கள் அவ்வளவு தான். தனிமனித முறைமைகளைத் தாண்டி மதங்களில் என்ன இருக்கிறது? இஸ்லாத்தில் என்ன இருக்கிறது? கற்பனையான ஒரு மதத்தை பின்பற்றும் எந்த ஒரு மனிதனுக்கும் சமூகக் கடமைகள் என்று எதுவும் இல்லை. தனிமனிதனாக மதக் கடமைகளை நிறைவேற்றினால் சொர்க்கம் இல்லையென்றால் நரகம் அவ்வளவு தான். ஆனால் கம்யூனிசத்தை பின்பற்றுவது என்பது சமூகக் கடமைகளைக் கொண்டது. மக்களை ஒன்று திரட்டி நடப்பு உலகின் உற்பத்தி முறையை புரட்சிகரமான முறையில் மாற்றியமைத்து அதன் மூலம் இதுவரை சுரண்டப்பட்டு வந்த அனைவருக்கும் வாழ்வழிப்பதையும், சுரண்டிக் கொண்டிருந்த அனைவரையும் அவர்கள் செய்து கொண்டிருந்ததற்கான விளைவை அனுபவிப்பதற்கும் வழிவகை செய்வது. இதை ஒரு மதத்துடன் ஒப்பிடுவதே முறையற்றது.

‘உணர்வு’ கும்பல் இஸ்லாத்தை பின்பற்றுவது எளிதானது, கம்யூனிசத்தை பின்பற்றுவது கடினமானது என்கிறது. அவர்கள் எந்த அடிப்படையில் கூறினார்களோ தெரியாது. ஆனால் மேற்கண்ட அடிப்படையில் அது உண்மையானது தான். இஸ்லாத்தை பின்பற்றுவதை விட கம்யூனிசம் பின்பற்ற கடினமானது என்றாலும், கம்யூனிசத்தை தங்கள் வாழ்நெறியாகக் கொண்டு ஒழுகும் ஆயிரக் கணக்கானோரை காட்ட முடியும். அதற்கான போராட்டத்தில் உயிரையும் துச்சமெனக் கருதி மக்களுக்காக பாடுபடும் ஆயிரக் கணக்கானோரை காட்ட முடியும். இஸ்லாம் பின்பற்ற எளிதானது எனக் கூறும் ‘உணர்வு’ கும்பல் இஸ்லாத்தை முழுதாக பின்பற்றி வாழ்பவர் என்று உலகில் ஒற்றை ஒருவரையேனும் காட்ட முடியுமா? இவர்கள் விதந்து போற்றும் முகம்மதே முற்று முழுதாக பின்பற்றியவரில்லை. குரான் சில இடங்களில் முகம்மது சரியாக நடக்கவில்லை என்று கண்டித்திருக்கிறது. இந்த நிலையில் முழுதாக இஸ்லாத்தை பின்பற்றியவர்கள் யார்? ‘உணர்வு’ கும்பல் பதில் கூறுமா?

அடுத்து, கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கை எனும் நூலிலிருந்து ஒரு மேற்கோள் காட்டியிருக்கிறது ‘உணர்வு’ கும்பல். தனியொரு மனிதன் திருந்தினால் சமூகம் திருந்துமா? இது கேள்வி. இந்தக் கேள்விக்கு ‘உணர்வு’ கும்பல் அளிக்கும் பதில், ‘முகம்மது தனியொரு மனிதராக சக மனிதர்களிடம் அறிவுரை கூறி ஒவ்வொருவராக திருத்தி அதன் மூலம் அரபியாவையே திருத்தினார்’ என்பது. மார்க்ஸும் இதையே தான் கூறியிருக்கிறார் என்று – தனியொருவனை திருத்துவதன் மூலம் சமூகத்தை திருத்தி விடலாம் – அந்த பொருந்தாத, தவறான மேற்கோளை காட்டியிருக்கிறது ‘உணர்வு’ கும்பல். “தனியொருவர் பிறர் ஒருவரை சுரண்டுதல் எந்த அளவுக்கு ஒழிக்கப்படுகிறதோ, அதே அளவுக்கு ஒரு தேசம் பிரிதொன்றைச் சுரண்டுதலும் ஒழிக்கப்படும்” இதுதான் அந்த மேற்கோள். இதன் பொருளும், ‘உணர்வு’ கும்பல் சுட்டிக் காட்டும் பொருளும் ஒன்றா? மார்க்ஸிய நூல்களின் வாசிப்பனுபவம் உள்ள எவருக்கும் புரியும் ‘உணர்வு’ கும்பல் பொருந்தாத மேற்கோளைக் காட்டியிருக்கிறது என்று. அதன் பொருள் என்னவென்று பார்க்கலாம். அந்த வாக்கியத்துடன் இணைதிருக்கும் இன்னொரு வாக்கியத்தையும் சேர்த்து படித்துப் பார்த்தால் அதன் பொருளை விளங்குவதற்கு ஏதுவாக இருக்கும்.

“தனியொருவர் பிறர் ஒருவரை சுரண்டுதல் எந்த அளவுக்கு ஒழிக்கப்படுகிறதோ, அதே அளவுக்கு ஒரு தேசம் பிரிதொன்றைச் சுரண்டுதலும் ஒழிக்கப்படும். தேசத்தினுள் வர்க்கங்களுக்கிடையிலான பகைநிலை எந்த அளவுக்கு மறைகிறதோ, அதே அளவுக்கு தேசங்களுக்கிடையேயான பகைமையும் இல்லாதொழியும்”

மனிதர்கள் ஒருவருக்கொருவர் சுரண்டுவது இல்லாதொழியும் போது ஒரு நாடு இன்னொரு நாட்டை சுரண்டுவது இல்லாது ஒழியும். அதாவது இரண்டு நாடுகள் இருக்கின்றன என்று கொண்டால் இரண்டு நாடுகளிலும் உள்ள மக்கள் ஒருவரை ஒருவர் சுரண்டுவது ஒழிந்து விட்டால் அந்த இரண்டு நாடுகளும் ஒன்றை ஒன்று சுரண்டிக் கொள்ளுமா? அதேபோல அந்த இரண்டு நாடுகளும் உள்ள பகை வர்க்கங்கள் அதாவது ஏழை பணக்காரன் எனும் முரண்பாடு மறைந்து விட்டால் தெளிவாய்ச் சொன்னால் உற்பத்தியும் பகிர்வும் சமூகமயமாகி விட்டால் அந்த இரண்டு நாடுகளுக்கு இடையில் பகைமை கொள்வதற்கான காரணிகள் இல்லாமல் போகும். இது தான் அதன் பொருள். இந்த மேற்கோளில் சுரண்டல் ஒழிக்கப்பட வேண்டும் என்பது வருகிறதே தவிர அந்த சுரண்டல் எந்த வழிகளில் ஒழிக்கப்பட வேண்டும் என்பது இடம்பெறவில்லை. ஆனால், ‘உணர்வு’ கும்பல் சுட்டிக் காட்டுவதோ எந்த வழியில் சமூக மாற்றம் நடைபெற வேண்டும் என்பதை. ஒவ்வொருவராக திருத்தி சமூக மாற்றம் முகம்மதால் நிகழ்த்தப்பட்டது என்று கூறிவிட்டு அதற்கு இசைவாக மார்க்ஸும் இவ்வாறு தான் கூறியிருக்கிறார் என்று அந்த மேற்கோளைக் காட்டுகிறார்கள். எவ்வளவு அயோக்கியத்தனம் இது.

ஒவ்வொருவராக திருத்தி சமூக மாற்றம் ஏற்படச் செய்வது சாத்தியமா? முகம்மது அப்படித்தான் சமூகத்தை மாற்றினாரா? என்பதைப் பார்ப்போம். மார்க்சியம் சமூக மாற்றம் மேலுருந்து கீழாக நடைபெற வேண்டும் கீழுருந்து மேலாக நடைபெற முடியாது என்கிறது. ஒரு சமூகத்தின் கலாச்சாரம், பழக்கவழக்கங்கள், சிந்தனை முறை, உறவு, சட்டங்கள், கோட்பாடுகள் என அனைத்தும் உற்பத்தி முறையை சார்ந்து தான் இயங்கும். ஒரு சமூகத்தின் உற்பத்தி முறை மாறும் போது இதற்கு இசைவாக மேற்கண்ட அனைத்தும் மாறும். இதற்கு மாறாக தனியொருவராக மாறி சமூகத்தை மாற்ற முடியாது. ஏனென்றால் உற்பத்தி தனியொரு மனிதனின் கையில் இல்லை, சமூகத்தின் கைகளில் இருக்கிறது. சமூகத்தின் உற்பத்தியை பல்வேறு வடிவங்களில் தனியொரு மனிதன் அபகரித்துக் கொள்வது தான் சுரண்டல். அப்படி சுரண்டிக் கொழுக்கும் மனிதர்களை மாற்றி உற்பத்தியின் பலன்களை சமூகத்துக்கு திருப்பிவிட முடியாது. ஆண்டவன் பேரைச் சொன்னாலும் ஆட்டுக் குட்டியின் பேரைச் சொன்னாலும் எந்த ஒரு மனிதனும் சமூக உற்பத்தியை சொந்தமாக அபகரிப்பதை விட்டுக் கொடுக்க மாட்டான். [தன்னிடமுள்ள ஒரு பொருளை அல்லது ஒரு சொத்தை பிறருக்கு தானமாக கொடுப்பது என்பது வேறு, சமூக உற்பத்தியை தன் சொத்தாக அபகரிப்பதை விட்டுக் கொடுப்பது என்பது வேறு] அதை பலவந்தமாகத் தான் செய்ய முடியும். அந்த பலவந்தத்தை தனியொரு மனிதன் செய்துவிட முடியாது. அதனால் தான் மார்க்சியம் புரட்சியின் வழியாக பாட்டாளி வர்க்கம் அதிகாரத்தை கைப்பற்றி உற்பத்தி கருவிகளை பொதுவுடமைப்படுத்துவதன் மூலம் உற்பத்தி முறையில் மாற்றத்தை செய்ய வேண்டும் என்கிறது.

இது போன்ற சமூக மாற்றத்தை முகம்மது ஏற்படுத்தினாரா? இல்லை, முகம்மது செய்ததெல்லாம் அன்றைய ஆண்டான் அடிமைச் சமூகத்தில் சில சீர்திருத்தங்களைச் செய்ததும் வணிகர்களின் பிரதிநிதியாக இருந்து இல்லாதிருந்த அரசை ஏற்படுத்தியதும் தான். இதையும் அவர் ஓவ்வொருவராகச் சென்று பேசி மனம் மாற்றி செய்யவில்லை, செய்ய முடியவில்லை. அதற்கு ஆதாரம் மக்கா. மக்காவில் மூன்று ஆண்டுகளாக முயற்சி செய்தும் ஒன்றும் நடக்காதாதால் அவர் மக்காவை விட்டு ஓடிப் போனார். அப்படி ஓடிப் போனதே ஒவ்வொருவராக மனம் மாற்றி ஒன்றும் செய்ய முடியாது என்பதற்கான ஆதாரம். மக்காவில் மூன்று ஆண்டுகளாக ஒன்றும் செய்ய முடியாத முகம்மது மதீனா சென்றதும் யாரையும் பேசி மனம் மாற்றாமலேயே அரசராகி விட்டாரே அது எப்படி? ‘உணர்வு’ கும்பலால் பதில் சொல்ல முடியுமா? பொய்களுக்கு மேல் பொய்களாக அடுக்கி வைத்தால் அதன் பெயர் தான் இஸ்லாம். ஒன்றும் செய்ய முடியாமல் முகம்மது ஓடிப் போனதை கொலை செய்யப் பார்த்தார்கள், கொடுமைப் படுத்தினார்கள் அதனால் தான் ஓடிப் போனார் என்று திருப்பிப் போட்டார்கள். ‘உணர்வு’ கும்பலோ அதற்கும் மேலே சென்று ஒவ்வொருவராக மனம் மாற்றி சமூகத்தை திருத்தினார் என்று ஒரே போடாக போடுகிறார்கள். இதற்கு மார்க்ஸை வேறு துணைக்கு அழைக்கிறார்கள்.

முகம்மது மதீனாவில் உடனடியாக எப்படி ஆட்சியதிகாரம் பெற முடிந்தது? மதீனாவில் அவ்ஸ், கஸ்ரஜ் எனும் இரண்டு குலத்தவர்கள் இருந்தார்கள். அரபுகளான இவர்களே பெரும்பான்மையாக இருந்தாலும் அங்கு சிறுபான்மையினராக இருந்த யூதர்களின் ஆதிக்கமே மிகுந்திருந்தது. ஏனென்றால் அவ்ஸ், கஸ்ரஜ் இனத்தவர்களிடையே நீண்ட காலமாக நடைபெற்று வந்த மோதல்கள். நீண்ட கால மோதலால் இரு குலத்தவருமே களைத்திருந்தனர். அதே நேரம் தங்களின் ஆதிக்கத்திற்காக இருவருக்குமிடையே பகைமையை யூதர்கள் மூட்டி வந்தனர். மட்டுமல்லாது தங்களிடையே கடவுளின் தூதர் ஒருவர் தோன்றி உங்களை வெளியேற்றி விட்டு மதீனாவை எங்களுக்கு சொந்தமாக்குவார் என்றும் யூதர்கள் அரபுக்களிடம் கூறி வந்தனர். இந்த நிலையில் தான் முகம்மது தன்னை கடவுளின் தூதர் என்று கூறிக் கொண்டிருந்தது அவர்களை எட்டுகிறது. இதனால் யூதர்களை முந்திக் கொண்டு முகம்மதை அனுகுகிறார்கள். அதுமட்டுமன்றி முகம்மதுவுக்கும் கஸ்ரஜ் குலத்தினருக்குமிடையே உறவு உண்டு. முகம்மதின் பாட்டனார் அப்துல் முத்தலிபின் தந்தை ஹாஷிம் கஸ்ரஜ் குலத்திலேயே திருமணம் செய்திருந்தார். முகம்மதின் தந்தை அப்துல்லா ஒரு வியாபாரப் பயணத்தில் வழியில் மதீனா அருகே நோய் வாய்ப்பட்டு மரணமடைந்து விட யாத்ரிபின் கஸ்ரஜ் குலத்தினிடையே தான் அவர் உடல் அடக்கம் செய்யப்பட்டிருந்தது. இந்த அடிப்படையில் அவ்ஸ், கஸ்ரஜ் குலத்தினரிடையே ஒற்றுமையையும், யூதர்களை ஒடுக்குவதற்கும் ஒரு பொதுவான தலைமையை தேடிக் கொண்டிருந்த அவர்களுக்கு முகம்மது பொருத்தமானவராக தெரிந்தார். இது தான் முகம்மது மதீனா சென்றதும் ஆட்சியதிகாரம் பெற முடிந்ததுமான ரகசியம்.

அபூதல்ஹா என்பவர் தன்னுடைய தோட்டத்தை முகம்மது ஒரு வசனம் கூறியதும் அப்படியே விட்டுக் கொடுத்தார் என்று புழகமடைகிறது ‘உணர்வு’ கும்பல். அபூதல்ஹா மட்டுமல்ல, முகம்மதுவும் அவரது சீடர்கள் சிலரும் மக்காவை விட்டு மதீனா வந்ததும் மதீனாவசிகள் பலர் தங்களின் நிலங்களை, வீடுகளை மக்காவாசிகளுக்கு பகிர்ந்து கொடுத்தார்கள். மட்டுமல்லாது தங்களின் மனைவிகளைக் கூட விவாகரத்து செய்து மக்காவாசிகளுக்கு திருமணம் செய்து வைத்தார்கள். இப்படி மனைவிகளை பகிர்ந்து கொடுங்கள் என்று முகம்மது வசனம் எதையும் இறக்காத போதிலும் மதீனாவாசிகள் கொடுத்தார்களே, அது எப்படி? பதில் கூற முடியுமா ‘உணர்வு’ கும்பலால்? தங்களின் நீண்ட நாள் பிரச்சனைக்கு தீர்வு கிடைக்கப் போகிறது எனும் நம்பிக்கையல்லாது அவர்களுக்கு வேறு என்ன அதிசயம் இருந்தது குரானில்? திறனிருந்தால் ‘உணர்வு’ கும்பல் பதில் கூறிப் பார்க்கட்டும்.

மதீனாவை முகம்மது பேசிப்பேசியே[!] ஆட்சியை ஏற்படுத்தியது ஒரு பக்கம் என்றால் மக்காவில் தன் ஆட்சியை எப்படி விரிவு படுத்தினார்? முதலில் மூன்று ஆண்டுகள் முகம்மதாக பேசி சமூக மாற்றத்தை ஏற்படுத்த முடியாமல் மதீனா போனவர், மீண்டும் மன்னர் முகம்மதாக வந்து பேசி மக்காவாசிகளின் மனதை மாற்றினாரா? போரில் வெற்றி கொண்டு மக்காவைப் பிடிக்கிறார். பிடித்தவுடன் அவரின் முதல் ஆணை என்ன தெரியுமா? காஅபா ஆலயத்துக்குள் இனி முஸ்லீம்களைத் தவிர வேறு யாரும் நுழையக் கூடாது என்று ஆணையிட்டது தான். அதன் பிறகு திடீரென அனைவரும் முஸ்லீம்களாக மாறி விட்டார்கள். [முஸ்லிம் 2587] மூன்று ஆண்டுகள் பேசிப்பேசி முடியாமல் தோல்வி கண்ட முகம்மது ஒரே நாளில் அனைவரையும் எப்படி முஸ்லீமாக மாற்றினார்? அப்படி என்ன பேசி மாற்றினார்? ‘உணர்வு’ கும்பலால் பதில் கூற முடியுமா? அவர்களால் பதில் சொல்ல முடியாது என்பது ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும், முகம்மது அவர்களை கட்டாய மதமாற்றம் செய்தார் என்பது இன்னொரு புறம் இருக்கட்டும். முகம்மது நிகழ்த்திய சமூக மாற்றம் ‘உணர்வு’ கும்பல் கூறும் முறையில் நிகழ்ந்திருக்கிறதா? அல்லது மார்க்ஸ் கூறியவாறு மேலிருந்து கீழாக அதாவது அதிகாரத்திலிருந்து மக்களுக்கு எனும் வழியாக நிகழ்ந்திருக்கிறதா? ‘உணர்வு’ கும்பல் சிந்திக்காது. அறிவு நேர்மையுள்ள முஸ்லீம்கள் சிந்திப்பார்களா?

இதில் ‘உணர்வு’ கும்பல் இன்னொரு எள்ளலையும் செய்திருக்கிறது. மார்க்சியர்கள் கம்யூனிசத்தை மக்களிடம் கொண்டு செல்ல இரகசியமாக திட்டம் தீட்டி செயல்படுகிறார்களாம். பொதுமக்கள் முன்னிலையில் அல்லது திரையரங்குகள், கடற்கரை, பூங்காக்கள் மாதிரி பொது இடங்களில் போவோர் வருவோரை எல்லாம் கூட்டி வைத்துத்தான் டி.என்.டி.ஜே தங்களின் திட்டங்களை தீட்டிக் கொள்கிறார்கள் என்று நம்பிக் கொள்வோம். ஆனால் முகம்மது இரகசியமாகத் தான் திட்டங்களை தீட்டியிருக்கிறார். ‘உணர்வு’ கும்பலுக்கு அது தெரியாது என்றால் ஆதாரங்களை தருகிறோம். போகட்டும், முகம்மதுவுக்கு இருந்த எதிர்ப்பெல்லாம் தனிமனித, குழுக்களின் எதிர்ப்பு தான். ஆனால் இன்று மார்க்ஸியர்களுக்கு இருக்கும் எதிர்ப்பு அதிகார பலம், ஊடக பலம், நாடு தழுவிய வலைப் பின்னல் நிர்வாக பலம், இராணுவ பலம், பொருளாதார பலம் என மிக பலம் பொருந்திய அரசு எனும் எதிரியுன் மோதிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அதற்கு இரகசிய திட்டம் தீட்டல் அவசியம் தான். இதெல்லாம் வரலாற்றறிவு உள்ளவர்களுக்குத் தெரிந்திருக்கும். மதம் பிடித்த கும்பல்களிடம் அதை எதிர்பார்க்க முடியுமா?

இத்தொடரின் முந்திய பகுதிகள்:

1. கற்பனை உரையாடலல்ல, காத்திரமான சொல்லாடல்

2. கருத்து பயங்கரவாதம் செய்யும் டி.என்.டி.ஜே

3.  பதில்சொல்ல முடியாத டி.என்.டி.ஜே

4. வளைகுடாவில் வேலை செய்யும் முஸ்லீம்கள்

5. எதிலும் மேலோட்டமாக இருப்பதே மதவாதம்

6. துரோகி முகம்மதா மார்க்ஸா டி.என்.டி.ஜே பதில் சொல்லுமா?

7.  ‘உணர்வு’ கும்பலின் தரம் பொய்களும் அறியாமையும் தான்

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

%d bloggers like this: